book

رمان رکسانا

رمان رکسانا

رکسانا

فصل اول

فصل دوم

فصل سوم

فصل چهارم

فصل پنجم

فصل ششم

فصل هفتم

فصل هشتم

فصل نهم

فصل دهم

فصل یازدهم

فصل دوازدهم

فصل سیزدهم

فصل چهاردهم

معرفی دیگر رمانها و کتابها

نویسنده:م.مودب پور

ارائه:

http://bookmarket2012.blogfa.com

ايميل:

man.sour98@yahoo.com

با پسر عموم , تو ماشين من نشسته بوديم و داشتيم تو يه بزرگراه خيلي شلوغ حرکت ميکرديم. من رانندگي ميکردم و ماني کنارم نشسته بود و تکيه ش رو داده بود به شيشه بغل و همونجور که اروم اروم ميرفتيم جلو , با همديگه حرف ميزديم.

پدر من و ماني, دو تابرادر بودن که هميشه با همديگه زندگي کردن.هميشه م با همديگه شريک بودن. الانم يه کار خونه بزرگ دارن. خونه هامون بغل همديگه س. دو تا خونه ي دو بلکس بغل هم با حياط هاي بزرگ و پرگل و گياه و درخت که وسط شون ديوار نداره.

من و ماني چند سالي هس که دانشگاه مونو تموم کرديم و تو همون کارخونه کار ميکنيم. مادر ماني موقع تولدش فوت کرد و چون باهمديگه يک سال اختلاف سني داريم, مادرم اونم شير داد. عموم بعد از مادر ماني ديگه ازدواج نکرد. زنش رو خيلي دوست داشت.

در حقيقت مادر من ماني رو بزرگ کرد و ما دو تا مثل دوتا برادر بوديم. هرجا که مي رفتيم و هر کاري که ميکرديم, با همديگه ميرفتيم و با همديگه ميکرديم. يعني ماني ميرفت و من هم دنبالش! يه خورده شيطون بود اما اقاو مهربون و فداکار!

پدرم و عموم برامون دوتا ماشين خيلي گرون قيمت خريده بودن و انداخته بودن زير پاي ما! حقوق مونم با اينکه هفته اي دو سه روز بيشتر کار نميکرديم خيلي عالي بود. تو شمال م دوتا ويلاي خيلي خيلي بزرگ داشتيم که تا تقي به توقي مي خورد, ماني کار رو تعطيل مي کرد و به هواي تمدد اعصاب, دوتايي يه جوري در ميرفتيم و سه چهار روزي اونجا مي مونديم!

خلاصه توماشين نشسته بوديم و من داشتم حرف ميزدم و ماني م لم داده بود به شيشه و هم اهنگ گوش ميکرد و هم با من حرف ميزد.

-ميگم ديگه نميشه تو تهران زندگي کرد! از بس شلوغ شده,ديگه نميشه نفس توش کشيد!

ماني-پس بزن بريم شمال!

-دو روز نيس که از شمال بر گشتيم!عمو اينا پدرمونو در مي آرن!نيگاه کن تروخدا! يه متر يه متر ميريم جلو! حلا هي شهر داري مجوز ساختمون بده و هي خونه بسازن و هي شهر شلوغ تر بشه!

تو همين موقع دوتا دختر که کنار خيابان ايستاده بودن برامون دست بلندکردن!

يه نگاه بشون کردم و گاز دادم و رفتم جلوتر و به ماني گفتم:

-ميبينن که قيمت اين ماشين اندازه چند تا اپارتمانه ها! باز هم فکر ميکنن که تاکسي يه! از بس که بعضي از اين ادما, با هر ماشيني مسافر کشي ميکنن,مردم عادت کردن برايه بقيه ي ماشينا دست بلند کنن! يارو پانزده شانزده ميلون قيمت ماشين شه ها! بازم توراه مسافرميزنه که مثلا پول بنزين ماشين رو در بياره! واقعا بد روزگاري شده!

ماني-خيلي تف!تف!تف به اين روزگار!

-بي تربيت!

ماني- از وضع اقتصادي چرا نمي گي؟!

-افتضاح! يارو سه جا کار ميکنه که فقط بتونه خرج زندگيش رو در بياره!بيچاره شب خسته و مرده ميرسه خونه. ديگه حال جواب سلام زنش رو هم نداره چه برسه به مسائل زناشويي!

ماني-بميرم واسه دل اون زنه که ماتمکدس!

-زهرمار!

ماني-خوب ميفرمودين؟

-وقتي رسيدخونه ديگه بيچاره تو تن ش جون نيست که حرف بزنه چه برسه به پسرش برسه,به دخترش برسه!به......

ماني-اينجاس که نقش ما جوونا شروع ميشه!يعني در واقع مابايد به دخترش برسيم!يعني کمکش کنيم!مشکلاتش رو حل کنيم!راهنمائش کنيم!يعني بميريم واسه اون زن که کلبه غم و غصه س!

-چي؟!

ماني-هنوز تو فکر اون زن بدبختم!

-گم شو!

توهمين موقع رسيديم به سه تا دختر و تا کنارشون واستادم,باخنده اشاره که مي خوان سوارشن!روم رو کردم اون طرف که جلو کمي واشد و حرکت کردم و حدود پانزده متر رفتم جلو. يه دقيقه بعد سه تايي رسيدن به ما و يکي شون خواست درعقب رو وا کنه که زود از طرف خودم قفلش کردم و شيشه طرف ماني رو يه خرده دادم پائين و بهش گفتم:

-ببخشيد خانم محترم اما انگار اين ماشين رو با تاکسي اشتباه گرفتيد!

زود شيشه رو دادم بالا و رام کمي واشد و گاز دادم و رفتم

-عجب داستانيه ها!به زور مي خوان سوار ماشين بشن!

ماني-بهشون توجه نکن!داشتين مي فرمودين!

-اره ديگه وقتي پدر خونه نباشه,تمام فشارزندگي مي افته رو دوش مادر!اونم چه جوري از پس چند تا بچه بر بياد!

ماني-واقعا سخته!حالا اگر شوهره که شب بر مي گشت خونه بهش مي رسيد, يعني اگر ميتو نست کمکش کنه, بازم يه حرفي!

ترافيک کمي سبک شدو راه افتاديم و تا از جلوي دوتا دختر ديگه رد شديم که هر دو باخنده برامون دست بلند کردن!بهشون توجه نکردم و رد شدم و به ماني گفتم:

-اين مسائل شوخي نيست!فاجعه س!

ماني-فرمايش شما کاملا متينه!

-مي خوام بدونم ماها به دنيااومديم که مثل تراکتور کار کنيم؟!

ماني-من و تو؟!

-من و تو که اصلا کار نميکنيم!مردم بد بخت رو ميگم!

ماني-دقيقا درست ميفرمائيد.

-توچطور امروز اينقدر ساکت و مؤدب شدي؟

بچه ها تا هفته يه ديگه روز هايه تعطيل بقيش رو ميذارم

ماني- از بس کلام شما شيرين و فصيحه! " همون جور تکيه اش را به در داده بود و داشت منو نگاه

ميکرد! تو همين موقع بازم از جلو دو تا دختر ديگه رد شديم که بازم برامون دست بلند کردن!

همون جور که آروم از جلو شون رد شدم به ماني گفتم" چطور اينا فقط براي ما دست بلند مي کنن!

نکنه باز داري اشاره اي چيزي مي کني؟! ماني- منکه نيم ساعته مثل بچه آدم همين جور نشستم

و پشتم به خيابونه! مگه اينکه با دمبم اشاره کنم! " ديدم داره راست مي گه يک نگاه بهش کردم و گفتم"

آخه تو هر وقت ساکت مي شي معلومه داري يک کاري مي کني!

ماني- حالا چون من پروندم سياهه هر چي بشه تقصيره منه؟ پس چرا اينا فقط براي ما دست بلند

مي کنن؟! ماني- مردم تو اين چند ساله همه يک پا روان شناس شدن! چهره ي تو هم که ازش نجابت

و پر هيز کاري مي باره! اينه که بهت اعتماد مي کنن و مي خوان سوار ماشينت بشن! يعني حسه اعتماد رو در مردم بر مي انگيزي! " تا اومدم حرف بزنم که همون دخترا اومدن جلو و يکي شون چند تا زد به شيشه طرف ماني.

زود گذاشتم رو دنده و يک خورده رفتم جلو که ماني گفت حالا عيبي داره که مثلا اين بيچاره ها رو هم سوار کنيم؟ ما که داريم اين مسيرو ميريم! ماشينم که خاليه! ثواب داره والا! تکيه ات را ور دار ببينم

ماني- براي چي؟ تو وردار- اين پشتم درد مي کنه تکيه ام رو دادم به در که يک خورده آروم بشه

دستشو گرفتم و کشيدم اين طرف که يک مرتبه يک کاغذ از پشتش افتاد!

اين چي بود؟

ماني- چي چي بود؟!

اين کاغذه!

ماني- کدوم کاغذه؟

همين که به شيشه بود!

ماني- آهان! از همين کاغذاست که به شيشه ي ماشيناي نو مي چسبونن.

اونو که به شيشه ي جلو مي چسبونن.

ماني- حالا اين يکيرو به شيشه بقل چسبوندن! ول کن اين مسا ئل بي اهميت رو!

داشتي در مورده اون شوهره که به زنش نمي رسه حرف ميزدي! اتفاقا چه بحث جالب و شيريني بود!

ترمز کردم و دولا شدمو از بقلش کاغذ رو برداشتم! تا يک نگاه بهش کردم خشکم زد! روش نوشته بود:

ولنجک-زعفرانيه ?? تومن سوار شو.

نوشابه ي خنک موجود مي باشد.

ويژه ي بانوان.

کاغذ رو گرفتم جلوش و گفتم: اين چيه؟

ماني- ولنجک-زعفرانيه ?? تومن يعني چي؟

يعني زمين اونجا متري ?? تومنه؟ آهان از اين معامله املاکه! عجب آدم هايي هستن ديگه کاغذاي تبليغ شونو به زور ميندازن تو ماشينه مردم! واقعا بي شر ميه حق داري ناراحت بشي! منم يک لحظه ناراحت شدم ! حالا تبليغو به زور انداختن تو ماشين بماند و از اين ناراحت شدم که دارن تبليغه دروغ مي کنن

يعني زمين ولنجک متري ?? تومن؟ کلاه برداريه والا! يکي هم نيست جلو کاراشونو بگيره. واقعا که آدم وقتي با اين صحنه ها بر خورد مي کنه.........

خجالت نميکشي ماني؟

يک نگاه به من کرد يک نگاه به بيرون و گفت:

چرا به خدا اين دفعرو خجالت ميکشم.

خوبه حداقل براي يک دفعه هم که شده توخجالت کشيدي!

ماشيناي پشتي برام بوغ زدن و من کاغذ رو انداختم رو پاي ماني و حرکت کردم.

که گفت:

- از اين خجالت مي‌کشم که اين همه اينجا کنار خيابون گل رز و مريم و نسترن و مينا و ياسمن و لاله هس و يه شاخه شم دست من نيست! آخه ضد بشر! آفات گل‌هاي اپارتماني! تو چه موجودي هستي‌ که به طبيعت توجه نميکني؟! بالاخره تو هم آدمي! حد آقل بايد از يه گلي‌ خوشت بياد يا نه؟

- آره اما اون گلي که من ازش خوشم مياد بين اينا نيست!

ماني‌- خوب اينو زود تر بگو تا بگردم برات از ميونه همينا پيداش کنم! اسم اون گل خوشکل و زيبا و خوش بو چيه؟ خصوصيتش کدومه؟ چند تا گلبرگ داره؟ تعداد پرچم هاش چيه؟ بگو ديگه دير شد!

-ميخک من عاشقه ميخکم!

يه نگاه به من کرد‌و گفت:

-واقعا مردشور اون سليقه تو ببرن! آخه ميخکم شد گل؟!

-تاحالا يه سبد ميخک خريدي؟

ماني‌- مگه من نجارم که يه سبد ميخ و ميخک بخرم؟ بعدشم يه مرتبه پخش زمين بشن و هرچي‌ ميخ برن اونجاي آدم!

-من که ازش خوشم مياد!

ماني‌- حالا بازم شانس آورديم که از همين ميخک خوشت مياد! اگه مثلا از کاکتوس خوشت مي‌‌او‌ مد که ديگه واويلا! تا يه سبدش رو بغل ميکرديم که تيکه تيکه ميشديم! حالا چرا اينقدر تند ميري؟!

-خوب راه و شده ديگه!

ماني‌- حداقل آروم تر برو حالا که از اين گلا نمي‌‌ خري نگاشون کنم!

-چقدر حرف ميزني‌ ماني‌!سرم رفت!

ماني‌- ميخک!!! ميخکم گل آخه؟؟ آخه اين تبعه که تو داري؟ تبعت عين گوني‌ خشن! سرشتت عين سمبا دس!

بعد برگشت و بيرونو نگاه کرد

-کاشکي‌ الان ماشين خودم اينجا بود تا تو ماشينو دا شپورت و صندوق عقب رو پر مي‌کردم از اين همه گل! اصلا من نميدونم چرا رفتم دانشگاه رشته? مهندسي‌؟! من بايد يه دکه? گل فروشي باز مي‌کردم! مهندسي عمران به درد امثال تو مي‌خوره که تبعه زمخته! همش بايد با آجر و سيمان و آهن و لوله و عمله و بنا سرو کله بزنين! قربون خدا برم با اين آدماش! خدا جون اين هم آدم بود که تو خلق کردي؟!

خلاصه تا دم داره خونه غرزد!

خونه همون توي زعفرانيه بود و حدود نيم ساعت بعد رسيديم و تا من پيچيدم جلو داره خونه واستادم که از طرف ماني‌ يه دختر حدود بيست يکي‌ دو ساله جلو اومد! ماني‌ هنوز داشت به من غر ميزد و حواسش به اون طرف نبود!من داشتم از اون طرف نگاه مي‌کردم! نشناختمش! فکر کردم ميخواد از پياده رو رد بشه و من جلوش رو گرفتم! داشتم همين جوري نگاش مي‌کردم که ماني‌ گفت:

-حواست کجاست دارم با تو حرف ميزنم!

-يه دختر پشت سرت واستاده!

يه نگاه به من کرد‌و يک لبخند زد

-دروغ ميگي‌ مثل سگ!

-به جون تو

-به جون تو چي‌؟

-يه دختر خانم پشت سرت واستاده!

کم کم لبخندش تبديل به خنده شد و گفت:

-بيشتر ازش بگو!

-خوب برگرد خودت ببين!

-خوب ميدونم داري دروغ ميگي‌ ولي‌ همين روياي دروغ هم برام قشنگه! مخصوصا از زبون تو آدم برفي شنيده بشه!

-عجب خري هستي‌؟!

ماني‌- خوب حالا بقيش رو بگو!

-بقيه ي چيرو؟ يه دختر خانم درست پشت شيشه? ماشين واستاده!

بازم خنديد و گفت:

-موهاش چه رنگيه؟ چي‌ پوشيده؟ خوش کل يا نه؟ بگو ديگه!

يه مرتبه دختر چند بار زد به شيشه که ماني‌ از ترس پريد بغلمو گفت:

- واي خداي مهربون داره چه اتفاقي‌ ميفته؟!

هم خندم گرفته بود هم جلو دختره زشت بود!

-خجالت بکش ماني‌!

همون جور که تو بغل من بود آروم سرشو برگردوند طرف شيشه تا دختررو ديد زود گفت واي لولو پسر عمو جان نزاري اين منو بخور ها! هولش دادم اون طرف شيشه رو دادم پائين. يک دختر بلندو قشنگ بود با يک روسري آبي که مثل شال انداخته بود رو سرش يک روپوش آبي خيلي‌ کم رنگ تنش بود. تا شيشه اومد پائئن سلام کرد. اومدم جوابشو بدم که ماني زود گفت: خواهش مي‌کنم مزاحم نشيد! يک مرتبه من خندم گرفت سرمو انداختم پائئن که دختر بي‌چاره با تعجب گفت: به خدا من قصد مزاحمت ندارم!

ماني- دارين اذيتمون مي‌کنين!

دختر که سرخ شده بود گفت: معذرت مي‌خوام اما من فقط يک پيغام براتون دارم تازه اگه........ ماني- مي‌خواين شماره اي چيزي بهمون بدين؟ من که نمي‌‌گيرم!

دختر- نه به خدا!! يعني‌ من اصلا....... ماني- حالا هل نشو! شماررو نوشتي‌ رو کاغذ يا بايد حفظش کنيم؟ واي که اصلا الان مغزم آمادگي نداره

دختر- شماره نمي‌خوام بدم به خدا! ديدم طفلک الانه که گري ش در بياد زود گفتم: چه فرمايشي دارين خانم؟

آب دهنشو قورت دادو آروم گفت: ببخشين من دنبال آقاي هامون ماني شباهنگ مي‌گردم که با مشخصاتي که بهم دادن فکر کردم شما هستين!

ماني- اگه راست ميگي‌ شماره شناسناممون چنده؟

دختر خندش گرفت زدم تو پهلوي ماني تا خواستم از ماشين پياده شم ماني داد زد گفت: نرو پائين ميخوردت!! اين دفعه دختره غش کرد از خند

پياده شدم رفتم طرفش گفتم: من هامون هستم ايشون پسر عموم ماني... دستشو دراز کرد همون جور که باهم دست ميداد گفت:

حالتون چطوره؟ من رکسانا هستم.

ممنون حال شما چطوره؟

رکسانا- مرسي‌ خوبم هر چند اولش ترسيدم هل شدم!

بايد ببخشيد ماني يک خورده شوخه!

رکسانا- يک خورده؟

امرتونو بفرمايد گفتيد پيغامي براي ما دارين!

برگشت طرف ماني که هنوز تو ماشين نشست بود نگاه کرد من هم به ماني اشاره کردم گفتم:

چرا پياده نميشي‌؟

ماني- ميترسم نميام

رکسانا زد زير خنده يک چشم غره به ماني رفتم که آروم در رو باز کرد پياده شد گفت: من پياده شدم اما اگه پيغامت از اين پيغام‌هاي سر خشک بي‌ روح باشه در ميرم ميرم تو ماشين دوباره!

رکسانا همون جور که ميخنديد گفت: نه! اتفاقا يک پيغام خوبه! فقط اگه مي‌شه بريم يک جاي که کسي‌ نباشه.

کجا مثلا؟

ماني- بريم تو صندوق عقب! هيچ کس توش نيست

من زدم زير خند رکسانا که‌ اشک از چشماش ميومد! يک چپ چپ به ماني نگاه کردم که رکسانا گفت: منظورم بريم جاي که راحت بتونيم صحبت کنيم.

خوب تشريف بيارين منزل!

رکسانا- خونه نه!

-نگران نباشيد!مادرم خونه هستن!

رکسانا- به همين دليل مايل نيستم برم منزلتون!

تا اينو گفت ماني‌ يه لبخند زد و گفت:

-حالا اينقدر محکم حرف نزن! شايد ننه ت رفته باشه خريد!

-زهرمار!

ماني‌- يعني‌ ميگم شايد خونه نباشه!

رکسانا هنوز داشت ميخنديد که گفتم:

-خوب شما بفرمائين کجا بريم!

رکسانا- راستش من اينجا هارو نميش ناسم!فکر کردم شما جايي‌ رو بلدين!ميدونين موضوع مهمي يه!بريم يه جاي خلوت که بتونيم حرف بزنيم!

ماني‌- ميخواين بريم کوه؟!الان هم وسعت هفته است، پرنده تو کوه پر نمي‌‌زنه!

دوباره رکسانا زد زيره خنده و گفت:

-منظورم يه جايي‌ يه که بتونيم بشينيم و حرف بزنيم!

ماني‌- خوب سه تا چارپايه م باخدمون مي‌بريم اون بالا!چطوره؟

اين دفعه من هم زدم زير خنده!خودش که اصلا نمي‌‌خنديد!رکسانا که ديگه حالا اصلا جلوي خودش رو نمي‌‌گرفت و همش داشت ميخنديد و با خنده حرف ميزد!

رکسانا- همينجا‌ها جايي‌ نيس؟

ماني‌- بيست سوالي؟!خوب!اينجا که منظور نظر شو ماست، مي‌شه بفرمائيد که داخل شهره يا خارج از شهر؟ يعني‌ آب و آبادي داره يا خير؟! درضمن وقتش که شد يه راهنمائي م بفرمائيد!

رکسانا- منظورم يه کافي‌ شاپي، چيزيه!

ماني‌- من که کافي‌ شاپي که تو اون خيابون و سه تا چهار راه بالاتر و هفت هشت تا کوچه پايين تره رو نميشناسم! تا حالا پامو اونجا نذاشتم و از اين به بعد نميذارم! مگه اينکه به زور منو ببرن وگر نه خودم تنهايي ناميرم!اين از من!

-حالا موضوع اينقدر مهمه رکسانا خانم؟

رکسانا که سعي‌ ميکرد جلوي خندش رو بگير گفت:

-خيلي‌ مهم هامون خان!

-پس بفرمائيد سوار شين.

داره عقب رو براش وکردم و نشست و خودمم رفتم سوار شدم و ماني‌ نشست.

-کجا بريم ماني‌؟

ماني‌- من که گفتم اينجا هارو بلد نيستم!دنده عقب بگير برو تو اصلي‌.

از رو پول اومدم تو خيابون و رفتم طرف خيابون اصلي‌ و پيچيدم بالا

-خوب!

ماني‌- خوب چي‌؟

-کجاس ديگه؟!

ماني‌- من که نرفتم تاحالا!دومين چهار راه دست چپ!

پيچيدم همون خيابون که ماني‌ گفت و رفتم جلو و پرسيدم:

-کجاس؟

ماني‌- چرا همش از من مي‌پرسي‌؟!جلو اون خونه نگاه دار!

يجا پارک کردم و سه تايي‌ پياده شديم و به ماني‌ گفتم:

-اينجا که کافي‌ شاپ نيس!

ماني‌- آره ولي‌ قراره چند ساله ديگه يکي‌ اينجا بسازن!

-الان وقت شوخي‌ يه؟

ماني‌- برو جلو همون خونه هه زنگ بزن ديگه!

-اون خونه؟

ماني‌- آره بابا!

رفتيم جلو يه خونه و وايساديم و يه نگاه به ماني‌ کردم و زنگش رو زدم.يه مردي آيفون رو جواب داد. از اين آيفون تصويري ا بود. گوشي ش رو ورداشت و گفت:

-سلام آقا ماني‌! بفرمائين!

بعد دارو وا کرد يه نگاه به ماني‌ کردمو گفتم:

-هيچ کس تورو هيچ جا نميشناسه!

ماني_ بده حالا کارت رو راه انداختم؟

رکسانا خنديد و ماهام کنار وايستاديم تا اول اون رفت تو و بعدشم من و ماني. يه خونه بزرگ بود با يه حياط پرگل و با صفا. تو خونه رو خيلي قشنگ و شيک درست کرده بودن و ميزو صندلي چيده بودن. توشم پر بود از دختر و پسرا يه موزيک قشنگ م پخش ميشد. تا وارد شديم يه دختر خانم که گويا اونجا گارسن بود اومد جلو و با ماني سلام و عليک و احوالپرسي کرد و ماها رو برد سر يه ميز و سه تايي نشستيم و سه تا نسکافه سفارش داديم که رکسانا دور و ورش رو نگاه کرد و گفت:

_فکر نمي کردم يه همچين جاهايي م وجود داشته باشه!

ماني_ منم فکر نمي کردم ! همينجوري الکي اين خونه رو نشون دادم اما از اونجا که بخت اين هامون مثل تير چراغ برق بلنده و دلشم پاکه، زد کافي شاپ از کار دراومد!

رکسانا خنديد و گفت:

_ دقيقا همونجور که در مورد شما بهم گفته بودن هستين!

ماني_ببخشين در مورد من چيا به شما گفتن؟

رکسانا_ اينکه شوخ و سرزنده اين و کمي ام......

ماني_ ديگه بقيه ش رو کاري نداشته باشين ! يعني بقيه ش بي اهميته!

رکسانا زد زير خنده و بقيه حرفش رو نگفت

ماني_ ببخشين در مورد اين هامون چي گفتن؟

رکسانا_ جدي و يه خرده م .......

بازم بقيه حرفش رو نگفت که ماني شروع کرد

_ يه خرده نه و خيلي اخلاق بد! داراي يه طيعت بيجان! در واقع تشکيل شده از چهار تا استخون و سي چهل کيلو ماهيچه که يه روح بيجان مثل آجر قزاقي احاطه اش کرده!

رکسانا که مي خنديد گفت :

نه به خدا ! اونطوري بهم در مورد ايشون نگفتن!

ماني_ خانم باوربفرمائين اين بشر يه خصوصيات اخلاقي داره که تو تير آهن پيدا نمي شه ! انقدر اين پسر خشک و بي روحه که اگه صد سال تو جنگلاي شمال بکاريمش ، يه برگ ازش سبز نمي شه ! هيزم خشک پيش اين ، گل هميشه بهاره! از اخلاق چي براتون بگم که باور کنين؟! هنر پيشه مرد مورد علاقه اش آرنولده ! هنر پيشه زن مورد علاقه اش اون پيرزن س که هميشه تو نقشاي جادوگر بازي ميکنه! رنگ مورد علاقه اش سورما هي مايل به سياهه! ماشين اسپرت ش بنز خاوره ! فقط فيلماي جنگي و بکش بکش ! غذاي مورد علاقه ش که هميشه تو رستورانا سفارش مي ده کباب قفقازيه ! الانم جلو شما ملاحظه کرد و نسکافه سفارش داد ! اگه شما نبودين الان اينجا نون چايي سفارش مي داد ! شما نمي دونين من چي از دست اين مي کشم!

اون مي گفت و رکسانا مي خنديد!

ماني _به خدا انگار صد ساله که شما رو مي شناسم رکسانا خانم !

رکسانا_ خيلي ممنون !

ماني_ ببخشين ، شما غير از خودتون خواهر ديگه م دارين؟

رکسانا_ نه ندارم!

ماني _ خدا شما رو به پدر و مادرتون ببخشه.

رکسانا _ مرسي

ماني_ داشتم مي گفتم ، گل مورد علاقه ش ميخکه ! باور ميکنين؟!

رکسانا _ جدي ؟! اتفاقا منم از ميخک خوشم مي آد!

ماني_ يعني در واقع هميشه بهش مي گم يعني يه ساعت پيش بهش مي گفتم که پسر ، تنها چيزي که حيات ترو به اين دنيا متصل کرده همين علاقه گل ميخکه! چقدر اين گل ميخک زيبا و قشنگه ! من هميشه صبح به صبح مي رم دم اين گلفروشي آ و از پشت شيشه به اين گلاي ميخک نيگاه مي کنم ! واقعا شاهکاره طبيعته ! مي شه گفت از گل خر زهره م خوشبوتره!

يه چپ چپ بهش نگاه کردم و به رکسانا گفتم :

_ خب بهتره صحبت مون رو شروع کنيم . حتما موضوع خيلي مهمي يه که خواستين اينجا در موردش حرف بزنيم!

ماني_ حالا زيادم مهم نبود ،مهم نيست! مهم اينه که ما سه تايي خوش و خرم اينجائيم!

تو همين موقع دختر خانم برامون نسکافه ها رو آورد و گذاشت جلومون و بعدش يه مرد که انگار صاحب اونجا بود اومد و با ماني يه سلام و احوالپرسي گرم کرد و يه کاغذ که چند تا شماره روش بود داد بهش و گفت :

_ آقا ماني اينا رو چند تا از بچه ه دادن که بدم به شما.

ماني زود ازش گرفت و گذاشت جيبش و وقتي يارو رفت به رکسانا گفت:

_ چقدر اين رفقا لطف دارن! شماره مي دن که بهشون زنگ بزنم که از حال همديگه با خبر باشيم ! خدا حفظ شون کنه! داشتم مي گفتم ، خواننده مورد علاقه ش ام کلثومه! اين نوارش رو ميذاره و همچين ازش لذت مي بره که نگو!

با پا زدم به پاش و رو به رکسانا گفتم :

_ ما سراپا گوش هستيم رکسانا خانم !

يه خرده نسکافه خورد و گفت:

_ من از طرف عمه تون براتون پيغام آوردم.

_ عمه مون؟!

سرش رو تکون داد که گفتم :

_حدش مي زدم شما ماها رو اشتباه گرفتين ! ما اصلا عمع نداريم1

رکسانا _ چرا دارين!

_رکسانا خانم پدراي ما اصلا خواهر نداشتن!

ماني_ حالا عجله نکن هامون جون ! ادم وقت يه عمه مفت پيدا مي کنه که نميندازدش دور! يه عمع يه گوشه باشه ! چه اشکالي داره؟ جاي کسي رو که تنگ نکرده ! ببخشي رکسانا خانم ، شما که اطلاعات وسيع و جامعي از شجره نامه ما دراين مي شه بفرمائين آيا ما دختر عمع داريم يا خير؟

رکسانا _ تقريبا

ماني_ يعني چي ؟ مگه ادم مي شه تقريبا دختر عمع داشته باشه؟!

رکسانا _ آخه چه جوري براتون بگم ؟!

ماني_ خودم فهميدم ! وقتي آدم بعد بيست و هفت هشت سال يه عمه پيدا مي کنه ، اين عمه مي شه يه عمع تقريبي ! خب دخترشم مي شه يه دختر عمه تقريبي ديگه ! حالا بفرمائين ما چند عمع و دختر عمع داريم؟ در ضمن بفرمائين ما بايد در کنار اينا ، رو چند تا شوهر عمه حساب کنيم؟ و ايا ما بايد وجود پسر عمه رو هم تحمل کنيم يا خير ؟چنانچه پسر عمه اي هم وجود داره آيا غيرتي يا بي غيرت ؟! رو خواهرش تعصب خاصي داره يا خير؟( هر پاسخ صحيح 1 نمره)

رکسانا فقط داشت ميخنديد

-رکسانا خانم شوخي‌ تون گرفته؟!

رکسانا- نه بخدا هامون خان!آقا ماني‌ چيزاي با نمک ميگن و من هم خندم مي‌‌گيره!ولي‌ حقيقت رو بهتون گفتم! شما يه عمه داريد

-آخه اين عمه چطوري يه مرتبه به وجود اومده؟

ماني‌- به نظر من اين سوال يه سوال بي‌ تربيتي‌ يه!اولا عمه يا هر انسان ديگه يه مرتبه به وجود نمياد!حالا مي‌ خوات عمه باشه يا هر کس ديگه! در ثاني‌ تو مرده گنده هنوز نمي‌‌دوني عمه چه جوري به وجود مياد؟!

-تو ميدوني‌ چه جوري يه مرتبه پيداش شده؟!

ماني‌- من نميدونم چه جوري يه مرتبه پيداش شده ولي‌ ميدونم که چه جوري به وجود اومده!

-اه...!بذار ببينم موضوع چيه!رکسانا خانم مي‌شه بيشتر توضيح بدين؟!

رکسانا- من فقط بايد يه پيغامي رو به شما برسونم!

-خوب پيغام چيه؟

رکسانا- عمه تون گفتن، يعني‌ ببخشيد من فقط اون پيغام رو تکرار مي‌کنم!عمه تون اگر شما دوتا برادر زاده غيرت دارين به داده عمه تون برسين!

برگشتم طرف ماني‌ که ساکت شده بود و داشت به رکسانا نگاه ميکرد و گفتم:

-تو چي‌ ميگي‌؟

همون جور که داشت به رکسانا نگاه ميکرد گفت:

-ميدونم که رکسانا خانوم دروغ نمي‌‌گه! ولي‌ داستان خيلي‌ عجيبه!

-رکسانا خانم شما چه نسبتي با عمه ي من يا ما دارين؟

ماني‌- نکنه يمرتب بگي‌ که تقريبا خواهر مني که اصلا حوصلشو ندارم!

رکسانا که ميخنديد گفت:

-نه من خواهر هيچ کدوم از شما‌ها نيستم!من دانشجو هستم.عمه خانوم لطف کردن يه اتاق تو خونشون به من دادن.

ماني‌- ببخشيد رکسانا خانم عمه خانم ما چند تا از اين لطفا کردن؟ يعني‌ چند تا مثل شما‌ها اونجا اتاق دارن؟

رکسانا- ما سه نفريم.

ماني‌- پس عمه م پانسيون وا کردن!

رکسانا- ايشون پولي‌ از ما نمي‌‌گيران!

ماني‌- اون وقت مي‌‌گان من به کي‌ رفتم!خوب به عمه م رفتم ديگه!من هم هيچ وقت از دختر خانوما پول نميگيرم!

يه نگاه به رکسانا کردم و گفتم:

-حالا ما يعني‌ بايد چيکار کنيم؟

رکسانا- ببخشيد اما من فقط پيغام ايشون رو به شما دادم.ديگه خودتون ميدونين!

بر گشتم به ماني‌ نگاه کردم که گفت:

-رکسانا خانوم به عمه مون پيغام بدين که از اين هندونه‌ها زير بغل ما جا نميگيرد ولي‌ حتما بهش سر مي‌زنيم!

رکسانا- چرا الان نمي‌‌ايين؟من دارم ميرم اونجا!خوب شما م با من بياين!اون پيرزن رو خوشحال مي‌کنين!خيلي‌ افسردس!زن واقعا خوب و مهربونيه!خواهش مي‌کنم بياييد!

تو چشماش نگاه کردم.هم چين صادقانه حرف ميزد که به دلم مي‌‌شست!

-ماني‌ يه زنگ بزن بابا انا! يه بهونه‌اي براشون بيار!

ماني‌- خونه عمه مون کجاست؟

رکسانا- گيشا.

از جام بلند شدم و گفتم:

-بريم رکسانا خانوم.

رکسانا- ميايين؟

-عمه پيغام رسانه خوبي‌ رو انتخاب کرده!آره همين الان با هم ديگه ميريم هر چند که هنوز فکر مي‌کنم يا اشتباه شده يه اينکه مساله? ديگه‌اي تو کاره!در هر صورت ما عمه نداريم اما چون موضوع براي خودمون هم جالب شده با‌هاتون مياييم.

سه تايي بلند شديم و از کافي شاپ اومديم بيرون. ماني يه تلفن به خونه زد و برنامه رو جور کرد و سوار ماشين شديم و راه افتاديم طرف گيشا.

تقريبا نيم ساعت بعد تو گيشا بوديم و رکسانا يه کوچه رو بهمون نشون داد که رفتيم توش و جلو يه خونه دو طبقه واستاديم. خونه نسبتا قديمي بود. سه تايي پياده شديم و رفتيم طرف حونه و رکسانا زنگ زد و در وا شد و رفتيم تو.خونه شمالي بود. از حياطش که کوچيک اما با صفا بود رد شديم و از چند تا پله رفتيم بالا که در راهرو وا شد و دو تا دختر ديگه اومدن بيرون و سلام کردن. تا ماني چشمش بهشون افتاد با يه حالت غمگين گفت:

- سلام عمه هاي خوبم! الهي پيش مرگتون بشم! خدا رو صد هزار مرتبه شکر که ماها رو بهم رسوند! دلم براتون يه ذره شده بود! تو رو خدا بذارين بعد از اين همه سال دوري بغلتون کنم! شماها بوي بابامو مي دين!

« اينو و گفت و رفت طرف شون که دو تايي زدن زير خنده و رکسانا گفت: »

- ماني خان اينا دوستاي من هستن! عمه خانوم ايشون هستن!

« از همونجا پشت شيشه ي يکي از اتاقا رو نشون داد. من و مان دو تايي برگشتيم طرف اون ور!

يه خانم پير پشت شيشه ي قدي يه اتاق واستاده بود و به يه عصا تکيه داده بود و داشت به ما نگاه مي کرد!

هر دو ساکت شديم و به اون خانم نگاه کرديم! موضوع انگار جدي جدي بود! صورت اون خانم شباهت زيادي به عموم، پدر ماني داشت! هر دومون جا خورده بوديم! شايد حدود سي ثانيه تو همون حالت بوديم که يه مرتبه ماني برگشت طره همون دو تا دختر و گفت:

- شما اشتباه نمي کنين؟! من فکر کنم شما دو تا عمه مائين! به سن و سال اون خانم نمي خوره که عمه ما باشه! حالا ديگه خودتونو لوس نکنين و بياين جلو و برادر زاده تونو بغل کنين!

« دخترا دوباره زدن زير خنده و رکسانا اومد جلو و گفت: »

- معرفي مي کنم، مريم و سارا، دوستاي من!

« ماني با دلخوري با دو تايي شون دست داد و گفت:»

- ولي من هنوز احساس مي کنم که يه اشتباهي رخ داده! مي گم آ رکسانا خانم! من وقتي بچه بودم از مامانم يه مرتبه شنيدم که يه خاله اي داشتم که وقتي بيست و يکي دو سالش بوده گم شده! ممکنه مثلا يکي از اين دو تا دختر خانم خاله ي گم شده ي من باشن؟

« رکسانا که مي خنديد گفت:»

- فکر نکنم ماني خان! احتمالا خاله گم شده شما الان بايد حدودا پنجاه سالشون باشه!

ماني - نه اصلا اينطور نيس! خاله من بيست و يه سالش بوده که گم شده! الانم براي من همون بيست و يه سال درسته!

« همونجور که به حرفهاي ماني گوش مي دادم، چشمم به اون خانم پير بود. اونم داشت منو نگاه مي کرد! صورتش خيلي برام آشنا بود! اما نمي دونستم کجا ديدمش! تو همين موقع رکسانا ا.مد جلو من و گفت:»

- هامون خان نمي فرمائين تو؟

« يه نگاه بهش کردم و رفتم طرف راهرو، دو تا دخترا رفتن کنار و من رفتم تو ساختمون و از راهرو گذشتم و رسيدم جلو يه در که يه مرتبه همون خانم پير در رو وا کرد و يه لبخند زد و گفت:»

- تو هاموني؟

« سرم رو تکون دادم که گفت:»

- شکل پدرتي!

« فقط نگاهش کردم که ماني رسيد پشت سرم و تا اون خانم رو ديد يواش در گوشم گفت:»

- عمه مونبازيکن بيس باله! چه چوبي دستشه!

« اون خانم شنيد و خنديدو گفت:»

- تو هم ماني هستي! درست مثل پدرت!

ماني - سلام عمه جون! يه دونه از اين دختر عمه هارو بده که کار داريم و بايد بريم! بعدا سر فرصت مي آئيم واسه ديدار و ماچ و بوسه !

« با آرنج زدم تو پهلوش! اون خانم شروع کرد به خنديدن و از جلو در رفت کنار و گفت:»

- بيائين تو، هر چند خيلي ديره اما بازم خوبه!

ماني - عمه خانم اگه ديره مي خواين ما الان بريم فردا بيائيم؟ اصلا شما خسته اين، تشريف ببرين تو اتاقتون استراحت کنين، منم با اين دختر خانما، ته و توي قضيه رو در مي آرم و نتيجه رو فردا به اطلاع شما مي رسونم! چطوره؟

عمه خانم - بيا برو تو پدر سوخته ي بي حيا!

ماني - اِ.... ! عمه خانم نرسيده شوخي؟

« آروم رفتم تو و ماني م دنبالم اومد و رکسانا و مريم و سارا م اومدن و رکسانا رفت جلو و در مهمونخونه رو وا کرد و همه رفتيم تو و نشستيم و خودش رفت بيرون و يه دقيقه بعد با يه سيني چايي برگشت. تو اين يه دقيقه، من يه لحظه به مريم و سارا و يه لحظه به اون خانم نگاه مي کردم. رکسانا با سيني چايي اومد جلومون و تعارف کرد و به مريم يه اشاره کرد که اونم بلند شد و رفت بيرون و کمي بعد با سبد ميوه و زير دستي برگشت و سبد ميوه رو گرفت جلو من و گفت:»

- بفرمائين هامون خان.

- ممنون ميل ندارم.

مريم - اگه سخت تونه خودم براتون پوست بکنم!؟

« يه نگاه بهش کردم که خنده از رو لبش رفت و کمي خودشو جمع و جور کرد که ماني آروم بهش گفت:»

- هاپو عصباني!

« يه مرتبه اون خانم و دخترا زدن زير خنده! يه چپ چپ بهش نگاه کردم که آروم گفت:»

- چته عين برج زهر مار! خدا يه عمه بهمون داده با سه تا تقريبا دختر عمه! ديگه چي مي خواي؟!

« پاکت سيگار رو درآوردم و به اون خانم گفتم:»

- اجازه هست اينجا سيگار بکشم؟

عمه خانم - سيگار چيز خوبي نيس آ!

- پس مي رم بيرون مي کشم.

« تا اومدم بلند بشم که گفت:»

- نگفتم اينجا سيگار نکش! گفتم چيز خوبي نيس! حالا يه دونه م به من بده!

چه بهشم زود بر مي خوره!

« بلند شدم و بهش تعارف کردم. يکي برداشت و براش روشن کردم و دو تام براي خودم و ماني روشن کردم. اومدم بدم بهش که ديدم با چشم داره يه جا رو نشون مي ده! برگشتم طرف اونجايي رو که نشون مي داد نگاه کردم که ديدم سر بخاري اتاق، چند تا قاب عکس کوچيکه! دوباره برگشتم طرف ماني که يه مرتبه انگار تصوير عکس آ تو ذهنم جا افتاد! رفتم جلوتر که ديدم انگار هيچ اشتباهي پيش نيومده!

چهار تا عکس تو قاب روي بخاري اتاق بود. همه قديمي و زرد شده! تو دو تا شون عکس دو تا پسر بچه و يه دختر بزرگتر بود! عکس اون دو تا پسر بچه رو کاملا مي شناختم! پدرم و عموم!

دو تا عکس ديگه که سه تايي بود. عکس پدر بزرگم و يه زن و همون دختر بچه بود!

برگشتم طرف اون خانم که با يه لبخند گفت:

- شناختي؟

- عکس پدرمو عمومه!

عمه خانم - اون دخترم که منم!

« يه نگاه ديگه به عکسا کردم و سيگار ماني رو بهش دادم و گفتم:»

- زياد معلوم نيس!

عمه خانم - اون يکي آ چي؟! عکس پدر بزرگت رو که مي شناسي؟!

« ديگه اين يکي قابل انکار نبود!»

- يعني شما عمه ي ما هستين؟

عمه خانم - آره پسر جون! هيچ دروغي در کار نيس!

- پس تا حالا کجا بودين؟ چرا تا حالا پدرامون در مورد شما چيزي به ما نگفتن؟!

عمه خانم نگاهي به رکسانا کرد که اونم يه اشاره به مريم و سارا کرد و سه تايي از جاشون بلند شدند و از اتاق رفتن بيرون.»

عمه خانم - حالا چايي تون رو بخورين تا کم کم حالي تون کنم!

« چايي آمون رو ورداشتيم و کمي ازش خورديم که گفت:»

-آخرين بار که ديدمتون دو سه ماه پيش بود!

-کجا؟

عمّه خانم- درست دم خونه تون! تاحالا دو سه بار اومدم دم خونه تون و برادرامو ديدم!

-چطور پي دامون کردين؟

عمّه خانم- بابا‌هاتون عدم‌هاي کوچيکي نيستن که نشه پيداشون کرد! اونم با اون کارخانه? بزرگ و معروف!

-حالا چرا خواستين پيدامون کنين؟

عمّه خانوم- داستانش خيلي‌ طولانيه! بايد سر فرصت براتون تعريف کنم!

-ولي‌ بايد ما بدونيم!

عمّه خانوم- آره ولي‌ شما رو براي يه چيز ديگه خواستم! يعني‌ براي يه کمک! راستش اولش براي کمک اما تا پاتون رو گذاشتين تو اين خونه، يه مرتبه يه احساس دلگرمي‌ و پشت گرمي‌ بهم دست داد! احساس کردم که ديگه تنها و بيکس نيستم! يعني‌ هرکسي دوتا جوون مثل شماها برادرزادش باشن ديگه بيکس نيست!

-ممنون چه کمکي‌ از دست ما بر مياد؟ مشکله مالي دارين؟

عمّه خانوم- دخترم! دخترم رو برام بيارين!

منو ماني يه نگاه به همديگه کرديم که ماني گفت:

-از خونه فرار کرده؟

عمّه خانوم- تقريبا

ماني- تقريبا فرار کرده؟ يعني‌ نصف روز خونه ست نصف روز فرار مي‌کنه؟

عمّه خنديد و گفت:

-ا زم قهر کرده.دوسالي مي‌شه!

ماني- دوساله که قهر کرده حالا به فکرش افتادين؟

عمّه خانوم- ازش خبر داشتم! يه اتاق توي خونه يه خوب و مطمئن اجاره کرده بود و زندگيش رو مي‌‌کرد! گفتم کمي‌ که بگذره و آروم تر بشه ميرم سراغش و برش ميگردونم اما اشتباه مي‌کردم!

ماني- ازدواج نکرده؟

عمّه خانم- نه!

ماني‌- چند ساليش هست حالا؟

عمّه خانم- حدود بيست دو و سه سالشه.

من و ماني‌ يه نگاه به همديگه کرديم و ماني‌ گفت:

ببخشيد عمّه خانم، شما چند سالته؟

عمّه خانم- دورور هشتاد، هشتاد خرده آي.

ماني‌- ماشالا! روغن کرمونشاهي اينه ها!هزار الله اکبر! يعني‌ حدودا شصت سالتون که بود اين گيس گلابتون رو به دنيا آوردين؟! دستتون درد نکنه! زن ايراني‌ رو رسفيد کردين!

عمّه خنديد و گفت:

-دختر خودم نيست!آوردمش و بزرگش کردم!همين و که فهميد گذاشت رفت!

-بهش نگفته بودين؟

عمّه خانم- نه!

-چرا؟

عمّه خانم- خرييت!

ماني‌- دور از جون شما اما خودش چه جوري فهميد؟

عمّه خانم- يه پدر سوخته بش گفت! يه آدم شار لاتن!

-باهاتون دشمني داشت؟

عمّه خانم- کم کم همه رو براتون ميگم.

ماني‌- عکسي‌ چيزي ازش ندارين؟

عمّه خانم- شما حتما ميشناسينش!

ماني‌- ما؟ بجون عمّه خانم من يکي‌ که تو اين دوساله توبه کردم و همش تو خونه وره دل بابام بودم! هرکسي هم هرچيزي بهتون گفت از سر دشمني بوده!ميگين نه اين هامون شاهد!

عمّه خانم-‌اي پدر سوخته!

ماني‌- يعني‌ شما ميفرمايين ما به عمّه مون خيانت مي‌کنيم؟! يعني‌ ما ا دم‌هايي‌ هستيم که بريم و دختر عمّه مون رو فريم بديم؟! اصلا به قيافه? ما مي‌خوره که يه هم چين ا دم‌هايي‌ باشيم؟!

عمه نگاهش کرد و بهش خنديد كه ماني گفت:

-فرمودين دو سال؟

عمه سرش رو تکون داد

ماني- ببخشيد اسم دختر عمه جون فريباست؟

عمه خانوم- نه.

ماني خنديد و آروم گفت:

-بيتا؟

عمه بازم خنديد و گفت:

-نه.

ماني بازم با خنده گفت:

-صحرا؟شهره؟آزيتا؟ليدا؟پانته ا؟ويولت؟

عمه خانم- هيچ کدوم نيست!

ماني- خوب، الحمدلله ي سالش كه هيچي! بخير گذشت!

عمه م خنديد و آروم از جاش بلند شد و رفت از اتاق بيرون و ي لحضه بعد با ي مجله برگشت و مجله رو گذاشت جلو ما!من ماني يه نگاه به مجله کرديم.يه مجله جدول بود! ماني ورش داشت همين جوري ورق زد و بعد رويه صفحه نگه داشت و يه نگاه بهش کرد.

-خوب! احتمالا راحت ميشه پيداش کرد!

يه نگاه به لاي مجله کردم!فکر کردم عکس ي چيز ديگه ي از دختر عمه موون لاي مجلس كه ماني گفت:

-شروع ميکنيم ! از از نوشت هاي زند ياد جلال احمد؟هفت حرف!

-چي؟

ماني- از مشتقات نفت؟ سه حرف!ببخشين عمه جون! اسم دختر عمه موون رمز جدول؟

عمه م خوانيد و گفت:

-رو جلدش رو نگاه کنين!

ي نگاه با تعجب به عمه م کردم و مجله رو از دست ماني كه اونم به عمه م مت شده بود گرفتم و عکسه رو جلد رو نگاه کردم!باورم نميشود!

دوبار به عمه م نگاه کردم! يه لحضه بعد گفتم:

-ايشون دختر عمه ما هستن؟

ماني مجله رو از دستم گرفت و يه نگاه بهش کرد گفت:

-ا ا ا ا...! پس ما تاحالا بيخودي پول بليط سينما رو ميداديم!

مجله رو دوبار از دستش گرفتم و نگاه کردم! رويه جلد عکسه ..... خانوم بود كه همين چند وقت پيش توي يه فيلم بازي کرده بود! دختر قشنگي بود! چشم و مو مشکي و خيلي خوش تيپ! اتفاقا به خاطره قشنگيش، با همون يه فيلم گل کرده بود !

مجله رو گذاشتم رويه ميز و به عمه خانم گفتم:

-اسمش همين .... كه باهاش معروف شد؟

عمه خانوم- نه! اسمش ترمه اس! وقتي فهميد كه دختر من نيست رفت وبراي خودش يه شناسنامه ديگه گرفت!يعني به نام پدرش شناس نام گرفت! اسمش رو هم عوض کرد اينو رو خودش گذاشت!

ماني- اسم خودش كه قشنگ تر بود!

عمه خانم- ديگه؟!

ماني- هلاکه هنر پيشگي به دهانش مزه کرده و معروف شد؟!مگه ميآد؟!

عمه خانوم- نميخوام ديگه بازي کنه!

-چرا؟!

عمه خانوم- بعدا بهتون ميگم!

-اگه نخواست بياد چي؟

عمه خانم- ميخواد!حتما ميآد!فقط بايد کمکش کرد!

-ماها رو ميشناسه؟

عمه خانوم- براش از برادرم گفتم. ميدونه كه برادر هام هرکدوم يه پسر دارن. همين.

ماني-آدرسي چيزي ازش دارين؟

عمه خانوم- خونه جديدش رو نه ولي امشب فيلمبر داري داره!

-کجا؟

عمه خانوم- است ? بعد از نصفه شب توخيابون....

تو همين موقع در اتاق واشد و رکسانا با ي سينه چايي ديگه امد تو و تعارف کرد كه عمه خانوم گفت:

-رکسانا همه چيز رو ميدونه خدا حفظش کنه خيلي برام کمکه!

رکسانا- اختيار دارين!کاري نکردم!

-ترمه خانم تحصيل کردن؟

عمه خانم- آره!دانشگاهش رو تمام کرده!

رکسانا سيني رو گذاشت رويه ميز و خودشم نشست. چايي موون رو خورديم كه گفتم:

-خوب اگه اجازه بدين رفع زحمت کنيم!

عمه خانوم- حالا كه زود!

-از صبح كه از خونه اومديم بيرون هنوز بر نگشتيم!دلشون شور ميزنه!

اينو گفتم و بلند شدم ماني م بلند شد و يه خداحافظي معمولي کرديم و از اتاق اومديم بيرون.دم در راهرو عمه م گفت:

-هامون!

برگشتم طرفش.

عمه خانم- کمکم ميکنين؟

-سعي ميکنيم.

زد زيره گريه و گفت:

-اگه شما ها کاري برام نکنين،ديگه کسي رو ندارم!اگه قرار باشه برگرده فقط شما ها ميتونين برش گردونين!

ماني- مگه کسه ديگه ي ام رفته دنبالش؟

اشک هاشو پاک کردوگفت:

-دوبار خودم،يه بار هام رکسانا با مريم اينا!

دوبار شروع کرد به گريه کردن ماني رفت جلو و پيشونيش رو مکه کرد و گفت:

-غصه نخورين!خدا بزرگه!

دوبار زيره لب يه خداحافظي کردم و رفتم تو راهرو و رفتم تو حياط ماني و رکسانا پشت سرم امدن تو حياط كه رسيديم ماني به رکسانا گفت:

-شما با اين دختر عمه ما حرف زدين؟

رکسانا- آره.

ماني- چه جور دختريه؟

رکسانا- دختر خوبييه!

ماني- دوخت خانوما همه خوبان اما ميخوام بدونم از اناس كه خودش رو ميگيره؟

رکسانا خنديد و گفت:

-خوب الان ديگه ترمه خانوم هنر پيشه هستن!طبيان يه مقدار رهايي شون عوض شده!

ماني- خوب فهميدم! ديگه نميخواد بگي!رفتي اينجا تلفن دارين؟

رکسانا- الان شماره رو براتون مي نويسم مي ارم !

ماني- نميخواد! همين بگين ميزنم تو موبيل!

رکسانا شماره خونه رو به ماني داد و ماني شماره موبايلش رو به رکسانا داد و ازش خداحافظي کرديم و اومديم از خونه بيرون و سوره ماشين شديم و حرکت کرديم.

تا وسطاي پارک وي هيچ کدوم چيزي نگفتيم كه يه مرتبه ماني گفت:

-چرا از ما اين جريان رو پنهون کردن؟

-نميدونم!

ماني- فکر کنم عمه موون جوون كه بوده يه خورده شيطوني کرده و از بهشت روند شده!

-نبايد در موردش اينطوري حرف بزني!هرچي باشه عمه مونه!

ماني-شيطوني كه يه خورده اشکالي نداره!

-حالا چه جوري برش گردونيم؟

ماني-کاري نداره يه شايعه براش درست ميکنيم و ميزنن از عالمه هنر بيرونش ميکنن!

- اين يکي ديگه شوخي نيست ! کار سختيه !

ماني – خدا بزرگه !

(( نيم ساعت بعد رسيديم خونه . پدرم و عموم و مادرم داشتن نهار مي خوردن . تا رسيديم شروع کردن به غر زدن که تا حالا کجا بودين و چرا موبايل تون خاموش بوده !

سلام کرديم و دو تايي رفتيم لباسامونو عوض کرديم و دست و صورتمونو شستيم و اومديم سر ميز نهار . مادرم برامون غذا کشيده بود . ماني شروع کرد به خوردن که عموم بهش گفت ))

- کجا بودين تا حالا ؟!

ماني – اسير همشير? شما !

(( يه مرتبه پدرم و عموم و مادرم دست از غذا کشيدن و مات به من و ماني نگاه کردن ! شايد حدود سي ثانيه ، يه دقيقه فقط نگامون مي کردن ! بعدش عموم گفت ))

- باز چرت و پرت گفتي پسر ؟ !

- نه عمو جون ! راست ميگه !

پدرم – يعني چي ؟ !

- عمه مون فرستاده بود دنبالمون ! ماهام رفتيم اونجا !

(( پدرم بلند شد و يه سيگار روشن کرد و دوباره برگشت سر ميز و گفت ))

- خب ؟

- هيچي ديگه ! رفتيم خونش ! گيشا !

پدرم – خب ! ؟

ماني – مي خواست ما رو ببينه و باهامون حرف بزنه !

(( تا ماني اينو گفت درم از جاش بلند شد و رفت تو حياط ! عمومم دنبالش رفت ! يه نگاه به ماني کردم که بلند شد دنبالشون رفت و يه دقيق? بعد برگشت و گفت ))

- دوتا داداشا سر گذاشتن به بيابون !

- چي ؟!

ماني – سوار ماشين شدن و رفتن !

(( برگشتم طرف مادرم و گفتم ))

- جريان چيه ؟!

مادرم – چي بگم آخه ؟!

ماني – بگو عزيز ؟ ما که امروز فردا همه چيز رو ميفهميم !

(( ماني مادرم رو عزيز صدا مي کرد . مادرم يه لحظه مکث کرد و بعدش گفت ))

- پدراتون يه خواهر داشتن که باهاشون ناتني بوده ! گويا از خونه فرار مي کنه و پدر بزرگ تون هم از ارث و همه چيز محرومش مي کنه ! من فقط همين رو مي دونم !

- اسم اين خانم چيه ؟

مادرم – اسم عمه تون ؟

(( سرمو تکون دادم که گفت ))

- ليا .

- ليا ؟!

ماني – اين چه اسميه ؟!

مادرم – آخه مادرش ايراني نبوده !

- براي چي پدر زرگ اين کارو مي کنه ؟

مادرم – آخه اون وقتا که مثل حالا نبوده ! فرار از خونه مثل يه گناه بوده ! اونم براي دختر!

- پدر اينا چي ؟

مادرم – پدرت و عموت اون موقع ها خيلي کوچک بودن ! خب وقتي باباشون ليا رو طرد مي کنه ، اونا چيکار مي خواستن بکنن ؟! بعدشم همش تو خونه ازش بد مي گفته و نفرينش مي کرده ! کم کم اين مسئله تو روحي? اينام اثر مي کنه و از خواهرشون متنفر مي شن ! گويا بابابزرگ تون تا آخر عمرش سر حرفش بوده و از اينا قول گرفته اسم ليا رو هم نيارن . غذا تونو بخورين ! از دهن افتاد !

- من اشتها ندارم !

ماني – اما من دارم !

(( شروع کرد به خوردن غذاش که مادرم زري خانم رو صدا کرد و گفت ))

33

- زري خانم ! بيا غذاي اين بچه رو ببر گرم کن ! يخ کرد !

ماني – خوبه عزيز ! خوردمش تموم شد !

(( يه نگاه بهش کردم . داشت تند و تند غذاشو مي خورد ! بهش گفتم ))

- زودتر بخور کارت دارم .

(( بشقابش تموم شد و دوباره براي خودش غذا کشيد ! ))

- چه خبرته ؟! از سال قحطي اومدي ؟!

مادرم – بزار بخوره بچم ! چکارش داري ؟

- مادر شما عمه ليا رو ديدين ؟

مادرم – نه مادر ! اصلا جرات نداشتم اسمش رو جلو پدرت بيارم !

- انقدر از دستش ناراحته ؟!

مادرم – چه مي دونم والا !

(( برگشتم به ماني نگاه کردم . بشقاب دومش رو هم تموم کرد و شروع کرد دوباره غذا کشيدن !

- مي خواي ماني زنگ بزنم يه پرس چلو کباب برات بيارن ؟!

ماني – نه ! غذا هس ! چلو کباب براي چي ؟

- داري خودکشي مي کني ؟ راه هاي ساده تري م هس آ !

مادرم – ولش کن بزار غذاش رو بخوره !

(( از تو جيبم يه سيگار در آوردم و روشن کردم که مادرم گفت ))

- الان يه مرتبه پدرت اينا بر مي گردن آ !

(( من و ماني جلو پدرم و عموم سيگار نمي کشيديم . ))

مادرم – چيه مادر اين سيگار ؟! جز سرطان چيز ديگه م داره ؟!

(( داشتم با خودم فکر مي کردم . يه آن برگشتم طرف ماني . سومين بشقابشم تموم کرد و شروع کرد به سالاد کشيدن !

- ماني ! خدا شاهده ممکنه اتفاقي برات بيفته ها ! حداقل به معده ت رحم کن !

ماني – سالاد غذا رو حضم مي کنه .

- سالاد يه بشقاب غذا رو حضم مي کنه ! تکليف اون دو تا بشقاب ديگه رو کي روشن مي کنه ؟

ماني- الان بعد از اين،دسر كه خوردم،خودش تکليف اون دوتا ديگه رو روشن ميکنه!

از دستش حرصم گرفت و از جام بلند شدم و دستش رو گرفتم و کشيدم!

همون جور كه از جاش بلند ميشد ي تيکه نون از رو ميز واردش و گفت:

-چرا همچين ميکني؟!

-دارم از مرگ نجاتت ميدم!

مني-بابا ضعف گرفت تم!عزيز،سفره رو جمع نکن كه برمي گردم!

کشيدمش و باخودم بردمش بالا تو اتاقم.رفت رو تخت نشست و شروع کرد به خوردن اون تيکه نون!

-امشب چيکار ميکني؟

ماني-شام ميخورم،سير ميشم!

-بترکي ماني!

ماني-بابا گشنه مه آخه!

-دارم اين دختر ترمه رو ميگم!

ماني-آهان!خوب ميريم دنبالش!

-اگه نيومد چي؟

مني-ميزنيم تو سرش مي اريمش!حالا من ازيه چيز ديگه ميترسم!

-از چي؟

ماني-ميترسم پس فردا خبر بهمون برسه كه يه مادربزرگ فريب خورده داريم كه سال هاس از خونه فرارکرده و تازگي پليس پيداش کرده و الان هم تو ندامت گاهه و بايد بريم و تحويلش بگيريم!

-گم شو!

ساعت حدود يک و نيمه نصفه شب بود كه با ماني،يواش از خونه اومديم بيرون.ماشين ماني بيرون،جلو،در پارک بود.

دوتايي سوار شديم و حرکت کرديم.تقريبا ساعت دو بود كه رسيديم به همون خيابون كه توش فيلمبرداري داشتن.همون اول خيابون رو بسته بودن و نميذاشتن ماشين وارد بشه!جميعت م اونجا پر بود!

-اين همه آدم اينجا چيکار ميکنن؟! اون هم اين وقت شب!

ماني-مردم ايران هنر دوستن ديگه!

-خوب چيکار کنيم حالا؟

ماني-بذار ماشين و پارک کنم بعدش پياده ميريم.

ماشين رو يه جا پارک کرد وبعدش پياده شديم.از اول خيابون كه تقريبا بيست متر وارد ميشديم،صحنه فيلمبرداري شروع مي شد.پروژکتور و يه سري تابلو و چند تا نيمکت و دوربين و اين چيزارو گذاشته بودن تو خيابون و پياده رو.از همون جا كه پروژکتور ها بود ديگه نميذاشتن کسي بر جلوتر.يه مامور و دونفر از کارکنان اونجا واستاده بودن و مواظب بودن کسي جلوتر نره.مردم كه بيشترشون دختراي جوون بودن،از همون جا تماشا ميکردن.

با ماني رفتيم جلوتر و از يکي از اون کارکنان اونجا پرسيديم:

-ببخشي آقا،........امشب فيلمبرداري دارن؟

ي نگه به من کرد و سرشو تکون داد.دوباره پرسيدم:

-ببخشين چطوري ميتونيم ايشون رو ببينيم؟

يه خندآي کرد و گفت:

-وقتي فيلم شون آمده شد و رفت رو اکران،ميرين سينما و بليط مي خرين و مي بينين شون!

دوباره خنديد كه ماني گفت:

-خوب ايشون چه جوري ميتونن ما هارو ببينن؟؟

خوانده ي يارو قط شد و هيچي نگفت كه مني آروم بهش گفت:

-ببين آقاجون ما دوتا از اقوام خانوم....هستيم. بايد امشب چند دقيقه در مورد موضوع خيلي مهمي با ايشون صحبت کنيم! حالا اگر ممکنه يا بذارين ما بريم تو يااينکه خودتون يه پيغام بهشون برسونيد!

يارو دوباره نگاهمون کرد گفت:

-نميشه آقا!اينکارا ممنوعه!

ماني-چي ممنوعه؟

يارو-پيغوم پسغوم بردن!

ماني-پس بذارين ما بريم تو!

يارو-ان هم ممنوعه!

ماني-پس ايشون رو صدا کنين بيرون!

يارو-ان هم ممنوعه!هونرپيشه ها نبايد از محوطه فيلم برداري خارج بشن!

ماني-اينا هونرپيشن يا اسير جنگي؟؟؟

يارو-حالا هرچي!

ماني-پس به کارگردان يا تهيه کننده بگين يک دقيقه بيياد اينجا!

يارو دوباره خنديد و گفت:

-من از اينجا يک قدم هم نميتونم تکون بخورم!

-آقاي محترم ما نه مزاحميم نه اينکه خيال امضا گرفتن و اين حرفارو داريم!يکاره بسيار مهمي با ايشون داريم!همين!

يارو-کاري از دست من ساخته نيست مگه اينکه کارگردان بگه!

-خوب کارگردان رو صدا کنين!

يارو-اجازه ندارم از اينجا تکون بخورم!

ماني رفت جلو تر و بغلش واستاد و يه خنده بهش کرد و يه چيزي گذشت تو جيبه کتش و گفت:

-حالا شما يخورده ديگه فکر کن ببين راهي نداره؟!

يارو آروم دستش کرد تو جيبش و لاش رو واکرد و يه نگاهي به پولا کرد و بايه لبخند گفت:

-راه در اما خيلي ساخت!

ماني دوباره يخورده پول گذاشت تو جيبش و گفت:

-ببين آسون تر نشود؟

يارو يه خنده ديگه کرد و گفت:

-همين جا واستين تا برگردم!

بعد يه چيزي به دوستش گفت و گذاشت و رفت!دوسه دقيقه بعد برگشت و گفت:

-اينکه مياد دستياره کارگردانه!هرچي ميخواين بهش بگين!

يخورده صبر کرديم اما کسي نيومد!يارو دوباره رفت و اين دفعه بايه نفر ديگه برگشت و ماهارو بهش نشون داد كه اونم با عجله و تند تند گفت:

-بفرمايين آقايون!

ماني-سلام عرض کردم...

يارو زود گفت:

-خواهش ميکنم کوتاه و مختصر و سريع بگين!

ماني-سلام!خانوم...!ملاقات!

يارو ي نگاه به مني کرد و گفت:

-يعني چي آقا؟؟؟

ماني-از اين خلاصه تر و مفيد تر و سريع تر ديگه بلد نيستم! ببخشين!

يارو-ميخوايين با خانوم... ملاقات کنين؟؟؟

-جناب آقاي کارگردان ما از اقوام ايشون هستيم و مايليم در مورد مسعله مهمي ايشون رو ملاقات کنيم!

يارو-ببينين آقايون،تو هر صحنه فيلمبرداري كه صحنه خارجيه،يه عده قم و خيش هميشه پيدا ميشن!

-ما چطوري ميتونيم ثابت کنيم كه اين مورد واقعي يه ؟؟

يارو-شما اگه از اقوام ايشون هستين حتما آدرس منزل يا تلفن شون رو دارين!

-ما از اقوام ايشون هستيم اما نه آدرس شون رو داريم نه شماره تلفن شون رو!

يارو-پس متاسفم!

-آقاي محترم! مسله خيلي خيلي مهمه!

يارو-من هم خيلي خيلي متاسفم!

ماني-آقاي عزيز زيادي تاسف نخورين!براي قلبتون خوب نيست!کار ما هم به اندازه اين تاسف شما مهم نيست!لطفا بفرماين به کارتون برسين جناب کارگردان بزرگ!اما بعدا نگين كه ما اجازه نگرفتيم و خواهش نکرديم و اين حرفاها؟!

يارو يه نگاهبه ما دوتا کرد و بعد يه چيزي به ان مامورا گفت و بعدش گذاشت و رفت!ماني م دست منو کشيد و همونجور كه با خودش ميبرد گفت:

-بيا!حتما قسمت نيست كه ما امشب دختر عمه مون رو ببينيم!با قسمت كه نميشه جنگ کرد!بيا بريم!

-پس چکار کنيم؟؟؟

ماني-واگذارش کن به قسمت!

-قسمت يعني چي ؟؟؟واستا ببينم!

ماني-قسمت يعني سرنوشت و تقدير و پيشوني نويس!

اينا رو ميگفت و منو باخودش ميکشيد!

ماني-هرکسي يه پيشوني نويس داره!هرچي تو پيشوني ادم نوشت باشه،همونه!

رسيديم دم ماشين و با ريموت در رو واکرد و خودش نشست پشت فرمون و گفت:

-بيا سوارشو عزيزم!

-آخه دست خالي برگرديم؟!جواب عمه رو چي بديم؟!

ماني-خوب وقتي نميشه،نميشه ديگه!ما كه سعي خودمون رو کرديم!بيست هزارتومان فقط پول گذاشتم تو جيب يارو! سوار شو!

-همين؟!

ماني-ا.....!نمي تونيم بريم به يه ادم كه حرف حاليش نميشه التماس کنيم كه!

سوار شدم و گفتم:

- پس ديگه چجوري پيداش کنيم؟

- قسمت . واگذارش کن به قسمت . اگه قرار باشه ما اين ترمه خانوم رو ببينيم . ميبينيم.

اينو و گفت و ماشين رو روشن کرد و از همونجا دنده عقب گرفت و يه خرد ه رفت طرف همونجا که فيلمبرداري بود . اروم اروم رفت عقب که گفتم:

- مواظب مردم باش

(( تا اينو گفتم هفت هشت تا گاز محکم محکم داد که مردم متوجه شدن و رفتن کنار که يه دفعه پاشو از روي کلاچ برداشت و ماشين با صداي خيلي خيلي زياد بکس و باد ( بکسوات ) کرد و با سرعت رفت عقب!! نفس و زبونم با همديگه بند اومد!! فقط تونستم عقب رو نگاه کنم . درست مثل صحنه اين فيلمهاي پليسي بود . همه از جلوي ماشين پريدن اونور و ماني زد به يک خرک چوبي که جلوي راه رو بسته بود و پرتش کرد يک طرف و زد به يه پرژکتور و بعدش به يک تابلو که نور رنگي رو منعکس ميکرد و بعدش به چند تا صندلي که اونجا گذاشته بودن و درست رفت وسط صحنه فيلمبرداري و زد رو ترمز. برگشتم نگاهش کردم که خيلي اروم گفت))

- قسمت وامونده که بهت ميگفتم همينجوري ا ! دنده عقب و جلو رو با هم قاطي کردم.

(( بعدش ترمز دستي رو کشيد و ماشين رو خاموش کرد و پياده شد. منم تند پياده شدم! براي يه لحظه همه به صحنه مات شده بودن! مردم که فکر ميکردن اينم جزو فيلمبرداريه ))

يه لحظه بعد همون يارو که دستيار کارگردان بود اومد جلو و با عصبانيت گفت:

- چرا همچين کردي؟!

ماني - برو بزرگترت رو صدا کن.

(( بعدش دو تا دونه سيگار در اورد و روشن کرد و يکيش رو داد به من! يارو يه نگاه به ما که خونسرد همونجا وايستاده بوديم کرد و يه نگاه به ماشين ماني و هيچي نگفت . در همين موقع يه ماموره اومد جلو و گفت ))

- اين چه طرز رانندگيه اقا؟!

- همينجوري فقط بلدم! ئخيلي بده؟!

(( تو همين موقع کارگردان که خيلي معروفم بود اومد جلو و گفت))

- نه زياد بد نبود فقط نزديک بود چند نفر رو بکشي!

ماني - شما کارگردانين؟!

کارگردان - اينجوري ميگن!

ماني - ميخواستم به صورت غير مستقيم بهتون پيام بدم که يعني سعي کنين از اين فيلماي (( اکشن )) بسازين!

کارگردان يه لبخند زد و گفت:

- پيامتون خيلي واضح و روشن بود . حالا لطف کنين و ماشينتون رو بردارين.

ماني - يعني صبر نکنيم افسر بياد براي کوروکي؟!

کارگردان - نه اقا من هيچ شکايتي ندارم ! خسارتم نميخوام!

ماني - ولي من شکايت دارم . اخه اينجا وسط خيابون ساعت دو ونيم نصف شب جاي فيلمبرداري؟! اونم نه حفاظي نه چراغ خطري نه شبرنگي؟! همونطور که خودتون فرمودين ممکن بود چند نفر کشته بشن ا!

کارگردان - حالا که شکر خدا چيزي نشده!

(( تو همين موقع دستيار کارگردانه اومد جلو و يه چيزي در گوش کارگردانه گفت و اونم خنديد و گفت ))

- شما هميشه براي ملاقات با اقوامتون اينطوري سر زده تشريف ميارين؟

ماني - وقتي خيلي مشتاق ديدار و ملاقات باشيم!

کارگردان - فيلمبرداري رو که به هم زدين! لا اقل بفرمايين به ملاقات تون برسين!

ماني - چه کارگردان فهميده و گلي! همه فيلمهات رو رفتم ديدم!

(( بعدش سوئيچ ماشينش رو پرت کرد براي همون دستيار کارگردانه و گفت ))

- ديدي گفتم زياد تاسف نخور! حالا ماشين رو بردار تا صحنه فيلمبرداري پاکسازي بشه!

(( بعدش دست منو گرفت و با کارگردان رفتيم همون جايي که خانوم... يا همون ترمه خانوم با چند تا خانوم و اقا که معلوم بود هنرپيشه بودن و يکي از هنرپيشه هاي مرد که معروف بود . وايستاده بودن و داشتن ما رو نگاه ميکردن. تا رسيديم جلوشون . کارگردان گفت ))

- خانوم... اين اقا با شما کار دارن ! ميگن از اقوامتون هستند!

(( خانوم... يه نگاه به ما کرد و گفت ))

- اقوام من؟!

ماني - تقريبا پسر دائي هاتون هستيم!

(( يه لحظه مکث کرد و بعد يه لبخند زد و گفت ))

- اهان!!

(( تا اينو گفت ! اونايي که دور و برش بودن يه نگاهي به ما کردن و دختر خانما با لبخند و اقايون با اخم رفتن کمي اونورتر که کارگردان اومد نزديک ماني و گفت ))

- کارت که تموم شد قبل از رفتن يه سري به من بزن!

(( ماني يه سري تکون داد و کارگردان رفت و مونديم منو ماني و ترمه که ترمه گفت ))

- خبر داشتم که دو تا پسر دائي هم دارم! البته انتظارشو نداشتم !! اونم همچين پسردائي هايي!!

ماني - شما ترمه هستي؟

ترمه -اره خودمم!!

ماني - بي چونه متري چند؟!

(( ترمه يه نگاه به ماني کرد و بعد زد زير خنده و به يه نفر که اونجا بود گفت که برامون چايي بياره و بعد برگشت طرف ما و گفت ))

- چي شده ياد من کردين پسر دايي ا؟!

ماني - من يکي که خيلي ارزو داشتم شما رو از نزديک ببينم و بهتون بگن که تو اون فيلم اولي که بازي کردين بازيتون بسيار بسيار چي بگم؟

(( ترمه داشت ميخنديد و سرش رو تکون ميداد که ماني گفت ))

- بسيار بسيار مزخرف بود! اميدوار بودم که اين شغل ور ول کنين و...

ترمه - برو گمشو عجب پسر دايي ايي!

ماني - حتما با اون بازي انتظار اسکار داشتي؟!

ترمه - تو ديوونه اي يا خودتو به ديوونگي ميزني؟!

ماني - نه واقعا ديوونه ام . هيچ تظاهري هم در کار نيست! فيلم اول تم دو بار رفتم ديدم!

ترمه - اگه بد بازي کردم چرا دو بار رفتي ديدي؟!

ماني - از بس خوشگلي!

(( ترمه يه لبخند زد و بهش گفت ))

ترمه - حالا شدي يه پسر دايي خوب و با نمک و خوش تيپ!

(( ئبعد برگشت طرف منو به بهم اشاره کرد و به ماني گفت ))

- هنوز نگفتين اسمتون چيه؟!

ماني - يعني ميخواي بگي اسم ماها رو نميدوني؟!

ترمه - هامون و ماني! اون هامونه تو هم ماني . اما نگفتين چي شد که ياد من کردين؟!

ماني - اولا تا امروز عصر اصلا خبر نداشتيم که عمه داريم چه برسه به دختر عمه! در ثاني اومدم باهات عروسي کنم دختر عمه جون!

(( ترمه زد زير خنده و گفت ))

- اگه نامزد داشته باشم چي؟!

ماني - همچين ميزنم تو سرت که نامزدي از يادت بره!

(( ترمه که ميخنديد گفت ))

- از تو بعيد نيست! راستي اين چه کاري بود که کردي؟! فکر نکردي ممکنه ازت شکايت کنن و بندازنت زندان؟!

ماني - ادم وقتي دختر عمه اي به خوشگلي تو داشته باشه ديگه فکر اين حرفا نيس!

ترمه - داري جدي حرف ميزني يا مثه اون حرفاته؟!

(( ماني فقط خنديد که ترمه گفت ))

- حال شما چطوره هامون خان؟

- مرسي

ترمه - شنيده بودم که شما دو تا اخلاقتون درست بر عکس همديگست . اما فکر نميکردم راست باشه.

(( سرم رو تکون دادم که ماني گفت ))

- هاپو عصباني

(( بهش يه چشم غره رفتم كه يه نفر برامون چايي آورد و تعارف كرد. هر سه تايي برداشتيم و تشكر كرديم كه ماني گفت ))

- زود شماره تلفن ت رو بده تا يادم نرفته!

ترمه - مگه مي خواين برين ؟!

ماني - نه !

ترمه - خب بعداً بهت مي دم.

- مزاحمتون شديم ! بهتره شما برگردين سرِ فيلمبرداري! بعداً با هم صحبت مي كنيم.

ترمه - پس شما همينجاها باشين تا كارم تموم بشه.

(( بعد يه نگاه به‌ ماني كرد و خنديد و رفت براي بازي. من و ماني‌م همونجا واستاديم.

نيم ساعت بعد فيلمبرداري شروع شد. داستان‌م اينطوري بود كه مثلاً ترمه عصباني، به حالت قهر از يه خونه مي آد بيرون و مي‌ره كه سوار ماشين‌ش بشه! اون هنرپيشه هم كه معروف بودف بايد مي‌اومد دنبالش و جلوش رو مي گرفت كه قهر نكنه و بره!

چهار پنج بار فيلمبرداري كردن و كارگردان (( كات )) داد! پسره خوب بازي نمي كرد! يعني يه خرده شُل بازي مي‌كرد! يه بار دير اومد بيرون! يه بار زود مي اومد! يه بار تُپق مي‌زد! دفعه انگار شيشم بود كه ترمه با حالت عصباني از خونه اومد بيرون و رفت طرف ماشين. اسم ترمه تو اين فيلم صحرا بود! هنرپيشه ي مَرد دنبالش دوئيد بيرون و از همونجا با يه صداي نيمه بلند گفت ))

- صحرا! صحرا! نرو! صبر كن!

(( اينو كه گفت كارگردان دوباره (( كات )) داد كه هنرپيشه‌هه اين دفعه عصباني شد و گفت ))

- ديگه چرا؟! اين دفعه كه، هم تند اومدم بيرون و هم زود و هم تُپُق نزدم!

كات براي چي؟!

(( تا كارگردان اومد حرف بزنه كه ماني گفت ))

- برادرِ من خب آقاي كارگردان حق داره! آدم وقتي يه همچين دختر خوشگلي ازش قهر كرده و داره اين وقت شب، عصباني مي‌ره تو خيابون كه اينجوري با اين صدا اسمش رو صدا نمي‌كنه! اين طالبي فروشه تو محل ما وقتي عصري مي‌شه و طالبي‌هاش رو دستش باد مي كنه از شما محكمتر و بلندتر و با سوز دل‌تر و با احساس‌تر داد مي زنه آي طالبي! طالبي شيرين دارم!

(( يه مرتبه مَردمي كه اونجا جمع بودن زدن زير خنده كه ماني گفت ))

- شما همچين اين خانم‌رو صدا مي‌كنين كه انگار تازه اوّل صبحه و تا عصري وقت دارين طالبي‌آرو بفروشين!

(( اين دفعه كارگردان و بقيه ي عوامل‌م زدن زير خنده! ترمه كه همونجا بغل ماشين نشسته بود رو زمين و مي خنديد!

پسره هنر‌پيشه ه فقط همينجوري داشت به‌‌ماني نگاه مي كرد! آروم با آرنج زدم تو پهلوي ماني كه زود بهش گفت ))

- معذرت مي‌خوام آقاي...! من از اونجا كه بازي‌تون رو دوست دارم و از سر دلسوزي اين حرف زدم! ترو خدا بهتون برنخوره‌ها!

(( پسره يه نگاهي به‌ماني كرد و گفت ))

- خواهش مي‌كنم! فكر كنم شما بهتر از من بلدين بازي كنين! خواهش مي كنم بفرمائين!

(( تا اينو گفت و ماني معطل نكرد و گفت ))

- آي بروي چشم!

((اومد بره جلو كه مچ دستش رو گرفتم! كارگردان كه ديد داره اوضاع ناجور مي‌شه با خنده اومد جلو و به‌اون پسره گفت ))

- عزيزم ايشون يه شوخي كردن كه خستگي‌مون در بره! شما ناراحت نشو!

امّا قبول كن درست حسّ نگرفتي!

(( پسره كه خيلي عصباني بود گفت ))

- چيكار كنم؟! بايد وقتي صحرا مي‌ره خودمو بكشم؟! بعدشم اگه من هنرپيشه‌م، خودم مي دونم بايد چيكار كنم! لازم به تذكر شما نيس! شما به كار خودتون برسين!

(( اينو كه گفت كارگردان ناراحت شد! يعني در واقع‌ بد حرفي جلو همه بهش زد! اونم براي اينكه جبران‌كنه گفت ))

- آقاي... اين نقش شما آنقدر ساده‌س كه هركسي مي تونه بازي‌ش كنه! مي‌گين نه؟! آهان!

(( بعد براي اينكه تلافي حرف اونو كرده باشه به‌ماني گفت ))

- آقا مي‌شه لطفاً يه لحظه تشريف بيارين؟

(( ماني‌م دستش رو از تو دست من درآورد و همنجور كه مي‌رفت طرف كارگردان گفت ))

- روي جفت تخم چشمام! اومدم!

(( تند رفت بغل كارگردان! كارگردان بهش گفت ))

- عزيزم اين خانم همسر شماس! الآنم قهر كرده و داره مي‌ره! شما بُدُو دنبالش و نذاره بره! همين!

ماني- يعني عصر شده و نصفه وانت طالبي مونده!

(( اينو كه گفت همه زدن زير خنده! خود اون هنرپيشه هم خنده‌ش گرفته بود! ))

كارگردان- ديالوگ‌تم اينه! (( صحرا! صحرا! نرو! صبر كن! )) همين!

ماني- شمت خيال‌تون راحت راحت باشه! اگه اين صحرا خانم تونست سوار ماشين بشه من اين ماشين‌م رو كادو مي‌دم به‌شما!

(( اينو گفت و راه افتاد طرف اون خونه و در رو واكرد و رفت تو. ترمه‌م همونجور كه مي خنديد رفت طرف خونه و اونم رفت تو و كارگردان پشت يه بلندگو دستي داد زد و گفت ))

- حركت!

(( تا اينو گفت، ترمه عصباني از خونه اومد بيرون و رفت طرف ماشين كه از پشتش ماني تند اومد بيرون و يه بار مخصوصاً خودشو زد زمين كه يعني پاش ليز خورده و بعدش تند از جاش بلند شد و از همونجا داد زد و گفت ))

- صحرا! صحرا جون! گُه خوردم! غلط كردم! نرو!

(( بعد همونجور كه شَل مي‌زد و مي‌اومد جلو، با دستاشم مي‌زد تو سر خودش و مي‌گفت ))

- ديگه ظرفا رو به موقع مي‌شورم! جاروبرقي‌م به‌موقع مي‌كشم! خاك تو

سرم کنن! چيکار کنم که اتو درست بلد نيستم بزنم! قول مي‌دم اونم ياد بگيرم!

(( مَردم زدن زير خنده! همچين مي خنديدن که صدا به ‌صدا نمي‌رسيد! همنجور که مي‌زد تو سرش، رسيد به صحرا!

ترمه که همونجا جلوي ماشين نشسته بود رو زمين و فقط مي خنديد! تا ماني رسيد بهش و گفت ))

- آخه عزيزم وقتي شوهر آدم نيم ساعت ظرفا رو دير شست که قهر نمي‌کنه اين وقت شبي بذاره بره تو خيابون! پاشو! پاشو بريم خونه بچه‌ها غصه مي خوردن! پاشو زشته جلو همسايه‌ها!

(( بعد يه نگاهي به‌ترمه که همونجا نشسته بود کرد و برگشت طرف کارگردان و گفت ))

- آقاي کارگردان خيالتون راحت باشه! صحرا خانم فعلاً غش کرده و فکر نکنم بتونه جايي بره!

((يه مرتبه مردم شروع کردن براش دست زدن! برگشت و به‌هم تعظيم کرد و کارگردان که داشت اشک چشماشو پاک مي‌کرد اومد جلو و گفت))

- عالي بود! اين همه ديالوگ رو از کجا آوردي!

(( بعد با ماني دست داد و رفت طرف اون هنرپيشه‌هه که همونجا واستاده بود و داشت به‌ماني نگاه مي‌کرد و گفت))

- ديديد آقاي...! نقش بسيار ساده‌س!

(( تا اينو گفت پسره به حالت قهر گذاشت و رفت که ماني گفت ))

- اي دلِ غافل! هنرپيشه‌تون قهر کرد!

(( کارگردان اومد طرف ماني و گفت ))

- ولش کن! اينم فکر کرده تام‌کروزه! چهار تا فيلم بازي نکرده نمي‌شه باهاش حرف زد! خيلي افاده داره!

(( تو همين موقع ترمه از جاش بلند شد و يه خانمي اومد جلو و با يه‌دستمال کاغذي آروم چشماشو که از اشک خيس شده بود پاک کرد و تا خواست مثلاً گريمش کنه که کارگردان گفت ))

- لازم نيس خانم! براي امشب کافيه!

(( بعد به‌دستيارش گفت ))

- بگين جمع کنن!

ماني- انگار برنامه‌تونو حسابي بهم زديم!

کارگردان- نه! قبل از اينکه شما بياين بهم خورده بود! اصلاً از اوّلش نمي خواست امشب بياد سر فيلمبرداري! حالات خودت‌چي؟!

ماني- منکه از اوّلش سر فيلمبرداري بودم! اونا نميذاشتن بيام جلو!

(( کارگردان دوباره خنديد و گفت ))

- اگه احياناً دلت خواست بازي کني يه سري به‌من بزن!

(( بعد کارتش رو داد به‌ماني و ازمون خداحافظي کرد و رفت.))

ماني- بازي‌م خوب بود هامون!

- خجالت نمي‌کشي؟! تموم برنامه‌شونو بهم زدي!

ماني- آخه پسره همچين صحرا رو صدا مي‌زد که انگار آشغاليِ محل‌شونو داره صدا مي‌کنه که بياد کيسه زباله ببره!

ترمه- زهرمار!

ماني- دارم صحرا رو مي‌گم! حالا چيکار مي‌کني؟ ماشين داري؟

ترمه- نه!

ماني- پس بيا بريم!

ترمه- صبر کن لباسمو عوض کنم!

ماني- بُدو پس!

(( ترمه رفت طرف يخ کانتينر که انگار اتاق گريم سيّار بود و رفت توش و ده دقيقه بعد برگشت و اومد طرف ما و گفت ))

- بريم.

(( برگشتم به‌ماني گفتم ))

- پرژوکتورشونو شيکونديم!

ترمه- عيبي نداره! من خودم باهاشون حساب مي‌کنم!

ماني- نمي‌خواد!

(( بعد سه‌تايي رفتيم طرف همون دستيار کارگردان که داشت ترتيب جمع وجور کردن وسايل رو مي‌داد. تا چشمش به‌ماني افتاد و گفت ))

- واقعاً عالي بود!

ماني- قربون شما! ببخشين اگه ناراحت‌تون کردم‌آ!

((بعد کيف‌ش درآورد و سه‌تا چک بانک صد هزار تومني از توش درآورد و داد بهش و گفت))

- اينم خسارت پروژکتور!

((دستيار کارگردان تا اينو ديدگل از گلش شکفت و يه خرده تعارف کرد و بعدش چک ها رو گرفت و سوئيچ ماشين رو داد و سه‌تايي ازش خداحافظي کرديم و رفتيم طرف ماشين. وقتي از جلوي مَردم رد مي‌شديم و دوباره براي ماني و ترمه دست زدن! اونام ازشون تشکر کردن و رفتيم سوار ماشين شديم و ماني يه دستي براي همه تکون داد و حرکت کرديم.

دو سه دقيقه‌اي که رفتيم به‌ماني گفتم))

- پسر کارگردانه خيلي آقا فهميده بود که ازت شکايت نکردآ!

ماني- آره امّا وقتي کار ما رو ديد و بعدش چشمش به‌ماشين‌مون افتاد فهميد که بهتره سر و صدا نکنه! يعني دو تا جوون که يه ماشين سيصد ميليوني زير پاشونه و يه همچين کلّه خري‌اي مي‌کنن حتماً پشت‌شونم گرمه!

- ولي کارت بَد بود!

((ترمه يه نگاهي به‌ماني کرد و گفت))

- بَد امّا تاثيرگذار!

((ماني خنديد و گفت))

- خب شما خوردي! يعني گرسنه‌ت نيس؟

ترمه- نه! خستم!

ماني- آدرس خونه‌ت رو بده بريم.

ترمه- برو طرف چهارراه وليعصر.

ماني- اونجا کاري داري؟

ترمه- خونم اونجاس.

ماني- اونجا؟!

ترمه- خب آره!

ماني- چرا اونجا؟!

ترمه- خب اندازه‌ي پول‌م يه جا رو گرفتم ديگه!

ماني- مگه وضع مالي‌ت خوب نيس؟!

ترمه- نه! اينجام که هستم اجاره‌س!

ماني- پس اون فيلم‌ت چي؟!

ترمه- چهار ميليون بهم دادن که دادمش براي وديعه‌ي اينجا!

ماني- نمي‌خواي برگردي پيش عمه؟!

ترمه- فعلاً نه! آمادگي‌ش رو ندارم!

ماني- بالاخره چي؟! گيرم حالا ما خواستيم بيام خواستگاري! تکليف چيه؟!

((برگشت ماني رو نگاه کرد و خنديد و گفت))

- هامون‌خان شما خيلي کم حرف مي‌زنين‌آ!

- مگه اين پسره ميذاره کسي حرف بزنه! اصلاً مهلت به‌هيچکس نمي‌ده!

ماني- خب حالا من ساکت مي‌شم تو يه خرده حرف بزن!

- مي‌خواستم بگم خيلي خوشحالم که شما رو ديدم.

ماني- اينو که بايد سه ساعت پيش مي‌گفتي! اينم از حرف زدن‌ت!

- آخه تو نميذاري!

ماني- خب! من ديگه هيچي نمي‌گم!

((يه خرده که گذشت گفت))

- خب يه چيزي بگو ديگه!

- چي بگم؟

ماني- چه مي‌دونم! همونا که مي‌خواستي بگي من نميذاشتم1

- الآن ديگه يادم رفته!

ماني- خب من اجازه دارم حرف بزنم؟

- آره، حرف بزن!

((از تو آينه، ترمه رو که عقب نشسته بود نگاه کرد و گفت))

- عمه خيلي دلش برات تنگ شده!

((ترمه آروم گفت))

- مي‌دونم.

((برگشتم طرفش و گفتم))

- ما بهش قول داديم که شما رو برگردوينم خونه!

ترمه- براتون همه چيز رو گفته؟

- آره! امّا اين چه معني مي‌ده!؟

ترمه- خودمم نمي‌دونم!

- احساس مي‌کنم که شمام دلتون براش تنگ شده!

ترمه- نمي‌دونم!

((بعد يه نگاه به خيابونا کرد و گفت))

- کجا مي‌ري ماني؟

ماني- يه دقيقه بشين و هيچي نگو!

- چطور شد رفتين تو کار سينما؟

ترمه- تو مهموني يکي از دوستام، همين آقاي... شرکت داشت. وقتي منو ديد از چهره‌م خوشش اومد و بهم پيشنهاد داد منم که چاره‌اي نداشتم قبول کردم و اونم منو به‌يه تهيه‌کننده معرفي کرد!

- از اين کار خوشتون مي‌آد!

ترمه- اوّلش آره امّا حالا نه!

- چرا؟

ترمه- به‌دلائلي که بعداً بهتون مي‌گم!

- براي اين فيلم قراره چقدر دستمزد بگيرين؟

ترمه- فعلاً که قراردادم ندارن!

- متوجه نمي‌شم!

ترمه- اين برداشت اّول بود مه بِهَم خورد!

((نگاهش کردم که خنديد و گفت))

- بعدا براتون تعريف مي‌کنم!

((ديگه منم چيزي نگفتم. ماني‌م ساکت شد و يه ده دقيقه بعد جلو يکي از ساختموناي پدرم و عموم نگه داشت و برگشت طرف ترمه و گفت))

- از اين ساختمون خوشت مي‌آد؟

((ترمه از شيشه ساختمون رو نگاه کرد و بعدش گفت))

- خيلي قشنگه! جاشم عاليه! مال شماهاس؟ خونه‌تونه؟!

ماني- نه! خونه‌مون زعفرانيه‌س!

ترمه- پس اينجا چيه؟

ماني- بابام و عموم ساختنش! دو طبقه‌ش خاليه فعلاً.

ترمه- خب!؟

«ماني همونجور که حرکت کرد مي‌گفت»

- خونه‌تو پس بده و بيا اينجا.

ترمه- چيکار کنم؟!

ماني- اسباب‌کسي کن بيا اينجا!

«ترمه ساکت شد و هيچي نگفت. ماني‌م راه افتاد طرف همون آدرسي که بهمون داده بود. يه خرده که رفتيم ترمه گفت»

- شماها خبر دارين چرا پدراتون خواهرشونو طرد کردن؟

- نه! اصلاً! يعني تا امروز حتي نمي‌دونستيم که عمه داريم امّا امروز يه چيزايي فهميديم! امّا خيلي کم! ولي عمع قول داده که برامون تعريف کنه!

ترمه- پدراتون فهميدن که شماها فهميدين يه عمه دارين؟

- آره! همين امروز! خيلي‌م تعجب کردن!

ترمه- اصلاً جريان چي بود؟!

- ما تازه رسيده بوديم دَم خونه که يه دخترخانم به‌نام رکسانا جلو خونه منتظرمون بود!

ترمه- رکسانا؟!

- آره! ميشناسي‌ش که؟!

ترمه- آره، دختر خوبيه!

- خلاصه بهمون گفت که شما يه عمه دارين و فرستاده دنبالتون! ماهام اوّلش باور نکرديم امّا بعدش ديديم موضوع حقيقت داره! رفتيم خونه‌ش و ديديمش! اونم يه چيزايي بهمون گفت و خواست که ترو پيدا کنيم و برت‌گردونيم!

ترمه- همين امروز؟!

- همين امروز!

«ديگه چيزي نگفت تا حدود يه ربع بيست دقيقه بعد رسيديم جلو خونه‌ش. يه جايي بود نزديک چهارراه وليعصر، تو يکي از کوچه هاي فرعي‌ش!

وقتي رسيديم، پياده شد و گفت»

- حالا همسايه‌ها ماهارو با همديگه ببينن و يه فکرايي مي‌کنن!

ماني- آماده باش که اسباب‌کشي کني!

ترمه- آخه...

ماني- آخه نداره!

«برگشت منو نگاه کرد که بهش گفتم»

- شما ديگه تنها نيستين ترمه خانم! شما دو تا دايي دارين و دوتا پسردايي!

حرف ماني رو گوش کنين!

ترمه- آخه من هنوز سه چهار ساعت نيست که شماها رو ديدم!

- درسته امّا به‌محض به دنيا اومدن شما، من و ماني پسردايي‌هاتون بوديم و پدرامنوم دايي‌هاتون!

ترمه- آخه من که دختر...

- ديکه اين حرفا رو نزنين!

ماني- حالا بگو ببينم! فردا چيکار مي‌کني؟

ترمه- تا ساعت دوازده که خوابم! راستي شماره‌م رو بنويس!

«ماني موبايلش رو درآورد وگفت»

- بگو!

«ترمه شماره ي خونه‌ش رو داد و ماني زد تو موبايلش و گفت»

- موبايل نداري؟!

ترمه- نه! پول وديعه ي اينجا رو به‌زور جور کردم!

«از تو جيب‌م موبايل‌م رو درآوردم و دادم بهش و گفتم»

- اينو بگيرين تا بعداً يه دونه برانون بخريم!

ترمه- آخه اينکه نمي‌شه!

- چرا، مي‌شه.

«شماره ي موبايلم رو بهش دادم و گفتم»

- برعکس موبايل ماني، موبايل من خيلي کم بهش زنگ مي‌خوره! اگرم احياناً کسي خواست با من صحبت کنه، شماره ي موبايل اينو بهش بدين!

ترمه- چه جوري باهاش کار مي‌کنن؟!

«ماني زود بهش ياد داد و گفت»

- فعلاض همينجوري باهاش کار کن تا بعداً کاراي ديگه‌ش رو بهت ياد بدم!

«بعد کارتش رو داد به‌ترمه و ترمه يه نگاه بهش کرد و گفت»

- آفرين! مهندسم که هستي! شما چي هامون‌خان؟

ماني- باهمديگه کار مي‌کنيم! يعني وقتي يه ساختمون رو شروع مي‌کنيم، من مهندسيِ کارو دستم مي‌گيرم و هامونم فرقوم‌رو دستش مي‌گيره!

- زهرمار!

«ترمه شروع کرد خنديدن که ماني گفت»

- من و اين هر دو مثلاً مهندسيم امّا تا حالا يه اتاق کاگِلي‌م نساختيم!

«ترمه دوباره خنديد و بعدش گفت»

- خب من ديگه بايد برم. ببخشين اگه تعارف‌تون نمي‌کنم تو خونه! مي‌دونين که؟!

- کار درستي مي‌کنين! ماهام بايد بريم!

«با هر دومون دست داد و برگشت طرف خونه که بره، ماهام واستاديم تا بره تو خونه که دوباره برگشت و آروم با خجالت گفت»

- خيلي خوشحالم از اينکه شماها اومدين سراغم!

ماني- اينو که بايد چهار ساعت پيش مي‌گفتي! تو که از اين هامونم بدتري!

«خنديد و گفت»

- خيلي احتياج به حمايت داشتم!

«من و ماني يه مرتبه ساکت شديم که گفت»

- يه دختر تنها واقعاً براش سخته که بتونه سالم زندگي کنه! مي‌فهمين که؟!

«ماني سرش رو تکون داد و من گفتم»

- ما ديگه هستيم! خيالتون راحت باشه!

«به‌ماني نگاه کرد و گفت»

- واقعاً؟!

ماني- واقعاً! شروعش رو که ديدي؟!

«خنديد و گفت»

- عالي بود!

ماني- حالا برو بگير بخواب! فردا بهت زنگ مي‌زنم. آماده‌م باش براي اسباب‌کشي!

«ترمه خنديد و رفت درِ ساختمون رو وا کرد و برگشت و دوباره بهمون خنديد و يه دست برامون تکون داد و گفت»

- به‌خاطر همه چيز ممنون! شدم مثل سيندرلا! يه مرتبه همه چيز با هم!

«بعدش رفت تو خونه. من و ماني‌م سوار شديم و راه افتاديم که ماني گفت»

- من فکر مي‌کردم وضعش خوبه!

- تازه يه فيلم بازي کرده! ببينم! اينايي که گفتي جدّي بود؟!

ماني- نه بابا! مي‌خواستم دلش رو خوش کنم!

- راست مي‌گي؟!

ماني- آرخ به‌جون تو!

- مرده‌شورت رو ببرن! مرتيکه فکر نکردي جواب عمه رو بعدش بايد چي بدي؟! فکر نکردي داري با احساسات يه انسان بازي مي‌کني؟! فکر نکردي...

ماني- خيلي خب بابا! حالا که آنقدر ناراحت شدي، چشم! مي‌رم خواستگاريش!

- منو مسخره کردي؟!

ماني- آره!

- زهرمار! همينجا نگه‌دار پياده‌شم!

ماني- حالا ببخشين پسرعمو! داشتم شوخي مي‌کردم!

- جدّي ازش خوشت اومده؟

ماني- آره امّا فکر نکنم بابا اينا موافقت کنن!

- چرا، حتماً مي‌کنن!

ماني- از کجا مي‌دوني؟

- از بس عمو از دست تو ناراحته که از خدا مي‌خواد يکي پيداشه و زن تو بشه ورت داره ببره!

ماني- يه کاري مي‌کني؟!

- چه‌کاري؟

ماني- فردا با بابا صحبت کن! جريان بهش بگو!

- بابا بذار حداقل يه بيست و چهار ساعت از آشنايي‌تون بگذره بعد!

ماني- تو حالا صحبتت رو بکن، بعد ميذاريم بيست و چهار ساعت بگذره!

- مگه من مسخره ي توام؟! من نمي‌تونم!

ماني- ببين من مادر ندارم! ببين غصه مي‌خورم! تو دلت مي‌آد يه بچه‌اي رو که اصلاً مادرش رو نديده از خودت برنجوني؟ اگه مادرم زنده بود به‌‌اون مي‌گفتم! ولي چيکار کنم که يتيمم و کسي رو ندارم!

- خيلي خب حالا! باز داري خَرَم مي‌کني؟!

ماني- اين حرفا چيه هامون جون! تو آقايي! تو مثل برادر مني! اگه يه روز ترو نبينم از غصه دقّ مي‌کنم!

- گفتم که خيلي خب! ديگه زبون بازي نکن! فردار با عمو حرف مي‌زنم!

«يه مرتبه فرمون رو ول کرد و دست انداخت گردن منو شروع کرد به‌ماچ کردن!»

- اِ...! عجب خري هستي‌آ! جلو تو بپّا! الآن تصادف مي‌کنيم!

«دوباره فرمون رو گرفت و گفت»

- مرسي از اينکه خَر شدي و کمکم مي‌کني!

- مي‌دونستم بعدش همينا رو مي‌گي! امّا حواست باشه! ازدواج کردن ديگه شوخي نيس‌آ! زن گرفتن ديگه بازي‌ نيس‌آ! ترمه ديگه من نيستم‌آ که هي گولش بزني! حالا خودت مي‌دوني!

ماني- باشه! خيالت راحت راحت باشه!

- حالا چي شد يه مرتبه هوس ازدواج به‌سرت زد؟

ماني- مي‌خوام برم هنرپيشه بشم!

- خب چه ربطي به‌ازدواج داره؟

ماني- مي‌خوام تو عالم هنر، يه ازدواج ناکام بکنم و دو تا شايعه براي خودم درست بکنم و اسمم بيفته سرِ زبونا! اينطوري زودترم معروف مي‌شم! يادتم باشه که مهريه رو پايين بگيري که موقع طلاق زياد ضرر نکنم!

- تو آدم نمي‌شي! حتماً تموم اين اخلاقت رو به‌ترمه مي‌گم!

ماني- نگي يه دفعه‌آ! حالا اونم باور مي‌کنه و فکر مي‌کنه داري راست مي‌گي!

- خدا به‌داد ترمه ي بدبخت برسه! بعد از ازدواح چه جوري مي‌خواد ترو تو خونه نگه داره؟!

ماني- اتفاقاً من يه مَردِ خانواده دوستم! بهت قول مي‌دم که وقتي ازدواج کردم، روزي دو ساعت به خونواده‌م برسم!

- بقيه ي وقت‌تم حتماً به کساي ديگه مي‌رسي!

ماني- بالاخره بايد يه نفسي‌‌م بکشم يا نه؟!

«يه ربع بعد رسيديم خونه و ماشين‌رو همون جلو در پارک کرديم و آروم رفتيم خونه. ساعت تقريباً نزديک شيش صبح بود که گرفتيم خوابيديم.

چشمم تازه گرم شده بود که مادرم بيدارم کرد. ساعت ده صبح بود. بلند شدم و يه دوش گرفتم و لباس پوشيدم و رفتم پايين. پدر و مادر و عموم تو تراسِ جلو حياط، سر ميز صبحانه بودن. سلام کردم و رفتم نشستم که پدرم گفت»

- ديشب کجا بودين؟

«هنوز پدرم ناراحت بود! آروم گفتم»

- رفته بوديم سراغ دخترعمه.

«يه مرتبه چايي جست تو کلوي عموم و شروع کرد به سرفه کردن! زود بلند شدم چند تا زدم پشتش که پدرم گفت»

- رفتين سراغ همون که هنرپيشه شده؟!

«سرم تکون دادم که گفت»

- براي چي؟!

«جريان رو آروم براشون گفتم. ساکت گوش کردن. منم گذاشنم يه خرده بگذره. چايي‌م رو آروم خوردم و بعدش گفتم.»

- يه چيز ديگه‌م هس!

پدرم- چي؟!

- مربوط مي‌شه به‌عموم!

«عموم نگاهم کرد و گفت»

- بگو عمو جون!

- ماني!

عموم- ماني چي عمو؟

- عاشق شده!

«اين دفعه هردو سرفه‌شون گرفت! مادرم داشت آروم مي‌خنديد که پدرم گفت»

- عاشق کي؟!

- ترمه!

عموم- همون دختره؟!

- عموجون اون دختره شما و پدرم رو دايي خودش مي‌دونه!

«يه مرتبه عموم داد زد و گفت»

- دايي‌ش؟!

«بعد انگار خودش متوجه شد و دوباره آروم گفت»

- ولي آخه!

- مي‌دونم عمو جون امّا اونکه گناهي نداره! اون تازه يه سال دو ساله که فهميده دخترِعمه نيس! تا حالا فکر مي‌کرده که شما و پدر؛ دايي هاش هستين و فعلاً با مادرش اختلاف دارين!

پدرم- چند ساله‌شه اين دختر؟!

- حدوداً سه چهار سال از ماها کوچيکتره!

پدرم- چطوره نفهميده که اون از نظر سنّي نمي‌تونه دختر اون خانم باشه؟!

- اون خانم؟! عمه رو مي‌گين؟!

«پدرم با بيحوصلگي گفت»

- آره! همون!

- نمي‌دونم امّا به‌عمه نمي‌خوره که از شما خيلي بزرگتر باشه! يعني خيلي خوب مونده!

عموم- سيزده چهارده سال از ماها بزرگتره!

- در هر صورت مسائل شما ربطي به‌ترمه يا ماني نداره عموجون! هرچيزي که بين شما و عمه گذشته، هم مال قديم بوده و هم مربوط به‌خودتون!

«يه خرده از چايي‌م خوردم و دوباره گفتم»

- به نظر من ترمه دختر خوبي اومد! هم خوب هم قشنگ و خانم! متأسفانه وقتي اين جريان رو فهميده، روحيه‌ش خراب شده! در اين مورد هيچ گناهي‌م نداشته!

عموم- آخه چه جوري مي‌شه عموجون؟! ما با مادرش ساليان ساله که قهريم! حالا دخترش بياد زن پسره من بشه؟!

- عموجون قبل از تصميم‌گيري بهتره براي يه‌بارم که شده ترمه رو ببينين! حتماً ازش خوش‌تون مي‌آد! دختر خيلي خوبيه! گفتم که اون شما و پدر رو دايي‌هاي خودش مي‌دونه!

عموم- حالا اون پسره کجاس؟

- ماني؟! مگه خونه نبود؟!

عموم- نه! هرچي از پايين صداش کردم جواب نداد!

- صبح باهم برگشتيم خونه و رفت گرفت خوابيد!

عموم- فکر کردم اومده خونه ي شما!

- نه عمومجون! حتماً نفهميده شما صداش کردين! آخه نزديک صبح بود که خوابيديم! الآن مي‌رم صداش مي‌کنم!

«از جام بلند شدم و رفتيم تو حياط خونه ي ماني اينا و رفتم تو ساختمون و رفتم طبقه ي بالا تو اتاق ماني. سرش رو کرده بود زير پتو و خوابيده بود و فقط يه خورده موهاش معلوم بود. دو سه بار صداش کردم امّا جواب نداد. رفتم جلو و پتو رو از روش زدم کنار که ديدم زير پتو چندتا متکاس و يه ماهوت‌پاک‌کن‌م بالا متکاهاس! يه خرده از ماهوت پاک‌کن رو از زير پتو گذاشته بود بيرون که شبيه موهاش باشه!

همونجا گرفتم نشستم! اگه عمو مي‌فهميد بازم داد و فريادش هوا مي‌رفت! هميشه وقتي ماني از اين کارا مي‌کرد، عمو شروع مي کرد به‌دعوا‌ کردن! حالا که جريان ترمه رو بهش گفته بودم که ديگه واويلا!

تلفن رو ورداشتم . زنگ زدن به موبايلش. چند تا زنگ خورد تا جواب داد»

- مشترک مورد نظر در دسترس نمي‌باشد. لطفاً شماره گيري نفرمائيد.

«بعد موبايل قطع شد. فکر کردم که خط‌آ خرابه. دوباره گرفتم که همون خانمه دوباره گفت»

- مشترک محترم در دسترس نمي‌باشد. لطفاً بعداً شماره‌گيري...

«يه دفعه موبايل قطع شد. تلفن رو گذاشتم سر جاش امّا يه مرتبه تازه حواسم جمع شد! اين صداي ضبط شده هر دفعه يه چيزي بهم گفت! يه بار گفت مشترک مورد نظر، يه بار گفت مشترک محترم! يه باز گفت لطفاً شماره‌گيري نفرمائيد، يه بار گفت لطفاً بعداً شماره‌گيري کنيد!

زود تلفن رو ور داشتم و دوباره بهش زنگ زدم و بازم همون صدا گفت»

- مشترک مورد نظر.

«ديگه نذاشتم حرف بزنه و گفتم»

- من پسرعموي ماني‌م! بهش بگين کار مهمّي پيش اومده!

«تا اينو گفتم که هموم صداي ضبط‌شده گفت»

- سلام هامون‌خان!

- سلام از بنده‌س خانم! لطفاً گوشي رو بدين به‌ماني!

«همون صدا با خنده گفت»

- چشم! ببخشين!

- خواهش مي‌کنم!

«يه لحظه بعد صداي ماني اومد»

- الو! هامون! چي‌شده؟!

- زهرمار! خجالت نمي‌کشي؟!

ماني- براي چي؟!

- معلوم هس کجايي؟!

ماني- همين الآن تو رختخوابمم!

- غلط کردي! من الآن تو اتاق‌تم!

ماني- اونجا چيکار مي‌کني؟!

- مي‌دوني ساعت چنده؟!

ماني- چنده؟!

- ده صبح!

ماني- اِي واي خواب موندم!

- اين صداي کي بود؟!

ماني- شبکه بود ديگه!

- کور شده شبکه هر دفعه يه چيزي به‌آدم مي‌گه؟ بعدشم سلام و عليک‌م با آدم مي‌کنه؟!

ماني- خب منشي داره ديگه!

- منشي موبايل‌تو اسم منم مي‌دونه؟!

ماني- حالا که وقت انتقاد به‌شبکه ي مخابرات و اين چيزا نيس‌ که! بگو ببينم چي شده؟!

- جريان رو به عمو گفتم! مي‌خواد باهات حرف بزنه! ولي الآن مي‌رم و دستش رو مي‌گيرم و مي‌آرم تو اتاقت تا آدم بشي! بذار بياد اين متکّاها و ماهوت‌پاک‌کن رو ببينه اون وقت ببينم اجازه مي‌ده که تو زن بگيري؟! خجالت نمي‌کشي واقعاً؟! تو همين ديشب تصميم به ازدواج گرفتي! نذاشتي حداقل چند ساعت از بگذره!

ماني- غلط کردم هامون جون! چيز خوردم! به خدا شيطون گولم زد!

- شيطون گولت زد؟! اصلاً شيطون بيچاره حريف تو مي‌شه؟! حداقل ميذاشتي چند ساعت بگذره!

ماني- به جون تو چند ساعت گذشته بود!

- گم‌شو! جون منم هي قسم مي‌خوره!

ماني- حالا چيکار نم هامون جون؟!

- از من مي‌پرسي؟! من اصلاً بَلَدم از اين کارا بکنم که بعدش بلد باشم ماست‌ماليش کنم؟!

ماني- راست‌م مي‌گي‌آ! ببين! بابا که بالا نيومده؟

- فکر نکنم!

ماني- خب هامون جونم، الهي قربون تو پسر عمومي خوش‌قيافه و خوش هيکلم برم! اگه برات زحمت نيس، اون آثار جرم رو از بين ببر!

- آثار جرم چيه؟!

ماني- همون متکاها و ماهوت‌پاک‌کن ديگه!

- خب! خودت چيکار مي‌کني؟

ماني- خب مي‌آم خونه ديگه!

- الآن کجايي؟!

ماني - چسبيدم به تو!

- چي؟!

ماني - فقط يه ديوار بينمون فاصله انداخته!

- خف نشي پسر ! بدو بيا.

ماني - اومدم اومدم ! باي باي!

- به اينا چي بگم؟!

ماني - هيچي نگو فقط بگو بالا نبود!

(( تلفن رو قطع کردم و بعد روي رختخوابش رو تميز کردم و اومدم پايين رفتم توي حياط خودمون و به عموم گفتم ))

- تو اتاقش نبود عمو !

عموم - يعني چي ؟! پس کجاست؟

- نميدونم.

عموم - من ميدونم کجاس! حتما رفته دنبال پدر سوختگي ش!

(( مادرم که هميشه از ماني دفاع ميکرد زود گفت ))

- خان عمو شما هميشه به اين بچه بدبينين!

عموم - زن داداش هنوز اينو نشناختين! اگه بچه منه ! من ميدونم چه جونوريه!

(( زري خانوم کارگرمون که داشت برامون چايي مي اورد تا اينو شنيد گفت ))

- نگين تو رو خدا خان عمو! ماني گله!

عموم - اين پدر سگ همه شما رو گول زده! من فقط اينو ميشناسم ! حالا بشينين و صبر کنين تا بياد و بعد قضيه رو معلوم کنيد که کجا بوده!

مادرم - حالا شما چايي تون رو ميل کنين! هر جا باشه الان ديگه پيداش ميشه!

(( تا عموم چايي ش رو برداشت که بخورده يهو ماني کليد در رو انداخت و در رو باز کرد و اومد تو! تو دستش يک کيسه نايلون بود ! از همون دور داشتيم نگاهش ميکرديم که داد زد و گفت :

- صبحونه که نخوردين؟! رفتم نون تازه خريدم!

(( تا اينو گفت مادرم يه نگاه به عموم کرد و گفت ))

- ديدين حالا خان عمو؟! بچه م مرد شده ديگه! حالا بايد واقعا براش به فکر زن گرفتن باشيم!

(( داشتم همينطور نگاهش ميکردم! داشت همينطور که از در حياط ميومد جلو! به باغچه و درختها نگاه کرد و گفت ))

- ادم وقتي صبح زود بلند ميشه چه حال خوبي داره! هامون تو هم از اين به بعد صبحا زودتر بلند شو و ببين چه حالي داره! ببين چه کيفي داره! ادم احساس زنده بودن ميکنه! چيه همش گرفتي خوابيدي؟

(( يه نگاه بهش کردم و گفتم ))

- چشم!

(( بعدش اومد جلو و به همه سلام کرد و گفت ))

- چه خبر بود دکون نونوايي! غلغله!

(( بعد کيسه نايلون رو که توش چند تا نون بربري تيکه تيکه شده بود رو داد دست من و گفت ))

- همونجا دادم با چاقو تيکه تيکه اش کردن که راحت تر بزارينش تو فريز!

(( بعدش يه چشمک به من زد ! کيسه رو از دستش گرفتم که زري خانوم گفت ))

- پير شي الهي! دستت درد نکنه! ديگه وقت زن گرفتنته مادر!

(( تا زري خانوم اينو گفت ! ماني سرش رو انداخت پايين و با خجالت گفت ))

- زير سايه بزرگتر ايشالا!

(( کيسه رو بردم و دادم به زري خانوم . اونم گرفت و رفت طرف ساختمون. منم دنبالش رفتم ! چند قدم که رفتم انگار دستش خورد به نون ها! برگشت که يه چيزي بگه که بهش اشاره کردم و گفتم ))

- نون ها سرد ميشه زري خانوم ! بيا که حسابي گرسنمه!

(( زود با خودم بردمش تو ساختمون که اروم بهم گفت ))

- مادر اينا که انگار همين الان از تو فريز در اومده!

- هيچي نگو زري خانوم ! اين نون مدلشه ! نونوايي ميزارتش توي فريز که وقتي نونشون تموم ميشه بدن دست مردم کارشون راه بيافته!

- وا! خاک بر سرم! ديگه بايد از نونوايي هم نون فريز شده بخريم؟!

- حالا جلو عمو اينا نگو! بفهمن به ماني توپ و تشر ميزنن!

زري خانوم - من غلط بکنم! الان همچين گرمشون ميکنم که انگار تازه از تنور درشون اوردن!

- دست شما درد نکنه!

(( زري خانوم رفت طرف اشپزخونه و منم برگشتم سمت حياط و روي تخت بغل ماني نشستم . پدرم يه خنده اي کرد و به ماني گفت ))

- چه خبر عمو جون؟

(( ماني يه اهي کشيد و گفت ))

- هيچي نيست عمو جون ! يه زندگي يکنواخت که ديگه خبري توش نيس! نه تفريحي نه سرگرمي يي نه تغييري نه تحولي ! هيچي! از صبح که ادم از خواب پا ميشه يه تکراره! ديگه کم کم از بس با اين هامون حرف زدم و نشست و برخاست کردم! دارم حالت افسردگي روحي پيدا ميکنم! اين هامون م مثل ماست ميمونه! صد تا جمله بايد بهش بگي تا يه جمله جوابت رو بده! به جون شما عمو جون از تنهايي داره اين دلم ميترکه! نه همصحبتي نه دوستي نه تنوعي!

(( اينا رو گفت و سرشو انداخت پايين که پدرم گفت ))

- اينا درست ميشه عمو جون! به وقتش همه چي درست ميشه!

ماني - اخه کي عمو جون؟! به جون اين هامون دلم ميخواد برم يه جايي که هيچکس نباشه ! اينقد فرياد بزنم! اينقد فرياد بزنم!

مادر - اخه چرا؟!

ماني - خسته شدم از اين تنهايي عزيز! ديگه داره موهام سفيد ميشه! حالا من به درک ! اين طفلک هامون رو بگو! اين ديگه داره کچل ميشه ! پس فردا که خواستيم بريم براش خواستگاري بايد موهاي ماهوت پاک کن رو بکاريم رو سرش که عروس (( تو )) نزنه ! اصلا حالت فريزري پيدا کرده!

(( برگشتم يه نگاه بهش کردم که گفت ))

- نگاهش رو ببين ! عين مرده ته قبرستون! سرد ! کسل! بي روح! بي احساس! بلاتکليف!بابا اخه به فکر باشين! نا سلامتي شما بزرگتراي مائين!

(( پدرم برگشت يه نگاهي به من کرد و گفت ))

- نکنه اون حرفا رو تو براي خودت ميگفتي؟!

- نه به خدا!

ماني - چرا حيا ميکني هامون؟! بگو که زن ميخواي!

- من زن ميخوام؟

ماني - خب اره ديگه ! چه فرقي ميکنه! چه تو زن بخواي چه من!

عموم - اخه تو پسر ادم شدي که زن ميخواي؟!

ماني - مگه نديدين صبح رفتم نون خريدم و اومدم؟!

عموم -همين؟! با همين يه نون گرفتن تمومه؟

ماني - برم نفت بگيرم!

(( من و مادرم و پدرم زديم زير خنده ))

عموم - ببين بچه جون اين فيتيله رو از گوشت در بيار که بري اون دختره رو بگيري !

ماني - کوم دختره بابا جون؟

عموم - نميدونم! همونکه هنرپيشه شده!

(( بعد برگشت و به من نگاه کرد و گفت ))

- اسمش چي بود؟

- ترمه عمو جون!

عموم - اهان ترمه ! فکر اين دختره رو از سرت بيرون کن!

ماني - اخه دوستش دارم بابا جون! يه شب نميبينمش حال خودمو نميفهمم!

عموم - مگه تو چند بار ديديش؟

ماني - يه بار!

عموم - خب ادم با يه بار ديدن عاشق ميشه؟!

ماني - اخه خودشو از جلو يه بار ديدم ولي فيلمشو پنج بار ديدم! پنج تا يک ساعت و نيم ميشه چند بار؟!

عموم - باز چرت و پرت بگو!

ماني - اخه بابا جون مگه ترمه چه عيبشه؟ هم خوشگله ! هم خوش تيپه ! هم خوش هيکله! هم خانومه! هم تحصيلکرده ست! هم هنرمنده! هم فاميلمونه! اخرشم اگه نخواستيمش ! يه توپش رو ميبريم دم بازار ردش ميکنيم بره!

عموم - اون فاميل ما نيس!

ماني - خوب عصباني نشين ! فاميليش رو خط ميزنيم!

عموم - اون به درد تو نميخوره!

ماني - ولي من اونو دوست دارم و به غير از اون هيچکي رو نميخوام! اصلا عاشقش شدم! جونم به جونش بسته ست ! اصلا هر نفسي که ميدم پايين ! مياد بالا ميگه ترمه ! اصلا سري از هم سوائيم ! خلاصه يا اون يا هيچکي ! اگه ترمه رو برام نگيري ازين شهر ميرم! ميرم يه جاي دور که دست هيچکس بهم نرسه ! ميرم و تا اخر عمر با يادش زندگي ميکنم! حالا چي ميگين شما؟!

عموم - اون به درد تو نميخوره!

ماني - پس خوب منو نگاه کنين که اخرين باره منو ميبينين! اين صبحونم رو بخورم رفته م! اصلا زندگي بدون ترمه برام معني نداره! اصلا صبحونه هم نميخورم! همينطوري گرسنه ميرم!

عموم - من خودم يه دختر خوب و خانوم و خوشگل برات در نظر گرفتم! حالا صبحونت رو بخور تا بهت بگم!

(( ماني يه لبخند زد و گفت ))

- منو کفن کردي راست ميگي باباجون؟!

عموم - اره!

ماني - چشم - الان تند صبحونه م رو ميخورم!

(( مادر و پدرم زدن زير خنده! برگشتم يه نگاه بهش کردم که داد زد و گفت ـ))

- زري خانوم ! صبحونه رو بيار ديگه!

(( از زير ميز محکم با پام زدم به ساق پاش که داد زد و گفت ))

- اخ چرا ميزني؟!

- تو مگه ديشب به من نگفتي با عمو صحبت کنم؟!

ماني - چرا!

- مگه تو نگفتي فقط ترمه رو ميخواي؟!

ماني - چرا!

-مگه الان دو ساعت نمي گفتي بدونه ترمه نميتوني زندگي کني و اين حرفا؟

ماني-خب چرا!

-پس چي شد؟؟

ماني-خوب بريم اين دختره رو هم که بابا برام پيدا کرده ببينيم بعد!شايد از ترمه بهتر باشه!منکه نبايد ضرر کنم!ميدوني اين باباي مهربون و خوبم چقدر تاحالا بالا من خارج کرده؟!مگه خدارو خوش مياد که از منفعت ضرر کنه؟!

((يه نگاه بش کردمو همونجوري که از سر ميز بلند مي شدم گفتم))

-تو آدم نمي شي!

((موچه دستامو گرفت و دوباره نشوندم سرميز و گفت))

-حالا چرا تو ناراحت ميشي؟!

-ديشب يادت رفت چيا به ترمه گفتي؟!

ماني-چيا گفتم؟!

-ميخوام بيام خواستگاريت و از اون حرفا؟!

ماني-اينارو گفتم؟!

-بله!

ماني-جلو تو گفتم؟يعني مطمئني؟

-بله!

((برگشت طرف عموم و گفت))

-ببخشين باباجون!نميتونم دختره دگه اي رو قبول کنم!اين هامون از دستم ناراحت ميشه!

-ا.....!بمان چه مربوطه ديگه؟!

ماني-به نظر تو همين ترمه خوبه ديگه؟

-من چه ميدونم!

ماني-حالا خوبم نبود چند وقت بعد ولش ميکنم ميرم سراغه يکي ديگه!چه عيبي داره؟

((تا اينو گفت و عموم دست کرد از رو ميز ي قاشق چايي خوري ورداشت و پرت کرد طرفش که سرش رو دزديد وهمونجور که ميخنديد دست منو گرفت و کشيد و فرار کرديم طرف حياط خونه اونا!

عموم شروع کرد به داد و بيداد کردن!هي عموم داد ميزد و هي ماني ميخنديد!دوتايي رفتيم خونه ماني اينا.وقتي خندش تموم شد گفت))

-خب حالا چيکار کنم؟

-من باتو حرف نميزنم!

ماني-چرا؟

-آخه تو کي درست ميشي؟!همه چيرو به شوخي ميگيره!

ماني- باشوخي کارابهتر پيش ميره!حالا چيکارکنيم؟

-يعني چي؟

ماني-يعني برنامه امروزت چيه؟

-مي خوام يه سر به عمه بزنم و جريان رو براش بگم!

ماني-خب من هم يه سر به دختر عمه ميزنم و جريان رو براش ميگم.تو برو سراغ عمه،من هم ميرم سراغ دختر عمه!اصلا کاشکي يه مادر و دختر رو پيدا ميکرديم و تو مادره رو ميگرفتي و من دختره رو!اينطوري قال قضيه کنده ميشد!

((يه نگاه بهش کردم و راه افتاده طرفه خونه خودمون که داد زد و گفت))

-به عمه سلام برسون و بش بگو که خيالش از هر بابت راحت باشه!جونه من و جونه دختر عمه!

((دوباره يه نگاه بهش کردم و جوابش رو ندادم که گفت))

-نون فريزري ا تازه بود؟!واقعا خدا اين نونوايي رو از اين محل نگيره!چه برخوردي!چه احساسي!چه احساسه مسوليتي!چه اردي!

((بازم جوابش رو ندادم و رفتم تو حياط خودمون و همراه با غرغره عموم ، صبحونم رو خوردم و رفتم لباسم رو عوض کردم و راه افتادم طرفه خونه عمه ليا.

جمعه بود و خيابون ها خلوت.نيم ساعت نشوده بود که رسيدم دم خونه شون و زنگ زدم.يه خورده بعد ايفون رو رکسانا جواب داد و در رو واکرد و رفتم تو حياط که ديدم رکسانا از پله ها امد واز همون جا سلام کرد.کمي رفتم جلو تر.جواب سلامش رو دادم که گفت))

-تنهايين؟

-بله!

رکسانا-ماني خان نيومندن؟

-نخير!

رکسانا-حالتون خوبه؟

-ممنون!

رکسانا-بفرمايين خواهش ميکنم!

-شما بفرماييد من هم در خدمت تون هستم.

((راه افتاد طرف ساختمون و همون جور که مي رفت گفت))

-بچه ها رفتن کوه به من هم اصرار کردن که باهاشون برم اما بدلم افتاده بود که ممکنه شما تشريف بيارين!اين بود که باهاشون نرفتم و.....

((نذاشتم جملش تمام بشه و گفتم))

-عمه منزل هستن؟

((برگشت يه نگاه به من کرد و گفت))

-هستن،بفرمايين.

((راه افتاد و از پله ها رفت بالا.همونجور که ميرفت جلو نگاهش کردم.يه شلواره جين پوشيده بود با يه دونه از اين بلوزا که تازه مد شده بود.موهاي طلايي پرنگ دشت که خيلي ساده پشت سرش با يه گل سر بسته بود و احتمالا خودش رنگشون کرده بود!قدش بلند بود و خيلي خوش اندام.دم دره راهرو که رسيد،صبر کرد تا بهش رسيدم و گفت))

-بفرمايين خواهش ميکنم!

((با دست اشاره کردم که يعني اون جلو بره.دره رهرو رو وا کرد و رفت تو و منم دنبالش رفتم و رسيديم به دره ورودي سالن انجا واستاد و دوباره تعا رف کرد ک اين دفعه گفتم))

-شما بفرمايين!الان چند دقيقه س که وقت مون با تعا رف تلف شده!بفرمايين خواهش ميکنم!

((همون جوريه لحظه مات شود به من!صورت خيلي قشنگ و بانمکي داشت اما چيزي که تو صورتش بيشتر توجهه آدم رو جلب ميکرد چشماش بود!

چشماي درشت و اصلي رنگ که با رنگه طلايي موهاش خيلي هماهنگي داشت!خلاصه برگشت و دره ورودي سالن رو واکرد و رفت تو و من هم دنبالش راه افتادم و تا رفتم تو سالن ديدم که عمه ليا اومده همون جلوي در!بهش سلام کردم.يه لحظه اين احساس بهم دست داد که انگار منتظره که مثلا برم جلو و بغلش کنم اما خودم ي همچين حسي نداشتم!يعني هنوز برام مثل يه غريبه بود! بلافاصله خودش فهميد و جوابم رو داد و گفت))

-خوبي عمه جان؟؟

-ممنون

عمه-بيا!بيا تو اتاق پذيرايي!

((صبر کردم تا خودش جلوتر رفت و دره اتاق پذيرايي رو واکرد و رفت تو و منم دنبالش رفتم که رويه ي مبل نشست و گفت))

-بشين عمه جون!رکسانا جون!يه زحمتي ميکشي چند تا چايي به ما بدي؟

رکسانا-چشم عمه خانوم!

((اينو گفت و رفت طرفه آشپزخونه.منم روي يه مبل کامي اونطرف تر نشستم که عمه گفت))

-چي شد عزيزم؟رفتين؟

-رفتيم

عمه م -ديدينش؟

((سرم رو تکون دادم که گفت))

-حالش چطور بود؟؟؟چطوري ديدينش؟يعني چه جور دختري محک ش زدين؟

-با يک بارديدن که نميشه کسي رو محک زد!

عمه م-راست ميگي عمه اما همينجوري م مي شه يخورده آدما رو شناخت!

-در هرصورت ديديمش

عمه م -باهاش حرف زدين؟

-يه مقدار اما فلان حاضر نيست برگرده اينجا!

((يه لحظه ساکت شد وبعدش گفت))

-ميدونم

((از جيبم سيگارم رو در اوردم و بهش تعارف

کردم.يه دونه ورداشت و براش روشن کردم و سيگاره خودمم روشن کردم.داشت فکر ميکرد.هيچي نگفتم.چند دقيقه بعد رکسانا با يه سيني امد تو و امد جلو من و تعارف کرد.فکر کردم چايي اورده.تا خواستم بردارم ديدم قهوه س!زود دستم رو کشيدم و گفتم))

-من قهوه نميخورم!

رکسانا -چرا؟

-دوست ندارم!

رکسانا-خيلي عاليه که!

((يه نگاه بش کردم که زود گفت))

-ببخشين!الان براتون چايي ميارم!

-نه!خيلي ممنون!من اصلا چيزي نميخورم!زحمت نکشين!

((عمه م خنديد و گفت))

-رکسانا جون يه چايي براش بيار!

((رکسانا زود رفت که چايي بياره و يه خورده مکث کردم و بعدش گفتم))

-ببينين خانوم،من بايد همه چيز رو بدونم!بايد بدونم که اختلافه شما با پدرم و عموم سره چي بود!بايد بدونم که......

عمه م-هنوز به من ميگي خانوم؟

((يه لحظه سکوت کردم و بعدش گفتم))

-هنوز زبونم نمي چرخه که عمه صداتون کنم!بايد خودتون درک کنيد که چي مي گم!

