رمان کوه پنهان

........................................

http://goldjar.blogfa.com

........................................

ساخت کتاب از: فرید سقراطی

......................................

فصل1

او باید انتخاب میکرد .. .

خودش را نمیتوانست گول بزند ..او میخواست مادر شود ..او میخواست مادر بودن را تجربه کند..البته او مادر بود، مادر همتایش ..

بله او واقعا مادر همتایش بود .. مگر مادر بودن چیست ؟! مگر نه اینکه او هم برای همتایش بیداری کشیده بود ..مگر نه اینکه همتا همه ی دغدغه اش بود ..او مادر همتا بود. پس چرا دلش میخواست باز هم مادر شود ..دلش میخواست موجودی را در بطن خود بپروراند.. چرا دلش میخواست موجودی از وجود او تغذیه کند؟

چرا دلش پر میکشید برای درد داشتن ؟درد کشیدن ؟ درد زایمان.

واقعا قشنگ است ؟! تمام وجودت درد بکشد که از تو موجودی متولد شود ؟

تمام بدنش از این حس لرزید ..اما ایا این لرزش بد بود؟ ایا او را ناراحت میکرد؟

اگر بد بود ، چرا میخندد ؟ چرا ناراحت نیست ؟ چرا تمام سلول هایش فریاد میزنند من مادر شدن را میخواهم ؟ چرا باز هم دلش برای موجودی که قرار بود بعدها از شیره ی جانش بنوشد پرکشید ؟ چرا باز هم میخواست تجربه کند؟

چون او یک زن بود؟! و از عشق سرشار .

چون او ذاتا" مادر بود؟

چون او برای مادر بودن ومادر شدن به وجود امده بود؟

یا ... یا... چون او فقط احساس دین میکرد!؟

باز هم همان سوال ذهنش را پر کرد ..

ایا به خاطر احساس دینش میخواست قبول کند؟ او مدیون بود، نبود؟ او که همه تلاشش را کرده بود که مدیون نباشد، چرا باز احساس دین میکرد؟ چرا حاضر بود به خاطر این احساس دین جانش را هم بدهد ؟ چرا از این پیشنهاد ناراحت نبود،بود ؟ چون احساس دین میکرد؟!

چون مادر بودن را دوست داشت؟ چون یک زن بود؟ چون ذاتا" مادر بود؟یا شاید چون او متولد تیر بود و از عشق مادری لبریز!!!!!

ضربه ای به در اتاقش خورد ..

همتا بود؟

_ عمه بیام توی اتاقت؟

سارا از شنیدن صدای همتایش لبخند زد.همتا تنها چیزی بود که او را به زندگی وادر کرده بوده.

اسم این حس را هم نمیدانست عشق عمه ای به برادر زاده اش بود؟ یا عشق مادری به فرزندش؟

هرچه بود او را به زندگی امیدوار کرده بود .. شاید به خاطر همین بود که میخواست باز تجربه کند؟شاید هم احساس دین؟!!

سارا_بیا تو عشق عمه!

همتا در را باز کرد و به سوی عمه اش پر کشید. حتما او هم اغوش عمه را اغوش مادر فرض کرد که اینگونه برای رسیدن به او پرواز کرد.

سارا همتایش را به اغوش کشید.. با تمام عشق مادرانه اش شاید هم تمام عشق مادرانه اش نبود.یعنی عشقی بیش از ان هم وجود داشت ؟

همتا_ عمه میشه شب اینجا بخوابم ؟

سارا بیشتر فشردش .همتایش هنوز کوچک بود،فقط 5 سال داشت ،مگر میتوانست اورا برنجاند.

صورتش را غرق بوسه کرد

سارا_بخواب گل عمه. اما همین امشبا فقط !!

همتا صورتش را بیشتر به سینه ی عمه اش ،مادرش فشرد. او را بویید بوی مادر میداد..

به همتای عزیزم نگاه کردم .. وای که چقدر نازه . الهی عمه فدای چشمای قشنگت بشه.

تصمیمم و گرفته بودم .. طلوع صبح تصمیمم و گرفتم. مادرم همیشه میگفت" قبل از طلوع افتاب که بیدار باشی حتما اون انرژیو که از اسمون میاد دریافت میکنی ." راست میگفت من امروز اون انرژی و دریافت کردم .

ولی باید با سوری خانم صحبت میکردم .. باید مطمئن میشدم .. باید بهم اطمینان میداد..

از اتاقم خارج شدم .. کمی دور باغ دویدم .. این باغ واقعا برای تقویت ریه عالی بود ..اکسیژن خالص ..همیشه سبز بود ..چون مش رجب و داشت . عاشق باغ بود، فکر کنم ! باغم عاشق اون بود .

_سلام مش رجب. بازم اومدی سراغ عشقت؟!

مش رجب_ سلام دخترم .چیکار کنم منم و این درختا باید بهشون برسم .

_اره دیگه، همتا حق داره بهتون بگه " مش رجب من و بیشتر دوست داری یا این درختارو"

مش رجب با لبخند _ برو بچه !! اونم که تو بهش یاد دادی .با این سوالات!!

_وا مشتی یعنی من بد اموزی دارم دیگه .

مش رجب _ کمم نه !!

_پس من برم تا برام یه تنبیهی در نظر نگرفتید.

مش رجب _ باشه برو دخترم.

رفتم توی خونه یه دوش گرفتم .امروز کلاس داشتم .نباید مطب میرفتم .. اما باید با سوری خانم صحبت کنم فکر کنم مطب بهترین جا باشه. حاضر شدم . همتا رو بوسیدم.به اتاق بی بی هم سرکی کشیدم، خواب بود.

از خونه زدم بیرون .

باید به بچه ها خبر میدادم ..شماره ی مریم و گرفتم ..

بلاخره بعداز 10 بوق!!! برداشت

مریم _ ببینم سارا تو خواب نداری؟ برای تو کله ی سحر و اخر شب نداره ؟ والا همتا هم الان خوابه ..بذار ماهم بخوابیم بابا..

همچنان داشت حرف میزد که پریدم توی حرفش:

_مریم من تصمیمم و گرفتم ..احتمالا جوابم مثبتِ

مریم بعد از چند ثانیهِ مکث گفت:

سارا این کار اینده تو داغون میکنه .

_مریم من الانم با همتا اون اینده ای که تو ازش حرف میزنی و ندارم ،میدونی که!

مریم _تو که تصمیم تو گرفته بودی پس اون احتمالا که گفتی برای چیه ؟

_باید با سوری خانم حرف بزنم ،باید بهم اطمینان بده که اون بچه رو ازم نمیخواد.

مریم _ باشه.

بعد با لحنی اطمینان بخش گفت: میدونی من و رعنا همیشه باهاتیم .

_اره میدونم.

مریم _ پس برو سمت مطب که ما داریم میایم.

_باشه . ولی لازم نیست بیاینا از کلاس میمونین.

مریم _تو مهم تری. ما تا یه ساعت دیگه اون جاییم.

_پس فعلا خدافظ .

مریم _خدافظ .

تا بچه ها برسن خیلی وقت داشتم . مطب زیاد دور نبود ..بنابراین پیاده رفتم .

توی راه سعی کردم گذشته مو به خاطر بیارم..

میانگین گذشته ام خوب بود.

یعنی تا یه جایی عالی بود، یه برهه ازش افتضاح بود که همه ی زندگی منو زیرو رو کرد و بعد اونم خوب بود.پس میانگین خوب بود.

عالی بود تازمانی که مامان بود ،بابا بود ، اشکان ، یلدا بودن .

خاله زهرا ..عمو مهدی.. عمه مینا..

سینا .. فرزاد ..فرشته .. فروغ .. ستایش .. علی .. شهرام .. . بودن

عالی بود ..چون بزرگترین دغدغمون این بود که موقع دوچرخه سواری پسری بهمون تخمه تعارف کرده بود ،فرشته به مامانم گفته بود .منم بدون اینکه منتظر عکس العمل مامانم باشم فقط گریه کرده بودم و دنبال اثبات بی گناهیم بودم.

عالی بود! چون اگه احیانا روز تولدم از خواب بیدار میشدم و کادوهای دلخواهم و روی تختم نمیدیم اون روز و روزهای بعدیو به کام همه زهرمار میکردم .. یه ملتی هم باید دنبال من میدویدن و عذر خواهی میکردن .

عالی بود که چون هیچوقت معنی ندارم و نمیتونم برات بخرم و نفهمیدم.

عالی بود چون برای هر یه بیستی که میگرفتم از پسر ِ عمه مینا هم حتی جایزه میگرفتم !...

وای که عالی بود اون روزها..

اما همیشه زندگی روی یه پاشنه نمیچرخه .. همیشه همه چیز عالی نیست ...همه چیز ناب نیست .. تک نیست ..

نمیشه همیشه لوس بود ... نمیشه علی بی غم بود ..

نمیشه بغض نداشت ..زندگی بدون بغض مگه میشه ..

ناشکری کردم ، میدونم .. خدا امتحانم کرد، میدونم. ولی سخت بود برای یه دختر 17 ساله سخت بود ..سخت نبود ، وحشتناک بود ..

اره وحشتناک که یه دختر 17 ساله ..همه ی زندگی شو یه جا از دست بده .. یه جا دنیاش بشه یه نفر .. توی 24ساعت 10سال بزرگتر شدن فیلم هندی نیست ...واقعیته ..من شدم ..من بزرگ شدم.. یاد گرفتم ..دیگه لوس نبودم ..

24 ساعته مادر شدم ... پدر شدم .. مادر بزرگ شدم .. پدر بزرگ شدم ..

_ خانم بیا این ابنبات من مال شما ، دیگه گریه نکن .

صدای پسربچه ای من و به خودم اورد .دستی به صورتم کشیدم .گونه هام خیس بود .. اصلا نفهمیدم دارم گریه میکنم ..کاملا بی صدا گریه میکردم. خیلی وقت بود که بی صدا گریه میکردم.

_مرسی پسر قشنگم ، چقدر تو مهربونی . اگه ابنباتتو بدی به من ناراحت نمیشی؟

پسر بچه _ نه خاله من دیگه مرد شدم، گریه نمیکنم .

لبخند تلخی زدم .ولی من از وقتی بزرگ شدم گریه کردنم شروع شده !!

ازش گرفتم .اینم یه هدیه بود، برای دل شکستم ..حتما از طرف خدا بود که بهم بگه سارا من هنوز هستما !!!

سر که بلند کردم جلوی ساختمان مطب بودم..

رفتم داخل .

اقای حیدری (نگهبان ساختمان) بازم طبق معمول داخل اتاقکش خوابیده بود .وای که الان حسش و ندارم وگرنه ...

ولی باید بیدارش کنم .

مریم مثل من مهربون نیست ..حتما باید سوژه شو مورد لطفش قرار بده .

رفتم سمتش ، دستم رفت که تکونش بده ، یه نفر بازومو کشید. برگشتم دیدم مریم ِ.

انگشت اشاره شو گذاشت روی بینیش و یه لبخند شیطانی به من زد .

