هـوس و گرمـــــا

هـوس و گرمـــــا

هـوس و گرمـــــا

صفحــه 1

صفحــه 2

صفحــه 3

صفحــه 4

صفحــه 5

صفحــه 6

صفحــه 7

صفحــه 8

صفحــه 9

صفحــه 10

صفحــه 11

صفحــه 12-پایان

(( هـوس و گرمـــــا))

***********

نوشته : مهــــــلا

کاربر انجمن نود و هشتیا

************

منبع : انجمن نود و هشتيا

***********

ساخت کتاب : فريد سقراطي

***********

تهيه شده در وبلاگ:

گولدجار - بلاگفا

goldjar.blogfa.com

(( هـوس و گرمـــــا))

خلاصه رمـــــــان :

پسری هست که خیلی خیلی هوس بازه و دختر بازه بعد از دیدن دختر نقش اصلی

داستان عاشقش میشه و سعی میکنه این کاراشو کنار بذاره .

اما باید دید ایا میتونه یا نه؟...!!!!!

,,,,,,,,,,,,,,,,,

(( هـوس و گرمـــــا))

آرتا:در اوستا به معنی مقدس

وستا:الهه ی آتش

آخ جووووون.بلاخره تونستم همرو بپیچووونم.وووی جونم چه حالی بده.حالا چی بپوشم؟

فکر کنم اون پیرهن مشکیه که تا زانومه خوب باشه.مطمئنم اگه بابا بفهمه منو

میکشه.ولی دیگه چه میشه کرد؟جوونیه و شیطننتاش.برای اولین باره میخوام تنهایی

برم یه جشن.حالا فکر بد نکنینا.از اون جشن خونوادگیاس.حالا خونوادگی هم نه.تولد

دوستمه .اسمش مراله.بعضیا میگن مرال اشتباهه باید مارال باشه.میگن مرال آهوی

نره.ولی به نظر من که فرقی نداره.البته من خودم مرالو بیشتر دوس دارما.

خلاصه مرال یکی ازدوستای یونیمه.الان ترم آخریم.رشتمونم مهندسی کامپیوتر تو

دانشگاه آزاد گرگانه.از اول یونی باهمیم.الانم برای تولدش منو دعوت کرده.منم به بابا

مامانم گفتم دارم میرم خونشون چون بابا مامانش دیشب رفتن آلمان پیش داییش که

حالش یکم بد شده.مرال و آجیش رویا هم از من خواستن امشب من برم پیششون تا باهم

باشیم.ولی نمیدونن چه خبره اونجااااا.تک فرزندم دیگه.اگه میفهمیدن حتما باید مامانمم

میومد که یه وقت یکی یه دونشونو ندزدن.منم که متنفر از این لوس بازیا

پیچوندمشون.خدایا منو ببخش.

پوتین پام کنم؟چی بپوشم؟دیوونه شدم.میخوام امشب همرو دیووننه و مست خودم کنم

عاشق اینکارم.ولی هیچوقت زیاده روی نمیکنما.فقط یکم پسرارو با این قیافم و هیکلم

از راه بدر میکنم بعدشم که کلا بیخی.با هیچ پسریم دوست نمیشم.بابام از این لحاظ

خیالش راحته.

میخوام اونجا متفاوتتر باشم.چون استاد خوشگلمونم هست.همونکه چشم همه دخترا

پیششه.دانشگاه آزاده دیگه.اونم گرگان که آزادیه.استاد ما هم شیطووووون.

تازه پسرای فامیل مرالشون تکن.من ندیدم.فقط شنیدم.اونم از خودش.یه آن چشمم به

ساعت افتاد.وای خاک به سرم.این مرال منو تو خونشون راه نمیده که.مثلا بهم گفته بود

زود بیام.الان که ساعت5 شده.سریع پیرهنمو برداشتم از خیر پوتین گذشتم به جاش یه

کفش پاشنه 3 سانتی مشکی که بنداش تا زانوم میرسید و رنگ سیاش با پوست خوشگل

سفیدم که هر کسیو مات میکرد میومد گرفتم دستم تا دم در بپوشم آرایشمم که اونجا

میکنم.موهای خوشگل مشکیمم فر میکنم.اینا قراره همشون تو خونه ی مرالشون اتفاق

بیفته.بدو بدو از اتاق اومدم بیرون

حالا کیه که نصیحتای این مامان منو گوش بده.وااااای

-وستا

_جونم مامان.

_داری میری پیش مرال؟.

_آره مامان جون

_دیگه سفارشت نکنما.غذا اگه نتونستین بپزین از بیرون بگیرین.شبم زود بخوابین.

_چششششم.مامان من برم دیگه.یه زنگ میزنی تاکسی تلفنی؟زودتر برم.مرال سفارش

کرده بود زود بیام.شما هم که از ظهره دارین منو میکشین.اینکارو کنین.اونکارو

نکنین.صبح ساعت فلان برگرد

مامانم یه چشم غره رفتو گفت

_برو خودت زنگ بزن

بعدشم رفت پیش عقشش تو آشپزخونه.منظورم قابلمه و دیگ و اینجور چیزاستا.فکر

نکنین مامانم دور از چشم بابام معشوقه گرفته منم بی غیرت تماشاشون میکنم.نه بابا

مامی و بابام عاشق همن.الانم بابام سرکارشه.مدیر کارخونه سیمانه

بعد از زنگ زدن به تاکسی رفتم بیرون.پنج دیقه بعدشم که تاکسی اومد.

عین خر دااشتم ذوق میکردم که قراره برم جشن.راننده هم یه آقای مسن بود از همون

اول کلشو انداخته بود پایین یه نگاه به ما نمیکرد.خوشم اومد.دیگه همچین آدمایی کم

پیدا میشن.من جوریم که همه اطرافیامو جذب میکنم با این صورت سفید بدون لک

چشمای کاملا مشکی که شیطنت و غرور توش فریاد میزنه.موهای سیاه مشکی که الان

کج رو صورتم ریختم.لبایی که نه خیلی قرمزه نه خیلی صورتی ولی حالتش دیوونه

کنندس.مخصوصا برا پسرا.با یه دماغ کوچولی خوش استیل.حتی کسایی که عاشق

چشمای رنگیو و موهای بورن وقتی منو میبینن میگن از همه ی خوشگلا سر ترم.همین

منو خیلی مغرور کرده. چهرم بچگونه و شاده.انرژی مثبت پخش میکنه.

بلاخره رسیدیم پول تاکسی رو دادمو پیاده شدم.بدو بدو رفتم زنگ خونه مرالشونو که

تصویری بود زدم.منم ندید بدید چشامو لوچ کردم زبونمم کج دادم بیرون زل زدم به

دوربینش.دیدم آیفونو برداشتن ولی جواب نمیدن.گفتم خوشگل ندیدی.درو باز کن دیگه

عجوزه.

سنگ کوب کردم یه پسر گفت :خوشگل خل ندیدم که دیدم.

خود عوضیش بودا.منظورم اون پسرخاله شفته مرال بود که یه جورایی نامزدم حساب

میشدن.دم دانشگاه زیاد دنبال مرال میومد منم که کلا آویزون پرو پرو باهاشون میرفتم تا

منو برسونن خونه.

گفتم مرض باز کن درو

تیک در باز شد منم وارد خونه ی خوشگل ویلاییشون شدم.خوشبختانه زیادم دیر نرسیده

بودم.در خونرو باز کردم.

مرال:سلام بیشعوووووووووور کجا بودی تا الان؟

_این چه طرز حرف زدن بامنه؟متشخص باش ضعیفه

با رویا که دو سال از منو مرال بزرگتر بود هم سلام علیک کردم.

_اون نامزد دیوونت کجاس.چرایه ندا نداد که من قیافمو پشت آیفون براش خوشگل

نکنم؟

مرال:هوووی درست بحرفا.با مهشید تو سالنن دارن آخرین کارای تزئینشو میکنن((

مهشید آبجیه رهامه رهامم که پسرخاله و نامزد دوست عطیقه ی ما))

تازه چشمم به مرال و رویا افتاد

گفتم:

نفس کش شما دوتا چه خوشگل کردین خبریه؟آرایشگر چقدر وقت روتون گذاشته.

رویا چشاش یه برق زد.مرال گفت من برم پیش نامزدم از رویا بپرس که امشب قراره کی

بیاد اینجا.

چشامو ریز کردم طرف رویا پرسیدم اینجا چه خبره؟

نیششش شیش متر باز شد.مرالم اون موقع از دیدمون محو شد

گفت:

_قراره دوس پسرم بیاد

_بههه اینکه ذوق نداره اون که همیشه هست.

_د ن د ایندفه فرق داره.قراره با دوستش بیاد.دوستش تازه از تهران اومده پیش اون.

شایانم گفته حالا که اینجایی تولده یکی از آشناهامونه تو هم بیا.

_ای نامرررد.میخوای بی افتو بپیچونی.خیانت کار

_حالا اونطوری هم که نه.آخه تونمیدونی این پسره چقد جیگره.تو عمرم خوشگلی مثل

این ندیدم.ولی تو زیاد دورو برش نپلکیا.

خودمو پرت کردم رو مبل گفتم

_که چی مثلا.مال خودت

_نه از اون لحاظ.آخه آمارش خرابه.از اون پسراس که باهمه خوش میگذرونه.هرشب

بایه دختر تو تختشه.هم خوشتیپه هم پولداره هم خوش قیافه میترسم تو که کرمات فعالیت

بی وقفه دارن یهو از این خوشت بیاد و اذیتش کنی.اونم زرنگه تو رو به دام بکشه و

ازت سو استفاده کنه.

همون موقع مرال و رهام پشت سرشونم مهشید اومدن.

_جمع کن بینیم بابا.از مادر زاده نشده کسی که از من سو استفاد کنه.

رهام:به به.سلام به بانوی دیوونه ی این شهر

من:سلام جیگر.سلام مهشید.

مهشید:سلام علیک

مرال:بابا منم اینجاما.صد بار گفت به این نامزده من نگو جیگر.رگ غیرتم فعال میشه

ها.

_برو بابا تو وغیرت.

بعد دوباره به مرال گفتم جیگرم من کجا برم این لباسارو عوض کنم.یه شربتم که به من

ندادین.گلوم خشک شد.الان این مهمونا میان.

مرال:خوردنیا واسه مهمونیه.نه الان

_خسیس.کنسک

پاشدم دستشو گرفتمو کشوندمش طرف پله ها.

مرال:چه خبرته مگه داری اسب میکشی؟

خندم گرفت:خوبه خودتم میدونی چهار پایی.زودباش بریم منو حاضر کن ساعت 6 شده.

مگه نگفتی از ساعت 7 کم کم مهمونا میان.راستی مامانت اینا کجان؟

مرال:رفتن خونه عموم.مامانم گفت ما نیستیم شما راحت باشین.

_ایول چه مامان بابایی.خدمتکارتونوچی؟ مرخص کردین؟

مرال:نه سوری جون که دست تنها بود تازه 2 تای دیگه هم گرفتیم.الان تو آشپزخونه

دارن وسایلو برای پذیرایی آماده میکنن.

رفتیم تو اتاق مرالواونجا مانتومو در آوردم. یه تاپ از زیرش داشتم .رومو کردم سمت

مرال دیدم مرال زل زده بود به من.

_گفتم هیز بازی در نیار.اینا قراره بعدا صاحاب دار بشه.

مرال:گمشو

یکم چرت و پرت گفتیمو بعدش من لباسمو پوشیدم.کفشمم که تو خونه از پام در نیاورده

بودم.مرال یه خط چشم مشکی پررنگم دور چشمم کشید.یه رژ کالباسی هم زدم.ریملم که

نمیزنم میترسم به مرور زمان این مژه های خوشگلمو بخاطر آرایش از دست بدم.یه

سایه ی تاریکم پشت چشمم زدم.

موهامم که موقع حرف زدن با اتو فر کرده بودم.

خودمو تو آینه نگاه کردم.بازم محشر بودم.یه دختری که قرار بود چشمای پسرارو

میخکوب کنه.

و بعضی دخترا با حسرت نگاش کنن.

مرال که نتونست جلو خودشو بگیره اومد یه بوسم کردوگفت:جیگرتوووووو

گفتم:

نکن این کارو.خجالت بکش.عین این پسرا نمیتونه جلو خودشو بگیره

مرال:حالا خوبه لپتو بوس کردما

_پ ن پ بیا این لبای خوشگلمو بوس کن تا با همین دستام خفت کنم.

مرال:ازخود راضیه لوس.ولی خداییش خیلی خوشگلیا.امشب بازار منو همه دخترارو

کساد میکنی.

_تو دیگه چرا این حرفو میزنی تو هم که خیلی خوشگلی

_ولی تو یه چیز دیگه ای.

در زدن. رهام همینطورکه داشت دوباره میرفت و صداش از پشت در میومد گفت زود

باشین دیگه مهمونا دارن میان.عین خاله پیرزنا یه ساعته تو اتاقن تا خودشونو رنگ

کنن.

داشت غر میزد و پایین میرفت.

یه خنده کردم

_شوهرتم مث خودت بیماری روانی داره.

مرال یه دونه زد پس کلمو گفت:به گل من توهین نکنا.

عق زدم

- - _مسخره

دوتایی رفتیم پایین.چند تا دخترو پسر اومده بودن.به کمک مرال با همشون آشنا شدم.

چشمای تحسینی بیشتر پسرارو رو خودم حس میکردم.ولی بازم مغرورو شیطون در حال

گپ زدن با دخترا و گوش دادن آهنگا بودم.

مرال و آجیش اینا هم که حواسشون به مهمونا بود.کم کم داشت شلوغ میشد.بچه های

دانشگاه هم یه چندتاشون اومده بودن.تازه به هیزی چشم پسرای دانشگامون پی بردم.

مرالو رهامو رویا داشتن میرقصیدن.منم که میخواستم یکم جا بیفتم بعدا خودمو تکون

بدم.چشمم به رقص رویا بود که دیدم.یهو عین فنر پرید سمت در.

با کنجکاوی نگاه کردم.وااااااااااای خدا اینو چه هلووییییییییییییه.الان چشمام دو دو

میزنه.

از اون هلو هاست که دوس دارم همین الان بپره تو گلو.

رویا رفت سمت پسره کناری اون آقا خوشگله.لپشو بوسید.به اقا خوشگلمونم سلام

کرد.اونم با شیطنت و خنده داشت جوابشو میداد.البته صداشون نمیومدا.فقط تصویر

داشتم.

رومو کرم اونور.من همیشه رو رفتارم کنترل داشتم.ولی بازم بعضی دخترا مثل اینکه

داشتن نگاه میکردن.

مهناز هم کلاسیم گفت:

- چه خوشگله

- خوشگله که خوشگله مبارک صاحابش

لعیا:نامرد چه تیپیم زده.لباساش میلیونین.خدا کنه با من دوس بشه

مهناز:چه خوش خیالی دیوونه.فکر کردی اون میاد سمت ما.

- بیخیالش بچه ها.استاد چرا نیومد؟

مهناز:آخی قربونش برم من

لعیا:غش نکنی دختر.خوبه فقط اسمشو شنیدی

مهناز:آخرش خودم تورش میکنم.بزار بیاد.میگم دیر نکرد؟

لعیا:اون کلاسش به این نمیخوره که انقد زود بیاد.

من رو به مهناز گفتم:آخه تو سنت بهش میخوره که اینطوری براش خود کشی میکنی؟

مهناز:اااااااااااا نزن تو ذوقم دیگه.اون که تازه 30 سالشه.ده سال بیشتر اختلاف سنی

نداریم.بهتر از اینه که با یه بچه باشم.

داشتم با مهنازشون حرف میزدم ولی تمام فکرم با اون پسر خوشتیپه ی این مهمونی

بود.

زیر چشمی داشتم دورو ورمو میگشتم تا دوباره پیداش کنم.

دیدم بله آقا پسرمون از همین اول شروع کردن.دستش دور کمر یکی از دخترای خوشگل

مجلسمون بود که اسمش ساحل بود.ساحلم داشت هی براش عشوه خرکی میومد و

باهاش حرف میزد.اقا خوشگله هم با یه جام مشروب داشت از این هم صحبتی لذت

میبرد.یهو سرشو خم کرد و یه بوس از رو گردن ساحل برداشت.ای نامرد از همین الان

شروع کرد.بعدشم دست ساحلو گرفت و بردش وسط چیک تو چیک داشتن از این رقصای

دو نفره ی مسخره میکردن که فقط میچسبن به همو تکون میخورن.ایششش

- خوردی پسر مردمو

مهناز بود که اینو گفت.رومو کردم سمتشو گفتم

- میخوام ببینم همونجوریه که تعریفشو شنیدم

لعیا چشاشو ریز کرد گفت:مگه در موردش چی شنیدی؟

- همین چیزی که الان داریم ازش میبینیم.شنیدم از اون خرپولای خوش گذرونه

لعیا:آره بهش میخوره.

_اسمشو نفهمیدین چیه؟

لعیا:نه هنوز.باید از مرال بپرسیم.آشنای اوناست حتما میدونه.

_اکی من برم بپرسم

بعد با چشم دنبال مرال گشتم .کنار رهام بود.این دوتا هم که عین چسب دوقلو شده

بودن.یه چند نفریم کنارشون بودن.

اول رفتم سمت خدمتکارو یه شربت گرفتم تا بخورم.اهل مشروب نبودم.داشتم میرفتم

سمتشون که یه جوون جلف مست جلومو گرفت.میگن از هرچی بدت بیاد سرت میاد

همینه دیگه.من از مشروب و پسرای مست متنفرم.اینم جلوم سبز شد.سرشو آورد سمت

صورتم.

پسره:سلام خانمی

_بیا تو دم در بده.

پسره:چه صدایی.جوون.خوشگله افتخار یه دور رقصو میدی؟

یه نگاه تحقیر آمیز کردم بهشو ازکنارش رد شدم.

از پشت سر گفت:چه بداخلاق خانمی.کجا رفتی؟

بیتوجه به حرفاش رفتم پیش مرال.

خوبیش این بود که انگار داشتن در مورد اسم و رسم پسره با مهمونا حرف میزدن.

مرال:دوست شایانه.اومده گرگان ماهم دعوتش کردیم.

یکی از دخترا گفت:خیلی پسر جالبیه.

رفتم وسط حرفشو گفتم:سلام به برو بچ.چه خبره اینجا.بحث سر کیه؟

رهام یه قیافه ی خنده دار گرفتو گفت:دارن در مورد این پسره آرتا حرف میزنن.این

مرالم هی در مورد خوشگلیش میگه.من بیچاره رو هم که کلا فراموش کرده.

مرال یه بیشگون ازش گرفت و گفت:داری حسودی میکنی

بعد با یه حالت عاشقونه زل زد تو چشای رهامو گفت:من تو رو با دنیا عوض نمیکنم.

رهامم ناغافل یه بوس گذاشت رو لباش.بعد با شیطنت خندید.مرالم که بدش نیومد.

ماهم از این ور زدیم زیر خنده.

- یه وقت خالت نکشینا.چشم و گوش مارو دارین باز میکنین.

اون دوتا دختری که کنارمون بودن از کار رهام خندیدنو رفتن.

مرال:ها چیه چرا اینطوری نگاه میکنی.یه بوس کردیم دیگه.تو هم میخوای برو برای

خودت یه جفت پیدا کن.

- من احتیاجی به بوس یه پسر ندارم.

رهام:خیلیم دلت بخواد.

مرال:راستی تو چرا اصلا نمیرقصی الان دیگه کیکو میارنا.

رویا و شایان هم بهمون اضافه شدن.با شایان سلامو احوال پرسی کردم.

بعد رو به مرال گفتم:هنوز زوده حسش نیست کم کم منم میرم وسط اونوقت دیگه نمیتونی

منو بیاری کنار.

مرال دستمو کشید و گفت:لوس بازی در نیار دیگه.بیا برو وسط

چشمامو براش چپ کردم و گفتم:آخه تو نمیدونی من با همچین آهنگایی نمی رقصم؟اینا

مال مرغ عشقاس من که جفت ندارم.

یه صدای مردونه ی خیلی خوشگل از پشت سرم گفت:بانوی به این زیبایی چرا نباید

جفتی برای این رقصا داشته باشه؟

برگشتم سمت صدا.نفسم تو سینه حبس شد.از جلو زیباییش یه چیز دیگه بود.داشتم

محوش می شدم که یه چشمک شیطون سمتم زد و صورتشو آورد کنار گوشم گفت:

میخوای افخار یه دور رقص و با این بنده ی حقیر بدی؟بهت بد نمیگذره ها.

تازه به خودم اومدم.اخم کردم.بهش گفتم:

مرسی.ممنون.علاقه ای به اینجور رقصا ندارم.

توجهم سمت مرال جذب شد:

چه عجب بلاخره استاد مرامی اومد.

خیلی دوسش داشتم.استاد باحال و پایه ای بود.درس سه واحدی باهاش داشتیم.دست

مرال و گرفتم و به سمتش رفتیم.چند تا دیگه از بچه های کلاس هم اومدن.

_ سلام استاد.چرا انقد دیر اومدین؟

مرال:استاد میزاشتین یه ساعت دیگه میومدینا.طارف نمی کردین.

استاد مرامی خندید و گفت:سلام شاگردای گلم.یه خرده کار داشتم.نتونستم زود بیام.به

هرحال منم باید یکم به خودم میرسیدم دیگه مگه نه؟

یه چشمکم حواله ی ما کرد.رو به مرال گفت:

خانم صادقی تولدتون مبارک.فکر کنم دیگه سن مامان منو داشته باشین.

مرال با حرص گفت:نخیر استاد تا اونجا که میدونم بنده جای نوه تونم.

بعدم روشو کرد اونور که مثلا من ناراحت شدم.

_استاد آخه برا چی با این بچه در میفتین.برین بشینین تا ازتون پذیرایی بشه.

_ای به چشم خانم

استاد با چند تا از دانشجوها یه گوشه نشستن.منم که با این لباس خوشگل یه گوشه کز

کرده بودم.

دیدم اینطوری نمیشه به مرال گفتم یه آهنگ عربی توپ بزاره می خوام برم وسط.

اونم چشاش از خوشحالی برق زدو گفت:گرم کردن این مجلسو سپردم به خودت.

چون کم پیش میومد من غیر از جمع های خونوادگی و دوستانه جایی عربی برقصم.یه

خورده فقط یه خورده رقصم تحریک کننده بود.

با شروع شدن آنگ عربی اونایی که دو نفره می رقصیدن کشیدن کنار.منم با مهارت

شروع کردم به رقصیدن.بعضی جاها هم در حال قر دادن زل میزدم به اطرافیام که محو

رقصیدن پر عشوه ی من شده بودن.برای یه لحظه چشمم افتاد به آرتا.داشت با یه حالت

هوسی به رقصم نگاه می کرد.چشات در آد.منم نامردی نکردمو یه چشمک براش زدم.

اونم یه لبخند خوشگل تحویلم داد.

رقصم که تموم شد چند تا پسر اومدن سمتم .پسرای دانشگاه هم بودن.هی چرت و پرت

می گفتن منم مجبوری لبخند می زدم.

ساسان یکی از هم کلاسیام گفت:افتخار یه دور رقصو میدی وستا جون؟

یه نگاه بهش کردم دیدم نخیر اصلا حوصلم نمی گیره با همچین آدمی برقصم.میخواستم

درخواستشو رد کنم که احساس کردم یه دست آروم دور کمرم حلقه شد وصاحب اون

دسته گفت:

ببخشید آقایون.من قبلش قول یه رقص رو ازشون گرفته بودم خدا روزیتونو یه جای

دیگه بده.

صدا صدای خودش بود.چقدر آغوشش گرم بود.دوست داشتم برگردم سمتش و محکم برم

تو بغلش ولی من نباید اینکارو بکنم.من همچین دختری نبودم.

سریع از تو بغلش اومدم بیرون و می خواستم جوابشو بدم.که دستمو کشید و منو برد

وسط.دستشو دور کمرم محکم حلقه کرد.سرمو به سمت صورتش بلند کردم

_دستتونو ول کنین.من نمیخوام برقصم.

_دیگه الان مجبوری.خیلی زشته مثل دخترای تازه به دوران رسیده که خجالتین بکشی

کنار.شایدم رقص دونفرت به اندازه ی رقص عربیت خوب نیست.

با حرص نگاهش کردمو گفتم:مطمئن باشین بهتر از شما بلدم.

_کوچولو اگه بلدی پس چرا دستتو دور گردنم ننداختی؟

رو پاشو لگد کردم و جوابشو ندادم.اونم خندید.دستمو انداختم دور گردنش درحالیکه سرم

پایین بود آروم با آهنگ تکون میخوردیم.وسطای آهنگ دستشو به حالت نوازش گونه

روی کمرم می کشید.

تازه یادم اومد آقا مسته.بیشهور.

سرمو گرفتم بالا خواستم بهش یه چیزی بگم دیدم با چشمای خمار شده از گرما و لبخند

داره نگام میکنه. سرشو آورد دم گوشم گفت:

_میدونستی خیلی بدنت تحریک کنندس؟

بعد لاله ی گوشو بوسید.از خودم فاصلش دادم گفتم:داری چه غلطی میکنی دیوونه.

احترام خودتو نگه دار

_آروم باش بابا.چرا رم کردی؟

_خودتی

خندید گفت:چی خودمم؟

_همونی که رم میکنه.

خندش صدادار شد گفت:دیوونه

_بازم خودتی

_خل

_خودتی

_روانی

_خودتی

سرشو کج کرد گفت:خوشگل

اصلا حواسم نبود فکر میکردم هنوزم میخواد فحش بده

_خودتی

_جیگر

_خودتی

باشیطنتی که از تو صداش متوجه شدم گفت:عشق من

_خو.....چی؟

_بگو عزیزم

چپ چپ نگاش کردم

_پررو

خداروشکری آهنگ تموم شد.تازه فهمیدم چه سوتیایی دادم.در

حالیکه داشتم ازش جدا می شدم گفتم: زشته بد هیکل

راهمو کشیدم و رفتم.اونم دوباره ریز ریز خندید. رو آب بخندی.ولی چقدر خوش گذشتا.تا

به حال با هرکی رقصیده بودم انقدر برام لذت نداشت.حتی رقصم با آروین.آروین پسر

عمومه.

فعلا رقص بس بود.با چشمم دنبال استاد گشتم.زشت بود اصلا پیشش نرفته بودم.بلاخره

اون گوشه بین جمع دخترا پیداش کردم.نگاش کن.چه میخنده.این استاد ما هم خوشه

ها.یه زن بگیر خودتو از دست این دخترا راحت کن.البته از خداشه که دورشو بگیرن

کیه که دلش نخواد.

_استاد حسابی کولاک کردینا.همرو دور خودتون جمع کردین.پاشین یکم خودتونو تکون

بدین.از اول که اومدین یه جا نشستین.

مریم:آقای مرا می افتخار رقص و نمیده تا حالا چند نفر بهش پیشنهاد دادن.

آقای مرامی:این حرفا چیه خانما آخه زشته.خیر سرم استادتونم.فردا میرین تو دانشگاه

پخش میکنین استادمون تو تولد خانم صادقی رقصید.

خندیدم گفتم:این چه حرفیه؟شما بیاین برقصین.تمام کسایی که تو این جشنن خودمونین.

خودشون پایه ان.من ضمانت میکنم.

بعد دستمو به سمتش دراز کردم گفتم:افتخار یه دور رقصو به این شاگرد حقیر میدین؟

یعنی تو عمرتون آدم به این پررویی دیده بودین؟خب من اینم دیگه.متفاوت ترین دختر.

الان استاده فکر میکنه من چقد آویزونم میخوام خودمو بهش بچسبونم.به درک بزار فکر

کنه.مهم اینه که چشم این دخترا در بیاد.حالا بدبختا چیزیم نگفتنا.اصلا ول کن دیگه خود

صاب مرده ام هوس کردم افتخار رقص با استاد و تو لیست افتخاراتم قرار بدم.استادم که

مثلا مجاب شده بود بلند شد با من اومد وسط.شروع کردیم به رقصیدن.

_این ترم آخرتونه خانم گرگانی؟

استاد بود که اینو گفت.

_اره.دیگه خیالتون از دست شرای کلاس

نخیر خانم.این دوسالی که من استاد شماها بودم بهترین دوران تدریسم بود.

_میدونم هیشکی به من نمیرسه.

_میدونستی یکی از بی پروا ترین شاگردایی که داشتم تو بودی؟البته مودب و متینش

_شما لطف دارین.میگم حالا که شما انقد مارو دوس دارین یه چند تا از سوالای امتحان

بعد عیدو بدین.خیرشو ببینین.

_نشد دیگه.قرار نبود از این حرفا بزنیم.در ضمن من هنوز سوالا رو طرح نکردم.

_خب بگین از کجا سوال در میارین.

استاد بدون توجه به حرف من گفت:

چقد حرف میزنی.بزار بفهمم دارم چطوری میرقصم.یه بار من با یکی از شاگردام

رقصیدما.تو هم که از اول در حال حرف زدنی.

_شما نمره بده ما مخلصیم.

خندید.بعدش تا اخر اهنگ بدون هیچ حرفی رقصیدیم.با تموم شدن آهنگ استاد رفت سر

جای قبلیش نشست.منم داشتم میرفتم سمت آشپزخونه که مرال یه دونه زد پشت کمرم.

_الاغ بی خاصیت.استادو تور میکنی؟

_استاد چیه؟مهران جون عزیزم.

_چشمم روشن مهران جونم که شدن.حالا چیشد؟قراره ازدواج گذاشتین یا میخوای شب

بری پیشش.

بعد نیششو باز کرد.

_بی جنبه.همینم مونده بودبرم به استاد مرامی پیشنهاد ازدواج بدم.

_از تو بعید نیست.

همون لحظه کیک و آوردن.مرالم سریع رفت پشت میزی که قرار بود کیک و روش

بزارن.

صدای آهنگ قطع شده بود و همه داشتن یه صدا شعر تولدت مبارکو میخوندن.

منم داشتم همراهی میکردم که دیدم باز این پسر خوشگله همون آرتای خودمون اومد

کنارم.

_خوش گذشت وستا خانم؟

_جای شما خالی.مگه به شما خوش نمی گذره؟

_نه تا وقتیکه ستاره این مجلس تو بغل کسی دیگه در حال رقصیدنه.

_جای شما که بهتر بود فکر کنم حسابی دخترای رنگ و وارنگ دورتون بودن.

اینو گفتمو رفتم پیش مرال.کیک و تقسیم کردن خوردیم.منم دوتا خوردم تا همه چششون

درآد.

خب دوس دارم.خامه خیلی خوش مزه اس.

کادو هارو هم بعدش باز کردن.من یه لباس مجلسی خیلی خوشگل براش گرفته بودم.

سلیقه ی مرالو میدونستم.بقیه هم با توجه به وسعشون کتاب و لباس و تابلو و چیزای

دیگه دادن.

رهام براش یه گردنبند گرفته بود.شایان و رویا هم یه دستبند بهش دادن.

از همه عجیب تر آرتا بود که یه سکه بهش داد.چون قیمت سکه الان در حال انفجار

بود.خوش به حال مرال.حسودیم شد.خدا شانس بده.آخه این اصلا مرال و یه بارم ندیده

بود که این کادو رو براش آورده بود.حالا اگه آشناشون بود یه چیزی.

موقع رفتن بود که دوباره آرتا اومد کنارم در حالیکه زل زده بود تو چشام گفت:

شب خیلی خوبی بود برام.امیدوارم بازم ببینمت.

_برای منم شب خیلی خوبی بود.

_یعنی نمیخوای دباره همدیگه رو ببینیم؟

_دلیلی نداره همچین چیزی رو بخوام.

_ولی من میخوام.امشب نتونستیم به اندازه کافی با هم باشیم.ازت خوشم اومده.ولی حیف

که امشب خیلی خودتو گرفتیو کوتاه نیومدی وگرنه میتونست شب لذت بخشی برامون

بشه.

_شما که امشب به اندازه کافی سرتون گرم بود.حسابی به خودتون رسیدین.

_کوچولو و فکر کردی تفریح یه شب من با همینا تموم میشه.این دخترایی که امشب

اینجا به من چسبیده بودن مثل یه پیش غذا بودن واسم.

خیلی بی حیا بود.بیشهوووور.منظورش چی بود؟یعنی امشب بازم میخواد ادامه بده.با یه

لحن حرصی گفتم:

_بی ادب

خندید.بلندم خندید.ای جان چه مامان میخنده.آخ که دوست دارم اون لباشو همین الان

محکم ببوسم ببینم چه مزه ایه.تازه فرصت شد یه نگا بهش بندازم.یه پسر قد بلند با هیکل

ورزش کاری.از اون هیکلایی که جون میده بری تو بغلشون و شیطنت کنی.یک تیشرت

جذب مشکی با یه کت اسپرت مشکی.جین تیره هم پاش کرده بود.چه تیپی زده بودا.کوفت

زنت بشه.نه یعنی کوفت دوست دخترات بشه.چشماشم که خاکستری.واااای چقد جذابه.

حالا غش نکنم من. لباشم که قلوه ای.موهاش قهوه ای و یکم حال فشن مردونه بهش

داده.کلا قیافه و تیپش حالت خاص و مردونه ای داشت.عطرشم فوق العاده مست کننده

بوداز سر و روش پولداری می ریخت.اگه همین الان می گفت شب بیا پیش من با کله

میرفتم

_به چی اینطوری زل زدی خانمی؟شب میای پیشم؟

چشمام ناخوداگاه گرد شد.یعنی فکرمو خوند.پسره ی حیا قورت داده حالا من یه چیزی

بگم تو که نباید حرفمو گوش بدی.در حالیکه تو شوک بودم داد زدم

_چی؟!!!!!!!!

خندید:هیچی کوچولو خواستم اذیتت کنم.میدونم مال این حرفا نیستی.برو عروسک بازیتو

کن.

با عصبانیت بهش زل زدم یعنی اگه الان بهم فحش میداد یا میزد تو صورتم انقد عصبانی

نمی شدم.انگشت اشارمو گرفتم جلوش تکون دادم.با جدیت و عصبانی گفتم:

یه بار دیگه فقط یه بار دیگه به من بگی عروسک بازی کن همچین بکوبم جای حساست

که دادت برسه به ننه بابات.من از عروسک متنفرم.هیچوقتم بازی نکردم.فقط فوتبال.

فهمیدی؟

غش غش زد زیر خنده گفت:دیوونه ای بخدا.باشه خانم کوچولو.

شایان از دور رو به آرتا گفت زودتر بیا دیگه میخوایم بریم.

آرتا هم از همین جا داد زد:باشه اومدم تو برو تو ماشین الان میام.بعد رو به من گفت

_راستی وستا یعنی چی؟اولین بار بود میشنیدم

_یعنی الهه ی آتش.هم اسم رومیه هم آریایی.کسیه که با گرمیش کانون خونواده رو گرم

میکنه.

_چه جالب.

بعد دوباره رو به من با یه حالت خنده دار گفت:گرم میکنه یعنی تو خیلی هاتی؟

بیشهور.نفهم.عوضی.هی من نمیخوام صحنه دار بحرفم هی این پسره اینطوری میکنه.

نگاش کن چه با خنده منو نگاه میکنه ها.فهمیده دارم حرص میخورم.

دستشو به طرفم دراز کرد و گفت:

حرص نخور خانمی.من دیگه برم.از آشناییت خیلی خوشحال شدم.

منم دوباره خونسردیمو به دست آوردم.دستمو گذاشتم تو دستش و گفتم پسرا ارزش

ندارن که براشون حرص بخورم.

یه لبخند زد در حالیکه دستم تو دستش بود یکم به سمتم خم شد طوری که چشاش دقیقا

جلوی چشام بودو نفسش به صورتم میخورد.یا ابوالفضل الان بی آبروم میکنه.ولی

نزدیک صورتم با یه لحن جذاب گفت:حتی با گرفتن دستتم متوجه شدم خیلی بدن هاتی

داری.

جان؟چی شد؟آخه یه پسر چقد بی چشم و رو و بی حیا.باخنده یه چشمک بهم زدو گفت:به

امید دیدار

این آدمای گور به گوری تو سالنم معلوم نبود کجا بودن که یه دونشون نیومد به ما سر

بزن.همشون رفته بودن تو حیاط.ولی مثل اینکه مرال زرنگ تر از اینا بود.سریع بعد از

اینکه آرتا از در خارج شد کنار در ازش خدافظی کردو اومد سمتم با هیجان بهم گفت:چی

بهت گفت که اینطوری سیخ شدی؟

از شوک اومدم بیرون خندیدم:هیچی بابا داشتیم گپ میزدیم.

_آره جون عمت.

_تن عمه ی منو انقدر تو گور نلرزون.راستی استاد کی رفت.

_ساعت خواب خانم.خیلی وقته رفته.گفت از طرفش باهات خدافظی کنم.

_باشه

بعد از خلوت شدن خونه که همه رفته بودن حتی رهام , من و رویا و مرال رفتیم

بخوابیم.من تو اتاق مرال میخوابیدم.چون تختش با اینکه یه نفره بود بزرگ بود منم جا

میشدم.لباسمو تعویض کردم و کنار مرال خوابیدم.مرال که به 3 ثانیه نکشید خروپفش

شروع شد.ولی من دیر خوابم برد.همش به حرف آرتا فکر میکردم که میگفت من

هاتم.یعنی راست میگفت؟چند نفر دیگه هم بهم گفته بودنا ولی خب این فرق داشت.به

هرحال این تجربش زیاد بود.چندتاپیرهن بیشتر از بقیه پاره کرده بود.داشت کم کم ذهنم

منحرف میشد میرفت سمت چیزای صحنه دار که سریع همرو از ذهنم زدم بیرون و

خوابیدم.

صبح وقتی بیدار شدم مرال هنوزم خواب بود.عین یه خرس تا الان خوابیده بودیم.ساعت

یک بعد از ظهر بود.مرالو تکون دادم.خوابالود گفت:هوم؟

_بیدار شو دیگه.چقد می خوابی؟

_خواهش میکنم اذیت نکن وستا.خوابم میاد.

یکم نگاش کردم.بیچاره خیلی معصوم دراز کشیده بودمعلوم بود دیشب کاملا بیهوش

شده.دلم براش سوخت.رفتم بیرون همه جا تمیز شده بود.خدمتکارای اضافه هم رفته

بودن.مامان مرالم اومده بود.باهم خوش و بش کردیم و من رفتم یه چایی جای صبونه

بخورم.رویا هم هنوز خواب بود.بع نیم ساعت که رفتم بالا مرال بیدار شده بود.

_ساعت خواب خانم

_هنوزم خوابم میاد وستا.از بس دیشب رقصیدم دیگه جون برام نمونده بود.

_خب دیگه حالا.کوه که نکندی.من دیگه باید برم.

_کجا؟بودی حالا

_نه مامان گفته زودتر بیا.الانم که ساعت دو شده.خیلی دیره

_باشه برو

_یه وقت بیشتر طارف نکنیا.خجالت داره مثلا مهمونتم.

در حالیکه داشت از روی تخت بلند می شدگفت:گمشو تو که همش خونه مایی مهمون

نیستی.

_لیاقت نداری

_راستی آخر این هفته می خوایم بریم کوه میای؟

_آره حتما.تو که میدونی من دیوونه ی این کارم.کی برنامه ریزی کردین؟.کی کیا هستن؟

دیشب وقتی تو سرگرم مهران جونت بودی این پیشنهاد و شایان داد.بخاطر آرتا اولین

باره تفریحی اومده گرگان.میخوایم یکم دورش بدیم.تو هم پایه ای؟

تو ذهنم یکم دو دوتا چهارتا کردم گفتم:حتــــــــما

بعد دوباره رو به مرال که در حال خمیازه کشیدن بود کردمو گفتم:

_ببند اون گاله رو.عین غار بازش نکن.پس روز قبلش باهام هماهنگ کن.

مرال چپ چپ نگام کرد و گفت:اکی.

با مرال و مامانش خدافظی کردموبه سمت خونه رفتم.

توی اون دو روز نا خود آگاه به آرتا فکر می کردم.به گستاخیش به بی پرواییش و تیپ و

خوشگلیش.برام شخصیت جالبی پیدا کرده بود.ازش خوشم نیومده بودا.نمی دونم شاید

خوشم اومده بود.اه اصلا بگذریم.پسرهی خوش گذرونه مســــــــــــت.

دو هفته مونده بود به عید.استادا هم که از خداشون بود ما نریم.

بلاخره آخر هفته شد.همچین گفتم بلاخره آخر هفته شد که انگار یه هفته گذشته.منظورم

اینه که فردا شد.یعنی پنج شنبه.جمله بندیو حال می کنین؟خلاصه با مرال هماهنگ کردیم

قرار شد ساعت 6 صبح حرکت کنیم.یعنی من اون موقع حاضر باشم تا اونا بیان دم

خونمون دنبالم.این دفعه هم هیجان داشتم.مامان و بابا هم که چون میدونستم من عاشق

اینجور تفریحام اصلا گیر نمی دادن.کولمو چیزای دیگه رو هم ور داشتم.خوراکی هم که

قرار بودصبح مامان زودتر بیدار شه برامون ساندویچ کتلت بزاره.خب دیگه چی می

موند؟آهــــــــــــــــــ ان.من دیوونه ی این قسمتشم.

هله هوله.جونــــــــــــــــم

با این سنم هنوزم مثل بچه مدرسه ای ها ذوق داشتم وقتی جایی میرم کلی هله هوله

بخرم.سریع یه مانتو شلوار پوشیدم شالمم فرمالیته انداختم رو سرم رفتم سوپری

محلمون.4 تا چیپس فلفلی و 2 تا پفک و تخمه و کرانچی آتیشی و ترشک گرفتم داشتم

بر میگشتم سمت خونه که دیدم دو تا خانم از تو ماشین پلیس اومدن سمتم.واویلا اینا

اینجا چیکار داشتن.خانمه رسید بهم.یه نگاه کامل از پایین به بالا از بالا به پایین بهم

انداخت گفت سلام خانم.

منم عین موش شدم سرمو انداختم پایین گفتم:سلام

_این چه وضعشه.دختر.مانتوتو نگاه کردی؟خجالت نمی کشی.چرا انقد کوتاهه؟آستیناتو

چرا زدی بالا

اینجاشو با عصبانیت گفت:بکــــــــشش پایــــــــین.

_چیو خانم؟

_آستینتو میگم.شالتو یکم بکش جلو.بیا سوار ماشین شو باید اینطوری شما دخترارو آدم

کرد.

تازه به خودم اومدم سرمو گرفتم بالا گتم:خونواده ی من از تیپم کاملا اطلاع دادن.دلیلی

نمی بینم با شما بیام.در ضمن اینجا نزدیک خونمونه به چه حقی شما جلوی یه دخترو

اینطوری میگیرین؟

از شانس بدم خونمونم کنار خیابون تو گلشهر بود.ایناهم اونجا زیاد سر میزدن.گندشون

بزنن که میخوان روز خوشمو کوفتم کنن.

_تو فکر کردی من ساده ام دختر.با من میای.از اونجا هم زنگ میزنی به خونوادت.

یکم عجیب نگاش کردم گفتم:شما که انقد دقیق سر تا پای دختر مردمو نگاه میکنین یعنی

این صندلای منو ندیدین؟آخه به من میاد با این صندلا بخوام برم دور شهر بگردم؟

زنه فکر کرده من هیچی حالیم نیست.برای اینکه مطمئنشون کنم گفتم :اگه شک دارین

همین جا وایسین من میرم به مامانم میگم بیاد دم در.

بعد بدون توجه بهشون رفتم خونون که چند قدم اونور تر بود.تند تند رفتم بالا بی توجه به

مامانم از پنجره آشپز خونه آویزون شدم توخیابونو دید زدم.نیشم باز شد.رفته بودن.اینا

هم الکی گیر میدنا.فکر کردن میتونن روزای خوبمو با این کاراشون خراب کنن.بعدشم با

خونسردی داشتم میرفتم تو اتاقم که بابام گفت:چه خبرته دختر؟مگه داری میری اردو؟

با یه حالت ذوق زد که از من بعید نبود گفتم:مگه نمیدونی دخترت بخاطر همین تنقلاتشه

که میره تفریح.

_خب باباجون حالا یکمشو بیار دور هم بخوریم.

چشمامو گرد کردم گفتم:عمـــــرا.اینا واسه فردامه.برین بخرین.

دیگه به نگاه بابامم که باحسرت داشت وسایلمو می پایید توجه نکردم.

رفتم تو اتاقم خوراکیا رو جا به جا کردم.بعد از تو لپ تاپ یه چند تا آهنگ خوشگل رو

سی دی رایت کردم تا فردا اگه اونا آهنگ نداشتن من بزارم.شب حدودا ساعت 10

خوابیدم.

با صدای زنگ موبایلم که روی ساعت بود بیدار شدم.به موقع کوک کرده بودم.1 ساعت

وقت داشتم.رفتم تو دست شویی سریع دست و صورتمو شستم.از تو آشپزخونه صدا و بو

های خوبی میومد.معلوم بود مامانم زودتر از من بیدار شده غذارو آماده کرده.

برگشتم تو اتاقم شلوار لی آبی روشن با یه مانتو مشکی کوتاه پوشیدم.شال مشکی مو

هم که خیلی به صورتم میومد رو سرم انداختم.کولمو ور داشتم رفتم تو آشپزخونه.مامان

فدا کارمم ساندویچامونو درست کرده بود.

_سلام صبح بخیر.به به چه بویی راه انداختی مامان.

_صبح تو هم بخیر.بشین تا برات کتلت بیارم واسه صبحونت بخور.

_همونجا با بچه ها می خورم.تنهایی مزه نمی ده.

_حرفشم نزن 2 تا اینجا بخور تا ضعف نکنی.

یه بشقاب کتلت جلوم گذاشت.

با اعتراض گفتم:خوبه گفتی دو تا.اگه من این همه رو بخورم که دیگه تبم نمی گیره اون

خوراکی های خوشمزه رو بخورم.

مامان بی اهمیت به حرف من گفت:دیگه سفارش نکنما.جلف بازی در نمیاری.حالا قراره

کجا برین؟با کی میرین؟

_میریم باران کوه.مرال و آبجیش و نامزداشون با دوست شایان.

زیر چشمی مامانو نگاه کردم.به مامان گفته بودم شایان نامزد رویاست.البته مامانم

کاری نداشت.فقط یه خورده خونوادتن سخت گیر بودن.

تازه اشتهام باز شده بود 3 تا کتلت خوردم که مامان بشقابو از زیر دستم کشید.

_ د مامان چرا اینطوری می کنی؟

مامان با اخم گفت:آروم تر حرف بزن.بابات خوابه.اون گوشی خودشو تو اتاقت کشت.

زود برو جواب بده تا بابات بیدار نشده.

مثل فشنگ پریدم.گوشیو نگاه کردم مرال بود.2 بار زنگیده بود.

_جونــــــــــــــم؟

مرال:کوفـــــــــت.زهر حلاحل.چرا جواب نمی دی؟نگو که خواب وبدی وگرنه خودم با

ساتور گردنتو می زنم.

_ببند دیگه فکو.چه خبرته پشت سر هم حرف می زنی؟داشتم صبحونه می خوردم.

در حالیکه سعی می کرد داد نزنه گفت:آخه بیشعوررر صبحونه برای چی؟زود بیا دم در

ما پنج مین دیگه اونجاییم.

_باشه عزیزم.حالا چرا انقد حرص می خوری؟من حاضرم.اومدم.بای

بدون خدافظی قطع کرد.یه چند تا فحش نثارش کردم.می خواستم از در برم بیرون که یاد

یه چیز مهم افتادم.خط چشم و رژ.

عاشق خط چشم بودم.جلوی آینه یه دور پررنگ کشیدم.یه رژ خوشگل قرمزم زدم.بدو بدو

رفتم از اتاق بیرون.سرمو کردم تو آشپزخونه گفتم:مامان من رفتم.

_برو به سلامت.مواظب خودت باشی.

_باشه.خدافظ

کفشای ال استار مشکیمو پام کردم.از در حیاط رفتم بیرون.توی خودم انقدر انرژی حس

می کردم که تا خود کوه بدوم.در کل من خدای انرژی بودم.از همون بچگی هیچ وقت توی

جنب و جوش و ورزش جا نمی زدم.

داشتم تو ذهن خودم از این ارجیف می گفتم که چشمم خورد به ماشین رهام و یه ماشین

خوشگل و مامان پشتش.داخلشم که یه پسر جیگر با یه تی شرت سفید و عینک دودی

نشسته بود.

یعنی من تو اون لحظه فقط یه پسرو دیدما وگرنه رویا و شایانم بودن.ماشین رهام جلوی

پام توقف کرد.بقیه هم پیاده شدن سلام کردن.جواب تک تکشونو دادم.شایان گفت:

_سریع تر راه بیفتیم.

دوباره همه نشستیم تو ماشین.من و مرال تو ماشین رهام اون سه تا هم تو پورشه آرتا

نشسته بودن.

زدم پس کله مرال گفتم:شما از این آشناها داشتین و رو نمی کردین؟چه ماشینی داره

عوضی.

مرال:هوی چرا فحش می دی؟حسودی می کنی؟

_حسودی چیه عزیزم؟مبارک صاحابش.خودت که شاهد بودی چند تا پسر که ماشیناشون

پورشه بود می خواستن باهام دوست بشن.اینم ماشینه که این داره.رویا همچین گفت

پولداره که من گفتم چه خبره.این که جوجه اس.

مرال چشاشو کج کرد گفت:تو گرگان مگه چند تا پورشه هست؟گندش نکن

_پورشه به درک.فراری زرده رو یادت نیس تو نهار خوران بهم گیر داد؟چشم حسود

بترکه.از این پورشه ها هم خیلی خوشگل تر بود.تازه چند وقت پیش رفتم شالی کوبی

دوباره تو مغازه عطیقه فروشیش دیدمش.

_آخه اونا در برابر آرتا سوسکم حساب می شن؟من اگه می تونستم الان با آرتا طرح

دوستی می ریختم.

رهام یه بیشگون درشت از بازوی مرال گرفت و در حالیکه روش به جلو بود گفت:

چشمم روشن.جلوی آقاتون این حرفا چیه میزنین؟از جونت سیر شدی؟

مرال دستشو آزاد کرد و دولا شد و لپ رهام رو بوسید و با خنده گفت:

_من آقای دیوونه ی خودمو با دنیا عوض نمی کنم.

رهامم عین بچه ها زود خر شدو خندید.

منم از پشت داشتم به دیوونگی این دوتا میخندیدم.تازه یاد سی دیم افتادم.سریع درش

آوردم دادم به مرال گفتم:بزارش صداشم بزن تا ته.

مرال قیافه ی مول به خودش گرفتو گفت:خارجی که نیست؟

_نه خیالت راحت.می دونستم سلیقه نداری ایرانی زدم.

سی دی رو گذاشت تو ضبط.یه چند تا آهنگ و که دوست نداشت زد جلو که صدای

شادمهر و ابی پخش شد..مرالم که از انتخابش مطمئن شد صداشو بلند کرد.عاشق این

آهنگ بودم از ته دل آدم میخوند.

_تعبیر رویامه

من,من,من,رویایی دارم رویای آزادی

رویای یک رقص بی وقفه از شادی

من,من,من,رویایی دارم از جنس بیداری

رویای تسکین این درد تکراری

درد جهانی که از عشق تهی می شه

درد درختی که می خشکه از ریشه

درد زنایی که محکومه آزارن

تعبیر این رویا درمون دردامه,درمون این دردا تعبیر رویامه

رویای من اینه دنیای بی کینه,دنیای بی کینه رویای من اینه

من, من, من, رویایی دارم رویای رنگارنگ

رویای دنیایی سبز و بدون جنگ

من,من,من, رویایی دارم که غیر ممکن نیست

دنیایی که پاکه از تابلو های ایست.

دنیایی که بمبو موشک نمیسازه.موشک روی خواب کودک نمی اندازه

دنیایی که تو اون زندونا تعطیلن,آدمها به جرم پرســـــــش نمی میــــــــرن

نمیـــــــــــــــمیرن

یه چند تا آهنگ دیگه هم گوش دادیم.بلاخره رسیدیم.همه از ماشین پیاده شدیم.آرتا یه

جین سفید با یه تی شرت سفید پوشیده بود.عینک دودیشم روی موهاش گذاشته بود.آخه

کی روی کوه تیپ سفید می زنه؟ایشالله که بخوری زمین همش به گند کشیده بشه.بچه ها

راه افتادن.مرال و رهام اول رفتن.پشت سرشم رویا و شایان.اینارو نگاه.انگار نه انگار

من مهمونشونم.این همه تو خونه و بیرون باهمین بس نیست؟دوباره رفتن پی عشق و

حالشون.

_به چی نگاه میکنی خانمی؟

با تعجب برگشتم عقب آرتا بود.

_هیچی

مرال از دور روشو اینور کرد و گفت:بیاین دیگه شما دوتا چرا راه نمیفتین؟

من و آرتا هم مجبوری کنار هم راه افتادیم.همون اول یه چیپس از تو کوله ام در آوردم

گرفتم دستم.بقیه هم که حتما آوردن.اصلا اگه میخواستن من بهشون از اینا بدم باید صبر

میکردن منم باهاشون میرفتم.

بیخیال بابا.شروع کردم به خوردن.آرتای بیچاره هم یا منو نگاه میکرد که دارم با پررویی

چیپس میخورم یا جلوشو.

با چشای گرد وایسادم برگشتم طرفش:

_ها چیه؟چرا اینطوری نگاه می کنی؟

با مهربونی نگام کرد دستمو گرفت تو دستش گفت:خانم کوچولو ادب حکم می کرد اول به

بقیه هم طارف کنی.

در حالیکه سعی می کردم دستمو از تو دستش در بیارم گفتم:دستمو ول کن .خب مثل یه

بچه خوب بگو چیپس میخوای دیگه.اینکارا چیه؟

سرشو با شیطنت آورد نزدیک گوشم و زمزمه مانند گفت:تا وقتی تو هستی چیپس

میخوام چیکار؟میزاری یه کوچولو مزه ات کنم

_بی ادب.

بازم بلند و مردونه خندیدگفت:این تیکه کلام توئه؟هی میگی بی ادب؟اگه باهام راه بیای

بهت بد نمیگذره.من دارم در برابر تو خیلی کوتاه میام.هیچ دختری منو انقد خوش اخلاق

نمی بینه.پس خودت خرابش نکن کوچولو.

در حالیکه چند تا چیپسو میزاشتم تو دهنم با تخسی گفتم:اولا کوچولو خودتی من الان

22 سالمه.در ضمن فکر کردی ندیدم چطوری تو جشن با دخترا می گفتی و میخندیدی و

دل و قلوه رد و بدل میکردین؟

_اولا منم 29 سالمه.ولی به تو اصلا نمیخوره 22 ساله باشی.تو از یه بچه دبستانی هم

بدتری.ثانیا اینجا برای تفریح اومدم.من همیشه اینطوری نیستم.

جواب ندادم.

_من قراره یه هفته اینجا بمونم.جمعه بر میگردم تا 3 روز قبل عید خونه باشم.

_چه ربطی داشت؟

یه نگاه بهم انداخت بعد دوباره جلوشو نگاه کرد و گفت:

_از ظرافت و هیکل و....((دوباره یک نگاه بهم انداخت))لبات خیلی خوشم اومده.این یه

هفته با من باش و انقد به خودت سخت نگیر.کسی نمیتونه جلوی من وایسه.پس خوش

بگذرون.

آتیش گرفتم.محکم وایسادم سر جام.با عصبانیت و داد کنترل شده گفتم:

_چه غلطی کردی؟مواظب حرف زدنت باش.فکر نکن انقدر آشغالم که ابزار هوس تو

بشم.

با خونسردی گفت:لازم نیست حرص بخوری.کم کم کوتاه میای.در ضمن من هنوز کاری

نکردم که تو میگی چه غلطی کردی.وقتی ازت کام گرفتم میتونی این حرفو بزنی.

_عرضشو نداری.

دوتا ابروشو انداخت بالا گفت:ندارم؟!

_نه نداری

سرشو آورد نزدیک .لباشو گذاشت رو لبام.چند ثانیه همونطوری آروم بوسش کرد.منم

کاملا تو هنگ بودم.به چه جرئتی اینکارو جلوی بقیه کرد.ولی چه لبای داغی داره ها.

برای اولین بار فهمیدم لذت چیه.

دلم نمی خواست لباشو ور داره.ولی بعد حدود 5 ثانیه به خودم اومدم.کشیدم عقب با

عصبانیت و داد گفتم:

_عوضی این چه حرکتی بود؟

با چشمای خمار و شیطونش خندید:دیدی تونستم.برای من کار نشد نداره.خوشم اومد.

خیلی داغی.بدنت تحریک بر انگیزه.ترجیح می دادم الان رو تختم باشیم.

بعد یه چشمک به من زدو راه افتاد جلو

دور وورمو یک نگاه کردم.دیدم غیر از 3 تا دختر پسر جوون که مارو با خنده نگاه

میکنن کسی نیست.بیشتریا جلو بودن وپشتشون به ما بود.جاییی که ماهم اون موقع

وایساده بودیم به همه دید نداشت.چون درخت زیاد بود دیده نمی شدیم.مرالشونم که اصلا

یادشون رفته بود کسی دیگه هم هست.خیلی عصبانی بودم.نمی خواستم آرتا فکر کنه

میتونه از منم مثل دخترای هرجایی استاده کنه.رفتم دستشو گرفتم برش گردوندم.

با شیطنت نگام کردو گفت:چیشده عزیزم؟بازم دلت هوس کرد؟خودم مخلصتم میخواست

سرشو بیاره جلو که یه دونه محکم زدم تو صورتش.

با تعجب نگام کرد.

_من با اون دخترای ساده که ازشون سو استفاده می کنی فرق دارم.فکر نکن بخاطر

قیافه و پولت کوتاه میام و میتونی ازم استفاده کنی.من از پسرای آشغالی مثل تو متنفرم.

رومو ازش گرفتم و با سرعت رفتم پیش مرال و رهام.کسی نبودم که با اینجور چیزا

خودمو ناراحت کنم.یعنی ناراحتی اصلا تو خونم نبود.من فقط بلد بودم شیطنت کنم و شاد

باشم.

رفتم جلوی مرال در حالیکه عقب عقب راه میرفتم گفتم:هله هوله بخوریم؟

مرال حرفشو با رهام قطع کرد گفت:نه.الان فقط یه صبحونه ی توپ میچسبه.ساندویچاتو

که آوردی؟

_آره .چایی هم داریم؟

_همین جا وایسا.فلاسک چایی هم آوردیم.

همون دورو اطراف روی سنگ نشستیم.بقیه هم اومدن.آرتا هم با قیافه ای که چیزی از

ناراحتی یا حسش معلوم نبود اومد.

ساندویچامونو خوردیم دوباره راه افتادیم.این دفعه هم اون چهارتا لیلی و مجنون جدا

رفتند.منم پشت سرشون با فاصله راه افتادم.آرتا هم اول کنار شهاب و رویا بود ولی یه

چند دیقه که گذشت ازشون جدا شد و آهسته اومد.حتی از منم عقب افتاد.کم کم بچه ها

خسته شدن و وایسادن.فضای خیلی قشنگی بود.خیلی راه نبود تاخود باران کوه.من تا

آخرش میرفتم.عمرا اینجا ول نمیکردم.مرال وایساد رو به من که جلو افتاده بودم با نفس

نفس داد زد:بسه دیگه وستا بیا نفس بگیریم بعد برگردیم.

وایسادمو رومو کردم طرفش:راه زیادی نمونده من تا آخرش میرمو زود بر میگردم.

همه ی بچه ها وایساده بودن.حتی آرتا.

منم بی خیال دوباره راه خودمو در پیش گرفتم.بلاخره رسیدیم بالا.وایسادم چند تا نفس

عمیق کشیدم.خیلی فضای خوشـــــگلی بود.دوس داشتم داد بزنم.چون نزدیک بهار بود

قشنگ ترم شده بودبود.رفتم کنار کوه.آدمای دیگه هم اونجا بودن.چند تا گروه کوه نوردی

هم اومده بود.دستمو از داخل آبش عبور میدادم.خیلی سرد بود.باد محکم به صورتم

میخورد.از جمع فاصله گرفتم رفتم یه گوشه ی دور تا تنهایی از این آب و هوا لذت

ببرم.میدونستم الان زیبایییم دو برابر شده.چون هم پوست صورتم باز شده بود هم چشمام

در حال برق زدن بود.من بچه ی طبیعت بودم.

_خوشگل خانم چرا تنهایی؟

برگشتم سمت صدا.یه پسر جوون بود از این خوشگلای امروزی.بهش یه لبخند زدمو

دوباره مشغول اکسیژن گیری شدم.نمیدونم چرا؟ولی دوست داشتم الان آرتا اینجا بود.

_چه لبخند نازی.موقع برگشت اگه تنهایی میخوای با هم بریم؟

دیگه بهش توجه نکردم.میدونستم کرم از خودمه که اول لبخند زدم.ولی نمی خواستم

پاپیچم بشن.دوست داشتم بازم با آرتا برگردم بدون مزاحم.

_چرا جواب نمیدی؟ناز کردن نداره که.با هم بر میگردیم تا تنها نبــــــ..........آخ آخ

با تعجب برگشتم سمت صدا.دیدم آرتا با عصبانیت دست پسره رو گرفته

_داشتی چه زری میزدی آشغال؟به چه حقی مزاحم یه خانم می شی؟

_تو کی باشی؟این خانم با منه

آرتا یه نگاه به من کرد یعنی آره؟کلمو تکون دادم به سمت بالا.یعنی نه. بزن لهش کن.آخ

جـــــون.ولی بیچاره پسره.گناه که نکرده بود.تازه مودبم بود.

آرتا دستشو ول کرد گفت:یه بار دیگه دورو ور این خانم بپلکی با آسفالت یکیت میکنم.

پسره که مطمئنن نمیتونست در برابر آرتا مقاومت کنه فقط یه نگاه خشن بهمون انداخت

و رفت.

با خون سردی راه افتادم تا برگردم پایین که دستم محکم کشیده شد

آرتا محکم گفت:صبر کن با هم برگردیم.

یه نگاه که تا اونجای آدمو میسوزونه بهش انداختم و گفتم:

_خودم میتونم مواظب باشم پس ولم کن.

_آره اتفاقا الان دیدم چه لبخند ژکوندیم براشون میزنی.صداتم خیلی جلوشون در اومد.

_قرار نبود چیز خاصی اتفاق بیفته آخرش این بود که شماره بده و تا پایین همرام بیاد.

آرتا با داد گفت:غلط کرده.

چشمامو گرد کردم و دستمو از تو دستش کشیدم بیرون گفتم:الان تو اینجا چکاره

ای؟نکنه از من خوشت اومده حسودی میکنی؟

بعدش راه افتادم.با خنده در حالیکه پشت سرم می اومد گفت:با خودت چی فکر کردی

کوچولو؟حتما تو مخت یه خیلی داستان عاشقونه برای خودت ساختی.نه عزیزم.من فقط

دوست ندارم دختری که قراره لذت منو بسازه با بقیه پسرا خوش و بش اضافی بکنه.

بازم این حرفو زد.محکم جلوش

_مگه نگفتم دیگه حق نداری از این حرفا بزنی.مثل اینکه حرف آدمیزادسرت نمی شه

؟ها؟

با شیطنت سرشو خم کرد رو شونه هاشو ابروهاشو انداخت بالا یعنی نه

منم نامردی نکردم با یه حرکت ناگهانی بسته ی پفکی که وسطای راه برای خودم باز

کرده بودم الانم تقریبا آخراش بود خالی کردم رو سرش.دستش رفت سمت بسته که اونو

بگیره.بسته رو ول کردم.پایین بلیز سفید خوشگلشو که از اول براش نقشه کشیده بودم

کثیف کنم گرفتم تو دستم دولا شدم لبامو دقیقا با وسط لباسش پاک کردم.بعدم با آرامش

کشیدم عقب نگاش کردم.بدبخت چشاش داشت میزد بیرون.

چه قیافه ای برای این پسر خوش تیپ درست کردم من.رو کل لباس و شلوارش که پفک

چسبیده بود.یه تیکه از لباسشم که با رژ لب من و پفکای دور لبم رنگی شده بود.با

افتخار زل زدم به هنرم.

_دیوونه این چه کاری بود کردی؟روانی

_حال کردی؟تا تو باشی دیگه به دست و پای من نپیچی

یه چند ثانیه همینطوری نگام کرد بعد با قیافه جدی گفت:

_تو ک هوس کرده بودی منو ببوسی چرا به خودم نگفتی که فقط لباسم نصیبت نشه.می

رفتیم این گوشه ها چیزای بهتری بهت می رسید.

حرصمو در آورد .آشغال.رومو ازش گرفتم با عصبانیت برگشتم به سمت پایین.

اونم با خنده و سر خوشی از از این که منو حرصی کرده پشت سرم میومد.من موندم با

اون سیلی ای که بهش زدم چرا کوتاه نمیاد.انگار خوشش اومده.رسیدیم به بچه ها.

مرال:کجا بودین شما دوتا؟چرا انقدر دیر کردین؟

بعد چشمش به آرتا افتاد.قیافش عین علامت تعجب شد گفت:این چرا این شکلی شده؟

_هیچی بابا.از بس پفک دوس داشت با کله رفت تو بسته ی پفک

آرتا:احیانا یادت نرفت که بگی پفکه به زور روم خالی شد؟

چپ چپ نگاش کردم.یعنی ببند.اونم فقط یه لبخند زد.

4 تا شون یه نگاه عاقل اندر سفیه بهمون انداختن معنیشم که همه میدونن خر

خودتونین.

خلاصه دسته جمعی با هم راه افتادیم تا برگردیم.وسط راه آرتا گفت:

_گرگان هوای خیلی خوبی داره.مخصوصا این مکانش.

_من گرگانو بیشتر از هر شهر شمالیه دیگه ای دوس دارم.گرگان مکان دیدنی زیاد داره

ولی همیشه وقتی اسم شمال میاد همه به رشت و بابلسر و جاهای دیگه فکر می کنن.

آرتا چیزی نگفت.بعد چند دیقه که تو راه بودیم رو به همه ی بچه ها گفت:

_خب مکان بعدی که قراره بریم کجاست؟کی میریم؟

مرال:خوشت اومد آرتا؟

_آره تفریح کنار شماها خیلی برام جالبه

رویا:کنار همه مون یا کنار اون جفت خوشگلت؟

من سرمو با علامت سوال برگردوندم سمت آرتا.جفتش کیه؟این جا که کسی نبود.دیدم

داره منو نگاه می کنه و یه لبخند متینم گوشه ی لبشه.وا.یعنی منظورشون من بودم؟

_کنار همه تون خوش میگذره.

شایان:ما هم گوشامون مخملیه پسر.نمیفهمیم.پنج شنبه ی هفته ی بعد چطوره؟میریم

نهار خوران.احتمالا بچه ها بساط دستی کشی هم دارن.روستای زیارت هم یه دور

میزنیم.شامو هم بیرون میخوریم.ها؟خوبه؟

نیش من که مثل همیشه باز شد.حالا از کجا معلوم منو ببرن؟غلط کردن نبرن بدون من

که خوش نمی گذره.

رهام:از نظر منم اونجا عالیه.مخصوصا پنج شنبه شبا تو هم موافقی مرال؟

مرال:آره بریم.وستا تو هم باید بیایا.

در حالیکه دوباره راه افتاده بودیم پایین گفتم:حالا ببینم چی میشه.

مرال:گمشو من که میدونم دیوونه ی شهر بازی ای پس طاقچه بالا نزار برا من.

_اکی پایه ام.

بلاخره رسیدیم به ماشینا.خیلی دوس داشتم سوار ماشین آرتا بشم و با آرتا بیام.ولی

نمیشدبه هرحال من دوست مرال بودم باید پیش اون مینشستم.

عین بچه فقیرا زیر چشمی در حالیکه داشتم به سمت ماشین میرفتم پورشه ی آرتا رو

می پاییدم.که آرتا بلند گفت:

_شما چهار تا که جفتین با هم برین منو وستا هم با هم دیگه میایم.

چشام گرد شد.این پسر انگاری میفهمید تو دل من چی میگذره.

شایان:شما دوتا رو که نمی شه تنها گذاشت.فکر نکنم با هم بسازین.بعدشم تو رفیقتو با

یه دختر عوض میکنی؟

_خب معلومه.دختر به این خوشگلی رو ول کنم بیام یه پسر زمخت رو بچسبم؟

با این حرفش همه خندیدن حتی من.با خنده گفتم:نه مرسی من با رهامشون میام.شما هم

با هم برین.

یه دونه از ابروهاشو انداخت بالا ناغافل دستمو کشید برد سمت ماشینش در جلو رو باز

کرد منو نشوند.بعدشم خودش سوار شد.اون چهارتا هم از اون ور برای من لبخند ژکوند

میزدن.شیطونه میگه بزنم دهنشونو آسفالت کنم.یه چشم دور ماشین گردوندم دهنم وا

موند چه خوشگل بود ماشینش.در حالی که روشنش میکرد گفت:

_خوشت اومد از ماشین؟

خونسردی خودمو حفظ کردم با یه لحن بی تفاوت گفتم:بد نیست.

با خنده نگام کرد و گفت:پس چرا داشتی ماشینمو از بیرون میخوردی؟

از حرفش ناراحت شدم قیافم رفت توهم.ارزش نداره پسره ی بیشعور.

_این ماشین واسه وقتیه که میرم سفر این ماشین اصلی و رسمیم نیست.

فقط نگاش کردمو چیزی نگفتم.اونم دید من ساکت شدم دستش رفت سمت پخش ماشین و

روشنشن کرد.صدای یک زن خارجی تو ماشین پخش شد.خیلی دوس داشتم این آهنگو.

آهنگ آمازینگ از اینا بود.نا خود آگاه لبخند زدم.آرتا هم که تموم حواسش ب من بود

صدای آهنگو زیاد کردبعد از چند تا آهنگ به رستوران رسیدیم.آرتا اول صدای ضبط رو

کم کرد.بعد ماشینو خاموش کرد.بدون اینکه منتظرش باشم سریع از ماشین خارج شدم و

به سمت رستوران رفتم.ما زودتر از اون چهارتا رسیده بودیم.رفتم پشت یه میز دنج

نشستم.آرتا با اونا وارد رستوران شدن.براشون دست تکون دادم.اومدن به سمت من.

آرتا:رسم همراهی این نبودا خانم.باید صبر میکردی با هم وارد می شدیم.

توجهی نکردم.اونم چیزی نگفت.

غذامونو تو یه محیط صمیمی خوردیم و از رستوران بیرون اومدیم این دفعه تو ماشین

رهام نشستیم چون قرار بود اینا منو برسونن خونه.باآرتا و شایان و رویا خدافظی کردیم

و برگشتیم سمت خونه ی ما.

ساعت حدودای 3 بعد از ظهر بود.بهشون طارف کردم بیان خونه ولی قبول نکردن.بنابر

این بعد از خدافظی رفتند.وارد خونه شدم.مامان داشت فیلم میدید.ولی بابا نبود.به مامان

سلام کردم اونم جوابممو داد و پرسید خوش گذشت؟

_آره جاتون خالی.پس بابا کو؟

_خوابیده

_آهان

به سمت اتاقم رفتم و بعد از تعویض لباس دوش گرفتم.نمی دونم چرا ولی حس میکردم

جو خونه سنگینه.حس شیشم قویم اینو میگفت.از حموم اومدم بیرون با همون موهای

خیس و یه حوله دور سرم رفتم پیش مامان هنوزم رو مبل نشسته بود و داشت فیلم می

دید.

_حموم بودی؟

_آره

_عافیت باشه

_مرسی

نشستم کنار مامان و یکم یواشکی نگاهش کردم.

_مامان اینجا خبریه؟

مامان هم به من نگاه کرد و گفت:چیز خاصی نیست.فقط عمو علی یکم حالش بده.

_ اِاِ چرا؟ چی شده؟اون که سرحال بود.

خیلی ناراحت شده بودم.عمو علی رو خیلی دوس داشتم.قبل از اینکه بیایم گرگان همیشه

خونوادگی با هم بودیم.عمو هم منو خیلی دوس داشت.بعد از پدر و مادرم عمو برام خیلی

ارزش داشت.

_منکه چیزی نگفتم دختر.فقط گفتم یه خورده حالش بده

همون موقع ها بود که بابا هم از اتاق با یه کیف کوچیک اومد بیرون مامان با تعجب

گفت:

_کجا رضا؟

_حرکت کنم برم تهران.من تنها برادرشم.باید ببینم چش شده.

منم که تازه یادم اومده بود سلام نکردم گفتم:سلام

_سلام دخترم خوش گذشت؟

مامان:الان نمیخواد بری تاریک میشه خطرناکه.

_نمی شه که خانم .باید زودتر برم بهش سر بزنم تا سه شنبه هم اینجا باشم.

رادارهام ناگهان فعال شدن چرا گفت باید تا سه شنبه برگردم؟با حالت کنجکاوی بهشون

خیره بودم.

مامان:حالا اونو میندازیم یه روز دیگه

بابا در حالیکه رو مبل مینشست گفت:نه غزیزم خیلی زشته.چون هماهنگ شده نمیشه

کاریش کرد.

_مامان مگه سه شنبه چه خبره؟

مامان و بابا یه نگاه بهم کردن ولی چیزی نگفتن.

مامان:پس منم باهات میام

بابا کلافه گفت:آخه زن تو رو کجا ببرم.وستا کجا بمونه.تنها که نمیشه.

دوباره به سمت اتاق رفت و لباس پوشیده برگشت.مامان در حالت تفکر بود.شرایط اصلا

برای حرف زدن و باز جویی کردن من در مورد اینکه سه شنبه چه خبره جور نبود.

بلاخره بابا راهی شد و ماهم تا دم در بدرقه اش کردیم.مامان به محض اینکه دوباره

وارد خونه شد به سمت آشپزخونه رفت.منم برای رفع این حس کنجکاوی دنبالش رفتم.

رو صندلی نشستم به مامان که در حال جا به جا کردن ظرفا بود گفتم:نمیخوای بهم بگی

دقیقا برای عمو چه اتفاقی افتاده؟

مامان اومد نشست رو صندلیه رو به روییم و گفت:یه سکته ی خفیف کرده بود.

_سکتـــــــــــــــه؟

_وا چرا داد میزنی؟چیز خاصی نشد.به خیر گذشت.

_مادر من. عمو سکته کرده اونوقت شما میگی چیزی نشده؟چرا ما نرفتیم.منم میخواستم

عمو رو ببینم.

مامان چیزی نگفت.دوباره رو به مامان گفتم:

_بیچاره ساقی و آروین.((پسر عمو و دختر عموم))راستی الان آروین از راه دور

میخواد چیکار کنه؟

_نمی دونم.منم خبرشو ندارم.

_یعنی نمیخواد برگرده ایران؟من موندم تو کار این بشر.اگه اینجا بود خیلی راحت

میتونست تو کارخونه ی عمو کار کنه چرا رفته آلمان انقدر سختی بکشه.دلم واسه

گذشتمون تنگ شده.یادش بخیر

سرمو گذاشتم رو میز و رفتم تو رویا.

مامان:دیگه بهت زنگ نمیزنه؟

_چرا دو هفته پیش زنگ زد.بعضی وقتا هم اس ام اس میده.اینم شد پسر عمو که من

دارم.خسیـــس

_نگو اینو دختر.پسر به این آقایی.داره رو پای خودش وامیسته

سرمو با هیجان بلند کرم رو به مامان گفتم:

_راستی مامان مگه سه شنبه چه خبره که بابا میخواد حتما خودشو برسونه؟

مامان با مهربونی نگام کرد وگفت:میخواد برات خواستگار بیاد.

آخ جون.عاشق این بودم که خواستگار بیاد تا من باهاش تو یه اتاق تنها شم و از تموم

اخلاقاش سر در بیارم.یه سوالایی میپرسیدم که بدبخت خواستگاره به غلط کردن میفتاد.

اخه سوالام بی ربط بود.بیشتر واسه شخصیت شناسی بود.

در حالیکه یه لبخند مرموز گوشه ی لبم داشتم گفتم:این دفعه کیه؟

_یاشار

چشمام درشت شد.دهنم جمع شد.سرم رفت بالا

_چــــــی؟یاشــــــار؟

با کلافگی گفتم:چرا گذاشتین بیاد؟

مامان یه اخم کوچیک کرد و گفت:خب مامانش اصرار کرد زشت بود قبول نمی کردم.

یاشار پسر دوست بابام بود.یه پسر سمج و دیوونه کننده.تا الان بار چهارمش میشد که

می اومد خواستاگاریمو من میگفتم نه.

_خب مادر من,من از این پسر خوشم نمیاد.چرا حالیش نیست؟

_یاشار که پسر خیلی خوبیه.درس خونده.شرکت کامپیوتری هم که داره.ماشین و تیپ و

قیافشم که خوبه.تو رو هم که خیلی میخواد.دیگه مشکلت چیه؟

_آخه این پسر یه جو جربزه نداره.اصلا من توش مردونگی نمی بینم.این که تا آخر عمر

هر چی من بگم میگه چشم.

_تو زندگی کم کم درست می شه دختر

در حالیکه بلند می شدم گفتم:

_د آخه مشکل من یکی دو تا نیست.اصلا من دوسش ندارم.

بعد از آشپزخونه خارج شدم و به اتاق رفتم.اون روز های کلافه کننده هم با بیرون رفتن

با مرال و خرید و بازار گذشت.بابا هم دوشنبه غروب برگشت.ولی کلافه بود.میگفت حال

عمو خوبه یعنی بد نیست ولی بازم کلافه بود.تازه شبش برامون توضیح داد که نصف

اون کارخونه باید مال بابای من میشدولی عموم از اون قدیمها بدون گفتن به بابام ازش

استفاده می کرد.چه چیزای عجیبی آدم میشنوه.عموی به اون خوبی و مهربونی چطوری

اینکارو کرد؟.وااااا.

البته برای من اصلا مهم نبود.برام تو این دنیا هیچی جز شاد بودن و شاد کردن بقیه مهم

نبود.یادم نمی آد تا حالا گریه کرده باشم.حتی اگه کسی مرده باشه,بهم توهین شده باشه,با

بابام دعوا کرده باشم ,تو بدترین شرایط زندگیم بوده باشم یا هر چیز دیگه ای.من تو

بدترین شرایط زندگی هر کسی هم نشکستم.همین منو متفاوت کرده بود.فکر کنم گریه ی

من تو 8 سال اول زندگیم خلاصه می شد.حتی وقتی دلم شدید می گرفت گریه نمی کردم.

همیشه در عرض 5 مین روحیه ی خوبمو بر میگردونم.

صبح روز سه شنبه ساعت 11 از خواب بیدار شدم.روز به روز تنبل تر می شدم.رفتم

دستو صورتمو شستم.مامانم در حال جنب و جوش بود.اینم دلش خوشه ها.آخه این کارا

براش تکراری نشد؟

بعد از خوردن چایی و صبحونه برگشتم تو اتاق .تلفن بی سیمی رو برداشتم تا به مرال

بزنگم.

مرال با یه صدای خمار و خواب آلود گوشیو برداشت.

_ها.چیه؟

_این چه طرز صحبت کردنه بزغاله.چته سر صبحی؟

_خوبه خودت داری میگی سر صبحیا.

_خواب بودی تا الان؟

مرال در حالیکه خماری صداش کمتر میشد گفت:نخیر یه نیم ساعتی هست رهام بیدارم

کرده.

درست بعد از این حرف مرال صدای رهام از اونورش اومد:

_بر مزاحم عشق و حالمون لعنت

خندم گرفت.این دوتارو سرو تهشونو جمع میکردی دوباره پیش هم بودنو در حال عشق و

حال.عاشقیم دنیایی داره ها.

_باز اون نامزد الافت اونجاست؟شب پیش تو بوده؟

مرال با حرص خند ه داری گفت:چشات در آد.آره

_مرگ مرال؟تو که میگفتی عمرا مامانت بزاره حالا خوش گذشت؟

_ساده ایا.راحت میشه واست خالی بست.نه بابا تازه صبح اومداینجا که تو هم سر صحنه

ی حساس پارازیت دادی.

_حیا میا رو قورت دادی؟شما دوتا که انقدر تب میکنین برا هم چرا زودتر عروسی

نمیکنین؟

_منتظریم دانشگاه برادر رهام تموم شه برگرده ایران.بگذریم از اینا.یاشارو میخوای

چیکار کنی؟

_میخوام زنش بشم.

_گمشو.توآبت با اون پسره تو یه جوب نمی ره. اِاِاِاِ اذیت نکن دیگه رهام.صبر کن.

صدای رهام دوباره اومد:قطع کن دیگه وستا تموم حس و حالمون پرید.

با خنده گفتم برین گمشین ور دل هم.دیوونه ها.خب کاری نداری؟

_خداییش خیلی خوبه.به تو هم سفارش میکنم زودتر جفتتو پیدا کن.من دیگه برم بای

_از رهامم خدافظی کن.بای

خب حالا چیکار کنم؟امروز که مامان گفته حق نداری جایی بری.پس بیکاری چه خاکی

بریزم تو سرم؟اوووم دوش بگیرم؟آره بهترین کار حموم رفتنه.

رفتم حموم.دو ساعت تو حموم موندم.حدود یک ونیم اومدم بیرون.ذهنم کاملا خالی شده

بود و آروم آروم بودم.یعنی ازم آرامش میباریدا.تا این حد.

بعد از خوردن نهار با مامان, برگشتم تو اتاقم.بابام حدودای ساعت 5 میومد.مهمونا هم

که قرار بود ساعت 7 بیان.من نمیدونم مگه وسط هفته هم میرن خواستگاری؟مینداختن

پنج شنبه جمعه.نــــــــــه.خوب شد ننداختن آخر هفته وگرنه منه بدبخت باید قید نهار

خورانو میزدم.چه آدمای وقت شناسی هستنا.خوشم اومد.رفتم رو تخت دراز کشیدم.

چشامو بستم تا یکم بخوابم ولی همش آرتا و حرفاش میومد تو فکرم.نمی دونم چرا انقد

برام مهم شده بود.ولی یه چیزیو خوب میدونستم این که هیچوقت نباید بهش فکر کنم.

دنیای منو اون متفاوت بود.داشت کم کم تو وجودم یه دعوا می شد سر آرتا که تصمیم

گرفتم ذهنمو یه جوری منحرف کنم.

بهترین کار هم آهنگ گوش دادن بود.هندز فریمو زدم به گوشیم بعد از یه خورده فکر

کردن تصمیم گرفتم ویدئوکلیپ حامد فِرِد که درباره ی کوروش بزرگ خونده رو نگاه کنم.

من دیوونه ی کوروشم و واقعا بهش افتخار میکنم.کوروش بزرگترین پادشاه ایران

وجهان که حتی اسمش تو قرآنم به بزرگی یاد شده خیلی از مردم ایران نمیشناسنش یا

علاقه ای به تحقیق در مورد اون ندارن .ما خودمون ارزش داشته هامونو نمی دونیم.در

حالیکه کشور های خارجی بیشتر ازما از اونا اطلاع دارن حتی بارها شده وقتی توی چت

روم خارجی میرم اونا وقتی میفهمن من ایرانیم خیلی احترام نمیزارن ولی اگه بفهمن

آریاییم یا از کوروش بهشون بگم دیدشون عوض میشه.من به گذشته ام افتخار میکنم.به

پارس بودنم.بسه دیگه اگه به من باشه تا صبح از مردم شکایت میکنم که چرا انقدر

نسبت به این جور مسائل بی تفاوتن.از اون موقعی که آهنگ حامد فرد و گرفتم بین همه

پخشش کردم وچشمای خیلیا رو باز کردم.این آهنگ تصویرش یه چیز دیگس.دکمه پِلی

رو زدم و آهنگ شروع شد.صداش رو زدم تا آخر و دوباره بعضی جاهاش به خاطر معنی

فوق العادش موهای تنم سیخ شد.

حامد فرد

کوروش پاشو ببین کشور تو راه مهیبیه //// پاشو بنگر که ملت توی خواب عمیقیه

ببین به دنیا داریم میگیم که ما برتریم //// در حالی که ما ها همه یه مشت گدا پروریم

ببین یه جوون داره از ته دلش بهت داره میگه //// اینجا لوات و زنا جزءی از کردار

نیکه

کوروش ناموس فروشی رو دور قیمت //// کوروش ملت گفتار نیکش فحشو غیبته

کوروش تو رو تحقیرو ویران کردن //// اسمت خط خورده از تقویم ایران رسما

راستی مقبرت با سیل و بلاها رفته //// عکست فقط سر در قلیون سراها نصبه

کوروش ارامش خیلی وقته زندانی شده //// نماد فروهر نماد شیطانی شده

کوروش داره برمیگرده عقب زمونه //// کوروش راستی میدونستی خدا عرب زبونه

یعنی جهنم جای ماست که فارسی خوندیم //// دنیا پیشرفت کرد ما دوره ی دارسی موندیم

کوروش خلیجتو خلیج عرب نامیدن //// ولی بازم عربو تو وطن راه میدن

همون عرب هایی که هستن تشنه به خونمون //// همونا که دختار رو کردن زنده به

گورشون

هستن همسایه ی ایران ما روی کاغذ //// ولی دستاشون با دست بیگانه ها تو یه کاسس

نوید باقری :

کجایی که ببینی دلا خونن

همه درگیر یه لقمه نونن

حتی جوونای ایرانت

دیگه هیچی از عشق نمیدونن

یه روز میاد که به جز یه نقشه

چیزی از ایران باقی نمونه

کسایی که رفتنو جون دادن

به خدا واسه ی بهشت نبوده

انقد درگیر شدیم که غیرت

دیگه واسمون معنا نداره

کوروش بیدار شو وقت خواب نیس

شدیم طفلی که مادر نداره

هرکی میاد به اسم یه مادر

یه چیزی ازمون برمیداره

یه روز میاد که یه ایرانی

دیگه هیچی از خودش نداره

حامدفرد

دلت گرفته کوروش میدونم تابع احساسی //// مردم اشک ریختن سر قبر ناصر حجازی

ولی چه فایده اسطوره ها در اغوش میرنو //// بعد مدتی از یاد ها فراموش میشن

بغضی تو گلومه مثل یه دیوانه تو بندم //// چرا تندیستو دادن دست بیگانه تو لندن

چرا یادت کوروش از همه حیف دود شده //// نوشتن عقده ها فقط تویه فیسبوک شده

کوروش مردو مردونگی از تو افکار رفته //// سلاح کشتار جمعی شده اخبار هفته

جوونا جیباشون خالیه و از دم بیکارن //// اونا فکر خالی کردنو باز زدن سیگارن

کوروش جوونا از بی پولیشون جنون میگیرنو //// یه عده ریش سفید نشستنو جومونگ

میبینن

از همون ریش سفیدایی که جیباشون شده //// پول ملت که تو حسابای سیباشون پره

ما هم هر روز از دیروزمون مرده تر هستیم //// که یه ملت سیاه پوشه مرده پرستیم

کوروش هواپیماها به عشق ملت میپرنو //// مسافرارو به بهشتو جنت میبرن

بعد این حادثه مردم رخت سیاه میپوشنو //// شراب مرگو با یه بخت سیاه مینوشن

کوروش جایه اینکه به امید اینده بشینی //// حامد حاضر بمیره ایرانو پاینده ببینی

کجایی که ببینی دلا خونن

همه درگیر یه لقمه نونن

حتی جوونای ایرانت

دیگه هیچی از عشق نمیدونن

یه روز میاد که به جز یه نقشه

چیزی از ایران باقی نمونه

کسایی که رفتنو جون دادن

به خدا واسه ی بهشت نبوده

انقد درگیر شدیم که غیرت

دیگه واسمون معنا نداره

کوروش بیدار شو وقت خواب نیس

شدیم طفلی که مادر نداره

هرکی میاد به اسم یه مادر

یه چیزی ازمون برمیداره

یه روز میاد که یه ایرانی

دیگه هیچی از خودش نداره

بعد آهنگ بازم داشتم به حرفاش فکر میکردم.هنوزم برام تکراری نشده.واقعا راست

میگه انقدر درگیر شدیم که دیگه غیرت ایرانی برامون معنا ندار.با فکر کردن به این

بیمعرفتی مردممون خوابم برد.

ساعت 5 بود که با سرو صدای بیرون بیدار شدم.بابام بود که وسایل پذیرایی امشبو

خریده بود.منم رفتم بیرون سلام کردم و به بابام خسته نباشید گفتم.

مامان با اعتراض:چقدر میخوابی دختر؟

در حالیکه داشتم سرسری جواب میدادم گفتم:حسودی می کنی مادر من؟خب تو هم

بخواب.