عمه م-ميفهمم!حق دري!

((يه خورده سکوت برقرار شود و هيچ کدوم هيچي نگفتيم..سيگارم رو خاموش کردم که رکسانا با يه سيني ديگه که توش يه فنجون چايي بود برگشت و بهم تعارف کرد.ورش داشتم و ازش تشکر کردم.بعدش نشست رو يه مبل بغل من و فنجون قهوه ش رو ورداشت که عمه م گفت))

-عمه،ديشب چي شود بالاخره؟

((جريان رو براش گفتم.شروع کردن با رکسانا به خنديدن.وقتي خنده هاشون تمام شد عمه م گفت))

-عين باباشه!اون چند سالي که باهم زندگي ميکرديم يه گربه يا يه سگ يا يه پرنده از ترسه باباش جرات نداشت بيات طرفه خونه ما!خيلي شيطون بود!

((بعد يه نگاه به من کرد و گفت))

-توام همينطور!درست مثله باباتي!ساکت و اخمو ولي مهربون و محکم!

((سرم رو برگردوندم طرفه بخاري که قاب عکس ا روش بودن و بعدش برگشتم طرفه عمه م و گفتم))

-قراره ترمه خانوم از اونجايي که هستن اسباب کشي کنن.

عمه م -چرا؟

-ماني ميخاد!يکي از آپارتمان هاي بابا اينا خاليه نزديکه خونه خودمونه! ماني بهش گفت که بيات اونجا زندگي کنه

((يه لحظه ساکت شدم بعدش گفتم))

-يه چيزه ديگه م هست!

عمه-چي عمه؟

-ماني ديشب ازم خواست که درمرد ازدواجش با ترمه خانوم با عموم صحبت کنم!

((عمه م يه لبخند زد و گفت))

-خب صحبت کردي؟

-عموم موافق نيست ولي ماني لجبازه!ميدونم حرف خودش رو به هرصورت پيش مي بره!

((چايي م رو برداشتم و کمي ازش خوردم و يه سيگاره ديگه روشن کردم و گفتم))

-نمي خواين برام از گذشته ها بگين؟

عمه م-چرا ولي اول بايد خودت بخوايي که بدوني!

-مي خوام بدونم!

عمه م-اشکاله ما اينه که همش ميخواهيم بريم تو گذشته ها!آينده يه ما ها رفته تو گذشته هامون وقت شه که گذشته هارو ديگه ول کنيم گذشته ديگه مرده!

بهتره که اين مرده رو خاک کنيم و سرمون رو برگردونيم طرفه آينده!اما تاحالا نشده!يکي ش خوده من!

-بالاخره اگرم قرار باشه اين مرده هارو خاک کنيم نبايد يه خاطره يه ازشون داشته باشيم؟!

عمه م -چرا!اما فقط درحد يه خاطره!نبايد هم اين خاطره يه سي بندازه رو آينده و حال مون!هرچند که براي من انداخته!

((سرم رو تکون دادم که اون هم يه سيگار از روي ميز برداشت و روشن کردش و شروع کرد به کشيدن.دو سه دقيقه اي هيچي نگفت بعدش يه نگاه به من کرد و گفت))

-تو اصلا چيزي در باره يه پدر بزرگت ميدوني؟

-نه!

عمه م- ميدوني که پدرت و موت از زنه دومش بود؟

-نه!

عمه م-پدر بزرگت دو تا زنگ گرفت!اولي ش مادره من بود و دومش مادره پدرت و عموت!

((يه لحظه ساکت شد و بعدش گفت))

-نمي دونم از کجا برات شروع کنم و بگم!يه دنيا حرف تلنبار شده تو دل مه!اگه سر واز کنه ديگه نميشه جلوشو گرفت!

-من گوش ميدم!

عمه م-فقط گوش دادن کافي نيست!بايد درک کني!بايد بفهمي!بعضي از پدر مادرا يعني اکثرشون به حرفه بچه ها شون گوش ميدان اما نميتونن بفهمن شون و

يا درکشون کنان!اين ميشه که بينشون فاصله مي افته!فاصله بينه دوتا نسل!حالام بينه من و تو برعکس!اين دفعه توبايد به حرفام گوش بدي و درک کني!باشه؟

-سعي ميکنم!

((سرش رو تکون داد و گفت))

-تو از تاريخ چي ميدوني ؟ازدوره قاجار!از زمان احمد شاه و اون وقتا؟

-يه مقدار اعلاء دارم!

عمه م-اين چيزا که برات تعريف ميکنم چيزايي يه که از مادرم شنيدم!خودم که نبودم!زياد خبر ندارم!همين قدر که شنيدم و ميدونم برات تعريف ميکنم!

((يه نفسي تازه کرد و گفت))

-پدربزرگ و مادر بزرگ مادرم ايراني بودن اما ايرانياني که خيلي سال پيش افتادن دست روسيه!همون موقع که جنگ بود و ما شکست خورديم!اونام کم کم

روس شدن!يعني روسيه اون روسيه سرخ نبود!همون روسيه تزاري!پدر بزرگ و مادر بزرگم هردو از خانواده هاي اشرافي بودن! خونه هايي مسله قصر و کالسکه

هايي شيش اسبه و نوکر و کلفت و خدمتکار و جشن هايي آنچناني و موزيک و رقص باله و تآتر تو خونه و اين جور چيزا!اينارو تو کتاب خوندي يا مثلا تو بعضي از اين

فيلماي قديمي ديدي يا نه؟

-يه چيزايي ازشون ديدم!

عمه م-پدر پدر بزرگم از اون آدمايي بوده که دلش ميخواسته جز روسيه باشه و خودش رو هميشه يه روس ميدونسته اما بر عکس پدر بزرگم هميشه دلش

ميخواسته ايراني باشه!حالا اين دوتا حرفه همديگه رو ميفهميدن يا نه بماند!حتما اونا هم حرفه همديگه رو نمي فهميدان!بگذريم!

مادر بزرگم م خانوادش همينجوري بودن!مدرن و شيک يا بقول بعضي ها بورژوا!

گويا وقتي مادر بزرگم چهار يا پنج سالش بوده معلم زبانه فرانسه و انگليسي و موسيقي داشته و خدمتکار مخصوص و معلم باله و اين چيزا!

پدربزرگمم همينطور!توسن سيزده چهارده سالگي يه شمشير زن خوب بوده و بلد بوده با اين هفت تير هاي سر پر تير اندازي کنه و مثلا براي حفظ شرافت با

بدست آوردن دختر مرده علاق ش با رقيبش دوئل کنه و هر هفته با اسب بره براي شکار و سر وقت معلم زبان و معلم رقص و اينجور چيزا!اينم فهميدي؟

((سرم رو تکون دادم که گفت))

-حالا از اين چيزا که گفتم چي دست گيرت شود؟

-خوانواده پدر بزرگ و مادر بزرگتون جز اشراف اون زمان بودن و صاحب قصر و کاخ و پول زياد و در اون زمان خيلي مدرن!

عمه م-آفرين!

-اما يه مساله برام روشن نيست!

عمه م-چه مساله ي؟

-ايران در زمان قاجاريه اين طوري نبوده!يعني دختر ها بايد تو خونه مي موندن و پسرام مثلا يه مکتب خونه ميرفتن و بعدشم مي رفتن حجره پدرشون و ميشدن يه کاسب بازاري!مگه اينکه...

عمه م-مگه اينکه چي؟

-پدر بزرگ و مادر بزرگتون تو چه شهري بودن؟

((يه لبخند زد و گفت))

-گرجستان شوروي !يعني گرجستان ايران!البته اگر ميتونستيم بعد از اينکه مدت اون قرار داد ها تموم شود پسش بگيريم!

-چرا گرجستان؟

((يه نگاه به من کرد و گفت))

-مگه برات فرقي ميکنه؟

-خوب نه والي معمولا کسي که تو گرجستان زندگي ميکنه بايد مسيحي باشه!

((يه لحظه مکس کردم بعدش با شک و دودلي گفتم))

-شما مسيحي هستين؟

((يه لبخند زد و گفت))

-نميدونم!يعني حالا ديگه نميدونم!

((يه سيگار ديگه ورداش و روشن کرد و گفت))

-تا اينجا که گفتم فهميدي يا نه؟

((سرم رو تکون دادم که گفت))

-وقتي مادر بزرگم حدودا هيجده سالش بود يه شب تويکي از اين جشن ها ازش ميخوان که براي مهمون ها پيانو بزنه.مادربزرگامم ميره ميشينه پشته پيانو و شروع

ميکنه به زدن.گويا هنوز اون وقتا رسم نبوده که مثلا يه دوشيزه از خوانواده يه اشراف آواز بخونه اما يه مرتبه نميدونم چي ميشه که مادربزرگمم همين تور که داشته يه قطعه رو اجرا ميکرده شروع ميکنه به خوندن!

تا صداش که احتمالا خيلي قشنگ بوده بلند ميشه همه ساکت ميشن و جوونا جمع ميشن دورش!همه تعجب کرده بودن!اين شايد اولين باري بوده که دختره يک خوانواده اشرافي در يه جشنه اشرافي آواز ميخونده!

پچ پچ مي افته بينه دخترها و زن ها!همه جا خاله زنک بازي بوده ديگه!

خلاصه اين داره گوشه اون پچ پچ ميکنه اون داره گوشه اون پچ پچ و اون يکي در گوش اون يکي پچ پچ ميکنه که سالن رو صدا ور ميداره اما

مادربزرگم به هيچي اعتنا نميکنه و آوازش رو تموم ميکنه!

آوازش که تموم ميشه از جاش بلند ميشه و بر ميگرده طرف مهمونا و همين جور منتظر ميمونه که ببينه عکس العلمشون چيه.اما صدا از

صدا درنمياد! از تشويق که خبري نبوده هيچ، همه زن ها هم داشتن بش چپ چپ نگاه ميکردن! خوب در واقع مادر بزرگم ي سنت شکني

کرده بوده که تا اون روز سابقه نداشته!

پدرش که يه همچين وضعي رو ميبينه با اينکه از دست دخترش که مادربزرگ من باشه عصباني بوده اما براي حمايتش ميره جلو و بغلش

ميکنه و ورش ميداره و آروم ميره طرف در سالن.مادر مادربزرگم هم ميره طرف شون و اول دخترش رو بغل ميکنه و ماچ ميکنه و سه تايي

ميران طرف در!تو همين موقع اولين پسر جوون شروع ميکنه به دست زدن!بعدش دومي و بعدش سومي و يمرتبه تموم پسراي جوون

که تواون مهموني شرکت داشتن شروع ميکنن براش کف زدن!

کف زدن پسراي جوون همانا و همراه شدن صداي دست دختراي جوون همانا!خلاصه هرچي دختر و پسر جوون انجا بوده براي حمايت و

تشويق اين کار جسورانه ي مادربزرگم شروع ميکنن به کف زدن که يمرتبه تمام مردهايي که اونجا بودن باهاشون همصدا ميشن و اونام

براي مادربزرگم دست ميزنن!بلافاصله ميزبان هم ميره طرفشون و نميزاره که از سالن برن بيرون!

شور و ولوله مي افته تو مهموني!اونقدره براش دست ميزنن که مادربزرگم مجبور ميشه دوباره برگرده پشت پيانو و يه آهنگ ديگه بزنه و

بخونه!مادربزرگمم درحالي که گريه ميکرده شروع ميکنه به آهنگ زدن و خندان که اين مرتبه با تشويق تمام مهمون ها روبرو ميشه!

هميشه براي اينکه ي سنت پوسيده عوض بشه يه جسارت لازمه و يک حمايت!

همونجا براش دهتا خواستگار پيدا ميشه که از فرداش راه مي افتن طرف خونه اينا براي خواستگاري!

يه مرتبه مادربزرگم ميشه نقطه توجهه همه خانواده هاي سرشناس!صبح اين ميومد و شب اونيکي!

اما مادربزرگم به هيچکدوم جواب درست نمي ده!خانواده هاهم براي اينکه توجه شون رو جلب کنن

يه شب اين يکي دعوت شون ميکرد و براشون يک مهموني راه انداخته و يه شب اونيکي!

ميونه تمام اين خانواده ها و خواستگارها دو تاشون از نظر اشرافي و نسبت با مثلا درباراون

موقع يا مثلا تزار از همه بالاتر بودن به طوري که باقي کم کم خودشون رو ميکشن کنار و

مي مونن اين دوتا جوون که هر دو هم خوش قد و قامت بودن و هم خوش قيافه و هم شجاع

و تحصيل کرده!خلاصه هردو از هر جهت کامل بودن و مادربزرگم نميدونست که کدوم شون

رو انتخاب کنه!ايناهم هردو يک دل نه صد دل عاشق مادربزرگم ميشن!هردو خيلي آقا و نجيب

ميومدن خونه مادر بزرگم و باهم ديگه مينشستن حرف ميزدن و همش سعي ميکردن دل مادربزرگم

رو ببرن که گويا مادربزرگم عاشق هردوشون بوده و نميتونسته که از بينشون يکي رو انتخاب کنه!

توي همين موقع يک مرتبه هردوشون براي يک ماه غيب شون ميزنه! هيچکس هم ازشون خبر نداشته!

يعني نه به مادربزرگم چيزي گفته بودن و نه به کس ديگه تا اينکه بعد از يک ماه سروکله شون پيداميشه!

يکي با دست زخمي و اون يکي با پاي زخمي!نگو اين دوتا براي ازدواج با مادربزرگم با همديگه قرار ميذارن

که برن به جنگ!حالا کدوم جنگ خدا ميدونه!شايد يکي از همون جنگ هايي که اون وقتا تو هر طرف روسيه بود!

شايد مثلا توي يکي از شهر ها دهقان ها و کشاورز ها سر به شورش ورداشته بودن!خوب ميدوني که وضع روسيه

خيلي خراب بود!اکثرا مردمش گشنه بودن و يک عده توشون پولدار!مثل الان ما!خلاصه اين دوتا باهم ميرن به جنگ

و قرار ميزان هرکدوم که سالم برگشت با مادربزرگم عروسي ميکنه که اتفاقا هردو سالم بر ميگردان!فقط يه خورده زخمي شده بودن!

اين خبر دهن به دهن ميگرده و تو شهر ميپيچه که اره براي خاطر فلاني دو تا از نجيب زاده ها براي رقابت رفتن جنگ و هردو زخمي برگشتن!

اين خبر دهن به دهن ميگرده و تو شهر ميپيچه که آره ، براي فلاني دو تا از ن جيب زاده ها براي رقابت رفتن به جنگ و هر دو زخمي برگشتن.

با پيچيدن اين خبر ، بازار خواستگاري مادر بزرگم گرمتر ميشه و از دورو نزديک خبر مي سه که خوواده هاي اشراف ديگه ام خيال اومدن به خواستگاري مادر بزرگم رو دارن!

خب وقتي يه همچين چيزي به گوش همه ميرسه ، ترس مي افته تو دل اين دوتا جوون ! چون ممکن بوده خواستگار بعدي از هر نظر نسبت

به اين دوتا بهتر وبالا تر باشه!اين ميشه که اين دوتا قرار ميذارن با هم دوئل کنن!

يه روز صبح زود راه ميفتن طرفه بيرون شهر و همراه چندتا شاهد از جووناي اشراف و دوستان شون ،با دوتا هفت تير مثل اين فيلماي خارجي با

همديگه دوئل ميکنن!

تا خونواده هاشون با خبر بشن و بيان که جلوئشونو بگيرن يکيشون زخمي ميشه اونم يه زخم خيلي ناجور .

اون جوونيم که زخميش کرده بود شرافتمندانه مياد بغلش ميکنه و همراه بقيه ميذارش تو کاکسکه و ميرسونش به حکيبم و دوا!!

مادر بزرگم که خبر دار ميشه با عجله همراه با پدرو مادرش ميرن بالاي سر اون جوون اما وقتي ميرسن که کار از کار گذشته بوده و اخراي عمرش بوده. اون جوونم که گويا اسمش سريوژا بوده نميدونم سريوشکا بوده دست مادربزرگمو ميگيره تو دستش و ازش خواهش مکنه که به عنوان احترام به خودش سر اين عهد بمونه و با رقيبش عروسي کنه و تو لحظه ي اخر عمرش مثله يه نجيب زاده دست رقيبشو ميگيره و ميذاره تو دست ماعدرزبگم. رقيبشم که اسمش نيکولاي بوده بالاي سرش اشک ميريزه تا اون ميميره!

بعدشم به احترام مرگ رقيبش شرافتمند قرار ميشه که تا سک سال ازدواج نکنن!

اين خبرم تو شهر ميپيچه و ميرسه به شهر هاي ديگه و ميشه مثل افسانه!!

و چون اينا يه همچين احترا مي براي رقيبشون قائل ميشن و رقيبشونم تو لحظه ي اخره عمرش ازشون خواهش کرده بوده که بخاطر حفظ شرافت اوننم که شد حتما با هم معروسي کنن ،مردمم براي اين عشق احترام قائل ميشن !

بعد از يه سال روزي که قرار بوده برن با هم کليسا و ازدواج کنن قبلش ميرن سر قبر ريقيبش و گل و اين چيزا ميبرن و دوباره کمثلا ازش اجازه ميگيرن و بعدش ميرن کليسا . گويا نصف جمعيت شهر جمع شده بودن دم اون کليسا که ببينن اين دختر چه شکلي يا چه جوري بوده که بخاطر عشقش يه نفر کشته ميشه!

اومدن اون جمعيت و جمع شد ن تو خيابون باعث ميشه که اين

ازدواج پر ابوهتتر برگزار بشه!يعني خونواده ها و اقوام عروس و دوماد تو کليسا تو کليسا بون ومردم بيرون کليسا!

وقتي مراسم تموم ميشه اين دوتا زنو شوهر ميشن در کليسا باز ميشهمادر پدر و اقوام رقيبش با لباس سياه عزاداري اروم ميان تو کليسا ! خب ميدوني يه همچين رسمس نيست که تو عروسي کسي با لباس سياه وارد بشه!

خلاصه اونا که زيادم بودن با لبتاس سياه ميان جولو تا ميرسن به عروس و دماد!تو کليسا صدا از صدا در نميومد و همه منتظر بودن ببينن جريان چيه!

مادر سر يوشگا (رقيبش)ميره جلو و از تو کيفش يا از تو جيبش يه بسته در مياره

و ميده به عروسو دوماد و ميگه اين کادو از طرف پسرمه براي شما ! عروس و دوماد با تشکر و خجالت بسته رو وا ميکنن و ميبينن که توش يه انگشتره!

دوباهره ازش تشکر ميکنن که مادر يوشکا ميگه يه کادو هم از طرف من و پدرش و تموم تموم اقوام براتون دارم!اينو که ميگه همه خوشحال ميشن که همه چي داره به خيرو خوشي پيش ميره وم مادر و پدر يوشکا قضيه رو فراموش کردن و از خون پسزشون گذاشتن هر چند دو تا رقيب خودشون به اختيار خودشون و خيلي مردونه با هم دوئل کردن اما بالاخره يه خون اون وسط ريخته شده بوده!

پسر گلم که شما باشين ،عروس و داماد خوشحال ميشن که يه مرتبه حالت صورت مادره عوض ميشه!تو همين موقع همه ي کساني که لباس سياه تنشون بوده زانو ميزنن براي مثلا دعا!بعدش مادره با صداي بلند فرياد ميزنه و ميگه "من مادر سر يوشکا از طرف خودمم واقوامم در اين مکام مقدش تو رو نفرين ميکنم!توميدونستي با يه انتخاب ساده جلوي کشته شدن پسرم رو بگيري !اما تو شومي!تونحسي!ما نفرين ميکنيم تو و بازماندگانت در زندگي هيچوقت ارامش نداشته باشين و از خداوند ميخواهميم که سايه ي شومه تورو از اين شهر دور کنه"!

اينو که ميگه يهو ول وله اي ميافته تو فانيل عروس و دوماد و دست جوونا ميره سمت شمشيراشون م مياد که دوباره خونريزي ره بيفته که پدر عروس و پدر دوماد ميرن جلو که همه رو ساکت بکننو خونواده ي سر يوشکا همونجور که اروم اومده بودن تو ارومم ميرن بيرون!کشيشم براي اينکه اين قضيه رو تموم کنه شروع ميکنه به دعا خوندنو از اين جو چيزاو مراسن تموم ميشه و عروس و داماد همراه با خونواده هاشون از کليسا ميان بيرون!

خبراين نفرين قبل از اونا به بيرون رسيده بوده و مردم عادي از اين جريان باخبر شده بودن ! وقتي عروسو داما ميان بيرون مردم دو دسته شده بودن!

يه عده داعشون ميکردنو يه عده نفرين!

خلاصه يه وضع خيلي بدي اونجا درست شده بوده و داماد عروس رو گريه کنون سوار کالسکه ميکنه و راه ميفغتن و بقيه ي اقوامم دنبالشون! وقتي م ميرسن به خونه ي داماد که مثلا اونجا قرار بوده جشن عروسي باشه نه عروسو داماد حصلشو داشن نه اقوام!اين بود که جشن عروسي بهم ميخوره و همه ميرن خونه هاشون و عروس و دماواد ميرن تو اتاقشون که عروس از ناراحتي غش ميکنه!

اين ميشه جريان عروسي پدربزرگ و مادر بزرگم!حالا اينارو تا اينجا داشته باش تا بقيشو برات تعريف کنم(پ ن : حالا اينا چه ربطي به بحث ما داشت!!!)

يه سيگار از تو پاکت دراوردم و روشن کردم رفتم توفکر!تو همين موقع ديدم رکسانا با يه سيني جلوم وايساده!سيني رو گرفت جلوم.توش چندتا فنجونه قهوه بود سرمو بلند کردمو گفتم:

-ممنون ميل ندارم

-چرا؟خستگيتونو در ميکنه!

-خيلي ممنون!دوس ندارم!

رکسانا-اين قهوه با بقيه قهوه ها فرق ميکنه! يه بار امتحان کنيد!

-ببينين رکسانا خانم من اصلا ادمه مدرن و امروزيه اي نيستم!از قهوه خوردن و نسکافه خوردن و موزيک تکنو و رنگ کردن مو به سبک خارجيام خوشم نمياد!(( پ ن : عروس رفته گل بچينه)) دوست دارم همينجوري ايراني بمونم!

شمام بهتره همينجور يباشين!

چايي از قهوه خيلي بهتره!

"بعد اشاره بع موهاش کرده و گفت"

-طلايي و بلوند کردن موهام به نظر من در سن شما کمي زوده!

"يه مرتبه يه نگاه به عمه م کرد و بعدش گفت "

-هامون خان من موهامو رنگ نکردم!

"عمه م خنديدو گفت "

-رنگ طبيعي يه موش همينه عمه جون!

"يه مرتبه جا خوردم!آخه رنگ موهاش خيلي قشنگ بود! فکر ميکردم که حتما رنگ شون کرده!خودمو يه خورده جمع و جور کردم و گفتم "

-خب اون هيچي!اين قهوه خوردن و اين چيزا ديگه چيه پس؟!

رکسانا-من هميشه قهوه ميخورم!

-همين ديگه!تقليد!اين تقليد کوکورکورانه فزهنگ مارو نابود کرد!

رکسانا-ولي اين فرهنگ خودمونه هامون خان!

-يعني چي؟

رکسانا-آخه من...

"يه لحظه ساکت شد و بعد تند گفت"

-من مسيحي هستم!

"بعدش همينجوري تو چشماي من نگاه کرد!منم تو چشماش نگاه کردم!تو چشماي عسلي رنگش که چند چند پرده از موهاش پررنگ تر بود!يه مرتبه برگشت بره که گفتم"

-حالا بد نيس که منم يه بار قهوه بخورم.

"خنديد دو باره بهم تعارف کرد يه فنجون برداشتمو گذاشتم جلوم.دوباره خنديدو رفت طرفه عمه م به اونم تعارف کرد و برگشت نشست رو مبل بغلي من"

شروع کردم به خوردن قهوه که گفت:

-چطوره هامون خان؟

-بد نيس!يعني خوشمزه اس!البته چاييم خوشمزه س!قهوه ام خوشمزه س!

"هردو زدن زير خنده که عمه م گفت"

-رکسانا قهوه رو عالي درست ميکنه!

"يه خورده از قهوه خوردمو گفتم"

-خيلي خوشمزه !

عمه-خودشم خيلي قشنگه!

"زير چشمي يه نگاه به رکسانا کردم که سرش رو انداخته بود پايين و موهاش ريخته بود تو صورتش!

عمم راس ميگفت رکسانا دختر خيلي قشنگي بود!"

عمه-درضمن خيليم درس خونه!با رتبه ي عالي تو دانشگاه سراسري قبول شده!((پ ن : البته فک کنم کنکور سراسري))

-آفرين ×! آفرين!

"سرش رو بلند کرد که تشکرد کنه . همونجوري زير چشمي نگاهش ميکردم!دختر خيلي قشنگي بود!ابروهاي کشيده و بلند!دهن و بيني کوچيک! پوست برنزه ي خوشرنگ!

عمه-مادرش ايراني بوده ،پدرش فرانسوي!

"برگشتم با تعجب نگاش کردم که گفت"

-ديدين چقد ايراني موندم؟!

"جوابي نداشتم بدم براي همين گفتم"

-از ماني خبري نشد!

عمه-موبايل داره؟

اره . ميشه يه تلفن برنم؟

"رکسانا بلند شدو گفت الان براتون ميارکم"

-نه ممنون خودم ميام.

"بلند شدم رفتمدنبالش.تلفن تو حال بود شماره ي ماني رو گرفتم.خط مشغول بود.خواستم دوباره بگيرم که احسلاس کردم از پشت يه دست خورد به شونم!برگشتم که ديدم يه موي بلند تو دست رکساناس!زود گفت"

-يه مو رو شونه هاتون بود!

"بعد با يه لبخند منو نگاه کرد"

-حتما موي مادرمه!اين بلوز رو همين امروز پوشيدم!

"دوباره خنديد!نميدونم چرا منم يه مرتبعه خنديدم اما زود جلو خودمو گرفتمو برگشتم طرف تلفن و شماره ماني رو دوباره گرفتم.اين دفعه جواب داد"

-الئو ماني

ماني-هان

-معلوم هس کجايي؟

-همين دورو ورام!

-دوروورا کجاس؟

ماني-بگو خونه ي دوستم کجاست

-لوس نشو کجايي؟

ماني-دارم دنبال چيزشون ميگردم!يعني زنگشون!

-=زهره مار پشته دري؟

ماني-اره بابا . زنگشون کجاست؟> اهان پيدا کردم.

-راست ميگي؟

اني-بزن درو اومدم.

-الان وا ميکنم.

ماني-راستي هامون جون سلام يادم رفت اولش بگم.

-سلامو زهره مار بيا تو.

-"تلفن رو قطغ کردمو به رکسانا گفتم"

-رکسانا خانم درو واکنين ماني پشت دره.

"تو همين موقع ماني زنگ زدو رکسانا درو وا کرد.زود زود دره راهرو رو وا کردمو رفتم تو ترانس ايستادم تا ماني اومد گفت"

-واي که امروز چه خوشگل شدي امشب!اين رنگ موي جديدت چقد بهت مياد!زرد قناري من!

-زهره مکار تو قرار بودي بري سري به ترمه بزني!يه سر زدن اينقد طول ميکشه؟!

ماني-خب يه سر زدن از طرفه من يعني چي؟!يه سلام و عليک و چارتا قربون صدقه از طرف من و چهارتا نازو نوز از طرف اونو دوتاچاخان که ديشب تا صبح نخوابيدم و فقط به تو فکر منيکردم از طرف منو دو تا سوال که ديش چهخ فکرايي ميکردي از طرف اونو..

-زهره مار"پ ن :اين ماره چقد زهر داره" !منو اينجا تنها گذاشتي هيچ م فکر نيستي!

مانيچي شده عزيزم ناراحتت کردن؟1

"بعد يه مرتبه بلند داد زدو گفت"

-کي اين عسل منو انگشت زده ميکشمش!

"بد اروم در گوشم يه چيز بد گفت"

-مرده شورتو ببررن ماني واقعا بيتربيتي!

ماني- ا خب چيکار کنم!يه ساعت تنها ولت کردم يه جا!ببين نتونستي خودتو نيگه داري!نکه نميتونم شبو روز دنبال تو باشم!خودتم يه کم نجابت کن!

"خندم گرفتو گفتم"

-بيا بريم تو اينقد چرتو پرت نگو ! برو تو!

ماني-بسمالله الرحمن الرحيم .رفتم خواستگاري!

"دوتايي رفتيم تو ماني با رکسانا سلام کردو رفتيم تو مهمون خونه تا ماني عمه رو ديد گفت"

-عمه جونم سلام!الهي قربون اون شکل ماهت برم!

عمه-سلام عمه!شنيدم يه خبرايي هس!

"رفت جلو و صورت عمه رو ماچ کردو رفت نشست رو يه مبل گفت"

-عمه جون فاميلي جاي خودش!راست بگو ببينم اين ترمه اصله؟اگه اصله ،يه قواره ما از شبخاييم چند مي افته؟

"عمه م زد زير خنده و گفت"

-تو اول جنسو خوب ببين بعد!

ماني-ديدمزدگي مدگيم نداره!بي چونه اخرش ذچند؟

"عمه هم که همش ميخنديد گقت"

-چون تويي خودت وکيل!

ماني-عمه جون اين يه توپ رو نگه داشته بودي بنداري به براد ر زادت؟

عمه-خيالت راحت!انداختني نيس

"تو همين موقغ رکسانا با يه سيني اومد و به ماني تعارف کرد"

ماني-اين چيه؟

رکسانا-قهوه

ماني-تا معامله تموم نشه نميخورم!نمک گير ميشيم کلا سرمون ميره!

"عمه و رکسانا زدن زير خنده ماني همنجور قهوه رو برميداشت گفت"

-اين بچه رو چيکارش کردين من نبودم؟!بغض کرد هطفل معصوم!هاپو غصه دار!

عمه-نگو بچم اقاس!

ماني-اينو چند ورميداري؟چلواري اصله!

"چپ چپ بهش نگاه کردم که گفت"

-خب عمه جون چي ميگين خواستگاري تمومه؟

عمه-کذدوم خواستگاري؟!

ماني-به !پس من نيم ساعت دارم چي ميگم؟مثلا دارم ترمه رو خواستگاري ميکنم ديگه.

عمه - اين چه مدل خواستگاريه پدر سوخته؟

ماني -دبه در اوردي؟اصلا نخواستيم اون دختر زشت بد ترکيبه کم مکيت رو!پاشو هامون جون بريم يه مغازه ي ديگه!حالا نهار چي دارين؟

عمه-نهار؟

ماني-يني نميخواين دامادتونو واسه نهار نگه داري؟فک نميکنين پس فردا واسه دخترتون سر شگستگيه؟فک نميکنين پار روز ديگه بهش سر کوفت ميزنم؟

عمه-جدي ميگي عمه ؟ يعني نهار اينجا ميموني؟

"برگشتم طرف ماني و يه اشاره بهش کردمو گفتم"

-نه خيلي ممنون!بايد بريم خونه ديگه زحمت نميديم!

ماني-تو مبخواي بري برو من ناسلامتي داماد اين خونواده ايم تازه اينطور که بوش مياد بايد داماد سر خونه بشم!

-ماني خجالت بکش.

ماني-ديکگه براي چي خجالت بکشم؟واسه لقنه غذا؟

عمه-چه زحمتي عزيزم به خدا خوشحال ميشم وقتي شما ها اينجايين انگار تو اين خونه بهاره!

"بعد برگشت طرف رکسانا وگفت"

-رکسانا جون پاشو عزيزم يه فکري واسه نهار بکن!

-نه زحمت نکشين منکه بايد برم!

ماني-راست ميگه رکسانا خانم هامون جز خونه ي خودش هيچ جاي ديگه نميتونه غدا بخوره!پاشو هامون جون زودتر برو تا ماهم به کارمون برسيم!

-تو ام ايد با من بيياي!

ماني-به خوداونديه خدا اگه من از اينجا تکون بخورم ! ان ان !

عمه جحون يه پيژامه ندارين تو خونه؟

-خجالت بکش ماني اصلا يه دقيقه بيا کارت دارم×!

"دستش رو گرفتمو بردمش تو هالو بهش گفتم"

-خوب نيست هنوز به هم نرسيده نهار بمونيم اينجا!

ماني-چرا خوب نيس؟

-خب خوب نيس ديگه!يعني بايد اونا ازمون دعوت کنن!يا حدقل حسابي اصرارمون کنن . اينجوري زشته!

ماني-نهار خونه ي عمه موندن که دعوت قبلي نميخواد!

-حالا دعوت قبلي نه حداقل چارتا تعارف بايد بکنن يا نه؟

ماني-من بي تعارفم اگه تو ميخواي برو!

-يه دقيقه بيا اينطرفتر کارت دارم.

"دستش رو گرفتم و بردمش طرف هالو بهش گفتم"

-ميخوام يه چيزي بهت بگم.

-جونم،بگو!

-ميگم تو اگه تنها اينجا بموني درست نيس!

ماني-چرا درس نيس؟

"دورورم رو نگاه کردمو گفتم"

-بيا اينطرفتر کارت دارم"

ماني-جونم،بگو.

-ميگم اين رکسانا خانم يه قهوه برام اورد خوردم!

ماني-يواشکي خوردي؟

-يعني چي؟

ماني-يعني راضي نبودن بخوريو تو خوردي؟

-اروم صحبت کن

"دوباره اروم گفت"

-يعني چيز خورت کردن؟

-نه ميگم اي رکسانا خانم رنگ موهاش طبيغي يه!

"اروم گفت"

-منو کفن کردي راس ميگي؟

-اره به حون تو !تازه عمه ميگفت دانشگاه سراسريم با رتبع ي عالي قبول شده!

ماني-بگو به مرگ تو!

-ميگم به جون تو!

-ماني-خب ديگه چي؟

-بيا يه خورده اونطرفتر صدامونو کسي نشنوه!

"دوباره يه خورده رفتيم اونطرفتر نه هال که گفتم"

-تازه باباشم ايراني نيس!

م-اني-ترو پنج تن راس ميگي؟

-اره گويا باباش فرانسويه!!

ماني-جاسوسي ميکنه با باش اينجا؟

-نه!

ماني-جز عوامل ضد انقلابه؟

-نه بابا!!

ماني--بانيروي اپوزسيون خازج از کشور ارتباط داره؟

-اين حرفا يعني چي؟

-ماني--يعني ميگم دنبالشسن؟

-نه!!!!

ماني - پس مرتيکه چرا منو اوردي دم مستراح اين حرفا رو ميزني؟

-ااااا ! يواش حرف بزن!!!

"آروم گفت"

-اخه ديگه داريم ميريم تو توالت!!!

-خب اينجا کسي صدامونو نميشنوه!!!

ماني-چيزي اينجا کشف کردي؟

-نه حواست کجاس؟!

ماني- به جون تو اصلا حاليم نميشه اينجا چه خبره!!

- ميگم خوب نيس تو اينجا تنها بموني!!

ماني- يعني ميگي برام خطري چيزي داره؟

-نه بابا!

ماني - پس چي؟

-اروم حرف بزن!

ماني - بابا ديگه صدامونو خودمونم نميشنويم.

-ميگم يعني اگه قربار اينجا نهار بمونم بهتره هر دومون بمونيم!

ماني - يعني ميتونيم موقع خطر از هم ديگه دفاع کينم؟

-دفاع چيه؟همين که پيش هم هستيم ميتونيم به هم ديگه دلداري بديم.

ماني- دارم کم کم ميترسم ا ! يعني ممکنه شکنجه اي چيزي در کار باشه؟

- ا .. يواش

ماني- بابا ديکگه صدام داره از ته چاه مياد!

-خب!

ماني-ميگم بيا از همبنجا يواشکي در ريم ديگه سراغ ترمه هم نميزيم اصلا گور باباش کرده!

- چرا؟

ماني- خب اينطور که تو ميگي انگار داره کار بيخ پيدا ميکنه.

-چه کاري؟

ماني- چي؟

-ميگم چه کاري؟

ماني- بلندتر بگو صدات ديگه اصلا نمياد.

"يه خورده بلند تر گفتم"

-ميگم چه کاري؟

ماني - همين که اومديم تو اين خونه ديگه.

-مگه چي شده؟

ماني- منکه نميدونم تو ميگي نهار اينجا نمونيم.

-من کي گفتم نهار نمونيم؟

ماني-تو مگه نگفتي اينجا خطرناکه؟

-نگفتم خطرناکه.گفتم تنهايي بموني خوب نيس.

ماني - خوب من بايد چيکار کنم؟حالا که صحبت کردم و گفتم نهار ميمونيم!نميشه که الان بگم نهار نميمونيم!عجب غلطي کردما ! لال شه اين زبونم. خدا ذليل کنه اين رکسانا را که اومد دنبال ما!

- ا...!به رکسانا چيکار داري؟

ماني- ميگم ا رک بريم به عمه بگيم ما نميخواهيم نهار اينجا بمونيم!

- يعني چي ؟مگه ميشه؟

ماني - يعني چي نداره!خب من ميترسم اگه يه چيزي ريختن تو غدامون چي؟

- براي چي يه چيزي بريزن تو غذامون؟

ماني- يوادش بگو.

"اروم گفتم"

-براي چي يه چيزي بريزن تو غذامون؟

ماني- مگه تو قهوه ي تو نريختن؟

-نه

ماني- پس چرا فهوت رو نخوردي؟-

- خوردم!

ماني- حالت بد شد؟

-نه خيلي خوشمزه بود!

ماني- رکسانا به زور بهت داد خوردي؟

-نه

ماني- با نازو عشوه خرت کرد خوردي؟

-نه بابا

مکاني- پس چه جوري وادارت کرد خوردي؟

- وادارم نکرد خواهش کرد منم خوردم

ماني - پس الان از چي ميترسي؟

- نميترسم!

ماني- پس چرا ميگي تنهايي اينجا نمونم؟

- براي اينکه منم دلم ميخواد اينجا بمونم.

ماني- دستت درد نکنه که منو تنها نميذاري ولي بهتره هر دومون يواشکي فرار کنيم.

- براي چي؟

ماني- خب بريم که اتفاقي برامون نيفته ديگه.

-مگه چه اتفاقي قرار بيفته ؟

ماني- يواش حرف بزن.

- ميکم چه اتفاقي قراره رامون بيفته؟

ماني- من نميدونم تو به من گفتي.

- زده به کلت؟

ماني- يعني چي؟

- من منظورم اين بود که حالا که قراره ناهار بموني دوتايي بمونيم بهتره

ماني- که مواظب همديگه باشيم ديگه؟

- مواظب همديگه براي چي؟

ماني- چه ميدونم تو گفتي.

-بابا تو چرا اينجوري شدي؟قبلا من يه کلمه ميگفتم تو تا اخرشو ميفهميدي!

ماني- حتما تو قهوه ي منم يه چيزي ريختن که عين عقب افتاده ها شدم.

- اين حرفا چيه ميزني؟

ماني- بابا اينارو تو به من گفتي.

- من کي يه همچين چيزي به تو گفتم؟

ماني- همين اولشه که منو اوردي بيرون ديگه.

- اوردمت بيرون که منم بگم دوس دارم اينجا بمونم.

ماني- براي چيه؟

- خب منم چيز شدم ديگه.

ماني- حالت بد شده؟

-ا...!چرا چرتو پرت ميگي؟

ماني- خوب اخه چت شده؟

-چيزيم نشده ميگم منم از رکسانا خوشم اومده دوس دارم بيشتر پيشش باشم.

" يه خوردخ نگاه کرد بعد دوباره اروم گفت"

-يعني عاشق شدي؟

-عاشق که نه ! اما ازش خوشم اومده.

"اينو گفتم و خنديدم!مانيم خنديدو بعد جدي شدو اروم گفت"

-يعني دو ساعته منو اوردي دم مستراح که بگيي از رکسانا خوشت اومده؟

"بعد دوباره خنديد منم خنديدمو گفتم"

- اره ديگه!

"دوباره جدي شدو اروم گفت"

-پس اون حرفا که ميزدي چي؟همونکه قهوه خورديو اينجا تنها موندن خسطرناکه و از اين چيزا؟

- منظورم اين بود که منم با تو اينجا بمونم!

"بعد دوباره خنديدو اروم گفت"

-يعني در واقع نتونستي حرفه دلت رو درست به زبون بياري!

"خنديدمو گفتم"

-اره ديگه

"دوباره اروم گفت"

-پس چرا اين حرفارو اينجا بهم گفتي؟خب يه بارکي منو ميبردي تو توالت و پرده از اين عشق برميداشتي ديگه!

- خب اخه ديگه بد ميشد!

ماني- يعني الان ما دوساعته دم مستراح پچ پچ ميکنيم بد نشده؟!

- خب چرا بد شده!تقصير توئه هر چي من ميگم نميفهمي ديگه.

"يه نگاه به من کردو دوباره گفت"

- الهي تيکه تيکه بشي با اون عشقاي ناموسيت!ابرومونو جلوي اينا بردي!حالا برگرديم اونجا چي بگيم؟بگيم دوساعت دم توالت چي در گو.ش هم پچ پچ ميکرديم؟

- راست ميگي اصلا هواسم نبود!

ماني- تو حواست به چي هست .خب نميتونستي همون اوله بگي از اين دختره خوشت اومده؟

- چه ميدونم خجالت کشيدم!

ماني- از کي؟از منه نره خر که شبو روز باهاتم خجالت کشيدي؟

- راست ميگي خيلي بد شدا

ماني- حالا ديگه حتما بايد از اينجا فرار کنيم ! يعني از خجالتمون فرار کنيم

- خب بيا تا حواسشون نيس در بريم.

ماني- در بريم ک هپس فردا بگن اين دو تا با همديگه رفتن ذم توالتو باهمديگه يه خرده لاس زدنو بعدشم از خجالتشون فرار کردن؟

- خب چس چيکار کنيم؟

ماني- بيا بريم يه خاکي تو سرمون ميکنيم.

"دست منو گرفت و با خودش کشيد و برد طرف مهمون خونه و رفتيم تو که ديدم عمه و رکسانا با تعجب دارن مارو نگاه ميکنن تا رفتيم تو عمه گفت"

-چي شده عمه جون طوري شده؟

ماني- نه عمه جون داشتيم دم مستراح با هم مشورت ميکرديم که نهار چه گهي بخوريم!! يعني چي بخوريم.

"رکسانا و عمه زدن زير خنده منم شروع کردم به خنديدن که عمه گفت"

-هامون از چي ناراحتي؟

ماني- نه اصلا اتفاقا هاپو خيليم خوش حاله.

"برگشتم بهش چپ چپ نگاه کرد مکه رکسانا اومد جلوو گفت"

-شمام ميمونين؟

- راستش دلم ميخواد بمونم اما خونه کار دارم.

ماني- ا..!باز يادت رفت من ديگه دمه مستزاح بيا نيستما

رکسانا- ترو خدا بمونين.

" اين جمله ذرو همچين از ته دل و معصومانه گفت که مات شدم بهش!شايد حدود پونزده ثانيه همين جوري بهش نگاه ميکردم که يه شاقمه اومد تو پهلومو هواسم جمع شد!برگشتم طرف ماني که زود گفت"

- داري نفس تازه ميکني؟

- چي؟!

ماني- ميگم داري خستگي در ميکني؟زود جواب بده ديگه ميموني يا نه؟

-تو که ميدوني من امرئز تو خونه کارز دارم؟

ماني- بعله من کملا ميدونم طفله معصوم اين رکسانا خانم نميدونه

"بهش يه چشم غوره رفتم که گفت"

- ميگم چطوره تمومه کاراي غقب افتاده رو موکول کنيم به فردا؟

"برگشتم دوباره رکسانا رو نگکاه کردم اونم داشت منو نگاه ميکرد يادم رفت جريان رص2حبت سر چي بود که ماني گفت"

-زنگ بزنم خونه و بگم برنامه ي امروزت رو بندازن براي فردا؟

"همونجوري که به رکسانا نگاه ميکردم گفتم"

- چه برنامه اي رو؟

ماني- بازديد از صنايع پتروشيمي و واگذاري ان به شرکتهاي بيگانه!

-چي؟!

ماني- اقا "لره" مگه شما امروز تو خونه کلي گرفتاري نداشتي؟

"تازه حواسم جمع شدو زود گفتم"

- چرا چرا چقد کار مردم تو دستم مونده!

ماني- ميگم خدارو خوش نمياد کاره عقب افتاده ي مرد و ول کني ووايتي زل به زني به زکسانا خانم!!

"يه دفعه عمه و رکسانا زدن زير خنده . خيلي خجالت کشيدم برگشتم يه جيزي بهش بگم که خودش زود گفت"

- البته کاره مردمو فردا هم ميشه انجام داد رکسانا خانموم اين پسره هامون اينجا موندگاره شما فکر نهار باشين!

رکسانا - نهارون حاضره فقط يه خريد کوچولو دارم که بايد بکنم.

ماني - خب بگين چي ميخواين ما ميريم ميخريم.

رکسانا- نه نه بايد حتما خودم برم.

ماني- ناهار حالا چي هست؟

رکسانا- دلمه دوس دارين؟

ماني- چرا دوس نداريم

"برگشت طرف منو گفت"

- شمام دوس دارين؟

خود دلمه س؟

ماني - نخير از اقوام دلمه س!

" عمه و رکسانا زدن زير خنده که گفتم"

- منظورم چيز ديگه اي بود.

ماني- خوده دلمس يعني چي؟ دلمه دلمس ديگه!!

- منظورم اين بود که چه دله اي. اصلا به تو چه که من چي ميگم؟

ماني- خيلي خب هاپو خون خودشو کثيف نکنه.اصلا امروز خوده دلمه کار داشته نتونسته بياد وکيلش رو فرستاده.

" رکسانا که ميخنديد راه افتاد طرف هالو گفت"

-0 منلاان برميگردم . مايع اش رو گرفتم حاضره.نيم ساعته اماده ميشه

عمه- رکسانا حون پس اين نسخه ي منم ي

سر را ه از دوا خونه بگير.

رکسانا- چشم عمه خانم.

"اينو گفتو در حالي که رو پوشش تو دستش بود برگشت طرف مهمونخونه و به من گفت"

- زود برميگردم.

"دوباره همچين نگاه م کرد که نتونستم جوابشو بدم خودضش خنديدو رفت"

عمه- بيايين اينجا بشينين تا يه سيگار بکشيم برگشسته.

ماني- عمه جون بذارين ما هم يه کمکي بکنيم.

عمه - همه چيش رو حاضر کرده

ماني- خب ماهم ميزو ميچينيم شمام برين استراحت منين!بيا هامون ! بيا هنر ميز ارايي رو نشونشون بديم که نگن اين اقايون فقط بلدن بخورنو بخوابن.

"دست منو گرفت و کشيد طرف اشپزخونه و اروم گفت"

-بيا يه خورده بهش کمک کنيم.

- چه کمکي؟

ماني- بيا ببينم چيکار ميتونيم بکنيم.

"رفتيم تو اشپزخونه که ماني يه نگاه به اجاق گاز کردو گفت"

- هيچيش که حاضر نيس.

-از کجا ميدوني؟

ماني- خب قاعدتا يه قابلمه اي چيزي رو گاز باشه ديگه.

-شايد تو يخچاله.

"رفت تو يخچالو يه نگاه توش کرد يه کاسه اوردئ بيرون گفت"

- ايناهاش مايع دلمه س.

-ميشناسيش؟

ماني- اره بابا

-خب حالا چيکار بايد بکنيم؟

ماني- الان بهت مي گم

"دوباره رفت سر يخچال وچند تا دونه بادمجان وگوجه فرنگي وفلفل

دلمه اي رو دراورد وگذاشت روميز بغل مايه دلمه وگفت "

-اينا روهنوزخرد نکرده !

-ازکجا مي دوني بايد خرد بشن ؟

ماني - خب معلومه ديگه !

-اخه از کجا معلومه؟

ماني - دلمه س بابا! اپلو که نيس!چار تا چيزو با هم ديگ هقاطي ميکنن ميشه دلمه.همين!فقط چيزي که هس بايد نمکو فلفل به قاعده ابشه.اشپزي که دستش خوبه يعني اندازه نمک و فلفل تو دستشه!يه چاقو از اونجا بده ببينم.

-خراب ميکني غذاروها.

"همونجوري که داشت داستشو ميشست گفت"

-تو فک ميکني اين خانما چيکار ميکنن؟فک ميکني اونقد که ميگن اشپزي براشسون سخته؟نه خره اينطوري ميگن که کارو بزرگ جلوه بدن.اقايونين که حوصله ي پختو پز ندارن همينجوري قضيه رو قبول ميکنن.اصلا تا حالا حواست بوده تو اشپزخونه ها رو نکاه کني؟نه تا حالا نگاه کردي؟يکي از لوازم ضروريه اشپزخونه ها اينه اس اگه گفتي چرا؟

"دستشو شستو يه چاقو برداشتو رفت يه طرف صندلي نشستو گفت"

-براي اينکه خانم خونه بادمجونو گوجه و گوشت و لپه و عدس رو ميريزه تو قابلمه ميذاره سر بار.بعدش ديگه ميره جلوي ايينه تا ظهر.سر ظهر که ميشه غذا هه خودش امادس.بعدشم ميذارره تو سينيو ميکشه مياره حلوي اقاي خونه با هزار منت.اقا هم که خبر نداره بيچاره.يه نگاه تو غذا ميکنه و ميبينه اه..! بادمنجون هس عدس هس لپه هم هس خب با خودش چي فک ميکنه؟ميگه هر کدوم از اينا.

اگه يه ربع م وقت گرفته باشه ميشه سه ساعت! بدبخت نمي دونه که اين خانها

اينا رو باهم مي ريزن روکم مي کنن که"کون جوش بزنه!

-چي بزنه؟!

ماني -"کون جوش"!

-برو گم شو !

ماني- به جون تو راست مي گم! خودم هم از عزيزاينو شنيدم هم اززري

خانم! حالا بگو چرا زيرش رو زيادنمي کنن ؟!چون نيم ساعته حاضرمي شه ومعلوم مي شه غذاپختن کاري نداره!اصلااين يه رازه بين خانما که هيچکدومم لوش نميدن.البته به اقايون لو نميدن.اصلا تو بيا بشينو خودت نيگاه کن×!

"يه بادمجون چاق رو برداشت و شروع کرد به خرد کردن تو مايه ي دلمه!"

- ماني خرابش ميکنيا

ماني - اخه چيزي نيس که خراب بشه.خودتم بخواي خراب بشه نميشه.مثل يه خيابونه که هر کاريش بکني ميرسه به يه جا!

-اخه از کجا ميدوني که اينارو بايد خرد کرد تو مايع؟

ماني- خب خودت نيگاه کن ديگه اين بادمجونا رو ببين.تخمش رو در اوردن .اين فلفلارو ببين.تخماش در اومده.کوجه فرنگيارو ببين ايناهم تخماشونو در اوردن. اصلا کار اشپزي ضد هرچجي تخمه.يعني توش هرجا تخم ديدي بايد دربياري بريزي دور که غذا رو خراب نکنه.

همه ي اينارو خرد ميکنيم اما نه درشت درشت(پ ن : بچه ها اينجارو زده به دستور اشپزي با اجازه ي نويسنده حذف)

ببن همه رو دارم ريز ريز خرد ميکنم.غذا نبايد زير دندون معلوم بشه.ياد بگير.

-اخه اينقد ريزم که نميشه کرد.

ماني- اون م سليقه ايه!اما اضلش بايد ريز ريز بشه.

-بعدش چيکار بايد کرد...

....

ماني- تموم اون کارا که کرديم يه طرف اين نمک و فلفلم يه طرف!

- حالا اون تفت که گفتي چيه؟

ماني-اهان . اون ماله وقتيه که يا خانم خونه دير از خواب بلند شده يات به هر دليلي بايد زود تر غذا رو اماده کنه.البته نبايد ادم اونقدر بدبين باشه که هميشه بگه خانم خونه دير از خواب بلند شده.اون نمک رو بده انگار نمکش کمه.

-شورش نکني.

ماني - نه بابا اندازه ي دستمه.

-خب؟!

ماني- حالا قابلمه هاشون کجاست؟

-حتما تو کابينته.

ماني - بگرد پيدا کن بده من!

-اندازه ي قابلمه مهم نيس؟

ماني-سليقه اي ديگه. يعني ميدوني قتبلمه ي بزرگ جلوش بيشتر و بيشر تو چشم مياد.اوبوهتشم بيشترهيعني اقاي خونه که مياد تو اشپزخونه يه قبلمه ي بزرگ رو گاز ميبينه فرق ميکنه تا يه قابلمه ي کوچيک ببينه رو گاز.بخدا اينارو که من دارم بهت ميگم هيشکي ديگه بهت نميگه ها.

-دستت درد نکنته.

ماني-قربانت پيدا کردي؟

"از تو يه کابينت يه قابلمه ي بزرگ دراوردم دادم بهش که گفت"

-اقاي خونه اينو رو گاز ببينه ديگه صداش در نمياد.بده ببينم!

"همه ي مايع دلمه رو ريخت توشو رفت طرف گازو گفت"

-حالا پختن . يادت نره وقتي با گاز کار ميکني،اول اول کبريت رو روشن کن بعد شيه گازو وا کن!يعني حالا خودمونيم آشپزي به اين شلي ها هم نيس آ!يه ريزه کارياييم داره.يکيش همين گاز.اگه اول شيره گازو وا کني بعد دنبال کبريت بگردي فرداش محضري واسه طلاق!

"گاز رو روشن کردو قابلمه رو روش گذاشتو گفت"

-گازشون کوچيکه.يعني براي اين قابلمه کوچيکه.

-يعني نميشه کاري کرد؟

ماني-چرا بابا .اونم راه داره بايد بذاريمش رو دوتا شعله.

-تو اينارو از کجا ياد گرفتي؟

ماني-کاري نداره که هر دفعه که مثلا ميري تو اشپز خونه يه نکاه بکن!

ده بيس دفه که نگاه کردي ياد ميگيري.فقط بايد گوشاتم تيز کني که حرفايي که بين خانم خونه يا مثلا دخترش خواهرش و مادرش رده بدل ميشه بسپاري به ذهنت!

-روغن اينا نميخواد؟

ماني-نه روغن ماله قابلمه هاي معموليه که غذا توش ميچسبه.ظرف اگه تفلون باشه نميخواد تازه ابم نميخواد!

-اين قابلمه هه تفلونه؟

ماني-اره ديگه.بيا نيگاش کن بشناسش . توش که اينجوري باشه بهش ميگن تفلون.

-حالا چي؟

ماني-ديگه حجالا ولش ميکني خودش درست ميشه.ديگه با خيال راحت برو جلوي ايينه.به خودت برس.ارايش کن.يه دستي تو موهات ببر.اين داره کارش رو ميکنه.نيم ساعت ديگه حاضره.ببين تو يخچال چيزي جا نمونده بريزيم توش؟

-مگه بايد چيز ديگه ايم ميريختيم؟

ماني- سليقه اي ديگه.بعضيا مثلا سبزي ميريزن.بعضيا گردوام ميريزن.سليقه اي ديگه.

-اون وقت جريان غذا ها ديگه چي ميشه؟

"همينجوري کهداشت دستشو ميشست گفت"

-مثلا چي؟

-با قا لي پلو!

ماني-حالا نميخوات توام غذا هاي سخت سخت رو يا دبگيري!همين اسونا رو بلد باشي کافيه.

-بالاخره ادم که ازدواج کرد باقاليپلوام ميخوره ديگه.

ماني- خب البته.اوننا جزو غذا هاي ايراني.دوتا سيگار روشن کن تا بهت بگم.

"دوتا سيگار روشن کردم يکي ش رو دادم بهش دوتايي پشت ميز اشپزخونه نشستيم که گفت"

-.....((پ ن : ملت شرمنده دستور اشبزي خستم کرد))

000

- چه جوري؟

ماني-هيچي!تا رسيد خونه و نشست سر ميز تند و با حالت توپ و تشر بهش ميگي"بهرام ما از دست تو نبايد تو اين خمونه يه کوفته بخوريم؟"اونم خودشو جمعو جور ميکنه بهش ميگه"من کي گفتم کوفته نميخورم؟"خانم خونه ام زود ميگه"اول نامزديمون ديگه !خودت کفتي کوفته دوس نداري!"اقاي خونه ام که حواسش هست تو دوران نامزدي چه چاخانايي به خانمش گفته ،صداش ديگه در نمياد زود ميگه " ازه اره !البته.هم طبع من عوض شده هم دست پخت تو اونقد خوبه که کوفته هات مثه استيک در مياد"

-بابا ديگه اينطوريام نيس!

ماني-چرا به جون تو بذار زن بگيري اونوقت خودت ميفهمي!همش مسئله ي تلقينه.با تلقين ميشه همه چيزو تو ذهن طرف مقابل جا داد.

-حالا اشپزي رو بگو.

ماني- ديگه چيرو ميخواي بدوني؟

-خورشت و اين چزا ديگه!(( پ ن : خدايا اين تو بيابون بزرگ شده!!!!))

ماني-اونا که از همه راحت تره!ببين تو تمومه خورشتا گوشت هس!حالا اگه مثلا از سبزي خوردن،جعفري اضافه اومد،ميريزيش توشو ميشه قرمه سبزي.چهاتا آلو تو خونه داري ميريزي توش ميشه آلو اسفناج

همه ش مشتق شده از همديگه!

-خوش به حالت!من اصلا اين چيزا رو نميتونم ياد بگيرم.

ماني-ياد ميگيري!تو اين همه فرمولو هزار تا چيز سختو ياد گرفتي و دانشگاه رو تموم کردي!اينا که ديگه چيزي نيس!فقط همون چيزي که بهت گفتم.نمک و فلفل يادت نره!

-نه اينو ديگه دادم تو ذهنم.

ماني- يه چيزه ديگم هس!

-چي؟

ماني- ابتکار ! يعني هر غذايي درست کردي ميتوني يه چيزايي اضافه هم بريزي توش!چارتا دونه گوجه فرنگي!يه نصفه هويج!جونم برات بگه يه يه تيکه کالباس!دوتا دونه سوسيس!

اينارو بهش ميگن ابتکار!هر کدوم رو که ريختي تو غذا يه اسم جديد براش ميذاري!رولت سوسيس!کيوسکي کالباس ،پاته ي ميئوه،سوفله ي هويج!

-تو اينارو از کجا بلدي؟

ماني- کاره نداره بابا فقط اسماش دهن پر کنه!خودش همون غذاي خودمونه!حالا کم کم همشو بهت ياد ميدم!فعلا باشو تو يخچال چيزه اضافه اي هس بريزيم توش!

"بلند شد مرفتم طرف يخچال و ديدم تو يه بشقاب چنتا تيکه بادمجونو گوجه و فلفله!درشون اوردم و نشون ماني دادم و گفتم "

-اينا چيه؟

"اومد جلو يه نيگاه بهشون کردو گفت"

- هان اينا چيزي نيس بريزشون دور!!!

-انگار يه چيزي هست ا !مقل اينکه سر اين بادمجونا و فلفلا و گوجه فرنگياس!

ماني- ببين!يه چيرزي مثله بادمجونو گوجه و فلفل رو که سر دارن بايد بکني بندازيشون دور!اينا تو غذا پخت نميشه غذا رو ه خراب ميکنه!بريزشون دور!

- ماني اشتبا ه نميکني؟

ماني- نه به جون تو !بريزشون دور!

- ولي اينارو خيلي قشنگ بريدن آ . ادم وقتي ميخواد چوبه بادمجونو بگيبره که اينقد دقت نميکنه.بعدشم که نميذارش تو يخچال!

"يه نگاه ديگه کردو گفت"

-هر چند مطمئنم اما يه سوال که ضرري نداره.بذار براي خاطر جمعيم که شده از عمه بپرسم.ولي ميدونم که بايد بريزيشون دور.

"اينو گفتو رفت سراغ عمه دو دقيقه بعد برگشتو کفت"

-ببين هامون جون تموم اونايي که بهت گفتم همه همونه!اما تنها اشتباه ما که اصلا م مهم نيس اين بود که به جاي اينکه اينارو خرد کنيمو بريزيم تو مايه دلمه،بايد دلمه رو ميريختيم تو اينا!!!

اهميتيم نداره ها!!ريشه يکيه!هيچ فرقي در اصل نميکنه.يعني اخرش بايد تموم اينارو بخوريم.حالا اين تو وان باشه يا اون تو اين يکي!

-پس اينا چيه؟

ماني- وقتي مايه رو ميريختيم تو بادمجونو و فلفل اينا رو هم بايد ميذاشتيم سرشون ديگه!

"همين جوري که بشقاب دست بود نيگاش کردم که گفت"

متوجه نشدي؟

-نه!!!!

ماني- منظورم اينه که بيچاره شديم هامون الان آبرومون جلو اينا ميره! (( پ ن :ترو خدا ميبينين چه بلايي سر ما در اوردن))

-چرا؟×!

ماني-خره اين دلمه ،اين دلمه نيس که!اين دلمه ي بادمجونو فلفلو گوجه اس!!!!

" يه نيگاه بهش کردمو گفتم"

-اون وقت که من از رکسانا ميپرسم تو هي مسخره ميکني!!!

-ماني-من چه ميدونستم ! فک ميکردم دلمه برگه . فک ميکردم رکسانا رفته برگ مو بگيره.حالام طوري نشده!خودتو هيچ وقت نبازوهميشه دسته پيشو بگير!×!!

- چجوري ديگه؟

ماني - تا من برم بيام تو همه ي اينارو بريز تو کيسه زباله بذارشون دمه در!به رکسانام بگو منو ماني همه ي اين دلمه هارو ريختيم تو بادمجونا و گوجه ها و فلفلا!امام تا کارمون تموم شد سيني برگشتو همه چي ريخت رو زمين!ماهم ريختيميشون دور . من رفتم!

-کجا؟!

ماني-چلو کباب بگيرم بيارم.راحترين اشپزي همينه!چلو کباب ،پيتزا،ساندويج!سرشونو گرم کن من اومدم!

-ببين اون دوتا دوستاي رکسانا هم هستنا!

ماني-باشه باشه. تو اثار جرم رو از بين ببر!!!!!

"اينو گفتو ديديو طرف در راهرو منم از تو کشو يه کيسه ي زباله در اوردم که بريزمشون دور که ديدم همه شون به ته قابلمه چسبيده!!!!هر کاري کردم ته قابلمه پاک نشد!مجبور شدم قابلمه رو هم بردارم بذارم دم در!حالا چه جوري بردم که عمه نفهمه خداميدونه.کارم که تتمو شد ده دقيقه بعدش رکسانا و مريم و سارا هم برگشتن خونه!

بعد از سلام و احوال پرسي و اين چيزا رکسانا رفت طرف يخچال که مايه دلمه رو در بياره منم به هنواي اينکه ميخوام کمي هوا بخورم رفتم تو حياط!حالا هي به ساعت نيگاه نيکردمو تو دلم به ماني فحش ميدادم که زنگ درو زدن!از تو خونه درو وا کردنو ماني با هف هش ده تا پرس اومد تو که تا منو ديد گفت"

-تو حياط چيکار ميکني تبعيدت کردن؟!

-گم شوبا اين درس اشپزيت! تموم مايه ها ي دلمه چسبيده بود ته قابله !

ماني-خب چيکارشون کردي؟!

- چيکارشون کردم با قابلمه گذاشتمشون دم در!!!!

ماني-قابلمه ي به اون باشکوهي رو گذاشتي دمه در؟

-اخه هر کاري کردم ته ش کنده نشد!

ماني-حالا کجا گذاشتي؟

-اون کوشه که معلوم نباشه!

"ماني زود رفت قابلمه رو گذاشت يه گوشه از حياط و رفتيم تو خونه و تا رسيد يه سلام و احوال پرسي با مريم و سارا کرد که عمه با تعجب پرسيد"

- اينا چيه عمه؟!

ماني- عمه اونقد دلمون سوخت!

عمه - دله دشمنت بسوزه مگه چي شده؟!

ماني-تموم مايه دلمه رو ريختم تو بادمجونا و گوجه ها و فلفلا!اومدم بذارمشون تو يخچال که پام گرفت به اين صندلي وا مونده همه پخش زمين شدن.کمجبوري رفتم غذا از بيرون گرفتم!

عمه - فداي سرتون . خب چزرا رفتي غذا از بيرون گرفتي؟ همينجا يه چيزي درس ميکردم. به خودم ذميگفتي يه کاريش ميکردم.

ماني- حالا ولش کنين من به بادنجونم حساسيت دارم . بياين که الان چلو کباب يخ ميکنه.

" رکسانا زود چلو کبابو از ماني گرفتو رفت تو اشپزخونه منو مانيم با عمه رفتيم تو مهمون خونه ده دقيقه بعد رکسانا اومد و صدامون کرد.

ماهم بلند شديم رفتيم تو يه اتاق ديگه که ميز نهر خموري داشت.

سه تايي خيلي قشنگ ميزو چيده بودن نشستيم ير ميز که مريم گفت"

- تو اشپزخونه بوي سوختني ميومد!!!!

-ماني- اره بيرونم ميومد انگار دارن قير اب ميکنن!!!!!!!!!

عمه - دلمه ها کجا ريختن زمين بايد خوب پاکش کنيم که مورچه جمع نشه!

ماني- خودمون حسابي پاکشون کرديم!

عمه- با چي؟

ماني- با دستومون ديگه بعدشم دستمال کاغذي خيس کرديم حسابي پاکشون کرديم.

عمه- خدا منو مرگ بده حالا يه روز اومدين اينجاو اين همه کار کردين!!!!!!!!!!

ماني- فداي سرتون کار ماله مرده ديگه. بخورين يخ ميکنه!!

"دوباره شروع کرديم به خوردن اما من ديدم که رکسانا هيچي نميگه و ناراحته!يه آن فکري رفت تو ذهنم اما هيچي نگفت تا غذا تموم بشه و من و ماني و عمه رفتيم تو مهمونخونه و رکسانا اينا هم شروع به جمع کردن ميز کردن .

ده دقيسه بعد مريم برامون چايي اورد بعدش رکسانا و سارا هم اومدن تو مهمون خونه و نشستن.ماني شروع کرد به حرف زدنو سر به سر همه گذاشتن و عمه م غشه و ريسه رفته بوداما اوناي ديگه فقط لبخند ميزدن.فهميدم حدسم درسته براي همين خواستم يه جوري رکسانا رو ببر بيبرون و جريانو براش تعريف کنم.براي هين بهش گفتم"

- ببخشين رکسانا خانم دسشويي کجاس؟

" تا رکسانا اومد حرف بزنه که ماني گفت"

همون جايي که امروز صبح دمش وايستاده بوديم که تصميم بگيريم ناهار چيب بخوريم!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

" همه شروع کردن به خنديدن . يه چپ چپ به ماني کردمو به رکسانا گفتم "

- ميشه نشونم بذين؟

" تا رکسانا خواست بلند شه که ماني بلند شد همونجوري که ميومد طرف من گفت"

- باز داشت به ما يه کم خوش ميگذشت که تو توالتت گرفت!بيا تا نشونت بد ببينم از اين نو ع توالت خوشت مياد.

" يه چپ چپ ديگه بهش نگاه کردمو از مهمونخونه رفتم بيرون و اون مهمين جوري که حرف ميزد اومد دنباللم"

ماني-توالت کاملا چينيه به کف سراميک. اميدوارم که مورد قبولون واقع بشود!!!

تا اومد بيرون بازوشو گرفتم و بهش گفتم"

- همش شوخي کن آ!

ماني- يعني چي؟!

- رکسانا اينا!

ماني- چي بهشون برخورده؟!

- چلو کباب گرفتيم!

ماني- يعني ميخوان پولش رو بهمون بدن؟!

- تو چرا امروز اينطوري شدي؟!

ماني- به جون تو نميدونم چي ميگي!

- بابا رکسانا چون مسلمون نيس فک کرده نميخواستيم از غذاي اون بخوريم!!!!

ماني-چطور تو با اون همه خريتت اينو فهميديو من نفهميدم؟

- زهر مار من الان ميرم همه ي جريان رو براشون تعريف ميکنم!

" دوتايي رفتيم تو مهمونخونه تا نشستيم من گفتم "

- راستش امروز يه اتفاقي افتاد که بايد بهتون بگيم!

عمه- چي شده عزيزم؟!

- ماني بگو!

"ماني سه تا سيگار دراورد روشن کرد و داد به من و عمه و بعدش گفت"

-چيزه مهمي نيت بابا اما گفتيم نکنه سوتفاهم بشه!اينه که ميخوايم اعتراف کنيم.

عمه- چيرو اعترا ف کنين؟!

ماني- جنايتي روکه يه ساعت پيش تو اشپزخونه مرتکب شديم!

"همه ساکت شدن و به ماني نگاه کردن که گفت"

- من و همدستم هامون ،قاطي کردم و همشونو ريز ريز کرديم و بعدشم سوزونديمشون!!!! يهني اول ريز ريزشون کرديم بعد قاطي کرديم.

"همه نگاه به ماني ميکردن که خنديدو گفت"

- بابا وقتي مار.وز رکسانا خانم رفت واسه خريد منو هامونم خواستيم کمکي کرده باشيم،رفتيم سر يخچال.مايه ي دلمه رو ديديم.فک کرديم که کاراي رکسانا خانم همينجوري مونده.ماهم زود بادمجونو فلفلو گوجه فرنگي هارو خرد خرد کرديمو ريختيم تو مايه دلمه و با هم قاطي کرديم.بعدشم نمکو فلفلو به قاعده زديمو ريختيم تو قابلمه. و گذاشتيم سر بار!کارمون که تموم شد شادو خندون رفتيم سراغ عمه که از عملمون استفسار کرديم و فهميديم که گند زديم!در همين هنگام چون مايه ي دلمه سوخت وته قابلمه گرفت،برديم گذاشتيمش دمه درو منم رفتم غذا از بيرون گرفتم!اين بود جريان اعتراف ما الان هم قابلمه ي سوخته تون گوشه ي حياطه!برين ورش دارين!

آخيش بار گناهامون سبک شدا!

"اينو که گفت يهئيي همه زدن زير خنده ! اينقد خنديدن که اشک از چشماشون در اومد

يه خرده بعد برگشتم طرف رکسانا و اروم بهش گفتم"

-يه فکر بدي در مورده ما کردين ! مگه نه؟

" آروم سرش رو تکون دادو خنديد"

"ساعت نزديک يک و نيم نصفه شب بود که دوتايي يواش از خونه اومديم

بيرون و سولر ماشين شديم و راه افتاديم طرف خونه ي ترمه.همينجوري

که ميرفتيم به ماني گفتم"

-بد نيس ماهم باهش ميريم؟

ماني-خودش خواسته!

-آخه جريان چيه؟!

ماني- بابا ترمه دختر خوشکليه ،درسته؟!

-خب آره!

ماني- تقريبا با همون يه فيلم معروف شده درسته؟

-خب که چي؟

ماني- خب نداره ديگه!بقيشو خودت بگيرو برو جلو!يه دختر خوشکل وقتي

هنرپيشه ميشه و خ9ليلي معروف يعني چي؟يعني پول!وقتيم که تنهاس

ده تا چشم دنبالشه.همشونم ميدونن که ترمه اونقد معروف ميشه که

سالي چهار پنشتا فيلم بازي ميکنه!براي همين تو کلشون فکراي ناجور

ميکنن.حالا نميگم همشون اما بالاخره همه جا يه عده ادم ناجور هست

ديگه!ميفهمي که؟!

-اره.

ماني- همه فقط تو اين فکرن که ازش سوء استفاده کنن!

-خب بالاخره چي؟

ماني-هيچي ديگه . اونوقت که اونا نااميد شدن و دست از فکراي ناجور

برداشتن خودمون ازش سوء استفاده ميکنيم!!

- زهره ار ! تو ادم نميشي

ماني-اخه چيز به اين سادگي رو نميفهمي؟

-منظورم اينه ک عاقبت چي؟

ماني-شايد،ميگم شايد اگه بهم اصرار کرد و بسيار بسيار خواهش کرد

باهاش ازدواج کنم!

- اون وقت بازم ميذاري تو فيلم بازي کنه؟

ماني-اون موقع بايد بيشتر فعاليت کنه ، چون بايد خرج منم در بياره!

-مرده شورت رو ببرن ماني.

ماني- چرا فحش ميدي؟!

-براي اينکه دو کلمه نميشه باهات جدي صحبت کرد!

ماني-آخه نه به باره نه به داره اسمش خاله موندگاره!بذار اول ببينم دختره

از من خوشش اومده بعد بهش بگم بشين تو خونه!فعلام جلوش از اين

حرفا نزن که خودمم هنوز تکلف خودمو نميدونم!

-در هر صورت فکر باباتم بکن.

ماني- يعني فکر زن براش باشم؟

- فکر مخالفتش باش!

ماني- راس ميگي اينا انگار با هم پدر کشتگي دارن.حالا خدا برزگه ببينم

چي ميشه تو چي؟

-من چي چي؟

ماني- چي چي يعني چي؟

-اخه تو گفتي تو چي،منم گفتم من چي چي؟

ماني-بعله!من گفتم چي چي يعني چي؟

-منظورم اينه که تو چي يعني چي؟

ماني- اهان!در واقع اين يه اصطلاح لغويه! تو چي يعني درد به گوره

پدرت!معني ديگشم يعني خر خودتي!

-بيتربيت!

ماني- براي منم اره؟ من بودم ظهر گفتم رکسانا خانم دستشويي کجاس؟

-ميخواستم به اين هوا ببرمش بيرون باهاش حرف بزنم!

ماني- دم توالت؟چه شاعرانه...چه طبع روني داري تو!اگه شيکمتم به اين

رووني باشه که عاليه!

-گم شو!

ماني-يعني از رکسانا خوشت نيومده؟!

-خب البته نميشه گفت که خوشم نيومده!نميشم گفت که خوشم

اومده!مفهمي چي ميگم؟!

ماني-اره بابا!يعني در واقع الان به حالت خنثي يي!در طبيعت مواد به سه

حالت وجود دارن!اسيدي بازي خنثي!! تو حالت سومي الان حالا کي"باز"

بشي خدا ميدونه!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!1

-زهره مار

ماني- اخه اين چه نو عجمله ايي !!نميشسه گفت خوشم اومده نميشه

گفت خوشم نيومده !

-جمله خيليم درسته!

ماني- ببين جملت مثه اينه:

علي به مدرسه رفت . علي به مدرسه نرفت.

حالا روشن کنيد تکليف علي بيچااره را!احتمالا علي به قصد مدرسه رفتن

از خانه بيرون امده اما وسط راه واستاده!

-تو اين چيزا رو نميفهمي!

ماني- لطفا شما که ميفهميد به من بگسد در حال حاضر علي کجاس؟

آهان فک کنم از خونه که اومده بيرون خورده به پست بچه هاي بد و رفته

دنبال الواتي!اضلا از نظر دستوز زبانيم اين جملت غلطه!!!!

-غلطه که غلطه !اصلا به تو چه که من جملم رو چه جوري ميگم.؟حواست

رو به رانندگيت بده!

ماني- چشم چشم هاپو خونسرد!

-همش تو اين کارو اون کار دخالت ميکني!

ماني-چشم ديگه دخالت نميکنم.فقط ميشه ازت يه خواهشي بکنم؟

-بفرمايين.

ماني- لطفا اول تکليف علي رو مشخص کن که وسط خيابون واستاده بعد

برو سراغ رکساناي بيچاره.

- خدا شاهده همينجا پياده ميشم ا!

ماني- چشم غلط کردم.هاپو گذشت. هاپو بخشش.

" خيابونا خلوت بود و تقريبا بيس دقيقه بعد جلوي خونه ي ترمه

بوديم،ماني زنگ خونشون رو زد که يه دقيقه بعد با ماني اومدن سمت

ماشين.. و سوار شدن و بعد با من سلام و احوال پرسي کرد و ماني راه

افتاد يه خرده بعد ترمه گفت"

-ميدونم که مزاحمتون شدم اما من خيلي خوش حالم که شماها باهام

هستين!

ماني- اين حرفا چيه؟ مزاحمت يعني چي؟

ترمه- چرا مزاحمته ديگه.اين وقت شب همه گرفت خوابيدن اونوقت شما

بايد مواظب من باشيد.

ماني-البته درست ميگين.ما دوتا معمولا ساع ده ، ده و نيم بعد از خوردن

يه ليوان شير و مسواک زدن دندوانا براي بهداشت دهان و دندان، به همه

شب بخير ميگيم و ميريم تو تخت خوابمونو تا صبح راحت ميخوابيم!حالا

اشکال ند اره چند شب برنامه مون عوض بشه اما به شرطي که فقط چند

شب باشه که به سلاکتي ما لطمه وارد نشه!

"يه مرتبه من زدم زير خنده که برگشت يه نگاه به من کردو گفت"

-هاپو زهر مار!هاپو خنده ي بي موقع!

ترمه- جدا ساعت ده ميگرين ميخوابين؟!

ماني-البته! به استثناي شبايي که درس زياد داشتيم.

ترمه- اصلا بهتون نمياد!هر کي که شماهارو ميبينه فک ميکنه که..

ماني- بيخود فکر ميکنه!اصلا اين فکرا از ريشه غلطه!

"من دوباره خنديدم که بازم يه نگاه به من کردو گفت"

-هاپو امشب زياد مسرور!

ترمه- حتما داري دروغ ميگي که هامون خان ميخنده!

ماني- هارون خان گاهگاهي سيمش اتصالي ميکنه و کشکي ميخنده!

ترمه - هارون؟! مگه اسمشون هامون نيس؟!

ماني - چرا! يعني هامون مينويسن، هارون ميخونن!

" برگشتم يه چپ چپ بهش نگاه کردم که ترمه گفت"

-هامون خان جدا شما شبا ساعت ده ميخوابين؟

- شبايي که ميخوايم مثل امشب،ساعت دوازده يک از خونه بريم بيرون!

" ترمه همونجور منو نگاه کرد که گفتم"

- اينجور شبا ماني هي به من ميگه" اِ...! چرا امشب انقدر خوابم گرفته؟!"بعدشم خميازه ميکشه و و ساعت ده هر دو بلند ميشيم ميريم تو اتاقمون.به هواي ما همه اون شب زودتر ميرن ميخوابن!بعدش ماني دوتا متگا ميذاره زير پتو و ماهوت پاک کن م ميذاره رو بالش،مثلا موهامونه!بعدشم مياد سراع منو همين کار رو اونجا ميکنه و دوتايي يواش از خونه ميريم بيرون!ماشين هم اون شب نماره تو خونه دوتايي سوار ماشين ميشيم ميريم!

"ترمه شروع کرد به خنديدن که ماني گفت"

- بخدا تو اگه زن بگيري بيچاره ميشي!حالا ببين من کي گفتم!

ترمه - دروغ ميگه هامون خان ! مردي که راستگو باشه زنش هميشه عاشقش ميمونه!

ماني- دِ بديش همينه ديگه!زن ادم بايد همون سال اول عاشق ادم بمونه!از سال دوم بايد از شوهرش متنفر باشه.هر شب از خونه بيرونش کنه که شوهره بتونه يه نفسي م بکشه!

ترمه - اون وقت اين زندگي ميشه؟!

ماني- براي زن نميدونم اما براي مرد اره!مثلا اگه من با تو عروسي کنم کاري ميکنم که حداقل هفته اي يه شب منو از خونه بيرون کني که بتونم به کاراي عقب افتادم برسم!

"تا ماني اين. گفت ، ترمه از پشت سر با کيفش کوبيد تو سرش!

من زدم زير خنده که ماني زد رو ترمز از ماشين پياد ه شده و گفت"

- من با تو نميام!زني که دست بزن داشته باشه ادم باهاش زندگيش نميشه!

ترمه- به درک

تا اينو گفت ماني سرش و اورد تو ماشين و گفت:

ترمه تا حالا کسي بهت گفته قيافت شبيه ايرنه پاپاش در نقش هند جيگرخوره

ترمه -بيا سوارشو ديرمون ميشه

ماني- سوار ميشم اما بدون که با تو ازدواج جز مشاغل سخت حساب ميشه و بايد در هفته حداقل ? روز

تعطيلي داشته باشم

ترمه- حالا کي خواست با تو ازدواج کنه اصلا من خيال ازدواج ندارم من فعلا با شغلم ازدواج کردم

ماني -ا....؟! خدا به پاي همديگه پيرتون کنه عين عجوزه پس لطفا تشريف بيارين پايين و دست شغلتون

و بگيرين و دوتايي با همديگه برين سر فيلم برداري

ترمه- خودتو لوس نکن ماني ديرم ميشه

ماني- صدا نمياد

ترمه -خواهش ميکنم سوار شو

ماني- اين يعني غلط کردم

ترمه خنديد و گفت:

-زهرمار

ماني -صدا نمياد

ترمه- بابا الان دير ميشه کارگردان يه چيزي بهم ميگه

ماني -ببخشين خان ترمه لوپز هواتاريکه چهرتون معلوم نيس

ترمه- جون من سوار شو ماني

ماني- خوب حالا اين يه حرفي

اينو گفت و سوار شد و حرکت کرد ترمه گفت:

-بيچاره اون دختري که زن تو بشه

ماني -خدا از ته دلت بشنوه

"اينو که ماني گفت ترمه روش رو کرد اون طرف و خنديد که من گفتم"

-امشب جريان فيلمبرداري چيه

ترمه- اول بايد همون صحنه ديشب رو بگيرم

-داستان چي هس

ترمه -به زنه که با شوهرش اختلاف پيدا ميکنه و ميخواد ازش جدا بشه

ماني -چه زن فهميده اي و چه شوهر خوش اقبالي دست راست و چپ شوهره زير سرما

ترمه -گم شو اول ببين کسي ميخواد با تو ازدواج کنه بعد فکر جدايي باش

ماني- حالا کجا بريم همون جاي ديشبي

ترمه- آره فقط جلو نرو ماشين رو کمي دورتر پارک کن

??" دقيقه يه ربع بعد رسيديم و ماني ماشين رو کمي دورتر پارک کرد و پياده شديم باز مثل ديشب مردم جمع شده بودن ماني يه نگاه به جمعيت کرد و بعد به ترمه گفت"

-ما همينجا هستيم تو برو

ترمه -براي چي

ماني -برو راحت به کارت برس

ترمه -اصلا شماها بايد حتما پيشم باشين

"بعد يه نگاه به ماني کرد وخنديد و گفت"

-حالا اگه هامون خان براشون سخته عيبي نداره اما تو بايد هرجا من ميرم باهام بياي

ماني- قرعه فال به نام من ديوانه زدن

"ترمه دوباره خنديد و گفت مگه نمي باهام ازدواج کني"

ماني -احتمالش ?? بيشتر نيس

ترمه- پس بايد دنبالم بياي

"اينو گفت و يه نگاه ديگه به ماني کرد و با يه خنده به راه افتاد که مانيم با ريموت در ماشين و قفل کرد و گفت"

-آي به چشم

"بعد دست منو گرفت و کشيد سه تايي رفتيم طرف جمعيت که حواسشون به صحنه فيلم برداري بود

يه خورد بعد رسيديم بهشون و آروم از وسطشون رد شديم و رفتيم جلو تا رسيديم به همون جايي که

ديشب جلومون و گرفته بودن نگهبانه که تاچشمش افتاد به ما خنديد و سلام واحوالپرسي کرد و زود حفاظ و برداشت و تا مردم بخوان بفهمن که ترمه اومده و مثلا ازش امضا بگيرن ?تايي وارد شديم

و نگهبان دوباره حفاظ رو گذاشت و در همين موقع کارگردان اومد جلو و با همديگه سلام واحوالپرسي کرديم و به ترمه گفت که بره زودتر آماده بشه و بدشم به يه نفر گفت که براي ما دوتا صندلي و چايي بياره من و ماني ازش تشکر کرديم و رفتيم يه گوشه وايستاديم يه خرده بعد برامون ? تا صندلب و چاي وکيک اوردن مام نشستيم و منتظر ترمه شديم تا خواستيم چايمون رو بخوريم که همون هنرپيشه که نقش شوهر ترمه رو بازي ميکرد اومد جلو و سلام کرد دوتايي بلند شديم و باهاش سلام و احوالپرسي کرديم که گفت" : ببخشين رفتار ديشبم خيلي بد بود!

ماني -اختيار دارين شما بايد منو ببخشين کار منم خيلي بد بود اما فقط يه شوخي بود

پسره خنديد و گفت : اما نظر کارگردان چييز ديگه ايه

ماني - يعني چي

"يه بسته سيگار از جيبش در اورد و بهمون تعارف کرد ماهام يکي يه دونه ورداشتيم ماني با فندک برامون روشن کرد دو تا پک زد که گفت"

-حتما ميدونين که من تازه معروف شدم قراردادم تو اين فيلم مشروطه راستش دستمزد اين فيلم خيلي خوبه سناريوشم عاليه يعني برام خيلي مهمه که تو اين فيلم بازي کنم متوجه ميشين که؟

ماني -حتما بازي ميکنين

-آخه الان مسله شما پيش اومده منم ديشب يه خورده زياد روي کردم و پريدم به گارگردان اونم ازم دلخور شده و ممکنه که.......

"ماني نذاشت حرفش تموم بشه و گفت"

-اين حرفارو بذار کنار برادر فکرتو بده به بازيت

خنديد و گفت : آخه راستش شما ديشب خيلي خوب بازي کردين خيليم خوش تيپ و خوش چهره اين هردوتون

دوباره خنديد وگفت : انگار کارگردان ميخواد به شما يه پيشنهادي بده

ماني- پيشنهاد و ديشب داد

"يه مرتبه رنگ پسره پريد و گفت "-ديشب

ماني- آره منم ردش کردم حالا با خيال راحت برو برس به بازيت

"يه نگاهي به ماها کرد و بعدش دستش و جلو آورد و با هردومون دست داد و گفت "ممنونم

"اومد يه چيز ديگه هم بگه صداش کردن و رفت وقتي تنها شديم گفتم "

-تقصير تويه ديگخ هرجا ميريم بايد خودتو بندازي جلو آخه به تو چه مربوط که يارو بلده بازي کنه يا نه

ماني- تقصير من چيه عالم هنر از دور استعداد و کشف ميکنه من چيکار ميتونم بکنم

-به خدا اگه بخواي امشب بري جاي اين پسره بازي کني نه من نه تو ديگه اسم منو نيار مگه نميبيني ممکنه کارش و از دست بده

ماني- بابا تا حالا ديدي من نون کسي رو ببرم

-ميگم يعني

ماني -خيالت راحت باشه بشين چايمون رو بخوريم

د"وتايي دوباره نشستيم که ترمه از تو يه کانتينر اومد بيرون لباسشو عوض کرده بود و يه آرايش خيلي قشنگ

تا مارو از دور ديد اومد طرفمون ماهام از جامون بلند شديم تا رسيد گفت"

-راحتين

ماني- آره بابا برو به کارت برس

ترمه- جايي نرين آ

ماني -خيالت راحت برو خيلي م خوشگل شدي

خنديد و گفت مرسي

"بعدشم رفت طرف صحنه فيلم برداري من و کاني دوباره نشستيم سر جامون و تا خواستيم چايمون و بخوريم که اين دفعه کارگردان اومد جلو دوباره بلند شديم و بهش خسته نباشين گفتيم که ماني رو کشيد اونطرفتر و يه خرده باهاش حرف زد و بعدش دوباره برگشتن پيش من و کارگردان عذر خواهي کرد و رفت وقتي تنها شديم گفتم": چيکارت داشت

ماني- پيشنهاد داد به جفتمون

-تو چي گفتي

ماني- قبول کردم ديگه

-زهرمار راست ميگي؟

ماني- نه بابا يعني سر دستمزد اختلاف داشتيم من ميگفتم ?? ميليون ميگرم بازي ميکنيم اون ميگفت به جفتتون بيشتر از ?? هزارتومن نميدم

-ا لوس نشو

ماني- بابا پيشنهاد بازي داد منم گفتم نه حالا بشين اين چايي وامونده رو کوفت مون کنيم

"دوباره نشستيم و تا خواستيم چايمون رو بخوريم همون هنرپيشه هه اومد جلو گفت"

-ببخشين دوباره مزاحم شدم

"بازم دوتايي از جامون بلند شديم و ماني گفت"

-مزاحم چيه عزيزم

"پسره يه خنده اي کرد و گفت"

-راستش يه سوالي ازتون دارم اما خجالت ميکشم بپرسم

ماني- خجالت براي چي جونم بگو

"اومد جلوتر و آروم گفت"

-شما ديشب چه طوري وقتي از در خونه اومدين بيرون خودتونو اونقدر طبيعي زدين زمين

ماني- خب اين که کاري نداره يه پاتو شل بده

"پسره اين ور و اون ور و نگاه کرد وبعدش آرومتر گفت"

-آخه مصنوعي ميشه امتحان کردم يعني تو خونه خيلي امتحان کردم اما هرکاري کردم طبيعي نشد

ماني- والا چي بگم منکه ديشب همين کارو کردم وشد

"پسر يه نگاه به ماني کرد و بعد با يه حالت مظلوم گفت"

-خيلي ممنون حالا تو اين صحنه بازم سعي ميکنم ممنون

"دلم خيلي براش سوخت تا اومد بره گفتم"

-آقاي... چند لحظه صبر کنين

"بعدش به ماني گفتم"

-خب يه کاري بکن ديگه

ماني- من چيکار کنم آخه؟

-چه ميدونم يه کاري بکن که ايشون تا از در خونه مي آمد بيرون و بخوره زمين

ماني -عجب حرفي ميزني آخه من از اين دور چيکار ميتونم بکنم که ايشون از همون دوره بخوره زمين

مگه اينکه برم جلو در خونه و تا اومد بيرون براش پشت بگيرم

"پسره خنديد که من گفتم"

-تو اکه بخواي ميتوني يالا

"ماني-يه نگاه به من کرد و بعد به پسره گفت"

-ميتوني يه دو دقيقه اينارو معطل کني

--آره بيشترم بخواي ميتونم

ماني- نه همون ? دقيقه کافيه شما برو تو خونه اما آروم برو که ? دقيقه بيشتر طول بکشه برو

"اينو که گفت پسره راه افتاد طرف خونه و ماني ام راه افتاد طرف ماشينش و دو سه دقيقه بعد با يه

قوطي روغن ترمز برگشت و گفت"

-خدا آخر عاقبت امشب رو بخير کنه من رفتم واسه جلوه هاي ويژه

"اينو گفت و رفت طرف ترمه که همون وسطا داشت با يه خانم حرف ميزد داشتم از دور نگاهش ميکردم يه چيزايي آروم به ترمه گفت و يه جايي رو جلوي در خونه بهش تشون داد وبعد رفت طرف خونه ديگه نديدم چيکار داره ميکنه اما ? دقيقه بعد برگشت و گفت"

-خدا کنه ترمه حواسش و جمع باشه وگرنه امشب بيمارستانيم و فيلمبرداريم تعطيله حالا ديگه بشين

اين ice tea رو با دل راحت بخوريم

"تو همين موقع کار گردان با بلندگو دستي شروع کرد به حرف زدن و همه ساکت شدن و هرکي رفت سرکارش و همه آماده فيلم برداري شدن که کارگردان به دوربين

و صدا و هنرپيشه حرکت داد

يه خرده بعد يه مرتبه در خونه واشد و ترمه با حالت عصباني از توش اومد بيرون که ماني آروم در گوش من گفت" : يا باب الحوايج خدا کنه پاشو رو روغنا نذاره

"تازه فهميدم چيکار کرده اومدم يه چيزي بگم که ترمه سريع اومد و رد شد و هيچ طوريش نشد

بلافاصله پشت سرش اون هنرپيشه هه اومد بيرون و همونجور که مثل ديشب ماني با حرارت ترمه

رو صدا ميکرد دوييد پشت سرش که يه مرتبه پاش ليز خورد و محکم و طبيعي خورد زمين و دوباره

بلند شد و دوييد و اومد طرف ترمه

ترمه ديگه سوار شده بود و در ماشين رو قفل کرده بود پسره چندتا زد به شيشه اما ترمه ماشين رو روشن کرد و حرکت کرد و رفت تو همين موقع م کار گردان کات داد يه لحظه همه ساکت شدن و بعدش اول کارگردان براشون دست زدم و بعدم بقيه از دور صورت پسره رو ميديدم خيلي خوشحال بود

برگشت طرف ما و تا چشمش به ماني افتاد و خنديد ماني م بهش خنديد و به نگاه ماني کردم گفتم"

-اگه سر مرش به جايي خرده بود چي

ماني -اونوقت ديگه طبيعي طبيعي مشد شايدم اسکار ميگرفت

-مرد حسابي اين چه کاري بود کردي

ماني -تو گفتي ديگه

-من گفتم روغن ترمز بريز اونجا؟

ماني - پس چيکار بايد ميکردم ميزدم پس کله اش که با سر بخوره زمين

- بايد همين کارو ميکردم ديگه به اينا ميگن جلوه هاي ويژه

"تو همين موقع پسره اومد جلو و تا رسيد به ما گفت"

- عالي بود

ماني- ديگه بايد ببخشين همين کار از دستم بر مي اومد دردتون که نيومد؟

"پسره خنديد وگفت"

- يه خرده اما واقعا عالي بود اگه بهم گفته بودين مصنوعي ميشد اما چون خودم خبر نداشتم خيلي طبيعي شد واقعا ازتون ممنونم نميدونم چرا اين يه صحنه برام سخت شده بود و نميتونستم درست درش بيارم

ماني - حالا که بخير گذشت

"تو همين موقع همه شروع کردن به جمع کردن وسايل که پسره گفت"

- تشريف بيارين تو خونه سکانس بعدي تو خونه گرفته ميشه من با اجازتون ميرم که آماده بشم

ماني- جريان فيلم چيه؟

پسره آروم گفت:

- به زن و شوهرن که دارن از همديگه جدا ميشن يعني صحزا تقاضاي طلاق کرده

ماني -چرا؟

"پسره خنديد و گفت"

- اين کم کم معلوم ميشه يعني تقصير منه در حقيقت

ماني- بابا صلوات بفرستين زندگيتونو بکنين

"پسره دوباره خنديد و گفت"

- صحرا تازه فهميده که شغل من چيهبراي همينم ميخواد ازم جدا بشه

ماني - به زن چه مربوطه که شغل مرد چيه خرج خونه ميخواد که شمام ميدي ببينم درآمدت که خوبه

پسره - عالي اين خونه مثلا مال منه

"توهمين موقع کارگردان پسره رو صدا کرد و اونم عذرخواهي کرد ورفت يه دقيقه بعدترمه اومد

پيشمون و همونجور که ميخنديدگفت"

- عجب کاري کردي ماني

ماني- تو که هواست بود؟

ترمه - آره من از بغل روغنا رد شدم

ماني - خب خدارو شکر

ترمه- بياينبريم تو خونه بقيه فيلم برداري اونجاس

"سه تايي راه افتاديم طرف خونه که کارگردانرسيد بهمون و يه خنده اي به ماني کرد و گفت :"

-روغن م بعضي وقتا چيز خوبيه ها

ماني خنديد که کارگردان گفت : تو اصلا ساخته شدي براي هنرپيشگي فقط حيف که پولداري و احتياج به پول نداري و گرنه حتما مي آوردمت تو اين کار

"اينو گفت و رفت ماني يه نگاهي به من کرد و گفت"

- حالا تو شاهد باش و ببين اين چقدر منو انگولک ميکنه ها

- تو خودتم بدت نمي آد

ماني - من بدم نمي آد که يکي انگولکم کنه

- آره ديگه

ماني- دست شما درد نکنه

ترمه- راستي ماني چرا قبول نميکني اگه قبول کنيميتونيم فيلم بعدي رو با همديگه بازي کنيم

ماني- من با کمتر از نيکول کيدمن بازينميکنم بيخودي م اصرار نکن

ترمه - بروگم شو خيلي از خودراضي ايي ها

ماني - خودمکه از خودم راصي م هيچي خيلي هاي ديگه م ازم راضي ن

ترمه - تو ماشين يادت رفتچيکارت کردم؟

ماني - بيا همه ش خشونت اونوقت ميگن آقايون خشنن

- ترمه خانم اين قسمت که ميخواين فيلمبرداري کنين داستانش چيه؟

ترمه - صحرا قراره از سيد جواد جدا بشه

ماني - سيد جواد

ترمه - اسم شوهر من تو فيلم سيد جواده البته دوستاش اينطوريصداش ميکنن اما زنش اسم اصليش رو که تو شناسنامه شه بهش ميگه

ماني - اسم توشناسنامه ش چيه ؟

ترمه - کامبيز

- پس سيد جواد چيه

ترمه - اسم درگوشي شه

- اسم در گوشي چيه؟

ماني - همونکه دختر خانما وقتي پاي تلفن با يه غريبه صحبت ميکنن درگوشي تلفن ميگن معمولام دخترخانما بيشتر اسامي يه درگوشي دارن

- باز چرت پ پرتگفتي

ترمه - بعضيا دو تا اسم دارن يکي شناسنامه اي يکي در گوشي

ماني - مثل خود تو هامون جون اسم شناسنامه ايت هامونه و هميشه من در گوشي هاپو صدات ميکنم

"ترمه زدزير خنده برگشتم يه نگاه بهش کردم که زود خودشو جمع و جور کرد و گفت"

- ببخشين هامون خان تقصير اين مانيه!!!!

"برگشتم يه نگاهم به ماني کردم که سرش رو انداختپايين و گفت"

- بجون تو قفط ميخواستم شير فهمت کنم

"تو همين موقع کارگردان ترمهرو صدا کرد و? تايي رفتيم تو خونه که خيلي قشنگ و شيک تزيين شده بود يه خونه دوبلکس بزرگ با وسايل گرون قيمت و يه پيانو وسط سالن و يه بار مشروب خالي يهگوشه و چيزاي قشنگ ديگه يه ربع بيست دقيقه بعدهرکي سرجاي خودش واستاد و همه ساکتشدن و آماده فيلم برداري ترمه و همون هنرپيشه هه

با يه خانم مسن که مثلا مادرترمه بود وسط سالن واستاده بودن و آماده که شروع به بازي کردن کارگردان يه خرده ازنور پردازي ايراد گرفت که درستش کردن و بعدش دوباره همه ساکت شدن و کارگردان حرکتداد و يه مرتبه ترمه با حالت عصباني شروع کرد به داد زدن و گفت"

صحرا- تو اونجاچيکار ميکردي کامبيز

کامبيز -چرا داد ميزني

صحرا -دلم ميخواد بگو اونجا چيکارميکردي

کامبيز- تو خودت اونجا چيمار ميکردي

صحرا- من با مردم بودم

کامبيز-خوب منم بپدم

صحرا- سوار موتور اونم با صدتا موتور ديگه

مادر صحرا -خب مادرحتما با دوستاش بوده

صحرا -آره با دوستاش بوده حتما بوده

مادر صحرا- خب مادرمگه چه عيبي داره

صحرا -هيچي هيچي

مادر صحرا -خب پس صلوات بفرستين تمومش کنينديگه

صحرا- حتما تمومش ميکنيم اما بعد از اينکه فهميدم اين اونشب با اون دوستايعجيب غريبش اونجا چيکار ميکرده

مادر صحرا -خب حتما اونم رفته بوده دانشجوها روتماشا کنه

صحرا -تماشا کنه يا ....

"بعد يه مرتبه عصباني تر شد و سر همون پسرهداد زد و گفت"

- اونجا چيکار ميکردي چرا همه دوستات دور و ورت بودن و هي سيد جوادسيد جواد ميکردن جواب بده بگو

-"اينو گفت و از روي بار مشروب يه گيلاس خالي رو ورداشتو پرت کرد طرف همون هنرپيشه که اونم جا خالي داد و گيلاس پرت شد و شکست بلافاصلهکارگردان کات داد بعدشم دوباره اونايي که اونجا بودن براي ترمه دست زدن و بعدشکارگردان گفت که صحنه رو دست نرنن و يه ربع بعد دوباره فيلمبرداري ميکنن تو همينموقع دو سه نفر با چند تا سيني که توش چايي و شيريني بود اومدن طرف ماها ترمه ماومد پيش ما و?تايي رفتيم رو چند تا مبل نشستيم که ماني گفت"

- تموم شد

ترمه - نهيه خرده ديگه مونده

ماني -معمولا هرشب چقدر فيلمبرداري ميکنين

ترمه -حدود ?دقيقه

ماني -راست ميگي اين که خيلي کمه

ترمه- نه اگه هرشب بتونيم ? دقيقه فيلمبرداري مفيد داشته باشيم عاليه نگاه به اين صحنه نکن اين شانسي خوب در اومد معمولاسر يه صحنه گاهي وقتا ? ساعت معطل ميشيم حالا بگو کارم چه جوري بود

ماني -نه واقعا عالي بود

ترمه -ممنون عجب يه تعريف کردي

ماني -خب وقتي خوب بازي ميکنيبايد از تعريف کرد ديگه

ترمه -مرسي

ماني- تو جدا خيلي خوب تونستي تقش يه زنفوضول و ديونه رو بازي کني انگار اصلا خود خودتي

ترمه -زهرمار

ماني- مخصوصاهمون لحظه که گيلاس رو پرت کردي دقيقا انگار همون لحظه از ديوونه خونه آورده بودنتاينجا واقعا عالي بود

ترمه-تو چه ميفهمي بازي طبيعي چيه هامون خان شما بگينبازيم چطور بود

خيلي خوب بود طبيعي و با احساس

ترمه- ممنون شما خيلي فهميدهاين

ماني -چون ازت تعريف کرد فهميده س حالا اگه يه ايراد ازت ميگرفت ميشد خرنفهم

بي ادب

ترمه- هامون خان چايي يخ کرد ولش کنين اين بي سليقه رو

"توهمين موقع کارگردان دوباره همه رو صدا کرد و ترمه م بلند شد و رفت سرجاي اولشواستاد کامبيزم سرجاش واستاد و نور وصدا و چيزاي ديگه رو درست کردن که کارگردان حرکت داد داشتن از بقيه داستان فيلم برداري ميکردن صحرا با همون حالت عصبي رفت طرفيه ميز و سوييچ و از روش برداشت و رفت طرف کامبيز و جلوش واستاد و سرش دادکشيد

و گفت تا من نفهمم شغل تو چيه نميتونم باهات زندگي کنم

اينو گفت وبرگشت طرف در خونه و دوسه قدم تند برداشت و انگار دوباره پشيمون شد و برگشت طرفکامبيز و يه مرتبه خيلي سريع پيراهن کامبيز رو که رو شلوارش انداخته بود رو شلوارشزد بالا و از زيرش يه چيزي شبيه يه موبايل بزرگ با يه آنتن تسبتا بزگ رو در آوردوتا کامبيز خواست جلوشو بگيره محکم پرتش کرد طرف ديوار يه مرتبه مادرش زد توصورت

خودش و بلند داد زد"

- چيکار ميکني دختر زده به کله ت

"صحرا يه چپ چپ به مادرش نگاه کرد و دوييد طرف در خونه و وازش کرد و رفت بيرون که کارگردان دوباره کات داد و فيلمبرداري قطع شد و همه به همديگه خسته نباشين گفتن که کارگردان به يه نفرگفت يادت نره يه پلان چند ثانيه اي از جلو دانشگاه بگيري موقع تعطيل دانشجوآ برو کهيه شلوغي طبيعي باشه بعدشم صحنه کامبيز و چندتا موتورسوار و دوستاش رو مونتاژ کنينروش دو سه تا چوب م دستشون باشه بعدش دوباره صحنه رو آماده کردن و کارگردان حرکتداد و يه تيکه کوتاه بود کامبيز بعد از يه لحظه نگاه کردن به اون موبايل آنتن بلندکه شبيه بيسيم بود و افتاده بود رو زمين دوييد طرف درو از خونه اومد بيرون وکارگردان کات داد و فيلم برداري تموم شد و من وماني رفتيم و به کارگردان خستهنباشين گفتيم که ترمه يه خرده بعد لباس شو عوض کرد و اومد پيش ما و از اون هنرپيشههه و بقيه خداحافظي کرديم و ماني رفت ماشينش رو آورد جلو خونه و من وترمه سوار شديمو حرکت کرديم و از محوطه فيلم برداري اومديم بيرون که ترمه به ماني گفت خب چطور بودآقاي منتقد"

ماني -واقعا عالي بود کاشکي نيکولاس کيج و نيکول کيدمن هردو اينجابودن و نيکولاس بازي کامبيز و نيکول بازي ترو بعدش با خجالت برميگشتن هاليوود وديگه م سرشونو جلو مردم بلند نميکردن من جاي هيات داوران بودم جاي سيمرغ بلورين چهلمرغ بلورين به شما ميدادم تازه براي اين بازي چهل تا کمه دروغ نگفته باشم براي همينيه صحنه ?? يا ?? تا مرغ لازمه اون وقت ميگن چرا سينماي ايران گيشه نداره خب بههنرپيشه هامون مرغ نميدن بخورن جون بگيرن و درست بازي کنن

ترمه- اسم مرغ روبرديگرسنه م شد

ماني -خب اگه قرار باشه تو هرشب بعد از فيلم برداري گشنه ت بشه و هوسمرغ بکني ديگه موقع تقسيم جوايز مرغ نميمونه که سي تاش و بدن به تو

ترمه- جدييعني انقدر بد بازي کردم

-ترمه خانم اين عادتشه که چرت و پرت بگه وگرنه بازي شماخيلي خوب بود

ترمه- ممنون هامون خان کاشکي شما جز هيات داوران بودين

ماني- توغصه نخور فعلا بازيت رو بکن من به ضرب پول وپارتي بازي برات خود سيمرغ واقعي رو ازقله قاف ميگيرم و

مي آرم ميدم بهت

ترمه- ديگه اينکارو نميشه با پول کرد

ماني- تو خبر نداري امروز روز با پل ميشه مرده رو زنده کرد دخترجون

ترمه- من سيمرغ واقعي رو نميخوام همون سيمرغ بلوري رو اگه بهم بدن برام کافيه

ماني -اونم راه داره فعلا بذار يه سيخ جوجه از نوادگان همون سيمرغه بعت بدم که در حال حاضربراي آدم گشته از صدتا سيمرغ بلوري بهتره

-کجا ميخواي بري

ماني- همين نزديکيااغذيه فروشيه کوچيکه اما غذاش خوبه و شبانه روزيم هس الان ميرسيم

"اينو گفت وپيچيد تو يه خيابون و از اونجا انداخت تو خيابون اصلي

يه خرده که رفتيم جلو ديديم که ته خيابون رو بستن و دارن ماشين ها رو مي گردن!ماني سرعت را کم کردو گفت:"

-مردشور اين شغلت رو ببرن ترمه!بيا!حالا بايد امشب رو تو بازداشتگاه به صبح برسونيم!آخه اينم کاه که تو داري؟!

"برگشتم به طرف ترمه که ديدم رنگش پريده!آروم بهش گفتم:"

-ناراحت نشو چيزي نيس!

ترمه-اگه بگيرنمون چي ؟!

ماني-اگه بگيرن؟!دل خوش داري آ؟!با دست بند ترتيبمون رو مي دن!البته با يه خورده ادويه وچاشني!

ترمه-با چي؟

ماني-فحش خواهر مادرو بقيه چيزا!

ترمه-نميشه از همين جا دور بزنيم و برگرديم؟

ماني-فکر کردي که اين فيلمه که کامبيز خان يه دور آرتيستي بزنه و فرار کنه و هيچ کسم نتونه بگيردش؟ مي دوني تا من بخوام يه دور بزنم با يه بي سيم زدن و چهار تا از اون موتورا که اونجاس گرفتنمون و اون وقت ديگه جاي چاشني ساده يه پياز داغ نعنا داغي برامون درست مي کنن که نگو!

اينو گفت و يه گاز دادو رسيد همونجا که خيابون رو بسته بودن ترمز کرزد که يه پسر جوون اومد جلو ماشين و به ماني سلام کردو گفت: لطفا مدارک ماشين.

ماني از تو داشپورت ماشين مدارک رو د آوردوبهش داد. يه نگاه سر سري بهشون انداخت و بلافاصله گفت:

-ببخشين کجا تشريف مي برين؟

ماني- والا گشنمون شده داريم مي ريم جهار تا سيخ سيمرغ بخوريم. يعني جوجه کباب بخوريم.البته اگر لطف شما شامل حال ما بشه!

يه خنده اي کردو گفت:

-شما با خانم چه نسبتي دارين؟

ماني- خواهر برادر! من برادر اين خانمم،اين آقا برادربنده است! شما برادر اين خانمين،بنده برادر شمام و الي آخر!يعني در واقعد غريبه نيستيم با هم ديگه!

پسره خنديد و از همونجا داد زدو يه نفرديگه رو صدا زد و با خنده به ماني گفت

-کار گيرپيدا کرد!

ماني- ببخشين گيرش چند پيچه اس؟

- به اندازه کافي پيچ داره!

آروم به ماني گفتم: سربه سرشون نزار! ديوونه اي آ!؟

ترمه ام که خيلي ترسيده بود آروم و با التماس گفت:

ماني تروخدا باهاشون درست و مودب صحبت کن!منم دارم تند تند دعا مي خونم!حتمنا ولمون مي کنن! بهش بگو دختر عمه پسر دايي هستيم!

ماني-مي گم ولي اگه بادعا مي شد کاري کردبا نفرين الن ترتيبشو داده بودم!

اينو گفت و از تو ماشين پياده شد.ت همين موقع يه مرد ديگه جلو اومد و با اون پسر جوونه يه خرده صحبت کردويه دستي به ريشش کشيد واومد جلوبه ماني گفت:

-خوب جوون اين وقت شب با خانم کجا دارين مي رين؟

ماني- اولا سلام عرض کردم!

-سلام عليکم!

ماني- دوما خسته نباشين!

خنديدو گفت:سلامت باشين!

ماني-سوما عرضم به خدمتتو که بنده مسافر کشم!

- با اين ماشين!؟ اين هيچي هيچي سيصد مليون قيمتشه؟!

ماني- عرض مي کنم به خدمتتون!بنده گاه گداري مسافر کشي مي کنم!امشب داشتم مي رفتم منزل که ديدم اين خانم و آقا ايستادن کنار خيابون و هي دارن با هم ديگه حرف مي زنن و به يه چيزي نگاه مي کنن!

-خوب موضوع جالب شد!

ماني- قربون دهنتون!حالا جالب ترم ميشه! جونم فداتون که بعله،داشتن با هم ديگه حرف مي زدن و هي به يه کاغذ نگاه مي کردن!منم از اونجاکه آأم کنجکاوي هستم زدم رو ترمز!يعني گفتم نکنه واسه اين خواهرو برادرمون اتفاقي افتاده باشه!

يارو خنديدو گفت: کار خوبي کردين!

ماني-تصدق سرتون!پياده شدم و پرسيدم: برادر خواهر اتفاقي افتاده؟ آقايي که شملا باشين اين آقا که الان عين ماست نشسته تو ماشين دستشو آورد جلو بنده و اينو بهم نشون داد!

تو همين موقع کيفش رو از تو جيبش در آورد و از توش يه چک بانکي در آورد و نشون يارو دادو گفت:

-بعله!عرض مي کردم!اين چک پنجاه هزار تومني رو به بنده نشون دادو گفت که همراه اين خواهر تو خيابون پيداش کردن!

يارو-خوب خوب

ماني-جونم براتون بگه! ععقلامونو ريختيم رو هم وگفتيم چي کار کنيم اين وامونده روکه اين خواهر گفت: مي ريم جلو بالاخره به يه آدم خوب مثل شما بر مي خوريم!تا برخورديم اينو مي ديم بهش تا بده دست صاحبش!

-يارو خنديدو گفت: فکر بسيار خوبي کردن!

ماني-صدالبته!

ماني چک رو به يارو دادو گفت:

-خدمت شما ديگه از گردن ما برداشته شد!

يارو- دست شما درد نکنه!اما مطمئن هستيد که فقط همين يه چک بوده؟!

ماني-کاملا! همين يه دونه يه دونس! خوب حالا که ديگه وظيفمونو انجام داديم،اجازه داريم بريم به استراحتمون برسيم؟

-البته! بفرما يين خواهش مي کنم! از بابت اين خيالتون راحت راحت!

ماني- خيالمون راحت راحته! ما اصلا از اول که شما را ديديم قيد اينارو زديم! يعني همين فکرو کرديم!

-حالا تا دير نشده بفرمايين!

ماني-ببخشين،جلوتر بازم خيابون بسته هست؟

-چطور مگه؟

ماني- مي گم اگه يه چک ديگه پيدا شد بديم به اونا!

يارو دوباره خنديدوگفت: فکر نکنم احتمال اينم که شما يه چک ديگه پيدا کنين خيلي کمه! بفرمايين!

ماني-راسته اگه لازم به تحقيق در مورد اين خانم و بنده و اين آقاست در خدمت هستيم آ!

-شما که اين قدر صداقت در اعمالتون دارين حتما در گفتارتون هم همين قدر صادق هستين!

بفرمايين!

ماني- خدا امواتتون رو بيامرزه که آخر شبي زابرامون نکردين!

يارو- خدا اموات شمارو بيامرزه!

ماني سوار شدو يه دست واسه يارو تکون داد و حرکت کرد و يه خرده که رفتيم ترمه يه مرتبه آه بلندي کشيدو گفت:

- واي که داشتم از ترس سکته مي کردم!

ماني- تاحالا نگرفتنت؟!

ترمه- نه به خدا!؟

ماني- يه چهار مرتبه که بگيرنت عادت مي کني!اما دعا هات زود مستجاب ميشه ها!البته با يه خرده کمک من!

ترمه- ماني تو واقعا ديگه چه موجودي هستي!؟

ماني- چطور مگه؟

ترمه- خونسرد، آروم ،حاضر جواب!

-پس کجاشو ديدن؟

ترمه- جدا ابن حرفا و داستان رو از کجا گير آوردي؟ دارم کم کم ازت مي ترسم!

ماني- من کم کم بايد ازت بترسم!با اون اجابت سريع دعاهات!

ترمه- آره حواست باشه چون من دلم پاکه هرچي از خدا بخوام زود بم ميده!

ماني-پس تو دعا کردي که من قسمتت بشم و دعات مستجاب شد!

ترمه- اون که نفرين بود دامن گيرم شد!

ماني-پس دامن متبرکي داري قدرشو بدون!

ترمه- ولي حالا جدي بهت مي گم ماني! تو واقعا حيفه که استعدات حروم بشه!من اگه جاي تو بودم ويزا مي گرفتم مي رم آمريکا يه راست مي رفتم هاليوود!تو ذاتا يه هنر پيشه اي! راستي چرا تا حالا نرفتي آمريکا!؟ مطمئنم اگه بري سفارت بهت ويزا ميدن! رسيدي آمريکا يه راست برو هاليوود! قدو هيکل و قيافتم برا هنر پيشگي عاليه!

ماني- اتفاقا يه بار رفتم!

ترمه-کجا؟

ماني-يه بار رفتم دوبي و رفتم سفارت آمريکا ولي نشد!

ترمه- چرا؟

ماني- والا رفتم تو اتاق سفيرو و سلام کردماونم جواب دادو گفت بفرمايين.اومدم بگم مي خوام برم آمريکا هول شدم گفتم مرگ بر آمريکا!

ترمه- راست مي گي؟

ماني- آرهخ به جون هامون!

ترمه- خوب سفيره چي گفت؟

ماني- خوب اونم زود گفت مرگ بر اسراييل!

ترمه- راست مي گي؟

ماني- تو چه ساده اي؟

ترمه- خوب پس چي گفت؟!

ماني-هيچي ديگه به دوتا از نگهابانا گفت بيايين اين ديوونه رو بندازين بيرون!هرچي گفتم بابا من حواسم پرت شد و اشتباه گرامري دستور زبان انگليسي بوده گوش نکردن و سفير گفت:فعلا برو هر وقت دستور زبانت خوب شد برگرد!

ترمه- عيب نداره يه بار ديگه برو منم همين جوري هي برات دعا مي خونم حتما بهت ويزا ميدن!

من دعاهام رد خور نداره!تا حالا هرکي رو دعا کردم کارش درست شده! هرکي که دلم رو شکونده نفرين کردم يه بلايي سرش اومده! من يه نفرو مي شناسم که کارش درسته!

ماني- پس خبر نداري که من هزار نفرو مي شناسم که کارشون از اون يه نفر هزار بار درست تره!

من زدم زير خنده که برگشت به طرف من و با خنده گفت:انگار توام اون هزار نفرو ميشناسي ها!

اي شيطون!هاپو مشعوف!

-زهر مار!

ترمه-وا قعا که ماني من دارم جدي باهات حرف مي زنم! يه نفر هست که گاهي براي من دعا مي نويسه! هميشم يکي دوتا از اون دعاها رو تو کيفم دارم!هرجا کارم گير مي افته اونا به کمکم مي ان! حالا اين دفعه رفتم دوتا براي شما مي گيرم! يع وردي بهم ياد داه که هر وقتمي خونم به يه نفر فوت مي کنم زبونش قفل ميشه! يه ورد ديگه بلدم که خيلي گرون برام تموم شده!بيست هزار تومان ازم گرفته تا يادم داده!اين وردو هر وقت کسي برام سر سختي کنه و جلوم سد بشه و نذاره کارم رو بکنم مي خونم و فوت مي کنم بهش!در جا طرف شل ميشه و کارم رو را مي اندازه!

ماني-راست مي گي جون من؟!

ترمه-آره به خدا!

ماني- خريدم ازت بيست و پنج تومن! اين ورد خيلي به کارمن مي خوره!اصلا گره از کارم وامي کنه!ترو خدا اينو يادم بده!

ترمه- مگه کارت جايي گير کرده؟

ماني- خوب بالاخره اگه آدم يه همچين چيزي ته جيبش باشه که ضرر نمي کنه! بيست و پنج تومن چيه؟!والا مفته!

خوب دفعه ديگه که برم پيشش برات مي گيرم!

ماني- دستت درد نکنه!اگه اينو داشتم باشم به هرکي برسم و بخواد در مقابلم مقاومت کنه يه فوتي بهش مي کنم که شل بشه عين خمير!راستي اگه رفتي از اين يارو بپرسش باطل السحرشم داره؟

ترمه- يعني چي؟

ماني- يعني اين که يه ورد ديگه بهمون ياد بده که اگه بعد از ورد اولي بخونيم که طرف از حالت خميري شکل و شل در بياد ؟! پولشم هرچي باشه ميدم!

ترمه- مسخه مي کني؟ بترس آ!

ماني- ترمه جون ميشه ازت يه خواهشي بکنم؟

ترمه- بگو!

ماني- ببخشين ميشه در دکونت رو تخته کني؟ ببخشين آ؟!

ترمه-باور نمي کني!؟

ماني- اين همه سال گذاشتنت درس بخواني که بري سرغ جادو جنبل؟ خجالت نمي کشي واقعا؟ حتما تو کيفت ناخن مرده و پيه گرگ و نخ کفن مرده رو هم داري؟!

ترمه- اينا ديگه قديمي شده!

ماني- راستم مي گه ها! الان ديگه مرده ها قبلش مانيکور کردن و ناخن ندارن و گرگا مي رن کلاس بدن سازي ديگه پيه تو تنشون نمونده!

-فقط مي مونه نخ کفن مرده!

ماني- اونام اگه به جاي کفن بيکيني بپوشن مشکل حل ميشه!

ترمه- تو اعتقاد نداشته باش اما من دارم!

ماني-واقعا شرم آوره نکنه يه قفل مفلي به ما بزني!

ترمه- تو باور نکن من يه دوست دختري داشتم که طفلک هميشه بد مي آورد! دست به هرکاري مي زدخراب مي شد!رفت يه مدتي منشي شد بيرونش کردن!رفت يه مدت تو کارخونه استخدام شدو چند وقت بعد بيرونش کردن!رفت تو يه آژانس اما چند وقت بعد صاحب آژانس ازش ايراد گرفت و بيرونش کردديگه موندهبود چي کار کنه!طفلک بايد اجاره خونه ام مي داد!بالاخره يکي اين آقاهه رو بهش معرفي کرد! يه بار رفت پيشش و جريان زندگيشو براش تعريف کرد. اونم بهش چند تا طلسم داد و بعدش زندگي دوستم از اين رو به اون رو شد!

الان بيا ببين تو دبي چه دم و دست گاهي داره!

تا اينو گفت من و ماني يه نگاه بهم کرديم و زديم زير خنده کهماني گفت: آره شنيدم دختراي ايراني تو دبي کارشون خيلي گرفته!

ترمه- شايد منم يه روز رفتم دبي!

ماني- شما خيلي غلط مي کني!

ترمه- باز بي ادب شدي؟

ماني-يعني منظورم اينه که اگه بري من تنهايي اين جا چي کار کنم؟ در ضمن طلسم اين آقا هه براي دوست تو کاري نکرد در واقع ويزاي دوبي کارشو درست کرد

بعد برگشت طرفمنو گفت:

-مي بيني کار مردم به کجا ها رسيده!؟

برگشتم طرف ترمه و گفتم: ترمه خانم مي دوني دختراي ايراني تو دبي چه کارايي مي کنن؟

ترمه-اين از اون کارا نمي کنه تو يه شرکت استخدام شده!

-همشون تو يه شرکت استخدام شدن!به قول قديميا بايد کلامونو بزاريم بالا تر!

ماني يه نگاه از تو آينه به ترمه کردو گفت:

-هاپو الان غيرتي آ!!

اينو گفت و جلو يه اغذيه فروشي نگه داشت و پياده شديم و رفتيم تو. غذاش خيلي خوب بود.

نيم ساعت بعد ترمه رو رسونديم خونشون. و خودمون رفتيم خونه و از ترس عمو و پدرم صبح زود بلند شديم و رفتيم کارخونه.