وای خنده ام گرفته بود. فقط نمیدونم این رعنا کجا بود..به مریم اشاره کردم رعنا کجاست ..

بادستش توی دستشویی ته سالن و نشون داد.

شصتم خبردار شد میخوان چیکار کنن..

بله! رعنا خانم با یه کیسه ی پلاستیک پر اب اومد بیرون ..مریمم سریع کیسه رو گرفت ، به ماهم اشاره کرد عقب بایستیم .

با دستاش شروع به شمارش کرد .1..2..3

کیسه رو توی یه حرکت بالای سرش ترکوند.

اقای حیدری بیچاره هم چنان از جاش پرید که ما چند قدم عقب رفتیم .. نفسش بالا نمیومد.. تا چند ثانیه گنگِ گنگ بود، فقط به ما نگاه میکرد.

بعدم چنان دادی زد که کل ساختمون لرزید. وای نمیدونست از کجا به ما برسه .میخواست از پنجره ی اتاقک خارج شه که با اون شکمش نتونست ، برگشت از در اومد.

قیافه های ما که دیدنی بود!! من که از خنده پهن زمین بودم ، بلند شدم به سمت پله ها دویدم .. مریم که از در رفت بیرون وسط خیابون !..رعنا هم برگشت تو دستشویی.

اقای حیدری _ من اگه شما 3تا رو دوباره نبینم ، اخرش یه روزی میکشمتون.

من فقط میخندیدم .از خنده ی زیاد نمیتونستم راه برم .. کشون کشون خودم رسوندم به اسانسور طبقه ی اول .دکمشو زدم و منتظر وایستادم تا بیاد بالا.

اسانسور که اومد بالا یه دفعه ای در باز شد ، اقای حیدری اومدبیرون... منم دو تا پا داشتم ،دوتا دیگه قرض کردم دبرو که رفتیم..

جایز نبود برم بالا ... برگشتم پایین تا پیش بچه ها پناه بگیرم . اقای حیدریم دنبالم میدوید.. وای چه صحنه ای بود . من که پریدم بیرون ساختمون اون دوتا تو ماشین مریم بودن.. با ماشین فاصله زیادی داشتم ..اقای حیدریم همچنان دنبالم بود ..

مریم ماشین و روشن کرد ..اومد سمتم .رعنا هم در جلو رو باز کرد پرید عقب.منم پریدم تو ماشین .ولی اقای حیدری دستامو گرفت..چون من هنوز کامل ننشسته بودم مریم نمیتونست تندبره ..با اون یکی دستم سعی میکردم از دستش فرار کنم ولی مگه ول میکرد ..وای رعنا رو بگم تا کمر از شیشه ی عقب اومده بود بیرون داشت اقای حیدری رو میزد ..

ماهم چون داشتیم میخندیدیم مردم فکر میکردن شوخیه خانوادگیه، جلو نمیومدن....

بلاخره امدادای رعنا، سرعت عمل مریم و تقلاهای خودم جواب داد ما از دستش نجات پیدا کردیم.رفتیم چند تا خیابون جلوتر... مریم به خاطر خنده نمیتونست رانندگی کنه.

حدودا 10دقیقه فقط خندیدیم. کسی حرفی نمیزد ، یعنی نمیتونستیم که حرف بزنیم.

وقتی اروم شدیم گفتم :اخه دیوونه ها من با سوری جون کار داشتم حالا چطوری بریم تو مطب..

مریم _ اخه دیوونه کله ی سحر سوری جون تو مطب چیکار میکنه ؟!

_ سه شنبه ها زود میره . چون هم من نیستم هم باید بره بیمارستان.

رعنا _ وای یعنی الان سوری جون تو مطب بود؟

_ اره دیگه! بدبخت شدیم . حالا اقای حیدری میره پیشش شکایت..

از تصور قیافه حیدری موقع چغلی ،هرسه همزمان خندیدیم.

مریم _ زود زنگ بزن بهش بگو ما کاری نکردیم

_باشه

سریع شماره ی سوری جون و گرفتم..زدم رو اسپیکر.

_سلام سوری جوون.

مریم_ سلام سوری.

رعنا_ سلام سوری جون.

سوری جوری_ سلام دخترا.

باز چیکار کردین که این حیدری این همه شکار ِِ؟

مریم_ کاری نکردیم به خدااا

رعنا_ فقط دیدیم هوا گرمه خواستیم یه کمی خنک بشه .. همین.

_عوض تشکرشه.والا!!

سوری جون با خنده _ اره دیدم چه جوری دنبالتون افتاده بود برای تشکر.

ماهم فقط میخندیدیم.

سوری جون _ ببینم دخترا شما مگه الان نباید دانشگاه باشین؟

لحنم ناخداگاه جدی شد ..

_چرا سوری جون .ولی من باید باهاتون صحبت میکردم .

سوری جون هم تحت تاثیر لحن من جدی شد:

_همین الان برین یه دسته گل بخرین بیاین جلوی ساختمون ، منم همون پایین منتظرم.

_باشه ...و مرسی.

20دقیقه ی بعد ما هر سه تا با شونه هایی افتاده جلوی ساختمون بودیم، دکتر مهدوی( یکی از پزشکای ِ ساختمون) هم داشت ما رو نصیحت میکرد.

من که اصلا گوش نمیدادم ..رعنا که داشت اس میداد ..مریمم الکی سرشو تکون میداد.

به سوری جون نگاه کردم ، داشت به ما نگاه میکرد. مطمئنم میدونست ما اصلا گوش نمیدیم.

خلاصه ما یه نیم ساعتی هم مشغول عذرخواهی بودیم ،ولی معلوم بود اقای حیدری ما رو نبخشیده.. اخه هی میگفت " مگه دفعه ی اولشونه "

بعداز کلی عذر خواهی رفتیم بالا .. بیچاره مریضا که علاف ما شده بودن.

داخل مطب سوری جون ازمون خواست منتظر باشیم که مریضا رو ویزیت کنه بعد باهامون صحبت میکنه.

از منم خواست که وقت اونایی که هنوز زمان زیادی به اومدنشون مونده بود رو کنسل کنم.

فورا" دست به کار شدم ، قرارها رو کنسل کردم و زودترین وقت ممکن رو بهشون دادم.

مریم و رعنا هم از همون اول داخل اشپزخونه بودن.

بعد از اتمام کارم رفتم پیششون ..

بلافاصله بعد از وارد شدنم مریم بدون مقدمه گفت:

_سارا عجله نکن کاوه دوستت داره .بیشتر بهش فکر کن.

نفس عمیقی کشیدم و با یاد اوری کاوه لبخند تلخی زدم ..کاوه یکی از اساتید دانشگاهمون بود ، یه پسر جذاب و متین ، از اونایی که به خاطر متانت و تواضع زیادشون وادارت میکرد بهش احترام بذاری .

که از شانس خوب من شده بود یکی از خاستگارهای پرو پا قرصم !!!

_ دیروز دیدمش ، بعداز پیشنهاد سوری جون ، دیگه دلم نمیخواست این موقعیت و از دست بدم ..

باهاش حرف زدم ، از همتا گفتم ..

از اینکه اون هیچ کسی و به غیر از من نداره .. حکم دختره منو داره .. باید با زندگی کنه ،

مریم و رعنا با هیجان به من نگاه میکردن .

رعنا _خوب اون چی گفت.

_ استقبال کرد!!! خیلی .. گفت که خوشحال میشه همتا دختر اونم بشه .تلاش میکنه براش پدری کنه ....وخیلی چیزای دیگه ..

مریم _خوب میشه بدونم سرکار خانم دیگه چی میخوان ؟!

بازم لبخند زدم .. تلخ نبود. عشقی نبود که شکستی داشته باشه . حداقل از طرف من نبود..

ولی اون شاید..

حتما عاشق بود! ولی فقط عاشق قسمتی از وجودم ..ولی یه قسمتی بزرگی از وجود من مال همتا بود .. اون عاشق اون قسمت نبود.

_صبح باهاش حرف زدم..

ظهر بهم زنگ زد .گفت میخواد ببینتم.

رفتم ..

گفت "همتا رو نگه میداره ولی باید یه سالی همتا پیشمون زندگی نکنه .. جایی دیگه ای باشه .. بعدش میاریمش پیش خودمون" بعدم

بادیدن قیافه ی من ادامه داد " سارا خانم من با این مسئله مشکلی ندارم، اصلا" میتونیم پیش خودمون نگهش داریم.. ولی باید یه مدت از خانوادمون مخفیش کنیم."

مریم و رعنا فقط بهم نگاه میکردن ، میدونستن چقدر برای من این حرف سنگینه!!

بعداز چند دقیقه ای سکوت ، مریم گفت :

ببینم سارا جون ما فردا با کاوه کلاس داریم؟

میدونستم اون بازم افکار پلیدی داره

_مریم خودت میدونی که اون با شخصیت تر از این حرفاست که مورد لطف ما قرار بگیره!!! حتی فکرشم نکن ..

اون حق داره برای زندگیش تصمیم بگیره همینطور که من گرفتم..

همون لحظه سوری جون صدامون کرد..

از اشپزخونه که خارج شدیم دیدم ، سوری جون داشت اخرین بیمارش و بدرقه میکرد.وقتی هم که مارو منتظر دید گفت:

سوری جون _خوب دخترا برین توی اتاقم تا منم یه ابی به صورتم بزنم و بیام پیشتون .

_ بله ..چشم.

با بچه ها وارد اتاق شدیم .

اتاقش واقعا ساده ست.ساده والبته شیک .

شامل یه میز بزرگ که یه لپ تاپ سفید روش ِ ِو یه سری پرونده که مشخصا" مال بیمارای امروز ِ.

پرونده ها رو برداشتم و مشغول جابه جایی توی کمد مخصوصش شدم . اون دوتا هم روی راحتی ها لم داده بودن ، صد در صد مشغول ارزیابی من!!!

در حین کار یاد موقعی افتادم که سوری جون فهمیده بود دنبال کار میگردم، ازم خواسته بود توی مطبش به عنوان منشی ِ نیمه وقت باشم .

چقدر ناراحت شدم .. اما خوب باید کار میکردم .

اون موقع هنوز درگیر انحصار ورثه بودم و اینکه اول باید دارایی ها مشخص میشد، تا من بتونم ازشون استفاده کنم، حتی حسابِ بانکی بابا و اشکانم بسته بود.

مریم_ سارا میشه بیای بشینی .سوری جون 10دقیقه است که منتظرن!!

وای من اصلا متوجه ورود سوری جون نشده بودم.

با دستپاچگی ببخشیدی گفتم و نشستم.

سوری جون _ اشکالی نداره دخترم .

خوب بگو میخواستی با من صحبت کنی دیگه .. فکراتو کردی؟!

_ بله .فقط میخوام یه چیزایی رو مشخص کنم که خیلی برام مهم ِ

سوری جون _میدونم عزیزم بگو هرچی میخوای

_ شما گفتین که بهنود بچه رو نمیخواد ، بنابراین بچه میتونه پیش من بمونه .