بابا رفت تو اتاق تا لباسشو عوض کنه منم خودمو روی مبل انداختم.

مامان با عصبانیت رو به من گفت:نکن دختر.این چه وضعشه؟الان مبل چروک میفته

زشته جلو مهمون

_ای بابا.باز شما این کاراتون شروع شد.رئیس جمهور که نیست عمو سعیدشونن دیگه.

مامان اومد رو به روم نشست با تاسف در حالیکه سرشم تکون می داد گفت:

_با این اخلاقتو بچه بازیات من موندم کی میخواد تو رو بگیره.خونه داریم که بلد

نیستی.حالا خواستگارای دیگت به کنار میگیم گول ظاهرتو خوردن من موندم یاشار و

این پسره چرا از تو خوششون اومده.

_مــــــامــــــــان.مثلا من دخترتما.

بعد ناخود آگاه چشمام گرد شد.با تعجب به مامان نگاه کردم.

_مامان منظورت از این پسره چی بود؟

_کدوم پسره؟

_اِ مامان اذیت نکن دیگه.گفتی یاشارو این پسره.

مامان با لبخند نگام کرد:خودت بعدا میفهمی.

با اصرار و پافشاری رو به مامان گفتم:

_چرا اینطوری میکنی مامان؟الان از فضولی دق میکنم.بگو دیگه.

_نمیشه.یعنی تو خودت متوجه نشدی؟

یه قیافه متفکر به خودم گرفتم و رفتم تو فکر.یعنی کیو می گفت:

_خواستگاریمم اومده؟

_نه

_مامان بازیت گرفته؟خب بگو دیگه

_انتظار داشتم خودت تا الان فهمیده باشی.از چشاش و کاراش راحت میشد اینو خوند.به

نظر من از یاشارم بیشتر دوست داره.ولی نمی گم کیه.میخوام خودش بیاد اعتراف

کنه.شاید دلیلی داشته که تا الان حرفی نزده.هروقت میشنید خواستگار داری رنگش

میپرید.مطمئنم الانم بفهمه سکته میزنه.

بعد با خنده منو که در حال فکر کردن بودم نگاه کرد.

_مامان داری شوخی میکنی؟

_نه دخترم.شوخیم چیه؟مطمئنم یه روز میفهمی.

_جیغ میزنم اگه نگی کیه ها.بگو دیگه.

_ای بابا تو چقدر سمجی دختر.عین بچه ها اصرار میکنی.ناسلامتی الان برای خودت

خانمی شدی.لباس میخوای چی بپوشی؟

فهمیدم به هیچ وجه نمیتونم از زیر زبون مامان حرف بکشم پس نقاب بی تفاوتیمو زدم.

_نمیدونم هنوز یه ساعت تا اومدنشون وقت هست.یه چیزی میپوشم دیگه.

بابا از حموم در اومد.کی رفته بود دوش بگیره من حالیم نشد؟

_عافیت باشه بابا.

_سلامت باشی دخترم.

مامان:پاشو برو تو اتاقت یکم به سرو وضعت برس.زود باش

بلاخره به زور منو از جام بلند کرد.رفتم تو اتاقم.راستی یادم رفت در مورد اتاقم بگم.البته

اتاقم ست نیست.یه اتاق ساده اس.بیشتر رنگ مشکی و سفید توش بکار رفته با یه تخت

که رو تختی شرابی خوشگلم روشه.یه میز آرایش و میز تحریر که که لپ تاپم بالاش

قرار داره.کتابامم که داخل کتابخونس.با یه کمد لباس.اتاقم کوچیک و جمع و جوره.بعد از

کلی جست و جو تصمیم گرفتم یه شلوار لی مشکی با لباس آستین بلند قرمز و سفی

بپوشم.عادت به گرفتن حجاب توی جمع های خونوادگی نداشتیم ولی بازم باید یه خرده به

مجلس خواستگاری احترام میزاشتم.برای همین لباسام پوشیده و ساده بود.رفتم جلوی

آینه خط چشمو دور چشمام کشیدم. و موهای مشکی براق و بلندمو که تا پایین کمرم

میرسید محکم بالای سرم بستم.وچتریای جلومو حالت کج دادم.به خودم زل زدم و فکر

کردم یعنی میشه آرتا جذب من بشه؟نه بابا امکان نداره.با اون همه دخترای جور واجور

که اون دیده این غیر ممکنه.اون مردمک مشکی وسط اون همه سفیدی حتی خودمم

دیوونه میکرد.با تعریفایی که مرال در موردش از شایان شنیده بود یکم درک این اخلاق

آرتا برام مشکل بود.شنیده بودم خیلی مغرورو محکم و سنگینه.یه میلیاردر که فقط

خودشو میبینه.اون آرتا با اینی که من دیدم باید خیلی متفاوت باشه.وای خدا من چقدر

فکر میکنم.خل نشم آخرش.از اتاق رفتم بیرون مطمئن بودم مامان به لباسم گیر میده.

همینطورم شد.

مامان با عصبانیت:وستا این چیه پوشیدی؟این اصلا رسمی نیست

سرمو کج کردم چشامم مظلوم کردم:آخه چه ایرادی داره.تکراری شده برام.ماکه همیشه

اینارو میبینیم.باهاشون رو در وایسی هم نداریم.همین خوبه.

بابا:عوضش کن دخترم.مناسب این مجلس نیست.

_بابا از نظر من این لباسم خلیی خوبه.اصلا هم برام مهم نیست که تو این مجلس باید

لباس شیک تنم باشه.

هرچقدر اونا با با من سرو کله زدن منم بیشتر مخالفت کردم.آخرشم بیخیال شدن.سر

ساعت 7 زنگ خونمون صدا کرد.چه به موقع.ایول بابا.

اول باباش و بعد مامان و عمه اش وارد شدن.آخرین نفرم خودش اومد تو.اونم مثل من

تک فرزنده.نگاه کن بچمون چه سربزیره.

با همون سر به زیری سلام کرد.منم همینطوری میخ شدم بهش.آخه منو این که همیشه

همو میبینیم الان برای چی داره آب میشه.نکنه تصوراته خاک برسری داره میکنه؟وا.بلا

به دور.شاید تا شب حجله رفته تو خیالاتش الان داره از شرم آب میشه.

ایش انقده از این پسرای سر به زیر بدم میاد.سرتو بالا بگیر.مردی گفتن زنی گفتن.منم

بهش سلام کردم.با خجالت گلو طرفم گرفت.احتمالا الان تو خیالش داره گل اولین

زایمانمو میده.کم مونده بود از تصورش بزنم زیر خنده.دارم به عقل خودم شک مکینم.من

از یه پسرم بی حیا تر شدم.گلو ازش گرفتم.حالا خوبه از اون خواستگارایی نبود که

دستمال میگرفت دستشو هی تند تند عرقاشو پاک میکرد.اگه اینطوری بود که همون جا

جیغ میزدم.یه لبخند خوشگل بهش زدمو گفتم:

_بفرمایین بشینین خواهش میکنم.

با گل رفتم تو آشپزخونه مثلا میخواستم گلو بزارم تو گلدون.گلش اندازه ال سی دی مون

بود.مجبورشون کرده بودن؟حداقل مصنوعی میگرفتین برامون بمونه.بیخی بابا.

همونطوری گلو تو آشپزخونه ول کردم و رفتم کنار رو مبل کنار مامانم دقیقا رو به روی

یاشار نشستم و هی براش لبخند ژکوند میزدم.

بزرگترا داشتن حرفاشونو میزدن.فقط مامان هی منو سیخونک میکرد و ابرو بالا

مینداخت که انقد به پسر مردم زل نزن.عمه یاشارم هی از اونور خشمگین نگام میکرد.

انقده بدم میاد از این آدما.منم از لجش بیشتر زل زدم به برادر زادش.تا ببینم آخر کی این

چشم وامونده اشو از روی جوراباش بر میداره منو نگاه میکنه. خوبه توی جشنا و

عروسیا این اولین نفره که با لبخنده گله گشاد میاد پیشنهاد رقص میده ها.احتمالا این کت

و شلوار خواستگاری یه چیزی داره که پسرا سر به زیر میشن.

اِاِاِاِاِاِاِ آفرین.بچمون راه افتاد یه بار زیر چشمی نگام کرد.

مامان که دیگه داشت از دستم به مرز دیوونگی میرسید گفت برم چایی بیارم.منم رفتم تو

آشپزخونه چایی ریختم برگشتم از بزرگترا شروع کردم به طارف کردن تا رسیدم به

یاشار گلمون.

_بفرمایین.

سرشو بالا گرفت منو نگاه کرد.خداییش پسر جذابی بود.حالا جذاب آرمانی نه.ولی

خوشگل بود.چشمای مشکی لبای متوسط صورت سبزه موهای مشکیشم داده بود بالا

بهش روغن زده بود که براق شه.کت و شلوار مشکیشم که به هیکلش میومد.

_ممنون وستا خانم.

سینی رو گذاشتم رو میز و نشستم سر جام.بعد از زدن یه خرده حرف تکراری و صحبت

در مورد خواستگاری های قبلی باباش از بابام خواست که ما بریم دو تایی صحبت کنیم.

آخیش راحت شدم از رسمی بودن.از جام بلند شدم و کار تکراری راهنمایی یاشار به

اتاقمو بازم انجام دادم.اومد تو اتاقم.در رو هم بست.پسرمون تازه یخش وا شده بود منو

نگاه میکرد.احتمالا همش زیر سر عمه خانم بود که این بچمون هی سرخ و سفید میشد.

بهم نگاه کرد و گفت:خوبی؟

_مرسی.چه عجب یخت باز شد. تو خوبی؟

_ببخشید عمه یکم رو اینجور مسائل حساسه.نگرارن بودم گیر بده.

با خنده نگام کرد و گفت:

خیلی جرعت داریا.میترسیدم با این وضعی که تو زل زدی به من عمه پاشه حلق آویزت

کنه.

باسرزنش نگاش کردمو گفتم:مگه مال قرن چندیم که تو خواستگاری انقد رسمی باشیم.

یاشار با یه حالت غمگین نگام کرد و گفت:

_جوابت عوض نشد وستا؟

_تو که دو هفته پیش تو خونتون اینو ازم پرسیدی گفتم من هیچوقت جوابم عوض

نمیشه.

_آخه برای چی؟منکه گفتم هرچی بخوای برات فراهم میکنم.هرکاریم بخوای بکنی

آزادی.من تورو واقعا از ته قلبم میخوام.دوس دارم زودتر مال من بشی.چرا کوتاه

نمیای؟توحتی دلیلشم به من نمیگی.فقط میگی تو رو نمیتونم به عنوان همسرم قبول کنم.

آخه تو چی میخوای که توی من نمیبینی؟

باید یه کاری میکردم.باید دلیلمو بهش میگفتم تا دست از این اصرارای بی جاش برداره.

_من تورو یه مرد واقعی برای خودم نمیبینم.میفهمی؟نمیدونم چطوری منظورمو بگم.

بهش نگاه کردم با دقت منو زیر نظر گرفته بود تا بقیه ی حرفمو بزنم.

_من انتظاراتی از همسر آینده ام دارم.نمیخوام انقدر تسلط نداشته باشه که نتونه

مردونگیشو تو زندگی نشون بده.من یکیو میخوام که همیشه پشتم باشه.بتونم بهش تکیه

کنم.میخوام اون از خودم خیلی قوی تر و محکم تر باشه.میخوام کاملا تو زندگیش مستقل

باشه.تو اینارو نداری.یعنی خیلیاشو توی تو ندیدم.دلیل من اینه.متاسفم.

تو چشاش نگاه کردم.مردمک چشاش داشت میلرزید.بازم دل شکوندم.این کارو دوس

نداشتم.یه پسر دیگه جلوی چشمام شکست.منم خورد شدم.شکستن پسرا خیلی بده.ولی

نمیتونستم کاری کنم.به خودش مسلط شد و با لبخند نگام کرد:

_خوشحالم که بلاخره دلیلتو گفتی وناراحتم من مثل اون کسی که تو میخوای نیستم.سعی

میکنم منم مرد بشم.سعی میکنم به اون مردونگی که تو بخوای برسم.اگه به اون جا

رسیدم بازم بر میگردم.هرچند میدونم سخته.چون من 27 سال به اون شکل بزرگ شدم.

بلند شد.رفت سمت در.

_سعی میکنم به دستت بیارم.اگه نتونستم امیدوارم خوشبخت شی.

از اتاق رفت بیرون.

آخی الهی مرال برات بمیره.چه احساسیم حرف زدا.منو چه به این حرفا.حالا یکم دلم

سوخت.حداقل صبر میکردی با هم بریم.منم رفتم بیرون.مثل اینکه جوابو از یاشار گرفته

بودن که منتظر حرف من نبودن.بلاخره بعد از چند دیقه ی دیگه نشستن بلند شدن و

رفتن.مامان بابا هم چیزی در مورد دلیل جوابم نپرسیدن.عادت داشتن.منم رفتم تو اتاقم.

.................................................. ..............................................

امروز پنج شنبه اس قراره الان که ساعت شیش شده برم خونه مرالشون و از اونجا با

هم بریم نهارخوران.به مامان بابا از اول هفته گفته بودم.با این قضیه مشکلی نداشتن.

یعنی چون مرال و آبجیشم بودن مشکلی نداشتن.سوار تاکسی شدم.سر کوچشون پیاده

شدم.و به سمت خونشون رفتم.زنگ درو زدم در باز شد و رفتم تو خونشون.این دفعه

دیگه از پشت آیفون ادا در نیاوردم.من یه بار سوتی بدم دیگه عمرا اون کارو تکرار

کنم.مرال اومده بود دم در

مرال:سلام چطوری؟

همدیگروبغل کردیم((عادت همیشگی مون بود.هردفعه همو میدیدیم بغل میکردیم))

_سلام قوربــــونت.

با هم دیگه وارد خونه شدیم.مامان باباشم بودن.مامانش صداش از تو آشپزخونه

میومد.باباشم که روی مبل نشسته بود.رفتم جلو باهاش دست دادم و سلام و احوال پرسی

کردم.مثل همیشه خیلی تحویل گرفت.بابای خیلی مهربون و از همه لحاظ خیلی پایه ای

داشت.با مامانش هم دقیقا اینکارو تکرار کردم و با مرال به سمت راه پله شون رفتیم.

اتاق مرال و رویا بالا بود.

_چه خبر؟پس نامزد آویزونت کجاست؟

مرال اول بهم چشم غره رفت بعد یه قیافه ی خیلی ناراحت به خودش گرفت و گفت:

براشون مهمون اومده.گفت امشب نمیتونه بیاد.

_آخی دلم برات سوخت.پس برای همینه از اول که اومدم دمغی و یه دونه فحشم ندادی.

با هم رفتیم تو اتاقش

_رویا هم نیست؟

_داره به خودش میرسه.مثلا میخواد تو چشم شایان باشه.منکه میدونم میخواد توجه آرتا

رو هم به خودش جلب کنه.

بعدبا زیرکی رو به من گفت:

_که البته کار بیهوده ای میکنه.چون کار از کار گذشته.و چشم آرتا خان یکی دیگه رو

گرفته.

یه ابروشو بالا داد و یه حالتی به خودش گرفت که یعنی من الان منتظرم اعتراف کنی.

چپ چپ نگاش کردمو گفتم:

_تو غلط کردی با خودت همچین فکرایی کردی.من تا الان متوجه هیچی نشدم.الکی

حرف در نیارا

با لبخندی که نشون میده خر خودمم نگام کردو گفت:

_منو رنگ نکن الاغ.منکه میدونم حواس تو هم پیش اونه.یهو قیافش جدی شد و گفت:

_وستا ازش دور شو.تو و اون اصلا به هم نمیخورین.تو میدونی اون چطوری زندگی

میکنه؟تو حتی طاقت دوروز دوستی با اونم نداری.اون هرشبشو با یکیه.به راحتی براش

دختر فراهم میشه.تو گرگانم این کاراشو داشته.حتی دیشبم در حال خوش گذرونی بوده

اونم چه دخترایی.همشون از بهترین دخترای گرگان که تو حتی فکرشم نمیکنی.من

شنیدم چند شب پیش با سارا خوابیده میفهمی؟بعدشم به راحتی ولش کرد.

چشمام گشاد شد:

_چــــــــــی؟سارا؟اون که با هیچ پسری نمیخوابید.فقط برای خوش گذرونی باهاشون بود.

_خانم تا چششون به آرتا افتاده کلا هنگیدن و خودشون درخواست دوستی دادن بعدشم

رفته رو تخت آرتا.

مثل علامت تعجب شده بودم:شوخی میکنی؟

_شوخیم چیه دیوونه.همه ی اینارو شایان گفته.وستا نزار از تو هم سو استفاده کنه.

برای اون اصلا اهمیتی نداره.تا به حال با خیلیا بوده.خودشم درخواست نمیده.این دخترای

شل و وارفته خودشونو کوچیک میکنن و ازش همچین چیزیو میخوان.همشون تا

چشمشون به هیکل پر زور و خوشگل آرتا میفته و قیافه ی جذابشو میبینن خودشونو

میبازن.

یکم سکوت کرد و گفت:من نمیگم آرتا بده.اتفاقا خیلیم پسر خوبیه.با این همه آزادی ای

که داره.من تو این مدت که باهاش بودم ندیدم با دخترای نامزد دار یا شوهر دار کاری

داشته باشه.خیلی جنتلمنانه باهاشون برخورد میکنه.نمیدونم دیگه چی بگم وستا.ولی تو

مواظب خودت باش.توی گرگان خلاقش خیلی فرق کرده.من دارم میبینم اینجا دورو برت

زیاد میاد و حواسش همه ش به تو جمعه.نمیدونم بهت چی گفته ولی شایان میگفت توی

تهران اصلا به دخترارو نمیده.دخترا خودشون با کله میرن طرفش.اینم که از نظرش

اشکالی نداره.حالشو میبره.

داشت اعصابم میریخت به هم.نمیدونم چرا.ولی خوشم نمیومد از این حرفا.دوست نداشتم

اینارو در مورد آرتا بشنوم.

_بس کن مرال.بیخیالش.ساعت 8 شده.نمیخوای حاضر شی.

مرال یه چند ثانیه نگام کرد و فهمید از نصیحتاش اعصابم ریخته به هم.بعدش دوباره

برگشت به حالت شوخ همیشگیش.

_پاشو.پاشو برو بیرون من جلوی آدمای هیز لباس در نمیارم.

_خفه بابا.اون نامزدت که از همه هیز تره.

اومد سمت تخت((من روی تختش نشسته بودم))هلم داد منو خوابوند نشست روی شکمم.

_چه زری زدی؟شوهر من هیزه.حقشه.مال خودشه.تو چیکاره ای؟

در حالیکه داشتم میخندیدم گفتم:

_پاشو.وزنت از خرسم بیشتره.اون هیکلتو از روم بلند کن.

_از تو که مانکن ترم.آقامون گفته نمیخوام هیکل مانکنتو هیچکی ببینه.حتی اون دوست

هیزت.تورو میگفتا.

_مرض.اگه تو مانکنی پس حتما من نی قلیونم.در ضمن هیشکی از تو و اون آقات هیز

تر نیست.

در حالیکه ژست گرفته بود تا دنبالم کنه.در رفتم پشت تخت.

اونم در حال غر زدن حاضر شد.

بعد از کلی چرت و پرت و وقت تلف کردن رفتیم پایین.رویا حاضرو آماده نشسته بود.

داشت با مامانش حرف میزد.

_سلام رویا خانــــم.

رویا حرفشو با مامانش تموم کرد و به مانگاه کرد و گفت:

_شما دوتا یه ساعته کجایین؟

مرال و چشماشو گشاد کردو گفت:مادوتا؟خجالت نکشیا یه وقت.از غروبیه رفتی تو اتاق

داری به خودت میرسی.

رویا در حالیکه بلند میشد گفت:داشتم دوش میگرفتم برای همین طول کشید.

با خاله و عمو((مامان بابای مرال))خدافظی کردیم و رفتیم دم در.

_ای بابا اینا که هنوز نیومدن.پس برای چی اومدیم بیرون؟

رویا:شایان زنگ زده بود گفت 5 مین دیگه میام.الان دیگه باید پیداشون بشه.

یه زانتیا از دور دیده شد.ماشین شایان بود.حیف شدا.فکر کردم با ماشین آرتا میریم.آرتا

و شایان از ماشین پیاده شدن

شایان رو به من ومرال گفت :سلام خانما.

بعد روشو کرد سمته رویا و گفت:خوبی بانوی من؟چرا اینطوری نگاه میکنی؟سوار شین

دیگه.

آرتا هم به هر سه مون سلام کرد و نشستیم توی ماشینو راه افتادیم.آرتا جلو کنار شایان

نشست.مرال وسط منو رویا نشست.رویا هم پشت شایان منم که جام معلوم شد دقیقا پشت

آرتا بودم.اونم همون اول که سوار شد آینه یسمت راست ماشینو روی صورت من تنظیم

کرد.

شایان با اعتراض گفت:ناسلامتی اون آینه برای رانندگیه بهتره منه ها.چرا اونطوری

کردیش.من دید ندارم.یکم بدش بالا تر.

آرتا:حرف مفت نزن راه بیفت.

شایان دوسه تا حرف زیر لب زد و صدای آهنگ انریکو رو زد تا آخر و راه افتاد.منم دلم

میخواست جیغ بزنم.اولش یکم موذب بودم.ولی کم کم رفتم تو جلد خودمو ماشینو گذاشتم

رو سرم.با همحرف زدمو خندیدم.منو مرال کلا ماشینو ترکوندیم.

چشمم به شهربازی افتاد.هنوز باهاش فاصله داشتیم.داد زدم.

_نگه دار شایــــــــان.

شایان و آرتا گوشاشونو چسبیدن.شایان زد کنار.آرتا برگشت طرفمون.

آرتا:چه خبرته دیوونه.

نرال که مثل من خودشم ذوق اینجور کارارو داشت گفت:میخوایم از اینجا تا شهر بازی

پیاده بریم.

رویا:هنوز خیلی مونده بابا.راه بیفت شایان.

درو سریع باز کردم پریدم بیرون.مرالم پشت سر من.بقیه هم مجبوری پیاده شدن.از

گوشه میرفتیمو بلند بلند حرف میزدیم و میخندیدیم.اون 3 تا هم از پشت سرمون با فاصله

میومدن.رسیدیم به یه اکیپ پسرونه.یه پسره وسط نشسته بود داشت گیتار میزد.بقیه هم

دورش.وقتی اونیکه مارو از دور میدید گیتار زدنشو قطع کرد اومد سمتون.

_به به سلام خانم گرگانی و خانم صادقی.از اینورا؟

اوه تازه شناختمش وقتی کلاس گیتار میرفتم اینم باهام بود.مرالو هم با من دیده بود.

میشناخت.

مرال با جیغ رفت سمتش:سلام ساسی مانکن.چطوری؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

منم رفتم سمتش چون اسمش ساسان بود و صد البته مانکن بهش میگفتیم ساسی

مانکن.البته قیافش اصلا شبیه ساسی مانکن نبودا.

_سلام ساسان.مگه اینجارو خریدی؟

دوتا دیگه از دوستاشم اومدن.همون اول شناختمشون.یادش بخیر چه کلاسی داشتیما.

خیلی با هم راحت بودیم.

_سلام روزبه.چه خبره اینجا؟تنها تنها نامردا.

رویا و بقیه هم رسیدن.

آرتا:معرفی نمیکنین؟

منو مرال همشونو به هم معرفی کردیم.اونا هم با هم احوال پرسی کردن.

_استعدادتو اینجا شکوفا میکنی ساسان؟من فکر کردم حتما ویدیو میدی بیرون.کارت به

نهارخوران رسیده؟

ساسان:الان داری متلک میندازی؟

_نه بابا.منو این کارا؟اصلا بهم میخوره؟خودت که....

آرتا اومد وسط حرفم.

_شماها مثلا منو آوردین بگردونین.مگه نمیخواستین بریم شهر بازی پس چرا ایستادین.

بچمون داشت حرص میخورد که منو ساسان چرا انقدر صمیمی ایم.میخواد بزنه حالمونو

خراب کنه.حسود.شایانم باهاش موافقت کرد.ناچارا برگشتم رو به سمت ساسان گفتم

_ببخشید دیگه ساسان جون.امشب قراره کلی بچرخیم.الانم داریم میریم شهر بازی.

شماها نمیاین؟

بیچاره آرتا از قیافش معلومه حسابی از این پیشنهادم حرص خورد.ولی ساسان گفت:

_نه دیگه مزاحممتون نمیشیم.با بچه ها قرار گذاشتیم امشب فقط بزنیمو بخونیم.خیلی

حیف شد.دلم میخواست بیام.حالا هروقت کاراتون تموم شد پیش ما بیاین.خوشحال میشیم.

شهاب و مرال و رویا خدافظی کردنو رفتن ولی آرتا هنوز کنار من بود.

_باشه قوربونت.خوش بگذره.ب..........ای

آرتا بود که دستمو گرفت و کشید.منم در همون حال بای گفتم.آرتا هم خدافظی کرد.

_ساسان؟!ایشون کی بودن؟

_باز تو دستمو چسبیدی.ولش کن.اگه یکم گوشاتو باز میکردی میشنیدی که گفتم یکی از

هم کلاسیای کلاس گیتارم.

آرتا چند بار سرشو تکون داد.بدون اینکه دستمو ول کنه گفت:

_هروقت میای نهارخوران انقدر سرو صدا میکنی؟

اخم کردم منظورش این بود که خیلی سبکم.

_دلم میخواد .تو چیکار داری؟

با خنده نگام کردو گفت:منکه چیزی نگفتم خانم کوچولو.اصلا باورم نمیشه تو داری

لیسانس میگیری.خیلی بچه ای وستا.تا به حال مثل تو ندیدم.

بهش توجهی نکردم.بزار هرچی دلش میخواد بگه.این حرفا برام تکراری شده.

خودش ادامه داد.

_میدونستی وقتی چشات داره از شیطنت و بچگی برق میزنه خیلی جذاب تر میشی؟

ته دلم داشت قیلی ویلی میرفت.جلو رو نگاه کردم.مرالشون وارد شهر بازی شده بودن.

ولی منو آرتا هنوز یکم فاصله داشتیم.آرتا که دید صدام در نمیاد بیخیال شد.با سر

انگشتام یه خورده بازی کرد.بعد دستمو همراه دست خودش برد تو جیبش.داغ کردم.

احساس میکردم دارم آتیش میگیرم.روشو کرد سمت منو باخنده فقط نگام کرد.

_چه سرخ شدی خانم کوچولو.اصلا بهت نمیاد خجالتی باشی.

نمیدونم چرا خفه خون گرفته بودم.منکه انقدر زود در برابر یه پسر کوتاه نمیومدم.الان

باید سرش داد میزدم.ولی چرا اینکارو نکردم.چرا هنوز گذاشتم انقدر دستم بهش نزدیک

باشه.چرا دارم لذت میبرم.یه گوشه کنار دیوارای شهر بازی بودیم.سرجام وایسادم اونم

ایست کرد.برگشتم طرفش.میخواستم بهش بتوپم.ولی فقط نگاش کردم.اونم داشت نگام

میکرد.رنگ نگاهش عوض شد.سرشو آورد نزدیک گوشم و گفت:

_داری با اون چشمات چیکارم میکنی وستا؟

خیلی نزدیکم بود.وای دیگه تو نهار خوران جای سوتی دادن نبود.سری از کنارش در

رفتم و به سمت در شهربازی تقربا دویدم.چشمم افتاد به وسایلا.گور بابای هرچی هوس

و عشقو ببرن.با هیجان رفتم سمت اون چرخ و فلکش که میرفت رو هوا.انقدر از زمین

فاصله میگرفت و تند میچرخید که از ترس سکته میکردی.چرخ و فلکش حالت تابو

داشت.موقع چرخیدن هم از روی یه دره ی وحشتناک رد میشدی که تا مرز سکته آدمو

میبرد.بچه ها هم فعلا دورش وایساده بودن.سریع رفتم سمتشون.

_چیشد؟بلیط گرفتین.

مرال با یه صدای بلندبرگشت سمتم چون صدا به صدا نمیرسید:

_2 تا بیشتر نگرفتیم.

_چرا دوتا؟

_خب فقط منو توییم دیگه.رویا و شایان که بدشون میاد.آرتا هم مثل اینکه از وسایل

چرخشی خوشش نمیاد.راستی آرتا کوش؟مگه با تو نبود؟

_نمیدونم.داشتیم جدا جدا میومدیم.

_من اینجام خانما.

آرتا بود که از پشت سرمون اینو گفت.ای بابا چرا هرجا میرم عین جن سریع میرسه.

آدمای قبلی پیاده شدن.درحالیکه بعضیاشون تلو تلو میخوردن و از هیجان قرمز شده

بودن.منو مرال تند تند دوییدیم دوتا تاب پشت سر هم گرفتیم. و سوار شدیم.البته قبلش

بلیطامونو دادیم.کمربندامونم بستیم.محکم زنجیرشو چسبیدم.تاب کم کم بالا میرفتو

سرعتش زیاد میشد.همه در حال جیغ زدن بودن.خیلیا خواهش میکردن نگه داره.بعضیا

هم تا مرض گریه رفته بودن.مرال به التماس افتاده بود.همیشه همین بود.ولی بعدش که

پیاده میشدیم دوباره میخواست سوار بشه.منم چشمامو از ترس بسته بودمو دهنمو باز

کرده بودم ...بلاخره تموم شد و پیاد شدیم.حالم داشت به هم میخورد.ولی خیلی کیف

داشت.دلم میخواست دوباره سوار بشم.

شایان:آخه شا دوتا که انقدر میترسین چرا اصرار میکنین سوار بشین؟

_کی گفته ما میترسیم.اینکه چیزی نبود.

رویا:از قیافه ی دوتاتون معلومه.

منو مرال به هم نگاه کردیم و دوتامون پخ زدیم زیر خنده.موهای مرال شاخ شاخی شده

بود.شالشم در مرض افتادن بود.مانتوشم که کج شده بود.احتمالا منم همین وضعو داشتم

که مرالم خندید.خودمو درست کردم.سوارچند تا دیگه از وسایل شهر بازی شدیم.اون 3 تا

بیجنبه هم فقط دو تا از آروم تریناشو سوار شدن.مامانمم یه بار زنگ زد که خبرمونو

بگیره.از شهر بازی اومدیم بیرون.رویاشون پشمک خریده بودن داشتن میخوردن.ولی

منو مرال از بس چرخیده بودیم با دیدن شیرینی حالت تهوع میگرفتیم.اونا هم عین جارو

برقی خوراکیا رو جمع میکردنو میخوردن.باقله هم خریدنو تو معده شون ریختن.برگشتیم

سمت ماشین.تو راه دیگه ساسانشونو ندیدیم.رفتیم سمت زیارت.اونجا هم یه خیلی دور

زدیم.هنوز مردم در حال ترقه و فشفشه و تی ان تی و نارنجک ترکوندن بودن.یه روز از

چهارشنبه سوری گذشته بود.ولی هنوز از نظر مردم ادامه داشت.برای شام کنار یکی از

همون رستوران های زیارت وایسادیم و رفتیم شاممونو خوردیمو برگشتیم.تو راه

برگشت چشم آرتا به نون سنتی پزای وسط خیابون افتاد.آقا واسه من تازه هوس نون

خوردن کرده بودن.این شکمش مگه چقدر جا داشت هرچی میریخت توش پر نمیشد.

خلاصه نون هم خریدو هممون خوردیم و دوباره برگشتیم سمت نهارخوران.از بین

درختای خوشگل شهرمون رد شدیم و به سینما چهار بعدی رسیدیم.قرار بود بریم فیلم

ببینیم.از ماشین پیاده شدیم.و رفتیم ببینیم این سکانسش چیه.این سکانسش قسمت مورد

علاقه ی من بود.بعدشم نوبت رابین هود بود.

مرال:بیا هممون رابین هودو میبینیم دیگه وستا.

_نه من از اون خوشم نمیاد.

رویا:آخه چه فرقی داره.ما هممون میخوایم اونو ببینیم تو هم بیا دیگه.

_ای بابا اذیت نکنین .من از این فیلم خوشم نمیاد.اصلا شماها هم با من بیاین.

مرال:اوهو.چه غلطا.من عمرا دوباره این فیلمو ببینم.یاد موشاش میفتم چندشم میشه.من

همین رابین

هودو میخوام.همتون موافقین؟

رویا و شایان موافقت کردند ولی آرتا هم گفت همون سکانس منو میبینه.با آرتا وایسادیم

تا نوبتمون بشه.بلیطارو هم آرتا گرفت.بچه ها هم بیرون روبه روی تلوزینش که افراد

داخل سینمارو با عکس العملاشون نشون میداد وایسادن.رفتم سریع همون اول نشستم.

آرتا هم دقیقا کنار من سمت راست نشست.

_قبلا این فیلمو دیدی؟

آرتا بود که این سوالو پرسید.بهش نگاه کردم اونم داشت منو نگاه میکرد.

_آره دیدم.در کل این سینما فیلمای فوق العاده ای نداره ولی این قسمتش از بقیش خیلی

بهتره.

سرشو تکون داد و روی صندلیش جا به جا شد.کمربندشو بست.عینکی رو هم که جلوی

در گرفته بودیم زد.منم همینکارو کردم.یه نگاه به سمت چپم کرد.ای جان چه خبره.

ساسانم که دقیقا کنارمه.این کور بود منو ندید.یه مشت زدم تو بازوش.

_تحویل نمیگیری ساسی.

با تعجب روشو کرد سمت من:اِ تویی وستا؟اینجا چیکار میکنی؟

نگاه عاقل اندر سفیه بهش کردمو گفتم:همون کاری که دقیقا تو میخوای بکنی.

_مسخره میکنی.راستی چرا نیومدی.من خیلی منتظرتون شدم.ولی دیگه به اجبار بچه ها

مجبور شدم بلند بشم تابریم دور بزنیم.دوستامم اینجان.

یه نگاه به اونورش کردم دیدم بـــــلـــه.گله ای اومدن.خم شدم برای همشون دست تکون

دادم.ااونا هم همینکارو کردن.پنج شیش نفر بیشتر نبودنا.اومدم دوباره با ساسان بحرفم

که یکی آستین مانتومو کشید.آرتا بود.

با اندکی حرص که تو ی کلامش بود و اونو دقیقا مثل یه بچه کرده بود گفت:بیا فیلمتو

ببین دیگه.من ایجا نیومدم حرفای شماهارو گوش بدم.فیلم شروع شده

بعدشم با یه کوچولو اخم که خیلی جذابش کرده بود برگشت سمت فیلم.رومو کردم سمت

ساسانو گفتم:

_حالا بعدا حرف میزنیم.فعلا سکوت کنیم تا این بغلیم گوشامو نکنده.

ساسان یه خنده به همراه یه چشمک برام فرستادو گفت:

_چشم بانوی من.

منم رومو کردم این سمت که دید یا ابوالفضل این آرتا چرا جنی شده.با اخم وحشتناک زل

زده بود ساسان.بعد با اخم منو نگاه کردو آخرشم دوباره روشو داد سمت فیلم.ولی هنوز

اخمشو داشت.منم توجهمو به فیلم دادم.حسابی رفته بودم تو حس.بعضی جاهاشم بی

اراده خودمو جمع میکردم.به قسمت موشاش که رسیدم خودمو کاملا جمع کردم و

پاهامو بالا آوردم و نا خود آگاه به سمت آرتا متمایل شدم و دستشو که روی دسته ی

صندلی بود گرفتم.یه جوری شدم.دستاش داغ بود.خیلی داغ.ته دلم یه حس امنیت داشت

وول میخورد.حواسم به کل از فیلم پرت شده بود.نباید میزاشتم این احساس ادامه پیدا

کنه.یه وقت دیدی کار دسته خودم دادم.میخواستم سریع دستمو بکشم که اون یکی

دستشو گذاشت رو دستم برگشت سمتش. چشمش به فیلم بود ولی حواسش به من.دیگه

از اون اخم خبری نبود.به جاش یه نیمچه لبخند روی لباش بود.نباید زیاد ضایع

میکردیم.چون بچه ها از بیرون داشتن ما رو نگاه میکردن.برای همین بدون هیچ عکس

العمل دیگه ای فیلمو نگاه کردم.ولی احساس میکردم آرتا خیلی آرام و نا محسوس

دستمو نوازش میکنه.همین حالمو بدتر میکرد و تمایلمو به گرفتن دستاش بیشتر.یعنی

نیاز که میگن اینه؟همین حسی که من الان دارم؟پس چرا نسبت به بقیه پسرا انقدر تمایل

نداشتم؟با پسرای فامیل و آشنا خیلی راحتم ولی هیچوقت از تماسشون احساس لذت

نمیکردم.

از بقیه ی فیلم چیزی سر در نیاوردم.بعد از چند مین فیلم تموم شد.چون فیلم کوتاه نشون

میدادن.سریع دستمو از دستش کشیدم بیرون.کمربندمو باز کردم و به سمت در حرکت

کردم.متوجه شدم اونم داره پشت سرم میاد.نمیتونستم باهاش هم گام بشم.دلم نمیخواست

الان باهاش راه برم.ولی ساسان اومد کنارم.

_الان کجا میری وستا؟

_نمیدونم.احتمالا بعد از اینکه دوستامم فیلمشونو دیدن یه خورده دیگه تو نهار خوران

میمونیم بعدش بر میگردیم.

سرشو به معنی فهمیدم تکون داد و دوباره گفت:این پسره که همرات بود کیه؟خبریه؟

بهش نگاه کردم تو کر بود.

_نه بابا.مهمونه.اومده چند روز بمونه.فردا هم میره.

برگشتم عقب تا ببینم کجاست که پیداش نکردم.معلوم نیست کجا رفته.ساسان سرجاش

وایساد منم وایسادم.

_دوباره میتونیم همدیگه رو ببینیم؟چون خیلی بیخبر دیگه کلاس نیومدی نتونستم نشونه

ای ازت گیر بیارم.

نشونه میخواست چیکار؟اینم دلش خوشه ها.شمارمو بهش دادم.اونم یه میس برام

انداخت تا منم شمارشو داشته باشم.با خوش رویی ازم خدافظی کردو زودتر از من از

سینما خارج شد.

منم رفتم بیرون.مرالشون تو صف بودن تا برن فیلم ببینن.رفتم پیششون.مرال وقتی منو

دید با خنده گفت:

_که نمیترسی دیگه؟اون تیکه ای که میخواستی بپری تو بغل کناریت مطمئنم قسمت

موشاش بود.آره؟

منم یه لخند بهش زدمو گفتم:حداقل جرئتشو داشتم بازم نگاش کنم.من از موشاش

نمیترسم فقط چندشم میشه.

_آره جون عمه ات.

بعد از کمی معتلی بابت بیرون اومدن نفرات قبلی اونا رفتن تو تا فیلمشونو ببینن.من

برگشتم تا ببینم آرتا کجاست که صداش در نمیاد.برگشتنم همانا چشم تو چشم شدنم با آرتا

همانا.دقیقا پشت سرم وایساده بود.تو چشاش یه چیزی بود.نمیدونستم باید بترسم یانه.از

سر شب اینطوری بود.ولی لحظه به لحظه نگاش یه جور دیگه میشه.برای اینکه برای

چند لحظه هم که شده فرار کنم گفتم:

_من میرم یه آلوچه بخرم تو هم میخوای؟

بدون اینکه تغییری تو چهرش ایجاد بشه گفت:نه مرسی.

این امشب بلا ملا سرم نیاره.خطرناک میزنه.منم که اراده ام خیلی ضعیف شده.وستا آروم

باش.اون هیچ فرقی با بقیه پسرا نداره.گولشو نخوری!اصلا وسوسه کننده نیست.دیدی

چه بدن سردی داشت؟ایش اصلا دیگه دوست ندارم حتی دستشو بگیم.نمیـــــــــخوام.نمیخ

وام.نمیخوام....میخوام.فقط یه بار.خب تا این سن هیچ غلطی نکردم معلومه وسوسه

میشم.فکر کنم دیگه وقته ازدواجمه.خاک بر سرم بکنن که یه شبه نظرم عوض میشه.

آخه این بدقواره ی بیرخیت چی داره؟اه اصلا ول کن.دیوونه شدم.وا خاک به سرم.من این

همه جفنگ بافتم تو ذهنم چرا هنوز چشممو از روی این پسره برنداشتم.الان چه فکرایی

که نمیکنه.چرا رنگش داره عوض میشه.سریع چشممو ازش گرفتم و به سمت اون

آقایی که آلوچه میفروخت رفتم.یه ظرف پلاستیکی با قاشق برداشتم اونم برام آلوچه

ریخت.باهاش حساب کردمو برگشتم پیش آرتا که حالا داشت از توی اون تلوزیون

کوچیکه بچه ها رو نگاه میکرد.معلوم بود هنوز فیلم شروع نشده چون در حال کمربند

بستن بودن.آلوچه رو گرفتم طرف آرتا:میخوری؟

قاشق داخل ظرفو برداشت با یه دونه آلوچه برد طرف دهنشو خوردش.چشمامو گرد

کردم:

_چرا قاشقو دهنی کردی؟قاشق مال من بود میزاشتیش تو دستت بعد میخوردیش.

_اونطوری تبم نمیگرفت. برو دوباره واسه خودت قاشق بگیر.

یه نگاه به مرد آلوچه فروش کردم دیدم حوصله ی رفتن ندارم.برای همین با دست شروع

کردم به خوردن.خیلی ترش بود.وووووی.بعضی جاهاش صدای ملچ مولوچمو خودمم

میشنیدم.آرتا هم برمیگشت انگار داره به بچه اش نگاه میکنه ابرو بالا مینداختو دوباره

سرشو بر میگردوند طرف تلوزیون.بعد از 5 مین تموم آلوچه هارو با آرتا خوردیم.دستام

یه جوری شده بود.

_من میرم دستامو تو دست شویی بشورم

_باشه عزیزم برو

انگار دوس دخترشم.عزیزم خودتی.بیشهور.رفتم سمت دستشویی .تقریبا نزدیک بود.

سمتی که من رو به روش بودم دستشویی خانما بود.اونطرفش که از سمت من دید نداشت

دستشویی آقایون.خیلی تاریک بود حتی چشم کار نمیکرد.نور ضعیف دستشویی هم هیچ

تاثیری نداشت.پشت دستشویی جنگل بود.برای همین تاریک تر نشون میداد.خلوتم بود.کم

مونده بود از ترس خرابکاری کنم.از کنار جنگل هم به دستشویی آقایون راه داشت.

با نام خدا رفتم جلو.خیلی خیلی جای بدی بود.اصلا دید نداشت.دوس داشتم برگردم بیخیال

دست شستن بشم.ولی وضعیت دستمم خیلی خراب بود.رفتم تو دست شویی.فقط یه نفر

دیگه هم توی دستشویی بود که اون دستاشو شست و رفت.انگار اومدیم یه منطقه ی

ناشناخته.منم سریع دستمو شستم با عجله اومدم بیرون.میخواستم بدوم برم سمت سینما

که از پشت کشیده شدم.رفتم جیغ بزنم که دست یکی اومد جلوی دهنم.دیدی بدبخت شدم.

دیدی بی آبرو شدم.واسه همین میترسیدم دیگه.اگه بگم داشتم می مردم دروغ نگفتم.

چشمامو بسته بودم ولی حالیم شد که منو برده پشت دستشویی جایی که اصلا دیده

نمیشد.فکر میکردم منو میدزده و میبره سمت جنگل.باید اشهدمو میخوندم ولی صداش در

نمی اومد.حرکتم نمیکرد.همون جا وایساده بودیم.دستشم یه جوری جلوی دهنم گرفته بود

که نمیتونستم گازش بگیرم.

بعد چند ثانیه چشامو باز کردم.من داشتم کیو میــــدیــــدم؟!!آرتـــا؟

چشمام به حالت ماکزیمم خودش در اومد.چشمای اونم یه جوری بود.حالت عصبی و

ناراحتش بیشتر تو چشمم میومد.کلافه بود.میتونستم از نگاش بفهمم.سرشو آورد کنار

گوشم گفت:

_داری رو اعصابم میری وستا.داری دیوونم میکنی؟چرا انقدر سبکی؟فکر کنم ازنگاهم

باید تو سینما فهمیده باشی که خوشم نمیاد باهاش حرف بزنی اونوقت تو بهش شماره

میدی؟

دستشو از روی دهنم ورداشته بود.در حالیکه تو چشاش زل زده بودم.با اندکی لرزش که

صدام داشت گفتم:

_تو چیکار داری؟اون دوستمه. کار خلافی نکردم.

بد نگام کرد.خیلی خشن بود.اینکه دسته هرچی دیوونس از پشت بسته.

_ببین دارم بهت چی میگم.من اصلا دوست ندارم دختری که ازش خوشم اومده با بقیه

لاس بزنه.حواست باشه تو ذهنت فکرای عاشقونه نکنی.فقط بهت گفتم که بدونی چیزی

که قراره برای من باشه و من کوچیکترین حسی بهش داشته باشم نمیتونه برخلاف میل

من کاری بکنه.فهمیدی؟

فقط با ترس بهش نگاه کردم.روانیه.دندوناشو رو هم فشار داد و دوباره گفت:

_گفتم فهمیدی چی گفتم؟

الان وقته بحث کردن باهاش نبود.خیلی پررو بود.واقعا اعتماد به نفسش افتضاح بالا

بود.همونطوری مظلوم تو چشاش زل زدم و فقط سرمو تکون دادم.برای چند ثانیه در حال

نگاه کردن به هم بودیم.نه من چیزی میگفتم نه اون.دوباره داشت رنگ نگاش عوض

میشد.میخواستم بگم حالا میشه بریم که تا دهنمو باز کردم یه چیز داغ اومد رو لبام.یه

چیزی که داشت محکم به لبام فشار میاورد.لبای آرتا بود.هنگ کردم بدجور.ولی حس لذت

هم بهم سرازیر شد.دستشو گذاشت دور کمرمو محکم دستاشو روی پهلوهام و کمرم

میکشید.لباشم رو لبم و دور و اطراف لبم فشار میداد.داشتم از حال میرفتم.اوین بار بود

که یه پسر ازم بوسه میگرفت.حس عجیبی بود.این من نبودم.چون منم حس میکردم

میخوام.اون لحظه یه نفر دیگه اومد تو جسمم.منم ناخود آگاه با لباش بازی کردم.دستم

آروم رفت سمت موهاش و به حالت نوازش روشون قرار گرفت.شالم از سرم افتاد.

سرشو یکم برد عقب.چشمش به گردنم بود.دستاشو به نرمی آورد بالا شالو یه خورده از

دور گردنم باز کرد و لباشو گذاشت رو گردنم و شروع به بوسیدن و بو کردنش کرد.داشتم

مستش میشدم.صدای نفسام هر لحظه بلند تر میشد.لبامو گذاشته بودم روی موهاشو نفس

میکشیدم.اونم سرشو آورد کنار گوشم و با صدای فوق العاده آرومی گفت:

_داری دیوونم میکنی وستا.تو چی داری لعنتی؟چی داری که برای اولین بار جلوی یه

دختر نمیتونم خودمو کنترل کنم؟چی داری که انقدر جذبت میشم؟چرا داغم میکنی؟

یکم از صورتم فاصله گرفتو گفت:چطوری در عرض یه هفته به اینجا رسیدم؟.

دوبار سرشو آورد نزدیک صورتم و صداش هرلحظه آروم تر و نوازش گونه تر میشد تا

اینکه رسید به لبمو کاملا قطع شد.منو محکم تر به دیوار پشتم تکیه داد و خودشو کاملا

بهم چسبوند.با ولع داشت با لبام بازی میکرد.دستش دیگه فقط روی کمرم نبود.داشت

حرکت میکرد.روی تموم نقاط بدنم حسش میکردم.یکی از رونامو گرفت و محکم فشار

داد.همون پامو آورد بالا.سرشو از لبم جدا کرد و با یه لبخند محو گفت:

_تا حالا حتی با خوابیدن و رابطه داشتن با دخترای دیگه این لذتی رو که از بوسه های

تو و بدنت گرفتم حس نکرده بودم.سرشو دوباره نزدیک آورد.دستش داشت زیاده روی

میکرد.این دیوونه داشت چیکار میکرد؟داشت ازم سو استفاده میکرد؟چرا از سرشب

حالش بد بود؟نکنه من ناخواسته تحریکش کردم؟حال خودمم هرلحظه داشت بدتر میشد.

نکنه بلایی سرم بیاره؟اینجا هرکاری بخواد میتونه بکنه.هیچکسیم نمیفهمه.لحظه به

لحظه داشت حالم بدتر میشد ولی نه.نباید میزاشتم.من تا الان دست نخورده مونده بودم.

این داشت منو باز میداد.داشت بهم توهین میکرد.وستا تو تا حالا با هوس همه ی پسرا

جنگیدی و بهشون اجازه ی دست درازی ندادی.الانم از خودت دفاع کن.یادم باشه چند

روز دیگه حتما برای ثبت نام کلاس کنگ فو برم.اینطوری بهتره.حداقل میتونم از خودم

دفاع کنم.

الهی بمیرم من که الان دارم تو ذهنم باز چرت وپرت میگم.آخه الان وقت این

حرفاست؟خاک تو سر خودم بکنن.وقتی زد بی آبروت کرد بازم فکر کلاس کنگ فوت

باشه.بزن ناکارش کن دیوونه.بعدا در مورد کلاس رفتنت بحث کن.با تموم بی حالیم محکم

از خودم دورش کردم.یکم فاصله گرفت با تعجب نگام کرد.چشماش دیگه اصلا حالت

عادی نداشت.میخواست دوباره نزدیک بشه که یه دونه محکم خوابوندم تو صورتش.

حقته.بخور.اینم دومین چکی بود که بهت زدم.چشمام مظلوم شده بود.ولی گریه نمیکردم.

دستشو گرفت رو صورتش باز با تعجب نگام میکرد.باور نمیکرد که نمیخوام همراهیش

کنم.عادت به پس زده شدن نداشت.ولی من پسش زدم.ضربه ی آخرم بهش وارد کردم.یه

دونه محکم زدم وسط پاش که مطمئنم حسش کاملا پرید چون خم شد روی پاهاشو گفت:

دیوونه ی وحشی.

از فرصت استفاده کردمو سریع به سمت سینما برگشتم.تازه فهمیدم بقیه راست میگن

اینجور موقع ها میشه با مردا هرکاری کرد.بدبخت انقدر رفته بود تو حس که زورش به

من نمیرسید.وگرنه زور من کجا زور و هیکل اون کجا.اصلا قابل قیاس نبودیم.جلوی در

سینما وایسادم.اونجاتقریبا شلوغ بود.چند تا نفس عمیق کشیدم.واقعا دیوونه بودم که

اجازه دادم هر غلطی دلش میخواد بکنه.

چه اتفاقی برام افتاده بود؟اصلا هم من از سر شب مشکل پیدا کرده بودم هم اون.چرا

جذبش شدم؟چرا مغزم اون لحظه قفل کرده بود و فقط فرمان همراهی میداد.پس این مغز

من به درد چی میخوره؟این که خودش پایه تره.چطوری تو این رماناهمون اول مغز

دختره سریع دستور فرار میده؟

حس خیلی بدی داشتم.حس یک اشتباه.حس کوچیک کردن خودم.اون امشب حال طبیعی

نداشت من نبایدتا این حد کوتاه میومدم.

چند دیقه بعد فیلم بچه ها تموم شد و اومدن بیرون .با هیجان داشتند در مورد فیلم با هم

دیگه حرف میزدن ولی من با افکار خودم درگیر بودم.چیشد که همچین اتفاقی افتاد؟اصلا

الان چطوری رومون میشه به هم نگاه کنیم؟

شایان که در عین گوش دادن به حرفای رویا داشت دورو اطرافشو نگاه میکرد بعد از

تموم شدن حرف رویا رو به من با تعجب گفت:

_پس آرتا کجاست؟

چی میگفتم بهش؟

_همین جا بود.نمیدونم چرا غیبش زد.

شایان:یعنی چی نمیدونی؟مگه با هم نبودین؟الان از کجا پیداش کنیم؟

مرال با هیجان اومد طرفم ولی اول رو به شایان گفت.بچه که نیست.یکم به مخت فشار

بیاری میفهمی موبایل اختراع شده برای همین وقتا

بعد رو به من گفت:.نمیدونی چه فیلمی بود وستا.برف میپاشیدن رو صورتمون.بارون

اومد.دیوونه ای دیگه.فیلم به این خوشگلی رو ول کردی رفتی اون موشا رو نگاه کردی.

بعد چهرشو جمع کرد انگار داره الان موش میبینه.منم بهش یه لبخند زدم.حال جروبحث

نداشتم.مخم قفل شده بود.نمیدونستم باید چطوری رفتار کنم.شایانم رفت دورتر تا به آرتا

زنگ بزنه.

_خب الان میخوایم چیکار کنیم؟دیر وقت شده.برنمیگردیم؟من خیلی خسته ام

چشم مرال و رویا به طور اتومات گرد شد مرال گفت:

_خودتی وستا؟مطمئنی دلت میخواد الان برگردی؟تو رو که آخر شب به زور میبردیم

خونه.به حق چیزای نشنیده.

حالا چطوری اینا رو راضی میکردم؟

شایان کلافه دوباره اومد سمتم و گفت:

_این که تلفنشو جواب نمیده.مطمئنی بهت نگفت کجا میره.

دیگه داشت اعصابم میریخت به هم.امشب به اندازه ی کافی ظرفیتم تکمیل شده.

_ای بابا.یه بار گفتم که نه.به من چیزی نگفت.

_دنبال منین؟

صدا از پشت شایان میومد.اونجا رو نگاه کردم.آرتا بود با همون لبخند همیشگی ولی این

دفعه یه چیز دیگه هم تو چشاش بود.ناراحتی.شایدم پشیمونی.ولی برای چی اون پشیمون

بشه؟کسیکه به این کارا عادت داره.الان منم که باید ناراحت باشم نه اون.

رویا:کجا بودی تا الان آرتا.نمیگی ما نگران میشیم؟

شایانم داشت با سرزنش نگاش میکرد.

شایان:چرا اون تلفنتو جواب نمیدی؟حداقل به وستا میگفتی کجا رفتی.

با همون چشماش که غم داشت در حالیکه لبخند روی صورتش بود یه نگاه رهگذری به

من کرد و دوباره رو به شایان گفت:

_با اجازه تون رفته بودم دست شویی.وستا حواسش نبود.وقتیم زنگ زدی من داخل

توالت بودم.انتظار نداشتین که جواب بدم.

مرال نیشش باز شد گفت:نه اون تو فقط میشه انتظار تخلیه داشت.

چشای آرتا گرد شد.فکر نمیکرد مرال انقدر بی ادب باشه.خندم گرفت یه دونه زدم پس

کله اش.

_مثل اینکه خاطرات خوبی اون تو داری.فقط اگه میشه با یاد آوریشون حداقل نیشتو ببند

بقیه فکر نکنن خلی.

مرال:حالا نکه خودت از اونجا خاطره نداری.

رویا:اه بس کنین دیگه.بحثی بهتر از اون اتاق پیدا نکردین؟حالا میخوایم کجا بریم؟

همه یه خورده فکر کردن.من که اصلا اعصاب موندن نداشتم.شایان گفت:

_بریم بالا احتمالا الان دیگه بچه ها جمع شدن برای دستی کشی.

داشت میرفت سمت ماشین.دلم میخواست جیغ بکشم.اصلا اعصاب نداشتم.

بقیه هم به سمت ماشین راه افتادن.آرتا اومد کنارم.

_وستا

فقط برگشتم خشمگین نگاهش کردم.چطوری روش میشد الان منو صدا کنه؟بعد از اون

غلطی که کرده بود.

_یکم آروم تر برو وستا.میخوام باهات حرف بزنم.

_با اعصاب من بازی نکن دختر.یه اتفاقیه که افتاده تو که طاقتشو نداشتی چرا همراهی

کردی؟نمیدونی نباید یه پسرو توی اون حالت خراب رها کنی؟توی خماری عطر وجودت؟

با درموندگی گفتم:بس کن.خواهش میکنم.تو هیچی از حال الان من نیمفهمی.فقط

خواهش میکنم کاری کن الان دیگه اینجا نمونیم.

دستشو کشید توی موهاش و فقط چند بار سرشو تکون داد.نزدیک ماشین که رسیدیم قبل

از سوار شدن گفت:

_من فردا صبح بر میگردم.

رفت سمت در جلو و سوار شد.حرفش به مذاقم خوش نیومد.احساساتم قاطی کرده بود.

حتی خودمم نمیدونستم الان چی میخوام.کاشکی امشب اون اتفاق پیش نمیومد.آتیش

وجودم با اون کارش دو برابر شد.منو سر دوراهی گذاشت.بودن باهاش هم برام لذت

داشت هم حس پشیمونی.شاید رفتنش تو این زمان خوب بود.تا بتونم با خودم کنار بیام.

این پسر با بقیه چه فرقی داشت؟جز اینکه یه هوس باز بود؟ولی اون واقعا متفاوت بود.

هم از لحاظ هیکل هم از لحاظ قیافه.تو این چند باری که دیدمش واقعا از بقیه سرتر بود.

سوار ماشین شدم.

قبل از اینکه شایان ماشینو روشن کنه آرتا گفت:

_دیگه خسته شدم شایان.بهتره برگردیم.آرشام تماس گرفته گفته که قرارمون با خریدار

جلو افتاده.منم دیگه نمیتونم تا فردا شب بمونم.باید کارارو هماهنگ کنم تا شنبه صبح سر

قرار باشم.احتمالا فردا صبح زود حرکت میکنم.

مرال:ای بابا آرتـــــــــا.ببین چطوری میزنی تو ذوقمون.تو که خودت رئیسی و همه کاره

بگو باید این قرارو عقب بندازن.

آرتا برگشت عقب به سمت مرال گفت:

_خودمم خیلی دوست دارم بیشتر اینجا باشیم.ولی نمیشه.این قرارداد خیلی مهمه.قراره با

یکی از بزرگترین شرکت های آلمان بسته بشه پس لازمه منم باشم.

بعد از این حرف آرتا همه ساکت شدند و فقط شایان گفت:

_باشه رفیق.فقط یادت باشه این سفرت قبول نبودا.دفعه ی بعد که اومدی باید بیشتر

بمونی تا کل گرگانو بهت نشون بدم.

آرتا:به روی چشم.حتما.

شایان ماشینو روشن کرد و دور زد تا برگردیم..اون شب فهمیدم که آرتا چند تا کارخونه

داره.بزرگترین کارخونه ی واردات و صادرات لوازم ماشین.سرمایه ی یه بیمارستان

خصوصی هم تماما توی تهران مال خودشه.ولی کارخونه واردات و صادرات و یک

کارخونه ی دیگه اش که توی هلنده با برادرشم شریکه.سرمایه گذاری های دیگه ایم

کرده که مخ من وقتی در حال شنیدشون بودم سوت کشید.آرتا فراتر از چیزی که من فکر

می کردم سرمایه داره.نصف سرمایه اشو خودش و برادرش با تلاش به دست آوردن ولی

بقیه اش به خاطر ارثیه ی کلونی بود که از طرف پدرشون و پدر بزرگ مادری که تنها

نوه شون حساب میشدن به اونها رسیده بود.پدرشون تو دوران نوجوونی آرتا و آرشام

فوت کرده بود.مادرشونم دوسال پیش از این دنیا رفت.دوتا عمو داره..با یه دونه عمه.

برادرشم مجرده . دوسال از آرتا بزرگتره ولی چون خیلی اهل کار کردن نیست سرمایه

اش از آرتا کم تره.آرتا هم فوق لیسانس وکالت داشت.

اون شب جز نگاه های گاه و بی گاه آرتا که از توی آینه به من دوخته میشد و دیگه اثری

از شرمندگی یا ناراحتی توش نبود چیز دیگه ای اتفاق نیفتاد.

اول منو رسوندن.از ماشین پیاده شدم.رفتم کنار شیشه ی کمک راننده که آرتا نشسته بود

رو به بچه ها گفتم:

_خیلی امشب خوش گذشت.مرسی از همه تون.

به آرتا نگاه کردم باز این بشر با پروویی تمام برگشته بود به حالت قبلش.گستاخی و

شیطنت به همراه غرور دوباره توی چشماش جای گرفته بود.عاشق این حالت چشماش

بودم.یه لحظه فراموش کردم میخوام چی بگم.برای این پسر اصلا خجالت معنی نداشت.از

دستش خیلی ناراحت بودم.برای حفظ تظاهر گفتم:

_از آشنایی باهات تو این چند وقت خیلی خوشحال شدم.بازم بیا گرگان.

آرتا در حالیکه از همون اول با یه لبخند بهم زل زده بود گفت:

_حتمـــــا.گرگان جاذبه های زیادی داره.

حرفش ابهام داشت.ولی من منظورشو فهمیدم.منظورش به من بود.کثــــافت.یه چشمک

بهم زد و در ادامه ی حرفش گفت:

_من هیچوقت نمیتونم از چیزی که خوشم بیاد بگذرم.گرگان هم دقیقا یکی از همون

بهتریناس.خیلی زود دوباره برمیگردم.

کم مونده بود چشام از تعجب به اندازه توپ بسکتبال بشه.این انگار کاملا یادش رفته 1

ساعت پیش چه اتفاقی افتاد.روشو برم.

شایان:خب دیگه بابا.اگه طارف تیکه پاره کردناتون تموم شد بریم.

با همه شون خدافظی کردم و با کلیدم وارد خونه شدم.اوناهم ماشینو راه انداختن و

رفتن.مامان بابا خواب بودن.بدون سرو صدا رفتم توی اتاقم و لباسامو عوض کردم.روی

تختم دراز کشیدم و توی افکارم غرق شدم.امشب خواب به چشم من حروم شده.شاید

دوره ی جدیدی از زندگیم شروع شده.احساسات جدید من دقیقا از شب تولد به بعد در من

به وجود اومد.نـــه.بیشترش همین امشب شکل گرفت.با دومین بوسه ام احساساتم به

اوج خودش رسید. تماس بدنم با یک پسر.شاید بهتره بگم با یه مرد.لحظه لحظه ی اون

اتفاق توی ذهنم تکرار میشه.حتی لذتشو الانم حس میکنم.یعنی ازش خوشم میاد؟یا هوس

سراغم اومده؟هوس اون بدن و هیکل مردونه؟اون چشمای شیطون و در عین حال

مغرور.هوس اینکه همه ی آرتا مال من باشه نه مال دختر دیگه ای.نمیخوام آتیش بدن

اون از آن دختر دیگه ای بشه.الان این حسو دارم.دلم میخواد هردومون تو آتیش وجود

هم ذوب بشیم.

من وستـــام.....دختری از جنس آتش....

لذتی رو که من امشب بردم باید فقط مال من باشه.آرتا باید مال من باشه.به هر قیمتی.

من اونو مست وجود خودم میکنم.الان وقتشه از استعداد زیبایی و حرارت بدنم استفاده

کنم.باید استعدادمو برای به دام کشیدن هوس باز ترین و پولدارترین پسر تهران بهره به

کار ببرم.کاری میکنم چشمای این پسر هوس باز جز من کسیو نبینه و از بودن با هیچ

دختری به اندازه ی بودن با من لذت نبره.

امشب توی اون تاریکی....با اون بوسه ها....با اون نوازش ها...با دیدن چشم های داغ

و خاکستری یک مرد زندگی من عوض شد.

نمیدونم عاشقم یا نه؟نمیتونم به عشقی که در مدت کوتاهی به وجود اومده اعتماد کنم.

ولی حس خودخواهیم الان توی اوج خودشه.با دیدن پسری که از خیلی لحاظ برتر از هم

نوعان خودشه حس مالکیت اون پسر سراغم اومد.

وقتشه یه بازی رو شروع کنم.یه بازی زیبا.....من اونو عاشق خودم میکنم...آره...

عاشق...یه عاشق دیوونه.

صبح دیر از خواب بیدار شدم.جمعه بود و خونه غرق سکوت و آرامش.مامان بابا روی

مبل نشسته بودن و در حال حرف زدن بودن.رو به دوتاشون گفتم:

_سلام.صبح بخیر.

مامان:سلام.صبحت بخیر

بابا:صبح بخیر دخترم

دوباره غرق حرفای خودشون شدن.نمیدونم چرا جدیدا هروقت من میرم بیرون و بر

میگردم این دوتا اینقدر مشکوک میزنن.ماشالله چقدر منو تو بحثاشون شرکت میدن.

بیخیال مسیر خودمو پیش گرفتم و رفتم سمت دستشویی تا صورتمو بشورم.داشتم با خودم

فکر می کردم اگه بابا بفهمه دیشب چه اتفاقی برای دخترش افتاده چیکار میکنه؟

بعد از خشک کردن صورتم و خوردن یه صبحونه ی مختصر کنار بابا نشستم.

بابا:نمیدونم.تو میگی چیکار کنم؟این کار به نفع خودمونه.

مامان:تو چرا متوجه نیستی رضا.اونجا رفتن اصلا برای ما خوب نیست من پولِ بیشتر ,

از تو نمیخوام.به همین زندگی راضیم.

من هنوز تو خماری خواب بودم. ولی با حرفاشون کم کم تو حالت بهت میرفتم.اینا چی

میگفتن؟

_خانم این سهم خودمونه.پس پولش هیچ مشکلی نداره.

مامان:مگه من میگم پولش مشکلی داره؟از دیشب داریم سر این موضوع بحث

میکنیم.چرا خود آروین اونجا رو اداره نمیکنه؟سال به سالم پولشو برای ما واریز کنه.

بابا:یه بار که گفتم آروین از همون اولم از این کار خوشش نمیومد.برای همین رفت

آلمان و روی پای خودش وایساد تا بتونه توی شغل مورد علاقه ی خودش ادامه بده و

مستقل کار کنه.وگرنه قبل از امتحان کنکورش علی گفت من نمیخوام تو این رشته رو

بخونی باید همین جا به عنوان مدیر کار کنی.اینارو یادت نمیاد؟

مامان لجبازانه گفت:همین که گفتم.من راضی نیستم.

_چی شده بابا؟مامان واسه چه کاری راضی نیست؟

بابا یه لبخند بهم زدوگفت:چیز خاصی نیست دخترم.تو وسایلتو آماده کن احتمالا ساعت

تحویل میریم پیش عمو.

_آخ جــــــــــــــــــــــــ ون.جدی میگی بابا؟بعد از این همه مدت!!خیلی دلم برای عمو و

بقیه تنگ شده.کی میریم؟

_از نظر تو یکشنبه خوبه بریم؟

چه عجب اینا یادشون اومد ما هم هستیم.چند روزی بود توی خونه به فراموشی سپرده

شده بودم .نیشم باز شد.

_آره خیلی خوبه.

بعد بابا رو به مامان کرد و گفت:

_خانم تو فعلا وسایلو آماده کن.یکشنبه حرکت میکنیم.بعدا در این مورد تصمیم میگیریم.

بعد از این حرفش بلند شد و رو به روی تلوزیون نشست و مشغول تماشای تلوزیون

شد.مامان هم تو فکر رفته بود.

_مامان شما واسه چه کاری راضی نیستی؟

صدای تلفن بلند شد.مامان که کنار تلفن بود تلفنو برداشت.ای گند بزنن این شانس منو.

دوست صمیمی مامان بود.شراره جـــون.

این خانمم هرهفته جمعه باید بشینه یه ساعت با مامان من حرف بزنه.وگرنه جمعه اش

به شب نمیرسه.مامانمم بدتر از اون.بیخیال حرفاشون شدم و برگشتم تو اتاقم.خیلی

خوشحال بودم.منو ساقی و آروین همیشه با هم بودیم.البته آروین مثل منو ساقی شوخ

نبود.پسر آروم و پر جذبه و خود ساخته ای بود.همیشه هم به عنوان یه برادر روی

اشتباهات ما سرپوش میزاشت.

جداییمون بعد ازفوت بابابزرگ اتفاق افتاد.هرکسی یه جایی پخش شد.آروینم رفت آلمان.

الان دوسه سالی میشد که ندیده بودمش فقط تلفنی و اسی حرفیده بودیم.در کل خونواده ی

عمو رو دوسال میشد ندیده بودم.وقت عید به یه بهونه ای تو شهر خودمون میموندیم.اونا

هم نمیومدن.خب زیاد اهل مسافرت نبودیم.با ساقی هم که هفته ای یه بار تلفنی حرف

میزنم.

لپ تاپو روشن کردم.تصمیم داشتم آهنگ گوش بدم.رفتم تو پوشه ی آهنگای جدیدی که

مرال برام آورده بود.بازم مثل همیشه ایرانی.اصلا حوصله نداشتم.ولی شانسی یکی رو

باز کردم.

آهنگ با یه ریتم خیلی قشنگ و آروم شروع شد.ظرافتو میتونستم از تیکه تیکه ی

اهنگش بفهمم.اسم آهنگ نرو از مهرنوش بود.اسمشو شنیده بودم.یکی دوبارم

تصویریاشو دیدم.وقتی شروع کرد به خوندن از شنیدن صداش و طرز خوندنش لذت بردم.

نمیدونم چرا این آهنگ انقدر با روحیه ام سازگاری داشت.به آرتا فکر میکردم.شاید

اهنگش اصلا ربطی به اون نداشت.ولی از فکر کردن به آرتا در حین گوش دادن به اون

آهنگ لذت می بردم.یعنی الان کجاست؟احتمالا تو راهه.وقتی برسه چیکار میکنه؟

خب معلومه.کاراشو هماهنگ میکنه بعدم با یه دختر خوشگل رو تختش شبشو صبح

میکنه.

غلـــــــط کرده.مگه من مرده باشم.

آخه یکی نیست بگه به تو چه.الان نه سر پیازی نه تهش.هنوز هیچی نشده من خودمو

نخود کردم.بزار هرغلطی دلش میخواد فعلا بکنه.چند بار این آهنگو گوش دادم.خیلی

ازش خوشم اومد.تصمیم گرفت شیوه ی گیتار زدنشو یاد بگیرم.صدامم که قشنگه.تقریبا

تو مایه های همین خانمه.منظورم مهرنوشه..چون وقتی تو جمع های دوستانه میخونم

اطرافیانم اینو بارها بهم گفتن.خلاصه همه چی جوره.یه انرژی خیلی زیادی توی وجودم

حس کردم برای گیتار زدن و خوندن این آهنگ.

شنبه و یکشنبه کلی تمرین کردم ولی مثل اینکه کند ذهن شده بودم.خیلی وقت بود گیتار

نمیزدم.نمیتونستم با آهنگ راه بیام.باید حتما یه استاد بهم یاد میداد.بیخیالش شدمو

وسایلمو برای فردا جمع کردم.تصمیم گرفتم خودمو تِلِپ کنم پیش آروین و از اون یاد

بگیرم.آروین هم پیانو میزد هم گیتار و ویولون.توی هر سه ی این سازا استاد بود.از

بچگی تمرین میکرد.ساقی هم تا حدی یاد گرفته بود.

تلفنم زنگ خورد.صدای آهنگ بابا لنگ دراز بود.هم پیشوازم هم زنگ گوشیم.بارها با

این آهنگ تو کلاس ضایع شده بودم ولی بازم از رو نمیرفتم.آهنگ به این قشنگی.یه

بارم یکی از این مسولین دانشگاه که ترم بالایی بود ولی خیلی اونجا جا افتاده بوداز

طرف نشریه دانشگاه زنگید وقتی گوشیو برداشتم داشت میخندید.پررو به خودش بخنده.

توپ تر از این اهنگ تا به حال کسی گوش نداده.

به شماره نگاه کردم.یه شماره ی دائمی از تهران.یعنی کی میتونست باشه؟چرا شمارش

ذخیره نبود؟جواب دادم.

_بله؟

_سلام خــــانــــــــم.

این که صدای.................با جیغ گفتم:

_سلام آرویــــــن.تویی؟بابا بی معرفت.کجایی تو؟این شماره کیه؟

آروین از اونور خندید و گفت:

_من خوبم.خونواده هم خوبه.ممنون که خبر گرفتی.

بعد با گله گفت:

_مثلا من مسافر بودما.حداقل حالمو میپرسیدی بعد شروع میکردی به بازجویی.

از اینور یه لبخند زدم.مطمئنم که ندیدش ولی حسش کرد.خیلی دوسش داشتم.

_شرمنده.خب حالا میپرسم.چطوری پسر عمو؟کجایی؟کی اومدی؟این شماره کیه؟

به قهقهه خندید:

_روز به روز دیوونه تر میشی وستا.خوبم.یعنی حالا حس میکنم عالیم.تهرانم.2 روزی

میشه اومدم.اینم شماره ی خودمه توی تهران.

دوباره با داد گفتم:

_تو الان دوروزه اومدی تهران ولی به ما خبر ندادی؟

_به عمو گفته بودم.خبر داشت.

ناراحت شدم.همیشه عادت داشتم اول با من حرف بزنه.نه اینکه به بابام بگه بعد انتظار

داشته باشه بابام خبر اومدنشو بهم بده.برای همین با همون حس ناراحتی گفتم:

_رفتی اونجا عوض شدی.شمارمو نداشتی یا مهم نبودم که اول به من بگی؟

با جدیت گفت:

_این چه حرفیه میزنی وستا.خودتم میدونی خیلی برام مهمی.میخواستم توی شرایط

راحتی باهات حرف بزنم.این دوروز که اومدم خیلی درگیر بودم.اصلا آرامش نداشتم.

نمیخواستم ناراحتت کنم.

_باشه باو.بخشیدم.راستی الان ذکر خیرت بود.

با تعجب گفت:

_ذکر خیرم؟با کی؟

یه لبخند مرموز زدمو گفتم:

_منو نفس پلیدم.میدونی که من چقدر تورو دوست دارم.همیشه به استعداد تو توی هر

رشته ای افتخار میکردم...

اومد وسط حرفمو گفت:

_وستا حرفتو بزن.ببینم با اون نفس پلیدت میخوای چه بلایی سرم بیاری.

_وااا.منو بلا؟میخوام نحوه ی گیتار زدن یه آهنگو بهم یاد بدی.

_آخه اینم مقدمه چینی داشت دختر.به روی چشم عزیزم.آهنگ چی هست؟

_مهرنوش خونده.آهنگ نرو.

_ اُکی.گوش میکنم.به تو هم یاد میدم.وستا....دلم خیلی براتون تنگ شده.کی حرکت

میکنین؟

با شیطنت گفتم:

_برای هممون؟

اونم با لحن شیطون و خنده ی آروم گفت:

_آره واسه همه تون.

_میمردی بگی برای تو یکم بیشتر دلم تنگ شده.ببینمت به غلط کردن میندازمت.

بازم خندید.

_نَپُکی تو از خنده.از همون اول هرچی من میگم میخندی.

با ته مایه های خنده اش گفت:

_باشه.ببخشید.

_راستی ساقی هم اونجاست؟

_نه اون خونست من اومدم دنبال کارای بابا.الانم تو کارخونه ام.فعلا کاری نداری؟

_نه.خیلی خیلی خیلی خیلی خوشحال شدم

_من بیشتر.فردا میبینمت.خدافظ.

_بای

آروین همون پس عموم که در حال حضر 28 سالش بود .چند سال توی ایران پزشکی

خوند.ولی با کلی دویدن دنبال کاراش تونست ادامه شو بره آلمان.همون جا هم موندگار

شد.درحالیکه میتونست توی ایران داخل کارخونه ی باباش کار کنه.ولی رفت والانم

موفق برگشته.با اینکه خیلی جوونه از بس باهوش و درس خون بود تونست متخصص

قلب بشه.پسر عموی ماست دیگه.به من رفته.

باباگفته بود تا 13 بدر همون جا میمونیم.چون بیشتر فامیلامون اونجا بودن.فقط من تو

کف بودم چطوری تونست این همه مرخصی بگیره.

13 روز خیلی زیاد بود.برای همین کلی وسیله با خودم ورداشتم.4 دست مانتو 3

تاشلوار 5 تا شال و..

وسایلام خیلی زیاد شده بودن.مامانم خیلی حرص خورد.میگفت مگه داری میری اونجا

زندگی کنی؟آرتا

چه سفر عجیبی بود این دفعه.اتفاقات خیلی جالبی برام افتاد.دوست دارم بازم برگردم

گرگان

وستا....عجب دختر جالبی...خیلی برام سخت بود که خودمو جلوش نگه دارم.اون هوس

برانگیز بود.وقی کنارم بود از خود بی خود میشدم.آخه به چه دلیلی؟منکه با هر مدل

دختری بودم.

یه دستمو گذاشتم رو شیشه ی ماشین و بازم به اتفاقات اخیر فکرکردم.

اون بوسه اول چه لذتـــــی برام داشت.خیلی داغی وستا.حتی با فکر کردن به تو نسبت

بهت احساس نیاز پیدا می کنم.کاشکی اون شب,توی تاریکی,پشت دست شویی میزاشتی

ادامه دار بشه....

صدای آهنگ ملایمی توی ماشینم پخش میشد و من ناخودآگاه به یاد اون چشمها می

افتادم.چشمایی تاریک.تاریک تر ازشب.حتی نمیتونم اونا رو به چیزی تشبیه کنم.اون

چشما آدمو نابود میکرد.

من,آرتا اِرَم,پسر کوچک کوروش اِرَم در حالیکه به هیچ دختری محل نمیزاشتم و فقط

اونارو ابزار هوس رانی میدونستم الان چطور تونستم به سمت یه دختر کشیده بشم.چرا

از فکر کردن بهش غرق لذت میشم؟

دستمو از روی شیشه برداشتم و توی موهام کشیدم و خودمو توی آینه نگاه کردم.

جالبه.حتی الانم توی چشمام میتونم نیازو ببینم.

آخ دختر تو چقدر هوس برانگیزی.هیکلت,لبات,چشات.کا شکی تو هم مثل بقیه خودت

میومدی طرفم.کاشکی میزاشتی به هردومون خوش بگذره.

صدای آهنگو زدم تا آخر.من نباید بیش از حد به یه دختر فکر کنم.خودم کلی مشکل

دارم.بهتره تا چند وقت اصلا طرف گرگان نرم.اونم به زودی برام به فراموشی سپرده

میشه.

نزدیک تهران رسیدم.یه ساعت بیشتر تا خونه نمونده بود.به آرشام زنگ زدم.

آرشام:الو.سلام.

_سلام خوبی؟

آرشام:مرسی تو خوبی؟حرکت کردی؟

_الان نزدیک تهرانم تا یه ساعت دیگه میرسم خونه.تو هم خودتو برسون در مورد این

چند وقت برام بگو.

آرشام:نمی شه داداش.الان خونه ی ملیکام.مادر پدرش دعوتم کردن.بعد از شام میام.

من خیلی اعصاب داشتم اینم برای من وقت تعیین میکنه.آرشام در شرف ازدواج با ملیکا

بود.دختر یکی از دوستای قدیمی بابام.در عین این که خوشگل بود پرروهم بود.به هرحال

من براشون آرزوی خوشبختی میکنم.

_بعد از شام؟حتما موقع خوابیدنم میخوای بیای؟میموندی اونجا.

آرشام خندید و گفت:نه بابا.نمیشه فعلا اینجا موند.بهشون گفتم امشب قراره بیای.شامو

زود میدن.بعدش میام اونجا.شبم خونت میمونم فردا صبح با هم بریم سرقرار.

_چه عجب شما وظیفه شناس شدی میخوای بیای سرقرار..لازم نکرده.تو خوش گذرونیتو

بکن من میرم سرقرار.خونه ی منم نمیخواد بیای.فرناز گفت میاد اینجا.فقط بگو قرارو

ساعت چند گذاشتی؟

آرشام:برای همین منو خونت راه نمیدی؟منتظر دوست دخترتی؟

_حرف مفت نزن آرشام.گیرت بیارم که زندت نمیزارم.یه بار گفتم به هیچ کس نگو من

چیکار میکنم.کجا میرم یا کی میام.اونوقت تو رفتی به فرناز اطلاعات کامل سفر منو

دادی؟اگه میخواستم بیاد پیشم خودم جوابشو میدادم.

آرشام:آخه تو سلیقه نداری پسر.دختر به این خوشگلی.عاشقتم که هست.هرلحظه هم در

دسترس.باباشم که آشناست.پس برای چی ناز میکنی.تو این چند روز از بس درمورد تو

پرسید دیوونه شدم. آخرشم گفتم تو امروز برمیگردی.

_باشه.جوش نزن.تونستی توجیح کنی.حالا بگو قرار ساعت چنده؟

آرشام:ساعت 11 صبح تو کارخونه.

_اُکی.کاری نداری؟

آرشام:نه قوربونت.قدای تو داداش گل.خدافظ.

_خدافظ

اینا اعصاب نمیزارن برای من.خیلیم سرحال بودم حالاباید فرنازو تحمل کنم.لامصب

پدرشم آشنا بود.وگرنه تا الان صد دفعه از خونه انداخته بودمش بیرون.

چرا باز دارم چرت و پرت میگم.تا قبل از دیدن وستا که حسابی باهاش حال میکردم.حالا

چی شده با یه هفته گرگان بودن از فرناز و دخترای دیگه زده شدم.؟باید دوباره به زندگی

قبلیم برگردم.بیخیال اون گوی سیاه

درو با ریموتی که کنارم بود باز کردم.غلارضا در حال آبیاری گل ها و درختان باغم بود.

منظورم از باغ همون خونه اس.خونم مستقله از برادرم.آرشام توی خونه ی پدریمونه

ولی من از همون اولی که روی پای خودم وایسادم شروع کردم به ساختن این خونه.

دوران نوجوونیم.البته اون موقع از پدرم خیلی کمک گرفتم.نتیجه اش شد یه 1000

متری توی بهترین منطقه ی تهران با کلی خدمتکار و نگهبان.

غلامرضا سال خورده ترینشون.ریش سفید خونه ی من.نسبت به بقیه با این مرد مهربون

ترم.هرچقدرم که خودخواه و مغرور باشم به بزرگتر از خودم احترام میزارم.کنارش

ماشینو نگه داشتم.اومد طرفم.

غلام رضا:سلام آقا.رسیدن به خیر.خوش اومدین.

_سلام غلام رضا.مرسی.حالت خوبه؟

غلام رضا:با الطاف شما خوبم آقا.سفر خوب بود؟

_آره.جای شما خالی.تو این چند وقت مشکلی که پیش نیومد؟

غلامرضا:نه آقا.همه چی خوب بود.

_باشه.مرسی از زحمتات.

براش یه بوق زدمو دست تکون دادم و به سمت پارکینگ خونم رفتم.ماشینمو پشت

فراری قرمزم و سمت چپ بوگاتیم پارک کردم و به سمت خونه راه افتادم.دیوونه بازی در

آوردم.باید ماشینو میدادم صادق پارک کنه.کی حوصله راه رفتن داره؟

از پله های ورودی خونه بالا رفتم.2 تا از محافظا اونجا وایساده بودن.سلام کردن.منم

براشون سرمو تکون دادم و رفتم داخل.محافظ و نگهبان تقریبا توی باغ زیاد داشتم.ولی

بیشتر نقش فرمالیته رو بازی میکردن.فقط واسه قرار های مهم یا مکان های خیلی

خاص باهام میومدن.درغیر این صورت به عنوان دکور خونه به کار می رفتن.ربابه اومد

جلو.

ربابه:سلام آقا.رسیدن بخیر.

خدمتکارای داخل خونه رو 6 نفر تشکیل میدادن که بیشتر از همه ربابه که حدودا 40

سالش بود و رعنا که خدمتکار مخصوص خودم بود تو چشم بودن.بقیه کارهای داخل

آشپزخونه و تمیز کاری رو انجام میدادن.

در حال راه رفتن گفتم:

_سلام ربابه خانم.فرناز هنوز نیومده؟

ربابه:نه آقا.

_باشه من میرم توی اتاقم به رعنا هم بگو بیاد حموم توی اتاقمو آماده کنه.واسه امشبم

غذا قورمه سبزی درست کنین.

ربابه:چشم آقا.

از پله ها رفتم بالا و وارد اتاقم شدم.خونم بیشتر حالت سلطنتی داشت.وسایل های

قدیمی,ظروف باستانی و قیمتی,تابلو های چوب,در کل بیشتر اجزای خونه از چوب بود و

این جلوه ی خونمو بیشتر میکرد.

توی اتاقمم که همه چی بود.خودش یه خونه ی مجزا به حساب میومد.موقع ساختن خونه

خواستم یه اتاق رو اینجوری بسازن تا راحت باشم.رنگ اتاق مشکی و سفید بود.

میخواستم لباسمو عوض کنم که در زدن.

_بیا تو

رعنا:سلام آقا

همه ی اهالی خونه عادت داشتن به من بگن آقا.

_سلام.لطفا حمومو برام آماده کن

_چشم

لباسمو در آوردم.زیر چشمی بهم نگاه کرد.و بعد خیلی سریع همه چیزو برام آماده کرد.

اجازه گرفت و از اتاق رفت بیرون.وارد حموم شدم.توی آینه به خودم نگاه کردم.بعد از

چند ثانیه تصویر دو چشم مشکی تو آینه دیده شد.دارم توهم میزنم.از آینه رو گرفتم.

شلوارمو در اوردم و رفتم تو وان.

بعد از گذشت نیم ساعت یکی اومد پشت درو گفت آقا فرناز خانم اومدن.

_باشه بهشون بگین راحت باشن منم الان میام.

یه ربع دیگه هم تو وان موندم.آرامشیو که میخواستم پیدا کردم.ولی خواب آلودگی هم

سراغم اومده بود.روبدوشامپر تنم کردم.اومدم بیرون.ساعتو نگاه کردم.6 و نیم بود.

با همون روبدوشامپر از اتاق رفتم بیرون.دو تا از خدومتکارا تو سالن داشتن کاراشونو

انجام میدادن.فرناز با یه تاپ مشکی و شلوار لی روی مبل نشسته بود.فکر کنم فهمید

کسی داره از راه پله میاد پایین.سرشو بلند کرد.چشمش که به من افتاد برق زد.از جاش

بلند شد اومد سمتم.

فرناز:سلام عزیزم

براش یه لبخندکوچیک زدمو گفتم:سلام خوبی.؟

اومد سمتم.قدش از من کوتاه تر بود.روی پاهاش بلند شد و لبامو بوسید.اول حس

بوسیدنشو نداشتم ولی از بس طولانیش کرد و با رژ طعم داری که زده بود منم وسوسه

شدمو دستمو گذاشتم دور گردنش.بعد از بوسه ی محکمی که از هم گرفتیم ازش جدا شدم

به سمت مبل رفتم و خودمو روی اون ولو کردم.فرناز با لبخند اومد سمتم.کنارم نشست.

دستشو گذاشت توی موهام و گفت:

_دلم برات تنگ شده بود.

تنها عکس العمل من فقط یه لبخند بود.

فرناز:سرسنگین شدی.حتما خسته ای.آره عزیزم؟

نفسمو پر صدا دادم بیرون و چشمامو بستم گفتم:

_آره گلم امروز یکسره رانندگی کردم.اصلا استراحت نداشتم.

دستاش آروم اومد روی صورتم و به حالت نوازش روی صورتم تکون داد.چشمامو نیمه

از کردم.ربابه و فرنگیس اینجا بودن.این دختر شرم و حیا نداشت.حداقل احترام ربابه رو

نگه میداشت.برای ثانیه ای فکر کردم اگه وستا هم اینجا بود این کارارو میکرد؟فرنگیس

با سربه زیری دو لیوان شربت برامون آورد.بیچاره ها.خودشون از شرم سرشونو بالا

نمیکنن.چرا تا به حال به معذب بودنشون توجه نکرده بودم.

چشمامو به فرناز دوختم که هر لحظه شیطنتاش بیشتر میشد.یه دختر چشم عسلی,با

صورت و بدن برنزه شده و ابروهای تتو کرده,لبای قلو ای بزرگ,موهای فندوقی که تا

کمرش بیشتر نمیرسید.این در برابر وستای من هیچ بود..

چی گفتم؟وستای من!!!خستگی بدجور بهم فشار آورده.برای پرت کردن حواسم سعی

کردم خودمو با فرناز سرگرم کنم.احتمالا امشب میخواست اینجا بمونه.باباش فرانسه

بود.خونواده ی اُپنی داشتن.بعد از خوردن شام و حرف زدن حدود ساعتای 9 با فرناز

رفتیم تو اتاقم.روی تخت دراز کشیدم.ولی فرناز رفت سمت بطری مشروبی که کنار تختم

بود.دو تا جام پر کرد آورد سمتم.