"ساعت ? بعد از ظهر بود که با ماني اومديم خونه و يه ناهاري خورديم و گرفتيم خوابيديم تا ساعت ? که مادر صدامون کرد دو تايي يه دوش گرفتيم و رفتيم پايين و زري خانم برامون چايي و ميوه و شيريني آورد ماني همونجور که چاييش رو ميخورد گفت"

-چايي ت رو بخور بعدش يه سر با همديگه بريم برون

-کجا

ماني -بيرون ديگه

-بيرون کجاي

ماني- تو بيرون رو معمولا به کجا ميگي

-دستشويي

"يه نگاه به من کرد و گفت"

-واقعا تو کار اين خداوند مهربون موندم که چه جوري اين همه ذوق و سليقه و طبع لطيف رو تو وجود تو جمع کرده

-يعني چي

ماني -آخه ميشه از اين همه جا خارج از فضاي اين خونه به عنوان بيرون اسم برد اون وقت تو همه رو ول کردي ميگي بيرون يعني دستشويي

-خب معمولا به دستشويي ميگن بيرون

ماني- حالا گيرم تو درست بگي ولي آخه عقلم چيز خوبيه اصلا ميشه که من و تو دوتايي کارامونو بکنيم و با همديگه بريم دستشويي آخه اين حرف که تو ميزني

-شوخي کردم بابا حالا منظورت از بيرون کجاس

ماني- همون دستشويي ديگه

-ا لوس نشو کجا بريم

ماني -بريم جاهاي خوب جاهاي باصفا جاهايي که توش شاديه ميفهمي که

-مثلا کجا

"دوباره يه نگاه به من کرد و گفت"

-هيچي بابا همون دستشويي رو ميگم

-آخه تو بگو کجا

ماني- بابا يه جايي که خوش باشيم و يه خرده بهمون خوش بگذره

-خب مثلا کجا

ماني- يه جايي که باچند نفر بشينيم و گپي بزنيم و درد دلي کنيم و چيزي بخوريم و بازم بگم يا خبر مرگت فهميدي

-تو جاشو در نظر گرفتي

ماني -خب اگه در نظر نگرفته بودم که نميگفتم

-خب تو بگو کجا

ماني- مثلا يه کتابخونه پربار که تعداد کتاباشم زياد باشه و بتونيم تو چند ساعت يه کوله بار از علم و دانش اندوخته کنيم

-شوخي ميکني

ماني- نه ترو با دستاي خودم کفن کردم

-تو که اهل اين چيزا نيستي

ماني- چرا تازگي آ اهل شدم

-يعني ?تايي بلند شيم بريم کتابخونه

ماني- آره به مرگ تو

-الان که کتابخونه وانيس

ماني- ا... چه بد شد

-خب شايدم واباشه

ماني -اصلا غصه وابودن يا نبودنش رو نخور تو که يه صندوقخونه کتاب داري چندتاشو وردار بيار بخونيم

"يه نگاه بهش کردم و گفتم"

-داري مسخره م ميکني

"تو همين موقع مادرم اومد تو تراس که هر دو بهش سلام کرديم و گرفت نشست رو يه صندلي کنار ما و گفت"

-ميوه بخورين

"من شروع کردم به موز پوست کندن که ديدم ماني فقط همينجوري داره چپ چپ به من نگاه ميکنه يه خرده که گذشت مادرمم متوجه شد و گفت"

-چته ماني چي شده

ماني -دارم غصه ميخورم عزيز

مادرم- چرا مادر

ماني- آخه اين هامون کتاباشو نميده من بخونم

"مادرم با تعجب بهش نگاه کرد و گفت"

-مگه تو ميخواي کتاب بخوني

ماني -آره ديگه وقتي با اين هامون نشست و برخاست ميکنم مجبورم بشينم يه گوشه و همش کتاب بخونم کار ديگه اي که ازش بر نمياد

"مادرم اومد يه چيزي بگه که تلفن زنگ زد و بلند شد رفت و ماني بلا فاصله گفت"

-موزت رو خوردي

-خوردم

ماني -ميخواي دنباله بحث بيرون رو که خيلي م شيرين بود در مورد دستشويي ادامه بديم

-اه لوس نشو

ماني- پاشو تا اون رو سگم در نيومده لباساتو بپوش بريم

-آخه کجا

ماني- يه جاي خوب

-پس ترمه رو چيکار ميکني

ماني- هيچ کار

-يعني چي

ماني- د ترمه به من چه مربوطه

-يعني چي به تو چه مربوطه

ماني -بابا اين تا ساعت دوازده يک خوابه خب يک بلند ميشه يه ناهاري ميخوره تا دو خب دو ميره يه دوش ميگيره تا سه خب سه ميشينه پاي تلفن تا چهار خب چهار دوباره ميگيره ميخوابه تا هشت هشت دوباره بلند ميشه يه چيزي ميخوره تا نه خب نه ميشينه پاي ماهواره تا يازده خب يازده م کم کم کاراشو ميکنه تا دوازده خب دوازده م راه ميافته براي فيلم برداري تا دو سه خب بعدشم دوباره صحنه تکرار ميشه خب

-ا زهرمار و خب

ماني- خب کارش اينجوريه خواب و استراحتش بجاس من بدبخت با تويه فلک زده بايد صبحا بريم کارخونه خب اينطوري نه به زندگي مون ميرسيم نه به خوابمون نه به اون يکي زندگيمون

-کدوم يکي زندگيمون

ماني- همون زندگي بيرون يعني دست شويي مون

-باز چرت و پرت بگو

ماني- پاک شديم اسير اين خانم من ديگه نميرم دنبالش

-اينطوري ميخواي با هاش ازدواج کني

ماني- من به گور پدرم ميخندم اصلا اينطوري هيچوقت گيرش نمي آري که بخواي باهاش ازدواج کني

-خب حالا ميخواي چيکار کني

ماني -دو تايي بريم بيرون ديگه

-من نمي آم

ماني- چرا

-بايد برم سراغ عمه

ماني- سراغ عمه يا رکسانا

-به تو چه

ماني- خب تو که از اول يه همچين خيالي داشتي مرض داري اين همه در مورد بيرون تحقيق کردي از همون اول ميگفتي نمي آم و انقدرم انرژي از من تلف نميکردي

-حالا دارم ميگم نمي آم

ماني -به درک من اصلا با تو مي آم

-مي آي چي کار

ماني- ميخوام ببينم اين دختره رکسانا از جون تو چي ميخواد

-تو چيکار به کار من داري

ماني -چطور تو به کار من کار داري اصلا ميدوني چيه اين عمه ميخواد انتفام باباهامونو از ما بگيره خونه اش شده دامي براي جمزباند چند تا دختر رو جمع کرده اونجا که تا ما پامونو گذاشتيم اونجا نفري يه دونه بندازه به ما چه عمه هايي تو دنيا پيدا ميشن آ اصلا نميدونم چرا عمه ها اينطورين براي همين اگه دقت کرده باشي در فرهنگ لغات ما بيشتر هدف اصابت حملات لفظي عمه ها هستن

-يعني چي

ماني- يعني مثلا يکي به يکي ديگه ميرسه و ميگه اي عمه يا بطور مثال تا دو نفر بهم ميرسن يکيشون پيش دستي ميکنه و به اون يکي ميگه جواد عمه تو

-خيلي بي ادبي

ماني- دارم افراد اوباش رو ميگم جون من دقت کردي اونوقت در مقابل براي خاله ها هيچ واژهاي تدوين نشده چرا علتش چيه

-والا منم گاهي به اين مسله فکر کردم ولي نفهميدم علتش چيه

ماني- صلاح نميدوني که اين مطلب رو با خود عمه در ميون بذازيم

"تو همين موقع موبايلش زنگ زد و از جيبش دز آورد يه نگاه بهش کرد و گفت"

-بغرمايين يا خود عمه مستقيما در جهت تخريب برادرزاده اقدام ميکنه يا توسط ايادي اش

-کيه

ماني-دختر عمه جونت

"بعد موبايلش رو جواب داد و گفت"

-بعله بفرمايين

"ترمه بود"

ماني- عليک سلام اما من امروز نمي آم با تو کفش بخري نه مي آم کيف بخري نه مي آم روپوش بخري و نه مي آم که لوازم آرايش بخري نه مي آم که شلوار بخري بابا مگه من نوکر تو ام گناه کردم پسر داييت شدم چي يه بار ديگه بگو

"يه خرده گوش داد بعد گفت"

-چاخان ميکني

"بهش گفتم"

-چي ميگه

ماني- ميگه دلم دلم برات تنگ شده ولي ميدونم داره مثل سگ دروغ ميگه تا برسم اونجا و يه چايي بهم ميده و بعد ميگه ماني جان حوصله داري بريم يه جفت جوراب بخرم اون وقت رفتن براي خريد جوراب همانا و تمام بوتيک و مغازه ها رو زير پا گذاشتن همانا تا ام ميام غر بزنم يه چيزي در گوشم ميگه و خرم ميکنه من نميام بيا اين هامونو وردار برو بعد يه خرده دوباره ساکت شد و گوش کرد وبعدش ديدم داره ميخنده و گوش ميده

-چيه ساکت شدي

"دوباره يه خرده گوش کرد و بعد گفت"

-خيلي خب ايشالله به تير غيب گرفتار بشي دختر که انقدر منه ساده رو خر نکني اومدم بابا اومدم

"بعدش تلفن رو قطع کرد و بلند شد"

-کجا

ماني- ميرم براش جوراب بخرم ديگه توام پاشو بابا جون برو يه سر به عمه بزن پاشو عزيزم

-زهرمار

"بعد همونجور راه افتاد بره شروع کرد به خنديدن و خوندن"

-بازار برو بابا براي گوش دختر گوشواره بگير بابا

"همينجوري در خال آواز خوندن رفت تو حياط و درو واکرد بره که از هونجا داد زدم و گفتم"

-بدبخت زن ذليل

"سرش رو از لاي در آورد تو و گفت"

-بعله؟

-برو جوراب بخر براش بيچاره

ماني- چشم رفتم به نظر تو جوراب نايلوني ش بهتره يا نخي ش؟

-واقعا که بيچاره اي

ماني- هم بيچاره م هم بدبخت اما فعلا باي مرد قدرتمند و سالار خونه و سايه بالا سر زن به توام پيشنهاد ميکنم زودتر بلندشي بري خونه عمه جون شايد دست تورو هم يه جا بند کنه

"درو بست و رفت منم زود بلند شدم و رقتم تو اتاقم و لباسامو عوض کردم و اومد پايين و از مادرم خداحافظي کردم و ماشين رو از تو پارکينگ در آوردم و راه افتادم طرف خونه عمه"

"نيم ساعت بعد رسيدم و ماشين رو تو کوچه پارک کردم و زنگ خونه شونو زدم رکسانا جواب داد"

-بفرمايين

-هامون هستم رکسانا خانم

رکسانا- سلام خوش اومديد

-ممنون

رکسانا- بفرمايين تو

"درو واکردم و رفم تو و تا از حياط رد شدم و زود اومد و در راهرو رو واکرد و امد تو تراس و سلام کرد جوابش رو دادم گفت"

-به دلم افتاده بود امروز مياين اينجا

-شما خوب هستين

رکسانا- مرسي

-عمه خانم خونه هستن

رکسانا-ممنون بفرمايين تو

"صبر کردم خودش اول بره تو و بعدش من رفتم و از راهرو رد شديم و رفتيم تو هال و بعدش اتاق پذيرايي و با تعارف رکسانا رو يه مبل نشستم و گفتم"

-کجا هستن

رکسانا -عمه خانم رفتن دکتر

-دکتر براي چي

رکسانا -گاه گداري ميرن دکتر

-کي برميگردن

رکسانا -الان ديگه بايد بيان

-خب اگه اجازه بدين من يه کاري دارم ميرم و يه ساعت ديگه برميگردم

"يه نگاه به من کرد و گفت"

-ميترسين با يه دختر تنها باشين

-ترس براي چي يعني راستش اينجاها يه کاري داشتم يعني زيادم کار ضروري اي نيس يعني اگه برم بد نيس اما اگه نرفتمم نرفتم يعني

رکسانا- پس بمونين

"يه نگاه تو چشماش کردم و گفتم "چشم

رکسانا-الان براتون چايي ميارم

-قهوه لطفا برام از اون قهوه اي که اون دفعه درست کردين بيارين

"يه نگاه بهم کرد و خنديد و رفت طرف آشپزخونه داشتم از پشت نگاهش ميکردم موهاش طلايي سير بود که بعضي جاهاش رگه هاي روشن داشت قدش بلند بود و حرکاتش خيلي ظريف

سرمو انداختم پايين و يه خرده بعد يه سيگار در آوردم و روشن کردم و تکيه رو دادم به مبل و شروع کردم دور و ورم رو نگاه کردن رو يه ميز يه دسته از گل هاي مصنوعي ديدم که تو روزنامه پيچيده شده بودن بلند شدم و رفتم جلو ميز و ورشون داشتم و نگاهشون کردم که يه مرتبه رکسانا با يه سيني اومد

تو و تا ديد دارم به گل آ نگاه ميکنم گفت"

-قشنگن

"شونه هامو انداختم بالا که گفت"

-خوشتون نيومد

-اگه قرار باشه که ديگه دلمونو به گل مصنوعيم خوش کنيم فکر نکنم ديگه اينجا جاي موندن باشه وقتي دور ور مونو فقط چيزاي مصنوعي و بدلي بگيرن اون موقع س که وقت زندگي آدما تموم شده

"اينو گفتم و دسته گل مصنوعي رو گذاشتم سر جاش رکسانا يه نگاهي به من کرد و بعد سيني رو گذاشت رو ميز و اومد جلو من واستاد و گفت"

-و اون کسي م که باعث به وجود اوندن اين چيزا ميشه چي

-اگه امروز يه چيز مثل گل که نماد وسنبل خيلي چيزاس مصنوعي بشه ديگه چيزاييم که به اونا تشبيه شون ميکنيم ميشه مصنوعي تر از خودشون عشق مصنوعي دوستي مصنوعي محبت مصنوعي آدماي مصنوعي

حالا ببينين که به اين اصطلاح هنرمند داره چيکار ميکنه

"يه لحظه به من نگاه کرد و بعدش دوباره خنديد بي اهتيار تو صورتش نگاه کردم يعني ميخواستم نگاه کنم براي همين خجالت و گذاشتم کنار و نگاهش کردم واقعا دختر قشنگي بودقشنگي و خوشگلي يه دختر ايراني که با ظرافت و تر کيب ارو پايي آ قاطي شده بود تا خالا اينطوري مستقيم و طولاني نگاهش نکرده بودم موهاش تا پايين تر از شونه هاش ميرسيد رنگ پوستش يه جور عجيبي بود يه رنگ خيلي قشنگ دماغ کوچيک و سربالا درست شبيه يکي از اين هنرپيشه هاي خارجي بود تمام اين چيزا يه طرف چشماش يه طرف درشت و با يه رنگ قهوهاي خيلي خيلي روشن

داشتم نگاهش ميکردم که يه مرتبه رفت طرف گلها و ورشون داشت رفت طرف يه سطل آشغال و انداختشون توش تا اومدم حرف بزنم تا اومدم حرف بزنم گفت"

-بذارين حداقل من تو اين خيانت سهمي نداشته باشم

"يه نگاه به گل آ کردم و گفتم"

-مگه شما درستشون کردين

"سرش رو تکون داد و گفت"

-از اين به بعد ديگه نميکنم

"يه نگاه بهش کردم وگفتم"

-ميتونم ازتون يه سوالي بکنم که براي چي اينکارو ميکنين

رکسانا -منم ميتونم ازتون يه سوالي بکنم

-خواهش ميکنم

رکسانا -ميتونم بپرسم شما چرا انقدر بد اخلاقين

"يه نگاه بهش کردم که گفت"

_انگار نبايد اين سوال رو ميکردم

-نه خواهش ميکنم خودم اجازه دادم اما من بداخلاق نيستم

رکسانا- چرا هستين

-نه نيستم

رکسانا -پس چرا اينجوري هستين

-چه جوري

رکسانا- يه جور خاص نميشه به راحتي بهتون نزديک شد

"رفتم رو مبل نشستم و سيگارم رو روشن کردم و گفتم"

-پس عمه کي ميان

رکسانا -ديدين اصلا نميشه باهاتون ارتباط برقرار کرد

"دوباره نگاهش کردم که بهم خنديد منم بهش خنديدم که گفت"

-دفعه قبل م بهم خنديدين و من فکر کردم که کمي با همديگه خودموني شديم اما باز اين دفعه که اومدين همونجور سرد و غير قابل نفوذ شدين

"يه سيگار ديگه روشن کردم دلم ميخواست راحت باهاش حرف بزنم دلم ميخواست ميتونستم مثل ماني با همه ارتباط برقرار کنم اما اينطوري نبودم دست خودم نبود

يه پک ديگه به سيگارم زدم و با سختي گفتم"

-شما درست ميگين اما من بد اخلاق نيستم

رکسانا -آدم احساس ميکنه خودتون و ميگيرين حالا يا به خاطر وضع مالي خوب تونه يا به خاطر اينکه شايد زيادي خوشتيپ و خوش قيافه هستين

-من؟

رکسانا- اوهوم

"خنديدم و سرم وانداختم پايين که گفت"

-ميشه يه سيگار به من بدين

رکسانا -روزي ? يا ? تا اما جلو عمه خانم نميکشم

"بعدش يه مرتبه گفت"

-اگه ناراخت ميشين نکشم

"بهش يه سيگار تعارف کردم و براش روشن کردم که گفت"

-حالا شما سوال تو نو بکنين

-چه سوالي

رکسانا-همونو که ميخواستين بپرسين

"آروم گفتم"

-شمام خيلي دختر چيزي هستين

"جاي کلمه چيز بايد چه واژه اي بذارم

سرمو بلند کردم و نگاهش کردم و آروم گفتم"

-قشنگ

رکسانا -اينو ميدونم ديگه چي

-فقط همينو بلدم بگم اگه ماني الان اينجا بوده ده تا کلمه ديگه م ميگفت اما من نمي تونم

رکسانا -برام سخته که باور کنم

"شونه هامو انداختم بالا و گفتم"

-پس عمه کي ميان

رکسانا- باز غريبگي کردين

"يه لبخند زدم که گفت"

-اوني که گفتين سوال نبود حالا سوالتونو بپرسين

"سيگارم رو خاموش کردم وگفتم"

-اون گل آرو براي چي درست کرده بودين اصلا شما کي هستين تو اين خونه چيکار ميکنين پدر مادرتون کجان

رکسانا -اينا سواله يا اعتراض

-سوال دلم ميخواد همه اينارو بدونم

"قهوهاش رو ورداشت و گفت"

-قهوه تون يخ کرد

"فنجونم رو ورداشتم و شروع کردم به خوردن که گفت"

-اون گل آرو براي اين درست ميکنم وميفروشم زندگيمو باهاشون ميگذرونم

-چرا

رکسانا- چرا عجب سوالي

-معذرت ميخوام يعني درآمد ديگه اي ندارين

رکسانا- نه متاسفانه يعني تا حالا چندين بار رفتم و دنبال يهکار سالام گشتم اما نشده

-براي چي

"بهم خنديد و گفت"

-شما اينجا زندگي نميکنين؟

-خب چرا

رکسانا -شما به خاطر وضعيت خوب ماليتون از جامعه بي خبرين

-ميشه بيشتر توضيح بدين

رکسانا -تا حالا هرجا که رفتم بلافاصله استخدام شدم اما چند وقت بعد اخراج

"اومدم يه چيزي بگم که خودش زود گفت"

-ازم توقعات ديگه داشتن متوجه اين

-تازه فهميدم چي ميگه خيلي ناراحت شدم

رکسانا- تازه اين گلارو هم دو سه بار يه جا ميبرم ميفروشم يعني يه چند بار که يه مغازه رفتم و فروختمشون صاحب مغازه پيشنهادهاي ناجوري ميکنه که مجبور ميشم ديگه اونجا نرم خب ميدونين خيلي ها هستن که دارن از اين چيزا درست ميکنن

فروش آنچناني م که نداره اينه که چند بار اول رو ازم ميخرن شايد بتونن به نتيجه ديگه اي برسن

"خيلي ناراحت شده بودم و نميدونستم بايد چي بهش بگم قهوه م رو خوردم و فنجونش رو گذاشتم تو نعلبکيش که گفت"

-ميشه يه خواهش ازتون بکنم

"نگاهش کردم که با خنده گفت"

-بهم نه نمگين

"سرم رو تکون دادم که گفت"

-يه نيت بکنين و فنجون تون ر برگردونين تو نعلبکي

-به اين چيزا اعتقاد ندارم دروغه

"يه لبخند بهم زد و گفت"

-پس چرا قبول کردين بهم نه نگين

"يه لحظه نگاهش کردم و بعد تو دلم يه نيت کردم و فنجون رو برگردوندم که گفت"

-مرسي

"يه سيگار ديگه روشن کردم"

-رکسانا خيلي سيگار ميکشين

-سوال هامو جواب نميدين

"سيگارش رو خاموش کرد وگفت"

-پدر و مادرم از همديگه جدا شدن

-چرا

رکسانا -همه زندگي منو ميخواين خلاصه کنين تو چند دقيقه اون وقت فکر نميکنين ديگه زنده بودن برام پوچ ميشه

-چرا

رکسانا -وقتي آدم بتونه تموم سختي ها و خوشي ها و روزهايي که ثانيه به ثانيه حس کرده و زندگيشون کرده بعد از گذشت بيست سال فشرده شون کنه و همشونو در عرض چند دقيقه براي يه نفر تعريف کنه خود به خود براش پوچ ميشن يعني يه زندگي پوچ ميشه يه زندگي بيست و خرده اي ساله جمع و کوچيک بشه اندازه چند دقيقه مسخره نيس

-چرا هس

"بعد خنديد و فنجون منو ورداشت و توش رو نگاه کرد شايد حدود پنج دقيقه همينجوري تو فنجون رو نگاه ميکرد بعدش چشماشو بست من يه سيگار ديگه روشن کردم و هيچي نگفتم که چشماشو واکرد و بهم خنديد اومدم بگم که تو اون فنجون دنبال چيزي نگردين که گفت"

-يه دنيا علامت سوال اين تو هس

"يه مرتبه جا خوردم و خودمو جمع و جور کردم وگفتم"

-يعني چي

"و يه دنيا حرف براي گفتن

نگاهش کردم که دوباره گفت"

-يه دنيا غرور يه دنيا سکوت يه دنيا فداکاري يه دنيا خشم

"بعد يه مرتبه جدي شد و با تعجب پرسيد"

-اما خشم براي چي

"داشتم نگاهش ميکردم که زنگ درو زدن يه نگاه به من کرد و گفت"

-عمه خانم ن

"بلند شد و رفت درو واکرد و يه خرده بعد در راهرو واشد و عمه م اومد تو هال و بعدش با رکسانا اومد تو پذيرايي که جلوش بلند شدم و سلام کردم"

-سلام عمه

"يه نگاه بهم کرد و خنديد و گفت"

-سلام عمه جون چطوري اگه ميدونستم مياي اينجا نميرفتم دکتر

-دکتر براي چي رفتين

عمه -همينجوري گاه گداري ميرم معاينه بشم بشين عزيزم الان ميام پيشت

"اينو گفت و از اتاق پذيرايي رفت بيرون که رکسانا اومد جلو ميز و فنجون منو ورداشت و باخنده بهم گفت

هنوز درست نگاهش نکردم

بعدش دوباره خنديد و از اتاق رفت بيرون که بي اختيار دنبالش راه افتادم تا دم در رفتم که تازه اونجا متوجه خودم شدم و زود برگشتم سرجام نشستم

يه خرده بعد عمه ام اومد که بازم جلوش بلند شدم و واستادم تا نشست گفت"

-پيري و هزار و يه دردسر بشين عمه جون ماني کجاس

-رفته پيش ترمه

"يه خنده اي کرد و گفت"

-چشماي تو چي شده اون چيه تو چشمات

"زود يه دستي به چشمام کشيدم و گفتم"

-چيزي نيس

عمه -چرا يه برق نشسته تو چشمات يه برق که من خوب ميشناسمش

"حسابي جا خوردم زود پاکت سيگارم رو در آوردم و بهش تعارف کردم که يکي ورداشت براش روشن کردم و يکي م براي خودم که گفت"

-توام ترمه رو ديدي

-ديشب

عمه -چطور بود

-خوب

"يه نگاه به در اتاق کرد و وقتي مطمين شد که تنها هستيم گفت"

-عمه تو چي ميگي

-در مورد چي

عمه- ماني ! ماني و ترمه

-ترمه رو نميدونم اما ماني انگار خيلي ازش خوشش اومده اگه البته منظورتون اينه

عمه- ماني رو چه جوري ميبيني

-آقا محکم با معرفت

"سرش رو تکون داد و يه پک به سيگارش زد و گفت"

-فنجون تو بود دست رکسانا

"سرم رو تکون دادم"

عمه -برات فال گرفت

-فقط چند تا کلمه بهم گفت

عمه -از زندگي شم برات گفت

-فقط اونجايي که پدر و مادرش از همديگه جدا شدن

"دوباره يه پک به سيگارش زد و رو مبل يه خرده جابجا شد و يه مرتبه چشمش افتاد به سطل آشغال و گل آرو توش ديد و برگشت طرف من که زود گفتم"

-گل آيي که رکسانا خانم درست کردن

عمه -تو سطل چيکار مکنن

-خودش انداختشون اون تو

عمه -چرا

-چون من گفتم که اين کار خيانت به واقعيت هاس

عمه- پس زندگيشو رو چه جوري ميخواد بگذرونه اگه اين کارم نکنه ديگه درآمدي نداره اون دختر پاکيه تن به هر کاري نميده

-برام گفته

عمه- خب

"يه لحظه با خودم فکر کردم و بعدش بلند شدم ورفتم گل آرو از تو سطل در آوردم و بردم گذاشتم رو ميز جلوي خودم وگفتم"

-از اين به بعد خودم ازشون ميخرم

"عمه بهم خنديد و يه پک ديگه يه سيگارش زد و خاموشش کرد که رکيانا با يه سيني چايي تو يه دستش و يه سبد ميوه تو دست ديگه ش برگشت و تا چشمش رو ميز به گل آ افتاد همونجا واستاد و يه نگاه به من کرد و گفتم"

-هرچي باشه نمادي از گل واقعيه جاش تو سطل آشغال نيس

"سبد ميوه رو گذاشت رو ميز و چايي رو اول به عمه و بعدش به من تعارف کرد و سيني رو هم گذاشت رو ميز و رو يه مبل نشست و گفت"

-به چه دردتون ميخوره

-ميخوام بخرمشون از اين به بعد شما درست کنين و بفروشين شون به من

"خنديد و گفت"

-ديگه گل مصنوعي درست نميکنم

عمه- پس ميخواي چيکار کني عزيزم

رکسانا -يه فکري ميکنم نگران نباشين

"سرمو با چايي گرم کردم و صبر کردم تا عمه چاييش رو بخوره و بعدش گفتم"

عمه- بقيه سرگذشتتون رو برام تعريف نميکنين

عمه- الان؟

-راست ميگين الان خسته اين بد موقع مزاحم شدم

عمه - نه عزيزم اولا که ت مزاحم نيستي و هميشه در اين خونه روت وازه بعدشم بذار يه ميوه بذاريم دهنمون اون وقت برات ميگم اگه واقعا براي شنيدن سرگذشت من اينجا اومده باشي و اينها بهانه نباشه

"تا اينو گفت رکسانا يه نگاه به من کرد و از جاش بلند شد و گفت"

-پس من ميرم يه خرده درس بخونم با اجازه

"اينو گفت و زود از اتاق رفت بيرون و وقتي در اتاق بسته شد عمه م بهم گفت"

-دوستش داري

-نميدونم

عمه- ازش خوشت اومده

-آره اما در مورد دوست داشتن مطمين نيستم

عمه- تا حالا عاشق نشدي

-نه

"بهم خنديد که هول شدم و گفتم"

-نميدونم چي شده دوست دارم همه ش باهاش حرف بزنم

عمه- پس براي حرف زدن با اون اومدي

-نه ميخوام شما رو بهتر بشناسم

عمه -تو از اونايي هستي که هرجا ميري زيادي خودتو درگير ميکني اين برات خوب نيس ممکنه کار دست بده

-يه چيزي ازتون ميخوام

عمه- چي ميخواي عزيزم

-اجازه دارم به رکسانا خانم تلفن بزنم

"خنديد وگفت"

-ديدي درست گفتم انگار کار دستت داده شده

"سرم رو انداختم پايين که گفت"

-خجالت نکش خجالت نداره تا زماني که همه چيز پاک باشه

"بعد نگاهم کرد که گفتم"

-ميفهمم چي ميگين

"دوباره بهم خنديد و ته چايي ش رو خورد وبه عقب مبل تکيه داد وگفت"

-خسته تر از اوني هستم که بخوام نقالي کنم اما چيزي رو شروع کردم نميتونم بي نتيجه ولش کنم

"يه نفس عميق کشيد و گفت"

-شماره اينجا رو از خودش بگير از خودشم بپرس که ميخواد بهش زنگ بزني يا نه

"سرمو تکون دادم يه خرده نگاهم کرد و گفت"

-وردار يه ميوه پوست بکن

-ممنون ميل ندارم

عمه- براي من پوست بکن

"يه موز برداشتم و پوستش رو کندم و با چاقو تيکه تيکه ش کردم و گذاشتم جلوش که يه دونه خودش ورداشت و بشقاب رو گذاشت جلو من و گفت"

-توام بخور

"يه تيکه گذاشتم دهنم که يه سيگار روشن کرد و چند تا پک زد و بعد خيره شد به من و يه خرده بعد گفت"

-ببين اول صحبت هام بهت گفتم اين دفعه قضيه برعکسه بايد بچه هامون بزرگتراشونو بفهمن و درک کنن گوشي دست ته

"سرمو تکون دادم که يه نفسي کشيد و سيگارش رو خاموش کرد و گفت"

-داستان زندگي خانواده منم اينطوري گذشت مادربزرگم بعد از اون جريان عروسي ش در اتاق خواب و قفل ميکنه و هيچکس رو توش راه نميده يکي دو روزم که لب به هيچي نميزنه و بعدشم که گرسنگي و تشنگي بهش فشار مياره فقط اجازه ميده که خدمتکارا سيني غذاش رو براشون بذارن پشت در اتاقش و برن دنبال کارشون و اونم ورداره بخوره

آقايي که شما باشين تا دو سه هفته اي اين بساط برقرار بوده خدمتکارا آب و دونش رو ميبردن ميذاشتن پشت در اتاقش و ديگه هيچکس کاري به کارش نداشته يعني پدر بزرگم فکر ميکرده که اين جريان يه ضربه روحي بزرگ براي زنش بوده و گذاشته بوده که يه چند وقتي ازش بگذره و ماد بزرگم کم کم فراموش کنه و روحيه اش به حالت اول برگرده اما دو سه هفته اي که ميگذره ميبينه نخير موضوع انگار خيلي جديه اين ميشه که چند بار ميره پشت در اتاق باهاش حرف ميزنه و جونم عمرم قربونت برم و اين چيزا ديگه بلکه م مادر بزرگم راضي بشه ودر اتاق رو واکنه اما هرچي از اين يکي اصرار ميشه از اون يکي انکار جواب ميگيره و عاقبت يه شب پدر بزگم همه خدمتکارا رو مرخص ميکنه و مشروب سيري ميخوره و وقتي خوب مست ميشه از پله ها آروم آروم ميره بالا و خيلي خونسرد ميره جلو اتاق مادربزرگم و در اتاق رو ميشکونه و ميره تو مادر بزرگم که طرف رو ميبينه گوشي دستش مياد که توپش خيلي پره براي همينم مياد از اتاق فرار کنه که پدر بزرگمم يه چک ميزنه تو صورتش که طرف بيهوش ميشه و تو بي هوشي عمل زفاف انجام ميشه

حالا مادربزرگم يه ربع بعدش نيم ساعت بعدش سه ربع بعدش يه ساعت بعدش به هوش مياد ديگه نميدونم اما وقتي بهوش مياد و جريان رو ميفهمه شروع ميکنه به گريه زاري کردن و جيغ و فرياد کشيدن پدربزرگمم که به مقصودش رسيده بوده طرف رو ول ميکنه که هر چقدر ميخواد فرياد بکشه

اون شب ميگذره و ميشه فردا صبحش که خدمتکارا ميان سرکار و پدر بزرگم ميره بيرون و پشت سرشم نجار ميادتو خونه و قفل درو درست ميکنه و ميره مادر بزرگه که اين جريان رو ميبينه فکر ميکنه پدر بزرگم در عالم مستي يه همچين کاري کرده و از عمل خودش پشيمونه اما وقتي دوباره شب ميشه پدربزرگم مثل شب قبل خدمتکارا رو مرخص ميکنه و بازم خيلي خونسرد ميره جلو اتاق مادر بزرگم اول يه دستي به دستگيره ميزنه و تا ميبينه که بازم در قفله با يه لگد قفل درو ميشکنه و ميره تو و جريان شب قبل تکرار ميشه اما اين دفه ديگه گويا از چک و بي هوشي خبري نبوده وفقط همون جيغ و فرياد و اعتراض مادربزرگم بلند ميشه

جونم برات که اون شبم ميگذره و صبح ميشه و بازم خدمتکارا ميان سرکار و پدربزرگه ميره بيرون و پشت سرش نجار مياد تو خونه و قفل درو درست ميکنه

مادربزرگه که اين جريان رو ميبينه ميره تو فکر که بفهمه اين جريان چه صورتي داره شب قفل و ميشکونه و صبح قفل و تعمير ميکنه حالا من ميگم مادر بزرگ تو تو فکرت يه پيرزن ?? يا ?? ساله رو نيار اون موقع مادر بزرگم يه دختر خوشگل ?? ساله و پدربزرگم يه جوون رشيد و خوش هيکل ?? يا ?? ساله خلاصه اون روزم شب ميشه و بازم پدر بزرگم همه خدمتکارا رو رد ميکنه و ميره بالا پشت در اتاق زنش اول يه دستي به دستگيره ميزنه وقتي ميبينه قفله يه لگد و برنامه دوشب قبل تکرار ميشه با اين فرق که ديگه جيغ و داد و اعتراض مادربزرگم تبديل ميشه به غرغر و گله گي

اين شد چند شب ? شب که فردا صبحش بازم قفل در تعمير ميشه برنامه عادي تکرار ميشه تا دوباره شب ميرسه و پدربزرگ ما خدمتکارا رو مرخص ميکنه

مادربزرگم که حواسش جمع بوده و گوشش به صداي رفتن خدمتکارا بلافاصله يه کمد رو ميکشه مياره پشت در اتاق و يه ميزم ميذاره پشت کمد و ميشينه منتظر پدربزرگه که کي مياد بالا

حالا بشين حالا بشين حالا بشين يه مرتبه ميبينه نخير ساعت از وقت ديشبي گذشت و خبري نشد زود ميره و ميز رو از پشت کمد ور ميداره و دوباره ميره ميشينه منتظر يه خرده ديگه م ميگذره اما ميبينه بازم خبري نشد اين دفعه کمدم از پشت در ورميداره اما بازم ميبينه صدايي نيس دوباره بلند ميشه اين دفه قفل درو واميکنه و زود برميگرده سر جاش رو تخت و ميگيره ميشينه تا بلکه م يه خبري بشه اما دريغ از يه صداي سرفه

آقايي که شما باشين مادربزرگم که ديگه به پدربزرگم عادت کرده بوده شک ورش ميداره و آروم و بي سر وصدا در اتاقش وا ميکنه و ميره بيرون ويه سر گوشي آب ميده که ببينه پدر بزرگه کجاس اما هرچي نگاه ميکنه کسي رو نميبينه براي همين راه ميافته و از پله ها ميره پايين خونه هاي اونام که مثل آلونک هاي ماها نبوده قصر و کاخ و اين چيزا بوده و ده تا اتاق طبقه بالا و ده تا اتاق و سالن و کتابخونه و ناهار خوري و چي و چي و چي طبقه پايين

مادربزرگم راه ميافته و ميره پايين و آروم و بي سر و صدا شروع ميکنه به گشتن اين اتاق رو ميگرده ميبينه شوهرش نيس اون اتاق رو ميگرده ميبينه شوهرش نيس اون يکي اتاق تو آشپزخونه تو سالن پذيرايي نخير شوهرش نيس که نيس آخرين جايي که به عقلش ميرسه اتاق مطالعه بوده راه ميافته ميره جلو اتاق مطالعه که ميبينه درش قفله اين دفعه نوبت اين يکي بوده که با دست و لگد بيافته به جون در اتاق يه ? , ? , ?? تايي که مست و لگد ميزنه به در اتاق پدربزرگم درو واميکنه و حالا ديگه بعد از يه سخنراني از اين و يه نطق آتشين از اون يکي يا اصلا بدون حرف و سخن اين زن و شوهر با همديگه آشتي ميکنن

اين تا اينجا دستت سپرده تا بقيه ش رو برات بگم

"اينو گفت و آروم از جاش بلند شد و از اتاق رفت بيرون دو سه دقيقه بعد با چند تا قرص و يه ليوان آب برگشت که جلوش بلند شدم و همونجور که داشت ميشست رو مبل گفت"

-راحت باش عمه خودتو معذب نکن

-اين قرصا چيه

عمه -هيچي قرص فشار و قند و قلب و اعصاب و همه چي آدم که پا به سن ميذاره مونسش ميشه قرصاش ديگه با قرص و کپسول هاش زندگي ميکنه يعني اينجا اينطوريه تو خارج يارو بازنشسته که ميشه تازه شروع ميکنه دنيا رو گشتن پيرزن هفتاد ساله صبح که ميشه آرايش ميکنه و تر وتميز ميره تو پارک ميشينه به پرنده ها دونه ميده و اگه بري پيشش بشيني و باهاش حرف بزني ده سال جوون ميشي اينجا با جوون ?? ساله ش اصلا نميشه حرف زد عين هفت ترقه س چرا اعصاب براش نمونده طقلکا نه آينده اي نه گذشته اي نه خاطرات قشنگي زمان حالشونم که داره مفت مفت ميگذره من اين وسط موندم که اين جوونا وقتي به سن و سال ما برسن يعني اگه از هرويين و خود کشي و هزار تا بلاي ديگه جون سالم در ببرن و به سن و سال ما برسن از جووني و گذشته شون چه خاطره اي دارن

"اينو گفت ويکي يکي قرصاشو خورد و ليوان رو گذاشت رو ميز و يه سيگار روشن کرد که گفتم"

-اگه ناراحتي قلبي دارين سيگار اصلا براتون خوب نيس

"يه خنده اي کرد و گفت"

-من عمر خودمو کردم شماها به فکر باشين هر ثانيه از عمر آدم مليون مليون قيمت شه مفت از دستش نده بذل و بخشش م نکن

"از تو جيبم پاکت سيگارم رو آوردم و يکي روشن کردم که يه نگاهي بهم کرد و خنديد و سري تکون داد و گفت"

-امان از نصيحت پيرزنا

"خنديدم و گفتم"

-اختيار دارين

"يه پک به سيگارش زد و گفت"

-بگم

-سراپا گوشم

عمه- ببين حتما ميپرسي که براي چي دارم سرگذشت که براي چي دارم سرگذشت پدربزرگ و مادر بزرگم رو برات ميگم اما مقصود دارم بيخودي نه وقت ترو تلف ميکنم نه خودمو خسته

-مگه رفتار زشتي از من سر زده

عمه -نه عمه اما دلم ميخواد اينارو بگم و توام خوب گوش کني اما وسطاش گاهي خودم پشيمون ميشم و گاهي م فکر ميکنم تو از دونستن سرنوشت من پشيمون شدي

-اصلا اينطوري نيس

"يه نگاه بهم کرد و خنديد و گفت"

-واسه ماهام فقط همينا مونده که شادمون کنه براي من و امثال من که خيلي هاشون رفتن زير خاک و بقيه شونم تو يه خونه ميون هزار تا خاطره دارن خاک ميخورن و منتظرن که کي نوبتشون ميشه حالا بگذريم داشتم برات ميگفتم پدربزرگ و مادر بزرگم اينطوري با همديگه آشتي ميکنن و نه ماه بعدش مادر من به دنيا مياد يه دختر خوشگل و قشنگ که اسمش رو ميذارن ناتاشا

به دنيا اومدن مادرم همانا و عوض شدن روحيه پدربزرگ و مادربزرگم همان ديگه اين ? نفر و خونواده هاشون تو دنيا غمي نداشتن و مادبزرگمم کم کم جريان عروسيش رو که براش خيلي خيلي تلخ بوده فراموش ميکنه و ميرسه به زندگيش يه سال از اين ضيه ميگذره و ديگه تو خونه شون جز شادي و خوشي چيزي نبوده و اونام همه ش شکر خدا رو ميکردن که يه مرتبه يه اتفاقي ميافته که همه چيز رو ميرزه بهم

يه روز صبح که مادربزرگم از خوب بيدار ميشه و مثلا ميره تو تراس خونه شون يه مرتبه ميبينه که يه چيزي يه گوشه اوفتاده ميره جلو ميبينه اي واي يه گنجيشک کوچولو انگار از سرما يخ زده و مرده اما تا از رو زمين ورش ميداره ميبينه که تو سينه ش خونيه يه نگاه ميکنه که نوک انگشتش تو سينه گنجيشکه ميوره به يه چيزي پرهاشو ميزنه کنار که ميبينه يکي يه سوزن کرده تو قلب اون زبون بسته تا اينو ميبينه و يه جيغ ميکشه و غش ميکنه ميافته زمين خدمتکارا که صداي جيغ خانومشونو ميشنون ميدوين بيرون و اونام شروع ميکنن به جيغ و داد کردن که پدربزرگم سر ميرسه و زنش رو بغل ميکنه و ميبره تو و مياد بفرسته دنبال دکتر که مادربزرگم بهوش مياد همه خوشحال ميشن اما ميبينن که طرف بهوش اومده اما زبونش حرکت نميکنه که حرف بزنه و مرتب داره با داد و فرياد و علم و اشاره يه چيزي ميگه يه خرده صبر ميکنن و شربتي بهش ميدن و آبي به سر و صورتش ميزنن که حالش جا مياد و با گريه و زاري جريان رو ميگه يه دفعه همه ميريزن تو تراس اما هرچي ميگردن از گنجيشک خبري نبوده

پدربرگم شروع ميکنه به دلداري دادنش و بهش ميگه که حتما فکر کرده يه همچين چيزي ديده و خلاصه هرجوري که هس قضيه رو رفع و رجوع ميکنه اين جريان ميگذره تا ? روز بعد سه روز بعدم بازم يه صبحي مادربزرگم از خواب بيدار ميشه چون ديگه رو اين مساله حساس شده بوده آروم از تو اتاقش ميره تو تراس که چشمش از دور به يه چيزي ميافته آروم با ترس و لرز ميره جلو که يه مرتبه يه جيغ ميکشه و بازم غش ميکنه حالا خودمونيم عجب مادر بزرگي داشتم من همه ش تو غش بوده

خلاصه با صداي جيغش همه ميريزن تو تراس و اين دفعه ديگه ميفهمن جريان چيه يه کبوتر زبون بسته رو با يه ميخ بلند کشته بودن و انداخته بودن تو تراس ديگه اين يکي رو همه ديده بودن و خواب و رويا و خيال نبوده

صحبت جادو جادو ميافته بين خدمتکارا مخصوصا با سابقه اي که براي پدربزرگم و مادربزرگم بوده هرچند که با يه توپ و تشر پدربرگم همه ساکت ميشن اما حرفي بوده که گفته شده و صحبتي که در اومده بوده ديگه م نميشده کاريش کرد حرف تا موقعي که تو دهن آدمه وقتي زده شد عين تيري که از چله کمون در رفته ديگه نميشه جلوش رو گرفت

حالا گلوي منم خشک شده و رکسانام نيس که برامون يه قهوه درست کنه

-من ميرم درست ميکنم

عمه- مگه بلدي

-يه چيزايي بلدم

عمه- مثل جريان دلمه

"خنديدم که گفت"

-حالا قهوه باشه براي بعد بذار يه چايي بريزم بيارم

"زود از جام بلند شدم و گفتم"

-من ميريزنم

عمه -دستت درد نکنه فنجون همونجا رو کابينت هس سماورم روشنه

"رفتم تو آشپزخونه و دوتا چايي ريختم و برگشتم و تعارف کردم و نشستم

عمه م فنجونش رو ورداشت و گفت"

-دلم خيلي براي اين دختره تنگ شده

-براي ترمه؟

عمه -آره البته حقم داره براش يه ضربه بود

-به اميد خدا درست ميشه

"يه سري تکون داد يه خرده از چاييش خورد و بعدش گفت بعله همه چي درست ميشه فقط صد سال اولش سخته

خنديدم که چاييش رو خورد و گفت"

-خلاصه صحبت جادو ورد زبون همه ميشه و خبر به بيرون درز ميکنه که دارن اين خانواده رو جادو ميکنن اون موقع هام اين حرفا شوخي نبوده مردم خيلي بهش اعتقاد داشتن هرچند که الانم دوباره جادو جنبل و اين چيزا شروع شده والا آدم چيزايي ميشنوه که باورش نميشه حالا اگه اينارو از دهن يه آدم بيسواد ميشنيد بازم يه چيزي اما متاسفانه آدماي تحصيل کرده مونم افتادن تو اين خط

"يه سري تکون داد و يه سيگار ديگه روشن کرد و گفت"

-حالا من هي سيگار روشن ميکنم تو پا به پام نيا

"خنديدم و گفتم چشم يه پک زد و گفت"

-خدا نکنه که براي يه نفر يا يه خونواده حرف در بياد همين خودي ها روي دلسوزي جون طرف رو ميگيرن ديدي تا حالا تو يه مرغ دوني وقتي مثلا رو پشت يه مرغ يه لکه سياه کوچولو باشه تموم مرغا تا چشمشون به اون لکه ميافته فکر ميکنن دونه س و يه نوک بهش ميزنن هر مرغي که از بغل اون زبون بسته رد ميشه يه نوک بهش ميزنه انقدر نوکش ميزنن تا اون لکه روي پر که هيچي م نبوده بشه يه زخم و مرغ زبون بسته رو بکشه

حالا کار ما آدمام همينجوريه گويا از اون به بعد هرکدوم از فاميل که از قضيه با خبر ميشن به هواي ديدن و دلداري دادن ميرن خونه ش و هرکدوم يه چيزي براي باطل کردن اين جادو براش تجويز ميکنن و با اين حرفشون مساله رو جدي ميکنن و طرف اگه اعتقادي م به اين چيزا نداشته باشه کم کم با حرفاهاي دور و ري آ و مثل هاشونو و داستان هاي دروغيشون باور ميکنه يکي ميرسه و بهش ميگه آره ما يه دوستي داشتسم که همچيت بلايي سرش اومد داشت بيچاره ميشد که فلان کارو کرد جادو باطل شد يا يه فاميل داشتيم که همچين جادويي براش کردن داشت زندگيش از دست ميرفت که فلان کارو کرد و جادو برگشت به خود طرف و از اين حرفا

مادر بزرگ منم تو همچين وضغيتي گير کرده بود و با لطف دوستان و اقوام روز به روز باورش بيشتر ميشد و روحيه اش خرابتر تا اتفاق بعدي که ديگه انداختش تو رختخواب

گويا يه روز ديگه يه گربه مرده تو خونه پيدا ميکنن با يه چيزي شبيه سيخ کشته شده بوده مادربزرگم با ديدن اين يکي ديگه پاک تعادل روانيش رو از دست ميده و حالش وخيم ميشه همه ش فکر ميکرده که يه نفر ميخواد يه سيخي يه چيزي بکنه تو قلب بچه ش مادرم که يه ساله ش بوده ميچسبونده به خودشو و نميذاشته کسي بهش نزديک بشه

پدر بزرگم که اوايل مساله رو جدي نگرفته بوده حالا با مشکل روحي رواني مادربزرگم روبرو ميشه که ديگه جدي بوده هرچي هم دکتر ميارن فايده نداشته البته همه ميدونستن که قضيه از کجا آب ميخوره اما نميتونستن کاري بکنن چون اولا مدرکي نداشتن و بعدشم نميتونستن کسي رو که اين چيزا رو مياره و ميندازه تو خونه شون پيدا کنن

کم کم يکي دوتا از خدمتکارا از اونجا ميذارن ميرن و همين رفتنشون کار رو خرابتر ميکنه و اثر بدي رو بقيه ميذاره و کار به جايي ميرسه که پدر بزگم مجبور ميشه دست زن و بچه ش رو ميگيره و در خونه شونو قفل ميکنه و با دو سه تا از خدمتکارا که ولشون نکرده بودن ميره يه شهر ديگه

اونجا يه خونه ميخره و اسباب و اثاثيه و شروع ميکنن به زندگي کردن به خدمتکارام ميسپره که ديگه کلامي از جادو اين چيزا به زبون نيارن خودشم چند وقتي تو خونه ميمونه و به مادر بزرگ و مادرم مييرسه تا کم کم وضع روحي مادربزرگم بهتر ميشه گويا از اين جريان چند ماهي ميگذره و ديگه موضوع کهنه ميشه و ميره پي کارش اونام داشت زندگيشونو ميکردن و مادرمم که نزديک ? سالش شده بوده و زبون وا کرده بوده خونه زندگيشونو گرم ميکرده و با شيرين زبوني هاش غم وغصه رو از دلشون ميبرده که دوباره شب مادربزگم با جيغ و داد ميپره و تا پدربزرگم چراغ رو روشن ميکنه که ميبينه داره از در و ديوار اتاق سوسک بالا ميره اين دفعه ديگه خود پدر بزرگمم جا ميخوره و ترس ميافته تو دلش.

زود مادر بزرگم وا مادرم رو از اتاق ميبره بيرون و در اتاق رو ميبينده و زير در رو با يه کهنه ميگيره و ميره سراغ مادربزرگم که دوباره حالش بد شده بوده.اما اين دفعه ديگه چيزي نداشت بهش بگه و دلداريش بده چون خودش ديکه باور کرده بود که اينا همه ش کاره جادوئه.

بالاخره همون شبونه دکتر خبر ميکنن و يه قرص و شربت به مادربزرگم ميدن و ميخوابونش اما اين مادربزرگ ديگه نه براي من مادربزرگ ميشه و نه براي مادرم مادر ونه براي پدر بزرگم زن!ميره تو يه عالم ديگه!روز به روز بيشتر تو خودش ميره و کمکم شروع ميکنه با درو ديوار حرف زدن.

پدر بزرگ بدبختم هم که ديگه مستاصل مي شه،به هر کي ميرسيده دس به دامنش ميشده تا اينکه يکي يه کشيش رو که نيمچه دکترم بوده بهش معرفي ميکنه!کشيش م که از جريان با خبر ميشه دامن همت به کمر ميبنده و شبو روز به مادر بزرگم ميرسه.و براش حرف ميزنه و براش موعظه ميگه و ازش اعتراف ميگيره و چي چي و چي چي و و بالاخره بعد از دوماه مبگه که من از طرف خداوند و سريوژا ترو بخشيدم و تو ديگه گناهي نداري.

دردسرت ندم باز تختشو کرم لول ميزنه حالش از قبل هم بدتر ميشه ايندفعه هر چجي کشيشه ميگه من از طرف خداوند ترو بخشيدم و فايده اي نداره.يعني ديگه مادربزرگم هيچي نميفهميده.فقط رفته بود تو يه اتاق و دوروبرش رو پر کرده بود از صليب و نشسته ذبوده

وسط!

چند وقته ديگه که ميگذره يه روز يه مرتبه همه از بيرون صداي کروپ ميشنون اول کسي توجه نميکنه اما بعدش ميبينن که دارن با جيغ و لگد ميزنن به درو سرو صدا ميکنن!اينا تا درو وا ميکنن ميبينه بعله جنازه مادر بزرگم جلوي خونه افتاده.

-کشته ميشه؟!

عمه- نميدونم والا ولي اگه کسي از هفت هشت متري خودشو با کله پرت کنه رو سنگفرش کشته ميشه رديگه!

- به همين سادگي؟

عمه- واال ساده که نبود ولي وقتي ادم ميزنه به کلش ديگه اين فکرارو نميکنه!

-واقعا خودکشي کرده بود؟

عمه- اينطوري به من گفتن.يعني مادرم اينطوري برام تعريف کرد که اونم از پدرش شنيده بوده.

- اون چريان چي؟گربه و سوسکو گنجشگ و اين چيزا؟واقعا جادو بوده؟

" خنديدو گفت"

- مگه تو به اين چيزا اعتقاد داري؟

-نه!

عمه-پس حتما نبوده!

(ص 164 تا 167 اسکن نشده ندارمش)

پدر بزرگم هم ميره يه شهر ديگه و اونجا يه خونه ي بزرگ ميخره و پرستارو خدمتکارو اين چيزا استقدام ميکنه و شروع ميکنه به تربيت مادرم.چون مار گزيده بوده ديگه سعي ميکنه کمتر وارد مسائل مذهبي خرافي و اين چيزا بشه!در نتيجه يه دختره خوب ومنطقي تربيت ميکنه.

يه دختر که تحصلکرده بوده و به زبون خارجي غير روسي تسلط داشته و با موسيقي بزرگ شده و خودش دوتا ساز ميزنه و رقص و تائتر و چ ي چي چي چي !از نظر مالي م که وعضشون عالي بوده!

خلاصه با پدره پدربزرگت دوست ميشه و جس از خارج براشون ميرفستاده ايران.

همينجوري دوستيشون محکم و محکمتر مي شه و بعد از چند سال سري از هم سوا بودن!اينطور که شنيدم پدر پدر بزرگت مرد بسيار خوب و قابل اعتمادي بوده و در دوستي محکم!طوري اينا با همديگه دوس ميشن که انگار چهل ساله همديگرو ميشناسن!از همينجام بوده که پدر بزرگت مادره منو ميبينه و عاشقش ميشه اما از ترس باباش صداشو در نمياره!

خلاصه اين جريان بوده بوده بوده تا انقلاب روسيه!حتما تو کتابا خوندي که جريان نقلاب روسيه چي بود.تمام پولدارا تا بوي انقلاب به دماغشون ميخورد و سعي ميکنن که خونه و زمينو زندگي و هرچي دارن بفروشن و از روسيه فرار کنن!پدربزرگ منم که يکي از ملاک ها بوده همين کار رو ميکنه و راه ميفته اعيران.حالا چرا ايران؟چون هم پدربزرگ نو براش مثه برادر بوده و هم قبلا يکي دو بار اومده بوده ايران و هم با ايران داد و ستدد داشته!

القرض!پدر بزرگم دسن مادرم رو ميگيره و مياد خونه ي پدر بزرگ تو که اونم قدم مهمونش رو ميذاره رو چشمش و مشغول پذيرايي از اونا ميشه!حالا مادر من اون موقع چند سلش بوده؟شونزده هفده سالش!يه دختر با سواد و خوشکل شيک پوش تحصيل کرده ي روسي!

ديگه داريم کم کم ميرسيم به داستان زندگي خودم..تو اون موقع تو ايران چه دوره اي بوده ؟ اراي قاجار..حاال حساب کن تهران اون موقع چه حالو روزي داشته!اينو داشته باش تا بريم سر پدربزرگ تو!

اقايي که شما باشين گويا پدر بزرگت چند وقت قبلش يه کاروان جنس فرستاده بوده روسيه.بدون اينکه به پدر بزرگ من خب داده باشه!اونم بي خبر اومده بوده ايران .يعني در وافع جونش رو برداشته بوده و فرار کرده بوده.اين مياد ايران و جنس هيي که از ايران اومده بوده ميرن روسيه!اونجام که شير تو شير بوده مردم همشونو غارت ميکنن.

چند زور بعدش خبر مال التجاره ش ميرسه به دستش و اون بيچاره هم دو ساعت بعدش سکته ميکنه و ميميره!ورشيکست شده بوده ديگه!يعني هر چي داشته و نداشته جنس خريده بوده و فرستاده بوده روسيه به هنواي اينکه اين مرتبه يه استفاده ي زيادي ميکنه!غافل از اينکه دارو ندارشوئ از دست ميده و براش فقط همين يه خونه ميمونه!

خلاصه اقا از غصه و ورشيکستگي و خجالت جلو دوستا و اشناياش سکته ميکنه و ازش ميمونه يه خونه و زن و بچه هاش که يکي ش همين پدر بزرگک تو بوده!يعني پدر خوده من!

"دوباره يه سيگار روشن کرده دوتا پک بهش زدو نگاه کرد به من و گفت"

- ببين عمه جون من تازه به شماها رسيدم!شمام همينطور!نه من درست حسابي شماها رو ميشناسم و نه شماها منو.اما تو اين يکي دو نوبت که ديدموتون ميدونم بچه هاي خوبي هستين!خدا به پدر مادرتون ببخشتون.به نظرم اومده بود که تو جوون فهميده و منطقي اي باشي.حالا اگه طاقت شنيدن داري بگو تا بقيش رو برات تعريف کنم.اگرم جرات دونستن حقيقت رو نداري تا همينج که دونستي کافيه.

الان م که ديگه زيادي حزف زدم و خسته شدم و بايد برم استحراحت کنم.تو ام برو فکراتو بکن تا بعدا که ديدمت.اگه خواتي حقيقت رو بدوني بگو تا بقيه سرگذشتم رو برات تعريف کنم."يه فکري کردم و گفتم"

- مگه چيزايي هس که تحمل شنيدنش سخته؟

عمه - ببين عمه جون.توشايد تصوير خيلي خوبي از پدر بزرگت درست کرده باشي.

"هيچي نگفتم که بلند شد منم جلوش بلند شدم که گفت"

- تو بشين الان ميگم رکسانا بياد.

"دوباره نشستم که چند دقيقه بعد رکسانا بايه سيني چاي اومد تو اتاق و گفت"

- چند دقيه پيش چايي دم کردم .تازه دمه.

" بلند شدم وسيني رو ازش گرفتم و گفتم"

- ميشه بشينين چند دقيقه اي با هم صجبت کنيم؟

" يه نگاهي به من کرد و گرفت نشست.منم نشستم اما نميدونستم چي بايد بگم.يه سيگار روشن کردم که يه نگاه بهم کردو خنديد.زود بهش تعارف کردم و براش روشن کردم و دوباره سکوت برقرار شد.ديدم اينجوري خلي بده يه خرده به خودم فشار اوردم و گفتم"

- ميخوام در مورد شما بيشتر بدونم.

رکسانا - منم همينطور.

- خب.

رکسانا - زندگي رو چه جوري ميبيني؟

- بله؟!

رکسانا - چه توقعي از زندگي دارين؟

- متوجه نميشم.

رکسانا - ديدتون چه پيراموني از زندگي رو شامل ميشه؟

"تا اومدم جواب بدم که زنگ درو زدن و رکسانا از جاش بلند شد و يه خرده بعد برگشت و گفت"

- ماني خان هستن.برم راهناييشون کنم.

- احتياج نيس.اخلاق اون با من فرق ميکنه.الان خودش مياد تو . تعارف نداره.

"تا اينو گفتم ماني درو وا کردو اومد تو هال و بعدشم بعدش همنجور که داشت ميمود تو اتاق پذيرايي شروع کرد"

- سلام عمه جون.الهي درد شما بخره تو سره هر چي خاله ي بي معرفته.

"بعد در اتاق پذيرايي رو وا کرد و در حال تعظيم کردن گفت"

- سلام!

"من و رکسانا جوابش رو داديم که سرش رو بلند کرد و يه نگاه به ما دوتا کرد و وقتي ديد که عمه نيس گفت"

- زهره مار.به شما ها سلام کردم که جواب ميدين!

" تو همين موقع م عمه از پشت سرش گفت"

- عليک سلام عمه جون

" زود برگشت و گفت"

- دست بوسم عمه جون جون جونم.

عمه - کجا بودي عمه؟

ماني - پيش منسوجات شما.از صنايع نساجي ديدن ميکردم.

عمه - چي؟!

پيش ترمه خانم!

" عمه يه نگاه بهش کرد و شروع کرد به خنيددن و بهش گفت"

- خب ! چه خبر؟!

ماني - اين قواره ترمه شما اولا که جنسش خشکه.دوما ده تا رنگ داره و يک رنگ نيس.بعدشم اين از من حقه بازتره.

عمه- اومده اينارو بهم بگي؟

ماني- نه اومدم بگم اينو اخرش با ما چند حساب ميکني؟

"تا عمه اومد يه چيزي بگه که ماني زود گفت"

- گرونه خداشاهده

عمه- منکه عنوز چيزي نگفتم پدر سوخته

ماني. دارم زودتر ميگم که قيمت پرت ندين.اصلا يه دقيقه بياين اين طرف نميخوام جلوي اينا حرف بزنم.

"دست عمه رو گرفت برد تو هال يه دقيه بعد تنها برگشت و گفت"

- اخبار به عمه خانم رله شد.خب شماها چطورين؟

رکسانا- خلي ممنون.

ماني- راستي اقا هامون سلام

" نگاه کردم که رکسانا با ختده بلند شد رفت براش چايي اورد که من به ماني گفتم"

- داشتم با رکسانا خانم حرف ميزدم که شما اومدين

ماني- خب شماها ادامه بدين.اصلا منو ادم حساب نکنين.

" رکسانا زد زير خده که من گفتم"

- من مفهوم سوالتون رو نفهميدم ميشه دوباره بگين

رکسانا- بايد همون دفعه گوش ميکردين.

- منظورتون از پيرامون زندگي چيه؟

ماني- يعني محيط زندگي

- تو حرف نزن

رکسانا- من گفتم ديدتون چه پيراموني از زندگي رو شامل ميشه؟

ماني- دارين مسئله ي هندسه حل مکيکنين؟

- بايد چه چيزايي رو شامل بشه؟

ماني- شمال طول بعلاوه عرض ضربدر 2.ميشه کل پيرامون.

" رکسانا خنديد گفت"

-همين؟!

ماني- مساحت رو که نخواسته بودين!

" يه چپ چپ بهش نگاه کردم و بعدش به رکسانا گفتم"

- حتما شما از اين ايده هاي انچناني دارين؟

رکسانا - ميتونه اينطوري باشه.

- خلق و توده و...!

رکسانا- اينا هم جزيي از زندگيه.

ماني- اجازه؟يعني طول و عرض ديگه بدرد نميخوره؟

" رکسانا دوباره خنديد"

ماني- دارين درس و مشق کار ميکنين.خوش به حالتون . واقعا شاگردان ممتاز به شما ميگن.اينطوري ميشه که امثال شما هميشه رتبه ي اول رو کسب ميکنن ديگه.تا تنها ميشن ميرن سر طول عرض و پيرامون.ترو خدا بهمنم ياد بدين شايد عکس منم به عنوان شاگرد نمونه انداختن تو روزنامه.

" رکسانا دوباره خنديد و گفت"

- خيلي دلم ميخواد از اونجايي که شما ها ايستادين به زندگي و به قول شما خلق و توده و اين چيزا نگاه و ببينم از اون بالا اين ادما چه اندازه اي ن!

"ماني يه نگاه بهش کرد بعد اروم به طوري که رکسانا بشنوه بهم ن گفت"

- اوخ اوخ اوخ اوخ اوخ اوخ!اين از اون کمونيستاي دو اتيشس!

" بعد برگشت طرف رکسانا و گفت"

- به به . به خدا روحم تازه شد.گفتم چرا تا يه نظر شما رو ديدم سوي چشمم زياد شدآ.به به . دست حق به همراهتون.راستي اقا لنين چطورن؟خانم بچه ها؟اقا بزرگ؟از اسالين خان چه خبر؟سرشون سلامته؟چشمم کف پاشون.چه اوبوهتي.ادم چشمش که به سيبيلاي مبارک و پرپشتشون ميفته بي اختيار وادار به تحسين ميشه!

ترو خدا سلام اتيشن مارو به خدمتشون برسونين.اي واي خدا منو مرگ بده.داشت يادم ميرفت. از اقاي چه گوارا چه خبر؟چند وقتي يه خبري ازشون نيس.سلامتن؟کاشکي يه روزي اين مسکو ما رو ميطلبيد ميرفتم پابوس اين بزرگ وار.

"اومدم يه چيزي بگم که ارو م گفت"

- بدبخت پاشو بريم که عجل داره پشت سرمون پر پر ميزنه!اين دختره چپي يه!الان ميره تو اشپرخونه از تويه قابلمه يه شصت تير روسي در مياره و ميبندتمون به رگبار.پاشو تا زوده در ريم.نگاه به نازو ادا و خنده هاش نکن.از اون سنگدلاي بي رحمه.

اون شب ساعت نه رفتم گرفتم خوابيدم.خيلي خسته بودم .تازه خوابم برده بود که ديدم يکي صدام ميکنه.چشمامو وا کردم ديدم ماني بالا سرم واستاده

ماني-گرفتي خوابيدي باز؟

-ببخشين ا،پس ادم بايد شب چيکار کنه؟

ماني-حتما بگيره بخوابه

- خب براي خوابه ديگه

"به من يه نگاه کردو گفت"

-من تو اين کار خدا موندم که ترو واسه چي خلق کرد.خب تراکتور بود ديگه.صبح يه استارت بهش ميزديم و روشنش ميکردم و شب خاموش!

ديگه ترو براي چي افريد؟

"پتو رو کشيدم رو سرمو از همون زير گفت"

- به تو چه؟مگه تو فوضولي؟

ماني- فضول نيستم اما بازرس سازمان حقوق بشرم.وظيفه مم اينکه گهگاهي به ادمايي مثل تو که فراموش کردن ادم ن تذکر بدم که در زندگي چيزاي ديگه اي م جز کار کردن و درس خوندن و نظاقت کردن و خوردن و خوابيدنم هس.اخه مرد حسابي تازه ساعت نه و نيمه . مرغام الان هنوز نخوابيدن که تو گرفتي خوابيدي.

- چرا مرغا تا هوا تاريک ميشه و ميرن تو لونه شونو ميخوابن.

" همونجور که پتو رو از روم ميکشيد کنار گفت"

- اون مرفا مر غاي قديم بودن.مرغاي الاني تا هوا تاريک ميشه دست يه خروسي رو ميگيرن و ميرن ديسکويي رستوراني جايي.بلند شو خجالت بکش.

بابا من خوابم مياد حرف حاليت نيست؟

ماني_بخدا ترو جادو جنبل کردن و يه قفل زدن بهت!

به مرتبه يادم افتاد واز جام بلند شدم و گفتم:آهان يادم رفته بود!عصري ديدمت اومدي از بغل من رد شدي رفتي !اونا کي بدون تو مايشينت؟

يه نگاه بهم کرد و پتو رو انداخت روم و همونجور که از لبه تخت بلند ميشد گفت:بگير بخواب بابا!

غلامي رفت که اب جوي آرد

آب جوي آمد و غلام ببرد

من اومدم به تو طرز زندگي کردن رو ياد بدم و از اين حالت سکون و خمودي نجاتت بدم داري منم به حالت سکون در مي آري؟بابا آبم اگه همينجوري يه جا ولش کني ميگنده!

پتو رو زدم کنار و گفتم:از من ميشنوي توام برو بگير بخواب کم خوابي داري!

يه نگاه ديگه بهم کرد و بعد نشست لبه تختم گفت:ببين يه چيزي ازت ميپرسم اگه درست جوابم رو دادي که قانع شدم منم پشت پا به تموم زندگي ميزنم و همين الان ميرم ميگيرم کپه مرگم رو ميذارم!اما اگه نتونستي بايد قول بدي که دوباره با دنيا آشتي کني باشه؟

خب بپرس.

ماني_بايد اول قول بدي و قسم بخوري.

خب قول ميدم.

ماني_بايد قسمم بخوري.

قول دادم ديگه.

ماني_بايد قسمم بخوري تا بگم.

به چي قسم بخورم؟

ماني_به تمام فرمولها و معادلات رياضي و فيزيک و شيمي و مثلثات و نميدونم حساب و هندسه و خلاصه هر چي کتاب درسي تو دنياس!چون ميدونم فقط بخاطر اينا داري زندگي ميکني.

گمشو!

ماني_خب همون قولت رو قبول دارم حالا بگو ببينم تو زندگي رو چه جوري ميبيني؟

هر جوري که ببينم مثل نو سطحي نميبينم.

ماني_باشه!يعني به حالت عمقي و معنوي ميبيني ديگه؟

تقريبا يه همچين چيزي.

ماني_يعني يه نگاه عرفاني بزندگي داري؟

يه همچين چيزي.

ماني_خب حالا بگو ببينم حافظ رو به استادي در عرفان قبول داري يا نه؟

خب معلومه که آره!

ماني_بيا دستتو بگيرم ببرم پيش 4 نفر استاد حافظ شناس تا بهت بگن حافظ خودش چي جوري زندگي ميکرده بدبخت بيچاره!بلند شو قيافه خودتو تو آينه ببين!فقط يه ريش کم داري و يه تشکچه و يه قليون و يه سماور که عين اين پيرمرداي 80 ساله يه تخته پوست بندازي زيرت و بنشيني گوشه يه اتاق و قليون و سماورم بذاري يه طرفت و سي چهل تا کتاب حافظ و مولوي و خيام و شمس تبريزي و ابوريحان بيروني و عارف قزويني و سعدي شيرازي و فردوسي طوسي و عطار نيشابوري و محمد بن حسين بيهقي و نظامي گنجوي و محمد جويني و ناصر خسرو قبادياني و عروضي سمرقندي و ده دوازده تا از اين عرفاي ديگه رو هم بچيني يه طرفت و خودتم اون وسط بشيني و يه خرده از اين بخوني و يه چايي بخوري!يه خرده از اون بخوني و يه دم به قليون بدي!يه خرده از اون يکي بخوني و بعدشم هي اون وسط سرتو تکون تکون بدي و کيف کني!

داشتم بهش ميخنديدم که گفت:اسم عارفي رو که از قلم ننداختم؟

جرا معاصر ها رو نگفتي!

ماني_بدبخت اينارو که گفتم همه هم عصر توان!تو ايده هات و طرز فکرت مال همون وقتاييه که تازه مولوي ميخواست بره مدرسه!

زدم زير خنده که خودشم خنده ش گرفت و گفت:آخه قربونت برم اگه بخودت رحم نميکني به اين بيچاره ها رحم کن ! آخه اينام خونه زندگي دارن!يه ساعت ولشون کن برن به زن و بچه شون برسن!خون که نکردن کتاب نوشتن.والا آدم معلمم که ميگيره بين دو تا درس ميذاره يه نفسي تازه کنه تو که حق التدريس يه ساعتشونم که بهشون نميدي يه پول دادي و يه کتاب خريدي و 24 ساعته استخدامشون کردي و ازشون کار ميکشي!

خنديدم و گفتم:خيلي خب حالا بلند شم چيکار کنم؟

ماني_هيچي!بلند شو يه آب به صورتت بزن و يه چيزي ام بخور و دوباره برو بگير بخواب!بابا به خدا اگه تو همينجوري پيش بري تا سال ديگه همينموقع نابود ميشي.

آدم بايد از لذتهاي مادي بگذره تا به معنويت برسه.

ماني_آدمي که از زندگي و لذتهاش بگذره فقط به خريت ميرسه!تازه اون دنيام ميبرن و ميبندنش تو طويله و صبح به صبح مواخذش ميکنن که چرا از مواهب الهي استفاده نکرده.

خيلي خب بابا سرم رفت!حالا که نخوابيدم و بلند شدم!بگو چيکار کنم!

ماني_برو مثل بچه آدم يه زنگ بهش بزن.

به کي؟به رکسانا؟نشنيدي چي بهم گفت؟بجون تو ميخواستم باهاش صحبت کنم اما اصلا ولش کن!اون وقت قبلش بمن ميگه نميشه بهت نزديک شد و غير قابل نفوذي.

ماني_خب اين يکي رو راست گفته خودمم تاحالا صد بار بهت گفتم!آخه باباجون توام آدمي!يه خرده شل بذار يه چيزيام تو تو نفوذ کنه!يعني بذار محبت تو دلت نفوذ کنه!

زهرمار بي ادب.

ماني_حالا تو پاشو يه زنگ بهش بزن.

کاري باهاش ندارم که بهش زنگ بزنم يعني حرفي براي گفتن ندارن.

يه نگاه بمن کرد و گفت:خب اگه حرفي براي گفتن نداري ديگه هيچي من با خودم فکر کرده بودم که حالا ولش کن!راستي تولدت نزديکه آ!

چطور يادت مونده؟

ماني_مگه ميشه يه دقيقه بگذره و من بتو فکر نکنم؟تو مثل برادر مني!تازه از برادرم بمن نزديکتري!براي همينم با عزيز اينا فکرامونو گذاشتيم رو همديگه و گفتيم براي تولدت چه کادويي بخريم که هم ازش خوشت بياد و هم بتوني ازش استفاده کني!

نه ديگه! از اين کارا خوشم نمياد!همينقدر که به فکرم بودين برام کافيه!

اومد جلو و صورتم را ماچ کرد و گفت:ايشالله درداي تو به جون من بخوره که انقدر مناعت طبع داري اما جشن تولدت بي کادو ميشه؟

خنديدم و گفتم:پس فقط يه چيز کوچيک.

ماني_کوچيکه بجون تو يهعني اصلا چيز قابل داري نيست.

پس بهم نگو تا وقتش.

ماني_نه بايد بگم شايد خودتم نظري در موردش داشته باشي !چون بعدا ازمون پسش نميگيري.

خب چي هس حالا؟

ماني_اول عزيز رو ميگم و بعدش به ترتيب.

عزيز:صندلي چرخدار.

عمو:يه راديو کوچيک دو موج.

بابام:يه عينک ته استکاني.

منم يه پتو!بعدش صبح به صبح که من ميخوام برم دنبال لذات مادي و دنيوي ترو ميشونم رو اين صندلي و عينکت رو ميزنم به چشمت و راديوتم ميدم دستت و پتو رو هم ميپيچم دورت که سوز بهت نخوره و ميبرمت جلو پنجره تو آفتاب که همه ميکروبات کشته بشه و هم همونجا بشيني و از شيشه گذر عمر رو تماشا کني چطوره؟از کادوهات راضي هستي؟

داشتم ميخنديدم که رفت طرف تلفن و گوشي رو برداشت و يه شماره گرفت و يه خورده بعد 2 تا فوت توي گوشي کرد و بعد گفت:الو الو آزمايش ميکنم!يک دو سه چهار!صدا مياد؟

بعد يه خورده گوش کرد و گفت:ببخشين!آسايشگاه سالمندان و معلولين کهريزک؟

خواهر سلام عليکم ميخواستم ببينم شما جا براي يک برادر معلول ذهني داريد؟

يه خورده گوش داد و دوباره گفت:نه نه! همه وسايل رو خودش داره صندلي چرخدار و راديو و پتو براش گرفتيم!فقط مونده يه دست دندون عاريه که سفارش داديم فردا حاضر ميشه و ميرم خودم براش ميگيرم و ميذارم دهنش و ميارم خدمتتون!ديگه جون شما و جون اين بابا بزرگ ما!

دوباره يه خورده مکث کرد و بعد دوباره گفت:نه نه! درسته که بزرگ خاندان ماست اما بيچاره سن و سالي نداره!يعني اگه يه بار ديگه ستاره هالي نزديک زمين بشه جمعا هفت دفعه اس که به رويت بابابزرگمون رسيده.

همونجور که ميخنديدم بهش گفتم:بذار گوشي رو خودتو لوس نکن.

گوشي رو گرفت طرفم و گفت:بيا خودت بذار.

تا ازش گرفتم گفت:فقط قبل از اينکه بذاري سرجاش يه الو توش بگو.

آروم گوشي رو گذاشتم دم گوشن و گفتم:الو.

رکسانا_سلام هامون خان.

باورم نميشد اين کور شده شماره عمه اينارو گرفته باشه!يه مرتبه هول شدم و گفتم:ببخشين شمايين؟

رکسانا_خودمم انگار آمادگي نداشتين؟

چرا! يعني نه!يعني داشتم.

شروع کرد به خنديدن!مونده بودم چي بهش بگم!هي به ماني اشاره ميکرم که يعني چي بگم!اونم فقط نگاهم ميکرد!ديدم اينطوري زشته زود به رکسانا گفتم:ببخشين يه لحظه گوشي خدمتتون.

دستم رو گذاشتم رو دهني گوشي و به ماني گفتم:عجب خري هستي!حالا من چيکار کنم؟

ماني_هول نشو آروم باش يه دقيقه صبرکن!

زود يه صندلي کشيد و منو نشوند روش و جاسيگاري و سيگار فندکم گذاشت جلوم رو ميزو گفت:الان ديگه حتما احساس راحتي ميکني.

آره اما چي بگم؟

زود يه کتاب از تو قفسه در آورد و داد بمن و گفت:فصل 4 اين کتابو شروع کن براش خوندن.

گمشو ماني حالا وقت شوخيه بگو چي بگم.

زود يه صندلي ام برا خودش گذاشت و نشست بغل من و گفت:بگو ميخواستم باهاتون صحبت کنم.

زود دستم رو از دهني تلفن برداشتم و گفتم:ببخشيد ميخواسم اگه امکانش هست باهاتون صحبت کنم.

رکسانا_چرا که نه.

خيلي ممنون.

رکسانا_در مورد چي ميخواين حرف بزنين؟

موندم چي بگم زود دستم رو گذاشتم رو تلفن و به ماني گفتم:ميگه در مورد چي ميخواين حرف بزنين؟بگو زود.

ماني_بگو در مورد پيري و کوري و زمينگيري و از کار افتادگي و بازنشستگي زودرس!بگو نظر شما چيه؟

مرده شور اون قيافه ات رو ببرن ماني که هيچوقت دست از شوخي ورنميداري.

ماني_آخه اينم سواله که ميکني؟

يه چپ چپ بهش نگاه کردم و گوشي رو گذاشتم رو گوشم و گفتم:ببخشين رکسانا خانم راستش کمي هول شدم.

رکسانا_چرا؟

نميدونم.

رکسانا_پس بذارين من شروع کنم!بخاطر حرفاي امروزم ازتون معذرت ميخوام.

نه من بايد بخاطر رفتارم ازتون معذرت بخوام.

رکسانا_من اون حرفارو زدم پس من بايد معذرت بخوام.

اون رفتار از من سرزده پس من بايد معذرت بخوام.

رکسانا_خب ميتونيم هردومون از همديگه معذرت خواهي کنيم.

اره ميتونيم هر دو عذرخواهي کنيم.

ماني_چه جالب بين اين همه موضوع که يه دختر و پسر ميتونن در موردش با هم ديگه صحبت کنن موضوع عذرخواهيهاي دو نفره و پوزشهاي تک نفره رو انتخاب کردين؟

رکسانا_ماني خان هستن؟

مثل هميشه چرت و پرت ميگه.

رکسانا_اونايي که وقتي با من صحبت ميکردن گفتن چي بود؟

مثل بقيه چيزايي که هميشه ميگه.

خنديد و گفت:اگه دلتون بخواد يه وقت ديگه با هم صحبت ميکنيم که شما راحتر تر باشيد.

نه نه همين الان خوبه راحتم!فقط يه لحظه گوشي خدمتتون.

به ماني اشاره کردم که بره از اتاق بيرون از جاش بلند شد و گفت:باشه من ميرم تا شما راحت بتونين از همديگه طلب بخشش کنين.منم تو اون يکي اتاق براتون طلب آمرزش ميکنم.

اينو گفت و رفت بيرون و در رو بست.وقتي خيالم راحت شد که ديگه تنها هستم و ماني اذيت نميکنه به رکسانا گفتم:ماني رفت.

رکسانا_خب.

يعني ميگم الان ديگه تنهام.

تا اينو گفتم و يه مرتبه در اتاق باز شد و ماني پريد تو اتاق.

الهي قربون اون تنهايي و بي کسيت برم اينجوري حرف نزن دلم ميترکه!

پاکت سيگارم رو پرت کردم طرفش که فرار کرد و رفت!حالا دوباره ميخوام با رکسانا حرف بزنم اما خنده ام گرفته.

رکسانا_چي شد؟

هيچي دوباره برگشت تو اتاق و شوخي کرد.

رکسانا_حالا رفته؟

نميدونم والا.

رکسانا_خب داشتين ميگفتين.

من ميگفتم؟

رکسانا_اره شما داشتين صحبت ميکردين.

راستش يادم رفت چي ميگفتم.

رکسانا_در مورد اينکه الان ديگه تنها هستين.

بله؟

رکسانا_انگار فکرتون جاي ديگه است.

راستش دارم اينور و اونورو نگاه ميکنم که نکنه ماني پشت در يا تو تراس وايساده باشه.

رکسانا_اين ماني خان خيلي شيطونن.

آتيشه!بلاس!شيطون چيه؟باور کنين تو اين محل آبرو براي ما نذاشته!

رکسانا_مگه چيکار ميکنن؟

اگه بگم چه کارايي ميکنه که ديگه اسم منم نميارين!حالا بگذريم انگار واقعا رفته!

رکسانا_خب؟!

راستش دلم ميخواد بيشتر شمارو بشناسم.

رکسانا_بيشتر روحياتم رو بشناسين يا بيشتر گذشته ام رو بدونين؟

هر دو!

و يه خرده ساکت شدم و گفتم:اگه ناراحت ميشين...

رکسانا_نه اما نميدونم بايد بگم يا نه؟

پس بهتره در موردش صحبت نکنيم.

رکسانا_من تاحالا به هيچکس نگفتم.

چي رو؟

گذشته ام رو.

حتي عمه؟

فقط عمه خانم ميدونن.

بياين حرف رو عوض کنيم.

رکسانا_نميدونم ميتونم بهتون اعتماد کنم يا نه؟

يه خرده ناراحت شدم اما ديدم حق با اونه براي همين گفتم:من خودم هميشه سعي کردم يه زندگيه معمولي داشته باشم البته اگه ماني بذاره من هميشه سرم به کار خودمه اما اين ماني نميذاره.

تا قبل از اينکه شمارو ببينم و بفهمم که عمه اي دارم صبح به صبح بلند ميشدم که برم کارخونه البته اگه بازم ماني برنامه اي جور نميکرد...

رکسانا-وقتي مادر و پدرم از همديگه جدا شدن سرپرستي منو به مادرم که ايراني بود واگذار کردن!مدتي تو فرانسه زندگي کرديم حدود يازده و دوازده بود .يه شب به مادرم خبر دادن که مادربزرگم فوت کرده اونم براي مشخص کردن ارثيه اش برگشت ايران.ثروت زيادي بهش رسيده بود!يه خونه بزرگ و چندتا ملک و پول نقد و اين چيزا اون موقع مادرم سي و خرده اي سالش بود.

يه لحظه مکث کرد و بعد گفت:هامون براي چي ميخواي اينارو بدوني؟

يه مرتبه موندم چي بگم يه لحظه فکر کردم و اومدم يه جوري بهش بگم که ازش خوشم اومده يا بگم که فکر ميکنم دوستش دارم که زود گفت:اون مرتبه که شما براي اولين بار منو ديدين براي من مرتبه اول نبود.

متوجه نميشم.

رکسانا-قبلش چندبار با عمه خانم اومده بوديم دم خونه تون و کارخونه تون.

براي چي؟

رکسانا-عمه خانم ميخواست شماهارو ببينه هم شماها هم برادراشو.

نميفهمم!

رکسانا-وقتي چند بار شما رو ديد احساس کرد که ميتونه ازتون کمک بخواد.

خب؟

رکسانا-از همون دفعه اول که شما رو ديدم دلم ميخواست بهتون نزديک بشم!بهترين بهانه رو هم داشتم!وقتي ام که ديدمتون وانمود کردم که نميشناسمتون.

دوباره ساکت شد منم چيزي نگفتم که به مرتبه گفت:هامون برو دنبال زندگي ات.

اينو گفت و تلفن رو قطع کرد اصلا مونده بودم چرا همچين کرد!رديال تلفن رو زدم و دوباره شماره ش رو گرفتم 3 تا بوق رد تا تلفن رو برداشت.صداش گريه اي بود.

الو رکسانا خانم.

رکسانا-گوش ميدم.

اين حرفها معنيش چيه؟

رکسانا- يه نقشه!

نقشه چي؟

رکسانا-که سعي کنم شما عاشقم بشين.

نقشه کي بود؟

رکسانا- دلم.

از کجا ميدونين که عاشقتون شدم؟

يه خنده تلخي کرد و گفت:اگر يه دختر اينو نفهمه که ديگه هيچي!

خب حالا برفرض که اينطور باشه!ناراحتي تون براي چيه؟نقشه تون که عملي شده.

رکسانا-حالا وجدانم عذابم ميده.

آخه چرا؟

رکسانا-حرف منو گوش کنين برين دنبال زندگيتون من بدرد شما نميخورم.

از کجا ميدونين؟

يه خرده ساکت شد و بعدش گفت:خواهش ميکنم ديگه تلفن نکنين از اين به بعدم وقتي شما اومدين اينجا من سعي ميکنم که خونه نباشم خاداحافظ هامون.

صبر کنين من هنوز حرفام تموم نشده اين عادلانه نيس که شما حرفاتونو بزنين بعد برين.

رکسانا-اين به نفع خودتونه.

شما از کجا ميدونين نفع و ضرر من چيه؟

رکسانا- من بايد ديگه تلفن رو قطع کنم!خواهش ميکنم همه چيز رو فراموش کنين خواهش ميکنم.

من يه سوال دارم و تا جوابش رو بهم ندين دست بردار نيستم.

رکسانا- چه سوالي؟

براي چي دلتون اين نقشه رو کشيد؟

ساکت شد.

تا جواب ندين ول نميکنم.

يه خرده ديگه ساکت بود بعدش گفت:چون عاشقتون شدم.

يه مرتبه احساس خيلي خوبي که تاحالا تجربه اش نکرده بودم بهم دست داد!انگار يه مرتبه همه جا و همه چي برام قشنگ شد!تو دبم يه جوري شد!دستام خواب رفت و بي اختيار يه خنده نشست رو لبهام!يه حالت عجيبي داشتم نميتونم بگم چي بود اما هر چي بود انگار تمام تنم رو پر کرده بود!اصلا فکرشم نميکردم که يه روزي با يه جمله اينطوري بشم.

رکسانا-جوابتون رو گرفتيد؟

هيچي نگفتم.

رکسانا-حالا ديگه برين اين براتون بهتره از من قبول کنين.

دارم ميام اونجا.

رکسانا-کجا؟

خونه شما.

رکسانا-الان؟

فعلا خداحافظ.

رکسانا-صبر کنين !هامون خان!خواهش ميکنم!ترو خدا اينکارو نکنين!

تا 20 دقيقه ديگه شايدم کمتر اونجام!اگه از طبقه بالا تو خيابون رو نگاه کنين متوجه ميشين!بايد مستقيما باهاتو صحبت کنم.

رکسانا-ترو خدا نياين گوش کنين هامون خان!اصلا بهتون دروغ گفتم!من ازتون نفرت دارم!اصلا من از شما و اون اخلاتون بدم مياد!هامون خان ترو خدا!هامون...

تلفن رو قطع کردم و شروع کردم لباسامو عوض کردن و تو اين فکر بودم که ماشينم تو پارکينگه و نميتونم درش بيارم چون پدرم اينا ميفهميدن!دوييدم و از اتاق رفتم بيرون و از پشت بوم رفتم رو پشت بوم ماني اينا و رفتم پايين و آروم که صدا بلند نشه رفتم طبقه دوم اتاق ماني!يواش در زدم اما جواب نداد!خدا خدا ميکردم که جايي نرفته باشه در رو وا کردم و رفتم تو که ديدم گرفته خوابيده!اومدم بيدارش کنم که ديدم يه کاغذ با سنجاق وصل کرده به پتوش روش نوشته:هر کس از خواب ناز و گران مرا بيدار کند خر است

يه تکونش دادم که سرشو از زير پتو در آورد:مگه سواد نداري؟ميخواي خر باشي؟

پاشو ماني وقت شوخي نيس.

بلند شد و گفت:چي شده؟چرا رنگت پريده؟

ماشينا تو پارکينگن الانم بايد برم خونه عمه اينا نميخوام مامان اينام بفهمن.

ماني-اونجا براي چي؟

ميخوام رکسانا رو همين الان ببينم.

يه نگاه بمن کرد و گفت:جدي ميگي؟

آره بابا آره.

ماني-يعني تا صبح نميتوني خودتو نگه داري؟

بايد همين الان ببينمش.

ماني-ميگما از يک تا صد بشمري يه خرده هيجانت کم ميشه و بعدش يه ليوان اب خنک و ...

يه نگاه بهش کردم و راه افتادم که زود بلند شد و گفت:اومدم بابا اومدم.

ماشينو چيکار کنم؟

ماني-من هميشه براي اين مواقع اورژانسي ماشينم رو بيرون ميزارم فقط انقدر بمن وقت بده و هولم نکن که تنبونم رو عوض کنم بقيه ش همه چي حاضره.

زود لباساشو عوض کرد و گفت:ماني حاضر!آماده براي اجراي هر گونه عمليات شوم و پليده شبانگاهي!بزن بريم که تازه زندگي رو درک کردي!

راه افتاديم طرف پشت بوم و همينجور که ميرفتيم گفت:زندگي يعني همين!تصميم!اجرا!بجون خودت اگه همين الان يه زنگ به حافظ و مولوي و صائب و خلاصه هرکدومشون بزني خونه نيستن !يعني حقم دارن!24 ساعته که نميشه شعر گفت و عارف بود!

رسيديم روي پشت بوم و رفتيم طرف خونه همسايه مون که يه جارو بهم نشون داد و گفت:بيا اينجا جاي پا داره پاتو بذار و برو بالا.

بريم رو پشت بوم همسايه؟

ماني- آره ديگه.

بعدش چيکار کنيم؟

ماني-اونوره پشت بومشون يه درخته چناره از اون ميريم پايين.

اگه يکي ببينه چي آبرومون ميره.

ماني-ديگه اينه يا ابرو يا رکسانا.

من نميام.

ماني-پس برو بشين سر کتابات تو اينکاره بشو نيستي برادر.

ا...دير شد ماني!

ماني-خب من چيکار کنم؟خبرت برو بالا ديگه از اونورم از درخت آروم ميريم پايين.

چيزه ديگه اي نيس ازش بريم پايين؟

ماني-والا مهندسه اين ساختمون ديگه فکر اين وقتا رو نکرده که يه آسانسور پانوراما واسه اين ساختمون بذاره!حالا اگه تا صبح صبر کني من اونوقت يه زنگي بهش بزنم و ..

اه...لوس نشو ماني يه فکر ديگه بکن.

ماني-خدا منو از دست تو مرگ بده ببينم اونجا چقدري کارداري؟

ده دقيقه يه ربع!

ماني-بگير دوساعت.

نه بابا همون ده دقيقه کافيه برام.

ماني-الان داري ميگي چشمت به يار که افتاد هي زمان رو تمديد ميکني

يالا ديگه!

ماني-بيا بريم پايين.

دست منو گرفت و رفتيم پايين تو راه پله ها گفت:ميريم پايين اگه به کسي برخورديم که حتما بر ميخوريم ميگم تو دل درد گرفتي و داريم ميريم بيمارستان حالا دلت رو بگير يعني درد ميکنه.

زود يه دستم رو گذاشتم رو دلم و اومدم برم پايين که دستمو کشيد و گفت:اين چه مدل دل درده؟دستت رو عين ناپلئون بناپارت گذاشتي رو سينه ات ؟ميگم دلت رو دو دستي بگير آدم که مسموم ميشه و دل درد ميگيره عين مار بخودش ميپيچه.

آخه چه جوري؟

تا اينو گفتم با مشت محکم زد تو دلم که درد تو تمام تنم پيچيد.

ماني-اينجوري.

دو دستي دلم رو گرفتم که بازوم رو گرفت کشيد.

واقعا ديوونه اي ماني جدي حالا دل درد گرفتم.

ماني-...بيا!عوضش طبيعي طبيعي شد.

تا رسيديم پايين که ديدم عموم تو سالن نشسته و داره تلويزيون تماشا ميکنه چشمش که بما افتاد از جاش پريد و اومد جلو و گفت:چي شده؟چته عموجون؟

ماني-چيزي نيس هول نکنين يه مسموميت ساده اس.

عموم-نبات اب داغ ميدادي بهش.

ماني- دادم از يک تا صدم شمردم.

عموم-چي؟

ماني-يعني صبر کردم تا نبات آب داغ اثر کنه اما نکرد ما رفتيم باباجون.

عموم-نکنه آپانديسش باشه؟

ماني-خب بايد دکتر ببينه ديگه.

عموم-صبر کن منم بيام.

ماني-نه نه شما اينجا باشين که اگه عزيز يا عمو فهميدن نگران نشن.

عموم-حالا کجا ميبريش.

ماني-رکسانا کلينيک!بخش مسموميت.

عموم-کجا هس؟

ماني نزديکه.

عموم-لقمان دو له ام هستا.

تا عموم اينو گفت ماني برگشت طرف من و گفت:لقمان رو ميخواي يا رکسانا رو؟

خنده ام گرفته بود اما انقدر دلم درد ميکرد که نميتونستم بخندم.

ماني-لقمان الدوله خيلي دوره اين يکي نزدکيتره خداحافظ بابا.

عموم-رسيدين زنگ بزنين.

ماني-چشم چشم

عموم-يادت نره پسر.

ماني-چشم بابا.

بازوم رو کشيد و رفتيم توي حياط و رفتيم تو کوچه و سوار ماشين ماني شديم و روشنش کرد و مثل برق راه افتاد.

ماني واقعا که ديوونه اي.

ماني- دستمزدمه؟

بخدا واقعا دلم درد گرفته.

ماني-دل که نه در راه عزيزان بود

خيک گرانيست کشدين به پشت

زهرمار حالا تندتر برو.

ماني-ميخواي داغ داغ ببينيش ؟يعني تا يخ نکرده ملاقاتش کني که از دهن نيفته؟

لوس نشو.

ماني-آخه بگو چي شده؟تو که انقدر حرارتي نبودي ترو امسال يه وشگون ميگرفتم سال ديگه ميگفتي آخ چي شده که امشب انقدر قبراق شدي؟

جريان رو براش تعريف کردم هم چيزايي رو که عمه برام گفته بود و هم حرفاي رکسانا رو گفت:عجيبه ها!

آره خيلي شک برانگيزه.

ماني-يعني در واقع تو الان داري ميري اونجا که شکياتت رو درست کني ديگه؟

گمشو.

ماني-پس عاشق طرف شدي هان؟

نه بابا ازش خوشم اومده.

ماني-بر پدر ومادر آدم دروغگو.

ا...تندتر برو منتظره!

ماني-بابا اين ماشينه هواپيما که نيس تازه دارم 140 ميرم.

گاز نميدي که!سيصد و خورده اي مليون دادي اينو گرفتي؟خب ژيان ميگرفتي تندتر ميرفت.

ماني-ببند اون کمربند شل و بي صاحاب مونده تو که رفتم.

يه مرتبه پاشو همچين گذاشت رو گاز که سرعت ماشين مثل جت شد.

همچين رفت که خودم ترسيدم و گفتم:انقدرم تند نگفتم الان تصادف ميکنيم.

ماني-هرگز نرسيدن بهتر از دير رسيدن است!يا قاليچه حضرت سليمان مدد!

سه چهار دقيقه بعد سر گيشا بوديم و رفيتم بالا و دو دقيقه بعد جلو خانه عمه اينا زد رو ترمز و گفت:مسافرين محترم هم اکنون در فرودگاه گيشا بزمين نشستيم دماي هوا شصت هفتاد درجه بلکم بيشتر اميدوارم بازم با پرواز ما تشريف بياريد بريم اينور و اونور.

اومدم پياده شم که دستم رو گرفت و گفت:ببين هامون!اگه الان بري ديگه همه چي تمومه ها !ديگه نميتوني برگردي!فکراتو کردي؟اين رکسانا مسلمون نيس ا کار پر زحمتي رو داري شروع ميکني اگه بخودت مطمئن نيستي همين الان برگرد که بعدش ديگه نميشه.

مطمئنم.

ماني-تو هنوز با خودت و من تعارف داري و جرات اينکه بگي دوستش داري رو نداري!

يه نگاه بهش کردم و گفتم:دوستش دارم ماني!

يه خنده اي کرد و گفت:ميدوني ترمه در مورد رکسانا بهم چي گفت؟

چي گفت؟

ماني-ميگفت اين تهيه کندهه اول به رکسانا پيشنهاد بازي داده بعد به ترمه!يعني رکسانا قبول نکرده!ميگفت رکسانا درست شبيه شارون استونه!راست ميگه دقت کردي؟

نگاهش کردم و خنديدم که گفت:حالا برو.

دستت درد نکنه تو برگرد خونه من خودم ميام.

ماني-من هيچوقت سگم رو تو خيابون تنها ول نميکنم برم برو دير ميشه.

صورتش رو ماچ کردم و پياده شدم از همونجا تو تراسشونو نگاه کردم.رکسانا تکيه داده بود به نرده ها و داشت منو نگاه ميکرد.يه سيگار در آوردم و روشن کردم و رفتم جلوي درشون وايسادم.يه دقيقه بعد در وا شد و اومد بيرون.يه تي شرت و يه شلوار پوشيده بود بدون اينکه چيزي بگم نگاهش کردم ماني و ترمه راست ميگفتن!درست شبيه شارون استون بود!يه مرتبه همون احساس خوب بهم دست داد!اصلا يادم رفت که کجا هستم و دور و ورم چه خبره!دلم ميخواست همونجوري وايسم و نگاش کنم!نه ميخواستم که خودم حرفي بزنم نه اون انقدر برام اون لحظات قشنگ بود که نميخواستم تموم بشه.

رکسانا-چرا اومدي؟

اومدم که يه جواب ديگه ازتون بگيرم.

رکسانا-و بعدش يه جواب ديگه!

شايد!روپوشتون رو بپوشين يه خورده با هم قدم بزنيم اگه خواستين به عمه ام بگين که با من هستين.

يه لحظه نگاهم کرد اما تو صورتش اثري از خوشحالي نبود !مثل اينکه اختياري از خودش نداشته باشه در رو ول کرد و اروم رفت تو خونه و 5 دقيقه بعد برگشت.همون روپوش اونروزي رو پوشيده بود با يه روسري شال مانند.

آروم در خونه رو بست و برگشت طرف من.منتظر بود که من بگم از کدوم طرف بريم.

راه افتاديم طرف ته کوچه همه جا خلوت بود و هيچکس از کوچه شون رد نميشد چند قدم راه رفتيم بهش گفتم:حالا برام بگين.

يه نگاه بهم کرد و گفت:من بدرد شما نميخورم.

اينو نگفتم بگين.

رکسانا-چيز ديگه اي براي گفتن نيس.

چرا هس.

رکسانا-پس من بلد نيستم.

چرا اول ميخواستين که...

برگشت دوباره نگاهم کرد يه لحظه مکث کردم و گفتم:چرا ميخواستين عاشقتون بشم؟

فقط نگاهم کرد و جواب نداد دوباره پرسيدم:چرا شما بدرد من نميخورين؟

راه افتاد و دو سه قدم رفت جلو از پشت داشتم نگاهش ميکردم.يه مرتبه ديدم يه حرکتي با دست روي سينه اش کرد و بعد برگشت و گفت:ميخواستم دلتونو بسوزونم ميخواستم به يه بچه پولدار نشون بدم که همه چيز رو نميشه با پول خريد ميخواستم دلم خنک بشه همين!

همين؟

رکسانا-اوهوم حالا خيالت راحت شد؟

آره راستش موفق شدين چون خيلي دلمو سوزوندين حالا دلتون خنک شد؟

رکسانا-آره.

خب حالا بهم بگين چرا بدرد من نميخورين ؟سوال دومم اين بود!

يه نگاه بمن کرد و گفت:چرا حرف حاليت نميشه ؟اصلا من از تو خوشم نمياد!نه از خودت نه از اون اخلاق گندت !انقدر اخلاقت گنده که اولا نميشد باهات حرف زد!ماني در موردت راست ميگفت واقعا بايد همون هارون صدات کرد!مثل عصا قورت داده هايي حرف زدنم بلد نيستي!

بعد شروع کرد ادامو در آوردن.

موفق شدين دلمو بسوزونين!دلتون خنک شد!هنوز فکر ميکني داري با عمت صحبت ميکني!ترو چه به اين کارا!تو از اون بچه لوسهاي ننر هستي که بايد پدر و مادرت يه دختر رو برات در نظر بگيرن و خواستگاري و بقيه کاراشو بکنن و تازه بعدش اسم طرف رو بهت بگن!برو دنبال کارت.

اينارو گفت و همونجور زل زد بمن!خيلي بهم برخورد.اگه اينارو آروم ميگفت زياد ناراحت نميشدم اما تقريبا داشت داد ميزد!خيلي جلوي خودمو گرفتم که يه سيلي بهش نزنم !فقط يه نگاه بهش کردم و برگشتم و دو سه قدم رفتم!حالا روم نميشد برگردم پيش ماني!برگردم بهش چي بگم؟اينهمه راه رو با اون وضع آوردمش حالا بهش بگم رکسانا اين حرفهارو بهم زده.

سرجان خشکم زده بود پاهام پيش نميرفت يه خورده همونجوري وايسادم و يه سيگار ديگه روشن کردم و برگشتم طرفش و تا اومدم يه چيزي بگم که زود گفت:واقعا چه رويي داري.

داشتم از ناراحتي خفه ميشدم!کاشکي مرد بودم تا جوابشو ميدادم!فقط در حاليکه بغض گلومو گرفته بود آروم اما با خشم و ناراحتي بهش گفتم:برگردين برسونمتون خونه.

اينو که گفتم پشتش رو بهم کرد و گفت:عجب دردسري دارما!

اينو گفت و دوباره با دستش يه حرکتي مثل دفعه قبل روي سينه اش انجام داد ديگه خيلي عصباني شده بودم بهش گفتم:چرا داد ميزنين؟

رکسانا-براي اينکه دست از سرم برداري و بري دنبال کارت بابا من نامزد دارم ميفهمي؟

اومدم بگم به جهنم که نامزد داري اما جلو خودم رو گرفتم و گفتم:خيلي خب ميرم تموم شد.

برگشتم اينطرف که ديدم ماني از پشت يه درخت اومد جلوم.يه آن جا خوردم!نزديک بود تلافي حرفاي رکسانا رو سر اون طفلک د ربيارم اما جلو خودمو گرفتم و با عصبانيت بهش گفتم:بريم ماني.

ماني-کجا؟

خونه ديگه؟

ماني-داد نزن آروم باش چقدر تو ساده اي پسر.

نگاهش کردم يه اشاره بهم کرد و پشت سرم رو بهم نشون داد!برگشتم طرف رکسانا ديدم تکيه اش رو داده به درخت و داره منو نگاه ميکنه و آروم آروم اشک از چشماش مياد پايين.دوباره برگشتم طرفم ماني اصلا نميفهميدم جريان چيه که ماني خنديد و گفت:اينا وقتي ميخوان مثلا يه دروغ مصلحت آميز بگن قلبش رو سينشون صليب ميکشن و از خداوند ميخوان که ببشدشون.

دوباره برگشتم طرف رکسانا که يه مرتبه همونجور که تکيه اش رو درخت بود نشست زمين و سرش گذاشت رو زانوهاش.

ماني-خره داشت برات چاخان ميکرد و هي تند تند صبيب ميکشيد!عب کلکيه اين دختر!

بعد سرشو انداخت پايين و رفت طرف ماشين برگشتم طرف رکسانا و رفتم پيشش و جلوش نشستم و گفتم:داشتي بهم دروغ ميگفتي؟

هيچي نگفت:من شنيده بودم که مسيحي ها دروغ نميگن.

همونجور که سرش رو زانوش بود با صداي گريه اي و گرفته اي هق هق کنون گفت:اگر دروغ گفتم بخاطر خودت بود و گرنه اينکارو نميکردم.

آروم بهش گفتم:تو که نميدوني چي براي من خوبه چي بد.

دوباره همونجور گفت:من براي تو خوب نيستم.

يه دفعه دستم بي اختيار رفت طرف موهاش !روسريش افتاده بود روي شونه اش !آروم نازش کردم!يه مرتبه سرشو بلند کرد و دستم رو گرفت و ماچ کرد و گفت:ترو خدا منو ببخش خيلي تمرين کردم تا وقتي تو رسيدي اينجا اينارو بهت بگم.

خيلي طبيعي ام بهم گفتي.

رکسانا-نه!بخدانه!همه اش دروغ بود!ولي تو خيلي چيزارو نميدوني!

آروم سرمو بردم دم گوشش و بهش گفتم:با من ازدواج ميکني؟

يه لحظه مکث کرد و بعد مات شد بمن.

آره؟

رکسانا-ميفهمي چي داري ميگي؟

سرمو تکون دادم که گفت:تو اصا از من هيچي نميدوني!اگه بدوني...

منم که گفتم ميخوام بدونم.

دوباره يه خرده نگاهم کرد و يه مرتبه از جاش بلند شد و گفت:باشه!بهت ميگم!وقتي فهميدي خودت ميزاري و ميري.

روسريش رو از رو شونه هاش انداختم رو سرش.يه نگاه بهم کرد و خنديد.دوتايي شروع کرديم به قدم زدن يه سيگار ديگه روشن کردم.

رکسانا-يکي ام بمن بده.

پاکت رو گرفتم جلوش که يه دونه برداشت و براش روشن کردم.يه خرده ديگه که با هم راه رفتيم که گفت:وقتي اومديم ايران من حدود يازده دوازده سالم بود.اومديم تو خونه مادربزرگ که بالاي شهر بود.مادر تمام زمينهايي که بهش ارث رسيده بود فروخت.البته اونموقع من خيلي کوچک بودم اما فهميدم که پول زيادي دستش اومده.

ببخشين چرا مادر و پدرت زا همديگه جدا شدن؟

رکسانا-اينو بعدا که بزرگتر شدم فهميدم!يعني وقتي خاطراتمو مرور ميکردم به چيزايي برميخوردم که در زمان خودش زياد برام مفهموم نبود اما وقتي بزرگتر شدم معني همشونو فهميدم.

همونجور که راه ميرفتيم چشمم افتاد به پشت روپوشش که خاکي شده بود.بازوش رو گرفتم و نگه ش داشتم و پشتش رو تکوندم که بهم خنديد و گفت:ترو خدا کاري نکن که بيشتر عاشقت بشم.من همينجوريشم دارم زجر ميکشم و خودمو بخاطر اينکار سرزنش ميکنم.

دليلي براي اينکارت وجود نداره چرا اينکارو ميکني؟

رکسانا-نميدونم اما بعدا معلوم ميشه.

سيگارش رو انداخت رو زمين و گفت:من هيچوقتب بيرون از خونه سيگار نميکشم !الان واقعا احساس کردم که بهش احتياج دارم.

بهش خنديدم که سرش رو برگردوند و راه افتاد و گفت:پدرم فرانسوي بود و تو يه شرکت فرانسوي که تو ايران فعاليت داشت کار ميکرد!يعني رييس يه بخش از اون شرکت بود که يه شعبه تو تهران داشت!حالا نميدونم به چه صورت اما يه جوري با مادرم آشنا ميشه و بعد از چند بار ديدن و صحبت کردن با همديگه عاشقش ميشه و بهش پيشنهاد ازدواج ميده.

بعد برگشت طرف من و گفت:مادرم خيلي زن قشنگي بود.

يه نگاه تو چشماش کردم و گفتم:معلومه.

خنديد و دوباره راه افتاد و گفت:اينطوري بهت بگم پدرمو ساده گير آوردن شرايط سختي براش در نظر گرفتن اينارو پدرم بهم گفت!ازش طلا و جواهر خواسته بودن اونم خيلي زياد و چيزاي ديگه البته چون عاشق مادرم بوده همه رو قبول ميکنه و ازدواج سر ميگيره تقريبا يه سال بعد مادرم برخلاف ميل پدرم حامله ميشه حالا چه وقتيه؟دو سه سال بعد از انقلاب!

وقتي اينجا انقلاب ميشه يه مدت بعدش اون شرکت بزرگ فرانسوي شعبه اش رو تو تهران تعطيل ميکنه و پدرم مجبور ميشه برگرده فرانسه مادرمم از خدا خواسته باهاش ميره.

پدرتون از اينجا خوشش نمي اومده؟

رکسانا-چرا هميشه ميگفت که عاشق ايرانه!ولي خب ديگه بايد برميگشته چون اينجا کاري نداشته!خلاصه دو تايي برميگردن فرانسه و چند وقت بعد من اونجا متولد ميشم تا چند سالم زندگي شون خيلي خوب بوده اما بعدش يه مرتبه همه چي عوض ميشه.

يه خرده ساکت شد و بعدش گفت:مادرم عاشق پدرم نبود!دوستش نداشت!فقط بخاطر شايد چشم و همچشمي يا پز دادن جلو فاميلش با پدرم ازدواج کرده بود!خب شوهر فرانسوي داشتن تو اون موق خيلي حرف بوده!اونم يه شوهر پولدار!اگر چه چهارده پونزده سال از خودش بزرگتر بوده باشه!آخه پدرم همينقدر از مادرم بزرگتر بود!

از کجا ميدوني دوستش نداشته؟

رکسانا-از رفتارش!پدرم خيلي آروم بود!هميشه آروم صحبت ميکرد!حتي زمانيکه مادرم ازش بيخودي بهانه ميگرفت و دعواشون ميشد پدرم حرف بد نميزد و هميشه م بخاطر من اون کوتاه مي اومد و همين مسئله مادرم رو جري تر ميکرد خب قوانين اونجام با اينجا فرق ميکنه و از زن حمايت ميکنه!اويال علت اين کاراي مادرم رو نميفهميدم اما بعدش کمي متوجه شدم!البته نه بطور کامل اما يه چيزايي فهميدم و شايد همين فهميدن من بود که باعث شد از همديگه جدا بشن!

بخاطر تو جدا شدن؟

رکسانا-نه!بخاطر يه چيز ديگه!مادرم يه اخلاق مخصوصي داشت!اهل خونه نشستن و سختي کشيدن و سوختن و ساختن و خونه داري و بچه بزرگ کردن و اين چيزا نبود!اون منم دوست نداشت و اگر حامله شده بود شايد بخاطر اين بود که موقعيت خودش رو از نظر ويزا و اقامت محکم کنه!اينارو وقتي بزرگتر شدن فهميدم.

از دو سه سالگي منو گذاشت مهد کودک پدرم مخالف بود اما اون ميگفت که بايد بچه اجتماعي بار بياد !من شايد مربي مهد کودکم رو بيشتر از مادرم در طول روز ميديدم!از صبح تا ساعت سه چهار اونجا بودم !پدرم ساعت 4 مي اومد مهد و منو با خودش ميبرد خونه.وقتي ميرسيديم خونه مادرم خواب بود و پدرش خودش بمن ميرسيد و مثلا لباسامو عوض ميکرد و غذا بهم ميداد و باهام بازي ميکرد و اين چيزا تا مادرم بيدار ميشد!اکثر شبام که بايد پدرم ميبردش بيرون رستوران ديسکو اينجور جاها!براي منم يه پرستار گرفته بودن که وقتي اونا نبودن از من مواظبت ميکرد.وقتي ام اونا برميگشتن خونه که من خوابيده بودم.

يه مرتبه برگشت طرف من که ديدم داره گريه ميکنه گريه اش خيلي عجيب بود فقط قطره هاي اشک همينجوري از چشماش مي اومد پايين.

خيلي ناراحت شدم با دستهام اشکاشو پاک کردم که خنديد و گفت:مادرم حتي بمن شيرم نداد!ميگفت اندامش خراب ميشه ميفهمي؟

دوباره راه افتاديم که يه خرده بعد گفت:اين برنامه من بود تا موقع مدرسه رفتنم شد.

ببخشين!تو فارسي رو خيلي خوب حرف ميزني بدون لهجه.

يه مرتبه با حالتي برگشت طرف منو گفت:براي اينکه من يه ايراني هستم.

خنديدم و گفتم:خب باشه.

يه مرتبه حالتش عوض شد و گفت:ببخش من رو اين مسئله خيلي تعصب دارم.

سرمو تکون دادم که گفت:مادرم اوايل اصرار داشت که من بايد يه مدرسه خيلي خوب برم !مدرسه اي که ساعت درسش زياد بود اما پدرم مخالفت ميکرد بالاخره مادرم حرفش رو پيش برد و منو به مدرسه گذاشتن که از صبح تا ساعت 5 بعدازظهر اونجا بودم البته من عادت کرده بودم و بهم سخت نميگذشت.

خلاصه برنامه درسي ام هر روز تا ساعت 5 بود غير از يه روز که تا يک بيشتر مدرسه نبودم.اون روز بايد مادرم مي اومد دنبالم چون پدرم سرکار بود.روزاي ديگه طبق معمول پدرم مي آوردم مدرسه و برم ميگردوند.

يادمه کلاس چهارم بودم که پدرم ماموريت گرفت براي يه شهر ديگه!آخه ما تو پاريس زندگي ميکرديم.اما پدرم مجبور شد که براي سه سال بره مارسي کار شرکتشون بيشتر اونجا بود.يعني چيزايي که وارد و صادر ميکردن بيشتر از طريق بندر مارسي با کشتي به جاهاي ديگه فرستاده ميشد و پدرم بايد براي ماموريت ميرفت اونجا يه روز اومد و جريان رو به مادرم گفت اما مادرم اول منو بهانه کرد و بعدشم گفت که من به اينجا عادت کردم و نميتونم تو مارسي زندگي کنم و اين چيزا!پدرمم که خيلي دموکرات بود قبول کرد و از مادرم خواست که مواظب من باشه.

بعد از رفتن پدرم سرويس مدرسه مي اومد دنبالم.يعني سر يه ساعت ميرفتم دم در و اتوبوس مدرسه مي اومد سوارم ميکرد و عصرم برم ميگردوند.چند وقتي وضع بهمين صورت بود تا اينکه يه روز که از مدرسه برگشتم هر چي زنگ زدم مادرم در رو برام باز نکرد.فکر کردم حتما خونه نيست و مثلا براي خريد رفته بيرون.همونجا جلوي د رنشستم تا حدودا نيم ساعت بعد ديدم که مادرم لباس پوشيده از خونه اومد بيرون!خيلي تعجب کردم تا اومدم حرف بزن که دست منو گرفت و در آپارتمان رو بست و گفت ميخواد بره يه کادو بخره!وقتي ازش پرسيدم که چرا در رو برام باز نکرده بهانه آورد که قرص خواب خرده بوده و متوجه نشده که من زنگ ميزنم.من زياد برام مسئله مهم نبود که بهش فکر کنم اما اين جريان چندبار اتفاق افتاد!اما بازم برام چيز مهمي نبود.

تقريبا دو سه ماه بعدش يه روز که از مدرسه برگشتم مادرم بهم گفت که امشب پرستار مياد که مواظبم باشه.گفت قراره با دوستاش شام برن بيرون اين برام زياد مهم نبود يعني ميگفتم خب حق داره که گاهي با دوستاش بره بيرون !در واقع چون زياد مادرم رو نميديدم و بهم محبت نميکرد بودن و نبودنش زياد برام اهميتي نداشت.اوايل اين برنامه هفته اي يه شب بود اما بعدا زياد شد هفته اي دو شب سه شب.

کم کم شايد يه چيزايي ميفهميدم اما با تربيت و فرهنگي که اونجا داشتيم زياد مهم جلوه نميکرد خب ميدوني که اونجا خيلي چيزا با اينجا فرق داره.

حتي اين مسائل؟

نه!در واقع يکي از دلايلي که پدرم با مادرم ازدواج کرده همين مسائل بوده!ميخواسته با زني ازدواج کنه که به مسائل اخلاقي پاي بندتر از زنهاي فرانسوي باشه!اما اشتباه کرد.

پدرم هر روز به خونه تلفن ميزد و اول با من بعدش با مادرم صحبت ميکرد.اکثرا عصري تماس ميگرفت که من تازه از مدرسه رسيده بودم خونه!شايد ميخواسته مطمئن بشه که حتما دختر کوچولوش از مدرسه اومده باشه خونه!براي همينم عصرها بهمون تلفن ميکرد.گاه گداري دوستاي پدرم بهمون زنگ ميزدن و حالمونو ميپرسيدن اما کم کم اين تلفنها زياد شد!يه عده شون کسايي بودن که من ميشناختم و چندتاشون کساني که من نميشناختم!بعدشم گردش رفتن روز يکشنبه با دوستاي پدرم.

هميشه م يه کادو با سفارش که مامان درست نميدونه از اين گردشا به پاپا چيزي گفته بشه چون اون از ما دوره و ممکنه غصه بخوره !منم چون اين سفارشا هميشه همراه با يه کادوي خوب بوده قبول ميکردم و چيزي به پدرم نميگفتم البته پدرم هر ماه دو روز به پاريس مي اومد و برميگشت.

خلاصه چند ماهي به اين صورت گذشت تا اينکه يه شب ساعت حدود 9 بود که پدرم تلفن کرد.من رفته بودم تو رختخواب پرستار با پدرم صحبت کرد و بعدش منو صدا کرد پدرم ازم پرسيد که مامان کجاس و چرا بازم پرستار براي من گرفته؟نميدونستم چي بگم!همينقدر يادم بياد مثلا براي اينکه بابا چيزي نفهمه و غصه نخوره بهش گفتم که فقط دو هفته اي دو يا سه شب پرستار مياد واز من مواظبت ميکنه.

اينو گفت و زد زير خنده يه خرده که خنديد گفت:خبر نداشتم که چقدر اوضاع رو با اين حرفم خراب کردم !با عقل کوچيک خودم ميخواستم که مثلا کار رو درست کنم اما انگار يه عذر بدتر از گناه براي پدرم آورده بودم.

خلاصه چند روزي گذشت مادرم هفته اي دو سه شب ميرفت بيرون و منم با پرستار تو خونه تنها ميموندم و سر وقت ميرفتم ميخوابيدم و يه ساعت بعدش پرستار ميرفت !منم ديگه عادت کرده بودم يا وقتم رو با درس خوندن پر ميکردم يا با اسباب بازيهام بازي ميکردم و يا تلويزيون تماشا ميکردم و روزها را ميگذروندم تا اينکه يه روز بالاخره اون اتفاق افتاد.

گويا پدرم بعد از اون تلفن از شرکتش مرخصي ميگيره و برميگرده پاريس اما خونه نمياد و ميره يه هتل يواشکي حرکات مادرم رو زير نظر داشته و تعقيبش ميکرده و بالاخره يه شب سر بزنگاه مچش رو ميگيره.

اون شبه يادمه شنيدم که مادرم از پرستار خواست که کمي ديرتر از خونه ما بره فهميدم که حتما خودشم قراره ديرتر برگرده خونه!البته اکثرا حدود ساعت دوازده يا يک برميگشت ولي حتما اونشب قرار بوده که يه سئانس اضافه خوش بگذرونه!

پدرم از همون اول شب تعقيبش ميکنه و ميبينه که با يکي از دوستاي صميمي خودش رفتن يه سينما و بعدش يه رستوران.

تا اينجاي کار شايد از نظر پدرم اشکالي نداشته اما وقتي بعد از رستوران با همديگه ميرن خونه دوست صميمي پدرم ديگه براش همه چي روشن ميشه!فقط اشتباهي که ميکنه اين بوده که خودش شخصا اقدام ميکنه و يه وکيل يا يه کارآگاه خصوصي استخدام نميکنه که بتونه قانوني مسئله رو حل کنه!

خلاصه اونشب يه مقدار صبر ميکنه و بعدش از در پشتي وارد خونه ميشه و ميبينه بعله!مادرم و دوست پدرم در يه وضعيت بدي هستن!اونم کنترل خودشو از دست ميده و به هر دوشون حمله ميکنه و با يه چيزي هر دوشونو زخمي ميکنه در اثر سر و صدا و شلوغي همسايه ها به پليس خبر ميدن و پليسم پدرم رو دستگير ميکنه.

متاسفانه تو اين فرصت مادرم ودوست خائن پدرم فرصت پيدا ميکنن که صحنه رو درست کنن و مدارک جرم رو از بين ببرن بطوري که وقتي پليس مياد خونه هر دو لباساشونو پوشيده بودن و هيچ مدرکي دليل برکار غير اخلاقي وجود نداشته.

دادگاهشون دو سه ماه طول ميکشه.با شهادتي که من و پرستارم در مورد گردشهاي شبونه مادرم تو دادگاه داديم و دفاع وکيل پدرم و شک بردن دادگاه به حرکات و اعمال زشت مادرم و پاک بودن سابقه پدرم بعد از يه جريمه زنداني شدنش منتفي ميشه اما سرپرستي منو ميدن به مادرم.

به مادرت چرا؟

رکسانا-براي اينکه مدرکي وجود نداشته که مادرم کار غري اخلاقي انجام داده درسته که هيئت منصفه و قاضي خيلي چيزارو فهميده بودن اما چون پدرم نميتونسته چيزي رو ثابت کنه اونام نميتونستن به نفعش راي بدن.

آخه همونکه مادرت اون موقع شب تو خونه يه مرد غريبه بوده خودش مدرکه ديگه!

رکسانا-نه اونا تو دادگاه گفتن که با همديگه يه دوستي ساده داشتن.

بعدش چي شد؟

رکسانا-وکلاي مادر و دوست پدرم به دادگاه گفتن که پدرم تعادل رواني نداره براي همين به اونا صدمه زده.

خب هر مرد ديگه اي ام جاي پدرت بود اينکارو ميکرد داشته از حيثيتش دفاع ميکرده.

رکسانا-نظر دادگاه چيز ديگه اي بود!اونا ميگفتن که اون مرده مادرم رو بزور برده به خونه ش عمل پدرم قابل توجيه بوده اما مادرم با خواست خودش رفته اونجا!و اگر پدرم دلايلي در دست داشته بايد از طريق قانوني عمل ميکرده نه اينکه خودش شخصا قاقدام کنه!در ضمن ميگفتن که اگر به همسرش مشکوک بوده بايد با مراجعه به يه وکيل يا يه آژانس کارآگاهي دلالي محکمي جمع آوري ميکرده و اونموقع ميتونسته عليه مادرم اقدام کنه و قانونم ازش حمايت ميکرده!تازه اون موقعشم فکر ميکردي مادرم رو چيکار ميکردن؟هيچي فقط پدرم ميتونسته سرپرستي منو ازش بگيره و نصف اموالشم بهش نده!همين!اونجا ميگن اگه يه زني به شوهرش يا شوهري به زتش علاقه نداره نبايد تا آخر عمر بشينه و بسوزه و بسازه!اونا معتقدن که آدم يه بار دنيا مياد.

فکر نکنم اين درست باشه.

رکسانا-منم تاييدش نميکنم مگه اينکه اشکالي تو زن يا شوهر باشه.

خب؟

رکسانا-هيچي ديگه اونا از همديگه جدا شدن و نصفه دارايي پدرم ميرسه به مادرم!بعدشم پدرم تحت نظر يه روانپزشک قرار ميگيره و بهش اجازه نميدن تا 2 ماه منو ببينه!تازه بعد 2 ماهم با تاييد روانپزشک و گواهي سلامت عقلش اجازه پيدا ميکرده.

روانپزشک براي چي ديگه؟

رکسانا-خب مادرم تو دادگاه گفته بوده که فقط يه آدم رواني ممکنه دو نفر رو که نشستن و دارن خيلي دوستانه با همديگه صحبت ميکنن مجروح کنه!ببين هامون!اونجا هيچکس حق نداره خودش قانون رو اجرا کنه اونجا يه زن آزاده که مثلا با يه مرد دوستي داشته باشه البته يه دوستي ساده مرد هم همينطور.

بالاخره چي شد؟

رکسانا-چند وقت بعدش خبر رسيد که مادربزرگم فوت کرده و مادرمم از خدا خواسته با من برگشت ايران.سرپرستي منم مجبوري قبول کرد و گرنه اون اهل اين حرفا نبود.

چرا مجبوري؟

رکسانا-چون تو اونجا قاضي عادل و هشياره!هيئت منصفه هشيارن!وکلا تو اونجا قدرت و آزادي عمل دارن!مادرم اگه سرپرستي منو قبول نميکرد تو زحمت مي افتاد و ممکن بود که وکيل پدرم ثابت کنه که شک پدرم درست بوده!اونوقت پولي به مادرم نميرسيد تازه بعد از جريان دادگاهم ديگه نميتونست مثل قبل هر کاري که دلش بخواد بکنه چون فکر ميکرد تحت نظره.

تحت نظر کي؟

رکسانا-وکيل پدرم!اگه ميتونست فقط يه دونه عکس در يه حالت غير اخلاقي ازش بگيره خيلي چيزا عوض ميشد.

در هر صورت مادرم منو برداشت و اومد ايران.حالا من چقدر سختي تو مدرسه کشيدم بماند.

از چه نظر غريبگي ميکردي؟

رکسانا-اصلا!تازه بچه هاي مدرسه انقدر بهم مهربوني ميکردن و هرکدوم دلشون ميخواست باهام دوست بشن که عاشق اينجا و مدرسه شده بودم!چون رنگ پوست و موهام با بقيه فرق داشت و کمي لهجه داشتم به عنوان يه مهمون باهام رفتار ميشد منم لذت ميبردم.

فارسي بلد بودي؟

رکسانا-آره فارسي خوب حرف ميزدم اما نميتونستم بخونم و بنويسم چون تو خونه مادرم همش باهام فارسي صحبت ميکرد.

يه سيگار در آوردم و روشن کرد و گفتم:خب؟

رکسانا-نميخواي بري خونه؟

نه مگه تو خسته شدي؟

رکسانا-نه اصلا فقط ماني خان تو ماشين نشسته ها!

اي واي يادم رفت.

ساعتم رو نگاه کردم 12 شده بود.

رکسانا-برگرديم؟

آره اما وقتي رسيدم خونه بهت تلفن ميکنم که بقيه اش رو برام تعريف کني!فردا دانشگاه داري؟

رکسانا-نه.

پس برگرديم.

رکسانا-هامون!

بله؟

رکسانا-تا اينجا که برا تعريف کردم نسبت بمن چه احساسي پيدا کردي؟

برات فوق العاده ناراحت شدم چون زندگي سختي داشتي.

رکسانا-همين؟

مگه بايد چه احساسي پيدا کنم؟

رکسانا-از اينکه مادرم؟

ارتباطي بتو نداره.

تو چشمام نگاه کرد و خنديد.منم دستشو گرفتم ودوتايي برگشتيم طرف کوچه شون يه خرده که رفتيم گفت:ميتونم بهت تکيه کنم؟

فردا صبح ساعت هشت بود که ديدم پدرم ومادرم اومدن بالا سرم! عموم جريان ديشب رو سر صبحونه بهشون گفته بود. پدرم وقتي مطمئن شد که حالم خوبه، با عموم رفتن شرکت و منم زود جريان رو به مادرم گفتم. بعد از اينکه خوب خنده هاشو کرد، با خيال راحت رفت خونه خودمون. من وماني ام بلند شديم و دوتايي دوش گرفتيم و رفتيم تو حياط خونه ما و صبحونمونو خورديم که بعدش ماني گفت:

بيا يه دقيقه بريم ته حياط خونه ما، باهات کار دارم.

چيکار داري؟

کارت دارم!

خي همينجا بگو! ته حياط براي چي؟

يه نگاه بهم کرد و گفت:

نترس دختر چهارده ساله! من بهت قول شرف مي دم که تا عقدت نکنم، حتي يه ماچ خشک و خالي ام از اون لپ مثل سيب سرخ ات ور نچينم!

زهر مار!

مرتيکه اينجا که نمي شه حرف زد! پاشو بريم!

دوتايي رفتيم ته حياط خونه شون و يه گوشه تکيه مونو داديم به ديوار و نشستيم که ماني دو تا سيگار روشن کرد و گفت:

تو معلوم هست چي کار داري مي کني؟

چي رو؟

همين جريان رکسانا رو ميگم! ديشب ديدم گرمي، چيزي بهت نگفتم اما موضوع داره جدي مي شه!

جدي هس!

همين اش بده ديگه!

بد براي چي؟!

رکسانا مسيحيه! حواست هست؟! اگه مسلمون نشه چي؟! فکر عمو اينا رو کردي؟! اينا نمي ذارن تو يه دختر مسيحي رو بگيري؟! وقتي ام نتونستي باهاش ازدواج کني، هم تو ضربه مي خوري و هم اون! منو اگه مي ببيني، هم ترمه مسلمونه و هم من کارمو با شوخي و جدي پيش مي برم! اما تو نه! از من مي شنوي ازش بگذر!

نمي تونم!

ماني- براي چي؟

دوستش دارم.

تو که تا ديشب ساعت ده، ده و نيم مي گفتي« اي! ازش خوشم مياد!» حالا چطور شد تو اين هفت و هشت ساعت يه مرتبه درخت تناور و با شکوه عشق تو قلبت رشد کرد وشد اندازه چناراي بغل خيابان؟1

خودمم موندم، اصلا نمي فهمم؟!

ماني- اما من مي فهمم! اين وامونده بذر عشق رو اگه کود خوب پاش بدي، يه شبه سه چهار متر رشد مي کنه! اگه کود انساني باشه که ديگه هيچي!

بي تربيت!

ماني- حالا يا بي تربيت يا با تربيت، من بهت گفتم، اين عشق آنتي بيوتيکي که هشت ساعت به هشت ساعته، هيچ سرانجامي نداره! عشقي ام که سرانجامي نداشت بايد چيز کرد بهش! يعني پشت کرد بهش!

خيلي بي ادبي ماني.

دارم حقايق رو لخت و عريان و بدون هيچ پوششي بهت نشون مي دم.

به نظر من عشق خيلي بالاتر از اين حرفاس! من وقتي برم و بشينم با پدر و مادرم صحبت کنم و بهشون بگم که عشق يه چيز آسموني يه و با صداي بلند از عشق حرف بزنم، حتما خودشون درک مي کنن! در مورد عشق که نبايد ته حياط صحبت کرد! عشق اگه پاک باشه بايد کاري کرد که همه بفهمن ش! بايد عشق پاک رو عنوان کرد تا همه بشناسن اش! بايد...

ماني- ببين! داد نزن يه دقيقه تا يه چيزي بهت بگم. به نظر من صلاح اينه که عشق رو با صداي آروم آروم و زير لب صدا کني و مثل بادبادک هواشم نکني که همه ببينن اش! اينطوري بهتره!

يعني از همه پنهونش کنم؟!

ماني- نخير! ببر بذارش نمايشگاه بين المللي که همه بيان بازديدش!

زدم زير خنده که گفت:

مرد حسابي مگه چيز تو کله ات خورده! اگه اين عشق رو عنوان کني، از يه طرف کليساي ارامنه و از يه طرفم اقوام مسلمونت قيامت به پا مي کنن! مي خواي جنگ صليبي راه بندازي؟!

پس چيکار کنم آخه؟!

ماني- اگر از من مي پرسيي، مي گم از اين دختر بگذر.

گفتم که نمي شه.

حالا که نمي شه،پس فعلا صداشو درنيار تا ببينيم چي پيش مياد. شايد به اميد خدا، همونطور که خودش گفته، يه ايدزي، چيزي داشته باشه و مسئله خود به خود منتفي بشه بره پي کارش.

يعني تو کمکم نمي کني؟!

ماني- چي کار کنم؟! برم دست به دامن پاپ بشم؟1 حالا شانس آوردي که اگه مسيحيا مسلمون بشن براشون حکم قتل صادر نمي شه!

ماني تو حال منو نمي فهمي! به جون تو خيلي دوستش دارم.

به جون عمه ات، مرتيکه تو تا پريروز به اين دختره نگاه نمي کردي.

براي همين نگاه نمي کردم ديگه. مي ترسيدم عاشقش بشم.

ماني- خوب الحمدلله که نگاه نکردي و عاشقم نشدي.

د نيگا کردم ديگه!

ماني- غلط کردي کرتيکه چشم چرون هرزه! چه آدماي بي شرفي تو دنيا پيدا ميشن آ! همه شون چشم شون دنبال دختراي مردمه!

واقعا نامردي ماني!

ماني- بابا هنوز چيزي نشده که من کمکت کنم!

پس کمکم مي کني!؟

آره بابا!آره! فعلا پاشو لباسات رو عوض کن بريم که ترمه منتظره!

پس رکسانا چي ميشه؟

به گور پدر رکسانا! صبح نوبت منه ديگه! ديشب نوبت تو بود.

خيلي خوب بابا، الان حاضر ميشم.

اون رفت خونه خودشون و منم رفتم اتاقم و لباسامو عوض کردمو اومدم بيرون که ديدم ماني ماشين رو روشن کرده. رفتم سوار شدم و حرکت کرديم. سه ربع بعد جلو خونه ترمه بوديم.

ماني از پايين زنگ زد که ترمه جواب داد و گفت که داره مياد پايين و ماني ام اومد طرف ماشين وگفت:

ببين راستي! موبايلت تو داشپورته!

پس ترمه چي؟

واسش يکي خريدم.

از تو داشپورت موبايلمو برداشتم که ترمه در خونه رو وا کرد و اومد بيرون. منم پياده شدم و با همديگه سلام و احوالپرسي کرديم و سه تايي سوار شديم و حر کت کرديم که ترمه گفت:

او...! ماني ديوونه! چرا ديشب بهم زنگ نزدي؟

ماني- اين چه طرز حرف زدنه؟ حداقل از اين هامون و رکسانا ياد بگير. اينا تا بههمديگه مي رسن انقدر مودبانه حرف مي زنن و هي از همديگه معذرت مي خوان! اونوقت تو نرسيده به من فش مي دي؟!

ترمه- هامون و رکسانا از همديگه معذرت مي خوان؟! چرا؟!

ماني- حالا سر هر چيش مهم نيس. مهم نفس قضيه اس. ببين! اول اين به اون ميگه معذرت مي خوام. بعد اون به اين ميگه : نه! من معذرت مي خوام. بعد اين به اون ميگه: نه، نه، من معذرت مي خوام. بعد اون به اين ميگه: اصلا، اصلا من بايد معذرت بخوام. بعد هر دو يه خنده شيرين مي کنن و به همديگه مي گن: چطوره هر دو از همديگه معذرت بخوايم؟! بعد شروع مي کنن تند و تند از همديگه معذرت مي خوان.

ترمه- اون وقت بعدش چي کار مي کنن؟

ماني- هيچي ديگه، هر دو راضي و خوشحال از عذر خواهي خودشون، از همديگه جدا مي شن.

ترمه- اصلا معلوم هس چي ميگي؟ هامون خان خودتون بگين. اين جريان عذر خواهي چيه؟

داره چرت و پرت ميگه.

ماني- اين عاشق رکسانا شده و مي خواد عشقش رو مثل بادبادک هوا کنه تا همه بشناسن

اش.

ترمه- چرا؟

ماني- تبليغات جديده ديگه.

ترمه- واي خدا. چه عالي! رکسانا چي؟

ماني- با دست پيش مي کشه و با پا پس مي زنه!

ترمه- يعني چي؟

ماني- مي آد جلو اين طفل معصوم ساده و ادا اطوار در مي آره که اين عاشقش بشه و بعدش انگار که مي گه که يه مرض پرضي داره که نمي تونه زن اين بشه.

ترمه يه جيغ کشيد و گفت:

مگه هامون ازش تقاضاي ازدواج کرده؟

ماني- پس چي؟ هاپو اهل خانه و خانواده!

زهر مار!

ترمه- واي! باورم نمي شه. چقدر عالي! من هر کاري بتونم براتون مي کنم به خدا.

ماني- شما اگه خيلي کار مي کني يه کار واسه خدت بکن.

ترمه- واسه خودم چيکار کنم؟

ماني- هيچي، اما حواست باشه من ممکنه هر لحظه «تو» بزنم.

ترمه- تو «تو» بزني؟! چه از خود راضي! مي دوني من الان چقدر خواستگار دارم؟

ماني- ا...؟! ترب ام رفت جزو ميوه ها؟!

تا اينوگفت ترمه از پشت با کيفشمحکم زد تو سر ماني! ماني ام همونجا گرفت يه گوشه خيابون وايساد و از ماشين پياده شد و از لاي در به ترمه گفت:

اين دفعه دومت بود که اين کارو کردي!

ترمه- آخه تو حرف بي تربيتي زدي.

ماني- حالا من ميذارم و ميرم تا ياد بگيري که به مربي خودت حمله نکني!

اينو گفت و در ماشين رو بست و رفت ه داد ترمه بلند شد!

سگ خودتي!

بعد برگشت يه نگاه به من کرد و گفت:

خيلي لوس واز خود متشکره.

برگشتم طرف ماني که ديدم يه سيگار روشن کرد و گذاشت گوشه لب اش و دستاشو کرد تو جيب اش و گوشه خيابون واستاد!

ترمه- اونقدر واسته تا علف زير پاش سبز بشه!

درست پنج دقيقه نگذشته بود که يه پژو 206 که دو تا دختر سوارش بودند اومدن و از جلوش رد شدن و پنجاه متر جلوتر زدن رو ترمز و يه خرده دنده عقب گگرفتن و تا رسيدن جلو ماني، شيشه رو کشيدن پايين و شروع کردن باهاش حرف زدن که ديگه ترمه معطل نکرد و در ماشين رو وا کرد و از همونجا داد زد و گفت: ماني،ماني

ماني برگشت طرفش که گفت:

بيا لوس نشو ديرم شده.

ماني روش رو کرد به دخترا که ترمه پياده شد و رفت طرف ماني و تا رسيد بهش، پژوئه گاز داد و رفت. بعدش يهخورده ترمه با ماني صحبت کرد و بعدم دستش را گرفت و کشيد و آورد طرف ماشين و دوتايي سوار شدن که ترمه گفت:

آقا حرف بد زده تازه بايد نازشم بکشيم.

ماني- توام که هيچ کار نکردي.

ترمه- نه چيکارت کردم؟

ماني- من بودم که با کيف زدم تو سر تو؟

ترمه- دختر عمه اتم! چه عيبي داره؟!

ماني- چون دختر عمه مني، اجازه داري هر وقت تو جواب دادن کم آوردي با اون کيف سنگين ات بزني تو سر پسر دايي ات؟ چه کيفي ام هست؟! عين چمدون مي مونه. مي خوره ت سر و جلو چشم آدم سياهي مي ره. توش چيه؟ کباده زورخونه توش گذاشتي؟

ترمه- اصلا اين کيف من وزن داره؟

ماني- آره به خدا.

ترمه- چهار تا وسايل آرايش چقدر وزنشه؟

ماني- بستگي داره! اگه وسايل آرايش مربوط باشه به دختر زشتي مثل تو که مجبوره به وسيله انواع و اقسام رنگ ها و کرم ها و پودرها و سايه ها و چي و چي و چي، چهره اش رو قابل تحمل کنه، حتما سنگين مي شه ديگه.

ترمه- يکي ديگه مي زنم تو سرت ها!

ماني- بزني ديگه ماني رو نمي بيني.

ترمه- جدي اگه بزنم مي ذاري ميري؟

ماني- اگهتنها دختر روي زمين باشي، اگر از خوشگلي ات ونوس جلوات خجالت بکشه، اگر از زيبايي و خوش اندامي افروديت باشي، ديگه منو نمي بيني. نيگا به اين خنده ها و شوخي هام نکن. من سگي ام که فقط بولداگ حريفمه؟!