سوری جون _اره عزیزم گفتم که اون اصلا حاضر نیست زیر بار تعهد بره ..بچه هم براش اهمیتی نداره.. ولی خوب این منو همسرم هستیم که ارزوی نوه داریم و خواهانشیم.

در مورد اینکه پیش تو بمونه هم باید بگم که البته تا موقعی که خودت بخوای اون پیش تو میمونه ..اصلا یکی از دلایل انتخاب تو از نظر من این بود که تو خیلی خوب میتونی از پس تربیت بچه بربیای ، این از تربیت همتا کاملا مشخص ِ.

ادامه داد:

_ سارا جان ما توی نوع تربیتی تو دخالت نخواهیم کرد .واینکه تو کجا رو برای زندگی انتخاب میکنی..و از نظر مالی هم کاملا ساپورتت میکنیم .

سوری جون کمی مکث کرد :

_فقط یه چیزی؟!

اینکه در مورد همسر اینده ات دخالت خواهیم داشت .. باید مورد تایید ما باشه .ولی بازم میگم ، اگه تو بخوای میتونی بچه رو پیش ما بذاری و برای زندگیت تصمیم گیری کنی.

_باشه قبول من مشکلی از این بابت ندارم ..فقط سوری جون اگه بهنود هوس کنه بچه رو ازم بگیره چی ؟!

سوری جون _اصلا از این نظر نگران نباش میدونی که اون از ایران متنفره و محاله پاشو اینجا بذاره ! ولی بازم ما ازش یه تعهد میگیریم که بچه پیش تو بمونه .خوبه؟!

_بله عالیه

سوری جون _ولی سارا جون به من یه مدت اجازه تا بعد این تعهد و ازش بگیرم .. اخه میدونی که تا همین جاشم به زور راضی شده .

با این حرفش ناخداگاه گره ای به پیشونیم اومد ..سوری جون هم با دیدن چهره ی من سریع ادامه داد :

ولی قول میدم تا قبل از تولد بچه وکالت نامه رو بگیرم ..

مریم _ببخشید سوری جون اگه بهنود ایران نمیاد ، سارا باید بره اونجا؟!

سوری جون_ نه عزیزم نیازی نیست .

رعنا _ پس چیکار باید بکنن؟!

سوری جون _ همون طوری که به سارا توضیح دادم ، بهنود اسپرم ِ فریز شده اش رو برای ما ارسال میکنه و من خودم اون و به رحم سارا تزریق میکنم..

بعد هم روبه من ادامه داد:

فقط باید قبلش یه سری ازمایش بدین که اون همون جا انجام میده توهم این جا..

_ مسئله ی محرمیت چی ؟!

سوری جون_ اونم حل میشه .یه عقد غیابی میکنید ..بعد از تولد بچه هم طلاق میگیرید ..

رمان کوه پنهان (قسمت 2)

سوری جون رفت سمت تلفن تا با پسرش هماهنگ کند.

با تمام وجودش خوشحال بود. سارا را خیلی دوست داشت ..

سارا برای او مظهر پاکی بود ، نماد استقامت ، بردباری ، دریای عشق بود.

همتای شیرین زبان را هم دوست داشت . در دل ارزو میکرد نوه اش همچون همتا باشد.

دخترا هم در فکر بودن .. سکوت را فقط کفش های سوری جون پر کرده بود.

این از شخصیت اون سه دختر بعید بود ..اخر نقطه بارز هر کدام از انها شیطنت بود ..پس وقتی انها کنار یکدیگر قرا میگرفتن باید توقع جابه جایی ساختمان و وسایلش با خاک بیابان را داشت .

ولی الان ،در این مکان ، در این نقطه ، شاید هر سه شان را با قرص های مخصوص بیش فعالان ارام کرده اند ..

انها حتی به شیطنت فکر هم نمیکردند..

هرکدام در یک فکر بودند..

سارا تمام هواس ششگانه اش در پی مادری بود که با تمام عشقش شماره ی فرزندش را میگیرد.. سارا نمیتوانست او را به خاطر عشقش ، عشق مادری اش تحسین نکند .

مریم در فکر عاقبت کار،

چرا باید سارایش ، یکی از عزیزترین هایش ، به این سرنوشت دچار شود ، چرا او این شرایط را میپذیرفت ، او که نیاز مالی نداشت .

فقط برای اینکه همتایش مال او بود ، یادگار اشکان تنها برادرش بود ، چون مادر همتا بود .

پس کجاست ان عاشق بی باک .. او ان همه سر نترس را فقط برای دانشگاه و دانشجویانش داشت ؟!

ازفامیل میترسید .میخواست همتا را مخفی کند ، همتا را، همتای انهارا ، نفس سارا را ، عزیز دل اورا ، وقتی مریم ان همه همتا را دوست داشت ..پس حتما سارا اور را میپرستید دیگر!!

مگر سارا میگذاشت .. یعنی کاوه نفهمید سارایِ بدونِ همتایی وجود ندارد ..

رعنا اما در سرش غوغا بود .. ان همه عشق را نمیفهمید ، او هم عمه بود ، بچه های برادرش را دوست داشت ، از دیدنشان شاد میشد، ولی انها را نمیپرستید ،

به خاطر انها کاوه را ترک نمیکرد . کاوه ایده ال همه ی دختران دانشگاه بود .. عشق ستودنی اش به سارا حسادت برانگیز بود .

برای همه، حتی برای او که بهترین دوست سارا بود و همه ی بهترین هارا برایش ارزومند.

و لی هر سه در مورد یک چیز توافق نظر داشتند .ان هم این بود که نمیگذارند خار به چشم همتایشان برود.

برقراری تماس بین سوری جون و پسرش انهارا به خوداورد

سوری جون _ سلام گل پسرم .. خوبی مادر ؟

_..........

سوری جون _ الهی مادرت بمیره !! چرا مراقب خودت نیستی پسرم ..مگه نمیگم یه کمی به خودتم برس..

_..............

سوری جون _اگه این طوره چرا پیمان میگفت " همش سرکاری و غذاهای اماده میخوری که بهت نمیسازه " .. الهی بمیرم پیمان میگفت" لاغر شدی " اره مادر؟راست میگه؟

_............

سوری جون _ وای نه اینطوری نگو .پیمان بچم !! یه پارچه اقاست ..به خاطر اصرارای منه که امارتو میده ..

_ .........

_وای مریم ببین چطوری با پسره حرف میزنه انگار پسر بچه است!!!

مریم _ حتما بچه است دیگه پیشنهاد مادر رو قبول کرده !!

رعنا_ میگم سارا پسره کور و کچل نباشه ؟! عکسشو دیدی ؟!

_ نه ندیدم !!

رعنا هم با یه حالت بامزه زد روی صورتش و گفت:

رعنا _ وای الهی بمیرم دیدی خواهرزاده م منگل شد ..

من و مریمم خندیدیم

_ برو بمیر بچه ی من به این خوشگلی ..الهی مامان فداش شه !!

مریم _اوووی !! جو زدی نشیا تو فقط باید به دنیا بیاریش ..من مادرشم.. تو همون مادر همتا زلزله باشی کافیه..

_ اِاِاِ من همهی زحمتاشو کشیدم تو میشی مادرش .. بچه پرو !!

رعنا _ دعوا نکند اول بذارید ببینیم چه شکلیه بعد سر اینکه کی مادرش باشه به توافق میرسیم ..

_ بیا اینم خودش و انداخت وسط .

مریم _ میگم سارا بیا برو به این سوری جون بگو به پسرش بگه چند تا بفرسته ..بلکم ماهم خوشبخت شدیم..

بااین حرفش هر سه زدیم زیر خنده .

همچنان در حال خندیدن بودیم که صدای خنده ی سوری جون توجهمون جلب کرد..

سوری جون _ خوب چیکار کنم مادرم دیگه .. اشالله خودت پدر میشی میفهمی من چی میگم .

_.............

فکر کنم دعواشون شد چون سوری جون با لحن جدی ای گفت: یعنی چی باز شروع نکنم ..تو به من قول دادی .. من با سارا حرف زدم .

_................. .

سوری جون _ مابه تو چیکار داریم ؟ توفقط همون کاریایی که گفتمو باید انجام بدی .. که در کل دو روزم وقتتو نمیگیره .. بعدش دیگه ما با تو کاری نداریم ..

_................. .

سوری جون من حرفی ندارم ..اون الن اینجاست میخوای خودت باهاش حرف بزن..

_................ .

سارا دخترم بیا بهنود میخواد باهات صحبت کنه.

قلبم ریخت . بدنم کاملا بی حس شد ..حتی توانایی ایستادن رو دو پا رو هم نداشتم. بی حرکت سرجام نشسته بودم.

سوری جون_ خوب پسرم با من کاری نداری؟

_.............. .

سوری جون _ اره عزیزم خودتون سنگاتونو وا بکنید .

_............. .

سوری جون _ قربونت برم من خدافظ .

من همچنان سرجام نشسته بودم ..

سوری جون گوشی را به سمتم گرفت و گفت :

_بیا دخترم خودت باهاش حرف بزن .. شرایط تو بگو .

منم سعی کردم با کشیدن نفس عمیقی خون رو به مغزم برسونم تا شاید فرمان ایستادن و بده!!

فرمان صادر شد ..

ولی حالا قلبم با کوبیدنش به دیواره ی سینم مخالفتشو اعلام میکرد ..

در همون حال ذهنم فریاد کشید..

"چته سارا محکم باش اون هم یه مردی مثل بقیه !!! "

گوشی رو از سوری جون گرفتم وبه گوشم نزدیک کردم..

تمام بدم در حال لرزش بود و این لرزش رو به صدام هم منتقل کرده بود.

_ سلام..

سوری جون از اتاق رفت بیرون تا ما راحتر صحبت کنیم.

مریم ورعنا هم که منتظر ِ همین موقعیت بودن تا سوری جون پاشو بیرون گذاشت هوار شدن روی سر من .

منم بی معطلی زدم روی اسپیکر...

بهنود_ سلام .

بهنود _ ببینید خانم من نمیدونم شما کی هستید ، یا اینکه چطور تونستید مادروپدر ِ منو به این کار وادار کنید ، باید بگم که اصلا"م برام اهمیت نداره که بدونم .. ولی باید بدونید من مثل اونا ساده نیستم و گول ظاهر ادما رو هم نمیخورم..

_صبر کنید اقا من اصلا متوجه منظورتون نمیشم...

بهنود_ مهم نیست . ولی باید بهتون هشدار بدم که به این وسیله نمیتونین به من نزدیک بشین ..

"این چی داره میگه ، با من داره صحبت میکنه "

اینارو با نگاهم به مریم اینا گفتم .

اونا هم طوری به من نگاه کردن که یعنی " غلط میکنه با تو باشه "

_ چی باعث شده همچین فکری بکنید ؟ من حتی شما رو ندیدم .