فرناز:به سلامتی

به سلامتیه کی؟فقط همین؟چرا ادامه اش نداد.وستا مشروب خوردن دوست نداشت.اینو

از نگاه هاش توی تولد فهمیدم.پس چرا من میخورم؟یه دختر بچه می دونه مشروب بده

ولی من که سنم بیشتر از اونه هنوز این مسئله رو درک نکردم.اون اعتقاداتش خیلی

قوی تر ازمنه.دیگه دارم به مرز دیوونگی میرسم.بیش از حد دارم بهش فکر می کنم.

برای فرار از این افکار نیم خیز شدم و جامو یک نفس سر کشیدم.فرناز درحالیکه کمی

یقه ی روبدوشامپرمو باز کرده بود وداشت سینمو نوازش میکرد باعشوه باهام حرف می

زد.ولی من اصلا حواسم بهش نبود.داشتم داغ میشدم.دستمو گذاشتم رو لبای فرناز و لب

پایینشو نوازش کردم.دیگه دست خودم نبود..

بلاخره شیطنتای فرناز و اون مشروب ها کار خودشون رو کردن و من .....

وستا

شب یکشنبه بود که رسیدیم خونه ی عموشون.از ماشین پیاده شدیم.خونه ی عمو یه

طبقه بود.با 300 متر زیربنا توی شرق تهران.مامانم زنگ زد.بعد از باز شدن در وارد

خونه شدیم.خونواده ی عمو از خونه خارج شدن و اومدن استقبالمون.مامانمو زن

عموکه بعد از مدت ها هم دیگه رو میدیدن و خیلی دلشون برای هم دیگه تنگ شده بود

رفتن تو بغل همدیگه.منم ساقی رو محکم بغل کردم.دلم براش یه ذره شده بود.آروین زیر

بغل عمو رو گرفته بود.باباهم داشت میرفت سمت عمو.فکر نمیکردم حال عمو تا این حد

بد باشه.ساقی هنوزم مثل گذشته بود.البته از لحاظ قیافه.چشمای قهوه ای تیره قد

متوسط.موهای قهوه ای.چهره ی جالب و با نمکی داشت.با هم سلام و احوال پرسی

کوتاهی کردیم.بعد از بغل کردن زن عمو رفتم جلوی در خونه تا به عمو هم سلام کنم.با

ذوق و شوق خودمو پرت کردم تو بغل عمو علی.خندش گرفت.

عمو علی:چیکار میکنی دختر؟

سرمو بلند کرد و لپامو با محبت بوسید در حالیکه یه حلقه ی اشک دور چشماش بود.از

بغلش اومدم بیرون.به آروین نگاه کردم.داشت با مامانم خوش و بش میکرد.نگاشو آورد

سمت من و بالبخند بهم دوخت.

زن عمو:بیاین بریم تو مهناز جون(مامانم).هوا سرده هنوز.بفرمایین داخل.

سریع رفتم کنار آروین ایستادم.خیلی تغییر کره بود.پخته تر از قبل نشون میداد.چه هیکل

دختر کشی کرده کثافت.دوست دخترات برات قوربونی شن الهی.

دستشو به طرفم دراز کرد.باهاش دست دادم.با محبت منو کشید تو بغلش.منم با کمال میل

بغلش کردم.ولی خیلی زود جدا شدیم.کار عجیبی نکرده بودیم.چون از دوران بچگی

همیشه پیش هم بودیم کسی بهمون ایراد نمیگرفت که اینکار اشتباهه.

آروین:سلام دختر عمو.خوش اومدی

_به به.آقا آروین.نشناختمت.چه خوشگل شدی.آبو هوا مثل اینکه خیلی بهت ساخته.

خندید وگفت:اگه تو ازم تعریف کنی.

وارد خونه شدیم.خونه شون 4 تا اتاق داشت.ساقی منو برد تو اتاق خودش.قرار شد پیش

اون بمونم.بابا مامانم توی تنها اتاقی که میموند رفتن وسایلشونو گذاشتن و برگشتن.

خونوادگی دور هم نشستیم.

عمو علی رو به من گفت:چیکار میکنی دخترم؟درسات خوب پیش میره؟

_آره عمو جون.دیگه ترم آخرم شده.امتحانامم بدم تمومه.

ساقی با لبخند گفت:دختر عموی ما میشه خانم مهندس.اصلا بهت نمیخوره وستا.

ساقی فقط 3 ماه از من بزرگتر بود.اون تونست داخل خود تهران دندان پزشکی و روزانه

قبول بشه.خواهر و برادر مثل همن.یکی از اون یکی خر خون تر.آروینم مدرک پزشک

عمومیشو دقیقا داخل همون دانشگاهی بود که ساقی هم همون جا درس میخونه.

مامان:خودتم که ماشاء الله دندون پزشکی میخونی.به امید خدا چند وقت دیگه هم درستو

تموم میکنی.تو از همون بچگی برای درس از وستا خیلی بهتر بودی.

در حالیکه لبخند تصنعی میزدم گفتم:مرسی مامان بابت لطفی که به دخترت داری

آخه اینم مامانه ما داریم؟تا چشمش به دوتا فامیل میفته دخترشو یادش میره.حالا خوبه

تک فرزندم.وگرنه دیگه حال و روزم با خدا بود.هر دیقه یکی کوبیده میشد تو فرق سرم.

بعد از چند تا بحث عمومی که شد هر کدوم پخش شدیم و گروه خودمونو تشکیل دادیم.منو

ساقی و آروین ,مامان و زن عمو , بابا و عمو.

اون شب هم گذشت.خیلی از خاطرات گذشته برای همه مون زنده شد.حال عمو تعریف

زیادی نداشت.بخاطر همین همیشه یه حس ترس باهام بود.من به خونواده ی عمو و

خودش خیلی وابسته بودم.چند شبی تو آرامش و فقط با دید و بازدید عید گذشت.با مرال

هم یه بار تلفنی حرف زدم.دوباره صمیمیت بین منو ساقی و آروین برگشته بود.ولی این

بین آروین یکم عجیب میزد.بیشتر از گذشته بهم میرسید و خیلی مهربون تر هم شده

بود.حمایتش از من به سقف رسیده بود.منم این حمایتو دوست داشتم.یه روز بعد از ظهر

بود که خونه تقریبا خلوت بود.چون هیچ مهمونی نیومده بود.شهر هم از اون حال و

هوای تعطیلی اومده بود بیرون.برای همین بابا و آروین رفته بودند کارخونه.مامان و زن

عمو هم تو خونه معلوم نبود چیکار می کردن.عمو هم طبق معمول همیشه در حال

استراحت بود

توی اتاق ساقی بودیم.من روی صندلی کامپیوتر نشسته بودم.ساقی روی تخت.

همونطوری که چشماش به تخت بود گفت:وستا تا حالا عاشق شدی؟

دو هزاریم سریع افتاد.با شیطنت گفتم:

_چیه خوشگله؟تو عاشق شدی؟

سرشو بالا کرد بهم لبخند زد.از اون لبخندا.....همونا که با شرم همراهه

_کی هست اون آقای بدبخت؟

ساقی:ساشا.

_خب این آقا ساشا کی باشن؟کجا باهاش آشنا شدی؟

ساقی:یکی از بچه های دانشگاه.وقتی از طرف داشگاه میرفتیم اصفهان باهاش آشنا

شدم.من ترمای اول بودم.ولی اون ترم آخر.

با تعجب گفتم:یعنی با همون یه بار دیدن عاشق هم شدین؟

ساقی :نه بابا.بعد از اون یه ماهی میشد که ندیدمش.ولی توی دانشگاه با یه دختر به اسم

ملیکا آشنا شدم.توی همون مدت کم خیلی با هم صمیمی شدیم.یه روز که رفتم خونشون

اونجا هم اون پسره رو دیدم.

باهیجان گفتم:خب چیشد؟اون پسره اونجا چیکار می کرد؟دوست دخترش بود؟

چپ چپ نگام کرد:نخیر داداشش بود.

_حالا چرا چشاتو چپ میکنی.خب حرفت دو پهلو بود.رشته اش چی بود؟اونم دوست

داره؟

ساقی:اون پزشکی میخوند.اتفاقا با آروینم دوسته.معلومه دوسم داره.مطمئنم.

_یعنی من میمیرم واسه این زنجیره ها.از همه طرف به هم میرسین.حداقل شوهرتو

خرخون انتخاب نمیکردی دیگه.آخه اینم سلیقه اس تو داری؟دقت کردی تو و ملیکا دندون

پزشکی میخونین اون دوتا هم پزشکی.خیلی به هم شباهت دارینا.فقط همین دوتا خواهر

برادرن؟

ساقی با تمسخر گفت:نه فقط تو دقت کردی.آره همین دوتان.

_وای چه جالب.پس حتما آروینو ملیکا هم همدیگه رو دوست دارن.

ساقی که از این همه هیجان من خنده اش گرفته بود و خودشم داشت هیجان زده میشد

گفت:

_این نتیجه گیریت اشتباه بود.چون ملیکا نامزد داره.اونم یه نامزد پروپا قرصه خرپول.

چند وقت دیگه هم عروسیشونه.

چهرمو کج و ویل کردم با ناراحتی گتم:اه چه بد.کم کم داشتم به یکی از جالب ترین

مسائل زندگیم میرسیدم.

ساقی در حالی که تو فکر بود گفت:میای فردا شب برای عید دیدنی بریم خونشون؟قبل

عید ازم خواسته بود حتما خونشون برم.

_اون نمیاد؟منو کجا میخوای ببری؟خب خودت برو دیگه.دوست من که نیست.

ساقی:چرا اونم میاد.ولی اول ما بریم.تو هم حتما باید بیای.حرف اضافه هم نزن.چون

عیده من تنهایی روم نمیشه.

_آی آی آی امون از عاشقی.باشه بریم.

قرار شد فردا که میشد روز هفتم عید زنگ بزنه به ملیکا تا با هم بریم خونشون.

_اینطوری که نمیشه بریم.مزاحمشون می شیم.

ساقی:خب خیلی اصرار کرد.گفت اینطوری بهترم شد.دور هم جمع می شیم.قرار شد به

دوستای دیگه مونم زنگ بزنه تا امشب خونشون یه مهمونیه کوچیک دوستانه باشه.

_دیدی چطوری روزشونو خراب کردیم.بیچاره ها میخواستن با نامزداشون تنها باشنا.

ساقی:اه ول کن دیگه تو هم..بزار زنگ بزنم بگم ما هم میایم.

با تاسف گفتم:معلوم نیست اون دو تا برادر چقدر تو دلشون به ما فحش دادن.

ساقی:داری حرف مفت میزنیا.اونا هر وقت بخوان میتونن با هم باشن.تازه فرناز که

نامزد آرتا نیست آویزونشه.فقط آرشام و ملیکا نامزدن.به خاطر من بیا دیگه.دلم میخواد

ساشا رو ببینم.بهم زنگ زده بود.ازم خواست برم پیشش.

چشام شدیدا گرد شده بود.اصلا متوجه بقیه حرفای ساقی نشدم.آرتا..آرتا...آرتـــــــ ــــا..

یعنی منظورش همون آرتاست؟این همه آرتا توی تهران.ولی ساقی بعدش گفت

آرشام....من مطمئنم این اسمو از آرتا شنیدم.آره ....دقیقا همون روزی که با مرال و بقیه

رفته بودیم نهار خوران..بعد از اینکه اون اتفاق عجیب افتاد ومن از آرتا خواستم کاری

کنه بچه ها بیخیال گردش بشن.اونم گفت آرشام زنگ زده.در حال کلنجار رفتن با خودم

بودم که توجهم به ساقی جلب شد.

در حالیکه چشماشو برام مثل گربه ها کرده بود گفت:

_بریم وستا؟

_بریم.

بدبخت تعجب کرد که چرا من انقدر سریع تغییر موضع دادم.شَکَم تقریبا به یقین تبدیل شده

بود که این آرتا همون آرتاست.با کلی استدلال به این نتیجه رسیدم.فکر نمی کردم به این

راحتی دوباره رو به روی هم قرار بگیریم.بهترین موقعیت برای من جور شد تا نقشمو

اجرا کنم.نباید این فرصتو از دست بدم.ساقی بعد از زنگ زدن به ملیکا رفت پیش زن

عمو تا خبر رفتنمونو بده.بعد از 5 مین که برگشت متوجه ناراحتیش شدم.منم ناخوداگاه

ناراحت شدم.نکنه امشب قراره جایی بریم یا کسی بیاد که زن عمو نزاشته بریم خونه

ملیکا.

_چیشد؟زن عمو چیزی گفت؟

ساقی:چی میخواست بگه؟فقط گفت مواظب خودتون باشین.

_پس چرا قیافت اینجوریه؟

ساقی:آروین قبلا به مامان گفته بود.

_چــــــــی؟آرویــــن؟اون برای چی بگه؟؟

ساقی:یادت رفته که گفتم آروین و ساشا دوستن؟چون قرار شد امشب یه مهمونی

کوچیک دوستانه باشه ساشا آروینم دعوت کرد.

_ای بابا توهم.گفتم چی شده؟این که چیزی نیست.خب بیاد.آروین طرز فکرش قدیمی

نیست.

نگاه عاقل اندر سفیهشو روانه ی من کرد و گفت:

با این حال داداشمه.نمیتونم جلوش راحت باشم.

راست میگفت.حالا برای منم یکم سخت میشد.مخصوصا با این حساسیت هایی که جدیدا

آروین نسبت بهم نشون میداد.ولی کاریش نمیشد کرد.برای همین اصلا به خودم ناراحتی

ندادم و سعی کردم ساقی رو هم از اون افکار بیارم بیرون.

خیلی هیجان داشتم.وقتی آرتا منو توی تهران,توی خونه ی نامزد برادرش می دید چه

عکس العملی نشون میداد؟اَه...اصلا اون دختره ی بیشعورو برای چی با خودش آورده

بود.خب تنها میومد خونه ی زن داداشش.

خودمو سرزنش کردم.من نباید به کسی که تا حالا ندیدم فحش بدم.شاید فرناز دختر خوبی

باشه و فقط عاشق آرتا باشه.قضاوت عجولانه کار بدیه.ولی اگه بخواد برام دردسر

درست کنه و پیش آرتا عشوه خرکی بیاد از روی زمین محوش میکنم.

بقیه ی روز با بحث سر اینکه چی بپوشیم گذشت.آخرشم قرار شد هردومون یه تاپ

شلوار ساده بپوشیم.مهمونی رسمی نبود که بخوایم پیرهن تنمون کنیم.خدارو شکری با

خودم تاپ مجلسی آورده بودم وگرنه مجبور می شدم از ساقی بگیرم.

من یه تاپ مشکی که جلوش زیپ میخورد و برای تنظیم کردن یقه اش بود و با طرح های

جالبی که روش داشت پوشیدم.شلوارم یه لوله تفنگی کثیف بود.کفش پاشنه سه سانتی

ساقی رو هم گرفتم.گردنبند ظریف مشکیمم که با خودم آورده بودم انداختم گردنم.لاک

مشکی رو هم به دست و پام زدم.آرایش صورتمم تقریبا ساده بود.فقط یه رژ با خط چشم

و ریمل.که چون خیلی مشکی و پررنگ کشیدم و با سایه ی تقریبا تیره ای که پشت

چشمم زدم جذابیت چشمامو چندین برابر کرد.رفته بودم تو فاز مشکی.چون مشکی خیلی

روی پوست سفیدم نما داشت.

موهای بلند و مشکیمو هم بالا بستم و فقط چند شاخه ی کوچیک از موهامو جلوی

صورتم از دو طرف گذاشتم باز بمونه.و در آخر یه جفت گوشواره ی بدل مشکی هم

انداختم.کاملا راضی بودم.تو آینه به خودم نگاه کردم.چشمکی هم روانه ی آینه کردم تا

بی نصیب نمونه.به ساقی چشم دوختم.اون سخت درگیر آرایش کردن بود.اونم خیلی خوش

تیپ کرده بود.تاپش قهوه ای بود.ساقی سرشو آورد بالا و چشمش به من افتاد.گفت:

_آشغال نفهم تو که انقدر خوش تیپ کردی اگه ساشا چشمش به تو بیفته که دیگه به من

توجهی نمی کنه.

_به عشقش شک داری؟

ساقی بادی به غبغبه اش انداخت و گفت:معلومه که نه.

_پس خفه شو.

برام زبون در آورد.مانتوی مشکی بلندمو تنم کردم.کمربندشم بستم حالا ظرافت اندامم و

باریکیش کاملا به چشم می اومد.صدای در اومد.آروین از پشت در گفت:

_حاضرین خانما؟

ساقی با عجله در حالیکه بلند شده بود دنبال مانتوش میگشت گفت:

_آره آره...تا تو ماشینو روشن کنی ما هم اومدیم.

دیگه صدایی از پشت در نیومد.شال مشکیمو رو سرم تنظیم کردم و به ساقی که حاضر

شده بود گفتم :بریم؟

خودشو تو آینه نگاه کردو ابروهاشو به سمت بالا کشید و گفت:بریم.

با عجله رفتیم بیرون از مامان و بقیه خدافظی کردیم و سوار مزدا 3 آروین شدیم.ساقی

جلو نشست من عقب.

ساقی:خب بریم آروین.

آروین سرشو تکون داد و از توی آینه به من نگاه کرد.سرمو انداختم پایین.چشماش

جدیدا چرا این مدلی شده بود؟راه افتادیم.

بعضی قسمت های بالاشهر تهران واقعا قشنگ بود.کنار یه خونه ی ویلایی آروین

ماشینو نگه داشت.ساقی زودتر از من پیاده شد و منم به دنبالش.زنگ درشونو زد بعد از

چند ثانیه ی خیلی کوتاه درشون باز شد.داشتم به قسمت هیجان انگیز سفر تهرانم نزدیک

می شدم...

از حیاط گذشتیم و وارد خونه شدیم.یه دختر جذاب و دو تا پسر بهمون نزدیک شدند.ساقی

و آروین با اونا احوال پرسی کردند.منم به تقلید از اونا همین کارو کردم.ساقی رو به من

گفت:

_معرفی می کنم این دختر خوشگل وستا,دختر عموی منو آروینه.

بعد رو به اون سه تا کرد و گفت:این خانم زیبا ملیکاست دوست من.

دستشو به سمت یه پسر گرفت و گفت:نامزد ملیکا جون,آقا آرشام.

و نفر آخرو هم با دستش نشون داد و گفت:ایشونم آقا ساشا برادر ملیکا جونن.

دستمو به سمت هر سه شون دراز کردم و گفتم:خوشبختم از آشناییتون.

پس این بود آقا آرشام برادر آرتا.

ای بابا حالا چرا ول نمی کنین.بزارین بریم پیش بقیه دیگه.ملیکا مارو راهنمایی کرد به

سمت بقیه مهمونا که از جلوی در بهشون دید نداشتیم.صدای آهنگ تقریبا تندی میومد.

برای همین خیلی باعث جلب توجه نشدیم.

کسی در حال رقصیدن نبود.همه گروه گروه نشسته بودن و حرف میزدن.خب صدا آهنگو

کم کنین حداقل بفهمین چی میگین.تعداد تقریبا زیادی دختر و پسر در حال گپ زدن با هم

دیگه ,اونجا بودن.سریع با چشم دنبال شخص مورد نظر گشتم.همونطوری که با چشم در

پی آرتا بودم همراه ساقی هم میرفتم.

بلاخره پیداش کردم.پسره ی بیشعور نفهم روی یکی از مبل های سه نفره که تقریبا

گوشه قرار داشت نشسته بود.در حالیکه پاهاشو انداخته بود روی هم دیگه و خیلی با

کلاس و با پرستیژ نشسته بود. یه دختر تقریبا خوشگل هم با لباس دکولته ی کوتاهی که

پوشیده بود و پاهاشو به صورت خیلی خانمانه چسبونده بود به آرتا سرشو برده بود طرف

آرتا و داشت کنار گوشش چیزی بهش می گفت .اصلا اون صحنه رو دوست نداشتم.حالم

دست خودم نبود.از دیدن دوباره اش یه جوری شده بودم.حالت نشستنشو خیلی دوس

داشتم.کاشکی من الان جای اون دختره ی افاده ای بودم.دوباره داشتم زیاده روی می

کردم.آدم نمیشم.آخه اون بدبخت چیکار کرده که تو انقد پشت سرش بد میگی و فحشش

میدی.حواسشون اصلا به این سمت نبود.

آروین و ساشا رفتن به سمت دوستاشون منو ساقی هم رفتیم تو اتاق تا مانتومونو در

بیاریم.لباسمو مرتب کردم موهامو دوباره باز و بسته کردم و اینبار طره موهای بیشتری

رو جلوی صورتم آوردم.ولی بازم اونقدر نبود که جلوی دیدمو بگیره.رژمو هم تجدید

کردم.به خودم تو آینه زل زدم.عالیه.هیچی کم ندارم.ساقی هم داشت به خودش می رسید.

ساقی:ساشا چطور بود؟

_مممممم.خوشگل جذاب مردونه.از نظر من خیلی به هم دیگه میومدین

ذوق کرد گفت:میدونستم. همه دوستامون اینو میگن.وستا اگه پیشنهاد رقص داد به

نظرت جلوی آروین چیکار کنم.

_قبلا توی جمع های خونوادگی اگه کسی جلوی آروین بهت پیشنهاد رقص میداد چیکار

میکردی؟اگه میرقصیدی آروین چیزی می گفت؟

ساقی:بستگی به طرفش داشت.اگه خیلی عوضی نبود باهاش میرقصیدم.تا به حال سابقه

نداشته آروین به اینجور چیزا گیر بده.

_خب پس مشکلت چیه.بیا بریم بیرون یه ساعته این توییم.

با هم دیگه رفتیم بیرون.و با صحنه ی بسیار جالبی رو به رو شدم.سه نفر سرشون اینور

بود.آروین و ساشا که کنار هم نشسته بودن.ولی از اونور آرتا با چشمایی که توش گنگی

موج میزد و ابروهایی که یه دونش بالا بود و یکیش پایین به سمت مانگاه میکرد.از کجا

فهمید منم هستم؟شاید ساشا گفته.ولی معلوم بود خیلی متعجبه.براش یه لبخند زدم اونم

عین بت فقط با آرامش نگام کرد.رومو کردم سمت آروین و به اون لبخند زدم یه چشمکم

براش حواله کردم..با یه لبخند خوشگل جوابمو داد.ساشا هم که مطمئنن الان حواسش

شیش دونگ به ساقی بود.نگاهمو به آرتا دوختم داشت با کنجکاوی به آروین نگاه

میکرد.اخماش به طور خیلی نامحسوس افتاد روشو کرد سمت فرناز و مشغول صحبت با

اون شد.یه سلام نکرد.حتما منتظر بود ما بریم طرفش.حداقل کله تو تکون میدادی.احتمالا

زیادی شوک زده است.

ساقی منو به چند تا از هم دانشگاهیاش معرفی کرد.همه پخش نشسته بودن.پسرا با

خوش رویی بیشتری بهم دست میدادن و سلام میکردن.حدود 8 تا دختر و 13 ,14 تا

پسر بودن.چه عادلانه.

چشمم یه لحظه به آرتا افتاد.از کنار فرناز بلند شد یه جام مشروب از مستخدم گرفت و

کنار آروین و ساشا نشست.مثل اینکه با هم آشنا بودن و قبلا بارها هم دیگه رو دیده

بودن.در حالیکه آروین داشت باهاش حرف میزد چشمش به ما بود.یه دونه از اون

لبخندای مرموزمو زدم.با کنجکاوی و تعجب برای چند ثانیه نگام کرد.شکه شده بود.

مطئنم ولی سعی می کرد زیاد نشون نده.امشب برات نشه ها دارم آقا آرتا.به همراه ساقی

رفتیم به سمتشون.همون موقع فرنازم رسید.چشمامو از روی صورت آرتا بر نمی

داشتم.باید از همین الان شروع میکردم.فرناز کنارشون ایستاده بود.رسیدیم به اونا.آرتا

هم با کمی تامل از جاش بلند شد.با فرناز خوش و بش کوتاهی کردم ساقی هم همینکارو

کرد.ساقی رو به من و آرتا و فرناز گفت:

_معرفی می کنم.وستا جون دختر عموم.ایشونم آقا آرتا و فرناز خانم.

آرتا از اون حالت متعجب اول در اومده بود و دوباره توی جلد همیشگیش فرو رفت.با یه

لبخند دستشو به طرفم دراز کرد.

آرتا:چطوری وستا خانم؟این طرفا؟

منم دستمو گذاشتم توی دستش.

_یه چند روزی اومدم شهرتون مهمونی.خونه ی عموم اینجاست.

دستامو محکم فشار دادو رها کرد.دوتا ابروهاشو انداخته بود بالا و داشت نگام میکرد.

البته نه به صورتی که جلب توجه کنه.ساقی و بقیه داشتن با تعجب نگامون میکردن.

آروین از جاش بلند شدو رو به آرتا گفت:

_شما هم دیگه رو میشناختین؟

آرتا روشو کرد به سمت آروین و گفت:

_آره آروین جان.افتخار آشنایی با ایشونو تو سفر آخرم که برای تفریح به گرگان رفتم

داشتم.نامزد دوستم با وستا خانم آشنا بود.

ملیکا اومد سمتمون و گفت:

_ای بابا.شما ها که هنوز ایستادین.بیاین بشینین میخوایم پذیرایی کنیم.بفرمایین.

برای آرتا و بقیه سر تکون دادیم.با ساقی پیش چند تا از دوستاش نشستیم.

ساقی هنوز سرجاش قرار نگرفته بود با کنجکاوی گفت:

_تو این پسره رو از کجا میشناختی؟

آخه اینم سواله این میپرسه؟درجه آی کیوش زیر صفره.خوبه آرتا گفت.از دستی گفتم.

_تو فیس بوک باهاش آشنا شدم.

چپ چپ نگام کرد:خر خودتی.آرتا گفت توی گرگان با هم آشنا شدین.باید سرفرصت برام

تعریف کنی.عجیبه که پسر به این مغروری و خود خواهی با تو صمیمی رفتار کرد.

با تعجب گفتم:کی؟آرتا مغروره؟

ساقی:آرتا نه و آقا آرتا.چه زودم باهاش دختر خاله شدی.آره پسر مغروریه..یکی از

سرمایه دار ترین شخصیت های تهرانه.با این که خیلی جوونه چندین جا سهام داره.من تا

حالا ندیدم خودش طرف دختری بره.همه ی اینایی که باهاشن خودشونو به آرتا آویزون

میکنن.اونم بعد از گلچین کردنشون با بهتریناشون خوش میگذرونه.این بین فرناز

شانسش بیشتر بوده.

رفتم تو فکر.پس فرناز یکی از مهره ها و رقیب های اصلی منه.بعد از پذیرایی توسط چند

مستخدم و سرو مشروب که من و ساقی اصلا بهش لب نزدیم.موزیک ملایمی گذاشتن.

حالم از همه ی پسرایی که مشروب خورده بودن به هم میخورد و این شامل آرتا و

آروینم می شد.ولی ساشا در کمال تعجب نخورد که بعدا فهمیدم ساقی اینو از ش خواسته

اونم با کمال میل قبول کرده.

دختر پسرا دو تا دو تا رفتن وسط و شروع به رقصیدن کردن.آرتا هم با فرناز مشغول

رقص شد.دختره ی ایکبیری خودشو چسبونده بود به آرتا معلوم نبود داره چه غلطی می

کنه.از طرف من دستاش معلوم نبود.چون پشتش به من بود.سر آرتا بالای کله اش بود و

داشت سمت منو نگاه می کرد.شبیه عشاق شده بودن.نکنه واقعا همدیگه رو دوس داشته

باشن؟........نه بابا.آرتا اگه کسیو دوس داشت انقدر هوس باز نبود.آرشام و ملیکا هم

اون وسط عاشقانه می رقصیدن.بعد از چند لحظه ساشا هم به ساقی درخواست رقص داد

و اون دوتا هم رفتن وسط.تعداد خیلی کمی سرجاشون نشسته بودن.یکیشونم من بودم.

یه پسر اومد کنارم نشست.موهاش حالت تیغ تیغی بود.گوشه های موهاش نزدیک گوش

هاش تیغ زده بود.

پسر:افتخار آشنایی میدین؟

فقط براش لبخند زدمو جوابشو ندادم.اصلا ازش خوشم نیومده بود.از این جوونای تازه به

دوران رسیده بود.

یکم چرت و پرت کنار گوشم گفت.منم خیلی سرد و کوتاه جواب بعضی از حرفاشو میدادم.

پسر:افتخار یه دور رقص رو بهم میدین وستا خانم؟

آهنگ عوض شد.یه آهنگ عاشقونه ی دیگه گذاشتن.

_شرمنده.ولی نمی خوام برقصم.

پسر:پاشین دیگه.ناز نکنین.

کَنِه به این میگن.ول کن دیگه برادر من.به آروین نگاه کردم.مشغول صحبت با یکی از

دخترای مهمونی بود.با چشم براش علامت دادم.انقدر خودمو کج و ویل کردم تا فهمید و

اومد پیشم.

_وستا جان چرا نشستی؟بلند شو.میخوام باهات برقصم.

نیشم باز شد.با سرعت بلند شدم و دست آروینو گرفتم و یه لبخند ژکوند هم برای پسره

زدم.خودشم معرفی نکرد بدونم اسمش چیه که انقدر نگم پسره.

آروین:چی میگفت بهت؟

_پیشنهاد رقص داد.ولی حوصله ی رقصیدن باهاشو نداشتم.

آروین:پس چرا باهاش حرف میزدی؟اصلا به همچین پسرایی نزدیک نشو وستا.

دستمو دور گردن آروین حلقه کردم.اونم دستاشو دور کمرم گذاشت.

_خیلی وقت بود با هم نرقصیده بودیم.

آروین:آره.از وقتی که من رفتم آلمان.

منو بیشتر به خودش چسبوند.سرمو گذاشتم روی سینش.خیلی گرم بود.احساس خیلی

خوبی داشتم.همونطوریکه سرم روی سینش بود به سمت چپ نگاه کردم.آرتا و فرناز هم

داشتن مثل ما میرقصیدن.قیافه ی آرتا با دیدن ما بدجور تو هم رفت.داشت سمت مارو

نگاه میکرد.خوشم اومد.بخور آقا پسر حقته.از شانس خوب من متوجه شدم که آروین یه

بوسه ی خیلی نرم و نامحسوس روی موهام زد.من خیلی حساس بودما.شاید اگه کسی

دیگه ای جای من بود متوجه نمیشد.دوباره به آرتا نگاه کردم.وا این چرا قیافش برزخی

شده بود.چشمش با عصبانیت به آروین بود.فکر کنم متوجه کار آروین شده بود.به من

نگاه کرد.واسه من برزخی میشه؟خودش داره عشق و حالشو میکنه.منم از لجش یه

لبخند حرص در آر زدم و به دهنم حالت بوسه دادم و طوری صورتمو گرفتم که مثلا

میخوام سینه ی آروینو ببوسم.ولی اینکارو نکردما.حالا قیافه ی آرتا دیدنی شده بود.اگه

کسی نبود باید از دستش تو یه سوراخ موشی قایم می شدم.نمیخواستم جلوش کم بیارم.

متوجه شدم یه نفس عمیق کشید ولی آروم نشد.دوباره سرشو برگردوند سمت من یه

لبخند ژکوند برام زد سر فرناز و کمی از سینش جدا کرد.زل زد تو چشاش بعد حدودا 5

ثانیه لباشو گذاشت رو لبای فرناز.اونم از خداش.داشتن همدیگه رو میبوسیدن.حالا خوبه

چراغا خاموش بود کار اینا هم راحت تر.با این کارش بدجوری رفت رو مخم.سرشو از

فرناز جدا کرد و دوباره سر فرنازو گذاشت روی سینش و با لبخند به من نگاه کرد.

بیشــــــــهور.از این آروینم که هیچ بخاری بلند نمیشه.خیلی عصبانی بودم.باید تلافی می

کردم.ناخواسته داشتیم با هم بازی می کردیم.دیگه متوجه کارام نبودم.میدونستم آرتا روی

رابطه ی من با پسرای دیگه حساس شده.فکر نکنم هنوز احساسی بهم داشته باشه فقط

خودخواهه.آرتا فکر میکرد دیگه نمیتونم کاری بکنم ولی من برای اینکه کم نیارم خودمو

ذره ای بالا تر کشیدم تا به گردن آروین رسیدم.آروم سرمو گذاشتم اونجا. لباموآروم روی

گردنش گذاشتم.آروین تکون محسوسی خورد.به آرتا نگاه کردم.وای یا امام صادق.فکر

نمیکردم تا این حد قاطی کنه.دست فرنازو از خودش جدا کرد.گره ی کراواتشو یکم باز

کرد و بعد از نگاه خشنی که بهم انداخت از قسمت رقص رفت بیرون.فرنازم به دنبالش.

آروین با صدای دورگه گفت:داری چیکار میکنی وستا؟

وای حالا با این چیکار کنم؟تازه فهمیدم چه غلطی کردم.چطوری تو روش نگاه کنم؟زیاد

از بهش نزدیک بودم.کمرمو نوازش کرد و دوباره گفت:

_با توام وستا.چیکار کردی؟

چه گیری داده اینم.برای ماست مالی حرفم یکم صدامو کش دار کردمو گفتم:

_فکر کنم مشروب زیاد خوردم.حالم خوب نیست بهتره دیگه نرقصم.

خواستم ازش جدا بشم که نزاشت و گفت:

_تو که مشروب نمی خوردی دختر خوب.من تورو بهتر از هر کسی میشناسم.

ای بابا.این چرا ول کن نیس.داره با اعصابم بازی میکنه ها.خوبه دختر عموشم.ولم کن

دیگه.غلط کردم.

_نمیدونم چی شد این دفعه خوردم.کار اشتباهی کردم.حالا بزار برم تا کار دست خودم

ندادم.

بازم نزاشت برم.ولی مثل اینکه قانع شده بود من مستم.

آروین:من حواسم هست کار اشتباهی نکنی .صبر کن این آهنگ تموم بشه بعد برو.

بلاجبار تا آخر آهنگ باهاش رقصیدم.بعد از تموم شدنش سریع ازش فاصله گرفتم و به

یه سمت دیگه رفتم.ولی بخاطر اون کارم از شرم سرخ شده بودم.تا من باشم دیگه از

این غلطا نکنم.خیلی گرمم بود.با چشم دنبال آرتا گشتم.نبود.فرناز کنار یه پسر جوون

دیگه ایستاده بود.ساقی هم کنار ساشا نشسته بود.کلا بیخیال وجود آروین شده بود.داشت

با عشق گرامیش دلو قلوه رد وبدل می کرد.برای فرار از گرما رفتم تو حیاط.

از در رفتم بیرون.حیاط خوشگلی داشتن.از سردی هوا لرزم گرفت ولی اهمیتی ندادم و

توی حیاط شروع کردم به قدم زدن.به یکی از درختا تکیه دادم و به کارم فکر کردم.چقدر

من بی حیا شده بودم.بعد از 5 دیقه که آروم تر شده بودم تصمیم گرفتم برگردم.خوب نبود

بیرون بمونم.اینا که آشنای من نبودن بخوام تا این حد خودمونی رفتار کنم.

تکیه مو از روی درخت برداشتم ولی قبل از اینکه اولین قدمو ور دارم یکی دستمو گرفت

و کشید.منو برد پشت دوتا درخت.

آرتا بود.بازم این پسر منو غافلگیر کرد.بهش نگاه کردم.با عصبانیت زل زد تو چشام.

ساعدشو گذاشته بود روی گلوم و با اون دستش دو تا دستمو گرفت.با عصبانیت گفت:

فکر کنم یه بار بهت تذکر داده بودم خوشم نمیاد دختری که من بهش نزدیک شدم با هیچ

پسری باشه.گـــــفته بودم یانـــــه؟

جوابشو ندادم فقط شوک زده بهش نگاه کردم.

محکم دستشو روی گلوم فشار داد.گردنم درد گرفت.گفتم:

_ولم کن روانی. تو با من چیکار داری؟من که کاره ایت نیستم.روی فرنازت غیرتی باش.

بدون اینکه دستشو ول کنه گفت:

تو دختر کوچولوی واقعا دوست داشتنی ای هستی.با اعصاب من بازی نکن.

دستشو از روی گردن برداشت و نوازش گونه روی صورتم کشید.چشماش به لبم بود.

نکنه میخواد دوباره منو ببوسه.نه نبــــاید بزارم.نمــــیزارم.

قبل از اینک عکس العملی نشون بدم لبشو گذاشت رو لبم و آروم بوسید سرشو آورد بالا

و گفت:

_دلم برای این طعم تنگ شده بود.

در ادامه ی حرفش سرشو آورد کنار گوشم وبا زمزمه گفت:

_احتمالا باید تا حالا فهمیده باشی من هر کاری بخوام میتونم بکنم.فکر نمی کنم عاشق

پسر عموت باشی که اینطوری بهش چسبیده بودی.کاری نکن تو رو عروسک خودم بکنم

در اون صورت مجبور میشی خودت همیشه دنبالم باشی.الانم وقتی رفتی تو مثل یه دختر

خوب می شینی سرجات.حق نداری با کسی برقصی.

داشتم دیوونه میشدم.عصبانی شده بودم.باید عصبانیتمو از کارش یه جوری خالی می

کردم.نباید فکر میکرد من یه دختر بی دستو پام.این بار آخریه که با من این کارو

میکنه.قسم میخورم دیگه بهش اجازه ندم این غلطو بکنه.

دستمو ول کرد و قبل از اینکه بره بدون هیچ تاملی محکم خوابوندم تو گوشش.من از

موقعیتش نمی ترسیدم.از کله گنده بودنش واهمه ای نداشتم.من یه دختر آزاد و مستقل

بودم.این پسر ناز پرورده نمی تونست منو بازی بده.من عروســــــکش نیستم.با خشم بهم

نگاه کرد.منم بدون هیچ ترسی گفتم:

_خیلی پستی.تو فکر کردی کی هستی؟فکر کردی میتونی هرکاری بخوای بکنی؟تو اجازه

نداری به من دست بزنی.دلیلی نمیشه چون دفعه ی قبل چیزی بهت نگفتم دوباره تکرارش

کنی.من مثل اطرافیات بی ارزش نیستم.تو یه هوس باز خودخواهی.معنی کاراتو نمی

فهمم.هر کاری من بکنم به تو ربطی نداره.بار آخرت باشه منو بوسیدی.فهمیـــــدی

لعنتی؟تو لیاقت بوسیدن منو نداری.

انگشتشو گذاشت زیر گلومو سرمو بالاتر آورد.ازش ترسیدم ولی نشون ندادم گفت:

_اگه من لیاقت بوسیدنتو ندارم پس کی داره؟از چی می ترسی؟همونطوری که من لذت

میبرم تو هم لذت ببر.

این پسر هیچی حالیش نبود با حرص سرمو آزاد کردمو گفتم:

_شاید توی خونه و خونواده ی تو دین جایگاهی نداشته ولی دین من میگه با سپردن بدنم

به یه پسر خودمو بی ارزش نکنم.تو داری از من سو استفاده می کنی.تو اصلا میفهمی

احترام گذاشتن به پاکدامنی یه دختر و بی آبرو نکردنش یعنی چی؟دوس داری با دخترای

دیگه هر غلطی میخوای بکنی بکن ولی دور منو خط بکش.هیچ چیز تو برام هم نیست.نه

پولت نه قیافت نه شهرتت نه هیچ کوفت دیگه ای.برای من دختر بودنم اهمیت داره.

نمیزارم شخصیتمو له کنی.

خیلی عجیب داشت نگام میکرد.دلیلشو نفهمیدم.ولی نگاهش با قبل خیلی فرق کرده

بود.شاید انتظار نداشت با این تیپو قیافه به این عقیده ی دینیم تا این حد احترام بزارم.

نگاهش داشت می لرزید.عصبانیتو فراموش کردمو تو نگاهش غرق شدم.چه آرامشی

داخلش بود.

نمیدونم چرا ولی یه دفعه تمام حس گناهی که از تماس با بدن اون سراغم اومده بود دود

شد رفت هوا.نگاهش پاک بود.چقدر ساده.این شخصیتش کجا بود.اول اون به خودش اومد

برگشت تا بره ولی قبلش گفت:

_همونطوری که گفتم حق نداری با هیچ پسری برقصی.

بعد راهشو گرفتو رفت.منم از اون حالت اومدم بیرون.بازم که حرف خودشو زد.

نمیتونستم فکرمو متمرکز کنم.این نگاه آخر داشت دیوونم می کرد.چیشد؟در کمال

ناباوری چشمام لرزیدن.یه بغض کوچیک سراغم اومد.از ناراحتی نبود از گنگی بود.یه

حس غریبی داشت دیوونم میکرد.گریه نمی کردم فقط چشمام لرزید.دستی روی صورتم

کشیدم.چرا اینطوری شدم.تو که بچه نبودی وستا.اون نگاه با بقیه نگاه ها هیچ فرقی

نداشت.فهمیدی.هیچ فرقی نداشت.تو اون پسرو دوس داری ازش خوشت اومده فکر می

کردم دارم عاشقش می شم.ولی با این نگاه آخر خیلی سریع وجودم به آتیش کشیده

شدو.......فهمیدم واقعامیخوامش.بدون هیچ بازی ای.چه حس خوبیه...

بعد از اینکه آرامشمو به دست آوردم وارد خونه شدم.ساقی اومد طرفم گفت:

_کجا بودی وستا خیلی وقته دنبالت میگردم.

آرتا رو به روم نشسته بود و داشت نگام میکرد گفتم:

_اینجا خیلی گرم شده بود رفتم هوا بخورم.

ساقی:بیا بریم این بچه ها منو کچل کردن.

با تعجب گفتم:واسه چی؟!!!

زیر چشمی نگام کردوگفت:چون به بچه ها گفتم تو رقص بابا کرمت عالیه.اونا هم

میخوان حتما ببینن.البته طاها پسر خاله ی ملیکا هم همراهیت میکنه.میگن اونم بابا

کرمش عالیه.

_چــــــــی؟نه خودم تنهایی میرقصم.

وای حالا اینو کجای دلم بزارم.این آرتا اعصاب مصاب نداره...چیکار کنم خدایا.اصلا چرا

باید جلوش کوتاه بیام؟رقص بابا کرم که ایرادی نداره.منظور اون رقصای دونفره بود.

اینکه تانگو نیست.حالا که اینطوری شد به اون هیچ ربطی نداره.

ولی کاشکی میتونستم الان یه گوشه بشینمو فکر کنم.حوصله ی رقصیدن نداشتم.چرا

جذب آرتا میشم.؟با تمام پررو بودنش با تمام مغرور بودنش غیرتی بودنش زورگو بودنش

همه چیشو دوس دارم.شاید به خاطر گستاخی بیش از حدشه که جذبش میشم.چون اون

تنها پسریه که خودشو از من پایین تر نمیدونه و بخاطر ناراحت نکردنم جلوم کوتاه نمیاد.

ساقی منو برد وسط. یه پسره هم که ساقی گفت همون طاهاست اونجا بود.به هردومون

کلاه دادن.آهنگ بابا کرم پخش شد.عاشق این آهنگ بودم قر تو بدن آدم وول میخورد

برای همین از حال و هوای قبلی در اومدم و با مهارت تمام شروع به رقصیدن کردم.

طاها هم خیلی خوب میرقصید.با اینکه اولین بارمون بود خیلی خوب با هم هماهنگ شده

بودیم.وقتی داشتم با قر دور میزدم چشمم به آرتا افتاد با ناراحتی و اخم داشت این سمتو

نگاه می کرد.چشمم که به بقیه پسرا افتاد دیدم اونا برخلاف آرتا اصلا ناراحت نیستن.

سعی کردم کمتر قر بدمو عشوه بریزم.بعد از تموم شدن آهنگ نفس راحتی کشیدم و در

مقابل اصرار بچه ها برای رقصیدن عربی مقاومت کردم.طاها اومد سمتمو گفت:

_خیلی زیبا میرقصیدید.مهارتتون عالی بود.

_ممنون.رقص شماهم فوق العاده بود.

باهاش دست دادم و روی مبل دونفره ای که اون گوشه قرار داشت نشستم.بعد از خوردن

شربتی که مستخدم برام آورد چشممو به مهمونا دوختم.ملیکا اومد کنارم نشست وگفت:

_چه کردی دختر.حسابی همه رو انگشت به دهن گذاشتی.کلاس رقص میرفتی؟

با خوش رویی گفتم:آره یه سالی رفتم ولی از اون به بعد توی خونه تمرین کردم.

سرشو تکون دادو گفت:در حال حاضر با کسی هستی؟منظورم نامزدی؟دوستی؟

خیلی بی مقدمه این سوالو پرسید.

_نه علاقه ای به دوستی ندارم.

ملیکا:آخه چرا؟دختر به این خوشگلی و خانمی حیفه تنها باشه.

حرفتو بزن دیگه چقدر صغری کبری میچینی.نکنه منو برای ساشا میخواد؟لبمو گاز

گرفتم.وای خدا مرگم بده.اگه اینجوری بشه خودمو میکشم.

_مرسی به من لطف داری..ولی حقیقتش اصلا علاقه ای به اینکار ندارم.

ملیکا:اگه یه فرد خیلی خوب باشه چی؟

خندم گرفت گفتم:مثلا کی؟

با چشم و ابروش اون سمت سالن طاها رو نشون داد و گفت:

_ اون طاها پسر خالمه.همونی که باهاش رقصیدی.از اول مهمونی رفته تو نخ تو.ازم

خواسته باهات حرف بزنم.البته فکر نکن بی سرو زبونه.اتفاقا یه پرروییه که دومی نداره

ولی چون دید زیاد با پسرایی که میان طرفت حرف نمی زنی از من خواست بهت بگم.خب

نظرت چیه؟

دوباره به طاها نگاه کردم یه پسر تقریبا خیلی هیکلی با قیافه ای که نمیشد بهش گفت

جذاب ولی در کل خوب بود با کت و شلواری که پوشیده بود تیپ جالبی داشت.

_نه ملیکا جون.ایشون واقعا برازنده ان ولی من روی حرفم هستم.

ملیکا:خیلی سخت گیری میکنیا.

براش یه لبخند زدم ساقی هم اومد کنارمون وایسادوگفت:

_در مورد چی حرف میزنین؟

ملیکا:طاها از وستا خوشش اومده ازم خواسته باهاش صحبت کنم ولی وستا قبول نمی

کنه.

ساقی:تو هنوز دختر عموی منو نشناختی.برخلاف چهره و کارهای گول زننده اش اهل

این کارا نیست.

ملیکا:من جواب طاها رو نمیتونم بدم.مخ منو خورد از بس گفت از وستا خوشم اومده یا

تو دختر خاله نیستی.دشمن خونیه منی.چشم نداری ببینی با یه دختر خوشم. واز این چرت

وپرتا.حالا نمیدونم چرا انقدر خجالتی شده خودش نمیاد جلو.

ساقی:بگو وستا رو ولش کنه.آدم نیست که.بیاد منو بگیره.هم کدبانوام هم مهربون هم

خانم دکتر دیگه چی میخواد؟

ساشا که کنار ما رسیده بود و حرفای آخر ساقی رو شنیده بود گفت:

_اگه شما کدبانویی فقط واسه منی.از این حرفا بزنی غیرتی میشم میزنم طاها رو

میکشم.

باشوخی اینو گفت.پس ملیکا میدونست این دوتا هم دیگه رو میخوان.منو بگو چقدر

خنگما.معلومه که میدونه.ناسلامتی یکی از صمیمی ترین دوستاشه.ساقی فقط لبخند زد.

مثل اینکه به این حرفا و کارا عادت داشت.

ملیکا:وستا کوتاه بیا دیگه.بچمون با یه نگاه عاشق شده تو ذوقش نزن.

وستا:داری گیر میدیا ملیکا.منو آخه چه به اون؟

ملیکا با ناراحتی گفت:باشه بابا.

روبه ساقی ادامه داد:برای 13 بدر چیکاره این؟

ساقی:هنوز معلوم نیست.شما چی؟

ملیکا:همه قراره باغ بابای من جمع بشن.شما هم حتما بیاین.

روشو کرد سمت منو گفت:با تو هم هستما وستا.13 بدر باید بیاین پیش ما.

هم من اعتراض کردم هم ساقی.

_ما که معلوم نیس 13 بدر تهران بمونیم.احتمالا روز قبلش بر میگردیم.

ساقی:منم نمیام.به مامان بابام چی بگم آخه.

ساشا روشو کرد سمت ساقی و گفت:

_شما که حتما باید بیای.من خودم با آروین حرف زدم.قرار شد هماهنگ کنه اون روز

پیش ما باشین.

ساقی راضی و خوشحال به ساشا لبخند زد.بایدم خوشحال بشه.

ملیکا رو به من گفت:

_شما هم میتونین بعد از ظهرش حرکت کنین.صبح پیش ما باشین.

هیچ تعارفی تو حرفش نبود.ساقی گفت:

_با این کاری نداشته باشین.من خودم با عمو صحبت میکنم حتما میایم.

_خجالتم خوب چیزیه ها ساقی جان.شاید بخوان خونوادگی دور هم باشن.حالا شما ها

میرین آشناشونین ولی منو خونوادم اونجا چکاره ایم؟

ملیکا با عصبانیت گفت:داری ناراحتم میکنی وستا.جمع خونوادگی نیست عزیز من.کل

ایلو تبارمون هستن.من دیگه این حرفا حالیم نیس.همه تون باید بیاین.مخصوصا تو

وستا.شاید اونجا دلت نرم شدو به پسر خالم رحم کردی.

خندم گرفت.این چه میدونست دل من یه جا گیره.دیگه علاقه ای به کسی غیر از اون

ندارم.

آرشام اومد دست ملیکا رو گرفت و بلندش کرد.گفت:

_کجایی تو خانمم؟بیا بریم وسط دیگه.

روشو کرد سمت ما و گفت:با اجازه تون من خانممو ببرم. این آخرای مهمونی مال من

باشه.

ملیکا هم همراهش شد و گفت:بریم عزیزم.

در حال رفتن گفت:یادتون نره.من 13 بدر منتظرتونم.

تا دیر وقت اونجا بودیم.همه در حال رقص و پایکوبی بودن.تقریبا آخرای مهمونی صدای

آهنگ قطع شد.ملیکا با یه گیتار رفت سمت یه پسره وبلند گفت:

_شادمهر جان افتخار دادن و میخوان برامون آهنگ باز ای الهه نازو بخونن.

همه ی جوونای داخل مهمونی ابراز خوش حالی کردن.منم خیلی دوس داشتم صداشو

بشنوم.با مهارت شروع کرد به گیتار زدن.وقتی خوند متوجه صدای زیباش شدم.یکم خش

داشت.و این صداشو جالب تر کرده بود.حسابی با آهنگ حس گرفته بودو هنگام خوندن

زل میزد تو چشم اطرافیاش.یکی نبود بهش بگه مگه داری روانشناسی میکنی.حواست

به خوندنت باشه پسر.

بعد از تموم شدن آهنگ و تشویق شدن شهریار آرشام گفت:

_خب دیگه کی میخواد هنر نمایی کنه؟

یه نگاه به همه مون کرد دید کسی جواب نمیده دوباره گفت:

_کسی نیست؟

آروین بلند شد.انتظار داشتم خودش بره بخونه ولی روشو کرد سمت منو گفت:

_وستا بیا تو بخون.

متعجب گفتم:من؟من که چیزی بلد نیستم.

با اندکی تحکم گفت:پس این چند وقته من الکی زحمت میکشیدم؟پاشو بیا بخون دیگه.

بچه های دیگه هم باهاش هم صدایی کردن و میخواستن برم بخونم.استرس منو گرفت

ولی دیگه بیشتر از این جایز نبود مخالفت کنم قبل از اینکه خودم بلند بشم ساقی دستمو

گرفت و بزور بلندم کرد.آخه اینم دختر عموس ما داریم؟فکر کرده داره اسب میکشه.

منو برد دقیقا وسط بچه ها نشوند.گفت:مخالفت نداریم.عین یه بچه ی خوب و حرف گوش

کن بگیر بخون.

فقط چپ چپ نگاش کردم.گیتارو از شادمهر گرفتم.کوکش کردم. یه دور سرمو چرخوندم

و همه رو از نظر گذروندم.آرتا برعکس اول مهمونی که خیلی شارژ بود روبه روی من

نشسته بود و نگام میکرد.فرنازم پیشش نبود.متحول شده بچمون.آروم شروع به نواختن

کردم.هنوز پخته نمیتونستم بزنم.بعضی جاها ایراد داشتم ولی خیلی نامحسوس بودن.

آهنگ نرو از مهرنوشو میخواستم بخونم.سرمو انداختم پایین.دلم نمیخواست به کسی

نگاه کنم.مخصوصا آرتا.

چرا حس می کنم هستی کنارم؟

چرا این رفتنو باور ندارم؟

چرا گم می کنم روز و شبامو؟

چرا حس می کنم داری هوامو؟

چرا هستی میون خواب و رویام؟

چرا پُر میشی تو هُرم نفس هام؟

دارم نفس نفس نبودنت رو کم میارم.

میخوای بری تورو به این ترانه میسپارم؟

ولی نرو..نرو بمون.

نرو که جز تو چاره ای به جز خودت ندارم..

نرو بمون..نرو بمون.نرو بمون کنارم...

هنگام گیتار زدن سرمو بالا گرفتم.آرتا داشت با دقت نگام می کرد.طاقت نداشتم.دوباره

سرمو انداختم پایین.

آخه ترانه هام همش بهونتو میگیرن

اگه بری همه کهنه میشن بی تو میمیرن

اگه بری چشامو پشت جاده جا میزارم

اگه بری خود بارون میشم برات میبارم.

دارم نفس نفس نبودنت رو کم میارم

میخوای بری تورو به این ترانه می سپارم.

ولی نرو...نرو بمون....

نرو که جز تو چاره ای به جز خودت ندارم

نرو خیال نکن بدون تو دووم میارم...

بعد از اینکه سرمو گرفتم بالا اونایی که واقعا عاشق بودن رفته بودن تو حس.از قیافه

هاشون معلوم بود.ولی خیلیا فقط داشتن با نگاشون تشویق میکردن.برام دست زدن.از

همه شون تشکر کردم. آرتا همچنان بدون هیچ تغییری داشت نگام میکرد.

این چرا اینطوری شده بود؟بدجوری مخش هنگیده ها.ازم خواستن یه آهنگ دیگه بخونم

ولی گفتم که آمادگیشو ندارم.

از صدامم خیلی تعریف کردن.میگفتن تقریبا تو مایه های صدای خود مهرنوشه.تو دلم

داشتن قندآب میکردن.کیه که از تعریف بدش میاد.منو به فکر خواننده شدن انداختن.ولی

به نظر من تُن صدای آرتا خیلی قشنگ تر بود.اگه خواننده میشد مطمئنن زیاد فدایی پیدا

میکرد.بعد از اون نیم ساعت دیگه بیشتر نموندیم.خیلیا قصد رفتن کردن.با ساقی رفتیم

مانتوهامونو پوشیدیم و بعد از خداحافظی با بچه ها که آرتا هم چنان مثل بُت مونده بود به

همراه آروین خارج شدیم.

تو ماشین ساقی رو به آروین گفت:

_دعوتشونو برای 13 بدر قبول کردی؟

آروین:آره.مگه از نظر تو ایرادی داره؟

ساقی:پس بابا چی؟اون که با این حالش نمیتونه بیاد.

آروین در حالیکه دنده روعوض میکرد گفت:

_فکر اونجارو کرده بودم.مامان از قبل بهم گفته بودامسال 13 بدر بخاطر بابا فقط پارک

نزدیک خونه میریم.جوونا هر جا که خواستن برن.

ساقی با خوشحالی گفت:آخ جون.پس یعنی وستاشونم میمونن؟

آروین:هنوز معلوم نیس.عمو چیزی نگفته.ولی من نگهشون میدارم.

از توی آینه به من نگاه کرد.

دیگه بعد از اون حرفی زده نشد.وقتی رسیدیم خونه همه خواب بودن.بدون سروصدای

اضافی به آوین شب بخیر گفتیم و رفتیم تو اتاق.

حوصله ی حموم رفتن نداشتم.فقط لباسامو عوض کردم و آرایشمو پاک کردم و روی

تخت دراز کشیدم.ساقی هم که تنبل تر از من بود حموم نرفت.فقط دندوناشو مسواک زد.

دیگه حوصله ی بلند شدن ومسواک زدنو نداشتم.یه شب که هزار شب نمیشد.بعد از

اینکه از توالت اومد بیرون به طرفم هجوم آوردو گفت:

_فکر کردی یادم میره؟تا اعتراف نکنی آرتا رو از کجا میشناختی ولت نمیکنم.

از خودم جداش کردمو گفتم:

_رفتی دست شویی مخت باز شد؟

بعدش خندیدم.

_نخیر.از همون اول مهمونی حواسم بود.نقشه ریخته بودم تو خونه یقه تو بگیرم.

ساقی رو خیلی دوس داشتم.مثل دو تا خواهر بودیم شاید از اونم نزدیک تر.براش کامل

همه چیو تعریف کردم.بهش اطمینان داشتم.مطمئن بودم حرفی که بین منو اون زده میشه

هیچکس نمیفهمه.با دقت تمام به همه ی حرفام گوش کرد و آخرش در حالیکه اندکی

ناراحتی رو تو صداشو چهره اش حس میکردم ولی دلیلشو نمیدونستم گفت:

_وستا چشماتو باز کن.عشق آرتا خیلی خطرناکه.اون خیلی با تو متفاوته.

_میدونم بخاطر چی میگی.درسته اون تا الان همیشه با دخترا خوابیده و تنوع طلب بوده

ولی من کاری میکنم که چشمش کسی رو جز من نبینه.مطمئن باش سر به راهش

میکنم.اونم نسبت به من بی احساس نیست.فعلا شوک زده است.میتونم بفهمم که با

خودش درگیره.شاید تو هم امشب متوجه شده باشی تغییر کرده بود.

ساقی:آره.با دفعه های قبل یکم فرق داشت.ولی بازم میگم.بهش اعتماد نکن.اون نمیتونه

برای همیشه از این زندگیش دست بکشه.

به حرفش توجه نکردم.من هر کاری بخوام میتونم بکنم.اجازه نمیدم در برابرم مقاومت

کنه.اونو اسیر گرمای خودم میکنم.

بعد از اون دیگه حرفی نزدیم.ساقی هم خوابید.برام ناراحت شدنش از این موضوع تا

حدی عجیب بود.نمیتونستم باور کنم ناراحتیش بخاطر هوس باز بودن آرتاس.

دیگه بیشتر از اون توان فکر کردن نداشتم.امشب خیلی خسته شده بودم.زود خوابم برد

روز هشتم عید بود.بخاطر خستگی دیشب دیر از خواب بیدار شدم.ساعت 12 رو نشون

میداد.ساقی زودتر از من بیدار شده بود و داخل اتاق نبود.رفتم بیرون آروینو بابا رفته

بودن کارخونه.ساقی تو آشپز خونه داشت صبحونه میخورد.

_صبح بخیر.

سرشو برگردوند سمت منو گفت:صبح بخیر.چقدر میخوابی.شبیه خرس قطبی شدی.

سرشم با تاسف تکون داد.زدم پشتش گفتم:

_حالا انگار خودت از بوق سگ بیدار شدی.آخه بدبخت خودتم که تازه داری صبونه

میخوری.

سرشو تکون داد یعنی برو بابا.کم آورده بود.دوباره مشغول صبحونه خوردنش شد.

خواستم از آشپزخونه برم بیرون که گفت:

_کجا؟مگه صبحونه نمیخوری؟

_نه.میرم دوش بگیرم.تا نهار صبر میکنم دور هم بخوریم.

ساقی:عمو و آروین امروز نهار نمیان.شب برمیگردن.

_ای بابا.من با آروین کار داشتم.

کنار چارچوب در وایسادمو گفتم:

_راستی مامان و زن عمو کجان؟

ساقی:عید دیدنی رفتن خونه همسایه کناریمون.مامانم باهاش خیلی صمیمیه.

سرمو تکون دادم و رفتم دوش بگیرم.بعد از اون هم منو ساقی رفتیم پیش عمو کلی

صحبت کردیم.از قدیم گفتیم.با این که عمو کار غیر قابل باوری رو در حقمون کرد بود

بازم نمیتونستم از دستش ناراحت باشم.شاید تو شرایط سختی مجبور به اون کار شد.خدا

بهتر میدونه.وقتی بابام چیزی نگفت برای چی من از دست عمو ناراحت باشم.

شب ساعت 7 آروین و بابا برگشتن. زن عمو نشسته بود داشت در مورد یکی از

آشناهاشون حرف میزد و همه گوش میدادن ولی من حوصله اینجور حرفا رو نداشتم.بابا

و آروین رفتن تا لباسشونو عوض کنن.منم مثل جت پریدم سمت اتاق آروین.در زدم رفتم

تو.

با تعجب برگشت سمتم گفت:

_چیزی شده؟

سرمو مثل بچه ها تکون دادم گفتم :نه چی میخواست بشه.

آروین:آخه هنوز دو دیقه نیست که اومدم. تو هم بدون اینکه من چیزی بگم وارد اتاق

شدی.

با حالت طلبکاری گفتم:حالا مگه چیشده.دلم خواست بیام.

از اون نگاه هایی که معنیش اینه که دختر تو چقدر پررویی بهم انداخت ولی چیزی

نگفت.منم با چهره ی معصوم بهش زل زدم.

آروین:خب

_خب به جمالت.

آروین:وستا بازیت گرفته؟بگو چیکار داری؟میخوام لباسمو عوض کنم.

اوا خاک به سرم.این هنوز لباساشم عوض نکرده بود.با شرمندگی بهش زل زدمو گفتم:

_ببخشید حواسم نبود.

خواستم از اتاق خارج بشم که دستمو گرفت و گفت:

آروین:حالا کجا میری؟کارتو بگو.

چه کاری بود ؟تا اینجا که اومده بودم خرابکاریمم کرده بودم.برای همین گفتم:

_میدونی چیه......؟

با مظلومیت تو چشاش نگاه کردم.منتظر ادامه حرفم بود گفتم:

_اون آهنگ مهرنوشو خیلی خوب بهم یاد دادی.یه آهنگ دیگه هم از مهرنوش هست

چون خیلی برام سخته میخوام تو بهم یاد بدی.

سرمو انداختم زیر.مثلا خواستم بگم مظلوممو نمیخواستم بهت رو بندازم ولی مجبورم

الانم شرمندتم.

با لبخند اومد سرمو بالا گرفت گفت:

_از کی تا حالا تو انقدر سر به زیر شدی؟اینکه چیزی نیست.من بیشتر از اینو برات

انجام میدم.از کی میخوای شروع کنیم؟

تو دلم قند آب کردن گفتم:

_آخه خسته ای.

دوباره لبخند زدو گفت:این حرفت یعنی از امشب شروع کنیم.آره؟

بعد برام چشمک زدو ادامه داد.

_باشه.حالا برو پیش بقیه تا منم لباسامو عوض کنم.بعد از شام آهنگو برام بیار ببینم

چیکار میتونم بکنم.

نیشم باز شد گفتم:

_مرسی.عاشقـــــــتم.بهترین پسر عموی دنیایی.

و از اتاق با خوشحالی رفتم بیرون.شام بدون هیچ حرفی خورده شد.هنوز از سر میز بلند

نشده بودیم آروین گفت:

_وستا برو آهنگو آماده کن تا منم بیام.

ساقی با تعجب گفت:

_چی آهنگ؟این دفعه میخوای روی چه آهنگی کار کنی؟مرگ من نگو که شب زنده

داری داریم.میخوای با صدای سازت سرمونو ببری.

_نخیرشما حرص نخور.امشب فقط میخوام آهنگو با آروین بررسی کنیم.

ساقی با خنده گفت:پیشرفت کردیا.آهنگارو بررسی هم میکنین.

بابا و عمو با افتخار بهم نگاه میکردن.

بابا:صدای دختر من خیلی قشنگه.باید تمرین کنه.انشالله که تو کارش موفق میشه.

برای بابا لبخند تشکر آمیزی زدم و از روی صندلی بلند شدم.ظرفا هم که با ساقی و بقیه

بود.رفتم توی اتاق.لپ تاپمو از توی کیفش در آوردم و وارد اتاق آروین شدم.بعد از چند

مین خودشم اومد.

آروین در حالیکه روی صندلی میز کامپیوترش می نشست به من گفت:

_خب آهنگو بزار ببینم چجوریه.

بعد از بالا اومدن ویندوز آهنگ زن زمستون مهرنوشو باز کردم و صداشو هم بالا

بردم.من روی تختش نشسته بودم.دقیقا رو به روش.بعد از تموم شدن آهنگ چند تا از

نکته های اساسیشو گفت.این به نسبت قبلی برام سخت تر بود.وقتی دید گیج میزنم.

گیتارشو آورد و روی تخت کنارم نشست.

با کلافگی گفت:وستا چقدر امشب دیر مطلبو میگیری.

دستمو گرفت و گذاشت روی سیمای گیتار.منتظر بودم حرفی بزنه ولی هیچی نگفت.

دستمو محکم تر فشار داد.بهش نگاه کردم.حال غریبی داشت.با اون دستم زدم به شونش

گفتم:

_کجایی حاجی؟دستم نفله شد.خب بگو چیکار کنم.در ضمن من گیج نمیزنم این آهنگ

سخته.

از شوک اومد بیرون.اخماشو کرد تو همو گفت:

_اگه با دقت گوش بدی متوجه میشی.

ودوباره با جدیت شروع به دادن تضیحات اولیه کرد.خیلی وول میخورد.بعضی اوقاتم

تمرکزشواز دست میداد.خیلی بی جنبه شده ها.آخه تو که طاقت نداری چرا کنار یه دختر

روی تخت میشینی.نشستن بیشتر جایز نبود.بعد از اتمام یه قسمت از صحبتاش گفتم:خب

واسه امشب بسه.تو هم خسته ای.بهتره بقیه اش برای فردا بمونه.مرسی

از جام بلند شدم ولی قبل از اینکه قدمی بردارم دستمو گرفتو دوباره نشوند.

آروین:یه چند دیقه ی دیگه بمون کارت دارم.

منتظر نگاش کردم.بعد از چند ثانیه سکوت که تو حس رفت گفت:

_من برای همیشه اومدم ایران بمونم...

_اینو میدونستم.خب؟

سرشو بالا گرفت با تعجب نگام کرد.زدی بچه رو با این حرفت نابود کردی دیوونه.یه

ساعته داره حس میگیره.میمردی بگی اِ چه جالب.من نمیدونستم.دوباره با آرامش و

تسلط شروع به حرف زدن کرد.

_میدونم عمو بهت گفته که برای همیشه برگشتم ایران.قراره داخل یه بیمارستان کار

کنم.چند وقت دیگه هم مطب خودمو میزنم.خیلی وقته میخوام این حرفا رو بهت بگم.ولی

بخاطر اینکه دور بودیم نمیشد.دوست داشتم رو در رو صحبت کنیم.از کوچیکی تو همیشه

برام فرق داشتی.شیطنتات.جسور بودنت.همه چیزت برام جالب بود.وقتی میخواستم برم

آلمان اونقدری که بخاطر جدایی از توناراحت بودم برای بقیه تا این حد احساس دل تنگی

نمیکردم.اون اواخر خیلی صمیمی شده بودیم.نمیدونم یادت میاد یا نه.ولی روز به روز

بهت وابسته تر میشدم.وقتی آلمان بودم سعی میکردم زیاد بهت زنگ نزنم تا با شنیدن

صدات غم نبودنتو بیشتر حس نکنم.ولی بازم نمیشد.شنیدن صداتو هم دوست داشتم.برای

همین هفته ای یه بار به توزنگ میزدم.

به چشمام نگاه کردو گفت:

_اونجا دخترای زیادی بودن.ولی تو برام یه چیز دیگه بودی.زیبایی شرقی تو رو

نمیتونستم با اون چشمای روشن مقایسه کنم.

داشت چی میگفت؟نــــه خدایا.من نمیخوام آروین منو دوست داشته باشه.نمیخوام به

آروین جواب نه بدمو دلشو بشکنم.نگو.خواهش میکنم دیگه نگو آروین.از سر جام بلند

شدم.سریع به سمت در رفتم ولی چند قدم مونده به در منو از پشت بغل کردو گفت:

_کجا فرار میکنی وستا؟میخوام اعتراف کنم.میخوام بلاخره سکوتمو بشکنم.میخوام

عشقمو برات فریاد بزنم.باید بهت بگم میپرستمت.از همون بچگی میپرستیدمت ولی الان

غیر از پرستش بهت نیاز دارم.دیگه نمیخوام فقط نگاهت کنم.گرماتو میخوام.میخوام همه

ی وجودتو داشته باشم.هرچی داشته باشم به پات میریزم.هر چیزی که بخوای بهت

میدم.فقط برای همیشه مال من باش.

منو برگردوند سمت خودش.با دستاش شونه هامو گرفتو تو چشمام زل زد.چشماش داشت

داغونم میکرد.چرا این اتفاق افتاد

_مال من میشی وستا؟زنم میشی؟

چی بهش میگفت.اشکم در نیومده بود.فقط داشتم دیوونه میشدم.جواب این چشما رو چی

بدم.اگه بدون حرف برم شاید ازم ناامید نشه.باید یه چیزی بگم.خودمو از تو آغوشش جدا

کردمو با صدایی گرفته گفتم:

_آروین بس کن.من نمیتونم.این حرفا چیه بهم میگی.تو پسر عمومی.مثل برادر نداشتم.

همیشه حامی من بودی.

سرمو انداختم پایین

_بهم دیگه فکر نکن آروین.من .....من....((تو چشماش نگاه کردم)) نمیتونم تو رو

دوست داشته باشم چون عاشق یکی دیگه شدم.

با ناباوری داشت نگام میکرد.چشماشو بست و یه لبخند غمگین زد.خیلی سخت داشت

خودشو کنترل میکرد.با بیرحمی تمام وسط اتاق رهاش کردمو رفتم....

اون شب هم گذشت اما به سختی.خیلی شانس آوردم که کسی متوجه دگرگونی حال منو

آروین نشد.البته اون به بهونه ی خستگی دیگه از اتاقش بیرون نیومد.با خودم درگیری

پیدا کردم.از یه طرف باورم نمیشه به همین راحتی آروینو شکستم.اون که دوران بچگی

همیشه حامی من بود.چطور تونستم؟

ولی از طرف دیگه به خودم حق میدم که از احساسی که درون وجودم شکل گرفته دفاع

کنم.شاید آروین از همه لحاظ نمونه باشه و من از شخصی خوشم اومده باشه که

مطمئنن مورد قبول هیچکدوم از اعضای خونوادم نیست ولی نمیتونم به قلبم دروغ بگم

من آرتا رو میخوام نه بخاطر پولشو قیافش بخاطر غرورش.بخاطر اینکه جلوم کوتاه

نمیاد و سر خم نمیکنه.

نزدیکیهای صبح خوابم برد.ظهر بیدار شدم.خوبی اینجا این بود که چون مهمونی هر وقت

بیدار بشی کسی بهت کاری نداره.ساقی زودتر از من بیدار شده بود و توی اتاق نبود.رفتم

بیرون.روی مبل نشسته بود و ماهواره نگاه می کرد.سکوت خونه عجیب بود.بعد از

شستن دستو صورتم رفتم سمت اتاق عمو. در زدم و وارد شدم . کسی نبود.یعنی عمو با

اون حالش کجا رفته؟دوباره برگشتم پیش ساقی.ازش پرسیدم:

_ساقی پس بقیه کجان؟چرا حتی عمو خونه نیست.

ساقی با ناراحتی نگام کردو گفت:

_بابا و مامان با زن عمو رفتن این اطرافو بگردن تا روحیه ی بابا عوض بشه.خسته

شده بود از بس این چند وقت تو خونه بود.

خب این که چیز عجیبی نبود.با بیخیالی روی مبل نشستم.ساقی ادامه داد:

_دیشب بین تو و آروین اتفاقی افتاد؟

هنگ کردم.این از کجا فهمیده.

_نه.واسه چی؟

_آروین مثل اینکه وقتی همه خواب بودیم رفته بیرون.صبح وقتی عمو میخواست بره

کارخونه تازه متوجه نبودش شد.بهش زنگ زده.اونم گفته پیش دوستمم براش مشکلی

پیش اومده.امروزم کارخونه نمیتونم بیام چون برای انجام دادن کارهای استخدامم توی

بیمارستان باید برم اونجا.ولی متوجه شدم داره دروغ میگه.چون قبلش به من گفته بود

غروب باید بره اونجا.مطمئنم هرچی که هست مربوط به وقتی میشه که شما دوتا رفتین

برای تمرین.

بهم نگاه کردوگفت:

_دیشب تو اتاق چه اتفاقی افتاد؟

نمیدونستم چی بگم.با تردید نگام کردوگفت:

_آروین چیزی از علاقش گفت؟

پس ساقی میدونست.انکار کردن فایده ای نداشت.سرمو تکون دادم.

_توهم قبولش نکردی.فقط بخاطر آرتا؟

_ساقی بس کن.دیشب به اندازه ی کافی در موردش شنیدم.خواهش میکنم تو دیگه

ادامش نده.

با ناراحتی نگام کردو گفت:

_یعنی به همین زودی اون دورانو فراموش کردی؟تو و آروین که جونتون برای هم در

میرفت.تو آروینو به یه غریبه فروختی.

داشت کم کم صداش بالا میرفت.منم داشتم کنترلمو از دست میدادم.گفتم:

_من آرونیو نفروختم.اون دورانو هم فراموش نکردم.من فقط یه بچه بودم.

میفهمی؟آروین برام هیچ فرقی با یه حامی و برادر نداشت. کل زندگیمو با اون بودم.حتی

یه بارم به علاقش فکر نکرده بودم.چطوری ازم انتظار داری بگم منم عاشقشم و

درخواستشو قبول کنم.این خیانت خیلی بزرگتریه.

ساقی هم باعصبانیت گفت:تو فقط به خاطر آرتا این کارو کردی.بخاطر یه پسر هوس ران

دختر باز.

خیلی بهم برخورد.اون حق نداشت این حرفو بزنه.ساقی مثل خواهر نداشتم بود.باید درکم

میکرد و برای تصمیماتم ارزش قایل میشد.فقط با ناراحتی بهش نگاه کرم و آروم گفتم:

_آره ساقی من به اون پسری که تو اینطوری در موردش حرف میزنی علاقه دارم.حتی

اگه بدتر از این هم بود چون عاشقش شدم از زیر این عشق بخاطر یه موقعیت بهتر در

نمیرفتم.من عشقمو انکار نمیکنم.اونو هم به دستش میارم و عوضش میکنم.آرتا هم

جای برگشت داره.من این فرصتو بهش میدم.ولی انتظار نداشتم تو منو اینطوری

بازخواست کنی.

به سمت اتاق برگشتم.خدایا به من تردید وارد نکن.میخوام تا آخر این راهو برم.میخوام

به همه نشون بدم میشه عاشق یه پسر هوس باز شد.عشق به آدم نمیگه تو باید بهترین

مردو دوست داشته باشی.فقط سراغ آدم میاد و تو اون زمان فقط مجبور به قبول

کردنشی.

نیم ساعت بعدساقی اومد توی اتاق و روی صندلی نشست.بهش نگاه کردم ولی دوباره

سرمو انداختم پایین و مشغول بازی با انگشتام شدم.خودش بعد از چند لحظه سکوتو

شکست وبه آرومی گفت:

_تند رفتم.

سرمو بالا کردم.دیدم داره بهم لبخند میزنه.منم بهش لبخند زدم.نمیتونستیم از همدیگه

برنجیم.

_خب بخاطر آروین کنترلمو از دست دادم.دلم نمیخواد داداشم شکست بخوره.ولی تو هم

حق انتخاب داری.اتفاقا کار خوبی کردی.چون بدون علاقه داشتن به آروین اگه قبولش

میکردی اسمش میشد خیانت.

_معذرت میخوام ساقی.بابت همه چیز.به نظرت الان آروین چیکار میکنه؟

ساقی با خنده گفت:نگران داداش من نباش.اون خیلی منطقی رفتار میکنه.بهش گفتی یه

نفر دیگه رو دوست داری؟

_آره.

ساقی:اوه اوه اوه.بیچاره داداشم.نمیدونستم تا این حد جلو رفتین.ولی بازم نگران نباش.

اون از دیشب که یبرون رفته داره سعی میکنه به خودش مسلط بشه.میتونه با خودش

کنار بیاد.

_راستی نهار چی داریم؟

ساقی:هیچی.مامان گفت منو تو یه غذای حاضری درست کنیم.تا اونا هم بیان.

_چرا زودتر نگفتی؟چی میخوایم درست کنیم؟

ساقی:من سیب زمینی رنده کردم.کتلت درست میکنیم.

رفتیم آشپزخونه و با هم دیگه کتلت و سیب زمینی سرخ کردیم.بعد از اومدن بقیه غذارو

دور همدیگه خوردیم.و با ساقی رفتیم تو اتاق.با لپ تاپم به اینترت وصل شدم و داخلش

میچرخیدم.ساقی هم داشت اتاقو تمیز میکرد بعدشم که رفت سراغ درساش.بچه درس

خونی بود برای خودش.سرگرم وب گردی بودم و متوجه نشده بودم الان دو ساعت گذشته

.که صدای گوشیم بلند شد.ساقی هم حواسش به سمت من جلب شد.به شماره نگاه کردم.

آروین بود.ساقی که تردیدمو دید گفت:چرا جواب نمیدی؟ببین کیه دیگه.

_آروینه.

ساقی با عجله گفت:خب جواب بده.الان قطع میکنه.

جواب دادم و گوشیو گذاشتم کنار گوشم.هول کرده بودم.چون دلشو شکسته بودم روم

نمیشد جواب بدم.ساقی برای اینکه راحتتر باشم بلند شد رفت بیرون.صدای آروم آروین

از اونور خط اومد.

_الو.وستا.....سلام.

منم آروم گفتم:سلام..خوبی؟

آروین:میتونی بیای بیرون؟

_نمیدونم .تنهایی که نمیتونم.

آروین:به ساقی بگو بیارت بیرون.بهش بگو کافی شاپ....خودش میدونه کجاست.

با لبخند محزون گفتم:باشه حتما میام.

آروین:پس ساعت 5 منتظرم.

_مگه نمیخواستی بری بیمارستان؟

آروین:امروز نمیرم.فعلا خداحافظ.

_خدافظ.

همین.چقدر کوتاه صحبت کردیم.اولین بار بود که انقدر رسمی حرف میزدیم.باید به ساقی

میگفتم.خودش بعد از چند مین اومد.بعد از اینکه حرفای آروینو گفتم ازم خواست حاضر

بشم تا زودتر بریم.با ماشن عمو رفتیم.وقتی رسیدیم بهم گفت تنهایی برو تو هروقتم

حرفاتون تموم شد به گوشیم زنگ بزن میام دنبالت.چند دیقه ای از 5 گذشته بود.آروم

وارد کافی شاپ شدم.با چشم دنبالش گشتم.یه گوشه نشسته بود و سرشو اندخته بود

پایین.درحالیکه به سمتش میرفتم سرشو آرود بالا و وقتی منو دید با لبخند بلند شدو

صندلی رو برام کشید عقب تا بشینم.خودشم رو به روم نشست.

_سلام.ببخشید دیر شد.

آروین:سلام.اشکالی نداره

سفارش دو تا قهوه دادیم.بینمون سکوت بود.اون تلخ قهوه شو خورد.آروم فنجانو گذاشت

سر جاش.و در حالیکه با لبه ی لیوان بازی میکرد گفت:

_با کی اومدی؟

_با ساقی اومدم.گفت وقتی کارم تموم شد بهش زنگ بزنم میاد دنبالم.

دوباره بینمون سکوت شد.خواستم سکوتو بشکنم گفتم:

_آروین...

اومد بین حرفمو گفت:هیـــــس.تو هیچی نگو.خودم بشروع میکنم.

به معنی کامل خفه شدم.

هنوزم داشت فنجانودور میداد با صدایی که فقط غم توشو من میتونستم حس کنم چون

خودم شکسته بودمش گفت:اون کسی که دوستش داری کیه؟

هیچوقت مقدمه چینی نمیکرد.و با نهایت بیرحمی آدمو شوکه میکرد.نتونستم جوابشو

بدم.بعد از چند ثانیه ادامه داد:

_من میشناسمش؟

بازم جواب ندادم.با تحکم و یه ذره خشونت گفت:

_با توام وستا.گفتم من میشناسمش؟تا بهم جواب ندی نمیزارم از اینجا بری.پس به نفع

خودته زودتر بگی.

_آره.میشناسیش.

آروین نفس عمیقی کشید و گفت:اسمشو بگو.

تو چشماش نگاه کردمو گفتم:آرتا

با ناباوری نگام کردو گفت:داری باهام شوخی میکنی وستا؟میخوای منو دست بندازی؟

با اعتماد به نفس گفتم:نه.من واقعا آرتا رو دوست دارم.از گرگان همدیگه رو میشناسیم.

توی افکارش غرق شدوگفت:

_پس دلیل تغییر رفتار و توجه آرتا به تو اینه؟خیلی ساده بودم که اون روز متوجه

نشدم.تو و آرتا از همدیگه خوشتون اومده.

حالا وقت تعجب من بود گفتم:من هنوز نمیدونم که اون چه حسی بهم داره.این فقط

احساس من بود.

بهم نگاه کردو گفت:منو چقد ساده فرض کردی؟همه متوجه تغییر رفتار آرتا شدن.برای

همین این دوروز خیلی ماهرانه بحثو به تو میکشوند تا حال تورو بپرسه.من از کار اون

متعجب نیستم ولی اینو نمیتونم باور کنم که تو همچین شخصیتی رو قبول کردی.

_من اونو دوس دارم.به این که قبلا چیکار میکرده توجهی ندارم.

آروین:وستا میفهمی داری چی میگی؟من چه چیزی کم تر از اون دارم؟من که با همه ی

وجودم تورو میخوام.منی که از بچگی فقط تورو میدیدم و اسم و شکل تو توی ذهنم بوده.

_دیگه نمیخوام در موردش بحث کنم آروین.تو فقط ازم خواستی اسمشو بگم منم گفتم.

دو تا دستشو گذاشت روی میزو خم شد روی اون و بهم نگاه کردو گفت:

_باشه.خودت میخوای این راهو بری.منم جلوی تورو نمیگیرم.فراموشتم نمیکنم.صبر

میکنم تا ببینم آخر این کارت به کجا میرسه.ولی اگه آرتا کوچکترین اشتباهی بکنه بلایی

به سرش میارم که حتی تو هم به عزاش بشینی.حالا زنگ بزن بگو ساقی بیاد دنبالت.

_تو کجا میری؟باهامون میای؟

آروین:نه.کار دارم.شب برمیگردم.

_آروین ازم ناراحتی؟

_نه.

_ولی اخلاقت یه چیز دیگه رو میگه.نمیخوای تهرانو بهم نشون بدی؟

آروین از اون نگاه بدا بهم کردو گفت:زنگ بزن به ساقی.

از اون ناراحتی اولیه اومده بود بیرون.شاید فهمید من آرتا رو دوس دارم.با خودش حتما

میگه یه تب تنده وخیلی زودسرد میشه.ولی همه اشتباه میکنن من با همه ی وجودم آرتا

رو دوس دارم.زنگ زدم به ساقی و ازش خواستم بیاد دنبالم.چون نزدیک بود بعد از 5

مین اومد.هنگام سوار شدن آروین بهم گفت فردا غروب میریم بام تهران.بعد هم رفت

سوار ماشینش شد.خیلی دوست داشتم برم بام تهران.با وجود این اتفاقات بازم دوست

داشتم تهران گردی بکنم.بعد از گفتن خلاصه ی حرفایی که بین منو آروین گذشته بود

ساقی ماشینو روشن کرد و برگشتیم.

برعکس انتظاری که داشتم همه چی آروم شده بود.درسته که آروین بازم یکم ناراحت

بود ولی خیلی نشون نمیداد.امیدوارم کاملا این موضوع رو فراموش کنه.فرداش منو

آروین و ساقی رفتیم بام تهران.پدر مادرا هم که مثل همیشه موندن خونه.بخاطر بد بودن

حال عمو نمیتونستن جایی برن.عمو نه میتونست غذای بیرونو بخوره نه زیاد یبرون

بمونه.بدنش ضعیف شده بود.

رفتار آروین باهام خیلی فرق نکرده بود.هنوزم خیلی بهم توجه داشت و مراقبم بود.سوار

تله کایبنم شدیم.خیلی خوش گذشت.تا 13 بدر هر شب بیرون بودیم و آروین دورمون

میداد.شب های بعدی پدرومادر ها هم اومدن.البته عمو رو هم به سختی بردیم.حداقل بنده

خدا روحیش باز شد.چقدر میخواد تو خونه بخاطر مریضیش بمونه.فکر میکردم 13 بدر

بر گردیم گرگان.چون با این اتفاقات اصلا احتمال نمی دادم آروین با بابام در مورد موندن

حرف بزنه.ولی حرف زد بابامم قبول کرد که بمونیم ولی خیلی زود برگردیم.اولین سالی

بود که بدون مامانو بابا میخواستم برم 13 بدر.همه ی این چیزابه خاطر مریضی عمو

بود.خیلی بد شد.کاشکی میتونستیم خونوادگی دور هم باشیم و خوش بگذرونیم.

شب قبل از اینکه بریم زود خوابیدیم تا برای فردا صبح سرحال باشیم.وسایل هم که با من

نبود.ساقی چیزایی رو که لازم بود ببریم جمع کرد.ساعتمو روی 7 صبح کوک کرده

بودم.همزمان با ساقی بیدار شدم.رفتیم توی آشپز خونه.مامان و زن عمو هم بیدار شده

بودن.ولی آروین هنوز خواب بود.ساقی رفت تا بیدارش کنه.منم نشستم تا صبحونمو

بخورم.

بلاخره با کمی تاخیر راه افتادیم.از بس این ساقی فک زد.باغ بابای ملیکا لواسان بود.

آروین خودش آدرس باغو میدونست.

زیاد از حد داشت از تو آینه بهم نگاه می کرد.مطمئنن همشم به خاطر امروز و آرتا بود.

میخواست ببینه چه احساسی برای دیدن آرتا دارم.سرایدار درو برامون باز کرد.آروین

براش چند تا بوق زد.تعدادی ماشین یه گوشه پارک شده بودن.ما هم همون جا پارک

کردیم.بعد از پیاده شدن به همراه ساقی میخواستم برم که آروین دستمو از پشت گرفت.با

تعجب نگاش کردم.ساقی هم برگشت با تعجب منو نگاه کرد.ولی وقتی دید آروین دستمو

گرفته یه لبخند مرموز زد و رفت.اون لبخندت آخه برای چی بود.

_نمیخوای دستمو ول کنی آروین؟

بدون اینکه حرفی بزنه دستمو گرفت و خودشو بهم نزدیک کرد و راه افتاد.

واویلا.چیکار میخواد بکنه.منم ناچار همراهش رفتم.فقط بهش زیر لبی گفتم دیوونه ی

روانی.

اون سمت باغ یه چند نفری نشسته بودن.ولی تعدادشون خیلی زیاد نبود.ملیکا و آرشام

وقتی مارو دیدن به سمتمون اومدن.در حالیکه چشمشون به دست منو آروین بود.

ملیکا:سلام بچه ها.چرا انقدر دیر اومدین؟

آرشام هم سلام کرد.با هردوشون احوال پرسی کردیم.وملیکا منو ساقی رو به همراه

خودش برد تا به بقیه معرفی کنه.البته بیشتر منو.چون انگار ساقی و آروین همه رو

میشناختن.قبل از رفتن آروین گفت:

_بعد از اینکه آشنا شدین هردوتون بیاین پیش من.

صدای من در نیومد ولی ساقی گفت باشه.

به همراه ملیکا رفتیم.با چشم دنبال آرتا بودم.ولی هرچی گشتم پیداش نکردم.ساقی آروم

از ملیکا پرسید:

_پس ساشا کجاست ملیکا؟

ملیکا هم با خوش رویی گفت:پیش قصاب وایساده داره به تمیز شدن گوسفندا نظارت

میکنه.

بدون هیچ حرف دیگه ای به سمت یه خانم و آقای تقریبا میان سال رفتیم.ملیکا اونا رو

پدرو مادرش معرفی کرد.باباش مرد جا افتاده ای بود ولی مامانش از اون مامان تیتیشیا

بود.با خونواده ی عموش هم که فقط یه دختر25 ساله به اسم سونیا داشت آشنا شدیم.