ترمه- پس چيکارت کنم وقتي اين حرفا رو بهم مي زني؟

ماني- خب جوابم رو بده.

يه مرتبه ماني يه داد کشيد! برگشتم ديدم ترمه بازوش رو وشگون گرفته!

ترمه- هامون خان رکسانا چه بيماري داره؟!

ماني- مثل تو هاره.

خيلي بي ادبي ماني.

ترمه- واقعا که!

رکسانا هيچ بيماري نداره.اين چرت و پرت ميگه.

ترمه- دختر خيلي خوشگلي يه ها! قبل از من، تهيه کننده به اون پيشنهاد بازي داد اما نمي دونم چرا قبول نکرد.

ماني- امروز چقدر کارت طول ميکشه؟

ترمه- با خداس!

ماني- پس ما ترو مي رسونيم اونجا و ميريم. هر وقت کارت داشت تموم مي شد، يه زنگ بهم بزن بيام دنبالت.

ترمه- شما غلط مي کني ميري، همونجا پيش من هستي تا کارم تموم بشه.

ماني- يعني اينقدر دوستم داري؟! اين خيلي بده ها! يعني خودت اذيت مي شي! سعي کن احساساتت رو کنترل کني.

ترمه- واقعا قربون عمه ات بري ماني.

خلاصه تا همون خونه که توش فيلمبرداري مي شد، ماني سربسر ترمه مي گذاشت و من مي خنديدم. يکي اين مي گفت، يکي اون مي گفت.

تقريبا نيم ساعت بعد رسيديم. من و ترمه پياده شديم و ماني رفت که ماشين رو پارک کنه. همونجور که اونجا واستاده بودم يه مرتبه ترمه بازوي منو گرفت و گفت:

هامون خان تا ماني نيومده يه چيزي ازتون مي خواستم بپرسم. يعني مي خاستم باهاتون مشورت کنم. راستش نمي دونم چرا خيلي به شما اعتماد دارم.مثل برادر بزرگترم مي مونين.

طوري شده؟

ترمه- مي خواستم ازتون بپرسم که ماني واقعا منو دوست داره؟

شماچي؟ واقعا دوستش دارين؟

يه مرتبه يه خنده رو لب هاش نشست و گفت:

مگه ميشه يه دختر اين ويوونه رو ببينه و دوستش نداشته باشه! بااون حرفهايي که مي زنه و کارايي که مي کنه.

فقط به خاطر همين.

نه! خوب ماني هم خوش قيافه اس و هم خوش تيپ و خوش هيکل! راستش رو بگم من خيلي دوستش دارم اما مي ترسم!

براي چي؟

ترمه- نمي دونم! همه اش فکر مي کنم چون عمه اش ازش خواسته، اونم اومده طرف من! يا اينکهچون هنرپيشه هستم....

اصلا اين طوري نيست. من فکر مي کنم اونم شما رو خيلي دوست داره.

ترمه- آخه ببين چه چيزايي بهم ميگه!

از همون چيزايي که ميگه مي فهمم!

ترمه-چطور مگه؟

آخه ماني با هيچکس اينطوري حرف نمي زنه، معمولا هميشه ازشون تعريف ميکنه و خيلي مودبانه رفتار مي کنه.

ترمه- يعني اين دليل دوست داشتن شه!

فکر مي کنم.

ترمه- عجب ديوونه ايه.

داره مي آد!

ماني داشت از دور مي آمد و ما رو نگاهمي کرد و تا يه خورده نزديک شد بلند گفت:

ايشالا هر کي پشت سر من ازم بد ميگه امشب سوسک بيافته تو تنش.

ترمه- پشت سر تو حرف نمي زدم.

ماني- گوش چپ ام زنگ زد. فهميدم داري ازم بد ميگي، الهي امشب تا ميري بخوابي، يه موش گنده زشت تو رختخوابت باشه و يه گاز مجکم ازت بگيره!

ترمه يه مرتبه اشک تو چشماش جمع شد و گفت:

خيلي از دستم ناراحتي ماني؟

ماني ام تا ديد ترمه واقعا ناراحت شده گفت:

موشه غلط کرده بياد طرف تو، پدرشو درمي آرم. اصلا يه گربه مي خرم و مي دم بهت، ولش بدي تو خونه ات که همه موش آرو بگيره و بخوره و هلاک شون کنه! گريه نکن قربون اوناشکت برم، غلط کردم! عجب خري ام من، الهي زبونم سرطان بگيره که اختيارش دست خودم نيست. حالا که ناراحتت کردم، چشمم کور ميشه و يه کادوي خوشگل برات ميگيرم که از دلت دربياد! اصلا چرا موکول کنم به آينده؟! همين الان يه کادو بهت مي دم. آن! آن!

بعد دست کرد تو جيب اش و يه بسته کوچيک کادو شده درآورد و گرفت جلو ترمه و گفت:

ببين! من همه چيز رو از قبل پيش بيني مي کنم. بفرمايين. قابل شما رو نداره! کوفتتون بشه! يعني مباکت باشه!

ترمه يه نگاه به ماني کرد و بعد زد زير خنده وبسته رو ازش گرفت و وا کرد و يه مرتبه يه جيغ آرومکشيد. ماني براش يه انگشتر خيلي خوشگل گرفته بود که يه نگين درشت وسط اش بود.

ترمه- اصله؟

ماني- دست شما درد نکنه.

ترمه- خريديش؟

ماني- به قيافه من مي خوره دزد باشم؟

ترمه- يعني براي من خريديش؟ يعني منظور خاصي داشتي؟!

ماني- آره بابا، من اصلا همه کارام با منظوره! بده به من ببينم.

بعد انگشتر رو از تو بسته درآورد و کرد تو انگشت ترمه و گفت:

از اين لحظه به بعد تو نامزد مني! حالا کي اين بابام بياد خواستگاريت خدا مي دونه.

نمي دونم يه مرتبه چرا انقدر خوشحال شدم که زدم زير خنده!

ماني- زهرمار! اين خنده چه وقتيه؟

خيلي خوشحالم ماني، بهتون تبريک مي گم، ايشالا خوشبخت بشين!

دوباره خنديدم.

ماني- خيلي ممنون.

بايد يه جشن بگيريم!همين امشب!

دوباره خنديدم که ماني گفت:

رو آب مرده شور خونه بخندي. همه دارن نيگا مي کنن. جلو خودتو بگير.

دست خودم نيس به جون تو.ماني- بابا بريم تو خونه آبرومون رفت! جاي اينکه اين دختره خوشحال بشه و ذوق کنه، اين مرتيکه داره غش مي کنه و ريسه مي ره!

ترمه- ببين ماني! اين انگشترو خريدي و دستم کردي، دستت درد نکنه اما پدرت کي قراره بياد خواستگاري؟

ماني- امسال، سال ديگه، دو سال ديگه، سه سال ديگه! خدا مي دونه! اما تو اصلا ناراحت نباش ها! ما کارمونو مي کنيم! حالا هر وقت بابا وقت کرد اومد، فدمش رو چشم. نيومدم ما چيزي رو از دست نداديم! چطوره!

ترمه يه نگاه بهش کرد و بعد جعبه انگشتر رو انداخت رو زمين و گفت:

برو گم شو! اصلا لازم نکرده ازم خواستگاري کني! اينم نمي خوام!

ماني- يعني جعبه شو نمي خواي؟

ترمه- اصلا مي فهمي جلو هامو چه چرت و پرت هايي مي گي؟

ماني- چيزي نگفتم که؟

ترمه- مي فهمي معني حرفت چيه؟

ماني- يعني مي گم ما دو تا فعل نامزد هستيم تا بابام رسما بياد جلو! مگه حرف بدي زدک؟

ترمه- آهان، اينو از اول مي گفتي!

ماني- حالا اگه اينجوري دوست نداري، انگشترو بدم دست صاحبش.

ترمه- مگه اينو از کسي گرفتي؟

ماني- نه!

ترمه- پس از کجا آورديش؟

ماني- بابا به پير به پيغمبر خريدمش!

ترمه- پس صاحبش کيه؟

ماني- يه دختر از تو خوشگل تر که شرايط منو قبول کنه.

ديدم الانه اش که دوباره ترمه با کيف اش بزنه تو سر ماني! زود گفتم:

بابا دير شد. بيايين بريم خونه. ماني تو ام اينقدر ترمه خانم رو اذيت نکن! تو شوخي مي کني، ايشون باور مي کنن.

ماني اومد يه چيزي بگه که ترمه محکم با پاش زد تو ساق پاي ماني. همچين محکم زد که ماني يه آخ بلند گفت و ساق پاش رو گرفت تو دستش و نشست رو زمين و همونجور که با دست مي ماليدش گفت:

الهي پات چلاق بشه ترمه! لعنت به مرده و زنده اش اگه ترو بگيره دختره وحشي. دلم ضعف رفت بخدا! عجب آدم سنگدليه اين!

ترمه- دلم خنک شد.

ماني- مرده شور اون دلت رو ببرن! ايشالا سدر و کافور خنک اش کنه. عجب پاي پر قوتي داره! عينپاي علي دايي مي مونه.

ترمه- ديگه از اين چرت و پرت ها بهم نگي ها! بلند شو بريم تو!

ماني- برو دختر که الهي جاي اون پات، پاي مصنوعي ببينم. اگه مي دونستم اينقدر وحشي اي، کوفتم برات نمي خريدم. انگشترمو پس بده!

ترمه- اين انگشتر ديگه مال منه! مگه اين انگشت امو ببري تا بتوني درش بياري!

ماني- اگه شده دونه دونه انگشتاتو بجوئم، درش مي آرم. ترو خدا هنر پيشه مملکت مارو باش. هم گاز مي گيره! هم لگد مي ززنه! هم با اون چمدون سيارش تو سر ادم مي زنه! اون وقت ميگه شما بيايين مواظب من باشين. مواظب چي ات باشيم؟! تو خودت شصت از ما رو مواظبت مي کني! نيگا کن ترو خدا! پام اندازه يه گردو باد کرد اومد بالا! مرده شور اون کفشهاي نوک تيزت رو ببرن. اي عمه خانم تو اون روح ات صلوات!ببين ما رو گير چه دختر وحشي انداختي! اصلا آدم وقتي پيش اينه، تامين جاني نداره. پاهاش عين پاهاي مارادوناس. پام از گير رفت بخدا.

ترمه- پاشو خوددتو لوس نکن! اصلا محکم نزدم.

ماني- پس اگهمحکم مي زدي پس چي مي شد. تو چرا هنر پيشه شدي؟! بيا ببرمت تو يکي از تيم آي استقلال پرسپوليس ثبت نامت کنم پنالتي آرو تو بزن! هامون جون زنگ بزن اورژانس تهران يه صندلي چرخ دار برام بفرستن.

حالا من دارم مي خندم و اينم هي داره اينارو ميگه!

ترمه- پاشو ماني زشته!

زشته چيه؟ مي گم نمي تونم از جام تکون بخورم.

ترمه- دروغ نگو. من اونطوري محکم نزدم،تازه من اونقدر بدنم ظريفه که نمي تونم اونطوري که تو ميگي محکم لگد بزنم.

ماني- نمي توني مجکم بزني؟ اين لگد رو اگه تو فوتبال به کسي مي زدي و داور برات دست به کارت مي شد حناق گرفته! اين عمه مي دونست اين چه دختر سرکشي يه و مثلا ما رو فرستاده رامش کنيم. هامون جون تو يف اينو بگرد ببين چاقويي چيزي توش نباشه.

پاشو خجالت بکش پسر!!

ماني- ميگم به ارواح خاک مادرم نمي تونم.

جلوش نشستم و شلوارش رو دادم بالا و جورابش رو کشيدم پايين که ديدم راست ميگه طفلک. پاش اندازه يه گردو باد کرده بود. حالا هم براش ناراحت شدم و هم خنده امگرفته بود.

خب چرا سربسرش مي ذاري که اين بلا رو سرت بياره؟!

ماني- خدا شاهده من تا حالا دختر مثل اين جونور نديدم. اون دفعه تو خونشون به شوخي گفتم من به خاطر خواهش عمه اومدم سراغش که يه مرتبه ماهي تابهرو همچين پرت کرد طرفم که اگه سرمو ندزديده بودم مغزم پخش شده بود کف آشپزخونه. عين اين کامانو هاست. فيلم رمبو رو ديدي؟؟ فتوکپي رمبوئه. فقط تو کاري که مي کني اينه که نم ذاري طرف من بياد.چون آمادگي ندارم و حتما به دستش کشته مي شم. ببين الان چه وقتي يه بهت گفتم هامون. من اگه با اين نامزد بشم تا عقد نمي کشم. حتما تو دوران نامزدي يه بلايي سرم مياره.

تومه اومد پشت سر من و گفت:

راست مي گه هامون خان؟

بعد سرک کشيد و تا چشمش افتاد به پاي ماني که يه مرتبه رنگش پريد و گفت:

واي! چرا اينجوري شد پات؟! بخدا نمي خواستم محکم بزنم!

من از جام بلند شدم و اون نشست جلوماني و همونجور که به پاش نگاه مي کرد گفت:

ايشالا پام بشکنه! ببخش ترو خدا.

ماني ام خودشو مثل بچه لوس کرد و گفت:

نمي خوام، نمي خوام.

ترمه- غلط کردم! ايشالا پام چلاق بشه.

نمي خوام، نمي خوام.

بخدا نفهميدم ماني جون. بيا توام يه لگد بزن به پام.

نمي خوام، نمي خوام.

بيا تکيه ات رو بده به من، بريم تو برات مرکورکروم بزنم.

نمي خوام، نمي خوام.

واي خدا مرگم بده، ببين چي شد پاش! عجب بي شعوري ام من.

نمي خوام، نمي خوام.

-زهر مار نمي خوام، نمي خوام. بلند شو خرس گنده خجالت بکش.

نمي خوام، بتو چه؟! پاي خودمه.

ترمه- باشه قربونت برم! ديگه از اين به بعد هر چي تو گفتي همونه.

ماني- ديگه کتک ام نمي زني!

ترمه- نه! غلط مي کنم.

ماني- اگهبزني ميرم بابامو ميارم آ!

ترمه- باشه، بيار.

ماني- بابام خيلي پر زوره ها، انقدر گنده اش! اندازه من و هامون رو هم.

من و ترمه مرده بوديم از خنده که جورابش رو کشيد بالا و گفت:

تازه بايد برام يه جوراب نو هم بخري.

ترمه شروع کرد خاک شلوارش رو تکوندن و گفت:

باشه، اصلا برات يهشلوار نو مي خرم.

ماني- باشه! منم اين شلوار کهنه مو مي دم به هامون بپوشه باهاش بره يش رکسانا نامزد بازي.

ماني بلند شو، زشته بخدا.

رفتم جلو زير بغلش رو بگيرم بلند شه که هل ام داد عقب و گفت:

ترو نمي خوام، ترمه رو مي خوام.

به درک، مرده شورتو ببرن!

ترمه با خنده کمک کرد تا از جاش بلند شد و شلون شلون راه افتاد طرف در خونه و همونجور که شل مي زد شروع کردبه خوندن!

ماني- شل بي کتاب، رفته به جنگ، خورده تفنگ، موشالا به جونش! موشالا به جونش!شلون شلون، از تو حموم، تا سر شوم، واسه ديدار يار مهربون، اومده بيرون، تا لب بوم موشالا به جونش! موشالا به جونش!

اينا رو مي خوند و همچنين مخصوصا شل مي زد و راه مي رفت مصل اينکه داره قر مي ده و مي ره.

من و ترمه واستاده بوديم و مي خنديديم که رسيد جلو در و برگشت و گفت:

بيايين ديگه!

ماني تو خجالت نمي کشي؟! به خدا هرکي رد مي شه، نگات مي کنه و مي خنده!

ماني- بده مردم را شاد کنم؟ يه کدومتون بيايين زنگ بزنين از پا افتادم.

ترمه رفت جلو و زنگ زد و يه خرده بعد در رو واکردن و سه تايي رفتيم تو خونه و رفتيم تو حياط و از حياط رد شديم و از پله ها رفتيم بالا و رفتيم تو خونه و با همه سلام و احوالپرسسي کرديم و ترمه به يه نفر گفت که دو صندلي و چايي براي ما بياره و خودش رفت تو اتاق گريم و يهخ رده بعد با يه شيشه مرکورکروم و پنبه برگشت و شلوار ماني رو زد بالا و يه خرده براش زد و با چسب زخم روش رو بست و گفت:

شماها همين جا باشين تا من برم لباسامو عوض کنم.

بعدش رفت تو اتاق گريم و بيست دقيقه نيم ساعت بعد، گريم کرده و لباس عوش کرده برگشت و اومد جلو ماني و گفت:

پات بهتره؟

ماني- آره، چقدر امروز کار دارين؟

ترمه- نمي دونم.

ماني- زود تمومش کن بريم.

ترمه- اگه ناراحتي همين الان بريم.

ماني- نه، کارترو بکن.

يه خنده اي بهماني کرد و گفت:

عوضش شب شام مهمون مني!

بعدش رفت پيش کارگردان که منتظرش بود و يه خردهبا همديگه صحبت کردن و بعدش کارگردان با بقيه صحبت کرد و يه ربع بعد همه آماده شدن. خونه دوبلکس بود و ترمه از پله ها رفت بالا، طبقه دوم و همه ساکت شدن و کارگردان حرکت داد و ترمه آروم از پله ها اومد پايين و رفت تو سالن و رفت سر يه کمدو بعدش اين ور و اون ور رو نگاه کرد و وقتي ديد کسي اونجا نيس، از تو جيب اش يه کليد درآورد و در کمد رو يواش باز کرد و شروع کرد تشو رو گشتن و يه خورده بعد يه مرتبه يه جيغ کوتاه کشيد. و يه چيز شبيه هفت تير رو از تو کمد بيرون کشيد و يه خرده نگاهش کرد و بعد با عصبانيت انداختش تو کمد و در کمد رو قفل کرد. بعدش همونجا نشست و سرش رو گرفت تو دستش و يه مرتبه زد زير گريه که کارگردان کات داد.

بعدش دوباره رفت تو اتاق گريم و يه ربع بعد با يه لباس ديگه برگشت و رفت نشست رويه مبل تو سالن. دوباره همه ساکت شدن و کارگردان حرکت داد.جريانم اينجوري بود که ترمه نشسته بود و ماهواره تماشا ميکرد. دوربين مخصوصا يه صحنه از تلويزيون گرفت. يه صحنه که دخترا با بيکي ني مي اومدن و مي رفتن! البته خيلي کوتاه فيلم برداري کرد.

بعدش يه مرتبه تلفن زنگ مي زنه و ترمه جواب مي ده:

الو! بفرمائين.

سلام و زهرمار، برو گمشو.

غلط کردي، تا حالا سه بار زنگ زدم. دوبارش که نبودي يه بارشم شوهرت خنه بود و گفتي بهم زنگ مي زني!

خوبم، چه خبر!

نه، نيس! بيرونه. چطور مگه؟

چي؟!

بلندتر بگو!

کجا؟!

جلو دانشگاه؟!

با موتور؟ موتور براي چي؟!

اشتباه نمي کني؟!

مطمئني؟!

يه مرتبه کارگردان کات داد و رفت جلو به ترمه گفت:

يه خورده هيجان تون کمه! ببين! اين دوستتون داره در مورد شوهرتون حرف مي زنه. شوهري که تا حالا فکر مي کردينتو کار صادرات و وارداته! حالا تازه دارين مي فهمين شغل واقعي اش چيه! کارشم طوريهکه شما ازش نفرت دارين. خب بايد خيلي ناراحت و مضطرب بشين وقتي دوستتون اين خبر رو بهتون ميده که مثلا شوهرتونو فلان جا ديده. متوجه شدين!

ترمه- ديالوگ رو چي کار کنم؟ درست مثل همين بگم؟

کارگردان- حالا يه خورده اين ور و اون ور شد عيبي نداره.

کارگردان برگشت سرجاش و جرکت داد. اون صحنه هاي ماهواره و تلويزيون دوباره تکرار شد و بعد تلفن زنگ زد و ترمه جواب داد:

الو! بفرمائين!

سلام و زهرمار، برو گمشو.

غلط کردي، تا حالا سه بار زنگ زدم. دوبارش که نبودي يه بارشم شوهرت خنه بود و گفتي بهم زنگ مي زني!

خوبم، چه خبر!

نه، نيس! بيرونه. چطور مگه؟

چي؟!

بلندتر بگو!

کجا؟!

جلو دانشگاه؟!

با موتور؟ موتور براي چي؟!

اشتباه نمي کني؟!

مطمئني؟!

نه!

نه!

مي گم نه، نمي غهمي!

اين حرفا چيه؟!

زده به کله ات نوشين؟! حرف دهن ات رو بفهم!

خفه شو! اينا همه اش از حسوديته! مي دونم کجات مي سوزه!

گم شو کثافت! خفه شو آشغال!

بعد گوشي را محکم زد رو تلفن و بعدشم تلفن و سيم شو همه رو از جا بلند کرد و پرت کرد يه طرف! بلافاصله هنرپيشه کات داد. تو همين موقع، همون هنرپيشه جوون در رو وا کرد و اومد تو و اومد طرف من و ماني و با همديگه سلام و احوالپرسي کرديم که کارگردان بهش گفت:

اگه زودتر گريم کنين سکانس بعد رو برداشت مي کنيم.

هنرپيشه رفت تو يه اتاق و کمي بعد برگشت. يه ريش نازک براش گذاشته بودند و لباساشم عوش کرده بود.

ترمه ام رفت و لباساشو عوش کرد و برگشتو نشست جلو تلويزيون. هنرپيشه هه رفت طبقه بالا و کارگردانم از همه خواست که ساکت باشن و بعدش حرکت داد.

ترمه در حالي که خيلي ناراحت بود داشت ماهواره تماشا مي کرد که هنرپيشه هه از پله ها اومد پايين و رفت طرفش و همونجور که چشمش به تلويزيون بود گفت:

پارازيت اش قطع شد؟

دوربين يه لحظه رفت رو صحنه تلويزيون و برگشت! بعدش هنرپيشه هه نشست جلو تلويزيون و مشغول تماشا کردن شد و يه لحظه بعد ترمه از جاش بلند شد و رفت طرف در ساختمان که کارگردان کات داد و همه شروع کردن به کف زدن.

کارگردان اومد جلو ترمه گفت:

عالي بود خانم! اگهسکانس بعدي رو هم همينجور بگيريم خيلي جلو افتاديم.

ترمه اومد پيش ما و به ماني گفت:

درد پات کم شد؟

ماني- آره! خيلي خوب بازي کردي آ!

ترمه- مرسي عزيزم.

ماني- چه باهام خوب شدي.

ترمه انگشتش رو که توش انگشتر بود نشون داد و گفت:

همه اش به خاطر اينه عزيزم.

ماني- هامون تو شاهد باش و ببين که از خود درخته! من ساکت و با ادب يه جا نشستم اما خودش مياد و منو انگولک مي کنه.

ترمه- آخه تو تا شيطوني نکني با نمک نمي شي.

-ترمه خانم آخر داستان چي ميشه؟

ترمه- درست معلوم نيست! شايد اصلا عوضش کنن.

-چرا؟!

ترمه- الا فهميدم! انگار ممکنه واسش مجوز ندن.

-براي چي؟1

ترمه- مي گم داستان منطبق با واقعيت نيست.

ماني- خب راست مي گن؟

ترمه- چرا؟

ماني- بايد هنرپيشه مرد رو عوض کنن تا بهش مجوز بدن!

ترمه- اونو براي چي عوض کنن؟ اتفاقا خوب بازي مي کنه!

ماني- براي همين ام ميگم! پسره آدم حسابيه! با تو جور درنمياد!

ترمه- يه لگد ديگه مي زنم به اون پات آ!

-حالا چي کار مي خوان بکنن؟

ترمه- احتمالا يه قسمت هايي رو سانسور مي کنن.

-اينکه ديگه به درد نمي خوره.

ماني- يه قسمت سانسور بشه ايرادي نداره.

سانسور کلا چيز بديه!

ماني- قسمت هاي ناجور فيلم رو مي زنن!

-قسمت ناجور نداره که، کجاهاش رو بزنن؟!

ماني- قسمت هايي که ترمه وارد صحنه ميشه!بچه هاي مردم که گناه نکردن قيافه هاي ترسناک رو ببينن!

ترمه- خدا از ته دلت بشنوه.

ماني نگاهش کرد و خنديد:

همون خنده ات جواب منو داد.

ماني- حالا برو زودتر تمومش کن گرسنه مون شد.

ترمه- بايد وسايل رو ببرن تو حياط. ماني اونقدر دلم مي خواد با تو توي يه فيلم بازي کنم.

ماني- منم خيلي دلم مي خواد اما نمي شه.

ترمه- چرا؟!

ماني- آخه من فيلم هاي ترسناک دوست ندارم.

ترمه- اينم خدا از ته دلت بشنوه. حالا جدي اصلا دوست نداري هنرپيشه بشي؟!

ماني- چرا اما تو يه فيلم که سناريوش مورد علاقه ام باشه.

ترمه- چه جور نقشهايي دوست داري؟

من دوست دارم نقش يه جوون پليد و ديو سيرت رو بازي کنم که دختراي معصوم رو قول ميزنه و از راه بدر مي کنه و بعدش پليس تعقيب اش مي کنه و اونم از کشور خارج مي شه و مي ره مثلا اروپا و دوباره همون جا همين کارو ادامه ميده و بعدش پليس اونجا مي افته دنبالش و اونم از اين کشور اروپايي ميره اون کشور و از اون کشور به اون يکي و از اون يکي به يکي ديگه و خلاصه تا آخر فيلم موضوع همين باشه!

ترمه هميجوري نگاش کرد!

ماني- البته اين فيلم جنبه آموزنده داره که دختر خانما آگاه بشن و بعدش ديگه گول آدماي پليدي مثل منو نخورن. ولي اين فيلم هزينه اش خيلي ميره بالا البته براي اعتلاي فرهنگ لازمه. يعني حداقل صد، صد و پنجاه، شصت ها هنرپيشه زن تو اين فيلم بايد بازي کنن.

ترمه- همه اش! اگه يه وقت فکر مي کني کمه، ميشه سناريو رو عوض کرد و رسوندش به دويست سيصد تا ها!

ماني- نه بابا! همون آينده صد و بيست تا دختر فريب خورده براي عبرت بقيه دختر خانما کافبه! فکر کنم بعد از اينکه صد و بيست بار اينجور عاقبت آرو ديدن ديگه جواب سلام هيچ مرد پليدي رو هم ندن.

ترمه- اونوقت فيلم بعدي ات چي باشه خوبه؟

ماني- مرد چهار زنه! مردي براي تمام فصول! يک مرد و يک شهر، سفر به سياره زنان، مرد زميني، زنان ونوسي! همينا رو هم برسيم فيلم برداري کنيم خودش خيلي کاره!

ترمه- نه! يه فيلم ديگه بازي کني بد نيست؟!

ماني- چه فيلمي؟

ترمه- زندگي پس از مرگ!

ماني- باشه، چه عيبي داره. اونجا که برم، مي رم تو بهشت و با حورياي بهشتي فيلم تولدت مبارک رو بازي مي کنم.

ترمه- اگر بردنت جهنم چي؟

ماني- فيلم شب نشيني در جهنم رو بازي مي کنيم. ببين، خيالت از بابت من راحت باشه. منو اگه تو قطب شمال هم ببرن، يه کاري مي کنم که بهم بد نگذره.

ترمه- ديگه چاخان نکن. اونجا جز يخ و برف چيزي پيدا نمي شه که.

ماني- چرا! شنيدم ميگن خرس ماده خيلي اهل خونه و زندگيه! واسه من چه فرقي مي کنه! چه تو چه خرس.

ترمه- ايشالا اون زبونت رو مار بزنه که اينقدر حاضر جواب نباشي.

ماني- اگه مارش ماده بود عيبي نداره.

ترمه اومد يه چيزي بگه که کارگدان صداش کرد.

ترمه- پاشين بريم تو حياط. يه صحنه هم اونجا بايد بگيريم.

سه تايي راه افتاديم طرف حياط. تمام وسايل رو برده بودند اونجا. من و ماني ام رفتيم يه گوشه واستاديم که يه خرده بعد فيلم برداري شروع شد.

ترمه همانطور که از پله ها مي اومد پايين، از تو جيب اش يه موبايل درآورد و يه شماره گرفت و از ساختمون دور شد.

الو! نوشين!

اين حرفارو بذار کنار، عصباني بودم، يه چيز بهت گفتم.

آره انگار درست مي گفتي.

هنوز درست فهميدم.

از کمدش! تو کمدش يه چيزي ديدم! دارم بخدا ديوونه ميشم. اصلا نمي دونم چيکار بايد بکنم.

بعد شروع کرد به گريه کردن و گفت:

مي دونم! مي دونم! اما چطوري؟

آره اما برام خيلي سخته.

باشه، سعي مي کنم.

نه، خونه اس. داره ماهواره تماشا مي کنه.

باشه، چيزي شد بهت خبر ميدم.

نه، فعلا به کسيچيزي نگو.

باشه، خداحافظ.

تلفن رو قطع کرد و برگشت طرف ساختمون و به يه جا خيره شد که کارگردان کات داد و بهترمه گفت:

عالي بود خانم، خيلي جلوافتاديم.

بعدش به يه نفر گفت:

يه صحنه از تو خونه بگيرين. شوهرش نشسته و داره ماهواره مي بينه. يه لحظه هم از همون کانال رو نشون بدين. يه صحنه رو انتخاب کنين که يه مانکن با يه مايو توش باشه. يه لحظه کوتاه آ! زياد نشه! بعدا کمي کح.ش مي کنيم.

ترمه اومد پيش ما و گفت:

فکر کنم ديگه تموم شد. يه دقيقه صبر کنين!

از دور به کارگردان اشاره کرد که خودش اومد پيش ما.

ترمه- با من ديگه کاري ندارين؟

کارگردان- نه ممنون، فقط احتمالا فردا جلوي دانشگاه برداشت داريم. فقط اگه بتونيم يه کاري بکنيم که اونجا ازدحام ايجاد بشه! يه چيزي شبيه تظاهرات!

ترمه- اينکه خيلي مشکه!

کارگردان- تو همين فکرم، بايد مجوز بگيريم که سخت ميدن. تازه اگه بدن بايد حداقل صد نفر آدم اونجا جمع کنيم. هزينه يه خورده ميره بالا. حالا هزينه اش هيچي، اين همه آدم رو چه جوري بياريم اونجا؟! ترافيک وشلوغي و اين چيزا ممکنه باعث بشه مجوز ندن.

ماني- مي خواين جلو دانشگاه شلوغ پلوغ بشه؟!

کاگردان- آره! مشکل کون همينه.

ماني- کاري نداره که، نيم ساعت مونده به تعطيل شدن دانشگاه، يه پاتيل شربت نذري يا شير کاکائو بذارين جلو در دانشگاه! ده تا استکان هم بيشتر نذارين. همچين صف مي بندن که انگار تظاهرات! وقتي هم که دانجو ها تعطيل بشن و اين جمعيت رو جلو داشگاه ببينن، آني فکر مي کنن بهشون حمله کردن و اونام ميريزن بيرون و درست ميشه مثل صحنه تظاهرات. اگه بتونين با شير کاکائو يکي يه بسته هم بيسکوئيت بدين که ديگه واقعا سرش خون راه مي افته! اونوقت ميشه تظاهرات با درگيريهاي خشونت آميز. فقط بايد قبل از تعطيل شدن دانشگاه باشه که مردم اونجا رو شلوغ کنن.

کارگردان شروع کرد به خنديدن و گفت:

عجب فکرعالي اي! فردا همين کارو مي کنيم. واقعا شما به درد کارگرداني مي خورين نه هنرپيشگي.

اينو گفت و ازمون خداحافظي کرد و رفت که ماني به ترمه گفت:

بي استارت کارم با کارگردانيه، حواست باشه که از اي به بعد بايد زير دست خودم کار کني! تکون بخوري، بهت کات مي دم.

ترمه- جوابت رو بعدا بهت ميدم! بذار اين يکي پات خوب بشه تا خدممت اون يکي برسم.

بعد رفت که لباساشو عوض کنه.

-شماها چه برنامه اي دارين؟

ماني- نمي دونم! بذار بياد!

-پس من مي رم.

ماني- کجا؟

-مي رم پيش رکسانا، کاري که باهام نداري؟!

ماني- نمي آي باهم بريم؟

نه! شماها برين.

ماني- پس بذار ترمه بياد، سه تايي با همديگه مي ريم.

خودم مي رم!

ماني- نه بابا! تا اينجا تا خونه راهي نيست مي رسونمت.

يه خورده بعد ترمه اومد و از همه خداحافظي کرديم و از خونه اومديم بيرون و سوار ماشين شديم و نيم ساعت بعد سر کوچه خودمون پياده ام کردن و اونا رفتن. منم رفتم و ماشين ام رو ورداشتم و حرکت کردم طرف خونه عمه. تو راه يه زنگ زدم به رکساناو گفتم که اماده باشه.

بيست دقيقه بعد رسيديم دم خونه شون و زنگ زدم. لباس پوشيده، آماده بود و زود اومد بيرون. با همون روپوش و روسري.

تا منو ديد، خنديد و گفت:

چه زود رسيدي؟

توام چه زود حاضر شدي؟

رکسانا- من هميشه براي تو حاضرم.

يه نگاه بهش کردم و گفتم:

پس چرا بهم نه ميگي؟

دستم رو گرفت و با خودش کشيد و گفت:

بيا! بيا! به موقع اش خودت مي فهمي.

رفتيم طرف ماشين و در رو وا کردم وسوار شد وخودمم از اون طرف سوار شدم که گفت:

ماشينت خيلي قشنگه هامون! مثل ماشين ماني خان مي مونه.

فقط رنگش فرق مي کنه.

-خيلي گروف قيمته؟

سرمو تکون دادم و ماشين رو روشن کردم و راه افتاديم.

رکسانا- کجا مي خوايم بريم؟

يه خرده خريد دارم. تولد دختر خالمه! مي خوام براش چند تا چيز بگيرم، سايزش درست مثل توئه. براي همين گفتم توام باهام بيايي! مي خوام براش با سليقه تو چيز بخرم.

هيچي نگفت و فقط جلوش رو نگاه کرد! يه خرده که رفتيمگفتم:

چرا ساکت شدي؟

ساکت نشدم!

خب پس بگو.

چي بگم؟

بعد از اينکه اومدين ايران چي شد؟

يه خرده نگاهم کرد و گفت:

چه فرقي مي کنه؟

خيلي فرق مي کنه، برام مهمه که بدونم!

يه دقيقه چيزي نگفت و بعدش دوباره يهنگاه به من کرد و گفت:

اولش که اومديم ايران، برام يه معلم گرفت. مادرم رو مي گم. يه معلم براي خوندن و نوشتن برام گرفت. حدودا يه سال طول کشيد تا تونستم فارسي رو خوب بنويسم و بخونم. بعدش تو يه مدرسه راهنمايي ثبت نام کردم. وقتايي که مدرسه بودم عالي بود! برام خيلي تازگي داشت! حرفاي دخترا! درد دل هاشون! غم هاشون! شادي هاشون! همه اش برام شيرين بود! براي دختري که تو اروپا بزرگ شده بود آشنايي با يه فرهنگ ديگه خيلي جالب بود. مي دونم برداشت ام از همه حرفا و حرکات و طرز تفکرا و خلاصه همه چيز چي بود؟؟

نگاهش کردم.

رکسانا- کنجکاوي؟

-در مورد تو؟!

رکسانا- نه! در مورد پسرا! در مورد جنس مخالف! جنس مخالف براشون يه راز بزرگ بود! همه اش مي خواستن بدونن اونا چه جورين؟! چه طرز فکري دارن؟! چه خصوصياتي دارن؟! به چي فکر مي کنن؟! ايده هاشون چه جوريه؟! حق ام داشتن! با وضعيت اينجا، هيچ ارتباطي با همديگه نداشتن. حتي اونايي که مثلا يکي يا دو تا برادر داشتن.

-خب پس حتما کمي اشنايي پيدا رده بودن.

-نه! اصلا! رابطه هاشون بقدر بک همديگه کم بود که هيچکدوم نتونسته بودن همديگه رو بشناسن. برادرا اکثرا خشک و متعصب بود اما آزاد. اون مي تونست آزادانه بره بيرون و تجربه کنه اما دخترا نه! براي هر حرکت احتياج به مجوز خونواده داشتن! حتي براي حرکت هاي خيلي ساد.

مثلا اگه يه روز مي خواستيم بعد از مدرسه با همديگه بريم تو يه پيتزا فروشي و ناهار بخوريم، بايد حتما از پدر و مادرشون اجازه مي گرفتن. اکثراً هم که موافقت نمي شد. اگه مي خواستيم با همديگه يه شب جمعه سينما بريم، جواب منفي بود! اگه مي خواستيم يه صبح جمعه باهم بريم پارک، جواب منفي بود.

ديوار، نرده، حفاظ، سيم خاردار، پوشش. همهچي براي اونا بود. اونا مرد رو فقط بصرت تئوري شناخته بودند.

يعني بايد آزمايش اش مي کردند؟

نه! منظورم اين نيست. تو مثلا اگه بخواي با اسيد سولفوريک يه آزمايش انجام بدي و خواص اش رو بشناسي، حتما دليل بر اين نيست که بخواي بخوريش يا بريزي رو دستت. تو فقط مي خواي اونو بشناسي. خصوصيات اش رو بفهمي. فايده ها و ضررهاشو بدوني.

به نظر من اين بد نيست. اگه قرارباشه از اسيد سولفوريک فقط تو کتابا نام ببرن که نشد شناسائي. اون موقع اگه يه روز اين ماده به دستت برسه، فاجعه آميز مي شه. او اونو نشناختي. طرز کار باهاش رو ياد نگرفتي. نمي دوني بايد چه جوري باهاش کار کني که بهت ضرر نرسونه.

من اين چيزا رو ياد گرفتم. تو پاريس من يه مدرسه مختلط مي رفتم. از همون اول با پسرا رو يه نيمکت مي نشستم. پسر برام يه چيز پر رمز و راز نبود. شناخته بودمش. اونم منو شناخته بود. يعني در واقع هر دو جنس همديگه رو شناخته بودند و با اخلاق و خصوصيات همديگه اشنايي داشتن. اين خيلي مهم بود. اونجا پسر و دختر با همديگه دوست بودن. همشاگردي بودن! همين.

-اما من چيزاي ديگه اي هم شنيدم.

يعني اينجا که همه از همديگه جدا هستن نيست؟!

هيچي نگفتم که گفت:

البته اين مسئله موضوع بحث ما نيست اما اگه برات بگم که اونجا چه جوري سعي مي کردن که جنس مخالف رو بشناسن، اون موقع خودت مي فهمي که کدوم راه درست تره! حتما به بعضي از آمارها دسترسي داري؟! فکر کنم احتياجي به يادآوريشون باشه!

يه خرده ساکت شد و بعد گفت:

در مرحله دبيرستان وضع بدتر بود.من شده بودم منبع اطلاعاتي شوم. با خونواده که نمي تونستن راحت ارتباط برقرار کنن. کسي ام نبود که بهشون اين آگاهي ها رو بده. پس از من مي پرسيدن.

تو آگاهي داشتي؟

داشتم! و چيز بدي ام نبود. من با پسرا بزرگ شده بودم. مي شناختمشون. همين.

از اطلاعاتي که بهشون مي دادي استفاده مي کردن؟

متاسفانه اونام بصورت تئوري بود.مثل تعريف کردن يه داستان. يا يه خاطره از سفري که رفته بودي و چيزايي که ديده بودي. پس براي شنونده جالب بود اما کارايي انچناني نداشت. به همين دليل سعي مي کردن که خودشون تجربه کنن و همين باعث خيلي از سقوط ها شد.

ما اونجا با پسرا تو نهارخوري با هم بوديم. سينما مي رفتيم. پارک مي رفتيم. تريا مي رفتيم. تا همينجا به اندازه کافي شناخت از همديگه پيدا مي کرديم و حس کنجکاويمون ارضا مي شد اما اينجا نه! اينجا به خاطر جو موحود، از نهارخوري و پارک و سينما و تريا شروع نمي شد.

يه مکث کرد و بعد گفت:

سقوط ناگهاني! شايد با اولين تماس

يه خرده مکث کرد و بعدش گفت:

اسمش چيه؟

اسم چي؟

دخترخالت.

کي؟؟

دخترخالت که گفتي؟

آهان! چيز! سميرا.

سميرا؟

آره. چطور مگه؟

هيچي همينجوري پرسيدم.

خب بعدش چي شد؟

من تو يه همچين جوي مدرسه رفتم و ديپلم گرفتم. اين از محيط درسي ام اما محطي کهتوش زندگي مي کردم.

دوباره ساکت شد که گفتم:

خب؟

افتضاح بود! يعني خصوصيات اخلاقي من در حال تغيير کردن بود! آميزه اي از يه فرهنگ شرقي و غربي. ديگه بعد از چند سال زندگي در ايران، خيلي از چيزهايي که تو اروپا انجامش عادي بود، زشت مي دونستم. القا فرهنگي.

يعني چي؟

تو اونجا يه زن تنها اجازه داره که با مردا ارتباط داشته باشه. بصورت آزاد.و اين عجيب نيست اما اينجا چرا. علاه بر اينکه عجيبه، يه جرم محسوب مي شه.

متوجه نميشم.

مادرم!

برگشتم نگاهش کردم که روش رو برگردوند اون طرف و جلوش رو نگاه کرد و ديگه هيچي نگفت.

رسيديم بهپارکينگ پاساژ گلستان و رفتيم تو و ماشين رو پارک کردم و پياده شديم که گفت:

يه دقيقه صبر کن هامون!

چي شده؟

من هنوز اونقدر اروپايي هستم که حرف دلمو بهت بزنم. يعني بگم دلم ميخواد باهات راحت باشم و در واقع دورويي نکنم. يعني دل و زبونم باهات يکي باشه.

يعني چي؟!

رکسانا- من دلم نمي خواد که بيام خريد!

چرا؟

اگه تو مي خواي براي دختر خاله ات چيزي بخري، خب خودت برو بخر. يعني بايد من بدونم ارتباط تو با اون چيه؟

خنديدم و گفتم:

حسودي مي کني؟

اگه رابطه من با تو يه دوستي ساده بود، اصلا. اما تو به من پيشنهاد ازدواج دادي. پس اين حق منه که بدونم.

دباره خنديدم و گفتم: رابطه اي باهاش ندارم. فقط دخترخاله منه و مي خوام براي تولدش براش کادو بگيرم. حالا فهميدي؟!

خنديد و گفت:

مي دونم هميشه راست ميگي. براي همينم حرفت رو قبول مي کنم.

از کجا مي دوني؟

بعدا خودت مي فهمي. تو آدمي هستي که ميشه بهش اعتماد کرد. اونم خيلي زياد. من مطمئنم وقتي ميگي باهاش رابطه نداري، راست ميگي.

بهش خنديدم و دوتايي حرکت کرديم که بريم تو پاساژ، يه خرده که رفتيم گفت:

يه پسر ممکنه تو دوازده سالگي چيزي ندونه اما يه دختر نه. منم وقتي اومدم ايرا يازده دوازده سالم بود. يه مدت که تو خونه معلم داشتم و بعدشم که رفتم مدرسه. يادمه هر وقت از مدرسه برمي گشتم يه احساس بدي بهم ديت مي داد! هر دفعه ام يه جور بود. مثل هم!

غذا اکثرا از بيرون بود. پيتزا، ساندويچ، همبرگر، تن ماهي، نيمرو، املت، کباب کوبيده، مرغ کنتاکي، چلو کباب و خلاصخ از اين چيزا. شايد مثلا دو روز در هفته مادرم تو خونه غذا مي پخت اونم چه غذايي. يه چيزي بعنوان غذا، براي از سر وا کردن و رفع تکليف.

جالب اينجا بود که هميشه يکي دوتا ظرف يه بار مصرف يا جعبه اضافي ام تو سطل آشغال مي ديدم. حالا نه هر روز. اکثراً.

اين برام معما شده بود. چرا مادرم وقت درست کردن غذا را نداشت؟ اونکه شاغل نبود. اين جعبه ها و ظرف ها اضافي مال کي بود؟

ساعت چند مي اومدي خونه؟

سه چهار بعد از ظهر. هميشه ام مادرم نهارش رو خورده بود و يا خواب بود و يا حموم مي کرد و يا آرايش و اين چيزا. منم عادت کرده بودم. خودم مي رفتم و نهارم رو تنهايي مي خوردم و بعدش يه استراحت و بعدش درس.

روزها همينطوري مي گذشت و من هر روز بيشتر ايراني مي شدم. مي دوني؟! تو غرب روابط مثل اينجا نيس. اونجا خيلي کمتره. اينجا يعني ايراني ها روابطشون خيلي بهم نزديکه. زود باهم خودموني مي شن و زودم راز زندگي شونو به همديگه ميگن. همينم باعث شده بود من هر روز بيشتر ايراني بشم. به همين خاطر از ياران خوشم آمدهبود. هر روز بعد از ظهر که برمي گشتم خونه، منتظر بودم تا دوباره صبح بشه و من برم مدرسه. اونجا بيشتر بهم خوش مي گذشت. مهربوني، دوستي، محبت برام فقط تاونجا بود. تو خونه فقط انجام وظيفه بود اونم در حد پايين اش.

خلاص چند سال تقريبا بهمين صورت گذشت. يادمه حدوده شانزده سالم بود. تابستون بود و من همه اش تو خونه. يه شب که از صبحش مادرم کلافه و بي قرار بود، صدام کرد و گفت که مي خواد باهام حرف بزنه. راستش من دختر سر براهي بودم. يعني شايد نشه گفت سربراه، بايد بگم يه دختر با يه روحيه پر و بال نگرفته. مي فهمي معني اش چيه؟ فکر نکنم! چون روحيه تو با من فرق مي کنه. تو در دوران کودکي و نوجواني از هر جهت ارضا بودي. پدر و مادرت نهايت سعي خودشونو کردن که تو کمببودي نداشته باشي اما من چرا! نبود پدر! سر به هوايي مادر! محبت نديدن از کسي که بايد سنبل محبت و مهر باشه. براي همين ميگم روحيه من پر و بال نگرفت. من هميشه شادي رو تو دختراي ديگه مي ديدم. من هميشه خنديدن از ته دل رو با صداي بلند از دهن دوستام مي شنيدم. من حرف زدن از اين در و اون در و چيز تعريف کردن رو هميشه فقط شاهد بودم و شنونده. آخه چيزي از کسي براي گفتن نداشتم. از موقعي که از مدرسه مي اومدم تا وقتي که دوباره برمي گشتم مدرسه شايد ده تا جمله با مادرم حرف نمي زدم. اون حتي مثل يه هم اتاقي هم برام نبود. چه برسه به يه مادر.

رسيديم تو پاساژ که گفت: سميرا چه جور سليقه اي داره؟

چي؟

سميرا، نمي شناسي؟؟

آهان! با سليقه خودت بخر.

چي مورد نظرته؟

همه چي. کفش، کيف، روپوش، روسري، عطر. همه چي؟

برگشت يه نگاه بهم کرد و گفت:

مي خواي همه رو بخري؟

من از طرف خودم وماني و مادرم و عموم مي خوام بخرم. از طرف هر کدوم يه چيز!

شونه هاشو انداخت بالا و گفت:

آخه سايزش چيه؟

ددرست اندازه توئه.

رفتيم تو يهکفش فروشي و دو جفت کفش انتخاب کرد و خريديمش و از يه جا ديگه دو تا روپوش خيلي قشنگ با دو تا روسري و بعدش اومديم بيرون و گفت:

ديگه چي مي خواي؟

شلوار و عطر.

رفتيم يه جا ديگه و دو تا شلوار و سه تا تي شرتم خريديم و اومديم بيرون و گفت:

دخترخالت بايد خيلي خوشحال باشه که شماها انقدر دوستش دارين و براش يه همچين کادوهاي گرون قيمتي مي خرين.

حتما خوشحال ميشه. اگه دوتا عطر خوش بوام براش بخريم ديگه تمومه.

رفتيم تو يه طبقه ديگه که عطرفروشي بود و رفتيک تو مغازه که گفت:

انتخاب عطر ديگه خيلي مشکله. هر کسي هر نوع عطري رو دوست نداره.

عطر رو بايد خودم براش انتخاب کنم.

رکسانا- چي؟

بايد با سليقه خودم باشه. تو فقط اسم عطرايي که خودت خوش ات مياد بگو.

ابروهاشو انداخت بالا و به فروشندده چند تا اسم گفت که من از بين اونا، دوتا شو انتخاب کردم که خيلي ام گرون و خوش بو بود.

وقتي فروشنده داشت کادوشون مي کرد، رکسانا فقط داشت با يه حالت عجيبي به جرکات دست فروشنده نگاه مي کرد.

پول عطر رو دادم و اومديم بيرون که گفت:

مي دوني هامون يه وقتي آرزو داشتم يه نفري براي منم يه همچين کاري بکنه؟!

اومدم يه چيزي بگم که زود گفت:

نه! نه! اشتباه نکن. اين آرزو در يه زمان برام خيلي مهم بود، نه حالا! بعدش در کيفاش رو باز کرد و از توش يه بسته کادويي درآورد و گرفت جلو من و گفت:

اين براي توئه هامون.

براي من؟ به چه مناسبت؟

همينطوري!

آخه براي چي؟!

براي خيلي چيزي! براي دل ام، براي آرزوهام. براي خيلي چيزهايي که نداشتم.

بهش خنديدم و بسته رو ازش گرفتم و واکردم. يه ادکلن خيلي گرون قيمت بود! تقريبا هم اندازه پولي که بهش داده بودم.

همه اون پول رو برام کادو خريدي؟

لذتش برام از هر چيزي بيشتر بود. ازش خوشت مي آيد؟

عاليه، از همين هميشه مي زنم.

منم صد تا ادکلن رو تو يه فروشگاه امتحان کردم تا فهميدم از اين مي زني.

جدي ميگي؟

سرشو تکون داد که گفتم:

حالا توام هديه هاي خودت رو بگير.

چند تا نايلوني رو که دستم بود دادم بهش! يه نگاه بهم کرد و بعد اخماش رفت تو هم و گفت:

تلافي مي کني؟

نه! اينا رو براي تو گرفتم! من اصلا خاله ندارم.

يه آن مات شد بهم! تو چشماش اول حالت خشم رو ديدم و بعدش شادي و مهربوني رو. انگار خودش فهميد و گفت:

ببخش هامون. من بعضي وقتا نمي دونم خوشحال باشم يا غمگين و عصباني.

الان چطور هستي؟

فقط ترو خدا زودتر يه جايي رو پيدا کن که من بتونم يه خرده گريه کنم تا آروم بشم.

بهش خنديدم که گفت:

دارم جدي بهت مي گم.

زود عينک اش رو از تو کيف اش درآورد و زد و راه افتاد طرف اون قسمت پاساژ که خلوت بود. منم دنبالش راه افتادم. جلو يکي يکي مغازه ها يه خورده صبر مي کرد و قطره هاي اشک رو که از زير عينک اش مي اومدن پايين با دستمال پاک ميکرد و مي رفت جلو مغازه بعدي. مونده بودم که چه شه! خيلي براش ناراحت بودم. اعصابم خورد شده بود اما نمي دونستم بايد چيکار کنم. براي همين صبر کردم که خودش آروم بشه.

يه ده دقيقه اي همين جوري گريه کرد تا آرم شد و بعد برگشت طرف منو گفت:

ناراحتت کردم؟

انگار من ترو ناراحت کرد.

نه. تو خوشحالم کردي.

پس چرا گريه کردي؟

رکسانا- يه زماني شادي بيشتر از غم احتياج به گريه و اشک ريختن داره! حالا جدي اينارو داشتي براي من مي خريدي؟

آره بخد. من اصلا خاله ندارم.

يه مرتبه بتزوم رو گرفت و گفت:

مرسي هامون، نمي دونم چي بهت بگم. تو واقعا امروز خوشحالم کردي. نه بهخاطر چيزايي که برام خريدي. به خاطر نفس کارت. خيلي وقته که کسي به فکرم نبوده.

از اين به بعد هس.

بازوم رو تو چنگ اش فشار داد که گفتم:

گرسنه ات نيست؟

چرا!

بريم همينجا يه چيزي بخوريم.

عاليه.

راه افتاديم و از پله ها رفتيم پايين و رفتيم تو حياط اش و تو يکي از اون رستورانها و دو تا پيتزا سفارش داديم و رفتيم طبقه بالاش و نشستيم تا حاضر بشه که گفت:

اون شب مادرم صدام کرد که باهام حرف بزنه. نمي دونستم چي مي خواد بگه. يعني بايد انتظارشم داشتم. مي دوني چي گفت؟ با يه لحن بد و حالت عصباني گفت: ببين رکسانا من که نبايد به پاي تو بسوزم و بسازم.

گفتم چي؟ گفت: ازدواج من و اون بابات از اول اشتباه بود. يه تجربه تلخ! اون موقع من بچه بودم و نمي فهميدم دارم چيکار مي کنم! چون تو زندگي مشکلاتي داشتم و مي خواستم زودتر از اين وضع خلاص بشم. براي همين باهاش عروسي کردم و گرنه اصلا دوستش نداشتم. اشتباه دومم اين بود که بچه دار شدم.

يه لحظه مکث کرد و بعدش بهم خنديد و گفت:

ترو خدا نيگا کن ببين يه مادر به دخترش چي ميگه. به من ميگه که يه اشتباهم. مهر مادري رو ببين!

شايد منظورش چيز ديگه اي بوده.

رکسانا- اصلا! دقيقا همين که گفت بود. مي گفت که دلش نمي خواد که زندگيش فنا بشه. مي گفت مي خواد از زندگي اش لذت ببره. مي گفت که نمي خواد وقتي که پير شد بشينه و حسرت بخوره که چرا کارايي رو که دلش مي خواسته نکرده.

دوباره يه خرده ساکت شد و بعدش گفت:

و کرد! هرچند که از خيلي وقت پيش کرده بود اما حالا ديگه علني اش کرد. از همون فرداش دست يه مرد رو گرفت و آورد تو خونه. يعني يه روز عصر که تو خونه نشسته بودم و نوار گوش مي دادم، ديدم در واشد و مادرم با يه مرد اومد تو. اول فکر کردم که همسايه اي چيزيه! تيپ و قيافه اش خيلي خوب بود. اما بعدش فهميدم که قضيه از چه قراره.

مادرم آوردش و بهم معرفي کرد و گفت که دوست شه. بعدشم در کمال وقاحت گفت که از اين به بعد با ما زندگي مي کنه.

به همي راحتي؟؟؟

آره! به همين راحتي!!

-اون وقت تو هيچي بهش نگفتي؟

رکسانا- چي بهش مي گفتم؟! تو که نمي دوني چه جور آدمي بود. يه زن بد دهن و دست و رو شسته. دست بزنم که داشت.منم يه دختر شانزده ساله که بيشتر نبودم. چيکار مي تونستم بکنم.

-يعني همينجور دست يه مرد رو گرفت و آورد خونه، نه عقدر نه چيزي؟

عقد که نه! اگه حداقل باهاش ازدواج مي کرد، يه چيزي اما اونو به عنوان دوست پسرش آورده بود خونه! هر چند بعد از يه ماه از ترسشون رفتن محضر و صيغه ش شد. اما فقط به اين خاطر که تو خيابون کسي کاري به کارشون نداشته باشه. در واقع اون مرد همون دوست پسرش بود اما به يه صورتي مسئله رو جنبه محترمانه بهش داد! خنده داره، نه؟

نه، اصلا!

رکسانا- پس چندش آوره؟

نمي دونم.

بايد يه چيزي باشه ديگه! يا بايد خوب باشه يا بد.

نمي دونم صيغه چيز خوبيه يا نه! اصلا نمي فهمم چيه!

من مي فهمم چيه!

از پايين شماره فيش ام روصدا کردن.بلند شدم و رفتم غذامونو گرفتم و آوردم بالا و نشستيم.دوتايي يهخ ورده خورديم کهگفت:

وسط غذا خوردن حرف بزنم ناراحت نمي شي.

من نه اما خودت ناراحت مي شي.

رکسانا- بايد حرف بزنم! حالا که شروع به گفتن کردم بايد بگم!

خب بگو!

يه خورده نوشابه خورد و بعدش گفت:

طرف دو ماه بيشتر باهاش زندگي نکرد. حالا تو اون دو ماه من چي کشيدم، نمي تونم بگم. توام نمي توني بفمهمي! من از اون يارو مي ترسيدم. همچين بهم نگاه مي کرد که تن ام مي لرزيد. ديگه تو خونه راحت بودم. از ترس شلوار و بلوز آستين بلند مي پوشيدم و همه اش تو اتاقم بودم. مضل يه زنداني.

خب مي رفتي ازش شکايت مي کردي؟

چه شکايتي؟ صيغه اش بود.

هيچي نگفتم که يه خورده پيتزاش خورد و گفت:

يه شب يه مرتبه صداي داد و فرياد و فحش و فحش کاري بلند شد. داشتن با همديگه کتک کاري مي کردن و هرچي از دهن شون درميومد به همديگه مي گفتم. من از ترسم در اتاقم رو قفل کردم و گوشامو گرفته بودم که چيزي نشنوم.

خلاصه فرداش صيغه رو فسخ کردن و شکر خدا تموم شد و من يه چند وقتي راحت بودم که دوباره بعد از سه چهار ماه شروع شد.

دوباره؟!

رکسانا- آره!

يعني چي؟

رکسانا- خب اون يه بيوه پولدار بود و مرداي جوونم دنبالش. هم پول داشت و هم خونه و ماشين. قيافه شم بد نبود. حدودا چهل سالش بود و از قيافه نيفتاده بود.

-دوباره صيغه همون شد؟

نه،يکي ديگه!

خب بهش مي گفتي بره خونه مرده!

رکسانا- کدوم خونه! همه اينايي که صيغه شون مي شد آس و پاس بودن و دنبال پولش.

يه خورده نوشابه خورد و گفت:

اين يکي فقط پنج شش سال از من بزرگتر بود. واقعا شرم آور بود. ورداشته بود يکي از اين جوونايي رو که موهاشونو بلند مي کنن و ابروهاشونو برميدارن آورده بود خونه. اين يکي رو که ديگه باورم نمي شد. جاي پسرش بود. حالا اينا به درک. همچين خودشو براش لوس مي کرد که انگار دختر هيجده ساله رو براي يه پسر بيست و يکي دو ساله عقد کرده بودن.

خوشبختانه اين يکي ديگه به دو ماه ام نرسيد. درست حدود يه ماه و نيم بعدش رفتن و صيغه رو باطل کردن.

-چرا؟ اين يکي چرا؟

اين يکي تقصيز من بود!

تقصير تو؟

رکسانا- آره. پسره تا چشمش به من افتاد مادرمو فراموش کرد. مي دوني من از اول هم قدم بلند بود. رشدم زياد بود. شايد بخاطر اينکه پدرم فرانسوي بود. مثلا وقتي شانزده سالم بود، جثه ام مثل يه دختر نوزده ساله نشون مي داد. خلاصه پسره تا منو ديد، گل از گل اش شکفت و کلي ذوق کرد. حتما حساب مي کرده که با يه تير دو نشون زده!

همه اش مي اومد طرف من و سعي مي کرد سر حرف رو باهام باز کنه. منم که همه اش تو اتاقم بودم. شده بودم مثل يه زنداني. يعني تا برمي گشتم خونه و مي رفتم تو اتاقم و در رو از پشت قفل مي کردم و همونجا بودم تا فرداش. فقط براي دستشويي و حمام کردن مي اومدم بيرون. اونم با ترس و لرز. ناهارم که ديگه هيچي. يعني تو مدرسه يه چيزي مي خوردم و فقط مي موند شام که صدام مي کردم. يعني مادرم از روي اکراه و اجبار صدام مي کرد. اونم به اصرار اون پسره که دلش مي خواست منو ببينه و بهم گير بده. جالب اينجا بود که وقتي مي ديد من حتي نگاش هم نمي کنم، گيتارش رو برمي داشت و شروع مي کرد به زدن. در طاهر براي مادرم اما من مي دونستم منظورش چيه! حالا کاشکي خوب مي زد که حداقل آدم سرسام نگيره. انقدر خراب و غلط مي زد که من بالا نمي تونستم درس بخونم.

هيچي به مادرت نمي گفتي؟

اصلا مگه مي شد در موردش با مادرم حرف بزنم. جون و عمرش اون پسر بود. همين جور پول مي ريخت زير دست و بالش. براش يه موتور خريد به چه گروني. مي رفت مي اومد شلوار، تي شرت، ادکلن، زنجير طلا، انگشتر. نمي دوني چقدر دوستش داشت.

بالاخره چي شد؟

اوايل با همديگه خيلي خوب بودن. عين ليلي و مجنون. اما کم کم وضع عوض شد. انگار وقتي آتيش مامان يه خورده خاموش شد، تازه متوجه شد که پسره چشمش دنبال پول اون و عشق منه. ديگه از ترسش خريد نمي رفت يا اگه مي خواست بره، به زور پسره رو هم دنبالش مي برد. پسره ام که تنبل بود و از خونه تکون نمي خورد. براي همين مادرم مجبوري منم براي خريد مي فرستاد. خب خيلي از چيزا رو مي آوردن خونه اما مثلا بعضي از چيزها مثل نون رو بايد ديگه خودمون مي رفتيم و مي گرفتيم. منم که درس داشتم. پسره ام که نمي رفت. مادرمم که جرات تنها گذاشتن ما رو با همديگه نداشت. کم کم خودشم مثل من شد يه زندوني.

چند وقتي که گذشت يه روز بايد قبض تلفن و آب و برق رو مي برد بانک بده و پول ام بگيره. نمي دونم چه فکري به کله اش زده بود که به هواي بانک رفت بيرون اما بلافاصله يواشکي برگشته بود خونه.

پسره تا ديد اون از خونه رفت بيرون زود اومد پشت در اتاق من و در زد! من چون مي دونستم مادرم خونه نيس، اصلا جوابش رو ندادم که خودش به زبون اومد و گفت«رکسانا، چرا اينقدر از من دوري مي کني! حالا چون فهميدي من عاشقت شدم خودتو واسه من ميگيري؟!» من هيچي نگفتم که گفت« نکنه از اينکه مادرت رو صيغه کردم ناراحتي؟! حسودي مي کني؟!» اينو گفت و قاه قاه خنديد. حالا من اونجا داشتم از عصبانيت و ترس مي مردم و هي تو دلم بهمادرم فحش مي دادم که گفت« چه انتظاري از يه جوون داري؟ وقتي اين اوضاع مملکته، يه جوون چي کار ميتونه بکنه>! به خدا قسم به هر دري که زدم روم بسته شد. مجبوري اينکارو کردم و گرنه کي دلش مي خواد يه زن به سن و سال مادرش رو صيغه کنه؟!!»

هنوز اين جمله تو دهن اش بود که يه صداي گروپ شنيدم و پشت سرش صداي فرياد پسره و جيغ مادرم رو! نگو يواشکي اومده تو خونه و گوش واستاده بوده و ان احمق نفهميده.

خلاصه نمي دونم با چي زده به سر پسره که سرش شکسته بود و خون همهجا رو گرفته بود. حالا شانس آورده بودکه به دست مادرم کشته نشده بود. آخه تو مادرم رو نمي شناختي! وقتي اون روي سرش درمي اومد ديگه هيچي جلودارش نبود.

کار کشيد به کلانتري و شکايت و اينچيزا! آبرو برامون تو محل نموند. هرچند من سرمو مثل کبک کرده بودم زير برف و خودمو به نفهمي مي زدم. همه اهل اون محل جريان مادرممرو مي دونستن. اما خب چيکار مي تونستم بکنم. بالاخره منو براي شهادت خواستن کلانتري و بعدش چندبار رفتيم و اومديم تا مسئله تموم شد. فقط آخرش تو کلانتري، يه سرهنگه برگشت به مادرم گفت« اگه مي خواي صيغه بشي،حداقل يه کسي رو پيدا کن که به سن و سالت بخوره و تا سرت روبرميگردوني نره سراغ دخترت.»

مادرت چي گفت؟

مادرم که اين حرفا حالي اش نبود.

غذات يخ کرد.

يه خورده خرد بعدش گفت:

دوباره يه مدت راحت شدم! يعني ديگه کسي رو نياورد خونه اما به يه مصيبت ديگه گرفتار شدم. افتاده بود تو سرش که منو شوهر بده! يعني مي خواست به يه صورت از شر من خلاص بشه. به همه سپرده بود که اگه کسي رو سراغ دارن حاضره منو شوهر بده! اتفاقا خيلي آ پيدا شدن! حالا فکر نکني از خودم تعريف مي کنم آ!

نه! راستش هر کي ترو ببينه عاشقت ميشه! کاملا قبول دارم. تو درست عين شارون استوني!

حالا تو اونو دوست داري يا منو؟

خنديدم و گفتم:

ترو!

خنديد و گفت:

توام غذاتو بخور، مال توام يخ کرد.

يه خورده خوردم و گفتم:

خواستگارا چي شدن؟

اولي که پاشو گذاشت تو خونه، مادرم رو تهديد کردم که اگه دومي پاش به خونه برسه خودکشي مي کنم! اونم از ترسش ديگه دنبال قضيه رو نگرفت.

بالاخره يه چند وقتي گذشت و شد تابستون. اون سال تابستون رو من حسابي درس خوندم وامتحان دادم و قبول شدم. يعني يه سال رفتم جلو. البته يه خورده بهم فشار اومد و وقتي مهر شد و مدرسه ها باز شد، من يه مرتبه مريض شدم. چند روز تو خونه خوابيدم تا حالم خوب شد و رفتم مدرسه و چون چند روز غيبت داشتم گفتن که بايد مادرم بياد و غيبت ام رو موجه کنه. عصرش جريان رو به مادرم گفتم و قرار شد فرداش بياد مدرسه که تا دو روز نيومد و بالاخره روز سوم اومد.

مدير مدرسه ما يه خانم بود که يه برادر داشت که گاه گداري مي اومد مدرسه و بهش سر مي زد. تقريبا چهل و دو سه سالش بود، شايدم کمتر. يه مرد بلند قد خوش تيپ بود. از اونايي که موهاي دو طرف سرشون جوگندمي شده بود. هميشه ام يهادکلن خيلي خوش بو مي زد و وقتي از تو حياط رد مي شد، بوش همه جا مي پيچيد. يه ماشين قشنگ ام داشت وهميشه ام کت و شلواري شيک مي پوشيد.

خلاصه اون روز که مادرم مدرسه، اونم اونجا بود. يعني من بعد فهميدم. موقع اومدنش سر کلاس بودم و زنگ تفريح بود که من يه مرتبه ديدم مادرم از تو دفتر با اين مرده اومد بيرون. واي خداي من! عرق سرد نشست رو تن ام! همه اش خدا خدا مي کردم که مامانم منو نبينه و نياد سراغم. مادرم همينجور باعث آبروريزي بود، واي به اينکه با اين مرده در حال قدم زدن باشه! تو نمي دوني مادرم چه جوري مي اومد تو خيابون. مثلا مي گفت که مي خوام لج کنم اما دروغ مي گفت. مخصوصا اونطوري مي اومد بيرون.

چه طوري؟

يه لباس مي پوشيد که دختراي هيجده ساله نمي پوشيدند. همچين آرايش مي کرد که صد رحمت به...! چي بگم آخه! خلاصه طوري خودشو درست مي کرد که تو خيابون همه نگاش مي کردن. هميشه ام يه روپوش مي پوشيد که يقه اش تا کجا باز باشه و گردنبنداي گرون قيمت اش معلوم باشه و همه بفهمن که پولداره. حالا لباس پوشيدنش به کنار، راه رفتن اش خيلي مضحک بود. همچين با ادا راه مي رفت که انگار يه مانکن داره يه لباس و نمايش مي ده. من تا اونجا که مي تونستم باهاش تو خيابون راه نمي رفتم. اصلا اين زن بيمار بود.يهکاراي عجيب و غريبي مي کرد.

ماشينش هميشه آخرين مدل بود. مصلا وقتي داشت رانندگي مي کرد اگه اين طرف يا اون طرفش يه مرد خوش قيافه تو يه ماشين نشسته بود،مخصوصا مي پيچيد جلوش. يارو تا مي اومد يه چيزي بهش بگه يه خنده تحويلش مي داد و گاز مي داد مي رفت و يارو هم دنبالش. يه بار خدا مي دونه کاري کرد که من از هيچ دختر هيجده نوزده ساله نديدم.

يه روز با همديگه تو ماشين نشسته بوديم و داشتيم مي رفتيم يه جا. سر يه چهار راه خورديم به چراغ قرممز. جلومون يهماشين شيک بود که توش يه جوون نشسته بود وصداي ضبط شم بلند کرده بود. مي دوني مادرم چيکار کرد؟! پاشو آروم از رو ترمز برداشت و با ماشين آروم زد به ماشين پسره. من اصلا مونده بودم چرا اينکارو کرد. سرمو انداختم پايين که ديدم در ماشين پسره باز شد و يه لحظه بعد صداي مادرم رو شنيدم که با عشوه ازش عذر خواهي مي کرد و ديگه بقيه اش بماند. بعد از اين قضيه تا اونجايي که مي شد باهاش هيچ جا نرفتم.

خلاصه اون روز تو مدرسه ام، با همين حالت از دفتر اومد بيرون و همينجوري که راه مي رفت با برادر مديرمونم حرف مي زد و مي خنديد.

من زود خودموکشيدم پشت يکي از دوستام تا من نبينه! يه مرتبه همه دوستام متوجه شده بودند. داشتم خدا رو شکر مي کردم که نفهميدن اون مادر منه که چشمم افتاد به همون دوستم که پشتش قايم شده بودم! همه چي رو فهميده بود!

از فرداش که رفتم مدرسه همه بچه ها فهميده بودند که اون زن مادر منه. حالا اينش به کنار، حرفي دراومده بود برام عذاب آور بود. متوجهي که چي ميگم؟ برادر مديرمون همينجور وقتي مي اومد مدرسه انگار داشت با چشمش بچه ها رو مي خورد. انقدر هيز بود که نگو. همه بچه ها مي گفتن موقعي که راه مي ره از تو جيب اش شماره تلفن اش رو که روي کاغذاي کوچيک نوشته، ميندازه زمين که دخترا بردارن و بهش تلفن کنن. هرچند دروغ مي گفتم اما تو چشم چروني اش شکي نبود.

اون با مادرت چيکار کرد؟

بعدا فهميددم!يعني تا اون روز فقط تو خونه عذاب مي کشيدم و تو مدرسه آرامش داشتم اما بعد از اين جريان ديگه محيط مدرسه هم شده بود برام جهنم. چه حرفايي که بچه ها از خودشون درنمي آوردن!چه چيزايي که درگوشي بهم نمي گفتن؟

چرا مگه دوستات نبودن؟حسادت! من به خاطر دورگه بودن و درس خوندن و رنگ مو و اگه تعريف از خودم نباشه خوشگلي ام، توي مدرسه مورد توجه دبيرا بودم. همينم حسادت بچه ها رو تحريک مي کرد. هميشه سعي مي کردن يه جوري منو ناراحت کنن. شايد ته دلشون اينو نمي خواستن اما اينطوري بود. وقتي همکه يه همچين سوژه اي به دستشون افتاده بود که ديگه واويلا! حالا بقيه اش رو گوش کن. اينا که خوبه اش بود.

چند روز بعد يه مرتبه ديدم که زنگ خونه مون رو زدن و برادر مديرمون که اسمش فرامرز بود اومد تو! نمي دوني چه حالي شدم. مادرم برام معلم خصوصي گرفته بود اونم چه درسي؟! چيزي ديگه پيدا نکرده بود، براي فارسي ام معلم گرفته بود.

فارسي؟؟

رکسانا- آره! اخه اکثر درسام عالي بود و فقط يه خورده تو ضعراي فارسي ضعيف بودم. اونم نه زياد! مثلا فارسي ام مي شد شونزده هيفده! اون وقت مادرم يه مرتبه به فکر تقويت فارسي ام افتاده بود . برام معلم گرفته بود.

چيکاره بود؟

منم بالاخره نفهميدم! اما مي دونستم تو يه اداره کار مي کنه. از صبح تا ساعت چهار، پنج سرکار بود.

ببين رکسانا يه سوال برام پيش اومده؟

رکسانا- چي؟

تو که تريب اروپايي داشتي چرا انقدر از رفتار مامانت ناراحت مي شدي؟

يه نگاه بهم کرد و گفت:تو در مورد اروپايي آ چي مي دوني؟

خيلي کم.

ببين! يه زن با يه مرد وقتي چهاچوب ها رو بشکنه، رفتار و اعمالش ميشه يه چيز عجيب. حالا ممکنه اين چهارچوبها، کليشه هاي بد و سنت هاي پوسيده باشن که فقط دست و پاي آدم رو بستن و جلورشد و ترقي شون رو ميگيرن و باعث ناراحتي شون ميشن! اون موقع شکست شون اعجاب انگيز و مورد قبول جامعه است! کسي ام که اينکارو کرده، مي شه نوآور. اين حرکت هم ميشه يه حرکت به سمت رشد. پس چيزخوبيه! نمونه اش رو هزار تا داشتيم! آزادي زنها! تساوي حقوق بين زن و مرد! رنسانس! تحول افکار، شکل گيري جوامع پيشرفته.

از نظر صنعتي ام که ديگه خودت مي ددوني. صنعت، تکنولوژي،اختراعات، اکتشافات. همه شونم در جهت آسايش و راحتي بيشتر مردم بوده! اما يه چهارچوب هايي هست که شکستن شون نه تنها افتخاري نداره ومورد قبول عام نيست، بلکه خيلي زشت و ناپسنده! مثل چهارچوب خانواده!

مادر من اين چهارچوب مقدس روشکست. اونجا هيچکس با اينکه يه دختر، دوست پسر بگيره مخالف نيست اما وقتي يه مادر کانون خانواده رو به لجن مي کشه، تو هر جاي دنيا نفرت انگيزه!

اون مي تونست خيلي با شهامت بهپدرم بگه که ديگه دوستش نداره وازش جدا بشه وبعدش ديگه آزاد بود که هر کاري که دلش مي خواد بکنه اما اون حريم مقدس خانواده رو آلوده کرد. اينم توي همه جاي دنيا زشته. بعدشم کي دوست داره مادرش يه زن شهوت ران باشه؟! حالا چه با خوندن صيغه يا غير از اون. عمل مادر من همين بود! براي همينم من از داشتن يه همچين مادري شرمسار بودم! هميشه!

سرشو انداخت پايين و ساکت شد و منم سرمو با پيتزا گرم کردم که يه خورده بعد گفت:

بريم؟

بريم.

دوتايي بلند شديم و رفتيم پايين و از رستوران اومديم بيرون که گفت:

بريم يه جا قدم بزنيم.

رفتيم همون پارکي که نزديک پاساژ بود. يه پارک کوچيک و قشنگ و خلوت. دوتايي شروع کرديم به قدم زدن. بدون حرف.

ده دقيقه اي که گذشت نشستيم رو يه نيمکت. خيلي ناراحت بود. دوتا سيگار درآوردم و روشن کردم يکي اش رو دادم بهش که يه لبخند بهم زد و ازم گرفتش. گذاشتم کمي آرومتر بشه و بعد گفتم:

من ديگه نمي خوام بقيه سرگذشت رو بدونم!

رکسانا- چرا؟ مي ترسي چيزي بشنوي که نتوني قبولشون کني؟

نه! نمي خوام ترو ناراحت کنم!

من هميشه به خاطر گذشته تاريکي که دارم ناراحتم.

وقتي تکرارشون ميکني ناراحت تر ميشي.

برعکس! اينا رو که برات تعريف مي کنم، انگار آرومتر شدم.

خب اگه اينطوره بقيه اشم بگو.

سيگارش رو انداخت زمين و گفت:

خلاصه برام معلم فارسي گرفت. منم چيکار مي تونستم بکنم؟ مي دونستم منظورش چيه اما مگه جرات داشتم به برادر مدير مدرسه مون نه بگم؟! جالب اينجا بود که اين کلاس تقويتي هر روزه بود! عصر به عصر آقا فرامرز تشريف مي آوردن منزل ما و شروع به تدريس فارسي مي کردن! حالا جالب تر طرز تدريس شون بود!

کتاب کليله و دمنه رو خريده بود و با خودش مي آورد و به من درس مي داد! زاغ و بوم، روباه و شير، کبوتر و طوقي،ديدي چقدر نثر مشکلي داره؟! حالا مجسم کن يه دختر نيمه فرانسوي، کليله و دمنه بخونه! حالا اگه فقط خوندن بود عيبي نداشت! براي اينکه منو بفرسته دنبال نخود سياه که کاري به کارشون نداشته باشم، از هر درسي که بهم مي داد، يه مشقي ام بهم مي داد. منم با وجود اون همه درس اول بايد مي رفتم و لغت هاي درس رو حفظ مي کردم و بعدشم از رو درس يه مرتبه مي نوشتم و آماده مي شدم براي ديکته فردا عصر. البته هرچند که خيلي سخت بود اما فارسي و ديکته ام از ايرانيا بهتر شد. خلاصه درس رو بهم مي داد و منو مي فرستاد تو اتاقم و خودشون تنها مي شدن.

-چرا مادرت مثل دفعه هاي قبل عمل نمي کرد؟!

-چشمش ترسيده بود! مي خواست اول اين يکي رو امتحان کنه بعد باهاش ازدواج کنه.

-مگه باهاش ازدواج کرد؟

آره! ازدواج کرد و اين يکي شد ناپدري من!

خب؟!

هيچي ديگه! وقتي فارسي من عالي شد و معلوم شد که اقا فرامرز معلم بسيار خوبيه، مادرمم بعنوان پاداش باهاش ازدواج کرد. تو مدرسه که همه فهميدن! دفعه هاي قبل اگه به اون دو نفر کم محلي مي کردم و تحويل شون نمي گرفتم، کاري نمي تونستن بکنن اما اين يکي مستقيم با مدرسه ام در ارتباط بود. يعني اويل ازدواجشون من يهخورده بد قلقي کردم که انعکاسش رو تو مدرسه و توسط مديرم ديدم.

يعني چي؟

رکسانا- هيچي! بهش سلام نمي کردم و جواب سلامشم نمي دادم! يکي دو روز که گذشت، مدير مدرسه از تو صف کشيدم بيرونو جلو همه بچه ها ناراحتم کرد.

خوب ديگه اون مدرسه نمي رفتي!

کي بايد از اونجا مي آوردم بيرون و تو يه مدرسه ديگه ثبت نامم مي کرد؟ خب مادرم! اونم که از اين کارا نمي کرد! تا بهش حرف مي زدم مي گفت بهترين مدرسه همينجاس که تو ميري! هم بچه هاش خوبي و هم مديرش خواهر شوهرمه!

يه آه کوتاه کشيد و گفت:

اگه هنوز تو فرانسه بودم و تو دوران قديم! تو دويست سال پيش فرانسه! اون وقت اين مادرم رو به جرم روسپي گري از طرف کليسا مي گرفتن و آتيشش مي زدن!

جدي اينکارو مي کردن؟!

نه تنها اونارو، هر کسي که به نحوي تو کارشن دخالت مي کرد يا ممکن بود باعث ناراحتي شون بشه! مثلا يه دانشمند که با مواد شيميايي کار مي کرد، مي گفتن جادوگره، يا اگه فرضيه اي توسط يه دانشمندعنوان مي شد و مثلا مي گفت زمين مسطح نيست و گرد و کرويه، درجا بهش مي گفتن يا توبه کن يا مي سوزونيمت.

اونو که مي دونم! در مورد مثلا خانمهايي که يه همچين کارايي مي کردن چي؟

رکسانا- خب حتما يا شلاق شون ميزدن و يا با گيوتين اعدامشون مي کردن و يا يه کار ديگه مثل اينا. توحش يعني همين ديگه.

خب بالاخره چي شد؟

انگار از سرگذشتم بدت نيومده ها؟!

خنديدم و گفتم:

زندگي عجيبي داشتي.

فقط عجيب! بايد حتما تو يه همچين محيطي زندگي کني تا بفهمي معني اش چيه! بايد حتما يه دختر باشي تا بفهمي که وقتي صبح به صبح از خواب بلند مي شي و يه مرد هيز رو کنارت ببيني که به هر طريق سعي مي کنه خودشو بهت نزديک تر کنه، چه زجري رو بايد تحمل کني! وقتي پناهي نداري، نااميدي تمام وجودت رو ميگيره. اگرم ضعيف باشي که تسليم ميشي! منشانسي که داشتم تربيت ام تو اون ده يازده سال اول زندگيم بود! تو مدرسه، يعني تو همون دبستان به ما ياد مي دادن که محکم باشيم! به ما ياد مي دادن که در مقابل مشکلات ايستادگي کنيم. مخصوصا تو دوران قبل از دبستان که مهدکودک مي رفتم! اونجا بصورت علمي و با بازيهايي که باهامون مي کردن اين مقاومت وپايداري رو بهمون ياد مي دادن! مثلا يکي از بازيها اين بود که يه تعداد زيادي از اين لوگو ها بهمون مي دادن! اينام طوري بود که بايد روهم روهم بچينيشون و باهاشون چيزي درست کني. طوري ام درستشون کرده بودن که اگه يه خرده بي دقت به همديگه وصلمي کردي، کمي که ساخته مي شد، يه مرتبه مي ريختن پايين و همهاش خراب مي شد. اون موقع بايد دوباره درستشون مي کردي و اين مرتبه با دقت.

براي ايجاد انگيزه ام، هميشه يه جايزه خوب براش در نظر مي گرفتن! خود من موقعي که اين بازي رو مي کرديم، بارها و بارها که مثلا يه ساختمون مي ساختيم که چند بار خراب مي شد تا بالاخره بتونيم درستش کنم! يا بازي هاي ديگه که همه شون هدف دار بود و شخصيت بچه ها رو مي ساخت و محکم مي کرد.

چه جالب! کاشکي مي شد براي بچه هاي ما هم يه همچين روشي پياده بشه! يعني بازيايي درست کنن که همينطور هدف دار باشه!

رکسانا- هست! اما روش درست کار نشده يا نسبت بهش بي توجه شده! مثل عروسک بازي! هيچ مي دوني همون عروسک بازي که يه دختر بصورت خيلي ساده مي کنه توش چقدر آموزش و پرورش روحي يه؟! يهدختر وقتي يه عروسک براش مي خري در واقع روح و احساسش رو پرورش ميدي! با بازي با عروسک، حس مادري، عشق، دوستي، احساس مسئوليت و خيلي چيزاي ديگه توش بوجود مي آد ورشد مي کنه! يا مثلا وقتي براش از اين وسايل موچيک آشپزخونه مي خري، در واقع با آشپزي آشناش مي کني که بعدها همون، حس سامان دهي به کانون خانواده است. غذا! گرمي! جمع کردن اعضا يه خوانواده دور همديگه و خيلي چيزاي ديگه! يا همون عروس دوماد بازي.

اينا همه چيزاي خوبين که بايد روشون کار بشه البته در کنار تربيت درست براي شکل گيري و ساختن شخصيت يه دختر کوچولو که بعدها ميشه پايه و رکن خانواده. مي شه مادر! مي شه همسر! مي شه اولين مربي و معلمبچه ها! اينا خيلي مهمه. يه بچه اولين چيزي که ياد مي گيره از مادرشه! همين مادر شخصيت بچه اش رو مي سازه! فقط بايد در کنار اين بازيا، بهش ياد بديم که در زندگي نقش کليدي داره! بايد بهش يادآوري کنيم تا متوجه بشه که آشپزي فقط براي سير کردن شکم خانواده نيست! يا بازي با بچه اش وقت تلف کردن و فقط سرگرمي بچه نيست. اينا همه نقش هاي اساسي در پايداري خانواده است. و کار بسيار مهمي هم است که از پول درآوردن شوهر مهم تره! اينا رو بايد اول به دختر کوچولو آموزش داد و آگاهش کرد که در آينده چه مسوليت بزرگي رو بايد قبول کنه.

يه چيز ساده بهت بگم. همين دلبري و حرکات طريف و ناز که يه دختر از خودش نشون ميده! مي دوني در تعيين سرنوشت يه خونواده چقدر مهمه. هر دختر يا زن با حرکات زيبا و دلفريب چشم، ابرو، موها، دستها و خنده هاي خودش باعث بوجود آمدن عشق و محبت مي شه که استحکام خونواده روتضمين مي کنه.

داشت منو نگاه مي کرد که يه مرتبه خنديدم که خودشم خنديد و سرش رو انداخت پايين و ساکت شد که گفتم:

اوتم اين چيزا رو ياد گرفتي؟

يه جرکت قشنگ به موهاش داد و گفت:

اگر چه مادرم خيلي از وظائف مادري رو انجام نداد اما فقط با نگاه کردن بهش، همه اين حرکات رو مي شد ازش ياد گرفت.

بعد آروم دستم رو گرفت و گفت:

هامون ميدوني! من وقتي با توام احساس امنيت زيادي مي کنم! شخصيت ات طوريه که به آدم اعتماد به نفس مي ده! و اين براي يه مرد امتياز بزرگيه! من هميشه فکر مي کردم اگه در مورد گذشته ام حتي فکر بکنم ديوونه مي شم اما در کنار تو متوجه شدم که دارم کم کم سبک ميشم و با يادآوري شون ديگه اون رنگ سياه رو دارن از دست مي دن.

بعد از جاش بلند شد و گفت:

قدم بزنيم؟!

منم بلند شدم و دستش رو انداخت دور بازوم و گفت:

من زياد تنها بودم. تنهايي، هم خوبي داره، هم بدي! بدي اش اينه که آدم جامعه گريز ميشه و تو خودش فروو ميره اما اين در خود فرو رفتن باعث ساختن و آگاهي آدم ممي شه.

يه خرده دوتايي راه رفتيم. بازوم رو محکم گرفتته بود و چيزي نمي گفت! داشت گذشته اش رو نگاه مي کرد! يه مرتبه واستاد و برگشت و همون نيمکتي رو که روش نشسته بوديم نگاه کرد و گفت:

عجيبه! انگار خيلي از تلخي هاي زندگيمو، وقتي برات تعريف مي کردم،همونجا، رو همون نيمکت جا گذاشتم.

بعد خنديد و برگشت و دوباره راه افتاديم که گفت:

خلاصه زندگي ما سه نفر شروع شد! حالا که فکر مي کنم مي بينم آدم خيلي زرنگي بود! حساب همه چيز رو کرده بود. همه کاراش رو با نقشه و سياست پيش مي برد. کاري کرده بود که جرات نداشتم يه کلمه ازش پيش مادرم حرف بزنم! پايه اولم اينطوري گذشت.

يه روز که از مدرسه برگشتم خونه، چند دقيقه بعدش پشت سرم، اونم اومد خونه، تازه کيف ام رو گذاشته بودم تو اتاقم که صدام کرد. تا اومدم جلوش که يه مرتبه محکم يه سيلي بهم زد. حرکت اش بقدري غير منتظره بود که شوک بوجود اومده، اجازه بهم نداد که گريه کنم!

مادرم داشت تموم اين صحنه رو ميديد و بي اختيار از جاش بلند شد که فرامرز گفت" تو دخالت نکن. من درسته که ناپدر اشم اما بالاخره اين اسم ناپدري يه مسوليت هايي رو به گردنم ميندازه! من آدم بي غيرتي نيستم! من جلو مردم آبرو دارم! دلم نمي خواد پس فردا فلاني و فلاني جلومو بگيرن و در گوش ام بگن جلوي نادختريت رو بگير! مي دوني اون موقع اين حفا براي من مرگه؟! کلاه فلان که نمي خوام سرک بذارم! چهل تا پيرهن از شما بيشتر پاره کردم!"

من و مادرم هر دو هاج واج داشتيم نگاهش مي کرديم که مادرم گفت: فري چي شده آخه؟!

يه نگاه به مادرم و بعدش به من کرد و يه لااله الا الله گفت و رفت روي يه مبل نشست و يه سيگار روشن کرد و بعدش آرومتر گفت"آخه بچه جون تو مثل دختر مني، اگه کاريم مي کنم واسه خودته! اين چکي ام که بهت زدم مهر پدري يه! اگه دوستت نداشتم ميذاشتم هرغلطي که دلت بخواد بکني اما چيکار کنم که هم غيرتم و هم وجدانم راضي نميشه که ساکت بمونم!تو ديگه داري براي خودت خانم ميشي! نذار پس فردا پشت سرت حرف و حديث باشه! امروز که تو خيابون اينطوري راه بري، پس فردا چي کار مي خواي بکني! دختر که نبايد با ناز و عشوه و قر و قنبيله تو خيابون راه بره! چه معني داره که دقيقه به دقيقه برمي گردي پشت سرت رو نگاه مي کني؟ اگه چهارتا لات بي سر و پا تو خيابون سوت مي زنن، تو چرا سرت رو برمي گردوني؟ تا اون موقع که من تو زندگي تون نبودم، خب،هر کاري دلت مي خواست بکني و کردي، کردي! اما ديگه تموم شده، دارم بهت ميگم. خودتو جمع و جور کن. از اين به بعد مثل سايه پشت سرتم. مثل آدم ميري مثل آدم ميايي. من يه آدم متعصب ام. حالا بگو عقب افتاده! بگو فناتيک! عيبي نداره! اما من اينم. دارم جلو مادرت ميگم! غير از اين باشه ميذارم ميرم! والسلام."

اينا رو که گفت يه مرتبه مادرم حالتش رو عوض کرد و گفت:

مگه چيکار کرده؟؟

فرامرز سيگارش را خامو شکرد و گفت: هيچي،ديگه حرفشم نزنيم! مي دونم که از اين به بعد، هر کاري هم که کرده ديگه نمي کنه! تموم شد و رفت پي کارش.

اينو که گفت کادرک يه دفعه حمله کرد طرف ککم که فرامرزپريد جلو خودشو انداخت وسط مون و مادرم رو گرفت و گفت:

خانم من اگه پدرشم، شما ديگه دخالت نکن! حرف زدن تو يعني من غلط کنم!

بعدش مادرم رو که خيلي عصباني شده بود، برد و رو يه مبل نشوند وبرگشت طرف من و گفت:

برو باباجون! توام حق داشتي که اشتباه کني اما اينکارو کردم که بفهمي ديگه اون روز و روزگار تموم شده! تا حالا حق داشتي! يعني وقتي بابا سر بچه نباشه همين مي شه. اما از اين به بعد تو يه بابا داري که گردنش رو تبر نمي زنه. برو عزيزم! برو به درس ات برس! اينم بدون که من وقت و بي وقت مثل امروز دنبالت مي کنم!

داشتم نگاهش مي کردم که مادرم گفت: فري! از اين به بعد هر کاري خواستي آزادي بکني! من ديگه اينو سپردم دست تو! دستتم درد نکنه که دنبالش رفتي! هر کاري کردي صاحب اختياري!

اونجا بود که فهميدم فرامرز چه آدم زرنگيه!

هيچي نگفتي؟!

رکسانا- چي بگم؟! چنان نقش بازي مي کرد که نمي شد کاري کرد! امکان نداشت مادرم باور کنه که همه اينا دروغ بوده! من يه عمر تنها و تو دوران بسيار سخت خودمو نگه داشته بودم و هيچوقت از موقعيتم سواستفاده نکرده بودم. اما مادرم از اين چيزاخبر نداشت. اون حتما هميشه قياس به نفس مي کرد و منم يکي مثل خودش ميديد در حالي که روحيه و افکار و رفتار من و مادرم درست عکس هم بود! براي همين بلافاصله متوجه شدم که تو اون موقعيت هيچ دفاعي، فايده که نداره هيچ، نتيجه معکوس هم داره! براي همين سکوت کردم و رفتم تو اتاقم و وقتي مطمئن شدم که فعلا کاري به کارم ندارن و صدام نمي کنن، فقط گريه کردم و روزاي باقيمانده از تحصيلم را شمردم.

آروم آروم گريه مي کردم تا صدام به کسي نرسه تا نفهمه که منم مثل آدماي ديگه ضعف هايي دارم. آروم گريه کردم چون مي دونستم صداي گريه ام براي هيچ کس مهم نيست! آروم گريه کردم چون صداي گريه ام فقط خودم را غمگين مي کرد. هنوز آروم گريه ميکنم چون ياد گرفتم که گريه رو بايد آروم و بي صداکرد. چون هميشه تنها گريه کردم.

همونجور که راه مي رفتيم برگشتم و نگاهش کردم! ديدم همينجور اشک داره آروم و بي صدا از چشماش ميآد پايين! يه مرتبه دل خودمم گرفت. ياد اين افتادم که تو بچگي هر وقت گريه مي کردم، اول ماني مي دوئيد طرفم و بعدش مادرم و پدرم و عموم. هيچ وقت موقع گريه کردن تنها نبودم!هميشه بعد از منم ماني گريه مي کرد. يعني از گريه من گريه اش مي گرفت.

با دستم اشک هاش رو پاک کردم که خنديد و گفت:

فقط همين چند دفعه است که موقع گريه کردن تنها نيستم!

از اين به بعد هيچوقت تنها نيستي. من هميشه پيش اتم.

رکسانا- مهم اين نيست که موقع گريه کردن کسي پيش آدم باشه! مهم اينه که يکي ديگه ام درد آدم رو حس کنه و با آدم گريه کنه!

بعد با دستش اشک هايي رو که خودمم متوجه اش نبودم از صورتم پاک کرد. سر روبرگردوندم اون طرف و اشک هامو پاک کردم که گفت:

فرامرز متوجه شده بود که مادرم نسبت بهمن حساسيت داره! يعني اگه دوست پسر يا شوهرش کوچک ترين توجهي به من مي کرد، حسادتش تحريک مي شد و باعث جدايي شون مي شد .براي همينم راه روش خوبي رو پيش گرفته بود. سخت گيري و خشونت!

پچ مي رفتم ازم ايراد مي گرفت! راست مي اومدم ايراد مي گرفت! تو لباس پوشيدن، درس خوندن، نوار گوش دادن، حرف زدن، نشستن، براخاستن! خلاصه واقعا زندگي روبرام سخت کرده بود! کاش ايرادايي که مي گرفت حقيقت داشت و به جا بود! اصلا دنبال من نمي اومد که! حتي حاضرم قسم بخورم که همون روز اول هم نيومده بود! چون من عادت نداشتم تو خيابون واستم و اين ور و اون ور رو نگاه کنم. هميشه تند مي رفتم مدرسه و تند برمي گشتم خونه. بطوريکه دوستام هميشه بهم مي گفتن چرا اينقدر تند راه ميري؟! جتي اکثرا با من برنمي گشتن خونه چون اونا مي خواستن تفريح کنون راه مدرسه رو تا خونه بيان اما من نه!

چرا؟!

چرا چي؟

چرا مي خواستي زود برگردي خونه؟ اونجا که کسي منتظرت نبود. چرا به کسي پناه نياوردي؟ مثلا به يه پسر؟ معمولا اينجور وقتا دختا مي رن و دوست پسرميگيرن! تو که پنجاه درصد اروپايي بودي چرا اينکارو نکردي؟

يه لحظه فکر کرد و گفت:

اگه برمي گشتم خونه به خاطر اين بود که جاي ديگه اي رو نداشتم برم! حداقل خونه توش يه اتاق بود که کسي اونجا کاري به کارم نداشته باشه!

اگرم دوست پسر نگرفتم به خاطر طرز فکرم بودد! تو درست ميگي! معمولا دخترا با پيدا شدن يه مشکل تو زندگي شون يه همچين کاري ميکنن و يه مشکل بزرگتر رو براي خودشون درست مي کنن اما من متوجه اين مسئله بودم که نبايد يه همچين اشتباهي بکنم! يه دختر شونزده ساله يعني چي؟! يعني يه چيزي بين نوجوون و جوون! تو اون سن وسال، نه تجربه اي داره و نه تحصيلاتي و نه امکاناتي! پس خودش نمي تونه بيرون از محيط خونواده کاري بکنه! اگرم به يه پسره پناه ببره که ديگه بدتر! يه پسر نوزده بيست ساله نمي تونه براش پشت و پناه باشه! يعني اون خودشم احتياج به يه پناهگاه مثل خانواده داره! غير از اون، معلومه که اون پسر يه دختر رو براي چي مي خواد! منم اينارو مي دونستم! يعني تربيت اروپايي بهم ياد داده بود. براي همينم اين اشتباه رونکردم.

سرم رو تکون دادم که گفت:

خلاصه زندگي برام خيلي سخت شده بود بطوريکه حتي آموزش هاي دوران کودکي ام نتونستن کمکم کنن! مقاومت ام شکست! هر شب کارم گريه کردن بود! با گريه درس مي خوندم و با گريه مي خوابيدم. خيلي خسته شده بودم. خونه برام جهنم بود. ديگه انگيزه اي براي زندگي نداشتم. براي همين يه شب که رفته بودم حموم کنم، بي اختيار يه تيغ برداشتم و آماده شدم که رگم رو بزنم! هميشه فکر مي کردم که خودکشي کار سختيه اما در اون شرايط سخت تر زندگي، اين کار به نظرم آسون اومد.

.ان رو پر از آب داغ کردم و رفتم توش و تيغ رو گرفتم تو دستم و شروع کردم به گريه کردم. ياد پدرم افتادم و اون سالها که در فرانسه بوديم و مادرم هنوز انسان بود. ياد موقعي افتادم که پدرم منو مي نشوند رو پاش و موها ناز مي کرد! ياد روزهاي تعطيل مي افتادم که منو با خودش مي برد پارک و سينما و رستوارن. با همديگه دوتايي مي رفتيم بيرون و خيلي هم بهمون خوش مي گذشت. حتي در زماني که مادرمکثافت کاري مي کرد. بازم وقتي با پدر بودم همه چيز به نظرم قشنگ مي اومد.

ياد قصه هايي افتادم که شب ها قبل از خواب برام تعريف مي کرد. ياد اين افتادم که با وجود بدي هاي مادرم، هيچوقت ازش پيش من بد نمي گفت و وقتي هم که من از مادرم پيشش شکايت مي کردم، هميشه مي گفت که مادرم دوستم داره!

ياد مهرباني هاي پدرم افتادم! ياد رفتار آرومش، ياد نگاه قشنگ و محکم اش! ياد دست نوازشش که هميشه آرومم مي کرد و بهم اعتماد به نفس ميداد! ياد آهنگي که هميشه برام ميخوند!

اما تو همون موقع ياد لحظه اي افتادم که پدرم از شدت نااميدي و خشم و نفرت و شکست و باخت در زندگي، تو دادگاه گريه کرد! گريه يه مرد! گريه يه پدر!

اونم مثل من و بي صدا و آروم گريه مي کرد!

تو همين موقع تيغ رو گذاشتم رو رگم! درست يه لحظه بود! يه حرکت! يه فشار! يه تکون و بعدش تموم!

اما نمي دونم تو اون لحظه چه فکري اومد تو سرم! يه فکر! يه احساس! يه ديد ديگه! درست نمي دونم چي بود اما بود! مثل اينکه يکي شروع کرد باهام حرف زدن! يه نفر درون خودم.

بهم گفت اين تيغ هميشه هست! هر وقت هم بخوام مي تونم بيام تو حموم وازش استفاده کنم! بهم گفت خودکشي شجاعت نمي خواد اما اين زندگي يه که براي گذروندنش احتياج زيادي به شهامت هست. بهم گفت اين تيغ و اين وان و حموم رو هيچکس ازم نمي گيره اما زندگي رو چرا! هميشه فردايي هست! هميشه نوع ديگه اي هست! هميشه چيز تازه اي هست! هميشه زندگي تازه اي هست.

تو اون لحظه يه جور ديگه فکر رکدم! يه نوع ديگه! چيزاي جديدي رو تو خودم پيدا کردم و شناختم. کاراي زيادي به نظرم اومد که بايد انجام بدم! و راه هاي زيادي براي زندگي کردن رو ديدم.

يه لبخند رو لبام نشست! تيغ رو گذاشتم سرجاش و حموم کردم و اومدم بيرون.

فردا صبحش جاي مدرسه رفتم سفارت فرانسه! به محض اينکه وارد سفارت شدم، روسري ام رو از رو سرم برداشتم و با اولين نفر که داشت با تعجب به من نگاه مي کرد، شروع کردم به فرانسه صحبت کردن!

همه چي تموم شد!

بلافاصله بردنم پيش سفير فرانسه، خيلي گرم، مهربون، مودب و پدرانه!

يه آدم، مثل پدرم!

مثل پدرم بغلم کرد، به سرم دست کشيد، برام غصه خورد، و حمايتم کرد.

نمي دونم چرا وقتي سرگذشتش به اينجا رسيد يه مرتبه بي اختيار خنديدم که با تعجب بهم نگاه کرد که گفتم:

خنده ام از خوشحاليه! از اينکه پنجاه درصد پدرت کمکت کرده!

اونم خنديد و گفت:

بلافاصله همه مراحل فرستادن به فرانسه آماده شد. به همين راحتي! يعني وقتي براي سفير سرگذشتم رو تعريف کردم، با وجود اينکه سعي مي کرد آروم و خونسرد مثل يه سياستمدار رفتار کنه اما موفق نمي شد. مي فهميدم که درونش انقلاب به پا شده! براي همينم سريع کارام رو انجام داد و از همونجا با فرانسه تماس گرفت وخواست که پدرم رو پيدا کنن!

بعد برگشت طرف منو و گفت:

يه سيگار ديگه بهم ميدي؟

زود دو تا سيگار درآوردم و روشن کردم و يکي اش رو دادم بهش. يه خورده ساکت قدم زديم که گفت:

متاسفانه ديگه پدرم وجود نداشت. خودکشي کرده بود! يعني اينطوري فکر مي کردن! باماشين رفته بود ته دره! نه مشروب خورده بوده و نه ماشين ايرادي داشته و نه سرعتش زياد بوده! فقط خواسته بودکه بره ته دره! همين! شايد مثل من که فقط مي خواستم با تيغ رگم رو بزنم.

برام ضربه بزرگي بود اما يه پيامم برام داشت. پيام عشق! پيام محبت! عشق و محبت پدرم! اين خيلي برام مهم بود!

اونجا بعد ازچند ساعت بهمگفتن که با رفتن ما از فرانسه، پدرم دچار يه بحران شديد روحي شده بوده! براش همه چيز تموم شده بوده! زني رو که دوستش داشته بهش خيانت کرده ودختري که عاشقانه مي پرستيده ازش دزديده بودن!

اونم انگيزه اش رو از دست داده بوده!

يه خرده ديگه قدم زديم و بعدش سيگارش رو اندخت زمين وگفت:

وقتي اين مسئله رو فهميدم مايوس شدم. هميشه اين فکر که يه نفر يه جايي هست که برام نگرانه و دوستم داره و منتظرمه، بهم آرامش مي داد. حتي همون شب قبلش. همون موقع که تيغ دستم بود و مي خواستم رگم رو بزنم!

يه لحظه ساکت شد و بعد برگشت طرف من و گفت:

تازه اون لحظه متوجه شدم که شب قبل چه کسي منو صدا کرده! صداي پدرم بود! صداي قشنگ پدرم که داشت برام لالايي مي خوند. لالايي که نجاتم داد! آهنگ شبهاي ترس و تنهايي.

اين لالايي رواز مادرش ياد گرفته بود و شبايي که خوابم نمي برد يا مثلا ترسيده بودم، مي اومد مي نشست کنار تختم و برام اين آهنگ رو با صداي قشنگش مي خوند.

هميشه فردايي هست! هميشه نوع ديگهاي هست! هميشه چيز تازه اي هست! و هميشه زندگي تازه اي هست!

خلاصه اون روز تو سفارت خيلي گريه کردم اما چيزي که آرومم کرد وجود آدمايي بود که مثل خودم بودن و درکم مي کردن و ميخواستن ازم حمايت کنن و کردن.

همه دورم جمع شده بودن دلداري ام مي دادن. نوازشم مي کردن و بهم مي گفتن که دوستم دارن. همينم باعث شد اون ضربه رو تحمل کنم.

اون روز بعد از چند ساعت، بعد از خوردن نهار با سفير و چند نفر از اعضا سفارت، با يه اسکورت بردنم خونه! معاون سفير، دوتا از پليس هاي سفارت و يه وکيل، همراه با دوتا از مامور نيروي انتظامي منو بردن خونه. دلم مي خواست اونجا بودي و قيافه فرامرز و مادرم رو ميديدي. واقعا تماشايي بود!

وقتي زنگ خونه رو زدم و فهميدن که منم، در رو روم باز نکردن! مثلا مي خواستن تنبيه ام کنن، اما وقتي مامور انتظامي دستش رو گذاشت رو زنگ و همينجوري نگه داشت، يه خرده بعد دوتايي اومدن دم در! توپ هر دوشون پر بود! آماده شده بودن که مثلا يه بلايي سرم بيارن که تا چشم شون به اون همه آدم افتاد، رنگ شون پريد و به تته پته افتادن!

معاون سفير ازشون اجازه خواست که بريم تو خونه صحبت کنيم و اونام از جلو در رفتن کنار و همگي رفتيم تو!

وقتي تو سالن خونه نشسته بوديم، اول يکي از مامورهاي انتظامي، اعضا سفارت رو به فرامرز و مادرم معرفي کرد و بعدش هم وکيل سفارت خيلي قشنگ وشمرده، اول به فرانسه و بعدش فارسي گفت:«اين دختر خانم تبعه کشور فرانسه هستن، و تحت حمايت دولت فرانسه. از اين به بعد هر گونه سخت گيري، تنبيه بدني، آزار روحي و رواني نسبت به ايشون از نظر دولت فرانسه خشونت عليه يک فرانسوي تلقيمي شه و جرم به حساب مياد وقابل پيگيري قانوني يه! از اين به بعد طبق اجازه اي که از دادگاه رسمي ايران خواهيم گرفت، هفته اي يک يا دو روز، مددکار فرانسوي ما اينجا مياد و با ايشون ملاقات خواهد داشت! ما از اين به بعد در مورد وضعيت تحصيلي و زندگي ايشون توجه خاصي خواهيم داشت! دولت فرانسه اميدواره که از اين به بعد مشکلي به وجود نياد!»

وقتي وکيل سفارت اينا رو به فرامسه گفت، فرامرز داشت از ترس سکته مي کرد! همه اش به مادرم نگاه مي کرد تا زودتر بفهمه موضوع چيه! وقتي ام که براي دوم به فارسي گفت: ديگه قيافه فرامرز ديدني بود! اصلا لال شده بود، هر دوشون لال شده بودند!

بعد از وکيل سفارت، يکي از مامورهاي نيروي انتظامي بهشون اخطار داد که مواظب رفتارشون باشن چون من تحت حمايت دولت فرانسه ام!

بعد از گفتن اين حرفا، همه بلند شدن و خداحافظي کردن و رفتن. منم تا دم در دنبالشون رفتم که اونجا بهم شماره سفرات رو دادن و گفتن به محض اينکه مشکلي پيش اومد، با سفارت تماس بگيرم.

بعد از رفتن اونا، منم بدون حرف و چيزي، رفتم تو اتاقم و راحت گرفتم خوابيدم و صبح اشم بلند شدم و رفتم مدرسه و تا رسيدم اونجا بچه ها بهم گفتن که برم دفتر مدرسه! حدس زدم جريان چيه!

گويا قبل از من، وکيل سفارت اومده بود اونجا و با مديرم صحبت کرده بود چون تا منو ديد، از جاش بلند شد و اومد طرفمو خلاصه خيلي بهم احترام گذاشت و بعد از اون ديگه تو مدرسه ام راحت بودم! هم از دست مديرمون و هم بچه ها! يعني وقتي دوستاي نزديکم کم و بيش از وضع زندگي ام باخبر شدن، طبق عادت ايرانيا، دوباره باهام مهربون شدن و فضاي مدرسه برام قابل تحمل شد.

حدودا يه سال از اين جريان گذشت. نمي خوام با جزييات خسته ات کنم. اون دوتا زندگي خودشونو داشتن و من زندگي خودمو. نهايتاً تو 24 ساعت اگرم همديگه رو مي ديديم، يه ساعت بود. بعدش من مي رفتم تو اتاقم و اونجا زندگي مو مي کردم و اونام اون طرف خونه تو سر و کله همديگه مي زدن! يه روز دعوا د اشتن و يه روز آشتي! يه روز چشم نداشتن همديگه رو ببينن و يه روز اونقدر نسبت به همديگه مهربون مي شدن و رفتار زشتي از خودشون نشان مي دادن که من خجالت مي کشيدم! اينا به کنار، مشکل من رفتار فرامرز بود! بعد از حدود يه سال، تازه با من مهربون شده بود و يه جور ديگه آزارم مي داد!

خيلي بهت مهربوني مي کرد؟

يه خنده تلخ کرد و گفت:

بطور چندش آور!

يه خرده ديگه ساکت شد و گفت:

ديگه از هرچي عيد و تولد و جشن بود متنفر شده بودم. مثلا تحويل سال، به هواي تبريک گفتن و اين چيزا، با چنان شهوت و حالت بدي بغلم مي کرد و منو مي بوسيد که حالت تهوع بهم دست مي داد. همه اش خدا خدا مي کردم که هيچ عيدي پيش نياد.

يا مثلا مي اومد و ورقه هاي امتحاني ام رو و مي داشت و اگه نمره ام خوب شده بود به عنوان تشويق، بغلم مي کرد. همچين مي چسبوند به خودش که دلم مي خواست با هر چي دستم بود بزنم تو سرش! حرفم نمي تونستم بزنم چون اگه چيزي مي گفتم، يا اون يا مادرم مي گفت که تو به خودت شک داري! اين بود که تحمل مي کردم و هيچي نمي گفتم و سعي مي کردم که کمتر بهانه اي براي تبريک گفتن و تشويق کردن وجود داشته باشه.

ورقه هامو که بايد امضا مي شد، يه وقتي که اون نبود به مادرم نشون مي دادم و مي گفتم ک امضا کنه و بعدش قايم شون مي کردم! روزاي عيدم که ديگه نمي شد کاري کرد، صبر کردم تا وقتي دوتايي با همديگه ان، برم پايين و تا مي اومد طرفم، دروغکي مي گفتم که سرما خوردم و يه جوري جلوشو مي گرفتم اما هميشه که نمي شد! ولي چاره اي نبود! تحمل مي کردم و همين کارم باعث شده بود که گستاخ تر بشه!

چند بار جسته و گريخته در اين مورد با مادرم حرف زدم اما هيچي حالي اش نبود! درست مثل گاو! انقدر مثل کبک سرشو تو برف کرده بود که اصلاً نمي فهميد دور و ورش چه خبره! فکر مي کرد فرامرز عاشق بيقرارشه! بالاخره مجبور شدم که علني بهش بگم! مي دوني چيکار کرد؟!

سرم داد زد و گفت که من عقده اي شدم! مي گفت چون همه عاشق اون مي شن من حسودي مي کنم! مي گفت چون کسي طرف تو نمي آد، داري مي ترکي! ترو خدا افکار يه مادررو ببين! هرچند که بيش از اون ازش انتظاري نمي رفت!

بالاخره چند وقتي گذشت. نمي دونم چه جوري مادرمو گول زد و خامش کرد که به هاي ساختمون سازي، ازش پول گرفت! يعني اون يکي دوتا زميني که بهش ارث رسيده بود فروخت وپولش رو داد دست فرامرز واونم يه سند داد دستش و شروع کرد به ساختمان سازي.

يکي دو ماهي گذشت و مادرم خوشحال بود که تا چند وقت ديگه پول رو پولش مي آد و اون ساختمون ساخته مي شه و مي تونه کلي ازش استفاده ببره! فرامرزم هر شب مي اومد خونه و مي گفت امروز فلان کار رو کرديم و فلاني اومد و گفت انقدر رفته رو زمين و خونه و آپارتمان و متري انقدر همين الان استفاده مي ده و فلان و فلان و فلان. مادرمم که اينا رو مي شنيد کيف مي کرد تا اينکه يه شب مادرم گفت که ساعت چهار بعدازضهر فردا بياد يه دفتر خونه. مي گفت بايد چند تا چيز رو امضا کنه. يعني باهاش يه قرار گذاشت و بهش گفت اگه يه کم دير اومد صبر کنه.

اينجا که رسيد واستاد و برگشت طرف من و يه لبخند تلخ بهم زد و گفت:

همينجاست که حتما تصميمت در مورد من عوض ميشه! حالا مي خواي بقيه اش رو برات بگم يا نه؟

سرمو تکون دادم که گفت:

فرداش من طبق معمول رفتم مدرسه و بعدازظهرم برگشتم خونه. مي دونستم که مادرم خونه نيست. لباسامو عوض کردم و رفتم تو سالن که ديدم صداي در حياط اومد. از پنجره نگاه کردم که ديدم فرامرزه. گفتم حتما چيزي جا گذاشتن که اومدن ببرن.

تند اومد تو خونه واومد تو سالن و تا من بلند شدم که برم تو اتاقم يه مرتبه از پشت موهامو گرفت و کشيد. اصلا فکر نکردم که حتي جيغ بزنم! همچين با ممشت زد تو صورتم که بيهوش شدم!

داشتم نگاهش مي کردم! اونم داشت مستقيم تو چشمام نگاه مي کرد! منتظر بودم بقيه اش رو بگه اما هيچي نگفت! وقتي که ديد انگار متوجه نشدم گفت:

بقيه اش رو فهميدي؟

فقطنگاهش کردم که آروم گفت:

وقتي بهوش آمدم که ديگهکار از کار گذشته بود.

انگار يکي با چوب زد تو سرم! يه مرتبه چشمام سياهي رفت! هيچي رو نديدم! تموم عضلاتم منقبض شده بود! اصلا فکم تکون نمي خورد! شوک بهم دست داده بود! تو يه وضع خيلي بدي گير کرده بودمً هزار تا فمر تو سرم بود. حتي نمي تونستم يکي اش رو به زبون بيارم. حتي يه فحش، يه حرف بد يا يه اظهار ناراختي يا هر چيز ديگه اي ام نمي تونستم بکنم! يه مرتبه احساس کردم که انگار زير پاک خالي شده! داشت زانوهام تا مي شد اما هر جوري بود جلوشو گرفتم! مي دونستم داره عکس العملم رو مي بينه! مي خواستم مواظب رفتارم باشم اما نشد. در يه آن شايد هزار تا صحنه جلو چشمم مجسم شد! صحنه هاي زشت و بد! صحنه هاي کثافت!

سرمو يه تکون دادم که اونا از تو مغزم بره بيرون! مي خواستم نگاهش کنم اما تطابق چشمم بهم خورده بود و جلومو مات مي ديدم! شقيقه هام تير مي کشيد و يه درد از تو رگ هاي گردنم مي زد تو سرم! وقت داشت مي گذشت و بايد يا يه چيزي مي گفتم و يا يه کاري مي کردم.

يه مرتبه سرم رو محکم دادم عقب که صداي شکستن رگ هايي گردنم رو شنيدم! يه تکون خوردم و متوجه دور و برم شدم.

رکسانا جلوم نبود! برگشتم سمت راستم رو نگاه کردم که ديدم آروم داره مي ره! از همونجا داد زدم و گفتم:

رکسانا! کجا؟!

رکسانا- دنبال زندگي ام!

براي چي؟!

رکسانا- که توام راحت بري دنبال زندگي خودت!

همينجوري جوابم رو مي داد و بدون اينکه برگرده طرف من، داشت راهش رو مي رفت! دوئيدم دنبالش و دستش رو گرفتم و نگه اش داشتم. واستاد اما پشتش بهم بود! رفتم جلوش که ديدم بازم همونجوري داره اشک از چشماش مي آد پايين! آروم با دستام اشک هاشو پاک کردم و گفتم:

چرا اينطوري مي کني؟!

رکسانا- دارم کارت رو راحت مي کنم. اينطوري راحت تر مي توني بذاري بري! منم از اون خونه ميرم تا ديگه مجبور نباشي منو ببيني!

آخه براي چي؟!

يه زهرخند زد و سرشو انداخت پايين و گفت:

مگه تو ايراني نيستي؟

آره!

خب؟!

خب چي؟!

رکسانا- حرفامو نشنيدي؟

چرا!

خب!

خب!

يعني برات اهميت نداره؟!

چرا! برام خيلي مهمه!

پس براي چي اومدي دنبالم؟!

چرا نيام؟!

رکسانا- اين اومدن معني خاصي داره ها! اگه اومدي بايد هميشه بيايي!

مي آم!

رکسانا- و به اتفاقهايي که به من افتاده فکر نمي کني؟!

چرا، فکر ميکنم! فکر مي کنم و ناراحت مي شم! ناراحت از اينکه برات يه حادثه پيش اومده و تو اون حادثه روح و روانت صدمه ديده و مجروح شده، همين.

سرشو بلند کرد و تو چشمام نگاه کرد و گفتم:

اين فقط يه حادثه تلخ بوده که ممکنه براي هر کسي پيش بياد! مثل يه تصادف رانندگي! فقط تو اونجور تصادف جسم آدم صدمه مي بينه و تو اين يکي روح آدم.

واقعا اينطوري فکر مي کني؟!

آره!

ولي من سالهاست که به خاطر اين مساله خودمو نبخشيدم.

مگه تو کاري کردي که خودتو نبخشي؟!

نه به خدا!

پس دليلي براي اين کار وجود نداره!

من نتونستم از خودم مواظبت کنم!

خيلي ها نمي تونن! اتفاق ممکنه براي هر کسي پيش بياد!

يعني هيچ وقت ديگه اين مساله رو به روم نمي آري؟!

اين حرفا چيه؟ بيا بريم! کيسه نايلون ها رو کجا گذاشتي؟!

برگشتم طرف همونجا که قبلش واستاده بوديم و ديدم کيسه نايلون ها رو گذاشته همونجا! رفتم برشون داشتم و رفتم پيش اش و بهش گفتم:

ديگه از اين به بعد اينقدر گريه نکن! همچين آروم گريه مي کني که آدم نمي فهمه که زودتر جلوشو بگيره! بيا بريم!

دو تايي آروم راه افتاديم که چند قدم جلوتر زير بازوم رو گرفت و بعدش سرشو تکيه داد به من! برگشتم و نگاهش کردم و گفتم:

ببينم! گريه که نمي کني؟!

نه، دارم مي خندم!

راست ميگي؟!

آره، مي دوني؟! فاصله دل بدست آوردن و شکستن فقط يه نگاهه! يعني حتي با يه نگاه مي شه يه دلي رو شاد کرد يا شکوند!

از موقعي که براي اولين بار ديدمت، همه اش تو اين فکر بودم که چه جوري بايد گذشته ام رو برات بگم! بعدا تو فالت ديدمت که با من هستي اما نمي دونستم چه طوري!

يعني چي؟!

يعني بودنت رو مي ديدم اما نمي فهميدم چه طور بونديه!

نمي فهمم اين چيزا رو!

بعدا بهت ميگم. حالا نمي خواي بقيه ماجرا رو بدوني!؟

چرا! مي خوام بدونم بالاخره چي شد؟

يه خرده ديگه راه رفتيم که گفت:

با درد و ضعف به هوش اومدم! صورتم بقدري درد مي کرد که نمي تونستم سرم رو تکون بدم! فقط يه لحظه بلند شدم و نشستم! يعني اولش نفهميدم چي شده اما وقتي ديدم که لباس تنم نيس و ...

نذاشتم بقيه اش رو بگه و گفتم:

مادرت کجا بود؟!

وقتي اون حالتم رو ديدم از غصه مي خواستم دق کنم! همونجور خوابيدم و گريه کردم. داشتم فکر مي کردم که حالا ديگه چيکار کنم که مادرم رو بالا سرم ديدم! داشت گيج منگ منو نگاه مي کرد و حالا ديگه همه چيز رو فهميده بود. هم حرفهايي که من بهش زده بودم، هم تبريکهاي صميمي ومهربوني فرامرز به من! هم نيومدن فرامرز سر قرار رو. هم عشق آتشين فرامرز نسبت به خودش رو! هم پول دست فرامرز دادن! هم ساختمون سازي رو!

همه رو فهميده بود ما احمق نمي خواست باور کنه! نمي دونم اين زن چي از زندگي مي خواست؟! نمي دونم چه جور فکر مي کرد؟! هنوز تو عالم خودش بود. مي ديد که چه اتفاقي افتاده اما هنوز نمي خواست باور کنه که همه چي تموم شده! هنوز مي خواست به خودش بقبولونه که اينا اشتباهه و يه همچين چيزي امکان نداره!

يعني اينقدر ساده بود؟

نه! ساده بود، احمق بود و تو رويا! هميشه دنبال يهچيز ديگه مي گشت! هميشه تو رويا بود اما وقتي من از جام بلند شدم و آروم و با درد لباسمو پوشيدم و يه سيلي محکم زدم تو صورتش ديگ فهميد که اينا واقعيته و رويا نيست!

زديش؟!

آره! زدمش و هر چي دلم مي خواست بهش گفتم! بهش گفتم که فقط يه فاحشه پيره! بهش گفتم که هيچوقت لياقت پدرمو نداشته! بهش گفتم که اين چند نفر و بقيه، اونو فقط براي لذت چند ساعته يا براي پولش مي خواستن. همه اينا رو بهش گفتم. اگه به خودش مي اومد و مي فهميد که چقدر زندگي رو باخته و باعث فنا شدن زندگي منم شده و سعي مي کرد که يه جوري گذشته رو جبران کنه شايد مي بخشيدمش! يعني اگر هر کسي بود حتما مي فميد. تمام پول و داراييش رو از دستش درآورده بود! فقط براش همون خونه باقي مونده بود!

يعني فرامرز گذاشت و فرار کرد؟!

آره! شکايت و اين چيزام به جايي نرسيد! کثافت همه کاراشو کرده بود و حتي بليت هم گرفته بود!

پس ان سند که گفتي چي بود؟

يه سند جعلي!

يعني همه پول آرو برداشت و رفت.

آره! بعدش ما مونديم و همون يه خونه! مادرمم که ديد ديگه کاري نمي يتونه بکنه و پولي هم تو دستش نيست، خونه رو گذاشت براي فروش که بعدش يه آپارتمان بخره و يه پولي هم دستش بياد! منم فکر کردم که پشيمون شده! هرچند کههنوز دلم آروم نشده بود اما فکر مي کردم از اون به بعد درست مي شه اما نشد!

يعني بازم؟!

يه لبخند زد و گفت:

ديگه نه! يعني من ديگه طاقتش رو نداشتم! همه چيزم رو از دست داده بودم. يه عمر سختي کشيده بودم و همه شم مقصر اين زن بود! اگه قرار بود که بازم گذشته تکرار بشه که ديگه هيچچي!

پس چيکار کردي؟! يعني چي شد؟!

يه روز که داشتيمبا همديگه مي رفتيم آپارتمان براي خريد رو ببينيم، وقتي داشتيم دوتايي از خيابون رد مي شديم، يه مرتبه چشمم افتاد به يه جوون که اون طرف خيابون تو يه ماشين خيلي شيک نشستته بود و داشت منو نگاه مي کرد و مي خنديد. احمق فکر نکرد که اون پسرهداره منو نگاه مي کنه نه اونو! يه مرتبه طبق عادت شروع کرد به عشوه و ناز کردن! يه آن کنترلم رو از دست دادم. ازش که متنفر بودم، متنفرتر شدم! تموم گذشته اومد جلو چشمم و ديگه نفهميدم دارم چيکار مي کنم! يعني همونجور که مي خواستيم از اين طرف حيابان برين اون طرف، يه مرتبه خودم ايستادم و اونو هلش دادم جلو! تو همون موقع يه ماشين رسيد و زد رو ترمز اما اگرچه سرعتش گرفته شد ولي محکم زد بهش و پرتش کرد اون طرف!

مرد؟!

نه متاسفانه اما بدجوري پرت شد! يه مرتبه همه ريختن دور و برمون! بيچاره رانندهه خيلي ترسيده بود. منم زود بهش گفتم که حرکت کنه و بره! اونم از خدا خواسته پريد تو ماشين و رفت!همه گفتن خانم چرا همچين کردي؟ گفتم تقصير ما بود و اون بيچاره گناهي نداشت!

مادرت چي شد؟

رکسانا- هيچي! يه خرده بعد از جاش بلند شد و بدون حرف اومد طرف من! آروم بهش گفتم متاسفم که هنوز زنده اي! يه نگاه بهم کرد و هيچي نگفت! منم سرمو انداختم پايين و رفتم! دنبالم دوييد و دستم رو گرفت و گفت که کجا ميري؟ گفتم هرجا اما مطمئن باش که ديگه منو نمي بيني! بعدش هم هلش دادم عقب و بهش گفتم تو برو دنبال هرزگي ات.

بعدشم گذاشتم و رفتم!

يه خرده ساکت شد و واستاد منو نگاه کرد و گفت:

مي خواستم بکشمش!

اومدم يه چيزي بگم که موبايلم زنگ زد. تا جواب دادم ديدم ماني يه و خيلي ام عجله داره! فقط بهم گفت زودتر خودتو برسون خونه. منم تلفن رو قطع کردم و جريان رو براي رکسانا گفتم و دوتايي رفتيم طرف ماشين و سوار شديم و اول اونو رسوندم خونه و بهش گفتم بعدا خودم مي آم ديدن عمه و بزورم يه چک پنجاه توماني ديگه بهش دادم و ازش خداحافظي کردم و نيم ساعت بعد رسيدم خونه.

((ماشين رو تازه پارک کرده بودم که ديدم يکي برام سوت زد! پياده شدم که ديدم ماني رو پشتبوم خونه? همسايه ايستاده و داره برام دست تکون ميده!))

-رو پشتبوم مردم چيکار ميکني؟!

ماني-مگه اينجا خونه خودمون نيست؟!

-زهر مار برو انور زشته!

ماني-همه? ملک ايران سراي من است!

-اونجا چيکار ميکني؟!

ماني-يواش!چه خبرت؟!آروم بيا بالا تا بهت بگم!

-از همون درخت بيام بالا؟!من نميتونم!

ماني-نه در رو و ميکنم بيا بالا!

-بيام توي خونه مردم؟!

ماني-ا...!اينجا مثل خونه خودمونه! بيام بالا خجالت نکش!

-آخه نميگن امدي توي خونه ما چيکار؟!

ماني-نترس!هيچکس بهت چيزي نميگه! سلام کن بيا بالا!

((بعدش از اون بالا يهچيزي به پايين گفت که يه خورده بعد در و شد.منم مجبوري رفتم جلو و رفتم تو خونه همسايمون!حالا همه ش خجالت ميکشم که اونجا چيبگم!

حياط رو راد کردم که يکي گفت))

-بفرمائين تو!ماني خان بالا منتظرتونن!

-ببيخشيد خانم که مزاحم شديم!بابا اينا خوبن؟!

-خيلي ممنون، سلام مئرسونن. بفرمائين.

((رفتم تو ساختمون و از پلها رفتم بالا و از طبقه دوم رفتم رو پشت بوم و تا رسيدم به ماني گفتم))

-تو خجالت نميکشي؟!

ماني-براي چي؟!

-آخه فکر نميکني اين همسايههاي روبرو وقتي تورو اينجا ببينن چيميگن؟!

ماني-اينا از بس منو بالا پشتبوم اين خونه و اون خونه ديدن هماشون فکر ميکنن تمومه اين خونهها مال ماس!حالا اينا رو ولش کن!بابا و عمو غضبمون کردن!

-براي چي؟!

ماني-خوب قرار بود مثلا امروز خونه باشيم و حضرت عالي استراحت کنين!آمدن خونه و ديدن ماها نيستيم و داد و فريادشون رفته هوا!عزيز بهشون گفت که يه ذره پيش رفتن بيرون يکمي قدم بزنن و زود زنگ زد به من!

-پس چرا به من نزد؟

ماني-زده جواب ندادي!

-خوب حالا چيکار کنيم؟!

ماني-فعلا بيا خونه ما تا بهت بگم!

-تو کجا بودي؟مگه با ترم نبودي؟

ماني-چرا!

-پس اينجا چيکار ميکني؟!

((همون جور که داشت ميپريد رو پشت بوم خونشون گفت))

-شيفت اونجام تموم شد اومدم اينجا!

-واقعاً که ماني!

ماني-آ... اين روزا يه شغل داشتن که زندگي آدم رو تامين نميکن!بايد دو شيفت سه شيفت کار کرد تا چرخ زندگي بچرخه!حالا زود بپر و مسائل اقتصادي رو اين وست وا نکن!

((از اون بالا پريدم رو پشت بوم ماني اينا و دوتايي رفتيم تو اتاق ماني که گفت))

-زود لباس تو خونه بپوش.وقتي رفتيم پيش بابا اينا، بگو نيم ساعت رفتيم بيرون قدم زديم و بد برگشتيم خونه.همين!توضيح ديگه ندي آ!

-تو ناهار خوردي؟

ماني-جات خالي!دلت نخواد!دوبار خوردم!يکي شيفت اول،يکي شيفت دوم!بيا بريم دير شد!

((دوتايي از پلهها رفتيم پائين و رفتيم تو حياط و از اونجا رفتيم تو حياط خونه ما که ماني گفت))

-آروم راه برو!مثل اينکه هنوز بي حالي!

((دو تايي رفتيم تو خونه و سلام کرديم که يه مرتبه پدرم گفت))

-کجا بودين؟

ماني-خونه ما بوديم عمو!

عمو-پس چرا صداتون کردم جواب ندادين؟!

ماني-حتما رفته بوديم بالا پشتبوم!شما کي صدا مون کردين؟!

عمو-ده بار صداتون کردم!

ماني-ما بيست دقيقه رفتيم بيرون قدم زديم و اين دوبار يه خورده دلش درد گرفت و برگشتيم خاناوا لباسمون رو عوض کرديم و رفتيم تو اتاق من و بعدش حوصلمون سر رفت و رفتيم رو پشت بوم!

پدرماونجا ميرين چيکار؟!

ماني-شهر رو از اون بالا نگاه ميکني!اينقدر قشنگ عمو جون!

((پدرم و عمو يه نگاه به ه ما کردن و يه نگاه به لباسمون کردن و ديگه هيچي نگفتن که مادرم زود گفت))

-ناهار خوردين؟!بياين بشينين تا براتون بکشم بخورين!

ماني-اصلا اصلا اين هنوز تو پرهيز!

مادرمخوب ضعف ميگيرد تون!

ماني-بيرون که بوديم يه ابپرتقل ساده بهش دادم بس شه!

مادرم-خودت چي؟!