بهنود_ به هر حال موقعیت اجتماعی من و ثروتم ممکنه هر کسی رو به فکرای احمقانه و پوچ وادار کنه..

هَه هَه..به مادرش میگه احمق ..پسره بی تربیت!!

_ با کمال احترام باید بگم که این فکر احمقانه البته از دید شما !!! از طرف مادرتون بود ، من هیچ نقشی توش نداشتم..

بهنود کمی مکث کرد و گفت :

_در هر صورت اون بچه برای من کوچکترین ارزشی نداره .. پس اگه دنبال پول هستید یا رسیدن به من بهتره همینجا این مسئله رو تمومش کنید ..

_ تا حالا کسی بهتون گفته اعتماد به نفس بالایی دارید..

بهنود _ بله . مطمئنا" ادمی با شرایط من اعتماد به نفس بالایی خواهد داشت ..

_ ولی از نظر من کاملا کاذب ِ .

اومد جوابم و بده که نذاشتم ، ادامه دادم:

_ ببینید اقای به ظاهر محترم و متمدن و تحصیل کرده و خوشتیپ و پولدار و هر چیزی که باعث اعتماد به نفس بالا تون شده ، باید بگم که من نه به پول شما احتیاج دارم ، نه اصلا شما رو دیدم که بخوام عاشقتون بشم .

و از اونجایی که شما تک و منحصر به فرد هستین و احتمالا مادرتون شمارو توی کره ی ماه به دنیا اورده ..بنابراین من نمیتونم شمارو تصور کنم ، پس خیالتون راحت عاشقتون نمیشم ..

و از اینکه شما اون بچه براتون اهمیت نداره بینهایت خوشحالم ، واینکه خوشحال ترم میشم که اگه یه تعهد نامه مبنی بر تصدیق گفته هاتون در باره ی حضانتِ بچه به من همراه با بقیه چیزها ارسال کنید..

بهنود _ افرین خوشم اومد زود دستتو رو نمیکنی ، ولی از این خبرا نیست .. قبل از همه ی اینا که گفتی باید یه تعهد به من بدی که تو هیچ حق وحقوقی پیش من نداری ..

دیگه کاملا عصبی شده بودم .. به مریم و رعنا نگاه کردم ، از عصبانیت سرخ شده بودن ..

_ مطمئن باشین که حتما این کارو میکنم اقای ِبردپیت!!! ، اما وقتی اون وکالت نامه به دستم رسید..

بعدم بدون خداحافظی گوشی رو گذاشتم.

از عصبانیت در حال انفجار بودم ، میتونم با اطمینان بگم که اگه این اقای ِ در ِ پیت الان اینجا بود من یه قاتل حساب میشدم.!!!

اون دوتا هم همین حال و داشتن...

مریم_ پسره ی احمق ِ بو گندوی ِ مزخرف ِ اشغالِ عوضی ِ میمون ِ....

همچنان داشت میگفت که با خنده ی من و رعنا مات شد..

مریم _ میشه بگی برای چی میخندی ؟! خوشت اومده پسره خوش رنگت کرده ؟! چرا ندادی گوشی و به من ، که چهارتا درشت بارش کنم تا دیگه ادعای حق وحقوق نکنه ؟ هی بهت میگم قبول نکن ، گوش نمیکنی .

همین دیگه پسره ی ِ یه کاره برگشته میگه " اگه دنبال پولی ، یا رسیدن به من بهتره همین الان پاتو بذاری کنار"

وای اینقدر بامزه حرص میخورد که من عصبانیتمو فراموش کرده بودم و داشتم بلند بلند میخندیدم.

مریمم همچنان ادامه میداد که با صدای سوری جون ساکت شد..

سوری جون _ سارا جان ببخش .

مریم جون حق داره ، پسره من بی ادب نیست اما خوب حتما من تو تربیت کم گذاشتم که این به خودش اجازه میده همه رو از بالا نگاه کنه ..

میدونی دخترم اون از اول هر چیزی که خواسته براش فراهم بوده ، خوب حالا چون یه کمی هم خوشگله فکر میکنه همه سعی دارن خودشون و بهش نزدیک کنن..

شما بی ادبی اون و به من ببخشید ..چون در هر صورت من و پدرش کوتاهی کردیم..

_ خواهش میکنم سوری جون ..من ناراحت نشدم یه حرفی زدن منم جوابشون و دادم ،این مریم الکی شلوغش میکنه ...

داشتم ادامه میدام که با پشت چشم نازک شده ی مریم مواجه شدم بنابراین دهان مبارک و بستم!!!

ولی یه صدایی تو سرم بود که بهم میگفت " بهنود ایینه ی گذشته ی توست "

و من با تمام وجودم ارزو کردم که ایینه ی اینده ی من نباشه ، و جور دیگه ای ازمایش بشه.

الان یه هفته از اون روز گذشته .. تمام ازمایش های مربوطه رو انجام دادیم .

سوری جونم بهم خبر داد که جواب ها مثبتِ .

مثل اینکه اون اقای در ِپیتم انجام داده بود.خوبه حداقل پسره یِ بی ادب حرفای مادرشو گوش میکنه...والا !!!

دیروز سوری جون ازم خواست برای اخر هفته اماده باشم که صیغه یِ عقد و بخونن.

منم قبول کردم و بازم اون تعهد نامه رو تاکید کردم.

***********

مریمم که درگیر التماس از عموش بود...

اخه ما باید کاراموزی مونو میگذروندیم ، خوب عموی مریمم شرکت کامپیوتری داشت ، که بهترین گزینه برای ما !!!

و از اونجایی که ما رو خوب میشناخت !!! حاضر نبود یه لحظه هم تحملمون کنه .. ولی خوب ما پرو تر از این حرفا بودیم و باید حتما تو همون شرکت مشغول کار میشدیم ..

رعنا امروز زنگ زد گفت" مریم اس داده بریم شرکت دست بوس خان عمو "!!

منم از صبح که بیدار شدم دارم تمرین میکنم که خانم رفتار کنم..

این همتای مارمولکم همش بهم میخنده .

_ مارمولک میشه بگی به چی میخندی؟

همتا_ اخه عمه خیلی با مزه شدی .

_ راحت باش عسلم بگو دلقک شدم خودت و راحت کن دیگه !!

همتا_ عمه جونم راست شو بگم ، اره دلقک شدی!!

بعد از این حرف پا به فرار گذاشت .دوید سمت باغ منم دنبالش ..

_ صبرکن ببینم مارمولک ، به کی گفتی دلقک؟!

همتا_ صبر نمیکم ، مگه دیوونه ام که وایسم منو بگیری.

من همچنان توی باغ دنبال همتا میرفم همتا با جیغ جیغ کردن در حال فرار بود.

که صدای مریم اومد..

مریم _ آیــ ــــــــــــ نفس کـــــــــــش !!!! همتــــــــــــایی نترس من اومد ..

همتا _ اخ جون خاله مریم .. ببخشید الان وقت ندارماا ، باید در برم !! بعدا" سلام میکنم.

مریم _ بیا پیش خودم ببینم کی میخواد اذیتت کنه؟!

همتا همچنان داشت میدوید که خورد زمین ..

_ یا امام غریب ..

همون جا میخکوب شدم .

مریم دوید سمتش ، همتا رو گرفت بغلش همه جاهای بدنش و نگاه کرد . منم فقط خیره نگاهشون میکردم .

صدای خنده ی همتا که بلند شد ، راه تنفسی ِ منم باز شد . اشکام ناخواسته روی گونه هام جاری شدن.

مریم داشت همتا رو قلقلک میداد .همتام بلند بلند میخندید.

من روی زانوهام خم شده بودم وزار میزدم.. توانایی ایستادن نداشتم ...

مریم_خاک بر سرت !! کی میخوای این عادت گندِ بی حسی رو ترک کنی ؟ ملت جلوی چشمات تلف شن تو خودت زودتر تلف میشی. والا!!

سرموبلند کردم ، با چشمای اشکیم بهش نگاه کردم .احساس کردم رنگ مریمم پرید.

فکر کنم یادش اومد که من کی این عادت و پیدا کردم ...

فکرکنم یادش اومد که من چی دیدم ...

چی شنیدم ...

چیکار کردم ...

همه چی یادش اومد ..من تو قطره ی اشک چشماش اینو دیدم..

من از لب های لرزونش شنیدم .. که گفت " سارای من متاسفم "

حالا دیگه مطمئنم که فهمید من داغون تر از اونیم که تحمل جیغ عزیزم و داشته باشم . .

*************

هنوزم روی زانوهام نشسته بودم و دستامم روی چشمام بود . همتای قشنگم خودش و از بین دستام رد کرد سرشو توی سینه م قائم کرد . من باتمام وجودم توی اغوشم جا دادمش و به خودم فشردمش، همتا دلیل زنده بودم ،بود. بدون اون زندگی و نمیخواستم...

مریم خودش و بهم نزدیک کرد . من و همتا رو توی اغوش خودش جا داد .

نمیدونم چند دقیقه توی اون حالت بودی که احساس کردم . کسی از پشت بغلمون کرد .رعنا بود.

صدای گرمشو توی گوشم شنید : اروم باش گلم . همه چیز مرتب میشه .

من اروم بودم ، اروم تر شدم.

و ذهنم فریاد کشید " خدایا متشکرم به خاطر همتا، به خاطر مریم ، به خاطر رعنا ..."

باصدای بی بی از هم جدا شدیم

بی بی _ دخترا چرا این جا نشستین ؟!

رعنا که زودتر خودش و از ما جدا کرده بود گفت:

_ سلام بی بی ِ گلم .

چیکار کنیم از ذوق دیدن همیدیگه همین جا پهن زمین شدیم .

بی بی که از لحن رعنا خنده ش گرفته بود گفت :

_ سلام به روی ماهتون .. شما که دیشب تا دیر وقت با هم بودین ، دیگه چه ذوق کردنی ِ ؟!

مریم _ بی بی جون چیکار کنیم ؟ دل ِ دیگه زود به زود تنگ میشه!!

بی بی _ خوب مریم گلی ، من که میگم بیاین اینجا پیش ما بمونید .. شما قبول نمیکنید..

مریم _ والا عرضم به حضور ِ بی بی جون خودم که شما باشی ، ما بسی ارزومندیم در خدمت شما و در جوار این دو دوست عزیزمان زندگی کنیم ، اما از انجایی که این دوتا بد اموزی دارند اینکه خانواده مارا منع کرده به ایجاد ارتباط !!

_چقدر هم که شما گوش میکنید..

مریم _و اکنون که ما را در این مکان مشاهده میکنید به صورت کاملا!! مخفیانه و قاچاقی صورت گرفته و در صورت مشاهده ی خانواده پیگرد قانونی خواهد داشت.

بی بی_ بس که اتیش میسوزونید مادر ..

مریم _ وای بی بی جون خوب شد گفتی اتیش سوزوندن .. ماباید بریم جایی.

سارا بدو اماده شو دیر کردیم عموم منتظره !!!همتا خانم شما هم اماده شو بریم مهد ..