عموش و زن عموش خیلی مهربون و خوش رو بودن.سونیا هم که خشک و رسمی

رفتار میکرد.چه فخریم میفروخت موقع حرف زدنش.خلاصه بعد از آشنایی با همه ملیکا

به سمت مهمونای تازه ورودشون رفت منو ساقی هم رفتیم کنار آروین.دور تا دور باغ

تخت گذاشته بودن.بعضی جا ها هم چند تا صندلی با یه میز دورهمدیگه گذاشته بودن.

آروین کنار خودش برام جا باز کرد.تخت به این بزرگی حالا چرا باید کنار تو بشینم.

خواستم برم اون سمت که دستمو گرفت و منو پیش خودش نشوند.ساقی هم میخواست

بره بالای تخت بشینه که ساشا رو دید.ای خاک بر اون سر شوهر ذلیلت بکنم.

سریع رو به ما گفت : برم ملیکا رو ببینم یادم رفته یه چیزیو بهش بگم.

و به سمت ساشا که حالا کنار ملیکا رسیده بودو داشت باهاش حرف میزد و اینور

اونورو احتمالا به خاطر ساقی نگاه می کرد رفت.حواسم به اون دو تا بود که حس کردم

به سمت آروین کشیده شدم.با تعجب به سمت راستم نگاه کردم.دست آروین بود که داشت

منو به سمت خودش میکشید.برگشتم سمتش تا یه چیزی بهش بگم که آرتا رو از دور

دیدم.در حالیکه داشت کاملا این سمتو نگاه میکرد راه میرفت.هول کردم.خواستم دستای

آروینو باز کنم که محکم تر نگه داشت.

آروین:انقدر تکون نخور وستا.باهات کاری ندارم.فقط میخوام ببینی آرتا در برابر اینکار

چه عکس العملی نشون میده تا با چشم باز تصمیم بگیری.

راست میگفت.باید ببینم آرتا چیکار میکنه.اگه یکم حسادتشو تحریک کنم برای خودم

خوبه.حداقل اینطوری زودتر میفهمم واقعا چه احساسی به من داره.

همه در کمال خوش رویی با آرتا برخورد کردن.پول احترام میاره دیگه.کمتر از این

نمیشه انتظار داشت.سونیا خودش به سمت آرتا رفت و اونو بغل کرد.چشمامو بستم.از

دیدن کسی دیگه تو بغل آرتا دیوونه میشدم.هنوز هیچی نشده فکر میکنم اون جا برای

منه.آرتا هم با خوش رویی با همه احوال پرسی کرد.سمت ما که میومد دست آروین دورم

محکم تر شد.داشت اعصابم به هم میریخت.نمیخواستم دستش جلوی آرتا دور کمرم

باشه.ولی نمیشد کاری کرد.چون وقت هیچ عکس العملی رو نداشتم.آرتا با نگاهش که

همراه با موشکافی و عصبانیت بود به چشام نگاه میکرد.

اومد روی تخت کنارمون نشست.آروین برای اینکه با آرتا دست بده مجبور شد دستشو از

دورم باز کنه.واین موجب ی لبخند محو روی صورت آرتا شد.

آرتا:سلام آروین.خوبی؟

آروین:سلام.ممنون.حال تو خوبه آرتا؟چرا دیر اومدی؟

آرتا:شرمنده سر صبح یکم کار داشتم برای همین دیر رسیدم.

دست همدیگه رو بعد از چند ثانیه ول کردن و بعد از اون آرتا دستشو به سمت من

گرفت.منم باهاش دست دادم.

آرتا:قدم رنجه فرمودین وستا خانم.خیلی خوش اومدین.

_مرسی.

دست آروین دوباره دورم حلقه شد واین اخم روی چهره ی آرتا رو دوباره برگردوند.

برخلاف اینکه سر هیچ میزی زیاد نمینشست پیش ما موند و با آروین مشغول صحبت

شدند.منم که اونجا نقش بوقو ایفا میکردم.آرتا بعد از چند دیقه گفت:

_مثل اینکه حوصلتون سر رفته وستا خانم.بهتره شما برین پیش بچه ها.

آروین هم ناچارا دستشو از دور کمرم باز کرد.با خوشحالی از آرتا تشکر کردم و به

سمت ساقی و چند تا از دختر پسرای دیگه رفتم.

طاها هم بینشون بود.پس چطوری من اینو ندیده بودم.با همشون آشنا شدم.

طاها:کجا بودی وستا خانم؟داشتم از ساقی خبرتونو میگرفتم.

_پیش پسر عموم نشسته بودم.

با دست اون سمتو نشون دادم.ولی نه آرتا اونجا بود نه آروین.خندشون گرفت.

با خنده گفتم:نمیدونم کجا رفت.تا 5 دیقه ی پیش که همون جا داشت با آرتا حرف میزد.

چشمم به آرتا خورد که رسیده بودکنار سونیا و به اجبار سونیا پیشش نشست با هم حرف

میزدنو میخندیدن.پسره ی دیوونه.به من اخم میکنه خودش با دخترا گپ میزنه.

همه گرم حرف زدن بودن که طاها اومد کنارم و دم گوشم آروم گفت:

_اون سمت باغ تاب داره.دوس داری بریم اونجا؟

یه نگاه به بچه ها کردم دیدم همه غرق حرف زدنای خودشونن.آرتا هم که پیش سونیا

بود.وقت برای اینکه اونو به طرف خودم بکشم هم زیاد داشتم.آروینم که معلوم نیست

کجا غیبش زد.حالا میریم تابو میبینیم و بر میگردیم دیگه.براش یه لبخند زدم و باهم راه

افتادیم به سمت اون طرف باغ.

درختای زیادی داشت.یه تاب خونوادگی تقریبا نزدیک یه استخر کوچیک و بین دو تا

درخت قرار داشت.خیلی منظره ی قشنگی رو به وجود آورده بود.با خوشحالی روش

نشستم.طاها هم اومد کنارم.

طاها:پس درست حدس میزدم.تو یه دختر بزرگ ولی با روحیه و اخلاق بچه گونه ای.

_آره.توی این دوبار دیدارمون خوب منو شناختی.

طاها:آدمای متفاوت همیشه توی ذهن میمونن.

_مرسی نظر لطفته.

آروم داشت تابو با پاهاش تکون میداد.خودشو بهم نزدیک تر کرد ولی نه اونقدر که من

بخوام اعتراضی بکنم.

طاها:ملیکا در مورد من با شما حرف زد؟

بهش نگاه کردم و با بیخیالی گفتم:آره

طاها: و جواب شما به درخواست من؟

_ملیکا بهتون نگفت؟شرمندتونم ولی من نمیتونم درخواستتونو قبول کنم.

طاها سرشو گرفت بالا و گفت:منم انتظار ندارم به این زودی باهام باشی.میدونم به دست

آوردنت سخته.

دستشو آروم آورد سمت رون پام قبل از اینکه بهم برسه گفت:

_ولی من واقعا میخوامت.

در عرض صدم ثانیه مغزم دستور بلند شدن داد.نزاشتم به پاهام دست بزنه.با صدای نیمه

بلند گفتم:

_مواظب رفتارتون باشین.

اونم بلند شد کنارم وایساد و گفت:

_ اگه مواظب نباشم چی میشه؟فکر نمیکنم اینجا اون صدای خوشگلت به کسی برسه.

من آدم بدی نیستم خوشگل خانم.ولی تو خیلی لجبازی.فکر نمیکنم تا این حد از پسرا

فراری باشی.

خواستم عقب برم ولی اون دستشو آورد جلو تا منو بگیره.این خونواده کاملا دیوونه و

مست بودن.نباید میزاشتم بهم آسیبی برسونه.

_ از جونم چی میخوای دیوونه.اذیتم کنی آروینو صدا میکنم.

آروم خندید و گفت:آروین اینجا هیچ کمکی نمیتونه بهت بکنه.اون اینطرف باغ نمیاد.

_خیلی کصافطی.خودتو مودب وآروم نشون میدادی ولی یه تیکه آشغالی.خیلی زودتر از

اونچه که فکرشو میکردم ذات کثیفتو نشون دادی فقط موندم چرا ملیکا از تو حمایت

میکرد.

طاها:پس تو هنو پسرا رو نشناختی.هیچ دختری نمیتونه پسرا رو بشناسه.من هیچوقت

از یه دختر خوشگل نمیگذرم.خودت خواستی بهم درخواست رد بدی تا به این روز کشیده

بشه.

از پشت خوردم به یه درخت.اونم چسبیده بود بهم.با خشم زل زده بودم بهش و دنبال راه

فرار بودم.چشمامو بستم.داشت صورتشو میاورد نزدیک..ولی..........

سنگینیش دیگه احساس نشد.چشمامو باز کردم.آرتــــا

یقشو گرفتو کوبوندش به یه درخت دیگه.از بین دندونای قفل شدش گفت:

_که تو از یه دختر خوشگل نمیگذری؟آره ؟

یه مشت خوابوند تو صورتش.طاها که شوکه شده بود با وحشت گفت:

_چرا اینطوری میکنی آرتا؟من فقط میخواستم..

آرتا اومد وسط حرفشو بلند داد زد:

_خفه شو تا دندوناتوخورد نکردم.هر غلطی که میخواستی بکنی.....ولی حواست باشه

طرف وستا نمیای فهمیدی؟

یه دونه دیگه مشت محکم خوابوند تو صورتش داد زد:فهمیدی عوضی؟برو هر غلطی

میخوای بکن.ولی از 10 فرسنگی وستا هم رد نمیشی.

طاها که از اون هیکلش عجیب بود جلوی آرتا مثل موش بشه گفت:باشه.باشه...

آرتا:گورتو گم کن.اگه بفهمم به وستا نزدیک شدی یا تهدیدی کردیش میدونی که چیکار

میکنم؟

سرشو برد کنار گوش طاها و با خشونت گفت:نابودت میکنم.

بعد یقه شو ول کردو گفت:گمشو

من با تعجب فقط نظاره گرشون بودم.طاها سریع رفت.این آرتا چقدر وحشتناک بود.من تا

به حال این اخلاقاشو توی گرگان ندیده بودم.همه از ش حساب میبردن و میترسیدن.اومد

نزدیک من.وای.حتما الان نوبت من بود.اومد روبه روم وایساد و چند دیقه با خشم نگام

کرد وگفت:

_بلاخره گیرت انداختم.

دستشو محکم کوبید به درخت پشت سرم و گفت:

_ دِ آخه من چند بار بهت بگم انقدر دورو اطراف اون پسر عموت نچرخ؟هان؟میخوای با

اعصاب من بازی کنی؟

هلش دادم عقب الان بهترین موقعیت برای اذیت کردنشه و اگه واقعا بهم علاقه داشته

باشه گرفتن اعترافش.

_منم یه بار بهت گفته بودم به تو هیچ ربطی نداره.

دستشو کشید توی موهاش وبعدش انگشت اشاره شو گرفت جلوی صورتم و با عصبانیت

گفت:

_همه چیز به من مربوطه.

بعد دستاشو گذاشت روی قفسه سینم و منو چسبوند به درخت و گفت:پس انقدر با من لج

نکن.

با لجبازی گفتم:برا چی همه چیزم به تو مربوطه هان؟چرا وقتی یه پسری بهم نزدیک

میشه اینکارو میکنی؟تو خود درگیری داری.......مطمئنم الان داری فکر میکنی چه

جوابی بهم بدی.

تو چشای هم دیگه نگاه کردیم.چشمای اون با کلافگی روی دو تا چشام میچرخید.سرشو

انداخت پایین و گفت:داغونم نکن وستا.ببند اون چشاتو.داری زندگیمو ویران میکنی.

خواست بره.ولی نباید میزاشتم.این آخرین روزی بود که توی تهران بودیم.پشتش به من

شده بود.نباید فرصتو از دست میدادم و بعدا حسرتشو میخوردم.حالا کاملا فهمیدم اینم

دلش گیره ولی اعتراف نمیکنه.باید از زیر زبونش بکشم.

_توی زندگی من دخالت نکن.من هرکاری خودم بخوام میکنم.اگه بخوام با آروین

میمونم.باهاش ازدواج میکنم.میشم مال اون.پس تو هم دســـــ.......

با عصبانیت برگشت طرفم.یا قمر بنی هاشم.این چرا چشاش سرخ شد.محکم چونمو

گرفت توی دستشو و گفت:جرات داری یه بار دیگه تکرار کن.فقط جرات داری یه بار

دیگه بگو مال کی میشی؟

با سر تقی گفتم:مال هر کی که دلم بخواد.من خودم تصمیم گیرندم.

از چشاش داشت خون میزد بیرون.اروم لبامو بوسید و محکم بغلم کرد.کنار گوشم گفت:

_تو غلط کردی مال کسی دیگه جز من بشی.تو مال منی فهمیدی؟فقط مال من.حالا که با

اون چشات در عرض 1 ماه خاکسترم کردی نمیزارم بری.

دستشو محکم دورم حلقه کرد و کنار گوشم آروم گفت:

_بگو که مال منی؟من تورو از دست نمیدم.تو هم اعتراف کن.میخوام این حرفو از تو هم

بشنوم.

منو از خودش جدا کرد و تو چشام خیره شد.بلاخره اعترافو گرفتم.تو دلم عروسی بر پا

بود.نمیتونستم لبخندمو کنترل کنم ولی گفتم:من مال خودمم.

آرتا که خندمو دید دستشو گذاشت رو صورتمو گفت:

_شیطون شدی کوچولو.میخوای با زور مجبورت کنم این حرفو بزنی؟

من به کسی که میخواستم رسیدم.اعترافشو گرفتم. تونستم.....

خواست صورتشو بیاره نزدیک که خودمو کشیدم عقب و گفتم:

_هی داری چیکار میکنی؟

با چشمای خمارش گفت:میخوام ببوسمت تا احساس منم تو وجودتو جاری بشه و

اعتراف کنی.میخوام اولین بوسه ی بعد از ابراز علاقمو بهت بدم.

حالا وقتش بود.اخمامو کردم تو هم وگفتم:

_تو با خودت چی فکر کردی؟که من میام دوس دخترت میشم تا تو هروقت خواستی باهام

حال کنی و هروقتم عشقت کشید با فرناز و دخترای دیگه باشی؟

اونم جدی شد و گفت:

_این چه حرفیه میزنی وستا؟

_خودتم خوب میدونی چی میگم؟فکر کردی نمیدونم هرشب با یه دختری.هر شب یه

دختریو میگیری تو بغلت؟هر شبــــ.....

انگشت اشارشو گذاشت روی لبمو آروم گفت:هیـــــــس.نگو خانمم.من توی این دو هفته

از نبودنت داغون شدم.تا وقتی تو هستی اونا برام هیچ ارزشی ندارن.هیچی نیستن.تو

الان 1 ماهه که خانم قلب منی.یه هفتس که طرف هیچ دختری نرفتم چون تو داشتی روی

جسم و فکرم فرمانروایی میکردی.حالا که اعتراف کردم باید کامل همه چیو بگم.من فقط

تو رو میخوام وستا.جسم تو,روح تو, فکر تو,قلب تو همه چیزتو میخوام.بودن تو همه

چیزو جبران میکنه.من خیلی سریع عاشق شدم.ولی میدونم واقعیه.دنیا رو به پات

میریزم وستا.

معلوم بود الان خیلی تحت تاثیره منم تو هپروت بودم.غرق حرفاش و عطر وجودش شده

بودم آروم گفتم:

_پس هیچوقت دیگه هیچوقت به هیچ دختری نزدیک نشو.من خیلی حساسم.خیانت خیلی

اذیتم میکنه.

با شیطنت تو چشام نگاه کرد و گفت:

_دیدی تو هم اعتراف کردی دوسم داری؟

خندم گرفت راست میگفت حرفام همه بوی دوست داشتن و عشقو میداد.با همون لبخند

گفتم:

_پس قول میدی؟

اونم لبخند زدو آروم بغلم کرد و کنار گوشم گفت:آره خانمم.قول میدم.دیگه هیچکس جز

تو آرومم نمیکنه.دستشو روی کمرم نوازش گونه کشید کنار گوشم گفت:تو با این مانتوی

نازک سردت نمیشه تو این هوا اومدی بیرون.یه لباس کلفت تر میپوشیدی.

با خنده گفتم:نگران نباش.من همیشه داغم.هیچوقت سرما رو حس نکردم.

سرشو یکم ازم جدا کرد و زمزمه گونه با چشمایی خمار گفت:

_آره تو همیشه داغی...داغ تر از هر چیزی...

و آروم لباشو گذاشت رو لبام و حرکت داد.غرق شده بودیم.دستشو گذاشت پشت سرم و

به کارش ادامه داد.بعد از چند لحظه ازم جدا شد و گفت:دیگه مال من شدی.هیچکس

نمیتونه تو رو ازم بگیره.

بهم لبخند زدو گفت:حالا بریم؟

منم با لبخند گفتم:بریم.فقط نمیخوام الان کسی مارو با هم ببینه.و چیزی بفهمه.

با اخم گفت:چرا خانمم؟تو که قراره زن خودم بشی.

_الان آمادگیشو ندارم.خواهش میکنم.

با همون اخمش گفت:باشه.پس من اول میرم.بعد از 5 دیقه تو هم بیا.وای به حالت اگه

بری سمت آروین یا هر پسر دیگه ای.حواسم کاملا بهت هست.

با لبخند بهش گفتم:اخماتو وا کن دیوونه.بهت نمیاد.

اونم خندید و گفت:باید مواظبت باشم.خودم پسرم میدونم هم جنسام چه حسی دارن پس

باید حواسم باشم تا گلمو ندزدن.هر کی نزدیکت بشه یا تو نزدیک کسی بشی گناهکار یا

بی گناه بیچارش میکنم.باشه؟

_گفــــــتم من هرکاری بخوام میکنم.برام قانون نزار.

آرتا هم دستشو دور کمرم حلقه کرد و بوسه ی نرمی روی گونم گذاشت و گفت:

_منم گفتم دیگه همه چیزت مال منه.بدون خواست من نمیتونی کاری کنی.

_به همین خیال باش.

آرتا کمرمو ول کرد و در حالیکه میرفت گفت:میبینیم خانم کوچولو.حواست باشه

چه سریع خودمونی شده بود......گلم.....خیلی خوشم اومد از این کلمه.یعنی همه چی به

این خوبی تموم شد؟آرتا زودتر از من رفت.چه آرامشی پیدا کردم.خیلی راحت به چیزی

که میخواستم رسیدم.پس عشق اونطوری که بقیه میگن سخت و دردناک نیست.تنها کاری

که الان باید بکنم اینه که آرتا رو از زندگی قبلیش دور کنم و همه ی فکر و ذهنشو

وابسته به خودم بکنم.بعد از 5 دیقه منم از اون پشت خارج شدم و رفتم به سمت بقیه.

اول ساقی منو دید.چند تا مهمون دیگه هم اومده بودن.تقریبا شلوغ شده بود.ساقی اومد

کنارم پرسید:

_کجا بودی تو دختر؟یهو غیبت میزنه چرا؟

_رفته بودم پشت باغ.خیلی منظره ی قشنگی بود.یه تاب خیلی خوشگلم داشت.تو اونجا

رو دیدی؟

ساقی:معلومه که دیدم.

بعد در حالیکه دستمو میکشید گفت:

_بیا که این آروین دیوونم کرد از بس گفت وستا کجاست؟من اونو به تو سپرده بودم.شده

شبیه عزرائیل.

نگاهمو دورو اطراف چرخوندم تا آرتا رو پیدا کنم.اول طاهارو دیدم که یه گ0وشه تنها

نشسته بود.و چشمش به سمت من بود.صورتش از دور خیلی معلوم نبود کتک خورده.

وقتی دید دارم نگاش میکنم روشو کرد به یه سمت دیگه.آرتا رو پیدا کردم.کنار آرشام و

دو تا مرد کت و شلواری و خیلی شیک دیگه وایساده بود و داشت صحبت میکرد.سن اون

دو تا تقریبا زیاد بود.هر چی دقت میکنم میبینم آرتا تو این جمع از همه سرتره.هم از

لحاظ قیافه هم تیپ و اُبُهت.حواسش به این سمت بود.رسیدیم کنار آروین.آروین با اخم

نگام کردو گفت:

_مگه نگفتم شما دو تا از کنارم تکون نمیخورین؟پس تو کجا غیبت زده بود؟

ساقی:خیلی اخلاقت گند شده ها آروین.فقط گیر میدی امروز.منکه پیش ملیکا بودم.الانم

باید برم پیشش داشتیم حرف میزدیم.تو هم بیا ساشا کارت داشت.

آروین چپ پچ نگاش کرد دست منو گرفت و گفت:

_باشه.تو برو منو وستا هم الان میایم.

بعد از اینکه ساقی رفت منو برد یه گوشه و گفت:

_کجا بودی؟

اینم امروز بدجور سه پیچ شده ها.:

_حوصلم سر رفته بود.رفته بودم جاهای دیگه ی باغو ببینم.

آروین:احتمالا با کسی دیگه اونجا نرفته بودی؟

مشکوک میزد.انگار داره بازجویی میکنه.با تردید گفتم:

_نه.کی میخواست باهام بیاد؟خودم تنهایی رفته بودم.ساقی که اینجا بود.

آروین با یه نگاه تیز بهم گفت:

_ولی من چیز دیگه ای دیدم.قبل از تو دقیقا طاها و آرتا هم از همون قسمت باغ اومدن

بیرون.

چشاشو ریز کرد و ادامه داد:

_طاها چرا صورتش قرمز شده بود.خیلی هم وحشت کرده بود.آرتا برای چی انقد دیر

اومد؟اون پشت چه خبر بود وستا؟

سعی داشتم دستامو از دستش بکشم بیرون.ولی اون محکم اونا رو نگه داشته بود.مثل

اینکه همه چیزو دیده بود.باید چی بهش میگفتم.سرمو انداخته بودم پایین و دنبال یه

جواب خوب میگشتم که یه سایه رو کنار خودم دیدم.

_چیزی شده آروین جان؟

صدا صدای آرتا بود.از فرصت استفاده کردم و سریع دستمو از دست آروین کشیدم

بیرون.سرمو که بالا کردم متوجه نگاه خشمگین دوتاشون به همدیگه شدم.دوئل نکنن یه

وقت که من حوصله ی عزاداری ندارم.

آروین درحالیکه از رو نرفته بود دستشو انداخت دور کمر من و منوبه خودش نزدیک

کرد و رو به آرتا گفت:

_نه.برای چی مشکل پیش بیاد؟اتفاقا همه چیز خوبه.داشتم با وستا گپ میزدم.

چشمای آرتا در حالیکه عصبی به نظر میرسید روی دستای آروین و کمر من لغزید.

بعد از چند ثانیه که چهرش آروم شد یه لبخند به آروین زدو گفت:

_شما همیشه انقدر با هم راحتین؟

آروین هم با بدجنسی تمام لپمو بوسید و گفت:

_صمیمیت ما از اینم بیشتره.چطور آرتا جان؟

اوه اوه.یه حسی بهم میگفت اگه الان این همه آدم اینجا نبودن آروینو سر به نیست

میکرد.اگه ازش نخواسته بودم بقیه متوجه نشن الان میتونست جواب آروینو بده.ولی من

منظورم آروین نبود.چون آروین میدونست که من آرتا رو میخوام.پس اشکالی نداشت

اگه جلوش حرفی میزد.

دست آروینو از دور کمرم باز کردم و به جای آرتا من حرف زدم:

_آروین دیگه داری زیاد از حد با آرتا شوخی میکنی.الان حرفاتو باور میکنه.

آروین ابروهاشو انداخت بالا و گفت:مگه دارم شوخی میکنم؟

از این بحث مسخره خسته شده بودم.آرتا با کمال آرامش دستمو گرفت و گفت:

_چیزی بیشتر از یه شوخی نمیتونه باشه.چون من اگه حرفتو به عنوان یه شوخی باور

نکنم اتفاقات خیلی بدی برات میفته.

پس بلاخره سلاحشو رو کرد.به آروین نشون داد که الان من مال اونم.دو تاشون با خشم

زل زده بودن به همدیگه.دیگه کاملا داشتن به هم نشون میدادن که اصلا از همدیگه

خوششون نمیاد.یه قطره افتاد روی صورتم.سروم بالا کردم ببینم از کجاست که دیدم همه

دارن بالا رو نگاه مکنن.هوا بارونی شده بود.میخواست بباره.حالا باید چیکار میکردیم.

خواستم یه چیزی بگم که دوباره چشمم افتاد به این دوتا که همینطور خیره خیره داشتن

با چشماشون برای هم دوئل میکردن.هنوز دهنمو باز نکرده بودم که آرتا دستمو کشید و

گفت:

_بریم عزیزم.میخواد بارون بباره.خیس میشی.

برگشتم به آروین نگاه کردم.سرشو از عصبانیت گرفت بالا و به اسمون نگاه کرد.آرتا با

عصبانیت رومو برگردوند این طرف و گفت:نگاش نکن.بهت گفته بودم پیشش نری.

_مجبور شدم..

_هـــــیس.نمیخواد چیزی بگی.خودم دیدم.

دستمو کشید و ما هم به همراه بقیه که بخاطر ریزش بارون به سمت داخل خونه میرفتن

حرکت کردیم.نزدیک خونه که رسیدیم دستمواز دستش بیرون کشیدم و رفتم پیش ساقی

که کنار در وایساده بود.کنارش وایسادم.آرتا از کنارم رد شد رفت تو خونه.

ساقی در حالیکه اطرافشو نگاه میکرد گفت:پس چرا آروین نیومد؟مگه با هم

نبودین؟الان بارون شدید میشه.

_نمیدونم.نگران نباش.

بادست آروینو نشون دادم که آروم داشت به سمت خونه میومد وگفتم:

_ببین اونجاست داره میاد.بریم تو خونه.

ساقی هم که خیالش راحت شد گفت:بریم.

با هم وارد خونه شدیم.همه خیلی زود حیاطو ترک کرده بودن.این هواشناسی هم که

هیچوقت درست نمیگه.گفته بود فردا بارون میادنه امروز .بیچاره اونایی که الان تو

خیابونان.نه بهتره بگم بیچاره ملیکاشون که الان تمام وسایلاشون تو حیاط خیس

میشه.همه یه جا مستقر شدن.منم برای پیشگیری از هرگونه برخورد دوباره ای رفتم

کنار ساقی و دوستاش نشستم و یه نفس راحت کشیدم.

بحث سر این شد که الان چیکار کنیم؟یه عده میگفتن چون بارون گرفته دیگه برگردیم.

ولی بیشتریا میگفتن مهم دور هم بودنه.ما که صبح تو اون هوای باز بودیم تا غروب هم

تو خونه میمونیم شاید بارون بند اومد.غذا رو هم که قبلا سفارش داده بودن.آرات هم بین

اونایی بود که میگفت بمونیم.بلاخره تصویب شد.برای همین مستخدما سریع شروع به

چیدن نهار روی میز کردن.ساعت 1 بعد از ظهر بود.

مشغول صحبت با ساقی و دوستاش شدم.اونا از گرگان میپرسیدن و من هم جوابشونو

میدادم.در مورد خیلی چیز های دیگه هم حرف زدیم.برای نهار هم هر کسی رفت برای

خودش غذا کشید و برگشت سرجاش.ذهنم خیلی مشوش شده بود.اتفاقات داشت همه پشت

سر هم میفتاد.اومدن آرتا به گرگان.کاراهای عجیب و غریبش.احساس خوشایند من

نسبت به کارهاش.اعتراف عمو به خاطر کاری که در گذشته در حق ما کرده بود و

مریض شدنش.برگشتن آروین از آلمان.رفتن به تهران.دیدن دوباره ی آروین.در کمال نا

باوری آشنا بودن ساقی با برادر آرتا.ابراز علاقه ی آروین به من.و رد کردن

درخواستش.وحالا هم اعتراف به عشقی که هم من مطرحش کردم هم آرتا.درحالیکه هیچ

کسی همچین انتظاری رو از ما دو تا نداشت.

سرمو یه درو چرخوندم.آروین پیش یه دختره که باهاش هنوز آشنا نشده بودم نشسته بود

ودختره اونو به حرف گرفته بود.طاها که اصلا نبود.ملیکا در حال گفت و گو کردن با

فامیلاشون بود.بابا مامانشم همون جا بودن.ساقی داشت با ساشا حرف میزد.آرتا هم

که....داشت منو نگاه میکرد.وقتی متوجه شد دارم نگاش میکنم بهم لبخند زد.منم بهش

لبخند زدم ولی توجهم به کناریش جلب شد.

بازم این دختره ی لوس بود.سونیا.خودشو چسبونده بود به آرتا.ولی از این خوشحال

شدم که آرتا اصلا بهش محل نمیده و تمام حواسش به منه.

یه نیشخند زدمو باخودم گفتم مطمئنن یه روز انقدر آرتا رو دیوونه ی خودم میکنم که

همه دهنشون باز بمونه.هیچکس نمیتونه جلوی منو بگیره.بعد از چند دیقه ملیکا آهنگ

گذاشت و صداشو بلند کرد.افراد توی خونه دو دسته شدن.سن بالا ها دور هم نشستن و

مشغول گفت و گو شدن.و جوون تر ها هم رفتیم سمت بازتر سالن و شروع به رقص و

پای کوبی کردیم.البته من یه گوشه نشستم.وسطو خیلی شلوغ کرده بودن.آرتا داشت بد

نگاه میکرد این طرفو.معلوم بود داره از همین الان خطو نشون میکشه که نرم وسط.

سونیا باز چسبیده بود بهش.ساقی در حالیکه اون وسط مشغول هنرنمایی بود به منم

اشاره کرد برم برقصم ولی باسر گفتم نه.آروین هم با اون دختره که هنوز اسمشو

نفهمیدم وسط داشت میرقصید معلوم بود دختره خیلی بهش سه پیچ شده که آروین با این

اعصاب خرابش رفته وسط.ملیکا اومد سمتم و تقریبا با فریاد بخاطر بلند بودن آهنگ

گفت:

_وستا جون چرا نشستی عزیزم.بیا وسط.زود باش.

بلند شدم مانتومو در آوردم خدارو شکر از زیر یه تاپ مجلسییه خیلی خوشگل به رنگ

قهوه ای پوشیده بودم. آرتا در حالیکه سونیا به زور دستشو گرفته بود .اومدسمتم.داشتم

با اخم نگاش میکردم تا حساب کار بیاد دستش.قبل از اینکه به همراه ملیکا برم آرتا

دست سونیا رو از دور بازوش باز کرد و دستای منو گرفت تو دستش و رو به ملیکا

گفت:من با وستا کار دارم.تو و سونیا برین وسط.

قیافه ی سونیا رفت توهم و با بد اخلاقی و صدای لوسی رو به آرتا گفت:

_نه عزیزم.منم پیشتون میمونم تا کارتو بگی بعد باهم بریم وسط.

ملیکا که حوصلش از حرفای ما سر رفته بودگفت:

_هر کاری دوست دارین بکنین.فقط زودتر تصمیمتونو بگیرین بیاین شما هم برقصین

آرتا نشست روی مبل و دست منم کشید پایین تا کنارش بشینم.سونیا هم خواست بیاد اون

طرف آرتا بشینه که آرتا گفت:

_سونیا جان من با وستا چند تا حرف خصوصی دارم بهتره تو بری وسط تا حوصلت سر

نره.

نیشم باز شد.خودش داشت سونیا رو از سرش باز می کرد.سونیا با دلخوری یه باشه ی

اجباری گفت و رفت.منم نگاهمو دوختم به جمع رقاص های وسط .کم مونده بود سرجای

خودم بندری بزنم.نرقصیدنم بد دردیه ها.آرتا با انگشت شصتش دستمو نوازش کردو

گفت:

_انقدر وول نخور دختر.الان نمیتونی بری برقصی.اون وسط خیلی شلوغه.هروقت خلوت

تر شد با هم میریم.

_بهت نمیاد انقدر غیرتی باشی.

سرشو به سمتم برگردوند و با نگاه خیره گفت:

_من بهتر میدونم الان اون وسط چه خبره.

خب حالا.هی تجربیاتشو واسه من باز گو میکنه.دوباره دوتامون رومونو کردیم سمت

رقصیدن بقیه.در همون حالت گفتم:

_میشه احساستو الان نسبت به من بگی؟

آرتا بدون اینکه سرشو برگردونه یه نفس عمیق کشید و گفت:

_الان مثل یه دیوونه شدم.از همون روز اول حس کردم تو باید مال من بشی.خوشم

نمیومد از اینکه کسی طرفت بیاد.شاید باورت نشه ولی حتی از صمیمی بودن تو و رهامم

احساس بدی بهم دست می داد.وستا علاقه ی من به تو خیلی عجیبه.نگاهت حرکاتت همه

چیزت منو دیوونه میکنه.تا قبل از اینکه بفهمم تو و آروین با هم فامیلین رابطه ی منو

اون خیلی خوب بود.با هم دوست بودیم.ولی از وقتی تو رو با اون دیدم دلم میخواد سر به

نیستش کنم.از نگاهش میشه خوند اون تورو دوست داره.خیلی هم زیاد دوست داره.و این

داره دیوونم میکنه.چون تو پیش اون خیلی زیاد میری.اون پسر عموته.

سرشو کرد به سمتم.من بدون توجه بهش هنوز داشتم رو به رومو نگاه میکردم .گفت:

_در مورد علاقش چیزی بهت گفته؟

با خونسردی گفتم:آره

دستامو محکم تو دستش فشار داد وگفت:

_کی در مورد علاقش بهت گفت؟

_عید همین امسال.چند روز پیش.

_جلوی بقیه بهت گفت دوستت داره؟

_نه.تنها بودیم.

صداش یکم خش برداشت و گفت:

_تنها بودین؟کجا؟

_تو اتاقش.

_تو برای چی رفتی تو اتاقش؟اونم تنها؟

_خب اون بهم موسیقی درس میده.

صداش خشمگین شده بود و این منو خوشحال میکرد.باید حساس میشد.

_چرا ردش کردی؟اون که از هر نظر ایده ال بود.بهش چی جواب دادی؟

بعد از این حرفش با یه لبخند برگشتم سمتش و تو چشماش نگاه کردم.توی چشماش

داشتم غرق میشدم.با صدایی مبهم فقط زمزمه کردم:

_بهش گفتم من یکی دیگه رو دوست دارم.گفتم میخوام با آرتا باشم.

ساکت شدم.اونم چیزی نگفت.دوتامون داشتیم همدیگه رو نگاه می کردیم.بعد ازچند ثانیه

سرشو برگردوند اون طرف و گفت:

_حیف که گفتی نمیخوای کسی متوجه بشه وستا.وگرنه الان کاری که تو ذهنم بودو می

کردم.تا انقدر با اون چشمات رو مخ من رژه نری دختر.

دستامو ول کرد و دست خودشو گذاشت پشت سرم روی مبل.یه لبخند زدم وخودمو بهش

نزدیک کردم.تقریبا خودمو بهش چسبوندم.با تعجب برگشت نگام کرد.ولی چیزی نگفت

فقط یه لبخند زد.آهنگ دوم بود که داشت به آخراش میرسید.با صدای آرومی گفت:

_داری با این کارت یکیو خیلی حرص میدی.بیچاره آروین.با این که وسطه حواسش

اینجاست.

راست میگفت.منم گفتم:

_اتفاقا تو هم داری یکی دیگه رو خیلی حرص میدی.بیچاره سونیا.ولش کنن با ساتور

گردنمو میزنه.

با خنده گفت:

_غلط کرده.تا وقتی من هستم هیچکس جرات نمیکنه بیاد سمتت.

آهنگ بعدی که شروع شد مخصوص رقص های دونفره بود.آرتا بلند شد و دستمو گرفت

و گفت:

_پاشو خانمم.میخوام ببینم تا وقتی پیش من باشی اون دوتا میتونن کاری بکنن یا نه.

دستشو گرفتم و با هم رفتیم وسط.آروین وقتی دید ما اومدیم وسط با همراهش تو رقص

حرف زدو به آرومی کشید کنار.آخی دلم براش سوخت.نگاه آرتا هم به اون سمت بود.

گفت:

_خب این اولین حریف.دیدی چه راحت کنار کشید.

دستشو انداخت دور کمرم.منم دستمو گذاشتم دور گردنش.وای چه عطری به خودش زده

بود.از اون عطر مارک دارها بود که دست کمتر کسی دیده میشد.دوست داشتم محکم

بچسبم بهش و ولش نکنم.برقارو خاموش کردن.من نمیدونم این چه سِریِه که هروقت

رقص دونفره میشه برقا هم خاموش میشه.آرتا سرشو آورد کنار گوشم و نجوا گونه

گفت:

_نمیخوای یکم شیطنت کنی خانم کوچولو؟

سرمو بالا کردمو چشم تو چشم گفتم:

_نوچ

یکی از دستاشو آورد بالا وسرمو دوباره گذاشت رو سینش و گفت:

_ولی من الان دلم یه کوچولو شیطنت میخواد.

با این که خودمم خیلی دلم میخواست گفتم:

_الان نه آرتا

با دل خوری گفت:باشه خانم بداخلاق.فعلا که هر سازی تو میزنی منم مجبورم باهاش

برقصم.

پیش خودم گفتم فقط الان نه.تو همیشه باید با سازی که من میزنم برقصی.

منو محکم تر به خودش چسبوند و دستاشو دور کمرم بیشتر فشار داد وگفت:

_تولدت کیه عزیزم؟

_15 مرداد.تو چی؟

_منم 10 اردیبهشت.

با تعجب گفتم:چقدر نزدیک.یعنی تقریبا یک ماه دیگه.

خندید و گفت:چرا هول میکنی عزیزم؟منکه چیزی نخواستم برام بخری.

با لبخند مرموزی گفتم:فرقیم نداره.چون اون روز من گرگانم تو تهران.معلوم نیست چند

وقت بعد همدیگه رو ببینیم.فرصت برای خریدن کادو زیاده.

سرمو بالا کردو با خنده گفت:خانم کوچولوی من, تو با خودت چی فکر کردی؟فکر کردی

از الان که بری تا چند ماه همیدیگه رو نمیبینیم؟خوش خیال نباش.من تورو توی گرگان

تنها نمیزارم.هرچند وقت یکبار میام بهت سر میزنم تا وقتی که رسما مال خودم بشی.

واسه تولدمم که صد در صد گرگانم.

با نگاهی شیطون گفت:میخوام ببینم خانمم تو روز تولدم بهم چی میده.

سرمو انداختم پایین و با حرص گفتم:بی ادب

خدنش بلندتر شدو گفت:بازم که گفتی بی ادب.این تیکه کلام کی میخواد از دهن تو

بیفته.بعدشم منکه حرف بدی نزدم.خودت ذهنت خرابه.

با دل خوری نگاش کردمو خواستم دستمو از دور گردنش باز کنم برم که با لبخند

خوشگلش آروم منو دوباره کشید تو بغلشو گفت:

_چرا ناراحت میشی خانمم.؟داشتم شوخی میکردم.ببخشید.

بدون هیچ حرف دیگه ای تا آخر آهنگ رقصیدیم.فقط آخرآهنگ آرتا آروم یه بوسه روی

لپم نزدیک لبم گذاشت که با لبخند من همراه بود.بعد از اون ازش جدا شدم و به سمت

بقیه ی دخترایی که وسط نبودن وداشتن با هم حرف میزدندرفتم.آرتا هم رفت از

خدمتکاری که مشروب سرو میکرد یه جام گرفتو سر کشید.یادم رفت بهش بگم دیگه

مشروب نخوره.دفعه ی بعد حتما باید اینو بهش بگم.

حدود نیم ساعت دیگه هم پای کوبی کردن.بعد از اون همه دور هم نشستیم.حتی بزرگترا

هم اومدن.بابای ملیکا همه رو برای شام هم همین جا دعوت کرد تا ,تا آخر شب دور هم

خوش بگذرونند.برای ما که فرقی نداشت باید زودتر میرفتیم.من رو به روی آرتا نشسته

بودم.کنارمم ساقی بود.آروین گوشه ی سمت چپ نشسته بود و سرش پایین بود.خیلی تو

هم رفته بود.همش تقصیر منه.بابای ملیکا از ملیکا خواست که بره گیتارو براش بیاره.

بعد از اینکه گیتارو گرفت نشست کنار همسرش و گونشو بوسید و رو به همه گفت این

آهنگو به افتخار همسر عزیزم میخونم که خیلی دوست داره.با گیتار آهنگ جان مریمو

زد و با صدای آروم ولی کلفتی اونو خوند.چه بابای جالبی داره این ملیکا.مامانشم که در

حال ذوق کردن بود.به ترتیب هر کسی که بلد بود آهنگی میخوند واونو به کسی که دوست

داشت تقدیم میکرد.ساشا هم رفت پشت پیانوییکه توی خونه بود و در جواب بقیه که این

آهنگو به کی میخوای تقدیم بکنی فقط خندید.چه محجوب.زیر چشمی به ساقی نگاه کرد.

منم به ساقی نگاه کردم سرخ شده بود.اگه کسی هم تا الان نفهمیده بود با این سرخ شدن

ساقی حتما میفهمید.

آهنگ باز الهه ی نازو خوند.انصافا قشنگ هم اجراش کرد.البته به نظر من نواختنش

بهتر از صداش بود.ساقی که نخوند.به منکه رسید منم میخواستم رد کنم بدم بعدی که

ملیکا با تعجب گفت:

_اِاِ وستا تو چرا نمیخونی؟

_خب الان آهنگی رو آماده ندارم.

_من با این حرفا کاری ندارم.همین الان یه آهنگ برامون میخونی.

آرتا با اخمش نارضایتیشو اعلام کرد.ولی خب نمیتونستم مخالفت کنم.با اینکه اصلا برای

آهنگ زن زمستون آماده نبودم ولی تصمیم گرفتم با گیتار همونو بخونم.این آهنگ خیلی

صدای قوی ای میخواست.ولی من باید سعی می کردم کمتر اوج بگیرم.

ملیکا با شیطنت گفت:حالا میخوای این آهنگو به کی تقدیم کنی؟

با خنده گفتم:به تموم خانمای حاضر تو این مجلس.

همه خانما برام دست زدن.به آرتا نگاه کردم.اوه اوه اخمارو.من با این چطوری میخوام

سر کنم.همش ابروهاش گره میخوره.دورو اطرافمو پاییدم وقتی کسی حواسش نبود یه

چشمک آروم به سمتش فرستادم و شروع به زدن آهنگ کردم.

زن زمستون((مهرنوش))

من زنم همزاد بارون هم نژاد کوهو تیشه

طعم شیرینه یه آغوش معنیه درختو ریشه

عطر من اگه بپیچه ذهن شعرام تازه میشه

اگه دستامو بکارن سبز میشم تا همیشه

من زنم که روح عشقو بسپره به سینه ی من

من زنم مرهم درد دل عاشقای شب گرد

سرمو بالا کردم.آرتا هنوزم اخمشو داشت ولی معلوم بود غرق شنیدن صدای من شده.

بهم لبخند زد.

تنم از جنس بهاره تو شبای کهنه و سرد

تک درخت ایستاده تو هجوم وحشیه درد

اما تو عمق نگاهم یه قبیله بی کسی هست

روی هر گوشه ی قلبم زخم بی هم نفسی هست

من زنم زن زمستون زن شعرای پریشون

رو تنم زخم یه غربت تو چشام هوای بارون

من زنم همزاد بارون هم نژاد کوهو تیشه

طعم شیرین یه آغوش معنیه درختو ریشه

عطر من اگه بپیچه ذهن شعرام تازه میشه

اگه دستامو بکارن سبز میشم تا همیشه

گیتارو دادم به بغلیم.همه ی خانما ازم تشکر کردن.معلوم بود خوشش اومده .ولی اقایون

حسودیشون شده بود و میخواستن یکی هم برای اونا بخونه.گیتار دست به دست چرخید و

هر کسی خواست خوند.آرتا در مقابل اصرار بقیه مقاومت کرد و گفت که نمیخونه.انتظار

داشتم برای من بخونه.ولی بی معرفت اینکارو نکرد ساقی رفت کنار ملیکا تا بهش چیزی

بگه.آروین هم از فرصت سو استفاده کرد و اومد پیشم نشست.اصلا دیگه به آرتا نگاه

نکردم.بعد از یه سکوت کوتاه بینمون گفت

_خیلی زود به هم رسیدین.ولی وستا امیدوارم هیچوقت پشیمون نشی.من چیزی جز

خوشبختی تورو نمیخوام.از بچگی انتظار داشتم تو مال من بشی ولی همه ی این آرزو

ها توی یه شب از بین رفت.

دلم گرفت.نگاش کردم.خیلی غمگین بود.تو چشمام زل زدو به آرومی گفت:

_خیلی دوست دارم وستا.حتی بعد از این اتفاقات.هنوزم تو رو بیشتر از جونم میخوام.

حالا که تو تصمیمو گرفتی منم به نظرت احترام میزارم.ولی فراموشت نمیکنم.هروقت

هرجایی احساس تنهایی کردی و کمک خواستی بدون که من همیشه آماده ام.در ضمن

امیدوارم هیچوقت ازم نخوای با آرتا رفتار خوبی داشته باشم.اون همه ی زندگی منو ازم

گرفت.

_منو ببخش آروین.نمیخواستم هیچوقت ازم برنجی.

آروین:نمیخواد چیزی بگی عزیزم.درکت می کنم.فقط امیدوارم عشقتون همیشه پایدار

بمونه.

بدون هیچ حرفی کنار هم نشسته بودیم.اون با دلی شکسته من با دلی غمگین از ناراحت

کردنش.چشمم وقتی به آرتا افتاد دیدم زوم شده به کناریم که همون آروین بود.به آروین

هم نگاه کردم.بدجور به هم زل زده بودن.میخواستن هم دیگه رو با نگاه عذاب بدن.آروین

دستمو گرفت توی دستش و بوسه ای روش زد.حتی نمیخواستم اون لحظه عکس العمل

آرتا رو از این کار تصور کنم

آروم از کنارم بلند شد و گفت:مواظب خودت باش تنها عشق من.

از ناراحتی سرمو انداختم پایین.حس خیلی بدی بهم دست داد.ناراحتیه آروینو با همه ی

وجودم درک می کردم.ولی نمیتونستم کاری کنم.من انتخاب کرده بودم.انتخابمم آرتا بود.با

تمام وجودمم به این انتخاب ایمان داشتم.

بعد از خوندن آهنگ ها دوباره همه پخش شدن وگروه های چندنفری تشکیل دادن و

مشغول صحبت شدند.بعضی ها هم دوباره رفتن وسط تا برقصن.

حدود یک ساعت بعد که بارون هم قطع شده بود ساقی اومد بهم گفت که آروین میگه بلند

شین میخوایم بریم.ساقی که مانتوشو گذاشته بود توی اتاق رفت تابپوشه.ولی مانتوی من

کنارم بود.بلند شدم بپوشمش که آرتا اومد روی مبل کناریم و نشست.گوشیم رو مبل بود

اونو گرفت.بدون اهمیت مانتومو تنم کردم اونم بعد از چند ثانیه گوشی رو گذاشت

سرجاش.بهش گفتم:

_چیکار کردی با گوشیم؟

آرتا:نترس تو پیامات نرفتم.با شمارت به گوشی خودم زنگ زدم تا شماره همدیگه رو

داشته باشیم.

با خونسردی گفتم:خب تو پیام هامم برو.من که از چیزی نمیترسم.

اونم با خونسردی گفت:به موقعش اونجا هم میرم.

چشامو گرد کردمو گفتم:خیلی پررویی.

گوشیمو از دستش گرفتم.محکم نگهش داشت.من ایستاده بودم اون نشسته.بهم نگاه

کردو با جدیت تمام گفت:

_آروین بهت چی میگفت؟

_چیز خاصی نگفت گوشی رو بده میخوام برم.

_برام بعدا توضیح میدی.

اداشو درآوردم:

_برام بعدا توضیح میدی.

با اخم گفت:جدی گفتم وستا.در ضمن در مورد خوندنت جلوی همه باید باهات حرف بزنم.

با تعجب گفتم:دیگه زیاد ازحد داری گیر میدیا آرتا.

گوشیمو از دستش به زور کشیدم بیرون.و گفتم:خدافظ

قبل از اینکه ازش فاصله بگیرم بهم گفت:حواست باشه چی گفتم.حرفام شوخی نبود.

بدون توجه بهش رفتم وبا همه خداحافظی کردم و به همراه ساقی رفتیم بیرون.آروین تو

ماشین بود.بعد از اینکه نشستیم حرکت کرد.

رسیدیم خونه.بارون هم قطع شده بود.تو حیاط که از ماشین پیاده شدیم آروین رو به من

گفت:

_وستا بمون.

یه نگاه به ساقی کردم.شونه ای بالا انداخت و رفت داخل.آروین با چشم دنبالش کرد وقتی

کاملا از دیدش محو شد رفت به سمت ته حیاط که یه تخت گذاشته بودن برای نشستن.

اون گوشه ی سمت چپش نشست و من کاملا مخالفش در سمت راست.بعد از چند ثانیه

سکوت اون شروع کرد.

صداش با بغز بود چشماشو آروم بست و گفت:خیلی دیر به فکر افتادم.میخواستم امروز

حواسم کاملا بهت باشه تا نتونی زیاد پیش آرتا باشی.ولی دیدی چیشد؟

بهم نگاه کردو گفت:فقط برای چند دیقه حواسم بهت نبود.خیلی زود به هم دیگه اعتراف

کردین.انتظارشو نداشتم وستا.من هنوز امید داشتم.با حرف امروز آرتا فهمیدم اون پشت

خیلی اتفاقات افتاد که دیگه لازم نیست حتی الان ازت بپرسم.

دستشو آورد بالا.نزدیک صورتم نگه داشت ولی به صورتم نزد.با لحن غمگینی گفت:

رویاهام همه از بین رفتن.رویای با تو بودن که از 12 سالگی همیشه با من بود.

دستشو محکم آورد پایین و مشتش کرد.سرشم انداخت پایین.دست مشت شدشو محکم

روی پاهاش فشار داد و گفت:

_ازت نخواستم بمونی تا اینارو بگم.

با جدیت تو چشمام نگاه کردو گفت:تو انتخابتو کردی.راه خیلی سختی رو هم انتخاب

کردی.چند وقتی که تو گرگان هستی خیلی مواظب خودت باش.چون من نزدیکت نیستم و

نمیتونم ازت مواظبت کنم.و این منو خیلی ناراحت می کنه.قراره بعد از اتمام دانشگاه تو

,بیاین تهران.خونه ی قدیمی رو هم عمو داره آمادش می کنه.وقتی بیای تهران خودم

مواظبتم.مثل چشمام ازت مواظبت می کنم تا تو این راه بهت آسیبی نرسه.

این داشت چی میگفت؟کی قراره بیاد تهران؟پس چرا من نمیدونم.

با گنگی گفتم:منظورت چیه آروین؟من از هیچی خبر ندارم.

آروین:فکر کنم تا الان متوجه شده باشی که پدرت از کارخونه ی لوازم بهداشتی سهم

داشته ولی....بگذریم....اول قرار بود من برگردم و اونجا رو اداره کنم.ماهیانه سود پدرتو

بریزم به حسابش.ولی بعد از گفتن شرایطم و اینکه اصلا علاقه ای به این شغل ندارم از

عمو خواستم این کارو بکنه.بابا هم خیلی تمایل داره که کارخونه رو به عمو بسپره.عمو

و زن عمو هم راضی شدن.البته مامانت این اواخر رضایت داد.

اینطوری خیلی خوب میشد.به آرتا نزدیک تر می شدم.ولی هنوزم متعجب بودم و چند تا

سوال داشتم.میخواستم بپرسم که صدای گوشیم بلند شد.حواس آروین هم به سمت من

جلب شد.گوشی رو از تو کیفم در آوردم.شماره ی دائمی ناشناس از تهران بود.داشتم با

گنگی نگاش می کردم.تازه یادم اومد آرتا شمارمو گرفته بود.احتمال می دادم اون باشه.

آروین گفت:

_اگه راحت نیستی من میرم.

از جاش بلند شد گفتم:

_نه نه.بشین این چه حرفیه چون ناشناسه تعجب کردم.

گوشی رو بردم سمت گوشم تا جواب بدم ولی قطع شد.

تو دلم یه نفس راحت کشیدم.دلم نمیخواست اگه آرتا بود جلوی آروین جوابشو بدم.

آروین هم وقتی دید تلفن قطع شد گفت:بریم داخل هوا سرد شده.

گوشی رو گذاشتم رو سایلنت و همراش رفتم داخل.مامان اول مارو دید با یه لبخند

مرموز نگامون کرد.بهش سلام کردیم.بقیه هم توی حال نشسته بودن.بعد از اینکه به اونا

هم سلام کردیم بابا ازم خواست سریع وسایلمو بیارم تا بریم.میگفت خیلی دیر کردیم.رفتم

سمت اتاق.همه ی وسایل هامو شب قبل جمع کرده بودم.فقط کیفو بلند کردم آوردمش توی

حال پیش وسایل باباشون گذاشتم.بابا و آروین همه ی وسایلو بردن داخل ماشین.از همه

خدافظی کردیم.کسی ناراحت نبود.چون قرار بود دوباره برگردیم.روبه ساقی گفتم:

_ساقی تا وقتی من دوباره نیومدم عروس نشیا.

ساقی با مشت زد رو شونم گفت:گمشو.دیگه با این سرعت که ازدواج نمی کنم.

_در کل گفتم.حتی صحبتی هم از ساشا تو خونتون نشه.من میخوام برای خواستگاری

باشم.

همدیگه رو بغل کردیم و ساقی گفت:حتما.مگه میشه خواستگاری بدون حضور خواهر

عروس برگزار بشه

.................................................. ...................

تو ماشین که نشستیم به گوشیم نگاه کردم.فقط همون یه میس کالو داشتم.بی معرفت

حتی یه پیام هم نداده بود.ناخودآگاه حس بدی پیدا کردم.الان اون اونجا چیکار می

کرد؟یعنی امکان داشت با سونیا....؟

نـــــــه.وای خدای من.حتی فکرشم داره دیوونم میکنه.یعنی امشب با کسی میخوابه؟..

نباید بزارم.آره.برسم خونه یکسره با گوشی باهاش حرف می زنم تا وقت نکنه با کسی

باشه.اون به من قول داد.به این عذاب روحی فکر نکرده بودم.من که نمیتونستم از راه

دور کنترلش کنم.بابا خیلی سریع میروند.با اینکه خیابونا شلوغ بود ولی بازم سرعتمون

خوب بود.ساعت 11 یا آخرش 12 میرسیدیم خونه.نتونستم طاقت بیارم.شماره ناشناسو

به اسم آرتا ذخیره کردم و بهش اس دادم:

_چیکار می کنی؟

بعد از 1 دیقه چراغ گوشیم روشن و خاموش شد و شماره ی آرتا افتاد.رو سایلنت

گذاشته بودمش.ریجکتش کردم.چند ثانیه نگذشته بود که اس اومد؟

_چرا رد میدی؟بردار تا حرف بزنیم.

اس دادم:الان تو ماشینم.نمیتونم.

چند تا خط اومدم پایین ادامش نوشتم:

مشروب نخور

گوشی رو گذاشتم رو پام.ولی چشمم بهش بود.بلافاصله وقتی گوشی روشن شد پیامو باز

کردم فقط نوشته بود:وقتی رسیدی خونه بهم خبر بده.

این یعنی کار از کار گذشته.با ناراحتی گوشی رو گذاشتم تو کیفم.وبقیه راه چشمامو

بستم.

.................................................. .............................................

وسایلو بردم تو اتاق.بابا مامانم رفتن بخوابن.برخلاف پیش بینی ای که کرده بودم الان

ساعت 1 بود.وقتی در اتاق مامان وبابا بسته شد سریع بهش اس دادم:رسیدیم.

بعد از 10 دیقه گوشیم زنگ خورد سریع جواب دادم.آروم صحبت می کردم.

_سلام.

آرتا:سلام عزیزم.خوبی؟

_مرسی ممنون تو خوبی.

آرتا:منم خوبم.کی رسیدین؟چرا انقدر آروم حرف می زنی؟

_انتظار داری نصفه شب برات اُپرا اجرا کنم؟همه خوابن.تازه رسیدیم.

خندید.صداش یه ذره کش میومد.معلوم بود مسته ولی نه خیلی.ادامه دادم:

_کجایی الان؟مهمونی کی تموم شد؟

با لحن مهربونی گفت:چرا انقدر رسمی حرف میزنی خانمم؟نیم ساعتی میشه رسیدم

خونه.مهمونی یه ساعت پیش تموم شد.

با کنجکاوی گفتم:الان کی اونجاست؟

بلند زد زیر خنده.وسط خندش با ناراحتی گفتم:

_آروم تر بخند نصفه شبی.کجای سوالم خنده دار بود؟

با ته مایه ی خنده گفت:از همین اول داری به من شک می کنی.کسی نیست.الان من

تنهای تنها توی وان حمومم.

با تعجب گفتم:تو گوشیتو با خودت میبری تو حموم؟خراب نشه؟

آرتا:چیزیش نمیشه عزیزم.گوشی رو با خودم تو حموم نمیبرم.گوشی پایین بود وقتی تو

اس ام اس دادی رعنا متوجه شد برام آورد پشت در.

با حساسیتی آشکار بهش گفتم:

_رعنا کیه؟

لحنش شیطون شدو گفت:

_جی افمه.آوردمش امشب اینجا تنها نباشم.

با اعتراض گفتم:آرتــــــــا

خندیدو گفت:عصبانی نشو خانم کوچولو.خدمتکار خونمه.

_جوونه؟

صداش جدی شد و گفت:وستا دارم بهت می گم خدمتکار خونمه.تو در مورد من چه

فکری می کنی؟

با ناراحتی گفتم:خب حالا.مگه با اون نمیتونی باشی؟

صدای یه خانم جوون اومد:

_آقا دیگه چیزی لازم ندارین بیارم؟

آرتا گفت:نه میتونی بری بخوابی.

آرتا گفت:جونم عزیزم چی گفتی؟متوجه نشدم.

گفتم:هیچی .ولش کن.خب دیگه کاری نداری؟

آرتا:کارت دارم.

خیلی سنگین گفتم:بگو.میشنوم.

بدون توجه به لحنم گفت:

_ آروین تو مهمونی بهت چی گفت؟

_حرف خاصی نزد.

آرتا:منو ساده فرض نکن وستا.من باید بدونم چرا داشت به اون شکل باهات حرف میزد.

حوصله ی لج کردن نداشتم برای همین همه چیزو بهش گفتم.اونم گفت:

_خوشحالم که فهمید نمیتونه با من در بیفته.ولی بهش میگفتی حق هم نداره تو کارای ما

دخالت کنه.

_آرتا داری زیاد از حد حساسیت نشون میدی.

با عصبانیت گفت:من خودم بهتر میدونم باید چیکار کنم.تو هم دیگه بخواب.

ناراحت شدم.و این تو صدام هم معلوم بود گفتم:

_منم خودم بهتر میدونم کی بخوابم.

خندیدو گفت:وای خانم کوچولوی آرتا ناراحت شدی؟نبینم غمتو عزیزم.بخند.

صدام در نیومد.دوباره با یه ته مایه های خنده گت:بخند خانمی.

نتونستم ازش ناراحت باشم برای همین یه خنده ی کوچولو کردم.اونم گفت:فدای خنده

هات.کی میخوای بخوابی؟

_خوابم نمیاد.

_باشه پس صبر کن من لباسامو بپوشم دوباره زنگ میزنم تا هروقت که تو بخوای حرف

میزنیم.

_نه نمیخواد.الانم دیروقت شده.فردا صبح باید بری سر کار.

_کار من دست خودمه عزیزم.فردا دیرتر میرم.

_نه.آخه خودمم خیلی خستم.

_باشه.شب خوبی داشته باشی عزیزم.

_مرسی تو هم همینطور.

_خدافظ

_خدافظ

روز ها پشت هم میگذشتند و وابستگی منو آرتا به هم بیشتر می شد.تا حدی باور کرده

بودم که دیگه دست از کارای گذشتش کشیده وخیلی سر به راه شده.ساقی هم آمار لحظه

هایی که اونو میدید بهم میداد و اینطور که از دیگران هم شنیده بود مثل اینکه آرتا دیگه

زیاد به دخترا محل نمیزاره.متوجه میشدم خیلی بهم علاقه پیدا کرده.بعضی اوقات هم

حرفای صحنه دار میزد و چیزهای صحنه داری ازم میخواست و میگفت اگه قبول کنی

همین امروز میام گرگان.ولی من زیر بار نمی رفتم.با اینکه دو هفته از 13 بدر گذشته

بود روز به روز علاقمون بیشتر میشد و الان من به سختی داشتم دوریشو تحمل می

کردم. گفته بود احتمالا برای تولدش میتونه بیاد ولی قبل از اون خیلی سرش شلوغه.

خیلی راحت میتونستم بفهمم دوستم داره.اونم خیلی زیاد.از تمام رفتارهاش معلم بود.حتی

از راه دور هم روم غیرت داشت و اینکارش بعضی اوقات عصبیم می کرد.دیگه مثل

اوایل باهاش رسمی حرف نمیزدم.منم باهاش راحت شده بودم.

دوشنبه بود.امروز کلاس نداشتم.تو خونه نشسته بودم و درسامو مرور می کردم.ترم آخر

بودم و باید بیشتر زحمت می کشیدم.از دیروز غروب که با آرتا حرف زدم دیگه خبری

ازش نداشتم.این اولین باری بود که انقدر دیر خبرمو میگرفت و این نگرانم کرده بود.

استرسی وجودمو گرفته بود.همش با خودم فکر می کردم دیشب داشته چیکار می کرده

که بهم زنگ نزده.کم کم داشتم روانی میشدم.البته برام غیر قابل باور هم بود که زیر

حرفش زده باشه و دیشب کار اشتباهی کرده باشه.ولی بازم یه دخترم با حس مالکیت

نسبت به طرف مقابلم.حتی دیشب به اسی که براش فرستادم جواب نداد.از صبح زود

همش چشمم به گوشیه تا زنگ بخوره.ولی دریغ از یه میس کال.راستی از روز بعد از

13 بدر نگفتم که مامانم منو به سوال گرفته بود که بفهمه آروین بهم چی گفته.صبح دیر

از خواب بیدار شدم.بابا رفته بود سر کار و مامان داشت تو آشپزخونه غذا میپخت.رفتم تا

صبحونه بخورم که مامان هم اومد کنارم نشست.بایه لبخند مرموز گفت:

_این 13 روز بهت خوش گذشت؟

منم از همه جا بی خبر گفتم:آره مامان.خیلی عالی بود.به شما چی؟خوش گذشت.

مامان:الحمدالله.خوب بود.بلاخره زن عموتو دیدم.یادی از خاطرات قدیم کردیم.به ما هم

خیلی خوش گذشت.

سرمو انداختم پایین و مشغول خوردن شدم.بعد از چند ثانیه مامان طاقت نیاورد و گفت:

_با آروین دیروز تو حیاط بودین بهت چی میگفت؟

چشمام گرد شد.سرفه ام گرفت.مامان زد پستمو گفت:

_چه خبرته دختر؟چرا هول میکنی.آروم تر بخور

بعد از اینکه لقمه ی غذامو با چایی قورت دادم گفتم:

_چطور مگه؟

مامان چپ چپ نگام کرد گفت:یعنی میخوای بگی نمیدونی دارم در مورد چی حرف

میزنم؟

_داشت در مورد اینکه قراره بریم تهران زندگی کنیم باهام حرف میزد.

_خب دیگه چی گفت؟

_هیچی مامان. چی میخواست بگه؟

_باشه حالا که تو چیزی نمیگی من برات میگم.یادته آخرین باری که یاشار میخواست

بیاد خواستگاریت من چند روز قبلش بهت چی گفتم؟

رفتم تو فکر.چیزی یادم نیومد.سرمو با گنگی تکون دادم گفتم:نه..چیزی یادم نیست.

مامان دوباره با پافشاری سعی کرد یادم بیاره گفت:

_یادت نیست که گفتم جز یاشار یکی هست که خیلی بیشتر تو رو میخواد؟گفتم از خیلی

وقت پیش میخواستت و هروقت که برات خواستگار میومد قاطی می کرد؟

با این حرفش بلافاصله فهمیدم چیرو میگفت با هیجان سرمو تکون دادم گفتم:

_آره آره یادم اومد.هر چقدر اصرار کردم هم آخرش نگفتی اون کیه.گفتی خودش باید بیاد

باهات حرف بزنه.

_آره.همونو میگم.مطمئنم الان بهت اعتراف کرده.

سرمو به طرفین تکون دادمو گفتم:

_نه مامان در مورد چی حرف میزنی؟این چند وقته کسی بهم......

با تعجب به مامان نگاه کردمو گفتم:

_آروینو میگی؟

مامان با مهربونی بهم لبخند زدو گفت:آره آروینو میگم.دیدی خودت اعتراف کردی.خب

حالا بگو دیروز چی گفت؟

خودم خودمو لو دادم.

_خب آره.یه چیزیا بهم گفت.ولی نه خیلی جدی.یعنی خیلی سربسته گفت.چطوری بگم.

جوری نگفت که من کاملا متوجه بشم.

چه دروغایی پشت سر هم میگما.

مامان با بی حوصلگی سرشو تکون داد و گفت:خب اونم به وقتش.من مطمئنم که اون

خیلی میخوادت.ولی حرف من یه چیز دیگست.

_چی؟

مامان تو چشمام با جدیت زل زد.معلوم بود میخواد از اون حرفایی بزنه که باید خیلی

روش فکر کنم.و یه اجبار کوچیکی هم همراش هست.گفت:

_تا الان برات هر خواستگاری اومد منو بابات چیزی گفتیم؟یا اجبارت کردیم؟

با تردید گفتم:نه به هیچ وجه.

_حتی برای این پسره یاشار که باباش انقدر با بابات صمیمیه اصلا تحت فشارت

نزاشتیم.جوابو همیشه خودت میدادی.

_آره.

_ولی الان این قضیه فرق می کنه.اگه آروین بهت چیزی گفت من نمیخوام خیلی سر

سری جوابشو بدی.دید ما نسبت به آروین خیلی خوبو مثبته.اینجا باید به نظر ما هم

احترام بزاری.

با چشمایی گردشده گفتم:مامان منظورت چیه؟یعنی شما میخواین منو برای ازدواج با

آروین اجبار کنین؟

_نه دختر.تو چرا اشتباه متوجه میشی.من این حرفو نزدم.فقط ازت خواستم به این یکی

بدون فکر جواب ندی.متوجه شدی؟

سرمو به معنیه آره تکون دادم.مامان هم که خیالش راحت شده بود.از روی صندلی بلند

شد تا به ادامه ی کاراش برسه.

منم که دیگه هیچی از صبحونم نمیفهمیدم بلند شدم و رفتم تو اتاقم.باید در مورد این

موضوع یه فکر اساسی می کردم.البته فعلا جای نگرانی نبود.چون آروین خودش از

قضیه ی من خبر داشت.به موقع باید اقدام میکردم.

توی همین افکار خودم بودم که گوشیم زنگ خورد.چشمام ناخود آگاه برق زد.آرتا بود.دلم

خیلی براش تنگ شده بود.حتی شنیدن صداش هم آرومم می کرد.الان حتی نمیتونستم بگم

من بیشتر اونو دوس دارم یا اون بیشتر منو دوست داره.سریع گوشی رو جواب دادم.

_سلـــــــــــام

_سلام عزیز دلم.سلام خانمم.چطوری؟

_من خوبم.تو چطوری؟چرا از دیروز هیچ خبری ازت نیست؟

_برای اینکه.....

_برای اینکه چی؟چرا چیزی نمیگی؟

با جدیت گفت:

_بیرونو یه نگاه بنداز.

با تعجب گفتم:

_بیرونو؟برای چی؟

_سوال نپرس.فقط گفتم بیا نگاه کن.

با گنگی گفتم:باشه.

از سرجام بلندشدم اونم چیزی نگفت.خونه غرق در سکوت بود.بابا که دنبال کاراش برای

رفتن به تهران بود.مامان هم رفته بود خونه ی دوستش.رفتم کنارپنجره ی آشپزخونه.و

از اون جا به سمت بیرون آویزون شدم.تو نگاه اول چیزیو دیدم که برام غیر قابل باور

بود.آرتا از تو ماشین برام دست تکون داد.پشت تلفن داد زدم:آرتـــــــا...تو اینجا چیکار

می کنی؟

خندید و گفت:برای دیدن تو اومدم.کار اشتباهی کردم؟

با خوشحالی گفتم:نه.ولی یکم تعجب ...

اومد وسط حرفمو گفت:

_ تعجبتو پیش خودم بروز بده.الان حاضر شو بیا بریم بیرون.

_باشه الان میام.

براش از بالا دست تکون دادم و تو گوشی خدافظی کردم.بعد تماسو قطع کردم.سریع رفتم

توی اتاقم.چی بپوشم؟همه ی مانتو هامو در آوردم و میگرفتم جلوم دوباره میزاشتمشون

سر جاش.وسواس پیدا کرده بودم.میخواستم کنار آرتا عالی دیده بشم.آخرش یه مانتوی

قهوه ای و بهاری که کوتاهیش تا یه وجب ونیم بالای زانوم بود.و جیب های بزرگی داشت

و ایست خیلی تمیزی تو تن داشت پوشیدم.شلوار کتانمم پام کردم.موهامو بالای سرم

جمع کردم و شال قهوه ایمو هم انداختم روی سرم.خواستم به مامان خبر بدم که دارم

میرم بیرون که آرتا زنگ زد.با کلافگی گفت:

_پس تو کجایی؟چرا انقدر طول میدی؟

_الان میام دیگه.خب دارم حاضر میشم.

خندیدوگفت:اگه داری خودتو برای من خوشگل میکنی بهتر بگم اینکارا لازم نیست.

همینطوری هم خیلی میخوامت.

منم خندیدمو گفتم:اعتماد به سقفتیم.قطع کن تا به مامانم خبر بدم و بیام.

بعد از اینکه تماسمو با آرتا قطع کردم به مامان خبر دادم و گفتم میخوام برم بیرون.اون

هم گفت باشه برو ولی تا قبل از ساعت 9 خونه باش.

یه نگاه به ساعت انداختم.تازه ساعت 4 بود.خیلی وقت داشتم.خواستم برم بیرون که یاد

آرایش افتادم.سریع برگشتم جلوی آینه و خط چشم سراسری دور چشمم کشیدم.

رژکالباسی هم روی لبم زدم.کیف کجمو هم انداختم و راضی از تیپم از خونه اومدم

بیرون.آرتا تو پورشش نشسته بود.سریع برای اینکه کسی متوجه نشه سوار شدم.

خواست سلام کنه که گفتم:

_از این منطقه دور شو بعد سلام میکنیم.

خندید وگفت:ترسو.

ماشینو راه انداخت یکم که از اون منطقه دور شدیم خم شدم روی لپاش و لپ سمت

راستشو بوسیدم.

یه لبخند اومد روی لباش.ماشینو برد توی یه کوچه و نگه داشت.

برگشت طرفمو گفت:این قبول نبود.بیشتر از این میخوام.

_اول تو بهم بگو اینجا چیکار می کنی؟

چند لحظه تو چشمام نگاه کرد بعد دستشو آورد سمت چشمام و روی اونا دست

کشیدوگفت:دوری از این دوتا داشت دیوونم می کرد.بیشتر از این طاقت نداشتم.

خنده ی مستانه ای کردم.خواست خم شه لبمو ببوسه که خیلی سریع گفتم:

_نکن دیوونه.وسط خیابون زشته.

با نارضایتی گفت:تو ماشین خودمونیم دیگه.

_بازم فرقی نداره.اگه کسی از اینجا رد بشه میتونه ماروببینه.

چند ثانیه با تفکر نگام کردو گفت:

_اگه دعوتت کنم بیای خونم, میای؟

تعجب زده گفتم:

_یعنی بیام تهران؟

زد زیر خنده و گفت:تو چطوری دانشگاه قبول شدی؟نخیر عزیزم.چون دیدم گرگان زیاد

رفت و آمد می کنم یه خونه اینجا خریدم.

تعجبم بیشتر شد گفتم:کدوم منطقه خریدی؟

بی حوصله گفت:نهار خوران عزیزم.الان این مهم نیست.دارم بهت میگم میای بریم خونه

ی من تا راحت باشیم؟

با تردید گفتم:

_نه.خب میریم اطراف نهارخوران دور میزنیم دیگه.

خیلی بد بهم نگاه کرد.سرشو برگردوند به سمت روبه روش و در حالیکه به بیرون زل

زده بود گفت:

_این حرفت توهین خیلی بزرگی به من بود.تو با خودت چی فکر کردی؟که منم مثل

جوونای بیکار امروزم؟که انقدر پست فطرتم که تورو ببرم تو خونمو....

خیلی سریع برگشت سمتم.عصبانیت تو چهرش معلوم بود.با دست راستش چونمو گرفت

توی دستاشو گفت:

_من اگه بخوام با کسی س..ک..س داشته باشم خیلی راحت میتونم اینکارو بکنم.بی

اعتمادی تو به من خیلی ناراحتم میکنه وستا.باورم نمیشه که تو هنوز صداقت منو قبول

نکردی.من تورو الان دیگه فقط به خاطر رابطه نمیخوام.من خودتو میخوام.قلبتو

میخوام.علاقتو میخوام.میخوام توی زندگی یارم باشی.برای اولین باره که من تو زندگیم

به یه دختر اعتماد کردم.پس تو هم بهم اعتماد کن.اگه تو نخوای من حتی دیگه بهت دست

نمیزنم.

چشماش داشت روی دو تا چشم های من می چرخید.میتونستم از توشون بخونم که الان

فقط ازم میخواد من هم قبولش کنم.برای من هم چاره ای نمونده بود.با نگاه کردن به اون

چشمای خاکستری و صمیمتی که پشتشون بود و در وهله ی اول کسی متوجه اون نمیشد

نمیتونستم با حرفش مخالفت کنم و دلشو بشکنم.

لبخند زدم و با خونسردی گفتم:

_بهت اعتماد دارم.خیلی زیاد.بریم.

لبهای اونم به خنده وا شد.چقدر زیبا میشد وقتی لبخند میزد.چقدر ساده و صمیمی بود.حتی

ثانیه ای دوری از اون مطمئنم منو دیوونه می کرد.خیل ناخوداگاه بوسه ای سریع روی

لبم گذاشت و کشید کنار.در حالیکه لبخندی رو لبش بود ماشینو روشن کرد.با اعتراض

گفتم:

_این چه کاری بود کردی؟مگه نگفتم تو خیابون زشته.

در حالیکه ماشینو به حرکت در می آورد گفت:تو گفتی نمیخوای کسی ببینه.منم حواسم

به همه جا بود.خیالت راحت.هیچکس جز خودم ندید.

زد زیر خنده.گفتم:

_کوفت رو آب بخندی.

دست راستشو با شوخی آورد زیر گردنم و گفت:هی خانم.خیلی بی ادب شدیا.

دستوش پس زدم و اداشو در آوردم.دوباره خندید.ضبط ماشینو روشن کرد.صدای

مهرنوش بلند شد.آهنگ نرو.

با تعجب برگشتم سمتش و گفتم:تو مهرنوش گوش می کنی؟

گفت:نخیر خانمی.من دارم فقط به خاطر تو این آهنگو گوش میدم.وقتی نبودی این آهنگ

خیلی موثر بود.

از گوشه ی چشم منو نگاه کردوخیلی جدی گفت:دیگه برای بقیه شعر نه شعر میخونی نه

جلوشون میرقصی.فقط برای خودم اینکارارو میکنی.

با خنده گفتم:رودل میکنی.

_بخند خانم.بخند.یه روز میشه که این خنده هارو من برات می کنم و تو هم هیچ راه

فراری نداری.

اخم کردمو گفتم:بی ادب

زد زیر قهقهه گفت:این تیکه کلام تو دهن تو بدجور گیر کرده .

دیگه بعد از اون حرفای عادی زدیم تا اینکه قبل از این که به نهارخوران برسیم.توی یه

کوچه پیچید و ماشینو جلوی یه ساختمون نگه داشت.یه آپارتمان 4 طبقه بود.با نمایی

زیبا.بدون اینکه برگرده عقب خودش رفت دکمه ی آسانسورو زد و رفت داخل.منم سریع

رفتم کنارش.گفتم:

_بد نبود واسه منم صبر میکردیا.ناسلامتی مهمونتم اینجا.

دستمو گرفت تو دستش و دکمه ی طبقه 3 رو فشار داد و به آسانسور تکیه زدو

چشماشو بست.

به تیپش نگاه کردم.یه تی شرت جذب مشکی پوشیده بود و آستیناشو زده بود بالا.با

شلوار لی مشکی.ایست شلوارش خیلی قشنگ بود و تیپشو خیلی قشنگ کرده بود.وقتی

سرمو بالا گرفتم دیدم باخنده داره نگام میکنه.گفت:

_به چی اینطوری زل زدی؟

چشمام گرد شد فقط سرمو انداختم پایین.آسانسور ایستاد.دستمو کشید و در حین راه رفتن

گفت:فدای خانم خجالتیه خودم.

دروباز کرد و منو برد داخل.خودش رفت سمت یه اتاق.ولی من همونجا وایسادم و

باکنجکاوی دورو اطرافمو نگاه کردم.خونه ی خیلی شیکی بود.بعد از ارضای حس

کنجکاویم رفتم روی مبل هاش نشستم.بعد از چند دیقه اون هم اومد و نشست کنارم و

ناغافل منو کشید تو بغلش.حس خیلی خوبی پیدا کردم.بعد از چند ثانیه گفت:راحت باش

عزیزم.روسری و مانتوتو در بیار.

سریع گفتم:نه من همینطوری راحتم.مرسی.

با دستش سرمو برگردوند طرفم و جدی گفت:وستا از من نترس.کاری باهات ندارم.بهت

قول میدم.

از روی مبل بلند شد و رفت توی آشپزخونه.منم روسری و مانتومو در آوردم.از زیر یه

لباس آستین کوتاه تنم بود.در حالیکه داشت توی آشپزخونه کار می کرد وقتی چشمش به

من افتاد لبخندی زد و گفت:چی میخوری عزیزم؟

کم کم داشت یخم باز میشد.گفتم:

_هرچی خودت دوست داری.

از جام بلند شدمو در حال راه رفتن با صدای بلند گفتم:من میرم اتاقارو ببینم.

یه خونه ی حدودا 120 متری بود.4 تا در داشت.در اولوکه باز کردم توالت بود.یه در هم

کنارش بود.که اونم در حموم بود.دوتا در میموند که مشخص بود در اتاقهاست.در اولی

رو باز کردم.اتاقی به رنگ صورتی کم رنگ جلوی چشمم اومد.با تخت یه نفره که

روتختی زیبا و سفیدی روش بود.در اون اتاقو بستم و در اتاق دوموباز کردم.این اتاق از

قبلی خیلی بزرگتر بود.تخت دو نفره ی بزرگی به رنگ قهوه ای وسط اتاق بود.تمام

وسایل لازم برای زندگی توی اون اتاق دیده میشد.چیدمانش هم عالی بود.به در دیگه هم

توی اتاق بود.رفتم بازش کردم.حمومو دستشویی جداگانه ای هم اونجا داشت.درو

بستم.پشت سرم سایه ای حس کردم ولی قبل از اینکه برگردم عقب آرتا از همون پشت

منو کشید تو بغلش.و آروم کنار گوشم گفت:اومدی فضولی خانم کوچولو.

از تو بغلش اومدم بیرون و خواستم چیزی بگم ولی قبل از من اون گفت:

_خب حالا اینجا که کسی نیست و نمیتونه مارو ببینه.

ابروشو با شیطنت انداخت بالا.توی اتاق خواب اصلا جاش نبود.بیشتر میترسیدم.با لبخندی

که از روی ترس اومده بود روی صورتم کشیدم عقب.اون هم اومد جلوتر و صورتشو

آورد نزدیک ولی قبل از اینکه منو ببوسه بهم نگاه کردو با فاصله ی میلی متری لباش از

لبای من گفت:نترس عزیزم.

و اون فاصله رو هم برطرف کردو....

بعد از بوسه ای که ازم گرفت با همون لبخند شیطنت آمیزش دستمو گرفت و منو

برگردوند توی حال و روی مبل نشوند.و خودش هم دقیقا کنارم نشست.روی میز یه بطری

مشروب بود با یه لیوان آب پرتغال.به مشروب اشاره کردمو گفتم:

_این چیه؟

_یعنی میخوای بگی تو نمیدونی این چیه؟

در حالیکه چشمم هنوز به مشروب بود گفتم:میدونم.خیلی هم خوب میدونم.ولی الان روی

این میز چیکار می کنه.

_تو گفتی هرچی خودت میخوای بیار.فکرشو میکردم نخوری.برای همین برات آب پرتغال

هم آوردم.

با صدای بلندی رو بهش گفتم:یعنی تو میخوای بخوری؟

_آره.واسه چی؟

_اگه میخوای مشروببخوری من همین الان میرم.

از جام بلند شدم ولی قبل از اینکه قدمی وردارم دستمو گرفت و دوباره منو نشوند.

آرتا:چه زود قهر میکنی؟باشه بابا.نمیخورم.

_فقط الان نه.هیچوقت نباید بخوری.

_سعی میکنم.

_سعی نکن.قول بده.من از آدمای مست بدم میاد.

_نمیشه که خانمم.

دوباره با عصبانیت از جام بلند شدم ولی این دفعه هم نزاشت برم.منو نشوند و تو چشمام

نگاه کرد.بعد از بوسه ی آرومی که روی پیشونیم گذاشت گفت:چشم عزیزم.قول میدم

دیگه نخورم.فقط به خاطر تو.

منو برگردوند.جوری که پشتم بهش شد.یکی از دستاشو رو شونم گذاشت.با کنجکاوی

سرمو برگردوندم عقب گفتم:چیکار می کنی؟

جوابمو نداد.با اون دستش یه چیزی رو دور گردنم گذاشت.و بعد از اینکه بستش آروم

بوسه ای به گردنم زد.تنم مور مور شد.رومو به طرف خودش کرد گفت:بلند شو

باهم دیگه رفتیم سمت اتاقش و منو برد جلوی آینه.خودش پشتم ایستاد.باورم نمیشد.غیر

قابل باور بود برام.گردنبند فروهرو برام خریده بود.یادمه فقط یه بار بهش گفته بودم از

نشان فروهر خیلی خوشم میاد والان آرتا طلا سفید فروهرو برام خریده بود.خیلی ذوق

کردم.بیشتر از هر زمانی خوشحال بودم.یه جیغ خفیف زدم.برگشتم سمتشو پریدم تو

بغلش و بدون در نظر گرفتن عواقبش صورتشو غرق بوسه کردم.اونم منو محکم بغل

کردو بوسید.وسط بوسیدنام هی داد میزدم آرتا دوست دارم.آرتا خیلی دوست دارم.آخرش

به زور منو از خودش جدا کرد با لبخند سرخوشی که روی لباش افتاده بود.گفت:

_باشه عزیزم.فهمیدم خیلی خشحال شدی.خفه کردی منو.

دوباره رفتم تو بغلش اونم آروم منو گرفت تو آغوشش و کمرمو نوازش کرد.کنار گوشم

گفت:

_تو هر چیزی بخوای من برات فراهم می کنم.فقط همیشه کنارم بمون.

در حالیکه سرم روی گردنش بود و از بوی عطرش مست شده بودم گفتم:هستم.همیشه

پیشت می مونم.چون منم به اندازه ی تو گرفتار شدم.

آرتا با لحن دردمندانه و آرومی گفت:هیچکس به اندازه ی من گرفتار نشده.

منو از خودش جدا کرد و گفت:برو بیرون منم الان میام.

_برای چی؟

دردمند نگام کردو گفت:برو تا کاری باهات نکردم که بعدا پشیمون شم.

دوهزاریم افتاد.با اینکه حال خودمم خوب نبود سریع از اتاق رفتم بیرون و درو بستم.آرتا

هم یه ربع بعد اومد.اون روز خیلی بهم خوش گذشت.شامو هم آرتا زنگ زد برامون

آوردن با اینکه خیلی زود بود برای خوردن شام ولی دوتامون دوست داشتیم با هم شام

بخوریم.ساعت 8 و نیم هم خودش منو رسوند دو تا کوچه پایین تر از خونمون.قرار بود

فردا صبح زود ساعت 5 برگرده.طاقت نداشتم.راستی اینو نگفتم که دقیقا عین همون

گردنبندی رو که برای من خرید واسه ی خودشم گرفته بود.قبل از اینکه پیاده بشم گفت:

امروز روز خیلی خوبی بود.

لبخند زدمو گفتم:برای من هم همینطور.

با لبخند غمگینی گفت:فکر نکنم دیگه توی تهران دووم بیارم.

وقتی خواستم پیاده بشم دستمو گرفتو گفت:توصیه هامو که فراموش نمیکنی؟رقصیدن

بدون حضور من ممنوع.آواز خوندن برای جمع هایی که مرد هم داره ممنوع.مواظب

رفتارت با آروین هم باش.در ضمن با پسرای گرگانی مخصوصا اون پسره ای که اسمش

ساسان بود گرم نمیگیری.

منو کشید سمت خودشو بعد از بوسه ای که روی پیشونیم گذاشت گفت:خودت بهترمیدونی

که من روی این موارد اعصاب درستو حسابی ندارم.پس مواظب باش.

سرمو خم کردمو گفتم:باشه.حالا اجازه هست برم؟

_برو عزیزم.خداحافظ

_خدافظ

در ماشنیو بستم و به سمت کوچمون راه افتادم.اون هم دنبالم میومد.گلومو بغض گرفته

بود.دلم خیلی براش تنگ میشد.حتی همین الان هم دلم براش تنگ میشد.پیچیدم تو

کوچمون.اون سر کوچه وایساد.درو باز کردم.براش دست تکون دادم.اون هم برام دست

تکون داد.رفتم تو خونه.

مامانو بابا چند تا پرسیدن که کجا رفته بودمو با کی بودم.که به سختی پیچوندمشون و

رفتم تو اتاقم.از الان تا دو هفته ی دیگه که برای تولدش میومد نمیدیدمش.خودش بهم

قول داد روز تولدش حتما پیش من باشه.یه غم دیگه هم بهم اضافه شد.حالا باید براش

چی میگرفتم که خوشش میومد؟

--------------------------------------------------------

_یه بار من ازت خواستم بهم کمک کنیا.ببین داری چیکار میکنی؟

مرال در حالیکه هنوز در حال غر زدن بود گفت:آخه دوروزه داریم دنبال یه چیزی

میگردیم که خودمونم نمیدونیم چیه.آخه خودت الافی چرا منو بلند میکنی میاری؟حداقل

بگو داری برای کی میگیری؟

_یه بار که گفتم برای یکی از فامیلامونه که تو تهران زندگی می کنه.

مرال:حالا چیشده که یهو این آقا براتون عزیز شده و اینهمه براش وقت صرف میکنین؟

_دیگه دیگه.به جای اینکه این همه حرف بزنی بگو چی بخریم؟آخه تو که نامزد داری

وقتی میخوای براش کادو بخری چی میگیری؟من تو رو آوردم چون تجربه داری.

_منکه خودمو کشتم.گفتم ساعت بگیر.ای بابا چرا انقدر خودتو اذیت می کنی.به پسرا

میشه هر سال یه ساعت داد.صداشونم در نمیاد.

با سردر گمی و عجز نگاش کردمو گفتم:یعنی میگی یه ساعت بگیرم خوبه؟

مرال:آره بابا.از سرشم زیاده.

خندم گرفت.اگه مرال میدونست اینو میخوام برای کی بگیرم هیچوقت نمیگفت از سرش

زیاده.

بدجور گیر کرده بودم.هرچی میخواست بخرم فکر می کردم کمه.چون مطمئنن وضع

خودشو اطرافیاش خیلی خوبه و چیزی که من میخوام با پولم بخرم در سطح اونا نیست.

ولی بازم نمیتونستم کاری کنم.آخرش هم یه ساعت مردونه خریدم با یه بلیز خیلی

خوشگل که خدا تومن پولش شد.مرال چشماش داشت از حدقه میزد بیرون.به زور

تونستم راضیش کنم که فعلا چیزی در مورد اون طرف نگم.یه کوچولو هم ناراحت شد.

یه مشکل دیگه هم داشتم اونم این بود که کجا براش تولد بگیرم و کدوم رستوران

ببرمش که خودش خیالمو راحت کرد و برنامه اون روزو خودش چید.قرار شد صبح زود

گرگان باشه.من بعد از نهار حدود ساعت های 3 برم پیشش وباهم دور بزنیم.شامو هم

بابا طاهر بخوریم.بعد از اون بریم خونش و کیکشو اونجا فوت کنه.و تا ساعت 10 منو

برگردونه خونه.باید به مامانمم میگفتم که بامرال میرم بیرون تا نگران نشه.