ماني- هيچ اشتها ندارم!يعني امروز نه اينکه فعاليت نکردم،گشنه م نشد!

عموم- خيلي خوب!حالا بياين بشينين باهاتون کار داريم.داداش ميخوان باهاتون صحبت کنن.

((دو تايي نشستيم که پدرم آروم گفت))

-باز پيش عمتون رفتين؟!

ماني-عمه مون؟!عمه مون کيه؟!

عموم- باز شروع کردي؟

ماني-آهان همون خانم؟!نه بابا!بعدا معلوم شد که کلاه بر داره و ميخواد ازمون اخاذي کنه و ما م ولش کرديم!

عموم- بخدا قسم هرچي جلو دستم باشه پرت ميکنم تو سرت ا!

ماني- براي چي؟!

عموم- درست جواب عموت رو بده!

ماني-چشم شما سوال کنين ما جواب ميديم!

عموم- اون دختر چيشد؟!

ماني-کدوم شون؟!يعني کدوم دختر؟!

عموم- همون که باهاش بودي!

ماني-سوال مبهم!اگه ميشه اطلاعات بيشتري بدين!

عموما ه.......!همونکه گفتي خيلي خوشگل و فلان و فلانه!

ماني-سوال مبهم تر شد!

عموم- ميزنم تو سرت ا!

ماني-ا....!چرا زور ميگين؟!با اين مشخصات صد تا اسم وجود داره!

((مادرم يه مرتبه زد زير خنده و رفت تو آشپز خونه!پدرمم روش رو کرد اون طرف خندش معلوم نشه که عموم گفت))

-همونکه گفتي هنر پيشست!

ماني-آهان خوب سرچ محدودتر شد!عرضم به حضورتون که اون دختر الحمدو للّه سالم و خوبه!خدا همه رو در پناه خودش سالم حفظ کنه!

عموم- ميگم کارش با تو چي شد؟!

ماني-کدوم کارش؟!

((اينو که گفت من و پدر هردو سرمون رو انداختيم پايين که خندمون معلوم نشه!))

-لا اله الله!پسر کلافم کردي!

ماني-آخه بابا جون اولا قرار بود عمو با ما صحبت کنه!فعلا که همش شما دارين صحبت ميکنين!بعدشم شما بگين کدوم کارش، من جواب بدم!

عموم- مگه نيومدي بگي ميخوايي باهاش عروسي کني؟!

ماني-ميخواين مقدمات عروسي رو فراهم کنين؟!

عموم- نخير!

ماني-پس براي چي ميپرسين؟!

عموم- يعني ميخوام بهت بگم که عروسي بي عروسي!

ماني-يعني همينجوري بيارمش خونه عيبي نداره؟

((من ديگه نميتونستم از خواند سرم رو بلند کنم!پدرمم به هواي سيگار کشيدن بلند شد و رفت انطرف سالن!عموم خودش خندش گرفته بود اما به زور جلو خودشو ميگرفت!))

عموم- پسر سر به سر من نظر بد ميبيني ا!

ماني-جوون مرگ بشم اگه بخوام سر به سر شما بذارم اما سوالات شما خيلي دوپهلوئه!

عموم- ميگم ازدواج تو سن شما هنوز زوده!

ماني- شما که هميشه ميگفتين پسر تا ريش و سبيلش در اومد بايد زنش داد و دختر تا چيز شد...

عموم- زهر مار ادم اين چزارو جلو بزرگ ترش نميگه!

ماني-چشم!

عموم- من اين حرفا رو اون موقعها ميگفتم که هنوز ريش و سبيلتون در نيومد بود!ميگفتم که مثلا به راههاي بد نيفتين!وگر نه خود تو شونزده سالگي ريش و سبيلت در اومده بود!بايد زنت ميدادم؟!

ماني-ببخشين!پس تو سنّ و ساله ما استاندارد زن گرفتن چيه؟ يعني چي مون بايد در بياد تا واجد شرايط باشيم؟!

عموم- زهر مار!بازم از اين حرفا زدي؟!ادم جلو بزرگ ترشحيا ميکنه!

ماني-ببخشين!حواسم نبود!

عموم- من ميگم اين همه جوون تو اين مملکتن!دارن چيکار ميکنن؟!همشون تا به?يه دختر رسيدن ميگن ميخواييم باهاش عروسي کنيم؟!معلومه که نه!مي گه به هر باغرسيدي گلي بچين و برو!

ماني-ببخشين!اين حرف شما جنبه بد آموزي داره ها!

عموم- نه!اصلا! من هيچوقت نميگم که کار بدي انجام بدين!منظور من اينه که شما هم فعلا همون کاري رو بکنين که بقيه جوانهاي هم سنو سالتون ميکنن!

ماني-يعني بريم معتاد بشيم؟!

عموم- مگه همه? جوونا معتاد ميشن؟!

ماني-تقريبا!حالا همشون نه اما خيليهاشون از بد بختي و بيچارگي دارن معتاد ميشن.حالا اگه صلاح ميدونين ما حرفي نداريم!

عموم- من گفتم برين معتاد بشين؟!گفتم فعلا برين براي خودتون همين جوري يه چند وقتي بگردين تا بد!

ماني-بعد يعني کي؟!وقتي چهل سالمون شد؟!نکنه شما خيال دارين پاتختي مون و شب هفتمون رو يه جا بگيرين؟!

((من ديگه داشتم همين جوري ميخنديدم!پدرم که گذاشت از سالن رفت بيرون!صداي خنده مادرمم از تو آشپز خونه ميومد!

عموم داشت همينجوري ماني رو نگاه ميکرد که ماني گفت))

-ببخشين بابا جون اما يعني ما نبايد از خودمون هيچ دفاعي بکنيم؟!

عموم- مگه داريم اينجاسر تونو ميبريم که ميخوايين از خودتون دفاع کنين؟!

ماني-نه اما شما ميگين زن گرفتن واسه تون زوده!بعد ميگين برين واسه خودتون بگردين و تو باغا گل بچينين!بعدش هم ميگين کار بد نکنين!بعد ميگين هرکاري جوانهاي ديگه کردن شما هم بکنين!بعد صبر کنيم که چهل سالمون بشه اونوقت بهمون زن بدين!حتما م توي اون سنّ و سال يه دختر سي و هفت هشت ساله رو عقد کنيم!خوب سرمون رو ببرين که راحت تره!آخه کجاي دنيا ديدين به يه جوون که وقت زن گرفتن شه بگن برو تو خيابون بگرد و کار بدم نکن؟!حالا گيريم ما بريم تو خيابون بگرديم!مردم نميگن اين دو تا ديوونه شدن و هي تو خيابونا دوره خودشون ميچرخن؟!

عموم- چرا دوره خيابونا؟!برين دنيا رو بگردين!پول که الحمدو للّه هست!

ماني-خوب اگه ميخواستين که ما جهان گرد بشيم پس چرا به زور وادارمون کردين درس بخوانيم و کنکور قبول بشيم و بريم دانشگاه و ليسانس بگيريم؟!خوب از همون اول يکي يه کل پشتي برامون ميخريدين و هم خودتونو راحت ميکردين هم مارو!

عموم- باز چرتو پرت گفتي؟!

ماني-ببخشين!چشم!فقط اگه جسارت نيست بفرمائين که ما دوتا بايد پياده جهانگردي کنيم يا با دوچرخه؟!يعني ميگم اگر قراره با دوچرخه بريم، فکر باشيم و يه بادي به لاستيک شون بزنيم!بعدشم سفر رو اول از هندوستان شروع کنيم يا خاور دور؟!

عموم- پاشو برو دنبال کارت!لازم نکرده اصلا حرف بزني!پاشو برو ببينم!

((دو تايي بلند شديم و از خونه امديم تو حياط که شنيديم عموم اينا دارن سه تايي ميخندن!همونجوري که خودمم داشتم ميخنديدم به ماني گفتم))

-آنقدر سربه سر عمو نذار!

ماني-اينو ببين!بابام مخصوصاً کاري ميکنه که من از اين چيزا بگم که بعدش تنها ميشه يادشون بيفته و بخنده!کيف ميکنه از داشتن يه همچين پسري!راستي!بريم يه ساعت يه چرت بزنيم که شب خونه ترمه دعوت داريم!رکسانا و توام گفت بيان!

-چه خبره؟!

ماني-همين جوري گفت دوره هم باشيم!

-من خوابم نمياد الان!

ماني-ولي من خوابم مياد!خستم!

-مگه چيکار کردي؟!

ماني-بابا آدم وقتي دو تا شيفت کار ميکنه احتياج به يه ساعت خوابم داره ديگه!تازه بايد تجديد قوا کنيم و آماده بشيم واسه سفر هندوستان!

((دوتايي رفتيم خونه ماني اينا و اون رفت گرفت خوابيد و منم برگشتم خونه خودمون و يه دوش گرفتم و بعدش دراز کشيدم و اونقدر نوار گوش دادم تا خوابم برد!))

ساعت حدود پنج و نيم بود که ماني صدام کرد.بيدار شدم و تا کارم رو کردم ساعت شيش شد و زنگ زدم به رکسانا و جريان مهموني رو گفتم و قرار شد حاضر بشه که برم دنبالش.

دوتايي از خونه امديم بيرون و رفتيم طرف خونه عمه و نيم ساعت بعد رسيديم و رفتيم تو که هم عمه رو ببينيم و هم رکسانا رو ورداريم بريم.

يه رب بيست دقيقه بيشتر اونجا نمونديم.يعني وقتي رسيديم رکسانا حاضر نبود و تا ما يه چايي بخوريم حاضر شد.

وقتي اومد تو اتاق باور نميکردم که اين رکسانا همون رکسانا باشه!يعني لباسايي رو که خريده بودم پوشده بود که خيلي بش ميومد و موهاشم قشنگ درست کرده بود و يه کمي م آرايش!اينقدر خوشگل شده بود که دلم نميومد چشم ازش ور دارم!

يه خورده بعد از عمه خداها فظي کرديم و رکسانا م يکي از همون روپوش هارو پوشيد که خوشگل تر شد و يه شالم انداخت رو سرش و سه تايي راه افتاديم سه رب بعد رسيديم دم خونه ترمه و پياده شديم و زنگ زديم و رفتيم بالا.

ترمه م خودش رو خيلي خوشگل درست کرده بود و منتظرمون بود و تا رکسانا رو ديد دوتايي زدن زير گريه و همديگه رو بغل کردن!من و ماني يخورده سر بسرشون گذاشتيم و خلاصه رفتيم تو خونه.

خونه ترمه يه آپارتمان قديمي دو اتاق بود.يکي اتاق خواب و اونيکي هم اتاق پذيراي و يه هال کوچولو.

ترمه رفت که برامون چايي بياره و رکسانا هم رفت کمکش و من و ماني رو دوتا مبل نشستيم که به ماني گفتم

-مگه قرار نبود که ترمه خانم به سلامتي رخت سفر ببنده!

ماني-خدا از دهنت بشنوه!ايشاله هرچه زود تر اين ترمه خانم رخت سفر ببنده!

-زهر مار!منظورم اسباب کشي!مگه قرار نبود بياد خونه بالا؟

ماني-چرا اما نمياد!

-چرا؟

ماني-چه ميدونم!

-خوب يه مقدار وسايل تهيه کن که اونجا آماده بشه!

ماني-امادس!يه چيزيي خريدم و بردم اونجا اما ايشون فعلا تشريف نميارن!

-آخه چرا؟!

امني-يه ايدههايي براي خودشون دارن!

-اونوقت توم هيچي بهشون نگفتي؟!

ماني-چرا گفتم!

-چي گفتي؟

ماني-گفتم بدرک که تشريف نميارن!

-والا حق داره اگه نياد!منم بودم نميومدم!

((تو همين موقع ترمه با يه سيني چايي اومد تو پذيرايي و پشت سرش رکسانا با يه ظرف ميوه و همونجر که ترمه چايي بهمون تعارف ميکرد گفت))

-خيلي ممنون هامون خان!ميدونم که شما کاملا ماني رو ميشناسين!براي همين م من فعلا نميتونم روي اين هيچ حسابي بکنم!

ماني-چرا نميتوني حساب کني؟

ترمه- براي اينکه بهت اعتماد ندارم!

ماني-مگه چي از من ديدي؟

ترمه- چيزي نديدم ولي هنوز بهت اعتماد ندارم بفرمائين!چايي تون رو ور دارين!

ماني-توش چيز ميز که نريختي؟

ترمه- چي توش نريختم؟!

ماني-از اين جادو جنبل ا و مهر و گياه و گرد محبت و اين چيزا!

ترمه- برو گمشو!من احتياجي به اين چيزا ندارم!اصلا لازم نکرده چايي بخوري!

((ماني زود چاييش رو برداشت و گفت))

-تو و عمه و اين رکسانا خانوم و اون دو تا دوستاتون همه با هم ديگه دست به يکي کردين و طبق يه نقش حساب شده، دو تا شوهر مثل من و هامون براي خودتون دست و پا کردين!واقعا بهتون تبريک ميگم!اين دو تا شوهر سي سال گارانتي کارخونه و پنجاه سال تضمين قطعات يدکي و خدمات پس از فروش!

ترمه- امشب اينجا مهمونيه، جوابت رو نميدودم!

((يه خورده از چايي ش رو خورد و گفت))

-چاييت چرا مزه? د د ت ميده؟!نکنه مسمومم کني و تو حالت مسموميت يه نفر رو بياري که واسه من عقدت کنه؟!اون عقد باطله ها!از الان بهت گفت باشم ها!هرچند تو اگه جاي د د ت به من سيا نورم بخوروني امکان نداره بتوني از من بعله بگيري!

((ترمه همونجر که مييخنديد و ميرفت طرف آشپز خونه گفت))

-خدا از ته دلت بشنوه!

((رکسانا اومد بغله من نشست و شروع کرد برامون ميوه گذاشتن که ماني گفت))

-رکسانا خانوم، شما يه خورده با اين دختر حرف بزنين و نصيحتش کنين!بهش بگين که داره به بخت خودش لگد ميزنه!امشب آخرين باريه که بهش افتخار همسري خودم رو ميدم!به ارواح خاک پدرم قسم اگه امشب بگذره اگه پشت گوشش رو ديد منم ميبينه!

رکسانا- پدرتون که در قيد حيات هستن!

ماني-منظورم همون مادرم بود!

((تا اينو گفت ترمه شروع کرد تو آشپز خونه بلند بلند خنديدن!ماني آروم گفت))

-رو آب بخندي!

((ترمه سرش رو از آشپز خونه اورد بيرون و گفت))

-چي گفتي؟!

ماني-گفتم الهي قربون اون خندههات برم که چقدر شيرين!

((ترمه خنديد و برگشت تو آشپز خونه که ماني دوباره آروم گفت))

-مگه اين که تو زن من نشي!کاري ميکنم که آرزوي يه لبخند به دلت بمونه!دختر ور پريده به من ميگه بهت اعتماد ندارم!مردم ميان دخترشون رو امانت ميسپرن دست من و يه ماه يه ماه ميرن مسافرت!اون وقت اين ناله دل? زده ميگيه بهت اعتماد ندارم!تورو خدا ببين کار ما به کجا کشيده!ايشالا خير نبيني عمه خانم که يه همچين نو ني تو دامن من گذشتي!

-خيلي بي ادبي ماني!

ماني-ا....!تو هم عمه شناس شدي واسه من!

-خوب راست ميگم ترمه خانم!

ماني-دروغ ميگه مثل چيز!يعني مثل يه دروغ گو!اين از اون وقتي که منو شناخته ديگه بدون من نميتون زندگي کنه!دو ساعت ميگذر و بهش تلفن نميزنم،عين مرغ سر کنده بال بال ميزنه!به حالاش نگا نکنين که ميگه به من بي اعتباره!

-به من بي اعتباره يعني چي؟!

ماني-اه....!اصطلاح قديميه!يعني ازم خاطر نا جمعه!

-اين يکي يعني چي؟!

ماني-برو از ننه بابت بپرس يعني چي!

-بي تربيت!

((يه مرتبه ترمه از آشپز خونه اومد بيرون و به ماني گفت))

-چي ميگي تو؟!

ماني-هيچي به خدا!

ترمه- چاييت رو خوردي؟!

ماني-اره دست شما درد نکنه!خيلي عالي بود اما هنوز جادو جنبل ش اثر نکرده!

ترمه- من و رکسانا اونقدر خوشگل هستيم که احتياج به گرد محبت و اين چيزا نداشته باشيم!حالا اگه ميخواي پاشو بيا تو اشپزن ثابت کن که صادقي!

ماني-من ماني م، صادق بابامه!

ترمه- لوس نشو!پاشو بيا!رکسانا جون توام روپوشت رو در بيار و راحت باش.

((رکسانا بلند شد و روپوشش رو در آورد و به من گفت))

-بلند شو بيا هامون!

-کجا؟

رکسانا- تو آشپز خونه!

-آشپز خونه؟!براي چي؟!

رکسانا- بيا ميفهمي!

ترمه- بلند شو ماني که وقت امتحانه!

ماني-همين الان ميخوايي ازم امتحان بگيري؟!

-بعله!

ماني-من مداد پاک کنم رو نيوردم که!

ترمه- مداد پاک کن لازم نيست!فقط خودت بيا!چيه؟!ميترسي؟!

ماني-ترس!عجب خيال خامي!

((بعد همونجور که تند از جاش بلند ميشود،رفت طرف آشپز خونه و گفت))

-منو همين الان ول کن بين يه فوج دختر!به جون اين هامون اگه يه سر سوزن ترس تو دلم باشه!

((تو همين موقع رسيد جلو داره آشپز خونه و يه نگاه کرد و بعد برگشت به طرف ترمه و گفت))

-اينا چيه؟!صفا خونه وا کردي؟!

((بلند شدم و رفتم طرف آشپز خونه که ديدم رو يه ميز وسط آشپز خونه، يه سيني گذاشتن و توش يه چيزي حدود بيست سي تا شمع روشن کردن!))

ماني-جشن تولد گرفتي برام؟!حالا که وقتش نيست!

ترمه- به اين ميگن بازي راستي و حقيقت!برو بشين پشت ميز!

ماني-من سي سال نميرم اونجا بشينم!يعني چي؟!ميخواين بفهمين آدم راست ميگه يا نه خوب بگين براتون صد تا شاهد و گواه بيارم!اصلا بياين تو محل استشهاد جمع کنين!ديگه اين کارا يعني چي؟!بيا بريم هامون!جايي که در مورد دو تا جوون پاک و صادق اين قدر شک و شبه وجود داره نبايد پا گذشت!توف به اين روزگار که توش اعتماد بين آدما از بين رفته!بيا بريم هامون!

((تا اينو گفت ترمه هلش داد تو آشپز خونه و بعدشم بلوزش رو گرفت و کشيد و به زور نشوندش رو يه صندلي پشت ميز!))

ماني-چرا هل ميدي؟!خوب بگو برو بشين ميرم ميشينم ديگه!

((من و رکسانا رفتيم بغله هم ديگه رو دو تا صندلي نشستيم که ترمه چراغ رو خاموش کرد و اونم اومد نشست که ماني يه نگاه به ماها کرد و گفت))

-واي!قيافههاتون چقدر ترسناک شده!من ميترسم چراغ و روشن کن!

ترمه- ساکت!ديگه موضوع جديه!

ماني-ميخواين چيکارمون کنين!من به بابام گفتم ميام اينجا ها!اگه يه ساعت دير کنم مياد دنبالم!

ترمه- کولي بازي در نيار ماني!

ماني-واي صورتت چه ترسناکه ترمه جون!شدي عين اون دختر تو فيلم جنّ گير!

((راست ميگفت نور شمع از زير افتاده بود تو صورتمون و قيافهامون خيلي عجيب شده بود!

ترمه- اين بازي سي و سه شمع!رکسانا بلده!جريان شمع اينجوري که ماها هر کدوم از يه نفر که دلمون بخواد سوال ميکنيم.اگه اون راست جواب داد که شعلهها تکون نميخورن!اما اگه دروغ بگه شعلهها ميلرزن!حالا آماده اين؟!

((من سرم رو تکون دادم که برگشت طرف ماني و گفت))

-اگه به خودت اعتماد داري همين الان بلند شو برو!

ماني-من اعتماد ندارم؟!از اون حرفا گفتي ا!شروع کن ببينم!

ترمه- خوب دستا تون رو بدين به همديگه!

((دستهاي همديگه رو گرفتيم.يه طرفم ماني بود و اون طرفم رکسانا!يه مرتبه برگشتم نگاهش کردم!انگار اون هم همين احساس رو داشت که بهم خنديد!))

ماني-مگه دسگيره? در رو گرفتي که اينقدر فشار ميدي!يواش نديد بديد!

((همه زديم زير خنده که ترمه گفت))

-خوب! ماني خان شما چند سالته؟!

((ماني يه نگاه به ترمه کرد و يه نگاه به شمع ا و آروم گفت))

-بيستو هفت،بيستو هشت.

((شعلهها اصلا تکون نخوردن))

ماني-ديدين هيچ تکون نخوردن!پاشو چراغها رو روشن کن که من روسفيد شدم!پاشو ببينم!

ترمه- تازه اول کار!صبر داشته باش!

ماني-خوب ديگه نوبت من تمام شد!اين هامون رو امتحانش کنيم!

ترمه- نوبت هامون خان م ميرسه!حالا تو بگو ببينم تاحالا به چند نفر غير از من گفتي که دوستشون داري؟!

ماني-هيچ کس!

((تا اينو گفت تموم شعله شمعها شروع کرد به لرزيدن!من و رکسانا زديم زير خنده!))

ماني-عجب شمعهاي کهنيي آن!اينا رو دونهاي چند خريدي؟!دو زار؟!

ترمه- اشکال از شمع ا نيست!مطمئن باش!

ماني-يعني چي؟!خوب آدم وقتي حرف ميزنه نفس از تو دهانش در مياد بيرون و آتيش سر شمع تکون ميخوره ديگه!به راست و دروغ مربوط نيست!

ترمهخيلي خوب همين سوال رو از هامون خان ميکنيم!رکسانا جون تو بپرس!

((رکسانا برگشت طرف من و بهم يه لبخند زد و گفت))

-ناراحت نميشي اگر يه همچين سو?الي ازت بکنم؟!

ماني-بيا ياد بگير خانم!اصلا اين سوال يجور توهين به آدم!اونم به يه کسي مثل من!من ديگه بازي نميکنم!

ترمه- بگير بشين تا اون روي سگم در نيومد ها!ماهيتابه يادت رفت؟!

ماني-عجب بدبختي ييگير کرديم ا! بابا آدم شب با آتيش بازي کنه تو جاش بارون مياد!ول کن ديگه!

ترمه- بلند ميشم ا!

ماني-اه....!هي تهديد ميکنه آدمو!

ترمه- ساکت!

((برگشتم به رکسانا گفتم))

-هرچي ميخواي بپرس!

رکسانا- به چند نفر تاحالا گفتي که دوستشون داري؟!

((برگشتم ماني رو نگاه کردم!ذول زده بود به شمع ا! آروم گفتم))

-چهار نفر!

((شعلهها اصلا تکون نخورد))

رکسانا- به کيا گفتي؟!

-ماني،پدرم،مادرم و عموم

((اين دفعه شعلهها تکون خوردن!که يه مرتبه ماني بلند گفت))

-آخ!ايشالا چلاق بشي ترمه!

ترمه- هامون خان دوباره جواب بدين!اين از اينجا شمع ا رو فوت کرد که تکون بخورن!

((سه تايي زديم زير خنده که من دوباره گفتم))

-ماني،مادرم،پدرم و عموم

((شعلهها تکون نخوردن!))

ترمه- ديدي ماني خان اين بازي حقيقت!

ماني-چي چي حقيقت!اين هامون بيحال جون نداره حرف بزنه!براي همين م آتيش اينا تکون نميخر!من چون پر حرارتم حرارت به حرارت طبق قانون فيزيک باعث لرزش ميشه!به همين سادگي!اصلا يه سوال ديگه ازم بکن!

ترمه- باشه! تو اصلا آدم صادقي هستي يا نه؟!

ماني-معلو ميکه..........

((تا اينو گفت شعلهها لرزيد!))

ماني-يعني چي؟!اينا من جواب نداده ميلرزن!اينکه قبول نيست!

ترمه- خوب داري دروغ ميگي ديگه!

ماني-من که هنوز نگفتم معلومه که چي؟!شايد بگم معلومه که نه!اينا هنوز کلمه آخر رو نشنيده ميلرزن!

ترمه- تو فقط بگو آره يا نه!

ماني-خوب سوالت رو تکرار کن!

ترمه- تو آدم صادقي هستي يا نه؟!

((ماني سرش رو تکون داد که يعني آره!))

ترمه- با سر نميشه جواب داد!بايد حتما حرف بزني!

ماني-نخير!اصلا اينطوري نيست!جواب جواب ديگه!اگه اين شمع ا آدم باشن جواب من رو ميفهمن!

ترمه- بايد حرف بزني!با سر نبايد جواب بدي!

ماني-تو داد گاهم اگه داد ستان يه سوال بکنه و مثلا بگه آقا شما يه آدم کشتين و طرف با سر جواب مثبت بده ازش قبول ميکنن و بلا فاصله اعدامش ميکنن!حالا اين چارتا دونه شمع کله به اين گندگي من رو قبول ندران؟!

((من و رکسانا زديم زير خنده که ترمه گفت))

-ماني داري عصبانيم ميکني ا!

ماني-آخه تو ميخوايي به زور از من اعتراف دروغ بگيري!حق دارم از حيثيتم دفاع کنم يا نه؟!

ترمه- تو فقط آروم بگو آره يا نه!همين!شعلهها خودشون ميفهمن که تو راست ميگي يا دروغ!

ماني-آخه اين چهار تا دونه شمع چه ميفهمن که راست و دروغ چيه؟!بابا باد بياد ميلرزن، باد نياد نميلرزن!

ترمه- جواب بده ماني و گرنه ناراحتم ميکني!

ماني-آخه سوال تو يه سول کلي!صادقي يعني چه؟!آدم يه جاهايي بايد يه چند تا دروغ مصلحتي بگه ديگه!مثلا همين ديشب!براي اينکه اين هامون خان رو به ديدار رکسانا خانوم برسونم صد تا چاخان کردم!اين شمع ا که اين چيزا رو از همديگه تشخيص نميدن آخه!يه مرتبه ميلرزن و آدم رو دروغ گو معرفي ميکنن!خبر ندران که اون لرزش مال دروغ يه مصلحتي بوده يا چيز ديگه!

ترمه- باشه من سوال رو عوض ميکنم!

ماني-آهان!اين درست شد!بگو!

ترمه- تو غير از دروغهاي مصلحتي که به خاطر انجام کارهاي خوب ميگي بازم دروغ ميگي؟!

((ماني يه نگاه به شمع ا کرد و يه نگاه به من و آروم گفت))

-نه

((تا گفت نه شعله شمع ا شديد لرزيدن که ماني با عصبانيت گفت))

-بابا شمع اش خرابه بخدا!

ترمه- هيچم خراب نيست!

ماني-آخه خودتون بگين!من فقط ئه کلمه اونم آروم گفتم نه!اون وقت اينا بايد همچين بلرزن که انگار اينجا طوفان شده؟!مگه من با ئه نه گفتن چقدر باد ميدم بيرون که اينا عين بيد دارن ميلرزن؟!

((من و رکسانا مرده بوديم از خنده!خود ترمه م خندش گرفته بود!))

ماني-ببين!خودتونم قبول درين که اين شمع ا با من لجن!

ترمه- نخير!از بس دروغهات بزرگ و شاخداره اينطوري ميشه!

ماني-خوب ئه سوال ديگه از اين هامون بپرسين من ببينم اينا تکون ميخورن يا نه!

ترمه- رکسانا جون بپرس!

((رکسانا برگشت طرف من و ئه نگاه بهم کرد و بعد دستم رو ئه فشار داد و گفت))

-منو دوست داري؟

-اره!خيلي!

((شعلهها اصلا تکون نخوردن!))

ترمه- ديدي حالا؟!

ماني-من قبول ندارم!اينجا که من نشستم سوز مياد اينا تکون ميخورن!جاي من و هامون عوض!

((با خنده بلند شدم و رفتم سر جاي ماني و اونم سر جاي من و ترمه گفت))

-حالا بگو ببينم تو غير از دروغهاي مصلحتي بازم دروغ ميگي يا نه؟

((دوباره ماني آروم گفت))

-نوچ!

ترمه- بگو آره يا نه!

ماني-خوب نوچ م يه کلمس ديگه!

ترمه- ماني بجون خودت اگه جواب ندي ناراحت ميشم!

ماني-خيل خوب بابا!جواب ميدم!

ترمه- تو غير از دروغهاي مصلحتي بازم دروغ ميگي يا نه!

((اين دفعه آروم گفت))

-نه!

((دوباره شعلهها لرزيدن که با عصبانيت گفت))

-آي شمعهاي دوزاري اگه من فوتتون نکردم تا خفه بشين و آنقدر نلرزين!بعدشم ميندازمتون تو سطل اشغال!

ترمه- عيب از خودته نه از شمع ا!

((بلند شدم که برم سر جام بشينم که ئه نگاه به من کرد و گفت))

-آي هامون پدر ساگ تو چيکار ميکني که اينا تکون نميخورن؟!خيلي بي معرفتي!به منم ياد بده!اينقدر من تو زندگي به تو چيز ياد دادم و کمکت کردم!

((همه زديم زير خنده که از جاش بلند شد و رفت اون طرف پيش ترمه نشست و گفت))

-بابا اين وامندهها رو خاموش کنين!اينا همش چاخانه!ببين سر ئه تکون خوردن و نخوردن داره بين من و تو بهم ميخوره!

ترمه- حالا که مچت داره وا ميشه؟!

ماني-بابا حالا گيرم آدم دو تا دروغ هم بگه!اينکه دليل بد بودن آدم نيست!اصلا ببينم!چرا همش شماها از ما سوال ميکنين؟!

ترمه- خوب توام از من سوال کن!

ماني-باشه!

((بعد شروع کرد به فکر کردن که ترمه گفت))

-زود باش!سوختن تمام شدن شمع ا!

ماني-آي به درک!بذار بسوزن پدر ساگ ا!بيخود نيست که شمع شون کردن!حتما يه کارايي ميکنن که بايد مجازات بشن!همين بهم زدن بين آدما مگه کم چيزيه؟!هي ميگن شمع و گل و پروانه و بلبل!همين شمع خائن اول بين گل و بلبل رو بهم ميزنه و بعدشم پروانه رو ميسوزونه!اونوقت آدم به گندگي شما حرف اين پدر سوختهها رو باور ميکنين!

ترمه- بپرس!

ماني-خيل خوب بابا!

((ئه خورده فکر کرد و بعد گفت))

-تو بچه بودي شبا تو جات جيش ميکردي يا نه؟!زود جواب بده!

((من و رکسانا زديم زير خنده!))

ترمه- زهرمار!اين چه سوالي؟!

ماني-خوب سوال ديگه!

ترمه- سوال خوب بپرس!

ماني-خوب تر از جيش کردنم مگه چيزي هس؟!

ترمه- گمشو زشته!

ماني-جلو اين شمع ا اينقدر حرفاي بد نزن!اون وقت ميرن ميشينن پشت سرت ميگن هنر پيشه اينا چقدر بي تر بيت!

ترمه- سوال درست بپرس!

ماني-باشه!شما بفرمائين که وقتي کوچک بودي انگشت تو دماغت ميکردي يا نه؟!

ترمه- مرده شورت رو ببرن با اين سوالات!

ماني-ببين!ميترسي جواب بدي!خيلي خوب!سوال بعدي!بفرمائين ببينم،شما تاحالا به طور دقيق چند بر اسهال شدين؟!

((من و رکسانا زديم زير خنده که ترمه گفت))

-ديگه لازم نيس سوال کني!

ماني-براي چي؟

ترمه- براي اينکه سوالات مزخرفه!

ماني-چطور شما ازمن ميپرسين تاحالا تو زندگي م دروغ گفتم يا نه،مزخرف نيست؟!

ترمه- براي اينکه من ميخوام بفهمم که شوهر آيندم چه جور آدمي ئه!

ماني-خوب من هم ميخوام بفهمم همسر آيندم چه جور آدميه!اسهالي ئه؟!شاشو ئه؟!دماغو ئه؟!

((يه مرتبه ترمه از زير ميز با پاش کوبيد به ساق پاي ماني که اخش رفت هوا!))

ترمه- هامون خان شما از رکسانا سوال کنين!

-من سوال ي از رکسانا ندارم!

ماني-يعني برات مهم نيس که همسر آيندت ششو ئه يا نه؟!

((همه زديم زير خنده که من گفتم))

-هيچ وقت نميخوام که همسر آيندم رو تو شرايط آزمايش و امتحان قرار بدم!

((رکسانا دستم رو محکم فشار داد و بهم خنديد که ترمه گفت))

-ياد بگير ماني!اصلا اين هامون خان تومني صد تومن با تو فرق داره!

ماني-برو بابا!اين چون....(اين کلمه توي کتاب معلوم نبود) شاشو بوده نميخواد پروندش رو بشه!

((برگشتم طرف ماني و گفتم))

-آدم وقتي کسي رو دوست داره بايد چيزيي م که اون دوست داره،دوست داشته باشه!حالا هرچي ميخواد باشه!

ماني-انگشت تو دماغ کردن م باشه عيب نداره؟!

((ترمه يه لگد ديگه از زير ميز بهش زد که آخ ماني بلند شد و گفت))

-بابا از بس زدي به اين ساق پام قانقاريا گرفتم!يه دقيقه آروم بشين ديگه!بذار از مکتب اين بزرگوار استفاده کنيم!

((بعد برگشت طرف من و گفت))

-ببخشين استاد يعني اگه من عاشق همسرم هستم هر کار زشتي م که اون دوست داره بکنه بايد منم دوست داشته باشم و تشويقش کنم؟!مثلا اين ترمه رو من دوست دارم.اينم عادت داره يا لگد بزنه يا گاز بگير يا چيز طرف آدم پرت کنه!بنده بايد سر و کلم رو بذارم در اختيار ايشون که هروقت دلش خواست با يه چيزي بزنه و بشکندش؟!عجب مکتب مزخرفي!

-عشق اينه ديگه!

ماني-اين عشق نيس که!اينو بهش ميگن ينوع خريت!

-پس عشق رو چهجوري معني ميکني؟!

ماني-ميخواي بگم که اين ترمه زود ازش بل بگير؟!ديونه م مگه!

ترمه- تورو خدا بگو ماني!

ماني-بگم که يه لگد ديگه بزني تو ساق پام؟!امکان نداره!

ترمه- جون من بگو!من بميرم بگو!

ماني-ا ه....!قسم نده ديگه!

ترمه- بگو تا قسم ت ندم!

ماني-يه خورده ميگم ا!

ترمه- باشه! يه خورده بگو!

ماني-آماده باشين که ميخوام((تز)) م رو ارائه بدم!خوب!ياداشت کنين!اصلا عشق به اون معنا که تا حالا به ماها گفتن وجود نداره!

-يعني چي؟!

ماني-يعني همين که گفتم!

رکسانا- ميشه بيشتر توضيح بدين؟

ماني-ببين!حتي اسطورههاي ما هم تو اشتباه بودن و معن ي عشق رو نفهميدن و نشناختن!

ترمه- ميشه يه مثال بزني؟!

ماني-من چرا مثال بزنم؟!شما مثال بزنين تا من جواب تو نو بدم!

-شيرين و فرهاد!فرهاد بخاطر شيرين خودشو کشت!

ماني-خوب اشتباه کرد!اصلا خودت بگو!شيرين به اون ميخورد؟!

ترمه- ليلي و مجنون!

ماني-اونا هم عشق رو با يه چيز ديگه عوضي گرفته بودن!

ترمه- يعني چي؟!

ماني-اون دوتا خيلي همديگه رو دوست داشتن و خانواده هاشونم به هيچ عنوان اجازه ازدواج بهشون نميدادن!درسته؟!

ترمه- آره!

ماني-اونوقت قدرت خداوند کاري کرد که دوتايي توي يه چاه بهم رسيدن!درسته؟!

ترمه- خوب!

ماني-وقتي رسيدن بهمديگه چيکار کردن؟اگه واقعا همديگه رو دوست داشتن کاري ميکردن که نتونن ديگه از هم جداشون کنن!اما اون مجنون ديوونه با وجوده اينکه چراغ سبزم از ليلي گرفت،اما چيکار کرد؟!ديونه بازي!عشق ما آسماني ئه!عشق ما پاک!عشق ما مقدس!من مطمئنم که تو همون لحظه ليلي تو دلش صد تا فحش م به مجنون داده!البته مجنون هم گناهي نداشته!ديوونه بوده ديگه!اسمش رو خودش!مجنون!

-من اصلا اين فرضيه تو رو قبول ندارم!

ماني-به درک که قبول نداري!خدام که قبول دارم!

-يعني ميگي وقتي آدم يه کسي رو دوست داره بايد پا رو همه چيز بذاره؟!

ماني-مگه خودت يه دقيقه پيش نگفتي آدم وقتي کسي رو دوست داره چيزيي م که اون دوست داره،دوس داره؟!

-چرا!

ماني-خوب اين يعني چي؟!يعني پا گذاشتن رو خيلي چيزا!يعني خيلي چيزا رو نديده گرفتن!اصلا خودت بگو!شيريني براي چيه؟!خوب خوردن!ماشين براي چيه؟خوب سوار شدن!ادکلن براي چي؟خوب زدن!حالا شما بفرماين که مثلا يه شيريني خوشمزه دادن به تو!حالا تو ميشيني و اين شيريني رو تماشا ميکني و هي تحسينش ميکني يا زود ميخوريش؟!يا مثلا يه ماشين شيک دادن بهت!تو فقط نگاهش ميکني و تحسينش ميکني يا سوارشم ميشي؟!

منطق ميگه از هرچيزي بايد به طريقه صحيحش استفاده کرد!از نعمتهاي خدام بايد به طريقه صحيح استفاده کرد!

-من منظورم اون طوري که فکر کردي نبود!

ماني-پس چي بود؟!

-من منظورم اين بود که آدم وقتي يک نفر رو دوست داره بايد اونو بخاطر خود اون دوست داشته باشه نه به خاطر شخص خودش!مثلا من رکسانا رو دوست دارم بايد آزادش بذارم تا از چيزيي که دوست داره لذت بباره نه اينکه مثل يه چيزي که خريدمش و مال من بذارمش تو يه خونه و در رو روش قفل کنم!در عشق بايد آزادي عمل وجود داشته باشه!

خيلي از ماها اول ازدواج ميکنيم و بعدش سعي ميکنيم که عاشق همديگه بشيم!اون ديگه آزادي عمل توش نيست!چون يه دختر و پسر با هم ديگه ازدواج کردن و بايد با همديگه زير يک سقف زندگي کنن!خوب حالا تو اين زندگي يه

يه درصدي وجود داره که احتمال عاشق همديگه شدن رو بهشون ميده!اما هميشه اينطوري نيس!درصد اينکه اين پسر و دختر بعدا عاشق همديگه بشن هس اما کمه!خوب حالا ميمونه چي؟يا بايد بزور از همديگه خوششون بياد يا به همديگه عادت کنن يا از ناچاري به همديگه پناه ببرن يا به زور همديگه رو تحمل کنن!

تو هرکدوم از اين حالتها هم مشکلات فراواني هس! يعني آدم که به زور نميشه که از کسي خوشش بياد!براي زندگي هم عادت تنها درست نيس!تحمل کردن همديگه م که زندگي نيس!پناه بردن به همديگه هم همينطور!اگر چه بيشتر زن مجبور به مرد پناه ببره!پس اين ازدواجها درست نيس و به همين دليل که امار طلاق بالا ميره!بگذريم از اينکه دختر و زن ايراني هميشه تحمل کرده!ديگه وقتي کارد به استخوانش رسيده طلاق گرفته!

ماني-خوب بايد چيکار کرد!

-بايد اول شناخت تا عاشق شد!تنها چهره و اندامم براي عشق کافي نيس!طرزفکر!ايده ها!رفتار!آگاهي!اينا هرکدوم درصدي توي عشق دارن!عاشق هرکدوم از اينا دار طرف مقابل شدي عشق به اون ترفتم زياد تر ميشه!و بايد به اندازيي برسه تا دونفر تصميم بگيرن که بعد از اون باهم باشن!يعني احساس کنن که ميتونن با همديگه بمونن!يا نياز داشته باشن که از اون به بعد با هم ديگه بمونن!اما بايد آزادي وجود داشته باشه!تا اين روند تي بشه!

خود تو ماني تا رسيدي به ترمه خواستي باهاش ازدواج کني!چرا؟!

ماني-چون تو فرهنگ ما اينطوري!اگه همون روز به ترمه ميگفتم مثلا بيا يه مدت با همديگه بگرديم و همديگه رو بشناسيم شايد دو تا فحش م بهم ميداد و ميذاشت ميرفت!درصورتي که من همون دفعه که تو فيلم ديدمش ازش خوشم آومده بود!وقتي هم که خودش رو ديدم و فهميدم که دختر عمه مه،خوب برام خيلي خوب بود!بايد بيشتر ميشناختمش!به قول تو بايد طرض فکر و رفتارش رو ميديدم!ديونه که نيستم با يه جلسه باهاش ازدواج کنم!يعني نه براي من خوبه نه براي اون!دفعه اول مونم نيست که ميخوايم با کسي ازدواج کنيم!تاحالا من هفتاد بار خواستم ازدواج کنم اما پشيمون شدم!اين يکي م روش!

((تا اين و گفت و ترمه يه لگد ديگه زد به ساق پاش که بازم اخش بلند شد و گفت))

-ايشالا پات عقربک بشه دختر!چهار دفعه ديگه بزني تو اين ساق پام کارم به سندلي چرخ دار ميرسه!حداقل تو اون يکي م بزن!اش و لاش شد اينيکي پام!

ترمه- از اين حرفا نزن تا من هم نزنم!

ماني-حداقل وسطاش جاي لگد زدن دو تا گازم بگير که اين پا يه خرده استراحت کنه و ترميم بشه!

ترمه- درست بشين ميخوام ازت سوال کنم!

ماني-بابا ول کن باز جويي رو! زير شکنجه کشته ميشم خون م ميافته گردنت ا!

((يه مرتبه طرف گاز رو نگاه کرد و گفت))

-اون چي رو گاز داره ميسوزه؟!

((تا ترمه برگشت طرف گاز رو نگاه کنه که ماني با يه فوت همه شم آرو خاموش کرد و همونجور که از جاش بلند ميشد شروع کرد به دست زدن و گفت))

-تولدتون مبارک!

((بعدشم فرار کرد و از آشپز خونه رفت بيرون!))

*********

اون شب خيلي بهمون خوش گذشت و آخر شب از ترمه خداحافظي کرديم و رکسانا رو رسونديم خونه و خودمونم رفتيم خونه!

وقتي ماشين رو پارک کرديم و رفتيم تو ديدم پدرم اينا دارن ماهواره تماشا ميکنن.سلام کرديم و نشستيم که عموم گفت

-فردا که بسلامتي جايي قرار ندارين؟!

ماني-هيچ!هيچ!فردا روز کار!کار و کوشش!

((عموم يه نگاه بش کرد و گفت))

-مطمئني !

ماني-البته!صد البته!اگرم کمي سستي از ما ديدين فقط بخاطر بيماري اين بچه بود وگرنه ما زاده کار و کوششيم!

عموم- پس ديگه کار و گرفتاري ندارين و فردا ميرين کارخانه؟

ماني-معلومه که ميريم!فردا روز کار و کوشش و تلاش!

عموم- کره خر فردا که کارخانه تعطيل ياد کار و کوشش افتادي؟

((من و ماني يه نگاه به همديگه کرديم که ماني گفت))

-مگه فردا کارخانه تعطيل؟!

عموم- بعله!

ماني-امکان نداره!ما فردا بايد بريم دنبال کار و کوشش!بيخودي تعطيلش کردين!

عموم- باشه!خيلي م خوبه!فردا قراره من و عموت بريم شمال يه سر به ويلاها بزنيم.شماها هم بايد بياين!اونجا ميتونين کار و کوشش کنين!

ماني-باشه! ميايم!خيلي م خوشحال ميشيم!

((يه چپ چپ بش نگاه کردم که بهم گفت))

-پاشو هامون جون بريم زودتر بخوابيم و آماده شيم براي کار و کوشش فردا!

((مجبوري بلند شدم و از همه خداحافظي کردم و امديم بريم بالا که ماني به باباش گفت))

-بابا جون فهميدي چي شد؟!

عموم- نه!چي شد؟

ماني-به يه يارو گفتن که با کار و کوشش يه جمله بساز که زود گفت((شلوار کار من کوشش!))فعلا شب بخير تا فردا خروس خون!

((پدرم و مادرم خنديدن و عموم همنجور بهش نگاه کرد و گفت))

-برو بگير بخواب که شيش صبح صداتون ميکنم!

ماني-چشم!دوباره شب بخير!تازه براي اينکه شب خوب بخوابيم يکي يه ليوانم شير ميخوريم!هم استخونامون قرص ميشه!هم دندونمون کلسيم ميگيرن!هم ويتاميناي لازم به بدنمون ميرسه!هم راحت تر ميخوابيم!هم معدمون تقويت ميشه!هم هوشمون زياد ميشه!هم....

عموم- لال بشي بچه!برو ديگه داريم فيلم ميبينيم!

((من شب بخير گفتم و رفتم بالا ده دقيقه بعد ماني م با دو تا ليوان شير اومد بالا تو اتاقم و يکي شو داد بمن که گفتم))

-فردا ميخواستيم يه سر بريم پيش عمه ا!

ماني-بالا خره بايد به کار و کششمونم برسيم ديگه!

-حالا ما شمال بريم چيکار؟!کاشکي يه کاري ميکردي و يه بهانه ميورديم که نريم!

ماني-نمي شد!يه کلمه حرف ميزدم و دعوا ميشود!حالا چيزي نيس که!ميريم و بر ميگرديم!

-اصلا حوصلشو ندارم!

ماني-حالا شيرتو بخور بگيريم بخوابيم که فردا سرحال باشيم!

((شيرمون رو خورديم که ماني گفت))

-من امشب همينجا ميخوابم!

-چرا نميري اتاق خودت؟

ماني-تا ساعت شيش صبح چيزي نمونده که!

((دو تايي بلند شديم و کارامونو کرديم و يه جا براي ماني انداختم و گرفتيم خوابيديم.

سه چهار سات نگذشته بود کا همچين دل? درد گرفتم که از خواب پريدم!تا از تخت اومدم پايين که ماني م بيدار شد و گفت))

-چي شده؟!

-دلم درد گرفته!

ماني-راست ميگي؟!

-آره بجون تو!اين دفعه واقعا درد گرفته!صبر کن الان ميام!

((دويدم طرف دست شويي!حالم خيلي بد بود!چند دقيقه بعد برگشتم که ماني گفت))

-اسهال شدي؟!

-ببخشين ولي آره!حالا م خيلي ناجوره ماني!

ماني-مهم نيس!پنج تا قرص بيزاکوديل انداخته بودم تو ليوان شير بهت دادم خوردي!چيزي نيس!معدت کار افتاد!

يه لحظه نگاهش کردم و تازه فهميدم جريان چيه!اونقدر از دستش عصباني شدم که نگو!))

-تو غلط کردي!اين کارا چي ميکني؟!

((خيلي خونسرد واستاده بود و منو نگاه ميکرد))

-ديگه شورش رو در آوردي ا!

ماني-مگه نميخواستي شمال نري؟!

-چرا اما نه اينطوري!

ماني-خوب طور ديگه نميشد!يعني باور نميکردن!

-حالا باور ميکنن؟

ماني-البته!ميتونم خيلي راحت مدرک رو تو توالت بهشون نشون بدم!فقط ميري تو توالت سيفون رو نکش!

((اومدم برم طرفش و بزنم تو سرش که فرار کرد و رفت بيرون!دويدم دنبالش اما دوباره وضع م بد شد و رفتم طرف دست شويي که چراغ پايين روشن شد!ديگه نفهميدم چي شد و رفتم تو دست شويي!

وقتي اومدم بيرون ديدم مادام و پدرم و زري خانم اونجا واستادن و تا منو ديدن شروع کردن هرکدوم يه چيزي گفتن!))

زري خانوم- نقل سرد!سرديش کرده!

پدرم- آب به آب شده حتما!

زري خانم- ببريمش بيمارستان!

((يه خورده بعد عموم رسيد!همه هول شده بودن جز مادرم که فکر ميکرد بازم داريم کلک ميزنيم!اومدم يه چيزي بگم که دوباره حال م بد شد و برگشتم تو دست شويي که پشت سرم ماني م اومد تو و گفت))

-تو بشين کارت رو بکن ما ببينيم چه جوري!

-گم شو برو بيرون تا نزدم تو سرت!

پدرم- خوب بذار ببينيم چه جوري ديگه!

-پدر خواهش ميکنم!

عمو- خوب بچه از ماها خجالت ميکش!

ماني-زري خانم!زري خانم!پس شما بيا نگاه کن!

زري خانم- واي خدا مرگم بده!اين حرفا چيه ماني خان!

ماني-آخه اين از مردا خجالت ميکشه!با خانما از اين حرفا نداره!

-ماني ميري بيرون يا نه؟!

((پاش رو گذاشته بود لايه در و نميذاشت که در رو ببندم!))

ماني-نميشه!من بايد چک کنم که اسهالت توش خون نباشه!

-بابا خون توش نيس!

ماني-پس توش چيا هس؟!

-زهر مار!

ماني-حداقل رنگشو بگو خودمون حدس بزنيم محتواش چيه!

-ماني!خفه ميشي يا نه؟!

پدرم- به اين بچه چرا فحش ميدي؟!

ماني-ميگه چرا من رو پيش يه دکتر خوب نبردي!

-ماني خواهش ميکنم پات رو واردر!الان ناجور ميشه ا!

ماني-خيلي خوب!پس بگير پايين که در و ديوار رو کثيف نکني!

((اينو گفت و پاشو برداشت که در رو بستم و قفل کردم و وقتي خيالم راحت شد از همونجا داد زدم و گفتم))

-مگه ماني من دستم بهت نرسه!

ماني-تو فعلا اگه دستت به شير آب برسه بهتره!

((هم از دستش عصباني بودم و هم خنده م گرفته بود!از همونجا ميشنيدم دارن به همديگه چي ميگن!))

پدرم- کي اينطوري شد؟!

ماني-الان يه ساعت!تاحالا هشت دست شيکمش اجابت کرده!

عموم- آب تنش تموم نشه خوبه!

ماني-نه!الان بياد بيرون و تنقيه آب يخش ميکنم که هم آب بدنش تامين بشه و هم اونجاش فريز بشه و بند بياد!

((مادرم انگار کم کم متوجه شده بود که جريان واقعيه!اومد پشت در دست شويي و گفت))

-هامون!واقعا حالت بده؟!

-بعله مامان!فعلا اجازه بدين شما!

مادرم- چيکار کنيم بند بياد؟!اينجوري که نميشه!

ماني-يه چوب پنبه يه بزرگ لازمه که بذاريم درش و بند بياريمش!

-خفه شو ماني!

پدرم- حالا بيا بيرون ببينم چي شده آخه!

-بابا جون نميتونم بيام بيرون!مي فهمين نميتونم يعني چي؟!

ماني-بيا بيرون برات لگن ميذاريم!

-ماني مگه اينکه نيام بيرون!

پدرم- بابا به اين چه مربوطه آخه!

ماني-آخه منو مسعوله اين واکنش طبيعي خودش ميدونه!مي بينين چه آدم بي منطقي يه!واخ واخ واخ!بابا سيفون رو بکش!مرديم اينجا از بو گند!بو لاش مورد ميده وامنده! چند وقت اين معده کار نکرده؟!سر شب چي خوردي؟!تخم مرغ؟!

((همه زدن زير خنده!خودمم اون تو مرده بودم از خنده!بلند داد زدم و گفتم))

-بابا شما اونجا واستادين من نميتونم کاري بکنم!ماني!ماني!

ماني-جون ماني!الان متفرق شون ميکنم!

((بعد بلند داد زد و گفت))

-از اين لحظه هرگونه تجمع بيش از دنفروا تحصن بيش از سه نفر در مقابل دست شويي ممنوعه!متفرق شين ممکن هر لحظه اين شليک کنه!

مادرم- راست راستي حالش بد شده؟!

ماني-يعني چي؟!باور نميکنين؟!هامون!هامون!

-چيه؟!

ماني-لطفا يه زور بزن که من بتونم اينجا صداي دل? دردت رو به عنوانه مدرک شفاهي به عزيزاينا ارائه بدم!

-زهر مار!بيتربيت!

ماني-ا......!پس من چهجوري به اينا ثابت کنم تو مريضي؟!تصوير رو که سانسور کردي و بهمون نشون نميدي،حداقل بذار به صداش دلمونو خوش کنيم!بويي،صداي چيزي بده که من به گوش جهانيان برسونم!

((بعد به مادرم اينا گفت))

-ساکت!ساکت!الان ميشه صداشو واضح و بدون پارازيت شنيد!

((همه زدن زير خنده که عموم گفت))

-حالا چيکار کنيم؟!

ماني-اينکه با اين وضعش نميتون بياد شمال!يعني تا دم در دست شويي هم نميتونه بياد چه برسه به شمال!شما برين،منم چند ساعت ديگه ميبرمش دکتر!

عموم- يعني تنهاش بذاريم؟!

ماني-قاعدتا اين جور وقتا مريض رو تنها ميذارن که با دل? راحت کارش رو بکنه!حالا اگه شما واسه ش دل? نگرانين،در رو وا کنم برين تو تا نگراني تون برطرف بشه!

عموم- باز بيادب شدي؟!

پدرم- پس ما ميريم!مطمئني کاري با ما نداري؟!

ماني-برين به سلامت!اصلا م نگران نباشين!من الان ميگردم و يه درپوشي چيزي گير ميارم و جلو نشتش رو ميگيرم تا برسونيمش به يه لوله کشي چيزي!

((دوباره همه خنديدن که پدرم از پشت در گفت))

-هامون!ما بريم؟!

-بعله پدر!شما برين!من حالم کمي بهتره!

پدرم- پس يه خورده که بهتر شدي با ماني برين دکتر!

-چشم!ميريم!

((پدرم و عموم رفتن پايين مادرم به ماني گفت))

-بالا خره دارين راست ميگين يا بازي در آوردين؟!

ماني-بابا دو تا دونه قرص کارکن انداختم تو شيرش خورده و دو دفعه م رفته مستراح!عالم و آدم فهميدن داره معدش کار ميکنه!

((از همونجا داد زدم و گفتم))

-دروغ ميگه!پنج تا قرص بيزا کوديل انداخته تو شير و داده من خوردم!

مادرم- پنج تا؟!اينکه راست روده ميشه!

ماني-نه بابا!اين معده ((يوبس)) رو پنجاه تا بيزا کوديل م نميتونه روون کنه چه برسه به پنج تا!حالا فعلا شما برين بخوابين،من اينجا واستادم!

مادرم- آخه اسهالش حالا حالاها بند نمياد که!

ماني-الان بياد بيرون پوشکش ميکنم تا صبح پس نده!صبح م بهش نبات سوخته ميديم بند مياد!

((مادرم خنديد و گفت))

-هامون!خوبي؟!

-آره مادر!شما برين!

مادرم- واقعا چه کارا ميکنين شما ها!بالا خره م يه بلايي سر خودتون ميارين!

((اينو گفت و خنديد و رفت پايين که ماني گفت))

-خوشت اومد چه جوري برنامه مسافرت رو کنسل کردم؟!

-چه فايده داره؟!پدر منم در اومد!حالا گيرم مسافرت نرم !با اين وضع ي که دارم نميتونم پامو از خونه بذارم بيرون!ايشالا ماني بميري تو!همچين دلم پيچ ميزنه که دارم ميميرم!

ماني-عوضش معدت ميشه اين آينه!

-برو گمشو!حالا چيکار کنم؟!

ماني-الان برات نخودچي ميارم بلافاصله معدت قفل ميشه!

-همه رفتن پايين؟!

ماني-آره!خيلي کار داري اون تو؟!

-نمي دونم!

ماني-يعني چي؟!از معدت هم خبر نداري؟!

-برو گمشو!

ماني-من رفتم بخوابم!کارت تموم شد بيا توام بگير بخواب!

-مگه اينکه از اينجا نيام بيرون!تو فکر نکردي ممکنه بلايي سرم بياد؟!واقعا که ماني!تو آدم نميشي!

((ديدم هيچي نگفت))

-ماني!ماني!

((هرچي صداش زدم جواب نداد!منم ده دقيقه بعد اومدم بيرون و رفتم تو اتاق که ديدم راحت گرفته خوابيده!خواستم اذيتش کنم اما دلم نيومد!خودمم رفتم و گرفتم خوابيدم!اما چه خوابي؟!تا ساعت نه صبح چهار بار ديگه رفتم دست شويي!))

((ساعت حدود ده صبح بود که دو تايي سوار ماشين شديم و راه افتاديم طرف خونه ي عمه.خيابونا يه خرده شلوغ بود و يه ساعت طول کشيد تا رسيديم.

عمه تو خونه تنها بود و وقتي ما رو ديد خيلي خوشحال شد و زود چايي دم کرد و تا چايي حاضر بشه،سه تايي رفتيم تو پذيرايي و نشستيم که عمه به ماني گفت))

- چطوره حالش؟

ماني - خوبه.

عمه - از من چيزي نميگه؟

ماني - والا چي بگم؟

عمه - عيبي نداره ! دنياس ديگه ! تا بوده همين بوده ! يعني اونم جوونه ! آدم تو جووني خيلي کارا مي کنه که بعدش خودشم پشيمون مي شه!

((براي اينکه حرف رو عوض کنم گفتم))

- شما چطورين؟

عمه - محبس خويشتن منم از اين حصار خسته ام

- ناشکري نکنين!

عمه - ناشکري نمي کنم اما خيلي خسته م.

ماني - همه ش براي اينه که تنهايين! اگه يه شوهر بکنين تموم خستگي تون درمي ره! شما نمي دونين اين شوهر چه خواصي داره!

((عمه که مي خنديد گفت))

- من از اين چيزام ديگه گذشته! تازه از هر چي مردم هست دلم بهم مي خوره! از دستشون کم نکشيدم! حالا ببينم کار تو با ترمه به کجا کشيد؟

ماني - از بس کتکم زده ازش شيکايت کرم! فعلا به قيد ضمانت آزادش کردن تا نوبت دادگاه مون بشه!

((عمه خنديد و گفت))

- کتکت مي زنه؟!

ماني - خيلي وحشيه! ازتون گله گي دارم! موقع فروش نگفتين اين دختر با آدمي (( آمخته)) نشده و انس نگرفته!

((عمه دوباره خديد و گفت))

-اينارو از کجا ياد گرفتي؟!

ماني - راستي عمه جون من زندگي ترمه رو اصلا نمي دونم چه جوري بوده! از خودشم نمي خوام بپرسم! جريانش چه جوريه؟!

عمه - به اونم مي رسيم! يه مقدارشو براي هامون گفتم!

ماني - منم اومدم بقيه شو بشنوم.

عمه - مگه برات تعريف کرده؟!

ماني - آره! شنيدم که از اونجاي سرگذشت به بعد يه چيزايي هس که با چيزايي که ما مي دونيم فرق داره!

((عمه يه خرده ساکت شد و بعدش گفت))

- راستش نمي دونم بايد براتون بگم يا نه!

ماني - بگين! دهن ما قرصه! همينجا لاخاکش مي کنيم!

((عمه دوباره خنديد و گفت))

- پس بذارين اول يه چايي بخوريم بعد.

- رکسانا اينا کجان؟

عمه - رفتن پيش دوستشون.بشينين الآن مي آم.

((بلند شد و رفت تو آشپزخونه و يه خرده بعد با يه سيني چايي برگشت و بهمون تعارف کرد و برداشتيم و بعدش نشست و گفت))

- دختر خوبي يه ترمه! اما عصبيه! اگه قلق ش دستت بياد،با همديگه خوشبخت مي شين.

((من و ماني خنديديم! خود عمه م خنديد و گفت))

-خب،آقا هامون! تا کجاها برات گفتم؟

- اونجا که پدرِ پدربزرگ ما سکته مي کنه.

عمه - آره! سکته مي کنه! يعني از هول حليم مي تفته تو ديگ! مي آد استفاده ي زيادتر بکنه و جونش رو هم سر اينکار ميذاره!

القرض! مادر و پدربزرگم پناه آورده بودن به اون که يه وقت مي بينن بايد خونواده ي اونم جمع و جورش کنن! چاره اي م نبوده ديگه! پدربزرگم اين طوري که شنيدم خيلي پدربزرگ شما رو دوست داشته و براي همين م پدربزرگ شمارو مثل پسر خودش مي دونه و اون رو با مادرش و خواهرش مي گيره زير بال و پر خودش.

بهتون گفته بودم که وقتي از روسيه حرکت مي کنه،قبلش هرچي داشته و نداشته،فروخته بوده و کرده بوده سکه ي طلا! يعني از نظر مالي وضعش خيلي خوب بوده!خلاصه شروع مي کنه به کار و کاسبي کردن تو ايران و پدربزرگ شماهارو هم ميکنه شريک خودش و خيلي صادقانه هرچي داشته ميذاره وسط و با عقل و شمّ اقتصادي خوب خودش خيلي زود وضعش از اوني م که بوده بهتر مي شه! اين جريان بوده تا اينکه مي فهمه پدربزرگ شما،يه دل نه صد دل عاشق دخترش،يعني مادر من شده!

اين جريان رو که مي فهمه ميره و به مادر من ميگه! مادر منم تو يه کشوري بزرگ شده بوده که دخترا و زن ها توش آزاد بودن،دلش نمي خواسته براي هميشه تو ايران بمونه!منتظر بوده که ببينه انقلاب روسيه به کجا مي کشه!يعني همش فکر مي کرده که يکي دو سال شلوغ پلوغي هس و بعدش دوباره روس هاي سفيد مي ريزن و کشور رو مي گيرن و اونا مي تونن برگردن روسيه!براي همين م نمي خواسته تو ايران پايبند بشه!اين طور که خودش مي گفت اصلا نمي تونسته زندگي تو ايران رو تحمل کنه! دختري که اونجا تحصيل کرده بود و آزاد بوده و با پسراي هم سن و سال خودش معاشرت مي کرده و مي خونده و مي رقصيده و چي و چي و چي ، حالا مجبور بوده تو يه اتاق بشينه و اگرم حتي مي خواسته بياد تو حياط ، بايد حتما چادر سرش مي کرده! اون وقتام وضع ايران اين طوري نبوده که! اگه موي زن رو مرد غريبه مي ديده ، خونش حلال بوده! براي همينم مادرم جرأت نمي کرده بدون چادر پاشو از تو اتاق بيرون بذاره!

خلاصه پدربزرگم جريان عشق پدربزرگ شمارو که به مادرم ميگه ، مادرم سخت مخالفت مي کنه و ميگه اگه تا يکي دو سال ديگه وضع روسيه درست شد که شد. اگه نه که من ايران بمون نيستم و ميرم به يه کشور اروپايي! پدربزرگمم ديگه حرفي نمي زنه و ميذاره که تا زمان کار خودش رو بکنه و شايد مادرم به وضع موجود اون موقع عادت کنه!

چند وقتي که ميگذره ، يه روز پدربزرگ شما که ديگه نمي تونسته جلوي خودش رو بگيره ، يه جارو خلوت مي کنه و جريان عشقش رو به پدربزرگ من ميگه و بهش ميگه که اگه مادر منو بهش ندن ، اونم سر ميذاره به بيابون!يعني حقم داشته! تو اون زمان که پسر اصلا نمي تونسته صداي دختر رو بشنوه ، مادرم بدون حجاب با لباساي قشنگ ، با موهاي بور خوش رنگ و بلند، با حرکات ظريف ، دل ازش برده بوده! شماها خودنوت حساب کنين با وضع اون زمان، يعني اواخر قاجار، يه همچين دختر سفيد و خوشگل و قشنگ رو يه نظر نشون يه پسر بيست ساله ي ايراني بدن! پسره چه حالي مي شه!؟

ماني - الهي بميرم واسه اون دل پدربزرگم که توش چي مي گذشته!

عمه - گور باباي مادر منم کرده!هان؟!

ماني - نه! نه! واسه دل اونم بميرم الهي! اما من درد پدربزرگمو با تموم سلول هاي بدنم دارم حس مي کنم!

عمه - تو اگه جاي پدربزرگت بودي و اين جوري عشق يه دختر خارجي مي شدي و اونم بهت جواب منفي ميداد چي کار مي کردي؟!

ماني - البته به نظرش احترام ميذاشتم اما يه همچين چيزي امکان نداره!

عمه - يعني چي امکان نداره؟! مي گم حقيقت جريان همين بوده که دارم براتون مي گم!

ماني - درسته! مام ازتون قبول مي کنيم اما در مورد من امکان نداره!يعني تاحالا يه همچين چيزي نشده!

عمه - پدرسوخته خيلي از خودت مطمئني آ!

ماني - از خودم مطمئن نيستم! از دخترخانماي عزيز مطمئنم! يعني مطمئنم که وقتي يه پسر خوب گيرشون بياد، زود باهاش عروسي مي کنن!

عمه - حالا اگه تو جاي پدربزرگت بودي چيکار ميکردي؟! راستش رو بگوآ!

ماني - صد البته که به نظرش احترام...

عمه – مي گم راستش رو بگو وگرنه بقيه ي سرگذشتم رو نمي گم آ!

ماني – اَلنَجاتُ في الصديق! خدا اون روز رو نياره! زبونم لال!زبونم لال! اگه يه روز يه همچين اتفاقي برام بي افته، بلافاصله در يک نيمه شبِ تاريک و خلوت . . .

((با پا آروم زدم به پاش که يه نگاه به من کرد و بعدش گفت))

- واگذارش مي کردم به خدا!

- ((عمه م شروع کرد به خنديدنو گفت))

- اي پدرسوخته! مگه ترمه حريف تو مي شه؟!

ماني - والا شده! انقدر با لگد به ساق پام زده که بايد همين روزا فکر پلاتين براش باشم!

- مي فرمودين عمه!

عمه - آره! خلاصه جريان عشقش رو به پدربزرگم مي گه! پدربزرگمم که مي دونسته دخترش زن اون بشو نيس، يکي نبودن دين شون رو بهانه مي کنه و مي گه يه همچين چيزي امکان نداره! بعدشم بهش قول ميده که تو همين روزا آستين بالا مي زنه و يه دختر خوشگل رو که هم دينشم باشه براش خواستگاري مي کنه! پدربزرگ شمام ديگه هيچي نمي گه و دمق و پکر ميذاره مي ره و تا چند روزي م همين جوري بوده و بعدشم کم کم اخلاقش خوب مي شه و مي چسبه به کار و شروع مي کنه فوت و فن تجارت و کاسبي رو از پدربزرگ من ياد گرفتن.

يه سال از اين جريان مي گذره و همه چي بر وفق مراد بوده! مادرم تعريف مي کرد صبح به صبح که از خواب بلند مي شدن،پدربزرگ شما مي رفته و نون تازه و سر شير مي خريده که مادرم خيلي دوست داشته و مي شستن دور هم صبحونه مي خوردن و بعدش پدربزرگ شما و پدربزرگ من مي رفتن سرکار و مادر من مونده خونه با خواهر و مادر پدربزرگ شما.اونام مرتب باهاش حرف مي زدن و بهش مهربوني مي کردن و خلاصه با مهربوني اونا،اسارت تو خونه رو يه جوري تحمل مي کرده!

بعد از يک سال م پدربزرگ من يکي يکي خواهرهاي پدربزرگ شمارو شوهر ميده و عروسي و جهاز و چي و چي و چي!

تا اينجا همه چي خوب بوده تا اينکه تقريبا دو سال و نيم بعد،تو ماه محرم که همه جا مراسم عذاداري و سينه زني بوده يه روز پدربزرگ شما به مادرش مي گه که يه شربت نذري درست کنه که وقتي دسته هاي سينه زني ما آن، بين شون پخش کنه.مادرشم يه شربت خوب درست مي کنه و مي ريزه تو چندتا کُپ و ميذاره اونجا.

شب ش که مي رسه پدربزرگ تون به پدربزرگ من مي گه که دوتايي با همديگه برن براي شربت دادن.اونم قبول مي کنه و باهاش مي ره.

((اينجا که رسيد يه خرده مکث کرد و بعدش گفت))

- از اينجا به بعد چيزايي يه که براتون نازه گي داره و عجيبه!حالا بگم؟!

((دوتايي گفتيم که عيبي نداره و منتظريم که يه سيگار ديگه روشن کرد و دوتام من و ماني روشن کرديم و بعدش گفت))

- خلاصه دو تايي با دو سه کُپ شربت راه مي افتن و مي رن از خونه بيرون و مي رن و مي رن تا به يه دسته ِ سينه زن مي رسن. همونجا يه چارپايه ميذارن و بساط شونو علم مي کنن و پدربزرگ شما به پدربزرگ من ميگه که براي اينکه بين مردم بيشتر اعتبار پيدا کنه، خوبه که شربت رو اون بده به مردم.اونم ميبينه راست ميگه و شروع مي کنه به ريختن شربت تو ليوان و ميده به مردم.چند نفري که مي خورن يه مرتبه همهمه مي افته بين سينه زن آ و يکي دوتاشون شربت رو تف مي کنن بيرون و يه دفعه ولوله مي افته تو جمعيت!

صداي کافر کافر از سينه زن آ بلند مي شه! نوحه خون که اينطوري مي بينه،خوندنش رو قطع مي کنه که ببينه اون وسط چه خبره که يه مرتبه دو سه نفر داد مي زنن و ميگن "اين کافر بي دين و ايمون،عرق ريخته تو شربت نذري!"

مردم که اينو مي فهمن،مي ريزن سر پدربزرگم! اون بدبختم هرچي مياد حرف بزنه،بدتر ميشه چون لهجه داشته و ديگه کسي چيزي ازش قبول نمي کرده!دشنه ها ميره بالا و مياد پايين و خون از ده جاي تن پدربزرگم روون ميشه و تا بزرگترا و ريش سفيدا بفهمن چي شده و بيان جلو مردم عصباني و متعصب رو بگيرن که پدربزرگم تو خون خودش مي غلطه و ديگه کار از کار ميگذره و اون وسط سه،چهار نفر پيدا مي شن و نعش نيمه جون پدربزرگم رو از ميون سينه زن آ مي کشن کنار و مي برنش طرف خونش که پدربزرگ شما مي رسه و مي گه چي شده که جريان رو براش مي گن و اونم مي زنه تو سر و کله ش و کمک مي کنه که پدربزرگمو برسونن به دخترش!

حالا چقدر طول مي کشه خدا مي دونه اما وقتي پدربزرگم به خونه مي رسه که داشته جون مي داده و نفس هاي آخرش رو مي کشيده!

مادرم که يه همچين وضعي رو ميبينه،خودشو مي رسونه بالا سر پدرش و شروع مي کنه به جيغ و فرياد کردن و گريه زاري! بقيه م همين طور! يعني ديگه صدا به صدا نمي رسيده که گوش بدن ببينن اون پيرمرد بدبخت چي مي خواد بگه! فقط مادرم يه لحظه مي شنوه که پدرش به روسي کلمه ي خيانت رو ميگه و پدربزرگ شما رو نگاه مي کنه و بعدشم چشاش بسته ميشه!

((اينو که گفت ساکت شد و تکيه ش رو داد به مبل و يه پک به سيگارش زد و بعدش به من و ماني نگاه کرد! نمي تونستم چيزي رو که مي شنوم باور کنم! يعني پدربزرگمون يه همچين نقشه ي کثيفي رو کشيده بوده؟! يعني عمه م راست مي گفت؟! دليلي براي دروغ گفتن نداشت! اونم بعد از اين همه سال!

تو چشماش نگاه کردم! صداقت رو مي ديدم اما باور کردن يه همچين چيزي م برام سخت بود براي همين پرسيدم:))

- پدربزرگ ما اون موقع کجا بوده؟!

عمه - نمي دونم!

- يعني اينا همه يه نقشه بوده؟!

عمه - نمي دونم!

ماني - يعني يه نفر بعد از اون همه مهربوني که بهش کردن يه همچين کاري مي کنه؟!

عمه - نمي دونم!

- ولي چيزي رو که شما برامون تعريف کردين همين معني رو ميده!

عمه - من فقط اون چيزي رو که شنيده بودم براتون گفتم! بيشتر از اينم نمي دونم،پس نمي گم چون از دروغ متنفرم!

- پدربزرگ شما تو اون لحظه ديگه چيزي نگفته؟!

عمه - فقط يه کلمه و يه نگاه!بقيه ش رو بايد خودتون حدس بزنين!

- باور کردنش سخته!

عمه - پس من دارم دروغ مي گم!

- نمي گم شما دروغ مي گين اما مسعله خيلي عجيبه!

ماني - از بقيه ي سرگذشت ميشه اين قسمت رو حدس زد!شايدم اصلا قضيه اينطوري نبوده باشه!

- يعني چي؟!

ماني - شايد اصلا کسي تو شربت عرق نريخته باشه!

- پس مردم از کجا فهميدن؟!

ماني - شايد اون کسايي که داد زدن و گفتن اين کافر عرق تو شربت ريخته و اونايي که با دسنه پدربزرگ عمه رو زدن و اونايي که از اون وسط کشيدنش بيرون و رسوندنش خونه،همه يکي بودن!

- يعني پدربزرگمون چندنفر رو اجير کرده که اين نقشه رو پياده کنن؟!

ماني- سينه زن بدون اجازه ي بزرگ هيئت هيچ کاري نمي کنه! بزرگ هيئتم هميشه سعي مي کنه سر و صداهارو بخوابونه و کار به جاهاي باريک نکشه!

((يه مرتبه عمه م شروع کرد به خنديدن و گفت:))

- ديدين حالا خودتون مي تونين حدس بزنين!

- يعني درست حدس زديم؟!

عمه - مادرم مي گفت اون موقع و تو اون روزاي اول که اين اتفاق افتاده بوده،نمي تونسته فکرش رو متمرکز کنه اما بعدش چرا! يعني مي گفت: بعد از اين جريان،هرماه يه نفر مي اومده در خونهو پدربزرگتون مي رفته دم در و باهاش يه خرده حرف مي زده و بهدشم اون ميذاشته و مي رفته! هيچوقتم پدربزرگتون به کسي نمي گفته که اين کيه يا با اون چي کار داره! يه شب که مادرم نسبت به اين مسئله حساس ميشه،يواشکي از يه جايي سعي مي کنه که صورت اون يارو رو ببينه! اينجا بوده که کم کم همه چي براش روشن مي شه! اين مردي که ماهي يه شب ميومده اونجا، يکي از همون کسايي بوده که پدرش رو بعد از زخمي شدن مي آره خونه!

وقتي اين جريان رو مي فهمه، مي ره تو کوک پدربزرگ شما و متوجه ميشه که هر بار اون يارو مي آد دم خونه،پدربزرگتون يه چيزي دستمال پيچ مي کنه و مي ده بهش! بهدا مي فهمه که پدربزرگتون نزديک اومدن اون يارو که مي شه، يه مقدار پول ميذاره تو دستمال و ميذاره تو گنجه و وقتي اون مياد در خونه، مي ده بهش!

ماني - اُجرت يا حق السکوت!

((عمه خنديد و يه سيگار ديگه روشن کرد و يه پک بهش زد و گفت:))

- بگذريم! بعد از اون شب يه مدتي همه عذاداري مي کنن تا کم کم مسئله کمرنگ ميشه و زندگي به حالت عادي بر ميگرده. تو اين مدتم پدربزرگ شما کار حجره يبازار رو ميگيره دستش و مي شه همه کاره ي خونه.از اون به بعد بيشتر به مادرم مهربوني مي کرده! مادرم مي گفت تا بيرون از خونه بود که بود! وقتي برمي گشت خونه مثل پروانه دور و بر من مي چرخيد!از هيچي برام کم نميذاشت! اينم بايد بگم که پدربزرگتون واقعا عاشق مادرم بوده! از تموم اين نقشه م که اجرا کرده بوده دو تا هدف داشته! يکي اينکه مادرم رو به دست بياره،يکي م اينکه دست بزاره رو کل ثروت پدربزرگم که تو هر دوشم موفق مي شه!

مادرم مي گفت يه سال که از کشته شدن پدرش ميگذره، يه شب پدربزرگتون مياد تو اتاق مادرمو در رو پشت سرش مي بنده و به مادرم ميگه که مي خوا باهاش حرف بزنه. مادرم که فکر ميکنه پدربزرگتون مي خواد در مورد کار و پول و اي چيزا باهاش صحبت کنه، مي شينه و گوش ميده که پدربزرگتونم مسئله ي ازدواج رو مي کشه جلو! مادرم شديدا مخالفت مي کنه و بهش ميگه که خيال داره تا چند وقت ديگه بره اروپا! پدربزرگتونم فقط بهش مي خنده و مادرم معني اين خنده رو از فرداش مي فهمه!

در اندروني قفل و کلون ميشه و مادرم مي شه يه زنداني راستي راستي! رفتار اهل خونم باهاش عوض مي شهو همونايي که تا حالا باهاش دوست بودن،ميشن دشمنش! مي گفت که يه مرتبه از مهمون اون خونه تبديل مي شه به کلفت اون خونه! وادارش مي کنن که جارو بزنه،شيشه بشوره،دوخت و دوز کنه ، مستراح بشوره و خلاصه هر کار ديگه غير از ظرف شويي و پخت و پز! حالا مي دونين چرا اين دو تا کر رو بهش نمي دادن؟! حتما اينم يه خرده فکر کنين مي فهمين اما ديگه به مغزتون زحمت نمي دم! بهش مي گفتن تو نجسي! کافري ! مي گفتن اگه دست به ظرفا يزنه، نجس مي شن و اونا بايد آب شون بکشن! تحقير!

فروپاشي شخصيت! از بين بردن اعتماد به نفس و تخريب روحي!

کار به جايي مي کشه که بهش تف مي کردن! يعني خونواده ي پدربزرگ شما وقتي مي ديدنش،عملا بهش آب دهن مي انداختن! اي کاش کار به همين جا ختم مي شده!

- ديگه چيکار مي تونستن بکنن؟!

عمه - شکنجه هاي ديگه! شما نمي دونين وقتي آدما بخوان بد باشن چقدر تو اين کار پيش مي رن! وقتي به خودشون حق دادن که مي تونن نسبت به يه انسان ديگه بدي کنن،ديگه نمي شه جلوشونو گرفت!

مادرم مي گفت ديگه بهش اجازه نمي دادن با اونا غذا بخوره! ظرفاشو از مال خودشون جدا کرده بودن! اون اتاق بزرگ رو ازش گرفته بودن و بهش بغل مستراح يه اتاق انباري تو زير زمين داده بودن! حرف هاي زشتي بهش مي زدن که از شنيدن شون مو به تن آدم راست مي شه! کاري باهاش کرده بودن که هر مقاومتي رو توش از بين برده بوده!

- تنبيه بدني م مي کردنش؟!

عمه - نه! احتاجي ديگه نبود! يادت باشه که هر موجود زنده بعد از يه مدت نسبت به شکنجه هاي بدني يا مقاوم مي شه و يا کشته مي شه! از اون گذشته احتاجي به اين مسئله نبوده! ضمن اينکه پدربزرگتون مادرم رو دوست داشته و اجازه ي اين کارو بهشون نمي داده! فقط ازشون خواسته بوده که خردش کنن! شخصيت ش رو! گذشتش رو! ايمان ش رو! اعتقاداتش رو! اينا از هرچيزي بدتره! مخصوصا ضربه ي آخر که کلا باعث تسليم شدن مادرم مي شه!

مي گفت يه روز متوجه شدم که تو غذايي که براي من مي کشن و مي دن بهم که ببرم تو اتاقم بخورم، تف مي کنن! ديگه از اون به بعد تا زماني که مي تونسته تحمل کنه،لب به غذا نمي زنه و وقتي تحملش تموم مي شه، يه روز پدربزرگ تونو صدا مي کنه و بهش مي گه که حاضره باهاش ازدواج کنه!

- چرا از اونجا فرار نمي کرده؟!

عمه - تو خونه هاي قديمي رو ديده بودي؟! درست مثل يه زندان! زندان براي زن و دخترايي که توش مثلا زندگي مي کردن! بيروني از اندروني جدا بود! ديواراي بلند با فاصله از خونه ي همسايه!

وقتي در اندروني قفل و کلون مي شد ديگه از زندان بدتر بود! هيچکس نمي تونست ازش فرار کنه مخصوصا که چندتا زندان بانم داشته باشه!

اينارو که گفت از جاش بلند شد و فنجونا رو گذاشت تو سيني و از اتاق رفت بيرون و يه خرده بعد با چندتا چايي برگشت و يکي يدونه گذاشت جلو ما و خودشم يکي ورداشت و نشست و يه خرده ازش خرد و گفت))

- مادرم مي گفت : وقتي به پدربزرگتون مي گه که راضيه باهاش ازدواج کنه خيلي خوشحال مي شه و زود بهش مي گه که چقدر دوستش داره و چقدر از اين کارا که تو اين مدت در حق ش انجام شده ناراحت بوده و از اين مزخرفا! بعدش مي گه ايشالا وقتي مسلمون شدي دوباره ميشي خانم اين خونه و عزت و احترامت برميگرده سرجاش! تا مادرم اين حرف رو مي شنوه و شروع مي کنه به داد و فرياد کردن که من نمي خوام دينم رو عوض کنم و اين مسئله چه ربطي به ازدواج داره و تو به دين خودت باش و من به دين خودم اما پدربزرگ تون خيلي آروم ميگه که نمي تونه با يه دختر غير مسلمون ازدواج کنه و وقتي که مي بينه مادرم داره مقاومت مي کنه، سرش رو ميندازه پايين که بره بيرون! مادرمم مي فهمه که با رفتن اون، از فردا دوباره همين شکنجه ها ادامه پيدا مي کنه! براي همينم صداش مي کنه و سعي مي کنه با منطق مجابش کنه اما هرکاري مي کنه و هرچي مي گه، پدربزرگ تون سر حرفش مي مونه و مي گه که بايد مادرم مسلمون بشه! مادرمم چون چاره اي نداشته قبول مي کنه! پدربزرگ تونم همون موقع مي فرسته دنبال يه آقا و رسيده نرسيده خونه، بلافاصله مادرم رو مسلمون مي کنه و همونجا صيغه ي عقد رو جاري مي کنن و مادرم ميشه زن پدربزرگ شما! يعني ميشه پدر من! همون شبم دوباره مادرم بر مي گرده به اتاق پنج دري و زفاف انجام مي شه!

- مادر شما شوهرش رو دوست داشته؟

عمه - اگه زن تو پدرت رو کشته باشه و تو بدوني،بازم دوستش داري؟

((هيچي نگفتم که دوباره يه سيگار روشن کرد و گفت:))

- از فرداش مادرم به خيال اينکه اوضاع براش عوض مي شه، چشم از خواب وا مي کنه اما دريغ و صد افسوس که وقتي پرده ها دريده شد ديگه احترامي در بين نمي مونه!

اون روزش مادرم موقعي از خواب بلند مي شه که پدرم، يعني پدربزرگ شما رفته بوده سرکار. مادرم بيدار مي شه و از اتاقش مي آد بيرون و مي ره اون طرف عمارت و مي ره تو اون قسمت که مادر شوهر و خواهر شوهراش زندگي مي کردن. البته خواهرشوهراش هر دو شوهر داشتن و يکي شون يه بچه و اون يکي م حامله بوده و هرکدومم با شوهراشون تو يه اتاق زندگي مي کردن. قديم اين طوري بوده ديگه!

خلاصه مادرم تا پاشو ميذاره اون قسمت و سلام مي کنه، متوجه مي شه اون فکرايي که کرده درست نبوده و اگرچه رفتار خونواده ي شوهرش باهاش کمي بهتر شده بود اما زياد با گذشته فرق نداشته!

مي ره يه گوشه مي شينه که مادر شوهرش بهش مي گه ببين ناشتا خانوم...

ماني - چي خانم؟!

عمه - ناشتا خانم! آخه اسم مادرم ناتاشا بوده و چون مادرشوهرش يه آدم بي سواد بوده بهش جاي ناتاشا،ناشتا خانم مي گفته! خلاصه ميگه ببين ناشتا خانم تا حالا هرکي بودي و هرچي بودي واسه خودت بودي و از اين به بعد تموم شده و رفته پي کارش! از حالا به بعد شدي عروس اين خونه! اگه نمي دوني م بدون که هر عروسي وارد هر خونه که مي شه يه وظايفي داره! جاروي خونه و ظرف شويي و رختشويي گردن توئه! حواست رو جمع کن که از امروز به بعد، نه آشغال تو اتاقا و حياط ببينم و نه ظرف و ظروف کثيف و نه رخت نشسته!

مادرم که زبون فارسي رو درست متوجه نمي شده، يه خرده صبر مي کنه تا معني حرف هاي مادرشوهرش رو بفهمه و وقتي متوجه مي شه که داره چي مي گه،کمي فکر مي کنه و بعدش مي گه اينکه کارايي بوده که قبلا م مي کردم!

مادرشوهرشم آني جواب ميده که تو براي ما هموني هستي که بودي! توام فرقي نکردي! مادرم مي گه من حالا عروس شما هستم! مادرشوهرشم مي گه چون عروس مايي بايد اين کارارو بکني! مادرم بازم يه فکري مي کنه و مي گه پس اين ازدواج براي من چه امتيازي داشته که اونم مي گه چون حالا ديگه مسلمون شدي اَخ و تف بهت نميندازيم!

اون موقع بوده که مادرم چشمامش وا مي شه و گوشي دستش مي آد که چاره اي جز قبول نداره! حداقل براش اين امتياز رو داشته که ديگه تو غذاش کثافت کاري نمي کنن!

براي همين قبول مي کنه و بلند مي شه بره که دوباره مادر شوهرش مي گه بشين کارت دارم! اونم ميشينه که مادر شوهره ميگه : از اين به بعدم اسمت مي شه صغري ! مادرم ميگه يعني چي ؟! مادر شوهره ميگه تو اينجا رسم اينه که بعد از عقد خونواده ي شوهر براي عروس اسم ميذارن! ماهام ديشب خيلي فکر کرديم و برات اين اسمو در نظر گرفتيم! از اين به بعد وقتي گفتيم صغري، يعني اينکه داريم تو رو صدا ميکنيم! يه بله بگو و اگه آب دستت هست بذار زمين و بيا! مادرم بازم يه خرده فکر مي کنه تا مفهوم اين چيزايي رو که بهش گفتن درک کنه و وقتي مي فهمه دارن چه بلايي سرش مي آرن، با عصانيت ازجاش بلند مي شه و مي گه من ديگه تو اين خونه نمي نمونم! حالا ديگه حاضرم خودمو از دست شما تسليم سرخ آکنم !

اينو که مي گه يه مرتبه مادر شوهر ه و خواهر شوهرا که معني حرف شو يه جور ديگه فهميده بودن و فکر کرده بودن مادرم مي گه که شماها رو مي خوام سرخ کنم ، از جاشون بلند مي شن و مي پرن طرف مادرم و شروع مي کنن به کتک زدنش و حالا نزن و کي بزن!

مادرم مي گفت اون روز انقدر منو زدن و موهامو کشيدن که از درد بيهوش شدم و اونام منو بردن و انداختن تو همون انباري! مي گفت وقتي به هوش اومدم، نشستم و زار زار گريه کردم! چاره اي نداشته بيچاره! شده بوده اسير يه قوم بي رحم!

بالاخره انقدر اونجا مي مونه تا شب مي شه و شوهرش ، يعني پدر من از سر کار برمي گرده خونه و مادرم يه خرده خوشحال مي شه که حداقل يه حامي پيدا کرده ! بيچاره خودشو آماده مي کنه که الان شوهرش مي آد و اونو از تو انبار مي آره بيرون و ازش حمايت مي کنه که هنوز شوهره نرسيده تو خونه، آه و ناله ي مادرش مي ره هوا و شروع مي کنه به نفرين کردنش و از دست زنش بهش شکايت مي کنه و مي گه هنوز هيچي نشده زن ت مي خواد ماهارو آتيش بزنه و سرخ کنه!

پدربزرگ تونم که اينارو مي شنوه و گريه ي مادرش رو مي بينه ، مي آد و در انبارو وامي کنه و مي ره تو و در رو پشتش مي بنده و به مادرم مي گه تو چي به اينا گفتي ؟ مادرم با همون زبون نصفه نيمه ي فارسي جريان ور مي گه و از شوهرش مي خواد که ازش حمايت کنه! پدر بزرگ شمام که بر سر دوراهي گير کرده بوده و هم نمي خواسته که دل زنش رو بشکونه چون مي ديده که حق با اونه و از طرفي م نمي خواسته گرفتار نفرين مادر ش بشه، کمربند رو مي کشه يه دونه آروم مي زنه به زنش و بعد هي داد و فرياد مي کنه و با کمربند مي زنه به در و ديوار که يعني من دارم زن م رو تنبيه مي کنم! مرتب م به مادرم چشمک مي زده که يعني اينا همه کلکه!

مادرم مي گفت هيچ از رفتار احمقانه ش چيزي سر در نمي آوردم اما کاري م نمي تونستم بکنم! وقتي پدر برزگ تون نمايشش تموم مي شه ، آروم به مادرم مي گه که بايد بره و دست مادر شوهرش رو ماچ کنه تا اون ببخشدش ! مادرم اولش قبول نمي کنه اما وقتي مي بينه که نمايش ممکنه جدي بشه و يه کتک م از شوهر ش بخوره ، سرش رو ميندازه پايين و از انبار مي ره بيرون و با نفرت دست مادر شوهرش رو ماچ مي کنه و بعدش مي ره تو اتاقش ! حالا حساب کن شخصيت اون دختر خارجي تحصيلکرده کجا و شخصيت اين دختر اسير کجا!

گرسنه و تشنه بعد از اين همه تحقير بايد عذرخواهي مي کرده!

جدا عجب آدم بدبختي بوده اين مادر من! پدرش رو کشته بودن! تموم ثروتش رو صاحاب شده بودن! دين ش رو به زور ازش گرفته بودن! به زور وادارش کرده بودن که ازدواج کنه ! به زور اسم و هويت ش رو مي خواستن ازش بگيرن! حالام گشته و تشنه و کتک خورده، مجبور شده که بره دست يه احمق رو هم ماچ کنه ! اونم چه وقتي ؟! روز بعد از عروسي ش!

" عمه م خيلي ناراحت شده بود! يه سيگار ديگه روشن کرد و شروع کرد به کشيدن. منم دل م درد گرفته بود اما خجالت مي کشيدم وسط سر گذشتش حرفي بزنم که يه مرتبه خودش متوجه شد و گفت"

- تو چته هامون؟!

-ببخشين عمه! يه خرده دل م درد مي کنه!

عمه- مي خواي برات نبات آب داغ بيارم؟!

- نه ، خيلي ممنون!

عمه- قرص دل درد دارم! بيارم برات؟!

ماني - اگه قرص کار کن تو خونه داشته باشين مشکلش حل مي شه! تنقيه م باشه بد نيس!

- زهر مار!

عمه - کارکن براي چي؟

((ديگه نتونستم خودمو نگه دارم و با يه معذرت خواهي بلند شدم و رفتم طرف دستشويي! انقدر از دست ماني عصباني بودم که نگو!

خلاصه ده دقيقه ديگه برگشتم تو اتاق که تا چشم عمه م بهم افتاد شروع کرد به خنديدن و گفت))

- اين ماني خيلي پدرسوخته س! باباشم همينجوري شيطون بود!

((يه عذر خواهي ديگه کردم و رفتم نشستم که عمه م گفت))

- بگم بقيه ش رو؟

((هردو سر تکون داديم که گفت))

- خلاصه اون شبم مثل هزار تا شب ديگه م ميگذره! يعني زندگي ميگذره!

حالا چه خوب چه بد! اما بيچاره اونايي که براشون چرخ با قِژقِژ و خِرخِر و سروصدا ميگذره! براي مادر منم اين طوري گذشت! دختر يه برژوآ شد يه کلفت! يادمه مادرم هميشه از سرخا و کمونيست ها بدش مي اومد! هربار که پيش مي اومد و وقتش رو داشت و مي خواست و مي تونست باهام حرف بزنه، هميشه مي گفت که آدماي کثيفي هستن! يعني بيچاره ديگه وقتي نداشت که حرف بزنه و چيزي براي گفتن نداشت! شبا انقدر خسته بود که تا ده دقيقه باهام صحبت مي کرد، از حال مي رفت!

((يه آهي کشيد و گفت))

- دنياس ديگه! بگذريم! آقايي که شماها باشين، از فرداي اون شب، مادرم ديگه وظيفه ي خودشو مي فهمه و جاي خودشم مي فهمه! ديگه کاري نمي کنه که بهش گير بدن و بند کنن! مي شه يه عروس سر بره که اونا مي خوان! يعني يه برده! يه کلفت! يه کنيز!

برام تعريف مي کرد و مي گفت تو اين چندسال که تو ايران بوده فقط تونسته دو سه بار شاه عبدالعظيم رو ببينه و يه بارم برده بودنش مشهد! يعني حدود چهارده، پونزده سال ايران بوده و فقط سه يا چهار بار تونسته بوده از خونه بره بيرون!! يعني نه اينکه خواهرشوهراشم بيشتر بيرون رفته باشن آ! نه! اونام زنداني بودن! اونمام اسير بودن اما عادت داشتن و زياد بهشون سخت نمي گذشته اما به مادرم چرا! مثل اينکه يه پرنده رو از رو هوا بگسرن و بندازنش تو قفس!

خلاصه يه چند وقتي که ميگذره يه شب مادرم در مورد پول و ثروت پدرش از پدربزرگ تون سؤال مي کنه و مي پرسه که حجره و پولا و اين چيزا تکليفش چي شده! بيچاره هنوز اين حرف از دهنش در نيومده بوده که پدربزرگ تون با پشت دست مي زنه تو دهنش که خون از دماغش وا مي شه! مادرم مي گفت من اصلا نفهميدم که چي شد فقط يه مرتبه ديدم که درد تو سرم پيچيد! مي گفت پدربزرگ تون مثل وحشيا شده بوده! نعره ها مي زده که نگو! به قدري داد مي زنه که همه ي اهل خونه مي ريزن تو اتاقشون که ببينن جريان چيه!

وقتي پدربزرگ تون جريان رو مي گه، همه شروع مي کنن با مادرم دعوا گرفتن که يعني چي؟! چه معني داره زن از شوهرش حساب کتاب بخواد؟! مگه شوهرت دزده يا ازش نا اطمينوني که اين حرفا رو ميزني؟! خجالت بکش و بشين زندگيت رو بکن خدا رو هم شکر کن که سايه ي يه مرد بالا سَرته!

بعدش همه مي ريزن و دور و ور پدربزرگ تون و ازش مي خوان که اين عروس فرنگي رو به بزرگي خودش و خريت اون ببخشه چون به رسم و رسوم ما وارد نيس و درست تربيت نشده و غريبه و ناوارده و اين چيزا!

وقتي م که پدربزرگ تون با بزرگ واري از سر تقصيرات مادرم ميگذره، يکي از خواهرشوهراش ، خانمي مي کنه و مادرم رو ور ميداره و مي بره، سر حوض و دست و صورتش رو مي شوره و بعدشم و بعدشم واسطه مي شه که پدربزرگ تون اجازه بده که اين زن تقصير کار ، بره و دستش رو ماچ کنه و طلب بخشش کنه و ماجرا به خوبي و خوشي تموم بشه!

يادمه که وقتي مادرم اينارو برام مي گفت، يه برق عجيبي رو تو چشماش مي ديدم! برق انتقام! برق نفرت! برق خشم و کينه!

هيچوقت جلو من اسم پدربزرگ تونو نبرد! هميشه با لفظ اون خطابش مي کرد و منم عادت کرده بودم که وقتي مادرم ميگه اون، منظور پدربزرگ شماس! حتي منم هيچوقت نتونستم از ته دل بابا صداش کنم چون مي ديدم و مي دونستم که چه به روز مادرم آوردن! هميشه از مادربزرگ و عمه هام بدم مي اومد!

وقتي که مادرم بلاهايي رو که سرشون آورده بودن برام مي گفت دلم مي خواست که زورم مي رسيد و مي کشتمشون و مادرم رو ور مي داشتم و با خودم از اون زندان مي برئم به روسه! يه جايي که حداقل مادرم توش مي تونست با آزادي و خيال راحت، در خونه رو وا کنه و بره بيرون و مردم رو ببينه! مي دونم مادرمم يه همچين آرزويي داشت و بالاخره بهش رسيد!

برام تعريف مي کرد که يه روز حالش بد مي شه و مي فهمه که حامله س! بلافاصله تصميم خودش رو مي گيره! مي گفت يه بعد از ظهر که همه خوابيده بودن يواشکي يه مقدار خرت و پرت ور ميداره با يه مقدار سکه هاي طلا که پدرش و جواهر که پدرش بهش داده بوده براي روز مبادا! بعدشم آروم از تو اتاقش مي آد بيرون و وقتي که مي بينه سر و صدايي نيس، حرکت مي کنه طرف يه راهرو که مي خوره به يه هشتي و بعدشم در اندروني! مي گفت از حياط رد شدم و رسيدم به راهرو و ازش رد شدم و رفتم تو هشتي و رفتم سراغ در خونه اما قفل و کلون بود! با يه چاقو افتادم به جون قفل در اما هرکاري کردم وا نشد! انقدر حواسم رفته بود به قفل در که نفهميدم از سر و صداف مادرشوهرم از خواب بيدار شده و اومده و واستاده پشت سرم و وقتي ديده دارم چيکار مي کنم،رفته و بقيه رو خبر کرده!

ديگه بقيه ش رو خودتون بايد حدس بزنين! تنبيه و کتک يه طرف، فرار يه زن مسلمون شوهر دار از طرف ديگه! کمترين مجازات براش در اون موقع يه مرگ راحت بوده!

به خاطر اين تلاش براي آزادي، يه هفته زنداني مي شه! زنداني با اعمال شاقّه که همون کتک خوردن و بي غذايي بوده! يعني مادرشوهر و خواهرشوهراش مي گفتن زني رو که بخواد از خونه ي شوهر فرار کنه بايد انقدر گشنگي داد تا بميره! مي گفت پدربزرگ تون بعد دو،سه روز ديگه رضايت داده بود اما اون مادر و خواهراش از سر تقصير مادر من نمي گذشتن! بالاخره بعد از يه هفته شوهر خواهرا ميان و مادرم رو نيمه جون از تو انبار در مي آرن! تا يه هفته بعدشم حال مادرم اصلا خوب نبوده و عجيب بوده که که من رو تو اون موقعيت سقط نکرده! يعني شانسي که آورده بود و باعش نجانش شده، وجود من بوده!

گويا يه روز پدرم مي آد پشت در انبار! حالا دلش تنگ شده بوده يا سوخته بوده يا عشق کشونده بودتش اونجا، بماند! فقط وقتي اونجا واستاده بوده و گوش ميداده مي بينه که مادرم داره گريه مي کنه! بهش با عتاب و خطاب ميگه حالا از کارت پشيمون شدي يا نه؟! مادرمم مي گه پشيمون از اين شدم که از تو آدم ترسو حامله شدم!

اينو که ميگه پدربزرگ تون يه تکون مي خوره و چون خيلي احترام مادرش رو نگه مي داشته، شوهرخواهراش رو واسطه مي کنه و اونام مادرم رو از تو انبار نجات مي دن!

اگه بخوام براتون بگم که مادرم تو اون خونه چه کشيده، بايد يه هفته همين جا بشينين و شما گوش کنين و من حرف بزنم! براي همين م خلاصه ش مي کنم!

بالاخره بعد از چند ماه من به دنيا مي آم و تا مي فهمن که من دخترم، دوباره سرکوفت آ شروع مي شه!

اصلا من نمي دونم اينا خودشون زن نبودن؟! کسي که وجود خودش رو ننگ بدونه اصلا آدمه!؟ خودشون از جنس من بودن و وقتي من به دنيا اومدم، همه آَه آه کردن! يکي نبوده بهشون بگه آخه آدماي بي عقل اگه دختر بده، شماهام زن هستين! پس چه اسمي رو خودتون ميذارين؟!

مادرم مي گفت تو رو بقل مي کردن و شعر مي خوندن و مي گفتن:

پسر پسر قند عسل دختر دختر کُپه خاکستر!

اگه من کُپه ي خاکستر بودم خودشون که کُپه ي کثافت بودن!

((دوباره عمه م عصباني شد و يه سيگار ديگه روشن کرد و يه خرده بعد گفت))

- سر اسم گذارون خيلي جالب بوده! مادرم مي خواسته اسم منو " ليا " بزاره و اونا مي گفتن که بايد اسمم رو عذرا بزارن! بالاخره اونا موفق ميشن و اسم من ميشه عذرا! حالا چه منظوري داشتن خدا مي دونه!

دوران بچه گيم يادم نيس! آدم هميشه از يه سن و سالي يه مرتبه همه چيز يادش مي مونه! براي من اين سنّ، شيش سالگي بود.

يادمه سر حرف زدن مشکل داشتم ! سر رفتار مشکل داشتم ! سر لباس پوشيدن مشکل داشتم ! سر فکر کردن مشکل داشتم! سر درس خوندن مشکل داشتم! سر دوست داشتنم مشکل داشتم!

من عاشق مادرم بودم و هميشه م ازش گله مند! بيچاره از صبح که بلند مي شد دنبال کار و بدبختي بود! دستاش شده بود عين دست مردا زبر و خشن! وقتي صورتم رو ناز مي کرد دردم مي اومد! هيچوقت خنده ش رو نديدم! يعني غير از يه دفعه!

يادمه موقعي که با هم تنها مي شديم باهام روسي صحبت مي کرد امّا بهم مي گفت که جلو بقيه روسي حرف نزنم!

خُب منم بچه بودم و گاهي کلمات روسي از دهنم مي پريد بيرون و اون موقع بود که تو خونه شر به پا مي شد!

يعني اوّل يه تو دهني به من مي زدن و بعدش دعوا و مرافعه با مادرم!

حالا اينا به کنار! بدبختي اصلي سر دين و ايمونم بود! از يه طرف مادرم از مسيح برام حرف مي زرد و از يه طرف عمّه هام و مادر پدرم بهم نماز ياد مي دادن!

مادرم هرچي بهم مي گفت بايد پيش خودم مي موند و در عوضش ، عمه هام موقع قرآن خوندن مي گفتن بايد بلند بلند بخونم!

مونده بودم اين وسط که جريان چيه! يه دختر بچه ي شيش ساله که از اين چيزا سر در نمي آره! حالا من به کنار! مکافات موقعي بود که هر هفته شب جمعه مي رسيد

و مادرمم بايد همراه من تو خوندن قرآن شرکت مي کرد!

بيچاره فارسيش رو نمي تونست درست ادا کنه و اونا وادارش مي کردن که قرآن بخونه! حالا شما حساب کنين يه زن روس با اون لهجه مي خواد زير و بم کلمات عربي

رو درست و صحيح ادا کنه!

هميشه آخرش دعوا و کتک بود! هر کلمه اي رو که مادرم اشتباه تلفظ مي کرد يه پس گردني بهش مي زدن! اونم جلوي من! جلو دخترش که جونش بود و مادرش! جلو

چشم من مادرم رو مي زدن و تحقير مي کردن!

ازشون متنفر بودم! از شب جمعه ها متنفر بودم! از پدر سنگدل و بي عرضه م متنفر بودم!

براي همينم دين مادرم رو انتخاب کردم چون اون هميشه با مهربوني برام حرف مي زد و قصه هاي قشنگ برام مي گفت و هر وقتم که اشتباه مي کردم بهم ياد مي داد

امّا عمه هام با هر اشتباه يه پشت دستي بهم مي زدن!

ماني - مگه مادرتون مسلمون نشده بود؟!

عمه - با تهديد و شکنجه که نميشه آدم رو وادار به قبوا يه عقيده کرد! با کتک زدن و تنبيه که آدم به چيزي ايمان نمي آره!

من بعد از چند وقت فقط اين رفته بود تو فکرم که مسيح مي بخشه اما عمه هام با هر اشتباه کوچيک محاله که ازش بگذرن!

مادرم چون فارسيش خوب نبود،با هر اشتباهي که تو خوندن يا اداي زير و زبَر مي کرد، کتک مي خورد!

بهش مي گفتن تو خونه اي که مرد نيس بايد حجابشو حفظ کنه! بهش مي گفتن که حق نداره پاشو ار تو خونه بيرون بذاره!

بهش مي گفتن نبايد صداشو کسي بشنوه!

بهش مي گفتن تو چون زني،حق فکر کردن نداري و جات بايد شوهرت برات فکر کنه!

بهش القا کرده بودن که خداوند اونو فقط براي سرگرمي مرد آفريده! چه حالي پيدا مي کردين؟! بعدش چيکار مي کردين؟! اصلا بعدش شخصيتي تو وجودتون باقي مي

موند؟!

((دوباره يه سيگار ديگه روشن کرد و شروع کرد به کشيدن. ماني م دوتا سيگار درآورد و روشن کرد و يکيش رو داد به من و گفت))

- واقعا زندگي سختي بوده، اگه يه روزي يه همچين چيزي به من بگن تموم وجودم مسخ ميشه!

عمه - بعدش به فکر خودکشي نمي افتادي؟!

ماني - خودکشي نه اما زندگي برام خيلي سخت مي شد!

عمه - اون وقت چيکار مي کردي؟!

ماني - چيکار مي تونستم بکنم؟! مي چسبيدم به کارم و با جدّيت خانوما رو سرگرم مي کردم!

((عمه م اولش يه نگاه بهش کرد و بعد زد زير خنده که يه چپ چپ به ماني نگاه کردم و گفتم))

- خجالت نمي کشي وسط صحبت عمه شوخي مي کني؟!

ماني - شوخي نکردم! اگه خداوندِ عالم منو براي سرگرمي خلق کرده باشه، خب منکه نمي تونم خلاف آفرينش عمل کنم!

- يه همچين چيزي اصلا نيس! اينا رو عمه هاي عمه با عقل کوچيک خودشون مي گفتن و اشتباه م بوده!

ماني - البته! البته!

((يه خرده ساکت شد و بعدش گفت))

- عمه جون! مي گم نکنه واقعا منظور از آفرينش آقايون همين باشه؟!

اين عمه هاتون الآن کجان که ما بتونيم در اين مورد ازشون استفسار کنيم؟!

((عمه م خنديد و گفت))

- الآن هفت کفن م پوسوندن!

345 346 تا 349

ماني - مي گم حالا ضرر که نداره ما به اين وظيفه ي مهم قيام کنيم و روزي يکي دو ساعت خانومارو سرگرم کنيم؟! اگه يه همچين تکليفي واقعا

وجود داشته باشه که خب ما ادا کرديم! اگرم وجود نداشت که ما چيزي رو از دست نداديم! يه عده بنده ي خدا رو شاد کرديم! من از همين فردا شروع

مي کنم به اداي وظيفه! اصلا از همين امروز شروع مي کنم! وقتي يه وظيفه گردن آدمه چرا هي عقبش بندازه؟!

- واقعا که ماني!

ماني - يعني چي ؟! پس فردا ، وقتي منو تو گور گذاشتن تو مي آي جواب پس بدي؟! مي خواي منو جهنمي کني؟!

- تو واقعا اميدي م به بهشت داري؟!

ماني - مگه بهشت مال آدماي درستکاري نيس که تموم تکاليف شونو انجام دادن؟! خب اگه تکليفي گردن منه که نبايد ازش شونه خالي کنم!

- عمه،شما بفرمايين! به چرت و پرتاي اين توجه نکنين!

((عمه م که مي خنديد سيگارش رو خاموش کرد و گفت))

- تو اون بچه گي اين رفته بود تو ذهنم که پيش مادرم مي تونم راست بگم و تنبيه نمي شم اما جلو عمه هام حتما بايد دروغ بگم چون اگه راستش رو

بگم کتک مي خورم! مثلا مادرم بهم مي گفت که نبايد دوغ بگم و وقتي شبا ازم مي پرسيد که امروز چه کاراي بدي کردي و چند تا دروغ گفتي و وقتي

بهش راستش رو مي گفتم: با يه لبخند بهم مب گفت که کار بدي کردم امّا منو مي بخشيد!

جاش اگه مثلا جلو عمه هام يه حرفي از دهنم دَر مي رفت با بي رحمي فلفل مي ريختن تو دهنم!

دست و پامو مي گرفتن و يکي شون فلفل مي آورد و با دستش دماغم رو مي گرفت و وقتي دهنم رو براي نفس کشيدن وا مي کردم و فلفل رو به

زور مي کرد تو دهنم! آتيش مي گرفتم! همچين زبونم مي سوخت که انگار آتيش گذاشتن روش!

مي پريدم بالا و پايين! دور اتاق مي چرخيدم و زار مي زدم! جالب اينکه عمه هام نميذاشتن آب بخورم که سوزشش کم بشه! اون وقت مادرم صدام رو

مي شنيد و فقط گريه مي کرد! منم از دستش عصباني مي شدم که چرا کاري نمي کنه! چرا کمکم نمي کنه!

مي دوئيدم و جيغ مي زدم و گريه مي کردم و سرزنش هاي عمه هامو گوش مي دادم که مي گفتن آهان! خالا خوب شد؟! حالا آدم شدي؟! حالا بازم

حرف بد مي زني؟! حالا بازم بي روسري مي ري تو حياط؟! حالا بازم . . . .

منم تو دلم مي گفتم : آره! بازم اينکارارو مي کنم اما يادم مي مونه که جلو شما نکنم! يادم مي مونه که نبايد به شماها راست بگم!

و يادم موند!

براي همينم هميشه به مادرم راست مي گفتم و به اونا دروغ!

وقتي مادرم ازم مي پرسيد که امروز خدا رو شکر کردي و من نکرده بودم ، بهش راست مي گفتم اما اگه مثلا عمه هام ازم مي پرسيدن که امروز نماز

خوندي! براشون هزار تا قسم مي خوردم که آره خوندم در صورتي که نخونده بودم! يعني تو همون بچه گي با خودم مي گفتم که اصلا به شماها چه

مربوطه؟! مگه شماها منو آفريدين؟!

جالب اين بود که ادعاي دين و ايمون مي کردن اما تا يه جا دور همديگه جمع مي شدن ، شروع مي کردن پشت سر همديگه صفحه گذاشتن! خدا مي

دونه چه چيزايي مي گفتن و چه وصله هايي به همديگه مي چسبوندن!

100تا چيز نديده رو ديده مي کردن! چه تهمت هايي به دختراي همسايه مي زدن! چه دروغايي نمي گفتن! چه جادو جنبل آيي نمي کردن و بخورد

مادرشوهرشون و خواهرشوهراشون نمي دادن!

در عوض مادرم هيچوقت دروغ نمي گفت! هيچوقت از اين حرفا نمي زد!

حتي وقتي که من پيشش از عمه هام بد مي گفتم،گوشاشو مي گرفت و به رو من سي مي گفت (( من هيچي نمي شنوم! من هيچي نمي

شنوم!)) بعدشم تند تند مي گفت (( خداي من دخترم رو ببخش که هنوز بجه س و نمي فهمه چي مي گه!))

يادمه حدود يازده سالم بود. يه شب تو اتاق نشسته بوديم و منتظر بوديم که پدربزرگ تون بياد و بخوابيم! آخه هميشه بايد مادرم يک ساعت قبل از

پدربزرگ تون مي رفت تو اتاقش و اونا رو با همديگه تنها ميذاشت که اگه خواستن حرفي بزنن،بتونن! آخه شماها نمي دونين قديم چه جوري بود!

عروس با کلفت تو خونه فرقي نداشت! يه برده بود که هرچي بهش مي گفتن بايد اطاعت مي کرد! مثلا يادمه که مادرم هيچوقت حق نداشت بالاي

اتاق بشينه! هميشه جاش همون جلوي در بود! بالاي اتاق جاي مادر شوهر و خواهر شوهرا بود!

مادرم هيچوقت حق نداشت که قبل از مادر شوهر و خواهر شوهراش يا شئهرش لب به غذا بزنه! مادرم حق نداشت پاشو جلو اونا دراز بکنه! حق نداشت جلو اونا بخنده،هرچند که اصلا نمي خنديد! حق نداشت جلو اونا منو بقل کنه و ناز و نوازشم کنه! حق نداشت ظهرا بخوابه و بايد به کاراش مي رسيد! حق نداشت پيش شوهرش بشينه يا باهاش حرف بزنه! و هزار تا حق نداشت ديگه! حتي اون بيچاره حق نداشت اسم شوهرش رو ببره! بايد هميشه پدربزرگ تونو آقا صدا مي کرد!

خلاصه اون شب که منتظر بوديم پدربزرگ تون بياد تو اتاق که بگيريم بخوابيم،مادرم جلو يه ميز نشست و شروع کرد دعاي قبل از خوابش رو خوندن! منم داشتم رو تخت خوابا بازي مي کردم.

دعاي مادرم که تومو شد بدبخت حواسش پرت شد و رو سينه ش صليب کشيد! نگو يکي از عمه هام داشته از جلو اتاقمون رد ميشده و اين صحنه رو ديده! وا مصيبتا!

ده دقيقه نگذشته بود که از اون طرف حياط سر و صدا بلند شد! اول صداي داد و بيداد و بعد فرياد و يه خرده بعد همگي ريختن تو اتاق ما و شروع کردن از مادرم چيز پرسيدن! يکي مي گفت داشتي چيکار مي کردي؟! يکي مي گفت جلو ميز نشسته بودي برا چي؟! يکي مي گفت فلان فلان شده با دستت چيکار مي کردي؟!

خلاصه مادرم نمي دونست جواب کدومشونو بده که مادرشوهرش همه رو ساکت کرد و خودش از مادرم پرسيد تو مگه مسلمون نيستي؟! تو همون موقع يادمه که پدربزرگ تون خواست قضيه رو ماست مالي کنه امّا مادرش يه تشر بهش رفت که اونم ساکت شد و دوباره همون سؤال رو از مادرم کرد! مي دونستم مادرم دروغ نمي گه! چشم از دهنش ور نداشتم! چه کار بدي م کردم! کاشکي زود بلند شده بودم و از اتاق رفته بودم بيرون! شايد اگه من اونجا نبودم مادرم يه بهانه اي مي آورد و قضيه به خير و خوشي تموم مي شد اما خب تو اون سن و سال عقلم چه مي رسيد؟!

خلاصه مادرم برگشت و يه نگاهي به من کرد و بعد با شهامت گفت (( نه من مسلمون نيستم!))

اينو که گفت دو تا عمه هام با مادرشون يه مرتبه هجوم بردم طرفش و شروع کردن به کتک زدنش! کتکش مي زدن و بهش فحش مي دادن! کافر! نجس ! سگ ! حرومزاده ! . . . !

پدربزرگ تون همونجا واستاده بود و نگاه مي کرد و شوهر عمه هام بيرون واستاده بودن و هي لا اله الا الله مي گفتن!

مادرم کتک مي خورد و من گريه مي کردم و يه دقيقه آويزون مي شدم به پدرم و ازش مي خواستم که جلو اونا رو بگيره و يه دقيقه مي رفتم و به عمه هام آويزون مي شدم که مادرم رو نزنن و اونام پرتم مي کردن عقب! ديگه نمي دونستم بايد چيکار بکنم! يه قدري دچار فشار عصبي شده بودم که يه مرتبه رفتم يه گوشه و دستامو گذاشتم رو گوشامو شروع کردم با تموم وجودم جيغ کشيدن! جيغ مي کشيدم و همونجور مي گفتم خدا! خدايي که اينا مي گن! کجايي؟! دارن مادرم رو مي کشن! خدايي که اگه اسمتو بگم کتک مي خورم کجايي! دارن مادرمو مي کشن!

نمي دونين چه جوري مادرمو مي زدن! با هرچي دست شون مي اومد مي زدن تو سر و کله ي مادرم! خون از سر و صورتش راه افتاده بود اما نه فرياد مي زد و نه از خودش دفاع مي کرد و نه حتي ناله مي کرد! داشت اون زير مي مرد اما هيچي نمي گفت! ديگه نمي دونستم بايد چيکار کنم!

جلو چشمم داشتن مادرم رو مي کشتن و زورم نمي رسيد که بهش کمک کنم!

يه مرتبه همونجور که جيغ مي زدم پريدم از اتاق بيرون و شروع کردم به اذان گفتن! نعره زدم و با جيغ گفتم " الله اکبر،الله اکبر،الله اکبر،الله اکبر"

انقدر صداي جيغم بلند بود که خودم باور نمي کردم! به همون خدا قسم که چهارمين الله اکبر رو هنوز نگفته بودم که از در و ديوار صداي الله اکبر بلند شد!

هرکسي از همسايه ها صداي الله اکبرم رو شنيد با همون الله اکبر جوابمو داد! از تو کوچه و اين خونه ي همسايه و اون خونه ي همسايه و بالاي پشت بوم و تو حياط خونه بغلي صداي الله اکبر بلند شد! انقدر صدا بلند بود که عمه هام و مادرشون ترسيدن و مادرم رو ول کردن!

خدا جوابمو داد!

عمه هامو مادرشون از ترس فرار کرده بودن تو اتاق شون اما صداي الله اکبر قطع نمي شد! خودمم ترسيده بودم! هرچي بالا پشت بوم و اين.......

350 تا 353

طرف و اون طرف رو نگاه مي کردم کسي رو نمي ديدم اما صداي الله اکبر همه جا بود! همچين صدا مي اومد که دلم داشت مي لرزيد!

از ترس دوئيدم تو اتاق و رفتم بغل مادرم که يه گوشه چهارچنگولي مونده بود! چشماش بسته بود! وقتي خودمو چسبوندم بهش،چشماشو وا کرد و سرشو برگردوند طرف ِ در ِ اتاق و يه خرده به صداي الله اکبر گوش کرد و يه لبخند زد و آروم به روسي گفت : صداي خداس!

بعد چشماشو بست و همونجور که با دستاش ،دلش رو گرفته بود ، سرشو تکيه داد به ديوار و ديگه چيزي نگفت امّا هنوز همون لبخند رو لباش بود!

اون شب مادر پدربزرگ تون اجازه نداد که نه من و نه پدربزرگ تون بريم پيش مادرم بخوابيم و تا صبح نتونستم بهش سر بزنم! سحر که براي نماز خوندن بيدارم کردن،زود رفتم سراغ مادرم. هنوز همونجور که ديشب تکيه ش رو داده بود به ديوار مونده بود و تکون نخورده بود ! رفتم جلو و سرش رو آروم بلند کردم. يه صداي ناله ي آروم ازش شنيدم! زود يه چراغ روشن کردم و بردم جلوش که ديدم تمام لباساش خوني يه! انگار خون بالا آورده بود! نتونستم جلو خودمو بگيرم و زدم زير گريه! وقتي صداي گريمو شنيد،چشماشو وا کرد و آروم بهم گفت گريه نکن! گفتم : مامان درد داري؟ سرشو تکون داد! گفتم لباسات همه خوني شده! دوباره سرشو تکون داد! نمي دونستم بايد چيکار کنم! از صداي گريم،پدربزرگ تون که تازه وضو گرفته بود،اومد تو اتاق و تا وضع مادرم رو ديد،اومد جلو و تا دستش خورد به مادرم که فريادش رفت هوا! انگار دنده هاش شکسته ود و خونريزي داخلي کرده بود!

اومد که بغلش کنه و بخوابوندش تو رختخواب که مادرش از تو حياط داد زد و گفت "اگه پاتو بذاري اونجا و دست به اون کافر بزني نفرينت مي کنم"!

قشنگ يادمه! پدربزرگ تون ، مادرم رو ول کرد و رفت بيرون و به مادرش گفت : آخه حاج خانم حالش خوب نيس" ! مادرشم دوباره سرش داد زد و گفت " به درک! بذار بميره" !

پدربزرگ تونم يه چيزي زير لب گفت و از همونجا رفت براي نماز! موندم من تنها! حالا بايد چيکار مي کردم؟! نه زورم مي رسيد که مادرم رو از جاش بلند کنم و نه کاري بلد بودم که بکنم! دوباره زدم زير گريه و به مادرم گفتم مادر چيکار کنم؟!

آروم زير لب گفت " ايمان داشته باش " ! گفتم تو حالت خيلي بده آخه! گفت حال من بد نيست! حال اونا بده ! گفتم مي خواي برات آب بيارم؟ گفت : نه. گفتم گرسنه ت نيس؟ گفت : نه.

نمي دونستم ديگه بايد چيکار کنم! همونجور جلوش نشسته بودم و نگاهش مس کردم! اونم داشت نگاهم مي کرد! يه مرتبه آروم و با درد، دستش رو از رو شکمش ور داشت و آورد جلو و دست منو گرفت! خيلي سعي مي کرد که من نفهمم که چقدر درد داره اما از صورتش معلوم بود که داره چه زجري مي کشه! آروم دست منو گرفت و گفت "اينو قايم کن"! بعد يه چيزي گذاشت تو دستم! نگاه کردم ديدم يه صليبه! زود طرف در اتاق رو نگاه کردم! مي ترسيدم يه دفعه عمه هام اونجا باشن و ببينن و بازم بيان مادرم رو کتک بزنن! تند صليب رو گذاشتم تو جيبم که گفت اگه من مردم،اينو يواشکي بنداز تو قبرم! گفتم مادر مگه تو داري ميميري؟! يه لبخند ديگه بهم زد! منم دوباره زدم زير گريه که گفت چرا گريه مي کني؟ گفتم براي تو! اگه تو بميري من چيکار کنم؟! گفت مردن که گريه نداره! يه وقتا مردن بهترين نجاته!

نمي خواستم حتي در مورد مردن مادرم فکر کنم چه برسه به اينکه حتي حرفش رو بزنم! براي همين گفتم مامان مي خواي موهاتو شونه کنم؟! يه لبخند ديگه بهم زد و آروم سرشو تکون داد! زود بلند شدم و رفتم از سر بخاري شونش رو آوردم و رفتم پشتش و شروع کردم آروم آروم موهاشو شونه کردن! داشت از درد به خودش مي پيچيد اما هيچي نمي گفت! منم داشتم گريه مي کردم و اشک هام از اون بالا مي چکيد رو سرش و موهاش! يه خرده که موهاشو شونه کردم آروم گفت يه موقع پدرم اينکارو مي کرد! برام قصه مي گفت و موهامو شونه مي کرد! گفتم مي خواي برات قصه بگم؟ آروم سرشو تکون داد. منم شروع کردم براش قصه گفتن! يکي از همون قصه هايي رو که شبا برام قصه مي گفت! قصه مي گفتم و موهاشو شونه مي کردم و با هر شونه آروم سرشو مي آورد پائين که دردش نياد!

" موقعي که تو روسيه برف مي آد، يه مرتبه همه جا سفيد مي شه! انگار که يه پارچه ي سفيد کشيدن رو همه ي روسيه! اون وقت درختاي کاج فقط از زير برف آ ديده مي شن!

دخترا و پسرا دست همديگه رو مي گيرن و همونجور که آواز مي خونن، از روي برف آ رد مي شن و جاپاهاشون رو زمين مي مونه! وقتي سردشون مي شه همديگه رو بغل مي کنن و بلندتر آواز مي خونن!"

اينجاي قصه که رسيدم ديدم ديگه وقتي موهاشو شونه مي کنم،سرشو با حرکت شونه پايين نمي آره! يه لحظه يه فري رفت تو سرم امّا نمي خواستم باورش کنم!

مادرم مرده بود!

((بعد ساکت شد و تکيه ش رو داد به مبل و با دستاش اشک هاشو پاک کرد و يه سيگار روشن کرد و رفت تو فکر. من و ماني م سرمونو انداختيم پايين و هيچي نگفتيم. منکه اصلا خجالت مي کشيدم تو چشماي عمه م نگاه کنم! واقعا عجب پدربزرگي!

خلاصه کمي بعد دوباره شروع کرد و گفت :

- وقتي فهميدم مادرم مرده،شروع کردم به جيغ کشيدن! از صداي جيغم،اول پدربزرگ تون و بعدش بقيه ريختن تو اتاق ما و وقتي ديدن مادرم مرده خيلي ترسيدن! زود کمک کردن و جسد مادرم رو رو به قبله خوابوندن و يه ملافه کشيدن روش و پدربزرگ تون دست منو گرفت و همگي رفتيم بيرون. اونجا بود که تازه فهميدن چيکار کردن!

اون موقع ها مملکت خر تو خر بود وگرنه پدرشونو در مي آوردن! با همه ي اينا بازم ترسيده بودن! همگي رفتن تو يه اتاق اما منو نذاشتن برم تو! منم پشت در اتاق واستاده بودم و گوش مي کردم که اينا چي دارن به همديگه مي گن! همه با هم حرف مي زدن! پدربزرگ تون داشت باهاشون دعوا مي کرد که چرا اينکارو کردن و مادرش از عمه هام طرفداري مي کرد و شوهر عمه هام همش مي گفتن که اگه مردم بفهمن برامون بد مي شه!

بالاخره قرار بر اينشد که مادرم رو همونجا تو حوض خونه غسل بدن و همونجا کفن کنن و بعدش يواشکي ببرنش و يه جا چالش کنن! يعني شوهر عمه هام مي گفتن غسل نداده جنازه رو ببريم امّا مادر پدربزرگ تون و عمه هام مي گفتن نمي شه! گناه داره!!! خلاصه وقتي قرارشونو با همديگه گذاشتن ، يکي از شوهر عمه هام به پدربزرگ تون گفت آقا شما که محرم ش هستين،همين الان يه کاغذ بردارين و انگشتش رو بزنين پاش!

يه مرتبه همه سکت شدن! پدربزرگ تون گفت براي چي؟! شوهر عمه م دو تا سرفه کرد و آروم گفت : اگه پس فردا يا اينجا يا روسيه اوضاع سر و سامون گرفت و سراغ اين مرحومه رو گرفتن و اومدن دنبالش و حساب کتابي وسط اومد ، حداقل يه کاغذ دست تون باشه!

اينا رو که گفت صدا از کسي در نيومد که خودش دوباره گفت يه صورت مجلس از تموم اموالي که داشته بايد بکنيم که ايشون همه رو در فلان تاريخ صلح کرده به شما!

يه مرتبه مادرش گفت طلا جواهراشم هس! يه بغچه بنديلم داشت که هميشه با خودش بود و از خودش جدا نمي کرد! اونم وردارين! حتما يه چيز قيمتي توشه!

تا اينا رو شنيدم با اينگه داشت حالم از اين آدما بهم مي خورد اما معطل نکردم تا اونا سرشون گرم بود دوئيدم طرف اتاقمونو و رفتم تو ملافه رو از روي مادرم زدم کنار و دولّا شدم و صورتش رو ماچ کردم و گفتم مادر ببخشين امّا حيفه که اينا نصيب اين آشغالا بشه!

زود رفتم سر جعبه ي جواهراش و وازش کردم. توش دو تا سينه ريز جواهر بود و چند تا انگشتر و سه تا پنج مناتي طلا! تندي همه رو ورداشتم و جعبه رو گذاشتم سرجاش و رفتم از زير لباس مادرم،همون کيسه اي رو که مي گفتن در آوردم و دست کردم توش! حدس مس زدم بايد چي باشه! يه انجيل بود! مي دونستم اگه دست اينا بهش برسه مي سوزوننش !

اونم ور داشتم اما نمي دونستم بايد کجا قايم شون کنم! يه مرتبه يه چيزي به عقلم رسيد! دوئيدم ته حياط و از يه درخت توت رفتم بالا و تموم طلا و جواهرا و انجيل رو گذاشتم تو يه سوراخ که بالاي درخت بود و زود اومدم پايين و رفتم رو پله ها نشستم! يه ده دقيقه بعد ، در اتاق وا شد و همه اومدن بيرون و پدربزرگ تون رفت طرف اتاق مون و بقيه شروع کردن با چند تا چادر شب ، دور حوض رو پوشوندن که از بيرون چيزي ديده نشه!

تا اونا مشغول بودن ، پدربزرگ تون که از سر و صورتش يا از ترس و يا از تقلّايي که کرده بود عرق مي ريخت ار اتاق اومد بيرون و رفت طرف مادرش و با

ناراحتي گفت جعبه ي جواهراش خاليه! مادرش گفت همه جارو گشتي؟! گفت آره!

اونم گفت غير ممکنه! بايد خودم بگردم! بعدش به يکي از عمه هام گفت بيا کمک و همونجور که مي رفتن طرف اتاق،عمه م گفت : آخه دست و بالمون نجس مي شه! مادرشم گفت عيبي نداره! مايه ش يه آب کشيدنه!

دوتايي رفتن تو اتاق اما يه ربع بعد دست خالي و عصباني برگشتن بيرون و عمه م بلند گفت : نيس که نيس! نمي دونم ني مسلمون چيکارشون کرده!

اينو که گفت شوهرش يه سري تکون داد و گفت حيف شد! هر کدوم از اون سينه ريزا پول شيش دنگ خونه بود!

تا اين حرف از دهنش در اومد پدربزرگ تون عصباني برگشت طرف اتاق و رفت تو و شروع کرد به گشتن! رفتم از پشت شيشه نگاهش کردم! حداقل احترام عشقش رو هم نگه نداشت! همه ي اسباب اثاثيه ي اتاق رو ريخت به هم و دست آخر جسد مادر منو،زن خودش رو،عشقش رو،براي پيدا کردن چندتا تيکه جواهر،هي از اين رو به اون رو مي کرد! ديگه مي خواستم بالا بيارم! يه آن خواستم صداش کنم و بهش بگم مرده رو ول کن بيا جواهرارو بهت بدم بدبخت! اما جلو خودمو گرفتم و هيچي نگفتم! آخرش بعد از نيم ساعت گشتن با لب و لوچه ي آويزون از اتاق اومد بيرون و نشست لبه ي ايوون و گفت نيس که نيس! حتما يکي ورشون داشته!

يه مرتبه همه ي کله ها برگشت طرف من! منم زود خودمو زدم به اون راه که يعني حواسم به هيچي نيس! اونام روشونو کردن اون طرف و يه خرده بعد يکي از شوهر عمه هام يه کاغذ رو آورد و داد به پدربزرگ تون و اونم يه نگاه روش رو کرد و از جاش بلند شد و رفت تو اتاق و يه خرده بعد برگشت بيرون و همونجور که به کاغذ نگاه مي کرد به شوهر عمه م گفت "همين انگشتي که پاشه مدرکه"؟!