همتا_ من مهد نمیرم خاله . از اونجا بدم میاد.

مریم _ اِاِاِ . باشه نرو ، حالا زود اعتراف کن چیکار کردی که از مهد بدِت اومده .

همتا هم یه لبخند پلیدانه زد (اینو دیگه از من یاد نگرفته بود ، مریم بهش یاد داده بود)

_خاله اون پسره بود که گفتم اسمش کیارش ِ یادته ؟

مریم _خوب بگو اره یادمه ..

همتا_ هیچی دیگه بازم موی ِ یکی دیگه از دخترا رو کشید . منم با دیوار مهد یکیش کردم . باچنان هیجانی تعریف میکرد ، ما با چشمای باز فقط نگاش میکردن .

مریم _چطوری این کارو کردی ؟ تو که گفتی اندازه ی ِ غول چراق جادوا ِ !

همتا _ منو دست کم گرفتیاا ..خاله یادت رفته من کمربند زرد دارم ؟!

مریم داشت میمرد از خنده .رعنا هم همش قربون صدقه ی همتا میرفت .

مریم_ اِ راست میگیا عمت بهت زرد داده!!!

خوب حالا بگو چیکار کردی ؟

همتا هم شروع کرد با اب و تاب برای اونا تعریف کردن .

من دیگه نایستادم . رفتم که حاضر بشم ، بریم خدمت خان عمو جون .

یه مانتوی مشکی با یه شلوار کتان مشکی پوشیدم . مقنعه امو هم سرم کردم .کوله پشتی مو برداشتم .رفتم اتاق همتا تا وسیله ها و لباساشو بردارم .

باید میرفت مهد.

البته بی بی دوست نداشت همتا رو مهد بذارم میگفت "خودش ازهمتا مراقبت میکنه ".

اما من دوست داشتم همتا در ارتباط با مردم باشه ..تو مهد بچه ها علاوه بر اموزش بعضی چیزا ، با بچه های دیگه هم در ارتباطن و رابطه برقرار کردن باهم و یاد میگیرن.

این برای همتای من که همیشه با بزرگا در ارتباط بوده، خیلی خوبه . دوست ندارم خیلی زود بزرگ بشه و به جای بچگی کردن ، خودش و تو مشکلات ِ بزرگ ترها در گیر کنه.

البته من براش تا جایی که میتونستم برنامه داشتم .توی باغ خونه هم بهش کاراته اموزش میدادم ، تا بتونه در مواقع لزوم از خودش مراقبت کنه .حالا هم کمربند زرد داشت.

**********

رفتم پایین همتا هنوز داشت تعریف میکرد ..لباسا شو عوض کردم و از بی بی و مش رجب که حالا اومده بود که از شیرین زبونی این بچه استفاده کنه ، خداحافظی کردیم و سوار ماشیم مریم شدیم.

هم من و هم رعنا ماشین داشتیم ولی معمولا همه با یه ماشین میرفتیم .

رعنا _ نگران نباش همتا جونم . ادم که یه خاله ی سوپر وومن داره (به خودش اشاره کرد) که از مامان یه بچه پرو نمیترسه .من خودم پشتتم.

_اِ رعنا خانم اینا چیه که بهش میگی ؟ ادم نباید دوستاش بد رفتاری کنه .. راه های بهتری هم داشت که اشتباه ِ کیارشو بهش بفهمونه مگه نه ؟!

و اما شما همتا خانم برای این کارتون تنبیه میشین که دیگه تکرار نکنید.

همتا عزیزم لباشو ورچید ولی چیزی نگفت . رعنا هم که همتا پیشش نشسته بود اون و به خودش فشرد و با لبخند گفت :

_ ببخشید سارا جون اون وقت چرا شما خانم فهمیده !! اشتباه علی و اون جوری بهش نشون دادین ؟!

با یاد اوری قیافه ی علی هر سه تامون خندیدیم ..

اخه این پسره فکر میکرد خیلی میدونه .سر امتحانم نمیذاشت کسی برگشو ببینه ..

منم دیدم این ادم نیاز به متنبه شدن داره ، اینکه سر امتحان اندیشه اسلامی که برگشو داد ورفت منم بلند شدم برگ رو بدم ، مراقبه بیرون بود .. برگه علی هم روی میز ، شیطان رجیم هم در جلد ما ، خودکارو برداشتم دو تا از سوالای 2نمره ای شو خط زدم ..علی جان هم اون درس 16شد . و درس عبرتی شد براش که دیگه اطلاعاتشو از کسی دریغ نکنه!!

وای چه شری شد ، یکی از دوستاش که هنوز سر جلسه بود دیده بود من این کارو کردم ، بهش خبر داده بود . اونم رفته بود کمیته انضباطی شکایت .ولی خوب نتونست ثابت کنه .کاوه جونم که روی ما حساس!!! از درس اونم نمره نیاورد.

_اون نیاز داشت .باید حالش گرفته میشد ..خیلی سعی کردم ، با امر به معروف هدایت نمیشد..والا!!

مریم _بله تو که راست میگی ..والا !!!

همتا رو گذاشتیم مهد و یه ربع ساعتم مشغول شنیدن متن ِ شکواییه یِ خانم مربی شدیم .

مریم_ میگم بچه ی حلال زاده به عمه اش میره راسته ها!!

خندیدیم.

_پس چی فکر کردی؟!

رعنا _ ولی چه باحال گفت " با دیوار یکیش کردم"

_بله اینم از الطاف مریم خانم ِ

مریم _ چیه حسودیتون میشه بچه ام مثل من شیرین زبونه !!

_وای مامانم اینا !! باز این خودش و چسبوند به من .. "بچه ام"

مریم_ چیه بابا اینو که دیگه تو نزاییدی؟

دیگه رسیده بودیم شرکت خان عمو نمیشد جوابشو بدم ..

سعی کردیم با کمترین سر صدای ممکن خودمون و به اتاق خان عمو برسونیم .

ولی خوب برای ما واقعا سخت بود .

رعنا از همون اول که نگهبان و دید ، بازم طبق معمول عاشق شد .

رفت سمت جناب نگهبان شروع کرد با عشوه حرف زدن ، و از اونجایی که بدتر از من عشوه ریختن بلد نبود ، عشوه اش شده بود خرکی و سوژه ی خنده ی من و مریم.

تا دفتر ما کاملا بی صدا !! خندیدیم.

وارد دفتر خان عمو که شدیم . منشیش با خنده ازمون استقبال کرد و ماهم متعجب که این از کجا فهمید ما اومدیم؟

مریم مشغول خوش و بش با ثریا(منشی شرکت) بود ، منو رعنا به سمت اتاق خان عمو رفتیم

چند ضربه به در زدم ولی منتظر ِ اجازه ی ورود نشدم ..

_سلام بر خان عموی عزیز...

ولی بادیدن چهره ی عصبانیش نیشم جمع شد..اومدم برگردم که خوردم به اون دوتا که ظاهرا پشت من سنگر گرفته بودن..دوباره برگشتم سمت خان عمو:

_ سلام علیکم حاج اقا .

خان عمو که خیلی سعی داشت جذبه داشته باشه ، خنده شو با یه سرفه پنهان کرد..

با عصبانیت _ برین بیرون اصلا من پشیمون شدم .اصلا کاراموز قبول نمیکنم..

مریم رفت سمتش و با یه لبخند ملیح وناز و یه لحن همتایی گفت :

عمو جونم .اخه چرا ما که کاری نکردیم ..ببین چه سنگین اومدیم ..

خان عمو _ اره دیدم از در که اومدید تو، چطوری واسه اون نگهبان ِ عشوه میریختین .

بعدم با خشم به رعنا نگاه کرد.

من که هر کاری میکردم نمیتونستم نیشمو ببندم ، به مریمم نگاه کردم حالی بهتر از من نداشت ، رعنا هم که با لبو مو نمیزد..

اخه این خان عمو ما یه مردی بود حدود 30 ساله (البته به قول مریم 29 ساله )که از قضا عاشق و دلخسته ی این رعنا خانم بود ، حالام از عصبانیت در حال انفجار!!!!!!

خان عمو_ شما دوتا به چی میخندین ؟

_ هیچی به خدا این رعنای خاک بر سر یه خبطی کرد شما ببخشید .

مریم _ راست میگه عمو غلط کرد از زور بی خاستگاری به نگهبان ِ شرکتم رحم نمیکنه .البته دیدین که نگهبان ِ محل سگم بهش نداد!!!!

رعنا_ غلط کردی که بهم محل نداد ..کور بودی که بهم شماره داد .

وای تا اینو گفت این خان عموی عاشق ماهم به سمت تلفن هجوم برد ..

خان عمو _ شماره داد ؟! حالا که اخراجش کردم .دیگه به کسی شماره نمیده.

رعنا هم که انگار از این بازی خوشش اومده بود گفت :

_ عمو غلط کرد تورو خدا شوهرمو بیکار نکنیدااا ، بچه هام گرسنه میمونن .. مستاجریم به خدا .. اجاره ندیم صاحبخونه بیرونمون میکنه، تو این دل سیاه زمستون کجا بریم .

وای که دیگه موندن جایز نبود .... مریم که از همون شروع حرفای رعنا یواش یواش به سمت در رفته بود با یه اشاره به من در و باز کرد و پرید بیرون .منم دنبالش ولی این رعنای بدبخت وقتی میخواست خارج بشه خان عمو از پشت مانتوشو گرفت. بعدم کشیدش داخل اتاق و در و بست ..

الهی براش بمیرم خونش حلال شد با اون حرفا ..

من و مریم میخندیم و ثریا هم با تعجب به ما نگاه میکرد. مریمم سعی کرد به طور خلاصه براش تعریف کنه .

نمیدونم اون تو چه اتفاقی افتاد یا مریم چی به این خان عمو گفت ..به ما که فقط گفت " +18 ساله به درد شما نمیخوره "

اما به هر حال خان عمو جون مارو به عنوان کاراموز پذیرفت .

ولی خوب به شرطه ها و شروطه ها!!

رفتیم توی دفتر برای شنیدن شروط مورد نظر.

خان عمو هم با یه مکث طولانی شروع کرد:

1: هر کدام از شما در یه قسمت مشغول کار میشید

2: تا پایان ساعت اداری همدیگرو نمی بینید .حتی در ساعات استراحت .!!

ودر اخر هم اینکه

3:به همکارای مذکر کاری نداشته باشید.. کارمندای سر به راهم و نمیخوام از راه بدر شون کنید..

فقط در اینصورت ِ میتونید اینجا مشغول به کار شید.

با این حرفش ابروهام گره خورد.. سرمو انداختم پایین دیگه بهش نگاه نکردم .

خیلی بدم اومد رسما" داشت به ما توهین میکرد .

ولی نمیخواستم چیزی بهش بگم ،چون هم عموی مریم بود و احتمالا" عشق رعنا .

از درون داشتم خودم و میخوردم که با جمله ی مریم ، اروم اروم شدم .

مریم _ نیازی نیست بابک ما جای دیگه میریم کاراموزی ،با اجازه .