.................................................. ............

ازغروب هر چی با گوشی آرتا تماس میگیرم جواب نمیده.خیلی نگرانش شدم.صبح زود

میخواد بیاد سمت گرگان.بد عنق شدم.حتی وقتی مامان برای شام صدام کرد نرفتم.دل

شوره وجودمو گرفته.سابقه نداشت آرتا منو بیخبر بزاره و جواب تلفنامو نده.ساعت یک

نصفه شبه.می ترسم چیزی شده باشه.چون گوشیش بوق آزاد میزنه ولی خودش جواب

نمیده.تو فکر بودم که چیکار کنم که یاد ساقی افتادم.شاید اون خبری داشته باشه.ولی

نصفه شب بود.ممکنه بدخواب بشه.به هر صورتی بود عذاب وجدان از بیدار کردن ساقی

رو گذاشتم کنار و بهش زنگ زدم.ولی هرچی زنگ میزدم اون هم جواب نمیداد.وقتی

میخوابه عین خرس قطبی میشه.شانس ندارم که.

ساعت 5 صبح دیگه خوابم برد.ولی چون خیلی استرس داشتم ساعت 8 بیدار شدم.دوباره

شمارشو گرفتم.جواب نداد.گوشیو کوبیدم رو تختو رفتم بیرون.دستو صورتمو شستم.برای

اینکه مامان نگران نشه دو لقمه هم صبحونه خوردم.برگشتم تو اتاقم.کتابو جلوم باز

کردم ولی اصلا حواسم به کتاب نبود.تازه میفهمیدم یکی از بدترین دردهای انسان بی

خبری از عزیزانشه.ساعت 9 و نیم بود که گوشیم زنگ خورد.به سمتش یورش بردم.اسم

آرتا رو دیدم.اون لحظه از ذوق یادم رفته بود گوشی رو جواب بدم.به خودم اومدمو دکمه

برقراری ارتباطو زدم.بدون سلام کردن از همون اول شروع کردم به شکایت.

_کجا بودی تو.چرا جواب نمیدادی؟نمی گی من میترسم.

_سلام عزیزم.شرمندتم بخدا.خودمم نفهمیدم چیشد؟

_منظورت چیه؟الان گرگانی؟

یکم مکث کردو گفت:

_نه

_یعنی چی؟پس کجایی؟دیشب چرا جواب نمیدادی؟

_وستا دیشب وقتی برگشتم خونه برادرمو بقیه برام تولد گرفته بودن.خب......نشد....یعنی

نتونستم زود بیدار بشمو حرکت کنم.

با گنگی گفتم:نمیفهمم چی میگی؟اونا برات تولد گرفتن.خب حداقل میتونستی به من زنگ

بزنی و خبر بدی.

با صدای آرومی گفت:آره خب میشد.

_ولی من از یادت رفت بودم.

سریع گفت:نه.نه عزیزم.این چه حرفیه تو هیچ وقت از یادم نمیری ولی...

چیزی نگفت.دلم گرفت.متوجه منظورش شدم.یعنی همینقدر براش ارزش داشتم که دیشب

مست کنه.صدای منم دلگیرو آروم شد:مست کردی؟

_مجبور شدم وستا.همه بودن.آرشام خیلی اصرار کرد.میخواستم بهت....

اومدم وسط حرفش با ناراحتی گفتم:

_باشه.فهمیدم.نمیخواد بیشتر از این توضیح بدی.خیلی خوب فهمیدم تو راحت منو بخاطر

جشنی که دوستانت گرفته بودن فراموش کردی.اصلا درک نکردی من نگران میشم.

فکرشم نمیتونستی بکنی من از دیروز چقدر داغون شدم و چه فکرایی که نکردم.خیلی

راحت مشروب خوردی با چند نفر خوش گذروندی و شاید بیشتر از این......

با تردید گفتم:شاید حتی دیشب با یه دختر...

این دفعه اون حرفمو قطع کرد:

_نه بخدا.وستا مشروب خوردنمو قبول می کنم.ولی دیشب با هیچ دختری نبودم.

_واسم مهم نیست.هرکار دوست داری بکن.نمیخوام صداتو بشنوم.

_وستا

گوشی رو خاموش کردم.و پرتش کردم گوشه ی اتاق.اعصابم شدیدا خراب شده بود.گریه

نمی کردم.دلگیر بودم.ناراحت بودم.حتی فکر کردن به دیشب دیوونم می کرد.نمیتونستم

باور کنم آرتا بعد از این همه که ادعای عاشقی می کرد به همین راحتی زیر قولش

بزنه.حتی بین خودمون باشه از این که بقیه براش تولد گرفتن و اون دیشب پیش اونا

خوش بود عصبی میشدم.

یعنی راست میگفت که با هیچ دختری نبوده؟حرفشو باور کنم؟آخه مگه میشه آدم مست

باشه و اشتباه نکنه.دیشب دوستاش و مشروب خیلی راحت جای منو پر کردن.

غذا ماکارونی داشتیم با اینکه تبم نمیگرفت مجبور شدم برم بخورم.زیاد از حد تو خودم

میرفتم مامان میفهمید.دیگه درس نخوندم.نشستم پای لپ تاپ و فوتبال بازی کردم.حداقل

اینطوری سر خودمو گرم می کردم.ولی بیشتر از چند ساعت طاقت نیاوردم.اون اشتباه

کرد.ولی من دلم نمیومد روز تولدشو خراب کنم.یه ذره تنبیه براش خوبه.سعی می کنم

زود ببخشمش.گوشی روحدودا ساعت 4 روشن کردم.

بعد از 2 مین برام اس ام اس اومد.

_عزیز دلم ببخشید.چرا گوشیتو خاموش کردی.وستا دیشب اشتباه کردم میدونم.ولی لطفا

جواب بده.

اس دوم:

_وستا عزیزم گوشی رو روشن کردی حتما بهم زنگ بزن.باید از دلت در بیارم.

در حال خوندن این پیامش بودم که خودش زنگ زد.کمی که زنگ خورد جواب دادم.ولی

چیزی نگفتم.خودش صحبت کرد.

_خانمم.عزیزم.وستای من.جواب نمیدی؟

............

_ببخشید گلم......میدونی من الان کجام؟طاقت نیاوردم.همون لحظه حرکت کردم سمت

گرگان.حتی لباسمو عوض نکردم.الان جلوی خونتونم توی ماشین.میای بیرون؟

تعجب کردم.این اینجا چیکار می کرد؟چقدر سریع حرکت کرده بود.

_تو اومدی گرگان؟

_فدای صدات بشم.سلام عزیزم.

_سلام

_آره.الانم جلوی خونتونم.بهت قول داده بودم شب تولدم اینجا باشم.پس به هر وضعی که

میشد خودمو باید میرسوندم.

یه پام همش میخواست بره سمت آشپز خونه تا بیرونو نگاه کنم ولی مقاومت کردمو

گفتم:

_خب خوش اومدی.

_یعنی نمیخوای بیای بیرون؟امشب تولدمه ها.

_نمیام.

با درموندگی گفت:ای خدا.چه غلطی کردیما.پاشو بیا بیرون از پشت تلفن نمیتونم از دلت

در بیارم.

_نمیام.

_وستا با اعصاب من بازی نکن.من منت کشی بلد نیستم.پاشو باز زبون خوش بیا بیرون

تا حضوری ازت معذرت بخوام.

_نه نمیام.

_بار آخره بهت میگم بیا بیرون.اگه نیای خودم میام تو خونتون جلوی هر کسی که تو

خونتون باشه دستتو میگیرم میارمت توی ماشین.باید خودت بهتر بدونی که من از چیزی

نمیترسم.

_تو اینکارو نمیکنی.

_اگه نیای بیرون مجبور میشم اینکارو بکنم.

_کار دیشب خیلی بد بود.نمیام.

_باشه خودت خواستی

چند ثانیه سکوت شد.توی اون سکوت یهو صدای آیفون خونمون بلند شد.

عین فنر پریدم.ولی اینطوری میرفتم بیرون تا آیفونو جواب بدم جلوی مامان ضایع تر

بود.پشت در وایسادم به آرتا گفتم:

_از جلو زنگ برو کنار.باشه میـــــــام.فقط تو آیفون دیده نشی.

صدای خندش بلند شد.بلند بلند خندید:رفتم کنار عزیزم.دیدی من هرکاری بخوام میتونم

بکنم.حالا بیا بیرون.

_باشه منتظر باش اومدم.

تلفنو قطع کردم.چند تا نفس عمیق کشیدم.بعد از اینکه به حالت طبیعی برگشتم از اتاق

رفتم یبرون.مامان جلوی آیفون وایساده بود.باخونسردی گفتم:کیه مامان؟

مامان در حالیکه دوباره میرفت توی آشپز خونه گفت:نمیدونم.مردمم دیوونه شدن.زنگ

میزنن در میرن.حتما از این بچه های مردم آزار بوده.

سعی کردم جلوی خندمو بگیرم.

_مامان من میرم خونه مرال.از اونجا هم با هم میریم بازار.اگه طول کشید نگران نشین؟

مامان با تعجب نگام کردو گفت:تو این چند وقته چقدر بازار میری.هیچی هم نمیخری دلم

خوش بشه.

_بازار رفتن که عیبی نداره

_باشه برو.اگه خیلی دیر شد حتما زنگ بزن.

_چشم.

سریع رفتم تو اتاق.تیپ بهاری شیکی زدم.و با آرایش کمی بعد از خدافظی با مامان از

خونه زدم بیرون.خیالم از سمت مرال راحت بود.اون اگه کاری داشته باشه حتما به

گوشیم زنگ میزنه.ماشین آرتا سر کوچه بود.بازم با پورشه اومده بود ولی این دفعه

شیشه های ماشینش دودی شده بود.

از شیشه های جلو که پایین بودن دیدمش.دستشو گذاشته بود رو شیشه و صندلی

ماشینشو عقب داده بود و به حالت لم دادن توش نشسته بود.عینک دودیش رو چشمش

بود و اون یکی دستشو هم گذاشته بود رو پیشونیش.معلوم بود بدبخت از بس اینجا تو

ماشین نشسته خسته شده.در ماشینو باز کردم ونشستم.اون هم از جاش بلند شد.با خنده

نگام کردو گفت:سلام

خیلی خشک جوابشو دادم:سلام.

صندلیشو به حالت اولیه برگردوند.شیشه هارو داد بالا.چونمو گرفت تو دستش و

برگردوند سمت خودش و گفت:چه خوشگل شدی امروز.

تو چشماش نگاه کردمو گفتم:خوشگل بودم.

در حالیکه چشماش به من بود آروم آروم صورتشو آورد جلو.بوسه ی کوچولویی روی

لبام گذاشت و با چشمای بسته لبخندی زد و گفت:

_تو مثل یه چشمه ای که من انرژیمو از اون میگیرم.

چشماشو باز کرد و دسته گلی رو که عقب ماشین بود گرفت جلوم:

_برای عزیز ترینم اینو گرفتم.به امید اینکه منو ببخشه.

اون روز تا تونستم ازش گله کردم و اون هم به نوبه ی خودش نازمو کشید.خیلی خودشو

کوچیک نمی کرد.حتی مثل صبح پشت تلفن به اون صورت معذرت خواهی نمی کرد.خیلی

مغرور و مردونه و البته به اجبار داشت مجبورم میکرد تا ببخشمش که از این کارش

خیلی خندم گرفت.

بهش آدرس دادم و با هم رفتیم چند جای گرگانو دور زدیم.یه جا هم کیک سفارش دادیم تا

ساعت 8 برامون آماده کنند و بفرستند.به هر وضعی که بود از دلم درآورد.ولی بازم

اینکارشو فراموش نمی کردم.آخرشم رفتیم خونش و شامو هم که پیتزا گرفتیم و بردیم تا

توی خونش بخوریم.بعد از اینکه وارد خونش شدیم پیتزاهارو گذاشت روی اپن و برگشت

سمت من.ابروهاشو انداخت بالا و آروم آروم اومد سمتمو با شیطنت گفت:خب خب حالا

رسیدیم به جای حساس.شب تولدم تو میخوای بهم چی بدی؟

دو سه بار ابروهاشو بالا و پایین داد.با خونسردی تمام رفتم سمت مبل و نشستم روشو

گفتم:

_افکار خبیثتو بریز دور.بزرگترین کادو رو با بخشیدنت بهت دادم.

اومد کنارم نشستو منو کشید تو بغلش و گفت:نشد دیگه کوچولو.سالی یه بار بیشتر این

اتفاق نمیفته.میخوای منو تشنه بزاری؟

_اتفاقا همین قصدو دارم.تو تا وقتی ازدواج کنیم تشنه ی بودن با من میمونی.

خندید و گفت:میخوای همین الان کاری کنم تا دیگه نه تو بتونی این حرفو بزنی نه من

تشنه بمونم و اینقدر سختی بکشم.

_جراتشو نداری.

_ندارم وستا؟

_نه نداری.

چند ثانیه بهم زل زد.بعد به دسته ی مبل تکیه زدو پاهاشو انداخت روی هم و باحالت

متفکری گفت:آره ندارم.

خودش زد زیر خنده و گفت:به اندازه ی کافی امروز منت کشیدم دیگه بیشتر از این در

توانم نیست که بخاطر این کار هم بخوام تاوان بدم.

_خیلی هم دلت بخواد

_دلم که میخواد.ولی به نوبه ی خودم من ناز میکشم که تو فعلا این اجازه رو بهم

نمیدی.

_ بی ادب.

زد زیر قهقهه.اینم دلش خوشه ها.فکر کنم الان چرتو پرتم بگم این بخنده.

با ته مایه های خنده گفت:دارم کم کم به این کلمه حساسیت پیدا می کنم.بعدشم خانم

کوچولو اگه من بی ادبم تو دیگه آخرشی که انقدر زود منظورمو میگیری.

یکم به حرفش فکر کردم.راست میگفتا.منم خیلی زود متوجه منظورش میشدم.ذهن خودم

که منفی تر بود.دو تامون این دفعه با هم زدیم زیر خنده.

اون شب هم گذشت البته با شیطنت های کوچیک آرتا.بدون شیطنت اصلا نمیتونست

زندگی کنه.کادوشو دادم.خیلی خوشش اومد.ساعت خودشو با این که خیلی گرون بود از

دستش در آورد و ساعتی که من بهش دادمو گذاشت تو دستش.لباسشو هم همون شب

تنش کرد.البته خیلی بی ادب گرفت جلوی من لباسشو عوض کرد که من چشمامو بستم و

اینکارم سوژه ای شد برای خنده ی اون.بعد از اینکه شامو کنار هم خوردیم شمع های

کیکشو فوت کرد.اون با اشتها کیکو خورد ولی من دیگه نفسم در نمیومد.اشتهای اون

خیلی باز شده بود.ساعت 10 نشده منو رسوند خونه.بخاطر من یه روز دیگه هم موند.

اون روز هم با هم رفتیم بیرون.ولی غروبش اون برگشت به سمت تهران.و دوباره تنها

پل ارتباطیه ما شدتلفن.

روزها پشت سرهم میومدن ومیرفتن.آرتا با اینکه خیلی دلتنگ شده بود و من هم وضعی

بهتر از اون نداشتم دیگه گرگان نیومد.گفت امتحاناتو بده خیال هردومون راحت بشه بعد

خودت بیا تهران.قضیه ی اینکه میخوایم بریم تهران زندگی کنیمو بهش گفته بودم اون هم

خیلی خوشحال شد.با پشتکار درسامو میخوندم و امتحانامو هم خیلی خوب میدادم.روزی

که امتحان درس آقای مرامی همون استاد شیطونه رو داشتیم آخر امتحان ازم خواست

بمونم.وقتی رفتیم توی اتاقش در کمال تعجب ازم خواستگاری کرد.من توی شوک رفته

بودم ولی جوابشو خیلی محکم دادم.نـــــه.من جز آرتا بودن با هیچکسی رو نمیتونستم

تحمل کنم.استاد هم خیلی ناراحت شد از اینکه خیلی رک و راست جوابشو دادم.ازم

دلیلشو خواست.یه جورایی پیچوندمش و ازاتاقش اومدم بیرون.با خودم میگفتم یه وقت

لج نکنه منو بندازه ولی مطمئن بودم همچین آدمی نیست.واقعا فامیلیش بهش میومد.آخر

مرام بود.

روز خداحافظی با مرال هم خیلی سخت بود.با رهام رفتیم بیرون.دو تاشون از رفتنم خیلی

ابراز ناراحتی می کردن.مرال ولی هنوزم گیر داده بود که اون کسیکه براش کادو خریدم

تا بفهمه کی بود.قراره عروسیشون هم مثل اینکه افتاده بود بعد از تابستون.بیچاره ها

خیلی به خاطر داداش رهام الاف شدن.یاشارهم با این که خیلی ادعای عاشقیش میشد با

منشی شرکت خودش ازدواج کرد.البته من خیلی خوشحال شدم.دیگه حوصله ی اونو

نداشتم.

تمام وسایل های خونمونو جمع کردیم و آخرای تیر به سمت تهران رفتیم و در خونه ی

قدیمی ماندگار شدیم.خونواده ی عمو هم اونجا منتظرمون بودن.

تازه یه هفته از اومدنمون به تهران می گذشت.ولی با این حال من هنوز نتونسته بودم

آرتا رو توی تهران ببینم.چون زیاد با تهران آشنا نبودم همیشه ساقی و آروین همرام

بودن.چیزی که خیلی داره روم تاثیر میزاره آروینه.معلومه خیلی داره خودشو کنترل می

کنه و از علاقش حرفی نمیزنه .چهرش روز به روز غمگین تر میشه.

آرتا خیلی از دستم ناراحت شده بود که توی تهرانم ولی پیشش نمیرم.حتی اجازه نداده

بودم منو این چند وقت ببینه.البته مامان بابا با بیرون رفتنم کاری نداشتن.خودم

نمیخواستم تا وقتی که حداقل به صورت تقریبی با تهران آشنا نشدم جایی برم.

ولی صبح آرتا زنگ زد و این دفعه خیلی محترمانه ازم خواست یا خودم بلند بشم و

باهاش برم بیرون.یا خودش میاد خونمون منو میبره بیرون واسه ی شام.و من چون از

این دیوونه بازیاش خیلی می ترسیدم قبول کردم خودم برم بیرون.ولی برای شام نه.گفتم

که فقط نهارو میتونم باهاش باشم.

با مامان حرف زدم.میگفت با ساقی برو.ولی آخرش کوتاه اومدو گفت خودت برو.رفتم

توی اتاقم.زنگ زدم به آرتا.

آرتا:جونم؟میای؟

_سلامت کو؟آره میام.فقط بهم بگو کجا؟آدرسم بده.

_سلام عزیزم.تو نمیخواد بیای خودم میام دنبالت.

_نه آرتا.دوست دارم خودم بیام ببینم تا چه حد با تهران آشنا شدم.

_وستا رو حرف من حرف نزن.وقتی میگم میام دنبالت بگو چشم.منتظر بمون تا 1

ساعت دیگه اونجام.

_باشه.پس فعلا

_خدافظ عزیزم.

گوشی رو قطع کردم.با آرامش لباس پوشیدم.مانتوی مشکی نازک و کوتاهمو تنم کردم.

تازه خریده بودمش.ولی زیاد نمیپوشیدم.چون حجاب خوبی نداشت و برای بیرون پوشیدن

اصلا مناسب نبود.فقط وقتی با کسی بودم شاید اینو تنم می کردم.شالمو که ترکیبی از

رنگ های ملایم بود سرم کردم.واسه آرایش از نظر خودم سنگ تموم گذاشتم.خط چشمو

کامل دور چشمم کشیدم.رژ صورتیمو زدم.مژه هامو با اینکه خودشون بلند بودن بازم

ریمل زدم.یه سایه ی خیلی کم رنگ هم پشت چشمم کشیدم.وقتی ساعتو نگاه کردم دیدم

خیلی به اومدن آرتا مونده برای همین تصمیم گرفتم لاک بزنم.لاک مشکیمو آوردم روی

تخت و با دقت تمام همه ی ناخنامو لاک زدم.چون ناخونام بلند بود خیلی خوشگل شد.

گوشیم زنگ خورد.آرتا بود.ازم خواست بیام بیرون.منم از مامان خدافظی کردم و از

خونه خارج شدم.درحیاطو بستم.ولی همینکه چشممو برگردوندم آروینو دیدم.خونمون

توی یه خیابون بسته نبود.از دو سمت کوچه باز بود.آروین داشت از سمت راست میومد

در حالیکه چشمش به اون سمت خیابون یعنی دقیقا مقابلش بود.اونجا هم چیزی نبود جز

فراری آرتا.آخه یکی نیست به این بگه تو با فراری میای من میام تو چشم.اونوقت همه

متوجه ما میشن.آوینو آرتا هردوشون متوجه من شدن.آروین با یه اخم کوچیک و با

سرعت بیشتر اومد سمتم.آرتا هم از ماشین پیاده شد و به در ماشین تکیه داد.بدشانسی

از این بیشتر؟آروین رسید کنارم.جوری ایستاد که من پشتم به آرتا شد و اون دقیقا رو به

روش.با دقت نگام کردو گفت:

_سلام.کجا؟

با استرس گفتم:سلام.خوبی؟دارم میرم بیرون.

_خب اینو که منم دارم میبینم.این پسره اینجا چیکار میکنه؟چرا به ما نگفتی ببریمت؟

_آروین من قبلا باهات در این مورد حرف زده بودم.

با عصبانیت گفت:گفته بودی دوستش داری.نگفتی میخوای باهاش بری بیرون.تو هنوز

تهرانو خوب نمیشناسی.اگه بلایی سرت بیاره میخوای چیکار کنی؟ها؟!!!!!

_آرتا اینطوری نیست.

با تمسخر گفت:آره اصلا اینجوری نیست.

_مواظب حرف زدنت باش آروین.اجازه نمیدم بهت اینطوری حرف بزنی.

صدای اس ام اس گوشیم اومد.تو دستم بود.بازش کردم.آرتا نوشته بود:میای یا بیام؟

برگشتم بهش نگاه کردم.از همین جا هم عصبانیتش معلوم بود.

_چی میگه؟

دوباره به آروین نگاه کردم.

_آروین من دیگه باید برم.

آروین وقتی مصمم بدنمو دید فقط با همون حالت عصبیش گفت:

_اگه بلایی سرت بیاره خونوادشو به عزاش میشونم.در مورد این موضوع هم باید بعدا با

هم حرف بزنیم.

_باشه.خدافظ

با همون خشمش گفت:_به سلامت.

سریع رفتم سمت ماشین آرتا.اونم وقتی دید دارم میام در ماشینو باز کرد و نشست.اه

لعنتی اصلا یادم نبود دیشب مامان از آروین خواسته بود بیاد براش کاری رو انجام بده.

حالا

چرا باید دقیقا این موقع می رسید!!

نشستم داخل ماشین.

_سلام.

به آرومی جواب داد:سلام

ماشینو راه انداخت.

_اون پسره چی میگفت؟

_اون پسره کیه؟منظورت آروینه؟

چپ نگام کردو گفت:مهمه؟

_آره مهمه.اون پسر عمومه.خوشم نمیاد بهش بگی اون پسره.

آینه شو تنظیم کردو خیلی جدی گفت:من هرطوری بخوام در موردش حرف میزنم.

با خشونت روشو برگردوند طرف منو ادامه داد:و خوشم نمیاد تو ازش دفاع کنی.

با اخم گفتم:آرتا چته؟بعد از این همه مدت همدیگه رو دیدیم.این همه اصرار کردی بیام

بیرون تا اینطوری کنی؟

بعد از چند لحظه سکوتی که شد و آرتا با حرص نفسشو بیرون داد گفت:

_معذرت میخوام عزیزم.دست خودم نبودم.نسبت به آروین خیلی حساس شدم.

چیزی نگفتم.فقط رومو کردم اون سمت.یه دستشو آورد زیر گردنم و صورتمو برگردوند

گفت:

_خانمم عذر میخوام.با من اینطوری نکن.طاقت ندارم.نبینم اخمتو.

بهش لبخند زدم.

_الان داری منو کجا میبری؟

_هرجا که تو دوست داشته باشی عزیزم.دوس داری کجا بریم؟

_خب من زیاد با تهران اشنا نیستم.ولی حواست باشه باید منو زود برگردونی خونه.

_باشه.خب پس بریم نهارو با هم بخوریم.

منو برد به یه رستوران.از همون بیرون شیک بودنش تو چشم بود.دورش باز بود و

فضای خیلی زیبایی داشت.از ماشین پیاده شدم و منتظر آرتا موندم.آرتا هم اومد سمت من

و

دستشو به سمتم گرفت.دستامو تو دستاش حلقه کردم.با هم وارد رستوران شدیم.یه مرد

با لباس مخصوص اومد جلومون و نیمچه خم شد و رو به آرتا گفت:

_سلام آقا.خیلی خوش اومدین.بفرمایین بالا.

با آرتا رفتیم بالا.دستشو ول نکردم.رستوران آروم و پر مشتری ای بود.آهنگ خیلی

ملایمی هم پخش میشد.

خیلی جالب بود.بالا فقط یه میز داشت.ولی فوق العاده بود.غیر قابل باور بود.معلوم بود

اختصاصی ساخته شده.بالا تاریک بود ولی شمع گذاشته بودن.اطرافش هم به طرز خیلی

زیبایی تزیین شده بود.صدای اهنگ اینجا بیشتر بود.جوری که ادمو تو خلسه میبرد.با

تعجب داشتم اطرافمو نگاه میکردم.آرتا دستموبه آرومی کشید .روی صندلی نشستم.آرتا

هم رو به روم نشست.به پشت صندلیش تکیه داد و پاهاشو انداخت روی هم.با دقت زل زد

به من.منم در حالیکه خیلی از دیدن اونجا هیجان زده بودم گفتم:

_وای آرتا اینجا چقدر خوشگله.اون طرفی که طرحه اینجارو داده چه آدم باحالی بوده.

فکر خیلی خوبی کرده.

آرتا با لبخند به من نگاه می کرد.بهش گفتم:

_نمیخوای چیزی بگی؟

با همون لبخندش گفت:طرح اینجارو من دادم.

با تعجب گفتم:شوخی می کنی؟مگه تو مهندسی؟

_نه عزیزم.ولی اینجا مال منه.همون اول خواستم طبقه ی بالا رو مخصوص و طبق نظر

من بسازن.خوشت میاد؟

_آره خیلی.برای چی این پیشنهادو دادی؟

_میخواستم ارامش داشته باشم.

چشمامو ریز کردمو گفتم:دیگه چه کسایی رو اوردی اینجا؟

چشماش هنوز شیطون بود.من عاشق این چشما بودم.برق توشون دیوونم می کرد.با

آرامش گفت:

_عزیزم گذشته ها گذشته.یه بار گفتم به گذشته ی من فکر نکن.

با حرص گفتم:آره خب.حق داری.گذشتت خیلی درخشان نیست.

خم شد روی میز و دستشو گذاشت بالای میز و گفت:وستا چرا خودتو اذیت می کنی

عزیزم؟مهم الانه که من فقط تورو میخوام.

گارسون اومدو بعد از گرفتن سفارشات رفت.

_چطوری ثابت می کنی که فقط منو میخوای؟

زل زد تو چشمام.برای 30 ثانیه هیچ چیزی نگفت.منم بهش نگاه کردم.دستشو کرد تو

جیبش یه کلید گذاشت جلوم.با تعجب بهش نگاه کردموگفتم:

_این چیه؟

_کلید خونم.

_خب چرا میدیش به من.

_ازم خواستی بهت نشون بدم برام با همه فرق داری.اینم فرقت.

_با کلید اینو بهم نشون میدی؟

_کلید خونه ی منو هیچ کسی نداره.حتی آرشام.کسی نمیتونه بدون اجازه ی من وارد

خونم بشه.ولی تو حتی از خودمم برام عزیزتری.

بعد از بررسی کردن این اتفاق توی مغزم کلیدو با خون سردی برداشتم و گذاشتم تو

کیفم.لبخندش هنوزم روی لبش بود.

_ولی این به تنهایی برای ثابت کردن وفاداریت کافی نیست.خدمتکار خونت هم یعنی کلیدو

نداره؟

دستشو کشید تو موهاشو با کلافگی گفت:

_وستا تو خودتو برای من با اونا مقایسه می کنی؟

غذا رو آوردن.آرتا دست به سینه شد.و با شماتت منو نگاه کرد.قبل از اینکه گارسون بره

آرتا درحالیکه چشماشو از من نگرفته بود بهش گفت:

_هیچکس حق نداره بالا بیاد.تا وقتی که من خودم خبرتون کنم.

گارسون چشمی گفت و رفت.

_دیگه نبینم از این حرفا بزنی وستا.جایگاه تو توی زندگی من خیلی متفاوته.فهمیدی؟

سرمو تکون دادمو گفتم:آره.

با آرامش شروع به خوردن کردیم.تا اتمام غذا هیچکدوممون حرف نزدیم.آرتا نسبت به

دفعه های قبل سرسنگین تر بود.و این اذیتم می کرد.

به ساعتش نگاه کرد.ساعتی که من بهش داده بودمو به دستش بسته بود.بلند شد.

صندلیشو آورد کنارم گذاشت.دوباره نشست روش.وروی دستاش که بالای میز بود خم

شد.با اخم ظریفی زل زد به من.منم داشتم خیره نگاش می کردم ولی بعد از چند ثاینه

طاقت نیاوردم سرمو انداختم پایین.ولی سنگینی نگاهشو هنوز حس می کردم.

_الان منو برمیگردونی خونه؟

با همون نگاه خیره اش که دیگه داشت عصبیم می کرد گفت:نه.هنوز خیلی مونده به

اینکه خونوادت نگران بشن.تا بعد از ظهر میمونی.

با تعجب گفتم:کجــــــــــا؟اینجا تا بعد از ظهر میمونم؟

بدون توجه به سوال من گفت:میدونی مانتوت بدن نماست؟

چشمامو گرد کردمو گفتم:برای چی؟

_از این مانتوت خوشم نمیاد.دیگه نمیپوشیش.

عصبانی شدم:آرتا تو دیگه به مانتوی منم گیر میدی؟اینجور چیزا که دورو اطراف تو

زیادن.

_وستا در مورد این مسائل با من بحث نکن.اگه دورو اطرافم این طرز لباس پشویدنا

عادیه و خودمم میبینم مشکلی نیست ولی من به تو اجازه نمیدم از این مانتوها بپوشی.

دلیلی نمیشه چون اطرافم همیشه بی حجابی بوده بزارم تو هم اینطوری بگردی.تو جشنا

هم اگه لباس مجلسی میپوشی به اندازه ی پوشیدن این مانتو توی مکان عمومی ایراد

نداره.

_من این مانتو رو فقط وقتی با اشناهامون بیرونم میپوشم.

_اینش برام مهم نیست وستا.

دستشو گذاشت پشت گردنم و هم خودش اومد جلو هم سر منو آورد جلو و چشم تو چشم

گفت:

_دیگه نمیپوشیش.

و خیلی آروم لبامو بوسید.بعد از بوسه اش منو گرفت توی بغلش و همونطور نشسته من

سرمو گذاشتم روی سینش.در حالیکه نوازشم می کرد گفت:

_خیلی دوستت دارم وستا.دیوونت شدم.یه دیوونه که دیگه بدون عزیزش نمیتونه نفس

بکشه.همیشه بمون.

چیزی نگفتم.فقط سرمو محکم تر توی سینش فشار دادم و عطر تنشو بلعیدم.

بعد از 5 دیقه که هردومون داشتیم از همدیگه انرژی میگرفتیم در حالیکه خودش بلند

میشد منم بلند کرد.

آرتا:امروز نتونستم اینجا رو برات آماده کنم.ولی جبران می کنم.بریم.

لال شده بودم.فقط داشتم از بودن در کنارش لذت می برئم.اونم فهمیده بود و خودشو ازم

دور نمی کرد.دستمو گذاشت دور بازوهاش و خیلی شیک منو از پله ها برد پایین.همه یه

جور دیگه بهش نگاه می کردن و احترام خاصی براش قایل بودن.از رستوران اومدیم

بیرون و سوار ماشین شدیم.

_کجا میریم؟

_می ریم خونه ی من.

_اونجــــــا واسه چی؟

_تو دوست نداری بیای خونه تو ببینی؟

با تردید گفتم:چرا دوست دارم.ولی خب میترسم دیر بشه.

_نگران نباش عزیزم.من تا ساعت 4 میرسونمت خونه.طوری که مامان بابات نگران

نشن.

_اگه برم خونه مامانم نمیگه اینهمه وقت کجا بودی؟حداقل باید یه چیزی خریده باشم که

بگم بازار بودم.

برگشت نگام کرد و با ریز بینی گفت:وستا.تو هنوز میترسی بیای خونه ی من؟

سرمو تکون دادمو گفتم:نــــه نـــه.ولی خب...

اومد وسط حرفمو گفت:

_نگران نباش.منو تو تنها نیستیم خدمتکارای خونه هم هستن.

_منظورم این نبود آرتا.

با ترس ادامه دادم:آروین اگه بفهمه ناراحت میشه.

وقتی شنید با خشونت برگشت طرفم.ماشینو زد کنار.سر شونمو گرفت و خیلی محکم و به

حالت داد گفت:

_وستا بار آخرت باشه اسم آروینو جلوی من میاری.به درک که ناراحت میشه.من هر

کاری بخوام می کنم.به اونم هیچ ربطی نداره.

چشمام درشت شده بود.چرا یهو قاطی زد.تعادل نداره.با ترس گفتم:باشه بابا.چرا میزنی.

نفسشو داد بیرونو دوباره ماشینو راه انداخت.خیلی مظلوم شده بودم.انگار شهر غریب

روم تاثیر گذاشته بود.اگه یه دونه دوباره میزدم تو صورتش حالیش میشد با من نباید

اینطوری حرف بزنه.....

ولی خب دلم نمیاد.دوسش دارم.کنار یه مغازه ی لوازم آرایشی نگه داشت.واز اونجا برام

انواع و اقسام وسایل آرایشو خرید.وقتی دوباره سوار شدیم بهش گفتم:

_من احتیاج به این همه وسایل آرایشی ندارما.

_برات خریدم که فقط داشته باشی.لازم نیست ازشون استفاده کنی.

جلوی یه خونه که رسیدیم ریموتو گرفت دستش و درو باز کرد.

از همون بیرونش انگار داشتم بهشتو میدیدم.حیاطش فو ق العاده بود.درخت و گل های با

طراوت دور تا دور ساختمون اصلی رو پوشونده بودن.یه آلاچیقه خیلی بزرگ هم وسط

درختا بود.

_تو دیگه به بهشت احتیاج نداری.اینجا خود بهشته.

ماشینو نگه داشت.خم شد سمتم وکنار گوشم گفت:بهشت من با تو بودنه.

رفت کنار و گفت:حالا پیاده شو تا بریم داخلشو هم ببینی.

وقتی از ماشین پیاده شدیم سوییچ ماشینو گرفت به سمت یکی از اون دوتا مردهایی که

اونجا بودن و بعد دست منو گرفتو با هم رفتیم داخل.بعد از چند ثانیه یه خانم نسبتا پیر

اومد

جلومون و نگاه دقیقی که به من انداخت گفت:

_خوش اومدین اقا.سلام خانم.

_مرسی ربابه خانم.

منو برد تو قسمت پذیرایی خونه.عجب خونه ی سلطنتی ای.ادم انگشت به دهن میمونه.با

دقت اطرافو نگاه میکردم و به همون صورت روی یه مبل نشستم.آرتا هم دقیقا کنارم جا

گرفت.یه بوسه ی نرم روی گونم گذاشت و گفت:

_به خونه ی خودت خوش اومدی عزیزم.

اون زنی که آرتا ربابه صداش کرد.با سینی وارد پذیرایی شد.آرتا دستشو دور کمرم

انداخت.

به سینی دقت کردم.دو تا جام پر شده و یه بطری مشروب بود.با تعجب به آرتا نگاه کردمو

گفتم:

_آرتـــــــــــــــــــا

ربابه رسیده بود کنارمون.آرتا هم که متوجه دلیل اعتراضم شد رو به ربابه با عصبانیت

گفت:

_ربابه خانم این چیه آوردین.مگه من نگفتم دیگه مشروب توی خونه ی من مصرف

نمیشه.

ربابه با ترس و در حالیکه زیر چشمی منو نگاه میکردگفت:آخه آقا من فکر کردم با خانم

اومدین و ایشون هم...

آرتا اومد تو حرفشو گفت:بسه ربابه.وستا مشروب نمیخوره.منم همونطوری که بهتون

گفته بودم دیگه برام مشروب نمیارین.حالا برو دو تا شربت بیار

چشم آقا.

با ریز بینی چشمامو دوختم به آرتا.خندید و گفت:

_چیه عزیز دلم؟چرا اینطوری نگاه میکنی؟ربابه حواسش نبود.خیلی وقته بهش گفتم

مشروب نمیخورم.ولی این چون دیده با یه دختر اومدم خونه فکر کرده....

ادامه ی حرفشو نداد و با شیطنت به من نگاه کرد.صورتشو نزدیکم کرد و خواست بوسه

بگیره که ربابه رو دوباره دیدم.سریع کشیدم کنار.آرتا وقتی عکس العملمو دید و متوجه

دلیلش شد.تکیه شو داد به مبل و در حالیکه دوتا ابروهاشو بالا داده بود دست به سینه

زل زد به ربابه تا کارش تموم بشه.

ربابه خیلی سریع کارشو انجام داد ولی قبل از خارج شدنش آرتا گفت:

_ربابه کسی این قسمت از خونه وارد نمیشه.اگه کسی هم زنگ زد میگین نیستم.

_چشم آقا

از اون قسمت خارج شد.آرتا با دقت خودشو کشید سمتم .دستشو انداخت دور گردنم و

سرشو چسبوند به پیشونیه منو زمزمه مانند گفت:

_خانم کوچولو تو از ربابه خجالت می کشی؟

منم با زمزمه گفتم:نباید بکشم؟اون خیلی بزرگتر از منه.

_حالا که رفت دیگه دلیلی برای خجالت نیست.

و فاصله ی بین لبهامون رو طی کرد و......

وقتی کارش تموم شد گفت:عزیزم پاشو بریم بالا رو نشونت بدم.

کم کم داشتم میترسیدم.ولی نه.آرتا با من کاری نداره.من مطئنم.همراهش رفتم.طبقه ی

بالا هم خیلی خوب تزیین شده بود.معلومه که سلیقه ی آرتا حرف نداره.در چند تا اتاقو

باز

کردو نشونم داد.اتاق کارش هم دقیقا آخر سالن بود.دوباره برگشتیم اول سالن.یه در بود

که اونو باز نکرد و بدون شک اتاق خودش بود.رفت به سمت اون در و رو به من گفت:

_اینم آخرین اتاق که اگه تو راضی باشی در آینده این اتاق دوتامون میشه

باز کرد و خودش گوشه وایساد تا من وارد بشم.پشت سرم اومد داخل و درو بست.عجب

اتاقی.بهتره بگم عجب خونه ای.وای خدای من.یه اتاق سفید و مشکی با یه تخت خواب

به رنگ شرابی که حریری بالای اونو پوشونده بود.توی این اتاق به تنها چیزی که میشد

فکر کرد خواب بود.دوست داشتم با هیجان شیرجه بزنم روی تخت.ولی قبل از اون دستای

آرتا دور کمرم حلقه شد وسرشو گذاشت کنار گوشمو آروم گفت:

_چطوره خانمم؟خوشت میاد؟

_فوق العاده اس آرتا.

آروم دستمو گرفت.منو نشوند روی تخت وخودش هم نشست کنارم.صورتمو نوازش

کرد.نمیدونم چرا ولی این بار من به سمتش خم شدم وبوسه ای روی لباش گذاشتم.اون

هم از خدا خواسته دستشو گذاشت پشت گردنم و بعد از گاز آرومی که گرفت ول کرد.

سریع ازش جدا شدم.چشماش.وای خدای من.دیگه بیشتر از این موندن توی این اتاق

صلاح نبود.

_خب دیگه.بهتره بریم پایین.

خواستم از جام بلند بشم ولی دستمو سریع کشید و به حالت خوابیده افتادم روی تخت.

خودشم خم شد روم.صداش تحلیل رفته بود.

_عزیزم از چی فرار می کنی؟

_برو کنار.خواهش می کنم.

_چرا از من میترسی وستا؟

چشمامون داشت روی همدیگه می لغزید.و این برای هردومون خطرناک بود.بنابراین

چشمامو ازش دزدیدم و انداختم پایین.

_آرتا.بزار از اتاق برم بیرون.تو الان حالت خوب نیست.

_فقط حال من بده؟پس تو چی؟یعنی تو هیچ حسی نداری؟

چیزی نگفتم.یعنی چیزی نداشتم که بگم.

_آروم باش عزیزم.من میتونم خودمو کنترل کنم.پس نترس.

بعد خودش هم کنارم دراز کشید.دوباره میخواستم بلند بشم که اجازه نداد و منو به صورت

خوابیده کشید توی بغلش و سرشو گذاشت روی موهام.در حالیکه با دستم بازی میکرد

زمزمه وار شروع به صحبت کرد:

_منو تو میتونیم با هم باشیم.وستا خودت باید فهمیده باشی که از صمیصم قلب دوستت

دارم.برام سخته تورو ببینم و باهات کاری نداشته باشم.مگه منو نمیخوای؟پس درکم کن

عزیزم.

بوسه ای روی موهام زدو گفت:

_من بهت نیاز دارم.

_اما ما هنوز ازدواج نکردیم.

_تو که آخرش مال خودمی.پس نباید ترسی داشته باشی.هرچیزیم که بشه توپیش منی.

_آرتا بازم صبر کن.درکت می کنم.ولی نمیتونم قبول کنم.

از هم جداشدیم.دو تامون نشستیم روی تخت و اون با ناراحتی گفت:

_دیگه چقدر صبر کنم وستا.میدونی من الان چند ماهه با هیچکسی نبودم.بخاطر وجود

تو.چون فقط با تو بودنو میخوام.من یه مردم.یه مردی که تا الان همه چیزو تجربه

کرده.کسیم که یه بارم نشده وقتی نیازی دارم کسی برطرفش نکنه.ولی الان 4 ماهه که

همه چیزو کنار گذاشتم.درک کن من یه مردم و تو هم دختری که من بهش علاقه دارم.تا

کی میخواس عذابم بدی؟.

تا حدی حق داشت.باید زودتر قضیه ی ارتار با خونوادم در میون میزاشتم.از سرجام بلند

شدم و در حالیکه پشتم بهش بود گفتم:

_تا قبل از ازدواج من نمیتونم هیچ رابطه ای باهات داشته باشم.

و خیلی سریع اتاقو ترک کردم تا اتفاق دیگه ای نیفته...........

بعد از اون آرتا منو برگردوند خونه.توی راه حرف زیادی نزد.خیلی رسمی برخورد کرد.

گاهی از این رابطه ای که بینمون پیش اومده میترسیدم.از انتخابم میترسیدم.از آرتا

میترسیدم.ولی با این حال بازم از راهم انصراف نمیدم.چون من آرتا رو میخوام.من این

مرد پر صلابتو میخوام.شاید توی روابط زیاد بهم گیر بده ولی باهام خیلی مهربونه.

مطمئنم اون هم از ته قلب منو میخواد.بعد از اون دفعه چند بار دیگه هم خونه ی آرتا

رفتم.طوری شده بود که دیگه کل افراد اون خونه منو میشناختن و برام احترام خاصی

قایل بودن.

اون شب از طرف آروین خیلی سرزنش شدم وکلی نصیحت بارم کرد.

روز ها باز هم با سرعت گذشتند و برای من چیزی جز علاقه ی بیشتر نسبت به آرتا

نیاوردند.آرتا هم بدتر از من.فداکاری کردن هاش بیشتر شده بود.هرچیزی که میخواستم

با عشق برام فراهم میکرد.و دیگه حرفی از رابطه داشتن هم نزد.فقط بهم فشار میاورد

تا زودتر موضوع رو با خونوادم در میان بزارم.

تا الان صبر کرده بودم چون بابا خیلی درگیر کارخونه شده بود.و چند وقتی هم مامان

همش از آروین حرف میزد.باید صبر میکردم تا این وضعیت آروم بشه.

چیز عجیب این چند وقت تذکر دادن بیش از حد ساقی و آروین بود.هی میگفتن دیگه

بکش کنار.به آرتا اعتماد نکن.خیلی مواظب باش.....و خیلی حرفای دیگه.ولی من

حرفاشونو دوست نداشتم و قبول نمیکردم.آرتا نباید بخاطر گذشتش سرزنش بشه.سر

همین موضوعات با آروین و ساقی سرسنگین تر شده بودم.

ساقی هم وقتی دید اینطوری باهاش برخورد میکنم دیگه زیاد باهام کاری نداشت.ولی

آروین با همون مهربونیش همیشه مواظبم بود و برای همه ی کارها راهنماییم می

کرد.حتی اگه باهاش بد برخورد می کردم.این صبوریش و خوب بودنش داشت دیوونم

میکرد.آروین از از لحاظ اخلاق بهترین بود و من از اینکه دلشو شکستم روزی نبود که

احساس عذاب وجدان نداشته باشم.ولی با این حال غرق در روزای خوبم با آرتا بودم.

3شب دیگه عروسی آرشام و ملیکا بود.دقیقا پنج شنبه شب میشد.دوست داشتم برای

خرید لباس با آرتا برم.ولی مامان گفت تو و ساقی با هم برین خرید کنین.آرتا هم از اینکه

من با اون نرفتم ناراحت شد.ولی یه جوری از دلش در آوردم.

آروین هم باهامون اومد.اون کت و شلوارشو خریده بود.نگرانی رو تو چهره ی آروین

میدیدم.ولی دلیلشو نمیفهمیدم.

همه جارو زیر پا گذاشتیم.ساقی لباسشو خیلی سریع انتخاب کرد.یه پیرهن کوتاه به رنگ

سورمه ای.

ولی من هرچی میگشتم چیزی پیدا نمیکردم.آروین با انتخابای منو ساقی کار نداشت.ولی

آرتا گفته بود لباسم باز و کوتاه باشه اصلا توی مجلس راهت نمیدم.ازش بعید نبود این

کارو بکنه.برای همین مثل یه دختر خوب دنبال لباس های پوشیده بودم.داشتم از پشت

ویترین مغازه داخلشو نگاه میکردم که ساقی زد پشت دستم.برگشتم سمتش گفتم:

_ها؟

چشاش به سمت چپم بود.گفت اینو ببین.خیلی خوشگله.

چشممو بر گردوندم.یه ماکسی بود.به رنگ مشکی.راست میگفت خیلی خوشگل بود.چشم

آدمو تو نگاه اول میگرفت.

رومو کردم سمت آروین که چشمش به من بود گفتم:چطوره آروین؟

اونم به لباس نگاه کردوگفت:از نظر منم خیلی قشنگه.

با حالت پرسشی نگام کردو گفت:پس همینو میخوای؟بریم تو ببینیم؟

_آره بریم.

با هم رفتیم داخل مغازه.لباسو گرفتم و داخل اتاق پرو شدم.به سختی تنم کردم.یه ماکسیه

بلند یک آستینه .پایینش هم تا زانوش چاک داشت..فوق العاده بود.خندم گرفته بود از

اینکه این همه دنبال یه لباس پوشید گشتم آخرش این چشممو گرفت.حالا بد هم نبود.تا

حدی پوشیده بود.در اتاقو باز کردم.ساقی با هیجان گفت:

_وای وستا چقدر ناناز شدی.دلم میخواد با چشمام قورتت بدم.

_دیوونه.

به آروین نگاه کردم.مات شده بود روی من.سرشو گرفت بالا.تو چشمام زل زد.این همه

غم کجا بودن که الان خودشونو نشون دادن.دلم گرفت.چشماشو بست.بعداز دوثانیه باز

کرد و با نگاه دلگیری که بهم انداخت روشو ازم گرفت و به سمت فروشنده رفت.

آخی.چه پسر معصومی.من شده بودم یه ظالم که فقط داشتم این پسرو عذاب می دادم.چه

فداکارانه بخاطر احترام به علاقه ی من ازم گذشت.در حالیکه میتونست خیلی راحت با

خونوادم صحبت کنه و مطمئنا نظر پدر و مادرم راجع به اون مثبت بود.شاید هم صبر

کرده بود تا یه فرصت خوب پیش برسه تا اون هم پا پیش بزاره.ناخوداگاه از این فکر

ترسیدم وسریع این افکارو از خودم دور کردم.به سمت آروین و ساقی رفتم.پولشو

حساب کردیم وبعد از خریدن لباس به خونه برگشتیم.یه توضیح کوچیک در مورد لباسی

که خریدم به آرتا دادم.خیلی دلش میخواست بیاد لباسو ببینه.ولی بخاطر کارهای آرشام

درگیر بود.طوری که حتی فرصت حرف زدن هم نداشتیم.

---------------

بعد از ظهر بود.امشب جشن برگزار میشد.از صبح رفته بودم خونه ی عمو شون.با ساقی

همه ی وسایلمونو هم آماده کرده بودیم.کفش هم چون داشتم دیگه نخریدم.قرار بودبا

آروین بریم آرایشگاه و وقتی کارمون تموم شد دوباره به خودش زنگ بزنیم تا بیاد

دنبالمون. و از همونجا بریم خونه ی آرتا.جشنو اون جا گرفته بودند.چون هم بزرگ و با

صفا بود و هم بهتر از هر جای دیگه.

برخلاف دفعه های قبل که آرتا روی حضور آروین کنارم حساس بود این دفعه چیزی از

بابت اینکه آروین آرایشگاه میاد دنبالمون نگفت.احتمالا از بس سرش شلوغه حواسش

به این یه مورد نبوده.

................

ساقی با هیجان گفت:

_وای وستا چقدر این مدل آرایش بهت میاد.

روشو کرد به سمت آرایشگر و گفت:مرسی هما جون واقعا گل کاشتی.

آرایشگر با خنده گفت:ماشالله خودشون چیزی کم نداشتن.

بعد از اینکه از آرایشگر تشکر کردم به خودم توی آینه نگاه کردم.یه دختر با چشم های

کشیده ی مشکی که اولین چیزی بود که هر بیننده ای رو متوجه خودش میکرد.سایه ی

تیره ای پشت چشمام.مژه هایی که بیشتر از قبل بلند شده بودند و رژ لب صورتی.با

موهایی فر کرده.که بعضی از شاخه هاش روی صورتم آویزون شده بودن.حتی تضاد بین

موهای مشکیم با صورت سفیدم جالب بود.لباس شبمو هم تنم کرده بودم.وکفش پاشنه بلند

مشکی هم پام بود.به ساقی نگاه کردم.اون هم خیلی زیبا شده بود.آرایش اون بیشتر تیره

بود.و جلوی موهاشو حالت نیمه فشن داده بودن و از پشت فرهای درشت زده بودند.

ساقی:وستا آماده شو.آروین کنار در وایساده.

_باشه

سریع مانتومو پوشیدم و شال نازکمو خیلی آروم روی موهام گذاشتم تا حالتش خراب

نشه.بعد از اینکه با آرایشگر حساب کردیم اومدیم بیرون.آروین کنار ماشین وایساده بود

و به

در زل زده بود.وقتی مارو دید اومد نزدیک و گفت:چقدر دیر ...

چشماش روی من ثابت شد.در کمتر از 3 ثانیه به خودش مسلط شدو گفت:

_چقدر دیر کردین؟

_تقصیر من نبود ساقی خیلی به آرایشش گیر داده بود و ارایشگر بیچاره رو ول نمیکرد.

ساقی:خب حالا.انگار همش من داشتم به خودم میرسیدم.

ورفت در ماشینو باز کردو سوار شد.من هم به دنبالش.ولی قبل از اینکه در عقبو باز کنم

آروین به آرومی گفت:

_خیلی خوشگل شدی.امیدوارم آرتا ارزششو داشته باشه.

با ناراحتی سوار شدم.خب معلومه آرتا ارزششو داره.اون هم سریع اومد سوار شد و

بدون هیچ حرفی راه افتاد.

مسیر آشنای این چند وقت منو طی کرد وکنار خونه ی آرتا نگه داشت.

ساقی با هیجان از بیرون به خونه نگاه کردو گفت:این آرتا دیوونس.بیشتر از اینکه اینجا

شبیه خونه باشه از بیرون شبیه قصره.

خواستم بگم کجای کاری ساقی.داخلشو ندیدی که از قصرم خوشگل تره.ولی جلوی

خودمو گرفتم چون این حرفم سوتیه خیلی بزرگی حساب میشد.اینطوری اونا میفهمیدن

من خونه ی آرتا اومدم.

بعد از اینکه کارت عروسی رو به مردی که کنار در وایساده بود نشون دادیم وارد باغ

شدیم.جمعیت خیلی زیادی اومده بودند.صدای ارکستر گوش کرکن بود.با چشمم دنبال آرتا

گشتم.عروس و داماد هنوز نیومده بودند.با کنجکاوی اطرافمو نگاه میکردم که دیدم خود

آرتا با چشم هایی که توی اون تاریکی داره برق میزنه به سمتمون اومد.

با صدای نسبتا بلندی بخاطر اهنگ رو به آروین گفت:

_به به.آقا آروین.خوش اومدین.

با خوش رویی به ساقی هم دست داد.و روشو کرد سمت من و چشمکی به سمتم فرستاد

و گفت:

_سلام وستا خانم.هرروز زیباتر از دیروز

منم با خنده گفتم:سلام.مرسی.چشمات خوشگل میبینه.

ساشا هم اومد کنارمون.سریع برگشتم سمت ساقی تا عکس العملشو ببینم.چشماش برق

زدند.عاشقیه دیگه.

_سلام دوستان.خیلی خوش اومدین.

ازش تشکر کردیم.

به آرتا نگاه کردم.چشماش چه برقی داشت.برق خوشحالی.داشت دیوونم میکرد.دستشو

دراز کردو گفت:بفرمایین خانما شمااز این سمت بیاین تا راهنماییتون کنم لباستونو

عوض کنید.

و رو به ساشا ادامه داد:ساشا جان شما هم هوای آقا آروینو داشته باشید تا این دوتا

خانم برگردند.

ساشا:به روی چشم.

ودستشو گذاشت پشت آروینو اونو همراه خودش برد.

از سمت در تا یه جای خاصی فرش قرمز پهن کرده بودند و دور تا دور اون فرشو گل

های رز قرمز گذاشته بودن و خوشه های پیچ در پیچی هم کنارش بودند. معلوم بود فرش

قرمز برای ورود عروس و داماده.به همراه آرتا به سمت داخل خونه رفتیم.ساقی بعضی

جاها ایست میکرد و با کسانی که میشناخت سلام و احوال پرسی میکرد.یه جا که کامل

حواسش از من پرت شده بود.آرتا بازیرکی خم شد سمتم و خیلی آروم گفت:

_امشب غوغا کردی که خانم کوچولو.نمیگی من دیوونه میشم وقتی تورو اینطوری

میبینم!

براش خنده ی پر عشوه ای کردم ولی چیزی نگفتم.

دوباره آروم گفت:دیوونه دیوونه.نخند اینطوری تا کار دستت ندادم.

من هم به تلافی چشمکی به سمتش حواله کردم.دوباره راه افتادیم و داخل خونه رفتیم.

بدون هیچ حرفی دیگه ای مارو به سمت یه اتاق در طبقه بالا برد و بعد از نگاه مهربونی

که بهم انداخت رفت.

ساقی:وستا به نظرت ساشا از مدل آرایشم خوشش اومد؟

_تو اول مانتو تو در بیار با این تیپ برو جلوش بعد عکس العملشو ببین.

_راست میگیا.پس زود باش.دیدی امشب چقدر خوشگل شده بود.

_آره حسابی دختر کش شده.مواظب باش از دستت در نره.

با عصبانیت ظاهری گفت:نخیر.ساشا همچین آدمی نیست که اگه دخترا بخاطر ظاهرش

اومدن جلو بهشون رو بده.

مانتو مو در آوردم.استرس داشتم برای مواجه شدنم با آرتا.یعنی از لباسم خوشش

میومد.دوباره به خودم نگاه کردم.چیزی کم نداشتم.از سرش هم زیاد بودم.بهتر از من

هیچ جا نمیتونست گیر بیاره.

از اتاق رفتیم بیرون.ربابه خانم داشت با چند تا از خدمتکارا حرف میزد.چشمشون که به

من افتاد سلام کردن.منو ساقی هم جوابشونو دادیم.ساقی اصلا تو این فکرا نبود که چرا

الان اینا باید به ما وسط این هاگیر واگیر سلام کنن.

خیلی سریع جایی که آروین نشسته بودو پیدا کردیم.سونیا و فرناز و طاها رو هم با چند تا

از فامیلای دیگه شون که قبلا باهاشون آشنا شده بودم دیدم.آروین با اینکه منو توی این

لباس دیده بود دوباره با تعجب داشت به من نگاه می کرد.ساشا هم که کنارش بود چشم

دوخته بود به ساقی.با طمانینه به سمتشون رفتیم.آرتا رو دیدم که کنار یه آقایی وایساده

بود و انگار تا قبل از دیدن من مشغول حرف زدن با اون بود.ولی وقتی چشمش به من

افتاد حرفشو ادامه نداد و فقط به من نگاه کرد.پس خوشش اومد.غرق در خوشحالی

شدم.با عذر خواهی دستشو به سمت اون مرد تکون داد و خواست به سمت من بیاد که

سونیا جلوش ظاهر شد و اونو به حرف گرفت.ولی چشم آرتا هنوز پیش من بود.از اینکه

سونیا جلوش در اومد حرصم گرفت.رفتم سمت چپ آروین و دقیقا رو به روی جایی که

آرتا وایساده بود نشستم.و با دلخوری به سمتش چشم دوختم.

عروس و داماد هم اومدند ودخترو پسر های کوچولو هنگامی که اونا از روی فرش

عبور میکردن کنار پاهاشون گل میریختن.آرتا هم رفت سمت عروس و داماد و بعد از

خوش و بش کوتاهی که اون و چند تا از بزرگها با عروس و داماد داشتن به سمت

جایگاهشون راهنمایی کردند. چند تا دختری که دامن های کوتاه به همراه لباس های

خاصی پوشیده بودن خیلی سریع وارد محل رقص شدن و هماهنگ شروع به رقصیدن

کردند.معلوم بود همه ی کارهاشون طراحی شده اس.ارکستر داشت خودشو خفه می کرد.

بدن من هم داشت وول میخورد.دوست داشتم برم وسط.همه محو رقصیدنه اون دخترا

شده بودن.با هیجان رومو کردم اونور که دقیقا سمت راست آروین میشد و خواستم به

ساقی بگم بعد از این آهنگ ما هم بریم وسط که نگام به آروین افتاد با خنده ی مهربونی

داشت نگام میکرد.منم کم نیاوردمو خیره نگاش کردم.انگار خوشش اومد چون لبخندش

پهن تر شد.دستمو از زیر میز گرفت توی دستاش و آروم گفت:

_وقتی هیجان زده میشی قیافت خیلی جالب میشه.

_تو از کی منو زیر نظر گرفتی؟

سرشو نزدیک کردو گفت:

_از همون لحظه ای که با این لباست اومدی اینجا نشستی.

خندم گرفت.ساقی برگشت با تعجب نگامون کرد.وقتی دید منو آروین گرم صحبت شدیم از

جاش بلند شدو گفت:

_من میرم پیش دوستام.زود میام.

چه راحت میدونو برای برادرش باز کرد.خوشم اومد به این میگن خواهر.با نوازش دستم

توسط آروین از رفتن ساقی چشم گرفتم و به آروین نگاه کردم.بدون هیچ حرفی فقط نگام

کرد.نمیدونم چرا دستمو از دستش نکشیدم بیرون.کافی بود آرتا این صحنه رو ببینه تا

قیامت کنه.

آروین خیلی آروم و با احساس گفت:

_خیلی این چشما رو دوست دارم.چشمای سیاه تو تمام دنیای من بوده و هست.

دست یکی روی شونم قرار گرفت و اون یکی دستشو روی پشت صندلی حس کردم.

_چرا اینجا نشستین آروین جان.بیاین پیش دوستان.ساشا و بقیه اون سمت منتظر تواَن

یا خدا.اینکه آرتا بود.سرمو بالا کردم.چشماش خشونت داشت ولی روی لبش لبخند زوری

بود.بلافاصله دستمو از دست آروین کشیدم بیرون.آروین با دلخوری نگام کرد.و رو به

آرتا گفت:

_باشه.الان میرم پیششون.

از جاش بلند شد وروشو کرد اون سمت تا بره.آرتا هم رفت پشتش تا راهنماییش کنه.ولی

قبل از رفت خیلی سرد رو به من به آرامی گفت:

_5 دیقه دیگه برو توی اتاق من.تا منم بیام.

خواستم اعتراض کنم.ولی فرصتی برای اینکار نداشتم.چون رفت.اه لعنتی.همش تقصیر

خودم بود.منکه میدونم این روی آروین حساسه اونوقت اومدم توی مجلس خودشون

دستمو گذاشتم تو دست آروین خب معلومه میبینه.بعد از 5 دقیقه به سمت خونه راه

افتادم.غیر از چند تا خدمتکار کسی داخل خونه نبود.همه بیرون و در حال خوش گذرونی

بودند.ربابه اومد جلوم و با خوش رویی گفت:

_خانم چرا اومدین داخل؟

_یکی از وسایلامو میخوام ربابه خانم.اتاق بالاست.

_خب خانم به من بگین چی هست تا براتون بیارم.

_نه ممنون.خودم باید بگیرمش.توی کیف خیلی شلوغه.

_هرجور راحتین خانم.آقا گفتن اینجا خونه ی شماست.

_ایشون لطف دارن.فعلا ربابه خانم.

رفتم طبقه ی بالا.خب اگه الان کسی منو اینجا میدید چی میگفت.معلومه هزار تا فکر بد

میکنند.بدون هیچ تاملی در اتاق آرتا رو باز کردم و پریدم تو اتاق.دوباره محو زیباییه

اتاق شدم.روی تختش نشستم و دستی روش کشیدم.چه کیفی می کرد آرتا وقتی شبا اینجا

میخوابید.

ولی با یه فکری حالم بد شد.یعنی آرتا دوست دختراشو قبلا اینجا میاورد؟یعنی روی این

تخت.... تحملش برام خیلی سخت بود.

از سرجام بلند شدم و رفتم روی کاناپه نشستم.چشممو از تخت گرفتم ولی بعضی اوقات

زیر چشمی بهش نگاه می کردم و اون لحظه بود که یه حس عصبانیت نسبت به آرتا و

کارهای گذشتش پیدا می کردم.

صدای چرخیدن دستگیره ی در اومد.نفس تو سینم حبس شد.اگه کسی غیر از آرتا بود من

چه جوابی میتونستم بهش بدم.بگم اومدم تو این اتاق که چی بشه.ولی با باز شدن در و

دیدن آرتا خیالم راحت شد.در حالیکه نگاه خیرش روی من بود درو بست.با اعتراض

گفتم:

_چیکار داری؟چرا انقد دیر کردی؟دید خوبی نداره الان من اینجا باشم.ساقی و آروین

متوجه نبودنم میشن.

اومد نشست کنارم.انگشت اشارشو گذاشت زیر گردنم و با انگشت وسطش گردنمو

نوازش کرد در حالیکه هنوز داشت با جدیت نگام میکرد.

_چیشده؟چرا اینطوری میکنی آرتا؟

چونمو محکم با دستش گرفت و گفت:تازه میگی چیشده؟دست آروینو میگری بهش نگاه

عاشقونه میندازی اینجا برای من طلبکارم میشی؟

دستشو از دور گردنم انداختم پایین و گفتم:

_من کی به آروین نگاه عاشقونه انداختم.اون فقط دستامو گرفت منم نگاش کردم.

خواستم دستامو از دستش بکشم بیرون که تو اومدی.

_برای من بهونه نیار وستا.

عصبانی گفت:آخ که دل میخواد همین الان برم اون آروینو خفه کنم.

خودمو کشیدم توی بغلش وسرمو گذاشتم روی سینش و گفتم:

_آرتا تو که میدونی من جز تو کسی رو نمیخوام.پس چرا خودتو انقدر اذیت میکنی.آروین

برای من فقط پسر عمو حساب میشه.نه بیشتر.

بعد از نفس عمیقی که کشید دستشو گذاشت روی موهام و شروع به نوازششون کردو

گفت:

اگه بدونی چقدر میخوامت که اینکارارو با من نمیکنی.وستا بفهم که من میترسم.چرا

متوجه نمیشی من چیزایی رو دیدم که الان نمیخوام اون اتفاق ها برای تو بیفته.نمیخوام

هیچکس جز من بهت دست بزنه یا نگاه بدی بهت داشته باشه.تو فقط مال منی.مال من.

با خشونت دستاشو کشید توی موهام.خندیدمو گفتم:

_مدل موهامو خراب کردی آرتا.آروم تر.

سرمو بلند کرد و گفت:

_خوب شد یادم انداختی.....کی به تو اجازه داد امشب انقدر خوشگل کنی؟

دستشو روی یقه ی بازم کشیدو ادامه داد:فکر نمیکنی این لباس با اون چیزی که من

ازت خواسته بودم خیلی فرق داره؟

انداختمشون پایین و گفتم:دست نزن به من بی حیا.خجالتم خوب چیزیه.

ادامه دادم:حالا که دیگه پوشیدمش نمیشه کاری کرد.

_باشه امشبه رو میگذرم.ولی خوشم نمیاد جلوی کسی جز من اینطوری لباس بپوشی.

دستشو انداخت دور گردنم و سرشو به سرم چسبوند و گفت:

_و اما یه چیز دیگه هم یادت باشه که من هرکاری بخوام با تو میکنم.

در حالیکه توی چشمام نگاه می کرد دستشو برد سمت رون پام و آروم روش کشید و

گفت:هرکاری که بخوام.

و به آرومی لباشو گذاشت روی لبام.من هم برای اینکه بیشتر براش ناز کنم دستمو

گذاشتم پشت موهاش و در حالیکه با موهاش ور میرفتم همراهیش می کردم.

با اینکارم حریص تر شد.چند ثانیه بعد سرشو جدا کردو گفت:

_دیوونه.دیوونه.دیوونه.داری دیوونم میکنی وستا.

دستش رفت سمت زیپ پیرهنم.سریع از جام پریدم.منو گرفت و گفت:

_کجا میری؟

_آرتا ول کن بزار برم.

_یعنی چی وستا؟منو تشنه ی خودت میکنی بعد به همین راحتی میخوای بری؟

_نمیخوام رابطمون بیشتر از بوسه باشه .من یه دخترم آرتا.خواهش میکنم اذیت نکن.

_مگه من گفتم میخوام دختر بودنتو ازت بگیرم.خودم میدونم باید چیکار کنم.

بیشتر ترسیدم.وقتی منو گرفت به حالت نشسته افتاده بودم روی پاهاش.منو به خودش

نزدیک تر کرد طوری که مجبور شدم پاهامو بزارم دورش.آروم کنار گوشم گفت:

_تو فکر میکنی این که میخوام باهات باشم هوسه؟

منم با درموندگی جواب دادم:آره.چیزی بیشتر از این نمیتونه باشه.وگرنه میتونی تا وقتی

ازدواج کنیم صبر کنی.

_تو نمیتونی یه پسرو درک کنی.مخصوصا منو که همه چیز برام فراهمه.وستا اینو تو

گوشات فرو کن من پسر پیغمبر نیستم.به هر حال نیاز دارم.

دستشو نوازش گونه روی صورتم کشیدو ادامه داد:

_برو تا بقیه متوجه نبودت نشدن.

بوسه ی طولانیه دیگه ای ازم گرفت و بعد از اتاق منو فرستاد بیرون.پشت در وایسادم.

نمیدونم چرا دلم نمیومد برم.حرفاش برام یه جور خاصی بود.دل شوره ی کوچیکی تو دلم

به وجود اومده بود.ازپله ها اومدم پایین.وسط پله ها بودم که فرنازو دیدم.با لبخندی که

حرص ازش میریخت گفت:

_اِ وستا جون شما اینجایین؟آقا آروین دنبالت می گشت.

دختره ی لوس.بهش گفتم:

_باشه.ممنون.

رفت سمت اتاق های بالا.منم داشتم میرفتم پایین ولی دلم نیودمد.اگه فرناز میرفت پیش

آرتا چی؟از این دختر هیچی بعید نبود.من به آرتا اطمینان دارم ولی نمیخوام فرناز حتی

برای دو ثانیه هم بره پیشش.آروم از فاصله ی دور دنبال فرناز بودم.حدسم درست بود.

رفت توی اتاق آرتا.حس بدی بود.ثانیه ها برام دیر میگذشتن.اما بعد از چند لحظه با

اینکه

بخاطر صدای ارکسر خونه هم سر و صدا بود فریاد آرتا رو شنیدم که گفت:

_به چه اجازه ای اومدی بالا.

همین حرفش برام بس بود.با خوشحالی از پله ها برگشتم پایین.دیگه تصمیمو گرفته

بودم.وقتش بود با خونوادم در مورد آرتا حرف بزنم.وارد فضای باز حیاط که شدم دوباره

صدای گوش کر کنه خواننده اومد.آروین که منو دید سریع اومد طرفم.من سرجام

وایسادم.جلوی در خونه کنارم رسید.خواست چیزی بگه ولی یه لحظه دهنش وا موند و با

تعجب منو نگاه کرد.اخماش رفت تو هم و با حرص واضحی گفت:

_کجا بودی؟

منم خیلی خونسرد گفتم:رفته بودم یکی از وسایل هامو از توی اتاق بگیرم.

دستاشو دور لبم کشید و با عصبانیت گفت:

_احیانا نرفته بودی رژتو بجای لبت بکشی اطراف لبت؟

چشمام گرد شد.با گنگی نگاش کردم.

_حداقل موقعی که کارت تموم شد خودتو توی آینه نگاه می کردی.

روشو کرد اونور و خواست بره.دستشو گرفتم و گفتم:

_چیشده آروین.چی میگی؟

سرشو آورد کنار گوشم و آروم گفت:من خرنیستم وستا.

و دستشو باخشونت آزاد کردو رفت.سریع برگشتم توی خونه.فرنازو دیدم که با دلخوری

به سمت در میرفت.بدون توجه به اون راه دست شویی رو در پیش گرفتم.دوباره ربابه

خانم جلوم ظاهر شدوباخنده ی شیطونی گفت:خانم وسیلتونو از توی اتاق گرفتین؟

حوصله نداشتم خیلی سر سری گفتم:آره گرفتم ربابه خانم

و رفتم سمت دست شویی.تو آینه خودمو نگاه کردم.وااای خدای من.رژ لبم پخش شده

بود.معلوم بود که بخاطر.....

آبروم جلوی آروین رفت.نکنه فکر کنه کار دیگه ای هم کردیم.آروم زدم روی صورتم.

حالا چطوری تو روش نگاه کنم؟آخه این چه کاری بود من کردم.سریع گرفتم رژ دور لبمو

پاک کردم و از خونه رفتم بیرون.دیگه اصلا حوصله نداشت.آرتا زودتر از من اومده بود

بیرون.کنار آرشام بود ولی وقتی من از خونه خارج شدم چشمش به سمت من اومد.رفتم

سمت میزمون و کنار ساقی و آروین نشستم.تا اونجا چشمش همرام بود.سرمو انداختم

پایین.آروین هیچ واکنشی نسبت به حضور من نشون نداد.ساقی با هیجان گفت:

_کجا بودی وستا.من رفتم وسط رقصیدم.بیا دور بعد با هم بریم.

آروم گفتم:نه ساقی.الان خستم .حوصله ندارم.

آروین که انگار طور دیگه ای برداشت کرده بود نیشخندی زد.ساقی هم بیخیال شد.دیگه

تا آخر جشن هیچ اتفاق خاصی نیفتاد.چون همش بی حوصله یه گوشه نشسته بودم.اون

دختره هم که تو مراسم قبلی با آروین رقصیده بود الان هم زیاد دورو بر آروین میپلکید

ولی آروین هم مثل اینکه خیلی بی حوصله بود و مدام ردش میکرد.آرتا رفت سمت یه

میز که خونوادگی نشسته بودند.در چشم اول یه دختر خیلی ناز رو دیدم.از همین جا

ظرافتش معلوم بود.جالب بود که این دخترو خونوادشو اصلا ندیده بودم وقتی آرتا رسید

کنارشون پدرو مادر و یه پسر دیگه که احتمالا پسر همون خونواده بود باهاش دست

دادن.فقط مادره رو بوسید و به اون دختر زیبا هم که رسید همدیگه رو بغل کردن و

بوسیدن. و دقیقا صندلیه کنار دختره نشست و دستشو انداخت دور صندلیه اون.چون

پشتش به من بود منو نمیدید.مثل اینکه کامل فراموش کرده بود منم هستم.

با این که خیلی حرصم گرفت ولی فرصتی برای فکر کردن برای این یه موردو نداشتم.

بعدا ازش توضیح میخواستم.آرتا بیشتر وقتشو کنار اون خونواده ی جدید بود.وحتی یه

بار هم رفت وسط باهاش رقصید.من اول متوجه نشده بودم.ولی با تمسخر آروین حواسم

رفت به سمتشون.دیگه داشتن زیاده روی میکردن.جالب بود که آرتا اصلا به روی

خودش نمیاورد منم اینجا هستم.حتی حوصله ی گیر دادن هم نداشتم.ساقی هم چند بار

رفت وسط با ساشا رقصید.آروین هم یا پیش دوستاش میرفت یا میومدسر میز خودمون

مینشست.ولی من همچنان روی صندلیه خودم نشسته بودم و تکون نمیخوردم.احساس

میکردم ظرفیتم برای امشب پره.آخره مراسم به ملیکا و آرشام تبریک گفتیم.با دلخوری

به آرتا هم که کنارشون بود نگاه کردم.ولی به روی خودش نیاورد و به راحتی باهامون

خدافظی کرد.از کم محلیه آرتا داشتم دیوونه میشدم.با اینکه امشب خیلی بهم فشار اومده

بود ولی باز هم اشکی نداشتم که بریزم.از باغ اومدیم بیرون و به سمت خونه حرکت

کردیم.آروین منو رسوند و خیلی خشک ازم خدافظی کرد.ساقی هم از این رفتارهای اخیر

ما تعجب کرده بود.رفتم توی خونه.همه خواب بوبن.خب معلوم بود ساعت 2 نصفه شب

کی بیداره.منم رفتم توی اتاقم و بعد از شستن صورتم روی تخت دراز کشیدم.چند بار

خواستم به آرتا زنگ بزنم یا اس بدم ولی نتونستم.دلم میخواست اول آروین و راضی کنم

که توی اون اتاق چیز خاصی برامون اتفاق نیفتاد.تا روشن شدن هوا بیدار بودم و به

عروسی فکر میکردم.

10 روز دیگه تولدم بود.از دیشب تا الان که ساعت3 بعد از ظهره با آرتا حرف نزدم.چرا

ناگهانی انقدر باهام سرد شد.برام عجیب بود که صبح بهم زنگ نزد.یه حسی بهم میگه

دیشب مشروب خورده.آروین هنوز عکس العملی نشون نداده.جو خونه کاملا آرومه.اگه

آروین بخواد در مورد اتفاق دیشب چیزی به بابام بگه چی؟مطمئنم که بابا منو بزور به

عقد آروین در میاره و آروین هم به آرزوش میرسه.ولی آروین همچین آدمین نیست.

از این همه فکر دارم داغون میشم.اطراف ساعت پنج گوشیم زنگ خورد.سریع به

شمارش نگاه کردم.باز هم اون لبخند که فقط مخصوص شنیدن صدا و دیدن خود آرتا بود

اومد روی لبم.هیچکس نمیتونه بفهمه من چه حسی به آرتا دارم.دارم از این همه علاقه

دیوونه میشم.جواب دادم.

_بله؟

_سلام عزیزم.خوبی؟

_سلام آرتا.خوبم تو خوبی؟

_منم خوبم.امروز خبری از من نگرفتی.

_با ناراحتی گفتم:احساس کردم خسته ای.گفتم حتما خودت زنگ میزنی.

الان باید طبق معموله هروقت که ناراحت میشم بهم بگه بیا بیرون.

_خسته که بودم.ببخشید عزیزم نتونستم زنگ بزنم.

نگفت.چرا هیچی در مورد ناراحتیم نمیگه.دلم شدید گرفت.

_آرتا داری چیکار میکنی؟

بعد از یه مکث کوتاه گفت:

_الان تو ماشینم یه جا کار دارم.میخوام برم اونجا.

_از دستت ناراحتم.

خیلی بی احساس که انگار یه چیز عادی شنیده باشه گفت:برای چی؟

_یعنی خودت نمیدونی برای چی؟

_نه.نمیدونم.تو بهم بگو.

هیچی نگفتم.چقدرمن دل نازک شده بودم.صدام ناخودآگاه از ناراحتی گرفت.

_هیچی.همینطوری گفتم.

اونم ساکت شد.انگار با خودش درگیر بود.کلافگیشو حس میکردم.چند بار اومد صحبت

کنه ولی حرفشو نمیزد.بلاخره گفت:

_بیا بیرون عزیزم.بیا پیش خودم ببینم چیشده.

_نه. تو برو به کارت برس.من چیزیم نشده.

_وستا باز میخوای با من لج کنی؟کارای من در برابر تو حساب نمیشن.تو هروقت

بخوای من هستم.اصلا اگه ناراحتم نشدی بیا بیرون.من میخوام ببینمت.دلم برات تنگ

شده.

لج کردن باهاشو دوست داشتم.دوست داشتم نازمو بکشه.دوست داشتم بعضی اوقات بهم

زور بگه.

_نه نمیام.

_گفتم بیا بیرون.الان دارم میام سمت خونه شما.

_نیا.تو برو به کارت برس یه روز دیگه همدیگه رو میبینیم.

_وستا.وستا.وستا.با من لج کنی بد میبینی.وقتی من میگم بیا بیرون باید بیای.وگرنه به

زور متوسل میشم.حالا هم زود باش.

با لبخندی که روی لبم اومد گفتم:باشه بداخلاق.چون حوصلم سر رفته میام.

اونم خندید و گفت:آره جون عمت.

_پررو.خب دیگه. پس قطع کن من برم حاضر شم.خدافظ

_خداحافظ

اون روز به این فکر نکردم که آرتا میخواست کجا بره.البته هیچوقت به این کاراش گیر

نمیدادم.ولی کاشکی اون روز پاپیچش میشدم.

سریع لباسمو عوض کردم.به بهترین نحو آرایشمو کردم.بیشتر از روزای دیگه به خودم

رسیدم.تو آینه به گردنبند فروهرم نگاه کردم.به مامان گفته بودم خودم خریدمش.این کارم

براش عجیب نبود ولی خیلی ناراحت شد میگفت چرا گرفتی از پس انداز این چند سال

خودتو گردنبند خریدی.واضح بود گردنبندش قیمت عادی نداره.به ناخونام هم برق ناخون

زدم و با دقت بهش نگاه کردم.یعنی آرتا از این دستا خوشش میاد.با به یاد آوردن بوسه

هاش لبخند بزرگی روی صورتم نشست.یاد اون نوازش هاش دیوونم می کرد.

رفتم تو اتاق مامان و بابا.مامان خوابیده بود.امروز زیاد حالش خوب نبود.بهش گفتم

حوصلم سررفته میرم همین دورو اطراف یکم میچرخم.

با آرتا چند تا کوچه اون طرف تر قرار گذاشتم.ماشینشو دیدم.با فراری اومده بود.خیلی

داشت جلب توجه میکرد.کسایی که از اون جا رد میشدن اونو هم نگاه میکردن.ولی آرتا

با بیخیالی عینک آفتابیشو زده بود و داشت به سمت من نگاه میکرد.شالمو کشیدم جلوتر

تا قیافم زیاد معلوم نباشه.خداروشکر با دیدی که به اطراف انداختم هیچ آشنایی رو

ندیدم.ولی بازم کار از محکم کاری عیب نمیکنه.دو سه تا دختر جلف اون سمت خیابون

ایستاده بودن و سعی داشتن توجه آرتا رو به خودشون جلب کنن.حق هم داشتن.پسر به

این جذابی توی یکی از بهترین ماشین ها هرکسی رو وسوسه می کرد.

سرعتمو تند تر کردم.به چه حقی داشتن آرتا رو نگاه میکردن.آرتا فقط سهم من بود.

سوار ماشین شدم.

_سلام.

_سلام عزیزم.

عینک دودیمو برداشتم و بعد از نگاه دقیقی که به اون دخترا کردم با یه لبخند ژکوند خم

شدم سمت آرتا و گونشو بوسیدم.

آرتا که داشت ماشینو راه مینداخت با تعجب برگشت سمت من.بعد از چند ثانیه کم کم خنده

اومد روی لباش و کم کم بزرگو بزرگتر شد.تا جایی که بلند زد زیر خنده.

_چته؟چرا اینطوری میکنی؟

با ته مایه های خنده برگشت سمت جایی که اون دخترا بودن و دوباره منو نگاه کردو

گفت:

_کارت برام جالب بود.

و ماشینو راه انداخت.

_کجا میریم؟

_هیچ جا.تو شهر دور میزنیم.

_ولی من دوست دارم بریم یه جای باصفا.

_الان وقتش نیست وستا.کاردارم.

با ناراحتی برگشتم سمت شیشه و گفتم:من که بهت گفته بودم نمیخواد بیای.خودت اصرار

کردی.

در حالیکه حواسش به رانندگیش هم بود با یه دستش صورت منو برگردوندو گفت:

_چرا قهر میکنی عزیزم.یه جا قول دادم.حتما باید برم.

_کجا قول دادی؟

_یه قراره کاریه.

خیلی بی مقدمه گفتم:

_دیروز از اتاق تو اومدم بیرون وقتی رفتم تو حیاط آروین منو دید.

یخ گفت:خب ببینه

رفتار سردش برام غیر قابل باور بود.چرا انقدر تغییر کرده بود.این آرتا الان تمام

حواسش به من نبود.میتونستم اینو درک کنم.

_متوجه شد من پیش تو بودم.

_که چی؟به درک که متوجه شد.اون جوجه در برابر من هیچی نیست.

_این چه طرز حرف زدنه آرتا.آروین فهمید منو تو همدیگه رو بوسیدیم.حتی امکان داره

فکرای بدتری هم کرده باشه.زمان کمی نبود اون موقع که پیشت بودم.

با عصبانیت ماشینو زد کنارو گفت:

_وستا من تو این همه سال زندگی به کسی جواب پس ندادم.حالا به خاطر یه الف بچه

بیام خودمو ناراحت کنم.دیده که دیده.هرفکری که دوست داره بزار بکنه.جلوی خودشم

تورو بوس میکنم.میخوام ببینم چه غلطی میتونه بکنه.

با تمسخر اضافه کرد:در مورد زمان زیادی که اونجا بودی هم فکر بدی نمیکنه.

معلوم بود از اینکه دیشب تو اتاق باهاش همراهی نکردم دلگیره.ولی از دست منم کاری

ساخته نبود.

_میتونه به بابام بگه.اونوقت بابام هیچوقت اجازه نمیده منو تو باهم ازدواج کنیم.آروین

تو خونمون مورد قبول همه است.

با دستش محکم چونمو گرفت و گفت:

_وقتی من میخوام تو زنم بشی هیچکس نمیتونه جلومو بگیره.تا الان هم فقط به خاطر تو

صبر کردم.اینو تو گوشت فرو کن وستا.من نمیزارم دست هیچکس به تو بخوره.حتی اگه

پدر مادرت با اون شخص موافق باشن.تو هم بیشتر مواظب رفتارت با آروین باش.اگه

بفهمم کار دیروزت یه بار دیگه تکرار شده دیگه انقدر با ملایمت باهات رفتار نمیکنم.

از خشونتش میترسیدم.هنوزم با خشم داشت توی دوتا چشمم نگاه میکرد.چونمو ول کرد

و به صندلیش تکیه داد و به بیرون زل زد.بعد از چند ثانیه با کلافگی دستشو زد تو

موهاش و چشماشو بست.دوست نداشتم با آروین بد باشه.بعد از ازدواج نمیخواستم از

آروین دور باشم.اون بهترین دوست دوران زندگیم بود.

سعی کردم از اون حال و هوا بیارمش بیرون.یه مشت زدم به بازوشو گفتم:

_من شوهر بد اخلاق نمیخواما.اگه هر بار بخوام باهات حرف بزنم آخرش بهم زور بگی

ازت طلاق میگیرم.

_تو خیلی بیجا میکنی.

_آرتا تو نمیخوای خواننده بشی؟

با تعجب برگشت سمتم.

_الان این حرفت چه ربطی به بحثمون داشت؟

_خب این سوال ذهنمو مشغول کرده.دوست دارم بخونی.

_نه.من از آهنگ خوندن خوشم نمیاد.

_بخاطر من آرتا.

_گفتم نه.اگه بخوام بخونم فقط برای تو میخونم.اونم وقتیکه منو تو تنها باشیم.

_صدات حیفه.بزار همه بشنون.

_من به اندازه ی کافی سرم شلوغ هست.دیگه حوصله ی درگیر شدن توی اینکارو

ندارم.

دوباره ماشینو روشن کردو حرکت کردیم.خواستم بگم با فراری نیا دنبالم جلب توجه

میکنه ترسیدم اصلا به زبون بیارمش.اونوقت میگفت من هرکاری بخوام میکنم.به مردم

چه.والا اصلا اونا چیکار دارن که من با کی میگردم.هر کس باید سرش تو کار خودش

باشه.

_آرتا

از گوشه ی چشم نگام کردو گفت:بله؟

_اون دختره کی بوددیشب رفتی پیشش نشستی؟

با کنجکاوی گفت:کدوم؟

_برای اولین بار میدیدمشون.4 نفر بودن.که تو پیش دختره نشستی.خیلی خوشگل بود.تا

اونجایی که من فهمیدم هیکلش خیلی باریک بود با چشمای آبی.پیرهن آبیه کوتاهی هم

پوشیده بود.

احساس کردم یکم هول شد.نمیدونم.شایدم نشد.

_اون دختره یکی از همکارام تو خارج از کشوره.دیشب بعد از مدتها اومده بودن

ایران.برای خوش آمد گویی پیششون نشستم.

_برای خوش آمد گویی با دخترشون هم رقصیدی؟

_آیدا در خواست رقص داد.رد کردن درخواستش جلوه ی خوبی نداشت.

_یعنی چی که جلوه ی خوب نداشت؟من خوشم نمیاد تو باهاش برقصی.کسی دیگه نبود

خودشو بندازه به اون؟

دستمو گرفت توی دستش و بعد از بوسه ای که روش گذاشت با ملایمتی که امروز کاملا

ازش بعید بود گفت:

_خانمم تو چراحرص میخوری.جای تو با همه فرق داره.

حرفش برام یه معنیه خاص داشت.

_من اصلا نمیخوام بقیه باشن که جای من بخواد با اونا فرق داشته باشه.

با کلافگی گفت:میشه بس کنی وستا؟بهت میگم اونم یه دختره عادیه مثل بقیه ی دخترا.

دلیلی نداره تو روی اون حساس باشی.

_دیشب چرا با من سرد برخورد میکردی؟

_میخوای منو دیوونه کنی با این سوالات.از دستت ناراحت بودم.

_برای چی؟برای اینکه تو اتاق نموندم.

با خشونت نگام کردو گفت:من از تو خواهش نمیکنم با من باشی.احتیاجی ندارم که تو

بخوای نیازمو رفع کنی.

با دستش کوبید رو فرمونو گفت:امروز خوشی به من نیومده.میشه این بحثارو تموم

کنی؟نمیخوام دیگه چیزی در این مورد بشنوم.

بازم بغض کردم.ولی گریه نه.طلسم گریه ی من به این راحتیا شکست نمیشد.من

هیچوقت گریه نمی کنم.

اون روز با ناراحتی برگشتم خونه.رابطه مون سرد شد.7 روز گذشت.و روز به روز سرد

تر از روز قبل میشد.از دوریش داشتم دیوونه میشدم.تو این 7 روز فقط یه بار دیگه

دیدمش.که اونم بدتر از زهر بود.هنوزم باهام مهربون بود.هنوزم برام هرکاری میکرد.

میتونم بگم هنوزم منو میپرستید ولی دیگه منو نمیبوسید.دیگه چیزی ازم نمیخواست.