اونم کاغذ رو گرفت و گفت : ماهام تصديقش مي کنيم.

بعدش خودش و اون يکي شوهر عمه م پاي کاغذ رو يه چيزي نوشتن و امضاء کردن و پدربزرگ تون کاغذ رو گذاشت پَر ِ شالش و از مادرش پرسيد حاضر شد؟! آفتاب رسيد وسط آسمون آ! بعد خودشم رفت کمک و دور تا دور حوض رو با چادرشب پوشوندن و وقتي کار تموم شد ، لب پشت بوم رو نگاه کردن که کسي نباشه و با دو تا عمه هام و مادرشون رفتن و جسد مادرم رو آوردن دم در اتق و دوباره لب پشت بوم و ديوار همسايه رو نگاه کردن و يواش مادرم رو بردن لب حوض گذاشتن رو زمين و دو تا شوهر عمه هام رفتن کنار و پدربزرگ تون از تو چادر شب اومد بيرون و رفت پيش اونا و عمه هام و مادرشون شروع کردن به شستن و غسل مادرم ! بي انصافا يه ((دولچه)) اب مي ريختن روش و بهش فحش مي دادن! از همه بيشتر عمه کوچيکم بهش فحش مي داد! وقتيم که زنده بود اون از همه بيشتر بهش حسودي مي کرد و به پر و پاش مي پيچيد! چشم نداشت مادرمو که از خودش خيلي خيلي خوشگل تر و ظريف تر بود ببينه!

مادرم با سواد بود و هزار تا هنر داشت اما اون فقط مثل گاو غذا مي خورد! مادرم اسب سواري بلد بود و اون خر رو با کمونچه فرق نميذاشت! مادرم پيانو مي زده مثل ماه،اون با قابلمه هم نمي تونست ضرب بگيره! مادرم گلدوزي مي کرد و اون دو تا کوک م نمي تونست بزنه! مادرم همچين نقاشي مي کرد که آدم باورش نمي شد و اون خيلي که همت مي کرد با زغال مي تونست رو تخم مرغ براي چشم کردن و چشم زخم دايره بکشه! خلاصه اصلا با هم ديگخ قابل مقايسه نبودن!

حالا که مرده بود داشت عقده هاشو خالي مي کرد! بهش مي گفت تن و بدنش رو ببين! عين شيربرنج مي مونه! چه موآيي داره! عين خربزه زرد! قدش عين نردبون دزداس! گرگ زاده عاقبت گرگ شود گرچه با آدمي بزرگ شود!

انقدر از اين مزخرفا گفت تا پدربزرگ تون به صدا در اومد و با تشر بهش گفت "آبجي بسه ديگه! هرچي بوده حالا مرده! حسابش از اين "من بعد" با خداس! زودتر کارتونو تموم کنيد تا همسايه ها خبر دار نشدن"!

آروم از لاي چادر شب رفتم تو. مي خواستم براي آخرين بار مادرم رو ببينم. يواش رفتم جلو و نگاهش کردم. رنگ پوستش سفيد مثل گل بود هرچند که پهلوهاش کبود شده بود! موهاش مثل طلا بود! قدش بلند! خوش اندام! ظريف!

يه مرتبه زدم زير گريه که عمه م برگشت طرفم و تا منو ديد داد زد و گفت " يکي اينو از اينجا رد کنه آخه!" پدربزرگ تون زود اومد تو و دست منو گرفت و يه لحظه چشمش افتاد به مادرم! فقط اون لحظه ديدم که اشک تو چشماش جمع شد و بعدش روش رو برگردوند و دست منو کشيد و با خودش بيرون برد و يه گوشه پيش خودش نشوند!

ديگه گريه نمي کردم! فقط يه چيزي داشت تو سينه م قلمبه مي شد! يه چيزي مثل کينه! يه کينه ي شتري!

((بغض گلوش رو گرفت و ساکت شد ! ماهام هيچي نگفتيم! راستش با اينکه پدربزرگ مو نديده بودم و کاراي اون به من ارتباطي نداشت اما خجالت کشيدم! مي دونستم ماني ام الان همين حال رو داره! يه خرده بعد عمه م دوباره گفت ))

- ده دقيقه يه ربع بعد سه تايي دستشون رو شستن و کار تموم شد و پدرم از تو طويله ي بغل خونه ، درشکه رو آورد و همگي کمک کردن و جسد مادرم رو پيچيدن تو يه قالي و بردن بيرون و گذاشتن تو درشکه! اين ديگه واقعا شرم آور بود! جسد مادرم رو همونجور که تو قالي بود،تا کرده بودن که معلوم نشه دارن يه مرده رو با خودشون مي برن!

داشتم از غصه دق مي کردم اما نه حرفي زدم و نه اعتراضي کردم و نه گريه اي! همه رو جمع کردم و گذاشتم رو اون کينه ي شتري! گذاشتم هي رو همديگه جمع بشه!

خلاصه سرِ بردن و نبردن من دعوا شد! عمه ها و مادرشون مي گفتن با خودمون نبريمش اما پدربزرگ تون مي گفت : نه! اونا مي گفتن بياد چيکار؟! خودمون مي بريمش و مي کنيمش تو يه سولاخ و برميگرديم! ديگه دنباله دوئک مي خوايم چيکار؟! اما پدربزرگ تون مي گفت مادرشه! بايد سر چال کردنش باشه! اونام پاشونو کرده بودن تو يه کفش که الا و لله نبايد اينو ببريمش اما آخرش ديگه شوهر عمه هام به صدا در اومدن و گفتن بابا هر چيزي حدي داره!

بچه حق داره واسه خاک کردن مادر بياد! پدربزرگ تونم منو بغل کرد و گذاشت رو درشکه و خودشم پريد بالا و حرکت کرد. بقيه م از غيظ شون موندن خونه و با ما نيومدن و من و پدربزرگ تون و دو تا شوهر عمه هام با درشکه رفتيم! مادر بيچاره مم که تاش کرده بودن و تپونده بودنش يه گوشه!

دو ساعت بعد رسيديم بيرون شهر و يه جايي که نمي دونم کجا بود،درشکه رو نگه داشتن و اومدن پايين و وقتي مطم.ن شدن کسي اون دور و ور نيس ، يه بيل و کلنگ رو که بسته بودن پشت درشکه،در آوردن و شروع کردن به کندن يه گوشه ي بيابون! منم پياده شده بودم و داشتم دور و ورم رو نگاه مي کردم.

تا چشم کار مي کرد بيابون برهوت بود! ديّارالبشري ديده نمي شد! تهران مثل امروز نبود که! پاتو يه خرده از تو شهر ميذاشتي بيرون ديگه بيابون بود و تو!

يه ساعت و نيم طول کشيد تا زمين رو نيم متر دو دو متر کندن! پدربزرگ تون کلنگ مي زد و شوهر عمه هام به نوبت با بيل خاک رو مي ريختن بيرون.

قبر حاضر بود! سه تايي رفتن طرف درشکه و قالي تا شده رو کشيدن از توش بيرون و بردن بقل قبر و گذاشتن رو زمين! تا اونا برن و جسد مادرم رو بيارن، يواشکي صليب رو از تو جيبم در آوردم و انداختم يه گوشه ي قبر و با پا زدم و از اون بالا يه خرده خاک ريختم توش که معلوم نشه! وقتي جنازه رو بغل قبر گذاشتن رو زمين و خواستن قالي رو صاف کنن ، نشد! جسد مادرم خشک شده بود!

سه تايي يه نگاه به همديگه کردن و پدربزرگ تون دولبا شد و به زور جنازه رو راست کرد! قرچ قرچ صدا بلند شد! يه مرتبه گوشامو گرفتم و صورتم رو برگردوندم! انقدر چندش آور بود که شوهر عمه هامم ناراحت شدن و هي لا اله الا لله مي گفتن! برگشتم طرف پدربزرگ تون! دلم مي خواست ببينم الان چه حالي داره! همونجور نشسته بود کنار قالي و سرشو گرفته بود تو دستاش! خودشم از اين کار ناراحت شده بود! زود شوهر عمه هام اومدن جلو و گفتن "ياالله ! تمومش کنيم که دير شد"! سه تايي قالي رو وا کردن و جسد مادرم رو که که تو يه ملافه ي سفيد پيچيئه شده بود و سَرشم مثل شکلات پيچونده بودن و با نخ پرک بسته بودن ، در آوردن و پدربزرگ تون پريد تو قبر و جنازه رو گرفت! حالا نه تنهايي زورش مي رسه و نه مي تونه از شوهر عمه هام کمک بخواد! آخه هرچي بود ناموسش بود و اونام بهش نامحرم!!!

جنازه ي مادرم رو زد به اين لبه ي قبر و کشيد به اون طرف قبر و با بدبختي گذاشت کف قبر! داشت ديگه حالم بهم مي خورد! وضع طوري شده بود که شوهر عمه هامم صورت شونو برگردوندن اون طرف! آدما گاهي چقدر لجن مي شن! دختر زيبا و قشنگي رو که تو پر قو بزرگ شده بود بايد اينجوري دفنش کنن!

بگذريم! خلاصه وقتي کار تموم شد،از تو گودال اومد بيرن و همونجور بالا سر قبر واستاد که تندي شوهر عمه هام،يکي با بيل و اون يکي با دست و پا،خاک رو ريختن تو قبر! 5 دقيقه بعد تن ِ گُل مادرم رفت زير يه خروار خاک! . . .

جنايت تموم شده بود و سندش رفته بود زير خاک! مونده بودن آدمايي که دست شون به يه خون آلوده شده بود وتازه فهميده بودن چه کردن! سه تايي ساکت واستاده بودن و به قبر پر شده نگاه مي کردن! آروم آروم يه بادي اومد و خاک رو از يه طرف بلند مي کردو يه طرف ديگه ميذاشت ويه صداي زوزه مانند مي داد! يه بته خوار از اين ور قِل مي خورد و چهار متر اون طرف تر گير مي کرد به يه بتّه خوار ديگه!

چهارتايي همونجور بي حرف واستاده بوديم و قبر پر شده رو نگاه مي کرديم! نمي دونم چرا اما انگار هيچ کدوممون نمي تونستيم چشم ازش ور داريم! حالا تو اون موقع هر کدوم از اونا چه فکري مي کردن نمي دونم اما من فقط به پستي آدما فکر مي کردم! با همون کوچکي م مي فهميدم که مادرم يه غريب اين خاک بود و باهاش چه کردن! با همون کوچيکيم مي فهميدم که مادرم يه مهمون ايم مردم بود و باهاش چه کردن!

بغض گلوم رو گرفته بود و داشت خفه م مي کرد اما نمي تونستم جلو اونا گريه کنم! سرمو تکون نمي دادم چون مي دونستم که با يه تکون کوچيک بغض تو گلوم از جاش حرکت مي کنه و سر اشکم وا ميشه! فقط به خاک تپه شده ي رو قبر نگاه مي کردم!

مي دونم باور نمي کنين اما به همين وقت روز قسم که تو همون موقع يه مرتبه باد تند شد و تند شد و تند شد و شايد دويست ،سيصد تا بته خار رو از جا کند و همه رو آورد طرف ما!

بتّه خار از 50،60متري حرکت مي کردو صاف مي اومد طرف ما! نه يکي! نه دوتا!

عجيب اين بود که دو تا دوتا،سه تا سه تا مي شدن و بغل هم بغل هم،قِل مي خوردن و مي اومدن طرف ما! حالا اگه بگي يه مثقال خاک رو هوا بلند شده بود نشده بود! فقط باد مي اومد و بتّه خارآرو از جا ور مي داشت ق ِل ق ِل زنون مي آورد طرف ما!

اول حواس هيچکدوممون بهش نبود! همه تو خودمون بوديم! اما بعدش اول من فهميدم! يعني وقتي هفت هشت تا بته خار اومدن و از بغل من رد شدن و گرفتن به پاي پدربزرگ تون و شوهر عمه هام، من متوجه شدم و بعد از من اون سه تا!

سرشون رو از طرف قبر بلند کردن و با پاشون بته هارو کنار زدن که چند تا ديگه اومدن! يه مرتبه همه سرشون چرخيد طرف باد! انگار يه لشکر داشت از دور مي اومد طرف ما! نمي دونم چرا بي اختيار خنديدم! اصلا دست خودم نبودا يه مرتبه خندم گرفت و وقتي حرکت بته خارارو ديدم، اين سوره اومد تو ذهنم و منم خوندمش! مي خنديدم و مي خوندمش!

اِذَا الشمس و کُوِرّت و اِذَا النجومُ انکدرت و اِذَاالجبالُ سيرت.

هنوز من آيه ي سوم رو نخونده بودم که پدربزرگ تون و دو تا شوهر عمه هام از ترس شون در رفتن و رفتن پشت درشکه قايم شدن!

صداي خنده ي سر و خشک من که خودمم اصلا باور نمي کردم که يه همچين کاري رو يه همچين وقتي بکنم،همچين با باد تو بيابون پيچيد که راستش خودمم ترسيدم اما از جام تکون نخورم! حالا تموم اين جريانات يا اتفاقي بود يا نبود نمي دونم اما جز هر سه تا مون قسم که از اين بتّه ها يه دونشم به من نخورد!

((عمه م که اينو گفت يه حال عجيبي شدم! تموم بدنم لرزيد! بي اختيار دستم رفت تو جيبم و پاکت سيگارم رو در آوردم اما نمي تونستم از تو پاکت سيگار در بيارم! دستم همچين مي لرزيد که سيگار بين انگشتام گير نمي کرد! يه آن ماني برگشت طرف من و به دستام نگاه کرد و بعد پاکت سيگار رو ازم گرفت و دو تا از توش در آورد و روشن کرد و يکيش رو داد به من! عمه م اين جريان رو ديد و يه مرتبه همونجور که اشک از چشماش مي اومد گفت))

- نگذرين از غريبي که سرشو بکنه طرف آسمون! نگذرين از دلي که شيکسته باشه! نگذرين از آهي که از ته دل بياد بيرون!

مادر من که مومن بود! حالا يا مسيحي يا کليمي يا هر دين ديگه اما نگذرين از اينکه يه روزي حتي به کافر ظلم بشه! پيغمبر وقتي ديد که يکي دو روز از بالا پشت بوم اون مرد خاکستر نمي ريزه پايين، رفت سراغش و گفت فهميدم مريضي که نتونستي از اون بالا خاکستر بريزي پايين و اومدم عيادتت ! اون مرد وقتي اين رفتار رو ديد ، در جا مسلمون شد! اينو بهش مي گن رفتار! اينو بهش مي گن سلوک!

به کسي چه مربوطه که آدما خدا رو چه جوري و با چه اسمي صدا مي زنن؟! اصلا خداوند احتياجي به ستايش و عبادت ما نداره! اگه مي پرستيمش به خاطر احتياج خودمونه ! احتياج منم خودم مي فهمم چيه! به آئين همديگه چيکار داريم؟!

" اينا رو گفت و با يه دستمال اشک هاشو پاک کرد ويه خرده بعد گفت"

- يه ربع بيست دقيقه اي باد همينجوري مي اومد و بته ها رو مي آورد طرف قبر مادرم ! اون سه تا که پشت درشکه قايم شده بودن و فقط نگاه مي کردن! بعد از اينکه باد خوابيد و ساکت شد، روي قبر مادرم رو بته پوشونده بود و قبر از زيرشون معلوم نبود!

همه چي که ساکت شد، پدربزرگ تون و اون دو تا ديگه آروم از پشت درکه اومدن بيرون و اومدن جلو اما هيچي نمي گفتن! پدربزرگ تون از تو کيسه توتون ش، چپق ش رو در آورد و چاق ش کرد و با پاش بته ها رو زد کنار و يه جا واسه خودش نزديک تبر را کرد و شروع کرد به چپق کشيدن. چند تا پک که کشيد آروم گفت: حالا که گذشت اما زن خوبي بود! بهش بد کردم ! يعني همه بهش بد کرديم! هم به خودش هم به پدرش! کاشکي اون روز گول تو نو نمي خوردم!"

دو تا شوهر عمه هام اومدن جلوتر و گفتن:" آقا اون جريان که گذشته و رفته پي کارش! اون بيچاره م قستمش اين بوده ديگه"! پدربزرگ تون يه پک ديگه به چپق زد و صورتش رو برگردوند طرف اونا و گفت:" کدوم قسمت مرد حسابي؟! ديگه اينجا که خودمونيم! عباس جلّاد و صفدر مير غضب م شدن قسمت؟! " تا اينو گفت و اون يکي شوهر عمه م چند تا سرفه کرد و گفت:" آقا بچه اينجاس آ!!"

پدر بزرگ تون انگار يه مرتبه متوجه ي من شد و برگشت طرف من و يه نگاهي بهم کرد و روش رو برگردوند طرف قبر و گفت: " خدا رحمتش کنه! خيلي خانم بود! باباشم خيلي مرد بود! مثلا به ما پناه آورده بودن!" دو تا شوهر عمه هام يه نگاهي به همديگه کردن و بعدش يه نگاهي به من و بعدش زود يکي شون گفت:" آقا جاي اين حرفا بلندشين يه نگاهي به اين زمين آ بکنيم! بد زمينايي نيستن آ! چند صبا ديگه اينجا مي شه شهر و آباد! الآن م مي شه مفت خريدشون! شما بلندشين يه نگاهي بکنين! چيه نشستين و حرف گذشته رو مي زنين! سر قبر اين حرفا شگون نداره! والا قسمت شون اين بود! بالله قسمت شون اين بود!"

اينا رو گفتن و دو تايي زير بغل پدربزرگ تون رو گرفتن و از جا بلندش کردن و شروع کردن باهاش در مورد زمين اون طرفا و اينکه اونجا آب داره يا نداره و چند مي شه خريدشون و اين چيزا حرف زدن و سه تايي راه افتادن و شروع دور و ور رو ديدن! موندم من تنها و خاک مادرم!

اين ور و اون ورم رو نگاه کردم و از رو زمين دو تا تيکه چوب خشک پيدا کردم و يه تيکه از چادرم رو با دندونام پاره کردم دو تا چوب رو مثل صليب درست کردم و با پارچه بستمشون به همديگه و بالا سر قبر مادرم فرو کردم تو خاک و يه بته رو هم گذاشتم روش که معلوم نشه!

بعدش رفتم کنار قبر نشستم. نمي دونستم بايد به مادرم چي بگم! برگشتم طرف پدربزرگ تون، سه تايي رفته بودن اون جلوها و داشتن با همديگه حرف مي زدن! انگار نه انگار که اتفاقي افتاده!

دستم رو کشيدم رو خاک و گفتم : راحت شدي مادر! راست مي گفتي! بعضي وقتها مردن بهترين نجاته!

خوش به حالت! راحت شدي! اما من چي؟ تو هيچوقت فکر من نبودي! يادته هميشه کار مي کردي و نمي اومدي پيش من؟! يادته منو ميذاشتي پيش عمه هام و خودت مي رفتي هي جارو مي زدي؟!

هر چي بهت مي گفتم مامان بيا پيشم نمي اومدي! هرچي مي گفتم اينا منو وشگون ميگيرن و اذيتم مي کنن نمي اومدي! همهش کار ميکردي! الانم که گذاشتي رفتي! حالا من تنها چيکار کنم؟! اينا منو خيلي اذيت مي کنن! اون موقع که تو بودي اذيت مي کردن واي به حالا که تو هم نيستي! مي ترسم مامان! اگه تو انبار زندانيم کنن چيکار کنم؟! اونجا موش و سوسک داره و تاريکه! من خيلي از انبار مي ترسم! ترو خدا برگرد مامان! ديگه بهت نمي گم کار نکن! ديگه بهت نميگم بيا پيشم بشين! تو فقط زنده شو، ديگه هر چي دلت خواست برو کار کن! ارو خدا زنده شو! آخه من تنهايي چيکار کنم؟! ديگه کي نازم کنه؟! ديگه کي برام قصه بگه؟! ديگه کي موهامو شونه کنه!؟ ديدي بابام دوستت داره؟! ديدي يه خرده پيشت نشسته بود و بغلت چي مي گفت؟! به خدا بابام خودش خوبه! عمه هام و ننه بزرگم بهش چيزاي بد ياد ميدن! آخه چرا اينا انقدر با تو بد بودن؟!

تو که کاري به کارشون نداشتي! تو که همه ي کاراشونو مي کردي! تو که هرچي بهت مي گفتن مي گفتي چشم! ديگه چرا باهات بد بودن؟! اصلا چرا تو اومدي ايران؟! چرا همونجا تو روسيه وقتي که برف مي آد انقد قشنگ ميشه نموندي؟! اصلا چرا انقد زود مردي؟! چرا مردي که حالا اينا به من بگن بچه يتيم؟! امروز که مي خواستم دنبال تو بيام عمه م مي گفت : اين بچه يتيم رو براي چي با خودمون ببريم! همش تقصير بابامه که انقدر شل بوده! اگه از اولش مثل امروز جلوشون در مي اومد اونا انقدر تو رو اذيت نمي کردن! اصلا جرأت نمي کردن که ترو بزنن که بميري! الهي پاي اون عمه م بشکنه که زد توي پهلوي تو! الهي دست ننه بزرگم چلاق بشه که موهاي قشنگ تو رو مي کند! خودشون زشت و ايکبيري ان و چشم ندارن تو رو که خوشگلي ببينن! مامان! مامان! پاشو ديگه! ترو خدا پاشو! من مي ترسم تنهايي! من از اينجا مي ترسم! من مي ترسم تنهايي برگردم خونه! خودت رفتي بهشت و منو اينجا تنها گذاشتي!؟ من نمي خوام بهم بگن بچه يتيم!

من مي خوام مامان داشته باشم! مي خوام يه مامان مثل تو خوشگل داشته باشم! تو رو خدا پاشو! جون من پاشو!

اينا رو گفتم و سرمو گذاشتم رو خاک و گريه کردم که يه مرتبه يه صدايي مثل صداي گاو از پشت سرم اومد! برگشتم که يه دفعه بابام خودشو مثل توپ بغل قبر زمين زد! با دستاش خاک رو ور ميداشت و مي ريخت رو سرش و مثل گاو نعره مي کشيد! گريه مي کرد و نعره مي کشيد و فقط مي گفت : واي! واي! واي! واي!

دو تا شوهر عمه هام پريدن که بگيرنش اما پرت شون کرد عقب و با همون صدا و گريه گفت : برين کنار! گولم زدين! جهنم رو واسم خريدين! گولم زدين! باباش در حقم پدري کرده بود! خودش زنم بود! خانومم بود! گولم زدين! جهنم رو واسم خريدين! برين بي شرفا! برين بي غيرتا! ولم کنين ديگه!

اينا رو گفت و دوباره خودش رو انداخت رو قبر و هاي هاي گريه کرد و گفت : "زن بهت بد کردم! حلام کن! گول خوردم! حلالم کن! قدرت رو ندونستم! حلالم کن! قربون اون خانوميت برم! قربون اون صبرت برم! بميرم برات که چقدر درد کشيدي! بميرم برات که چقدر کوچيکت کردن! خدا ازشون نگذره! لعنت به مرده و زندتون که گولم زدين و خامم کردين و زنم رو به کشتن دادين!"

اينا رو مي گفت و خاک مي ريخت رو سر و کله ش! تو همين موقع يکي از....

363 تا 367

شوهر عمه هام اومد جلو و به من گفت : همش تقصير تو يه الف بچه س! اينا چيه سر قبر ميگي؟! بعدش رفتن طرف پدربزرگ تونو و به زور از روي قبر بلندش کردن! اونم همش بهشون فحش ميداد وميزد تو سرشون! اونام فقط دلداريش مي دادن و اصلا فحش هايي رو که مي شنيدن به روي خودشون نمي آوردن! خلاصه به زور بردنش و نشوندنش تو درشکه و يکي شون برگشت و دست منم گرفت و کشيد و سوار درشکه کرد و حرکت کرديم!

(( اينجاي سرگذشت که رسيد ،ساکت شد و يه سيگار روشن کرد و دو تا پُک بهش زد و بعدش گفت))

- برين از پدراتون بپرسين عباس جلاد و صفدر ميرغضب کي ن؟! پسر يکي شون وکيل پدراتونه و پسر يکي ديگه شون مهندسي يه که براشون برج مي ساهزه! برين بپرسين اين دو تا آدم کي هستن!

((بعد اشک از چشماش اومد پايين و بلند شد و از اتاق رفت بيرون! من و ماني مات به همديگه نگاه مي کرديم! يه خرده که گذشت ماني گفت))

- مي دوني اين صفدر ميرغضبي که ميگه کيه؟! حاج آقا صفدر خان با يه تپّه ريش و پشم،ابوي جناب آقاي مهندس علي...!

((فقط نگاهش کردم! باورم نمي شد چيزايي که شنيدم حقيقت داشته باشه!))

ماني - چه پدربزرگي براي ما ساخته بودن! بُت اعظم! سمبل انسانيت! بزرگ خاندان! مرد حق! انساني که مردم براي حاجت گرفتن چيز نذرش مي کنن! عضو گروه مافيا! طراح قتل و جنايت! کلاهبردار بزرگ!

- از کجا معلوم اينا که عمه گفت درست باشه؟!

ماني - براي چي دروغ بگه؟! براي پول؟! براي مال دنيا؟! ميدوني چند سالشه الان؟!!! ديگه پول رو براي کي ش مي خواد؟!

((تو همين موقع عمه با يه سيني چاي اومد تو و بهمون تعارف کرد و بعدش نشست و يه خنده ي تلخ کرد و گفت))

- ناراحت تون کردم؟

- خب هر کسي اين چيزا رو بشنوه ناراحت مي شه!

عمه - حقيقت تلخه!

- چرا اينا رو تا الان به کسي نگفته بودين؟!

عمه - اولا به کي مي گفتم؟! به پدراتون؟! خودشون کم و بيش يه چيزايي مي دونن! بعدشم،اگه نگفتم به خاطر اين بود که تا حالا فکر مي کردم که اين برادرام هستند که به جبران ظلمي که پدرشون در حق من کرده،دارن زندگي مو اداره مي کنن! اما چند وقت پيش فهميدم که اين طور نيست! اون موقع عقده ها و کينه هاي گذشته برام زنده و تازه شد! از اينا گذشته،شماها هنوز کوچسک بودين! اگه حتي دو سال پيش بهتون اين چيزا رو مي خواستم بگم تخمل نداشتين که به نيمه سرگذشت برسيم! حتي شايد قبول نمي کردين که عمه اي دارين! مي دونين همين صفدر مير غضب چند سال پيش منو پيدا کرد و اومد سراغم؟! اومده بود ازم حلاليت بطلبه! اما حلالش نکردم!

نشسته بود جلوم و با گريه برام درد و دل مي کرد! اينا چند نفر بودن! اون و عباس جلاد و دو تا شوهر عمه هام! اون شب که پدربزرگم داشت شربت نذري مي داد،همين 4نفر اون وسط سر و صدا کردن و گفتن تو شربت عرق ريحته! همين عباس و صفدر با قمه پدربزرگم و کشتن! پول خوبي م گرفتن! با همون پول وضع شون خوب شد! اما بي تقاص نموندن! خودش اينجا با گريه و زاري جلوم اعتراف کرد! الانم زنده س! هر چند که چند ساله زمين گيره! خدا بهش بدتري بده! مي دونين چي بهم مي گفت؟! مي گفت يه پسر داره و دو تا دختر اما تازه بعد از اينکه بچه هاش بزرگ شدن و از آب و گل در اومدن ، وقتي يه مرض ميگيره و ميره آزمايش ، مي فهمه که مرد نيس و بچه دار نمي شه! زنش بهش خيانت کرده بوده! مي گفت کاشکي مي مردم و يه همچين روزي رو نمي ديدم!

زنش رو طلاق مي ده و نصف ثروتش رو که به نام زنش کرده بوده جلو چشمش ميده دست رفيق شخصي زنش! صداشم نمي تونسته در بياد! پاي آبروش وسط بوده! بچه هاشم جريان رو مي فهمن! رفيق شخصي زنشم با زنش عروسي مي کنه و ميشينن و ثروت آقا رو مي خورن!

اين همه جون کند و پول خون گرفت و عاقبت که مي خواست بشينه پاش و بخوره و آخر عمري استراحت کنه،اين برنامه ي زنش بوده و خودشم حتما خبر دارين که الان چند ساله که سکته کرده و افتاده يه گوشه و لگن زيرش و ميذارن و هر ساعت از خدا مرگش رو مي هواد! دو سالم هس که آقا رو گذاشتن آسايشگاه ! منم گاه گداري ميرم عيادتش! ميرم که بهش بگم هنوز حلالش نکردم! اين از اين! اون عباسم که چند سال پيش خوره گرفت و چند سال جون کند و آخري آ طوري شده بود که از بو گند تنش هيچکسي رغبت نمي کرد نزديکش بره! بعدشم که مرد،شهرداري نعشش رو از رو زمين ورداشت! حالا اگه فکر مي کنين من دروغ مي گم،يه سر برين آسايشگاه...عيادت حاج صفدر خان! ازش دو کلمه سوال کنين ببينين چي مي گه! حتما من دروغ مي گم ديگه! برين اون راستش رو براتون بگه! اون وقت اگه تو کلام من يه دروغي ديدين بياين تف کنين تو رو من!

ماني - اختيار دارين! ما غلط بکنيم! ديگه بعد از يه عمر گدايي شب جمعه که يادمون نمي ره! من انقدر تو زندگيم دروغ گفتم که حرف راست رو از يه فرسخي مي شناسم! اما شما نمي دونين که از اين پدربزرگ براي ما چه بتي ساخته بودن!

عمه - آخه آخر عمري ديگه عابد و زاهد شده بود! وقتي م که داشت مي مرد فرستاد دنبال من! اما هر کاري کرد نرفتم ببينمش!

(( چايي ش رو ورداشت و يه خرده خورد و بعدش يه نگاه به ساعت کرد و گفت))

- انا چرا نيومدن پس؟!

- کجا رفتن؟! دانشگاه که تعطيله!

عمه - نمي دونم اما موقعي که داشتن مي رفتن خيلي ناراحت بودن! خيلي م با عجله رفتن! ازشون پرسيدم چي شده ها،اما گفتن چيز مهمي نيس! دلم الان شور افتاد!

- نفهميدين کجا رفتن؟!

عمه - درست نه اما حرف دانشگاه بود!

((يه نگاه به ماني کردم و گفتم))

- مي خواي بلند شيم بريم دم دانشگاه شون؟!

ماني - امروز که تعطيله! حالا يه خرده صبر کنيم شايد خودشون بيان!

عمه - اگه اومدني بودن تا حالا اومده بودن! اينا بدون اينکه به من بگن جايي نمي رن! من مي شناسمشون ! يه طوري شده حتما!

- پاشو بريم ماني!

ماني - کجا بريم آخه؟!

- مي ريم جلو دانشگاه!

ماني - بابا نيم ساعت ديگه صبر کنيم خودشون بر مي گردن! آخه چيزي نشده که شلوغش مي کنين!

- عمه جون هميشه دير مي کردن يا مثلا کاري براشون پيش مي اومد زنگ مي زدن؟

عمه - آره عمه جون! الانم حواسم رفت به حرف زدن و متوجه نشدم! خيلي وقته رفتن!

- پاشو بريم ماني! پاشو زود باش!

ماني - بابا اينقدر عجله نکن! طوري نشده که! آخه الان بلند شيم کجا بريم؟! يه خرده صبر کنين حتما خودشون ميان!

- پاشو ميريم جلو دانشگاه!

عمه - دانشگاه نه! دانشگاه نه! خوابگاه! خوابگاه دختران!

((تا عمه اينو گفت و ماني يه نگاه بهش کرد و گفت))

- اِ...! يه مرتبه دل منم شور افتاد! بدو بريم!

- صبر کن ببينم! عمه جون کسي رو از دوستاش نمي شناسين؟

ماني - بدو دلم داره مثل سير و سرکه مي جوشه! بدو خودمون اونجا صد تا دوست پيدا مي کنيم! يعني صد تا از دوستاشو پيدا مي کنيم!

((از عمه خداحافظي کرديم و اومديم بيرون و سوار ماشين شديم و حرکت کرديم

از زير پل گيشا انداختيم طرف امير آباد و همونجور که مي رفتيم کنار خيابون چند تا دختر واستاده بودن. ماني يه نگاه بهشون کرد و گفت))

- کتاب دستشونه!

- خُب؟!

ماني - انگار اينام مي خوان برن دانشگاه!

- خُب؟!

ماني - يعني ما که داريم مي ريم،خب اينارو هم سوار کنيم برسونيم ! ثواب داره!

- ما دانشگاه نمي ريم! ميريم خوابگاه دانشگاه!

ماني - چه فرقي داره؟! ما مي رسونيمشون خوابگاه،شايد بخوان لباسي عوض کنن يا يه چيزي بخورن يا يه کتاب دفتري وردارن و بعدش خودشون برن دانشگاه!

((يه چپ چپ بهش نگاه کردم و هيچي نگفتم که يه خرده بعد با عصبانيت گفت))

- بابا يه دقيقه نگه دار کار دارم!

- چيکار داري؟!

ماني - مگه کوري نمي بيني که همه ي اين دختر خانما که بغل خيابون واستادن کتاب دفتر دست شونه! خب نيگه دار اينارم برسونيم ديگه! چيه ماشين داره خالي ميره!

- کتاباي دانشگاهي اينطوري نيس ! بزرگتره!

ماني - بچه خر مي کني؟! کتاب کتاب ديگه! کتاب دانشگاه که وجبي بزرگ نمي شه!

- چرا! کتاب دانشگاه از کتاب دبيرستان بزرگتره.

ماني - اِ...؟! يعني سايز کُتُب دانشگاهي رو با وجب معلوم مي کنن؟! يعني سال اول يه وجب،سال دوم يه وجب و دو انگشتو سال سوم دو وجب و يه انگشت کمه؟!

- اِه...! ميذاري بفهمم کجا دارم ميرم؟!

ماني - آهان! اين يکي دانشگاهيه! نيگا کن! هم کتابش بزرگه هم جاي دفتر کلاسور دستشه! اين ديگه حتما دانشگاهيه! نيگه دار سوارش کنيم که ثواب داره!

- چقدر شلوغه آل احمئ؟!

ماني - مي گفتن آدم مظلومي بوده!بابا نيگه دار آخه! بخدا قسم اين يکي رو ديگه کارت دانشجويي شونو هم ديدم! نيگه دار پدرسگ!اصلا من

از صفحه 368 تا تا 372

نمي آم! نيگردار من پياده ميشم! آدمي که اهل ثواب نيست نبايد باهاش همسفر شد! نيگردار من پياده ميشم!

- ماني به جون تو يه خبرايي شده! سر ِ اميرآباد رو نگاه کن! ببين چقدر شلوغه!

ماني - حتما تصادفي چيزي شده!

((با بدبختي انداختيم تو اميرآباد و يه خرده که رفتيم ديديم ديگه نميشه جلوتر رفت! ماشينا همين طور وسط خيابون واستاده بودن! پياده شدم و به ماني گفتم بشينه پشت فرمون و خودم رفتم جلوتر که ديدم نزديک خوابگاه تظاهراته! دختر و پسر واستادن وسط خيابون و راه رو بند آوردن! از همون جا به ماني اشاره کردم که بياد. اونم از ماشين پياده شد و اومد جلو و تا چشمش به تظاهرات افتاد گفت :

خدا گر ز حکمت ببندد دري ز رحمت گشايد در ديگري

موج خروشان دانشجويي رو ببين ! من رفتم شنا !

(( تا اومدم دستش رو بگيرم که رفت وسط جمعيت! برگشتم طرف ماشين از وسط خيابون جابه جاش کنم که ديدم سوءيچ رو برده! دوباره برگشتم و رفتم جلو و از همونجا نگاه کردم که ديدم رفته پيش چندتا دختر خانوم دانشجو واستاده و داره بلند بلند يه چيزايي ميگه! دوءيدم طرفش! واستاده بود اون وسط و هي مي گفت : زنده باد دانشجو! زنده باد آزادي !

رسيدم بهش و گفتم :

- چيکار داري مي کني؟!

ماني - دارم مطالبات اين دختر خانوما رو پيگيري مي کنم!

- زنده باد منده باد چرا ميگي؟!

ماني - پسبگم مرده باد؟! بخدا حيفه که يه مو از سر اين دخترخانوماي دانشجو کم بشه!

((آروم در گوشش گفتم:))

- الان ميريزن ميگيرن مونوآ!

ماني - مگه آدم بگه زنده باد آزادي جرمه؟!

- بيا بريم کار داريم! مگه نيومديم دنبال رکيانا اينا؟!

ماني - من امکان نداره اين خانوما رو تنها بزارم!

- ماني به جون تو اين ديگه شوخي نسّ آ!

ماني - من شوخي با کسي ندارم!

((دوباره شروع کرد به داد زدن!))

- زنده باد آزادي!

((بعد برگشت طرف چندتا از دخترخانوما و گفت:))

- معذرت مي خوام خانم محترم! غير از زنده باد آزادي ديگه بايد چي بگيم؟

((دختر خانوما زدن زير خنده و يکي شون گفت :))

- شوخي مي کنين آقا؟!

ماني - نه به سرتون قسم! ما همين الان رسيديم و هنوز نمي دونيم جريان چيه!

دختره زد زير خنده و گفت :

- پس برا چي اومدين اين وسط؟

ماني - مي خوايم پشت شما باشيم! دوش به دوش هم و بغل به بغل هم بريم جلو! يعني در واقع ما چون عادت کرديم اول مي ريم تو صف بعدش مي پرسيم چي مي دن،اينه که ماهام اوّل اومديم اين وسط و . . .

((دخترا زدن زير خنده و يواش يه چيزي در گوش همديگه گفتن و به ما نگاه کردن! حالا ماني م ول کن نبود! همينجوري مشتش رو گره کرده بود و شعار ميداد!))

ماني - دانشجو! حمايتت مي کنيم! الهي قربونتون بشم! حمايتت مي کنيم!

((آروم رفتم بغلش و در گوشش گفتم))

- زده به کلّهت؟!

ماني - ميذاري يه خرده ام به فکر مملکتم باشم يا نه؟!

اينو گفت و همينجور که شعارميداد رفت وسط همون چندتا دخترخانومو گفت :

- ببخشين! شعار جديد ندارين؟ خسته شديم از بس اين قديميارو گفتيم!

يکي از دختر خانوما خنديد و گفت:

- اگه همين قديميا جامه ي عمل بپوشن برا ما کافيه.

ماني - امّا به نظر من جامه مامه نپوشن قشنگ ترن! يعني همينجوري لخت و عريان بيانشون کنيم خيلي بيشتر نمود پيدا مي کنن و تأثير گذارترن!

((دوباره همه زدن زير خنده! رفتم بغلش و آروم گفتم:))

- بيا بريم تا کار دستمون ندادي! دلم براي رکسانا اينا شور ميزنه!

يه نگاه به من کرد و آروم گفت:

- اگه يه بار ديگه تو کاراي سياسي من دخالت کني،همين الآن داد مي زنم به اين دخترخانوما و ميگم که يه نفوذي اومده ميونمون و انگشتم رو مي گيرم طرف تو و خودم مي رم يه گوشه وايميستم!

اون وقت اينا مي ريزن سرت و تموم گوشت تنت رو با وشگون ميکنن آ ! اينجا ديگه حرف منه!

(( ديدم دخترا دارن به من نگاه مي کنن! منم ساکت بغل ماني واستادم و شروع کردم اين ور و اون ور رو ديدن و دنبال رکسانا اينا گشتم که برگشت طرف دخترا و گفت:))

- خسته شديم والا! از بس که شعار داديم اين گلوم شد عين چوب خشک! دهنم شد عين زتّوم تخ! اينجاها يه کافي شاپي چيزي نيست بريم يه قهوه اي چيزي بخوريم گلومون تازه شه؟

يکي از دختر خانوما با خنده گفت:

- شما که ده دقيقه هم نيست که اومدين!

ماني - بَه هه! ما قبل از اينجا اون يکي دانشگاه بوديم و سه ساعت تموم ، يه نفس شعار مي داديم! اين طوري ما رو نيگا نکنين! ما تظاهر کننده ي حرفه اي ايم!

الآنم ميريم با همديگه يه جا مي شينيم و يه چيزي مي خوريم. هم گلومون تازه ميشه و هم خستگي مون در ميره و هم ايدئولوژي هامونو با همديگه يکي مي کنيم و برميگرديم اينجا و تا اِلاهه صبح شعار ميديم!

دخترا دوباره زدن زير خنده! رفتم بغلش و آروم بهش گفتم:

- الآن موتورسوارا ميان آ !

ماني - ببين! منو نترسون! من مثل سد سکنر اينجا واستادم! من و اين دخترخانوماي دانشجو رو فقط مرگ مي تونه از هم سوا کنه! شعار بده، نترس بدبخت بزدل جبون!

(( اينارو همچين بلند گفت که دخترا شنيدن و برگشتن به من نگاه کردن! منم از خجالت سرمو انداختم پايين! يکي از دخترا يه چپ چپ به من نگاه کرد و بعد برگشت طرف ماني و گفت :))

- اين آقا کي ن؟!

ماني - هارونه! يعني هامونه! خيلي سنگدله! فقط به منفع خودش فکر مي کنه و بس! اي مرفّه بي درد!

((چپ چپ بهش نگاه کردم و هيچي نگفتم! يعني دخترا طوري نگاهم مي کردن که جرأت نداشتم يه کلمه حرف بزنم!))

ماني - حالا ولش کنين! تقصيري م نداره بيچاره! تو يه خانواده ي برژوآ چشم وا کرده و پدرش يه عمر مثل زالو خون مسضعفين رو مکيده و اينم ديده و ياد گرفته! امّا اينم بگما ! استعداد خوبي داره! پاش بيفته چنان مبارز نستوهي ِ که نگ.! قيافش رو نگاه کنين! عين ارنستو چگواراس ! مخصوصا اگه بزاره يه هوا موهاش بلند بشه و يه روبان قرمز به موهاش بزنه و يه سيبيلم بزاره ديگه خود فيدل کاستروام نمي تونه بشناسدش! بچ? خوبيم هس آ امّا تنها اشکالش اينه که پولدار و مستکبره! ميگم تو رو خدا يه خرده شما نصيحتش کنين شايد اخلاقش عوض بشه يعني حرف دختر خانوما خيلي توش اثر داره! اگه خواهري کنين و يه خرده...

يه مرتبه يکي از اون وسط داد زد و گفت :

موتور سوارا ! موتورسوارا !

همه برگشتيم و اون طرف خيابون رو نگاه کرديم که ماني آروم در گوشم گفت :

- من که رفتم! فکر خودت باش !

((تا برگشتم نگاهش کردم که ديدم مثل برق داره مي دوئه طرف ماشين! اون دخترام با بقيه رفتن طرف خوابگاه ! مونديم من و يه عده ديگه ! حالا نمي دونيم کجا بريم! دانشجوآيي که اونجا بودن همه جمع شده بودن جلو در ِ خوابگاه و بقيه شونم رفته بودن تو خوابگاه و شعار مي دادن! يه عده هم با چوب و چماق داشتن مي اومدن طرف ما ! همه داشتن فرار مي کردن! ديگه نفهميدم چي شد فقط يه وقت متوجه شدم که دارم با حالت دوئيدن مي رم طرف ماشين! چند ثانيه بعد رسيدم و ديدم ماني رفته نشسته تو ماشين و در ماشين م قفل کرده! اونقدر از دستش عصباني شدم که نگو! تا منو ديد قفل در و واکرد و گفت :

- بشين بريم!

يه نگاه بهش کردم و گفتم :

- آخه من به تو چي بگم؟!

ماني - الآن وقت چيز گفتن نيست! بشين که در ريم!

- دّر ريم؟! يعني فرار کنيم؟!

ماني - فرار که نه! يه عقب نشيني تاکتيکي!

- خجالت نميکشي ماني؟!

ماني - خجالت براي چي بکشم؟! چوب آ رو نيگا کن! قاعد? تن? چناره! يه دونه بخوريم پيشواز گرگ بيابون مي ريم! بشين مي گم!

- من نميام!

ماني - يعني چي؟!

- يعني اينا رو تنها نميذارم!

ماني - موتور سوارا رو تنها نميذاري؟! اينا احتياج ندارن! يعني اصلا تنها نيستن! هم چوب و چماق دارن و هم پشت شون گرمه! خيالت راحت راحت باشه! براي اين عزيزان هيچ اتفاقي نمي افته! هزار الله اکبر پشت به پشت همديگه دارن ميان جلو!

- لوس نشو رکسانا اينا رو ميگم!

ماني - از کجا معلوم اونا اينجا باشن؟!

- بايد بگرديم! اگه نبودن، ميريم!

ماني - وسط اين همه چوب و چماق بگرديم؟!

- نترس! به ما کاري ندارن!

ماني - يعني واقعا مي خواي بري اون وسط؟!

- خب آره!

ماني - خودت مي دوني قهرمان! برو! خدا پشت و پناهت! واقعا بهت افتخار مي کنم! يعني تموم فاميل و دَر و همسايه بهت افتخار مي کنن! آفرين به تو! من هميشه تو چشماي تو شجاعت رو مي ديدم! برو معطل نکن! خيال تم از هر بابت راحت باشه! مي دم برات کوچه به کوچه حجله بزنن! از اين چارپايه هام بغل هر

کدوم ميذارم و روشم يه سيني پُر،خرماي بم کرمان! شربت فصل به فصل!

شيرکاکائو نوبت به نوبت! حلوا سيني به سيني! برو قهرمان من! برو که بهت قول ميدم تا 10 دقيقه ي ديگه اسمت ميره جزو تاريخ ملي ما!

- اِه...! تو نمي ياي؟!

ماني - من به گور پدرم مي خندم! چوب آرو نمي بيني؟! همچين اين دستا ميره بالا و پايين که انگار دارن فرش مي تکونن! اصلا من هيچ وقت لياقت اينو نداشتم که اسمم تو تاريخ ثبت بشه! تو برو عزيزم و خودتو به خاطر من از اين فيض محروم نکن!

- به درک! من رفتم!

- اِ...! واستا خره! جدي جدي داري مي ري؟!

((پياده شد و دوئيد دنبالم و گفت:))

- ديوونه شدي؟

- من بايد اينجاها رو بگردم! تا خيالم راحت نشه که رکسانا اينجا نيس،جايي نمي يام! همين!

ماني - اي لعنت به مرده و زنده ت آدم بدقلق!

((راه افتادم رفتم جلو که دو نفر جلومو گرفتن و يکي شون گفت))

- کجا؟!

((تا اومدم يه چيزي بگم که ماني زد و گفت))

- اومديم بهتون خسته نباشين بگيم! خدا قوّت!

((دو تا پسرا خنديدن و همون يکي گفت))

- برگردين برين! اينجا جاي شما نيس!

ماني - مي گم برادر يه چوب اضافه ام اگه داشته باشين ماهام يه تن و بدني گرم مي کنيم آ!

((اين دفعه منم خندم گرفت که همون پسره زير بغل ماني رو گرفت و گفت))

- برو باباجون بذار به کارمون برسيم! جفت تون برين! شمام برو!

((من همونطور واستاده بودم و نگاهش مي کردم که جدّي شد و گفت))

- حرف حالي ت نميشه؟!

ماني - برادر! اين گوشاش سنگينه! صدا رو نميشنفه! بذار من با علم و اشاره حاليش کنم!

«اومد جلو من واستاد و با انگشت يه چوب رو نشون داد و بعد با دو تا دستاش کلفتي چوب رو اندازه کرد و اداي اينو در آورد که يعني مي خواد بزنه تو کلّه ت! بعد يه مرتبه داد زد و گفت»

- آقاي زاپاتا! چوب کلفت! دست قوي! پشت گرم! شوخي پوخي م تو کار نيس! بيا بريم تا هنوز سر لطفن! و ماها سالميم!

دوباره پسرا خنديدن و من بهشون گفتم:

- آقايون ما اومديم دنبال چندتا از فاميلامون!

پسره يه نگاه به من کرد و بعد به ماني گفت:

- تو که گفتي اين چيزي نمي شنفه؟!

ماني - گفتم کَره! نگفتم که لاله!

پسره يه نگاهي به من کرد و بعد همونجور که داشت مي رفت گفت:

- الآن نميشه جايي رو گشت! راه بيفتين برين!

«صب کردم تا يه خرده ازمون دور شدن. بعدش با ماني راه افتاديم تو پياده روي اون طرف! قيامت بود! اين اونو هل مي داد! اون يکي رو هل مي داد! يه عده جلوي خوابگاه يه چيزايي مي گفتن! ماشينا اون وسط مونده بودن! يه عده بي خودي فرار مي کردن! يکي دو جا چند نفر با روزنامه آتيش روشن کرده بودن و دود راه افتاده بود! خلاصه اوضاع بدي بود! من و ماني م همين جوري مي رفتيم جلو و تو جمعيت رو نگاه مي کرديم! اصلا نمي شد کسي رو تشخيص داد! انقدر آدم اونجا جمع شده بود که تنه به تنه مي خورد! ماشينا همه بوق مي زدن! صدا به صدا نمي رسيد! يه عده بي خودي فحش مي دادن و معلوم نبود به کي دارن ميدن! صداي فحش اونا و بوق ماشينا و دود و صداي بلندگو که هي از يه جا داد مي زد و از مردم خواهش مي کرد که متفرق بشن،همه با هم قاطي شده بود و يه صحنه ي خيلي عجيبي رو درست کرده بود!

من و ماني م همين جوري مي رفتيم جلو و دخترا رو نگته مي کرديم که رکسانا اينا رو پيدا کنيم!

جلوي در خوابگاه که اصلا نمي شد رفت! وسط خيابونم يه عده با همديگه دعواشون شده بود و داشتن همديگه رو مي زدن! اومديم از وسطِ خيابون رد بشيم که يه مرتبه چشمم افتاد به کارگردان فيلم ترمه اينا! اونم ما رو ديد و دوئيد طرف ما و با خنده گفت:

- بابا کجائين شما؟! بياين بريم جلو!

ماني - قربون شما! قبلا صرف شده! نفري دو تا چوب خورديم! شما بفرمائين که تازه رسيدين!

کارگردان زد زير خنده و گفت:

- اما عجب ايده اي دادي آ! دستت درد نکنه! عالي بود!

يه نگاه دوتايي بهش کرديم که ماني گفت:

- چي عالي بود!؟

کارگردان - همون جريان شيرکاکائو و کيک ديگه! مگه ترمه خانوم بهتون نگفت؟!

ماني - نه! من اصلا امروز باهاش حرف نزدم!

کارگردان - بابا امروز فيلبرداري داشتيم ! پس با شما نيس!؟

ماني - نه! ما اصلا نمي دونيم جريان چيه؟!

کارگردان- ما يکي دو ساعت پيش دو تا وانت شيرکاکائو و کيک آورديم اينجا و گذاشتيم بغل خيابون و شروع کرديم به دادن! غلغله شد! ماشينا همينجور که داشتن با سرعت رَد مي شدن تا چشم شون به شيرکاکائو و کيک مي افتاد،مي زدن رو ترمز! مردم که رد مي شدن مي اومدن جلو! ماهام بيست تا دونه ليوان بيشتر نياورده بوديم! همچين شلوغ شد که نگو! يه سري فيلم برداري کرديم و منتظر ترمه خانوميم!

ماني - پس اون پسرا که چوب داشتن و با موتور اومدن چي بود؟!

کارگردان - بچه هاي خودمونن!

ماني - پس اين همه شلوغي مال شيرکاکائوئه؟!

کارگردان - آره! دستت درد نکنه! اما الان يه نيم ساعتي هس که اوضاع از دست مون در رفته! يعني شيرکاکائو آ و کيک آ داره تموم ميشه و مردم که منتظر واستاده بودن شلوغ کردن و يه عده م با همديگه دعواشون شده! زنگ زديم به پليس که بياد و اوضاع رو درست کنه!

- ببخشين! دانشجوآ کجان پس؟!

کارگردان - اونا جلو خوابگاه ن! همونا که اونجا واستادن و دارن با هم حرف مي زنن! مي گم يه زنگ به ترمه خانم بزنين ببينين کجان؟!

((من ديگه منتظر نشدم و راه افتادم طرف خوابگاه و رفتم وسط دانشجوآ! يه جا يه عده شون داشتن شعار مي دادن! رفتم جلو و شروع کردم به گشتن امّا رکسانا اينا رو پيدا نکردم! تو همين موقع چهار پنج تا ماشين پليس رسيد و مأمورا پياده شدن! خودشونم مونده بودن که اينجا چه خبره! از دور مي ديدم که کارگردان رفت با فرماندشون صحبت کرد و اونم انگار داشت باهاش دعوا مي کرد! يه خرده بعد همونجور که داشتم دنبال رکسانا اينا مي گشتم ديدم مأمورا شروع کردن به متفرق کردن مردم! تو همين موقع يه گوشه ديگه دعوا شد! مأمورام ريختن اونجا و يه عده رو گرفتن! وسط اونام يه عده از دانشجوها دستگير شدن! دستگير شدن همانا و

دستگير شدن همانا و کار بالا گرفتن همانا! دانشجواي ديگه م که ديدن دوستاشون به اشتباه دستگير شدن از اين طرف شروع کردن به شعار دادن! مسئله جدي شد! رفتم اون طرف که ديدم يکي از مأمورا داره با بي سيم تماس ميگيره که ضد شورش بفرستن! برگشتم اين طرف که يه مرتبه بين دانشجوايي که دستگير شده بودن چشمم خورد به رکسانا! دوئيدم طرفش که چند تا مأمور جلومو گرفتن! منم برگشتم اين طرف و دوئيدم طرف فرماندشون که داشت هنوط با کارگردان بحث مي کرد! رسيدم جلوش و سلام کردم و گفتم:

- ببخشين! حتما متوجه شدين که جريان چيه؟!

يه نگاهي به من کرد و گفت:

شما؟!

- جناب سرهنگ اگه يه خرده غفلت کنين ممکنه دير بشه! مأموراتو اشتباها دانشجوآ رو گرفتن! الان مسئله حاد ميشه!

تا اينو شنيد و گفت:

کجا؟!

بالاي خوابگاه!

بيچاره دوئيد اون طرف! منم دنبالش دوئيدم و تا رسيدم اونجا و داد زد شر مأمورا و گفت:

دارين چيکار مي کنين؟! دانشجوآ رو اشتباهي گرفتين!

اينو که گفت يه مرتبه دانشجوآ ساکت شدن و زود به مأموراش گفت:

- هرکي کارت دانشجويي داشت ازش عذرخواهي کنين و آزادش کنين! اصلا همه شونو آزاد کنين! بفرمائين خانوما! بفرمائين آقايون! اشتباهي شده! بدون مجوز داشتن فيلمبرداري مي کردن! بفرمائين خواهش مي کنم!

((مأمورا از دانشجوآ عذرخواهي کردن و رفتن و اون سرهنگم از همه عذرخواهي کرد و برگشت پايين و همه با همديگه شروع کردن به رد کردن ماشينا و مردم! برگشتم طرف رکسانا اينا که سه تايي کنار نرده ها واستاده بودن! رفتم جلوشون و گفتم:))

- بيايين بريم! ماشينو وسط خيابون ول کرديم اومديم!

رکسانا - تو اينجا چيکار مي کني؟!

- بياين بريم تا بهتون بگم!

دستش رو گرفتم و از پياده رو رفتم تو خيابون که يه مرتبه ماني با ماشين جلومون زد رو ترمز! ترمه م باهاش بود! يه نگاه به ماني کردم و گفتم:

- الهي تو بميري با اين ايده هات! نزديک بود الان اينجا بي خودي خون و خونريزي بشه!

ماني - بابا من چه مي دونستم اينا بدون اينکه به کلانتري خبر بدن مي آن واسه فيلم برداري! حالا سوارشين بريم!

در ماشين رو وا کردم و سارا رفت جلو بغل ترمه و من و رکسانا و مريم نشستيم عقب که همه يه سلام و عليک کوتاه با همديگه کردن که رکسانا گفت:

- فيلم برداري ديگه چيه؟!

زود جريان رو بهش گفتم که گفت:

پس اين چماق به دستا کي بودن؟!

- بچه هاي خود فيلم برداري بودن!

رکسانا - کي يه همچين حرفي زده؟!

ماني - بابا کارگردان نفري پنج هزار تومن به چند نفر داده بود که با چوب و چماق بياين وسط مردم و دانشجوآ!

رکسانا - صدنفر چوب به دست اينجا بودن! چند نفر چيه؟!

- اينا همش فيلم بوده رکسانا!

صفحات 378 تا 383

رکسانا - فيلم بوده؟! پس فيلمت رو نگاه کن!

يه مرتبه دولا شد و شلوارش رو زد بالا! ساق پاش کبود شده بود! يه نگاهي به پاش کردم و گفتم :

- خوردي زمين؟!

رکسانا - نخير! يکي از هنرپيشه هاتون وقتي داشتم از جلوش فرار مي کردم با پوب زد تو پام! بعدشم کيف چند نفر و از دست شون قاپيدن و فرار کردن!

يه آن موندم! برگشتم به ماني نگاه کردم و گفتم :

- مگه کارگردان نگفت اينا همه فيلمه؟!

ماني - والّا همينو گفت!

ترمه - قرار بود اينجوري باشه! بعدشم ، 7،8 نفر بيشتر نبودن!

رکسانا - تموم شيشه هاي خوابگاه رو خُرد کردن! جلو خودم چند تا از دوستامو همچين زدن که بيهوش شدن! فيلم کجا بود؟!

بغض گلوش رو گرفته بود! خودمم همين طور! چشمم که به پاش افتاد اصلا حالم بد شد! به ماني گفتم :

- حرکت کن برو!

ماني م گاز داد و راه افتاد و همينجوري که از جلو خوابگاه رد مي شديم ديديم که رکسانا راست مي گه! يه عده سرشون شکسته! يه عده از دماغشون داره خون مياد! شيشه ي اتاقاي خوابگاه خُرد شده!

برگشتم به ماني گفتم :

- عجب فيلم مستندي شد!

ماني م با دستش بغل خيابون رو نشون داد! تو چند تا اتوبوس يه عده دختر و پسر نشسته بودن که همشون يا زخمي شده بودن و يا داشتن گريه مي کردن!

يه مرتبه يه خرده جلوتر رکسانا داد زد و گفت :

- اوناهاش! همون دو تا پسرا که دارن با همديگه مي رن پايين! اون يکي که با چوب منو زد!

تا اينو گفت به ماني گفتم :

- نيگه دار!

رکسانا - مي خواي چيکار کني؟!!

- نيگه دار ماني ميگم!

ماني زد رو ترمز و تا من در ِ ماشين رو وا کردم که رکسانا آويزون شد به من و زد زير گريه و گفت :

- ترو خدا نرو هامون! ول کن کثافتارو! اصلا دروغ گفتم! اينا نبودن که!

آستين م رو از دستش درآوردم و پياده شدم و رفتم جلو اون پسرا که پشت سرم ماني م اومد و تا رسيدم بهشون گفتم :

- وايسين ببينم!

دوتايي واستادن و يکي شون گفت :

- بفرمائين!

- کدومتون با چوب اون خانومو زدين؟!

رنگ شون پريد و يکي شون گفت :

- ما نبوديم به خدا! اشتباهي گرفتين!

تا اينو گفت رکسانا پريد پايين و همونجور که گريه مي کرد اومد جلو و به همون پسره گفت :

- غلط کردي! خودت بودي! با همين دوست آشغالت! دور و ورت خالي شده ترسيدي؟!

پسره يه نگاهي به پشت سرش کرد و يه مرتبه يه خنده اي کرد و گفت :

- ترس براي چي؟ اگه من شما رو زده بودم که مي گفتم!

تا اومدم يه چيزي بگم که از پشت سر دو تا جوون ديگه اومدن جلو و يکي شون گفت :

- حسين چي شده؟!

پسره برگشت طرف اون دو تا و گفت :

- الان مي فهمي!

بعد يه نگاه به من کرد و گفت :

- آره! من بودم که زدمش! حالا حديثي يه؟

تا اينو گفت همچين با مشت زدم تو صورتش که پرت شد رو زمين! اون يکي دوستشم تا خواست حرفي بزنه ماني يه چک زد تو صورتش که از دماغش خون وا شد! برگشتم طرف اون دو تا که هر دو تايي يه قدم رفتن عقب!

زود پسره رو از جا بلند کردم و گفتم :

- فکر کردي خيلي شجاعي که با چوب دخترا رو مي زني؟! حالا منو بزن ببينم! بي شرف تو شلوغي کيف دزدي مي کنين؟!

دوباره يه مشت ديگه زدم تو صورتش که لب ش پاره شد و خون زد بيرون!

رکسانا زود دست منو و گرفت و گفت :

- جون من هامون بيا بريم! ولش کن! بسُه شه ديگه! جون من بيا بريم!

يه نگاه به پسره کردم و گفتم :

- برو از اين به بعد يکي رو بزن که يه سر و گردن از خودت گنده تر باشه که دور و وري آ بهت باريک الله بگن!

صداش در نيومد! ماهام عقب عقب رفتيم و سوار ماشين شديم و راه افتاديم و چند دقيقه بعد رسيديم سر گيشا که به ماني گفتم :

- همينجا! نگه دار!

ماني - بازم مي خواي با کسي درگيري کني؟!

- نه! کلينيکه! مي خوام پاي رکسانا رو نشون بدم.

رکسانا - چيزي نشده هامون! يه خرده کبود شده! بريم تو رو خدا!

- شايد مو ورداشته باشه!

رکسانا - نه به خدا! هيچي نشده! فقط بريم خونه!

يه اشاره به ماني کردم که حرکت کرد و يه خرده بعد پيچيد تو کوچه ي عمه اينا و جلو خونشون نگه داشت و همه جز ترمه پياده شديم! رکسانا رفت جلو ترمه که تو ماشين نشسته بود و گفت :

- نمي آي تو؟!

ترمه - نه رکسانا جون! فعلا نه!

رکسانام يه نگاهي بهش کرد و بعد دولّا شد و صورتش رو ماچ کرد و اومد اين طرف و ماهام از ترمه خداحافظي کرديم و ماني سوار شد و حرکت کرد و رفت. من و رکسانا و مريم و سارام رفتيم خونه ي عمه اينا.

تا در رو واکرديم و رفتيم تو،عمه يه نگاهايي به ماها کرد و يه مرتبه رنگش پريد و گفت :

- چي شده؟!

- چيزي نشده عمه! جلو خوابگاه تظاهرات شده بود!

عمه - واي خدا مرگم بده! کسي م طوريش شده؟!

- خُب يه عده زخمي شدن ديگه!

عمه - تظاهرات چي بوده؟!

بعد برگشت طرف رکسانا اينا و گفت :

- شماهام براي همين رفتين؟!

رکسانا اينام هيچي نگفتن که عمه شروع کرد :

- صدبار بهتون گفتم تو اين چيزا نرين! بابا سياست پدر مادر نداره! برين بشينين درستونو بخونين آخه! شماها چيکار به اين کارا دارين اگه خداي نکرده بگيرن ببرن تون من چه خاکي تو سرم کنم؟! کجا بيام دنبالتون؟! مگه بهم نگفته بودين ديگه نمي رين تو تظاهرات؟! دل مون کم غصه داره که غصه رو غصه ش بذاريم؟! کتک م زدن تون؟!

- چيز مهمي نيس!

عمه - زدن شون؟! الهي دست شون بشکنه! ايشالا خدا ازشون نگذره! ايشالا سر عزيزاشون بياد! بياين ببينم چي شده!

مريم - چيز مهمي نشده عمه خانم پاي رکسانا يه خرده زخمي شده!

عمه - با باتون زدنش؟!

زير بغل رکسانا رو گرفتم و بردمش طرف اتاق پذيرايي و رفتيم تو و رو يه مبل نشوندمش. بقيه م اومدن نشستن.

عمه - کدوم پاشه؟!

جلو رکسانا نشستم رو زمين و شلوارش رو زدم بالا که ديدم ساق پاش هم کبود شده و هم زخمي و اندازه ي يه گردوام باد کرده! دلم يه جوري شد! سرمو بلند کردم و يه نگاهي بهش کردم که زود گفت :

- اصلا درد نداره! خودتو ناراحت نکن!

- چي چي درد نداره! اولا که داره! بعدشم اگه خداي نکرده جاي پات خورده بود تو سرت چي؟!

سرشو انداخت پايين و هيچي نگفت که عمه رفت بيرون و کمي بعد با يه کاسه آب و پنبه و باند و مرکورکروم برگشت. کاسه ي آب رو ازش گرفتم و پنبه رو زدم توش و آروم آروم خون رو پاش رو باهاش پاک کردم و يه خرده مرکروم کروم زدم رو زخمش و به عمه گفتم :

- تتراسايکلين دارين؟!

عمه - براي اينکه چرک نکنه؟! آره انگار!

دوباره رفت بيرون و با يه پماد برگشت. ازش گرفتم و يه خرده ماليدم رو زخم و بعدش شروع کردم با باند براش بستن. عمه م داشت غُر مي زد!

- کار يه دفعه مي شه! مي گن يکي حقّ و يکي ناحق! اگه اين باتوم تو چشم و چارت خورده بود که يه عمر عليل شده بودي! بابا ول کنين اين کارا رو! يه لقمه نون دارم،با همديگه مي خوريمش ديگه! حالا گيرم رفتين و 4 تا شعارم دادين! فکر مي کنين چي ميشه؟! هيچي به خدا! اين رئيس رو ورميدارن جاش يه رفيق ديگه شونو ميذارن که از اون بدتره! ميگن هيچ بدي نرفته که جاش خوب بياد! اين يکي رو ورميدارن ميذارن سر اون مقام و اون يکي رو مي آرن جاي اين يکي! فعلا که اين طوريه! يخور بخوره! اون مرتبه که سر غذا اعتصاب کردين چي شد؟! غذاتون بهتر شد؟! نه! فقط چند نفر رو از تو دانشگاه اخراج کردن و يه عده رو هم زنداني! الان چند نفر تو زندانن؟! حالا از اين به بعد تا شما پاتونو از خونه بذارين بيرون بايد اين تن من بلرزه تا برگردين! کم بدبختي خودم دارم؟! بشينين بابا درستونو بخونين و مدرک تونو بگيرين و وقتي يه کاره اي شدين،شماها خوب باشين! شماها دزدي نکنين! رشوه نگيرين! مال مردم رو نخورين! اينجوري مملکت درست مي شه! از اينکه برين و هي داد بزنين که چيزي عوض نمي شه! مي زنن تون و يا اخراج تون مي کنن و يا ميندازن تون زندان!

زخمش رو بستم و شلوارش رو آروم کشيدم پائين و يه نگاه ديگه بهش کردم و رفتم رو يه مبل نشستم که عمه گفت :

- مي خواي ببريمش دکتر؟!

- خواستم ببرمش! نيومد!

عمه - از بس که لجبازه!

بعد رفت از اتاق بيرون. ماهام همين جوري ساکت نشستيم. يه خرده بعد رکسانا آروم بهم گفت :

- دستاتو بشور.

فقط نگاهش کردم و هيچي نگفتم که يه مرتبه اول سارا و بعد مريم و بعدشم رکسانا زدن زير گريه! تازه بغض شون وا شده بود!

اون دو تا بلند گريه مي کردن و رکسانا آروم! از صداي گريه شون عمه دوئيد تو اتاق و يه نگاهي بهشون کرد و گفت :

- ترسيدين؟! حق م دارين! آخه شماها که طاقت اين کارارو ندارين براي چي مي رين جلو؟!

بعد دوباره رفت و يه خرده بعد با 3 تا ليوان آب قند براي اونا و دو تا چائي م براي من و خودش برگشت و يکي يه ليوان به مريم و سارا داد و يکي م به رکسانا که سرشو انداخته بود پائين و داشت آروم آروم گريه مي کرد!

از جام بلند شدم و رفتم ليوان رو از دستش گرفتم و با يه دستمال کاغذي اشک هاشو پاک کردم و ليوان رو بردم جلو و يه خرده ازش خورد. يه مرتبه متوجه شدم که مريم و سارا ديگه گريه نمي کنن! برگشتم طرف شون که ديدم همونجور که چشماشون هنوز گريه ايه، دارن مي خندن و من و رکسانا رو نگاه مي کنن! خجالت کشيدم و اومدم ليوان رو بذارم رو ميز برگردم سر جام بشينم که عمه م گفت :

- بده بهش بخوره عمه! فشارشون افتاده پائين! بده بخوره!

دوباره ليوان رو بردم جلو و دادم يه خورده ديگه خورد و بهش گفتم :

- پات درد مي کنه؟

بهم خنديد و سرشو تکون داد. دوباره يه خرده ديگه بهش آب قند دادم و گفتم :

- آروم شدي؟

بازم خنديد و سرشو تکون داد. منم ليوان رو گذاشتم رو ميز و رفتم سرجام نشستم که عمه فنجون چايي رو داد بهم و گفت :

- حالا جريان چي بوده؟! ماني کجاس؟! شماها رفتين چي شد؟! کجا پيداشون کردين؟!

همونجور که چايي م رو مي خورم جريان رو براش گفتم که گفت :

- خدا رحم کرده که شماها به موقع رسيدين اما هميشه اينجوري نمي شه!

صفحه 384 و 385

حالا کي بود اون پسره؟! مال فيلم برداري بوده؟!

- معلوم نشد! ماهام نفهميديم! انگار از اين کيف زنا آ بودن! ارازل و اوباش!

رکسانا - مي گم شايد سي ، چهل نفر بيشتر بودن!

مريم - دروغ مي گن!

سارا - حالا ببين چند تا از بچه ها گم و گور ميشن!

عمه - ايشالا که چيزي نميشه!

« سيگارمو در آوردم و به عمه تعارف کردم و خودمم يکي ور داشتم و روشن کردم.تازه داشتم فکر مي کردم که اگه اتفاقي براي رکسانا افتاده بود من چيکار مي کردم؟! اگه با چوب زده بودن تو سرش چي؟! انقدر اعصابم خرد شد که از جام بلند شدم و يه عذرخواهي ردم و رفتم تو حياط و رو پله هاي تراس نشستم و درختا و گنجشکايي رو که رو شاخه هاشون اين ور و اون ور مي پريدن نگاه کردم که در راهر واشد و رکسانا اومد بيرون و گفت :»

- بيام پيشت؟!

نگاهش کردم که خنديد و گفت :

- دعوام نمي کني؟

از جام بلند شدم و رفتم جلوش و گفتم :

- نمي تونم ساکت باشم و چيزي بهت نگم! اگه اين چوب جاي پات،توي سرت خورده بود چي؟! اگه خداي نکرده گرفته بودن تون چي؟!

رکسانا - تو رو خدا دعوام نکن! بريم يه دقيقه تو حياط!

راه افتادم برم که ديدم نمي تونه درست راه بره! برگشتم طرفش و تکيه ش رو دادم به خودم و آروم آروم بردمش دم پله ها و ازشون رفتيم پايين و رفتيم تو حياط که گفت :

- بريم وسط باغچه.

دسش رو گذات رو شونه م و همونجور که پاش لنگ مي زد، آروم رفتيم وسط باغچه زير درختا و همونجور رو چمن آ نشستيم

- درر گرفته؟

رکسانا - يه کمي.

- اولش گرم بود متوجه نشدي!

و يه نگاهي بهم کرد و گفت :

- از همون لحظه که يه مرتبه تو ر وسط جمعيت ديدم ديگه متوجه نشدم! تا اون موقع خيلي ترسيده بودم! احساس مي کردم تنهام! اما تا چشمم به تو افتاد،ديگه نترسيدم! بعد از اون کتکي که به اون پسره زدي، ديگه اگه پامم قطع کنن مهم نيس!

مي دوني موقعي که داشتم از وسط خيابون فرار مي کردم و اون پسره چوب رو برام بلند کرد ، دلم مي خواست زورم م رسيد و چوب رو ازش مي گرفتم و با همون مي زدم تو سرش تا ديگه از اين غلطا نکنه!

راستش يه چيزي مثله غدّه تو گلوم گير کرده بود! وقتي تو مي خواستي از ماشين پياده بشي و بري سراغ پسره ، هم دلم نمي خواست بري و هم مي خواست! دلم نمي خواست چون مي ترسيدم بلايي سرت بياد و دلم نميخواست چون بهم زور گفته بود و بايد جوابش رو مي دادم!

يعني بايد يکي ازم حمايت مي کرد و فکر مي کردم تنهام و کسي رو ندارم! اما وقتي تو کتکش زدي دلم خنک شد! احساس کردم منم کسي رو دارم که مواظبم باشه و ازم حمايت کنه! اي خيلي عاليه! مخصوصا براي دختري مثل من که هميشه بي کس بوده! مرسي هامون! مرسي به خاطر اينکه اومدي دنبالم! مرسي به خاطر اينکه از دست پليس آ نجاتم دادي!

مرسي به خاطر اون کتکي که به اون پسره زدي و ازم حمايت ردي! مرسي به خاطر اينکه رو زخمم مرهم گذاشتي! هم زخم پام و هم زخم دلم! و مرسي از اينکه به فکرم هستي! دوستت دارم هامون! تا حالا کسي رو اينطوري و اينقدر دوست نداشتم!

يه مرتبه دولا شد و دستم رو گرفت و تا خواستم جلوش رو بگيرم،ماچ کرد!

زود دستم رو کشيدم کنار و گفتم :

- چرا اينکار ر کردي؟!

رکسانا - براي اينکه بفهمي تا چه اندازه قر محبت ها تو ميدونم! خيلي دوستت دارم هامون! از همون دفعه ي اولي که ديدمت عاشقت شدم و هر روزم عشقم بهت بيشتر شده!

- منم دوستت دارم رکسانا! براي همين م ديگه نميخوام بري توي تظاهرات!

بهم خنديد و آروم خودشو کشيد نزديکم و سرشو تکيه داد بهم و گفت :

- اين اولين باره که بعد از سال هاي سال احساس آرامش و امنيت مي کنم!

صفحه 386 تا 389

مي دونم که نبايد انتظار داشته باشم که تو ام اين احساس رو داشته باشي چون تو هميشه تو زندگي کسايي رو داشتي که برات نگران باشن و حمايتت کنن و با شادي ت شاد بشن و با غم ت غمگين! امّا من نه! پس قدر اين لحظات رو ميدونم و ازش لذت مي برم!

- منم همينطور! درسته که من همونجور که گفتي کسايي رو داشتم که مواظب باشن امّا اين دليل نميشه که اين احساس رو نداشته باشم! منم از همون دفعه ي اول که ديدمت عاشقت شدم اما عشق رو نمي شناختم! وقتي ام که شناختم سعي کردم که به روم نيارم! يعنيهمش با خودم جنگ مي کردم و مي گفتم که نه اين عشق نيس اما بود! شايد اگه اومدم طرف عمه م و به حرفاش گوش کردم دليل اصلي ش تو بودي! مي اومدم که تو رو ببينم!

رکسانا - اينا رو راست ميگي هامون؟!

- چرا بايد دروغ بگم؟

« يه مرتبه سرشو بلند کرد طرف آسمون و رو سينه ش صليب کشيد و گفت :»

- خدا جون ازت ممنونم! مرسي که جوابمو دادي! مرسي!

« بعد يه مرتبه شروع کرد آروم گريه کردن!»

- گريه براي چيه ديگه؟ تو ر خدا اينجوري گريه نکن! ديوونه ميشم من!

رکسانا - تو نميدوني بعد ازاون اولين باري که با عمه اومديم دم خونه ي شما و چشمم به تو افتاد چه کشيدم! چقدر با خدا راز و نياز کردم که ي جوري بشه که توام منو ببيني و از من خوشت بياد و دوشتم داشته باشي! هميشه ميرفتم تو فکر و هزار جور براي خودم رؤيا درست مي کردم! خودمو يه دختر خيلي پولدارمي ديدم که با يه ماشين شيک و گرون قيمت دارم ميرم و مثلا با تو تصادف مي کنم و بعدش تو از ماشين پياده ميشي و تا چشمت به من مي افته عاشقم مي شي!

بعدش مي گفتم اين ممکن نيست! من کجا و پولداري کجا!

يا مثلا تو رؤياي خودم مي ديديم که تو يه جوري گرفتار شدي و من اومدم نجاتت دادم و توام عاشقم شدي! اما بازم فکر مي کردم که آخه تو با اين وضع زندگي ت چه جوري ممکنه گرفتار بشي که من بتونم نجاتت بدم و مشکل ت به وسيله ي من حل بشه! خنده دار بود! بعدش خودمو مي ديديم که مثلا فارغ التحصيل شدم و شدم يه مهندس فوق العاده و اومدم تو کارخونه ي شما و يه کارخونه ي شما و يه کار خارق العاده کردم يا يه چيز اختراع کردم و تو متوجه شدي و اومدي جلو و باهام حرف زدي و بعدش عاشقم شدي!اما بازم به رؤيام مي خنديدم چون اين عملي نمي شد! يعني هرچي فکر مي کردم هيچ راهي براي رسيدن به تو برام وجو نداشت! هميشه فال مي گرفتم و تو رو تو فال مي ديدم اما بودنت تو فالم رو همون دوست داشتن يه طرفه ي خودم فرض مي کردم! اصلا فکر نمي کردم که يه روزي تو مال من بشي!

هميشه م آخرين رؤيام اين بود که...

« يه مرتبه مکث کرد و بعدش گفت »

- نه! نه! اون رؤيا رو اصلا نمي خواستم!

- چه رؤيايي رو؟

رکسانا - هيچي! ولش کن!

- نه،بگو!

رکسانا - آخه اونو اصلا دوست نداشتم! هميشه م تا مي اومد تو فکرم و زود سعي مي کردم به يه چسز ديگه فکر کنم تا از ذهنم بره بيرون!

- رؤيا چي بود؟

رکسانا - ولش کن!

- مي خوام بدونم!

- رکسانا - آخه دوستش ندارم!

- حالا بگو!

« يه خرده خنديد و بعد گفت :»

- هميشه وقتي تموم درها به روم بست مي شد اين رؤيا ته ذهنم جون مي گرفت که مثلا خداي نکرده يه بيماري بد گرفتي که احتياج به پيوند داتي و من مي فهميدم و زود مي اومدم و بهت مي دادم!

- مثلا احتياج به کليه داشتم؟!

- رکسانا - نه!

- پس چي؟

رکسانا - ول کن ديگه!

- نه! برام جالب شده! مثلا احتياج به چي داشتم؟!

« يه خرده صبر کرد و بعد آروم گفت : »

- قلب! تو رؤيام مي دييم که تو احتياج به يه قلب داري و من قلبم رو بهت مي دادم!

- اون وقت خودت چي؟!

رکسانا - ديگه بعدش زندگي برام مهم نبود! مهم اين بود که قلبم تو سينه ي تو مي طپه! مهم اين بود که از اون به بعد تو سينه ي تو هستم و جون تو هم بسته به ون منه! اين زندگي خيلي شيرين تره! من معتقدم که قلب فقط يه تلمبه نيست! من ايمان دارم که قلب ما فقط وسيله ي خون نيست! ما با قلب مون احساس ميکنيم اگرچه که مي دونم همه ي اينا بستگي به مغز آدم داره اما همه ش نه! عشق هميشه تو قلبه!

اين هميشه آخرين رؤيام بود که هميشه ازش فرار مي کردم!

- چرا؟!

رکسانا - چون بعد از اينکه اين مي اومد تو مغزم،پشت سرش چيزاي ديگه م مي اومد تو مغزم که آزارم مي داد و آخرش گريه م مي گرفت و از اين رؤيام متنفر مي شدم!

- آخه چرا؟!

رکسانا- چون بعدش به اين فکر مي کردم که نکنه يه مرتبه من متوجه نشم که تو بيمار شدي! نکنه دير بهت برسم! نکنه مثلا قلبم به تو نخوره! و هزرا تا نکنه ي ديگه! اون موقع از خودم که به خاطر خودخواهي خودم حاضر شده بودم باري رسيدن به تو،درد و زجر تو رو ببينم،بدم مي اومد و از خداوند طلب بخشش مي کردم و زود براي تو دعا مي کردم که هميشه سالم باشي اما دست خودم نبود! هميشه اين آخرين رؤيام بود! شايدم آخرين راه براي يه آدم خاکي با فکر کوچيک خودش!

اما از قدرت و مهربوني خداوند غافل بودم که چطوري يه مرتبه کاري مي کنه که تو بياي پيش من! يعني اصلا اين مسئله به فکرمم نمي رسيد تا خودش اتفاق افتاد!

- چه اتفاقي؟!

رکسانا - حالا عمه خودش برات ميگه!

« يه مرتبه دستم رو گرفت و گفت : »

- مي دونم الان مي گي که ديوونه م اما ي چيزي ازت مي خوام!

- بگو!

رکسانا - قسم بخور که دوستم داري! به چيزي که برات خيلي مقدسه قسم بخور!

« محکم دستم رو توي دستاش گرفته بود و يه لرز خفيف رو توش احساس مي کردم! تو چشماش نگاه کردم و گفتم:»

- به مهربوني خداوند قسم مي خورم که دوستت دارم رکسانا! خيلي دوستت دارم!

« يه مرتبه اشک از چشماش اومد پايين اما مي خنديد و سرشو بلند کرد طرف آسمون و بازم رو سينه ش صليب کشيد و گفت :»

- مرسي! مرسي!مرسي! دوستت دارم خدا جون! مرسي!

« برگشت طرف من و با ذوق گفت :»

- مي خواي اتاقمو بهت نشون بدم؟!

- آره،اما جلو عمه بد نيس؟

رکسانا - ازش اجازه مي گيريم! اصلا با مريم اينا مي ريم بالا! خوبه؟!

- آره.

« بلند شدم و زير بغلش رو گرفتم و آروم لندش کردم و تکيه ش رو داد به منو راه افتاديم و ازپ له ها رفتيم بالا و رفتيم تو خونه و رفتيم تو هال که عمهاومد جلومون و گفت :»

- بهتري عمه؟!

رکسانا - خيلي ممنون. بهترم. عمه خانم جازه هست با هامون بريم اتاقمو بهش نشون بدم!

« عمه يه خنده اي کرد و گف :»

- آره عمه! برين!

« يه مرتبه رفت جلو و صورت عمه م رو ماچ کرد و گفت : »

- شما يه تيکه جواهرين عمه خانم!

« بد دست منو گرفت و از در راهرو اومديم بيرون و کمک کردم تا آروم آروم از پله ها رفتيم بالا! اونجام مثل پايين بود. در راهرو رو واکرديم و رفتيم تو.

درست شبيه پايين بود اما با وسايل کمتر.

خلاصه رفتيم تو هال و از اونجا رفتيم جلو يه اتاق و رکسانا گفت : »

صفحه 390 و 391

-اگه بهم ريخته بود ببخشين چون با عجله از خونه رفتم،نتونستم مرتب ش کنم! ولي فکر نکني که هميشه اينطوريه ها! اين

دفعه اتفاقي اينطوري شد!

"بهش خنديدم که در رو وا کرد و رفت تو اتاق و دست منم کشيد و گفت :"

- بيا تو!

"بعد خودش زود رفت و يه لباس تو خونه رو که رو تختش بود ورداشت و گذاشت تو کمدش. يه نگاهي به اتاق که کاملا مرتب بود

کردم و گفتم :"

- کجاش بهم ريخته س؟

"همونجور که مي رفت طرف ميزش گفت :"

- همين لباسا و کتابا ديگه!

زود کتاباشو مرتب کرد و گذاشت تو کتابخونه ش و گفت :

- حالا مرتب شد ، بيا بشين رو تخت!

- تو بشين که پات درد مي کنه!

" بعد دور و ورم و نگاه کردم . به ديوار اتاقش چند تا شعر با خط نستعليق درشت و قشنگ بود. همين! نه عکس خواننده ي

ايراني يا خارجي! نه هنرپيشه اي ، چيزي ، هيچي نبود! فقط يه گوشه بالا سر تختش يه صليب بود.

يه زيلو کف اتاق بود و يه ميز ساده و يه صندلي. يه ضبط دستي کوچيک. يه تخت ساده. يه کمد ديواري. همين!

رکسانا - اتاق دانشجويي ديگه!

"برگشتم ديوار اين طرف رو نگاه کردم. يا همون خط قشنگ نستعليق،بزرگ رو يه مقوا نوشته بود (( زنگي به اون سختي ها که

فکر ميکني نيس!))

يه نگاهي بهش کردم و گفتم :

- ساده و قشنگ!

رکسانا - مرسي!

(بعد رفت در کمدش رو وا کرد و يه گيتار از توش در آورد!)

- مي توني بزني؟!

رکسانا - آره! دوست داري؟!

- معلومه! بيا بشين بزن! خوب بلدي يا نه؟

رکسانا - حرفه اي نه اما بد نمي زنم!

( دستش رو گرفتم و برمدش دم تختش و نشست و گيتار رو گرفت تو بغلش و گفت )

- صندلي رو بکش بشين.

رفتم نشستم رو صندلي که گقن :

- چي دوست داري بزنم؟

- هرچي که خودت دوست داري!

بهم خنديد و شروع کرد زدن. اولش چند تا آکورد گرفت و بعد يکي از آهنگهاي ...رو زد يه مرتبه شروع کرد به خوندن! صداش

خيلي قشنگ بود!

باورم نمي شد! ولي خيلي قشنگ مي خوند!

دَر به در هميشگي کولي صد ساله منم

خاک تمام جاده هاس جام? کهنه تنم

هزار راه رفته ام هزار زخم خورده ام

تا تو مرا زنده کني هزار ار مُرده ام

بعد آهنگ رو قظع کرد و گفت :

- حالا هزار بار زنده شدم!

- خيلي قشنگ مي خوني! صدات خيلي قشنگه ها!

رکسانا - مرسي! گوش تو قشنگ مي شنوه!

- نه ! جدي ميگم!

رکسانا - يعني بازم برات بخونم؟

- آره! بخون!

يه مرتبه در زدن

رکسانا - بله؟! بفرمايين!

در وا شد و مريم و سارا اومدن تو و گفتن :

- مهمون نمي خواين؟

رکسانا - چرا نمي خوايم! بياين تو!

دوتايي اومدن تو و رو تخت بغل رکسانا نشستن و رکسانا گفت :

- گروه موزيک کامل شد! حالا چه آهنگي رو برات بخونيم؟

- هرچي دوست دارين!

رکسانا - پس گوش کن! اين آهنگي ِ که اين روزا همه بايد بخونن!

(( بعد به مريم و سارا نگاه کرد و سه تايي خنديدن و خودش شروع کرد به گيتار زدن. نفهميدم چه آهنگي يه که يه مرتبه سه تايي شروع کردن با همديگه خوندن!))

يار دبستاني من ...با من و همراه مني

چوب الف بر سر ما... بغض من و آه مني

حک شده اسم من و تو ...رو تن اين تخته سياه

تَرکِ? بيداد و ستم ...مونده هنوز رو تن ما

دشت بي فرهنگي ما... هرزه تموم علفاش

خوب اگه خوب... بد اگه بد

مرده دلاي آدماش

دست من و تو بايد اين... پرده ها رو پاره کنه

کـــــــــي مي تونه... جـــــــز من و تو

دردِ ما رو چاره کنه

يار دبســـتاني من... با من و همراه مني

چوب ِ الف بر سر ما... بغض من و آه مني

حک شده...

(( داشتم گوش مي دادم. شعر خيلي قشنگي بود و اونام داشتن خوب مي خوندنش! با حرارت و محک از ته دل! همين م قشنگ ترش کرده بود!

تو همين موقع موبايلم زنگ زد! زود جواب دادم که آهنگ رکسانا اينا خراب نشه! ماني بود! تا سلام کردم و صداي آهنگ رو شنيد، ساکت شد و يه خرده بعد گفت :))

- سلام! آهنگ هاي درخواستي؟! گُل پري جون رو مي خواستم و بعدشم تقديم مي کنم به تموم دختراي فاميل مون!

(( تلفن رو قطع کردم و جوابشو ندادم که دوباره زنگ زد و اين مرتبه رکسانا اينا آهنگ شونو قطع کردن و رکسانا پرسيد ))

- کيه؟

- ببخشين! آهنگ تونو خراب کرد!

رکسانا - نه ! اين چه حرفيه!؟ کيه؟

- ماني يه.

رکسانا - خب جوابشو بده!

(موبايل رو جواب دادم که ماني گفت)

- چرا قطع مي کني؟! خب گل پري جون رو نداري ، جاش اين چيز کجه،کي ميگه کجه رو بذار! يعني اين دست کجه،کي ميگه کجه!

((هيچي جوابشو ندادم که داد زد و گفت))

- عمه جون تلويزيون 24 ساعته زده؟!

- چيکار داري؟

ماني - اين چه طرز حرف زدنه!

- کجايي؟

ماني - نزديک خونه ي عمه اينام! اونجايي هنوز؟

- آره ، بيا.

ماني - اومدم.

(تلفن رو قطع کرد و ده دقيقه نشد که رسيد و زنگ زد و يه خرده بعد اومد بالا و از همونجا يه سلام بلند کرد و اومد تو و تا چشمش به ماها افتاد،يه خنده اي کرد و گفت)

- کاشکي لباس عربي مو آورده بودم! دنبک تون کو؟!

((همه زديم زير خنده که گفت ))

- مجلس بي رياس؟! بده من اون ميکروفونو! بزن سرود پدر رو!

رکسانا - سرود پدر چيه؟!

ماني - همون بابا کَرَمه خودمونه ديگه! هامون پاشو يه حرکت موزون برامون انجام بده ببينيم!

- بشين انقدر سر و صدا نکن!

ماني - کجا بشينم؟ برم تو کمد؟! جا نيس بشينم که!

(مريم زود بلند شد و رفت از تو اتاقش يه صندلي آورد و ماني گرفت نشست و گفت )

- بده من اون گيتارو ببينم! چقدري بلدي بزني؟

صفحه 394 و 395

رکسانا - مبندي م هنوز!

ماني - پس بلد نيستي، دست به ساز نزن خواهش مي کنم!

- الان يه آهنگ خيلي قشنگ خوندن!

ماني - منم الان يه آهنگ قشنگ تر مي زنم!

(گيتار رو گرفت و شروع کرد به زدن و خوندن! و واقعا که هم قشنگ زد و هم قشنگ خوند! طوري که رکسانا اينا فقط به پنجه هاش نگاه مي کردن! بعدش که تموم شد همه براش دست زدن و اونم بلند شد و تعظيم کرد و گيتار رو داد به رکسانا و برگشت سرجاش نشست و گفت :

- عرضم خدمتتون که داشتم ميومدم بالا ، عمه جونم که خيلي ناراحت بود ازم خواست يه ارزن نصيحتتون کنم. حالا بگيد ببينم اين چه بساطي بود که درست کرده بودين؟!

تموم اذهان عمومي و خصوصي و نيمه خصوصي و غيرانتفاعي رو مشوّش کردين که!

متهم رديف يک! رکسانا خانم! بفرمائين ببينم! شيرکاکائو با کيک چه ربطي داره به تظاهرات شما؟!

(رکسانا خنديد و از جاش بلند شد و گفت:)

- دعوا سر شير کاکائو نبود قربان!

ماني - پس سر ِ چي بود؟!

رکسانا - اولش من اونجا نبودم! يعني بعدش رسيدم!

ماني - اولش کي اونجا بوده!؟

رکسانا - دوستامون! ما که رسيديم اونجا بزن و بگير بود!

کريم - يه عده داشتن دوستامونو مي زدن!

ماني - ساکت! اولا کي به شما اجازه ي حرف زدن داد؟! در ثاني ، دوست تو کتابه! دوست تو دفتره! دوست تو مداده! بشين!

سارا - خب داشتن اينا رو مي زدن ديگه!

ماني - يعني اومده بودن و با چوب کتاب ، دفتر و مدادتونو کتک مي زدن؟!

سارا - دانش مونو کتک مي زدن!

ماني - حرف نزن دختر? گستاخ! اين امکان نداره! دانش چون ذات نيس پس نمي شه کتک ش زد!

- چرا قربان! اگه دانش تو مغز يک دانشجو باشه و احيانا با چوب تو مخ ش بزنن،بي شک دانشم لطمه مي بينه!

ماني - تو ديگه کي هستي؟!

- وکيل اينام!

ماني - آدم زنده وکيل وصي نمي خواد اما اون استدلالي رو که کردي قبول دارم! مخ دانشجو اگه فتيله فتيله از دماغش بياد بيرون،به احتمال قريب به يقين دانش م همراهش خارج مي شه! خب حالا شما بفرمائين ببينم اصلا اونجا رفته بودين چيکار؟!

رکسانا - رفته بوديم داد بزنيم تا اونايي که بايد بفهمن و بدونن،صدامونو بشنون!

ماني - که چي؟!

رکسانا - که بگيم بهشون اعتماد داره از دست ميره! ايمان داره از دست ميره! امنيت داره از دست ميره! صداقت ها شده خريت! صفا و سادگي شده هالويي! دزدي شده زرنگي! مال مردم خوري شده عاقبت انديشي!

ماني - ساکت! از شما گنده تر آدم نبود که اينا رو بگه؟! بشين حرف نزن! شورشي!

تو بلند شو ببينم! اينا که اين گفت يعني چي؟!

سارا - يعني اينکه مثلا يه کارمند بانک که يه عمر صادقانه و پاک خدمت کرده و حالا بازنشسته شده و دستش خالي مونده ، زن و بچه ش به خاطر پاکي و صداقت ، تشويقش نمي کنن! مي زنن تو سرش و از صبح تا شب ، نداري ش رو به رخ ش مي کشن و بهش مي گن بي عرضه!

ماني - حرف نزن! بشين! آشوب گر!

تو بلند شو بگو اين کارمنده که اين گفت چرا يه چيزي دستش نمي گيره که دستش خالي نمونه؟!

مريم - وقتي به يه آدم چندرغاز حقوق مي دن که اندازه ي اجاره خونه شم نمي شه، يعني چي؟! يعني اينکه بهش اجازه ي رشوه و دزدي و همه چيز رو مي دن!

ماني - رشوه نه ! هديه! بعدشم ، شما سه نفر رفته بودين که با دوستاتون يه

چيزي بدين دست كارمنده؟

مريم-نخير.ما رفته بوديم كه اينارو با صداي بلند داد بزنيم

سارا-بعله.رفتيم و داد زديم

ماني-حالا وقتي بخاطر عربده كشي انداختمت زندون ميفهمي كه نبايد خيلي چيزارو داد زدو گفت.بشين.اخلالگر

تو بلند شو بگو اين داد زده چي گفته

ركسانا-داد زديم و گفتيم كه دهقان غداكارا كجان؟پسركي كه وقتي شبا پدرش ميخوابيد..بلند ميشد و تو نوشتن ادرس رو پاكت آ به پدرش كمك مي گرد تا بتونه پول بيشتري در بياره كجاست

ماني-شما بيجا كردين.يه شما چه مربوطه كجاس.يكي شونو راه اهن سراسري يا وزارت كشاورزي حتما ميدونه كجاس و اون يكي رو هم اداره ي پست.شماها رو سن نه؟

سارا-رفتيم بگيم چرا اينهمه دزدو قاتلو هرويين فروش تو خيابونا ريخته و كسي جمعشون نميكنه و همه حواسشون رفته به اينكه كجا يه دخترو پسر دارن بغل همديگه راه ميرن/

مريم-رفتيم بگيم كه ما براي شاد بودن به دنيا اومديم.براي شاد زندگي كردن.من..شما..همه.براي همينم خداوند ما رو جوري خلف كرده كه بتونيم بخنديم اما حيووناي ديگه نميتونن

ماني-اصلا اينطور نيس.من خنده ي گربه رو ديدم.لبخند الاغ م ديدم.

سارا-حتما به زندگي ماها لبخند ميزدن

ماني-ساكت.بيتربيت.اصلا بگين ببينم اگه ماراي شاد بودن و خنديدن به دنيا اومديم پس چطور گريه م ميتونيم بكنيم/؟

ركسانا-گريه براي وقتيه كه جايه شادي .. مردم رو غمگين ميبينيم.اون وقت اگه ادميم بايد گريه كنيم

ماني-ببخشين شعار نده وگرنه بازداشتي ها

ركسانا- رفتيم بگيم هيچ چيز زوركي نميشه حتي اگه بهشت باشه

ماني-خب اينا رو نميتونتيسن مثه ادميزاد بگين؟حتما بايد نعره بزنين و هي مشتتونو به اين ورو اون ور حواله بدين؟

سارا-چرا ميتونستيم اگه ميذاشتن حتما همينطوري ميگفتيم

"ماني يه مرتبه جدي شدو گفت"

-فكر ميكنين اونايي كه بايد اينا رو بدونن نميدونن؟فكر ميكنين از وضع مردم بي خبرن؟نه به خدا.همه رو ميدونن خوبم ميدونن.يه روزيم در پيشگاه خدوند بايد جواب پس بدن.وقتي يه اسلحه رو كسي به يه ديوونه داد و اونم چند نفر رو كشت مستقيما مسئول قتلا اون كسي كه به يه ديوونه اسلحه داده.وقتي به يه نفر اونقدر حقوق نميدن كه اجاره خونهشو بده.. اگه دخترشو زنش به فساد كشيده شدن مسئولش اون سازمان يا اداره اس. و بايد جواب پس بده.جوابم پس ميده.وقتي ادم نداري و بدبختي رو تو مردش ميبينه دلش به درد مياد.نميدونم اونا چرا دلشون به درد نمياد.خدا ميدونه وقتي ميشتوم اشك يكي در اومده يا يه جوون رو شكنجه شده يا تو اسارته يا كتك خورده بغض گلومو ميگكيره.واسه اينه كه ديگه نميخوام ببينم كسي شلاق خورده.ديگه نميخوام زجزو درده مردم رو ببينم.همين.

"مريم يه لبخند زدو گفت"

-شما كه با اين وضع خوبه ماليتون غمي نبايد داشته باشين

"ماني يه نگاه بهش كردو خنديدو گفت"

-ما هم يه روزي دانشجو بوديم آ

مريم- يه دانشجو كه اصلا نفهميد دوران دانشگاه چجوري اومدو چجوري رفت

"دوباره ماني بهش خنديد و بعد يه مرتبه بلند شدو استينه منو زد بالا و بازوم رو نشون داد و گفت"

- اين يادگار موقعيه كه كسي حق نداشت تو دانشگاه استين كوتاه بپوشه

"سه تايي يه تگه به زخم بازوم كردن و هيچي نگفتنگ

ماني-حيف خجالت ميكشم وگرنه...

"بعد خنديدو گفت ولش كن.خلاصه منم از دوران دانشجويي يه يادگاري هايي دارم.

"بهد از جاش بلند شد و گفت"

-ديگه بياين پايين.عمه تنهاست و ناراحت

"بعد خودش رفت پايين كه ركسانا گفت"

-شلاق خورده؟

-نه يه درگيري تو دانشگاه داشتيم

ركسانا-توهم بودي/

-اره

مريم-عجب خريتي كردم و اون حرف رو زدم.اصلا كار امروزتون يادم نبود

-مهم نيس.حالا بريم پايين

"چهرتايي رفتيم پايين و يه نيم ساعتي هم پيش عمه نشستيم و بعدش ازشون خدافظي كرديمو با ماني برگشتيم خونه.ساعت چهارو نيم بود.زري خانم غذارو برامون گرم نگه داشته بود.تا رسيديم يه خرده بعد هم مادرم كه رفته بود پيش يكي از دوستاش رسيد و فهميد كه ما هم تزه رسيذيم خونه.شروع كرد باهامون دعوا كردن كه چرا موبايامون خاموش بوده.هرچي براش قسم خورديم كه خاموش نبوده باور نكرد و از دست هردومون ناراحت شد و شروع كرد به غر زدن.دوتايي بلند شديم و ماچش(اه اه) كرديم و از دلش در اورديم و ناهارمونو خورديم و دوتايي رفتيم گرفتيم خوابيديم

ساعت حدود هفت و نيم بود كه از خواب بيدار شديم.پدرم و عموم از شمال برگشته بودن.ماني رفت خونشون كه يه دوش بگيره و منم رفتم حموم كردم و لباسامو پوشيدم و اومدم پايين

پدرم تو سالن نشسته بود و ماهواره تماشا ميكرد.سلام كردم و نشستم كه زري خانم برام چايي اورد و با پدرم شروع كرديم صحبت كردن.اول در مورد ويلا و زميناي شمل بعدش در مورد كارخونه و بعدشم در منورد ترافيكو شلوغيو وضع مردم و تظاهرات دانشگاه و پدرم موضوع رو كشوند سمت ازدواج من و گفت"

-ديگهع بايد كمك كم به فكر باشي

-براي چي؟

پدرم-ازدواج-تشكيل خانواده.ديگه سنتي ازت گذشته پسرم.

"ساكت شدم كه گفت"

-ميخوام با يكي از دوستا قرار بذارم كه بريم خواستگاريه دختراش.چطوره/

"نميدونستم چي بگم"

پدرم - دوتا دختر داره مثل ماه.خانم.نجيب.خوشگل.وضع پدرشونم عاليه.حالا ميريم اگه خوشتون اود كه چه بهتر دست به كر ميشيم . اگرم نه كه ميريم يه جايه ديگه.

"اومدم يه چيزي بگم كه خونه ي ماني اينا سرو صدا بلند شد و يه خرده بعد اول ماني و بعش عموم اومدن اونجا.بلند شدم و سلام كردم كه اصلا جواب سلامم نداد و رفت نشست رو يه مبل.اونقد عصباني بود كه نگو.مني يه سلام به پدرم كرد و اومد بغل من نشست كهع پدرم گفت"

-چي شده باز؟

عمو-از اقا بپرسين

پدر-چي شده ماني جان؟

ماني-بابام يه جفت لاستيك نو گير اورده ميخواد بده به ما

عمو-باز حرف زدي؟

ماني-لاستيك رو من بايد بگيرم اونوقت حرفم نزنم؟

پدر-لاستيك چيهع؟

عمو-دوقلو هاي اقاي اعتضادي رو ميگه

"پدرم خنديد كه ماني برگشت و به م ن گفت"

-ميخوان برامون يه دوقولو بگيرن

-دوقلو چيه؟

ماني-بستني دوقلو نديدي/؟

-بستني دوقلو چيه؟

ماني-زن بابا.زن.ميخوان دوتا دختر دوقلو رو برامون بگيرن

"رنگم پريد.زبونم بند اومد كه ماني گفت"

-ماشين ميخواين بخرين برامون يه جور ميخرين.خونه ميخواين بخرين يه جور ميخرين.شورت يه جور شلوار يه جور جوراب يه جور.اخه بابا ديگه بذارين زنامون تا به تا باشن.مرديم از بس اين شورت منو پوشيد من جوراب اونو.اخه فكر نميكنين اگه زنامون با هم قاطي بشن ما چه خاكي بايد تو سرمون بريزيم/؟

عمو-كره خر اخه مگه زن م با همديگه قاطي ميشه؟

ماني-چرا نميشه؟وقتي دوقلو باشن . شكل همديگه جچوري ميشه از هم تشخيصشون داد؟جورابو شورتو حداقل ميتونستيم يه جاشو با نخ بدوزيم يا يه علامكتي روش بذاريم كه اون مال منو ورندره يا من مال اونو ور ندارم.زن رو كه ديگه نمشه يه جاشو دوخت كه عوض بدل نشه.

"پ1درم شروع كرد به خنديدن.از صداي دادو بيداد مادرم با زري خانم اومدهن تو سالن نشستن كه عمو گفت"

-خب بگين يكيشو موهاشونو قهوه اي كنه اون يكي مشكي.يا اصلا لباساي شبيه هم نپوشن

پدر-بابا اروم باشيد با دادو بيداد كه مسئله حل نميشه

"عموم اروم و شمرده شمرده گفت"

زن ادم با زنه كسه ديگه هر چقدرم شبيه هم باشن قاطي نميشه.اصلا خوده زن ميره طرف شوهرش

"ماني م اروم و شمرده مثل عمو گفت"

-اگه يه روزي اين دوقلو ه خواستن شيطوني كننو سر به سر ما بذارن چي؟

عمو-شما ديگه بايد اونقدر زرنگ باشين كه گول نخورين و با همديگه قاطيشون نكنين.

ماني-يه چيزي من بگم؟

عمو-لازم نكرده

پدر-بابا اخه بذار حرفشو بزنه.بگو عمو جون

ماني_ميگن يه روز دو تا همشهري يه جفت گاو خريدن و براي اينکه با همديگه عوض بدل نشن يکي شون شاخ گاو خودش رو شيکوند!فردا يه اتفاقي افتاد و شاخ او يکي م شکست!اين يکي دمب گاوش رو بريد!از قضا فرداش دمب اون يکي هم کنده شد!اين يکي چشم گاوش رو کور کرد که ديگه همديگه قاطي نشن!اتفاقا فرداش چشم اون يکي گاوم در اثر يه حادثه کور شد!خلاصه اين دو تا که اينجوري ديدن نشستن به فکر کردن که يه مرتبه يکي شون گفت گضنفر!چه طوره اون قاو سيفيده مال من باشه اون قاو سياه مال تو؟!

همه غير از عموم زديم زير خنده که ماني گفت:البته بلانسبت اون خانما!دور از جونشون!اما اگه اين دوقلوها رو براي ما بگيرين بايد مثلا من يه چشم يکي شونو دربيارم که با مال هامون قاطي نشه!يا مثلا بزنم يه پاشو چلاق کنم!حالا شما بگين يه زن کور يا چلاق به چه درد من ميخوره؟

عموم_اينا انقدر خوشگلن که نميشه تو صورتشون نيگا کرد الاغ!ما که چيز بد براتون پيدا نميکنيم!تا حالا شده براتون مثلا چيزي بخريم و بد از اب در بياد؟!

ماني_خداييش نه!الان اون يه جفت شورتي که آخرين برامون خريدين سه ساله داره کار ميکنه!ميشوريم و ميپوشيم آخم نگفتن تا حالا!

همه زديم زير خنده!

ماني_يعني اين دوقلوها مثل اين شورتامون دووم دارن؟!

عموم_همه چيزو مسخره بگير.

همه داشتن ميخنديدند!خود عمومم ميخنديد!

ماني_حالا يه عکسي چيزي ازشون دارين يه نظر ما ببينيم؟

عموم_پس چي؟ديگه انقدر تجربه داريم که عقلمون به اندازه تو برسه!

ماني_پس کاتالوگ رو بدين ما روش مطالعه کنيم بعد نظرمونو بگيم!

عموم_بلند شو برو تو اتاق من زير متکام يه عکسه وردار بيار.

ماني_عکس زن ماها زير متکاي شما چيکار ميکنه آخه؟

عموم_لال شو!از ترس تو گذاشتم اونجا!پاشو برو و بيارش!

ماني بلند شد و رفت طرف خونه شون.حالا من اصلا حال خودمو نميفهميدم!نميدونستم بايد چي بگم!چه جوري بگم که من يکي ديگه رو دوست دارم!اگه بفهمن رکسانا مسلمون نيست چي!يه خورده بعد ماني که داشت به يه عکس نگاه ميکرد رسيد و آروم اومد جلو و سرش رو از رو عکس بلند کرد و گفت:بابا جون اينکه هفت هشت سال از ما بزرگتره!

عموم_باز چرت و پرت گفتي!

ماني_والا اين کم کم سي و پنج شش رو راحت داره!

عموم_اين طفل معصوما بيست و يکي دو بيشتر ندارن!دري وري چرا ميگي؟

ماني_حالا اون هيچي!اينا دارن از همين الان سر ما رو کلاه ميزارن!

عموم_يعني چي؟

ماني_حتما انقدر شبيه هم هستن که عکس يکيشونو بيشتر بهتون ندادن!

عموم_غلط کردي!عکس دو نفره س!

ماني_عکس دونفره هس!البته يکيشون آشناس و خودم کاملا ميشناسمش!اون يکي برام غريبه!

عموم_يعني چي؟بده به من ببينم!

تا عموم اينو گفت ماني جوري که عکس رو کسي نبينه بردش و يواش گرفت جلو صورت عموم که يه مرتبه رنگ عموم مثل لبو سرخ شد و قاپ زد و عکس رو از دست ماني گرفت کشيد و از جاش بلند شد و بدون اينکه يه کلمه م حرف بزنه گذاشت و رفت!

ماها همه هاج و واج داشتيم بهش نگاه ميکرديم که يه مرتبه پدرم زد زير خنده و يه نگاه به ماني کرد و گفت:تو ديگه چه جونوري هستي؟!

ماني_اين حرفا چيه عموجون!گفت برو از زير متکام يه عکس بردار بيار منم رفتم آوردم!ديگه بقيه ش بمن مربوط نيست!

بعدش اروم اومد و بغل من نشست.پدرمم همونجور که جلو خودشو گرفته بود که نخنده بلند شد و از سالن رفت بيرون که يواش به ماني گفتم:عکس چي بود؟

ماني م آروم گفت:چتر نجات ما!

-چي؟

ماني_عکس بابام بود با يه خانمه که تو پارک با همديگه انداخته بودن!انگار صيغه اي چيزيشه!

-جون من؟

ماني_آره خيلي وقت پيش از تو اتاقش پيدا کرده بودم و گذاشته بودمش براي روز مبادا.

ديگه نتونستم خودمو نگه دارم و زدم زير خنده!مادرم که اصلا نميفهميد قضيه چيه گفت:عکس کي بود؟

ماني_عکس مادرم خدابيامرز!بابام تا نيگاش کرد و ياد خاطراتش افتاد غمگين شد و رفت!مسئله دوقلوهام فعلا متفي شد.

مادرمم که تحت تاثير قرار گرفته بود گفت:خيلي خدا بيامرز رو دوست داشت.

ماني_آره!براي همينم بعد از اون خدا بيامرز بابام تارک دنيا شد و پشت کرد به همه چيز.

بعد آروم گفت:اينم عکس عمم بود تو پارک جمشيديه!

حالا خنده م گرفته بود اما جلو مادرم خودمو نگه ميداشتم!آروم بهش گفتم:الهي تو بميري ماني!چطور ياين کلک به فکرت رسيد؟

ماني_حالا اينم جاي دستت درد نکنه س؟!

_آخه بيچاره عموم مثل لبو سرخ شده بود!

ماني_من اگه از پس بابام برنيام که پسر بابام نيستم!خيال کرده ما بچه ايم که يه بستني دوقلو بده دستمونو ساکتمون کنه.

آرومتر در گوشش گفتم:ماني کارت دارم.

ماني_بعدا بگو.

_بايد الان بگم.

مادرم_چي در گوش هم پچ پچ ميکنين؟

ماني_بو سوختني مياد؟

مادرم_اي واي غذام رفت.

اينو گفت و بلند شد رفت طرف آشپزخونه و زري خانمم دنبالش رفت که به ماني گفتم:ميخوام جريان رکسانا رو به پدرم بگم.

ماني_من صلاح نميدونم بگي!

_بايد بگم!

ماني_لج نکن!اوضاع خراب ميشه ها!

_هر چي ميخواد بشه بشه! من ديگه طاقت ندارم!

تو همين موقع موبايلش زنگ زد ترمه بود.شروع کرد باهاش حرف زدن و منم بلند شدم رفتم پيش پدرم که تو اتاقش بود و در زدم و رفتم تو و گفتم:پدر باهاتون کار دارم.

پدرم_بيا!بيا بشين!

رفتم روي مبل نشستم و ساکت زمين رو نگاه کردم که گفت:چي شده ؟راحت باش!

-برام گفتنش سخته پدر!

يه خرده مکث کرد و گفت:بگو من آماده ام!

يه خرده ديگه دست دست کردم و بعد آروم گفتم:من يه دختر رو دوست دارم!يه دختر خيلي خيلي قشنگ رو!

يه آن جا خورد و يه خرده بعد گفت:خب بالاخره عاشق شدن و دوست داشتن يه چيز طبيعيه!مخصوصا تو اين سن و سال من به سليقه و فکر تو اعتماد دارم!ميدونم حتما دختر خوبي رو انتخاب کردي!

_دختر بسيار خوبي يه پدر!مطمئن باشيد!

پدرم_مطمئنم عزيزم!حالا بگو اسمش چيه؟

_رکسانا.

پدرم_چه اسم قشنگي!خونواده ش چه جوري هستن؟يعني شغل پدرش چيه؟

_راستش پدرش فوت کرده.

پدرم_خدا رحمتش کنه!عروس خانم الان چيکار ميکنه؟

_درس ميخونه پدر دانشگاه ميره.

پدرم_آفرين!آفرين!اون خدابيامرز وقتي در قيد حياب بوده چه شغلي داشته؟

يه خرده مکث کردم و گفتم:پدرش ايراي نبوده؟

پدرم _يعني چي؟

_فرانسوي بوده و توي يه شرکت فرانسوي قبل از انقلاب تو ايران شعبه داشته کار ميکرده گويا مهندس بوده!

پدرم يع خرده ساکت شد و بعدش گفت:الان ايرانن؟

_بعله تو تهران زندگي ميکنه!

پدرم_ميکنه؟يعني تنهاست؟

_تنها که نه!

پدرم_با مادرش ديگه؟

_با مادرش که نه!يعني مادرش رفته خارج!

پدرم_پس اينجا چيکار ميکنه تنهايي؟

_درس ميخونه!

پدرم_اينو که گفتي!منظورم اينه که در آمدش از کجاست؟مادرش براش پول ميفرسته؟

_نه پدر خودش کار ميکنه!يعني ميکرد!

پدرم_نميفهمم!يعني چي خودش کار ميکنه؟!

_اخه مادرش وقتي رکسانا کوچيک بوده از پدرش جدا شده!

پدرم ساکت شد و اخماش رفت تو هم!منم هيچي ديگه هيچي نگفتم!راستش پشيمون شدم اصلا چرا گفتم!

يه خرده که هر دو ساکت شديم فکر کردم و ديدم حالا که همه رو گفتم بذار اين يکي م بگم.

_پدر راستش رکسانا چيزه!يعني مسيحيه!

تا اينو گفتم يه مرتبه فرياد پدرم رفت هوا!

_منو مسخره کردي؟!يعني چي؟!ميخواي سکته م بدي!خانم!خانم!

شروع کرد مادرم رو صدا کردن که يه مرتبه مادرم در رو وا کرد و دوئيد تو اتاق تا حالا سابقه نداشت پدرم اينجوري داد بزنه!خودمم جا خورده بودم!برگشتم و پشتم رو نگاه کردم ببينم ماني کجاس که مادرم پرسيد:چي شده؟!چرا داد ميزني؟!چي شده هامون؟!!

پدرم_از ايشون سوال کنين!

مادرم_چي رو؟!

پدرم_هامون خان براي مادرتونم توضيح بدين!

سرمو انداختم پايين که يه مرتبه دوباره فرياد پدرم بلند شد و گفت:برامون عروس فرنگي پيدا کرده آقا!

مادرم يه لحظه ساکت شد و بعدش گفت:چي؟!

نميدونستم بايد چي بگم!مثل سگ پشيمون شده بودم که يه مرتبه صداي ماني از پشت سرم اومد!

_چه خبره بابا؟!چرا داد ميزنين؟!بچه الان از غصه دق ميکنه!زهره ش الان ميترکه!اين مثل من نيس که تحمل اين چيزارو داشته باشه!

پدرم همونجور که داد ميزد گفت:خيلي م تحمل داره!

ماني_دق کرد مرد گردن شماس آ!اين نازلي پپه س!يه چيزي بهش بگين زده زير گريه!حالا حواستون باشه!

پدرم_شما خبر دارين آقا چه دسته گلي به آب داده؟!

ماني_اين؟!والا اگه با چشماي خودمم ببينم باور نميکنم!

پدرم_منظورم اون دسته گل آ نيس!

ماني_ا...؟!دسته گل جديدم اومده بازار؟!

پدرم_آقا ميخواد دختر خارجي بگيره!يه دختر فرانسوي!

ماني_خب حالا چرا ناراحت شدين؟!فرانسوي که از کره اي و سنگاپوري بهتره و مطمئنتره!

پدرم_شوخي نکن ماني دارم جدي حرف ميزنم!

ماني_دختر فرانسوي کيه؟!

پدرم_همون دختره!اسمش چي بود؟!

ماني_ژانت؟!

پدرم_نه!

ماني_کريستين؟

پدرم_نه!نه!

ماني_پائولا!

پدرم_اه...!نه!

ماني_ژاکلين؟

پدرم_منو مسخره کردي؟!

ماني_نه خدا شاهده عمو جون!آخه من چه ميدونم اسامي فرانسوي چيه؟!

آروم خودم گفتم:رکسانا!

پدرم_بعله !همين!

ماني_عموجون رکسانا که اسم فرانسوي نيس!

پدرم_چه ميدونم!هر چي هس!رفته براي من يه دختر مسيحي پيدا کرده!

ماني_عمو جون رکسانا که مسيحي نيس!!

پدرم_پس چيه؟!

ماني_به مسيح يه خرده علاقه داره!

پدرم_يعني چي؟!

ماني_يعني از مسيحيت همين صليب کشيدنشو بلده!

پدرم_منو دست انداختين؟!

ماني_بجون بابام اگه دروغ بگم!اصلا رکسانا دين و ايمون درست حسابي نداره که!خودشم نميدونه چي هس!مسيحيه!مسلمونه!کليميه!زر تشتيه!

پدرم_مگه يه همچين چيزي ميشه؟!

ماني_چرا نميشه؟!وقتي پدر مسيحي باشه مادر مسلمون عمو کليمي خاله زرتشتي خب بچه چي از اب در مياد؟!

پدرم_اصلا تو حرف نزن!

بعد برگشت بطرف من و گفت:اينه نتيجه زحمات ما؟!اينطوري قدرداني ميکني؟!

سرمو انداخته بودم پايين و هيچي نميگفتم که ماني زود گفت:غلط کرد!چيز خورد!ديگه از اين کارا نميکنه!پاشو دست بابات رو ماچ کن دو تا لعنت به رکسانا بفرست تا ببخشن ت!پاشو بهت ميگم!

پدرم_اصلا اين دختره رو از کجا پيداش کردين؟!

ماني_تو خيابون جلو در خونه!

برگشتم يه چپ چپ بهش نگاه کردم که گفت:خب مگه اولين بار همينجا جلو در خونه نديديمش؟!

آروم گفتم:رکسانا با عمه زندگي ميکنه!

پدرم يه آن ساکت شد که زود گفتم:مگه شما هميشه بمن نگفتين و ياد ندادين که مرد باشم؟!مگه بهم ياد ندادين که فقط به ظاهر توجه نکنم؟!

ماني_بابا اينا همه قصه س!اينارو پدر و مادرا وقتي دارن براي بچه هاشون چاخان پاخان ميکنن ميگن!تو چرا باور کردي؟!

پدرم_تو حرف نزن ميگم!

ماني_چشم!

پدرم_درسته!من اينا رو بهت ياد دادم اما نگفتم برو يه دختر خارج از دينت پيدا کن!

ماني_عمو جون ترو خدا اينقدر حرص نخورين!واسه قلبتون خوب نيستا!من خودم اينو نصيحت ميکنم!

پدرم_يکي ميخواد تو رو نصيحت کنه!

ماني_باشه!من اينو نصيحت ميکنم و اينم منو نصيحت ميکنه!خوبه؟!

سرمو بلند کردم و به پدرم گفتم:پدر!من رکسانا رو خيلي دوست دارم!خيلي خيلي زياد!اما اگه شما بفرمايين چشم!باهاش ازدواج نميکنم و ديگه م حرفش رو نميزنم!اما با هيچکس ديگه م ازدواج نميکنم!

پدرم ساکت شد و روش کرد اونطرف!برگشتم طرف مادرم که ديدم داره يواش يواش گريه ميکنه!بي اختيار اشک از چشماي خودمم اومد پايين که يه مرتبه مادرم تند از اتاق رفت بيرون!ماني که ديد من دارم گريه ميکنم اومد طرفم و لبه مبل نشست و با دستاش اشکامو پاک کرد و گفت:خبه!نره خر!مرد که گريه نميکنه!پاشو برو تو اتاقت!

آروم از جان بلند شدم و از اتاقم رفتم بيرون و رفتم بالا تو اتاقم و يه ساک ورداشتم و چند تا تيکه لباس گذاشتم توش و يه سيگار روشن کردم و نشستم تا ماني بياد.

ده دقيقه بعد اومد و تا ساک رو ديد گفت:اين چيه؟!

_ميخوام برم.

ماني_کجا؟!

_نميدونم!يه هتلي چيزي.

ماني_براي چي؟

_خچالت ميکشم توي صورت پدرم نگاه کنم!

ماني_چرا؟

_تاحالا اينطوري باهام حرف نزده بود!

ماني_همين؟!

_نه آخه اين وسط موندم!نه ميتونم رکسانا رو فراموش کنم و نه ميتونم رو حرف پدر و مادرم حرف بزنم!

ماني_عزيز که چيزي نگفته!

_بالاخره!حالا تو کاري با من نداري؟

ماني_يعني ميخواي تنها بري؟

_آره ديگه!تو که مشکلي با پدرت نداري!

ماني_بدبخت من باهات نباشم تا سر کوچه م نميتوني بري!

_نه ديگه اينطوري م نيس!تو بمون خونه!تو که دعوات نشده!

ماني_يه دقيقه صبر کن الان ميان.

از اتاق بيرون رفت و درست 5 دقيقه بعد از خونه شون سر و صداي عمو بلند شد!صداي داد و بيدادش تا اتاق من مياومد!دو دقيقه بعد ماني با يه ساک اومد جلو اتاقم و گفت:پاشو بريم که منم با والدينم مشکل پيدا کردم!

_چيکارش کردي داد ميزنه؟!

ماني_هيچي بابا!من همين حرف معمولي م به بابام بزنم دادش در مياد چه برسه به اينکه بهش بگم همون دختره که عکسش رو بهم نشون دادي خوبه و بريم خواستگاريش!پاشو قهر کنيم بريم ديگه دير ميشه!

_رفتي بهش اينو گفتي؟!

ماني_آره پس چي؟!رفتم گفتم من يه دل نه صد دل عاشق صاحاب اين عکس شدم!معطل نکن که ديگه طاقت ندارم!

_عمو چيکار کرد؟!

ماني_من ديگه وانستادم ببينم داره چيکار ميکنه!دوئيدم تو اتاقم و ساکم رو ورداشتم و اومدم!

_هيچي بهت نگفت؟!

ماني_نه!هنوز داشت دنبال يه چيزي ميگشت که بزنه تو کلم که من اومدم!پاشو ديگه!

از جام بلند شدم و ساکم رو برداشتم و يه نگاه به اتاقم کردم و دنبال ماني راه افتادم و از پله ها رفتيم پايين که به ماني گفتم:يه نيگا بکن ببين کسي نباشه!

ماني_خره بذار ببينن که داريم قهر ميکنيم!

_نه خجالت ميکشم!يه نيگا بکن ديگه!

ماني يه نگاه کرد و گفت:بيا!کسي نيس!

دوتايي تند از سالن گذشتيم و رفتيم تو حياط و زود رفتيم از خونه بيرون که ماني گفت:ماشينت رو نمياري؟

_نه وقتي آدم از پدر و مادرش قهر ميکنه ماشيني رو که براش خريدن ورنميداره بره!

ماني_بابا تو چه قوانين سختي براي قهر کردن به مرحله اجزا ميذاري!حالا پول چي؟

_خودم ميرم يه جا کار ميکنم پول در ميارم!

ماني_برو گمشو با اون قهر کردنت!ما نديده بوديم آدم طبق اصول اخلاقي با کسي قهر کنه!حتما پس فردا باباتم به دوئل دعوت ميکني!عين جنتلمن آ قهر ميکنه!

_پس چيکار کنم؟!

ماني_ماشينو وردار و پولم وردار بريم عشق!

_نه!من طبق اصول اخلاقي خودم قهر ميکنم!

ماني_گشنگي که مردي ميفهمي ادا اصول اخلاقي يعني چي!

رفت طرف ماشينش و درش رو وا کرد و سوار شد.رفتم اونطرف سوار شم که در رو قفل کرد و گفت:ببين!اين ماشينم جز اموال و ماترک بابا و عموئه!طبق اولين بند ادا و اصول اخلاقي شما حق سوار شدن نداري!من چون به اين مزخرفات پاي بند نيستم.سوار ميشم.شما بايد با تاکسي دنبال من بياي!تازه پول تاکسي م جز دارايي اوناس!پس بايد پياده دنبال من بدوئي!

_پس اينهمه وقت که تو کارخونه کار کردم چي؟!

ماني_ا...!اعتراضت از همين الان شروع شد؟بيا بالا تا باباي بدبختت رو نکشوندي دادگاه!

سوار شدم و حرکت کرديم که گفت:خب!آقاي جنتلمن حالا کجا بريم؟

_بريم ببينيم ميتونيم يه آپارتمان يه خوابه طرفاي ميدون وليعصر و اون طرفا پيدا کنيم!

يه نگاه بهم کرد و گفت:خب چرا اينکارو بکنيم؟!ميريم زندان خودمونو معرفي ميکنيم راحت تره که!

_پس چيکار کنيم؟!

ماني_تو قهر کردي که چي؟!که بري و رياضت بکشي؟!يا ميخواي نفست رو تاديب کني؟!

_چه ميدونم بابا ميگم بريم اونطرفا که ارزونتر برامون تموم بشه!

ماني_خب ميگم بريم يه مسافر خونه تو ناصر خسرو!مفت مفت برامون تموم ميشه!

_خب برو!بد نيس!

ماني_برو گمشو!

اينو گفت و انداخت تو پارک وي و يه خرده بعد جلو يه هتل شيک نگه داشت که دربون زود اومد جلو و در ماشين رو وا کرد.دوتايي پياده شديم و ماني سوئيچ رو داد بهش و يه هزار تومني ام بهش داد و گفت که پارکش کنه و خودمون رفتيم تو و من تو لابي نشستم و يه کمي بعد ماني صدام کرد و با آسانسور رفتيم بالا يه سوئيت خيلي خيلي شيک گرفته بود.

ماني_1500 تومن بدون سرويس با سرويس ميشه 1600 تومن خوبه؟

_1600 تومن انعام اينجاس!

ماني_حالا ما يه جوري باهاشون کنار ميايم!تو ناراحت نباش.فکر کن اينجام يه مسافر خونه تو ناصر خسروئه!حالا شام چي ميخوري؟

_هيچي اشتها ندارم!

ماني_ناهار درست و حسابي م که نخورديم!

_باشه اشتها ندارم!

ماني_نکنه واسه پولش ميگي؟!

_اه...!حوصله ندارم!

ماني_ببين!به جون تو الان ميپرم همين بغل و يه نون سنگک و نيم کيلو انگور و يه سير پنيرميگيرم و ميشينيم دور هم و نون و پنير و انگور ميخوريما!

جوابشو ندادم که زنگ زد رستوران و شام سفارش داد و نميدونم بهش چي گفتم که دستش رو گذاشت رو تلفن و گفت:همه چي دارن اينجاها زهرماري با شامت ميخوري بگم بيارن؟

با سر بهش اشاره کردم نه که اونم فقط همون شام رو سفارش داد و تلفن رو قطع کرد و اومد بغلم نشست و گفت:ديگه اوقاتمونو تلخ نکن!ول کن ديگه!

_ناراحتم!

ماني_براي چي؟

_براي همه چي!رکسانا!پدرم!مادرم!

ماني_نترس!خيالت راحت باشه!الان که بفهمن ماها قهر کرديم ده نفرو بسيج ميکنن که پيدامون کنن!عالم پولداري و يکي و يه دونه پسر!برو دلت رو بذار پيش اونايي که نون ندارن بخورن!

داشت اينارو ميگفت که در زدن!بلند شد و رفت در رو وا کرد.داشتم نگاهش ميکردم که يه مرتبه خنديد و گفت:سلام عرض کردم!ما مرغ سفارش داده بوديم چطور برامون کبک فرستادن!

از اون طرف صداي خنده اومد که برگشت طرف من و گفت:تو که گشنه ت نيس!اين دو تا کبک رو براي خودم وردارم يا نه؟!

بلند شدم و رفتم طرف در و تا نگاه کردم يه حال بدي شدم و زود يه عذرخواهي کردم و دست ماني رو گرفتم و کشيدم تو و در رو بستم و بهش گفتم:اينکارا يعني چي؟!

ماني_بمن چه؟!الان همه جا اينجوريه ديگه!

_تو داري چرت و پرت ميگي و ميخندي؟!

ماني_مگه خنده رو هم علامت ممنون زدن؟!

_اينا کي بودن؟!

ماني_برو از هتل بپرس.

يه نگاه بهش کردم و سرمو تکون دادم که گفت:ترو خدا اظهار تاسف و اين چيز نکن!اينه ديگه!من و توام نميتونيم چيزي رو عوض کنيم!کار از دست همه در رفته!پس هيچي نگو و شعارم نده!اينام اينکارو ميکنن که فقط شيکمشون سير بشه!از اين راه تاحالا هيچکس ميليادر نشده هيچ آخرشم با يه مرض مرده يا يه جوري کشته شده!

خودشم خيلي ناراحت شده بود!رفت تو دستشويي و آب زد به صورتش و برگشت و گفت:شيکم گرسنه نون ميخواد!دختر 18 ساله باشه 19 ساله باشه 20 ساله باشه!بالاخره بايد نون بخوره!کارم گير نمياد!اگرم بياد کاريه که در کنار اين کار بايد براي صاحاب کار انجام بدن!يعني هرجايي بره بايد هم اين کارو بکنه و هم کار ديگه ش رو!

_آخه به کجا ميخوايم برسيم؟!

ماني_ولش کردن تا ببينن خودش به کجا ميرسه!ديگه م حرفش رو نزن که الان شام واقعيمون رو ميارن و ميخوام با لذت بخورم!استيک سفارش دادم!استيک اينجام حرف نداره!

تو مين موقع موبايلم زنگ زد.نگاه کردم ديدم شماره خونه مون افتاده!فهميدم مادرمه!موبايل رو دادم به ماني که جواب بده.گوشي رو گرفت و روشنش کرد و گفت:بفرمايين!

_الو سلام عزيزجون!

_کجاييم؟کجا بايد باشيم يه مسافر خونه کثيف تو جنوب شهر!

نميفهميدم مادرم داره چي ميگه و فقط حرفاي ماني رو ميشنيدم!

به اون دو تا زورگو!به اون دو تا ديکتاتور بگو که ما از دست فشارهايي که هر روز و هر ساعت از بالا و پايين و عقب و جلو بهمون مي آوردن سرگذاشتيم به بيابون!شديم مثل اين دخترا که از دست خونواده شون فرار ميکنن و چند وقت بعدشم عکسشونو ميندازن تو روزنامه که با روسري خفه شون کردن!