بچه ها بلند شید.

منو رعنا هم بدون حرف بلند شدیم .

فکر میکردم رعنا خیلی دلش بخواد پیش اون کار کنه ولی اولین نفری که بلند شد به سمت ِ در رفت رعنا بود.

بابک _ چی شده مریم ؟! یعنی چی جایی دیگه میریم کاراموزی .؟!

جواب مریم فقط یه پوزخند بود .منو رعنا هم بدون هیچ حرفی از در خارج شدیم .

بابک _ صبر کن ببینم ... رعنا ... چی شد اخه ؟!

ولی خوب ما هر سه دلخور تر از این بودیم که بتونیم براش توضیح بدیم که چی شد؟!

ما شیطنت میکردیم ،درست . اما به کسی توهین نمیکردیم . از کسی هم توقع توهین نداشتیم .. ان هم از یه اشنا!!

در سکوت کامل شرکت را ترک کردیم .

سوار ماشین شدیم .مطمئن نبودم که کجا میریم ..اما از یه چیز مطمئن بودم ، اینکه دیگه اونجا برنمیگردم .

قسمت 3)

دقایقی بود که هیچکدام حرفی نزده بودند .

هر کدام در افکار خود غرق بودند.

از همه دلگیرتر رعنا بود . حس میکرد او باعث این اتفاق است . به هر حال او بود که با نگهبان شوخی کرده بود و این تخم شک را در دل بابک کاشته بود .

میدانست که بابک به او علاقه دارد . اما علاقه ی بدون شناخت را نمیپسندید . اگربه او اعتماد نداشت پس نمی توانست به او هم علاقه ای داشته باشد .این تِز ِ او بود ، و به شدت هم از تِزش پشتیبانی میکرد .

مریم اما جور دیگری ناراحت بود ..او از روی دوستانش شرم داشت . بابک 3سال بود که دوستانش را میشناخت . از همان روزهای ابتدای دانشگاه ، با انها اشنا شده بود .برای همچین شناختی این چنین شوخی ای اصلا پسندیده نبود ..ولی ذهنش به او نهیب زد " وقتی بعد 20سال تورو نشناخته ،توقع داری اونارو بشناسه".

اما باز هم نمیتوانست توجیح کند.

با به یاد اوری عشق بابک به رعنا لبخندی بر روی لبش نشست.. در ایینه به رعنای متفکر نگاه کرد..

" رعنا !!! هه بابک با این کارش باید سالها دنبال رعنا بدوه ..اون همینطوری هیچ عشق لیلی و مجنون رو هم تکذیب میکنه ..چه برسه به عشق بابکِ بی اعتماد"

مریم اما بیش از اینکه برای خود و رعنا ناراحت باشد ، برای سارا ناراحت بود ..او کاملا شکننده بود .سارا بیش از اندازه حساس بود .این بار ذهنش فریاد زد" خوب حق داره .. تو که جای اون نبودی؟"

سارا اما فقط یک جفت چشم را به خاطر داشت ..

چشمهایی که حتی ابروهای گره خورده هم نمیتوانست تنفــر درون انها را پنهان کند..

حتی وقتی که از لفظ خوشبختم استفاده کرده بود ..تنفر در کلامش هم بود .. بابک اما اینگونه نبود او خیلی صمیمی تر برخورد کرده بود..

تمام ان لحظه هارا به خاطر داشت .. زمانی که برای اولین بار به خانواده ی مریم معرفی شد. زمانی که همتایش را معرفی کرد.. ان نگاه ها که هر کدام برایش یه معنی داشت ..

ترحم ..

ترس..

بی اعتمادی..

و از همه مهمتر برای او تنفر....

را نمیتوانست تحمل کند . هیچکدام را ..

یادش نمی رفت که چقدر تلاش کرده بود، ان نگاه ها را عوض کند .. و چقدر خوشحال بود که موفق شده .. اما

در یک لحظه...

در یک جمله...

فهمید..

که هیچگاه مورد اعتماد انها نبوده است. وقتی که بابک این چنین قضاوت میکرد ..پس

در ذهنش یه پوزخند به افکارِ خودش زد ...

"اعتماد ان یک جفت چشم ِ پر از تنفـر کاملا محال بود"

رعنا که پشت نشسته بود خودش و از صندلی عقب جلو کشید :

رعنا_ میگم بچه ها بریم شهربازی ؟!

مریم _ اول صبح بریم شهربازی که چی بشه ؟!

رعنا _ حالش به همین اول صبحش که کسی نیست میتونیم بریم همه ی وسیله هارو سوارشیم ،بدون هیچ مزاحمی .تازه سارا تا چند وقت دیگه باردار میشه نمیتونه دیگه بازی کنه .

بد میگم سارا؟

_نه راست میگه مریم بریم همتا رو برداریم بریم .

مریم _ باشه بریم .

انگار هرسه تامون میخواستیم حرفایی که یه ساعت پیش شنیده بودیم و فراموش کنیم .و ظاهرا موفق شدیم.

وای که چقدر خوش گذشت .. اینقدر که جیغ زدیم و بالا پایین پریدیم ...اصلا هم از سنمون خجالت نکشیدیم . خیلی خوش گذشت ..البته بماند که چقدر از اپراتور دستگاهها خواهش کردیم که روشنشون کنن .و چقدر این همتای مارمولک زبون ریخت براشون .. وای که این بچه خدای عشوه است ،برعکس عمه اش که خرکیشم بلد نیست ..والا.

بعداز اینکه از شهربازی اومدیم بیرون .ساعت حدود 4 بود و ما تازه یادمون افتاد که هنوز ناهار نخوردیم . فست فوت دم ِ دست ترین راه ممکن برای رفع گرسنگی بود .

تا شب تمام پاساژای اطراف رو گشته بودیم برای چند دست لباس برای همتا خانم ..البته همتا همش بهانه بود ..چون ما سه تا بیشتر برای خودمون خرید کردیم تا همتا!!!!

شب با جسمی خسته ولی روحی شاداب به خونه برگشتیم ، رعنا و مریم هم موندن .

در کل روز خوبی داشتیم . البته اگه حرفای بابک توی شرکت و تماسا و اس های بعدشو فاکتور بگیریم.

*************

خیلی زودتر از اونچه فکر میکردم اخر هفته رسید .

سوری جون باهام تماس گرفته بود که ساعت 10 محضر باشیم . قبلش ازم خواسته بود اجازه بدم ، توی خونه عقد انجام بشه که من نپذیرفتم .

خیلی مسخره میشد اخه نه دامادی نه عشقی .. تازه ازدواجی که میدونی سر سال طلاق میگیری که دیگه دامبال و دیمبول نداره ..والا.

صبح بلند شدم طبق معمول توی باغ دویدم ،یه حمام حسابیم کردم .

بچه هارو که دیشب پیش ما بودن و بیدار کردم تا حاضر شن خودمم مشغول لباس پوشیدن ِ همتا شدم . چند روز پیش براش یه لباس عروس ساتن سفید خریده بودیم که وقتی که میپوشید محشر میشد..

بادیدنش توی اون لباس همه ی غم عالم توی دلم نشست .. یه لحظه دلم برا همه تنگ شد

بابام..

مامانم..

اشکان..یلدای عزیزم..

یه بغض سنگین توی گلوم نشست .

یادِ قیافه ی یلدا بعد از زایمان همتا افتادم چقدر درد کشیده بود .. یاد وقتی بهش گفتن همتا شبیه تواِ و جمله ای که گفت و همه رو اتیش زد " انشاالله سرنوشتش مثل من نشه "

وای که چقدر گریه کردیم با این حرفش ..

حالا دقیقا سرنوشت بچه اش شبیه خودش شده بود ..پس راست ِ میگن سرنوشت دختر به مادرش میره ..

یلدا هم پدر ومادر نداشت ..در واقع هیچ کس و نداشت ..بیشتر عمرشو تو پرورشگاه گذرانده بود.واشکان و همتا همه ی زندگیش بودن.

همتا_ عمه برا چی گریه میکنی ؟!

الهی فداش بشم دستاشو گذاشته بود روی گونه هام و اشکامو پاک میکرد.

_ هیچی نیست فدات شم . بریم که عمه هم اماده شه .

از اتاق همتا اومدیم بیرون .اونم رفت که برای مش رجب دلبری کنه مارمولک !!!!.

منم اومدم تو اتاقم که اماده شم .

حدود یه ساعت بعد همگی اماده جلوی در محضر بودیم . بی بی رو هم با اصرار اورده بودم .چون بی بی اصلا راضی نبود و همش میگفت با این کار خودم و بدبخت میکنم.

خیلی سریع همه چی تمام شد.

خطبه ی عقد خونده شد ..بله رو که دادم .. صدای دست و صوت هیچکس بلند نشد . چون همشون در حال اشک ریختن بودن . منم که فقط به یه جمله ی عاقد که گفته بود "پدر عروس خانم تشریف دارن" فکر میکردم ..

بابام کجاست که رضایت خودش و برای عقد دخترش اعلام کنه .

اشکام اصلا بند نمیومد ..مریم و رعنا هم با اشکای من اشک میریختن.

توی سکوت ما اقای درِپیت هم با اکراه بله رو داد و تمام.

سوری جون بهم گفته بود که دیگه بامن کاری نداره ..قط یه روز باید برم تا از منم تخمک برداری بشه برای ترکیب ودر نهایت تزریق کنن توی رحمم.

الانم با مریم داریم میریم اونجا رعنا رفته دانشگاه که حداقل از جزوه عقب نمونیم ..

باید میرفتیم موسسه ای که سوری جون ادرس داده بود ..با دیدن موسسه ترسی به دلم نشست ..نمیدونم چرا یه لحظه پشیمون شدم .ولی خوب راه برگشتی نداشتم از الان اگه بخوام ضعیف باشم دووم نمیارم . سعی کردم قدم هامو محکم بردارم ..حال مریمم بهتر از من نبود اینو از دستای یخش فهمیدم. ولی هیچ حرفی نمیزد .

به سمته نگهبانی رفتیم و خواستیم که سوری جون و خبر کنه .

حدود 10 دقیه بعد سوری جون اومد و مارو به سمت یکی از اتاقا بردن . جالب بود کارم 1ساعتم طول نکشید .

و از اون جالب تر این بود که سوری جون ازم پرسید دوست دارم جنسیت تعیین کنم یانه ..منم سریع گفتم نه .جنسیتش برام مهم نبود، منم مثل همه ی مادرای دیگه سلامت بچه ام برام مهم بود . سوری جونم گفت برای اوناهم مهم نیست .

ازم خواستن منتظر بمونم تا تزریق و انجام بدن .

و بلاخره تزریق انجام شد، و من مادر شدم .

*******************

یک ماه ونیمه از مادر شدنم میگذره .تو این یک ماه و نیم استراحت مطلق داشتم چون بهم گفته بودن که احتمال اینکه رحمم نپذیره هست . مشکل دکتر رفتن نداشتم چون مادربزگ بچه ام خودش متخصص زنان بود و توی خونه ویزیت میشدم ..