صبح بود.وقتی داشتم صبحونه میخوردم مامان مشکوک بود.همش میرفت تو فکر.ازش

تشکر کردم و برگشتم تو اتاق.گوشیم داشت میلرزید.آرتا بود.خواستم جواب بدم ولی

مامان بعد از اینکه در زد اومد توی اتاق.بیخیال جواب دادن شدم و گوشی رو گذاشتم

کنار.

_چیزی شده مامان؟

مامان اومد کنارم روی تخت نشست و بعد از نگاه موشکافانه ای که به من انداخت گفت:

_بین تو و آروین اتفاقی افتاده؟

قلبم ایستاد.با تموم وجودم ترسو حس کردم.یعنی آروین انقدر پست فطرت بود که آبروی

منو جلوی خونوادم برد.

_چیشد؟چرا جواب نمیدی؟بین تو و آروین چه حرفایی زده شده؟

_برای چی اینو میپرسی مامان؟

_باور نمیکنم حس من اشتباه بوده باشه.من مطمئنم آروین تورو میخواست.

_مامان از حرفات سر درنمیارم.

_آروین گفت تو یه پسری رو میخوای؟درسته؟

آب دهنمو قورت دادمو گفتم:

_آره.

_اون پسر کیه که آروین بخاطرش عقب کشیده؟

یک حس خوب ناگهان بهم سرازیر شد.پس آروین در مورد اون شب چیزی نگفته.فقط

آرتا رو معرفی کرده.با خونسردی گفتم:

_آرتا ارم.

_با آروین درگیر شدی؟مطمئنی دعوا نکردین؟

_نه مامان.دعوا برای چی؟من آروینو مثل برادر نداشتم دوست دارم

ولی آروین تو رو بیشتر از یه خواهر میخواست.برام عجیبه که کنار کشید. نمیتونیم ازش

چیزی بپرسیم.امیدوارم دلیل خوبی برای این کارش داشته باشه.تو چرا چیزی از این

پسره نگفتی؟ _از آرتا؟ _آره. _خب جو خونه همه به سمت آروین بود. _ولی علاقه ی

تو هم برامون مهم بود.آروین میگفت آرتا پسر سرشناس و متمولیه.آره؟ _آره مامان. _

بیشتر در موردش بهم بگو. توی پوست خودم نمیگنجیدم.باورم نمیشد.همه چیز خودش

درست شد.چقد راحت.خدایا شکرت.با مامان در مورد آرتا حرف زدم.بیشتر چیزا رو البته

با سانسور براش تعریف کردم. آخرش مامان گفت باباتم همه چیزو میدونه.و ازم خواسته

به آرتا بگم تو این چند وقت بیاد تا بابام حرف بزنه. با خوشحالی گفتم:مرسی مامان.

مامان هم با لبخند مهربونی گفت:همه ی آرزوی منو بابات خوشبختیه تواِ.نباید از ما

مخفی میکردی.تو دیگه دختر فهمیده ای شدی.زودتر بهمون میگفتی ما هم منطقی رفتار

میکردیم. بعد از اینکه مامان از اتاق رفت بیرون با خوشحالی به سمت گوشی هجوم

بردم.آرتا دوبار زنگ زده بود.دلم میخواست سریع این خبرو بهش میدادم.زنگ زدم.جواب

نداد. گوشیو گذاشتم کنار و با خودم فکر کردم فقط 3 روز دیگه تا تولدم مونده.بهتره این

خبرو اون روز بهش بدم.مطمئنن بهترین روز زندگیشو براش میسازم.آرتا خودش زنگ

زد.جواب دادم. _جانم؟ _چه عجب یه بار شما انقدر مهربون جواب دادی. خندیدمو گفتم:

من همیشه مهربونم. _نه.مثل اینکه ایندفعه فرق داره.بگو ببینم چی شده که داری تو

دلت قند آب میکنی؟ نباید فعلا چیزی میفهمید برای همین به خودم مسلط شدمو گفتم: _

هیچی.با مامان حرف میزدیم.روحیم باز شد. _یادم باشه منم با مامانت حرف بزنم.مثل

اینکه معجزه میکنه.بعد از چند روز تو رو از اخمو بودن در آورد. بیخیال این حرفا گفتم:

_آرتا تولدم میخوایم کجا بریم؟ خندید و گفت:تو چقدر پررویی دختر.تولد باید سورپریز

باشه. _ول کن این حرفارو.بگو برای تولدم کجا میریم؟ _نه دیگه.نشد.باید یه

سورپریزباشه. _باشه.پس بگو کی؟ _خب اینم معلومه.3 روز دیگه.شب میتونی بیای

بیرون؟ یکم فکر کردم.با فهمیدن بابا و مامان احتمالا میتونستم بعد از یه مدت که همش

غروب ها با آرتا بیرون بودم برای تولدم شب باهاش برم بیرون. _آره میتونم. _چه

عجب. بعد از کمی حرف زدن قطع کردیم.خیلی شارژ شده بودم.شب که بابا هم اومد با

شرم دخترونه ی خودم باهاش حرف زدم.اون ازم خواست زودتر با آرتا حرف بزنم.منم

تصمیم گرفتم پس فردا شب تولدمو بگیرم.ولی به آرتا چیزی نگفتم.دیگه اصلا فکر آروین

نبودم.میدونستم خیلی نامردم.ولی خب الان تو بهترین لحظات زندگیم بودم.بعدا همه ی

کدورتامو باهاش برطرف می کنم.روز بعد رفتم بازار.لباسو مانتو وسایل آرایشی خریدم و

با کوهی از لباس برگشتم خونه.مامان با تعجب نگام کردو گفت:دختر تو که دوروز دیگه

تولدته صبر میکردی خودم برات میخریدم. _نه مامان.هوس کرده بودم امروز بخرم. رفتم

توی اتاق و سریع مانتو ی قهوه ای رو که خریده بودم تو کمد آویزون کردم.وسایل

آرایش ها رو هم چیدم و در اخر به تاپ یقه باز قرمز مشکیه خوشگلم نگاه کردم.اینو

مخصوص فردا خریده بودم.آره تصمیم گرفته بودم فردا آرتا رو سورپریز کنم و من برم

خونش.با حوصله تمام ناخونامو لاک زدم.اول یه رنگ خاگستری زیرش زدم و بعد با لاک

ترک قرمز روشونو تزیین کردم.چون شلوار لی ای که فردا شب میخواستم بپوشم

خاکستری بود.روم نمیشد تنها پیشش پیرهن بپوشم.پیرهن باشه واسه بعد از ازدواج.

رفتم سر کشوم.بسته رو آوردم بیرون.جعبه ی حلقه هامونو گرفتم تو دستم.چه روز

خوبی بود اون روز.با هم رفتیم بازار.چشممون به یه حلقه فروشی خورد یه حلقه ای که

تک و بالا تر ازحلقه های دیگه گذاشته بودنش.چشم هردومون اونو گرفت و آرتا هم با

خونسردی خریدش.وجالب ترش این بود که گفت این به عنوان یادگاری از سلیقه ی

هماهنگمون تا روزی که میخوایم ازدواج کنیم پیش تو باشه.و من هم قبول کردم.حلقه

هارو با جعبه ی خیلی شیکش که یه جعبه شیشه ای بود گذاشتم تو کیفم تا فرداشب با

خودم ببرم.حالت شیشه ای جعبه جلوه ی خاصی به حلقه ها داده بود.استرس خیلی زیادی

داشتم.به مامان و بابا گفتم شب قراره با آرتا بریم بیرون تا حرفامو بهش بزنم.اونا هم

قبول کردن.برای اینکه بابا نخواد منو ببره یا اصرار کنه آرتا بیاد اینجا تا اونا هم ببیننش

مجبور بودم زودتر حرکت کنم.مامان گفت من میرم خونه ی زهرا خانم.همسایمون بود.

خیالم راحت شد.حالا راحت تر میتونستم حاضر بشم.با آرتا از صبح که حرف زده بودم

دیگه حرف نزدم.امشب بلاخره همه چیز تموم میشد.با وسواس خاصی حاضر شدم.تاپمو

تنم کردم.موهامو به صورت باز دورم گذاشتم و توی آینه خودمونگاه کردم.وای چه شده

بودم.خاک بر سر خود شیفته ام بکنن.ولی واقعا چشم های خودمم از دیدنم تعجب کرده

بود.حتی آرایشگر ها هم نمیتونستن منو انقدر خوشگل کنن.هرچی آرایشم کمتر و سبک

تر بود نمای صورتم هم بیشتر میشد.برق چشمام در حالت پروژکتور رفته بود.حالا امشب

آرتا رو از راه بدر نکنم.پوست سفید با یه تاپ قرمزو مشکی تضاد جالبی داشت..

پروژکتور خوشحالی تو چشمام کم بود که یه برق دیگه از شیطنت هم بهش اضافه شد.

موهامو با دقت بالای سرم بستم تا حالتش خراب نشه.ساعت 6 شده بود.تا خونه ی آرتا

یه ساعتی هم وقت میبرد.یکم هم وقت تلف میکردم حدودا ساعت 7 ونیم میرسیدم

اونجا.بعد از کمی ول گشتن تو خونه به آژانس زنگ زدم.وقتی اومد با گوشی به مامان

هم خبر دادم که دارم میرم. سوار ماشین شدم.عطر ملایمی هم زده بودم.ازش خواستم

اول به آدرس مورد نظرم بره.کیک سفارش داده بودم.خواسته بودم روش بنویسن >.

همون طوری که حدس میزدم ساعت 7 ونیم رسیدم جلوی خونه.با عشق به دور تا

دورش نگاه کردم.این خونه الان توش عشق منو داشت.قرار بود بهترین دورانمو اینجا

بگذرونم. اگه آرتا یه وقت خونه نبود بیچاره میشدم.یه لحظه گفتم کاشکی بهش میگفتم

دارم میام اینطوری خیلی بهتر بود.ولی شک و دودلی روگذاشتم کنار.خواستم زنگ آیفون

رو بزنم که یاد کلیدی افتادم که آرتا بهم داده بود. الان بهترین فرصت برای استفاده از

این کلید بود.درش آوردم و بعد از چند ثانیه که بهش زل زدم وخودمم دلیل زل زدنمو

نفهمیدم در خونه رو باز کردم.غلام رضا رو دیدم که تو حیاط داشت میچرخید.و وقتی

صدای درو شنیده بود با حالت تهاجمی میخواست بیاد سمت در .خب بنده خدا حق هم

داشت.اومد سمتمو گفت: _سلام خانم شمایین؟ _سلام آقا غلامرضا.خسته نباشین.مگه

قرار بودکی باشه. _خب خانم کلید این خونه رو کسی جز آقا و من و ربابه خانم نداره.

ترسیدم گفتم شاید دزد باشه. آخه سر شب کی میاد دزدی. _پس آرتا خونست؟ _فکر کنم

خانم.وقتی اومدن من ندیدمشون ولی ماشینشون هست. اگه ماشینش باشه یعنی خودشم

هست.با خوشحالی گفتم:مرسی آقا غلام رضا.من دیگه میرم تو. _بفرمایین خانم. عجیب

بود که باغ انقدر خلوت بود.من تا به حال اینطوری ندیده بودمش.درو با هیجان باز کردم

ودورو اطرافو نگاه کردم.رعنا رو دیدم.ربابه خانم هم از تو آشپزخونه سرشو آورد

بیرون.دو تاشون با تعجب داشتن منو نگاه میکردن. خیلی آروم بعد از سلامی که کردم

رو به رعنا گفتم:رعنا بیا این کیکو بزار تو یخچال وقتی خواستمش برامون بیار. هنوزم

هردوشون با تشویش داشتن نگام میکردن.صدامو بلند کردمو گفتم:زود باش دیگه؟ اومد

سمتم و کیکو گرفت. _آقا کجاست؟ رعنا با ترس بالا رو نگاه کردو گفت:تو اتاقشونن.

هردوشون عجیب میزدن.ربابه خانم در حالیکه میخواست به سمت پله ها بره گفت:من

الان میرم به آقا میگم شا اومدین تا بیان پایین. سریع گفتم:نه نه.میخوام خودم برم

پیشش.رفتم دستشو گرفتم و کشیدمش این ور.مانتو و شالمو در آوردم و دادم دستش و

گفتم خوش حال میشم اینارو آویزون کنین. با خوشحالی ادامه دادم:ربابه خانم دیگه همه

چی تموم شد.خونوادم راضی شدن. ربابه چیزی نگفت.زیاد هم برام مهم نبود.البته ربابه

رو خیلی دوست داشتم.یه جورایی شده بود مادر دومم.خیلی بهم محبت میکرد.ولی الان

فقط به اتاق بالا فکر میکردم.حلقه هارو در آوردم.موهامو مرتب کردم و خواستم به

سمت پله ها برم.ربابه دوباره صداش اومد: _خانم صبر کنین به آقا خبر بدم.شاید خواب

باشن. با شیطنت گفتم:اشکال نداره ربابه خانم بیدارش میکنم. رو به رعنا که هنوز کیک

به دست سرجاش وایساده بود گفتم:تو که هنوز اینجایی.کیکو ببر دیگه. این دوتا امشب

یه چیزیشون میشه ها.انقدر سرم گرم بود که حلقه ی اشک ظریفی رو که برای یه لحظه

تو چشمای ربابه خانم نشسته بود ندیدم.پشت در وایسادمو.گوشمو چسبوندم به در.سرو

صدا های ضعیفی میومد.دوباره به حلقه های توی دستم نگاه کردم.وبا هیجان........ وبا

هیجان درو باز کردم.....چشمامو بازو بسته کردم.چی میدیدم.خدایا من داشتم چی میدیدم.

این چیه که داری به من نشون میدی.شوک بود.بد جور بهم شوک وارد شد.جعبه ی حلقه

از دستم افتاد و چند تیکه شد.نگام کردند.هر دوتاشون با تعجب بهم نگاه کردند.ریخت.

اولین اشکم ریخت.دومی اومد پایین.شکست.همه چیزم شکست.همه چیزم با دیدن بدن

لخت یه دختر توی آغوش آدمی که تا اون روز عزیز ترینم بود شکست.اشک بعدی

اومد.ولی من تکون نخوردم.مونده بودم.مغزم فرمان نمیداد.آرتا هم مثل من بود.آیدا

زودتر از ما به خودش اومد.داد زد: _چرا عین گاو سرتو انداختی اومدی تو.مگه

طویلس؟ با یه لبخند غمگین به همراه چشمای پر از اشک زل زده بودم به آرتا.اون

تونست اشکمو در بیاره.به بالا تنه ی برهنه اش نگاه کردم.چه سینه ی ستبری.اونم

چشماشو بست و قطره ی اشکی از گوشه ی چشمش چکید.پس خودش هم فهمید چه

کرده. آیدا دوباره داد زد:دختره ی نفهم دارم با تو حرف میزنم.آرتا بگو بیان بندازنش...

سیلیه محکمی که آرتا بهش زد تو کل خونه پیچید.پرتش کرد اون سمت.برام مهم نبود.

بدون توجه بهش سریع دویدم به سمت پایین.آرتا هم دنبالم میومد. _وستا _وستا عزیزم.

_صبر کن خانمم. توجهی بهش نمیکردم.ربابه خانم هنوز مانتو به دست همون جا

وایساده بود.وسایل هامو ازش گرفتم.آرتا رسید بهم.محکم منو گرفت توی بغلش. _وستا

نرو عزیزم.صبر کن با هم حرف بزنیم. راه اشکام باز شده بود دیگه قطع نمیشد.محکم

پسش زدم.حتی نمیخواستم دیگه تو چشماش نگاه کنم.اونقدر بغض داشتم که نمیتونستم

حتی حرف بزنم.از خونه دویدم بیرون.اونم دنبالم اومد.داشت التماس میکرد بمونم.ولی

توجهی نکردم.حتی به غلام رضا که با تعجب بهمون زل زده بود نگاه نکردم. آرتا با

عجزی که تا به امروز ندیده بودم داد زد: _میدونم گند زدم وستا.ولی صبر کن.تو بری من

میمیرم.وستا نابود میشم. منم نابود شدم.حتی با خیانتی که کرده بود از بغض صداش دلم

لرزید.ولی برنگشتم نگاش کنم که چطور وسط حیاط شکست و افتاد روی زمین.درو

بازکردمو زدم بیرون....... زندگیه من با این اشتباه نابود شد...... دیگه خودم نیستم.از

دنیا بریدم.من اونو دیدم.تو بدترین وضع.فقط باید یکم صبر میکرد.یعنی ارزششو

نداشتم.یعنی عشقش به من فقط به خاطر هوسش بود.آخه الان کجا برم؟بارون هم نم نم

شروع به باریدن کرده بودسرمو بالا کردم.هوا ابری بود.برام مهم نیست که بقیه چه

فکری میکنن.برام مهم نیست که خونوادم چی میگن.متلک های آروین و ساقی و آدم

های دیگه برام مهم نیست.این برام مهمه که آرتا,اون کسی که میپرستیدمش اونی که با

تموم وجودم میخواستمش جلوی چشمام یه دخترو گرفته بود توی بغلش.به همین راحتی

بهم خیانت کرد.پس زده شدم.براش مثل عشق دوم بودم. لعنت به من که به این راحتی

شکستم.لعنت به من که عاشق یه آدم هوس باز شدم.اشکهام تازه راهشونو پیدا کردن.

درد خیلی بدیه.توی این موقعیت باید کجا برم.لحظه لحظه ی اون اتفاق جلوی چشمامه.

وقتی که درو باز کردم وقتی که اون دختره رو تو بغل آرتا و در حال بوسیدنش دیدم.کوچه

هارو پشت هم رد میکردم بدون اینکه هدفی داشته باشم.تک و توک آدم هایی هم که منو

میدیدن با تعجب نگام میکردن.یعنی آرتا الان چیکار می کرد.احساس عذاب وجدان

داشت؟چرا نیومد دنبالم؟شاید رفت به ادامه ی کار نیمه تمومش برسه....... نـــــه.این

فکر دیوونم میکنه.با اینکه از طرفش خیانت دیدم ولی نمیخوام اون رابطه بازم ادامه دار

باشه.نمیخوام دوباره اون تو بغلش بره.آرتا مال من بود. خدایا با من داری چیکار

میکنی؟بدتر از این درد هم دردی هست؟درد خیانت داره منو تو ثانیه های اولش از بین

میبره. عشق آرتا چی بود؟واقعا هوس بود؟منو به خاطر لذت میخواست؟نه نه نه.این

امکان نداره. من چی؟من اونو واسه چی میخواستم.الان باید ازش متنفر باشم؟ازش

انتقام بگیرم. بلند زدم زیر گریه.کوچه خلوت بود.یه کوچه ی بن بست.دقیقا مثل همین

حسی که من الان دارم.آخر راه. کنار ستون برق وایسادم دستمو گذاشتم روش.از ته دل

زار زدم.زار زدم چون با اینکه خیانت دیدم.با اینکه دروغ شنیدم.با اینکه همه ی خاطرات

و رویاهامو از دست دادم هنوزم دوسش دارم.خدایــــا آخه این چه دردیه که منو

گرفتارش کردی.اون پسر جلوی چشمام یه دخترو میبوسید ولی من با وجود که اینکه تو

بدترین شرایطم باید پیش خودم بگم دوستش دارم.میخوام ازش متنفر باشم.میخوام انتقام

بگیرم.ولی حتی این تیکه های شکسته ی قلبمم هنوز آرتا رو میخوان. اشکامو پاک

کردم.خیابون که جای گریه کردن نیست.من میتونم دوباره بلند شم.آره من میتونم.اشکامو

پاک کردم.یه لبخند زدم.ولی حتی اون لبخند هم موثر نبود و دوباره همه چیز اومد جلوی

چشمم و اینبار بی صدا گریه کردم.هوا در حال تاریک شدن بود.رفتم یه گوشه نشستم تا

خالی بشم.دوست نداشتم جلوی بقیه ی مردم اشک بریزم.چشمامو بستم و زیر اون بارون

آروم به خاطراتم با آرتا فکر کردم.ساعت 9 شده بود.دو ساعت از اون اتفاق میگذشت.

چند نفری از کوچه گذشتن ولی چون گوشه بودم نمیتونستن منو ببینن.تاریکی هوا برای

یه دختر با این وضعیت خطرناک بود.از جام بلند شدم.کیفمو برداشتم.دیگه هیچی از

آرایشم نمونده بود. سرپناهی نداشتم.گوشیمو در آوردم و بدون فکر کردن وخیلی سریع

روی شماره ی مورد نظرم ایستادم و دکمه ی تماسو زدم.بوق اول....بوق دوم....بوق

سوم..... _سلام. چه صدای آرومی داشت.یه صدای محکم.میدونستم اشتباه نکردم.تو این

موقعیت اون بهترین گزینه برای حرف زدن بود.اون میتونست بازم مثل همیشه بدون

هیچ چشم داشتی درکم کنه. بازم بغضم ترکید و با صدای شکسته ای گفتم: _آروین.... و

زدم زیر گریه.خیلی سریع گفت: _وستا.عزیزم.چیشده؟ چرا داری گریه میکنی؟ نگرانی

از صداش معلوم بود.نتونستم چیزی بگم. _وستا.وستا...وستا...جوابمو بده.دارم سکته

میکنم.بگو کجایی؟فقط بگو کجایی من سریع میام پیشت. تیکه تیکه بهش یه آدرس

تقریبی دادم و گوشی رو قطع کردم.راه افتادم سمت جایی که باهاش قرار گذاشتم..سرمو

انداختم پایین و از کنار مردم رد شدم تا بغضمو نبینن.به نیم ساعت هم نکشید که

ماشینشو دیدم.با سرعت زیاد میومد.محکم جلوی پام ایستاد.ولی قبل از اینکه اون پیاده

شه من خودمو پرت کردم تو ماشینش. نتونستم حتی بهش سلام کنم.میترسیدم بغضم سر

باز کنه.با انگشتاش سرمو گرفت بالا و تو چشمام با دقت نگاه کرد. _چت شده وستا.تو

چرا اینطوری شدی؟ محکم بغلم کردو کنار گوشم گفت: _بی انصاف وقتی اونطوری پشت

تلفن حرف زدی منو تا حد مرگ ترسوندی. پشتمو نوازش کردو همونطور آروم ادامه

داد: _نبینم وستا ی من شکسته.نبینم چشماش قرمز شده.من که همه چیزو برات درست

کردم.با عمو حرف زدم.دیگه غمت چیه عزیزم. منو از خودش جدا کردوبا گنگی گفت:از

زن عمو شنیدم با آرتا رفتی بیرون تا باهاش حرف بزنی.ولی... با شک بهم نگاه کردو

گفت: _تو طرف خونه ی آرتا چیکار میکنی؟مگه رفته بودی خونش؟وستا تو توی خونه

ی آرتا رفتی؟اون کاری کرده.... به سختی و با صدایی دورگه در حالیکه ترسو تو

چشماش میدیدم گفت: _بلایی سرت آورده؟ اشکام ریختن ولی گفتم: _نه آروین.بدتر از

اینا بوده.خیل دردنا ک تر از این چیزی که تو بهش فکر میکنی. داد زد: _د لعنتی خب

بگو چی بوده دیگه.دارم عصبی میشم. با گریه بهش گفتم: _آروین,آرتا یه دختری رو بغل

کرده بود.خواستم خوشحالش کنم.میخواستم یواشکی برم و این خبرو بهش بدم.ولی وقتی

رفتم اون دوتا رو با هم دیدم.آروین اون یکی دیگه رو میخواد.اون داشت منو بازی

میداد. _غلط کرده پسره ی هوس باز. خواست ماشینو روشن کنه که دستشو گرفتمو

گفتم: _نه آروین.نمیخوام هیچ عکس العملی نشون بدی.فقط برو.منو از این محله دور

کن.خواهش میکنم. بعد از نگاه کوتاهی که بهم انداخت ماشینو روشن کردو راه افتاد.

بینمون سکوت بود و فقط صدای نفس های عصبیه اون میومد.ولی من هنوزم درگیر اون

لحظه بودم.برای فرار از یاد آوریه اون لحظه سی دی رو روشن کردم.آروین فقط یه نگاه

به ضبط انداخت و چیزی نگفت.همه ی آهنگاش غمگین بودن.برای همین بیخیال به

پشتی صندلیم تکیه دادم.ولی از شانس بد من که تو اون لحظه خودم به اندازه ی کافی

داغون بودم آهنگی اومد که داغمو بیشتر کرد.آهنگی که اون لحظه بیشترین تناسبو با

حال من داشت.آروین خواست خاموشش کنه ولی جلوشو گرفتم. صدای شادمهر اومد:

_چه خواب هایی برات دیدم.چه فکرایی برات داشتم کسی رو حتی یه لحظه.به جای

تونمیـــــزاشتم سرمو چسبموندم به پنجره و اجازه دادم اشکام بازم با شنیدن این آهنگ

بریزه. _چه خواب هایی برات دیدم چه فکرایی برات داشتم کسی رو حتی یه لحظه به

جای تو نمیزاشتم. تو این روزا نمیدونی با عشق تو کجا میرم. چه آسون دل به تو بستم.

منی که سخت میگیرم به همه میخندی با همه دست میدی. دستتو میگیرم دستمو پس

میدی اما دوستت دارم...اما دوستت دارم پشت من بد میگی حرف مردم میشم دستشو

میگیری عشق دوم میشم. اما دوستت دارم..اما دوستت دارم. چه خواب هایی برات

دیدم..چه رنگی زدی دنیامو تو چشمای تو میدیدم تموم آرزوهامو. به همه میخندی با همه

دست میدی دستتو میگیرم دستمو پس میدی اما دوستت دارم اما دوستت دارم پشت من بد

میگی حرف مردم میشم دستشو میگیری عشق دوم میشم اما دوستت دارم اما دوستت

دارم آرتا درو بست.چشممو به در دوختم.من چیکار کردم.دستامو مشت کردم و با

خشونت فشارشون دادم.من همه چیزو خراب کردم.اوه آیدا تو از کجا پیدات شد.چشمامو

بستم و چند تا تفس عمیق کشیدم.دلم میخواست گریه کنم.فارق از مرد بودنم.من عشقمو

با دستای خودم خفه کردم.پس حق داشتم گریه کنم.از جام بلند شدم.با این کارم حق داشتم

برم دنبالش؟بهش چی میگفتم؟چی داشتم که بگم؟خودمو پیشش خراب کردم. نمیتونستم

الان برم.شرمندگی جایی واسه ی توجیه اشتباهم نمیزاشت.وستا اینجا چیکار داشت.قرار

نبود امشب بیاد.اصلا اون شبا هیچ جا نمیرفت.ما که میخواستیم فردا شب همدیگه رو

ببینم. خودمو به خاطر این افکار سرزنش کردم.اشتباه از من بود.من چطوری تونستم به

وستام خیانت کنم.اگه آیدا.... کاشکی در برابرش عشوه اش مقاومت میکردم.آخه چه چیز

اون بهتر از وستا بود که من دربرابرش کوتاه اومدم.منکه ادعای عاشقیم میشد چطور

تونستم.....وای وستا تو الان چی میکشی عزیزم.لعنت به تو آیدا.دلم میخواد با دستای

خودم خفه ات میکنم. غلام رضا با ترس گفت:آقا چیزی شده؟ حوصله ی جواب دادن

بهشو نداشتم.حتی حوصله اینو نداشتم که بگم کی درو برای وستا باز کرد.از کنارش رد

شدم.برگشتم تو خونه.آیدا یه شلوار پاش کرده بود و همونطوری اومده بود جلوی در...

_آرتا تو چته؟اون دختره کی بود؟به چه حقی زدی تو صورتم. از جلوی در زدمش کنار.

بدون توجه بهش رفتم تو خونه.رعنا و ربابه هم همونجا وایساده بودن.آیدا دوباره شروع

کرد به حرف زدن.این دیگه خارج از توانم بود.داد زدم: _برو بیرون آیدا.اصلا حوصله

تو ندارم. آیدا:یعنی چی برو بیرون؟حالیت میشه داری چیکار میکنی؟ رفتم جلوش و

محکم خوابوندم تو گوشش تا شاید ذره ای از بار خشم و غصه ام کم بشه.ولی کم که نشد

بیشتر هم شد.چون بزرگترین اشتباه از سمت خودم بود.دوباره با داد گفتم: _ربابه _بله

آقا _سریع لباسای ایشونو بهش بدین تا برن خونشون. _چشم آقا. خواست دوباره حرف

بزنه که با عصبانیت گفتم: _حرف نزن.خواهش میکنم فقط برو.برو تا نکشتمت. دهنش

بسته شد و با تعجب منو نگاه کرد.هیچکس تا به حال منو اینطوری ندیده بود.حتی حال

الانم برای خودمم عجیب بود.وستا با من چه کرده بود که انقدر برام مهم بود.ثانیه به

ثانیه غم شکستن دلشو بیشتر حس میکردم.خواستم از پله ها برم بالا که چشمم به کیکی

که تو دست رعنا بود افتاد.با کنجکاوی رو به رعنا گفتم: _این چیه؟ ترسو تو حرکاتش

دیدم..من من کنان گفت: _کیکه. داد زدم: _اینو خودمم میدونم.میگم چرا این کیک الان

دست تواِ. پله ها رو برگشتم پایین و باکنجکاوی رفتم به سمتش.دست وپا گم کردنش برام

عجیب بود.جلوش وایسادم و خواستم دوباره ازش بپرسم که چشمم به نوشته ی روش

افتاد. > با تعجب سرمو گرفتم بالا و بهش نگاه کردم.این یعنی چی؟ با گنگی گفتم: _کی

این کیکو آورده؟ صدای هیچکس در نیومد.رفتم جلو گردن رعنا رو گرفتم: _با توام

میگم کی این کیکو آورده؟ نمیخواستم اون چیزیرو که تو ذهنم میگذره بشنوم.اگه حدسم

درست باشه..... _وستا خانم با خودشون آوردن وای خدای من.خدای من. _برین بیرون

همه تون. برگشتم سمت ربابه و گفتم: _همه تون میرین بیرون.هیچکس تو این خونه

نباشه.برین تو ساختمون کناری. فریادی که بیشتر به ضجه ی یه مرد شکست خورده بود

زدمو گفتم: _فهمیدین!!! با ترس گفت:چشم. همه ی خدمتکارا از خونه خارج شدن حتی

آیدا هم دیگه نتونست چیزی بگه و بعد از اینکه لباسشو پوشید رفت بیرون. از پله ها

رفتم بالا.و ضربه ی آخرو دقیقا جلوی در خوردم.نشستم روی زمین.دستامو محکم زدم

توی موهام و به حلقه هامون نگاه کردم. عزیزم....تو امشب اومده بودی بهم حلقه ها رو

بدی.قرار بود امشب مال هم بشیم.ولی من با یه اشتباه همه چیزو خراب کردم.منو

ببخش.من تو رو از دست نمیدم.باید عشقمو بهت ثابت کنم.میدونم گناه کردم ولی تو برای

من با ارزش تر از هرچیز دیگه ای.باید تورو داشته باشم. مشتمو به زمین کوبیدم.

خودمو کشیدم کنار دیوار و به حلقه مون زل زدم.... یک ساعت....دوساعت....نه من

طاقت بیخبری از وستارو نداشتم.خواستم گوشی رو از تو جیبم در بیارم ولی نگاهم به

بدن برهنه و شلواری که پام بود افتاد.گوشیو همون موقع از تو جیبم درآورده بودم. از

جام بلند شدم.رفتم تو اتاق.دیوار و تموم وسایل های اتاق عذابم میداد.من توی این اتا

داشتم به عشقم خیانت می کردم.گوشیو برداشتم.رو صندلیه کنار تخت نشستم.شمارشو

گرفتم.لازم نبود برم روی اسمش.کاملا حفظ بودم. ا حساس میکردم کل بدنم درد میکنه.

هرچی زنگ میخورد برنمیداشت.نگران شدم.نکنه اتفاقی براش افتاده باشه.ترس

وجودمو گرفت.کل تهرانو به هم میریزم اگه اتفاقی براش افتاده باشه.من با چه عقلی

گذاشتم تنها بره.....باید برم دنبالش.دوباره شمارشو گرفتم و تلفنو گذاشتم زیر گوشم.رفتم

سمت کمد و یکی از لباس ها رو برداشتم.در حال تن کردنش بودم که بلاخره گوشی و

برداشت.صدای آرومش تو گوشم پیچید.ناخود آگاه لبخندی اومد روی لبام.من حتی با

صداش زندگی میکردم. _بگو _آرتا فدای بله گفتنت بشه. صدایی از اون سمتش اومد.

((مگه نگفتم جوابشو نده)).صدای یه مرد بود.یه حس بدی اومد سراغم..اون حق نداره با

هیچ مردی باشه.قبل از اینکه عصبانیتمو نشون بدم خود طرف گوشیو گرفت. _با چه

رویی زنگ زدی؟هان؟تو وستا رو به یه دختر فروختی.تو که هنوز نتونستی از گذشتت

دست بکشی برای چی وستا رو بازی دادی؟اگه اون آیدای بی همه چیزو میخوای که

آوازه ی کاراش توی لندن حتی به اینجا هم رسیده دیگه چرا اشک این دخترو در

آوردی.شانس آوردی آرتا...شانس آوردی که اتفاقی برای وستا نیفتاد وگرنه روزگارتو

سیاه می کردم.دیگه حق نداری اطراف وستا بیای.تو برای اون مردی. توی شوک

حرفاش بودم.بعد از چند ثانیه سکوت با صدای آروم گفت: _وجودت وستا رو عذاب

میده.تو امشب خراب کردی آرتا.حداقل مرد باش برو تا وستا این خاطره رو از ذهنش

فراموش کنه.برو تا بیشتراشک این دخترو در نیاوردی.این حرف خود وستاست.ازت

میخواد برای همیشه بری. گوشی رو قطع کرد.نمیتونستم تکون بخورم.حرفش تو مغزم

میپیچید...این حرف خود وستاست...ازت میخواد برای همیشه بری...برای همیشه بری....

فریاد زدم.همه چیزو به هم ریختم.اون اتاقو نابود کردم. ولی اتفاقی که افتاده بود دیگه

درست نمیشد. وستا روزگار تکراری.زندگی تکراری.مرگ همیشگی.چرا اینجوری شده

بودم. آروین بهترین پشتوانه بود برای من.اون شب خودش با بابا مامان حرف زد تا اونا

دیگه سوالی از من نپرسن.یک هفته گذشت.حوصله ی هیچ چیزی رو نداشتم.مرال زنگ

میزد.حتی جواب اونو هم نمیدادم.ساقی میومد پیشم.بعد از کمی حرف زدن که بی جواب

میموند یا با جواب های کوتاه و سرد ردش می کردم میرفت.ولی حرف های آروین خیلی

روم تاثیر داشت.میومد و بهم دلداری میداد.امنیتو توی آغوشش حس میکردم.میدونستم

هیچوقت پشتمو خالی نمیکنه. از آرتا خبری نبود.خودمو تو خونه حبس کرده بودم.مامان

میخواست گوشی رو ازم دور کنه ولی نزاشتم.کارم شده بود گوشه ی تخت بشینم و

گوشی رو بزارم جلوم و بهش زل بزنم. منتظر بودم.منتظر یه تماس از آرتا تا برام توجیه

کنه اون اتفاقو.حتی دوست داشتم الان دروغ بشنوم.هرچیزی که بگه آرتا بیگناست.

زنگ نمیزد.شاید از این اتفاق راضی بود.شاید من براش تکراری شده بودم... من باید

این اتفاقو رد می کردم.باید به زندگیم ادامه میدادم.گوشیو گرفتم تو دستم.رفتم تو قسمت

عکسا.پر بودن از آرتا.هرجا که میرفتیم با هم عکس میگرفتیم. زنگ بزن آرتا.بگو که

همش یه شوخی بود.بگو اون اتفاق فقط یه خواب بود.هرچی بگی باور میکنم.زنگ بزن

لعنتی.زنگ بزن. شماره ی آرتا افتاد روی گوشیم.زمان برام متوقف شد.نمیتونستم کاری

بکنم.اونقدر زنگ خورد تا قطع شد دوباره زنگ زد.بازم نتونستم ولی بار سوم به خودم

اومدم.گوشیو برداشتم.ولی چیزی نگفتم.خودش حرف زد. _سلام وستا. چقدر صداش

شکسته بود.این آرتای همیشگی نبود.پس اون هم از این اتفاق خوشحال نبوده.بغض

همیشگی اومد سراغم.ولی این بخاطر شکست خودم نبود .بخاطر ضعف و ناراحتی تو

صدای عزیزترینم بود. بعد از چند ثانیه که فقط صدای نفس هاشو شنیدم خودش گفت: _

نمیخوای باهام حرف بزنی؟ صدام در نمیومد.میخواستم فقط اون برام حرف بزنه.غم

صداش داشت منو به جنون میکشوند. _انقدر از من بدت اومده وستا؟حتی نمیخوای

بزاری صداتو بشنوم.انتقام خیلی بدی داری ازم میگیری.من مثل تو طاقت ندارم.منو

ببخش.اشتباه کردم.الان یه هفته است از همه ی دنیا بریدم.من بدون وستام نمیتوم نفس

بکشم.زندگی برام بدون تو ممکن نیست.بهم فرصت بده.فقط یه بار.جبران میکنم.برات

بهترین میشم.خودمو از اول میسازم. سکوت کرد.حالا که با خودم دقیق فکر میکردم.

میدیدم نمیتونم ببخشمش.خیلی سرد گفتم: _دیگه چیزی بینمون نمونده.پس بیشتر از این

وقتتو تلف نکن. صدای شکستنشو با قلبم شنیدم.بغض توی وجودشو حس کردم.میدونستم

امید داشت که برگردم پیشش ولی با سردی صدام ویرونش کردم.آروم تر از هر زمانی با

عجز گفت: _بیا بیرون.میخوام ببینمت. _من علاقه ای به دیدن تو ندارم. _داری وستا.

میدونم تو هم میخوای منو ببینی.بیا رو در رو حرفامونو بزنیم. _تو مثل اینکه فراموش

کردی با من چیکار کردی.اشتباه تو کوچیک نبود که بخشیده بشه.من هیچوقت تورو

نمیبخشم. _عذابم نده.بیا بیرون. آروم گفتم: _آرتا.....همه چیز تموم شد.....همه چیز...

پس برو...برو دیگه نمیخوام ببینمت...دیگه نمیخوام حست کنم...هرچیزی که مربوط به تو

بشه منو داغون میکنه....پس تنهام بزار تا بتونم راحت زندگی کنم داد زد...فریاد کشید:

_لعنتی بدون تو کجا برم.با زندگیمون بازی نکن.من خودمو تغییر میدم.تو هم منو ببخش

و برگرد. صداشو آروم کردو ادامه داد: _فقط همین.....تو میتونی منو ببخشی وستا.بیا

همه چیزو از اول شروع کنیم. پوزخندی زدم که فکر کنم از اون سمت تلفن متوجه شد:

_حرفات برام بی معنیه.هیچ حسی نسبت به حرفات ندارم.پس انقدر زحمت نکش.

میدونستم الان تعجب کرده.برای خودمم تا این حد سنگ بودنم تعجب آور بود.صدای هیچ

کدوممون در نمیومد.اون تو شوک حرفام بود و من ساکت بودم تا خودمو رسوا نکنم.اون

به حرف اومد: _برای آخرین بار بیا بیرون.بعدش از زندگیت میرم بیرون.میرم گم میشم

تا بدون من راحت زندگیتو بکنی. قطره های اشک دوباره اومدن روی صورتم.من بدون

اون چطوری میتونستم زندگی بکنم. _نمیـــــ........... صداشو بلند کردو گفت: _وستا ازت

خواستم برای آخرین بار بیای.با همه ی پست فطرتیم این حقو دارم.پس بیا وگرنه به زور

میارمت. لبخند بی صدایی زدم.بازم به زور متوسل شده بود و بازم من این حسو دوست

داشتم. _کجا؟ _خودم میام دنبالت _باشه خداحافظ. _خداحافظ گوشی و قطع کردم.

غرورش نزاشت بیشتر درخواست بخشش کنه.زندگیه سلطنتی اینطوری ساخته بودش.

غرورتو دوست دارم آرتا.ولی مطمئن باش نمیبخشمت.سریع لباس پوشیدم.دیگه حتی به

خودمم نمیرسیدم.از اتاق اومدم بیرون.همون موقع در خونه باز شد و آروین اومد

داخل.مامان هم جلوی در بود.آروین کی زنگ زده بود که من متوجه نشدم.انقدر غرق

حرف زدن با آرتا بودم.دوتاشون با تعجب منو نگاه کردن.آروین زودتر به خودش اومد و

گفت:_به سلامتی کجا داری میری؟میبینم که از اون لاکی که دور خودت گرفته بودی

اومدی بیرون._میخوام برم یکم دور بزنم.مامان:کجا میری دخترم؟به چشمای مامان

نگاه کردم.چقدر من دروغ گو شده بودم.خدا منو ببخشه._همین دور و اطراف.آروین:

باشه. بیا من میبرمت._میخوام تنها برم.با تحکم گفت:گفتم میبرمت.تحکمش برام معنی

نداشت.من فقط جلوی تحکم آرتا کوتاه میومدم._مثل اینکه متوجه نیستی گفتم میخوام

تنها برم.آروین با ریز بینی بهم نگاه کرد.مامان به بهونه ی غذا رفت تو آشپز خونه.منم

بی توجه بهشون دوباره راه افتادم سمت در.به در که رسیدم آروین دستمو گرفت و

خودش درو باز کرد و منو برد بیرون.پشت در نگهم داشت.زل زد تو چشمام و موشکافانه

گفت:_کجا داری میری؟_اجازه ی بیرون رفتن هم دیگه تو این خونه ندارم؟تو چیکار

داری دوست دارم برم دور بزنم._منو ساده فرض کردی؟تو در عرض یه هفته متحول

نمیشی.میخوای بری اونو ببینی؟_آره._نمیخواد بریدستمو کشید تا دوباره ببره توی

خونه.ولی با سماجت این اجازه رو بهش ندادم._من میرم.با خشونت برگشت سمتم و

گفت:_مثل اینکه تو آدم نمیشی.دیگه میخوای چیکار کنه که تو بفهمی اون لایقت

نیست.هان؟_میخوام برم برای بار آخر ببینمش._اینا همش حرفه._نه مطمئنم این بار

آخره._آخه اون پسره ی خودخواه دختر باز چی داره که تو بخاطرش اینکارارو میکنی.با

عصبانیت دستمو از دستش کشیدم بیرون و زل زدم تو چشماش و گفتم:_هرچیزی هم که

شده باشه بهت اجازه نمیدم در موردش اینطوری حرف بزنی.بهم اخم کرد انتظار نداشت

هنوز هم طرف آرتا رو بگیرم:_باشه برو.ولی به یه ساعت نکشیده باید برگردی.حواست

باشه فقط یک ساعت._باشه.راه افتادم سمت در حیاط.اون هم دنبالم اومد.حوصله نداشتم

بهش بگم دنبالم نیا.درو باز کردم.ماشین آرتا سر کوچه بود و خودش بیرون از ماشین در

حالیکه پشتش به سمت ما بود به ماشین تکیه داده بود.خیلی سریع خودشو رسونده بود.

آروین کنار در وایساد و من بدون خداحافظی به سمت آرتا رفتم.وسط های کوچه بودم که

آرتا برگشت ولی قبل از من چشمش به آروین افتاد.ازاین فاصله ابروهاشو دیدم که توی

هم گره خوردن.برگشتم به آروین نگاه کردم.رو به سمت ما وایساده بود در حالیکه هر

دو دوستشو زده بود توی جیب شلوارش و با دقت به سمتمون نگاه میکرد.بی تفاوت به

راهم ادامه دادم.ولی نگاه خشمگین آرتا هنوز روی آروین بود.نزدیکش که رسیدم به من

نگاه کرد.خواست بیاد سمتم ولی خیلی بی تفاوت بدون هیچ سلامی رفتم در اون سمت

ماشینو باز کردم و نشستم.آرتا هم بعد از آخرین نگاهی که به آروین انداخت توی ماشین

نشست و با سلام آرومی که گفت ماشینو روشن کرد و با یه فشار محکم روی پدال

ماشینو از جا کند.چون نمیتونست چیزی بگه عصبانیتشو اینطوری خالی کرد._قبل از یک

ساعت باید برگردم.چیزی نگفت فقط سرعتشو بیشتر کرد.ماشینو برد به سمت خارج از

شهر._کجا میریم؟چیزی نگفت._آروم تر برو.الان پلیس جلومونو میگیره.بازم به حرفم

گوش نداد.دیگه رسیده بودیم به خیابون های خلوت.کمتر از نیم ساعت این راهه یه

ساعته رو گذرونده بودیم.زدم به بازوشو گفتم:_با توام آرتا.آروم تر برو.برگشت نگام

کرد.چه غمی بود تو چشماش.شرمندگیش به وضوح از تو چشماش خونده میشد.روشو

برگردوند وسرعتشو آروم کرد ولی من همچنان داشتم به سمتش نگاه میکردم.یه گوشه

نگه داشت.خیلی سریع رومو کردم اون سمت و این بار اون بود که بهم زل زده بود.

خواست دستشو بیاره سمت صورتم که پسش زدم.اون هم با نفس بلندی که کشید دستاشو

مشت کرد و انداخت پایین._حتی منو از لمس صورتت منع میکنی جوابشو ندادم.چیزی

بود که خودش خواسته بود.باید الان نقش بازی میکردم.باید عذابی رو که من این چند

وقت کشیدم الان با نشون دادن یک نفرت دروغی سرش خالی میکردم.ازش متنفر

نبودم.هنوزم دوستش داشتم.ولی با من بد کرد.اونقدر بد که حاضر نیستم دیگه انگشتش

به من بخوره. زل زد به روبه روش.و شروع کرد به صحبت کردن.از همه چیز گفت.از

گذشتش.از اتفاقایی که حتی ربطی به این موضوع نداشت.از این هم گفت که بعد از اینکه

با من بود این اولین بارش بود.بازم ازم خواست ببخشمش.و من با بدجنسی بهش نگاه

میکردم و از ناراحتیش ابراز خوشحالی میکردم..... و در آخر گفت: _ میرم..... میرم به

یه کشور دیگه.........تا همونطوری که خودت میخوای دیگه منو نبینی.ولی وستا..همین

جا قسم میخورم.قسم میخورم به عشقم که فقط به خاطر یک اشتباه جلوی تو کثیف شد که

یه روز برمیگردم.من خودمو پیدا میکنم و دوباره میام اینجا. پوزخند زدمو گفتم:خیلی

خوش خیالی. از رفتنش ناراحت بودم.اما فقط حس تنفرمو نشون دادم. اون هم پوزخندی

برای من زد که واقعا تعجب کردم. منو برگردوند خونه.یه ساعت و نیم شده بود که باهاش

بودم.و از آورین ممنون بودم که بهم وسط حرفاش زنگ نزده بود.کلافگیشو پشت فرمون

حس میکردم. یک اشتباه زندگیه هردومونو خراب کرد.جاذبه ی دستاش وسوسه ام

میکرد برای آخرین بار هم که شده بگیرمشون بین دستای خودم.ولی نمیشد.جلوی در

خونه نگه داشت.خواستم بدون خدافاظی پیاده شم.ولی دستمو گرفت.برگشتم بهش نگاه

کردم.چشماش میلرزید.منم غرق غم توی چشماش شدم.دستشو گذاشت روی صورتم.

چشماشو بست و اشک کوچیکی روونه ی گونش شد. میدونستم چی میخواست.داشت

آخرین شانسشو امتحان میکرد.با بیرحمی دستمو از دستش در آوردم و در حالیکه درو

باز میکردم گفتم:تنفری که ازت دارم بهم اجازه نمیده هیچ حس دیگه ای از رفتارت

نشون بدم.ازت متنفرم آرتا..... واونو مات سرجاش گذاشتم و با کلید وارد خونه شدم. درو

بستم وپشت در افتادم روی زمین وبرای عشق از دست رفتم اشک ریختم.اون هم بعد از

پنج 5 دقیقه ماشینو حرکت داد.یاد یه تیکه از شعر سیاوش قمیشی افتادم که میگفت:

شاید نفهمیدی که من بی اون که تو چیزی بگی سپردمت دست خــــدا که بی خدافظی

نری...... آرتا رفت..

. و من از اینکه حتی نمیتونستم وجودشو توی کشور خودم حس کنم بیشتر شکسته

میشدم.آروین تنهام نمیزاشت.هر لحظه پیشم بود و این خوشحالی رو روی چهره ی پدرو

مادرم آورده بود.اونا آروینو بیشتر از هرکسی قبول داشتن. خبر عجیبی که توی اون سه

ماه بعد از رفتن آرتا توسط مرال بهم رسید به هم خوردن عروسیش با رهام بود.مثل

اینکه با هم دیگه مشکل پیدا کرده بودن.این دیگه تیر خلاص به من بود.چون هم مرال

مثل خواهرم بود و هم رهام مثل برادرم. ساشا اومد خواستگاریه ساقی.همه چی برای

عروسیشون مهیا بود.قرار شد عید عروسی کنن. اینجا فقط تکلیف منو آروین نامشخص

بود.من توی تب و تاب دوری از آرتا بودم.دوریش داش دیوونم میکرد.خسته بودم.

میخواستمش.ولی نمیتونستم ببخشمش. از طرفی عذاب وجدان داشتم که آروین از کارو

زندگیش زده و هروقت من بخوام میاد پیشم.بار ها بهش گفتم به من امید نداشته باش.من

تا آخر عمرم ازدواج نمیکنم.هر اتفاقی که بین منو آرتا افتاده سوای قلبه......قلب من

هنوز آرتا رو میخواد....ولی اون قبول نمیکرد.میگفت من ازت انتظاری ندارم.برای من

فقط شاد بودنت مهمه.بهت کمک میکنم آرتا رو فراموش کنی ولی اجبارت نمیکنم با من

ازدواج کنی.و من اینجور مواقع همیشه بهش پوزخند میزدم.آرتا فراموش نشدنی بود. از

خونه زیاد بیرون نمیرفتم.فقط در مواقعی که مجبور بودم یه تکونی به خودم میدادم.یا

اینکه آروین میومدو منو به زور میبرد بیرون.همه جای تهران منو دور داد.این چند وقت

اخیر هم چون همه نگران روحیه ی من شده بودن دور هم تصمیم گرفتن منو بفرستن

سر کار.پیشنهاد اولشون هم این بود که تو کارخونه ی بابا و عمو منشی بشم.ولی خودم

قبول نکردم.دوست داشتم من هم برم یه جای غریب.که هیچ آشنایی رو نبینم.به سختی

حرفمو قبول کردن.آروین خودش برام دنبال کار میگشت.به چند تا از دوستاش سپرده بود.

تا اینکه یکی از دوستاش توی کارخونه ی خودش بهم پیشنهاد منشی گری داد. از نظر

خودم خیلی خوب بود.راهی بود برای فرار از این فشار. امروز باید میرفتم کارخونه تا با

محیطش آشنا بشم.آروین صبح زود منو به اون جا رسوند و خودش رفت بیمارستان.

واقعا من اگه آروینو نداشتم چیکار میکردم.فرشته ی نجاتم بود.زمین خیلی بزرگی داشت

که سرو تهش معلوم نبود.رفتم به سمت ساختمونیکه از همه شیک تر بود. قرار بود

منشیه معاون کارخونه بشمکارخونه ی ماکارانی بود.با کمی پرس و جو بلاخره راهمو

پیدا کردم.یک دختر جوون رو دیدم که پشت کامپیوتر نشسته بود و هی با برگه های روی

میزش ور میرفت.رفتم به سمتش: _سلام خانم.. همونطوری که سرش پایین بود گفت:

_سلام.وقت قبلی داشتین؟باید منتظر بمونین.آقای کامرانی هنوز نیومدن. _باشه ممنون.

رفتم و روی یکی از صندلی های اونجا نشستم و مشغول دید زدن اطرافم شدم.به تیپ

دختره نگاه کردم.اونطوریکه فکرشو میکردم زننده نبود.ذهنیتم در مورد منشی ها خیلی

خراب بود.البته این نه خوب بود نه بد.آرایش عادی, مانتوی کوتاه و موهای کج.ولی من

ساده تر از اون اومده بودم.یک مانتوی مشکی تا زانو پوشیده بودم.هیچ آرایشی

نداشتم.شالمم فقط انداخته بودم روی سرم با کفش های اسپرت.دیگه داشت حرصم در

میومد.یک ساعت بود اون جا الاف بودم.اون دختره هم صداش در نمیومد و به کارش

مشغول بود. _ببخشید خانم میشه بپرسم آقای کامرانی کی میان؟ سرشو بلند کردو بعد از

یه نگاه دقیق به سر تا پام گفت: _چون صبح دخترشونو میرسونن مدرسه دیر میرسن.

باهاشون چیکار دارین؟ _من از طرف آقای راد اومدم.قرار بود منشی جدید باشم. با

تعجب نگام کردو گفت: _خب چرا زودتر نگفتی؟میدونی من از کی منتظرتم.زود باش...

زود باش بیا اینجا تا کارتو برات توضیح بدم. بلند شدم رفتم سمتش.دختر مهربونی بود.از

من کوچیکتر بود.چون هنوزداشت درس میخوند و چون میخواست به درساش که سنگین

شده بودند برسه دیگه نمیتونست اینجاکار کنه وخیلی وقت بود گفته بود که دیگه نمیتونه

بیاد سر کار.ولی تا الان که من اومدم هنوز کاراش ردیف نشده بود.کار سختی نداشت.

وسط های کار بود که کامرانی هم اومد.یه مرد تقریبا 40 و خورده ای ساله که از قیافش

معلوم بود سر به هواست.سلام بلندی کفت و داشت میرفت سمت اتاقش که لحظه ی آخر

برگشت سمت من و با کنجکاوی گفت: _تو منشیه جدیدی؟ _بله. سرشو چند بار تکون

دادو گفت: _باشه.بیا تو اتاقم تا باهات حرف بزنم. .بلافاصله درو باز کردو رفت توی

اتاقش.مردک دیوونه بود.به این دختره که تازه فهمیدم اسمش سیماست نگاه کردم.داشت

لبخند میزد.گفتم: _چیز خنده داری گفت؟ _نه.ولی نمیدونم چرا وقتی میبینمش خندم

میگیره.رئیس خیلی خوبیه.میتونی راحت باهاش کنار بیای. _آهان.خب دیگه من برم ببینم

چی میگه. _باشه برو.و دوباره سرشو فرو کرد توی کامپیوتر. رفتم پشت در وایسادمو

در زدم.وقتی اجازه ی ورود داد وارد شدم. چشمش به سمت در بود.رو بهم گفت: _

بفرمایین بشینین خانم گرگانی. ازش تشکر کردم و روی صندلی نشستم. _شروع کارتو

تو این شرکت بهت تبریک میگم..اینجا قانون خاصی نداره.البته فقط این قسمتی که من

اداره میکنم.سخت گیری نمیکنم.میتونی هر تیپی که دوست داری بزنی. نگاه دقیقی به

سرتاپام انداخت و گفت: _مثل اینکه لباس پوشیدنتون ساده است.و این از نظر من خیلی

خوبه.راست اسمتون چیه؟ آخه این با اسم من چیکار داره. _وستا. سرشو تکون دادو

گفت: _بله.کاملا درسته.جدیدا اسم های عجیب غریب زیاد میشنوم. حوصله ی گوش

دادن به اراجیفشو نداشتم.من خیلی روحیه داشتم اینم نشسته بود برا من جوک میگفت.

بعد از کلی حرف زدن که هیچکدومش مربوط به کار نبود و بیشتر خاله زنک بازی بود

گفت میتونی بری. نفس راحتی کشیدم و از اتاقش خارج شدم.سیما ادامه ی کارها رو

برام توضیح داد.خیلی زود روال کار اومد دستم.قرار بود از صبح تا 7 شب اونجا باشم.با

چند نفر دیگه هم توی کارخونه آشنا شدم.از رفتار هاشون و بیخیال بودنشون معلوم بود

که رئیس کارخونه هم یه دیوونه ایه مثل همین آقای کامرانی.از آروین بعیده همچین

دوستایی داشته باشه. اون روز چون خود سیما بود ساعت 5 برگشتم.ولی از فردا دیگه

بخاطر نبود سیما باید تا آخر ساعت میموندم..روحیم خیلی بهتر شده بود.بابا برام یه

پژو206 خرید تا رفت و آمدم راحت باشه.آروین از این کار بابا راضی نبود.به بابام گفته

بود که خوش منو میبره و میاره..به هر حال هرچی که بود بلاخره خودم ماشین دار شدم.

گردنبند فروهری که آرتا برام گرفته بود هنوز روی گردنم بود.تنها یادگاری از اون که

داشتم.دلم خیلی براش تنگ شده بود.هیچ خبری از برگشتش به ایران نبود.علی رقم

مراقبت های شدید آروین در باره ی اینکه کسی از آرتا در برابر من حرف نزنه تا بتونم

به راحتی فراموش کنم بلاخره یه روز ملیکارو گیر آوردم و اونم گفت که حتی خود

آرشام هم ازش خبر درست و حسابی نداره.میگفت تا اونجاییکه ما میدونیم خیلی تغییر

کرده.فقط کار میکنه.تازه اون جا فهمیدم که رفته آمریکا.دلم میخواست بدونم تو اون

کشور به من هم فکر میکنه. یه حسی بهم میگفت وقتی من بهش فکر میکنم اونم به من

فکر میکنه.پس همیشه من تو ذهنشم.این حسم خیلی قوی بود. تا به حال رییس کارخونه

رو ندیده بودم.یک ماهی از کارکردنم اونجا میگذشت.ولی هنوز نه من رفته بودم به

قسمت اون و نه آقای راد برای دیدن آقای کامرانی به اینجا میومد.فقط بعضی اوقات تلفن

میزد.البته دیدنش هم برام چندان مهم نبود.آقای کامرانی........آخی.اسمشو بردم به یادش

افتادم.مرد فوق العاده مهربونی بود.بی نظم..بی قانون..عشقی کار میکرد..ولی واقعا تو

کارش مهارت داشت.. امروز منشیه آقای راد بعد از این همه مدت باهام تماس گرفت

گفت برم اتاق رییس باهام کار داره. به آقای کامرانی خبر دادم و راه افتادم سمت

ساختمون کناری که میشد محل کار آقای راد.این قسمت به نسبت بزرگتر و شیک تر

بود.رسیدم کنار میز منشی.بادقت بررسیش کردم.تلفن توی دستش بود و داشت حرف

میزد.آرایش غلیظ.غلیظ براش کمه.فوق غلیظ.مانتوشو که چون نشسته بود نمیتونستم

تشخیص بدم.ولی فرم بالا اومدن مانتوش بخاطر نشستنش نشون میداد که بی شباهت با

کت کوتاه نیست.بعد از چند ثانیه تلفنو قطع کرد.بهم نگاه کردو با ناز گفت: _تو منشیه

آقای کامرانی ای؟ ناز صداش منی که دختر بودم رو کشت.چه برسه به یه پسر.همه ی

عشوه ها رو تو صداش نشون میداد.فکر نمیکنم تا الان این رییس تونسته باشه در

برابرش دووم آورده باشه.هرچند که قیافش زیر این همه آرایش متوسط بود. _آره. نگاه

دقیقی بهم انداخت.چیزی جز حسادت تو چشماش نبود.ولی دلیلشو نفهمیدم.دوباره صداشو

شنیدم. _منتظر باش تا به آقای راد بگم اومدی. گوشی رو گذاشت کنار گوشش و بعد از

زدن یه دکمه گفت: _خسته نباشین آقای راد.خانم گرگانی اینجا هستن...............

چشم....چشم... گوشی رو قطع کرد و رو به من گفت: _برو تو. دختره ی پررو انگار

داره با کلفت باباش حرف میزنه.با آرامش رفتم سمت در و بعد از گرفتن اجازه ی ورود

وارد شدم. یه مرد جوونی پشت میزش ریاست نشسته بود و با دیدن من بلند شد.ولی یکی

دیگه هم بود که پشتش به سمت من بود.وقتی برگشت تازه دیدم آروینه.لبخند اومد روی

چهرم.آقای راد گفت: _به به..خانم گرگانی چشممون به جمالتون روشن شد. _سلام

آقای راد.خسته نباشین خودش نشست و رو به من گفت:بفرمایین بشینین. تشکر کردم و

رفتم روی مبل روبه روی آروین نشستم و باهاش دست دادم. _سلام خوبی؟ _سلام.

مرسی.از این ورا. _اومدم دوستمو ببینم. _آهان. آقای راد دستاشو کوبید به هم وروی

هم کشیدشونو گفت: _خب خب خب...خانم گرگانی واقعا قدم رنجه فرمودین. _خواهش

میکنم آقای راد.شما که قابل نمیدونستین تا زودتر زیارتتون کنیم. _این چه حرفیه.لایق

نبودم این بانوی زیبا رو ببینم. آروین با جدیت گفت:بانوی زیبا نه.خانم گرگانی. شروین

خندش گرفت و در حالیکه سعی داشت خندشو جمع کنه گفت: _چشم.خانم گرگانی...ولی

... اومدم وسط حرفش.منم بازیم گرفته بود تا حرص آرتا رو در بیارم.برای همین

موزیانه گفتم: _شما هرجور دوست دارین صدام کنین آقا شروین. شروین بلند زد زیر

خنده و گفت:اسمتون چیه؟ _یعنی میخواین بگین اسممو نمیدونین؟ _نه والا.این پسر

عموی تو که خیلی خسیسه.اصلا در موردت حرف نمیزنه.میترسه ما دختر عموی

خوشگلشو بخوریم. لبخند کوچیکی زدمو گفتم:اسمم وستاست. آروین هم زده بود زیر

خندهشروین:خب وستا خانم داشتم میگفتم.جدا از شوخی این چند وقت واقعا نتونستم

ببینمتون.البته میتونستم یه سر بیام اتاق آقای کامرانی ولی خب اینطوری صلاح نبود.

ترجیح میدادم وقتی سرم خلوت شد توی یه فرصت خوب ازتون دعوت کنم بیاین اینجا.اون

روز حدود نیم ساعت توی اون اتاق بودیم.مرد خیلی خوش مشربی بود.و بهش میخورد

واقعا شیطون باشه.البته دوستی اون و آروین انقدر صمیمی نبود که آروین بخواد زیاد

بیاد اونجا ولی احتمال میدم امروز آروین فقط برای دیدن من اومده باشه.چون سه روزی

میشد که ندیده بودمش.شیفتای کاریش خیلی فشرده شده بود و منم که روزا سر کار

بودم..از قیافش نگفتم.قیافه ی شرقی ای داشت.صورت سفید و بدونلک.با موهای

مشکی.چشم های تیره و صورت کشیده..واز نظر من اندکی تی تیش.تیپش و مدل موهاش

تا حد زیادی شبیه پسر های کره ای بود.و این جذابش کرده بود.چون موهاشو کج و گرد

میریخت روی صورتش. آروین از شروین مرخصیه 3 ساعته گرفت تا با هم بریم دور

بزنیم.بعد از خداحافظی ای با شروین که تا جلوی در اتاقش اومده بود کردیم برا منشی یه

سر تکون دادم واز ساختون خارج شدیم.آروین در ماشینو باز کرد و نشست.من هم در

حال نشستن گفتم:_فقط اومده بودی منو ببینی؟با خونسردی در حالیکه ماشینو روشن می

کرد گفت:_آره.مگه عیبی داره؟کمربندمو بستم و گفتم:نه.چه عیبی میتونه داشته

باشه.سی دی آهنگای شادمهر عقیلی رو گذاشت و به سمت رستوران حرکت کرد.وقتی

از ماشین پیاده شدم تا وارد رستوران بشیم اومد دستمو گرفت و در برابر پس کشیدن

دستم مقاومت کرد و با اجبار دستامو محکم نگه داشت و به سمت رستوران حرکت

کرد.بهش نگاه کردم.واقعا به داشتن پسر عمویی مثل آروین افتخار میکردم.اون بی نظیر

بود.میدونستم داره سعی میکنه با بیرون بردن من روحیمو عوض کنه و منو از فکر آرتا

بیاره بیرون.ولی نمیدونست همه ی اینکار هاش بیهوده است.در کل اون روز,روز خوبی

برام بود.بعد از حرف زدن در مورد کاراش و پرسیدن در مورد کار من و صرف غذا منو

برگردوند کارخونه.رفتم به سمت اتاق آقای کامرای تا برگشتنمو اطلاع بدم.به در زدم و

بعد از اجازه گرفتن وارد شدم._سلام آقای کامرانی.من برگشتم. لبخندی از روی خستگی

زدو گفت:سلام دخترم.منه پیرمردو با این همه کار تنها گذاشتی رفتی دور بزنی.رییس

آشنا داشتن هم خوبه ها.لب تر میکنی بهت مرخصی میده.زود باش ...زود باش بیا اینجا

تا این پرونده رو بدم ببری پیش آقای دانش.با خوش رویی پرونده رو ازش گرفتم و رفتم

تا به کارام برسم.تا شب سخت مشغول کار کردن بودم.این مرخصیه ساعتی خیلی از

کارارو عقب انداخته بود آقای کامرانی سر یاعت 7 اومد ازم خداحافظی کردو ازم

خواست که منم زودتر برم خونه.ولی نمیدونست که من کلی کار دارم و تا وقتی همه ی

کارارو انجام ندم نمیتونم برگردم.زنگ زدم و به مامان هم خبر دادم که دیر تر میام.هنوز

نیم ساعت هم اضافه نمونده بودم که شروین اومد توی ساختمون و گفت:_خسته نباشی

خانم گرگانی.چرا شما هنوز اینجایین؟_یه مقداری از کارها مونده باید انجام بدم.خیلی

زود میرم.شما از کجا فهمیدین من نرفتم._داشتم برمیگشتم خونه که آقای کامرانی رو

دیدم.اون گفت هنوز تو ساختمونین.دیگه نمیخواد بیشتر از این بمونین.بقیشو بزارین

برای فردا._نه.من اینطوری راحت ترم.تا کارمو انجام ندم نمیتونم با آرامش بخوابم.

لبخندی زدو گفت:انقدر وظیفه شناسی هم لازم نیست.دیگه کارو تعطیل کنین.من شما رو

میرسونم._لطفا اصرار نکنین.چون من کوتاه نمیام.خودمم برمیگردم.ممنون از

لطفتون.بعد از کمی اصرار دیگه در آخر با نارضیاتی و به اجبار من رفت.با سرعت

کارارو انجام دادم و 1 ساعت و نیم بعد من هم از شر کارا خلاص شدم و وسایلمو جمع

کردم و از ساختمون اومدم بیرون.ساعت نزدیک 9 شب بود و هوا تاریک شده بود.الان

یه هفته بود ماشین تو خونه بود و قرار بود بابا ببرش تعمیر گاه.ولی همیشه یادش

میرفت.با این اتفاق باور کردم که من واقعا بدشانسم. از کارخونه خارج شدم.و تا یه

قسمتی رو پیاده رفتم.خیلی معطل شدم تا یک تاکسی گیرم بیاد.اون وقت شب و توی اون

قسمت خلوت تاکسی خیلی کم رفت و آمد میکرد ولی من گیر آوردم.اونم چه تاکسی ای.یه

پسر جوون.که بهش میومد معتاد باشه.چشماشم از تو آینه همش به پشت بده.کفریم کرده

بود.وسط راه گفت:_خانم دربست میخواین بگین من شمارو میرسونم.همین یه کارم

مونده ود.خیلی سریع گفتم:_ممنون آقا.ولی چند جا کار دارم.با اصرار گفت:_هرجا

بخواین میبرمتون.قابلتونم نداره.آره ارواح عمت. _گفتم نه آقا. از ترسم یه محله مونده

بود به خونم از ماشینش پیاده شدم.موندن تو اون ماشین از نظر من ریسک بود.تصمیم

گرفتم بقیه ی راهو پیاده برم.از یه کوچه ی میان بر خواستم عبور کنم.ولی وقتی وارد

کوچه شدم تازه به غلط کردن افتادم.تو اون تاریکیه شب اون کوچه ی خلوت واقعا

خوفناک بود.برگشتن بهتر بود.رومو کردم اون سمت تا برگردم.ولی.....چند تا جوون لات

جلوم در اومدن.یکیشون که معلوم بود رییس بقیشونه اومد جلو و گفت.

به به.ببینین کی اینجاست.یه دختر کوچولوی مامانی.......عزیزم عروسکت گم شده بود

اومدی اینجا.........با دوستاش یه خنده ی مسخره کردن.خیلی ترسیده بودم.ولی تکون

نمیخوردم._عزیزم بهت نگفتن این وقت شب تو کوچه های خلوت نباید بری و گرنه.......

دستشو آورد نزدیک صورتم و روی لبام حرکت داد و گفت:_ای جان..چه لبای هوس

برانگیزی....دستشو پس زدم و خواستم برم عقب که منو گرفت.دوستاش فقط عین خل ها

میخندیدن._تو چقدر داغ و سک....هستی....امشب چه شبی میشه برامون.صدام در

اومد:_ولم کن کثافت بی غیرت.با خونسردی گفت:پس حرفم میزنی.گفتم شاید لالی.

اونوقت بردنت خیلی راحت تر میشد.البته اینطوری هم زیاد مشکلی نداره.اتفاقا برای شب

با صدات بیشتر حال میکنم._بی ناموس اگه بهم دست بزنی داد میزنم.بزار برم لعنتی.خنده

ی کثیفی کردو گفت:_داد بزنی فکر کردی چی میشه.سر سه صوت جلو دهنتو میگیرم.

سریع میندازمت پشت اون ماشینی که اونجاست بعد..با دست ماشین رو که پشتش بود

نشون داد.ولی ناگهان حرفشو قطع کرد.به امتداد دستش نگاه کردم.یه مرد درشت هیکل

که قیافش تو اون تاریکی معلوم نبود با سرعت داشت به سمتمون میومد.پسرو با ترس

رو به نوچه هاش گفت:_جلال حواسشو سریع پرت کن تا ما بریم.تلاششون بیهوده

بود.چون اون مرد سریع رسید پیشمون و باهاشون درگیر شد.منم از فرصت سو استفاده

کردم و دویدم تا فرار کنم.ولی هنوز چند فدم نرفته بودم که با خودم فکر کردم اون مرد به

خاطر کمک به من خودشو توی خطر انداخت.اگه بلایی سرش بیاد تا آخر عمر خودمو

نمیبخشم.پس بهتره صبر کنم تا اگه کمک لازم داشت برم کمکش.حداقل میتونم یه سنگ

پرت کنم طرفشون.برگشتم به سمتشون نگاه کردم.نه مثل اینکه اصلا نیازی به من نبود.

مرده انگار یک کنگ فو کار حرفه ای بود.خیلی راحت از پس هر سه تاشون بر اومد.و

اون جوونای لات هم با بدبختی تمام زدن به چاک.خیالم راحت شدو یه نفس راحت

کشیدم.امشب چه شبی شده بود.خوبه سکته نکردم.خواستم برم به سمت مرده و ازش

تشکر کنم ولی اون یه نگاه دقیقی به من انداخت و گوشیشو گرفت و مشغول حرف زدن

شد.با این حا بازم رفتم سمتش.چند تا از حرفای آخرشو شنیدم صدای کلفتی داشت._

خیالتون راحت.....آره حواسم هست....نگران چیزی نباشین....نه.....چشم.....چشم....دی

ر متوجه شدم....ببخشید...چشم......بیشتر از چشمام....گوشی رو قطع کرد.از حرفاش

هیچی سر در نیاوردم.با خونسردی اومد سمت من.و بعد از اینکه لباسشو تمیز کرد

گفت:_خوبین خانم؟با لحنی تشکر آمیز گفتم:واقعا ممنونم آقا.نمیدونم اگه شما نبودین چه

اتفاقی برام میفتاد._وظیفه است._مردایی مثل شما دیگه کم پیدا میشن که حاضر باشن

خودشونو برای کسی به خطر بندازن.راستی شما از کجا متوجه شدین؟بدون اینکه جواب

سوالمو بده گفت:_اصلا خوب نیست یه خانم این وقت شب توی کوچه های خلوت باشه.

لطفا زودتر برگردید خونه تا اتفاق دیگه ای براتون نیفتاده.بازم ازش تشکر کردم.دیگه

نپرسیدم چطوری تو متوجه این کوچه ی خلوت شدی.الان مهم ترین چیز سالم بودن من

بود.معلوم نبود اگه اون پیداش نمیشد چه بلایی سرم میومد.این دفعه ریسک نکردم و

برگشتم خیابون اصلی تا از اون راه برم.هنوز چند قدمی نرفته بودم که گوشیم زنگ

خورد.شماره رو نگاه کردم.آروین بود._بله؟_سلام وستا.کجایی؟نباید چیزی از اتفاق

امشب میگفتم.اتفاقی بود که افتاده بود و دیگه تموم شده بود.حرف زدن من فقط باعث

نگرانیشون میشد._دارم میام سمت خونه._تو چرا به من نگفتی امشب بیشتر میمونی.

اصلا چرا به من خبر ندادین ماشینت خراب شده._چیز مهمی نبود._الان کجایی بیام

دنبالت._گفتم نمیخواد نزدیک خونم.تا پنج دیقه ی دیگه میرسم._پیاده اومدنت هم

خطرناکه.آدرس بده تا بیام دنبالت.رسیدم سرکوچه.گفتم:_سر کوچه رو نگاه کن.منو

میبینی.سریع روشو برگردوند به سمت من.بیچاره از نگرانی اومده بود جلوی در.دوید به

سمتم.گوشی رو قطع کردم.وقتی بهم رسید گفت:_دیگه حق نداری این وقت شب تنها

برگردی.هروقت تنها بودی کافیه یه زنگ به من بزنی.هرجا که باشم خودمو میرسونم

._خودم میتونم بیام آروین.با عصبانیت گفت:حرف نباشه.حتی اگه همه جا امن باشه این

دل من آروم نمیگیره.عذابم نده وستا.

اگه الان بهش رو میدادم حرفاش ادامه دار میشد.برای همین بدون جواب دادن برگشتم

سمت خونه.اون هم دنبالم میومد.هنوزم دهنم درگیر این بود که اون مزد چطوری فهمید

توی اون کوچه خبریه و انثدر سریع خودشو رسوند.زیادی کنجکاوم.اون شب کلی از

سمت آروین هم من و هم بابام سرزنش شدیم.آروین از بابا دلگیر بود که قضیه ی خراب

شدن ماشین منو بهش نگفته بود.و مهم تر از همه اینو نگفته بودیم که من شبا تنها

برمیگردم.کلی نصیحت هم بار من شد.هرچی که بود اون روز با همه ی اتفاق های خوب

و بدش گذشت. امشب شب عروسیه ساقیه...از نظر من همه چیز خیلی سریع اتفاق

افتاد..روحیه ی خوبی برای رفتن به عروسی نداشتم.از طرفی استرس دیدن آرتارو

داشتم...یعنی میومد...از ساقی دور شده بودم.اون خیلی سعی میکرد دوباره مثل قبل

باشیم ولی من نمیتونستم...همیشه سرم تو لاک خودم بود فقط آروین بود که به زور منو

از این لاک میاورد بیرون.لباس ساده ی بلندی به رنگ مشکی انتخاب کردم.کفش مشکیم

رو هم مامان برام گذاشته بود دم دست.بیچاره ها میترسیدن من به این عروسی نیام..در

مقابل اصرار های مامان برای آرایشگاه رفتن هم مقاومت کردم.هی میگفت ساقی مثل

خواهرته باید براش سنگ تموم بزاری ولی کوتاه نیومدم.اصلا حوصله ی آرایشگاه رفتن

نداشتم.برای کی میخواستم آرایش کنم...ساقی هم از دستم ناراحت شد.ولی آروین اصلا

توی این کارها دخالت نمیکرد و بیشتر هوای منو داشت.فقط یه رژ زدم و بعد از پوشیدن

مانتوی مشکیم از اتاق اومدم بیرون.مامان با تاسف سرشو تکون داد و گفت:_عزا که

نمیریم دختر.چرا همه لباسات سیاهه_مگه لباس سیاه فقط برای عزاداریه..این لباس

برای امشب شیک و مناسبه._حداقل مانتوی روشن میپوشیدی._ندارم مامان.همشون

قدیمی شدن یا چروکن.فقط همین مشکیا واسم موندن.شالمم که قهوه ایه.خیلی هم

مشکی پوش نیستم.مامان نگاه عاقل اندر سفیه بهم انداخت و هیچی نگفت.توی وجودم

آشوبی بود...اگه امشب آرتا رو میدیدم باید چیکار میکردم...مطمئنن جلوش میشکستم.

این دوری برام خیلی سخت بود...شاید امشب با یه دختر دیدمش...باید آمادگیه هرچیزی

رو داشته باشم.قبل از اینکه اشکم راه خودشو پیدا کنه چشمامو بستم.به سختی ذهنمو

منحرف کردم و به دنبال بابا و مامان سوار ماشین شدم.به سمت باغی که جشنو گرفته

بودن حرکت کردیم.عروسی تو باغ خودشون بود.جلوی در بابا نگه داشت.هنوز خیلی

شلوغ نشده بود.بهتره بگم خلوت بود.چون فامیل نزدیک بودیم زودتراومده بودیم.با

نگرانی اطرافمو نگاه میکردم...دنبالش بودم..فقط یه نشانه....آروینو نزدیک در دیدیم.

داشت کارهای آخرو هماهنگ میکرد.وقتی چشمش به ما افتاد سریع اومد پیشمون._

سلام عمو خوش اومدین..سلام زن عمو...به من هم نگاه کرد.و آروم گفت:سلام وستا.

ماهم بهش سلام کردیم...آروین رو به مامان و بابا گفت:_عمو برین از این سمت بابا و

بقیه بزرگترا اونجان..بابا و مامان رفتن ولی من همون جا کنار آروین موندم.داشتم

دیوونه میشدم.نمیتونستم هیجان و استرسمو مخفی کنم.آروین بعد از چند ثانیه که خیره و

موشکافانه نگاهم کرد گفت:_نگران نباش.اون امشب نیست.با اینکه استرس داشتم ولی

اون امید کوچیکی هم که به دیدنش بود از بین رفت.با تعجب به آروین نگاه کردمو

گفتم:_تو از کجا میدونی؟_از ساقی و ساشا شنیدم...میگفتن آرشام هم نتونسته باهاش

خوب صحبت کنه.چون آرتا خیلی سریع گفته نمیتونم بیام..به فضای سبز پشت سرش

چشم دوختم...دچار رخوت و بی حسی شدم.آروین نذاشت اون حسم ادامه پیدا کنه و

دستمو گرفت و برد داخل.کنار چند تا دختر نشوند و رو بهشون با خوش رویی گفت:_

دخترا از وستا خوب پذیرایی کنین.شاید تو جمعتون یکم احساس غریبی بکنه.رو به من

گفت:_وستا جان.این دخترا از فامیلای ساشا هستن.میتونی باهاشون راحت باشی.ملیکا

و بقیه هم رفتن آرایشگاه.نگاه مطمئنی بهم انداخت و رفت.دخترای خوبی بودن.به زور

منو وارد بحثشون کردن.بعد از دو ساعت همه جا شلوغ شد.مهمونی به شکل اصلیه

خودش در اومده بود.همه در حال رقص و پای کوبی بودن ولی من یه گوشه نشسته بودم

و بهشون نگاه میکردم.آروین هم فقط از دور با نگرانی نگاهم میکرد.میدونم خیلی دلش

میخواست الان بیاد کنارم تا آرومم کنه.منم اینو میخواستم.ولی به عنوان برادر عروس

جلوی در درحال خوش آمد گویی بود و فقط هراز گاهی میومد پیشم و بهم میرسید و

دوباره میرفت.بلاخره ساقی رو هم آوردن.توی لباس عروس خیلی بانمک و جذاب شده

بود.افسوس خوردم از اینکه براش خواهری نکردم.زن عمو یکسره در حال نظارت کردن

بود.بیچاره فکر نکنم چیزی از این عروسی بفهمه.عمو هم که روی ویلچر نشسته

بود.ساقی اول از همه رفت به سمت پدرش و با اون ها روبوسی کرد.حلقه ی اشک رو

همه تو چشمای عمو دیدن.سرطان درد خیلی بدیه.میدونم دیدن عروسیه ساقی و آروین

تنها آرزوهاشه.ولی فعلا فقط موفق به دیدن عروسیه ساقی شده.به خاطر دل ساقی اون

شب دوبار رقصیدم که یک بارش با آروین بود.ساقی هم با لبخند بهم میگفت که زیاد

خودمو ناراحت نکنم.ازش ممنون بودم که امشب درکم کرد.چون از دیدن آرشام که برادر

آرتا بود داشتم عصبی میشدم...بلاخره هرچی که بود با همه ی سختی هاش اون شب

گذشت.از صمیم قلب برای ساقی آرزوی خوشبختی کردم و اون دوتا هم وارد خونه ای که

بابای ساشا بهشون هدیه داده بود شدن و زندگیه مشترکشونو شروع کردن.یک سال

گذشت.گوشه ی تخت نشسته بودم و پاهامو توی خودم جمع کرده بودم.فردا اون

روزکذایی بود...یک هفته ای هست شدیدا دلم گرفته.2 روزه که سر کارهم نمیرم.به هر

بدبختی ای که بود مرخصی گرفتم.داغون بودم تو این روزا داغون تر شده بودم.آروین

یک ماهه هر شب میاد منو میبره بیرون.داشت تموم سعی خودشو میکرد که من دیگه به

این روز فکر نکنم.ولی مگه میشه!!!!بدترین اتفاق زندگیه من دقیقا شب تولدم افتاد.ماما

نو بابا هم دوروزه که از کاراشون زدن وپیشمن.این کارا دست خودم نبود.میدونستم دارم

خونوادمو مخصوصا آروینو اذیت میکنم.ولی واقعا این روزا بریده بودم.یه سال بود که از

آرتا هیچ خبری نبود..........یک سال.....چرا برنمیگشت......دلم میخواد ببخشمش....فقط

برگرده ....من بدون اون هیچم......سرمو گذاشتم روی دستام چشمامو بستم....آروین مثل

تمام شب های این یک ماه زنگ زده بود تا آماده بشم برم بیرون.ولی جوابشو ندادم....

شک نداشتم خیلی سریع میاد اینجا...کجایی آرتا.....یعنی باید باور کنم که عاشقم

نبودی....باور کنم که فقط برای رابطه منو میخواستی......غیر ممکنه......شاید اتفاقی

برات افتاده...شاید ......................محکم سرمو روی دستام فشاردادم.این فکر مزخرف

بود.آرتا چیزیش نشده...نباید چیزیش بشه.....دراتاق باز شد.حوصله نداشتم سرمو بلند

کنم.حتما مامان یا بابا اومده بودن تا دوباره نصیحتم کنن.اومد کنارم روی تخت

نشست.صدای نفس هاشو شنیدم.شناختنش کار سختی نبود.کسی که توی این یه سالتنهام

نزاشته بود....آروین آروم کنارم نشسته بود و هیچی نمیگفت.سرمو بلند کردم.بهم نگاه

کرد.....موهامو زد کنار و گفت:_چرا انقدر خودتو اذیت میکنی عزیز من........هرچی بود

گذشت...تو باید دوباره زندگیتو بسازی وستا.....همه چیزو فراموش کن.....همونطوری

که چشمام به چشماش خیره بود متوجه قطره اشکی شدم که از گوشه ی چشمم اومد

بیرون...ازم چه انتظاری داشت......چرا همه فکر میکردن این چیزی که بین منو آرتا

بوده عشق نیست......دلیلشون چیه؟یعنی فقط به خاطر اینکه زود عاشق شدیم...بخاطر

اینکه زود به هم اعتراف کردیم....شاید قبل از اعترافمون سختی نکشیده باشیم..ولی

الان بدتر از همه ی عاشقا داریم درد میکشیم.راه اشکام باز شد و پشت سر هم پایین

میومدن.اروین کلافه دوتا دستشو گذاشت کنار صورتم و چشماشو بست و گفت:_گریه

نکن......تمومش کن وستا...تو باید بتونی بدون اون زندگی کنی...واقعیتو قبول کن...اون

بهت خیانت کرد.....یک ساله گذاشته رفته و هیچ خبری هم ازت نمیگیره.پس همونطوری

که اون فراموشت کرد تو هم خاطراتشو از ذهنت پاک کن...با یاد آوری اون صحنه ها

گریم شدیدتر شد....آروین نا خود آگاه منو کشید تو ی بغلش و سرمو گذاشت روی

سینش...و زمزمه وار تکرار کرد:_آروم باش عزیزم....آروم باش عشقم....هیچوقت

احساس تنهایی و شکست نکن.......چون من همیشه پیشتم.........آروین میتونست

بهترین برادر دنیا باشه...کاشکی اون هم دیدشو عوض میکرد تا من باهاش راحت تر

رفتار کنم.....کم کم تو آغوشش و با زمزمه هاش آروم شدم....توی خلسه فرورفته بودم

و حرفایی که میزدم دیگه بدون فکر شده بود..._آروین...به نظرت اون چرا اینکارو

کرد.......منو دوست نداشت......من زشت بودم......خنده ی آرومی کردم و ادامه

دادم:_شاید وضع خونوادگیمون به هم نمیخورد....خب اون خیلی پولدار تر بود...من

براش مثل دخترای پیش پا افتاده و ساده ای بودم که فقط به عنوان دستمال کاغذی خوب

بود تا به راحتی و بدون هیچ مشکلی بندازش دور.....آره.....مطمئنن اگه یه دختر پولدار

و با قدرت جای من بود الان خونوادش تقاص کارایی رو که اون با دخترشون کرده ازش

میگرفتن....پس اون منو انتخاب کرد.....یه دختر امل ساده دل.....نذاشت ادامه ی حرفمو

بزنم.سرمو بلند کرد و خیلی سریع لباشو گذاشت روی لبام........مغزم قفل کرد.....توی

موقعیتی نبودم که بتونم این کارشو توی ذهنم بررسی کنم...ولی اون خیلی آروم و نرم

لباشو روی لبام تکون داد و سرشو کشید کنار....با چشمای خمارش نگاهم کردو گفت:_

این حرفارو دیگه ازت نشنوم وستا...آرتا رفت چون لیاقتتو نداشت..چون تو پاک بودی

ولی اون کثیف...تو بهتر از تمام دخترایی بودی که اون میشناخت...برای همین خودش جا

زد.....چون نتونست خودشو عوض کنه رفت........شاید باید اونو یه مرد واقعی بدونم....

واسه اینکه نخواست تورو اذیت کنه و بیشتر از این قلب کوچیک و مهربونتو به درد

بیاره.....اون یه اشتباه کرد و پاش واستاد.....میدونم دوستت داشت...توی نگاهش

میدیدم......ولی اگه تو هم اونو ببخشی من نمیبخشمش...با هر آه کوچیک تو من

شکستم.......دوباره اروم منوکشید توی بغلشو ادامه داد:_کاشکی عاشق یه آدمی

میشدی که همیشه لبخندو به لبات میاورد....آرزوی من از بچگی همیشه دیدن خوشحالیه

تو بود.....دوست داشتم مال من باشی ولی وقتی میبینم حتی با رفتن آرتا نگاهت نسبت به

من هیچ تغییری نکرده فقط خوشبختیتو میخوام......من یه عاشقم وستا.........یه

مجنون....عشق تو از کودکی با من بود.....بیشتر از تو و اطرافیات عشقو میشناسم....

خیلی خوب تو چشم بقیه میتونم عشق و از هوس تشخیص بدم چون عشقو عذابش همراه

همیشگی من بودن و هستن.میدونم هنوزم دوسش داری....از چشمات میخونم...ولی

وستا محکم باش...بیشتر از این غرورتو نشکن.....تو خیلی بالاتر از اونی....غرور

گذشتتو به دست بیار...بزار اگه یه بار دیگه برگشت ایران از دیدنت حسرت بخوره....من

نمیگم عشقشو تو وجود خودت بکش...شونه هامو محکم چسبید و با جدیت تو چشمام

نگاه کردو گفت:_اگه برگشت تو هم عذابش بده......اون کار کوچیکی نکرد...از هرچیزی

میتونی بگذری ولی از خیانت نه......بزار زجری که بهت داد رو اونم بکشه تا بدونه تو

بی ارزش نیستی که هروقت بخواد بره و وقتی هم که برگشت تو کنارش باشی.....بعد از

اینکه چشماشو محکم روی هم فشار داد از جاش بلند شد و به سمت در رفت...گیج شده

بودم..فقط با گنگی به رفتنش نگاه میکردم...قبل از اینکه به در برسه وایساد وبدون

اینکه برگرده به سمتم گفت:_بابت بوسه ازت معذرت میخوام ولی اون تنها یادگاری ای

میتونه برام باشه که ازت داشته باشم...بهم حق بده وستا و منو ببخش..... دروباز کردو

از اتاق رفت بیرون.............حرفاش تو مغزم تکرار میشد...تو هم عذابش بده....از

هرچیزی میتونی بگذری از خیانت نه................برگرد آرتا..حالا نوبت منه.....