_شام اينجا کجا بود؟!سر راه يه دونه نون بربري گرفتيم و خورديم!

_نه خيالتون راحت باشه خودم مواظبشم!

_چشم!اما به اون دو تا مرد جبار بگو ديگه پسراشونو نخواهند ديد!داريم فکر ميکنيم که چه جوري خودکشي کنيم!يعني تصميمونو گرفتيم و فقط دنبال راه خودکشي ميگرديم که کمتر درد داشته باشه!بهشون بگو که حجله دامادي مونو با حجله مرگمون يه جا بايد بزنن!

_نه والا چه شوخي دارم بکنم!بهشون بگو شب عروسيمونو با شب هفتمون يه جا بگيرن که هزينشم کمتر بشه.

بعد برگشت طرف من و همونجور که ميخنديد با حالت گريه گفت:گريه نکن هامون جون!خدا بزرگه!

بهش اشاره کردم که مادرمو اذيت نکنه که دوباره گفت:ما از اين دنيا هيچ خيري نديديم!هيچي م از پدرامون نخواستيم!فقط ميخواستيم با دخترايي که دوستشون داريم ازدواج کنيم!همين!تف به پول!تف به مقام!تف به ثروت!اه اه اه!تمو گوشي تفي شد بذار پاکش کنم!

تو همين موقع در زدن و شاممون رو با يه ميز چرخدار آوردن که ماني به مادرم گفت:پيداش کرديم!يعني هامون پيداش کرد!

_نه عزيز جون راه خودکشي رو ميگم!همين الان هامون پيداش کرد!اتفاقا راه دردناکي هم هس!ولي عيبي نداره!خداحافظ عزيز!دستت درد نکنه!شما براي ما دو تا خيلي زحمت کشيدي!او دنيا که رسيديم و هزينه ش رو با ثواب ميريزيم به حساب بانکي اون دنيات!

انگار مادرم زد زير گريه که ماني زود گفت:چاخان کردم عزيز جون!چاخان کردم!

_نه به جون عزيز!الان تو يه سوديت تو يه هتل بالاي شهريم و همين الانم برامون شام استيک آوردن!ميخوايم به حد مرگ بخوريم اما جلو اونا نگي آ!

_نه !خيالت راحت!نزديک خونه ايم!

_نه بخدا!هر دومون حالمون خوبه خوب!شما نگران نباشين!

زود گوشي رو ازش گرفتم و يه خرده با مادرم صحبت کردم و بعدشم خداحافظي کردم و دوتايي رفتيم سر شام!

"فردا صبحش تو خواب و بيداري بودم كه ديدم ماني داره با موبايل حرف ميزنه.توجه نكردم و بلند شدم و رفتم حموم و يه دوش گرفتم و ومدم بيرون و لباسامو پوشيدم كه پنج دقيقه بعد ديدم در زدن و برمون يه صبحونه ي مفصل اوردن.دوتايي نشستيم به خوردن و هنوز دوتات لقمه نخورده بوديم كه دوباره در زدن ماني بلند شد و درو وا كرد.فكر كردم بزم برامون چيزي اوردن . داشتم اب پرتقلمو ميخوردم كه ديدم ركسنا در حالي كه چشماش سرخه اومد تو.اب پرتقال جست گلوم.حالا سرفه نكن كي سرفه بكن.ركسانا دوييد و شروع كرد زدن به پشتم.يه خرده بعد سرفه م قطع شد و در حاليكه صدام درست در نمي اومد گفتمگ

-تو اينجا چيكار ميكني؟

ركسانا-خودت اينجا چيكار ميكني؟

-با ماني اومديم اينجا كه ببينيم چيزه.

ماني-يعني يه شب تو مسافر خونه خوابيدن چه حالي داره.

ركسانا-ازخونه قهر كردين؟

-كي اين چيزارو به تو گفته؟

ماني-من گفتم

-تو غلط كردي.براي چي گفتي؟

ماني-تو خواب بودي و ركسانا خانم به موبايت زنگ زد و منم جواب دادم

ركسانا-ببين هامون.ينكار اصلا درست نيست.تو نبايد به خاطر من با پدر و مادرت قهر يا دعوا كني.من اصلا راضي نيستم.الانم زود كاراتو بكن و برگرد خونه.اونا برات دلواپسن.

"بهش خنديدم و گفتم"

-بشين صبحونه بخور.

ركسانا-حرفامو گوش نميدي/

-چرا گوش ميدم.

"براي كمي تخم مرغ و سوسيس سرخ شده گذاشتم تو بشقاب و گذاشتم جلوش كه گفت"

-من صبحونه خوردم هامون.

-پس اب پرتقال بخور

ركسانا-من هيچي نميخوام فقط ميخوام تو ئهمين الان برگردي خونه.

-من فعلا برنميگردم.

ركسانا-بايد برگردي.اگه منو

"بقيه حرفش رو خورد و برگشت به ماني كرد كه ماني م همونجوري كه صبحونه ميخورد گفتگ

-ترو جون اون كسي كه دوست دارين اصلا فكر نكنين من اينجام.اصلا منو ادم حساب نكنين و با دل راحت قربون صدقه ي همديگه برين.

"ركسانا يه لبخند زدو هيچي نگفت كه من به ماني گفتم"

-پاشو برو يه دوش بگير و بيا.

"همكونجوري كه داشت صبحونه ميخورد گفت"

-من تميز تميزم.

-حالا برو يه اب بريز تن ت.

مني-وقتي پاكه پاكم،براي چي اب بريزم تنم؟

-حالا برو يه دستي به سرو صورتت بكش و بيا.

ماني-اخه...

-باز لج كن حالا.

"يه لقمه گرفت و بلند شد و گفت"

-الهي درد بگيري هامون

"بعدش رفت طرف حموم كه ركسانا اروم بهش گفت"

-ببخشين ماني خان.

ماني-خواهش ميكنم اما تند تند حرفاتونو بزنين كه من گشنمه

"بعدش رفت تو حموم كه ركسانا گفت"

-چرا بخاطر من اين كارو ميكني؟منكه از اول بهت گفتم.سره راه منو تو مشكلات زيادي هست.اينم اوليش

-اخه مسئله اي پيش نيومده كه.

ركسانا-اين حرفا چيه هامون؟

-ببين ركسانا من ترو دوست دارم و حاضر نيستم ازت جدا شم.

بخاطر احترام پدر و مادرم ،يعني پدرم!چون مادرم حرفي نداره!براي احترام پدرم فعلا يه مدت صبر ميكنيم و ازدواج نميكنيم اما مثل دوتا نامزد با همديگه هستيم.

"تا اينو گفتم يه مرتبه صداي قاء قاء ماني از تو حموم اومد"

-زهر مار.كارتو بكن.

"از تو حموم همونجوري كه داشت ميخنديد گفت"

-صابون از دستم در رفت خندم گرفت

"دوباره برگشتم طر ركسانا و گفتم"

-من مطمئنم كه پدرمم به همين زوديا راضي ميشه.

"دومرتبه ضداي خندا ماني بلند شد"

-ماني ساكت ميش يا نه؟

ماني-سنگ پا از دستم افتاد خنده م گرفت.

ركسانا-ازدواجي كه اولش اينجوري باشه،اخرش فكر ميكني چي ميشه؟

-بري من مهم تويي!بقيه چيزا خود به خود حل ميشه.بهت قول ميدم.

"دو مرتبه ضداي خنده ماني بلند شد"

-ماني خجلت نميكشي؟

ماني-كيسه از دستم پرت شد خنده م گرفت.

-اگه يه بار ديگه بخندي من ميدونمو تو

ركسانا-ببين هامون،اين صحبت هر رو بعدا ميتونيم بكنيم تو فعلا برگرد خونه.

-ببين ركسانا!تو فقط به من چند روز مهلت بده.قول ميدم كه همچيدرست ميشه.من مطمئنم كه هيمين الانم مادرم داره با بابام در مورد ما صحبت ميكنه.

"بازم صداي خنده ي ماني بلند شد.اين دفعه رفتم پشت در حموم و گفتم"

-ماني مگه اينكه منو تو با هم ديگه تنها نشيم((اوه اوه))

"اومدم برگردم پيش ركسانا كه ماني گفت"

ببين هامون جون.من الان سه دست سرمو شستم و دو دست كيسه كشيدم و يه دست ليف صابون زدم.اگه فكر ميكني پاك و تميزم بيام بيرون.

-حالا يه خرده ديگه صبر كن.ميميري؟

ماني-اخه اين حرفا كه شماها دارين به هم ميزنين چيزه مهمي نيس كه نتونين جلو من بزنين.منم كه دارم از ينجا ميشنوم چي دارين ميگين.خب بذار بيام بيرون صبحونه مو بخورم مردم از گشنگي.

ركسانا-بفرمايين ماني خان.شما درست ميگين.بفرمايين خواهش ميكنم.

ماني-خيلي ممنون.هامون قربونه دس پنجول ت.اون حوله رو بده من.

"تا برگشتم اين ور رو نگاه كنم كه ببينم حوله كجاس كه در حوم رو وا كرد و همونجوري كه ميومد بيرون گفت"

-يالله!

"يه مرتبه ركسانا جيغ كشيد و روشو كرداون طرف .برگشتم يه چيزي بهش بگم كه ديدم با همون لباسي كه رفته بود حموم اومد بيرون.سرشم خشك خشك بود"

-مگه حموم نميكردي؟

ماني-نه

-پس صداي دوش چي بود؟

ماني-صداي ريزشه اب.

-حموم نكردي؟

ماني-ادم گشنه كه جون نداره كيسه بكشه و ليف بزنه.

-پس داشتي چيكتار ميكردي اون تو؟

ماني-نشسته بودم حرفاي شما رو گوش ميكردم

-ميدوني به حرف كسي گوش كردن كاره بديه؟

ماني-يعني مثلا وقتي ميگن يه بچه حرف گوش كنه،يعني بچه ي بديه؟

"ركسانا زد زير خنده و مان م رفت سر ميز و شرع كرد به خوردن"

ركسانا-ببين هامون.من ترو اينجا تنها ول نميكنم

ماني-يعني بنده ام اينجا برگ چغندرم ديگه؟

ركسانا-اختيار دارين ماني خان.

-ميشه تو صبحونت بخوريو حرف نزني؟

ماني-چرا نميشه؟آن آن.

-اينطوري زل نزن به ما

ماني-پس چيكار كنم؟

-صبحونت رو بخور.

ماني-دارم ميخورم ديگه

-خب مارو نيگا نكن.

ماني-پس كي رو نيگا كنم؟

-صبحونت رو.حداقل بفهمي چي داري ميخوري

ماني-باشه.هر چي تو بگي

"سرشو انداخت پيين كه به ركسانا گفتم"

-من اينجا راحتم ركسانا

ركسانا-اخه من ناراحتم

-تو نبايد نا راحت باشي

ركسانا-ولي من نا راحتم

-دليلي براي نا راحتي تو وجود نداره

ركسانا-حيلي دلائل وسه ناراحتي من وجود داره

ماني-اه..!مگه سوزنتون گير كرده.يه حرف ديگه بزنين.موضوع صحبت رو عوض كنين.خير سرم دارم صبحونه ميخورم اخه.

420

- به تو چه مربوطه؟!

ماني - خب شما ميگين ناراحتم ، ناراحتم ، لقمه راحت از گلوم پايين نمي ره!

(( يه چپ بهش نگاه کردم که دوباره سرش رو انداخت پايين))

رکسانا - پس اگه برنمي گردي خونه ، بيا خونه ما!

- نه نمي خوام مزاحم کسي بشم!

رکسانا - اين حرفها چيه؟! چرا اينقدر تعارف بي خود مي کني! اونجا دو ، سه تا اتاق خالي هست! يکي شو تو وردار!

(( يه مرتبه ماني که يه لقم? بزرگ تو دستش بود ، يه نگاه به رکسانا کرد و گفت ))

- ببخشين ! اين اتاقاي خالي که فرمودين تو کدوم طبقه س؟

رکسانا - بالا!

ماني - اون وقت اونجا ديگه کيا اتاق دارن؟

رکسانا - من و مريم و سارا.

ماني - يعني مريم خانم و سارا خانم ناراحت نمي شن ماهام بيايم و همسايه شون بشيم؟

رکسانا - چرا ناراحت بشن؟! خيلي م خوشحال ميشن!

ماني - منم خيلي خوشحال ميشم! يعني ماها هردومون خوشحال ميشيم!

اون وقت ببخشين! مريم خانم و سارا خانم ريال شبا تا ساعت چند معمولا بيدارن؟

يعني منظورم اينه که خوشحالي ما تا چه اندازه ادامه داره؟

(رکسانا شروع به خنديدن کرد و منم يه چپ چپ به ماني نگاه کردم که ساکت شد و لقمه اش رو گذاشت تو دهنش))

رکسانا - عمه خانم وقتي فهميد که شما اومدين هتل خيلي خيلي اصرار داشت که ببرمتون اونجا ! الانم منتظرتونه!

- من هنوز تکليفم معلوم نيس!

رکسانا - تکليف نداره! جاي اينکه اينجايي ، بيا اونجا ! دلت نمي خواد پيش من باشي؟ هان؟

- چرا !

رکسانا - هم پيش مني و هم بچه ها اونجا هستن! اونقدر بهمون خوش ميگذره!

عمه خانمم که هستن!

- اينو که رکسانا گفت ، ماني آروم بلند شد و رفت کنار تختش ، ساکش رو برداشت و برگشت نشست و ساکم گذاشت بغل پاش!

يه نگاه بهش کردم و به رکسانا گفتم :

- درست نيس ما بيايم اونجا!

رکسانا - چرا درست نيس؟

ماني - بريم خون? عمه مون درست تره يا بمونيم اينجا که پر کبک و چيزاي ديگه س؟!

رکسانا - کبک چيه؟

ماني - يه پرنده س که سرشو مي کنه زي برف!

رکسانا - خب؟!

ماني - اينجا شبا تو راهروهاش پُر کبکه! هي بال شونو مي زنن بهم و سر و صدا مي کنن و چون بيرون سرده ، ميخوان بيان تو اتاق آدم!

رکسانا - پرنده تو راهروئه اينجاس؟!

- داره چرت و پرت مي گه ولش کن!

رکسانا - پس بشين و صبحونه ات رو بخور و بريم!

برگشتم يه نگاه به ماني کردم که گفت :

- اگه امشب اينجا بمونيم ديگه انواع و اقاسم پرنده ها مي آن دم در اتاق مون آ!

اون وقت تا صبح نميذارن بخوابيم از سر و صدا !

- هيچي نگفتم ، يه ليوان آب پرتقال رو ورداشتم وشروع کردم به خوردم و چند دقيقه بعد ماني رفت پايين و حساب هتل رو کرد و سه تايي اومديم بيرون و سوار ماشين شديم و راه افتاديم طرف خون? عمه م و نيم ساعت بعد رسيديم و ماشين رو پارک کرديم و رفتيم تو.

تا چشم عمه بهمون افتاد زود اومد جلو در حاليکه گريه مي کرد ، منو بغل کرد و گفت :

- مگه عمه ت مرده مه ميري هتل پسر؟! درسته که عمه حسابي براتون نبودم! درسته که يه مرتبه چند روزه سر و کله م پيدا شده اما انقدر همّت دارم که شما دو تا رو ، نه حالا مثل يه برادرزاده ، مثل يه دوست و بچه هاي خودم ، رو چشمام نيگه دارم ! خجالت داره والا!

- بعدشم ماني را بغل کرد و هر دوتامون با خودش برد تو پذيرايي و يه خورده بعد رکسانا برامون چايي آورد و بهمون تعارف کرد و بعدش از اتاق رفت بيرون که صداي مريم و سارا رو شنيدم اما نمي دونم چرا نيومدم تو!

چايي مونو ورداشتيم که عمه م گفت :

- پدرت مخالفت کرد يا مادرت ؟

- پدرم!

- چي مي گفت؟

- در مورد اينکه رکسانا مسيحيه ايراد گرفت! يعني بيشتر سر ِ اون!

عمه م هيچي نگفت و چايي ش رو برداشت که ماني گفت :

- عمه جون شما چرا قهوه نمي خورين؟!

عمه م خنديد و گفت :

- يعضي وقتا مي خورم ولي کم. يعني مي ترسم!

ماني - بعدش چي داره که مي ترسين؟

عمه - رکسانا و ترمه بهتون نگفتن؟

ماني - چي رو؟

عمه - فال ! فال قهوه! من فال خوب ميگيرم! از همينم مي ترسم! يعني تا قهوه مي خورم ديگه نمي تونم جلو خودمو بگيرم و زود فنجون رو ((دَمَر)) مي کنم که باهاش فال بگيرم! يعني فال که چه عرض کنم! خوب لدم روحيه ي آدما رو بشناسم و براشون چاخان سر ِ هم کنم!

ماني - خب حالا که انقدر خوب بلدين فال بگيرين ، يه دونه م براي ما بگيرين!

عمه - حرف شم نزن! آدم بهتره که آينده ش رو ندونه! چون اينا همش دروغه و چاخان پاخان! يه حالت تلقين براي آدم به وجود مي آره و ناخودآگاه آدم کشيده مي شه طرفش! آينده رو فقط خدا مي بايد بدونه که مي دونه! بعدشم اينا اکثرش مزخرف و دروغه! آدمم معتاد مي کنه! بعد از چند وقتم امر به خود آدم مشتبه مي شه! يعني اينطوري بگم که مثلا توبه کردم که ديگه آدما -

رو گول نزنم!

چايي مونو خورديم که عمه گفت :

- ناراحتي؟

- يه خرده! مي ترسم براي پدرم اتفاقي بيفته! قلبش کمي ناراحته!عمه - ايشالا چيزي نميشه! زمان خودش همه چيز رو حل مي کنه!

از بالا سر و صدا مي اومد! صداي جا به جا کردن اسباب اثاثيه! يه خرده بعد رکسانا و مريم و سارا اومدن تو پذيرايي و با ماها سلام و احوالپرسي کردن که رکسانا گفت :

- اتاق تون حاضره!

- داشتين برامون اتاق رو درست مي کردين؟!

رکسانا - حاضر شد!

- آخه اينطوري که درست نيس!

عمه - ديگه حرف نزنين! پايشن برين ببينين خوبه يا نه!

ماني - آخه چرا انقدر زحمت کشيدين؟ هامون مي اومد تو اتاق شما و منم مي رفتم تو اتاق مريم خانم اينا! ماها اکثرا خونه نيستيم که ! همون شب به شب مي اومديم و يه گوشه ميخوابيديم تا صبح!

مريم اينا زدن زير خنده که بلند شدم برم ببينم چيکار کردن. ماني م بلند شد و با رکسانا اينا رفتيم بالا که ديدم رکسانا اتاق خودشو داده به من! يه نگاه بهش کردم و گفتم :

- خودت چي؟

رکسانا - اون يکي اتاق رو برداشتم.

- بريم ببينيم!

رکسانا - براي چي؟

- ميخوام ببينم!

تا اومد حرف بزنه و رفتم طرف همون اتاقي که نشون داده بود و درش رو وا کردم. طفلک فقط ميز تحريرش رو برده بود اونجا و يه دست رختخوابم گذاشته بود گوش? اتاق! همين ! برام اين کار خيلي ارزش داشت! بغض گلومو گرفت ! يه نگاه بهش کردم و گفتم :

- فکر مي کني من اينجوري راحتم؟

رکسانا-بايد راحت باشي!چون من اينجوري راحتم!

فقط نگاهش کردم که زود ماني گفت:

مريم خانم،سارا خانم،اتاق مونو بهم نشون نمي دين؟

اونام زود فهميدن چي مي گه و راه افتادن طرف اتاق رکسانا.مونديم من و رکسانا تو همون اتاق عقبي که گفتم

کارت خيلي برام ارزش داشت!

رکسانا-اينکه کاري نبود!من جونمم برات مي دم هامون!من تا حالا عاشق نبودم و تا حالام کسي رو دوست نداشتم و يه دنيا عشق تو دلم جمع شده!حالا که تو رو پيدا کردم،همه ش مال توئه!تو که به خاطر من از پدرو مادرت قهر کردي،نمي ذارم تنها بموني!اين کار توام براي من ارزش داره!من تا آخر راه با توام هامون!

اروم دستش رو گرفتم و موهاشو ناز کردم!داشتم تو چشماش نگاه مي کردم!پر عشق بود!

منم تا اخر راه با توام!

دستم رو محکم فشار داد و با پاش در اتاق رو پيش کرد!

درياي طلايي!موج به اندازه چين هاي مو!به بلندي خواب!به شيريني عسل!به نرمي نگاه!به کوتاهي يه لحظه!

ماني-هامون!هامون!نمي آيين؟

يه مرتبه چند تا زد به در که تازه متوجه خودم شدم و خنديدم!

رکسانام خنديد و آروم گفت

نفهميدم يه مرتبه چه م شد!

منم نغهميدم!نمي خوامم بفهمم!

يه مرتبه ماني از پشت در گفت

اما من فهميدم!

دوتايي زديم زديم زير خنده و در رو وا کرديم و رفتيم بيرون که ماني يه نگاه بهمون کرد و گفت

در رو شما بستين؟

نه!خودش بسته شد!

ماني-اِ...!چه در هوشمندي!چشم الکترونيک داره؟!

رکسانا سرشو انداخت پايين و رفت طرف اتاقش که به ماني گفتم

به تو چه مربوطه؟مگه تو فوضولي؟!بعدشم،باد زد،در رو بست!

ماني-مي گم اگه اينجاها از اين بادا مي زنه،چطور اون طرف نمي زنه؟يعني مي گم يه پا دري بذار زير در!

بيا بريم اينقدر چرت و پرت نگو!

تا رفتيم طرف اتاق رکسانا اينا که عمه م از پايين صدامون کرد.رکسانا اينام صداشو شنيدن و اومدن بيرون و همگي رفتيم پايين تو پذيرايي که عمه م گفت

خوب بود هامون جون؟!

ماني-عالي بود عمه جون!مخصوصا در اتاق خيلي عاليه!هامون که راضيه!

عمه م يه نگاه بهش کرد و گفت

چي؟!

ماني-مي گم چه درو پيکر خوبي داره اتاقا!؟چوب خوب!محکم!هوشمند و وقت شناس!حرف گوش کن!

رکسانا دوباره سرشو انداخت پايين که يه چپ چپ به ماني نگاه کردم و گفتم

عمه از من پرسيدن نه از تو!

ماني-منم جاي تو جواب دادم ديگه!

عمه-چيزاي قديمي رو خوب و محکم مي ساختن!الاني آ جون نداره که!

ماني-حالا از جون داريش که بگذريم،فهميديگي اين در باعث تعجبه!

يه مرتبه مريم و سارا زدن زير خنده که عمه م گفت:

چي مي گي تو پدر سوخته؟

اين حرف درست ازش در نمي اد که!

عمه-ببينم تو که با بابات قهر نکردي که؟!

چرا!اينم قهر کرده!

عمه-اين ديگه براي چي؟!

ديد من قهر کردم،اينم رفت سر به سر عمو گذاشت و دادش رو دراورد و ساکش رو ورداشت و دوئيد دنبال من!

من داشتم اينا رو براي عمه م مي گفتم و ماني م داشت به در اتاق نگاه مي کرد.وقتي حرفم تموم شد برگشت طرفم و گفت:

چطور اين درا خودشون واز و بسته نمي شن؟

يه چپ چپ ديگه بهش نگاه کردم که زود گفت

آهان!باد فقط مي زنه بالا!

اين دفعه خودمم خنده م گرفت که عمه م گفت

باد بالا چيکار مي کنه؟!

ماني-باد باد که نيس!يه نسيم ملايم باهوش سرشار!

ديدم ديگه داره گندش در مي اد که گفتم

رکسانا امروز کلاس نداشتين؟

رکسانا-نه!فردا داريم.امتحانه!

عمه-پس پاشين برين سر درس و مشق تون ديگه!پاشين!

رکسانا برگشت و يه نگاه به من کرد که دلم لرزيد!هر چي بيشتر نگاهش مي کردم بيشتر دلم مي خواست که پيش م باشه اما گفتم

عمه راست مي گن!برين به درس تون برسين!اون مهمتره!

يه خنده قشنگ بهم کرد و سرشو برام تکون داد که موهاش قشنگش همه با هم ريخت يه طرف ديگه صورتش و خيلي خوشگل ترش کرد و از جاش بلند شد و گفت

کاري داشتي،صدام کن!

تا اينو گفت و ماني م زود گفت

منم اگه کاري داشتم مي تونم مريم خانم اينا ر وصدا کنم يا نه؟

عمه-تو کاري داشتي منو صدا کن!

ماني-آخه زشته که هي به شما زحمت بدم!

عمه-مگه تو چقدر کار داري؟!

ماني-خيلي!من دم به ساعت برام کار پيش مياد!

عمه-ترمه م اين اخلاقاتو مي دونه؟

ماني-ترمه چيه؟همونکه باهاش طاق شال درست مي کنن؟

ماني اگه بهش نگفتم!

ماني-بگو!مگه ازش مي ترسم؟!

آره!مثل سگ!

همه زدن زير خنده که مريم و سارام بلند شدن و ازمون خداحافظي کردن و سه تايي رفتن بالا.مونديم من و ماني و عمه که ماني گفت

عمه جون خوب کاري کردين اينا رو رد کردين رفتن!اخلاق آدمو خراب مي کنن!هي مي شينن جلو آدمو با آدم حرف مي زنن و آدم رو به حرف مي کشن و آدم يادش مي ره مثلا نامزد داره!

وقتي به ترمه گفتم،اون حتما بلده يه کاري بکنه که همه چيزايي رو که فراموش کردي يادت بياد!

ماني-تقصير من چيه؟اينا هي باهام حرف مي زنن!اينا رو دعوا کن!

اين بدبختا کي با تو حرف زدن؟!

ماني-حرف که نمي زنن!بهم اشاره مي کنن!اشاره م مثل حرف زدنه ديگه!

باز چرت و پرت بگو!

عمه-مريم اينا از اين کارا بلند نيستن!

ماني-اِ....!مي خواين عمه جون بهشون ياد بدم؟

عمه م شروع کرد به خنديدن که گفتم

عمه!بقيه سرگذشت تونو تعريف نمي کنين؟

عمه-اتفاقا اونا رو رد کردم که بقيه ش رو براتون بگم!

ماني-مي شه شما بقيه ش رو به هامون بگين و من برم يه خرده تو درس و مشق به اينا کمک کنم؟من پايه رياضيم خيلي قويه ها!

ماني مي شيني يا نه؟

ماني-من که همه ش نشستم!

يعني حرف ديگه نزن!

عمه م شروع کرد به خنديدن و بعدش گفت

ايشالله هميشه خوب و خوش باشين!ايشالله هميشه سايه ي پدر و مادر بالا سرتون باشه!امروز اينجا يه اتفاقي افتاد که دلم ريش شد!

چه اتفاقي؟

ماني-تو خونه تون؟

عمه-نه!تو کوچه مون!يعني سر کوچه يه جووني بود که من با مادرش دوستم.پدرش دو سال پيش بيچاره سکته کرد!يعني از زور فشار زندگي سکته کرد!بيچاره دو جا کار مي کرد!هشت صبح تا چهار بعد از ظهر يه جا و پنج تا ده شب م يه جا!ديگه وقتي مي اومد خونه،عين جنازه بود!

يه حقوقش که مي رفت پاي اجاره خونه و اون يکي م اونقدر بود که يه نون و پنيري بده زن و بچه ش بخورن!اينطوري زندگيشون مي گشت تا دخترو پسرش بزرگ شدن و براي دختره يه خواستگار پيدا شد و با قرض و قوله يه جهاز براش جور کردن و فرستادش رفت!موند پسره که اونم چند وقت بعد عاشق يه دختر شد!اينو ديگه نمي شد کاريش کرد!باباهه خودش خونه و زندگي نداشت!حالا چه جوري مي خواست پسرش رو سر و سامون بده!بدبخت اين آخريا شده بود عين يه ماشين!فقط کار مي کرد!کاشکي حداقل مي تونست صنار سه شاهي در بياره!هر چي اخر برج مي گرفت يا مي رفت پاي قرض و قوله ي جهاز دخترش يا اينکه اجاره خونه و چندرغاز بقيه شم که مي خوردن!

خب،يه آدم چقدر مگه طاقت داره؟ماشين م اگه شب و روز ازش کار بکشي،خراب ميشه!عاقبت اين بدبختم همين شد!از زور غصه پسرش يه سکته زد و افتاد گوشه خونه!يعني نون آور خونه،خونه نشين شد!پسره م دانشگاه ش رو ول کرد و رفت دنبال کار!اما کو کار!

خلاصه اين در بزن،اون در بزن،شد آبدارچي و پادو يه شرکت!حالا چقدر حقوق؟!ديگه خودتون مي دونين!يعني اگه مي گرفت،نصف اجاره خونه شونم نبود!درو همسايه که ديدن اينطوريه،همت کرد نو چند نفر با هم شدن و هر روز يکي شون اين پسره رو دو ساعت صداش مي کرد تو خونه که مثلا به بچه ش رياضي درس بده!الان که تو حرف رياضي رو زدي،اين جريان يادم افتاد!

الغرض!به همت همسايه ها اجاره خونه شون اينجوري جور شد اما کو تا حالا چرخ زندگي بگرده؟خورد و خوراکشون يه طرف،خرج دوا درمون باباهه يه طرف!اينجا بود که مادرش،يعني همين دوست من،دست به کار مي شه و مي ره دنبال کار که اونم يه پولي دربياره!

اولش که ما نفهميديم کارش چيه،بعدا معلوم شد!رفته بود تو يه آژانس نظافتي و خدماتي کار مي کرد!شده بود کلفت!حالا نمي دونم که شوهرش چه

جوري شد که فهميد!ديگه غيرتش قبول نکرد!براي اينکه سربار اينا نشه خودشو خلاص کرد!

-خودکشي کرد؟!!

عمه- آره بيچاره!نميدونم شبونه چي خورد که صبح نعشش رو از تو رختخواب بلند کردن!يه نامه م نوشته بود که زير متکاش پيدا کردن!نوشته بود که ديگه خجالت ميکشم تو صورت زن و بچه م نگاه کنم!براي همين خودمو ميکشم که حداق يه بار از رو دوش اينا ورداشته بشه!قربونش برم عزاهاي ماهام که چند برابر عروسي هامون خرج داره!شام عروسي يه شبه و عزا چند شب!شکر خدام که تو اين چند ساله يه عروسي ميبينيم و ده تا مجلس ختم!دردسرتون ندم!بعد از اون خدا بيامرز پسره انقدر کار کرد و کرد و کرد اما به وصال اون دختر که نرسيد هيچ!وضعش که خوب نشد هيچ!غم و غصه مادره که کم نشد هيچ!از بدبختي و بيچارگي پسره م رفت دنبال پدره!

-اونم خودکشي کرد؟!

عمه- نه!قلبش از کار واستاد!حالا اين يکي ش از همه بدتره که طفل معصوم چطوري مرد!گويا شبش يه خرده قلبش ناراحتي داشته!مادرش هر چي ازش ميپرسه چته هيچي نميگه!شب که ميخوابن حالش بدتر ميشه!ميره يه گوشه اتاق چهارزانو ميشينه و همونجا سکته ميکنه!مادره نميدونين ديگه چيکار ميکرد!اين کوچه رو گذاشته بود رو سرش!جيغ ميکشيد و فحش آ ميداد که نگو!به زمين و زمان فحش ميداد طوري که ماها گفتيم الان ميان ميگيرن ميبرنش!يعني ديگه براش فرقي نداشت!انگار شبش که قلب پسرش ناراحت بوده تو خونه پول نداشتن که ببرنش به دکتر نشونش بدن!

يه سيگار روشن کرد و يه خنده تلخ کرد و گفت:دنيايي ها!

-چرا مادره نيومد از در و همسايه پول قرض کنه؟!

عمه- چندبار بياد؟!از خود من سه بار قرض کرده بود و نتونسته بود پس بده!

-خب ميرفت يه چيزي از تو خونه شون ميفروخت و پسرش رو ميبرد دکتر.

عمه يه نگاهي بهم کرد و خنديد که ماني گفت:به يه نفر گفتن گندم نداريم گفت بدرک نون خالي ميخوريم!

عمه- اين گناهي نداره!يعني اين چيزارو نديده!ايشالا هيچ وقتم نبينه!ايشالا هيچکس اين روزا و چيزارو نبينه!

ماني دو تا سيگار روشن کرد و يکي شو داد بمن و سه تايي ساکت شديم يه خرده بعد ماني که قيافه ش خيلي گرفته بود دست کرد و کيفش را از تو جيبش در آورد و لاش رو وا کرد و از توش هفت هشت تا چک پول در آورد و نگاهشون کرد!من و عمه م داشتيم نگاهش ميکرديم که گفت:هميشه وقتي يه جا آتيش ميگرفته آدما اين کاغذا رو از جلو آتيش برميداشتن و نجاتشون ميدادن!حالا تو اين يکي آتيش اين کاغذا ميتونن آدما رو نجات بدن!امروز ديگه اين کاغذا سرنوشت آدما رو معلوم ميکنن!

بعد برگشت ماهارو نگاه کرد و گفت:چي شد راستي؟!قرار نبود اينجوري بشه!

بعد چند تا از چک پولا رو گذاشت روي ميز و کيفش رو گذاشت تو جيبش که عمه گفت:چرا گذاشتي شون اونجا؟!

ماني- من اينارو خرج ادکلن و کفش و شلوارو اين چيزا ميکنم که هم خوش بو باشم و هم خوش تيپ!حالا شما از طرف من اينارو بدين به اون مادر!اينطوري من بيشتر خوش بو و خوشتيپ ميشم!حالا که پدر و پسر رفتن و بيخبر مونديم!مادر رو دريابيم!

عمه م يه نگاه بهش کرد و يه مرتبه اشک از چشماش اومد پايين و گفت:کاشکي از اين دلا چن تام ت سينه اونايي بود که ميتونن کاري بکنن!

بعدش از جا بلند شد و فنجونا رو ورداشت و از اتاق بيرون رفت!برگشتم به ماني نگاه کردم و گفتم:هميشه وقتي دستم به اينا ميخورد يه حال خوبي پيدا ميکردم!هميشه ازشون خوشم مي اومد!يعني خيلي برام قشنگ بودن اما الان به چشمم خيلي زشتن!

-نه! اينايي که الان اينجا رو ميزنن خيلي قشنگن ماني!نگاشون کن!

برگشت و يه نگاه بهشون کرد و گفت:راست ميگيا!دوباره قشنگ شدن!

-وقتي حالا به هر دليل اين تيکه کاغذاي رنگي ميرن که يه زندگي رو نجان بدن قشنگ ميشن!

دو تايي ساکت شديم که عمه م با سيني چاي برگشت و گذاشت روي ميز و گفت:وردارين يخ ميکنه.

يکي يه دونه ورداشتيم که گفت:روزي که نشسته بودم تو درشکه و با پدربزرگتون و شوهر عمه هام برميگشتيم خونه سعي ميکردم که راه رو ياد بگيرم شايد يه روزي تونستم بيام سر خاک مادرم!اما ياد که نگرفتم هيچ ديگه م نتونستم برم سر خاکش!چندين سال بعدشم که رفتم اونجاها انقدر عوض شده بود که ديگه اگرم نشون قبرش رو درست درست بلد بودم پيداش نميکردم چه برسه به اينکه هيچ نشوني م ازش نداشتم!يعني بعد از چند سال همه اونجاها ساخته شده بود!

خلاصه اون روز برگشتيم خونه و وقتي عمه هام خيالشون راحت شد که مادرم رفته زير خاک تو در و همسايه پر کردن که زن داداششون شبونه از خونه زده بيرون و کلي م طلا و جواهر از خونه دزديده و برگشته روسيه!مردمم باور کردن و يه مدتم اين جريان خوراک دور هم جمع شدنشون بود و بعدشم کم کم فراموش شد و رفت پي کارش!

حالا مي آييم سر خودم!تا اينجا گه گفتم زندگي مادرم و پدرش پدربزرگ و مادربزرگش بود.

چايي ش رو خورد و يه سيگار ديگه روشن کرد و رو مبل جابجا شد و گفت:آقايي که شماها باشين تا چند روزي من عزيز بودم و يادگار زن خوشگل و خانم و نجيب پدربزرگتون!اما از اونجايي که اين آدم يعني پدربزرگتون يه مرد دنيا پرست مال دوست يلخي و بي قيد وبند بود دوباره حواسش رفت پي مال دنيا و کم کم منو فراموش کرد!يعني نه اينکه منو نميديد و چهار کلام باهام حرف نميزد!نه!اما درست شدم مثل يه دختر همسايه که اومده تو اون خونه که مثلا با بچه هاي اون خونه بازي کنه و بره!

وقتي منو ميديد و بهش سلام ميکردم يه جوابي ميداد و زود ازم ميپرسيد نون چايي خوردي؟يا مثلا ناهار خوردي؟يا شوم خوردي؟!منم يا ميگفتم آره که زود ميگفت آهان!يا ميگفتم نه که زود ميگفت برو بخور!همين!همين!همين!

بابا به اون گندگي فقط همين چهار کلوم حرف رو با من داشت که بزنه!اما نه خدايا!دروغ نگم!شب عيد به شب عيدم يه دست لباس با يه چادر برام ميخريد يا ميگفت بخرن و وقتي سر سفره هفت سين دور هم جمع ميشديم يه کلمه م اونجا باهام حرف ميزد!يعني وقتي لباس نو رو تنم ميديد ازم ميپرسيد لباست قشنگه؟!اگه ميگفتم اره که ميگفت مبارکت باشه!اگرم ميگفتم نه که بازم ميگفت مبارکت باشه!سالم که تحويل ميشد و همه اجازه داشتن بلند شن و دستش رو ماچ کنن منم آخر از همه اين سعادت نصيبم ميشد که دست بابامو ماچ کنم و اونم بهم بگه زير سايه حق!

چند شب اولم با همديگه تو همون اتاق خوابيديم اما بعدش مادرش بهش گفت چه معني داره دختر ده دوازده ساله پيش باباش بخوابه؟!من به سن و سال اين يه شيکم زاييده بودم!

بعد از اون شبا جامو توي اتاق خودش انداخت و شدم کنيز دست به سينه خانم و لحاف تشکم رفت پايين پاي خانم!ميگم کنيز دست به سينه يعني کنيز دست به سينه ها! نه اينکه فکر کنين يه مثال دارم ميزنم!از صبح که از تو همون رختخوابش با يک پاش بهم ميزد و صدام ميکرد تا وقتي دوباره رختخوابش رو براش مينداختم و سروشو ميذاشت زمين و ميخوابيد يه ريز خرده فرمايش داشت!عذرا رختخوابا رو جمع کن!عذرا سماور رو روشن کن!عذرا سفره رو بنداز!عذار استکان نعلبکي ها رو بشور!عذرا حياط رو جارو بزن!عذرا رخت چرک آرو بشور!عذرا واسه مرغا دونه بريز!عذرا بشين سر سبزي!عذرا برنج رو پاک کن!عذرا فلان کار رو بکن!عذرا بهمان کار رو نکردي!عذرا تنبل شدي!عذرا اولا خوب کار ميکردي!عذرا از بس که نشستي داري مثل خرس ميشي!عذرا...!

بخدا قسم که يه دو دقيقه نميذاشتن راحت باشم!کار اين تموم ميشد اون يکي صدام ميکرد!کار اون تموم ميشد اون يکي فرمايشش شروع ميشد!بچه اين يکي رو سرپا نگرفته اون يکي جيشش ميگرفت!اين يکي رو طهارت نگرفته اون يکي خودشو کثيف ميکرد!چي بگم چي بگم چي بگم؟چه کشيدم خدا من از دست اين مادربزرگ و اون دو تا عمه؟!اينم بگم که مادرش منو نميزد!يعني هميشه هر جا ميشست ميگفت چون عذرت يتيمه من از خدا ميترسم و دست روش بلند نميکنم اما جاش دو تا عمه هام تلافي ميکردن!هر وقتم که مادره ازم ناراحت ميشد و احساس ميکرد بايد کتم بزنه و مثلا از خدا ميترسيد يه اشاره به دختراش ميکرد و اونا جاي مادرشون زحما ميکشيدن و کتکم ميزدن که ترس از خداي مادرشون خراب نشه!

گذشت اما نه مثل برق و باد!6 ماهي از اي جريان گذشت!تو اون 6 ماه استراحتم موقعي بود که ده تا دسته سبزي رو ميذاشتن جلوم که پاک کنم!اين استراحتم بود و تفريحم موقعي که يه گوني برنج يا لپه يا عدس يا هر چيز ديگه رو ميدادن بهم که چشم بگردونم!اين يکي کارو دوست داشتم هر چند که وقتي بعدش از جام بلند ميشدم ديگه نه اون پاها مال من بود و نه اون کمر!تا يه ساعت همونجور دولا ميموندم اما برام کيف داشت!يه مجومه بقول ما و مجمعه به قول امرزي آ ميذاشتن جلومو و سر گوني برنج رو سر ميدادن توش و يه سفارش که تا برميگردن پاکش کرده باشم و ميرفتن!منم سرمو مينداختم پايين و شروع ميکردم به کار کردن اما حواسم بود و تا دور و ورم خلوت ميشد برنجاي مجومه را تختش ميکردم و روياهام شکل ميشدن و مي اومدن تو مجومه!

يا برنجا رو قصري که مادرم با پدربزرگم توش زندگي ميکردن ميساختم!شکل مادرم رو که سوار اسب بود و تفنگ دستش بود ميساختم!شکل مادرم رو ميساختم که ده تا کلفت و نوکر دور و ورشن!اسم عمه هام و مادرشون و پدربزرگتونو و شوهر عمه هام رو ميذاشتم رو کلفتا و نوکرا!

برنجارو تخت ميکردم رو مجومه مثل اينکه همه جا برف نشسته و وسطش رو راه بندي ميکردم و چند تا خونه و دخترا و پسرايي رو که وسط راه دست همديگر رو گرفتن و دارن ميرن!اونوقت خودم آوازهايي رو که مادرم بهم ياد داده بود ميخوندم!هميشه م يه مشت ريگ و شن ميريختم تو جيبم که اگه يه مرتبه عمه هام اومدن نشونشون بدم که يعني دارم برنج پاک ميکنم!

آره شازده ها!اين تفريحم بود!شما ميدونين چهل پنجاه کيلو برنج رو چشم گردوندن يعن يچه؟!شماها ميدونين ده من سبزي پاک کردن چه معني اي داره؟!يعني يه دختر ده دوازده ساله از کله سحر بشينه يه گوشه و تا صلوات ظهر از جاش تکون نخوره!تازه اگه دستش تند باشه!اگر خداي ناکرده مي اومدن و ميديدن سبزي آ حيف و ميل شده که ديگه واويلا!

يادمه شبا که آخرين وظيفه م يعني پهن کردن رختخوابا و تنگ آب گذاشتن بالا سر خانم رو به انجام ميرسوندم اجازه داشتم زير پاشون کپه مرگم رو بذارم!نرفته تو جا خواب منو با خودش ميبرد!اما دريغ از يه خواب ديدن!آرزوم بود که يه شب مادرم رو تو خواب ببينم اما انقدر خسته بودم که يا اصلا خواب نميديدم يا اگرم ميديدم صبح يادم نبود!اونايي م که تک و توک ميديدم و يادم ميموند همون کارايي بود که تو روزش کرده بودم!ظرفشوري رختشوري مستراح شوري زمين شوري چيز پاک کردن بچه سرپا گرفتن!

حالا همه اينا رو گل ميکنيم و ميزنيم به سرمون!اينا همه خوب!اينا همه محبت!اينا همه وظيفه!بدبختي چيز ديگه بود!موقعيکه خسته و مدره عين نعش ميرفتم تو رختخواب!من چشمام از زور خستگي وا نميشد و خانم تازه سخنراني و نصيحت کردنش گل ميکرد اونم چه چيزايي!چه آموزشي!چه پرورشي!تا ميخواستم بخوابم ميگفت عذرا بيداري؟!خب منم چي ميتونستم بگم ؟!يعني مگه جرات داشتم بگم نه؟!خانمم شروع ميکرد!زن بايد مطيع و مطاع شوورش باشه!اگه گفت بمير بميره!مادر پدر يعني خدا!يعني مقدس!واي به روزي که جواب سلامشونو بلند بدي؟!آتيش جهنم الو الو!هيزم نيم سوز خروار خروار!قير داغ بشکه بشکه!عقرب جرار صد هزار!مار و افعي کرور کرور!

نميدونم چي جوري و براي چي و از کجا همه اينا رو آماده کرده بودن واسه دختر بچه اي که تو اين دنيا براي عمه هاش و مادرشون خوب کار نکنه و کلفت خوبي نباشه يا خدا نکرده براشون پشت چسم نازک کنه و يا زوبنم لال در مورد باباش فکراي بد کنه!طوري برام يه جهنم ساخته بود که اصلا يه تيکه زمين براي بهشت نمونده بود و اگر مونده بود آتيش جهنم همچين زبونه ميکشيد که تموم درختاي بهشت رو ميسوزوند و جزغاله ميکرد!

يه بهشت کوچيک اندازه يه باغچه و يه جهنم بزرگ اندازه کشورمون!يه بهشت خلوت و خالي و يه جهنم شلوغ و پر و پيمون!بهشتي که درش روي همه بسته بود با ديواراي بلند و يه جهنم با دروازه هاي واز و بدون ديوار که از سه فرسخي آتيش معلوم بود و براي هر کسي که ميمرد جا داشت!بهشتي که با يه کار نابجا و يه کلمه حرف بد از آدم گرفته ميشد و جهنمي که با يه عمل کوچيک بد نصيب آدم ميشد!بهشتي که براي وارد شدن بهش هيچ اميدي نبود مگه اينکه چشمت رو تموم شادي آ و خوشي آ و لذت آ خنده و استراخت و شوخي و چي و چي و چي ببندي و جهنمي که خيلي راحت واردش ميشدي!آزموني با يک صدم درصد سانش و نودونه و نودونه صدم درصد نااميدي!دورنماي زيبا و دلفريب!فرشته هاي فعالي که ده تا ده تا مامور نوشتن کارهاي بدمون بودن و يه لحظه چشماشونو هم نميذاشتن يا نميتونستن هم بذارن و يه دونه فرشته که همشم بيکار بود براي نوشتن کاراي خوبمون که اکثرا کاغذاش سفيد و دست نخورده ميموند!

قبل از خواب نويد زندگي پس از مرگ!البته ديگه همه مسير زندگي بعد از مرگ رو مو به مو بلند بودم!تا جون از تنمون ميرفت بيرون و يه سوال جواب کوتاه چون تکليفمون از همون اول معلومه و صاف تو جهنم!يه کارنامه سياه دستمون و رومون از کارنامه مون سياه تر منتظر نوبت بوديم که آتيش نصيبمون ميشه يا قير داغ يا هيزم نسوز يا عقرب و مار!

اما به همون خداوندي خدا تو همون عالم بچگي ميرفهميدم که اين داره دروغ ميگه!يعني سوادش و فهمش به اين چيزا نميرسه!ميدونستم که خداوند اونطوري که اين ميگه يه خداي نامهربون و بدون گذشت و بخشش نيست!ميدونستم که خداوند اگه يه بدي مون رو ببينه ده تا شو نديده ميگيره و ميبخشه!اما اون پيرزن ول کن نبود!انقدر ميگفت و ميگفت تا خودش خوابش بگيره!منم هي چرت ميزدم و به مزخرفاتش گوش ميدادم و بعدش که خرخرش ميرفت هوا کپه مرگم رو ميذاشتم تا دوباره يه روز ديگه برام شروع بشه!

بعد از 6 ماه يه روز ديدم عمه هام و مادرشون دارن در گوش همديگه پچ پچ ميکنن!فهميدم يه خبرايي هس!خبرايي م بود!ميخواستن پدربزرگتونو زن بدن!البته ديگه پدربزرگتون فقط شده بود يه پارچه آقا!ثروت مادرم رو حالا ديگه رو کرده بود!چند تا حجره و ملک و درشکه شخصي و چي و چي و چي!ديگه حالا بايد از طبقه اشراف براش دختر ميگرفتن!همين کارم کردن!يه دفته از شرع پچ پچا نگذشته بود که همه شون شال و کلاه کردن و راه افتادن که برن!دست آخر خانم بزرگ منو صدا کرد و گفت که امشب شام يه جا وعده گرفتمون و دير برميگردن.گفت مواظب خونه و باشم و کارامو بکنم و بعدش بگيرم بخوابم تا اونا بيان.بعدشم همه شون گذاشتن و رفتن!ما رو بگي!يه دفعه ترس ورم داشت!يه خونه دردنشت و يه دختر بچه ده دوازده ساله!

گيرگيراي غروب بود!خونه قديمي م که مثل آپارتماناي امروزي نبودن که!يه حوض داشتن که نگو!در و ديواراي قديمي و آجري بلند!زيرزميناي تاريک که هر کدوم هفت هشت تا پله ميخوردن و ميرفتن پايين!حياط بزرگ!هشتي هاي ترسناک!اينا همه به کنار تاريکي!تو اون خونه به اون بزرگي دو تا دونه چراغ نفتي روشن بود که نزديک خودشونم به زور روشن ميکردن!حالا حساب کنين که من اون موقع چه حالي داشتم!تا اون روز تو خونه تنها نمونده بودم!يعني هيچوقت اون خونه خالي نميموند!اون شبم همه شون رفته بودن خواستگاري و نميخواستن منو ببرن!براي همينم گذاشته بودنم خونه!

آقاي که شما باشين اولش يه خرده ترسيدم اما بعدش زود چراغ نفتي رو برداشتم و رفتم تو اتاق خانم و رختخوابارو انداختم و رفتم زري لحافم و چشماشو بستم!حالا يه چيزايي اومد جلو چشمم و تو ذهنم بماند!شانسي که داشتم اين بود که انقدر خسته بودم و تا سرمو گذاشتم زمين خوابم برد.

از فرداش کم کم ماجرا روشن شد و معلوم شد که بعله!پدربزرگتون قراره دختر يه تاجز بزرگ بازار رو بگيره.ديگه تو خونه چه خبر بود خدا ميدونه!هر کي دنبال کار خودش بود و تموم کار افتاده بود گردن من!منم که ديگه جون نداشتم تنهايي اون خونه رو بگردونم اما چي ميتونستم بگم؟!بايد مثل قاطر کار ميکردم!برو بياهام شروع شده بود.اين ميرفت اون مي اومد!اون ميرفت اين مي اومد!پيغمو و پسغوم تا اينکه قرار شد که خونواده اونا بيان خونه ما مهموني.

لباس نوآ از تو صندوقخونه در اومد!ديوار اتاق دوغ آب شد!آب حوض عوض شد!شيشه ها پاک شد و پرده ها شسته شد و خلاصه خونه شد مثل گل!همه اينارو هم غير از دوغ آب اتاق کي کرد؟!کنيز مفت و مجاني خونه عذرا خوانم!ديگه آخري آ اصلا نميفهميدم اين تن و بدن مال منه يا کس ديگه!سيندرلا کيه؟!عذرا!عذرا!اگه والا دشمن منو به اسيري برده بود انقدر ازم کار نميکشيد که اينا ميکشيدن!دست آخرم که شب مهموني رسيد از يه ساعت قبلش منو کردن تو يه اتاق و بهم گفتن اگه صدام در آد تيکه تيکه م ميکنن!منم که صدايي نداشتم ازم دربياد!رفتم يه گوشه نشستم و گريه کردم!سرمو گذاشتم به ديوار و گريه کردم!عجب سرنوشتي برام رقم خورده بود!يه روزي پدربزرگم براي اينکه نکنه ثروتش رو ازش بگيرن از دست سرخ آ فرار کرده بود و اومده بود اينجا!غافل از اينکه همه ثروتش به باد رفت و هم چون خودش و دخترش!حالام نوبت نوه اش بود!

خلاصه انقدر گريه کردم تا از حال رفتم.نه تاريکي رو فهميدم و نه گشنگي و نه تشنگي رو!فقط از زور خستگي از حال رفتم و چه خوابي م کردم!حداقل اون مهموني براي من اين حسن رو دشت که تونستم چند ساعت بيشتر بخوابم!چند سال پيش اين سريال اوشين رو ميديدم!هر بارم که ميديدم زار زار گريه ميکردم!درست عين روزگار خودم بود!

خلاصه دردسرتون ندم!بعد از حدود يه ماه رفت و اومد عروسي سر گرفت و توران خانم رو آوردن خونه!چه جشني!چه مراسمي!همه جا رو گل زده بودن!سه شب مطرب اونجا ميزد و ميکوبيد!ميگم مطرب سوء تفاهم نشه!همه شون هنرمند بودن اما اون وقتا شعور آدما اين بود ديگه!به اين گروهاي هنري ميگفتن مطرب!جاشونم محله سيروس بود که بهش محله کليمي آ ميگفتن!

منم بدم نمي اومد!هر چند که کارم چند برابر شده بود اما وقتي دسته مطربا مياومد خيلي کيف ميکردم!مخصوصا وقتي که با يکي شون به اسم شهناز ضربي اشنا شدم و فهميدم که مسيحيه!اونم وقتي فهميد من مسلمون نيستم و مسيحي م از تعجب داشت شاخ در مي آورد تو اون شبام که مياومدن اونجا زندگيمو از سير تا پياز براش تعريف کردم!نور به قبرش بباره چقدرم برام گريه کرد!چقدر غصه مو خورد!اون موقع بود که فهميدم همه آدمام بد نيستن!

خلاصه شبا تا بعد از نصف شب اونجا بزن و بکوب بود!دسته مردا تو مردونه که تو قسمت بيروني بود و دسته زنا تو زنونه که اندروني بود .عروس خانم که اسمش توران خانم بود بد نبود!يعني خوشگل نبود اما زشتم نبود!ديگه تو اون شبام کسي کاري به کارم نداشت!يعني تو اتاق حبسم نميکردن چون انقدر آدم تو خونه بود که کسي به کسي نبود و نميفهميد من کي ام !بعدا فهميدم که به توران خانم نگفتن که پدربزرگتون يه دختر از زن اولش داره!حالا اين توران خانم کيه؟!حتما خودتون فهميدين!مادربزرگتون!از من چيزي بزرگتر نبود!اونموقع که من ده دوازده سالم بود اون شونزده هفده سالش بيشتر نبود!

خلاصه توران خانم را با چه دبدبه و کبکبه اي آوردن خونه و واقعا سه روز و سه شب براش جشن عروسي گرفتن!منم همونجور کار ميکردم چشم ازش برنميداشتم بطوريکه هر بار نيگاش اتفاقي مي افتاد طرف من ميديد که دارم نگاهش ميکنم!البته از دور چون نميذاشتن نزديکش برم!حتما اونم وقتي با اون لباسا که تنم بود منو ميديد فکر ميکرد که کلفت اون خونه ام!حقم داشت بيچاره!

کار ميکردم و دور ورم رو نگاه ميکردم و ياد حرفاي يکه مادرم از عروسي ش ميزد مي افتادم!براي اون بدبخت چه کردن و براي اين يکي چه ميکنن!شب عروسي اون چه جوري بود و شب عروسي اين چه جوري!مادر بيچارم تک و تنها تو دست اين قوم اسير بود و راه نجاتي م نداشت و چه به روزش آوردن!

بغض گلومو گرفته بود!انگار تموم غم عالم ريخته بود تو دل من!نيگا ميکردم و ياد مادرم مي افتادم!نيگا ميکردم و ياد خودم مي افتادم!نيگا ميکردم و هر دقيقه کينه م نسبت به پدربزرگتون و عمه هام و مادرش زيادتر ميشد!انگار همين کينه باعث شده بود که تو چشمام برق نفرت بشينه!طوريکه توران خانم هر دفعه منو نيگا ميکرد اخماش ميرفت تو هم!اولا خيلي کم چشمش به من

آخر 439

مي افتاد اما هر چي مي گذشت انگار کنجکاوتر مي شد و بيشتر نيگام مي کرد بطوريکه از شب دوم خودش چشم مينداخت و منو لاي آدمايي که اونجا بودن پيدا مي کرد و نيگام مي کرد!

بالاخره اين جشن م تموم شد و غريبه ها رفتن و موندن چند تا از نزديکاي عروس و دو سه شب بعدش ، اونام رفتن! ديگه تو خونه همون آدماي قبلي موندن و يه تازه وارد که همون عروس خانم بشه. منم سرمو داده بودم به کار خودم. يعني دلم نمي خواست کاري بکنم که جلو توران خانم عمه هام بهم فحش بدن يا کتکم بزنن يا زنداني م کنن! غرورم اجازه نمي داد! آخه وقتي چاک دهن شونو وا مي کردن، حرفاي بدي از دهن شون درمي اومد که طاقت شنيدنش رو نداشتم! حالا اگه به خودم مي گفتن عيب نداشت و نحمل مي کردم اما وقتي به مادرم مي گفتن خيلي خيلي ناراحت مي شدم!

خلاصه سرم به کارم گرم بود که يه مرتبه در اتاق توران خانم واشد و اومد بيرون! يه لباس قشنگ پوشيده بود و چارقدم سرش نبود! دهن همه از تعجب وامونده بود! برگشتم طرف عمه هام و مادرشون که ديدم اخماي همه شون رفته تو هم اما جيک شون درنمي آد!

توران خانم يه نگاهي به دور و ورش کرد و بعد صدا زد و گفت: "عذرا خانم، عذرا خانم!" سرمو برگردوندم طرفش! باور نمي کردم که يه نفر تو اون خونه منو خانم صدا کنه! زود رفتم و سلام کردم که جوابم رو داد و گفت دستتون خاليه؟ گفتم بعله که گفت بي زحمت يه دقيقه بياين تو اتاق من يه خرده کار باهاتون دارم!

يه چشم گفتم و اومدم اون طرف که پله ها بود و رفتم تو ايوون و رفتم جلو اتاقش! حالا اتاقش کدوم بود؟! همون اتاق مادرِ خدابيامرزم!

کفشامو درآوردم و رفتم تو و يه نيگا کردم. از روزي که خانم بزرگ ديگه نذاشته بود اونجا پيش پدربزرگتون بخوابم ديگه پامو تو اون اتاق نذاشته بودم! نمي دونم چي شد که يه مرتبه زدم زير گريه! يعني چي شد که معلومه!اونجا اتاق مادرم بود ! چه شبايي که اونجا تا صبح بغل مادرم نخوابيده بودم! چه شبايي که بغلم نَنِشسته بود و برام قصه نگفته بود! چه شبايي که من اونجا سرمو رو پاهايش نذاشته بودم و ناز و نوازشم نکرده بود! چه شبايي که برام از کشورش و گذشته ش حرف نزده بود! چه شبايي که صورتش رو رو متکا نذاشته بود و زار زار گريه نکرده بود!

هر کاري مي کردم نمي تونستم جلوي گريه م رو بگيرم! همينجوري اشک از چشمام مي اومد پائين! توران خانم روش اون طرف بود و داشت از تو يه صندوق يه چيزايي درمي آورد و حواسش به من نبود! يه دفعه برگشت و دستش رو دراز کرد طرف من و گفت "بيا عذرا خانم! اين چند شبه..." يه مرتبه چشمش افتاد تو صورت من و تا ديد دارم گريه مي کنم بقيه رفش رو شل و آروم گفت "خيلي زحمت کشيدي!" بعد يه دفعه اومد جلو من و بغلم کرد و گفت " چته؟! اين چه جور گريه کردنه؟! اين چه جور نگا کردنه؟! با اون چشمات منو اين چند روزه کُشتي!"

راست مي گفت! يعني از نيگا کردنم خبر نداشتم اما از گريه م چرا! همچين گريه مي کردم که تموم لباسش خيس خيس شد! زود سرمو کشيدم عقب و گفتم هيچي توران خانم! ببخشين! همينجوري گريه م گرفت! امري داشتين باهام؟! دستمو گرفت کشيد تهِ اتاق و گفت بيا بشين ببينم! گفتم بايد برم! کار دارم! گفت مگه من ميذارم ؟! تا نفهمم تو کي هستي و چرا اونجوري منو نيگا مي کني و چرا اينجوري گريه مي کني نميذارم پات رو از در اين اتاق بذاري بيرون! بعد دستش رو دراز کرد طرفم . ديدم يه گُلِ سرِ قشنگ تو دست شه! اشک هامو پاک کردم و خنديدم که گفت " صدات کردم که هم اينو بهت بدم و هم ببينم تو کي هستي؟ " گل سر ور ازش نگرفتم و فقط بهش گفتم همونکه به ياد من بودين برام کافيه! اين محبت شما دلمو گرم کرد! دستتون درد نکنه خانم! گفت تو کي هستي دختر؟ گفتم يه غريب اينجا! گفت غريب اينجا يعني چي؟! گفتم يه آدم بي کس! گفت نمي فهمم! گفتم من ديگه جونِ کتک خوردن ندارم! ازم چيزي نپرسين! گفت يعني چي؟! سرمو انداختم پائين که گفت بابات کيه؟ گفتم يه نامرد! گفت مادرت؟! گفتم يه فرشته! گفت اسمش چيه؟! گفتم ناتاشا! گفت چي؟! گفتم ناتاشا گفت ناتاشا؟! گفتم آره.گفت کجائيه؟ گفتم روسي! گفت مادرت روسه؟! گفتم بعله! گفت بابات چي؟! گفتم نه! گفت حالا ديگه اصلا نميذارم از اتاق بري بيرون !همينجا يم شيني و قشنگ برام مي گي که تو کي هستي و اينجا چيکاره اي!

تو همين موقع از بيرون عمه کوچيکم داد زد عذرا عذرا! برگشتم يه نيگا به توران خانم کردم و گفتم اين صدا يعني اينکه اگه يه کلمه ديگه با شما حرف بزنم ، هم فحش مي شنوم هم کتک مي خورم و هم زنداني مي شم! گفت اين کارا رو کي باهات مي کنه؟! گفتم همه شون! گفته آخه چرا؟! تو که اندازه سه نفر کار مي کني ! براي چي اذيتت مي کنن!؟ گفتم چي بگم؟!

يه مرتبه در اتاق واشد و عمه کوچيکم امد تو که توران خانم برگشت طرفش و تا عمه م اومد حرف بزنه گفت کي به شما اجازه داده همينجوري سرتو بندازي پايين بياي تو؟! مگه اينجا طويله س !؟

اينو که گفت عمه کوچيکم به پته پته افتاد و زود رفت بيرون و در رو بست که توران خانم عصباني برگشت طرف من که يه چيزي بهم بگه اما يه مرتبه سرم رفت طرف سينه ش و گرفتمش تو بغلم و زار زار گريه کردم! اونم افتاد به گريه! حالا هي گريه مي کرد و مي خواست سرِ منو از رو شونه هاش بلند کنه که بپرسه جريان چيه ! منم ولش نمي کردم که گفت سرتو بلند کن ببينم آخه! دارم ديوونه مي شم ! اينجا چه خبره!؟ تو کي هستي؟! گفتم تروخدا بذار يه دقيقه سرم رو سينه ت باشه!

دوباره بغلم کرد ! حالا اون گريه بکن و من گريه بکن! يه مرتبه سرمو ورداشتم و دولا شدم و دتسش رو ماچ کردم که زود دستش رو کشيد و گفت ترو خدا بگو تو کي هستي؟! گفتم دستت درد نکنه! خوب نوک ش رو چيندي! اگه از همين الان جلو اينا درنياي، تيکه تيکه ت مي کنن! گفت غلط کردن! منو تيکه تيکه کنن؟!گفتم آره ! با مادرمم همينکارو کردن! تروخد مواظب خودتون باشين! گفت بشين ببينم! پدرشونو مي سوزونم ! بشين!

گرفتم نشستم که گفت حالا گريه ت رو تموم کن و بگو ببينم تو کي هستي!؟ از هيچي م نترس! من اينجام! گفتم شما که نباشين بيچاره م مي کنن! گفت سگ کي باشن ؟! نترس! بگو! گفتم من روس م! مسلمونم نيستم! اما تروخدا به اينا نگين که من مسلمون نيستم ! مادرمو سر همين کشتن! گفتن مادرتو اينا کشتن!؟ گفتم آره! همينجا! تو همين اتاق! همين گوشه! همين عمه! همين خانم بزرگ! ريختن سرش و انقدر زدنش که تا صبح نکشيد ! گفت چرا؟! گفتم چون داشت با خدا حرف مي زد! چون داشت به زبون خودش خدا رو صدا مي کرد!

يه مرتبه برگشتم و گوشه اتاق رو نيگا کردم! همونجايي که مادرم تا صبح زانوش رو گرفته بود تو بغلش و جون داد! اونم برگشت همونجا رو نيگا کرد! نمي دونم بهتون چي بگم! مي دونم باور نمي کنين اما من مادرم رو ديدم! خب مي گيم من چون اون شب يادم بود برام تداعي شد اما توران خانم چي!؟ اون که از چيزي خبر نداشت ! اما به همون خدا قسم که اونم مادرمو ديد! تو همون وضع ديد! مي دونين از کجا اينو مي گم؟! چون يه لحظه که تو چشماي مادرم نيگا کردم ديدم داره توران خانم رو نيگا مي کنه! برگشتم طرف توران خانم که ديدم اونم داره مادرمو نيگا مي کنه! يه مرتبه توران خانم زد زير گريه و منو گرفت تو بغلش! همينجوري گريه مي کرد و منو تو بغلش فشار مي داد! شايد ده دقيقه همينطور دو تايي تو بغل همديگه بوديم! تنِ توران خانم شده بود عين يخ! رنگش سفيد عين دوغ آب ديوار! همچين ترسيده بود که منو ول نمي کد! مثل بيد مي لرزيد! ده دقيقه اي که گريه کردم خودم ديدم که برگشت طرف اون گوشه ي اتاق رو نيگا کرد! اما اين دفعه يه نفس بلند کشيد و گفت " لااله الا الله " و همونجور موند! شايد پنج شيش دقيقه تکون نخورد! بعدش گفت جريان رو برام تعريف کن! منم همه رو براش گفتم! خوب که به حرفام گوش کرد، تکيه ش رو داد به ديوار گفت پس تو دختر شوهرمي؟! گفتم کلفت شونم ! دختر چيه؟! والّا با کلفت يان کاري رو که با من مي کنن نمي کنن! با اسير اين کارو نمي کنن! گفت پس اين ثروتي که اينا دارن مال مادر توئه؟! گفتم آره! گفت از کجا بدونم؟ گفتم سند دارم! گفت چيه؟! گفتم بعدا بهتون نشون مي دم! گفت يه کاري برام مي کني؟ گفتم با دل و جونم! گفت اون اتاق پنج دري رو يه دست بکش من برم توش. اينجا کوچيکه! گفتم رو چشمم اما خودتون به اينا بگين! گفت مي گم. پاشو بريم بيرون. گفتم فقط ترو خدا نگين که من بهتون حرفي زدم! گفت خيالت راحت باشه!

دوتايي بلند شديم و اومديم بيرون. عمه هام و مادرشون يه گوشه حياط واستاده بودن و با همديگه پچ پچ مي کردن که ما رفتيم تو ايوون و توران خانم داد زد و گفت خانم بزرگ! با اجازه تون اين بچه مي ره پنجدري رو نظافت کنه براي من! خانم بزرگ اومد جلو و يه خنده اي کرد و آروم گفت مگه تو اين اتاق ناراحتي توران خانم؟ توران خانمم گفت ناراحت نه اما راحتم نيستم! بعدش برگشت طرف من و گفت: عذرا خانم يه زحمت بکش و اون اتاق رو تر و تميز کن تا يه ساعت ديگه که دده خانم اومد ، با همديگه اسباب اثاثيه رو بکشيم اونجا. بعدشم بدون اينکه به اوتا محلّ سگ م بذاره رفت طرف اتاقش که خانم بزرگ گفت "ببخشين توران خانم جون! اگه ناراحت نمي شي مي خوام بگم يه چارقد بنداز سرت!" توران خانم برگشت طرفش و گفت "براي چي" خانم بزرگم همونجور آرام و با ملاحظه گفت " بالاخره زن بايد رو بپوشونه ديگه!" توران خانمم همونجور که بر مي گشت طرف اتاقش گفت " از کي ؟ از در و ديوار؟!"

بعدشم رفت تو اتاق و دَرَم پشتش بست!خانم بزرگ حسابي سنگِ رو يخ شد و زير لبي يه چيزي گفت و برگشت پيش عمه هام که که داشتن چپ چپ به پنجره ي اتاق توران خانم نيگا مي کردن! منم معطل نکردم و رفتم طرف پنجدري و رفتم توش و شروع کردم به نظافت ! از جون و دل براش کار مي کردم! يه ساعتم بيشتر نکشيد که اتاق شد مثل يه گل. يه خرده بعدشم يه خانمهکه دايه ي توران خانم بود اومد و يه سلام عليک با اونا کرد و رفت تو اتاق توران خانم و نيم ساعت بعد اومد بيرون و رفت و شايد دو ساعت بعد برگشت و با توران خانم و من رفتيم تو پنجدري و توران خانم گفت هر چي اثاث اونجاس بذاريم تو ايوون! خودشم رفت تو ايوون واستاد و دستاشو زد به کمرش و تا ما چند تيکه اثاث رو اورديم بيرون، بلند به خانم بزرگ اينا گفت " خانم بزرگ قربون دستتون، اين آت و آشغالا رو يه جا جابدينو الان آقاجونم اينا جاهازمو مي آرن! اينا رو نبينن بهتره! آقاجونم بداخلاقه! يه دفعه يه چيزي از دهن ش در مي ره باعث کدورت مي شه!

خانم بزرگ اينا رو شنيد، کجا گذاشتش و کجا ورداشتنش! لب ش همچين کلفت شد که اصلا نمي تونست يه کلام حرف بزنه ! فقط به عمه هام اشاره کرد که برن اثاث رو بيارن پائين! خودشم رفت تو اتاقش و در رو بست! منم زود رفتم تو اتاق و بقيه اسباب اثاثيه رو اوردم بيرون که نيم ساعت بعد درِ اندروني وا شد و يه عده يالله يالله کردم و با چند تا طبق کش و مطرب و چي و چي و چي اومدم تو! خونواده ي توران خانمم باهاشون بودن! ديگه چه خبر شد اونجا! عمه هام و مادرشون جلو اينا موش بودن! پدر، مادر، خواهر ، برادر، عمو، خاله، عمه ف فک و فاميل! يه ايل بودن! همه م وضع شون خوب! مادرش طلا ريخته بود تو دستش از اينجا تا اينجا! جواهر از گردن خواهرش بالا مي رفت! برادرش انقدر قد بلند بود که از در تو نمي اومد! باباش که يه ابروش رو انداخته بود بالا و جواب سلام هيچکدوم رو نمي داد! فقط وقتي توران خانم يه چيزي در گوشش گفت، آروم اومد طرف من و يه دستي رو سرم کشيد و از جيب ش يه قروني که اون موقع خيلي پول بود درآورد و داد به من!

خلاصه جاهاز توران خانم رو با چه مراسمي آوردن و همه ور چيندن تو حياط و يه ساعتم اونجا موندن و همه شون رفتن جز مادرش و خواهرش و خاله هاش و همين دده خانم! عمه م يه سيني چايي آورد و خانم بزرگ ميوه و شيريني و تعارف و اين حرفا شروع شد و زود اون عمه م يه فرش انداخت يه گوشه ايوون و خونواده ي توران خانم رفتن بنشينن که توران خانم يه اشاره به مادرش کرد و دوتايي رفتن تو اتاق توران خانم و يه يه ربعي اونجا بودم و بعدش برگشتن بيرون و اونام نشستن که مادر توران خانم رو کرد به خانم بزرگ و گفت والا يه صحبتايي از در و همسايه به گوش ما خورده! خانم بزرگ هول شد و گفت: چه صحبتي خانم؟

مادر توران خانمم گفت خانم بزرگ اين دختر کيه؟ نوه ي شماس؟! چرا قبلا نگفتين؟! خانم بزرگ به تته پته افتاده بود گفت اين اصلا به شما کاري نداره که! فکر کنين بچه ي خودمه! اينو که گفت اخماي همه رفت توهم و ساکت شدن و يه خرده بعدمادر توران خانم بلند شد و از اندروني رفت بيرون. يه ساعت يه ساعت و نيمي نگذشته بود که تو بيروني سر و صدا شد و مادر توران خانم اومد تو اندروني و تا رسيد بلند گفت " فعلا دست به جاهاز نزنين تا باباش تکليف رو معلوم کنه" بعدشم خودش اومد و نشست پيش توران خانم و يه اشاره به دده خانم کرد که اونم رفت تو بيروني. اينام همينجوري نشستن و يه کلمه با کسي حرف نمي زدن ! تو بيورني، محشر کبري بود! بعدش در اندروني واشد و چندتا ياالله گفتن و باباي توران خانم و برادرش و عمو و دايي ش با پدربزرگ تون اومدن تو اندروني و يه اشاره کردن به مادر و خواهر و خاله هاي توران خانم و اونام رفتن تو پنجدري و پشت سرشون باباش اينام رفتن. بيرون پدر بزرگ تون مونده بود و هي تو حياط راه مي رفت! معلوم بود که حسابي حالش رو جا آورده بودن! از گوشه لب ش خون مي اومد! دلم خنک شده بود! توران خانم ديگه مثل مادر من بي کس نبود ! عمه اينام جيک شون در نمي اومد! يه خرده که گذشت توران خانم اومد بيرون و منو صدا کرد و با خودش برد تو اتاق. تا رفتم تو، ترس ورم داشت که توران خانم يه دستي کشيد به سرم و گفت "نترس عذرا خانم! چيزي نيس!"

رفتم يه گوشه و سرمو انداختم پايين که باباي توران خانم گفت "دخترجون ما تازه فهميديم که تو کي هستي! الان م ديگه کار از کار گذشته! اگر چه من اون مرتيکه رو ول نمي کنم! پدر همه شونو درمي آرم" بعد شروع کرد به داد زدن و فحش دادن! طوري که همه ي بيروني آ بشنون!

خوب که فحش هاشو داد برگشت طرف من و گفت " توام حواست باشه! دور و ورِ دختر من نمي پلکي! فهميدي؟!" سرمو بلند کردم و گفتم يعني نرم پيش توران خانم؟ داد زد و گفت نه! گفتم چشم. فقط اگه کاري داشتن يه صدا منو بزنن! گفت کاري با تو ندارن که! گفتم چشم، اگه خودشون خواستن مي رم!يه قدم اومد جلو من و گفت خودشون نمي خوان ! گفتم چشم! گفت پا تو بذاري تو اتاق ش قلم پاتو ميشکونم! فهميدي!اگه بفهمم اذيتش کردي...

يه مرتبه دستش رو آورد بالا دستامو گرفتم رو سرم و گفتم نزنين آقا! من اصلا ديگه طرف توران خانم نمي رم!امروزم خودشون صدام کردم! گفت الان نمي زنم ت اما اگه کاري بکني مي زنمت! گفتم به خدا من تو اين خونه هيچکس رو اذيت نمي کنم! اصلا با کسي حرف نمي زنم! کسيم با من حرف نمي زنه! من فقط کاراشونو مي کنم! کاراي توران خانمم مي کنم! اگه دل شون بخواد! گفت تو الصا يه مرتبه از کجا پيدا شدي؟! سرمو بلند کردم و گفتم نمي دونم آقا! ببخشين تروخدا! اگه من ديگه به توران خانم نيگا کردم هر کاري خواستين باهام بکنين! به خدا من خيلي دوست شون دارم! اصلا نمي خوام اذيت شون کنم! مگه نه توران خانم؟! تروخدا بهشون بگين شما خودتون امروز صدام زدين! بياين! اين پول تونم پس بگيرين! من اصلا پول نمي خوام!

دست کردم جيب م و يه قروني نقره رو درآوردم و گرفتم جلو باباي توران خانم که يه مرتبه صداي لااله الا الله و اعوذ بالله و استغفرالله بلند شد و يه دفعه مادر توران خانم گفت آقا!آقا!آقا! بچه يتيم جلوته ها! بترس!

اينو که گفت باباي توران خانم که خيلي عصباني بود يه مرتبه رفت يه گوشه ي اتاق و پشتش رو کرد به ما و از جيب ش يه دستمال درآورد و برد طرف صورتش !

توران خانمم اومد طرف من که زود خودمو کشيدم عقب و گفتم تروخدا نه تورا خانم! بعد برگشتم و با ترس به باباش نيگا کردم! چاهام مي لرزيد! همچين دوره ام کرده بودم که از ترس داشت نفس م بند مي اومد! دندونام داشت مي خورد بهم! چيزي نمونده بود که خودمو خراب کنم! مادر توران خانم که وضع منو ديد يه مرتبه حالش بد شد و رفت طرف شوهرش و با يه حالت بد گفت " آقا! از دلش زود دربيار تا آتيش نيفتاده تو زندگي مون!"

اينو که گفت باباي توران خانم برگشت طرف من و اومد جلو که منم از ترس م يه قدم رفتم عقب و خوردم به توران خانم! باباش اومد جلوتر و گفت " نترس باباجون! کسي با تو کاري نداره که!" بعد دست کرد تو جيب ش و يه پنجزاري درآورد و گرفت جلو من که دستامو بردم پشتم و گفتم " نه آقا ! نمي خوام ! تازه اين چول تونم هس!" يه کم سبيلاشو گرفت لاي دندون ش و گفت اسمت چيه دختر جون؟ گفتم ليا گفت چي؟! گفتم ليا گفتن مگه اسمت عذرا نيست؟! گفتم اينا بهم عذرا مي گن! مادرم اسممو ليا گذاشته! گفت مادرت رو اينا کشتن؟! گفتم نه آقا! مادرم مريض شد خودش مرد! گفت راست بگو! گفتم راست مي گم آقا! گوشه اتاق مرد! گفت چرا؟! هيچي بهش نگفتم و فقط نيگاش کردم که نشست جلوم و گفت اينا اذيتت مي کنن؟! گفتم نه آقا! باهام خيلي خوبن! خيلي بهم مهربوني مي کنن!

يه نيگايي به من کرد و يه دستي به ريش و سبيلش کشيد و بلند شد و گفت خيلي خب! حالا برو! گفتم کجا برم آقا؟! گفت هرجا که هر روز مي ري! برو بازي کن! گفتم آقا من هيچوقت بازي نمي کنم! گفت پس چيکار مي کني؟ گفتم کار مي کنم! گفت خب برو به کارت برس! گفتم امروز بايد حياط رو جارو مي زدم که جاهاز توران خانم رو الان چيندن توش! برم مستراح رو بشورم؟

اينو که گفتم يه مرتبه ديدم گلوش اندازه يه سيب باد کرد! اومد حرف بزنه نتونست که برادر توران خانم اومد جلو من و گفت مستراح شستن کارِ تو نيس که! گفتم چرا آقا! برين مستراح رو ببينين! مثل گُله! هر روز خودم مي شورمش! توران خانم حتما ديدن!

هنوز جمله ي آخري رو نگفته بودم که مادر توران خانم چادرش رو کشيد تو صورتش و شروع کرد گريه کردن! باباي توران خانمم تند رفت طرف درِ اتاق و وازش کرد و رفت بيرون! برادرشم پشت سر باباش رفت و تا رسيد تو حياط بلند گفت " عجب آدماي بي غيرتي پيدا مي شن!"

منم که ديدم اينا رفتن، زود از اتاق اومدم بيرون و دوييدم تو حياط و رفتم دمِ مطبخ و رو پله هاش نشستم! يه خرده بعدشم توران خانم اينا شروع کردن به چيندن جاهازش و يه ساعت از ظهر رفته، کارشون تموم شد و هر چي خانم بزرگ اصرار کرد که براي ناهار بمونن ، نموندن و رفتن خونه شون.

اون روز گذشت و شبش رسيد و وقت خواب. طبق معمول رختخوابا رو تو اتاق خانم بزرگ انداختم و خودم رفتم تو جام اما تازه خوابم برده بود که يه مرتبه ديدم نفس م بالا نمي آد ! چشمامو که وا کردم ديدم عمه کوچيکم دهن م رو گرفته و اون يکي عمه م دستامو و خانم بزرگم پاهامو! تکون نمي تونستم بخورم! اصلا نمي دونستم چرا دارن اينکارو مي کنن! فقط با چشمام بهشون التماس مي کردم و از تو گلوم يه صدايي مثل ناله درمي آوردم که يعني تروخدا اذيتم نکنين! تروخدا ببخشين! هر چند که نمي دونستم چي رو بايد ببخشن اما با همون صدا، عين يه بچه گربه ناله مي کردم که منو ببخشن اما کي به ناله ي من گوش مي کرد! همه شون با همديگه حرف مي زدن! آروم آروم که نکنه صدا بره تو اتاق توران خانم! هر کدومم يه چيزي مي گفتن!

"پتياره خانم حالا واسه ما سوسه مي آي؟! ميتِ سگ کافر حالا چغوليِ ما رو مي کني؟! حالا واسه ما پشت و پناه پيدا کردي؟! الان که فرستاديمت لا دسِّ ننه...مي فهمي ديگه کجا زبونت رو نيگه داري!..خان هار شدي!؟ شيکمت گوشت نو بالا آورده؟! حالا مي بيني!" هر چي ناله کردم فايده نداشت! يه تيکه کهنه تپوندن تو دهن م و دست و پامو گرفتن و بردنم طرف زيرزمين و در رو واکردن و بردنم تو و با طناب از پشت دست و پامو بستن و ولم کردم اون وسط و در رو روم قفل کردن و رفتن!

راست مي گفتن! شيکمم گوشت نو بالا آورده بود! شيکم من که از لاغري داشت مي چسبيد به پشتم! شيکم دختربچه اي که تا سرِ غذا مي خواست دو تا لقمه اضافه تر بخوره سير بشه، هر کدوم يه متلک بهش مي گفتن!" کاه از خودت نيس! کاهدون که از خودته! مگه داري تو ... دشمن ت مي کني؟! داري ميترکي گامبو!"

خلاصه منو تو تاريکي و سرما ول کردن و رفتن! چشمامو بسته بودم و وا نمي کردم! مي دونستم وقتي چشمام به تاريکي عادت کنه چي مي بينم! براي همين وازشون نمي کردم! زيرزمين پرِ موش بود! اونم چه موشايي! هر کدوم اندازه يه بچه گربه! عقرب داشت هر دوم انقدر! نفس م از ترس بند اومده بود!

با زور کهنه اي رو که تو دهنم تپونده بودن، تف کردم بيرون که بغل گوشم صداي خش خش شنيدم! با اينکه مي ترسيدم اما يواش لاي چشمامو وا کردم! چي ديدم خدا!!

درست يه وجبي صورتم يه موش سياه واستاده وبد و زل زده بود به من! ديگه دست خودم نبود! خلاف ادب همونجا خودمو خيس کردم! شماها نمي فهمين من چي مي گم! يعني خب مرد جماعت از موش و سوسک و مارمولک و اين چيزا نمي ترسه اما زن چرا! اونم چقدر!! هر چند اگه شماهام تو اون سن و سال ، اون وقت شب با اون وضع تو يه زيرزمين که اونوقتا بهش انبار مي گفتن زنداني مي شدين، شايدم از من بيشتر مي ترسيدين! بايد حتما براتون پيش بياد تا بفهمين! من دست و پا بسته افتاده بودم رو زمين و جلو صورتم يه موش بزرگ و سياه که چشماش تو تاريکي برق مي زد، واستاده بود و منو نيگا مي کرد! سيبيلاش همچين مي لرزيد که رعشه انداخته بود تو تنم! هيچ کاري م نمي تونستم بکنم! فقط يه چيزي يادم افتاد! يه دعايي که خانم بزرگ هر شب قبل خوابش مي خوند و مي خوابيد! منم اون شب فقط تونستم همين کارو بکنم! عجيب اينکه جونورا از آدما انسان تر و با رحم تر و مروت تر وبدن و وقتي ديدن يه دختربچه يه گوشه افتاده و ازشونم مي ترسه و از ترس خودشو خراب کرده، از خورد و خوراک اون شب شون گذشتن و خزيدن تو سوراخ شون! بازم به معرفت شما حيوونا! بازم به رحم شما حيوونا!

به جون هر سه تامون قسم که وقتي لاي چشمم رو وا کردم و چشماي موشه رو ديدم ديگه مات شد بهش ! حس از تنم رفت! دلم مي خواست داد بزنم اما نه جون تو تن م بود و نه جراتش رو داشتم! مي دونستم تا صدا ازم بلند بشه و عمه هام مي آن تو زيرزمين و حسابي حالم رو جا مي آرن!

يه مرتبه زدم زير گريه! آروم آروم و بي صدا گريه کردم و يواش اينو خوندم!

ذلکا ذليلکا- کمربسته- خليلکا-جونورا- نجنبينا- نلولينا- تا فردا آفتاب بزنه!

ذلکا ذليلکا- کمربسته- خليلکا-جونورا- نجنبينا- نلولينا- تا فردا آفتاب بزنه!

"بعد يه سيگار روشن کرد و يه پک بهش زد و گفت"

- نمي دونم از من ترسيدن ؟! فهميدن! رحم کردن! نمي دونم! فقط همينو مي دونم که همون موش سياهه که جلو صورتم بود، آروم برگشت و رفت! پشت سرش رو هم نيگا کردم ديدم رو در و ديوار و رو اسباب اثاثيه ها و گوشه ديوار خلاصه همه جا موش لول مي زنه! اما همه شون پشت سرِ موش سياهه، يکي يکي آروم برگشتن و رفتن تو سوراخ شون! شايد خواستن بگم که ما مثل

آدما بي صفت و طالم نيستيم!

"يه پک ديگه کشيد و چشماشو بست و زير لب گفت"

ذلکا ذليلکا- کمربسته- خليلکا-جونورا- نجنبينا- نلولينا- تا فردا آفتاب بزنه!

"بعدشم بلند شد و فنجونا رو جمع کرد و گذاشت تو سيني و رفت!

يه چند دقيقه بعد با يه سيني چاي برگشت و يکي يه دونه به ما داد و خودشم يکي ورداشت و نشست و گفت"

- توران خانم يه سال بعد زاييد و سال بعدشم همينطور. دو تا پسر شيره به شيره! باباهاي شما! منم کمکش کردم. اون خدابيامرز سعي مي کرد که هر روز دو. سه ساعت منو ببره پيش خودش که يه نفسي بکشم . اما خب بالاخره اونام خواهرشوهراش و مادرشوهراش بودن و نمي تونست زياد باهاشون در بيفته! يه خرده اي کارم راحت تر شده بود اما هنوزم برنامه هاي سابق برام بود1 اما حداقل يه اميد داشتم!اميدم به توران خانم بود و باباهاش ما که منو با صداي بچه گونه آبجي صدا مي کردن! همه ش به خودم دلداري مي دادم که يه روز اونا بزرگ مي شن و وقتي بفهمن من چه سختي هايي کشيدم و چه بلاهايي سرم اومده، يه جوري جبران مي کنن اما افسوس و صد افسوس!

بگذريم!خلاصه چندسالي اين وصع بود تا اينکه توران خانم ديگه نتونست با مادرشوهر و خواهرشوهراش زندگي کنه! پدربزرگ تونم يه خونه ي ديگه خريد و از مادرش اينا جدا شد! اونجا بود که ديگه اميدم نااميد شد!

عمه هام و مادرشون نذاشتن توران خانم منو با خودش ببره! بيچاره سعي خودش رو کرد اما هم عمه هام و مادرشون نذاشتن و هم پدربزرگتون دلش نمي خواست صبح به صبح قيافه منو ببينه! اين بود که من موندم تو اون خونه! واسه کلفتي شون مي خواستنم ديگه!

روزاي اول رو يه جوري گذروندم اما بي انصافا داشتن جبران اون چند سال رو که توران خانم يه ذره ازم حمايت کرده بود درمي آوردن! راستش ديگه طاقت نداشتم! يه چند ساليم بزرگتر شده بودم و جواب شونو مي دادم! اونام بدتر مي کردن! کارم فقط شده بود کتک خوردن و زنداني شدن و گرسنگي کشيدن! براي همينم يه روز از اون خونه فرار کردم! پشت بوم به پشت بوم رفتم و از اون خونه فرار کردم! قبلشم هر چي طلا و جواهر از مادرم مونده بود ورداشتم و دِبرو که رفتي!

"يه خرده ساکت شد و بعد گفت"

- اما قبل از رفتنم يه کاري کردم! حالا خدا مي بخشه يا نه، نمي دونم اما من ديگه عوض شده بودم! ديگه دلم براي کسي نمي خوسخت! ديگه نه شکر خدا رو مي کردم و نه شبا دعا معا مي خوندم! با همه کس و همه چي قهر کرده بودم!

" دوباره يه خرده ساکت شد و بعدش انگار که يه تصميمي گرفته باشه، يه مرتبه گفت"

- مي گم! هر چه باداباد!

"بعد يه نگاهي به ماها کرد و گفت"

- قبل از رفتنم يه آبگوشت خيلي خوشمزه دادم بهشون خوردن! يه آبگوشتي که هيچوقت هيچکس درست نکرده! يعني به اون خوشمزگي نکرده! چند روز تو زيرزمين ،همون جايي که بارها و بارها شب و روز زنداني م کرده بودن، گشتن و چند تا عقرب و رطيل رو هر جوري بود گرفتم و هر کدوم رو انداختم تو يه شيشه خاليترشي! از اين شيشه دهن گشادا! شايد سه چهار تا شدن! بعدش روزي که مي خواستم فرار کنم براشون يه آبگوشت باز گذاشتم و اين عقربا و رطيل آ رو اول يکي يکي کشتم و بعدش انداختم تو ديگ!

چه آبگوشتي شد! گوشت شم خوب کوبيدم و بردم سرِ سفره! خودمم به هواي اينکه يه خرده کار دارم گفتم که بعدا غذا مي خورم!

نيم ساعت سه ربع بعد که برگشتم تو اتاق،همه شون کله پا شده بودن!

"من و ماني فقط مات بهش نگاه کرديم که ماني گفت"

- بچه هاشون چي؟!!

عمه- فکر کردي انقدر ظالمم؟!

ماني-خب بچه هام غذا مي خورن ديگه!

عمه-دوتا بچه عمه بزرگم داشت و يکي کوچيکه! صبحش تا ظهر انقد بهشون هله هوله دادم خوردن و نون و کره و مربا تو حلق شون کردم که اون روز اصلا سرِ سفره نرفتن! يکي شون که از بس خورده بود حالش بهم خورد و دل درد گرفت! خودمم از پشت حصير پنجره مواظب شون بودم که يه مرتبه نرن سرِ سفره! يکي شون که يه گوشه خوابيده بود و بهش نبات آبداغ مي دادن و اون دوتاي ديگه م داشتن اون طرف اتاق با همديگه بازي مي کردن!

ماني-خب بعدش چي شد؟!

عمه-عمه کوچيکم مُرد! يعني هميجور افتاده بود و تکون نمي خورد! آخه هميشه مثل گاو غذا مي خورد! اون دوتاي ديگه م نعره مي زدن که نگو! ديگه منم معطل نکردم که ببينم چي مي شه! پريدم تو اتاق و بشقابا و ديگ آبگوشت رو ورداشتم و ريختم تو چاه مستراح و بقچه م رو ورداشتم و از اون خونه ي کثافت فرار کردم!

"يه سيگار ديگه روشن کرد و من و ماني م روشن کرديم و تا تموم نشد هيچکدوم حرفي نزديم! يه خرده بعدش دوباره شروع کرد به گفتن!

- شماها بايد تا همينجارو مي دونستين که بهتون گفتم! بعدش ديگه به دردتون نمي خوره!

ماني-آخه بالاخره چي شد؟!

عمه-هيچي ! بدبختي! بيچارگي! رفتم و شدم زن يه رَمّالِ فالگير! زن يه آدم زرنگ! واسه مردم، يعني براي زن آ دعا مي نوشت و فال مي گرفت و سرکتاب وا مي کرد و اين چيزا! کارايي مي کرد که اگه بهتون بگم باور نمي کنين! ناخن خودش رو مي گرفت و مي ريخت تو يه قوطي و به مشترياش به جاي ناخن مرده مي فروخت! آب از تو جوب ورمي داشت و جاي آب مرده شور خونه بهشون مي فروخت! کارايي مي کرد که اگه بگم حالتون بهم مي خوره! منم شدم دستيارش! يعني از خريت و سادگي مردم سوء استفاده مي کرد و نون مي خورد! زن هايي م که شوهره يا سرشون هوو آورده بود يا بدخلاق بود يا کتک شون مي زد يا هر مشکل ديگه داشتن مي اومدن پيشش و اين م بهشون از اين کثافت آ و گند و گه ها مي داد که يا خودشون بخوردن و يا بدن به شوهره بخوره!

پولي م ازشون مي گرفت آ زنه مي اومد پيشش که مثلا ببينه شوهرش با کس ديگه سَر و سِري داره يا نه! اونم مي گفت بايد يه گوسفن بخرم و بکشمش دلش رو يا جيگرش رو تازه تازه دربيارم و از وسط نصفش کنم و توش زندگيت رو ببينم! اون وقت پول سه تا گوسفند رو ازش مي گرفت که يعني اين گوسفند يه گوسفند مخصوصه! بعدش مي رفت يه گوسفند معمولي مي خريد و مي اورد جلو زنه مي کشتش و جيگرش رو درمي آورد و يه سري چرنديات تحويل زنه مي داد و بعدش دوتايي دل و جيگر گوسفند رو کباب مي کرديم و مي خورديم و به خريت يارو مي خنديديم!

مثلا مي اومدن پيشش که يکي رو قفل کنن! اونم پول ده تا قفل را مي گرفت و يه قفل کهنه زنگ زده رو بهشون نشون مي داد و مي گفت اين قفل قفله از ما بهترونه! به هر کي بزني ديگه وا نمي شه!

خلاصه يه کارايي مي کرد که اگه بهتون بگم باور نمي کنين! يه گربه سياه داشت که اندازه يه مغازه شيش دن ازش پول درمي آورد! به همه مي گفت اين گربه، جن و از مابهترونه! مردمم هي نذرش مي کردن! منم همه فوت و فن ها رو ازش ياد گرفتم و وقتي م که اون مرد ، من نشستم سرِ جاش! فقط يه خرده مار رو مدرن تر کردم! فال قهوه و اين چيزا! آخه ديگه يه خرده مردم روشن شده بودن و قوانين حمايت از خانواده اومده بو و مردا نمي تونستن دو تا زن بگيرن و اين چيزا! اما اين آخري آ دوباره همون کار و ماسبي رونق گرفته! هم فال قهوه، هم جادو جنبل!

اون موقع ها خودمم تجربه ش رو داشتم! بلايي که سر مادربزرگم اورده بودن! منم يه چيزايي به شوهرم ياد داده بودم که کلي ازش پول درمي آورد! گنجيشک مي گرفت و يه سوزن مي کرد تو قلب زبون بسته و ميفروختش به طرف و مي گفت ببر بنداز تو خونه هووت!

گربه مرده مي فروخت! موش رنگ شده مي فروخت! عقرب از تو خونه مون مي گرفتيم و مي کشتيم و مي فروختيمش ! خلاصه تو خونه ِ ما هر جَک و جونوري پيدا مي شد برامون پول درمي آورد1 مي گه تا ابله در جهونه مفلس در نمي مونه! يعني تا آدم خر تو دنيا امثال شوهر من و خودم گرسنه نمي مونن!

ماني-بعدش چي شد؟!

عمه-بيچاره اجاقش کور بود، اما با من خيلي مهربون بود! منم دوستش داشتم! يعني بعد از اون همه سختي ، هم راحت شده بودم و هم داشتم از مردم انتقام مي گرفتن! کينه هاي شتري! عقده هاي وانشده! ديگه م خسته شدم و نمي تونم حرف بزنم!

ماني-ترمه چي؟

عمه-مادرش باهام دوست بود! يعني مشتري م بود! انقدر با فال قهوه و جادو جنبل و اين چيزا بيچاره رو خَر کردم که رفت و از شوهرش طلاق گرفت! شوهرم رفت و يه زنِ ديگه گرفت! زنم وقتي ديد داره سرش کلاه مي ره ، رفت و شوهر کرد! شوهرم ترمه رو قبول نکرد! چون وجدانم ناراخت بود، ترمه رو که مي خواست بذاره پرورشگاه ، آوردم و خودم بزرگش کردم. همينا رو فهميد که گذاشت و رفت! امان از خرافات! امان از خريت! شماها خبر ندارين که الان م چقدر مردم رو آوردن به اين چيزا! اينام انقدر حقه بازن که فقط کافيه سرِ تيشه شونو بند کنن! يه چيزي به طرف مي گن و ميندازنش تو شک! وقتي شک افتاد تو دلش ديگه تمومه! چقدر زنها رو بي شوهر کردن! چقدر دخترا رو بي سرپرست کردن! همه شونم حقه بازن!

"يه خرده ساکت شد و بعد گفت"

- چه کارا که نکردم! چه زندگي آ که با همين جادو و جنبل و خرافات از هم پاشيده نشد! خدا آخر و عاقبتم رو به خير کنه! اَمان از نادوني! اَمان از جهالت! امان از خرافات! شماها نمي دونين اين خرافات چه لطمه اي به ما مردم زده! خيلي سال هس که ديگه همه ي اين کارا رو گذاشتم کنار! خدا از سر تقصيراتم بگذره!

"دوباره بلند شد و فنجونا رو جمع کرد و گذاشت تو سيني و رفت."

من و ماني يه نگاهي به همديگه کرديم و ماني دو تا سيگار درآورد و روشن شون کرد و يکي شو داد به من و گفت"

- اي داد بيداد- تخمه بو داد- به من نمي داد- وقتي که مي داد- پوسّ شو مي داد- منم بو مي دم- به اون نميدم- اگرم بدم- پوسّ شو مي دم!

- چيز از اين قشنگ تر پيدا نکردي بگي؟

ماني-اگه پيدا کرده بودم که اونو مي گفتم!

- حالا چيکار کنيم؟

ماني-چي رو ؟

- همين برنامه ي قهر و اين چيزا رو ديگه!

ماني-ميخواي تو يه تلفن به بابات زنگ بزن و منم به بابام! يه کلمه بگيم که چيز خورديم و غلط کرديم و برگرديم خونه!

- گم شو! تو که گفتي ما يکي يه دونه ايم و تا قهر کنيم ده نفر رو ميفرستن دنبال مون! پس چي شد؟!

ماني-والا قاعدتا بچه يکي يه دونه قهراش به اين صورت مي شه! مگه اينکه ما اشتباه کرده باشيم و باباهامون يه جا ديگه هفت هشت تا تخم و ترکه مثل ما داشته باشن! منو باش که هميشه فکر مي کردم بابام نجيبه و پاي بند به خانواده!

- اگه نيان دنبال مون چي؟

ماني-معلوم ميشه که من و تو هر دو خريم! يعني تو خري و من از تو خرتر دنبالت اومدم!

- حالا وقت شوخيه؟!

ماني-ببين ! من اگه جاي باباي خودم و خودت بودم آ ،دنبال اين پسراي گُه و ناخلف که نمي رفتم هيچ، از ارث م محرومشون مي کردم!

- براي چي؟!

ماني-بدبختا اين همه براي ماها زحمت کشيدن آخرش که يه جفت زن برامون پيدا کردن اينطوري دستمزدشونو داديم!

- عشق يعني همين ديگه!

ماني-خريت يعني همين!بدبخت اگه حساب بانکي مونم خالي کنن، جاي عشق و عاشقي بايد مثل بقيه جووناي آس و پاس بريم سراغ هروئين و گرد و دوا! حالا هي عشق عشق بکن!

- خب پاشو جاي اين چرت و پرتا يه فکري بکن!

ماني-پدرم روضه رضوان به دو گندم بفروخت

ناخلف باشم اگر من به جُوي نفروشم

حالا خوبه يه عمه تو بخت آزمايي برديم وگرنه امشب باشد چه خاکي تو سرمون مي کرديم!

- يعني چي؟!

ماني-گوش بده تا برات بگم! يه روز انجمن لاک پشتا سه تا لاک پشت رو انتخاب مي کنن که برن قله اورست رو فتح کنن و پرچم لاک پشتا رو بزنن اون بالا! خلاصه حرکت مي کنن و پنجاه سال طول مي کشه تا مي رسن نزديک قله که يه مرتبه يکي زا لاک پشتا مي زنه زير گريه! اون دو تاي ديگه ازش مي پرسن رفيق از خوشحالي داري گريه مي کني؟! اين يکي جواب مي ده نه رفقا! گريه م از اينه که يادم رفته پرچم رو با خودم بيارم!

- باز لوس شدي!؟

ماني-نه به جون تو! من ديشب بهت نگفتم که ناراحت نشي!

- چي رو؟!

ماني-من يادم رفته پرچم قبل از قهرو وردارم! يعني عابر بانکم و دفترچه ي حسابم رو! ديشبم پول هتل رو که دادم، موند برام همين چک پول آ که حاتم بخشي کردم دادمشون به کار خير!

- عجب ديوونه اي هستي توآ! حالا چه غلطي بکنيم؟!

ماني-خُبه خبه! مگه تو نگفتي مي ريم سرِ کار و از دسترنج خودمون پول حلال به دست مي آريم و از اين مزخرفا!؟

- حالا تا بريم سرِ کار چيکار کنيم؟

ماني-هول نشو! من گدايي بلدم! تو دزدي بلدي؟!

- واقعا که ماني!

ماني-باز کاسه کوزه ها سر من شيکست؟! بابا تو مگه به هواي دفترچه ي حساب بانکي من قهر کردي؟!

- وقتي خودمون نداشتيم چرا بذل و بخشش کردي؟!

ماني-خودت يادت رفته چه شعارايي مي دادي؟ چقدر اين کاغذا الان قشنگ شدن و اين حرفا! مي گم چطوره از لاش يکي شو يواشکي وردارين؟! عمه که حساب اينا رو نداره!

- الان ديگه زشته!

ماني-زشته چيه؟! پول بنزينم نداريم! آن آن! من اگه تو جيب م پول باشه سيصد چهارصد تومنه! تو چي؟

- من اصلا کيف نياوردم!

ماني-حالا وقت شه که هر دومون به خاطر اين مصيبت وارده زارزار گريه کنيم! لعنت به پدر و مادرش که ديگه گول تو رو بخوره! داشتيم واسه خودمون راحت زندگي مونو مي کرديم آ! حالا نمي شد تو عاشق نشي!؟

- تو خودت چي؟!

ماني-من حداقل عشق م هنرپيشه س و يه فيلم بازي کنه، پول رهن يه آپارتمان رو درمي آره! تو که عشق ت هنوز دانشجوئه چه خاکي مي خواي تو سرت کني؟! خيلي خيلي زود بزنه بتونه چهار تا شاگرد خصوصي بگيره که از گشنگي نميرن!

" تو همين موقع رکسانا اومد تو اتاق و سلام کرد و گفت"

- ناهار حاضره!

- رفتي ناهار درست کردي؟!

رکسانا-خب آره!

- پس درست چي؟!

رکسانا – هم درس مي خونم و هم ناهار درست مي کردم!

- ما خودمون از بيرون يه چيزي مي گرفتيم!

ماني-راست مي گه رکسانا خانم! پول که بود! ما مي رفتيم از بيرون گشنه پلو و خورشت دل ضعفه مي گرفتيم مي آورديم و همه دور هم مي خورديم! آخه چرا زحمت کشيدين!

"برگشتم يه چپ چپ بهش نگاه کردم که گفت"

- هامون جون ، حالا که زحمت کشيدن پاشو برين ناهاره رو بخوريم و ماها شب شام از بيرون بگيريم!

"دوتايي بلند شديم و رفتيم تو آشپزخونه، سر ميز نشستيم . سارا و مريم داشتن تند تند کار مي کردن. يه خرده بعد عمه م اومد و ماها جلوش بلند شديم که اونم اومد و نشست بغل ما و گفت"

- امروز رو فقرانه بگذرونين! غذاي ما هر چقدرم خوب باشه در مقابل شماها نون و پنيره و به حساب نمي آد!

- اتفاقا برعکس! در شرايط فعلي ما اين خوان هفت رنگه! ما الان انقدر نيازمنديم که به نونِ شب محتاجيم!

"محکم به پام زدم به پاش که گفت"

- يعني از نظر محبت آ! يه قرون محبتهاي شما رو رو چشممون ميذاريم که شيکم مون سير بشه ! ببخشين عمه جون ! نون سنگک الان دونه اي چنده؟ خشخاش نه آ! همين ساده ش!

عمه-ميخواي چيکار؟

ماني-ميخوام بدونم تا چند روز مي تونيم زنده بمونيم!

عمه-با نون سنگک؟!

ماني-نه با بربري م باشه مسئله اي نيس.

"اون داشت چرت و پرت مي گفت و من داشتم رکسانا رو که تند تند کار مي کرد و به مريم اينا مي گفت که چيکار کنن نگاه مي کردم. موهاي طلايي قشنگش موقع کار کردن اين ور و اون ور مي ريخت! مثل يه مزرعه ي گندم که باد خوشه هاي طلايي شونو اين ور و اون ور خم مي کنه و موج توشن ميندازه!

تند و تند کار مي کرد و هر چيزي که حاضر مي شد مي آورد و جلو من رو ميز ، قشنگ و مرتب مي چيند. ظرف ماست، سالاد، سبزي خوردن، نون بريده، ترشي. هز کدومم که ميذاشت جلو من،تا روش رو بر مي گردوند ، ماني مي کشيد و ميذاشت جلو خورش!

ناهار خورشت قيمه درست کرده بودن . وقتي آماده شد و ديس برنج و ظرف خورشت رو آوردن و گذاشتن رو ميز يه مرتبه رکسانا گفت"

- اي واي يادمون رفت نوشابه بخريم!

- عيبي نداره! الان ماني مي ره مي خره! ماني بپّر از همينجاها يه نوشابه بگير بيار!

"ماني يه نگاه به من کرد و بعدش يه نگاه به همه و گفت"

- ببخشين عمه جون نوشابه خانواده الان چنده؟

عمه-الان که ديگه غذا رو کشيديم که نمي شه بري نوشابه بخري! از دهن مي افته غذا!

- هر جور صلاح مي دونن. اصلا شب نوشابه مي خريم!

عمه-حالا قيمتش رو براي چي مي پرسي؟

ماني-نه اينکه از اين به بعد مي خوايم خانواده تشکيل بديم ، لازمه که قيمت مايحتاج زندگي رو دونه به دونه بدونم که وقتي اين پدر سگ يه چيزه اُرد ميده بدونم چه قيمته!

"يه مرتبه همه زدن زير خنده و رکسانا اينام نشستن سرِ ميز که رکسانا گفت"

- ببخشين. ماها هميشه قبل از غذاخوردن دعا مي کنيم! عيبي که نداره؟!

ماني-ببخشين ! دعاي شما چند صفحه س ؟ يعني مي گم غذا از دهن نيفته!

- خجالت بکش ماني!

ماني-خب اگه بخواد نصف انجيل رو برامون بخونه که مي شه ساعت سه بعدازظهر!

"دوباره همه زدن زير خنده و بعدش همه چشماشونو بستن و دستاشونو به حالت احترام چسبوندن به هم و گرفتن جلو سينه شون و رکسانا گفت"

- پروردگارا ترا بخاطر نعمت هايي که به ما ارزاني داشتي شکر مي گوئيم.

ماني-الهي آمين!بسم الله!

"دوباره همه زدن زير خنده و رکسانا گفت"

- تموم نشده بود ماني خان!

ماني-ببخشين! من فکر کردم تموم شد! يعني براي يه خورشت همين قدر کافيه!

"با پام محکم زدم به همون پاش که درد مي کرد که گفت"

- آخ! يعني الحمدالله رب العالمين!

رکسانا-اجازه مي دين دعا رو بخونم؟

مانيح بديم نديم از ناهار خبري نيس! پس زودتر بخونين که غذا يخ نکنه و کفران نعمت بشه!

"دوباره همه خنديدن و بازم چشماشونو بستن و دستاشونو گرفت چلوشونو رکسانا گفت"

- پروردگارا ترا به خاطر نعمت هايي که به ما ارزاني داشتي شکر مي گوئيم و از تو مي خواهيم که ديگران را نيز از آنها محروم ننمايي. آمين!

"همه گفتن آمين امّا عمه هم گفت آمين و هم گفت الحمدلله! بعد چشماشونو وا کردن که ماني گفت"

- تموم شد؟!

رکسانا – بعله اما شما آمين نمي گين؟

ماني – منکه همون اوّل گفتم الحمدلله! بعدشم خداوند خودش هر جور صلاح بدونه کار مي کنه و به هر کي م نخواد نمي ده! به حرف من و شمام نيس!

رکسانا – چرا! وقتي ما براي همنوع مون دعا مي کنيم خيلي اثر داره! شمام بايد دعا کنين!

ماني – حالا يه روز خداوند روزي ما رو حواله کرده به شماها! يه عمر خورديم و شکر نکرديم و بازم روزي مونو داده! امروز کارمون افتاده دست شما!

عمه – بخور همه جون! خدا احتياجي به اين چيزا نداره!

ماني – اصلاً من غذا نمي خورم! سالاد خالي مي خورم که دعامُعا نداره! نکنه براي سالادم دعاي مخصوص دارين شما؟!

"رکسانا اينا خنديدن و مريم گفت"

- نه! شما بفرمائين! ماها جاي شمام آمين گفتيم.

ماني – بيخود گفتين! مگه من خودم لال م؟! اوّلش مي گي بسم الله، آخرش مي گي الحمدالله. ديگه دو ساعت دِکلمه کردن نداره که! از تو مي خواهيم که ديگران را نيز از آنها محروم ننمايي! دعا مي کنين يا نمايشنامه شکسپير رو مي خونين؟!

- ببين! يه دقيقه نمي توني خودتو نيگه داري!

ماني – دِ صبحي م منو فرستادين تو حموم و نذاشتين يه لقمه کوفتم کنم! الآنم که مي خوام دو تا قاشق بذارم دهن م نميذارين!

"زود عمه براش يه بشقاب برنج و خورشت کشيد و همونجور که مي خنديد گذاشت جلوش و اونم شروع کرد به خوردن. رکسانام يه بشقاب ورداشت و براي من غذا کشيد و گذاشت جلوم و گفت"

- بخور ببين دست پخت م خوبه يا نه!

"بهش خنديدم و يه قاشق خوردم. خيلي خوشمزه بود!"

- عاليه!

رکسانا – راست مي گي؟!

ماني – مجبوره بيچاره! اگه اينو نگه چي بگه؟!

- تو حرف نزن! کي از تو پرسيد؟!

رکسانا – جدّي بد شده ماني خان؟!

ماني – نه بابا شوخي مي کنم! اتفاقاً خيلي خوشمزه شده! فقط نمي دونم چرا تو خورشت قورمه سبزي تون سبزي نمي ريزين؟!

مريم – قورمه سبزي چيه؟! اين قيمه س!

ماني – اي واي! پس چرا زودتر نگفتين! اتفاقاً خيلي م شبيه خورشت قيمه شده!

- به حرفاي اين گوش ندين! اين عادت شه از اين حرفا بزنه!

سارا – اتفاقاً تو ماها دست پخت رکسانا از همه بهتره!

ماني – البته! براي رژيم هاي طولاني مدت عاليه!

"همه زدن زير خنده!"

- غلط کردي! خيلي م خوشمزه س!

ماني – مگه من غير از اين گفتم؟! اصلاً اين قيمه، يه قيمه ي خاطره انگيزه! آدمو ياد خاطرات دوران سربازيش تو پادگان ميندازه! يعني اون لحظات شيريني که با هم دوره اي آ اين قيمه ها رو مي خورديم و ازش پند و عبرت مي گرفتيم و به ياد غذاي مادرامون آه مي کشيديم!

عمه – دختر تا تو خونه س دست پختش معلوم نمي شه! وقتي رفت خونه ي شوهر تازه خودشو نشون مي ده!

ماني – حتماً نشونه شم بروز علائم مسموميت در شوهرشه که توسط پزشک قانوني بعد از مرگ متوفّي کشف مي شه!

سارا - پس آقايون که تا زن مي گيرن و شيکم شون مي آد بالا چيه؟! خب نشونه ي غذاهاي خوشمزه ايه که خانمهاشون درست مي کنن ديگه!

ماني - پس اين گشنه هاي آفريقا که همه شيکماشون اندازه ي يه طبل اومده جلو، همه از زور سيري يه و خوردن غذاهاي خوشمزه؟!

"جواب همه رو مي داد و تند و تند غذاشم مي خورد!"

مريم – آقايون که هر کاري خانمهاشون مي کنن يه ايراد ازش مي گيرن!

ماني – آخه خانما يه کارِ بي ايراد نمي کنن!

سارا - پس اگه خانما انقدر ايراد دارن چرا آقايون همه ش دنبال شونن؟!

ماني – واسه رضاي خدا! هامون جون اون سبزي رو بده به من!

مريم – راسته که گفتن اگه مي خواي دل شوهرت رو به دست بياري بايد از راه شيکمش وارد بشي!

ماني – خدا رو صد هزار مرتبه شکر که نگفتين از راه ديگه ش بايد وارد بشي يعني منظورم اينه که خوبه نگفتين از راه سوراخ گوش و سوراخ دماغ و اين سوراخا! عمه جون قربون دست تون اون ظرف ماست رو بدين اين طرف!

رکسانا – براتون قيمه بکشم ماني خان؟

ماني – رکسانا خانم حالا از شوخي گذشته، جدّي اين خورشت قيمه س؟!

- ماني ساکت مي شي يا نه؟!

ماني – دِ همين ساکت شديم که انقدر بلا سرمون اومد!

"بشقابش رو آورد جلو و رکسانا با خنده براش خورشت کشيد و دوباره شروع کرد به خوردن و چرت و پرت گفتن! يه قاشق مي خورد و يه چيزي به اينا مي گفت! اونام همينجور مي خنديدن.

ناهار رو که خورديم، ظرفا رو جمع کرديم و سارا ميز رو تميز کرد و رکسانا رفت که ظرفا رو بشوره. بقيه م رفتن تو پذيرايي و منم واستادم که کمک رکسانا کنم. يعني به اين هوا مي خواستم باهاش تنها باشم. يه دستمال ورداشتم و ظرفايي رو که اون مي شست خشک مي کردم و باهاش حرف مي زدم."

- کِي امتحان داري؟

رکسانا – چند روز ديگه.

- بدموقعي ما اومديم اينجا!

رکسانا – اصلاً! اتفاقاً چقدر خوب موقعي يه!

- آخه تو از درس خوندن مي افتي!

رکسانا – برعکس! همونکه ميدونم تو تو اين خونه اي، يه آرامش خاطري بهم دست مي ده که مي تونم راحتِ راحت درس بخونم!

- راست مي گي؟!

رکسانا – آره به خدا! فقط ناراحتي م از اينه که تو با خانواده ت قهري!

- راستي نمي خواي بقيه سرگذشتت رو برام بگي؟

رکسانا – چيزي ديگه نمونده که!

- از اونجا که از مادرت جدا شدي چيکار کردي؟

رکسانا – هيچي! همينجوري بي هدف راه مي رفتم تا اينکه شب شد. جايي براي خوابيدن نداشتم! تو خيابونم که راه مي رفتم مردم اذيت م مي کردن! ولي خوب چيکار مي شد کرد؟!

همينجوري رفتم و رفتم تا رسيدم به يه کليسا و رو پله هاش نشستم. سرمو تکيه داده بودم به ديوار و فکر مي کردم. نمي دونم چقدر گذشت! يعني همونجوري که داشتم فکر مي کردم، خوابم بُرد! يه مرتبه ديدم يکي داره صدام مي کنه! چشمامو وا کردم و دو تا دختر با يه کشيش بالاي سرم واستادن. زود از جام بلند شدم و يه ببخشين گفتم و خواستم برم که نذاشتم. دخترا دستم رو گرفتن و با خودشون بردن تو کليسا و تا وارد شدم صليب کشيدم که هر سه تا تعجب کردن! خلاصه بعد از اينکه فهميدن تنهام و جايي رو ندارم، آوردنم اينجا!

- دخترا همين مريم اينا بودن؟

رکسانا – آره. عمه ليام خيلي گرم و صميمي منو قبول کرد. همين.

- ديگه از مادرت خبري نداري؟

رکسانا – نه! نمي خوامم داشته باشم!

"يکي دو تا ظرف رو شست و بعدش گفت"

- هامون! يه چيزي ازت بپرسم؟

- بپرس!

رکسانا – ناراحت نمي شي؟

- نه!

رکسانا – دين من برات مهمّ نيس؟ يعني برات مسئله اي نيست که من مسيحي م؟

- نه.رکسانا – بعداً چي؟ وقتي ازدواج کرديم منو وادار نمي کني که دين م رو عوض کنم؟

- من ترو به هيچ کاري وادار نمي کنم!

"يه لحظه نگاهم کرد و خنديد و گفت"

- بيا جلو!

"ساعت حدود شيش عصر بود که با ماني از خونه ي عمه اينا اومديم بيرون که يه خرده قدم بزنيم. راستش مي خواستم يه خرده با ماني حرف بزنم. راه افتاديم طرف بالا و بهش گفتم"

- تو اصلاً عين خيالت نيس آ!

ماني – چي؟

- آخه بي پول و کار چيکار کنيم؟!

ماني – مگه عمه قرار نيس خرج مونو بده؟

- خودتو لوس نکن.

ماني – بابا انقدر نترس! اينا مي آن دنبال مون!

- گيرم دو روز ديگه اومدن! فعلاً رو چيکار کنيم! يه قرون پول نداريم!

ماني – از اين ناراحتي؟ اينکه کاري نداره! بيا!

"دستمو گرفت و از وسط خيابان رد شديم و فتيم جلو بازار نصر. خيلي شلوغ بود! همونجا جلو پله هاش واستاد و گفت"

- الآن جورش مي کنم!

- مي خواي چيکار کني؟!

ماني – گدايي!

- بيا برو گم شو اين ور! خجالت نمي کشي؟!

ماني – ما که قراره چند وقت ديگه هم به گدايي بيفتيم، بذار حداقل از الآن تمرين کنيم!

- به خدا قسم به جون خودت اگه لوس بازي دربياري ديگه اسمت رو صدا نمي کنم!

ماني - پس آخه چيکار کنم؟!

- يه فکر ديگه بکن!

"يه خرده فکر کرد و گفت"

- پيدا کردم اما علاج موقتي يه!

- چيکار کنيم؟!

ماني – تو برو دم اون گلفروشي واستا تا بهت بگم.

- آخه مي خواي چيکار کني؟!

ماني – تو برو تا بهت بگم!

- کار بدي نکني آ!

ماني – نه بجون تو! خري آ!

"آروم چند قدم رفتم اون طرف تر که يه مرتبه شروع کرد به داد زدن و گفت"

- خانما! آقايون! خواهش مي کنم يه لحظه تا نيروي انتظامي نيومده به حرفاي من گوش بدين!

"تا اينو گفت از خجالت عرق نشسته به تن م! زود يه خرده رفتم عقب تر! چند تا دختر خانم و چند تا خانم ديگه تا ماني اينا رو گفت دورش جمع شدن!"

ماني – من يه جوونم که به خاطر افکارم از خونواده طرد شدم! بهتونم بگم که خونواده م بسيار بسيار ثروتمندن! به خاطر ثروت و دارايي شونم با افکار و ايده هاي من مخالفن! به همين دليل م اونا رو ترک کردم! فکر کنم همه تون مي دونين که جامعه ي ما يه جامعه ي جوونه امّا يه لحظه تأمل کنين و ببينين واقعاً کي به خواسته هاي ما جوونا بها داده؟! آيا فقط خواسته هاي خودتون رو به هر دليل به ما تحميل نکردين؟!

"اينا رو که گفت از تو پاساژم يه عده دختر و پسر و زن و مرد اومدن بيرون و دورش جمع شدن! داشتم از خجالت و ترس مي مُردم!"

ماني – هر جا که لازمه از ما جوونا صحبت مي کنن و پاي ما رو مي کشن وسط و از وجودمون سوءاستفاده مي کنن امّا تا حالا قدمي برامون ورنداشتن! ايده هاي ما رو به هيچ عنوان قبول ندارن! ما رو نسلي سرکش مي دونن! هيچکدوم از کارامونو نمي پسندن! اگه بخوايم با جنس مخالف مون فقط يه ارتباط سالم و معمولي برقرار کنيم و بلافاصله تنبيه مي شيم! تفريح مون مواد مخدر! آرزوهامون تبديل به حسرت شده! خنده هامون شده آه! جاي حرف زدن فقط اجازه نگاه کردن داريم! سال هاي جووني مون مثل روزهاي پيريِ پدر و مادرامون داره ميگذره! هيچ خاطره ي قشنگي با خودمون از جووني نداريم! بزرگترامون دوران گذشته ي خودشون رو فراموش کردن! فراموش کردن که اونام يه روزي جوون بودن! فراموش کردن که خودشون تو جووني چه کارايي کردن و چه جاهايي رفتن که ما حتي يه کدوم شونم نداريم! وقتي سرِ حال ن و برامون از گذشته هاشون مي گن و مثلاً از دهن شون بعضي از چيزا در مي ره، تازه مي فهميم که فقط بلدن براي ما موعظه کنن وگرنه خودشون واعظ بي عمل ن!

"همين ده دقيقه صحبت کافي بود که پاساژ خالي بشه و همه جمع بشن جلو در! هر جمله اي که مي گفت جوونا تأييدش مي کردن! کم کم با هر جمله ش براش کف مي زدن! منم از ترس فقط اين ور و اون ور رو نگاه مي کردم که نيروي انتظامي پيداش نشه! ديگه از بس آدم دورش جمع شده بود خودشو نمي ديدم فقط صداشو مي شنيدم!

-

ماني – به جووناي مسخ شده ي دور و ورتون نيگا کنين! روزي چند تا جوون رو مي بينين که راه مي رن و با خودشون حرف مي زنن! چند نفر رو در روز مي بينين که مي خندن؟! اصلاً خنده اي مي بينين؟! آيا انگيزه اي براي ماها مونده؟! يک نفر تا چه حد مي تونه استرس و اضطراب رو تحمل کنه؟ فشارهاي درس! هزينه هاي تحصيل! هول و هراس کنکور! در نهايت براي چي؟ که يه ليسانس بگيريم و با بدختي و التماس، تو يه شرکت يا مغازه بشيم پادو يا آبدارچي يا دربون؟! به چه شور و شوقي درس بخونيم؟! با چه انگيزه اي حرف و نصيحت پدر و مادرامونو گوش بديم؟! پدر و مادرايي که خودشون تو خرج زندگي شون موندن؟! تا کِي بايد دختري رو که دوستش دارم فقط نگاهش کنم و اونم منو نگاه کنه؟! تا کِي بايد فقط با اميد ازدواج دلش رو خوش کنم؟! تا کِي بايد بهش دروغ بگم که حتماً تا چند وقت ديگه مي رم سرِ کار و يه جا رو اجاره مي کنم و با همديگه ازدواج مي کنيم و صاحب يه بچه ي خوشگل مي شيم و ترو مامان صدا مي کنه و منو بابا؟! مگه هميشه به ما ياد ندادين که دروغ نگيم؟! مگه به ما نگفتين که دروغ زشت ترين خصلت انساني يه؟! پس تا کي بايد يه انسان زشت سيرت باشيم؟!

"يه مرتبه همه براش کف زدن و سوت کشيدن که گفت"

- خواهش مي کنم دست نزنين! ديگه اين کف زدن آ و شعار دادن آ کافيه! اين همه شعار حتي نتونست خستگيِ زبون مونو در بکنه! ذهن من سراسر علامت سؤاله! چرا؟! چرا؟! چرا؟!

جواب اين چراها کجاس؟ کي بايد به اين چراها جواب بده؟ خواب هاي تعبير نشده مونو کي تعبير مي کنه؟ چرا جوونا تو روي پدر و مادراشون وايميستن؟! چرا پدر و مادرا هميشه خودشونو مثال مي زنن که وقتي جوون بودم در مقابل بزرگتراشون هميشه سرشونو مينداختن پائين؟! براي اينکه بزرگتراشون مي تونستن ازشون حمايت کنن امّا الآن خودشون نمي تونن حتي براي بچه هاشون رخت و لباس درست و حسابي بخرن چه برسه به حمايت هاي ديگه!

"دوباره همه براش کف زدن و سوت کشيدن!"

ماني – خواهش مي کنم ساکت باشين! من نه مي خوام شعار بدم و نه اينکه اعتقادي به اين شعارا دارم! من فقط از پدرا و مادرا سؤال مي کنم و ازشون جواب مي خوام!

"يه مرتبه موبايلم زنگ زد و تا شماره ي روش رو نگاه کردم ديدم شماره ي خونه مونه! زود جواب دادم که صداي پدرمو شنيدم!"

پدرم – الو! هامون!

- سلام پدر!

- پدرم – کجايي تو؟!

- هستيم زير سايه تون!

- پدرم – قهر کردي؟! از دستم ناراحت شدي؟!

- نه پدر! ازتون خجالت کشيدم! حرفاي شما درست بود اما منم تقصيري نداشتم! دوست داشتن دست خود آدم نيس! شما و مامان براي من خيلي زحمت کشيدين! من نبايد نمک به حرومي مي کردم امّا به جون خودتون اصلاً يه همچين خيالي نداشتم! همه ي اين جريانات خيلي سريع برام پيش اومد! پيدا شدن عمه ليا! فرستادنش دنبال مون! تعريف کردن سر گذشتش! کمک خواستن از ما! همه همچين اتفاق افتاد که تا اومدم بفهمم چي به چيه که متوجه شدم رکسانا رو دوست دارم! امّا شما مطمئن باشين که خلاف ميل شما عمل نمي کنم! قول مي دم!

"يه مرتبه ديدم که صداش عوض شد!"

- پدر! 1در! ترو خدا خودتونو ناراحت نکنين!

"يه مرتبه مادرم گوشي رو گرفت و گفت"

- هامون!

- سلام مادر!

مادرم – زود برگرد خونه! همين الآن!

- آخه!

مادرم – آخه نداره! همين که گفتم!

- چشم امّا ماني چي؟!

مادرم – همين الآن خان عمو زنگ مي زنه بهش! زود دو تايي برگردين خونه! فهميدي؟!

"تا اومدم جواب بدم که دوباره پدرم گوشي رو گرفت! صداش گرفته بود! آروم گفت"

- پسر! اون دختر خانمم با خودت بيار مي خوام ببينمش.

- چي پدر؟!

پدرم – همون که شنيدي!

- رکسانا رو با خودم بيارم؟!

پدرم – آره! آره! اون دختر خانمم که ماني دوستش داره بيارين! براي شام دعوت شون کنين!

- مطمئنين پدر؟!

پدرم – آره! زود بياين!

"انقدر خوشحال شده بودم که نمي دونستم چي بگم! فقط گفتم"

- قربون تون برم بابا جون!

«دوباره ساکت شد و يه خرده بعد گفت»

-بياين ديگه!

«بعد تلفن رو قطع کرد! گريه م گرفته بود! برگشتم طرف ماني که ديدم »

بيا ديگه!

« بعد تلفن رو قطع کرد! گريه ام کرفته بود! برگشتم در طرف ماني که ديدم اونم موبايل دست شه و داره خرف مي زنه! فهميدم با عمومه!

از لاي جمعيت رد شدم و به زور رفتم جل.! دروش پر از دختر و پسر همه م ساکت واستاده بودن و ماني رو نگاه مي کردن و منتظر بودن که بقيه يحرفاشو بزنه! رفتيم جلو و رسيدم بهش که تلفن رو قطع کرد! آروم درِ گوشش گفقم»

خدا ذليل ت کنه ماني!

ماني –چرا؟!

-آبرو برام نذاشتي! بيا بريم ديگه!

ماني –اينا رو چيکار کنم؟! الان ديگه مي خواستم کم کم ازشون پول جمع کنم!

-پول ديگه الان مي خوايم چکار؟!

ماني –آخه نمي شه که بعد از نيم ساعت سخنراني همينجوري ول کنم برم!

-زودتر يه کاريش بکن الان پليس مي رسه آ!

« يه سري تکون دادو بلند گفت»

-بسيار خوب شما بفرمائين!

«بعد برگشت طرف دختذا و پسرا و گفت»

-دوستان! همين الان به من اطلاع رسيد که جاي ديگه به وجود من احتياج هس؟ من سخنانم رو کوتاه مي کنم!

بعد از تمام اين چيزا که گفتم و خود شما مي دونستيد بايد پرسيد که چاره چيه و راه حل کجاس؟! من به شما مي گم! اي مردم بهتره جاي حرف زدن بيائين همه با هم دعا کنيم که انشاالله هر چه زودتر اين وضع رست بشه و جوونا مون سرو سامون بگيرن! لطفاً همگي دستاتونو به طرف آسمون بلند کنين و هر چي من مي گم، شما بگين آمين!

الهي، پروردگاري، ترو به بزرگي ات قسم مي دم که همه ي جووناي ما رو عاقبت بخير کني!

« مردم يه نگاهي به همديگه کردن و بعد دستاشونو بردن بالاو همه گفتن»

«الهي آمين!»

ماني –خدايا مريضاي ما رو شفاي عاجل عنايت فرما!

«الهي آمين!»

ماني –خدايا بلا وبدبختي رو از اين مملکت به مملکت مجاور منتقل بفرما!

«الهي آمين!»

ماني –عاقبت ما را ختم به خير بگردان!

«الهي آمين!»

ماني –خدايا کاسه چکنم چکنم رو از دست مردم کشور ما گرفته به دستمردم يک کشور ديگر برسان!

«الهي آمين!»

« يه مرتبه همه زدن زير خنده که گفت»

-بگين الهي آمين!

«الهي آمين!»

ماني –هرکي تو هر لباسي ه اين مردم خدمت مي کنه مويد و منصورش بدار!

«الهي آمين!»

ماني –هرکي به اين ملت خيانت مي کنه ذليل و خوارش بگردان!

«الهي آمين!»

ماني –يواش تر! پرده گوشم پاره شد! حالا دستاتئنئ بکشين به صورت تون و از همين لحظه شروع کنين با جديت و پشتکار، فعاليت کردن تا بتونم همه با هم چرخ اين مملکت رو بگردونيم! ناراحتم نباشين که دعاي خير من بدرقه ي ره تونه! ببخشين م از اينکه وقتت تونو گرفتم!