اما یه مشکل جدی پیدا کرده بودم و اون همتا بود .

جدیدا خیلی بداخلاق شده بود . توی این یه ماه مریم و رعنا اون و به مهد میبردن و میاوردن ، گاهی هم مش رجب میرفت دنبالش .مریم عزیزم که دیگه رسما با ما زندگی میکرد و کارش شده بود ، پرستاری .

من که شدیدا ممنونش بودم .

اما مهمتر از همه بی بی بود که یه لحظه هم من و تنها نمیذاشت ..عاشق بچه ام شده بود .. وقتی هم که مریم بهش اعتراض میکرد میگفت چیکار داری نتیجه ی خودم ِ

"نه به اون مخالفتش نه به این خوشحالیش ..والا."

همین موضو عم باعث شده بود همتا حساس تر بشه ..

منم که رسما به جای اینکه چاق بشم لاغر شده بودم .بس حالت تهوع داشتم . نمیتونستم غذا بخورم .هر وقتم میگفتم "حالم بده" این مریم نامردم میگفت" حقته ، مگه دوست نداشتی مادر بشی پس بکش"

ولی خوب دیگه باید بلند میشدم ..از نشستن توی خونه خسته شده بودم. چند وقتیه که احساس افسردگی میکنم ..مریم و رعنا کاملا هوام و دارن ..جالب اینکه من اروم شدم انگار اوناهم اروم شدن.

همتا رو صدا زدم و بردمش باغ تا هم یه کمی حال وهوای خودم عوض بشه هم این بچه یه کم ورزش کنه .

با هاش کار کردم میخواستم برای مسابقه امادش کنم. کارش خوبه ..

با یه مربی صحبت کرده بودم که همتا رو به عنوان شاگردش به مسابقات بفرسته .. خودم مربی گری داشتم ولی خوب کار نمیکردم ..برای مسابقه هم هر چه قدر مربیت سرشناس تر باشه موفق تری .

بعد یکی دو ساعت ورجه وُوُرجه کردن همتا و حسرت خوردن من !!!!!!!!!! رفتیم داخل . رفتم که کمی درس بخونم .. مریم با برگه های پزشکیم تونسته بود استادا رو مجاب کنه که حذفم نکنن .. ولی خوب اقای استاد کاوه منو حذف کرد!!!!

اینم عشقش این مدلی بود دیگه..والا.

اما من تا زمانی که با شرایط جدیدم وارد جامعه نشده بودم .نفهمیدم که چیکار کردم . اصلا به عواقب کار فکر نکرده بودم .

نوع نگاه به یه دخترِ تنها ، با نوع نگاه به یه زن تنهای حامله اصلا قابل مقایسه نبود ..

من تازه وقتیکه برای امتحان وارد دانشگاه شدم ، این نگاه ها را دیدم . دیدم که کاوه ، علی ، سیاوش ، مهران... همه وهمه به پشت سر من نگاه میکنن تا پدر بچه ای که در وجودم پرورش میدم و ببینن .

غافل از این که من خودم ندیده بودمش .

پسرا فقط نگاه میکردن و دخترا هم همون پاسخی رو میگرفتن که خانواده های مریم و رعنا گرفته بودن.

" همسر ِ سارا برای یه ماموریت رفته خارج از کشور.سارا هم چون دانشجواِ نمیتونه بره "

بعضی اوقات که دلم میگیره واقعا از ته دلم ارزو میکنم که این دروغ واقعیت داشته باشه ..اما با به یاد اوردن جمله ی سوری جون به خودم نهیب میزنم که فکرای بیهوده ممنوع.

..یه روز که دور هم نشسته بودیم ، بی بی ازسوری جون پرسید "بهنود از بچه اش نمی پرسه ؟"

سوری جون یه لحظه به من نگاه کرد و من سرم و پایین انداختم ..

سوری جون _ نه مامان ، ازش حرف نمیزنه که هیچ وقتی منم میخوام در موردش حرف بزنم ، سریع حرف و عوض میکنه .بعدم تا چند روز جواب تلفنای من و نمیده.

همش فکر میکردم مهرِپدری به دلش بیافته و برگرده ولی از این پسر هیچی در نمیاد.

بعد هم رو به همسرش ،اقای وحیدی کرد گفت :" عزیزم این پسر اصلا به تو نرفته "

اقای وحیدیم که روی مبل دو نفره کنار ِ من نشسته بود ، دستاشو درو شونه های من حلقه کرد و من و به خودش فشرد، یه لبخند پدرانه به من زد گفت : "عروس گلم درسته که منم مخالف این قضیه بودم ولی مطمئن باش خودم تا زنده ام برای نوه ی قشنگم پدری میکنم."

منم با نگاه قدر شناسانم بهش نگاه کردم .

************

نگاه های گاه و بیگاه بچه های دانشگاه باعث شده بود که از دانشگاه رفتن منصرف بشم ولی خوب اقای وحیدی که من بهش پدر میگفتم مانعم شد و ازم خواست که ادامه بدم ..خودشم چندین بار جلوی دانشگاه دنبالم اومد . مطمئنن فهمیده بود که چرا نمیخوام برم دانشگاه ولی هرگز به روی من نیاوردو دل تنگی رو بهانه کرد.

توی این رفت و امدا توجه پدر جون به همتا هم بیشتر شده .

قبلا هم زیاد به خانه ی بی بی رفت وامد میکرد ، اما هیچوقت اینگونه به همتا توجه نمیکرد .شاید همتا رو هم درک میکرد ..

منم بلاخره اون ترم و پاس کردم.و با تحویل پروژه ام فارق التحصیل میشدم . مریم و رعناهم همینطور ..

برای کاراموزیمونم خان عمو به جبران اون حرف فقط برامون مهر زد .

تا هفت ماهگی همه چیز خوب پیش میرفت ..منم چندین بار سونوگرافی داده بودم واز سلامت جنینم مطمئن شده بودم ..بچه ام دختر بود . وای که وقتی پدر جون و سوری جون فهمیدن چقدر خوشحال شدن .. بهشون گفتم " فکر میکردم اگه پسر باشه بیشتر خوشحال بشن برای قضیه ی ازدیاد نسل و این حرفا "..ولی اونا با این حرف من زدن زیر خنده .. اتفاقا ما یکی مثل همتا میخواستیم..

گفتم پی اسمشو میذاریم همراز که به همتا بیاد.

اونا هم با اغوش باز پذیرفتن.

خوب بود تا اون روزی که با مریم و رعنا برای خرید وسایل همراز و بخریم ..هنوز تعداد زیادی از وسایل و نخریده بودیم که ..

خوب بود تا اون روزی که با مریم و رعنا برای خرید وسایل همراز رفتیم ..هنوز تعداد زیادی از وسایل و نخریده بودیم که ..

که احساس کردم زیر شکمم تیر کشید ..

از زور درد چند تا بسته ی سبکی هم که دستم بود .. روی زمین افتاد ..

مریم و رعنا که همه ی توجهشون به لباس های کوچولوی توی ویترین ها بود .. با شنیدن صدای افتادن وسایل به سمتم برگشتن ..

دستامو روی شکمم گذاشته بودم و به سمت پایین خم شده بودم ..

مریم که از صداش معلوم بود ترسیده :

_ چی شدی سارا ؟!! ببینمت ..

اما من هم درد داشتم و هم ترسیده بودم .. همین باعث میشد که اشکام بریزن ..

رعنا وسایل و از روی زمین برداشت و رو به مریم که مات به من ایستاده بود گفت :

_ چرا وایستادی .. بیارش بریم دکتر ببینتش ..

مریم زیر بغلم و گرفته بود سعی میکرد منو با خودش ببره ..

از ترس اینکه بچه ام طوریش شده باشه .. نفسم بالا نمیومد..

برای من که تا چند ماه استراحت مطلق بودم .. این پیاده روی زیاد و طولانی بود ..

بلاخره با قدمهای اروم من به ماشین رسیدیم ..

مریم منو روی صندلی عقب خوابوند .. که هم استراحت کنم .. هم خطرش برای بچه کمتر باشه ..

همون طور که روی صندلی دراز کشیده بودم .. گریه هم میکردم ..

میترسیدم اتفاقی برای بچه م افتاده باشه .. یه ساعتی میشد که دیگه تکون نمیخورد .. من گذاشته بودم روی حساب خستگیم .. اما حالا با خیسی که توی لباسم حس میکردم باعث میشد ریزش اشکام شدت بگیره و گریه ی بی صدام با هق هق همراه بشه ..

مریم که معلوم بود داره سعی میکنه ترسش و پنهان کنه گفت :

مریم _ میشه بدونم الان برای چی داری زار میزنی ؟!!

_ مریم تکون نمیخوره .. بچه م از دستم رفت .

مریم _ گمشو الکی برای خودت عذاداری نکن ..

دستامو روی شکمم گذاشتم که تکوناشو حس کنم .. اخه همیشه وقتی دست روی شکمم میکشیدم .. با تکوناش دستمو دنبال میکرد .. اینطوری با من بازی میکرد ..

اما تکون نخورد .. همینم باعث شد بیشتر زار بزنم ..

_ دیدی دیگه تکون نمیخوره .. همش تقصیر من شد .. مراقبش نبودم !!!

مریم که حالا کاملا برگشته بود عقب ، عصبی به نظر میرسید .. رعنا هم سرعت ماشین و بیشتر کرده بود ..

مریم _ خوب الان زار نزن .. ان شاالله چیزیش نیست .. بابا شاید خوابیده ..

بدون توجه به حرفاش گفتم:

_ مریم .. اگه طوریش شده باشه .. من چیکار کنم .

رعنا هم که تا الان بی صدا گریه میکرد .. به هق هق افتاد و صدای مریم و بلند کرد ..

مریم _ تو دیگه چرا داری گریه میکنی ؟!!!

بعد هم نگاهش و به سقف ماشین دوخت و با خدا صحبت کرد ..

مریم _ خدایا این دوتا دیوونه رو شفا بده .. امین .

از لحنش هردومون به خنده افتادیم ..

رعنا _ بسه دیگه چرت نگو رسیدیم ..

دوباره ترس وجودمو گرفت .. تحمل شنیدن خبرای بدو نداشتم ..

بازم اشکام راه گونه هامو درپیش گرفتن .. زیر لب ذکر میگفتم و از خدا و ائمه کمک میخواستم ..

مریم _ بیا پایین بشین روی این ..

به صندلی چرخ داری که اورده بود .. اشاره کرد ..

با کمک رعنا بلند شدم و روی صندلی نشستم .. به سمت اورژانس بیمارستان رفتیم .

بعد از اینکه مریم با پزشک کشیک صحبت کرد .. منو برای سنوگرافی فرستادن تا از سلامت جنین مطمئن بشن ..

مریم صندلی رو هدایت میکرد و رعنا هم سعی میکرد راهو براش باز کنه .. منم فقط اشک میریختم ..