برگرد.......کجایی لعنتی.......با خستگی خودمو روی مبل های توی خونه رها کردم...

دستمو گذاشتم روی سرم.آروین منو تا خونه رسوند و رفت...بابا مامان رفته بودن شب

نشینی خونه ی دوست بابا.نه حوصله ی رفتنو داشتم نه اونا فرزندی هم سن وسال من

داشتن که سرگرم بشم...بعد از صحبتای اون شب باآروین روحیم بهتر شده بود.خودمو

پیدا کرده بودم.دوماه بود که داشتم روی خودم کار میکردم.محکم شده بودم.دیگه ضعیف

نبودم...رفتم توی اتاق و لباسامو عوض کردم.کارخونه رفتن هم برام تکراری شده

بود..شروین هم مشکوک میزد...خیلی حواسش بهم بود ولی به آروین چیزی نگفتم شاید

من اشتباه میکردم و فقط چون آشنای دوستشم داشت بهم توجه می کرد.زیر غذا رو

خاموش کردم..یه ظرف تخمه جا کردم و رفتم رو به روی تلوزیون نشستم.ماهواره رو

روشن کردم.هیچ چیز خوبی پیدا نمیکردم.همیشه همینه.حداقل یه فیلم یا سریال خوبی تو

این ساعت نشون نمیدن.شبکه های آهنگ خارجی هم که یکی از اون یکی مزخرف تر

شده بودن.از بین 10 تا آهنگ یکیش قشنگ میشد.رفتم بخش شبکه های آهنگ ایرانی.

اون روزا که حوصله داشتم برای خودم همه شونو دسته بندی کرده بودم.داشتم پشت هم

شبکه ها رو بالا و پایین میکردم که یه لحظه متوجه یه چیز عجیب تو شبکه ی قبلی

شدم....قلبم تند تند میزد.....آهنگ بعدی رو نوشته بود....ولی چی...شاید اشتباه کردم...

برگشتم عقب.......نفسم به سختی بالا و پایین میشد.......نمیخواستم حدسم درست

باشه......نمیتونستم تکون بخورم....تخمه ای رو که برده بودم سمت دهنم روی هوا نگه

داشتم.....اه لعنتی چرا تموم نمیشد این آهنگ...................وقتی به آخرش رسید

چشمامو بستم....صدای آهنگ بعدی اومد...به سختی چشمامو باز

کردم.......................................... ..................آرتا

ارم........................................ ..................................................

.................................................. ..................................................

................ اسم خواننده آرتا ارم بود......اسم آهنگ تو بارون که رفتی......بلاخره

خودشو نشون دادن......نتونستم خودمو کنترل کنم...تخمه از دستم افتاد....چرا نمیزاشت

راحت باشم.............تازه آروم شده بودم............چرا این آهنگ.....یاد اون شب

افتادم......وقتی خیانت کرد...وقتی از پیشش رفتم.......بارون گرفت.......... با دقت بهش

نگاه کردم....چقدر چهرش آروم شده بود....دیگه هیچ اثری از شیطنت نداشت....از دیدنش

سیر نمیشدم.......چهرش جذاب تر از قبل شده بود.......خیلی تو حس رفته بود...شاید

داشت کاملا اون روزو توی ذهنش مجسم میکرد.......منم خواستم برم به اون روزاما

این بار از دید آرتا تا ببینم میخواد با این اهنگ چه حرفی رو بزنه.....با دقت نگاهمو به

تصویر دوختم و به آهنگ گوش دادم........... تو بارون که رفتی.....شبم زیرورو شد یه

بغض شکسته ......رفیق گلوم شد تو بارون که رفتی ........دل باغچه پژمرد تمام

وجودم........ توی آینه خط خورد هنوز وقتی بارون....... تو کوچه میباره دلم غصه داره

..........دلم بی قراره نه شب عاشقانس......نه رویا قشنگه دلم بی تو خونه....... دلم بی

تو تنگه یه شب زیر بارون .....که چشمم به راهه میبینم که کوچه....... پر نور ماهه تو

ماه منی که .......تو بارون رسیدی امید منی تو......... شب ناامیدی بین اهنگی که داشت

این وسط میزد یه لحظه دوربین رفت روی دست آرتا...حلقه مون توی دستش بود.دستامو

گذاشتم دو طرف صورتم .کنترلمو از دست داده بودم.وقتی به دوربین نگاه میکرد احساس

میکردم داره منو میبینه و با من حرف میزنه.با خوندن این شعر میخواست بهم بگه که

امیدواره برگردم پیشش؟؟!! توبارون که رفتی ........شبم زیرو رو شد یه بغض

شکسته........... رفیق گلوم شد تو بارون که رفتی......... دل باغچه پژمرد تمام وجودم

توی.......... آینه خط خورد هنوز وقتی بارون......... تو کوچه میباره دلم غصه داره

.......دلم بیقراره نه شب عاشقانس........ نه رویا قشنگه دلم بی تو خونه.......... دلم بی

تو تنگه یه شب زیر بارون..... که چشمم به راهه میبینم که کوچه..... پر نور ماهه تو

ماه منی که...... تو بارون رسیدی امید منی تو.......... شب ناامیدی. آهنگ تموم شده بود

و داشت پیام های بازرگانی نشون میداد ولی من هنوز توی شوک بودم...یه سال و خورده

ای از آرتا هیچ خبری نبود..ولی امشب خیلی عجیب به عنوان یه خواننده دیدمش...بلاخره

خوند...یادش بخیر.چقدر ازش خواستم که بخونه.ولی اون قبول نمیکرد.....حالا بخاطر من

مجبور شد غزل بگه........آرتا تو گناه کاری...با این کارا نمیتونم ببخشمت..... پیش خودم

اعتراف کردم که صداش فوق العاده بود.با شنیدن صداش هوایی شده بودم.دوباره حس

مالکیتم برگشته بود.اینی که الان خواننده شده همون پسریه که فقط منو میخواست..این

پسر داره برای من میخونه.دوست نداشتم دختر دیگه ای این آهنگو بشنوه...اون فقط

مخصوص من بود. ولی این محال بود........ چون فردا داخل شرکت بودم که مرال بهم

زنگ زد.جواب دادم. _بله؟مرال از اون ور باهیجان داد کشید:_وســـــتا.بزن

شبکه......زود باش دخترررر.امروز فقط همینو کم داشتم.بیحوصله و کلافه بودم حالا باید

جیغ جیغ های مرالو میشنیدم/_برای چی ؟چیشده؟_بزن دیگه...الان تموم میشه ها._

منظورتو متوجه نمیشم.خب من الان سر کارم.نالید:اه....اصلا حواسم نبود..._حدس

میزدم میخواد چی بگه.ولی دوست نداشتم بشنوم.با بازگو شدنش بیشتر تو خودم فرو

میرفتم.به اندازه کافی با تو فکر رفتنو درست انجام ندادن کارها آقای کامرانی رو

عصبانی کرده بودم.دوباره با هیجان گفت:_اشکال نداره.خودم برات میگم.ارتا رو

یادته؟همونی که برای جشن تولد من اومده بود......با هم رفتیم نهار خوران و جاهای

دیگه......پوزخندی زدم.مرال از هیچ چیزی خبر نداشت.....وقتی سکوتمو دید دوباره

صداش اومد:_اه یعنی یادت نیومد.داری فکر میکنی؟بابا همون پسره ای که ....اومدم

وسط حرفشو گفتم:_یادم اومد.خب؟با خوشحالی جیغ زدو گفت:از شایان شنیده بودیم چند

وقتیه که خبری ازش نیست...دیروز اون دخترایی که توی جشن تولدم بودن بهم میگفتن

این پسره رو دیدیم تو شبکه ی ....آهنگشو گذاشتن.گفتم نه بابا..امکان نداره....

آرتا؟؟......با اون دک و پزش؟.....خوانندگی؟؟؟.......خلاص ه از اونا اصرار از من

انکار...باور نمیکردم آرتا بخونه...ولی امروز آهنگشو دیدم..وای وستا نمیدونی چقدر

قشنگ خونده...آدم با اهنگش میره تو حس.میگن الان یه هفتس که آهنگش تو ماهواره

پخش شده.حسابی ترکونده.ولی ناکس عجب صدایی داره ها.چند وقت دیگس که دخترا

براش خودکشی کنن.شنیدم روی چند تا خواننده ی دیگه و چند تا سالن موسیقی هم

سرمایه گذاری کرده.حتی تو آمریکا هم برای خودش کسی شده.پس دلیل اینکه یه سال

خبری ازش نبود همین کاراش بودن.میخواست یه تحولی ایجاد کنه...حالا یه چیز عجیب

تر....با بی حوصلگی گفتم:_چی؟از اونور داد زد:بیشعور من دارم با این همه هیجان

برات تعریف میکنم اونوقت تو یه ذره جیغ و داد نمیکنی.انگار اصلا آرتا رو

نمیشناسی..._خب من دیشب آهنگشو گوش کرده بودم.حالا بگو اون چیز عجیب چیه؟-

آهان.خب از اول بگو شنیدی من انقدر هنجره مصرف نکنم...تو هم متوجه ی حلقه ی

توی دستش شدی؟خورده تو ذوق همه وقتی حلقشو دیدن.تا وقتی که اینجا بود خبری از

ازدواجش نبود.احتمالا رفته خارج از کشور یه زن فرنگی گرفته.این آبجیه مارو بگو

میخواست براش تور پهن کنه.ههههه فکر کرده بود آرتا با اون هم کلاسش میاد این

دیوونه ی زنجیری رو میگیره.از اون سمت صدای رویا رو شنیدم که داد زد:دیوونه ی

زنجیری خودتی ..چه دل خوشی داشتن این دوتا..البته مرال حق داشت شاد باشه.جدیدا

رابطش با رهام دوباره خوب شده بود.هرچیزی که بینشون بود با معذرت خواهیه رهام

تموم شده بود.مرال بعد از خنده ای که کرد ادامه داد:_خلاصه با اینکه آرتا حلقه تو

دستش بود بازم همه عاشقش شدن.عجیبه که یه نفر تو اولین آهنگش انقدر برای بیننده

ها هیجان ایجاد کنه.با شنیدن این حرف یه جوری شدم.دیشب خودمم به این فکر کرده

بودم ولی شنیدن واقعیت از دهن یکی دیگه بیشتر تکونم داد....صدای زنگ مخصوص

آقای کامرانی اومد.به مرال گفتم:_ببخشید مرال.رییسم داره بهم زنگ میزنه فکر کنم کار

داره.باید برم._بـــــــاشه.به مامان بابات سلام برسون._چشم تو هم همینطور._بای_

خداحافظبلافاصله بعد از قطع تماسم با مرال گوشی رو برداشتم.آقای کامرانی بود

خواست یه ربع دیگه برم اتاقش تا پرونده ها رو بهش بدم. سرمو گذاشتم روی

میز...............اولین جرقه ی حضور آرتا زده شد...و من فکر میکردم تا همین حد باقی

میمونه ........... وقتی ساعت کاریم تموم شد از ساختمون خارج شدم و به سمت

پارکینگ رفتم.عادت کرده بودم طبق روال همیشه شروینو هم در حال رفتن ببینم.قبل از

اینکه به ماشین برسم شروین با لبخندی سرخوش اومد به سمتم.. شروین:به به وستا

خانم.تشریف میبرید؟ _ساعت کاری تموم شده دیگه.باید برم. _آره.راست میگین. یکم

من من کردو ادامه داد: _خیلی دارین زحمت میکشین.ازتون ممنونم......راستی دیگه

اون ورا نمیاین؟(منظورش ساختمون خودشون بود) _کاری ندارم که بیام. به معنای تایید

حرفم سرشو تکو داد و خیلی موزیانه گفت: _ولی اگه کسی دیگه باهاتون کار داشته

باشه که میتونین بیاین. راه افتادم برم اونم پشت سرم میومد در همون حالت گفتم: _

وقتی حرف کار در میون باشه مطمئن باشین اون جا حضور دارم. سرجاش وایساد و

گفت: _شماهم که همش حرف کار میزنین..... برگشتم به سمتش و وسط حرفش گفتم:

_ببخشید آقای راد من عجله دارم.باید برم.خداحافظ. و بدون اینکه منتظر جوابش باشم

رفتم به سمت جایی که ماشینمو پارک کرده بودم.خیلی دیگه داشت پررو میشد.باید

جلوشو میگرفتم.شروین برگشت به سمت ماشینش که ابتدای پارکینگ بود....قبل از

اینکه به ماشین برسم چشمم به آروین خورد.به ماشین تکیه داده بود و روش به سمت

جایی بود که منو شروین بودیم.چون توی تاریکی بود بهش دید نداشتیم.سرمو انداخم

پایین.دلیلشو از اومدن میدونستم....فقط اون حالمو درک میکرد.درسته که راه میرفتمو

حرف میزدم ولی از درون هیچی نبودم.با دیدن آرتا داغون تر از هروقتی شده بودم.....

_سلام. _سلام خوبی؟ _مرسی..اینجا چیکار میکنی؟ _اومدم با هم برگردیم. _چرا

نیومدی داخل ساختمون؟ماشین هم نیاوردی؟ _تازه رسیدم..نه بدون ماشین اومدم.

سوییچو گرفتم سمتش و با خواهش گفتم: _میشه تو رانندگی کنی؟ در حالیکه خیره

نگاهم میکرد سوییچو ازم گرفت و به سمت در راننده رفت.دو تامون سوار شدیم.تاوقتی

که ماشینو از پارکینگ بیرون بیاره هیچکدوممون چیزی نگفتیم.یکم که از کارخونه

فاصله گرفتیم در حالیکه برگشته بود و نگاهم میکرد گفت: _خوبی وستا؟ بدون هیچ

عکس العملی گفتم:یه بار پرسیده بودی. کلافه روی فرمون ماشین ضرب گرفت....

میخواست یه چیزی بگه ولی نمیتونست.شاید فکر میکرد هنوز اون آهنگو ندیدم.خودم

کارشو راحت کردم و در حالیکه به روبه رو خیره بودم گفتم: _دیدم _برگشت... _نه..

فقط خودشو نشون داد. _اگه برگرده چیکار میکنی؟ ......... جوابش سکوت بود.خودمم

هنوز نمیدونستم باید چیکارکنم.شاید وقتی میدیدمش راحت تر میتونستم یه راهی رو

انتخاب کنم...... _وستا.... اومدم وسط حرفش: _نمیخوام چیزی بشنوم.هیــچی نگو.فقط

منو برسون خونه. متوجه دلگیریش شدم.ولی الان نمیتونستم از دلش در بیارم.داشتم از

همین الان سنگ بودنو تمرین میکردم.دیگه تا آخر راه آروین هیچی نگفت....نباید انقدر

تند باهاش حرف میزدم.اون بخاطر من اومده بود اون جا.منو رسوند خونه.قبل از پیاده

شدن از ماشین گفتم: _با ماشین برو...اینطوری برات سخته. از ماشین پیاده شد.منم

پیاده شدم.دستشو گذاشت روی سقف ماشین و درحالیکه به یه سمت دیگه نگاه میکرد

گفت: _نه بدون ماشین راحت ترم.........میخوام قدم بزنم..............خداحافظ و بعد از این

حرف راه افتاد که بره.. _آروین...... برنگشت.....بلند تر صدا زدم... _آرویــــــــن.........

از کوچه خارج شدو رفت.حقش نبود اینطوری باهاش رفتار کنم..... آخر هفته بود و

زودتر از شرکت اومده بودم بیرون.تو خونه نشسته بودم و پاهامو گرفته بودم تو بغلم و

برای بار هزارم این آهنگو گوش میدادم.......هر بار دل تنگ تر از بار قبل میشدم.....

خونوادمم اون آهنگو دیدن و فقط تاسف خوردن......گوشیم زنگ خورد.شماره ی

ناشناس.......برام عجیب بود....یعنی کی میتونست باشه.جواب دادم. _بله؟ _سلام خانم

گرگانی خوب هستین؟ _ممنون.شما؟ _بنده رو نشناختین؟شروین هستم..شروین راد... با

تعجب گفتم:بله...بله متوجه شدم...شما خوب هستید؟ _ممنون منم خوبم. _مشکلی پیش

اومده؟ _نخیر...زنگ زدم ازتون بپرسم....یعنی ازتون بخوام که اگه میشه یه جا باهم

قرار بزاریم. با سردرگمی گفتم:برای چی؟اتفاقی افتاده؟ _چرا نگران میشید وستا خانم.

چیزی نیست. _در مورد کارخونه اس؟ _بله.باید یه خورده در موردش حرف بزنیم. با

خودم فکر کردم کارخونه چه ربطی به من داره...من فقط یه منشیه ساده بودم.ولی از

روی کنجکاوی گفتم: _باشه.میام؟فقط کجا؟ _شما بیاین بیرون من میام دنبالتون.بهتره

ماشین نیارین. _خب آروین قراره شب بیاداینجا.با اون میام. _نه...نه....اونو واسه چی

بیارین.در مورد کارخونه اس.فقط بچه های کارخونه هستند. خیالم راحت شد.پس دیگه

جای ترسی نبود.بقیه ی بچه های کارخونه هم بودن.فقط برای طارف کردن گفتم: _

براتون زحمت میشه.خودم میام. _خانم گرگانی بنده هم عرض کردم میام دنبالتون.شاید

منو لایق نمیدونین.... _این چه حرفیه.باشه. _ممنون.پس ساعت 7 آماده باشین.. فعلا

خداحافظ _خداحافظ گوشی رو چند بار زدم روی دستم و به این فکر کردم که در مورد

چی میخوان حرف بزنن.چشممو دوختم به صفحه ی لپ تاپ............کجایی آرتا....

.......... به مامان در مورد تلفن شروین گفتم و ساعت 7 مانتو شلوار خیلی ساده ای

پوشیدم و بدون آرایش رفتم بیرون.به سرکوچه که رسیدم شروین هم رسید.بهش ادرس

داده بودم...سوار ماشین شدم... _سلام. _سلام وستا خانم.خوبین _مرسی. ماشینو

حرکت داد. _بقیه کجان؟رسیدن به رستوران؟ بدون اینکه نگاهشو از رو به رو ورداره

گفت: _الان میرسیم خودتون متوجه میشین. دیگه تا رسیدن چیزی نگفتیم.فضای ماشین

برام خیلی سنگین بود...پیاده شدیم.کنار یه رستوران خیلی شیک بودیم.در حال رفتن به

سمت در رستوران گفتم: _از نظر شما مشکلی نداره که با منشی کارخونه وارد جایی

میشید که بقیه کارکنانتون هم هستند.فکر نمیکنم دید خوبی داشته باشه. _نگران این

مورد نباشید.اتفاقی نمیفته. پیشخدمت مارو به سمت بالا راهنمایی کرد.قسمت بالا نسبت

به پایین خلوت تر و شیک تر و رویایی تر بود.با دقت اطرافمو نگاه کردم.ولی هیچ اثری

از بقیه ی کارکنای کارخونه ندیدم و فقط دختر پسرای جوون بودن.که داشتن از این

فضای رویایی حداکثر استفاده رو میکردن.با تعجب برگشتم به سمت شروین و گفتم: _

پس بقیه کجان؟انگار هنوز نیومدن. دستمو کشید و منو روی یه صندلی ای که دقیقا به

سمت بیرون دید داشت نشوند...به دستش نگاه کردم.منظورمو گرفت و خیلی با اکراه

دستشو کشید.به سمت راستم نگاه کردم.خیلی جالب بود.به جای دیوار یا پنجره تماما

شیشه گذاشته بودن.طوری که ما به بیرون دید داشتیم.و میتونستیم از منظره ی بیرون

استفاده کنیم.دوباره با اخم به شروین نگاه کردم: _با شما بودم آقای راد.به من گفتید بقیه

هم هستند. نگاهی به من انداخت...اصلا از طرز نگاهش خوشم نیومد... _مگه ایرادی

داره فقط منو شما باشیم؟ کیفمو گرفتم تو دستم و خواستم بلند بشم که دوباره دستمو

گرفت و منو نشوند..به اطرافش نگاه کرد و گفت: _لطفا بشین.بقیه دارن نگاهمون

میکنن. یه نگاه به اطرافم انداختمو گفتم: _نمیتونم دلیلتونو از دعوت من به اینجا درک

کنم. زل زد تو چشمام..میدونستم داره سعی میکنه ارتباط چشمی برقرار کنه...تا حرفش

تاثیر بیشتری داشته باشه...سکوتش طولانی شد........به آرومی گفت:_میخوام بهت

پیشنهاد دوستی بدم.با صدای نسبتا بلند گفتم:_چــــــی؟منظورتون چیه؟میفهمین دارین

چی میگین.رومو کردم به سمت راست.......یه مردی و دیدم که داشت به سمت رستوران

میومد....عجیب بود..من اینو یه جا دیده بودم...قوی هیکل......._اولین بار که تو رو تو

کارخونه دیدم خیلی ازت خوشم اومد..خیلی خوشگلی و با متانت رفتار میکنی.....فکر

نمیکنم از اون دخترایی باشی که اهل دوست شدن با یک پسر نباشن..پیشنهاد عجیبی که

بهت ندادم..البته حق میدم که یکم شوکه باشی.چون بدون مقدمه چینی بهت گفتم...خب

نظرت چیه؟پیشخدمت اومد سفارش هاروبگیره.وقتی من چیزی سفارش ندادم خود

شروین برام انتخاب کرد.چشمامو ریز کردم و زل زدم تو چشماش و گفتم._باید خجالت

بکشی.من دختر عموی آروینم.میدونی که اگه بفهمه بخاطر این حرفت با ملایمت باهات

برخورد نمیکنه._من از آروین نمیترسم....اگه با من باشی خیلی چیزا گیرت میاد....

چشمکی بهم زد.از نگاهش تو اون لحظه کثیفی میبارید._میتونی با منشیه خودت بریزی

روی هم...با من چیکار داری؟_اون زیاد برام مهم نیست.من از تو خوشم اومده.هیچی

کم نداری.واقعا وسوسه کننده ای.اگه تو قبول کنی خودم آروینو راضی میکنم.چه خوش

خیال بود مثل اینکه هنوز آروینو نشناخته بود._چون دوست آروینی اینبارو ندید میگیرم.

من توی کارخونه ی تو فقط کار میکنم.نمیخوام کدورتی بینمون باشه.و این درخواست

های بچه گانه به درد من نمیخوره.دوباره چشمم به سمت راست افتاد.اینبار بازم اون

مرده رو دیدم که داشت میرفت سمت ماشینش.مغزم از کار افتاده بود....من اینو کجا دیده

بودم.غذا رو آوردند.همون پسری که ازمون سفارش رو گرفته بود داشت غذارو

میچیند.....خیلی کند بود...شروین گفت:_باشه...ببخش که ناراحتت کردم...قصد بدی

ندارم...فقط مشکلم اینه که ازت خوشم اومده...فکرشو میکردم درخواست دوستیمو رد

کنی.......بعد از چند ثانیه سکوت گفت"_پس باهام ازدواج کن....محکم سرمو برگردوندم

طرف شروین.....این پسر دیوونه بود....بعد از گذاشتن غذا پیشخدمت رفت..._داری با

حرفات اذیتم میکنی.من باید برم._خواهش میکنم.چند لحظه ی دیگه بمون..._زودتر

بگو.بیشتر از این بمونم عصبی میشم..._برای چی عصبی بشی؟من فقط ازت میخوام

باهام ازدواج کنی.برای اینکار هم خیلی رسمی توسط خونوادم اقدام میکنم._اگه بگم من

یکی دیگه رو دوست دارم خیالت راحت میشه؟_نه...من از تو خوشم اومده و باید داشته

باشمت.چیزی کم ندارم.کارخونه ی بابام که به من میرسه چون تک فرزندشم.فعلا هم

چون خودش حالش بده زیر نظر من اداره میشه.از لحاظ قیافه و تیپ هم که مشکلی

ندارم.انقدر هم پولدارم که هرچی بخوای برات فراهم کنم.نیشخندی زدم.با خودش چه

فکری میکرد...این که چون کارخونه داره انقدر بی ارزشم که خودمو بفروشم

بهش.....بحث کردن باهاش بی فایده بود...هنوز برای این حرفا خیلی بچه بود..با کلافگی

سرمو تکون دادم.و نگاهمو به بیرون دوختم...همون پیشخدمتی که برامون غذا آورد

رفت به سمت ماشین اون مرده ای که برام آشنا میزد....چرا تو ماشینش نشسته بود و

نمیرفت............کجا دیده بودمش.......آهان....یادم اومد...........آره خودشه.......این

همنو مردی بود که اون شب بهم کمک کرد از دست اون ارازل فرار کنم....پیشخدمت

باهاش کمی حرف زد....مرده از توی شیشه به سمت بالا نگاه کرد..نگاهش به سمت منو

شروین بود....وقتی دید دارم نگاهش میکنم شیشه رو با خونسردی کشید بالا....عمرا منو

یادش بیاد...واقعا دستش درد نکنه شاید اگه اون روز به کمکم نمیومد الان من وضعیتم

خیلی وخیم تر از این بود....ولی اینجا چیکار میکرد؟....حتما کار داشته دیگه...به من

چه....._به چی داری نگاه میکنی؟شروین بود که در حالیکه با کنجکاوی به مسیر نگاه

من زل زده بود این سوالو پرسید._چیزی نیست.با تحکم ادامه دادم:_ببینین آقای راد..

شما برای من خیلی محترمین..چون هم رئیس من هستید و هم دوست آروین....پس

خواهشا درخواست خودتونو تکرار نکنید...من قصد ازدواج ندارم...الان هم بودن اینجا

اذیتم میکنه.از جام بلند شدم و گفتم:_من میخوام برم.خوشحال شدم از دیدنتون._حداقل

غذاتو بخور.._مرسی...وخیلی سریع رفتم به سمت پایین.با موبایلم به آژانس زنگ زدم.

اونم دنبالم اومد.و بعد از اینکه پول غذاهای نخورده رو حساب کرد دوید طرفم و بهم

رسید.._بیا میرسونمت.._خودم میتونم برم._داری ناز میکنی؟با خشونت بهش نگاه

کردمو گفتم:_تو اینطوری فکر کن.ظاهرت خیلی با باطنت فرق داره آقای راد..برای

آروین متاسفم که دوستی مثل تو داره.تاکسی اومد خیلی سریع سوار شدم و حرکت

کردیم.....خیلی اعصاب درست و حسابی داشتم اینم بدتر رفت روی مخم...---------------

---------------------------------- آرتا_یعنی چی؟_آقا من فقط چیزایی رو که دیدم

میگم.خانم اومدن بیرون.با همون پسری که در موردش بهتون گفته بودم..شروین

راد...پسر رییس کارخونه که توی مدت زمان بیماری پدرش...کلافه گفتم:_.خب...بقیشو

بگو...اونا با هم قرار گذاشته بودن؟_به پیشخدمت سپرده بودم که حرفاشونو گوش کنه و

بهم بگه..از وستا خانم درخواست ازدواج کرد.دستامو فرو کردم توی موهام....هیچ

برنامه ای واسه ی این یکی نداشتم...میدونستم آروین برام خطری نداره.وستا حاضر

نمیشد با خودخواهی با پسر عموش ازدواج کنه.ولی این...._آقا تا اون جایی که من

متوجه شدم خانم هم مثل اینکه راضی نیستن از این درخواست.چون بلافاصله اومدن

بیرون.پوزخندی زدم.....آقای راد بیهوده زحمت میکشی....از یه چیز مطمئن بودم...اگه

نگاه بدی به وستا مینداخت چشماشودر میاوردم.....هرکسی که اطراف وستاس بیهوده

تلاش میکنه تا اونو به دست بیاره ........تا زمانیکه......... آرتا ارم هست...._حواست

بازم بهشون باشه..دونفرم بزار تا شبانه روز مواظب کارهای شروین باشن..همه ی

اطلاعاتشو میخوام............به زودی برمیگردم...گوشی و قطع کردم در حالیکه لبخندی

از خوشحالی روی لبام بود...خیلی زود میتونستم تنها دختری رو که بر قلب بیرحم من

فرمانروایی کرد و اونو رام کرد ببینم.....................همه چی درهم شده بود...آروین از

وقتی آهنگ آرتا رو دیده بود بیشتر از من توی خوش فرو رفته بود...کمتر بهم سر

میزد...انگار رابطش با دختری که توی جشنی که خونواده ی ملیکا گرفته بودن و به

تازگی فهمیده بودم اسمش سحر بوده بیشتر شده.از همون اول معلوم بود که سحر بیش

از حد اطراف آروین میچرخه.البته دختر بدی نبود.آروین هم انگار تا حدی کوتاه اومده

بود.کارخونه وضعیت وخیمی داشت.....شروین به درد کارخونه داری نمیخورد...زمزمه

شده بود توی یک قمار اموالشو به باد داده...در آستانه ی ورشکستی بودیم...این اتفاقات

دیگه جایی برای دوباره حرف زدن شروین نمیزاشت...حقوق ها رو کمتر میدادن.این

باعث اعتراض اون کارگرایی شده بود که با همون اندک حقوق قدیمشون هم به سختی

زندگیشونو میگذروندن.شایعه شده بود که کارخونه در حال فروشه.ولی من توی حال و

هوای خودم بودم و سرسخت توی کارها به آقای کامرانی کمک میکردم.وقتی از آقای

کامرانی هم میپرسیدم قضیه ی فروش کارخونه چیه فقط میگفت کارخونه رو سپردن به

نااهلش.همون بهتر که فروخته بشه.خود آقای راد که نیست بتونه دوباره سرپاش کنه.

دوروز بعد بود که بلاخره اون شایعه به حقیقت پیوست.منشی شروین باهام تماس گرفت

و گفت:به بخش هایی که بهشون دسترسی دارم خبر بدم امروز رییس جدید کارخونه

میخواد توی اتاق جلسه جمع بشن تا خودشو معرفی کنه.از منم خواسته توی جلسه

باشم....و ازم خواست الان هم پرونده هایی رو که آقای کامرانی توی این هفته روشون

کار کرده بود برای رییس ببرم...تحول خوبی بود.هر رییسی بهتر از شروین بود.دوست

نداشتم دوباره باهاش روبه رو بشم.به تیپم نگاه کردم..مثل همیشه ساده پوشیده بودم.اگه

یه وقت از تیپ های ساده خوشش نیاد و بخواد اخراج کنه چی؟!!!......اصلا به درک

اخراج کنه..محتاج کارش که نیستم.همون بهتر برای همچین آدمایی کار نکنم.پرونده ها

رو برداشتم و راه افتادم به سمت ساختمون کناری....منشی وقتی منو دید با همون عشوه

ی همیشگیش که دیگه بهش عادت کرده بودم گفت:بروتو آقای رییس منتظرته.پشت

چشمی هم برام نازک کرد.منم به تقلید از خودش براش پشت چشم نازک کردم و تو دلم

گفتم حقته..با همچین آدمایی باید مثل خودشون رفتار کرد.وقتی دید اداشو در آوردم با

عصبانیت نگام کرد.خندم گرفت.انقدر غرق کارای این دختره شدم که بی هوا بدون در

زدن درو باز کردم.یه مرد قد بلند پشت به من و رو به پنجره وایساده بود و داشت اون

سمتو نگاه میکرد.دستمو مشت کردمو به آرومی سرزنش بار زدم تو سرم و گفتم:_

شرمنده بدون د ر زدن وارد شدم.حواسم نبود.روشو به سمتم نکرد.چه بی ادب.نمیدونم

چرا قلبم تند تند میزد.شاید از هیجان بود و شاید اون چیزی رو میدونست و می دید که من

نمیدیدم._اشکال نداره.درو ببند بیا نزدیک تر.با شنیدن صداش هیجانم بیشتر شد.اتومات

وار درو بستم و نزدیک تر رفتم.نمیدونم چرا هول شده بودم.گفتم:_پرونده ها رو براتون

آوردم میزارم روی میز.پرونده ها رو گذاشتم و برگشتم تا برم که صدای کفشاشو شنیدم

که حرکت کرد.قبل از اینکه دروباز کنم به من رسید و از پشت شونه هامو گرفت و برم

گردوند.با خشونت بهش نگاه کردم ولی اینکه....اینکه......اینکه آرتا بود....چشمام از

خشونت دراومدن و گرد شدند......... ...به آرومی گفت:_انتظار دیدنمو نداشتی؟دلم برات

یه ذره شده بود.الان وقتش بود تا تمرین هایی رو که کرده بودم نشون بدم.وقت جا زدن

نبود.اخمامو انداختم توی هم و با خشونت دستاشو پس زدم._مواظب رفتارتون باشید

آقا.من برای دیدن رییس این کارخونه اومدم.بهشون بگید پرونده ها رو گذاشتم رو میز.

خواستم برم که گفت:_کسی که به تو نظر داشته باشه حق نداره دوروورت دیده بشه.

رییس تو فقط منم._حرف مفت میزنی._اجازه نمیدم کسی جز من بهت نگاه کنه._نمیخوام

ببینمت._تو فقط مال منی.ابروهامو انداختم بالا و گفتم:به همین خیال باش آقای ارم._

بیخود تلاش نکن.....دروباز کردم و خواستم خارج بشم که صدای آرومشو در حالیکه

داشت شمرده شمرده حرف میزد شنیدم:_بـــــدون....مـــن ....نمیـــتونی زندگی کنی...قبل

از اینکه درو ببندم دستمو گرفت و دوباره کشد داخل و منو چسبوند به دیوار و با آرامش

گفت:میدونی که چقدر حساسم.از امروز خودم مواظبتم...حساس ترم نکن...هر پسری که

دورت بپلکه...دندونشو روی هم فشارداد و ادامه داد:بدون شک اخراج میشه.حالا

هرشغلی که داشته باشه...باید بهتر بدونی من آدم بده ام.و هرکاری از دستم بر میاد.نگاه

خشنم و بهش انداختم و از اتاق اومدم بیرون و دروبستم.منشی داشت با کنجکاوی نگام

میکرد.بدون توجه بهش یه راست رفتم به سمت ساختمون خودمون.الان باید چیکار

میکردم...وسایلمو جمع کردم و ریختم توی کیفم و گذاشتم روی دوشم تا برم...ولی اینکار

میشد جا زدن..اینطوری میفهمید هنوزم بهش فکر میکنم...نباید میدانو خالی میکردم..

کیفو گذاشتم روی میز...انتظار برگشتشو داشتم...فکرشو نمیکردم اینطوری بخواد

خودشو نشون بده ولی به هر حال آماده ام........بازی جدیدمون شروع شد.....

.................................................. .....................من میتونم....من اصلا هیجان

زده نیستم...الان آرومم....هیچ توجهی بهش نمیکنم......لعنتی...بهت نشون میدم...فکر

کرده چون یه مدت نبوده و آهنگ برام داده بیرون میبخشمش....خیلی رو داره که دوباره

پیداش شده.مانتومو مرتب کردم و از ساختمون خارج شدم و خودمو به اقای کامرانی

رسوندم و به سمت ساختمان رییس کارخونه حرکت کردیم.کارکنای اصلی اون جاجمع

شده بودند.تعدادمون خیلی هم زیاد نبود....از بین منشی ها فقط من بودم واین باعث تعجب

مهندس ها و مسولین بخش ها شده بود...آقای کامرانی رو بهم گفت:مطمئنی گفتن تو هم

باشی؟آخه اینجا هیچ منشیه دیگه ای نیست.با بی تفاوتی گفتم:آره آقای کامرانی.مطمئن

باشین.و روی صندلی نشستم.همه دور تا دو هم نشسته بودیم.و فقط جای رییس خالی

بود.سمت راستم آقای کامرانی و سمت چپم آقای ساروی نشسته بودند.آقای ساروی

سرشو آورد سمتمو گفت:_تو رییس جدیدرو دیدی.خواستم جوابشو بدم که در باز شد و

آرتا با کت و شلوار مشکی مرتب درحالیکه عطر همیشگیشو زده بود و فضارو در

همون لحظه ی اول پر عطر خوش بوی خودش کرد وارد شد.همه با احترام بلند شدن.منم

با اکراه از جام برخواستم.پشت میزش ایستاد و با لبخند به من خیره شد و گفت:_

بفرمایین بشینین.سرجاهامون نشستیم.ساروی با هیجان سرشو دوباره اورد سمتمو

گفت:_خانم گرگانی این همونی نیست که جدیدا یه آهنگی رو خونده؟ تو ایران چیکار

میکنه؟آرتا چشماش سمت ما بود.و یکی از ابروهاشو انداخته بود بالا و با خیره گی

داشت سمت مارو نگاه میکرد.خیلی سریع و در حالیکه حرکات آرتا رو زیر نظر گرفته

بودم گفتم:_آره خودشه.آرتا دستشو دور دهنشو و روی ریش های نداشته اش چند بار

کشید و بدون برداشتن چشماش خیره به ما نگاه کرد.نگاه همه اومده بود سمت منو آقای

ساروی.لعنتی از دستی اینطوری خیره نگاهمون کرد.سرمو انداختم پایین.ساروی هم که

متوجه غیر طبیعی بودن نگاه ها شده بود با یه لبخند که بیشباهت به دیوونه ها نکرده

بودش گفت:_شرمنده یه سوالی برام پیش اومده بود.صدای نفس عمیق آرتا رو شنیدم.و

بدنبال اون صدای حرف زدنش اومد:_مثل اینکه اینجا فقط یه خانم نشسته.بهتر نمیبینید

ایشون بالا بشینن؟احترام خانم ها باید نگه داشته بشه.خیلی سریع با چشمای گرد شده

سرمو بالا کردم.بقیه هم با تعجب نگاهش کردن.با اعتماد به نفس روشو کرد به آقای

رحمانی که از سمت راست نزدیک ترین فرد بهش بود و گفت:_ببخشید آقای....آقای

رحمانی که نسبتا جوون هم بود بلافاصله گفت:رحمانی هستم.سید رحمانی._بله آقای

رحمانی.لطفا جاتونو با خانم گرگانی عوض کنید تا ایشون هم راحت باشن و بین این همه

مرد غریبی نکنند.چقدر بی پروا حرف میزد...پس تصمیم داشت کارهای ناگهانی بکنه...

خیلی محکم در حالیکه بقیه از شنیدن فامیلیه من توسط یه شخص غریبه کنجکاو شده

بودن گفتم:_ممنون آقای ارم.ولی من راحتم._لطفا وقتو نگیرید خانم گرگانی.میخوایم

زودتر جلسه رو شروع کنیم.دهنمو براش کج کردم و از جام بلند شدم.آقای رحمانی جای

من نشست و من رفتم سر جای اون..آرتا شروع به صحبت کرد.

خب ...امیدوارم حال همه تون خوب باشه برای شروع خودمو معرفی می کنم.من آرتا

ارم هستم.فوق لیسانس وکالت.در جریان هستید که این کارخونه در آستانه ی ورشکستی

بوده.حدودا دوشب پیش من رسما این کارخونه رو از صاحب اصلیش خریداری کردم.

دیگه از لحاظ مالی هیچ مشکلی نیست..میتونید مواد اولیه رو تهیه کنید.و بهتره در

جریان باشید که من فقط برای یه مدت بنا به دلایلی شخصا مواظب این جا هستم.بعد از

اون چون وقت کافی برای اداره ی اینجا ندارم مسولیتشو به شخص دیگه ای میسپرم.

دستمو گذاشته بودم روی پیشونیم و با اون دست دیگم روی میز اشکال نامفهوم

میکشیدم.پس نامرد فقط برای عذاب دادن من اومده بود..حرفای دیگه ای رو که هر

رییسی میزنه اون هم گفت و چند تا از قوانینشو توضیح داد.بعد از مکثی در حالیکه

سنگینی نگاهشو روی خودم حس میکردم گفت:

_از امروز هم منشیه من خانم گرگانی هستند.و منشیه سابق این ساختمان به جای

ایشون میرن.

سرمو محکم بالا گرفتم.این چرا انقدر سعی داشت توجه بقیه رو جلب کنه.با اعتماد به

نفس و جوری که دیگه هیچ حرفی رو برای بقیه نمیزاشت ادامه داد:

_من پرونده ی خانم گرگانی رو دیدم.ایشون مهندس کامپیوتر هستند.بهتره تو قسمت من

باشند و در بعضی کارها به من کمک کنند.....

از جاش بلند شد و گفت:صحبتای من دیگه تمومه اگه حرفی ندارین جلسه به پایان رسیده

و چون ساعت کاری هم تموم شده میتونید تشریف ببرید.در ضمن فردا شب هم مهمونی

ای برای آشنایی با همه ی کارکنای این کارخونه انجام میشه.کارتش فردا به دستتون

میرسه.

بعد از چند ثانیه که کسی سوالی نپرسید گفت:

_موفق باشید

و خیی محکم از اتاق خارج شد.منم از جام بلند شدم و قبل از اینکه بقیه منو به سوال

بگیرند از اتاق خارج شدم.اه لعنتی..داشت زیاده روی میکرد.به سرعت رفتم به سمت

ساختمون خودمون.باید فردا وسایلی که لازم داشتموانتقال میدادم به اون سمت.کاشکی

اونقدر توانایی داشتم که بیخیال غرورم میشدم و ازکارخونه استفا میدادم.ولی من همچین

آدمی نبودم.در کمال تعجب آروین رو دیدم که روی صندلی نشسته بود.

_سلام آروین.خوبی؟از این ورا..

وقتی منو دید از جاش بلند شد و گفت:سلام ممنون تو خوبی؟

_مرسی.اومدی دنبال من...

_آره.از این سمت رد میشدم گفتم با هم برگردیم.

برای مچ گیری گفتم:و حتما بدون ماشین هم اومدی این جا.

خیره نگام کردو گفت:میخوای مچ گیری کنی؟آره دلم برات تنگ شده بود.اومدم ببینمت و

با هم برگردیم.

_آروین...

_وستا میدونم که به گوشت رسیده.چند وقتیه با سحر دوستم.اینطوری برای هردومون

بهتره.مخصوصا برای تو..

بهم نزدیک تر شد و صداش هم به نسبت پایین تر اومد و ادامه داد:

_دیگه از جانب من نگران نباش.دیر یا زود آرتا بر میگرده.من بهت کمک میکنم توی

راحت موفق باشی.نمیتونم احساسمو بهت مخفی کنم ولی نمیخواد در مورد من احساس

عذاب وجدان داشته باشی..

بهش زل زدم و من هم به آرومی گفتم:

_آرتا برگشته....الان اینجاست...

همونطوری که انتظار داشتم اون هم شوک زده نگام کرد..آقای کامرانی اومد.چند باری

آروینو دیده بود و میشناخت.

آقای کامرانی:به به سلام آقای گرگانی.خوش اومدین.

_سلام.ممنون.خوبین شما؟

_مرسی پسرم.خوبم به لطف خدا.

آروین با مهربونی سری تکون داد و رو به من گفت:وستا آماده ای بریم؟

کیفمو برداشتمو گفتم:آره بریم.

از ساختمون خارج شدیم.آرتا رو دیدیم که داشت به سمت ماشین بنزی ک جلوتر از بقیه

ی ماشین ها پارک شده بود میرفت.آروین هم دیدش.دست راست منو با دست چپش محکم

گرفت وگفت:بیا با هم شروع کنیم وستا.من توی این راه کمکت میکنم.کم نیار...آرتا

حسوده....اذیتش کن....

آرتا در ماشینشو باز کرده بود وقتی میخواست بشینه سرشو کرد این سمت که چشمش

به سمت ما افتاد.آروین دوباره زمزمه وار گفت:

_محکم باش...کم نیار...

دوباره درو بست و سرجاش وایساد.آروین در حالیکه دستای من توی دستش بود به

سمت آرتا حرکت کرد.

_سلام آقای ارم....به ایران خوش اومدید.

و دستشو به سمت آرتا دراز کرد.آرتا هم در حالیکه خیهر بود توی چشماش دستشو

گرفت و گفت:

_سلام.ممنون.ولی بهتره بگید به کشور خودم خوش اومدم.

آروین با دست راستش اون دستمو که توی دستاش بود نوازش کرد.چشم آرتا هم دقیقا

روی اینکارش ثابت شد.خنده ی عصبی ای کرد.آروین باز هم کوبنده ادامه داد:

_طوفانی برگشتید آقای ارم .مثل اینکه خوانندگی رو شروع کردید.

آرتا در حالیکه هنوزم معلوم بود در حال حرص خوردنه گفت:

_خیر..اون آهنگ رو بنا به دلایل شخصی و مخصوص کسی که مطمئنن شما میشناسید و

میدونید که اون شخص برای منه خوندم.

و خنده ی پیروزی بخشی زد.

_آروین جان حال و احوال پرسی رو بزارید برای بعد مگه قرار نبود زودتر بریم تا در

مورد یک موضوعی با هم حرف بزنیم؟

اینو گفتم به شخصه دیدم آرتا آتیش گرفت.نشون دادم که بودن در کنارش برام هیچ

اهمیتی نداره و ترجیح میدم با آروین باشم.ادامه دادم:

_اگه کارتون طول میکشه بگین تا من برم توی ماشین..تو هم سعی کن زودتر بیای.

آروین هم با لبخندی مرموزی گفت:به روی چشم وستا جان.برای یه لحظه حواسم پرت

شده بود که کار داریم.

روشو به سمت آرتا برگردوند و گفت:خب آقای ارم.خیلی خوشحال شدم که دوباره

دیدمتون.سعادتی بود.بیشتر از این مزاحم نمیشیم.

آرتا با خونسردی منو نگاه میکرد.با آروین دست داد و گفت:

_همچنین.بنده هم از دیدنتون خیلی خوشحال شدم.

سپس دستشو به سمت من گرفت:همچنین از دیدن تو وستا.

با شنیدن اسمم از دهنش جرقه ای توی وجودم زده شد.ولی خاموشش کردم.دستمو

گذاشتم توی دستش.چقدر گرم بود.احساس

میکردم دستام جای خودشونو پیدا کردن.با ملایمت بهم دست داد.طاقت گرمای دستشو

نداشتم.سریع دستمو کشیدم بیرون و سرمو بالا کردم.با لبخند مرموزی داشت نگام

میکرد.مطمئن بودم میخواست ببینه از تماس دستم باهاش چه حسی دارم.ولی خودمو زدم

به بیخیالی و گفتم:

_منم خوشحال شدم.

باهاش خداحافظی کردیم در حالیکه تا وقتی که توی ماشین بشینم نگاه آرتا رو روی

خودم حس میکردم.بعد از اینکه تو ماشین نشستم اون هم سر جای خودش نشست و

اینبار از توی ماشین بهم زل زد.داشتم زیر نگاهش آب میشدم.دیدن توجهش به من چه

لذتی داشت..آروین خیلی سریع ماشینو حرکت داد و از کارخونه خارج کرد.نفس عمیقی

کشیدم.هول شده بودم.نقش بازی کردن در برابرش برام خیلی سخت بود..

آروین سرسختانه به بیرون زل زده بود.ظاهر آرومش اصلا با باطنش هماهنگی نداشت.

میدونستم الان حس سردر گمی داره...دوست نداشتم اون سکوتو بشکنم.دلم میخواست به

فرداشب فکر کنم...چه حسی داشتم...اوه کاشکی میتونستم جا بزنمو بگم دیگه کارخونه

نمیام...آروین ناگهانی سکوت رو شکست:

_چرا ساکتی؟

آروم گفتم:حرفی ندارم بزنم.

_از دیدنش خوشحالی؟

نگاه سردر گممو بهش دوختم.به این سوال فکر نکرده بودم.از دیدنش خوشحالم؟یا

عصبانی؟خیلی گنگ گفتم:

_نمیدونم.

_پس خوشحالی.

خودش ادامه داد:

_فقط امیدوارم حرفایی که توی این مدت بهت زدم فراموش نکرده باشی.خودتو بالا بدون

وستا.اون به تو خیانت کرده.با احساست تصمیم نگیر.اینجا فکر آدم بیشتر...

کلافه گفتم:

_باشه آروین.روزی هزار بار اینا رو تو گوشم خوندی.همشو حفظم.الان نمیخوام اصلا

بهش فکر کنم.

_میخوای شامو بیرون بخوری؟

_نه ممنون.امشب حوصله ی بیرون اومدنو ندارم.ممنون میشم منو برسونی خونه.

ماشینو هم با خودت ببر.فردا صبح بیار.

_نه.میریم سمت خونه ی ما.بعد تو سوارشو.

_باشه.هرجور راحت تری.

همونطوری که گفته بود کنار خونشون نگه داشت.از ماشین پیاده شدیم.رفتم به سمتش.

_مرسی که امشب اومدی پیشم.

درحالیکه به دوردست زل زده بود گفت:بخاطر خودم اومده بودم.....

بعد چشماشو بهم دوخت و ادامه داد:

_بیا بریم خونه.مامان و بابا خیلی خوشحال میشن ببیننت.امشب ساقی هم اینجاست.

_نه آروین.باشه یه شب دیگه.

باهاش دست دادم و سوار ماشین شدم.

وارد خونه شدم.مامان و بابا روی مبل نشسته بودن و داشتن سریال میدیدن.

_سلام مامان...سلام بابا.

دوتاشون باهم گفتن:

_سلام دخترم.

مامان:خسته نباشی.

_مرسی.

خیلی خشک رفتار کردم.مامانو بابا نگاهی به هم ردو بدل کردنو شونه ای بالا انداختن.و

دوباره سرگرم فیلم دیدن شدن.

وقت شام به بابا قضیه ی مهمونی فردا شب رو گفتم و اونم مخالفتی نکرد.از وقتی اومده

بودیم تهران و قضیه ی آرتا و سرکار رفتن من پیش اومده بود دیگه با ساعتای بیرون

رفتنم کاری نداشت.

برگشتم توی اتاق.لباسای شبمو از توی کمد یکی یکی در آوردم گرفتم جلوم....هیچ

کدومش به دلم نمیشست.حالا که میخواستم بمونم

و بی تفاوت باشم باید خوب ظاهر میشدم.باید کاری میکردم که حسرت از صورتش

بباره.ماکسی مشکیمو در آوردم...نه مشکی زیاد پوشیدم...از رنگش خسته شدم...پیرهن

زرشکی کوتاهمو در آوردم...این خیلی بهتر بود.مدلش ظرافت دخترانه رو بیشتر

میکرد...تصمیمو گرفتم...همینو میپوشیدم.خودمو پرت کردم روی تخت...به سقف نگاه

کردم...فردا چی میشد؟الان بیشتر شوک زده بودم..تازه فهمیده بودم چه اتفاقی افتاده..آرتا

برگشته بود......اون اومده بود...بعد از این همه مدت...یعنی فقط به خاطر من اومده

بود؟...بالشتو گرفتم روی سرم فشار دادم.از این همه هجوم افکار داشتم دیوونه

میشدم...

.................................................. ..................................................

................

صبح وقتی گوشیم ساعتش زنگ خورد خاموشش کردم.خیلی خسته بودم.نمیدونم چقدر

گذشته بود که مامان اومد بالای سرم گفت:

_وستا چرا بیدار نمیشی؟مگه امروز کارخونه نمیری؟

عین جن دیده ها سیخ نشستم.به ساعت نگاه کردم..وای فقط 20 دیقه تا شروع ساعت

کاری مونده بود.غیرممکن بود که برسم.فقط امیدوار بودم آرتا دیر بیاد...هرچی دیشب تو

خواب برنامه ریخته بودم که امروز خط چشم بکشمو آرایش بکنم همش دود شد رفت

هوا.با همون مانتوی دیروزی و بدون آرایش با یه لقمه نون پنیر زدم بیرون.ماشینو

روشن کردم و به سرعت خودمو رسوندم کارخونه.بازم نیم ساعت دیر شده بود...

پاورچین وارد ساختمان شدم.در اتاق آرتا باز بود.به داخلش سرک کشیدم نبود.خب

خداروشکر.کیفو گذاشتم روی میز تا برم وسایل هایی که لازم دارمو بگم از ساختمون

آقای کامرانی بیارن این سمت.

_ساعت کاری خیلی وقته شروع شده.

صدای آرتا بود.چشمامو بستم نفس عمیقی کشیدم و برگشتم سمتش.خیلی خشک گفتم:

_معذرت میخوام آقای ارم.

با شیطنت گفت:واسه ی چی؟الان دیگه تو توی این کارخونه بزرگترین پارتی رو داری.

هروقت بخوای میتونی بری و بیای.

سرشو آورد نزدیک تر و آروم ادامه داد:

_به هیچکسی هم مربوط نیست...

خودمو کشیدم کنار و باهمون لحن قبلیم گفتم:

_اولین بارم بود که دیر کردم. مطمئن باشید بعد از این هم هرگز همچین اتفاقی نمیفته.

_اگر هم دوباره اتفاق بیفته فدای سرت.

داشتم کم میاوردم.خواستم از ساختمون برم بیرون که خیلی محکم گفت:

_کجا؟

_دارم میرم وسایلمو بیارم.

_همشون انتقال داده شدن.غیبت بیش از حدتون تو این دفتر وقتی من هستم برام

خوشایند نیست .

بدون هیچ مخفی کاری ای حرف میزد.زل زدم تو چشماش و با خشونت نگاه

کردم.........چند ثانیه گذشت...با عصبانیت برگشتم سرجام نشستم....لبخندی زد و رفت

توی اتاقش.درروهم بست.آقا علی اومد هم واسه من و هم برای اون چایی آورد....باید

خونسرد میموندم.چایی رو خوردم و کوبیدم روی میز.حالت آدمای مشروب خورده رو

داشتم...از دیدنش مست شده بودم و از زندگی واقعی هیچی نمیفهمیدم...سرمو گذاشتم

روی میز...فقط خداکنه آرامشمو به هم نزنه....

تلفن زنگ خورد..هنوز نرفته تو اتاقش شروع کرد.

_بفرمایین.

_پرونده هایی رو که کامرانی روشون کار کرده لطفا برام بیار...

_چشم حتما..امردیگه ای نیست؟

_نه عزیز...

.................................................. ..................................................

............................

حدود ساعت 4 به همه ی اونایی که قرار بود توی جشن باشند اجازه داد بود برن.تا به

حال تو محیط کاری با آرتا برخورد نداشتم.ولی با اینکه این کار براش مهم نبود خیلی

جدی با بقیه برخورد میکرد...و سخت ترین مشکلم این بود که منو کاملا از بقیه جدا

میدونست و براش مهم نبود که کی جلومونه .خیلی خودمونی رفتار میکرد.....خودش

زودتر از بقیه رفته بود....من هم سریع برگشتم خونه.دوش گرفتم و با دقت حاضر شدم.

باید کاملا بی عیب و نقص حاضر میشدم...جلو موهامو پف بزرگی دادم و یه تاج ظریف

هم روش گذاشتم و از پشت هم میخواستم موهامو بازبزارم.ولی فعلا تا اونجا باید

میبستمش.حدود ساعت 8 بود که حاظر و آماده سوار ماشین شدم و حرکت کردم.

رسیدم جلوی در خونشون.....نمیتونستم وارد بشم....دوباره اون صحنه ها مثل یه فیلم

اومدن جلوی ذهنم...اذیت میشدم......داشتم دوباره عذاب میکشیدم...من ضعیفم....

میدونم...نتونستم فراموش کنم.....اصلا برمیگردم..میرم خونه...حس میکنم هیچ اتفاقی

هم نیفتاده..دیگه کارخونه هم نمیرم....اصلا بابا رو مجبور میکنم منو بفرسته یه شهر یا

کشور دیگه که اون نتونه پیدام کنه...فکر احمقانه ایه.جایی نیست که آرتا نتونه پیدام

کنه...و کاری نیست که نتونه بکنه......پس باید رو در رو میشدم....اون خاطره ها اصلا

برام نباید زجر آور باشن.حدود نیم ساعت به خودم تلقین کردم که نباید خودمو عذاب

بدم..این بین خیلی از افراد کارخونه رو دیدم که وارد خونه ی آرتا شدن...بلاخره دل و به

دریا زدم و از در وارد شدم...غلامرضا باغبان آرتا داشت اینو و اونور میرفت..وقتی منو

دید ایستاد...با تعجب نگام کرد و گفت:

_سلام خانم...خوش اومدین...

اه منو شناخت....خب معلومه باید میشناخت...اون روز اتفاق کوچیکی نبود...

_سلام .ممنون

خیلی سریع راهمو به سمت داخل ساختمون پیدا کردم.دو نفر کنار در وایساده بودن و

برای کسایی که میخواستن وارد خونه بشن درو باز میکردن.برای من هم دروباز کردن

و وارد شدم.....

چند تا از همکار هارو دیدم.ولی با چشمم بدون جلب توجه دنبال یکی دیگه گشتم...

نگاهش اومد سمت من...کنار دو تا از مهندسای شرکت و یه آقایی که تا به حال ندیده

بودمش و خیلی شیک پوش و خوش قیافه بود ایستاده بود.با لبخند از اونا جدا شد.چشم

اون مرد خوش تیپ هم باهاش اومد تا به من رسید...

آرتا ابروهاشو داد بالا و با خنده گفت:

_چه عجب عزیزم.خیلی وقته جشن شروع شده.دیر اومدی..

چه پررو.برام باور نکردنی بود.با چشمای گرد شده گفتم:

_آقای ارم مراقب حرف زدنتون باشید.ممکنه باعث سوتفاهم بشه.

خواست حرفی بزنه که اون آقای خوش تیپ در حالیکه موشکافانه نگاهم میکرد اومد به

سمتمون وبا لبخند مرموزی گفت:

_پس ایشون اون بانوی زیبا هستند؟

روشو کرد به سمت آرتا و ادامه داد:

_سلیقت فوق العاده اس آرتا...

دستشو به سمتم دراز کرد.من هم باهاش دست دادم...و خیلی ناغافل دستامو بوسید و

گفت:

_پرنسس زیبا...من توی این سال های عمرم تا به حال زیبایی نفس گیری مثل زیبایی

شما ندیدم.

آرتا طوری وانمود کرد که انگار میخواد باهام دست بده..... دست منو از توی دست اون

مرد در آورد و بعد از اینکه دست منو گرفت گفت:

_خیلی خوش اومدی وستا جان.

رو به اون مرد گفت:مهرداد.فرهنگ اینجا با خارج از کشور متفاوته.ممکنه از این کار

ناراحت بشن.

_ولی من منظوری نداشتم.

سریع گفتم:ناراحت نشدم

مهرداد رو به آرتا با شیطنت ابروهاشو به سمت من تکون داد و گفت:دیدی ناراحت

نشدن.مشکل خودته نه اون....

نگاه خشمگین آرتا رو که دید سریع گفت:

_باشه بابا.نخوری منو...نمیخوای مارو باهم آشنا کنی؟

آرتا از روی اجبار گفت:

ایشون خانم گرگانی هستند._

و رو به من گفت:این آقاهم مهرداد شفیعی هستند.شریک من توی هلند که اومده ایران

هوایی عوض کنه.

مهرداد:خوشحال شدم از آشناییتون.

_همچنین

آرتا که از صحبت کردن ما خوشش نیومده بود روشو کرد به سمت یکی از خدمتکار ها

گفت:

_ربابه بیا خانمو راهنمایی کن به اتاق بالا تا لباسشونو عوض کنن.

ربابه اومد سمت ما.با تعجب گفت:

_خانم.........

سرمو انداختم پایین.آرتا دوباره با صدایی کلافه تر از قبل گفت:خانومو راهنمایی کن.

_چشم آقا.

از مهرداد عذرخواهی کردم و کنار ربابه خانم راه افتادم.از پله ها بالا میرفتیم که گفت:

_خوشحالم که دوباره میبینمتون...میگم چرا آقا از وقتی اومده مثل گذشته شادو

خندونه...باید فکرشو میکردم دلیلش شمایید...واقعا همه

مون ازتون ممنونیم...این خونه بعد از اون اتفاق شبیه خونه ی ارواح شده بود....

بدون هیچ احساسی گفتم:ربابه خانم هرچی بین من و آقای ارم بوده تموم شده...الان هم

فقط یکی از کارکنای کارخونه ی ایشون هستم برای همین به این جشن اومدم.پس

گذشته رو وسط نکشید...

بیچاره ربابه خانم با تعجب فقط گفت:چشم خانم.

رفت سمت اتاق آرتا...هرقدمی که به اون سمت برمیداشتیم راه رفتنم آهسته تر میشد...

با صدای آهسته و شکسته گفتم:ربابه خانم..چرا اون سمت میرید..من خودم اینجا رو

میشناسم ترجیح میدم توی این اتاق لباسمو عوض کنم...

_دو تا اتاق واسه ی تعویض لباس مهموناست.شما چون مطمئنا مهمون اختصاصی

هستید یه اتاق جدا در نظر گرفتم...در بیشتر اتاق ها هم قفله...

_نه ممنون.من ترجیح میدم توی یکی از همون دو تا اتاق لباسمو عوض کنم.ممکنه

آقای ارم عصبانی بشن.

_خانم چرا انقدر سخت میگیرید.اون دو تا اتاق با اینجا فاصله داره.دوباره میخواید این

همه راهو برگردی.خودتونم میدونید که آقا از شما ناراحت نمیشن.چند لحظه لباستونو

عوض میکنید و زود میاید.

خوشحالم که این جای مامان آرتا نبود.چقدر زور میگفت... زورش میومد منو تا اتاق

مهمونا همراهی کنه.

_باشه.ممنون ربابه خانم.میتونید برید.

ربابه خانم رفت.پشت در ایستادم و دستگیره رو گرفتم و با یه تصمیم آنی وارد اتاق

شدم.سعی کردم چشمامو از تخت دور کنم.ولی نشد.تخت رو عوض کرده بود..یه تخت

بزرگ زرشکی.بی توجه به اون سریع مانتومو در آوردم.موهامو باز کردم و لباسمو

خیلی زود عوض کردم تا مجبور نشم بیشتر اونجا بمونم.رفتم جلوی آینه.گردنبند

فروهرم....این تو گردنم چیکار میکرد..چرا درش نیاورده بودم؟الان آرتا ببینه با خودش

فکر میکنه این مدت تو فکرش بودم.خیلی سریع گردنبندو از دور گردنم باز کردم.ولی از

توی گردنم افتاد.مجبور شدم بشینم.همه ی موهام ریخت دور صورتم...دستمو دراز کردم

گرفتمش وقتی خواستم بلندبشم دست یکی دورم حلقه شد.....نفسم گرفت...سرشو گذاشت

توی گودی گردنم و بو کشید....چون حس کردم آرتاس نتونستم واکنش سریعی نشون

بدم.ولی بازم بعد از دو سه ثانیه به خودم اومدم و خواستم بزنمش کنار که محکم تر منو

چسبید.

_خیلی زیبا شدی...

هرلحظه که بیشتر توی آغوشش بودم و بدنشو حس میکردم ضعیف تر میشدم.خیلی

محکم پسش زدم...برگشتم سمتش خواستم بزنم توی صورتش که دستمو گرفت...آروم

دستمو انداختم پایین.

_به چه حقی اینکارو کردی؟

_خودتم میدونی به چه حقی...چون خانممی.

خنده ی عصبی و تمسخر آمیزی کردم و گفتم:چی؟!.....خانم؟!....آقای ارم سرتون به

جایی خورده؟...احساس میکنم دارید هذیون میگید...

با عصبانیت ادامه دادم:پس تو خواستی منو بیارن توی این اتاق.

_اگه بتونی گذشته رو باور کنی میتونی دوباره برگردی..باید با این اتاق رو به رو

میشدی...

زل زدم توی چشماش و گفتم:خیلی وقیحی.

و با عصبانیت میخواستم خارج بشم که منو گرفت و برم گردوند.

_وقیح نیستم...وستا اون زمان گذشت...من پشیمونم...خیلی زیاد...دوری تو منو دوباره

ساخت...الان محکم تر از هر زمانیم...و بیشتر از هر زمانی میخوامت....

دستشو روی چونم به حالت نوازش گونه کشید و ادامه داد:

_وستا فقط یه فرصت دیگه بهم بده....من 29 سال زندگیمو دور ریختم و به خاطر تو

دوباره خودمو از اول ساختم...سخت بود...ولی فکر تو آرومم میکرد...من دیگه جز تو

کسی رو نمیبینم....یعنی نمیتونم ببینم...تو همه ی باور و اعتقادم شدی....

دستشو انداختمو گفتم:مزخرف میگی..ولم کن برم...

اون دستمو که توی دستش بود محکم تر فشار داد و گفت:

_با من لج نکن وستا...دوتامون عذاب میکشیم...

نیشخند زدمو گفتم:نکنه با خودت فکر کردی من هنوزم تورو میخوام؟...

و در حالیکه خنده میکردم گردنبند فروهری رو که توی دستای مشت شده ام بود فشار

دادم...

_من بعد از اون اتفاق دیگه به تو فکر نکردم...هیچ ارزشی برام نداشتی..حتی یه دونه

از یادگاری هات رو هم نگه نداشتم...

گردنبند توی دستم عرق کرد....آرتا چشماشو دوخت به گردنم..غصه ی تو نگاهشو

دیدم.خوب شد گردنبندرو در آوردم.چشم من افتاد به حلقه ی توی دست اون...اون هم به

حلقش نگاه کرد وبا لبخند گفت:

_با دیدن این امید میگیرم.چون میدونم یه زمانی تو با من پیمان بسته بودی پس نمیتونی

با کس دیگه ای باشی و هرجا هم که بری دوباره پیش من برمیگردی....

فقط تونستم نیشخند دیگه ای بهش بزنم و از اتاق اومدم بیرون....با سرعت از پله ها

رفتم پایین.فقط دوست داشتم از اون جا دور بشم...چون دیگه داشتم کنترل خودمو از

دست میدادم و ممکن بود کوتاه بیام.......حالا باید با این گردنبندی که توی دستم بود

چیکار میکردم.کیفم که توی اتاق آرتا مونده بود.با چند تا از همکار ها سلام و احوال

پرسی کردم.مهرانه منشی سابق رییس کارخونه هم که ماشالله تیپی زده بود واسه

خودش.لبخندای عشوه دارش واسه مردا منو کشته بود.رها یکی از مهندسای کارخونه

رو دیدم.دوست خیلی خوبی برام بود.رفتم سمتش.کنارآقای ساروی و آقای رحمانی

ایستاده بود و گرم حرف زدن بودند.باهاشون سلام و احوال پرسی کردم.چشمای ساروی

رو دیدم که برق زد

_چقدر دیر کردین خانم گرگانی؟

_خیلی هم دیر نیومدم...

رو به رها گفتم:رها جان.میشه یه لحظه بیای این سمت کارت دارم

کشیدمش گوشه و گردنبندو بهش دادم و ازش خواستم برام توی کیفش بزاره.از گوشه ی

چشمم آرتا رو دیدم که با آرامش از پله ها میومد پایین..حات شاهزاده هارو پیدا کرده بود

و بقیه مخصوصا دخترای مجلس زل زده بودن بهش.بدون توجه به بقیه رفت روی مبلی

نشست و پاهاشو روی هم انداخت.سرشو گردوند و وقتی که منو پیدا کرد با خونسردی به

حرف زدن باکناریش مشغول شد.یه چیزی گیر کرده بودی توی گلوم که نفس کشیدنو برام

مشکل میکرد.بغض نبود.ولی میدونستم دلیلش فقط وجود آرتاس.چند نفری وسط مشغول

رقصیدن بودن.بدون توجه به بقیه رفتم یه گوشه نشستم...مهرانه رو دیدم که رفت سمت

جایی که آرتا نشسته بود.ناخودآگاه تمام رادارهام فعال شد و خیلی ماهرانه جایی که آرتا

نشسته بودرو زیر نظر گرفتم.مهرانه کنار آرتا با حرکات عشوه دار که هیچ نیازی به این

حرکات موقع حرف زدن نبود و به نوعی پا دادن محسوب میشد حرف زد.ولی آرتا خیلی

خشک باهاش برخورد کرد.بهتره بگم هیچ اهمیتی نداد.وبا یه پاسخ کوتاه روشو کرد اون

سمت و به حرف زدن با کناریش مشغول شد.حس کنف شدن مهرانه حتی به منم سرایت

کرد از همین جا معلوم بود داره حرص میخوره لبخندی شیرین از این کار آرتا روی لبام

اومد.

_چیز خنده داری اون سمت میبینید؟

با تعجب سرمو برگردوندم.مهرداد بود.

_نه..یاد یه خاطره ای افتادم برای همین خندم گرفت.

و تو دلم بهش گفتم آخه به تو چه.

_خاطره تون به آرتا مربوط میشد؟

خشکم زد.حالتمو که دید گفت:

_من همه چیزو میدونم.بیشتر کارهای آرتا رو تو آمریکا من هماهنگ کردم.و دلیل

بیرون دادن آهنگش رو هم درحالیکه به شدت از این کارها متنفره من میدونم.

رعنا درحال سرو شربت بود.واسه ی ما هم آورد.جامی برداشتم و تشکر کردم.

با لبخند برگشتم طرفش و گفتم:

_از پیش کشیدن این حرفا چه هدفی دارید؟

_منظور خاصی ندارم.بیشتر بخاطر شروع بحث بود.

سکوت بینمون حاکم شد..بازم اون اول حرف زد.

_افتخار یه دور رقص رو به بنده میدید؟

_حوصله ی رقص ندارم.

_من بعد از سال هاست که اومدم ایران.انتظار مهمان نوازی بیشتری رو از مردم این جا

داشتم.

_یعنی اگه باهاتون برقصیم این میشه مهمون نوازی؟

_از حرفام بد برداشت نکنید.من زیاد با رسم و رسوم ایران آشنا نیستم.

خندم گرفت.احساس میکردم با یه آدمی که کم داره حرف میزنم.چون هیچی از فرهنگ

مردم ایران نمیدونست و فقط اسم ایرانی بودن رو با خودش یدک میکشید.دوباره به آرتا

نگاه کردم.هنوزم سرسختانه گرم صحبت با کناریش بود و هیچ توجهی به دخترای

اطرافش نداشت.هوس کردم با مهرداد برقصم تا عکس العملشو ببینم.اینم راهی بود تا

مهم نبودنشو بهش نشون بدم.

لبخندی زدم و گفتم:

_پیشنهادتونو قبول میکنم.

دستشو به سمتم دراز کرد و گفت:

_باعث افتخار بنده اس.

چه جالب حرف میزد.دستمو گذاشتم توی دستش و با هم رفتیم وسط.رقص ایرانی بود.

برای همین رو به روی هم مشغول رقصیدن شدیم.خیلی هم بی تجربه نبود.ولی من با

نهایت ظرافت شروع به نمایش رقص ایرانی کردم.آرتا که در حال صحبت کردن یه لحظه

سرشو این سمتی کرده بود با دیدن من وسط میخکوب شد.چشمش رفت سمت کسی که

داشت باهام میرقصید.دیگه توجهی نکردم و به کارم ادامه دادم.مهرداد سرشو آوردکنار

گوشم و نجواگونه گفت:

_بی نظیری...

نیمچه لبخندی زدم و چرخشی کردم...آرتا رو ندیدم...پس کجا بود...مهرداد دوبار نزدیک

شدو گفت:اوه اوه...وستا.....من اون سمتی میرقصم..آرتا داره میاد....

با چشمای گرد شده نگاهش کردم..یعنی تا این حد از آرتا وحشت داشت؟....اوف..حتما

الان میومد دستمو میکشید از سالن رقص میبرد بیرون....صداشو پشت گوشم شنیدم....

نوازش گونه حرف زد..چطوری جرات کردجلوی این همه از افراد کارخونه انقدر بهم

نزدیک بشه...

_هوس رقص کردی عزیزم؟

اومد جلوم...تو شوک بودم....با لبخندی مرموز نگاهم میکرد..دستشو برد بالا و بدون

اینکه به کسی نگاه کنه فقط آروم اشاره ای کرد.صدای اون آهنگ قطع شد و آهنگ

عاشقونه ای جای اونو گرفت.نور چراغ ها کم شد....دستاشو دور کمرم حلقه کرد...

هولش دادم عقب...ولی تکون نخورد...سرش روی موهام بود..داشتم دیوونه میشدم..

میتونستم نگاه متعجب افراد اون جمع رو تصور کنم...مخصوصا دختر ها رو...آروم

گفت:

_رقصیدن با دوست من کار جالبی نبود.....

_ولم کن میخوام برم...

کمرمو فشار داد و گفت:

_دیگه تکرار نشه...

_میگم ولم کن لعنتی..

سرشو آورد کنار گوشم و گفت:

_وستا هیچکس نمیتونه در برابر من ایست کنه..دیدی که مهرداد هم وقتی فهمید من

دارم میام کشید کنار..پس تو هم اونا رو توی دردسر ننداز دختر خوب.

کمرمو فشار داد و گفت:

_خب؟

_داری عصبیم میکنی..

تلاش دیگه ای کردم و تمام زور خودمو زدم تا از توی آغوشش بیام بیرون.ولی عجیب

قوی شده بود و سخت ترین تلاش من هم در برابرش مثل تکون خوردن یه مورچه بود.

عطرش داشت روونیم میکرد...تحملم داشت ته میکشید...عاشق این عطر بودم...داشتم

مست میشدم...آروم تر از دفعه های قبل در حالیکه اون هم داشت از خود بیخود میشد

زمزمه کرد:

_آغوش تو به غیر من به روی هیچکی وا نکن.....دلم واسه ی بودنت در کنارم تنگ

شده بود...دوست دارم وستا....

روپاشو لگد کردم تا فرار کنم...ولی هیچ عکس العملی نشون نداد...آخرین راه حلم مونده

بود...روی بازشو که نمیتونستم.چون کت پوشیده بود..سرمو گذاشتم روی سینش و با

تمام توانم گاز گرفتم.دستش شل شد و با فشاری که به خودش آورد تونست جلوی خودشو

بگیره که داد نزنه.فقط آه کشید...بلافاصله ازش جداشدم...خدارو شکر نورها کم شده بود

وگرنه الان همه متوجه کارم شده بودن.خودمو رسوندم به یه مبل و نشستم روش.چند تا

نفس عمیق کشیدم...چشمم به آرتا افتاد که یه گوشه ایستاده بود و سرشو انداخته بود

پایین و داشت به اون جایی که گاز گرفتم نگاه میکرد.بعد از چند ثانیه سرشو آورد بالا و

زل زد بهم و در همون حال دستشو برد سمت دکمه ها کتش و اونا رو بست.....وای خدای

من....نکنه..دست کشیدم روی لبم....رژم به لباسش خورده بود.........چه گندی....چراغا

روشن شد....اگه دکمه هاشو نمیبست و بقیه فکر میکردن من آرتا رو بوسیدم چی

میشد.....چشمامو بستم....تصورش وحشتناکه...چند نفری هنوز داشتن با تعجب به منو

آرتا نگاه میکردن.متوجه رابطه ی غیر عادیه منو آرتا شده بودن و از اینکه وسط رقص

از آرتا جدا شدم چشماشون مثل علامت سوال شده بود....

_خوش میگذره وستا جون؟

صدای مهرانه بود.حتما الان در حال ترکیدن بود.

_آره عزیزم.خیلی خوبه.به تو چی؟خوش میگذره؟

پشت چشمی نازک کرد و گفت:به اندازه ی تو نه.5 دیقه تو بغل دوست آقای ارمی..5

دیقه هم تو بغل خود آقای ارم...شیطون بگو چیکار براشون کردی که دورت میگردن...

راه و روششو به منم یاد بده...

با عصبانیت گفتم:صفات خودتو لازم نیست از من یاد بگیری.

_چیزی که عیان است چه حاجت به بیان است.

آرتا رو دیدم که مهرداد رو کنار کشید.

_چیه مهرانه جون.حرصت گرفته نتونستی سر آقای ارم شیره بمالی؟

آرتا شدیدا به مهرداد اخم کرده بود.و داشت جدی باهاش حرف میزد.بیچاره مهرداد مثل

موش شده بود.احتمالا به خاطر رقصی بود که بامن کرد.

_هه.من لازم نیست سر آقای ارم شیره بمالم.خودش کور نیست.بهتر میفهمه کی لایقشه.

با تاسف نگاش کردم.از جاش بلند شد و رفت.دختره ی لوس.هنوز اون نرفته بود که

ساروی کنارم نشست.تحمل این همه فشار داشت از توانم خارج میشد.

_خوبین خانم گرگانی؟

_ممنون.شما خوبین؟

_شما با آقای ارم نسبتی دارید؟

اگه میگفتم نه خیلی خیط بود.با خودش میگفت پس چرا باهاش رقصیدی.هرچند با میل

خودم اینکارو نکردم.

_آشنای دور هستند.

آروم گفت:رابطه ای هم دارید؟

با تعجب گفتم:نه آقای ساروی این چه حرفیه میزنید.

_میتونم بهتون درخواست رقص بدم؟

_نخیر نمیتونین.

آرتا بود که اینو گفت.

_ولی من از خانم گرگانی پرسیدم.

منم گفتم:ایشون با من بودن آقای ارم فکر میکنم قبول یا رد درخواستشون به من مربوط

باشه.

آرتا بدون توجه به حرف من دوباره با خشونت رو به ساروی گفت:

_ترجیح میدید از اینجا کنار برید یا از سر کارتون؟

ساروی بیچاره با گنگی نگاش کرد و از جاش بلند شد و آروم رفت.دلم براش سوخت.آرتا

با جدیت گفت:

_مثل اینکه اینطوری نمیشه

راهشو گرفت و رفت سمت یکی از خدمتکار ها و چیزی بهش گفت.اون خدمتکار هم

سرشو تکون داد و بلافاصله رفت بالا و با گیتاری توی دستش برگشت...آرتا گیتار رو

گرفت و خواست که آهنگ رو قطع کنند.توجه همه به سمت آرتا جلب شد.رفت روی یه

مبل نشست.مهرداد داد کشید و گفت:

_ووووووو.آقای ارم تصمیم گرفتن برامون بخونن.

چند تا از دخترای لوس صداشون رفت بالا ومهرانه هم گفت:آقای ارم اون آهنگی که چند

وقت پیش بیرون دادید دیوونه کننده بود.من که عاشقش شدم و روزی هزار بار گوش

میدم.

ولی آرتا توجهی بهشون نکرد.گیتارو کوک کرد و رو به همه گفت:

_ببخشید آهنگ رو قطع کردیم و اون هایی که وسط بودن نتونستن به ادامه ی رقصشون

برسن....

مهرداد گفت:چی میخوای بخونی آرتا؟

آرتا ابروهاشو داد بالا و نگاش کرد.نگاهشو چرخوند تا به من رسید.روی من توقف کرد

و شروع به زدن آهنگ کرد....ریتمش آشنا بود..ولی معلوم بود که اصل آهنگ با گیتار

نبوده.....آهنگ رو شنیده بودم..شادمهر عقیلی خونده بود....چشمشو به گیتارش دوخت و

صدای نفس گیرش توی مجلس پیچید....

حالم عوض میشه

حرف تو که باشه.

بی اعتمادم کن به همه ی دنیایی که با من بـــــــاش

کنار من تنها....کنار من تنها..کنار من تنها.

خیره شد توی چشمام.....و واسه ی من خوند....

از اولین جمــــلت فهمیده بودم زود...عشقای قبل از تو سو تفاهم بــــــود...

اونقدر میخــــــوامت همه باهات بد شــــــــن با حسرت هرروز از کنار ما رد شـــــــــــن

حالم عوض میشــــــه..حرف تو که باشــــــه...اسم تو با رون عطر تو همراه شــــــه

اون گوشه از قلبــــــم که مال هیچکس نیــــــست...کی با تو آروم شـــــــد اصلا مشخص

نیـــــست.

بی اعتمادم کن به همه ی دنیایی که با من بــــــاش...کنار من تنها..کنار من تنها..کنار

من تنها...

از اولین جملــــت فهمیده بودم زود...عشقای قبل از تو سو تفاهم بــــــود....

حالم عوض میشــــه...حرف تو که باشــــه...اسم تو بارون عطر تو همراه شــــه..

اون گوشه از قلبـــــم که مال هیچکس نیــــــست...کی با تو آروم شـــــد اصلا مشخص

نیست

حالم عوض میشه.....

آهنگ تموم شد.همه تو کف این اجرای زنده مونده بودن.با اینکه سبک آهنگ سخت بود

ولی آرتا با کمی تغییرات خیلی خوب اجراش کرد...ولی آرتا هرچند این آهنگ حرفای دل

تورو میزد ولی نمیتونم ببخشمت.

مهرداد با خوشی گفت:فوق العاده بود پسر.بازم بخون

آرتا خیره به من نگاه کرد و گفت:همین بس بود...منظورم با همین آهنگ به خوبی

رسید..

بقیه از حرفاش سر در نیاوردن.ولی مهرداد فهمید.به من نگاه کرد و برای اینکه حواس

بقیه رو هم پرت کنه گفت:

_خب کس دیگه ای هم هست تو این جمع که بخواد واسمون بخونه؟

همه سکوت کردن.نمیتونستم ساکت باشم.مهرانه گفت:

_آقای ارم خودتون بازم برامون بخونین.

_من میخونم.

با شنیدن این حرف همه سرشونو برگردوندن به طرفم.حتی آرتا که تو حال و هوای

خودش رفته بود.با تعجب نگاهم کرد.جو شدیدا منو گرفته بود.باید خودمو خالی میکردم.

رو به آرتا با خونسردی که در تضاد با درونم بود گفتم:آقای ارم میشه لطفا گیتارو بدید.

آرتا فهمیده بود هدفی دارم.بدون اینکه نگاهشو از روم برداره گیتارو گرفت بالا.مهرداد

گیتارو از دستش گرفت و آورد به من داد.آروم گفت:

_چی میخوای بخونی وستا.مواظب باش رو اعصابش راه نری که دیگه معلومه صبرش

تموم شده.

بی توجه به اون دستی روی گیتار کشیدم.سرم پایین بود...آروم شروع کردم.....امیدوار

بودم هدف منو توی اون قسمت خاص بگیره...چون مثل یه تیکه ای بود که بهش

مینداختم تا خودم آروم بشم...

خودت خواستی که من مجبور باشم.......برم جایی که از تو دور باشم...

تو پای منو از قلبت بریدی...خودت خواستی که من اینجور باشم..

خودت خواستی که احساسم بشه سرد...

خودت خواستی نمیشه کاریم کرد...

میدیدم دارم از چشمات میفتم...

مدارا کردمو چیزی نگفتم.....

برام بودن تو بازی نبودو.....

به این بازی دلم راضی نبودو...

از اول آخرش رو میدونستم...

تو تونستی ولی من نتونستم.......

برات بودن من کافی نبودو

حقیقت اینکه میبافی نبودو

دارم دق میکنم از درد دوری..میخوام مثل تو شم اما چه جوری....

آهنگ خیلی کوتاهی بود.این آهنگ رو دقیقا بعد از رفتن آرتا گوش دادم و چقدر اون

قسمتش که میگفت برات بودن من کافی نبود با روحیه ی اون زمان من سازگاری

داشت.چشمای همه گرد شده بود و کنجکاو بودن که ارتباط بین من و آرتا رو بفهمن.آرتا

از سرجاش بلند شد و به سمت من اومد....نه....نیا....انتظار این یه کارو ازش نداشتم..

یعنی میخواست چیکار کنه...هرقدمی که جلو میومد وحشت توی دلم بیشتر میشد.کنارم

ایستاد....همه نگاهشون به سمت ما بود....یکی از دخترا گفت:

_اینجا چه خبره؟ارتباطی بین آقای ارم و خانم گرگانی هست.

آرتا بدون اینکه سرشو برگردونه و نگاهشو ازم بگیره با خشونت گفت:

_این دختر زن منه....

دستمو گرفت و کشید صدای همهمه بلند شد...از اون سمت صدای مهرداد رو هم شنیدم

که برای اینکه جو رو آروم کنه همه رو برای

خوردن شام دعوت کرد.دستمو تکون دادم:

_داری چیکار میکنی لعنتی...ولم کن.

بدون توجه به من منو برد توی یه اتاق و در و بست..خودش به در تکیه داد...زیر

نگاهش داشتم آب میشدم...بغضم داشت سر باز میکرد...رفتم تا از جلوی در کنارش

بزنم...ولی با یه حرکت منو کشید توی آغوشش...دستشو گذاشت کنار گوشام و موهامو

کشید بالا و گفت:میخوای مثل من بشی؟........یه دیوونه...که دیگه جز تو نمیتونه کسی

رو نگاه کنه...نمیتونه کسی رو توی فکرش راه بده....من اینم وستا....آدم پست گذشته

نیستم...

انتظار داشتم منو ببوسه...ولی اینکارو نکرد...با صدای ضعیفی گفتم:

_میدونی الان بقیه در مورد ما چی فکر میکنند...با اینکارت منو جلوی همه خراب

کردی...برو کنار میخوام برم بیرون..

_بقیه غلط میکنن حرفی بزنن...

از سر راهم برو کنار..

_وستا چرا انقدر غرور داری دختر...خودت گفتی دوری من برات سخته.....

دستشو گذاشت ور ی موهامو گفت:

-بیا دوباره با هم باشیم...

_برو گمشو کنار...من از تو متنفرم...حالم ازت به هم میخوره..

چشمای آرتا لحظه به لحظه متعجب تر میشد...

_تو یه روانی هوس بازی..میخوای منو هم توراه کثیفت بکشونی...ولی اگه مجبور بشم

تو بغل یه آدم عوضی باشم حاضر نمیشم دیگه با تو بمونم....

یه طرف صورتم سوخت....باورم نمیشد..این آرتا بود که منو زد....برای اولین بار...

دستمو گذاشتم روی صورتم...شوکه شدم...

_به خودت بیا وستا....چرا حرفایی رو میزنی که هم خودت بعدا از یادآوریشون عذاب

میکشی هم من....هر آدمی اجازه ی برگشت

داره...چشماتو باز کن منو دوباره ببین....

فقط ازجلوی راه کنارش زدم و دویدم سمت اتاق آرتا....شالمو انداختم روی سرم و

وسایلمو برداشتم...با سرعت از پله ها برگشتم پایین...آرتا سر جای خودش مونده بود و

حرکتی نمیکرد....چند نفری دیدن از در خارج شدم...سوار ماشین شدم....اون منو زد....

احساس میکردم از خواب بیدار شدم......اشکام دوباره روونه ی صورتم شدن....حرفاش

برام تکرار شد..به خودت بیا وستا......ماشینو روشن کردم و ازاون جا دور شدم.....

آرتا

_متاسفم.نمیتونم بیام.

دستی توی موهام کشدیم واقعا همینو کم داشتم.از اون سمت تلفن هنوز هم طرف در حال

اصرار بود.آرشام و مهرداد اومدن کنارم و هی با چشم و ابرو میگفتن قبول کن.کم مونده

بود خودشونو خفه کنن.ولی من حوصله ی اون کارو نداشتم.برای معروف شدن که

آهنگ رو نخونده بودم.

_این کار هم به نفع شماست هم به نفع ما.مردم ازمون درخواست کردن تا شما رو

دعوت کنیم.لطفا پیشنهادمون رو قبول کنین.

_ممنونم ازتون.ولی واقعا الان در شرایطش نیستم.

پسره از اون سمت نفس عمیقی کشید و گفت:

_پس اگه نظرتون عوض شد با این شماره تماس بگیرید.

ازش خداحافظی کردم و گوشی رو دادم به آرشام.اون هم شماره رو یادداشت کرد.بعد از

قطع شد تلفن بود که سیل نصیحت هاشون سمت من اومد.

آرشام:آخه برادر دیوونه ی من.میخوای چهره ی مردمیتو خراب کنی؟

مهرداد:وقتی مردم توی یک شبکه ی بین المللی دعوتت کردن نمیتونی درخواستشونو رد

کنی.

روی مبل لم دادم و فقط نگاهشون کردم.

فشار دوتاشون داشت میزد بالا.حرکاتشون خنده دار شده بود.

آرشام:بیا و به خاطر من این یه بار و قبول کن

_آرشام چرا متوجه نیستی.الان نه روحیه شو دارم نه شرایطشو.

مهرداد با عصبانیت در حالیکه سعی میکرددر عین حال لحنش مهربون باشه تا من

ناراحت نشم گفت:

_د بابا روحیه ی چی دیگه؟میخوای بری 5 دیقه اونجا حرف بزنی.روحیه و شرایط

میخواد چیکار.

آرشام هم که معلوم بود کنترلشو از دست داده گفت:

_من که میدونم همش به خاطر اون دختره ی مزخرفه.مرد به این گندگی رو با عشوه

هاش گرفته توی مشتش.دختره ی.....