ايشالا هميشه خوش و خرم و موفق باشين! خداحافظ شما! همه تونو به خدا سپردم!

«اينو گفت و يه اشاره به من کرد و خودشم از پله ها رفت پايين و از وسط خيابون گذشت و رفت طرف خونه ي عمه اينا و منم دنبالش را افتادم. سريه کوچه که رسيد و ايستاد تا من بهش برسم. تا رسيدم بهش گفت »

-با بابات حرف زدي؟!

« سرمو انداختم پايين و همينجوري رفتم که گفت»

-مگه با تو نيستم؟1

-با من حرف بزن!

ماني- براي چي؟

-آقاجون من نمي خوام با تو حرف بزنم! همين!

« دوييد دنبالم و گفت»

-آخه مگه چکار کردم؟!

-چيکار کردي؟! واقعاً که! کاشکي يه خرده از روي ترو خدا به من مي داد!

ماني – آخه براي چي؟1

-مي دوني اگه نيروي انتظامي سر مي رسيد چيکارت مي کرد؟! ماني اصلاً به کارايي که مي کني فکرم مي کني؟!

ماني – بابا من يه خرده دلم گرفته بود، خواستم با مردم دو کلمه حرف بزنم و دلم واشه!

-برو برو! با من حرف نزن1

« تند تند راه مي رفتم و اونم دنبالم مي دونيد و حرف مي زند!»

ماني – اگه حرفام بد بود پس چرا همه ش برام کف مي زدن؟!

-آخرش مي خواستي چيکار کني؟!

ماني – همون کاري که کردم! دعا کردم واسه همه ي جوونا و مردم!

-غلط کردي!مي خواستي پول جمع کني!

ماني- حالا که نکردم!

-اگه يه دقيقه ديرتر بهتون زنگ زده بودن کرده بودي!

ماني – خب حالا که به موقع زنگ زدن!

-مي دوني اگه يه نفر اون وسط ترو شناخته بود چي مي شد؟!

ماني- هيچي! مي شد باعث افتخارم! بلافاصله تو فک و فاميل پُر مي شد که ماني شده رئيس يکي از اين سازمانها و تشکيلات و انجمن آ! فقط م کافي بود که يه عکس ازم بگيرن و بدن به اين تلويزيون آ اونام بکنن ش « بَک گراندِ» خودشون! مي دوني چقدر معروف مي شد؟!

« واستادم يه نگاه کردم بهش و گفتم»

-تو آدم نمي شي!

ماني- باورکن اون لحظه که مردم رو صدا کردم، درست نمي دونستم چي بايد بگم! اولش خواستم براشون يه آهنگ بخونم! ديدم گيتار نيس! بعدش خواستم براشون جوک بگم! ديدم جوک جديد ندارم! بعد يه آن فکر کردم و ديدم بهترين چيز اينه که مردم رو يه خرده يادِ خودشون بندازم! همين!

-بَدِتم نمي اومد يه خرده اون وسط کاسبي کني!

ماني- اگه بابام زنگ نمي زد! نذاشت که!

-خجالت نمي کشي؟!

ماني- براي چي؟! مگه وقت و بي وقت اين مردم رو براي همياري و همکاري دعوت مي کنن خجالت مي کشن؟! اصلاً خجالت نداره که! يه وقته که بايد پول جمع کرد براي دانش آموزاي بي بضاعت! يه وقت بايد پول جمع کرد واسه شب عيد مردم بي بضاعت! يه وقتي بايد پول جمع کرد براي بيماران سرطانيِ بي بضاعت! يه وقتي بايد پول جمع کرد براي بيماران تالاسمي بيبضاعت! يه وقتي بايد پول جمع کرد براي معلولين بي بضاعت! خب حالا يه وقتي م بايد پول جمع کرد براي دو تا جوون بي پول ديگه! حالا شانس آوردي که شماره حساب ندادم بهشون!

-بسَه ديگه! خجالت بکش!

ماني – خيلي خب بابا! من خجالت کشيدم! حالا بگو ببينم خوش ت اومد از پيش بيني م ؟! ديدي فرستادن دنبال مون!

-عمو بهت گفت که ترمه رو هم بگي بياد؟

-اره!بذار بهش زنگ بزنم!

«زود موبايلش رو در آورد و شماره ترمه رو گرفت و جريان رو بهش گفت و تا قطع کرد و رسيديم خونه و جريان رو به رکسانا گفتم! اولش خوشحال شد اما بعدش ديدم که انگار يه خرده ناراحته! صبر کردم تا رفت تو اناقش و منم دنبالش رفتم و در زدم»

رکسانا- بله!

-منم!

رکسانا- بيا تو!

« رفتم تو و ديدم نشسته رو تختش!»

-چي شده رکسانا؟

« خنديد و گفت»

-راستش مي ترسم!

« رفتم جلو و رو تخت، بغلش نشستم و گفتم»

-نترس! من باهاتم!

رکسانا- فکر مي کني براي چي مي خوان منو ببينن؟

-به همون دليل که مي خوان ترمه رو ببينن!

رکسانا- ميشه امشب من نيام؟

-اينطوري تا آخرش با مني؟

« يه نگاه بهم کرد و گفت»

-الان لباسامو عوض مي کنم!

« بلند شدم و از تو اتاقش اومدم بيرون و رفتم پائين. ماني رفته بود که ماشين رو روشن کنه. رفتم جلو عمه م و بهش گفتم»

-شما صلاح ميدونين که رکسانا و ترمه ببريم اونجا؟

عمه – آره عمه! بايد اينکار بکنين!

« خنديدم و بعدش صورتش رو ماچ کردم که يه نگاهي بهم کرد و خنديد! يه خرده بعد رکسانا اومد تو پذيرايي! يکي از همون لباسايي که براش خريده بودم پوشيده بود! روپوشي رو هم که دستش بود از همونا بود که خودم براش خريده بودم. يه عطرر خوشبو ام زده بود. يه نگاه بهم کرد و گفت»

-خوب م؟!

-خيلي!

« بعد رفت طرف عمه و گفت»

-شما با من کاري ندارين؟

عمه- نه عزيزم برو! برو به اميد خدا!

« يه مرتبه خودشو انداخت بغل عمه م و شروع کرد يه گريه کردن! عمه مم بغلش کرد و نازش کرد و نازش کرد و به من اشاره کرد. منم رفتم جلو و بازوش رو گرفتم که از تو بغل عمه اومد بيرون و اشک هاشو پاک کرد و گفت»

-خداحافظ !

« بعد برگشت طرف من. احساس کردم که الان احتياج به يه تکيه گاه داره! دستش رو گرفتم و تو دستم فشار دادم که بهم خنديد و دوتايي درِ راهرو رو وا کرديم و رفتيم تو راهرو. نگه ش داشتم و گفتم»

-چه ت شده رکسانا؟!

رکسانا- مي ترسم!

-از چي؟

رکسانا- از همه چي!

-آخه چي؟!

رکسانا – مي ترسم همه چي خراب بشه!

-نمي شه!

رکسانا – مي ترسم من و ترمه رو مخصوصا! دعوت کرده باش اونجا که..

-اونجا که چي؟!

رکسانا- که يه جوزي بهمون بفهمونن که در حد و اندازه ي شماها نيستم!

« بازوهاشو محکم گرفتم و خنديدم! اونم يه مرتبه سرشو جور قشنگي تکون داد که موهاشو ريخت يه طرف شده که نگو!»

رکسانا – فکر مي کني ديونه شدم؟

-نه! فکر مي کنم خيلي خوشکل شدي!

« يه نگاهي بهم کرد و بعد يه نگاهي به کليد چراغ راهرو کرد و گفت»

-لامپ اضافه خاموش!

«بعد چراغ راهرو رو خاموش کرد!»

***« ماني تو ماشين نشسته بود داشت با ترمه حرف مي زد. در عقب رو وا کردم و رکسانا رو سوار کردم و خودمم نشستم جلو که ماني برگشت طرف من و همونجور که نگاهم مي کردبه ترمه گفت»

-الان سوار شدن! تو آماده باش که اومدم دنبالت! فعلاً خداحافظ.

« بعد موبايل رو خاموش کرد و همينجور که زل زده بود به من گفت »

-رنگ کاري داشتي؟

-چي؟

ماني-رنگ کاري! رنگ کاري!

-رنگ کاري چيه؟

ماني-رنگ کاري اونه که آدم با يه رنگ مخصوص مثلا قرمز کار کنه و احيانا صورتش يا لپش قرمز بشه! يعني هيچ عيبي م نداره ها! البته به شرطي که بعدش رنگا رو از روي لپش پاک کنه!

"بعد يه دستمال کاغذي از تو جيب در آورد و داد دست من و يه دنده عقب گرفت و حرکت کرديم! من و رکسانام يه نگاه به همديگه کرديم و خنديديم!

نيم ساعت بعد رسيديم جلو خونه ي ترمه اينا. ترمه دم در واستاده بود و تا ما رو ديد اومد جلو و يه سلام و عليک با ما کرد و بعدش شروع کرد با ماني دعوا کردن!"

ترمه-معلوم هست کجايي؟ يه زنگ بهم نمي زني! مگه نگفتي مي رم و بر مي گردم؟ اين طوري قول مي دي؟ خجالت داره والا!

"ماني يه نگاه بهش کرد و بعد از همون توي ماشين گفت"

-ذلکا ذليلکا کمربسته خليلکا جونورا نجنبينا نلولينا!

"بعد فوت کرد به ترمه! ترمه همينجوري واستاده بود و نگاهش مي کرد! بعدش اومد اين طرف ماشين سوار بشه که ماني به من گفت:

-بابا اين جادو جنبلا همه اش دروغه اگه راست بود الان اين ترمه بايد مي شد چوب خشک!

"من شروع کردم به خنديدن و از ماشين پياده شدم و با ترمه سلام و احوالپرسي کردم و در رو براش باز کردم و نشست بغل رکسانا و با اونم سلام و عليک دوباره کرد و بعد به ماني گفت"

-آداب معاشرت رو خوبه از هامون خان ياد بگيري!

-ماني-ذلکا ذليلکا...

ترمه-زهر مار اين ديگه چيه ياد گرفتي؟

ماني-کمر بسته خليلکا جونورا نجنبينا نلولينا!

"من زدم زير خنده و سوار شدم که ترمه گفت"

-کجا بودي تا حالا؟

رکسانا-خونه ما بودن ترمه جون.

ترمه-يه زنگ به من نزده. اگه من بهش تلفن نکنم اصلا يادش مي ره که منو مي شناسه ديوونه!

ماني-ذلکا ذليلکا...

ترمه-بس کن ديگه. چيز ياد گرفته!

ماني-نخير هيچ اثر نداره!

"بعد پاشو گذاشت رو گاز و حرکت کرد که ترمه گفت"

-حق نداري يه کلمه ديگه با من حرف بزني، فهميدي؟

ماني-پس برگرد خونه تون. وقتي من و تو قراره حرف نزنيم بالطبع ازدواجمونم منتفيه!

ترمه-نه اون سر جاش هس اين يکي منتفيه.

ماني-کدوم يکي؟

ترمه-زهرمار!

-ترمه خانم فيلم به کجا رسيد؟

ترمه-تموم شد رفت پي کارش!

-يعني چي؟

ترمه-اون روز کارگردان و اون چند نفر که مثلا سياهي لشکر بودن رو گرفتن و بردن کلانتري. فيلمم توقيف شد!

-آخه چرا؟

ترمه-بهش گفتن هم خودت باعث تشويش اذهان عمومي مي شي و هم فيلمت! خب براي فيلمبرداري مجوز نگرفته بود و جلو خوابگاه دانشگاه رو هم شلوغ کرده بود! مي دونين چند نفر بي گناه کتک خوردن و زخمي شدن و بعضي هاشونم زنداني؟!

-پس بقيه ي اونايي که چوب دستشون بود کيا بودن؟

ترمه-اصلا معلوم نشد. نون شد و سگ خوردشون. شماها چه خبر؟ اشتي کردين؟

-داريم مي ريم که آشتي کنيم.

ترمه-راستش هامون من مي ترسم.

رکسانا-منم همين طور.

ماني-منم همين طور!

ترمه-تو زهرمار.

"زدم زير خنده که ترمه گفت"

-تو رو خدا اون جا هواي ماها رو داشته باشين!

ماني- اصلا نگران نباش به خدا هيچي نيس!

ترمه-جون من راست مي گي؟

ماني-اره به جون تو من تا حالا ده نفر مثل تو رو بردم خونه مون و به بابام نشون دادم و نپسنديده! ابم از آب تکون نخورده!

ترمه-ببين حالا خودت تنت مي خاره ها.

-اصلا ناراحت نباشين. ما اونجاييم.

ترمه-ممنون. مگه اينکه دلم به شما خوش باشه. اينکه انگار نه انگار داره نامزدش رو مي بره به پدرش معرفي کنه! ببينم هامون خان اخلاق پدرش چه جوريه؟

ماني-مگه مي خواي زن بابام شي؟

ترمه-اگرم بشم حداقل هر چي باشه از تو بهتره. بدقول!

ماني-بابا اگه بهت زنگ نزدم براي اين بود که وسط ميتينگ بودم و داشتم براي هوادارام سخنراني مي کردم!

ترمه-گم شو خر خودتي!

ماني-بي تربيت.

ترمه-انقدر چاخان مي کني که ديگه هيچ کدوم از حرفات رو باور نمي کنم.

ماني-باور نمي کني از هامون بپرس!

ترمه-آخه تو ميتينگ چي کار مي کردي؟ اصلا کدوم ميتينگ؟

رکسانا-ماني خان همه ش خونه بودن.

ماني-پس اون موقع که با هامون رفتيم قدم بزنيم چي؟

رکسانا-يه ساعت بيشتر طول نکشيد!

ماني-هامون براشون بگو بفهمن با کي طرفن!

"خنديدم و جريان رو براشون تعريف کردم. اولش باور نمي کردن اما وقتي فهميدن راست مي گم انقدر خنديدن که اشک از چشماشون اومد پايين! تا دم در خونه مون مي خنديدن. اما اونجا که رسيديم و ماني ماشين رو پارک کرد و تا چشمشون به خونه ي ماها افتاد هر دو گريه شون گرفت!

من و ماني پياده شديم و ترمه م پياده شد و رفت پيش ماني اما رکسانا همونج.ر نشسته بود و به خونه ي ماها نگاه مي کرد. سرمو بردم تو ماشين و بهش گفتم"

-چرا پياده نمي شي؟

رکسانا-من اين خونه تونو چند بار ديده بودم اما اون موقع اين طوري بهش نگاه مي کردم و ازش نمي ترسيدم!

-يعني چي؟

"بعد همونجور که چشمش به خونه بود گفت"

-يعني اون موقع فکر نمي کردم اصلا امکانش باشه که يه روز بخوام برم توش!

-بيا پايين زودتر بريم تو.

رکسانا-هامون من خيلي ترسيدم. راستش قبلا اين طوري فکر نکرده بودم. يعني مي دونستم پولدارين اما نه انقدر!

-تو ارزشت خيلي بالاتر از اين چيزاس.

رکسانا-داري شعار مي دي!

-نه جدي مي گم! من تو رو با تمام اين خونه و ثروت و اين چيزا عوض نمي کنم. خودتو دست کم نگير.

"دوباره يه نگاهي به خونه مون کرد و بعد آروم پياده شد اما ناراحت. ماني م ماشين رو قفل کرد و رفتيم به طرف خونه و در رو با کليد وا کرديم و رفتيم تو. وقتي داشتيم از حياط رد مي شديم ترمه گفت"

-اينجا چند متره؟

ماني-شما واسه رهن مي خواين يا اجاره؟

ترمه-لوس نشو!

ماني-مگه تو معاملات ملکي اي؟

ترمه-نه اما فکر کنم پدرت و عموت ما رو اينجا خواستن که اول يه خرده خجالتمون بدن و بعدش بيرونمون کنن که ديگه شماها رو ول کنيم و بريم دنبال کارمون!

"يه مرتبه ماني واستاد و بازوي ترمه رو گرفت و گفت"

-اولا که بابا و عموي من ميشن دايي تو بعدشم اگه اينکارو بکنن ما دو تام با شماها از اين خونه ميايم بيرون!

"بعد برگشت طرف من که بهش خنديدم و سرمو تکون دادم که يه مرتبه مادرم از پشت پنجره ما رو ديد و از نو خونه اومد تو تراس و تند از پله ها اومد پايين و استخر رو رد کرد و اومد طرف ما. من و ماني م تند رفتيم جلو که هر دومونو بغل کرد و زد زير گريه! حالا هر چي ماچش مي کنيم آروم نميشه که!

بالاخره بعد از گريه و گلگي از ما دو تا اشکش رو پاک کرد و برگشت طرف رکسانا و ترمه که هر دو زود بهش سلام کردن!"

ماني-ترمه خانم! اين عزيز مادر منم هس آ. منو عزيز بزرگ کرده!

"ترمه آروم گفت"

-ماني خيلي از شما تعريف مي کنه. شايد شما رو از مادرشم بيشتر دوست داره!

"مادرم بهش خنديد و گفت"

-مي دونم که تو رو هم خيلي دوست داره!

"بعدش ترمه دستاشو وا کرد و مادرمو بغل کرد! مادرمم بغلش کرد و ماچش کرد و بعدشم به ماني گفت که برين تو.

برگشتم و يه نگاه به پنجره هاي قدي خونه مون کردم از سر و صدا پدرم اومد پشت پنجره و تا ماها رو ديد زود پرده رو انداخت و رفت. فهميدم رفت که لباساشو عوض کنه اما دل تو دلم نبود! مي ترسيدم همونجور که رکسانا و ترمه گفته بودن باشه! هر چند مي دونستم که پدرم اينا اهل اين حرفا نيستن. برگشتم طرف مادرم که ديدم داره رکسانا رو نگاه مي کنه. رکسانام صورتش سرخ سرخ شده بود و سرشو انداخته بود پايين. آروم به مادرم گفتم:

-مامان اين رکساناس.

مادرم-مي دونم.

"رکسانا آروم سرشو بلند کرد. کيفش رو تو دو تا دستاش گرفته بود و همچين فشار مي داد که مطمئن شدم هر چي توش بو له شد!

يه لحظه مادرم و رو نگاه کرد و بعد آروم گفت"

-ببخشين.

مادرم-چي رو؟

"دوباره يه نگاه به مادرم کرد و گفت"

-نمي دونم. همه چي رو! باعث ناراحتيتون شدم!

مادرم-از کجا مي دوني؟

رکسانا-خودم مي دونم!

مادرم-اخلاقت رو نمي دونم اما هميشه دلم مي خواست يه عروس به خوشگلي تو داشته باشم.

"رکسانا سرشو انداخت و پايين و يه قدم رفت طرف مادرم اما دوباره خجالت کشيد و واستاد اما يه مرتبه خودشو انداخت تو بغل مادرم! اونم محکم بغلش کرد. چون مادرمو مي شناختم فهميدم که از رکسانا خيلي خوشش اومده. يعني مادرم وقتي کسي رو اينجوري بغل مي کرد که دوستش داشته باشه! خيلي خوشحال بومد. خيلي خيلي!

يک مرتبه مادرم با تعجب رکسانا رو يه خرده داد عقب و نگاهش کرد و گفت"

-چرا گريه مي کني؟!

رکسانا-نمي دونم.

مادرم-تو الان بايد خوشحال باشي.

رکسانا-مي دونم!

مادرم-نيگاش کن چه اشکي مي ريزه.

"بعد با دست هاش اشکاشو پاک کرد و صورتش رو ماچ کرد و گفت"

-بريم تو منتظرمونن.

ماني-بياين ديگه.

"بعد تا ديد رکسانا داره گريه مي کنه اروم به ترمه گفت"

-توام دو قطره اشک مي ريختي بد نبودا. اينجور موقع ها اثر خوبي داره!

"ترمه يه چپ چپ بهش نگاه کرد و هيچي نگفت و همه راه افتاديم طرف خونه و از پله ها رفتيم بالا و از تراس رد شديم و رفتيم تو.

اولين کسي که اومد جلومون زري خانم بود که اول با گريه ماها رو بغل کرد و بعدش رکسانا اينا و همونجور با گريه به ماني گفت"

-به خدا اين چند وقته که نبودي تو اين خونه صدا از صدا در نمي اومد!

ماني-يعني راحت بودين؟

زري خانم-خدا مرگم بده نه والا! انگار يه چيزي گم کرده بودم.

"يه دفعه عموم در خونه رو وا کرد و اومد تو که زود ماني رفت پشت ترمه قايم شد و از همونجا گفت"

-سک سک! يعني سلام باباجون!

"منم زود به عموم سلام کردم که اول اومد طرف من و بغلم کرد. تو چشماش اشک جمع شده بود و نمي خواست گريه کنه. مي دونستم چقدر ماني رو دوست داره!

بعد برگشت طرف ماني که ماني م از پشت ترمه که داشت خودشو از جلو ماني مي کشيد کنار اومد طرف عموم و بغلش کرد و محکم فشارش داد به خودش و گفت"

-خيلي مخلصيم باباجون آ!

عموم-برو پدرسوخته ي چاخان!

ماني-به جون خودتو اگه اين دفعه دروغ بگم! دلم خيلي براتون تنگ شده بود!

عموم-خيلي خب خيلي خب. برو کنار ببينم.

"بعد يه نگاه به ترمه کرد و يه مرتبه با تعجب گفت"

-اين که چيزه!

ماني-ا... اگه خيلي چيزه بريم عوضش کنيم!

"همه زديم زير خنده."

عموم-باز چرت و پرت گفتي؟

ماني-آخه شما ميگين چيزه.

عموم-يعني همونه که تو اون فيلمه نقش چيز رو داشت!

ماني-عجب اطلاعا سينمايي دقيقي!

عموم-باز شروع کردي؟

ماني-آخه شما يه چيزايي ميگين که آدم بالاخره...!

عموم-تو حرف نزن ببينم. حالا اسمش چيه؟

ماني-شما که گفتين حرف نزنم.

غموم-فقط اسمش رو بگو.

ماني-يه قواره طاق شال!

عموم-چي؟

"ترمه زود اومد جلو عموم و دستش رو دراز کرد و گفت"

-ايم من ترمه س. خوشبختم!

"عموم يه نگاه بهش کرد و بعد خنديد و باهاش دست داد و گفت"

-ببينم اون فيلم که بازي کردي جريانش راست بود يا نه الکي بود؟

ترمه-تا يه مقدار. يه مقدارم دستکاري شده بود. يه خرده م سانسور شد!

عموم-کجاهاش؟

ترمه-اونجا که دختره و پسره...

عموم-نه اونجا رو ميگم که دختره از خونه رفت بيرون. بعدش کجا رفت؟

ترمه-آهان. اونجاش درست بود. يعني واقعي بود!

عموم-عجب. فيلمش خيلي قشنگ بودا! توام خوب بازي کرده بودي آ! بيا ببينم!

"دوتايي راه افتادن طرف سالن و ترمه م زير بازوي عموم رو گرفت و شروع کرد باهاش حرف زدن! مادرمم به ماها گفت بريم تو سالن و خودش رفت طرف آشپزخونه که ماني به رکسانا گفت"

-ترمه خودشو جا کرد! حالا نوبت شماس!

"بعد همونجور که مي رفت طرف سالن آروم گفت"

-هر چند باباي اين...

"ديگه بقيه ي حرفش رو نزد که رکسانا آروم ازم پرسيد"

-باباي تو چي؟ منظور ماني خان چيه؟

-بيا تا بهت بگم.

رکسانا-الان بگو!

-هيچي. فقط خودت باش!

رکسانا-مگه اخلاق پدرت چه جوريه؟

-دوست داره آدما رو همونجوذ که واقعا هستن ببينه. توام فقط خودت باش.

"بعد زير بازوش رو گرفتم و بردم طرف سالن که تا نزديک پله ها رسيديم پدرم از طبقه ي بالا اومد تو پله ها و همونجا واستاد و ما رو نگاه کرد. من و رکسانا هر دو سلام کرديم که يه سري تکون داد و آروم اومد پايين. چشمش فقط به رکسانا بود. رکسانام داشت نگاهش مي کرد که رسيد پايين پله ها. دوباره سلام کردم که برگشت طرفم و گفت"

-برگشتي؟

-نرفته بودم!

"سرشو تکون داد که گفتم"

-پدر معرفي مي کنم! رکسانا!

"دوباره يه نگاه به رکسانا کرد و رکسانا بازم سلام کرد و پدرو آروم جوابش رو داد و گفت"

-بفرمايين تو سالن.

"بعد خودش جلوتر رفت. جلو رکسانا خجالت کشيدم که رکسانا حرکت کرد طرف سالن. بازوش رو گرفتم و آروم در گوشش گفتم"

-مي خواي برگرديم؟

رکسانا-نه! مي خوام خودم باشم!

"يه لحظه تو چشماي قشنگش نگاه کردم و اراده رو توش ديدم و بهش خنديدم و گفتم"

-بريم!

"راه افتاديم طرف بالاي سالن که مثلا مهمونخونه بود و چند دست مبل خيلي شيک چيده شده بود. پدرم رسيده بود سر جاي هميشگي اما همونجا واستاده بود تا من و رکسانا رسيديم بهمون اشاره کرد که بريم بالا. رکسانا گفت"

-مرسي. همين جا خوبه!

پدرم-بفرمايين اينجا کنار من.

"رکسانا آروم رفت طرف پدرم. برگشتم اين طرف که ببينم ماني کجاس که ديدم داره مياد جلو و تا رسيد سلام کرد و گفت"

-عمو جون چقدر تو اين چند ساعته جوون شدين!

"پدرم يه نگاهي بهش کرد و گفت"

-نقشه طرح مي کني، هان؟

ماني-به جون شما اگه نقشه در کار باشه!

پدرم-نامرد تو کو؟

ماني-نمي دونم. شما نديدينش؟!

"پدرم يه لبخند زد و فهميدم که زيادم ناراحت نيس چون موقع ناراحتي اگه بانمک ترين شوخي ها رو هم باهاش مي کردن براش فرقي نداشت!

خلاصه رکسانا بغل پدرم رو مبلي که پردم بهش تعارف کرد نشست و کيفش رو همونجا گرفت تو دستاشو فشار داد! خيلي براش ناراحت بودم. منم رفتم بغلش نشستم و ماني م رفت اون طرف پدرم نشست. که يه مرتبه پدرم بلند گف"

-زري خانم!

"زور زري خانم اومد جلو و گفت"

-برمايين آقا!

پدرم-قهوه! مهمان مسيحي داريم.

"بعد برگشت طرف رکسانا و گفت"

-شايدم مشروب ميل داشته باشين!

"يه مرتبه اخمام رفت تو هم. برگشتم طرف ماني نگاه کردم که ديدم داره لبش رو گاز مي گيره يعني هيچي نگو! منم هيچي نگفتم که رکسانا گفت"

-خوردن يا نخودرن اين چيزا دليل بر چند گانگي نيس! نبايد مسلک ها و مرام ها رو با نوشيدن و خوردن قضاوت کرد!

پدرم-آخه شنيدم که مسيحيا هم قهوه مي خورن و هم مشروب!

رکسانا-و مسلمونا نه قهوه مي خورن و نه مشروب!

"تا اينو گفت ماني قاه قاه زد زير خنده که پدرم چپ چپ بهش نگاه کرد و بعد به رکسانا گفت"

-حالا چي ميل دارين؟

رکسانا-هيچي. ممنون!

پدرم : زري خانم هم قهوه بيار و هم چايي و هم مشروب!

زري خانم به چشم گفت و رفت.

پدرم – خوابگاه رو هم که شلوغ کردين!

يه مرتبه سه تايي به هم نگاه کرديم که ماني گفت

تعقيبمون مي کردين؟

پردم – بايد از وضعيت پسرم و برادر زاده ام با خبر باشم يا نه؟

رکسانا- ما شلوغ نکرديم ! فقط نخواستيم بهمون توهين بشه و پا روي حقمون بذارن!

پدرم-اما اگه شما حق کسه ديگه اي رو بردارين اشکا ل نداره؟

اينو گفت و به من نگاه کرد

رکسانا- حق ذات نيست! معني يه ! منم فقط همون معني رو خواستم ! اندازه ي کف دستم!

و بعد دستاشو که عرق کرده بود وا کرد و به پردم نشون داد و گفت :

و همينجوري خالي و لخت!

پدرم طعنه اش رو فهميد و هيچي نگفت.سکوت بر قرار شد که ماني گفت

واقعا دلمون براتون يه ذره شده بود عمو جون!اين هامون که از دوري شما اشک مي ريخت به پهناي صورتش!

پدرم – بي خود کرده! من اينطوري تربيتش نکردم! سعي کردم مثل مرد بارش بيارم مطمئنم هستم که مثل ادمايه ضعيف گريه و زاري نکرده!

ماني – بعلـــــــــــه ! اونکه درست ! تازه کليم پشت سرتون براتون شاخ وشونه مي کشيد !يعني ازتون تعريف مي کرد که شما مرد بارش اوردين و مثل رستمه و از هيچي نمي ترسه! فقط دلم مي خواست اونجا بودين و ميديدين موقع ميتينگ چه جوري در رفت!

پدرم برگشت طرف رکسانا و گفت :

اگه اينجا به حقتون ميرسين مي تونين برين فرانسه ! چرا اين کارو نمي کنين؟؟

رکسانا – چون نيمه ي ايرانيم بهم اجازه نمي ده اين خيلي مهمه من با داشتن پناهگاهي مثل فرانسه ايرانم رو انتخاب کردم!

تو همين موقع زري خانم با يه سيني بزرگ امد نمي دونم چي شده بود که سرويس طلامونو اورده بود دم دست!

پدرم بهش اشاره کرد و اونم گذاشت روي ميز و رفت کنار سالن و پار دستي رو که شبيه کالسکه ي بزرگ بود و ور داشت و اورد جلو گذاشت و کنار ميز رفت !

رکسانا يه نگاهي به سرويس چايي خوري انداخت و هيچ نگفت يه خورده که گذشت پدرم گفت :

بعضي ها به رسم و رسومات پايبندن تا حدودي هم فکر مي کنم بايد اينجوري باشه! بايد يه سري از سنت ها پا برجا باقي بمونه!

رکسانا – مثل قرباني کردن ادم ها در مقابل بت هاي سنگي؟!

پدرم يه نگاهي بهش کرد و گفت :

البته نه رسومات خرافي!

رکسانا – هر رسم و رسومي شايد در زمان خودش معنا داشت هباشه ! بعضي هاشونم از روي ناچاري بوده و يا علتي داشته که در زمان خودش منطقي به نظر مي رسيده اما بعد ها اون ناچاري يا منطق از بين رفته اما اون رسم هنوز باقي مونده!

پدرم : مثلا چي؟؟

رکسانا : نذر کردن و روشن کردن شمع توي کليسا ها ! علت اصليش نبودن برق بوده در قديم ها براي روشنايي فضاي کليسا مردم شمع نذر مي کردن و مي اوردن اونجا روشن مي کردن تا محيط روشن بشه و همه بتونن در روشنايي به عبادت و کار هايه ديگه شون برسن ! در اثر اختراع برق ديگه مسئله تاريکي مطرح نبوده! همه جا با نيروي الکتريسيته روشن بوده و علت خود به خود ار بين رفته بوده اما رسم شمع روشن کردن بصورتي ديگر باقي مي مونه!!

پدرم يه نگاهي بهش کرد و يه لحظه مکث کرد و بعد پاش رو از رو پاش انداخت پايين و يه خورده از رو مبل اومد جلو طرف ميز و برگشت طرف رکسانا و گفت :

خواهش مي کنم بفرماييد چي براتون بريزم؟؟چايي يا قهوه؟؟

رکسانا : ممنون

پدرم : من اصرار مي کنم!

رکسانا خنديد و گفت:

قهوه لطفا!

پدرم : منم اکثرا قهوه رو ترجيح مي دهم!

بعد يکي از قوري ها رو برداشت و شروع کرد به ريختن ! ماني م با دست جلو دهنش رو گرفته بود که نخنده!!

پدرم نرم شده بود.

رکسانا : من قهوه رو تلخ مي خورم!

پردم : کار بسيار خوبي مي کنين ! اين قند بلاي حون ما ايراني ها ست!

يه فنجون به رکسانا داد و خودشم يکي رو برداشت و گفت :

شما به شطرنج علاقه دارين؟

رکسانا : خيلي زياد ! تا حالام چند بار تو دانشگاه جايزه بردم!!

پدرم : جدي!! چه خوب مي خواين تا شام حاضر بشه يه دست بزنيم ؟؟

يه مرتبه متوجه شد حواسش جلو ماها پرت شده و قافيه رو باخته اما

به رويش نياورد و زود از جاش بلند شد و حرکت کرد طرف ته سالن که ميز شطرنج بود اما دوباره برگشت و جلو رکسانا واستاد و يه لبخند بهش زد و بعد دستش رو دراز کرد طرفش!من و ماني همينجوري مات داشتيم بهش نگاه مي کرديم که رکسانا فنجونش رو گذاشت روي ميز و دست پدرمو گرفت از جاش بلند شد و خنديد! پدرم بلند داد زد و گفت :

زري خانم !!زري خانم!!يه زحمت بکش اين بساط ما رو بيار اون و ! دستت درد نکنه خانم ! بعد دست رکسانا روکشيد . همونجور که با خودش مي برد گفت :

من هميشه گفتم کسي که به شطرنج علاقه داره ادم با فکر و انديشه ايه ! هميشه به اين بچه ها هم گفتم برن اين دانشو ياد بگيرن !! متاستفانه خانمم اصلا از شطرنج خوشش نمياد ! ببينم بازيت در حد عالي نيست که نکنه زود ماتم کني؟؟!!

رکسانا : اگربتونم مطمئن باشم که تو جلسه ي اشنايي اين کارو نمي کنم!

يه مرتبه پردم شروع کرد قاه قاه خنديدن ودستش رو انداخت رو شونه ي رکسانا و گفت :

اولشس خيلي تند رفتم ! نه ؟؟

ديگه نشنيدم رکسانا بهش چي گفت اما بازم صداي خنده ي پدرم بلند شد! مونديم اونجا منو ماني که گفت :

ترمه اينا کجا رفتن؟؟

رفتن تو حياط!

ماني : خاک بر سر من و تو کنن ! اين باباهاي ما زن مي خواستن و انقدر ناز و نوز مي کردن ! مي گم پاشو بريم برايه خودمون دو تا پيدا کنيم اين دو تا که نصيب اينا شد !

خنديدم و از جام بلند شدم و فنجون رکسانا و پدرم رو برداشتم و با ماني رفتيم طرفشون پدرم ميز رو چيده بود همونجور که حرفم مي زد بازيم مي کرد!

رکسانا : کاملا صحيحه مثل دوست داشتن سيب يا گلابي ! اگر کسي سيب رو دوست داره ادم بدي نيست ! همون طور اون کسي که گلابي رو دوست داره!

فنجونا رو گذاشتم رو ميز بغلشون که رکسانا يه نگاه بهم کرد و لبخند زد !منم بهش خنديدم !

پدرم : درسته ! ما خيلي بهشون بد کرديم !

رکسانا : حتما شنيده بودين که همشون رو کرده بودن تو دو تا ملحفه ي کثيف !

پدرم : درسته زمان قاجار بوده!

رکسانا : شنيدم زماني که بارون مي اومده حق نداشتن تو شهر رفت و امد کنن ! مي گفتن چون بدنشون تر مي شه و ممکنه تماسي با يکي داشته باشن و همون جور اون يکي نجس باشه پس نبايد از لونشون بيرون بيان !

پدرم : درسته در واقع لونه بوده !

رکسانا : اين خيلي بده !

پدرم خيلي بده شرم اوره نوبت شماست !

رکسانا يه حرکتي کرد که پدرم بهش نگاهي کرد و بعد شطرنج رو نگاه کرد و گفت :

چطوري حواسم به اين نبود!

رکسانا : راه يکيه ! اگر کسي بخواد يه راه بره !همشونم يه چيز مي گن و به يه جا مي رسن بقيه اش خوبه !

پردم : درسته !

رکسانا : اگه او ن حرکت رو بکين کيش مي شين!

پدرم : اي واي به مهره دست نزده بودما!

رکسانا خنديد و گفت :

قبوله !

پدرم : قرون وسطا رو چطوري ميبيني؟

رکسانا : دوران گذرا ! از بدويت نسبي به پيشرفت نسبي ! تکامل عقلاني شروع مي شه ببخشيد الان گارد مي شين !

پدرم : اي بابا ! اينطوري که اسب مي ره !

ماني : عيب نداره به جاش کلي خر داريم!

زدم زير خنده که پردم برگشت نگاهي بهمون کرد و گفت :

شما اينجائين؟

ماني : کي مي خواين بريم برنامه کودک نگاه کنيم؟؟

پدرم : برين حداقل يه جابشينين بالا سر ادم وايمسيتين ادم حواسش پرت مي شه باختم ديگه!!

تو همين موقع در سالن وا شد و عموم و ترمه که داشتن مي خنديدن اومدن تو که زود ماني گفت :

عمو جون! عمو جون ! پيداش کردم !

پدرم : چي رو ؟؟

ماني : نازمزدمو !

پدرم : ا کوشن ؟؟

عموم و ترمه اومدن جلو و عمو مگفت :

خان داداش پاي شطرنج پيدا کردين ! اينم عروس منه ! ايشونم حتما رکسانا خانم هستن !

رکسانا و پدرم بلند شدن و عموم صورت رکسانا رو ماچ کرد و پدرم سر ترمه رو بعدش گفت :

خودش از تو فيلمش قشنگ تره ! هر چند تو فيلمشم خوشگل بود اما نوار کيفيت نداشت از رو پرده ضبط کرده بودن ! هامون دو تا مبل بکش جلو!

من و ماني دو تا مبل اورديم جلو و عمو مو ترمه نشستن که ماني گفت :

بابا جون خيلي خوشحالي که من برگشتم خونه؟

عموم : هان؟؟

ماني : هيچي ! براتون چايي بيارم ؟؟

عموم : دخترم تو چي مي خوري؟؟

ترمه : اگه باشه چاي.

عموم : ماني بپر يه فنجون چاي بيار ! بدو !

ماني : چيز ديگه اي نمي خواين ؟؟

عموم : هان ؟؟

ماني : قندم بيارم ؟؟

عموم : برو ديگه !!

ماني رفت اون طرف و يه فنجون چا ريخت و برگشت و داد ترمه که ترمه يواشکي زبونش رو براش در اورد.

عموم : ماني ! اين فيلمه رو چرا جلو شو گرفتن ؟؟ يادم بنداز به اين رفيقم يه زنگ بزنم ازادش کنه!

ماني : اون فيلم خيلي بو داره با با جون!!

عموم : اصلا چرا رفتي تو اين فيلم !

ترمه : خب ازم دعوت کردن !

عموم : يه فيلم مگه چقدر خرجش مي شه؟؟

ترمه : حدود صد ، صدو خرده اي مليون!

عموم : خب چيزي نمي شه که ! خودم مي ذارم ! اتفاقا يکي دوتام کارگردان اشنا دارم ! اين پسره رو مي کنيم تهيه کننده اونام کارگرداني کنن و توام بازي کن!

ترمه : ممنون بابا جون

تا اينو گفت ماني مات به ترمه نگاه کرد که اونم بهش خنديد

ماني : ممنون چي چي جون؟؟

عموم : باز حرف زدي؟؟

ماني : بابا نمي تونم که لال بشم؟؟!!

عموم : تو چرا نمي ري به کارت برسي؟؟

ماني : بابا من کارم همينه ديگه ناسلامتي اينا رو اورديم اينجا که مثلا بگيريم شون!!

عموم : خب که چي؟؟

ماني : خب شما ها نمي ذارين که اصلا امون به ماها نميدين!!

پدرم : بابا يه خرده ساکت ! اصلا بازي رو نمي فهمم!

برگشتم به رکسانا نگاه کردم داشت بهم مي خنديد تو دلم يه جوري شد!

پدرم : چه کردن با اين مردم!!

رکسانا : تفتيش عقايد ! سوزوندن ! شکنجه !

عموم : چي؟؟

پدرم : قرون وسطا!!

عموم : گاليله رو ؟؟

پدرم : همه رو

عموم : يعني خودشون نمي دونستن کي برمي گرده ؟؟

پدرم تنها گرديش نبود که !!

ماني : اين حرفايه بي تربيتي چيه که مي زنين!!

رکسانا و ترمه و من زديم زير خنده که پدرم و عموم يه نگاه به ماني کردن و پدرم گفت :

داريم زمين رو ميگيم پسر!!

ماني : اهان!!

رکسانا : اونا مي گفتن که زمين مرکز جهانه !!گاليله ثابت کرد که نيست!!

ماني : خب خيام مام که چند سال قبلش اينو گفته بود !!

رکسانا : گفته بود اما نه بلند بلند !!

عموم : چرا نگفته بود ؟؟

رکسانا : چون حتما در اون زمان بلافاصله اعدامش مي کردن! چون ذهن کسي امادگي پذيرفتنش رو نداشت ! الانم همنيطوره! چون ذهن بعضي ها اماده ي پذيرفتن بعضي حقايق نيست پس کسي نبايد بگه چون براش خطرناکه!!

عموم : ولي بعدش خيلي پيشرفت کردن !

رکسانا : شايد مهم ترين چيزي رو که فهميدن اين بود که ياد بگيرن تا منافع خودشون رو تو منافع جمع ببينن ! هر ملتي که اينو ياد گرفته موفق شده!!

پدرم : کاملا درسته ماها منافع خودمون رو فقط به صورت شخصي در نظر مي گيريم!!

عموم : ما اصلا بلد نيستيم کا گروهي بکنيم ! هميشه اخرش دعواست !

ماني : مثل الان که اصلا اجازه نميدين ما دوتام که مثل چنار اينجا وايستاديم بشينيم بغل شماها و يه کار گروهي بکني!!

عموم : باز چرت و پرت گفتي؟؟

رکسانا : داستان کبوتر و طوقي رو شنيدين ؟؟ کليله و دمنه!! موقعي که يه عده کبوتر تو دام يه صياد گير ميوفتن!!

عموم : کدومه؟؟

رکسانا : هر کدوم به تنهايي سعي مي کردن خودشون رو ازاد کنن ! برايه همين حرکت هايه تک نفره مي کردن!!

پردم : رئيس شون يه کفتر طوقي بود ! بهشون دستور مي ده همگي با هم و يه مرتبه پ

رواز کنن ! اونام گوش مي دن و يه دفعه دام رو برميدارن و با خودشون مي برن هوا و ازاد مي شن!!

رکسانا : و بعد توسط يک موش که دوست کبوتر طوقي بوده بند هاي دام جويده و پاره مي شه ! اينم به اون معناست که هر جنسيت مي تونه با جنسيت ديگه دوست بشه و به همديگه کمک کنن!!

پدرم : کاملا صحيحه!!

ماني : خوش به حالت هامون!!ايشالا وقتي با رکسانا خانم ازدواج کردي شبا برات مي شينه و از اين قصه ها ميگه که حوصله ات سر نره!!

عموم : پسر تو چرا نميري يه جا ديگه؟؟

همه زديم زير خنده که پدرم به رکسانا گفت :

سرت به حرف زدن گرم شده مهره هاتو يکي يکي زدم!!

رکسانا : در هر بازي مهم نتيجه است!!

عموم : مي گن تو اون وقت وقتي يه دانشمندي يه چيزي اختراع مي کرد به جرم جادو گري مي گرفتن و مي سوزوندنش!!

پدرم : خيلي ترس و وحشت زياد شده بود ! براي همينم مردم يه دفعه ريختن سر به شورش برداشتن!!

رکسانا: خدا ترسي بايد تو وجود ادم ها باشه و فقط مربوط به خوشون و به ميل و اراده ي خودشون و نبايد کسيم توش دخالتي داشت هباشه !! اگه يه عده يان و مردم و وادار کنن که خدا ترس بشناين ديگه نمي شه خدا تزسي مي شه ترس از بنده ها !! مي شه ترس از ادم ها يا به ظاهر ماموران خدا!! اون وقت مي شه يه چيز دنيايي ديگه !! اون وقت مي شه براش تبصره گذاشت يا به هر صورت ازش گذر کرد يا دورش زد !! مثل پارک کردن ماشين در جاي ممنوعه!! يا وارد شدن به خيابون يه طرفه !! تا زماني که يه مامور راهنماي رانندگي سر و کله اش پيدا ندشه مي شه اين قوانين ورو نقض کرد يا دور از چشم قانون جنايت کرد!!کلاهبرداري کرد !! چرا ؟؟ چون اکثر ادم گير نميوفتهع !! اکثرا ادم خطاکار بدون اينکه جريمه يا تاووني بده فرار مي کنه!! چون نمي شه که براي هر يه نفر تقربا يه مامور گذاشت×× تازه اگرم بشه از کجا معلوم که ماموره رو با رشوه نمي خرن!!

عموم : به ! بيا ببين ايجا چه خبره ؟؟!کار نيست که با پول حل نشه !!

رکسانا : وقتي خدا ترسي تبديل بشه به مردم ترسي اين چيزا اجتناب ناپذيره !! وقتيم حقايق با دروغا اميخته بشه و کمي ام افراط توش بشه ديگه مردم واقيعت ها رو هم اور نمي کنن و اون موقع هست که ديگه گريز شروع مي شه!! در اون زمان هام در اروپا اين اتفاق افتاد ! وقتي با تمام وجود موانع معلوم شد که مثلا زمين مرکز جهان نيست و کشيش ها اشتباه مي کردن!!

وقتي سطح عمومي کمي بالاتر رفت و مردم کمي از خرافات فاصله گرفتن و خيلي از واقعيت ها رو فهميدن ديگه از هر چي کشيشه بدشون اومد واون اتفاقات رخ داد بعضي ها کليسا ها رو تحريم کردن! بعضي ها دين و نهي کردن !! بعضي ها رسومات و رو که بعضي هاشون هم خيلي خوب بودن !!کار به جايي رسيد که بعضي ها هم خدا رو انکار کردن ! هر چند بعد از يه وقفه و ارامش دوباره برشگتن اماخيلي چيزا اون وسط خراب شد و از بين رفت و جاشونو چيزايه بد گرفت!!

عموم : بعله ! بايد مردم رو ازاد گذاشت تا هر جور که مي خوان فکر کنن!!

رکسانا : اصولا ورود به ذهن ادما هميشه کار اشتباهي بوده !! هر بارم کسي خواسته اين کارو بکنه شکست خورده و خيلي ها مجبور شدن به خاطر اين شکست تاوان سنگيني بپردازن!!

داشتم حرفاشو گوش ميکردم يه مرتبه سرشو بلند کرد و منو نگاه کرد و گفت :

شايدم اين تاوان ارزش يه تجربه باشه!!تجربه اي خارج سنت ها و چهار چوب هايي که دور خودمون درست کرديم!!براي گذشتن از اينها بايدکم تاواني پرداخت کرد!!

اينو که گفت ديدم که مخصوصا با پاش زد به ميز ! يه مرتبه تموم مهره هاي شطرنج ريخت بهم ! بعدش زود شروع کرد به معذرت خواهي کردن و گفت :

واقعا عذر مي خوام ! اصلا متوجه نشدم!! ببخشيد پدر!!

خنده ام گرفت ! پدرمم همين طور !! با همون خنده ام يه نگاه به رکسانا کرد و گفت :

شايد لازم بود که تاوان ضعفم رو پرداخت مي کردم!!ولي گريز قشنگي بود هم ثبوت برتري و هم ملاحظه ي بزرگتريم ! بازم اشتباه کردم !!تو داشتي برنده ميشدي!!

رکسانا : شما عالي بازي مي کنين !! جدي مي گم!!

پردم : وتو عالي تر !! مهره هاي من بيشتر بود اما برد با تو بود !!

يه مرتبه از جاش بلند شد و سر رکسانا رو بوس کرد و گفت :

نبايد قبل از ديدنت قضاوت ميکردم ! برايه عذر خواهي هم يه هديه قديمي دارم که گذاش

اون شب همه دور هم گفتيم و خنديديم و حرف زديم و شام مونو خورديم و بعد از شام ، وقتي برگشتيم تو سالن و داشتيم چايي مي خوريدم پدرم يه مرتبه بي مقدمه گفت :

- دو تا عقد ميگيريم! يکي ماها ! يکي م تو کليسا !

رکسانا - يه دونه کافيه! هر جوري م که باشه کافيه!

همون براي من مقدسه! من اين عقد و قرار داد رو همون روزي که هامون رو براي اولين بار ديدم تو قلبم بستم! مگه منظور اين نيست که انتخاب کنيم و وفادار بمونيم؟! پس يه قول کافيه! چون ميشه زير هر سندي زد و پشت به هر قراردادي کرد! اگه آدم ، آدم باشه يه قول کافيه! اما مي دونم سنت هايي هست که بايد رعايت بشه! پس هر جور که شما صلاح بدونين همونطور عمل مي کنيم!

پدرم - اين حرف تم درسته اما همونجور که گفتي بايد يه چيزايي رو رعايت کرد! فقط چند تا مسئله حل نشده هست که بايد حل بشه!

رکسانا - مربوط به منه؟!

پدرم - نه! مربوط به خودمه! يعني مربوط به من و برادرم!

((فهميدم منظور پدر چيه! داشت به عمه ليا فکر مي کرد! يه خرده بعد برگشت طرف مادرم و گفت :))

- خانم شما درست مي گفتين! من در مورد رکسانا اشتباه کردم!

((مادرم خنديد و بعدش از جاش بلند شد و رفت طبق? بالا تو اتاقش و يه خرده بعد برگشت و رفت طرف ترمه و دست چپ ش رو گرفت و يه انگشتر دستش کرد و گفت :))

- من به عنوان مادر ماني ، تو رو براي پسرم خواستگاري و نامزد مي کنم! ايشالا

مبارکتون باشه،ماني خيلي پسر خوبيه.فکر کنم لياقت تو رو داشته باشه.

ترمه ام که گريه اش گرفته بود از جاش بلند شد اول مادرم و بعد عموم رو ماچ کرد و مادرم اومد طرف رکسانا که رکسانا زودتر بلند شد.

داشتم نگاه شون ميکردم.گريه م گرفته بود.مادرم انگشتر خودش رو از دستش درآورد و گفت:-اين يادگاره مادرمه،خيلي دوستش دارم.بعد دست رکسانا رو گرفت و انگشتر رو دستش کرد و گفت:

-حرفاتو از تو آشپزخونه شنيدم.کاش مثل تو زياد تر بودند،اونوقت آدما بهتر خودشونو ميشناختن،از اين به بعد تو نه تنها عروس مني،دخترمم هستي.

بعد بغلش کرد و ماچش کرد!رکسانا که فقط گريه ميکرد!آروم و بي صدا!هيچيم نگفت!نه تشکري نه چيزي!فقط گريه ميکرد!دلم ميخواست از جام بلند شم و بغلش کنم و

نذارم گريه کنه،مادرمم گريه اش گرفت و رفت توي آشپزخونه،برگشتم ديدم که ترمه م هنوز داره گريه ميکنه.خلاصه يه خورده که گذشت هر دو آروم شدن،پدرم گفت:

-يه روزي رو هم تعيين کنين براي جشن نامزدي.

عموم:-همين شب جمعه.

پدرم:-بايد خودشون بگن.

ماني:-شب جمعه خوبه.

عموم:-تورو نگفتيم،منظور خان داداش ترمه و رکسانا جونه.

ماني:-پس ما نخودي ايم؟

ترمه:-منظور بابا جون اين بود که بايد به خانمها احترام گذشت.

ماني:-من بالاخره نفهميدم تو قراره همسر من بشي يا نامادري ام؟از الان بگو من تکليف خودمو بدونم.

ترمه:-واقعا که ماني.

-ماني:-آخه اين بابام نه ميذاره من يه کلمه حرف بزنم،نه ميذاره يه نظر بدم،نه ميذاره بيام طرف تو.خوب خودشم عقدت کنه و منم از اين به بعد بهت ميگم مامان ترمه.

همه زديم زير خنده که عموم گفت:-باز مزخرف گفتي؟خوب بيا بشين پيشش.

ماني:-الان که ديگه آخر شبه، و بايد ببريم برسونيم شون خونه؟چه فايده داره يه نيم ساعت بيايم پيشش بشينم؟من ميخواستم حداقل يه سئأنس پيشش باشم،اين نيم ساعت هم خودتون همون جا بشينين.

پدرم شروع کرد به خنديدن و گفت:

-راست ميگه طفلک،ما از سر شب يه ضرب اينا رو گرفتيم به صحبت،پاشين،پاشين باهمديگه بريم تو حياط،دوران نامزديتون از همين الان شروع ميشه،پاشين برين ديگه.

ماني زود از جاش بلند شد.منم يه لحظه اومدم بلند شم که ديدم رکسنا و ترمه همونجوري نشستن و سرشونو انداختن پائين،منم از جام تکون نخوردم که عمو به ماني گفت:

-ببين از همه بي حيا تر تو بودي،پسر يه دقيقه بشين و جلوي خودتو بگير و حداقل دو تا تعارف کن بعد از جات بلند شو.

ماني:

-منم همين الان همين الان نميخواستم برم تو حياط که،اول ميخواستم برم روشويي،بعدش ميرفتم دستشويي،بعد دوباره بر ميگشتم روشويي بعدش آيا بيام طرفه ترمه آيا نيام.ديگه بستگي به اقبال اين خانم داره.

ترمه:-خيلي دلت م بخواد.

ماني:-کارد سلاخ به اون دلم بخوره انشاالله..

ترمه:-لگد اون دفعه يادت رفته؟جلو بابا اينا نميخوام....

ماني:-ميدوني چيه اصلا...؟من زن بگير نيستم،اگه بخوام يه روزي زن بگيرم،ميرم يه دختر خوب،فرمانبر پارسا رو ميگيرم.تو برو زن بابام شو.

ماها همه زديم زير خنده.

ترمه:-من اصلا باور نميکنم که تو پسر اين بابا جون باشي،ايشان انقدر آروم،متين،خوب،آقا.اونوقت تو اينطوري.

ماني:

-پسر کوه ندارد نشان از پدر

تو از خود ندنش نخانش پسر.

جات خالي بود پريروز که يکي از عکسهاي دوستان اين پدر آروم و متين و خوب و آقا رو ببيني.اصلا بابام فتوگالري داره.

عموم:-باز چرت و پرت گفتي؟اون عکس خواهر يکي از دوستام بود که يادگاري باهم گرفته بوديم.

ماني:-خوش بحالتون با اين دوستاي روشنفکر.

عموم:-بابا تو وايسادي اينجا چيکار؟مگه قرار نشد برين تو حياط قدم بزنين؟

ماني:-من که همون اول ميخواستم برم،شما ازم انتظار شرم و حيا و از اين چيزا داشتيم.

دوباره همه زديم زير خنده.

عموم:-بلند شين بچه ها،ترمه جون بلند شو.

ماها از جامون بلند شديم که ماني گفت:-من ديگه از سر ذوق رفتم.ميرم تلويزيون تماشا کنم.

و تا اينو گفت ترمه ترمه يه چپ چپ نگاهش کرد و بعد گفت:

-ببخشيد تو رو خدا.

يه مرتبه از روي ميز يه پرتقال برداشت و پرت کرد طرف ماني که ماني م رو هوا گرفتش.

عموم اينا شروع کردن به خنديدن و عموم گفت:

-الحمد الله که يکي پيدا شد از پس اين پسره بر بياد و انتقام منو بگيره..

ماني:-انتقام به اون دنيا س آقا جون،اينام از پس من بر نمياد.خيالتون راحت.

چهار تايي با خنده رفتيم توي حياط که ترمه يه نگاه به استخر و درختا کرد و گفت:

-اينکه حياط نيست،باغه.

از پله ها رفتيم پائين و از استخر رد شديم که دوباره ترمه گفت:

-اين درخت چيه؟

ماني:-گيلاسه،اينم بابام کاشته،گيلاس ا ميده اين هوا.

ترمه رفت جلو و به يه درخت که بغل چرآخ تو باغ بود و گفت:-اين درخت چيه؟

ماني:-درخت لامپه،اينو اديسون کاشته.لامپ ا ميده همه دويست وات.سيصد وات،مهتابي کم مصرف.

من و رکسنا زديم زير خنده که ترمه گفت:

-زهر مار بغلي ش رو ميگم.

ماني:

-آهان اون چالبالويه.

ترمه:-باز چاخان کردي؟

ماني:-تو چرا هميشه فکر ميکني من دارم بهت دروغ ميگم؟

ترمه:-آخه ما درخت چالبالو داريم؟

ماني:-چرا نداريم؟

حالا بذار داستانش رو برات بگم تا بفهمي چالبالو داريم يا نداريم.چند سال بابام پيش يه روز يه نهال کوچيک چنار خريد و آورد اينجا کاشت.براي اينکه نهال خم نشه،يه تکه چوب م کرد تو زمين،بغل چنار.خلاصه به اين آب و کود و اين چيزا رو داد اما از اونجايي که کار من بابام هميشه برعکس همه س يه مدت که گذشت چناره کم کم خشک شد اما جاش اون تيکه چوب ريشه داد و جوونه داد و شروع کرد به برگ دادن،دو سال بعد هم اون چوب خشک شد درخت آلبالو،ماهم به همين مناسبت اسمش رو گذشتيم چالبالو،يعني چنار پيوند آلبالو،حالا ديدي دروغ نميگم.

ترمه:-عجيبه والا.

ماني:-حالا بيا بريم اون ته باغ تا بهت نشون بدم اونجا بابام چي کاشته.

ترمه يه نگاهي بهش کرد و گفت:-دارم همينجا ميبينم بابت چي کاشته.

ماني:-منو ميگي؟منو که بابام نکاشته.

ترمه:-پس کي کاشته؟

ماني:-من خودرو م،خودم در اومدم.

بعد زير بغل ترمه رو گرفت و همونجوري که حرف ميزد رفتن اون طرف حياط.

ماني:-ببين ما توي اين مزرعه،يعني بابام تو اين باغ گ?ل رز رو پيوند زده به گ?ل کاکتوس.

ترمه:-آخه مگه ميشه؟

ماني؛-چرا نميشه؟مگه همين الان نيست که دارن منو پيوند ميزنن به تو؟

دست رکسانا رو گرفتم و ماهم رفتيم اين طرف.يه خرده که رفتيم بهش گفتم:

-داشتم حرفاتو گوش ميکردم.چيزاي قشنگي ميگفتي که تاحالا بهشون فکر نکرده بودم.

رکسانا:

-تو تقصيري نداري.جوي که توش زندگي ميکردي تو رو از خيلي چيزها دور نگاه داشته.

اگه يه مقدار از اين جو خارج بشي،مي بيني که داره چه اتفاقي ميافته،يه اتفاق خيلي خيلي بد.

-مثلا چه اتفاقي؟

رکسانا:

-بي تفاوتي......

-اينکه اتفاق خيلي بدي نيست....

رکسانا:-چرا هست.وقتي توي يه جامه،جووناش که نيروي اصلي کار و آينده سازشن..،دچار بي تفاوتي بشن،جامعه به سقوط کشيده ميشه.يعني بي تفاوتي مهلکترين زهر براي يک جامه س.حالا تو هر طبقه و قشر.

-فکر نميکني اين يه خرده اغراق.

يه نگاه بهم کرد و گفت:

-آها،يعني من و دوستام يه نظري داريم،يعني ميگيم شعار و حرف زدن ديگه کافيه.حالا نوبت به عمل کردن.

-خوب اين خوبه.

رکسانا:

-ميخواي جاي اينکه من برات توضيح بدم خودت ببيني؟

-خوب آره.

رکسانا:-ميشه يه دقيقه موبايلت رو بدي؟

از تو جيبم موبايلم رو در آوردم و دادم بهش و گفتم:-پيش خودت باشه ديگه.

رکسنا:-خودت چي؟

-من دارم،پيش تو باشه.حالا هم شماره ي اينو بهت ميدم و هم اوني که خودم بر ميدارم.

رکسانا گفت:-خوب حالا باشه بعدا ازت ميگيرم.

-ديگه تعارف نکن.

خنديد و تشکر کرد و بعد يه شماره گرفت و يه خرده بعد گفت:

-الو،محمد جان،سلام.

برگشتم نگاهش کردم،يه لحظه حسودي ايم شد که انگار فهميد و تکيه ش رو داد به من و بهم خنديد و به همون پسره که اسمش محمد بود گفت:-هنوز نرفتين؟باشه ببين.قرارمون جاي هميشگي،تا سه روبه نيم ساعت ديگه ميام اونجا.

بعدش خداحافظي کرد ساعتش رو نگاه کرد و گفت:

-ساعت الان يه خرده از ده گذشته،اگه زود بريم ميرسيم.

-اين کي بود؟

رکسانا:-همکلاسيم و دوستم.

نگاهش کردم که خنديد و گفت:حسودي نکن عزيزم،اون فقط يه دوسته،شايدم يه همکار.

-حالا کجا بايد بريم؟

-رکسانا:-مگه دنبال جواب نميگردي؟

-چرا.

رکسانا:-پس بريم.

يه خرده مکث کردم و بعد ماني اينا رو صدا زدم که کمي بعد اومدن و بعد به ماني گفتم:

-من رکسانا ميخوايم يه جايي بريم.شماها ميايين؟

ماني:-کجا؟

-دنبال يه جواب.

بعدش يه نگاه به رکسانا کردم و خنديدم که ماني گفت:-خره جواب همين جاس. يعني هم سوال اينجاس و هم جواب.اصلا سوال و جواب همينجاس.

-پس شماها همينجا بمونين،ما ميريم.

ترمه:-اتفاقا منم بايد برم.

ماني:کجا؟

ترمه:-برميگردم.

ماني:-کجا برميگردي؟

ترمه:-پيش مامانم.

يه دفعه همه مون ساکت شديم و ترمه رو نگاه کرديم که يه لبخند زد و گفت:

-دلم براش تنگ شده.

سرمو تکون دادم و خنديدم و گفتم:-کار خيلي خوبي ميکنين.

رکسانا:-عاليه.

ماني:-من جاي تو بودم برنمي گشتم.

ترمه نگاهش کرد و خنديد و گفت:-پس اون همه نصيحت چي بود که بهم کردي؟

ماني:-اشتباه کردم.حالا ميخواي بري برو،اما وقتي رسيدي جلوي عمه سلام نکني ا،بذار اول اون سلام کنه.

چهار تايي خنديم و برگشتيم تو خونه و رکسانا و ترمه از پدر و مادرم و عموم خيلي تشکر کردن و خداحافظي و من و ماني م رفتيم و کيف پول رو مون برداشتيم و از خونه امديم بيرون و سوار ماشين شديم و حرکت کرديم.

يه ربع بعد جلوي در خونه ي عمه اينا بوديم.ترمه يه لحظه مکث کرد و بعدش پياده شد.ماني م ميخواست باهاش بره که ترمه گفت نه

.ميخواست تنها با عمه روبرو بشه.حق م داشت.

خلاصه زنگ خونه رو زد و رفت تو.ماهام دوباره سوار شديم و حرکت کرديم و نيم ساعت بعد رسيديم به جايي نزديک دانشگاه و رکسانا يه خيابون رو بهمون نشان داد و رفتيم توش و بعدش رفتيم توي يه فرعي که از دور يک ماشين پيکان درب و داغون رو نشون مون داد و گفت جلوش پارک کنيم.

ماني م رفت جلوش پارک کرد و پياده شديم.توي ماشين سه تا پسر و چهار تا دختر همسن و سال رکسانا بودن.

تا رکسانا رو ديدن پياده شدن و سلام و عليک کردن که رکسانا من رو نامزدش معرفي کرد که دخترا پريدن و بغلش کردن و بهش تبريک گفتن.بعدشم به من تبريک گفتن و با پسرام آشنا شديم که رکسانا گفت:

-زودتر بريم دير نشه.

پسره که اسمش محمد بود يه نگاه به ماشين ماني کرد و گفت:

-با اين ماشين که نميشه.همه مونم که تو ماشين من جا نميشيم.

ماني:-ببخشيد،اونجا که ميريم تپه ماهوره؟

محمد:-نه.

ماني:-خوب پس ماهام با ماشين خودمون مياييم ديگه.

محمد:-براي راهش نيست.منظورم اينه که با ماشين شما زشته بريم اونجا.

ماني يه نگاه بهش کرد و گفت:-يعني انقدر موندبالان که بنزم واسه شون کمه؟

بعد يه نگاه به پيکان کرد و گفت:-ممد آقا منو گذاشتي سرکار؟

محمد:-نه بخدا.آخه اين ماشين شما به درد بالاي شهر ميخوره.

ماني:-مگه اين پارتي که قراره بريم پائين شهر؟

محمد:-پارتي؟

ماني خنديد و گفت:-آره ديگه،يعني پارتي که نه،يه مهموني ساده اما گرم گرم.

يه مرتبه محمد و اون دو تا پسرا که اسم شون محمود و سعيد بود و اون چهار تا دخترا زدن زير خنده.

ماني:زهرمار،خنده تون واسه چيه؟

اينو که گفت من و رکسانا هم زاديم زير خنده که محمد گفت:

-ماني خان ما پارتي نميخوايم بريم.

ماني:-پس کجا ميخوايم بريم؟آهان از اون مهمونيهاي خصوصيه که،...فهميدم،عجب کلکي هستين شماها،ميترسين چشم شون به اين ماشين بيفته و يه خرده بيشتر تيغ مون بزنن،عيبي نداره فداي سرتون.پول واسه همين چيزاس ديگه.اصلا همه تون مهمون خودمين.

دوباره محمد اينا زدند زير خنده.

ماني:-حناق،بازم که ميخندين.

محمد:-ماني خان ما داريم ميريم طرف يه جايي که تقريبا ميشه گفت مردمش زاغ نشينن..

ماني:-زاغ نشينا پارتي گرفتن؟

محمد که ميخنديد گفت:-تقريبا يه همچين چيزي.

.ماني:-دستشون درد نکنه.کميته مميته نريزه اونجا.يعني فکر اينا ش رو کردن؟

محمد:-خيالتون راحت.اون طرفا هيچ کميته اي پيداش نميشه...

ماني:

-خوب،الحمد الله،پس زودتر بريم دير نشه.

رکسانا:-ماني خان اونجا که ما ميريم پارتي نيست.

ماني:-ميدونم بابا،همين که يه عده دختر و پسر جمع بشن کافيه ديگه.حالا اسمش رو پارتي نذاريم بذاريم انجمن،گردهمايي،ميتينگ.چه فرقي واسه ما داره؟

دوباره همه زدن زير خنده.

ماني:-درد بي دوا و درمون.چرا شما انقدر کشکي ميخندين؟

رکسانا:-ماني خان ما داريم ميريم به يه عده آدم بيچاره ي فقير کمک کنيم.يعني ماهي يبار،پولامون رو جمع ميکنيم و ميريم اونجا کمک شون ميکنيم.

ماني يه نگاهي به رکسانا کرد و بعد يکي يکي به محمد اينا نگاه کرد و بعدش برگشت طرف من و گفت:-جوابي که ميگفتي دنبالشي اينه؟

بهش خنديدم که گفت؛

-مرتيکه من به هواي اين جواب،نامزدم رو رد کردم و از خير يه پارتي آنچناني گذشتم.حالا منو ميخواي ببري پيش فقير فقرا؟الهي که خدا دردي بهت بده که درمونش نباشه.منو تو امشب از هستي ساقط کردي.انشاالله ننه ت سياهتو بپوشه.نگاه کن عجب امشب مسخره ي اينا شدم.مي ديدم اينا هي دارن ميخنديدن.نگو تو دلشون داشتن منو مسخره ميکردن.الهي هامون روي خوش از زندگي نبيني که منو مسخره ي خاص و عام کردي.

اينو گفت و راه افتاد طرف ماشينش که دويدم دنبالش و يه خرده جلوتر دستش گرفتم و گفتم؛

-کجا؟ماني:

-ولم کن وگرنه اينجا انقدر نعره ميزنم تا همه ي مردم بريزن از خونه هاشون بيرون.

-ببين،اينطوري م که اينا ميگن نيست.

ماني:-پس چيه؟

-اونجام يه جور پارتيه،فقط سطحش يه خرده پايينه.

ماني:-بگو به جون تو.

-مگه براي تو فرقي ميکنه؟ببين اين دختر و پسرا دارن ميرن اونجا.

ماني:-اينا که ميگن داريم پول ميبريم واسه فقرا.

-بالاخره حتما براي پارتي پولام ميدان ديگه.

برگشت يه نگاهي به دخترا که داشتن بهش ميخنديدن کرد و يه مرتبه خنديد و گفت:

-اين پسرا ميخوان به ما رکب بزنن که سر خر توشون نباشه.من از اينا زرنگ ترم،ميام.چرا نيام؟انجام بهشون نشون ميدم که سربسر آقا ماني گذاشتن يعني چي.اگه گذشتم با يکي از اين دخترا برقصن.همه شونو جمع ميکنم دور خودم،حالا ببين،بياين بريم.

خودش رفت سوار ماشين شد و منم رفتم و به رکسانا گفتم سوار بشه که دو تا از اون دخترا با ما اومدن و سوار ماشين شديم و محمد اينا جلو تر حرکت کردن و ماهام دنبالشون.

يه خرده که همينطوري ميرفتيم طرف جنوب شهر،ماني يه نگاه به من کرد و گفت:

-ميدونم باز گول تو رو خوردم.

-براي چي؟ماني:بابا رسيديم جنوب شهر،اينجا نزديک چاله ميدونه.آخه کي تا حالا تو چاله ميدون پارتي گرفته که اينا بگيرن.

يه مرتبه اون دو تا دخترا زدن زير خنده و يکي شون گفت:

-ماني خان ما که گفتيم پارتي در کار نيست.

ماني برگشت يه نگاه بهشون کرد و گفت:-دختر انقدر به اون شيشه ور نرو،فيوزش سوخت.توام انقدر رو اون صندلي بالا پائين نپر.فنر تشک در رفت.

دختره-آخه شيشه ش برقيه آدم خوشش مياد بالا پايين ميره!

ماني-آخه هر چي بالا و پايين رفت که هي نبايد کشيدش پايين و دادش بالا!

رکسانا خانم جلو اين رفيقاتو بگير ديگه!ماشينم رو نابود کردن!

«يکي از دخترا که داشت مي خنديد گفت»

-ماني خان شما ازدواج کردين؟

ماني-نخير!

دختره-چرا؟!

ماني-تومون رسم نيس!

دختره-يعني چي؟!

ماني-يعني تو خونواده ما ازدواج رسم نيس!نه بابام تا حالا ازدواج کرده و نه بابابزرگم و نه جَدم!

دختره-پس شما چه جوري به دنيا اومدين؟!

ماني-خيلي ساده!مي خواين براتون تشريح کنم؟!

دختره-واي نه!خيلي ممنون!

ماني-پس آروم بشين واندرم به اون شيشه ور نرو!

دختره-چه بد اخلاق!

ماني-شمام اگه جاي من بودين و امشب هم از نامزدبازي مي افتادين و هم از يه پارتيِ گرمِ گرمِ گرم ، الان مثل سگِ همين جاها بودين!يعني مثل سگِ نازي آباد!الان حدود نازي آباديم ديگه؟!

رکسانا-نخير ماني خان الان خيلي پايين تر از اونجاهاييم!

دختره-عوضش وقتي رسيديم اونجا چيزاي خيلي قشنگي هست که ببينين!مطمئنم که براتون خيلي جالبه!حتي جالب تر از اون پارتي!

«ماني يه نگاهي از تو ايينه به دختره کرد و بعد يه لبخند زد و گفت»

-ماني بميره راست مي گي؟!

دختره-خدا نکنه!ايشالا شما هميشه زنده باشين!

ماني-با شماي دوست!زير سايه حق!

دختره-شما نامزد دارين؟

ماني-نامزدِ نامزد که نه!يعني هر وقت بخوام مي تونم بهمش بزنم!چطور مگه؟!

«دختره خنديد و گفت»

-هيچي!همينطوري گفتم!

ماني-ترو خدا اگه پيشنهاد خوبي دارين ملاحظه نکنين و بگين!

«همه زديم زير خنده»

ماني-ببخشين!شما اسم تون چيه؟

دختره-کنيز شما ستاره!

ماني-تاج سَرَمين!چرا بيکار نشستين ستاره خانم؟!

ستاره-چيکار کنم؟

ماني-يه خرده با اون شيشه بازي کنين!

ستاره-آخه گفتين خراب مي شه!

ماني-فدا سرتون!اصلاً اين شيشه ها رو اينطوري سختن که هر کي سواز شد حوصله ش سرنره!بازي کن قربونت!بازي کن!

«برشت به اون يکي دختره ام گفت»

-شمام بپر بالا بپر پايين کن!دشک هيچي ش نمي شه!

ستاره-چه اخلاق تون خوب شد يه دفعه!

ماني-اخلاق بدم مالي اين ترافيک بود!اما اونجا رسيديم نرين طرف اين محمد آقا ايناها!اون وقت بازم اخلاقم بد مي شه ها!پيش خودم باشين که خودم مواظب تون باشم!

ستاره-چشم!

ماني-چشمت بي بلا!آفرين دختر خوب!مي گم آ!شکلات دوست دارين؟

ستاره-آره!خيليم دوست داريم!

«ماني زود از تو داشپورت يه بسته شکلات خارجي در آورد و داد بهش و گفت»

-بخورين نوش جونتون!

ستاره-خارجيه؟!چه ماه!اينو ميذارم واسه عبداله!

ماني-عبداله کوفت بخوره!اينو دادم شما بخورين!

ستاره-آخه عبداله گناه داره!

ماني-اصلاً عبداله کي هس؟!

ستاره-يه پسر کوچولوي بانمک!

ماني-عبداله منم که انقدر زود خر مي شم!خيلي خب!اونو بذار واسه عبداله ، اين يکي رو خودتون بخورين!

«يه بسته ديگه شکلات درآورد و داد عقب!حالا ماها فقط داريم مي خنديم!»

ماني-ببين ستاره خانم!اينا وقتي اينجوري مي خندن من شک مي افته تو دلم که داره سرم کلاه مي ره!

ستاره-نه!خيالتون راحت باشه!

ماني-من قول شمارو قبول دارمآ!

ستاره-اگه براتون جالب نبود خودم جبران مي کنم!

ماني-خدا از بزرگي کمت نکنه دختر!

«ماني که ديگه سرحال اومده بود شروع کرد به شوخي کردن و خندوندن ما که چند دقيقه بعد پيکان محمد اينا پيچيد تو يه کوچه و يه گوشه نگه داشت.ماني م پشت سرش پارک کرد و همگي پياده شديم.تا پياده شدم و چشمم افتاد به خونه ها جا خوردم!صد رحمت به زاغه!از خونه فقط اسمش رو داشتن!ديواراي بيرونش که هر لحظه ممکن بود بريزه پايين!در و پيکر حسابي م که نداشتن!کوچه م که فقط يه تير چراغ برق داشت با يه لامپ سوخته!وسطشم يه جوبِ آب کثيف بود پر از لجن که بوي گندش همه جا رو ورداشته بود!يه مرتبه از ته کوچه ده دوازده تا سگ اومدن جلو که محمد و دوستاش زود چند تا سنگ از رو زمين ورداشتن و پرت کردن طرفشون که اونام گذاشتن و در رفتن!نمي دونم چرا يه مرتبه غم عالم ريخت تو دلم!هر جا رو که نگاه مي کردم غم بود و غصه!بغض گلومو گرفته بود!

ماني آروم اومد بغلم و همونجور که دور و ورش رو نگاه مي کرد گفت»

-ببخشين ستاره خانم!اين پارتي که گفتين تو کدوم يکي از اين خرابه هاس؟!

«ستاره خنديد و گفت»

-تو همه شون!

ماني-ميگم دست خالي اومديم عيبي نداره؟

ستاره-نه!مهم اينه که دلمون پُر باشه!

«محمد و دوستاش رفتن و صندوق عقب ماشينشون رو وا کردن و از توش چند تا کيسه نايلون در اوردن و بعدش به ما گفتن»

-حالا ديگه بريم تو.

«همگي راه افتاديم و دري اولين خونه رو هُل داديم و رفتيم تو که کاشکي اصلاً نمي رفتيم!

خونه که چه عرض کنم!يه حياط پنجاه شصت متري بود با چهار تا اتاق چهار طرفش!يه حوض کوچيکِ يه متر در يه متر وسطش بود با يه شير آب.يه گوشه حياطم بغل يکي از اتاقا يه درِ کوچيک بود که حتماً توالتشون بود!همين!

دو سه تا قدم که رفتيم جلو يه مرتبه يه زن حدود سي سال از تو اتاقش اومد بيرون و يه نگاهي به رکسانا اينا کرد و يه «ايشي»گفت و اومد که دوباره برگرده تو اتاق اما تا چشمش به من و ماني افتاد برگشت يه نگاهي به ماها کرد و خنديد!داشتم نگاهش ميکردم که بهم يه اشاره کرد!اولش منظورش رو نفهميدم اما بعد متوجه شدم!داشت با سرش اشاره مي کرد که بريم تو اتاقش!

برگشتم طرف رکسانا که آروم گفت»

-اگه برين بد نيس.

-چي؟!

رکسانا-برين ببينين چي مي گه.

-يعني بريم تو اتاقش؟!

«رکسانا سرشو تکون داد که يه خرده عصباني شدم و گفتم»

-مي دوني منظورش يه؟!

رکسانا-آره!

-پس چي داري ميگي؟!

رکسانا-مگه دنبال جواب نبودي؟!برو جوابت رو بگير!

«برگشتم طرف اون خانمه که دوباره بهم اشاره کرد!مي دونستم داره چي مي گه!دلم مي خواست بدونم تو اون اتاق چه خبره!آروم رفتم طرفش که ماني بازوم رو گرفت و اروم گفت»

-کجا مي ري؟!

ـ اون تو!

ماني ـ اين همه جاي خوب بردمت و تو اتاق نرفتي!حالا ميخواي بري تو اين اتاق؟!

ـ بايد برم!ميخوام ببينم!

«راه افتادم طرف اون خانمه و وقتي رسيدم جلوش زود سلام کرد و گفت»

ـ خوش اومدين!صفا آوردين!کلبه ي مارو روشن کردين!بفرمائين!بفرمائين!

«آخر شب بود.محمد اينا با حدود سه ميليون تومن پول،خوشحال از پارتي رفته بودن.ماني م اونجا موند و قرار شد که يکي دو ساعت ديگه برسونن ش خونه.منم رکسانارو ورداشتم و با ماشين ماني ؛بردمش که برسونمش خونه شون.

دوتايي سوار ماشين شديم واز اون خونه اومديم بيرون.يه چيزي تو دلم بود که ميخواستم بهش بگم اما نميدونستم چطوري بايد بگم!يه خرده که رفتيم گفتم»

ـ تو ديگه بايد کم کم به فکر زندگي باشي!يه زندگي زناشويي!

«خودشو کشيد طرف من و سرش رو گذاشت رو شونه م و گفت»

ـ هستم!

ـ منظورم اينه که ديگه تظاهرات و فعاليت دانشجويي و اين چيزارو بذاري کنار!

رکسانا ـ درس م رو بذارم کنار؟!

ـ نه!نه!منظورم کاراي سياسي يه!

رکسانا ـ من کار سياسي نميکنم!

«يه خرده ساکت شد وبعد سرش رو بلند کرد وگفت»

ـ هامون!وقتي ما به فکر آدماي فقير هستيم؛کار سياسي يه؟!وقتي ميخوام به اندازه اي داشته باشم که شيکمم سير باشه؛کار سياسي يه؟!آيا اين نفت و گاز و هزار تا چيز ديگه؛مال همه ي ما هست يا نه؟اگه خواستم بدونم چي به چيه؛کار سياسي يه؟!

ـ نه خب!اما من دلم شور ميزنه!برات نگرانم!براي زندگي مون نگرانم!من نميخوام ترو محدود کنم اما توام بايد نگراني هاي منو درک کني!

«دوباره سرشو گذاشت رو شونه م و بازوم رو محکم تو دستش گرفت و گفت»

ـ يه روزي شايد قصه هاي پدربزرگ آ و مادربزرگ آ مي تونست مارو سرگرم کنه و برامون تازگي داشته باشه!يه روزي وقتي در مورد ماه و خورشيد و اين چيزا برامون قصه هاي تخيلي مي گفتن شايد برامون جالب بود!اما حالا چي؟!جوون امروز؛جوون ديروزي نيست!معيارهاي ديروزم نميشه براي امروز در نظر گرفت و پياده کرد!

يه روزي شايد جام جهان نما و قاليچه ي پرنده براي پدربزرگ هامون يه رويا بود،اما الان براي من واقعيت داره!من الان کامپيوتر و اينترنت رو دارم!اينا جام جهان نماي من هستن!هر وقت که دلم بخواد تو يک لحظه ميتونم تموم دنيا رو ببينم و اگه اون سر دنيا يه اتفاق بيفته بلافاصله من از اين سر دنيا ازش باخبر بشم!من ديگه قاليچه ي پرنده يا پرواز برام آرزو نيست!من هواپيمارو دارم که با يه بليت ميتونم از اين سر دنيا تو يه مدت کوتاه برم اون سر دنيا!من الان با اين تکنولوژي پيشرفته ميتونم حتي تخيلم رو جامعه ي حقيقت بپوشونم!الان ديگه داستان جن و پري و غول و اين چيزا براي من جذابيت نداره!الان زمان زمان واقعيت هاست!وقت شه که ماهام واقعي تر به دنيا نگاه کنيم!ازاينکه به اين فحش بدم و آرزوي مرگ اون يکي رو بکنيم چه فايده؟!جز اينکه«بايکوت»بشيم چه نفعي برامون داره!زمان زمان قدرته!تکنولوژيه!اطلاعاته!

ما علاوه براينکه چيزي از خارجيا کم نداريم خيلي م از نظرهوشي از اونا سرتريم!فقط مغزهامون فرار کردن!بازم دارن فرار ميکنن!چرا همينجا نگه شون نداريم و خودمون ازشون استفاده نکنيم؟!

چرا بايد همه ي دنيا فکرکنن که ما عقب افتاده ايم؟!بهتر نيست که خودمونو به دنيا يه جور ديگه نشون بديم؟!وقتش نشده که دنيا بفهمه ايراني کيه؟!وقتش نشده که خودمونو،ذهن مونو پرورش بديم؟!وقت شه که شاعرا حرفاشونو رک و صريح بزنن تا ماها مجبور نباشيم صدنوع تفسير از شعرشون بکنيم!وقت شه که ترس آمونو بريزيم دور!وقت شه که رودربايستي هارو بذاريم کنار و خواسته هاي واقعي مون رو به زبون بياريم!وقت شه که جاي نفرين کردن و مرگ براي اين و اون خواستن و خشم و کينه و نفرت،مهربوني ها بشينن!وقت شه که دست به دست همديگه بديم و اين خونه رو دوباره بسازيم!ديگه وقتش رسيده که گذشته هارو بذاريم پشت سرمون و به آينده نگاه کنيم!ديگه وقت قصه ي ليلي و مجنون نيست!الان صحبت از تسخير مريخه!الان صحبت از شبيه سازي آدماس!يه روزي اگه من احتياج به اطلاعات داشتم بايد ميرفتم از پدربزرگم که مثلا دوره ي فلان پادشاه رو ديده بود مي پرسيدم!اما الان اگه پدربزرم چيزي از اون دوره يادش رفته باشه بايد بياد از من بپرسه که براش ازتو کامپيوتر و اينترنت دربيارم وبهش بگم!به خدا هيچکدوم از اينا ؛کار سياسي نيست هامون!اينا همه دلسوزيه!اينا همه عشق به وطن و مردمه!من مردمم رو

دوست دارم هامون!من دلم ميخواد هرچي دارم با اونا قسمت کنم!يعني نه همه ش رو!اما ازاون چيزايي که دوست دارم؛دلم ميخواد يه سهمي م به آدماي ديگه بدم!!حتي دلم نميخواد وقتي وقت مردنم رسيد؛بدنم رو بيخودي بذارن تو خک که فاسد بشه و از بين بره!وقتي يکي از اعضاي بدنم ميتونه زندگي رو؛عشق رو؛شادي رو؛دوست داشتن رو در يکي ديگه زنده کنه و ادامه بده؛ادامه ي زندگي منه!وقتي قلب من تو سينه ي تو بتپه؛وقتي چشم من تو يه بدن ديگه باشه و ازش استفاده بشه مثل اينه که من زنده م!مثل اينه که من حس ميکنم و مي بينم و لذت ميبرم!

«بعد يه نگاه به من کرد وگفت»

ـ ماها بايد اينو ياد بگيريم که آدما در کنار همديگه و با همديگه زنده ن!تنهايي مي ميرن!الان وقت مردن نيست!وقت زنده بودن و شاد بودنه!

«بعدش سرشو دوباره گذاشت رو شونه م و گفت»

ـ دوستت دارم هامون!وقتي سرمو ميذارم رو شونه ت و حس ميکنم که تو درکنارم هستي؛ديگه از دنيا هيچي نميخوام!به همه ي اون چيزايي که خواستم رسيدم!روياي من همين بود!اين بود که تو دوستم داشته باشي!شايد من جز معدود آدمايي هستم که به روياي واقعي شون رسيدن!

«بعد سرشو بلند کردم و صورتم رو ماچ کرد و دوباره گذاشت رو شونه م و چشماشو بست!منم آروم آروم مي رفتم طرف خونه ي عمه اينا!اصلا دلم نميخواست که زود برسم!ميخواستم اين زمان طولاني بشه!آروم ميرفتم و با خودم فکر ميکردم!در مورد چيزايي که اون شب ديده و شنيده بودم!زني که براي چرخوندن چرخ زندگي؛تن به هرکاري ميداد و بازم به شوهرش وفادار بود!تن فروشي رو وقتي در جهت حمايت خونواده ش بود خيانت نمي دونست!جووناي پولدار که شايد تا اون لحظه جز به فکر لباس و آرايش و ماشين و طلا و جواهر و خوشگذروني و اين چيزا به هيچي فکر نکرده بودن اما با دو کلمه حرف رکسانا؛دست شونو دادن به دست خالي جووناي هم سن و سال خودشون و درد همديگرو حس کردن!به اين دختر نيمه ايراني و نيمه فرانسوي خوشگل و ظريف و قشنگ فکر کردم که با همه ظرافت و تنهايي چقدر محکم و با اراده س!چطور بين دو نيمه ي خودش نيمه ايراني ش رو انتخاب کرده و براي مردمش کار ميکنه!

همونجور رانندگي که ميکردم برگشتم و نگاهش کردم!انگار خوابش برده بود!ساعت حدود چهار صبح بود!ديگه فردا شده بود!ولي چه فايده اگه فردامونم مثل امروز باشه و امروزمونم مثل ديروز؟!

حرفاش درست بود!يه لحظه حواسم رفت به ماشيني که سوار بودم!ماشيني که وقتي توش سوار بودي اصلا نمي فهميدي که داره راه ميره!

اين ماشين م نوه نتيجه ي همون کجاوه هاي ديروزيه!اما درجا نزده و مثل همون کجاوه ها نمونده!پس ما چرا بايد بمونيم؟!

ديگه تقريبا رسيده بوديم.آروم رفتم تو کوچه ي عمه اينا و اروم جلو خونه شون واستادم.دلم نمي اومد بيدارش کنم!همونجور سرجام نشستم و فقط نگاهش کردم!صورت ظريفش رو؛چشماي قشنگش رو؛موهاي مثل طلاش رو!راحت راحت خوابيده بود!خودمم از اينکه اينجوري سرش روگذاشته بود رو شونه م و خوابيده بود لذت ميبردم و دلم نميخواست که بيدار بشه!ميخواست بيشتر نگاهش کنم!سعي کردم تکون نخورم که بيدار نشه و اين زمان برام طولاني تر بشه!تازه معني عشق رو داشتم مي فهميدم!وقتي آرامش برقرار ميشه تازه آدم احساس خودش رو ميفهمه!

خيلي خيلي دوستش داشتم!براي همين م دلم نميخواست کوچکترين اتفاق بدي براش بيفته!زندگي سختي داشته!دلم ميخواست از اون به بعد ديگه غصه نخوره و ناراحتي نداشته باشه!

همچين معصوم خوابيده بود که دلم نميخواست بيدار بشه!اما چرا از گوشش خون زده بود بيرون!معني اين چيه!؟نبايد چيز بدي باشه!

لباساش خاکي و به جاي روپوشش پاره شده!براي چي؟!حتما جايي گير کرده!شايدم پاش سرخورده و خورده زمين!

روسري چرا سرش نيس؟!خب نيس که نيس!عوضش راحت گرفته خوابيده!ولي چرا انقدر اينجاها شلوغه؟!سروصدا نيس اما شلوغه!اين همه آدم براي چي دارن مي دوئن!چرا يه عده دارن اينارو ميزنن و اينا فقط مشت آشونو گره ميکنن و يه چيزي ميگن؟!حالا خوبه سروصدا نميکنن که رکسانا از خواب بپره!ولي اين چيه از گوشش اومده؟!نکنه چيز بدي باشه؟!شايد سنجاق سرش رفته تو گوشش و خون ازش واشده!حتما همينه!اما چرا اينجارو زمين خوابيده؟!ما که اينجا نبوديم!تو ماشين بوديم که خوابش برد!سرشو گذاشته بود رو شونه ي منو داشت برام حرف ميزد که خوابش برد!اينجا چرا انقدر شلوغه؟!چرا اين جوونا همه دارن مي دوئن اين ور و اون ور؟!

آروم از رو زمين بلندش کردم و گرفتمش تو بغلم!خدارو شکر خوابش سنگينه و هنوز بيدارنشده!سرمو دولا کردم و پيشونيش رو ماچ کردم!رو همه جاي صورتش عرق نشسته بود!انقدر خوشگل شده بود که هرکاري ميکردم نميتونستم چشم ازش وردارم!رو دو تا دستام خوابيده بود و منم چسبونده بودمش به خودم!اما نميدونم اينجا چرا انقدر شلوغه؟!بايد ببرمش يه جا ساکت تر!اصلا مي برمش خونه مون!

برگشتم که ديدم ماني پشت سرم واستاده!اون اينجا چيکار ميکرد؟!اونکه تو پارتي مونده بود!چوب دستش چيکار ميکنه؟!اين دو سه نفر کي ن باهاشن؟!اونکه شبيه حاجي بازارياس کيه؟!اون دوتا که ريش دارن کي ن؟!

ميخواستم ازش بپرسم داره چيکار ميکنه اما زبونم تکون نميخورد!فقط چشمام کار ميکرد!همه چيز روميديدم اما هيچي نمي شنيدم!يه مرتبه ديدم ماني از پشت سرم دست يه دختره رو کشيد و آروم جلو !مريم بود!پشت سرشم سارا!بعد هردو رو انگار سپرد دست اون يارو که شبيه حاجياي بازار بود!بعد هر دو رو هل داد که يعني با اون يارو از اونجا برن!بعد اومد طرف من!همونجور که رکسانا تو بغلم خواب بود بازوم رو گرفت و با خودش کشيد و به زور لاي يه در رو وا کردن و همگي با همديگه اومديم بيرون که يه مرتبه چندنفر با چوب حمله کردن طرف مون!من زود سر رکسانا روکشيدم تو بغلم که چوب تو سرش نخوره که خورد تو گردن من اما نه دردم اومد و نه اصلا حسش کردم!فقط ديدم ماني با چوب گذاشت تو صورت يارو!بعدشم اون يارو و دو تا پسر ديگه دور مارو گرفتن و دستاشونو دادن بهم که کسي نياد طرف ما!اما بازم داشتن هجوم مي آوردن طرف مون که يکي از اون پسرا لبه ي پيراهنش رو زد بالا!نميدونم درست ديدم يا نه اما يه چيزي شبيه هفت تير يا يه چيز ديگه بود!وقتي اونا که داشتن بهمون حمله ميکردن اين صحنه رو ديدن ول مون کردن و راه دادن که بريم!

همه جا پر دود بود!يه دود عجيب که چشم رو بدجوري مي سوزوند!خدا رحم کرده بود که چشماي رکسانا وانبود وگرنه اشک از چشماش مي اومد پائين!گله به گله وسط خيابون آتيش روشن کرده بودن!انگار چهارشنبه سوري بود!حتما جشن چهارشنبه سوري بود که هم آتيش روشن کرده بودن و هم اين همه آدم ريخته بودن اونجا!

داشتيم از وسط شون رد مي شديم!چرا بهمون چپ چپ نگاه ميکردن؟!اصلا اينجا و اين صحنه ها چقدر برام آشنا بود!کجا ديده بودمشون؟!يادم نمي اومد!نميدونم چرا همه ش دونفر رو مي ديدم که شبيه پدرمو عموم بودن!؟

چقدر راه طولاني بود!تموم خيابون بسته شده بود!همه جا پر آدم و ماشين و اين چيز بود!چرا مردم گريه ميکردن؟!چهارشنبه سوري که گريه نداره!همه ش تو اين فکر بودم که ماني اينجا چيکار ميکنه؟!براي چي چوب دست شه؟!چرا انقدر اين ور و اون ور من ميگرده؟!مواظب چيه؟!اصلا نمي فهميدم چه خبره!فقط محکم رکسانارو بغل کرده بودم که چوبي چيزي بهش نخوره!اين دونفر که شبيه پدر و عموم بودن دو و ورمون ميگشتن!نميدونم مواظب چي بودن؟!

چقدر طول کشيد تا رسيديم به ماشين؟!يه ماه طول کشيد؟!دوماه طول کشيد؟!سه ماه طول کشيد؟!اما بالاخره رسيديم به ماشين و سوارش شديم.آروم سوار ماشين شدم که سر رکسانا نخوره به جايي و ازخواب بپره!ماني م رفت پشت فرمون.يه مرتبه در اون طرف واشد و اون دو نفر که شبيه پدرم و عموم بودن سوار شدن!اما انگار خود پدرم و عموم بودن!پدرم نشست عقب پيش من!نميدونم چرا تا رکسانارو نگاه ميکرد و گريه ش ميگرفت و يه چيزي با عصبانيت ميگفت؟!

اومدم به ماني بگم که بريم خونه مون که دوباره از تو ماشين پياده شد و تند در طرف منو واکرد!انقدر از دستش عصباني شدم که نگو!تو اين شلوغ پلوغي هي دست دست ميکرد!گفتم ولش کن؛با تاکسي مي برمش خونه!

اروم پياده شدم که ديدم اينجا جاي قبلي نيس!جلو يه بيمارستانيم و يه دونه تخت آوردن و ميخوان رکسانا رو از دست من بگيرن و بخوابونن روش!محکم تر بغلش کردم و يه قدم رفتم عقب!حالا هي زور ميزنم که يه چيزي بهشون بگم اما صدا ازتو گلوم در نمي آد!

دو تا مرد که روپوش سفيد تنشون بود ميخواستن رکسانارو از من بگيرن!هي ميخواستم داد بزنم و بگم بيدارميشه!ولش کنين!اما نميتونستم!دوتا پرستارم حتما يه چيزاون بغل داشتن گريه ميکردن!اصلا نميدونم چرا همه داشتن گريه ميکردن!

خدا رحم کرد که ماني يه چيزي بهشون گفت که رفتن کنار وگرنه با لگد پرت شون ميکردم يه طرف!نميدونم چي داشتن به همديگه ميگفتن؟!صداشونو نمي شنيدم اما مي ديدم که لب آشون تکون ميخوره!يعني اينا دارن مسخره بازي درمي ارن؟!مگه ميشه مسخره بازي دربيارن؟!نه!دارن حرف ميزنن!پس چرا من صداشونو نمي شنوم؟!يعني کر شدم؟!

دوسه بار اب دهنم رو قورت دادم که اگه گوشم باد گرفته؛واشه!اما گوشم طوريش نشده بود!پس صداها کجان؟!

بهشون محل نذاشتم!يه مرتبه ديدم ماني بازوم رو گرفته و يه چيزي ميگه!داشت منو با خودش ميبرد تو بيمارستان!اما چرا؟!

حتما يه چيزي بود ديگه!به ماني اعتماد داشتم!باهاش رفتم!بقيه م دنبالم دوئيدن!تو بيمارستانم هرکي نگاه مون ميکرد ميزد زير گريه!گريه براي چي؟!اينا چه مرگشونه؟!

تو يه اتاق بوديم که پر تخت و دستگاه و اين چيزا بود!همه ميخواستن رکسانارو ازتو بغلم دربيارم!محکم بغلش کرده بودم و نميدادمش!آخه براي چي بدم؟!ماني جلوم واستاده بود و داشت به اونا کمک ميکرد!يعني چي؟!ماني ديگه چرا؟!داشت يه چيزايي بهم ميگفت!نميدونم چه م شده بود!بايد حواسمو جمع ميکردم!اينا همه دارن يه چيزي بهم ميگن اما من نمي فهمم!يعني صدا بهم نميرسه!بايد مي فهميدم که اينا چي ميگن!

چشمامو بستم وحواسمو جمع کردم!دنبال صداها ميگشتم!گوش دادم!گوش دادم!گوش دادم!

کم کم داشتن مي رسيدن!اول خيلي ضعيف و بعد کم کم قوي و قوي تر!خيلي از ما عقب تر بودن اما داشتن کم کم بهمون مي رسيدن!حالا ديگه داشتم يه صداهايي رو از دور مي شنيدم!

بزنين شون!آزادي ميخواين...کنين؟!بگيرين شون!گاز پرت کردن!بوق بوق بوق!نامردا کشتين شون!آزادي!بزنش فلان فلان شده رو! جيغ ، داد ، فرياد! همهمه! صداي آژير! صداي هزار تاپا که ميدوئيدن!صداي فرياد! صداي ترس!

اينارو نميخواستم بشنوم!گشتم و از ميون صداها اونايي رو که ميخواستم پيداکردم!صدا تو صدا ود!فرياد تو فرياد!اما ديگه همه ي صداها داشتن بهم ميرسيدن!همه ي صداها و اون صدا!دو تا صداي آشنا!

هامون! هامون! ماني! اينجا! اينجا! کشتن رکسانارو! بدوئين! از بالاي نرده ها بپرين!با چوب زدن تو سرش!بدوئين!بي شرف آ!کثافت آ! بدوئين! کشتينش!

يه مرتبه چشمم افتاد به خوني که از گوش رکسانا زده بود بيرون و بغل صورتش خشک شده بود!پس رکساناي من خواب نبود!؟اين همه آدم با چوب اومده بودن که يه دختر ضعيف و مظلوم رو بزنن ؟!آخه چرا؟!

برگشتم طرف ماني و گفتم:

ـ ماني رکسانا مرده؟!

ماني ـ بده ش به من پدرسگ!مگه کر شدي؟!

ـ کشتنش ماني؟!

ماني ـ بده ش به من!مرد!بده ش به من ديگه!

«دستم شل شد و ماني کشيدش از تو بغلم بيرون که يه مرتبه پرستارا دوئيدن جلو و خواوندنش رو يه تخت و چندنفر ريختن دورش!نميدونم داشتن چيکار ميکردن فقط تند تند داشتن يه کارايي ميکردن!

ماني بزور منو کشيد و برد بيرون!حالاديگه همه ي صداها بهم رسيده بودن و داشت مغزم ميترکيد!

نشستم رو يه نيمکت و سرمو گرفتم تو دستم!گوشامو گرفته بودم که اين همه کثافت رو نشنوم اما مگه ميشد؟!صداها از دستم رد ميشد و مي اومد تو گوشم!صداي گريه!صداي فرياد!صداي التماس!صداي فحش!صداي کتک زدن!

کاشکي همونجور کر بودم و اين صداهارو نمي شنيدم!

دستامو محکم محکم رو گوشام فشار ميدادم اما فايده نداشت!صداها داشت از تو چشمام ميرفت تو مغزم!

چشمامو بستم!يکي سرمو کشيد و چسبوند رو سينه ش!چشمامو وا کردم که ديدم پدرم بغلم کرده و داره گريه ميکنه!»

ـ بابا حالش خوب ميشه؟ترو خدا بابا يه کاري بکن حالش خوب بشه!ترو خدا!جون من!بابا!!بابا!

«سرمو ازتو بغل پدرم آوردم بيرون و به ماني گفتم»

ـ ماني تو برو تو!برو ببين اگه چيزي ميخواد به من بگو!برو جون من!برو تو!برو ببين چي ميخواد!ببين چه ش شده!شايد چيزي بخوان!جون من برو!

«اومد جلوم نشست و گفت»

ـ اگه چيزي بخوان بهمون ميگن عزيزم!

ـ شايد نگن!توحالا برو!

ماني ـ اخه چي بخوان؟!

ـ شايد قلبش طوري شده!برو بگو قلب هس!بگو همه چي هس!بگو هرچي ميخوان فقط بگن!

«سرشو گذاشت رو زانوم و شروع کرد به گريه کردن!تازه فهميدم چه خبره!وقتي ماني گريه ميکنه يعني ديگه...

سرشو بلندکردم و گفتم»

ـ مرده ماني؟!راست شو بهم بگو!

«فقط نگاهم ميکرد و گريه ميکرد!سرش داد زدم و گفتم»

ـ پاشو برو تو ديگه!پاشو!

«ديدم از جاش بلندشد!ديدم که رفت تو اتاق عمل!اما هنوز داشتم ميگفتم برو تو ماني!برو ببين چي ميخوان!پاشو !پاشو ديگه!

پدرم دوباره سرمو گرفت تو بغلش!عموم اومد اين طرفم نشست و بغلم کرد!ياد حرف رکسانا افتادم!

تو هيچوقت تنهايي گريه نکردي!هميشه يه عده بودن که همراه با تو گريه کنن!

ميخواستم سرمو بزنم به ديوار!بغض گلومو گرفته بود اما گريه م نمي اومد!فقط خشم!خشم و نفرت!گريه براي چي؟!وقتي خشم و نفرت هس گريه چرا؟!

از جام بلند شدم و راه افتادم!دوقدم رفتم اما زود برگشتم!شايد براي رکسانا چيزي بخوان!از قلبم ديگه بدم اومده بود!ديگه ازش دل کنده بودم!ميخواستم زودتر بدمش به رکسانا!

جلو اتاق عمل واستاده بودم!خبري نبود!رفتم طرف ديوار و سرمو گذاشتم بهش و چشمامو بستم!دوباره صداها رسيدن بهم!صداي سارا و مريم بود که با گريه؛فرياد ميزدن!

"بيهوش شده!چه جوري برسونيمش بيمارستان؟!نميذارن يه نفرم بره بيرون!چيکار کنيم خدا؟!"

صداي شيکستن شيشه!صداي يازهرا يا زهرا!صداي گريه!صداي ظلم!صداي بيداد!

يه مرتبه ديدم دونفر از دو طرف بازوم رو گرفتن!سرمو از ديوار ورداشتم و نگاهشون کردم!سارا و مريم بودن!داشتن گريه ميکردن!پيشوني مريم شکسته بود و خون بالاي چشمش خشک شده بود!

نگاهش کردم و فقط گفتم»

ـ چرا؟!

«با همون گريه گفت»

ـ گول مون زدن!تحريک مون کردن!گول خورديم!

«نمي فهميدم چي ميگه!گفتم»

ـ رکسانا.

صفحه 544 تا 551

سارا- فقط داشت بچه ها رو آروم مي کرد! جلوشونو گرفته بود که بيرون نرن! «بازوم رو از تو دستاشون درآوردم. يه مرتبه ماني از تو اتاق اومد بيرون! زود رفتم طرفش و گفتم:

- چي شد؟! چي مي خوان؟!

ماني- هيچي! فعلاً دارن کارشونو مي کنن! الان مي خوان ببرنش بيرون براي سيتي اسکن و اين چيزا!

- راست شو بگو ماني! رکسانا چي شده؟!

ماني- دارم راستش رو بهت مي گم! فعلاً هيچي معلوم نيس!

« تو همين موقع رکسانا رو با يه تخت آوردن بيرون! پريدم بالا سرش! همونجور خواب بود اما خونِ زير گوشش رو پاک کرده بودن! داشتم بغل به بغل تختش مي رفتم و نگاهش مي کردم! مثل ماه بود! همچنين خوابيده بود که انگارده ساله نخوابيده!

جلو آسانسور ماني بهم گفت:

- تو بيا بشين! من باهاشون مي رم!

- ماني اگه يه بار ديگه بخواي جلو منو بگيري، هر چي ديدي از چشم خودت ديدي آ!

« رفتيم پايين. نيم ساعت طول کشيد! دوباره برگشتيم اما بردنش تو يه اتاق ديگه و رو تخت خوابوندنش، منم همونجور بالاسرش واستادم و نگاهش کردم! همه از اتاق رفته بودن بيرون! يه عالم سيم و لوله بهش وصل کرده بودن! آروم دستش رو گرفتم تو دستام. يخ يخ بود! بردمش جلو دهنم و هاش کردم! يه خرده گرم شد. چسبوندم دست شو به صورتم! گرمتر شد.

دو سه تا پرستار اومدن تو و يه خرده بالا سرش واستادن. داشتن گريه مي کردن!»

- چقدر خوشگله!

- خدا ذليلشون کنه!

- ايشالا خوب بشه!

- حيف از اين دختر!

« برگشتم نگاه شون کردم! زود از اتاق رفتن بيرون! وقتي در داشت بسته مي شد ماني رو ديدم که داشت با دکتر حرف مي زد! عصباني بود! در بسته شد! دوباره دست رکسانا رو چسبوندم به صورتم که گرم بشه! يه مرتبه در وا شد و يه مرد با روپوش سفيد اومد تو! يه پرستارم باهاش بود و دکتر صداش مي زد!

يه قدم رفتم عقب! رفت جلو و شروع کرد به معاينه کردن رکسانا. خيلي طول داد! خسته شدم! به ماني نگاه کردم! اومد کنارم و دستمو گرفت و فشار داد.

دکتره م کارش تموم شد. برگشت طرف من و گفت:

- دختر خيلي قشنگيه!

« بعد سرشو تکون داد و از اتاق رفت بيرون. بقيه م دنبالش رفتن. پتوش رو مرتب کردم و دست شو گرفتم جلو دهنم و هاش کردم که گرم بشه. يه پرستار اومد تو و يه نگاهي به رکسانا کرد و بعد يه صندلي کشيد دمِ تخت و به من گفت که بشينم.

نشستم. رفت بالا سر رکسانا و يه خرده نگاهش کرد و زد زير گريه و دولّا شد و صورتش رو ماچ کرد و بعدش اومد طرف من. دستش رو گذاشت رو شونه م و همونجور که گريه مي کرد گفت:

- عشق تو همين دنيا تموم نمي شه ها!

بعد گذاشت و رفت. دوباره دست قشنگشو گرفتم جلو دهنم و هاش کردم که گرم بشه. دوباره در واشد و يکي اومد تو. حوصله نداشتم برگردم و ببينم کيه! دو تا دست اومد سرِ شونه هام و محکم فشارشون داد. ماني بود! آروم گفت:

- پاشو بريم بيرون باهات کار دارم.

- همينجا بگو.

ماني- اينجا نمي شه.

- همينجا بگو.

ماني- بريم بيرون دو تا سيگار بکشيم بعد بهت مي گم.

- همينجا بگو.

پيشونيش رو گذاشت رو سرم و يه خرده بعد گفت:

- مي دوني چه ش شده؟

- نه! توام نگو چه ش شده!

ماني- مي خواي چيکار کني؟ - هيچي!

ماني- بالاخره چي؟

- نشستم

ماني- تا کي؟

- هميشه.

ماني- هميشه يعني کي؟

- تا وقتي نفس مي کشه.

ماني- که چي بشه؟

- گم شو بيرون

«يه دست کشيد به سرم و آروم رفت بيرون. بازم در وا شد. بازم برنگشتم. بازم يه دست اومد رو شونه ام! پدم بود. نمي توانستم تو چشماش نگاه کنم! فقط رکسانا رو نگاه مي کردم!

- پدرم- باباجون اينطوري اذيت مي شه ها!

- نه نمي شه!

پدرم- اون که ديگه اينجا نيس!

- هس!

پدرم- زندگيش ديگه مثل ما نيس! فقط نفس مي کشه! اونم معلوم نيس تا کي!

- منم همينجا مي مونم!

پدرم- تا کي؟!

- تا هر وقت!

پدرم – آخه که چي بشه؟!

- که چي؟! ول ش کنم؟! اگه مي خواستم ول ش کنم که همون دفعه مي کردم!

پدرم- آخه مي خواي چيکار کني؟!

- نمي خوام بگم!

پدرم- چرا؟!

«دوباره در وا شد. همه اومدن تو! ساکت و بي صدا!»

پدرم- بگو مي خواي چيکار کني؟!

- نمي خوام بگم!

پدرم- چرا!

- چون مسخره م مي کنين!

پدرم- مسخره ت نمي کنيم! بگو!

- مي خوام باهاش عروسي کنم! همينجوري که هس!

پدرم- چه طوري آخه؟!

«خجالت مي کشيدم برگردم و بهشون نگاه کنم! چشمم فقط به رکسانا بود. وقتي نگاهش مي کردم، قوي مي شد!»

- مگه شما اجازه ندادين که با همديگه عروسي کنيم! خب حالا همونطوره ديگه! چه فرقي کرده؟! من دوستش دارم و مي خوام همينجوري باهاش عروسي کنم! تنهاشم نمي ذارم! شما مي خواين نفرين م کنين! از ارث محرومم کنين! هر کاري مي خواين بکنين بکنين، من اين دخترو ول نمي کنم! اون به اندازه کافي تنها بوده! حالا تنهاش نميذارم! الآنم نمي دونم چي لازم داره! قلب بخواد، بهش مي دم! کليه بخواد، مي دم! هر چي بخواد معطل نمي کنم و بهش مي دم! برامم هيچ فرقي نداره! همين!

«يه مرتبه صداي گري? سارا و مريم بلند شد که زود گفتم:

- اينجا گريه نکنين! اين مي فهمه ناراحت مي شه! اصلاً همه برين!

«بعد سرمو گذاشتم رو دست رکسانا و چشمامو بستم! در واشد و يکي يکي ازاتاق رفتن بيرون.

سرمو بلند کردم. هيچکس تو اتاق نبود. فقط من بودم و رکسانا و خاطرات خيلي کم مون! بلند شدم و صورتم رو چسبوندم به صورتش!

آروم دستمو بردم زير گردنش و بغلش کردم و سرشو چسبوندم به سينه م!

ضعيف ضعيف داشت نفس مي کشيد! آروم خوابوندمش سرجاش و دوباره صورتم رو چسبوندم به صورتش. در وا شد! ماني بود! زود خودمو کشيدم کنار که گفت:

- خجالت نکش! بغلش کن! عيبي نداره که! نامزدته!

«رفتم سرجام نشستم و دستش رو گرفتم تو دستم و هيچي نگفتم. ماني م رفت رو يه مبل نشست و گفت:

- چرا گريه نمي کني؟

- چرا تو نمي ري خونه؟

ماني- واقعا مي خواي برم؟

- مي خوام حرف نزني!

ماني- باشه! حرف نمي زنم!

«سرمو گذاشتم رو دستش و چشمامو بستم! هيچ فکري تو سرم نبود! يعني به هيچي فکر نمي کردم! و اين عجيب بود! آدم هيچ فکري نکنه و ذهنش خاليِ خالي باشه! نه گذشته! نه حال! نه آينده! بي تفاوت! و اين بي تفاوتي بد بود!

يه ربع! نيم ساعت! يه ساعت يا هر چقدر گذشت! چند تا پرستار و دکتر اومدن و رفتن! اما بازم فکري تو سرم نبود!

سرمو بلند کردم! دستش رو گرفتم تو دستم و ماچش کردم! هيچ حرکتي نکرد! دفع? آخري که اينکارو کردم، زود دستش رو کشيد و بغلم کرد!

حالا يه فکري تو سرم بود! از دنيا و آدماش بدم مي اومد! از اين روزا و شبا بدم مي اومد! خسته بودم و خستگي رو حس مي کردم اما از خوابيدن بدم مي اومد!

دست کشيدم به موهاي قشنگش! بازم هيچ حرکتي نکرد! هر وقت اينکارو مي کردم، چشماشو مي بست و همونجور ساکت مي موند تا من نازش کنم و وقتي بهش مي گفتم موهات مثل خورشيده، مي خنديد و سرشو ميذاشت تو بغلم و مي گفت حالا ديگه همه جا سايه شده و خورشيد رفته تو دل تو!

سايه ها! حالا يه فکر ديگه هم تو سرم هس! سايه ها! ماها همه اسير سايه هائيم! همه اسير سايه ها شديم! شايد هميشه اسير سايه ها بوديم! هميشه رو سرمون يه سايه بوده! يه سايه سياه که رو سرمون افتاده و ول مون نمي کنه!

دست زدم به تن ش! يخ يخ بود! تني که هميشه مثل کوره مي سوخت و هر بار که بغلم مي کرد آتيش مي گرفتم!

بغض دوباره خواست از تو گلوم بياد بالا اما زود دادمش پايين! بايد نگه ش مي داشتم تا خشم بشه و خشم باقي بمونه!

پتو رو کشيدم تا زير گلوش و دولّا شدم و گردن قشنگشو ماچ کردم! هنوز بوي گل مي داد!

سرمو بردم درِ گوشش و آروم بهش گفتم به خدا زود بود عزيزم! به خدا زود بود گل من! ترو خدا يه دفعه ديگه چشماي قشنگت رو وا کن! به جون خودت بعدش ديگه هيچي از اين دنيا نمي خوام! حيف که نتونستم باهات حرف بزنم! حيف که ازت خجالت مي کشيدم! کاشکي اين غرور مسخره رو کنار ميذاشتم کنار و بهت مي گفتم که چقدر دوستت دارم! قربون اون چشمات برم! فداي هر تار موي قشنگت بشم! منم برات جون مي دم! قلب که چيزي نيس! تو فقط بيدار شو تا من همينجا برات جون بدم! قلب که چيزي نيس! تو فقط بيدار شو تا من همينجا برات جون بدم! فکر مي کني دروغ مي گم! پاشو ببين! ببين که هامون ت بيچاره شده! پاشو ببين که منم ديگه تنهاي تنها شدم! ديگه غير از تو کسي رو نمي خوام! تو فقط يه دقيقه چشماتو وا کن تا بهت بگم چي تو اين دلم بود و بهت نگفتم! فقط يه دقيقه چشماتو وا کن و ببند! تو همون يه دقيقه همه رو بهت مي گم قربونت برم! تو که گفتي هيچ وقت تنهام نمي ذاري! حالا که همه چي جور شده چرا!؟ بميرم برات که سختي کشيدي! کاشکي اون موقع ها مي ديدمت! به خدا تو پاکي! به خدا تو گلي! آخه چه جوري دل شون اومد؟!

نشستم سرجام و دست شو گرفتم تو دستم.

نمي دونم چرا يه مرتبه به دلم افتاد که بايد صداش کنم! جلو ماني خجالت مي کشيدم اما شروع کردم به صداش کردن!

رکسانا! رکسانا! رکساناي من! صدامو مي شنوي؟! ترو خدا اگه صدامو مي شنوي يه کاري بکن که من بفهمم! رکسانا! رکسانا!

«ديگه تقريباً داشتم فرياد مي کشيدم! ماني م بلند شد اومد جلو و مات شد به رکسانا! هر دو نگاهش مي کرديم! هنوز اميدوار بودم که شايد يه تکوني بخوره يا يه طوري بهم بفهمونه که صدامو مي شنوه! دستش تو دستم بود و مواظب بودم نکنه حتي يه حرکت کوچيک بکنه! اما نکرد! هيچي!

ماني برگشت و سرجاش نشست.

سرمو دوباره گذاشتم رو دستش.

چشمامو بستم. حالا يه فکر ديگه م تو سرم هس!

ترس! ترس! از موندن! ترس از رفتن! ترس از مردن! هميشه ترسيديم! هميشه ترس باهامون بوده! از سايه ها مي ترسيدم! از خود ترس مي ترسيدم! از نترسيدن مي ترسيدم!

سرمو بلند کردم و گفتم:

- مي دوني دلم از چي مي سوزه؟

ماني – بگو!

- از اينکه اصلاً نتونستيم باهم باشيم! هر دفعه که بهم رسيديم، گذشته ها بود و گذشته ها! آنقدر گذشته ها وسط مون بود که نفهميديم حال مون کدومه!

ماني- اصلاً کاري به کار کسي نداشت! خودت که مي دوني!

«دوباره سرمو گذاشتم رو دستاش! مثل گل ياس بود دستش! نرم و ظريف و قشنگ! انگشتاي کشيده قشنگش بوي گل مي داد! بوي کمک! بوي گذشت و فداکاري!»

- مي دوني چي بهم مي گفت؟! مي گفت دلم مي خواد يه کاري براي تو بکنم اما نمي تونم! يعني تو به چيزي احتياجي نداري که من بتونم بهت بدم! طفل معصوم هميشه دلش مي خواست که يه کاري براي من بکنه که برام ارزش داشته باشه! ماني يادته اتاقش رو خالي کرده بود براي من؟! طفلک فقط همين از دستش برمي اومد! نه پول داشت که به من بده و نه چيزي! اين زجرش مي داد! ماني! حالا کي ديگه مي ره به اون آدما کمک کنه؟! اين جواب خوبي بود؟! دختري که خودش نداشت بخوره، از همه چيزش مي زد تا بتونه به آدماي بدبخت کمک کنه! اين بود دستمزدش؟! ماني اينو بايد پيداش کنيم! مي خوام با همون چوب گردنش رو خرد کنم! من بايد پيداش کنم!

- که چي بشه؟! اگرم پيداش کني بايد به حالش گريه کني! اين آدم زدن نداره که!

- ترو خدا ببين! اين همون رکساناس آ! همون رکسانايي که اون شب پدرمو عاشق خودش کرد! ديدي تو شطرنج از پدرم برده بود اما شطرنج رو ريخت به هم که احترام پدرمو نگه داره؟! ببين چه خوشگله ماني! ترو خدا حيف نيس با اين قشنگي رو تخت بيمارستان باشه؟! آخه اين دختر الآن بايد اينجا باشه؟! اين الآن بايد خب و خوش باشه و از جووني ش لذت ببره! اين بايد خوب باشه تا بتونه به مردم کمک کنه!

«دوباره سرمو گذاشتم رو دستاش که ماني اومد بغلم و دستاشو گذاشت رو شونه م و گفت:

- مي تونه اينطوري باشه که مي گي! مي شه که از اين رکسانا چند تا رکسانا ديگه بوجود بياد!

«سرمو بلند کردم و گفتم:

- ديگه نمي شه ماني، رکسانا فقط يکي بود!

ماني- مي دوني مرگ مغزي يعني چي؟!

- نمي خوام بدونم!

ماني- اون هر لحظه ممکنه که تموم کنه!

- حرف نزن!حرف نزن! حرف نزن!

ماني- مطمئنم که اگه خودش مي تونست الآن حرف بزنه، همين رو بهت مي گفت! الآن يه رکسانا ديگه تو همين بيمارستانه که يه قلب احتياج داره!

- خفه شو ماني! خفه شو! اگر کسي طرفش بياد مي کشمش! توام خفه شو!

ماني- تو چرا گريه نمي کني؟! رکسانا مرده هامون! نامزدت مرده! کسي رو که دوست داشتي مرده!

- خفه شو ماني! نذار دق دلي مو سر تو خالي کنم!

ماني- اين زندگي نيس که! معلوم نيس که کي تموم بشه! امروز يا فردا! يه دقيقه ديگه!

- اگه ترمه م اينطوري شده بود همينارو مي گفتي؟!

ماني- اره! چون مي خواستم زنده بشه! آدم مي تونه تو يکي ديگه زنده باشه! مخصوصاً کسي مثل رکسانا که فقط مي خواست به همه کمک کنه!

- خفه شو کثافت! اين همه بدبختي کشيد براش بس نيس که حالام مي خواي تيکه تيکه ش کنن؟!

ماني- تيکه تيکه ش مي کنن اما هر تيکه ش يه رکسانا مي شه! يه رکساناي تو! اونوقت ديگه نمي ميره! يعني حالا حالاها نمي ميره!

«يه مرتبه داد زدم و صندلي مو پرت کردم کنار و از جام پريدم و گفتم:

- گم شو بيرون! ديگه م برنگرد! گم شو حيوون! تو آدم نيستي! تو احساس نداري! مثل گاوي!

«سرشو انداخت پايين! برگشتم و رو صندلي نشستم و دست رکسانا رو گرفتم

تو دستم ! نمي دونم چرا به اون پريده بود! يه خرده صبر کردم! خيلي چيزا يادم اومده بود اما هنوز گيج بودم براي همين بهش گفتم

- ماني من هيچي يادم نيس! من اصلا نمي دونم چي شده! رکسانا تو بغل من خوابيده بود! يه مرتبه چي شد؟!

ماني - تو حالت خوب نيس!

- تو بگو چي شد!

(( يه خرده ساکت شد و بعد گفت : ))

- دو ، سه ساعت بعد از اومدنت بود ! همون شب ِ پارتي ! عمه زنگ زد و گفت بدوئين که رکسانا اينا رفتن! بهشون تلفن زده بودن که برن! من و توام رفتيم! همه جا رو بسته بودن! نميذاشتن بريم جلو! زنگ زدم به بابا ! اونم زنگ زد به دوستش!

دوستشم با دو نفر اومدن! اونجا همه ميشناختنش! حيف که دير شده بود!

((تازه داشت يادم مي اومد! جلومونو گرفته بودن و نميذاشتن بريم جلو! دعوامون شد! گرفتن مون! ماني زنگ زد خونه!

همه چي يادم اومد!

همونجور که رکسانا رو نگاه مي کردم گفتم :))

- همه رفتن؟ ساعت چنده؟

ماني - ساعت 4 صبحه! دو روز از پريروز گذشته!

((برگشتم طرفش و گفتم :))

- پريروز؟

ماني - دو روز گذشته! دست بکش به صورتت ببين چقدر ريشت در اومده!

- دو روز؟

ماني - آره! دو روز

!ساخته شده مرتضي بناري

(( سرمو گذاشتم رو دست رکسانا و گفتم :))

- همين يه خرده پيش بود! ساعت چهار صبح ! رکسانا تو بغلم خواب بود! کاشکي نميذاشتم بره! کاشکي باهاش مونده بودم! کاشکي ولش نمي کردم!

((بغض داشت خفه م مي کرد اما نمي تونستم گريه کنم ! ماني اومد پشتم و دستاشو گذاشت رو شونه م و گفت :))

- پاشو بريم بيرون! بريم يه سيگار بکشيم ! دکترا مواظب شن!

(( دلم نمي اومد ول ش کنم اما ماني دستمو کشيد و با خودش برد!

تو راهرو هيچکش نبود ! همه انگار خواب بودن! رفتيم تو حياط بيمارستان و ماني دو تا سيگار روشن کرد و يکي ش رو داد به من))

- عمه نفهميده!؟

(( يه خرده نگاهم کرد و گفت :))

- بيرونش کردي! بهش گفتي تقصير اون بوده که باعث شده تو رکسانا رو ببيني! بهش گفتي که انتقام پدرامونو از تو گرفته!

((فقط نگاهش کردم ! هيچي يادم نبود!))

ماني - عزيزم اومد! ترمه ام اومد!

- رفتم کنار ديوار واستادم که اومد بغلم و گفت :

- هامون! همه چي تموم شده!

روم رو کردم اون طرف که گفت :

- نميخواي براش گريه کني؟

- گريه براي چي؟!

ماني - فکر نمي کردم انقدر بي معرفت باشي! من آدم نيستم! حيوونم! گاوم!

احساس ندارم اما من براش گريه کردم! همه بيمارستان براش گريه کردن! فقط تويي که يه قطره اشک از چشمات نيومده! مي دوني تو اون لحظه که چوب داشته مي اومده تو سرش چي گفته؟!

يه مرتبه برگشتم طرفش!

ماني - اينطوري نگام نکن! اگه نمي خواي بگم خب نمي گم! آدم فکر مي کنه الان مي خواي بکشيش!

بعد يه مرتبه بغلم کرد و زد زير گريه و گفت :

- طفل معصوم فقط داد زده و گفته هامون! همچين لند اسم تو رو گفته که همه دور و وري آش برگشتن طرفش اما ديگه...!

همينجوري داشت گريه مي کرد که بهش گفتم :

- خودتو جمع و جور کن ! گريه براي چي مي کني؟!

با هزينه زياد يه دکتر رو از خارج آورديم. بايد مطئن مي شدم هر چند که چند تا دکتر متخصص نظرشون رو داده بودن! يک ماه گذشت و به زور زنده نگه شداشتيم! همه چي تموم شده بود!

قلب رکساناي من رفت تو سين? يه دختر دانشجو! هر کدوم از کليه هاشم رفت تو تن يه نفر! کبدشم همينطور!

همونجور که خودش خواسته بود ، تو بدن کساي ديگه زنده شد!

يه رکسانا چند تا رکسانا شد!

منم گريه نکردم!

هنوزم گريه نمي کنم!

ديگه م طرف خونه ي عمه نرفتم! طاقت ديدن خون? بدون رکسانا رو نداشتم!

3 ماه بعد عمه م که سرطان داشت ، مُرد!

هميشه فکر مي کرده خرج زندگي ش رو برادراش يعني پدراي ما مي دادن اما يه روز يه نفر بهش مي گه که اينطوري نيس و اين خونه و هزين? زندگيش رو يه آدم خيّر مي داده!

خبر نداشته که اون آدمي که اين خبر رو بهش داده بوده يه دشمني اي چيزي باهاش داشته! همون آدمم باعث قهر کردن ترمه شده بود!

بعد از اينکه رکساناي من مُرد ، معلوم شد که اون آدم خيّر ، پدر و عموم بودن!

برادرايي که خرج زندگي خواهرشون رو مي دادن!

عمه اشتباه کرده بود و بعدا متوجه اشتباهش بود اما چه فايده!

ترمه م بعد از اون جريان ديگه ايران نموند! ماني با کار کردنش مخالفت کرده بود و اونم باهاش ازدواج نکرد و از ايران رفت!

مي خواست بره هاليوود! مي گفت اينجا يا بايد از اين فيلماي معمولي بازي کنه يا هيچي! چون اگه يه خرده فيلم بخواد حرف بزنه جلوش رو مي گيرن!

براي همينم رفت!

ماني خيلي کمکش کرد!

مثل يه دوست کمکش کرد و کاراش رو جور کرد تا تونست از ايران بره دُبي و از اونجا بره آمريکا.

همه چي بقدري سريع اتفاق افتاد و تموم شد که هنوزم گيج و منگ فقط بهش فکر مي کنم!

اون قدر سريع شروع شد که نفهميدم چي شد و اونقدر سريع تموم شد که بازم نفهميدم چي شد!

فقط سال بعدش يه روز با ماني رفتيم گيشا! خودم ازش خواسته بودم که بريم!

رفتيم اونجا ، تو اون کوچه ، جلوي همون خونه!

فقط تونستم يه لحظه پياده بشم و سيگارم رو روشن کنم! يه لحظه ديديم در ِ همون خونه واشد و رکسانا ازش اومد بيرون!

پريدم تو ماشين و به ماني گفتم فقط بره! با سرعت بره!

تموم کوچه رکسانا بود!

وقتي ماني داشت با سرعت از کوچه رد مي شد ، برگشتم و پشت سرمون رو نگاه کردم!

رکسانا وسط کوچه ، بهم مات شده بود!

حالا چند سال از اون ساعت 4 صبح گذشته!

هنوزم رکسانا تو بغلم خوابيده و نمي خوام بيدار شه!

نميخوام بيدار شه تا زماني که اگه يه دختر مثل اون خواست بپرسه چرا ، اين بلا سرش نياد! حالا چقدر بايد راه بريم و بريم جلو تا به اون زمان برسيم ، نمي دونم!

اما اينو مي دونم که رکساناي کم زنده س!

اون دختري که قلب رکساناي من تو سينه ش مي طپه زنده س! و دختري با اراده که از صد تا مرد ، قوي تر و محکم تره !

پس رکساناي من زنده س !

نه يکي نه دو تا نه...!

و هنوزم گريه نکردم !

پايان

دانلود کتاب دنياي sms2012 (جاوا- آندرويدوتبلت)

دانلود دنياي مردان و زنان (جاوا)

دانلود مجله ي رنگارنگ (جاوا و آندرويد)

دانلود رمان زندگي ،من،او( جاوا و آندرويد)

دانلود رمان چشمان تو عشق من(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان غزل عاشقي(جاوا)

دانلود رمان بوي خوش عشق(جاوا)

دانلود رمان هديه ي شاهزاده(جاوا)

دانلود رمان گندم معروفترين اثر م.مودب پور(جاوا،آندرويد تبلت وpdf)

دانلود مجله ي گامي براي خوشبختي(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان آن 5دقيقه(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان محبت عشق( جاوا ، آندرويدوpdf)

دانلود رمان من +تو(جاوا و آندرويد)

دانلود رمان عشق بي درو پيکر(جاوا و آندرويد)

دانلود مجله ي دانستني هاي جنسي 1(جاواو آندرويد)

دانلود رمان نگين (جاواو آندرويد)

دانلود مجله ي دانستني هاي جنسي 2(جاواو آندرويد)

دانلود رمان چگونه بازگردم (جاوا ،آندرويد و pdf)

دانلود رمان خواهش دل (جاوا ،آندرويد و pdf)

دانلود رمان عشق برنامه ريزي شده(جاوا ،آندرويدوpdf)

دانلود کتاب جاودانه ها(جاوا،آندرويدو pdf)

دانلود رمان پريچهر(جاوا ،آندرويد،تبلت وpdf)

دانلودرمان قصه ي عشق ترگل(جاوا ،آندرويد،تبلت وpdf)

دانلود رمان مهرباني چشمانت(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلودکتاب ازدوست داشتن تا عشق(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان بوي خوش عشق (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان ورود عشق ممنوع (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان يه بار بهم بگو دوسم داري (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان آرامش من(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود تولدي ديگر، اشعار فروغ فرخزاد(جاوا،آندرويد،تبلت وpdf)

دانلود رمان تو آرزوي مني(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان دالان بهشت(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان يک اس ام اس (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

رمان آبي تر از عشق همراه با دانلود جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf

دانلود رمان مسير عشق(جاوا،آندروبد،تبلت و pdf)

دانلودکتاب عظمت خود را در يابيد(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان وسوسه (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلودکتاب بالهاي شکسته(جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

دانلود رمان تکيه گاهم باش (جاوا ،آندرويد،تبلت و pdf)

ارائه:

http://bookmarket2012.blogfa.com