خشم همه ی وجودمو گرفت...بلند شدم رفتم سمتش..هردوشون ترسیدن..مشتمو بردم بالا

تا بکوبم توی صورتش...ولی........یقه شو گرفتم و دهنمو بردم کنار گوشش....واز بین

دندون های روی هم فشرده شده با لحنی تهدید آمیز گفتم:

_دیگه این حرفت تکرار نمیشه...وگرنه چشم روی همه چیز میبندم...به عنوان برادر

بزرگترم احترام خودتو نگه دار.

سرمو آوردم عقب و یکی از ابروهامو دادم بالا و گفتم:

_افتاد؟

به هم زل زدیم ولی چیزی نگفت.یقه شو ول کردم واز کنارشون رد شدم و از پله ها با

عصبانیت رفتم بالا.چطور به خودشون جرات میدن در مورد کسی که من میپرستمش

اینطوری حرف بزنن.مشتمو کوبیدم به دیوار.

امروز صبح نتونسته بودم برم کارخونه.احساس میکردم از ندیدن وستا عصبی شدم....

دوست نداشتم دیشب با اعصابی خراب از جشن بره بیرون.....امیدوارم حداقل بیشتر درکم

کنه...یاد صحنه ای افتادم که زدم توی صورتش....روی تختم دراز کشیدم و چشمامو

بستم.چهره ی متعجبش همش جلوی چشمام بود...وستا اگه قبولم نکنی نابود میشم......

الان باید حتما ببینمش...اگه حتی از دور نتونم ببینمش دیوونه میشم...از جام بلند شدم..

وستا

اینبار تاخیر نداشتم...نیمخواستم برم کارخونه..ولی تصمیم گرفتم به بی تفاوت بودنم ادامه

بدم....از کنار هر کی که رد میشدم یه پچ پچی میشنیدم.بعضی ها میگفتن خوش به

حالش...یا معلوم نیست دختره چیکار کرده که ارم از این خوشش اومده...یعنی باهاش

رابطه داشته...بهش نمیومد از این دخترا باشه...از آن نترس که های و هوی دارد...دختر

نجیبیه حتما آقای ارم برای همین جذبش شده...

هرجور حرفی میزدن.یه عده حرفای مثبت و یه عده شدیدا کوبنده....وقتی توی اتاقش

ندیدمش نمیدونم چرا دلم گرفت...دیروز داشتم ازش فرار میکردم ولی امروز میخواستم

ببینمش...دستمو گذاشتم روی صورتم....چرا از اینکه منو زد دلگیر نیستم.....افکار

مزاحمو زدم کنار و شروع به کار کردم....

ساعت 2 بعد از ظهر شد ولی خبری از اومدن آرتا نبود....خیلی بی فکر بود.باید حداقل

بهم خبر میداد که نمیاد..حالا من جواب کسایی رو که باهاش کار دارن چی بدم....بیشتر

از هرچیزی از این ناراحت شدم که با اون اتفاقات دیشب امروز تنهام گذاشت و نیومد...

باید پشتم میموند و ازم حمایت میکرد...به حمایتش نیاز داشتم.گوشیم زنگ خورد.آروین

بود.

_بله؟

_سلام وستا جان.

_سلام آروین.خوبی؟

_ممنون تو خوبی؟

_آره عزیزم.

_عمو و بقیه خوبن؟

_اونا هم خوبن....دیشب خوش گذشت وستا....

سکوت کردیم..ذهنم پرکشید طرف اتفاقات دیشب...رقصیدنم با آرتا.......

آروم گفتم:آره خوب بود...

_امشب میام دنبالت با هم برگردیم....

_نه آروین...امشب خودم بر میگردم..

با لحنی آروم گفت:نمیخوای با کسی حرف بزنی.

متعجب گفتم:آروین من یه دختر ضعیف نیستم...نگران هیچی نباش...

_باشه.هرجور راحتی...ولی فردا شب با هم برمیگردیم.

_باشه.

_خسته نیستی؟

_واسه ی چی؟

_من موندم تو کار این آراتا.تا به حال ندیدم مهمونی برای یه کارخونه توی روزی غیر

تعطیل باشه.

_من زیاد خسته نیستم.ولی از کنار هرکی که رد میشم در حال خمیازه کشیدنه.

خنده ی آرومی کردم.اونم خندید

_الان اونجاست؟

نفس عمیقی کشیدمو گفتم:نه نیومده.احتمالا امروز نمیاد.

_خودش داره خستگیشو برطرف میکنه...خب فعلا وستا جان.کاری نداری عزیزم؟

_نه آروین.خیلی خوشحال شدم.به بقیه هم سلام برسون.

_حتما.مواظب خودت باش.

_تو هم همینطور.خداحافظ

_خداحافظ

چقدر این آروین خوب بود....همه ی حالت های منو درک میکرد.تمام کار های اون روز

آرتا رو لغو کردم.وقتی ساعت کاریم تموم شد از

ساختمان اومدم بیرون و رفتم سمت پارکینگ ماشین ها...هنوزم حرف های بی ربط در

موردم ادامه داشت و از اینور اونور شنیده میشد.بی توجه داخل پارکینگ شدم.هیچکس

نبود.سوار ماشین شدم...موقعی که داشتم ماشینو میبردم بیرون چشمم به یه سمندی

افتاد...فاصلش ازم دور بود....قلبم تند زد...از این فاصله حس کردم آرتاست.ولی آرتا که

سمند نداشت..اگر هم میخواست کارخونه بیاد حتما میومد داخل ساختمان.مرض که

نداشت اون جا بشینه..عجیب بود که نگاه اونم سمت من بود...ماشینم از پارکینگ خارج

شد و دیگه چیزی ندیدم....

رسیدم خونه..سعی کردم مثل چند روز پیش خودمو خوشحال نشون بدم...نمیخواستم بابا

مامانمو اذیت کنم.من تنها فرزندشون بودم...میدیدم که از افسرده شدن من اونا پیر

شدن..

_سلام مامان گلم.

_سلام عزیزم.

رفتم کنارش و گفتم:شام چی داریم؟

_عدس پلو دخترم..همون غذایی رو که خیلی دوست داشتی امشب برات پختم.

در حالیکه میرفتم توی اتاق گفتم:پس بابا کجاست؟

_رفته خونه عموت.قرار بود ما هم بریم که گفتم تو برگردی خسته ای باشه واسه یه

شب دیگه.

سرمو تکون دادم و در اتاق رو بستم..رفتم جلوی آینه.مقنعه مو در آوردم.دست کشیدم

روی گردنم...دلم براش تنگ شده بود...ولی گردنبندم.....گردنبندم کجاست........قلبم داشت

میومد توی دهنم...روی زمین دنبالش گشتم....بعد از چند دیقه آه بلندی کشیدمو به خودم

لعنت فرستادم که انقدر حواس پرت شدم.خودم دیشب داده بودمش به رها.غم دوری اون

گردنبند منو گرفت.عجیب بود.ولی من توی نبود آرتا به اون گردنبند دل بسته بودم.

صبح طبق روال همیشه از خواب بیدار شدم..آرایش مختصری کردم و مانتوی قهوه ای

کوتاهمو که حالت اسپرت داشت به همراه شلوار جین روشن پوشیدم.موهامو بیشتر از

روزای قبل دادم بیرون..امروز آرتا میومد؟اگه نیاد دیگه این دفعه مجبورم غرورو کنار

بزارم و بهش زنگ بزنم.قرار مهمی داره.شاید برای اون اهمیتی نداشته باشه.ولی برای

مهندسای کارخونه و تضمین آینده ی کارخونه خیلی مهمه.

به امید دیدن دوباره اش ولی با ظاهری خونسرد وارد ساختمان شدم.هنوز هم حرفایی

زده میشد.انقدر حرف بزنن که بمیرن.به من چه.انقدر مردم ما بیکارن که سرشون توی

زندگی اطرافیانشونه برای همین از زندگی خودشون غافل میشن..خیلی زود بود.برای

همین انتظار هم نداشتم آرتا باشه.کیفمو گذاشتم روی میزم و نشستم روی صندلی.نیم

ساعت بعد بود که صدای در رو شنیدم.آرتا بود که با ظاهری مرتب وارد شد.ولی خواب

آلودگیشو من حس میکردم.شلوار جینی پوشیده بود و تیشرتی هم به تن داشت.مثل یه

جوون 25 یا حداکثر 26 ساله شده بود...چقدر دوسش داشتم.از جام بلند شدم.با لبخندی

نگاهم کردو گفت:

_سلام خانم خانما.صبحت بخیر.

حالت دفاعی گرفتم و گفتم:

_آقای ارم شما نباید....

خندید دستشو تکون و در حالیکه به سمت اتاقش میرفت گفت:

_باید حد خودمو نگه دارم.میدونم.

لبخندی روی صورتم اومد ولی با برگشت ناگهانی اون درجا خشک شد..آروم اومد به

سمتم و روی میزم خم شد.در حالیکه صورتش

نزدیکم بود گفت:

_امروز خیلی خوشگل شدی.مواظب باش ندزدمت.

چشمکی زد و رفت.بیشهــــــــــور.اینطو ری نمیتونستیم ادامه بدیم.مثلا من میخواستم به

این رو ندم ولی خودش بدون هیچ توجهی از

سمت من داره تا نا کجا آباد میره.نشستم روی صندلیم.ولی دوباره از اتاق برگشت

بیرون.از جام بلند شدم.فکر کردم بازم میخواد شوخی کنه.ولی قیافش خیلی جدی بود.با

لحنی محکم گفت:

_موقع برگشت صبر کن با هم بریم.من میرسونمت...باید باهات حرف بزنم.

خواستم اعتراض کنم و بگم من با تو هیچ قبرستونی نمیام که درو بست و رفت توی

اتاقش.با خودش داشت چی فکر میکرد.من در برابرش

عمرا کوتاه بیام.وقتی موقع برگشت دید که تنها میرم و بهش محلی هم نمیزارم متوجه

میشه.ساعت 10:30 بود که پرونده ای رو براش

بردم.روی صندلیش لم داده بود و به من که از در وارد شدم زل زده بود..دوباره به لباس

هاش دقت کردم.چشمام گرد شد.با تعجب گفتم:

_آقای ارم..امروز چرا اینطوری لباس پوشیدید؟

سرشو کج کردو گفت:خوشت نیومد؟قبلا میگقتی خیلی بهم میاد.

بدون توجه به حرفاش سعی کردم لحنمو جدی تر کنم تا انقدر خودمونی نشه و گفتم:

_اما شما نیم ساعت دیگه یه قرار مهم دارید و قراره ساعت 12 با هم ناهار هم صرف

کنید.این لباس در شاَن همچین جلسه ای نیست.

هنوزم مثل بچه ای که هیچی از این حرفا حالیش نمیشه به من نگاه میکرد.بابا این که

باید خودش ختم اینکارا باشه..از جاش بلند

شد.ناخودآگاه یه قدم از کنار میزش رفتم عقب تر...قلبم تند تند میزد...اومد نزدیک تر...

رفتم عقب تر......نه نباید میفهمید میترسم...خشن نگاهش کردمو سر جام ایستادم تا

بفهمه با کی طرفه..ابرویی بالا انداخت و بازم اومد نزدیک تر....اه لعنتی این چرا اصلا

منو جدی نمیگیره....اومد کنارگوشم آروم گفت:

_تو نگران این چیزا نباش.

و رفت به سمت کمدی که اصلا در دید نبود.بازش کرد...توش چند دست کت و شلوار

بود...گفت:

_خیالت راحت شد؟

_برای خودتون گفتم.

و بدون حرف دیگه ای از اتاق اومدم بیرون...دقیقا نیم ساعت بعد مهمونا رسیدن.یک

مرد حدودا 35 ساله با قیافه ای شاداب

و ........نمیدونم...یه حس بد.....

یه دونه محافظ هم با خودش آورده بود به همراه یه مرد کت و شلواری دیگه.به آرتا

زنگ زدم و خبر رسیدنشونو دادم.براشون از سر جام بلند شدم...وخوش آمد گفتم..مرد با

نگاهی خریدارانه منودید زد.سرمو انداختم پایین.منشی رییس بودن این دردسر ها رو هم

داره.آرتا از اتاقش اومد بیرون...و وقتی نگاه اون مردو متوجه من دید با ابروهایی بالا

پریده به من نگاه کرد.کت اسپرت مشکی ای به همراه همون شلوار جینش به تن

داشت.رفت سمت اون ها و بهشون خوش آمد گفت وبا هم رفتن توی اتاق.بادیگاردش

بیرون نشست.در برابر بادیگارد آرتا که از وقتی اومده بود کارخونه همیشه پشت در

اینجا می ایستاد هیچی نبود.برای خودم تو ذهنم تجسم کردم این دو تا با هم درگیر شن.

سوسک میشه این بنده خدا..خندم گرفت.بادیگراده با جدیت منو نگاه کرد و روی صندلی

نشست.بی جنبه.سرمو کردم توی کامپیتور و به کارم مشغول شدم.نیم ساعتی گذشته

بود...دیگه داشت حوصلم از این مردک یخ سر میرفت.آرامش نداشتم.بابا شاید من

میخواستم حرکات موزون از خودم در بیارم.یا دست بندازم جای بند لباس زیرمو

بخوارونم.تو دو دقیقه نباید از جات تکون بخوری.صدایی از توی اتاق آرتا اومد...خود

آرتا بود

_با زبون خوش برو بیرون.

_آقای ارم.ایشون هم منظور بدی نداشتن.خب بلاخره از این اتفاقات پیش میاد.

آرتا صداشو برد بالا و گفت:

_غلط کرده اصلا حرف همچین چیزیو بزنه.آقا اشتباه اومدی.بفرمایین بیرون.

سر حای خودم لرزیدم.تا به حال صدای آرتا رو اینطوری نشنیده بودم...وحشتناک بود.

بادیگارد مرده از جاش بلند شد.بادیگارد آرتا هم اومد.همزمان در اتاق باز شد.آرتا بود

که داشت به سمت بیرون اشاره میکرد تا اون دو نفر برن بیرون.مرد 40 ساله که

فامیلیش شهابی بود گفت:

_درخواست من اصلا بی جا نبود.مثل اینکه شما در جریان خیلی از چیز ها نیستید.

آرتا زد به سیم آخر و خواست بره سمت مرده و بکو به تو صورتش که دو تا بادیگارد

جلو دویدن و یکی آرتا رو گرفت و یکی آقای شهابی رو دور کرد.آبدارچی هم اومده بود

دم در و با تعجب نگاه میکرد..نفهمیده بودم دعواشون سر چیه.

آرتا داد زد:آخه مرد حسابی...به خودت نگاه کن بعد اون پیشنهاد و بده.حداقل حرمت نگه

دار وقتی بار اول گفتم حرفتونو پس بگیرید و تکرارش نکنید ساکت شو.

آرتا داغ کرده بود..سرخ سرخ بود...دلم میخواست الان بغلش کنم و ببرمش توی اتاق...

داشتم دیوونه میشدم.

_شما هنوز بچه اید برای اینکار ها.

آرتا با تمسخر خندید و گفت:باز تو داری به کی این حرفو میزنی.اون کارخونتو باخودت

یه جا میفرستم روی هوا.من اگه بخوام میتونم کاری کنم که دیگه توی ایران و توی هیچ

کشور دیگه ای نتونی حتی یه سیب زمینی خرید و فروش کنی.

بلاخره اون ها از ساختمان رفتن بیرون.آرتا دستی توی موهاش کشید و با عصبانیت

نفسشو فوت کرد.اومد سمت منو داد زد:

_بزن تو اون موهاتو.خجالت نمیکشی با همچین مانتوی کوتاهی میای سر کار.حق

نداری دیگه اینطوری لباس بپوشی.

فقط با تعجب نگاهش کردم.بغض اومد توی گلوم.چطوری جرات کرد با من اینطوری

برخورد کنه.از هرجایی که عصبانی بود نباید...بدون اینکه چیز دیگه ای بگه رفت توی

اتاقشو درو نسبتا محکم بست.خوردم کرد با این حرفش.مگه من چطوری لباس پوشیده

بودم.تیپم خیلی هم بد نبود.ساده تر از سال پیش بود که با هم میرفتیم بیرون.نشستم

سرمیزم ولی دیگه حواسم به هیچی نبود.نه من ناهار خوردم نه اون دیگه از اتاقش اومد

بیرون.ساعت 6 بود که دیدم دوباره در باز شد.این بار آروین اومد داخل.با تعجب گفتم:

آروین اینجا چیکار میکنی؟

_سلامت کو دختر؟

_سلام.

_بهت دیروز گفته بودم که میام.

زدم به سرمو گفتم :آره راست میگیا.اصلا حواسم نبود.

حس کردم یکم بهش برخورد که قرارمو باهاش یادم رفته بود.باابروش به اتاق آرتا

اشاره کردو گفت:

_داخله؟

_آره.

_خیل خوب.برو بهش بگو امروز یکم زودتر میری.تا به حال که مرخصی

نگرفتی؟حوصله ندارم اینجا بمونم.

_نه تا به حال مرخصی ساعتی نگرفتم

حالا مگه چند روز بود که آرتا اومده بود.تو دلم نیشخندی زدم.آرتا صبح ازم خواسته بود

باهم برگردیم.اگه آروینو ببینه فکر کنم آتیش بگیره.رفتم پشت در اتاقش و در زدم.بعد از

اینکه اجازه داد وارد بش رفتم داخل.حالش شدیدا گرفته بود.در حال برداشتن وسایلش

بود.در همون حال به من گفت:

_وستا تو هم برو وسایلتو بردار دیگه حوصله ندارم بیشتر بمونم.اگه کاری هم مونده

بزار برای فردا

با اعتماد به نفس گفتم:

_شزمنده آقای ارم.اومده بودم ازتون بخوام اگه میشه بزارید من مرخصی ساعتی

بگیرم.

با کنجکاوی نگاهم کرد و گفت:برای چی؟مگه اتفاقی افتاده؟

_نه.چیزی نشده.پسر عموم اومده دنبالم.میخوایم زودتر برگردیم.

اخماش رفت توی هم و گفت:صبح قرار گذاشتیم با هم برگردیم

پست پنجم وپست آخر

.....................................

_من همچین چیزی یادم نمیاد.شما حرفتونو زدید ورفتید توی اتاق.فرصتی برای حرف

زدن من نگذاشتید.ولی ایشون دیروز با من هماهنگ کرده بودن.

با عصبانیت گفت:برو بهش بگو بره خودت بر میگردی.

_نه همچین چیزی نمیشه.

تهدید آمیز گفت:نمیشه؟

_خیر.

گوشیش و وسایلشو گذاشت روی میز و در حال نشستن روی صندلیش گفت:

_هیچکس زودتر از ساعت کاری حق نداره از کارخونه خارج بشه.تو هم برو سمت

کارت.

با تعجب نگاهش کردم.باور نمیکردم بخواد همچین کاری بکنه.اونم زل زد به من.

_نشنیدی چی گفتم؟تا آخر ساعت باید تو کارخونه بمونی.

با عصبانیت رومو برگردوندم و خواستم از اتاق خارج بشم که گفت:

_صبر کن.یه چیز دیگه.هیچ فرد دیگه ای جز کارکنای کارخونه حق نداره توی ساختمون

ها باشه.

برگشتم و گفتم:اما صندلی های توی کارخونه برای نشستن مردم و کسای دیگه هم

هست.

_رییس اینجا منم.امشب قانون اینه.میتونی بری.

از اتاقش خارج شدم.و درو بستم.با خشونت روی صندلی نشستم.آروین که با تعجب به

حرکات من زل زده بود از روی صندلیش بلند شد و اومد سمتم و گفت:

_چیشد؟

خیلی خلاصه گفتم:نمیزاره؟

_یعنی چی؟

_صبح بهم گفته بود با هم برگردیم الان که فهمید تو اومدی و میخوام با توبیام حرصش

گرفته.تو برو توی ماشین بشین من تقریبا نیم ساعت دیگه میام

_غلط کرده..مگه شهر هرته.

خواست بره سمت اتاق آرتا که سریع بلند شدم و گفتم:

_خواهش میکنم آروین.زود میام.

کلید ماشینو گرفتم سمتش/آروین هم بعد از نگاهی که به من انداخت کلید و گرفت واز

ساختمون خارج شد.روی صندلی نشستم و نفسمو دادم بیرون.هیچ کاری نداشتم..گوشیمو

در آوردم و رفتم توی بازی انگری بردز.نیم ساعت گذشت ولی هیچ خبری از رفتن

نبود.بیچاره آروین صداش در نیومد.بهش اس دادم:ببخشید طول کشید.یکم دیگه منتظر

بمون زود میام.

بعد از چند لحظه جوابش اومد:خودتو ناراحت نکن.جام خوبه.

دقیقا سرساعت 7 وسایلمو برداشتم.دیگه حق نداشت چیزی بگه.ساعت کاری تموم شده

بود.اون هم در تاقشو باز کرد.با صدایی که توش حسادت موج میزد گفت:

_انگار خیلی عجله داری تا بری پیشش.

برای اینکه حرصشو در بیارو گفتم:بله رییس.

و در حالیکه میرفتم سمت در گفتم:با اجازه تون

حتی ایست نکردم که چون آرتا رییسه اول اون خارج بشه.با سرعت بالا رفتم سمت

ماشین. آروین توی ماشین نشسته بود و سرش روی فرمان بود.در زدم.سرشو بالا کرد.

آرتا هم وارد پارکینگ شد.به ما نگاه کرد.آروین درو باز کرد.داخل ماشین شدم.آرتا هم با

عصبانیت در ماشینشو باز کرد سوار شد و با سرعت از پارکینگ خارج شد.آروین به

آرومی ماشینو حرکت داد.

_مثل اینکه خیلی عصبی شده بود.

آروین بود که اینو گفت.سرمو تکو دادمو گفتم:آره.خیلی زیاد.

_نمیدونم چرا.داره دلم براش میسوزه...حس خیلی بدیه که کسی رو دوست داشته باشی

ولی اون سوار یه ماشین دیگه بشه.درکش میکنم.

چشمامو بستم.از این حرفا خوشم نمیومد.

_رابطه ات سر کار با آرتا چطوره؟

_پوز خندی زدم و گفتم:

_فوق العاده اس.

بهم نیم نگاهی انداخت..بینمون سکوت شد.بعد از چند دقیقه دوباره به حرف اومد.

_شب مهمونی کارخونه که چیزی نشد؟

نمیخواستم دیگه چیزی از رابطم با آرتا بهش بگم.اینطوری آروین خیلی اذیت میشد.

_نه.اتفاق خاصی نیفتاد.

_خوبه.

از چیزای دیگه هم حرف زدیم.بعضی از اتفاقات مهمونی رو هم بهش گفتم.آخرش کنار

خونشون نگه داشت و گفت:امشب خونه مایین.

_ولی مامان به من چیزی نگفته بود.

_ناراحت میشی از اومدن به خونه ی عموت.

_این چه حرفیه میزنی آروین.خیلی حرفت برام گرون تموم شد.

_منظوری نداشتم.

مدتی بود که خونه ی عمو نیومده بودم.خیلی زشت بود که به عمو سرنزده بودم.درسته

امشب هم با اتفاقات عجیب امروز بی حوصله بودم ولی لبخندی زدم و از ماشین پیاده

شدم...شب خوبی رو کنار خونواده ی عمو داشتم.ساقی هم بود

صبح زود از خواب بیدار شدم.خوشحال بودم چون پنجشنبه بود و زودتر کار رو تموم

میکردیم.برای اینکه نشون بدم اصلا از آرتا حساب نبردم مثل دیروز خیلی به خودم

رسیدم.حق نداشت سر من داد بزنه....سر راه رفتم پیش رها و گردنبندمو گرفتمو ازش

کلی تشکر کردم که برام گردنبندرو نگه داشته بود...وارد ساختمون شدم و پشت میزم

نشستم.داشتم با آرتا مدارا و سازش میکردم وگرنه بخاطر این رفتار مزخرفش توی این

چند روز باید تاوان میداد.ولی دلم نمیخواست فکر کنه برام مهمه.هرچند از وقتی توی

گوشم زده بود حس میکردم دیگه مثل روز اول نمیتونم در برابرش وایسم.آرتا در حالیکه

داشت با تلفنش صحبت میکرد وارد ساختمون شد از جام بلند شدم.سری برام تکون داد.

_مهرداد در این مورد دوروزه داریم بحث میکنیم.گفتم نمیرم.نه تو نه آرشام دیگه نباید

در موردش حرف بزنین.

رسید کنار در اتاقش ناگهان برگشت سمت من.در حال نشستن بودم که بخاطر واکنشش

به همون حالت موندم.از سر تا پامو نگاه کرد.

_مهرداد الان کار دارم.بعدا در موردش حرف میزنیم

بدون خداحافظی گوشی رو قطع کرد و اومد سمت من.موشکافانه نگاهم کردو گفت:

_دیروز ازت چی خواستم وستا؟

سرجام نشستم و با خون سردی گفتم:

_یادم نمیاد.کاری قرار بود انجام بدم؟

_چرا دوست داری اذیتم کنی.فکر نکن به خاطر کار دیروزت که با اون پسره ی ....رفتی

بیرون بخشیدمت..مگه نگفتم به عنوان منشیه من

باید مانتو های ساده بپوشی.تو روز به روز داری بدترش میکنی؟

_مانتوی من هیچ مشکلی نداره آقای ارم.

میز رو دور زد و اومد پشت میز کنار من.دستمو گرفت و بلند کرد و چسبوند به دیوار.

_ولم کن.

سرشو آورد نزدیکم.خیلی نزدیک.لباش هم سطح با لبام بود.فقط چند میلی متر.چشمامو

بستم.داشتم ضعف میرفتم.ولی برای نشون

ندادنش به سختی چشمامو باز کردم.آروم گفت:

_مشکلش اینه که اگه یه بار دیگه اینطوری بری بیرون مجبور میشم به زور تورو زن

خودم بکنم.میدونم که بدت هم نمیاد از این اتفاق.خوشم نمیاد هرکسی که میخواد بیاد توی

این کارخونه سر تو با من معامله کنه.

سنگ کوب کردم.محکم فرستادمش عقب.منظورش چی بود؟یعنی.........یعنی اونایی که

دیروز اومده بودن....وای خدای من.....

_منظورت از این حرف چی بود؟

_مطمئنم منظورمو گرفتی.

_بهت اجازه نمیدم در موردم همچین حرفایی بزنی.

_من این حرفا رو نزدم به بقیه اجازه نده در موردت این حرفا رو بزنن.

_تو منو از اون ساختمون آوردی اینجا.من اون سمت هیچ مشکلی نداشتم.

_آوردمت اینجا تا خودم مراقبت باشم.

با عصبانیت و تمسخر گفتم:

_تو کی باشی؟

اونم صداشو برد بالا و گفت:نمیدونی من کیم؟

_تو برای من مردی.

نیشخندی زدم وادامه دادم:خیلی وقته دیگه تو رو به یادم نمیارم.

دستشو انداخت دور گردنم و لباشو گذاشت روی لبام...........تمام انرژی این یه سالم

خالی شد.همه ی مقاومتم دود شد رفت هوا.تلنگر پشت تلنگر.....من آرتا رو میخواستم..

دوست داشتم همون جا زار بزنم.هلش دادم عقب..تکون نخورد...و با آرامش به کارش

ادامه داد...چشممو برای لحظه ای باز کردم.اوه خدای من...آقا علی......با تمام توانم آرتا

رو هل دادم عقب..آرتا تو حالت خماری رفته بود...خواست دوباره سرشو بیاره جلو ولی

وقتی دید من انقدر مات دارم اون سمتو نگاه میکنم اون هم سرشو برگردوند...آقاعلی

سرشو انداخت پایین و در حالیکه هل شده بود گفت:

_معذرت..می...می..میخوام آقای ارم...داش..داشتم...میرفتم تا چایی دم کنم....

با سرعت از جلومون محو شد و رفت توی آبدار خونه...

داد زدم:ببین چیکار کردی لعنتی؟

دستشو کشید توی موهاش و گفت:اتفاق مهمی نیفتاد.

با همون صدای بلند ادامه دادم:آره برای تو که یه پسری هیچ مشکلی نداره ولی برای

من خیلی مهمه.

اومد سمتم و خواست آرومم کنه.

_وستا...عزیزم...آروم باش...چیزی نشده که...همه تو این کاخونه دیگه میدونن من

تورو میخوام...

پسش زدم:برو کنار نمیخوام ببینمت.

خجالت میکشیدم..باورم نمیشد آقا علی...وای....بخاطر این اشتباه آرتا من دیگه

نمیتونستم سرمو بالا کنم....

کیفمو برداشتم...اومد جلوم..

_کجا میخوای بری وستا؟

_به تو هیچ ربطی نداره.حاضر نیستم حتی 1 دقیقه ی دیگه هم اینجا بمونم.

_بچه بازی در نیار.چیزی نشده که.

_برو کنار...

تو چشمام نگاه کرد و محکم گفت:این دفعه نمیزارم بری.

دستمو کشید و برد توی اتاق خودش.منو فرستاد توی اتاق و درو قفل کرد.کلید رو هم

گذاشت توی جیبش.

_چرا در و قفل میکنی؟

کلافه داد زد:بسه وستا..دارم دیوونه میشم.تو این سال دوریت نابود شدم.دیگه طاقت

ندارم.من اشتباه کردم قبول دارم.ولی یه بار بهم فرصت بده.فقط یه باروستا...

_آدمایی مثل تو هیچوقت درست نمیشن.

با ناامیدی گفت:یه بار بهم اعتماد کن....

با تمسخر خندیدم و گفتم:یه بار اعتماد کردم برای 7 پشتم بس بود.

با خشونت نگام کردو گفت:میدونی که همین الان میتونم به زور تورو برای همیشه مال

خودم بکنم.

از حرفش جا خوردم.اومد نزدیکم.کنارم ایستاد.شونه هامو گرفت بین دستاش.تو چشماش

نگاه کردم.پاک شده بودن.معصوم بودن.در عین حال شیطنت داشتن...تو چشماش

دیدم که فقط منو میخواد..ولی غرور شکسته شدم دیگه نمیخواست به آرتا فرصت

بده....میدونستم باهام کاری نمیکنه...فقط میخواستممنو بترسونه...سرشو آروم آروم

داشت

میاورد جلو....منم آروم تر از هر دفعه ای گفتم:

_تو با من هیچ کاری نمیکنی.

سرش متوقف شد....در حالیکه ی چشمش به لبم بود یه چشمش به چشمام ادامه دادم:

میدونم نمیخوای بهم آسیب برسه...بزار برم آرتا...

بوسه ی آروم و تندی روی لبام زد.ازم فاصله گرفت.پشتشو بهم کرد.کلیدرو به سمتم

گرفت....

_من هیچوقت نمیتونم به تو آسیبی بزنم.....برو عزیزم.....

کلید رو از توی دستش گرفتم.......نیرویی منو کشید به سمتش تا از پشت بغلش کنم.....

ولی وسز راه ایستادم....بهش نگاه کردم....یه شلوار پارچه ای مشکی شیک به همراه

یه پیرهن اسپرت صورتی.....چقدر بهش میومد.....چه استیل جذابی داشت..چقدر

خواستنی بود....ولی من داشتم ازش میگذشتم....رومو برگردوندم و با اراده ی کمی که

برام مونده بود درو باز کردم...کیفمو برداشتم و از کارخونه زدم بیرون...............

.................................................. .................................................. .....

امروز شنبه بود...دوروز آرتا رو ندیدم....کارخونه هم نرفتم.....دیگه پامو توی اون

کارخونه نمیزاشتم...خیلی خجالت میکشیدم....کلافه بودم....دوست داشتم دوباره آرتا بیاد

دنبالم...ولی تا الان که ساعت نزدیک 4 بعد از ظهر بودازش خبری نبود.تو خونه داشتم

عصبی میشدم...فکر و خیال امانم نمیداد..فکر اینکه کاشکی روز پنج شنبه

میبخشیدمش...کاشکی بهش یه فرصت دوباره میدادم....از جام بلند شدم.اینطوری

نمیشد...باید میرفتم بیرون تا عقلمو از دست نداده بودم..حاضر شدم...از مامان خداحافظی

کردم و گفتم میرم بازار.....خرید میکردم تا حواسم پرت بشه...بعضی اوقات با مغازه داره

سرو کله میزدم آخرشم میگفتم نمیخوام....هه......خسته شدم..دوساعت گذشته بود که

توی بازار بودم..یه کافی شاپ خوب و شیک دیدم...رفتم داخلش تا یه بستنی بخورم...

هوس بستنی کرده بودم.....سفارش دادم..رفتم بالا.......

روی صندلیم نشستم و سرمو انداختم پایین و شروع کردم به کشیدم اشکال نامفهوم تا

بستنی مو بیارن....با خوش رویی گارسون بستنی مو آورد...قیافه ی هوس انگیزی

داشت.....با آرامش شروع کردم به خوردن..به اطرافم هم یه دید انداختم............اااا....

این که ساسان بود....همون دوستم توی کلاس گیتار.....چشم ساسان هم به من افتاد...با

تعجب نگام کرد...کنارش یه دختر نشسته بود..اون توی تهران چیکار میکرد....براش سر

تکون دادم...از سر میزش بلند شد و از دختره معذرت خواهی کرد و اومد به سمتم...

براش بلند شدم..با خوش رویی گفتم:

_سلام ساسان...

_سلام وستا جان...خوبی؟

بهش طارف کردم بشینه..اونم نشست...با چشم به اون دختره اشاره کردم و زیرکانه

خندیدم و گفتم :

_دوست دخترته..

یکم خجالت کشید و گفت:دوست دخترم بود..ولی قراره با هم نامزد کنیم.

سرمو تکون دادم و گفتم:چه جالب ....دعوتش کن بیاد اینجا یه وقت ناراحت نشه...

از جاش بلند شد و رفت سمت دختره...آب میوه هاشونو گرفتن و اومدن سمت میز من.به

دختره دست دادم و با هیجان گفتم:بهتون تبریک میگم.

دختره هم به آرومی گفت:ممنون.

دختره محجبه و خوش برخوردی بود....حرف زدنش به آدم آرامش میداد.

ساسان برای معرفی کردنمون گفت:

_ایشون نامزم سارا

و به من اشاره کرد و گفت:

_ایشون هم خانم گرگانی هستند یکی از دوستان چند سال پیش.

با زیرکی بهش نگاه کردم که منو خانم گرگانی معرفی کرد...اینطوری خیلی بهتر بود...

البته برای من سخت بود که بافامیل صداش کنم...برای اینکه اون جو آرومو خراب کنم

گفتم:

_از بقیه چه خبر ساسان؟

_خبرای خاصی نیست.بیشتر بچه ها ازدواج کردن....شهریار که عاشق شد و هنوزم

دنبال عشقشه تا ازش جواب بگیره...کامیار یه سال نامزد کرد به تازگی داره از همسرش

جدا میشه..از همون اولم اهل زندگی نبود...سروش بچه ی اولش دوماه پیش به دنیا

اومد..دوسه تا از دخترها هم ازدواج کردن...مرال رو هم که خبر داری ازدواجش با رهام

نزدیکه...تصمیم گرفتنشون خیلی طول کشید..اتفاقا چند روز پیش با سارا رفته بودیم

بیرون که مرال رو دیدیم.مثل همیشه شاد و شنگول بود...ازش پرسیدم چیشده گفت یکی

از استادامون داره ازدواج میکنه...

با کنجکاوی گفتم:کدوم استاد؟

دستشو گذاشت روی پیشونیش و یکم فکر کردو گفت:فکر میکنم....آقای مرامی

گفت....همین بود..

با خنده گفتم:نه بابا....نگفت با کی؟

_نه دیگه..من که استادتونو نمیشناختم..زیاد توجه نکردم...

رومو کردم به سمت سارا و گفتم:

_سارا جون چند سالته؟

_تازه 20 سالم شده.

_ایشالله خوشبخت بشین.

دوتاشون گفتن ممنون.حس مامان بزرگا رو پیدا کرده بودم.....روحیم عوض شده بود...

نیم ساعت بعد از هم خداحافظی کردیم و من به سمت خونه برگشتم...سر خیابونمون

رسیدم که دیدم یه پسر خوش تیپ داره هی به برگه ی توی دستش و خونمون نگاه

میکنه.میخواست زنگ بزنه که گفتم:

_کاری داشتین؟

_سلام.خوبین؟شما صاحب این خونه رو میشناسین؟

_بله.پدرم هستند.چطور؟

با تعجب نگاهم کردو گفت:شما وستا خانم هستین؟

_بله با پدرم کار داشتین؟

_خیر.باید با خودتون حرف بزنم.البته اگه اشکالی نداره.

دقیق نگاهش کردم.

_بفرمایین بالا.

_ممنون.کار مهمی ندارم.خیلی وقتتونو نمیگیرم.همین جا میگم و رفع زحمت میکنم.

_خواهش میکنم.امرتون.

_شما فردی به اسم آرتان تهرانی میشناسین.

با تعجب گفتم:بله چطور؟

_نگران نشید.راستش ما یک شبکه ی ماهواره ای داریم که از ایشون دعوت کردیم توی

مصاحبه ی روز یکشنبه مون که ساعت 8 شب

نشون داده میشه حضور داشته باشن.توی این برنامه برای سورپریز مهمون ها همیشه

یک ارتباط تلفنی با آشناهاشون برقرار میکنیم.الان چند وقته داریم تحقیق میکنیم.تصمیم

گرفتیم از شما این درخواستو بکنیم.

مصاحبه ی تلوزیونی...آرتا......من باهاش حرف بزنم...اوه نه.

_معذرت میخوام.نمیتونم قبول کنم....

_چرا خانم؟چند نفری گفتن شما قبلا با هم دوست بودید...

لبخند ظاهری ای زدم و گفتم:اون مال قدیم بود...الان دیگه هیچ ارتباطی بین ما نیست....

_یعنی درخواستمونو قبول نمیکنین؟

_خیر

کارتشو در آورد و گفت:اگه از نظرتون برگشتید با این شماره تماس بگیرید...

کارتو ازش گرفتم و گفتم:باشه.ممنون.

_خدانگه دارتون

_خداحافظ

سوار ماشینش شد و بعد از چند لحظه از کوچه خارج شد.به کارت نگاه کردم..آرم شبکه

رو شناختم..کانال معروفی بود....کارتو پرت کردم

توی کیفم و داخل خونه شدم.لعنت به تو آرتا که برای نیم ساعت هم نمیتونم ازت غافل

بشم......لعنت به تو..

….

از هرچی تلوزیونه بیزارم.آخه چرا من باید هروقت میخوام از آرتا دل بکنم دوباره توی

تلوزیون ببینمش......نیم ساعت مونده بود به شروع برنامه...حالا مگه مامان و بابا

میرفتن بیرون...هرچی میگفتم برین خونه فلانی بهونه میاوردن...دوست داشتم تنها

باشم....تا اینکه شانس بهم رو کرد و عمو زنگ زد به بابا و گفت دلتنگش شده....از اون

حرفا بود چون دیشب با هم بودن...ولی خب آدمایی که حالشون خوب نیست همیشه

دوست دارن اطرافشون پر باشه از منم خواست برم پیشش که گفتم حالم بده.خدا منو

ببخشه بخاطر دروغم.......اوه....نمیتونستم سر جام بشینم....دستمو گذاشتم روی سرم.

خدایا کار درست چی بود؟باید بهش زنگ میزدم....به کارت روی میز نگاه کردم.......نه

من نمیتونستم..تلوزیون و ماهواره رو خاموش کردم و کلافه رفتم توی اتاق......نشستم

روی صندلی.....دوباره به ساعت نگاه کردم چند دیقه از 8 گذشته بود.......نمیتونستم

آروم بشینم.دویدم توی حال و سریع ماهواره رو روشن کردم.........روی تصویر آرتا

بود.........اشک حلقه زد توی چشمام...چه نازک نارنجی شده بودم...افکارمو کنار زدم و

به تلوزیون دقت کردم..آرتا با بلیزی اسپرت و آستین هایی بالا زده به همراه یک شلوار

پارچه ای مشکی به مبلی تکیه زده بود و در حالیکه به مجری زل زده بود پاهاشو روی

هم انداخته بود.... یه پسر حدودا 34 ساله هم روبه روش نشسته بود.....مصاحبه انگار

چند دقیقه ای بود شروع شده بود....

پسر:خیلی خوشحالیم که دعوتمون رو قبول کردین..

آرتا:ممنون

پسرچشمکی زد و گفت:البته بچه های پشت صحنه گفتن به این راحتیا قبول نکردین.

آرتا:مشکلی برام پیش اومده بود که نمیتونستم بیام...در هر حال ازتون معذرت میخوام.

پسر با هیجان رو به دوربین گفت:خیل خب....میدونم که با این چهره آشنایید ولی طبق

روال هر برنامه باید اول مهمانمون رو به شما بیننده های عزیز معرفی کنیم.ایشون آرتا

ارم هست.

برگشت سمت آرتا و گفت:آقای تهرانی یک بیوگرافی کامل از خودتون برای بیننده ها

بگید.

_آرتا ارم هستم.ساکن تهران..29 سالمه..یک برادر دارم.

سرشو تکون داد و گفت:همین دیگه.

پسر سرشو برد جلو و زیرکانه گفت:عشق چی؟

آرتا نیشخندی زد...بعد از چند لحظه سکوت گفت:دارم....

پسر:واو...چه جالب....آهنگتون رو به چه دلیلی خوندین؟

آرتا:به دلایل شخصی.

پسر ابرویی بالا انداخت و گفت:یعنی نمیتونین بگین؟...باشه..برای خوندن این آهنگ چه

کسانی مشوقتون بودن؟

_یک تصمیم آنی بود...کسی دخالت نداشت.

پسر:از چند سالگی میخونید؟

_از سن 12 سالگی برای دل خودم خوندم.ولی توی جمع یا به نوع دیگه ای تا به حال

نخونده بودم.

پسر:بازم میخواهید آهنگ بیرون بدید؟

_خیر.

پسر:انگشتری که توی دستتونه به همون عشقتون ودلیل شخصی آهنگ مربوط میشه؟

آرتای بیچاره رو تحت فشار گذاشته بود.

آرتا خیلی محکم گفت:بله

پسر با علاقه سرشو تکون داد و گفت:پس دختر مهمی توی زندگی شماست....

بعد دوباره رو به دوربین کرد و گفت:برای گرفتن تنفسی چند دقیقه ای بریم و آهنگ آقای

ارم رو با هم ببینیم و خیلی زود بر میگردیم...

دستام یخ کرد....به جای آرتا من استرس گرفته بودم...دوباره به کارت نگاه کردم...

نمیتونستم..نه..نمیتون

برای چند لحظه سکوت برقرار شد....هیچ کدومشون حرفی نزدن...پسره هم داشت به

حرف آرتا فکر میکرد تا در جوابش چه سوالی بپرسه.

_جالب شد.ولی خب بیشتر از این وارد مسائل خصوصیتون نمیشیم.هرچند الان بیننده ها

میخوان چیز های بیشتری در موردتون بدونن.اگه خودتون مایلید کمی از کنجکاوی ما کم

کنید..

این حرفو بالحن خنده داری زد.خودش هم بعد حرفش خندید.احتمالا وقت نشون دادن

آهنگ آرتا ازشون خواسته بود در این مورد چیزی نپرسن...آرتا هم خندید و گفت:

_خوشحال میشم بحث رو عوض کنید.

_چشم..حتما...دیگه داریم به آخر های برنامه هم نزدیک میشیم..توی این چند دقیقه

فرصتی که مونده میخوایم یه تماس تلفنی برقرار کنیم........

_بچه ها ارتباطو برقرار کنین.

ارتباط برقرار شده بود....صدای خش خش میومدیه دختر چند بار الو گفت....پسر رو به

آرتا گفت:

_این مکالمه رو به خودتون میسپریم.

آرتا بعد از چند ثانیه توی فکر رفتن گفت:

_سلام.....بفرماین.

سرشو انداخت پایین.رفتم نزدیک تلوزیون....دلم براش تنگ شده بود...دوست داشتم از

همین جا برم توی بغلش و اون با گرمای تنش بهم آرامش بده....چقدر شکسته بود...

چقدر افسرده بود....و فقط به خاطر من وقتی که برگشته بود ایران با روحیه ی شادی

حرف میزد تا منم شاد کنه....چقدر بچه بودم که نفهمدیم اون هم از من انتظار داره تا

خوشحالش کنم...تا اون هم بتونه مثل قدیم از ته دل بخنده....ولی من با خودخواهی همش

به خودم فکر کردم.......باید باهاش حرف بزنم...باید...کارتو گرفتم توی دستم.......

_سلام...آرتا...خوبی؟

صدای دختره داشت روی اعصابم میرفت..این کی بود که داشت با آرتا حرف میزد...

_سلام..ممنون...

دختره به آرومی گفت:

_شناختی عزیزم.

آرتا با شنیدن عزیزم ابرویی بالا انداخت و گفت:

_نخیر خانم....

_فرنازم.

آرتا به صندلیش تکیه داد و با درد لبخندی زد..دردی که فقط من از عمق وجودم احساس

میکردم.حالا وقتش بود...دیگه وقتش رسیده

بود...تلفن رو برداشتم....

.................................................. ......................................

آرتا

داشتم کنترلمو از دست میدادم....چرا فرناز باید زنگ بزنه.......

_بله...شناختم..خوبین؟

_ممنون...

نگاه مجری بهم بود که ببینه من چه عکس العملی نشون میدم...وقتی دید سکوت کوتاهی

شد.گفت:

_ممنون ازتون فرناز خانم...خوشحال شدیم از شنیدن صداتون..وقته برنامه داره تموم

میشه..ازتون خداحافظی میکنیم.

فرناز:خداحافظ

_خداحافظ.

دستمو روی پاهام کشیدم....یه حرکت عصبی بود...دوباره مجری به حرف اومد...کاشکی

میتونستم همه چیز رو ندید بگیرم و بلند شم یه مشت بکوبم تو صورتش....

مجری در حالیکه داشت به حرف اتاق فرمان از توی گوشیش گوش میکرد خیلی سریع

گفت:

_چه جالب...مردم یه سورپرایز دیگه برای شما و آقای ارم داریم...

و با ذوق به من زل زد...چه دل خوشی داشت....این دفعه اگه دختر باشه کل شبکه شونو

به هم میریزم...دوباره این صدای خش خش مزخرف شنیده شد......از اون سمت صدایی

نمیومد..چرا سکوت کرده بود...به هرحال به حال من فرقی نداشت.سرمو انداختم پایین و

برای این روزگارم تاسف خوردم.

مجری:صدا میاد خانم؟چرا حرف نمیزنید؟الو..

بازم سکوت........سکوت...........سکوت.......

_الو

با تعجب سرمو بلند کردم......یه بار دیگه..فقط یه بار دیگه بگو....زبونم بند اومده بود..

این صدا....صدای.....

_الو.....

آره خودش بود...وستا بود....از خود بیخود شدم.....

_الو..جانم...

ناگهان صدای نفس کشیدنش هم کم شد...شاید از این که گفتم جانم تعجب کرد...مجری هم

این بار با کنجکاوی بیشتری بهم نگاه میکرد....خودم به حرف اومدم...

_الو...عزیزم...

صداش با بغض بود...بمیرم برای عشقم...

_آرتا....

_جانم؟

داشتم از ذوق همون جا روانی میشدم...

_سلام آرتا...

_سلام عزیزم.خوبی؟

نفس عمیقی کشید و گفت:

_خوبم..تو خوبی؟

لبخندی اومد روی صورتم:

_خوبم...خیلی خوب....بیشتر از هر وقتی....

صدا داشت قطع و وصل میشد..نگران شدم...نمیخواستم قطع بشه....مجری به حرف

اومد:

_آقای ارم هم وقت برنامه داره به پایان میرسه هم آنتن دهی دچار مشکل شده...وقت

خداحافظی کردنه.

غمی روی دلم نشست...نکنه اینا سراب بود...نه امکان نداشت....یک امید قوی دوباره

درونم برگشت....این دفعه اگرهم بازبان میگفت نه...به زورمیبردمش توی خونم...

میدونستم منو میخواد....حالا مطمئن بودم.

مجری وقتی دید حرفی نزدم گفت:

_خانم گرگانی متاسفانه وقتمون به پایان رسیده....لحظات خوبی رو داشته باشید.

خداحافظ.

وستا به آرومی گفت:مرسی...خداحافظ....

منم زیر لب گفتم:خیلی زود میام گلم...

هنوزم شوک زده بودم....سرمو انداختم پایین و چشمامو بستم...مجری خنده ای کردو

گفت:

_خیلی اتفاقی این تماس برقرار شد..ولی مثل اینکه تماس کاملا به جایی بود.آقای ارم

مثل اینکه از این تماس خیلی خوشحال شدید...

برخلاف اول برنامه از ته لم لبخندی زدم و گفتم:

_خیلی...

با صدای آرومی گفت:این خانم همون عشقتون بود؟

فقط لبخندی زدم

روی تختم نشستم و با کسی حرف نمیزدم.....مامان و بابا هم برنامه رو دیده بودن و

بلافاصله برگشتن خونه و سعی کردن منو آروم کنن...از وقتی که تلفنی با آرتا حرف زده

بودم دوساعتی میگذشت...تلفنم بدون لحظه ای توقف در حال زنگ خوردن بود...مرال هم

گوشی رو یکسره کرده بود..همه ی اونایی که میشناختمشون چه از بچه های کارخونه و

چه رفیق های قدیمی در حال زنگ زدن بودن.میدونستم آرتا با اولین پرواز برمیگرده و

اینم میدونستم که نباید منتظر باشم تا بهم زنگ بزنه...اون میومد ایران و دوباره مثل قدیم

با خودخواهی میگفت بیا بیرون.....دلم برای این اخلاقش تنگ شده بود...اشتباه

نکردم...من آرتا رو بخشیدم...خیلی وقته بخشیدمش...نه الکی عاشق شده بودم و نه

احساسی تصمیم میگرفتم...داشتم به خودم و اون فرصت دوباره زندگی کردن میدادم..

نمیخواستم چند سال بعدوقتی فرصتی نمونده به حال خودمون تاسف بخوریم....از تاسف

خوردن بیزارم...آرومو قرار نداشتم..گردنبندم رو گرفتم توی دستم و برخلاف این یک

سال این بار از هیجان زیاد خوابم نبرد.....

دوست داشتم زودتر برم و آرتا رو ببینم...اگه نتونسته باشه خودشو برسونه من از

انتظار دیوونه میشم..ساعت 6 صبح بود...لباس پوشیدم..از بیخوابی چشمام پف کرده

بود...مامان و بابا هنوز خوا بودن...چند دقیقه ی دیگه هردوشون بیدار میشدن..از خونه

زدم بیرون.....کوچه ی خلوت....سرمو انداختم پایین و شروع کردم به قدم زدن.....بارون

نم نم میومد...بارون تابستون بود....توی افکار خودم غرق بودم که ناگهان حس کردم

کشیده شدم توی آغوش یکی.....لازم به دیدنش نبود...گرمای تنشو میشناختم...سرمو

گذاشتم روی سینش و آرامشی که میخواستم رو پیدا کردم.....دستشو آروم پشتم کشید..و

سرشو گذاشت کنار گوشم....

_ممنونم وستا.....ممنونم که منو دوباره قبول کردی...بهترین زندگی رو برات میسازم...

برام مهم نبود که کسی از خونش خارج میشه و مارو میبینه برام مهم این بود که الان

توی آغوشش بودم...دستمو انداختم دورش و محکم تر چسبیدمش....

_بریم خونتون میخوام با بابات حرف بزنم..

سرمو با تعجب آوردم بالا....نگاهم توی چشماش گیر کرد.....به اطرافش نگاهی انداخت

و بوسه ای تند روی لبام گذاشت....لبخندی روی لب من اومد....

_فدای لبخندت بشم عزیزم...کاری میکنم از این به بعد فقط لبخند بزنی...بریم میخوام با

بابات صحبت کنم.

دستمو گرفت و کشید...یکی از همسایه ها اومد بیرون و با تعجب نگاهمون کرد ولی

راهشو گرفت و رفت.

_الان زوده آرتا..

نگه داشت و با خشونت نگاهم کرد و گفت:دیگه حاضر نیستم حتی ثانیه ای صبر کنم..با

بابات حرف میزنیم بعد از ظهرم میریم عقد میکنیم..دوروز دیگه هم میریم عروسی رهام

و مرال وقتی هم برگشتیم یک جشن بزرگ برات میگیرم که هیچکس توی عمرش ندیده

باشه...

چشمامو گرد کردم و گفتم:عروسی مرال؟پس چرا من خبر ندارم؟

_دیشب مثل اینکه میخواست بهت بگه..ولی رهام میگفت جواب ندادی.کارت دعوتش هم

امروز بهت میرسه.

سرمو تکون دادم.

_نمیشه شب حرف بزنی؟

_نه

دستمو کشید و برد سمت خونه.زنگ رو فشار داد....قلبم تالاپ تولوپ میکرد...میترسیدم

از هیجان سکته کنم....دستامو رها کرد و بهم لبخندی آرامش بخش زد...الان به بابام

میگفتم من سر صبح از کجا آرتا رو دیدم؟مامانم با صدای خواب آلودی گوشی رو

برداشت و

گفت:بله؟

_مامان منم درو باز کن.

در به سرعت باز شد...آروم از حیاط گذشتیم...مامان و بابا اومدن دم در....تعجب توی

نگاهشون موج میزد...مامان سریع اومد سمتم و

گفت:کجا بودی؟

خیلی آروم گفتم:صبح میخواستم برم بیرون که....

به آرتا نگاه کردم.لبخندی به مادرم زد و گفت:سلام مامان..

چهره ی مامان و بابام خنده دار شده بود...خیلی متعجب شده بودن.بابام اخمی کردو

گفت:معلوم هست اینجا چه خبره؟

آرتا گفت:بابا میخوایم باهاتون حرف بزنیم.

بابام نگاهی به من انداخت وبازم با خشم به آرتا نگاه کردو رو به من و مامان گفت:شما

دو تا برین توی خونه.

_اما بابا....

_وستا گفتم برو توی خونه

مامان دست منو گرفت..نگاهی به آرتا انداختم...چشماشو بست و بهم اشاره کرد برم.با

مامان رفتیم توی خونه.خودمو انداختم روی مبل.مامان هم اومد نشست کنارم...شالمو

انداخت پایین و بادستش موهامو نوازش کرد.

_خیلی دوسش داری؟

به مامان نگاه کردم و فقط چشمام لرزید...مامان لبخندی زد و گفت:

_نگران نباش....بابات دید این یه سال چه عذابی کشیدی..الان میخواد فقط بعضی چیز ها

رو برای آرتا روشن کنه و اونو بترسونه...تو تنها فرزند مایی.

آروم گفتم:آرتا میگه امروز عقد کنیم.

مامان با تعجب گفت:این امکان نداره..به این زودی غیر ممکنه بابات بزاره...

کلافه پاهامو تکون میدادم.

مامان ادامه داد:به آرتا اعتماد کردی؟واقعا میتونی گذشتشو فراموش کنی؟میدونی برای

منو بابات چقدر سخته که بزاریم تک دخترمون با پسری که اشتباه بزرگی در گذشته

داشته ازدواج کنه؟

_مامان من به آرتا ایمان دارم.

بینمون سکوت شد....اگه بابا نمیزاشت الان عقد کنیم...یا اصلا میگفت اجازه نمیدم

باهاش عروسی کنی باید چیکار میکردم.نیم ساعت

بعد در باز شد....چشمامو بستم و نفس عمیقی کشیدم...آرتا نباید انقدر عجله میکرد...

حداقل غروب میومد.....سر صبح کی خواستگاری میکرد که این نفر دومش باشه...

چشمامو باز کردم....بابا با لبخندی وارد شد و پشت سرش آرتا با لبخندی که نوی

چشماش و کل صورتش بود داخل شد...........یعنی؟.......بابا رو به مامان کردو گفت:

_مهناز یه زنگ به داداشم بزن و بگو امروز بیاد محضر....

مامان بلند شدو گفت:

_یعنی چی علی؟

_این دوتا همدیگه رو میخوان..من ددیگه دوست ندارم دخترمو غمگین ببینم..انتخابیه که

خودش کرده و ما هم به نظرش احترام میزاریم...چند روزه دیگه هم عروسیه مرال

دوست وستاس...منکه توی کارخونه ام واون روز قرار مهمی دارم و نمیتونم بیام تو هم

که نباید زن داداش رو تنها بزاری..بهتره این دو تا...

ادامه ی حرفشو نگفت به آرتا نگاه کردو گفت:

_حرفایی که زدمو یادت میمونه؟

آرتا با آرامش و اعتماد به نفس گفت:حتما بابا.نگران هیچ چیز نباشید.نمیزارم هیچوقت

وستا ناراحت بشه.

بابا:من دیگه میرم سر کار.وستا...بابا جون.تو هم برو حاضر شو با هم برین و وسایل

هایی رو که برای بعد از ظهر لازم دارین بخرین.

با خوشحالی گفتم:چشم بابا.

و رفتم توی اتاقم.آرایش ملایمی کردم.شلوار لی پا کردم و مانتوی قرمز ملایم تابستونیم

رو هم تنم کردم.و آستین هاشو بالا زدم.قرمزش خیلی آرامش بخش بود.و اصلا وق نبود

که توی ذوق بزنه..توی آینه نگاه کردم و چند بار زدم توس صورتم...فکر میکردم همه

چی خوابه...چه زود آرامشمو پیدا کردم...آرتا دوستت دارم...خیلی زیاد....از اتاق رفتم

بیرون.آرتا که روی مبل نشسته بود از جاش بلند شد..مامان هم اومد

کنارم و آروم گفت:بابات بهم گفت توی کارتت پول میریزه.هرچی دوست داری بخر..

خندم گرفت..عمرا آرتا میزاشت من دست توی جیبم ببرم...فقط بهش گفتم باشه و باآرتا

از خونه خارج شدیم...مامان هم تا دم در باهامون اومد..ماشین آرتا سر کوچه بود...

همون جایی که منو بغل گرفت...وقتی به ماشین رسیدیم مامان هم رفت داخل خونه...

میدونستم چقدر دلش شور میزنه...هر مادری نگران فرزندشه...توی ماشین نشستیم.آرتا

ماشینو روشن کرد و با دستش دست منو گرفت و حرکت کرد....بهش نگاه کردم...وقتی

نگاه خیرمو دید روشو کرد به سمتم...دستاشو از دستم آزاد کرد و اونا رو گذاشت روی

صورتم و نوازش کرد...گفت:

_خوشبختت میکنم وستا...دنیا رو به پات میریزم...کاری میکنم که همه هرروز باحسرت

از کنارت رد بشن....

گوشیشو در آورد وگفت به آرشام و چند نفر دیگه خبر بدم تا قرار محضر رو ردیف کنن.

و رو به من ادامه داد:

_عزیزم از این ناراحت نیستی که عقدت داره ساده برگزار میشه؟

_نه اصلا.

_منو ببخش وستا..برای عروسی جبران میکنم..ولی الان نمیتونم بیشتر از این منتظر

بمونم...باید بهت برسم و مطمئن بشم مال منی

............................

توی محضر نشسته بودیم...آرتا هم کنارم بود.....عاقد خطبه ی عقدرو خوند و من بعد از

گرفتن زییر لفظی بله رو گفتم.لبخند نه از لبای من جدا میشد و نه از لبای آرتا..پیرهن

طلایی شیکی پوشیده بودم وتا قبل از اینکه عاقد بره با چادر سفید کاملا حجابمو حفظ

کرده بودم.بعد از رفتن عاقد آرتا چادرمو از روی سرم برداشت و بوسه ای نرم روی لپ

هام گذاشت...با اینکه فقط لپمو بوس کرد بازم جلوی دید مامان بابام خجالت کشیدم.آرشام

و مهرداد و دو سه تا از بزرگای فامیل آرتا هم بودن.از سمت ما..مامان و بابا و عمو و

زن عمو و ساقی و........آروین بود که گوشه ای به دیوار تکیه زده بود و با چهره ای

غمگین به من زل زده بود...ولی حواسش انگار اینجا نبود شاید داشت به گذشته

برمیگشت.....چهره ی من هم ناخود آگه توی هم رفت....آرشام دوربین به دست داد زد:

زن داداش لبخند بزن میخوام عکس بگیرم.

آرتا با مهربونی دستمو گرفت و بوسه ای روی اون نشوند و کنار گوشم گفت:بخند تا

مامان بابات فکر نکن از همین اول پشیمون شدی...

با تعجب بهش نگاه کردم.چشمکی زد و ادامه داد:

_هنوز باهات خیلی کار دارم.

لبخند شرمگینی روی صورتم اومد.به دوربین نگاه کردیم و آرشام مثل عکاس های حرفه

ای ازمون میخواست ژست بگیریم.البته زیاد تو محضر نموندیم و رفتیم خونه ی آرتا تا

ادامه یجشن رو اون جا بگیریم.مثلا قرار بود ساده باشه ولی بازم تعداد مهمون ها زیاد

بود...چطوری تونسته بودن در عرض یه نصفه روز این همه کار بکنن...با آرتا فقط یه

بار تونستم برقصم اون هم بدون هیچ حرکت اضافه یا شیطنتی چون مامان بابام

بودن...فقط لحظه ی آخر رقص آرتا بوسه ی تندی روی لبام گذاشت که همون بس بود که

تا آخر مهمونی سرمو بندازم پایین و آرتا هی مسخرم کنه و بخنده....خیلی عجیب بود...از

دیشب تا حالا این همه اتفاق افتاده بود....چقدر زندگی بازی داره برای انسان ها...شاید

اگه من کمی تعلل میکردم و به اون شبکه زنگ نمیزدم دیگه به این راحتی ها منو آرتا

نمیتونستیم با هم باشیم.

لحظه ی آخر مهمونی جالب بود که همه ی مهمون ها رفته بودن و آرتا از بابام و مامانم

خواست بزارن من اون جا بمونم ولی بابام و مامانم گفتن امشب دخترمون برای ماست و

قیافه ی آرتا اون لحظه چقدر دیدنی بود...حتی نزاشتن برای 5 دیقه منو آرتا تنها

باشیم..و من وقتی برگشتم خونه چقدر خندیدم...شاید این تنبیه پدر و مادرم برای آرتا

بود.....همه ی افکارم ریخت به هم....قرار بود جشن توی خونه ی ما باشه ولی نشد..

فکر میکردم شب آرتا میاد خونه ی ما و اون موهامو از این وسایل آرایشی راحت

میکنه ولی این هم نشد.مامان موهامو باز کرد و کمکم کرد برم حموم....وقتی هم

برگشتم تا صبح یا با آرتا حرف زدیم یا اس ام اس دادیم.قرار شد بعد از ظهر فردا با هم

به سمت شمال حرکت کنیم..به مرال هم چیزی از عقدمون نگفتم میخواستم توی جشن

عروسی سورپرایزش کنم.نزدیکی های صبح خوابم برد...دو ساعت بیشتر از خوابم

نگذشته بود که احساس کردم یکی روی تخت کنارم دراز کشید و از پشت بغلم کرد....حس

خواب بیشتر منو گرفت...داشتم توی خواب غرق میشدم که اونی که بغلم گرفته بود گفت:

_نمیخوای بیدار بشی گلم؟

محکم از خواب پریدم و خواستم برگردم که نگهم داشت.و دوباره کنار گوشم گفت:متوجه

نشده بودی من اومدم.

_آرتا تو اینجا چیکار میکنی؟

_نتونستم بدون تو آروم باشم...حالا که میدونم محرم منی نمیتونم توی خونه دووم

بیارم...منو صاف روی تخت خوابوند...به صورتش نگاه کردم چه صاف تیغ زده بود..

صورتش یکم برنزه شده بود و این خواستنی ترش میکرد....نیم تنش روی من خم شد و با

لذت به چهرم و موهام زل زد..آروم گفتم:

_سر صبح توی این قیافه ی درب و داغون چی دیدی که اینطوری زل زدی بهم؟

دستاشو گذاشت دو طرف صورتم و آروم خم شد و لبامون روی هم قرار گرفت....به

نرمی باهاشون بازی میکرد...چه حس خوبی بود.....منم همراهیش کردم...این بار

برخلاف گذشته بدون حس کردن هیچ گناهی....هرچند لحظه یه بار نفس میگرفتیم و

دوباره به کارمون ادامه میدادیم....شیطنتش داشت بیشتر میشد که ازش جدا شدم و با

خنده گفتم:نکن آرتا...

_دارم دیوونه میشم وستا.بابا مامانت که دیشب نزاشتن دیشب با هم باشیم.حداقل الان...

اومدم وسط حرفش و با تعجب گفتم:پس بابا مامانم کجان که تو اومدی توی اتاقم؟

از روم بلند شد و از تخت رفت پایین و گفت:

_بابات گفت من نیم ساعته میرم کارخونه و بر میگردم تا ناهار دور هم باشیم.مامانتم که

دید من بی قراری میکنم و باباتم رفته...

چشمکی زد و ادامه داد:گفت برو تو اتاق دخترم و هرکاری دوست داری بکن.

با صدای نسبتا بلندی گفتم:برو بابا.سر خودت شیره بمال.من بهتر از تو مامانمو

میشناسم..فقط گفته بیای منو بیدار کنی.

_حالا هرچی که گفته باشه.زودتر لباستو عوض کن بیا ناهار بخوریم..باید حرکت کنیم تا

به شب نخوریم.

_باشه.

از جام بلند شدم ونگاهش کردم:گفتم باشه آرتا..حالا برو بیرون تا منم بیام.

آرتا ابرویی بالا انداخت و گفت:حیف که خونه ی خودتونه.

و از در رفت بیرون....هیچوقت توی عمرم به این خوبی از خواب بیدار نشده بودم.لباسمو

عوض کردم.

برخلاف تصمیماتی که گرفتیم اون روز هم نتونستیم حرکت کنیم.و قرار شد فردا صبح

زود راه بیفتیم...و باز هم شب آرتا نتونست پیشم بمونه...

.................................................. ...

_آرتا ولم کن.

_نمیخوام.

_آرتا بیا بریم دیر شد.

_همونطوری که از پشت بغلم کرده بود موهامو بو کرد و گفت:

_یک ساعت با هم باشیم بعدش زود میریم..بابا عروسیه دیگه دیر که نمیشه.

_به بابام میگم آرتا ولــــــــم کن.

برم گردوند و با خنده و شیطنت نگاهم کردو گفت:

_میخوای به بابات چی بگی؟میخوای بگی آرتا میگه بیا از اون کارا بکنیم ولی من

نمیخوام...بابا بیا منو برگردون.

و خودش به قهقهه زد زیر خنده.اداشو در آوردم و گفتم:

_مسخره.

محکم لباشو گذاشت روی لبام و بوسه ی طولانی ای ازم گرفت و گفت:

_من امشب ازت نمیگذرم.

_منم تا شب عروسی به حرفت گوش نمیدم.

دو تامون واسه ی هم خطو نشون کشیدیم.آرتا کت و شلوار خاکستری پوشید و من هم

پیرهن شب مشکی بلندی تنم کرده بودم...البته

با هزار باردور زدن توی بازار اینو خریدم...یا آرتا میگفت خیلی بازه یا من از

پوشیدنشون خوشم نمیومد...و یه قانون هم برام گذاشت و اونم این بود که دیگه پوشیدن

پیرهن های کوتاه توی هرمجلسی اعم از خودمونی و نا آشنا ممنوعه و فقط اجازه دارم

برای خودش بپوشم و منم بهش گفتم به همین خیال باش که هرچی تو میگی من گوش

بدم...ولی واقعا وقتی اخم میکرد میترسیدم....شاید بزرگترین دعواهای ما در آینده سر

همین غیرت و حساسیت های آرتا باشه.

رسیدیم به باغی که جشنو اون جا برگزار میکردن.باغ زیبایی بود...از همون اول که

وارد شدیم من نگاه بعضی از دخترها رو حس کردم که با تعجب به آرتا خیره شدن...دست

آرتا رو محکم تر گرفتم..آرتا خندید و گفت:حسود..

سرمو بردم نزدیکش و گفتم:میخوای نشونت بدم حسود کیه؟

وسرمو براش کج کردم...نگاهی بهم کردو با جدیت گفت:از کنارم تکون نمیخوری.

خندیدم.شایان مارو دید و با عجله به سمتمون اومد و گفت:به به....خوش اومدین وستا

خانم.خوش اومدی آرتا..میگفتین گوسفند میکشتیم زیر پاتون

_سلام

آرتا هم سلام کرد و با هم دست دادن..

شایان:بی معرفتا یواشکی با هم دوست میشین و عقد میکنین.حتی ما هایی رو هم که

دلیل آشنا شدنتون بودیم خبر نمیکنین؟

خندیدم و گفتم:شایان

آرتا دستمو فشار داد...لبخندی زدم و گفتم:

_آقا شایان پس رویا کجاست؟

_هنوز از آرایشگاه برنگشته.ببخشید سر پاتون نگه داشتم.وستا خانم شما بفرمایین از

این سمت لباستونو عوض کنین..آرتا سر گوشم گفت:

_زود بیا پیش خودم عزیزم.منتظرتم.

_چشم.

_چشمت بی بلا گلم.

شایان قیافشو در هم کرد و گفت:بس دل و قلوه دادن....

رفتم سمت یک اتاق و مانتوم رو در آوردم.دوباره برق چشمام برگشته بود...از بودن در

کنار آرتا افتخار میکردم...به حلقه ی توی دستم نگاه کردم...همون حلقه ای بود که از

قدیم با آرتا خریده بودیم...و هیچوقت از دست آرتا در نیومد.....موهامو دورم پخش کردم

و رفتم به سمت حیاط....با چشم دنبال آرتا گشتم.....صدای بوق اومد...مثل اینکه عروس

رو آورده بودن..همه جا شلوغ شد....رویا زودتر از مرال اومده بود و داشت شلوغ کاری

میکرد...مامان بابای مرال گوشه ای ایستاده بودن و اشک شوق توی چشم هاشون جمع

شده بود....از دور مرال رو دیدم که با لباس سفید و آرایش زیباش دست در دست رهام که

خوشتیپ تر از گذشته شده بود به سمت مهمون ها میرفتن تا خوش آمد بگن...دوباره

دور زدم تا آرتا رو پیدا کنم....

_دنبال کسی میگردی خانم کوچولو؟

یه پسر نسبتا جوون بود.قیافه ی جالب و مهربونی داشت...ولی از اینکه خانم کوچولو

صدام کردناراحت شدم.

_بله

_از دست من کمکی بر میاد؟

لبخند زدم و خواستم بگم ممنون که دست آرتا دور دستم حلقه شد.

_دنبال من میگشتی عزیزم؟

به پسره لبخند معنا داری زد...پسره هم در تقابل با اون لبخندی زد و رفت.

دستمو کشید و در حالیکه به سمت میزی منو میبرد گفت:مگه نگفتم زود بیا.

منم طلبکارانه گفتم:تو کجا رفته بودی؟

_من سر جام بودم ولی تو به این سمت نگاه نکردی تا منوببینی.

کم آوردم..ولی برای اینکه ادامش ندم شیرینی ای برداشتم و به آرتا هم گفتم:

_شیرینی بردار عزیزم.

لبخند شیرینی زد و گفت:من وقتی تنها شدیم شیرینی مونو صرف میکنم..این شیرینی ها

به مذاقم خوش نمیاد.

چشمامو گرد کردم و شیرینی توی گلوم گیر کرد و در حالیکه سرفه میزدم گفتم:

_تو خیلی پررویی آرتا.

یکی از ابروهاشو انداخت بالا و گفت:عادت میکنی گلم.

به همون حالت قبل گفتم:من نمیخوام عادت کنم..تو دیگه اینطوری حرف نزن.

_چشماتو گرد نکن وگرنه....

دوباره لبخندی زد.منم خندیدم و گفتم:

_بوس کار بدی نیست.اشکال نداره.

رهام و مرال به میز ما رسیدن...چشمای مرال مثل قدیم گشاد شد و داد زد:

_شما دو تا به چه حقی تو عروسی من اومدین؟....مخصوصا

تو...وستا..

با خشم نگاهم کرد..خندیدم و گفتم:

_حرص نخور.شیر نداشتت خشک میشه.

رفتم سمتش و بغلش کردم و گفتم:تبریک میگم مرال جون.برات آرزوی خوشبختی

میکنم.

در حالیکه بغض کرده بود گفت:خیلی بی معرفتی وستا...این همه مدت گذاشتی و رفتی و

خبری نگرفتی حالا هم که اومدی با شوت(شوهر)اومدی؟

_میخوای بهش بگم بره فقط خودم باشم؟

با رهام هم سلام واحوال پرسی کردیم.آرتا هم به هردوشون تبریک

گفت.مرال دوباره دم گوشم گفت:

_حداقل باید میگفتی که با آرتا دوست شدی...

دستمو با ناخوناش فشار داد طوری که جیغم نزدیک بود بره هوا چشماشو وحشتناک

کردو گفت:ورپریده بعدا باید برام تعریف کنی.

دستمو آزاد کردم و تند تند مالیدمش..آرتا هم با تعجب به کار من نگاه کرد.مرال و رهام

رفتن سر میزای دیگه.من برگشتم سر جام نشستم.آرتا دستمو گرفتو گفت:

_چیکار کرد؟

خودش دستامو نگاه کردو گفت:شما دخترا روانی این.ببین چیکار کرده با دستت.سوراخ

شده.

دستامو برد سمت لبش و بوسه ای روش گذاشت و گفت:بعدا تلافی این کارشو سرش در

میارم.

بیشتر دوستای دانشگاهمونم بودن...خیلی ذوق زده شده بودم.هرلجظه بایکی خوش و

بش میکردم...واقعا هیچ جا شهر خود آدم نمیشه..

وقت رقص دونفره که شد عروس و داماد و زوج های جوان بلند شدن.آرتا هم دست منو

گرفت و منم با افتخار همراهیش کردم.همه ی چراغ ها خاموش شد و فقط چراغ فیلم

برداری روشن بود..دستمو گذاشتم دور گردن آرتا و سرمو بالا گرفتم.آرتا با شیطنت

نگاهم کرد و گفت:چراغا خاموشه جراتت زیاد شده.

ولبشو گذاشت روی لبم و اینطوری با هم رقصیدیم.بعدا مرالشون این فیلم رو میدیدن

چقدر میخندیدن.فکر کنم فقط منو آرتا بودیم که یواشکی همدیگه رو بوسیدیم.البته من

سعی کردم یواشکی باشه.وگرنه این چیز ها برای آرتا هیچ اهمیتی نداشت و وسط

خیابون هم اگه دلش میخواست بوسشو میگرفت.

شب خیلی خوبی رو گذروندیم.تا آخر شب پای کوبی کردیم.آرتا هم از هیچ هیچ چیزی

برای خوشحال کردن من دریغ نکرد.کادوی عروسیشون هم گردنبند سفیدی بود که آرتا

خودش سفارش داده بود و من توی انتخابش هیچ دخالتی نداشتم.آخر مهمونی از مرال و

رهام و بقیه یخونوادشون دعوت کردیم که توی عروسی ما هم شرکت کنند.مرال فقط خط

و نشون کشید.شایان و رویا هم که قرار بود به زودی عروسی کنن.

سوار ماشین شدیم.

_بهت خوش گذشت عزیزم؟

_آره خیلی.

دستامو گرفت و بوسید و گفت:بیشتر هم بهت خوش میگذره.

_به همین خیال باش.

ابرویی بالا انداخت و گفت:من چیزی که میخوامو ازت میگیرم.

_منم تا شب عروسی هیچی بهت نمیدم.

_تو الان هم زن رسمیه منی.باید به حرفم گوش کنی.

_این حرفا مال قدیم بود.تو هم شوهر رسمی منی باید فرمان بردارم باشی.

بلند خندید و گفت:

-اوهو...نکنه فکر کردی من زن ذلیلم که هرچی تو گفتی بگم چشم.

از دهنم در رفت گفتم:رامت میکنم.

آرتا با جدیت پیشونیشو خاروند و گفت:

_البته اگه بخوای از اون راه وارد بشی تو قوی تر از منی.

و با شیطنت نگاهم کرد.

_بی ادب

خندید:دلم برای بی ادب گفتنت تنگ شده بود..ولی الان زوده برای بی ادب گفتن.موقع

خوابیدن میتونی این حرفو بزنی.

شمرده شمرده گفتم:آرتا از سرت بیرون کن.

_میترسی؟

_نه نمیترسم.

_وستا تو میترسی

_گفتم نمیترسم.

_میترسی.

آروم گفتم:آره خب میترسم.خیلی هم میترسم.

و با شرم سرمو انداختم پایین.با دستش دستمو نوازش کرد و گفت:

_قوربونت برم خانمی.خودم کمکت میکنم یاد بگیری.

_یاد دارم.

با شیطنت گفت:یاد داری؟

با داد و تعجب گفتم:بس کن آرتا.

دوباره زد زیر قهقهه.این امشب افکار شومی توی سرش داشت.خدا به دادم برسه...

خودمم خیلی بدم نمیومد.ولی دوست داشتم تا عروسیمون صبر کنم.از وقتی اومدیم توی

خونه ای که توی گرگان داشت ساکن شده بودیم.وقتی ماشین رو توی پارکینگ نگه

داشت.به سرعت پیاده شدم و دویدم سمت آسانسور.آرتا با خون سردی و لبخندی که

گوشه ی لبش بود نگاهم میکرد.رفتم بالا.آسانسور دوباره حرکت کرد به سمت پایین....

حداقل این که امشب خطی بود من اذیتش بکنم تا بعدا پشیمون نشم..پشت در که رسیدم

دیدم کلید ندارم.من باید این همه انرژی رو وقتی در خونه رو باز کرد صرف میکردم تا

در برم.نفس عمیقی کشیدم...آرتا آروم از آسانسور خارج شد و نگاه عاقل اندر سفیهی به

من انداخت و با کلید درو باز کرد و رفت کنار تا من وارد بشم.سرمو انداختم پایین و رفتم

توی خونه.آرتا هم پشت سرم اومد و در رو بست.در اتاق خواب رو باز کردم.آرتا رفت

سر یخچال و بطری آب رو برداشت و سر کشید.مانتومو در آوردم.شالم رو هم انداختم

بالای تخت.آرتا هم اومد توی اتاق..کنار در وایساد و زل زد به من....از نگاهش لذت

میبردم..تحسین رو توی چشماش میدیدم....اومد سمتم و دستی توی موهام کشید و گفت:

_خوشبختت میکنم عزیزم.

و دست انداخت و زیپ پیرهنمو کشید پایین و در همان حال لباش رو گذاشت روی لبام

واین بار با علاقه ای بیشتر به هر دفعه داشتیم از وجود هم لذت میبردیم.....منو انداخت

روی تخت.........

نیم ساعتی بود آروم کنار هم دراز کشیده بودیم و من توی بغل آرتا بودم...حالا شدید بهش

وابسته شده بودم..آرتا خیلی خوب بود...خیلی...هوا داشت روشن میشد...سینه ی آرتا

لخت بود و پتو از روش رفته بود کنار.دستمو گذاشتم روی سینش وآروم نوازشش

کردم....سوالی و آروم گفت:

_بازم شیطنت خانم کوچولو؟

بی توجه به کار خودم ادامه دادم.زمزمه کرد:خیلی دوستت دارم وستا...

ادامه داد:دیگه از این به بعد غیر ممکنه ازت بگذرم...تازه فهمیدم بودن با تو چه لذتی

داره.آرومم کردی وستا...

موهامو نوازش کرد.خودمو کشیدم بالا و لباشو بوسیدم.اون هم از خود بی خود شد و

دستشو انداخت دور گردنم و دوباره هم دیگه رو غرق بوسه کردیم....دیشب چقدر با

آرامش باهام رفتار کرد و چقدر نگرانم بود...

_چند تا بچه میخوای وستا؟

_یه دونه..یا آخرش دوتا..تو چی؟

_حداقل 6 تا میخوام.

با تعجب گفتم:قصد داری مهد کودک بزنی؟اینطوری پدر من بیچاره در میاد که باید این

همه بچه رو نگه دارم.

_کی گفته تو باید سختی بکشی؟برای هیچ کاری نمیزارم زحمت بکشی.هم خودم کمکت

میکنم هم برای هرکارت خدمتکار میگیرم.

خودمو کشیدم بالاش و تاساعت 12 ظهر به همون شکل باهم خوابیدیم......تا شب

عروسی دو بار دیگه با هم عشق بازی داشتیم....آرتا بی نظیر بود...هیچوقت تنهام

نمیزاشت...همونطوری که خودش گفت بهترین عروسی رو برام گرفت.......از اینکه

دوباره باهاش موندم هیچوقت احساس پشیمانی نکردم....من به همه ی آدم ها یک

فرصت دوباره میدم......بعد از عروسی با هم رفتیم توی خونه مون...همه ی خدمتکار ها

رو مرخص کرده بود...از همون لحظه ای که پاهامون رو توی خونه گذاشتیم شروع

کردیم به بوسیدن هم...آرتا منو توی آغوشش گرفت و گفت:

_دیگه همه ی جدایی و سختی ها تموم شد....حالا دیگه زن قانونی,شرعی وعشقی و

قلبی منی....

آروم تر کنار گوشم زمزمه کرد:میدونی اولین بار که دیدمت چه حسی بهت داشتم؟

_نه...چه حسی داشتی؟

_هوس..

_هوس؟

_آره هوس داشتنت..هوس بوسیدنت..هوس هم آغوشیت...وستا تو داغ بودی...کاری

میکردی آدم از فاصله ی دور هم زیر سلطه ات در بیاد...کم کم گرمای عشقت منو

گرفت.....و هیچوقت منو رهانکرد.......میپرستمت وستا....ودوباره.............

پایان

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

goldjar.blogfa.com

بزودي در آدرس زير امکان دانلود کتابهاي رمان زيبا از طريق گوشيهاي موبايل فراهم

ميشود و هم اکنون هم در حال تکميل شدنست

farid-book.blogfa.com

--------------------------

================

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام } به ايدي _ ياهو

my yahoo = ID = iraaanbook

*************

لطفا حتما بخوانيد

سئوالا ت و پيشنهادات و درخواست کتاب مورد نظرتان را از روشهاي زير با ما نماييد

در ضمن : در هنگام درخواست کتاب مورد نظرتون از طريق SMS به شماره

09391315486

لطفا نام خود و اگه ممکنه اسم شهرتون هم بنويسيد.چون اينطوري راحتتر ميشه

پاسخ داد....

نکته بعدي : اگر شما با گوشي موبايل خودتان اقدام به دانلود و خواندن کتابهاي رمان

مينماييد .حتما

هنگام درخواست کتاب مورد نظر . اسم خودتان و شهر و نوع فرمت کتاب { java -

epub - - pdf

(بعنوان مثال به اين شکل : مريم- مشهد - نسخه جاوا- پرنيان - کتاب حکم دل

يا اگر نسخه جاوا با قالب کتابچه مد نظرتان بوده.. انرا حتما ذکر نماييد

مثال :

مريم- مشهد - نسخه جاوا- کتابچه - کتاب حکم دل

و همينطور براي ساير گوشيها و فرمتهاي ديگر مانند

epub( iphon +tebelt + android + ipad )

android

iphon

(سپس براي شما لينک دانلود ارسال ميگردد

نکته مهم : (براي دانلود بايد اينترنت گوشي فعال باشه )

اگر هنوز اينترنت گوشيتون فعال نشده از طريق زير انرا فعال کنيد

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه

آمـوزش

*********************

فعال کردن اينترنت

براي سيمکارت ايرانسل

Irancell

*********************

ابتدا شماره زير را با گوشي ايرانسل خودتان شماره گيري کنيپد

6#*3*130*

سپس بزنيد OK يا yes يا call

سپس دو تا { اس ام اس } با فاصله زماني چند دقيقه از همديگه..براتون از شبکه

ارسال ميشه.. اول رو بخونين و تاييد کنيد چون زياد مهم نيست ..ولي { اس ام اس }

دوم حاوي تنظيمات اينترنت گوشي هست ..انرا بخوانيد و سپس تاييد کنيد . در هنگام

تاييد کردن يک کادر خالي براتون باز ميشه و از شما ميخواد که عدد پين کد را وارد

کنيد که شما عدد 1234 را بايد وارد کنيد و سپس تاييد يا يا را بزنيد..سپس تنظيمات

نصب ميشه و اينترنت گوشيتون فعل ميشه..براي تست کردن اينترنت با گوشيتون به

ادرس گوگل بريد تا ببينيد متصل ميشه يا نه.

google.com--------

که البته ميتونين براي گوشيتون مرورگر هم دانلود و نصب کنيد که در وبلاگ

موجوده هست .مانند مرورگرهاي زير

ميني اپرا

يوسي بروشر

براي دريافت مرورگر قدرتمند ميني اپرا که کاملا تست شده و کار ميکند و از فيلتر هم

عبور ميکند و گزينه ها و منوي آن به زبان فارسي هم هست يک اي ام اس حاوي

درخواست مرورگر ميني اپرا به شماره 09391315486 ارسال کنيد تا لينک دانلود

برايتان فرستاده شود

-------

نکته : اگر با گرفتن کد بالا باز هم مدل گوشي( ايرانسل ) توسط شبکه ايرانسل شناخته

نشد ميتوانيد مدل گوشي خور بصورت زير .. کنيد به شماره 2225 ولي خيلي کم پيش

مياد که نياز به اينکار باشه چون با همون کدها تنظيمات دريافت ميکنيد

اولش يک اس- بزرگ انگليسي بزاريپد ويکي فاصله بدين مارک گوشي رو بنويسن و

دوبارهيکي فاصله بدين مدل گوشي رو بنويسين و ارسال کنيد به شماره 2225

مانند عبارت زير

S Nokia 7610

.البته تنظيم اينترنت براي گوشيهاي مانند سوني اريکسون سري { ک } و بعضي از

گوشيهاي نوکيا خيلي راحت با همين کد و شماره فعال ميشه .ولي بعضي از گوشيها

هم ممکنه نياز به { دي اس ان }داشته باشن که اين عدد رو بايد وارد کرد

DSN:10.131.26.138

پايان فعاسازي اينترنت ايرانسل

فعال کردن{ ام ام اس} در گوشيهاي ايرانسل هم به همين ترتيب انجام ميشه فقط بجاي

عدد 5 بايد 6 بزاريد و همون مراحل رو مجدد انجام بديد

5#*3*130*

سپس بزنيد OK يا yes يا call

=================

IR-MCI

فعال کردن اينترنت براي سيمکارت همراه اول و دائمي

*********************

براي فعال کردن اينترنت در گوشي و موبايلهاي داراي سيمکارت همراه اول و خط

دائمي به روش هاي زير عمل ميکنيم

عدد 1 را { اس ام اس } و يا ارسال ميکنيم به شماره 8008

و منتظر جواب از شبکه ميشويم..اس ام اسي که در جواب براي ما ارسال ميشه

حاوي تنظيمات اينترنت هستش که با تاييد وکردن ان بطور کامل نصب ميشه و اماده

استفاده هستش

ولي براي گوشيهاي چيني و از اين قبيل ..ممکنه در جواب اين عبارت بياد که مدل

گوشيتون شناسايي نشده لطفا انرا ارسال کنيد به شماره 8008 و نحوه چگونه

نوشتن مدل گوشيتون رو هم با مثال براتون نشون ميده.که عين همون شما مدل گوشي

خوتون رو ارسال ميکنيد به 8008 و تنظيمات براتون فرستاده ميشه و کافيه انرا تاييد

کنيد تا نصب بشه/ پايان

در ضمن نحوه فعال کردن{ ام ام اس } در سيمکارت همراه اول و دائمي ارسال{ اس

ام اس } خالي به شماره 8081 ميباشد که با اينکار تنظيمات براي شما ارسال

ميشه.../ پايان فعال کردن اينترنت گوشي هاي ايرانسل و همراه اول و دائمي

**************

اميدوارم مفيد بوده باشه.اگه در حين کار مشکلي بود به شماره 09391315486

پيامک ارسال کنيد در خدمتتون خواهم بود

***************

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

goldjar.blogfa.com

آدرس وبلاگ من و دانلود ساير کتابهاي رمــان

================

درخواست خود را مانند مثال زير نوشته و ارسال نماييد به شماره 09391315486

مثال :

مرجان سهرابي - تهران - کتاب کلبه عمو تام - جاوا - پرنيان

اگر دوست نداشتيد فاميليتون رو بويسيد ميتونسد اولين حرف فاميل رو بزاريد اينجوري

مرجان / ن

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام } به ايدي _ ياهو

my yahoo = ID = iraaanbook

اگر ايدي هم داريد لطفا برام بفرستيد