فقط خدا میدونه تا اتاق سنوگرافی چطوری رفتم .. و چقدر از اینکه گفتن جنین سالمه خوشحال شدم .

از دکتر خواستم که اجازه بده صدای قلبشو بشنوم .. انگار که تا صداشو نمیشنیدم .. از سلامتش مطمئن نمیشدم ..

وقتی صدای قلبش توی اکو پخش شد .. دیگه نمیتونستم بغض سنگین شده توی گلومو نگه دارم .. از ته دلم زار زدم ..

اما حالا دیگه اشک شوق بود که روی گونه هام جاری بود ..

و شاکرخدا بودم که بچه مو حفظ کرده بود ..

دکتر سنو گرافی که مرد سن داری بود .. با وجود اینکه سرش شلوغ بود .. اما حالمو درک کردو گذاشت که اروم بشم .. از مریم و رعنا هم خواست که کمکم کنن ..

با این کار منو واقعا ممنون خودش کرد ..

درد کمرم اروم تر شده بود .. اما اوضاع روحی مناسبی نداشتم .. حتی فکر از دست دادن بچه م هم تمام تنمو میلرزوند .

رعنا با سوری جون تماس گرفته بود و شرایطمو توضیح داده بود .. اونم سریع خودشو بهم رسوند .. البته نه به عنوان مادربزرگ بچه م .. بلکه به عنوان پزشک معالج من !!

اینو کاملا توی رفتاراش میشد حس کرد .. همین موضوع هم ارامش توی دلم بیشتر کرد ..

سوری جون ازم خواست که شب و توی بیمارستان بمونم و استراحت کنم .. خودش هم با تزریق امپول بهم وضعیت جنین و تثبیت کرد ..

خودمم به ارامش و سکوت بیمارستان احتیاج داشتم .. پس قبول کردم .

با ضربه هایی که دخترم ب شکمم وارد میکرد .. چشمامو باز کردم .. عادت کرده بودم که با ضربه هاش بیدار بشم ..

تمام شب و با ارام بخشی که بهم تزریق کرده بودن خوابیدم ..

دستامو روی شکمم کشیدم .. اونم مسیر دستمو دنبال کرد ..

_ دلت بازی میخواد عسل مامان ..

دستامو چند بار جابه جا کردم .. یه جا ثابت نگه داشتم .. با لگدهایی که به شکمم میزد .. حس میکردم میخواد بازم تکرار کنم ..

دوباره تکون دادم .. در همون حالم باهاش صحبت میکرد ..

_ میدونی خیلی مامانو ترسوندی .. نگفتی مامان بدون تو چیکار کنه .. نگفتی اگه تکون نخورم مامانم غصه میخوره ..

ضربه هاش اروم شده .. انگار میخواست ارومم کنه .. و بهم بگه غصه نخور مامانی ..

_ باشه مامانم دیگه غصه نمیخورم .. ولی تو هم قول بده دیگه مامانو نترسونی ..

مریم _ خوب الحمدلله خل نبودی که به سلامتی به اون درجه هم نائل شدی !!

مریم شب و کنارم مونده بود و روی کاناپه ی توی اتاق خوابیده بود ..

خندیدم ..

اومد جلو و دستاشو روی شکمم حرکت داد .. و شروع کرد باهاش حرف زدن :

مریم _ ببینم عسل خاله .. تو هنوز نمیدونی کی باید بخوابی ؟!! اخه غروب اونم وسط خیابون جای خوابیدنه ؟!!

خنده م گرفته بود .. بچه م تکون نمیخورد .. ثابت یه طرف شکمم کز کرده بود و احتمالا به حرف های مریم گوش میداد ..

مریم _ اِاِ اینکه خوابه .. پس من یه ساعت دارم برای کی حرف میزنم ..

در حالی که میخندیدم .. گفتم :

_ خواب نیست .. برای تو تکون نمیخوره ..

مریم _ بی خود کرده .. زود تکون بخور ببینم ..

بازم تکون نخورد ..

مریم _ تکون نمیخوری نه !! باشه بذار بیای بیرون یه گاز گنده از لپات میگیرم ..

همون لحظه به دستش ضربه زد ..

مریم هم سرخوش از پیروزی و جواب دادن تهدیدش ، قربون صدقه اش میرفت .

با تقه ای که به در اتاق خورد . نگاهمون از شکم من به سمت در رفت ..

سوری جون بود که با لباس سپیدش وارد شد ..

_ سلام

مریم _ سلام سوری جون

سوری جون _ سلام دخترای گلم چطورین ؟!!

_ خوبیم ..

سوری جون یه نگاه سرشار از محبت بهم کرد و گفت :

از اون نگاههایی که غم عالمو به دل من مینشوند و جای خالی مامانم و نگاه های عاشقونه و دستای گرمشو بیشتر به رخم میکشید ..

از اون نگاههایی که با دیدنشون بازم دلم میخواست همه ی دنیارو بدم و توی این شرایط مامانمو داشته باشم .

از موقعی که حس کردم یه موجود توی بطنم داره پرورش پیدا میکنه و از شیره ی وجود من تغذیه .. بیشتر دل تنگ مامانم میشم .. بیشتر جای خالی شو حس میکنم .. بیشتر حسرت میخورم ..

و بیشتر اه میکشم .

فکر کنم سوری جونم حالم و فهمید که دستای گرمش و ازم دریغ نکردو با بوسه ای که روی گونه م کاشت .. محبت قشنگ مادرونه رو بهم تزریق کرد ..

هر چند که مشابه اصلی بود .. اما میتونست جایگزین خوبی باشه و درد دوری رو التیام ببخشه .

سوری جون _ دیگه درد نداری عزیز دلم .

_ نه !!

سوری جون _ خوشکل مامانی چطوره ؟!!

به لحنش که بچه گونه شده بود لبخند زدم سعی کردم با لحن کودکم پاسخ بدم :

_ خوبم مامانی .. از صبح که بلند شدم دالم با شکم مامان مبارزه میکنم .. ورزشکالم دیگه !!

سوری جون _ خوب خدارو شکر .. دخترم اماده شین که بریم خونه .

روزا از پی هم میگذشتن و من به هشت ماهگیم نزدیک میشدم .

از خونه بیرون نمیرفتم .. بیشتر از قبل استراحت میکردم .. ترسی که از اون اتفاق به دلم افتاده بود به حدی بود که کمترین تحرک هم برای خودم غدغن کنم ..

همین موضوع هم باعث شده بود که اضافه وزن زیادی داشته باشم ..

اما روحیه ی مناسبی نداشتم .. اشک همدمم شده بود و این از نظر سوری جون از اثرات افسرگی دوران بارداری بود ..

مریم و رعنا هم همهی سعیشون این بود که منو از این مساله دور نگه دارن ..

اما همه ی شادی و خنده ی من فقط مال زمانی بود که اونا بودن .. بعد از رفتنشون دوباره حالت غمگینِ من برمیگشتم ..

هرروز که میگذشت دلتنگیه من برای خانواده ام بیشتر میشد .. به خصوص برای مامانم !!

*****

اونروز باید برای سنوگرافی میرفتم پیش سوری جون .. قرار بود همراه مریم برم که همتا بیدار شد و شروع به بی تابی کرد .. با حالو روزی که داشتم کمتر فرصت میکردم به همتا و علایقش برسم .. و اونم نسبت به منو بچه ی توی شکمم حساس شده بود و همیشه بهانه گیری میکرد ..

از مریم خواستم همتارو ببره بیرون .. خودمم بعد از اینکه از پیش سوری جون برگشتم بهشون ملحق بشم .. اولش مریم نمیخواست تنهام بذاره .. اما با اصرارهای منو بهانه گیری های همتا کوتاه اومد ..

با اژانس خودمو به مطب رسوندم .. مطب تقریبا شلوغ بود ..

منشیه سوری جون که منو میشناخت .. میخواست بدون توجه به بقیه منو داخل بفرسته .. که بادیدن چهره ی خشمگینشون منصرفش کردم .. اونا م حق داشتن .. همشون وضعیت مشابه من داشتن .. شاید هم بدتر ..

روی صندلی توی سالن انتظار نشستم و خودمو با مجله ای که درمورد کودکیاری بود مشغول کردم ..

غرق مطالب مجله بودم که با صدای ناله ای که از طرف خانم بغل دستیم بود .. حواسم پرت شد .

نگاهمو بهش دوختم .. یه دختر که بهش میخورد از من بزرگتر باشه ..

دستاشو به کمرش گرفته بود و ناله میکرد ..

به چهره اش نگاه کردم .. صورت زیبایی داشت .. با وجودی که بینیش ورم کرده بود و روی صورتش لک اورده بود .. بازم زیباییشو حفظ کرده بود ..

به مردی که بغل دستش نشسته بود .. با مجله ای که دستش بود سعی داشت حرارت بدن همسرشو کم کنه نگاه کردم ..

مردی حدودا سی ساله و چهره ای کاملا معمولی و مردونه ..

هر چقدر که توجه مرد به زنش بیشتر میشد .. اه و ناله ی زن هم بیشتر میشد ..

به حدی که نیاز نبود زن باشی و بفهمی این خانواده نمونه ی بارز ناز بودن و نیاز داشتن ، هستن .

توی دلم غبطه خوردم .. و زن مقابم به خاطر زن بودنش تحسین کردم ..

حسرت خوردم ..

حسادت نکردم ، فقط حسرت خوردم .. به خاطر اینکه هیچ وقت فرصت نداشتم برای همسرم ناز باشم !!!

نگاه زن که متوجه نگاه من شد .. لبخندی به صورتش پاشیدم و با صدای بلندی از خانم رستگار منشیه سوری جون خواستم که براش اب قند بیاره واگه بشهخارج ازنوبت وارد بشه ..

زن هم تحت تاثیر انرژی مثبتی که برای زن بودنش براش ارسال کردم .. لبخندم با لبخندش پاسخ داد و خودشو بیشتر به دستای قویه مردش سپرد .

تقریبا همه ی مراجعین رفته بودن که من وارد اتاق سوری جون شدم ..

_ سلام

سوری جون _ سلام دخترم .. چقدر دیر کردی ؟!! صبح منتظرت بودم

_ از صبح اینجام توی سالن انتظار بودم ..

سوری جون _ پس چرا نیومدی تو ..

_ از ترس جانم .. چشمای زیادی در کمینگاه بود .. خواستیم از خطر بگریزیم .

سوری جون خنده ی بلندی سر داد :

_ از دست تو دختر .. حالا بیا دراز بکش ببینم وضعِ دخترای گلم چطوره ؟!

روی تخت دراز کشیدم .. سوری جون هم مشغول گرفت فشارم شد ..

سوری جون _ تنها اومدی ؟!!

_ بله .. مریم همتا رو برده بیرون .. رعنا هم رفته دست به دامن اساتید بشه .

سوری جون _ از دست شما جوونا ..

مگه بازم همتا بیتابی کرد ..

_ بله .. صبح نمیذاشت من بیام .. همش گریه میکرد

سوری جون _ طبیعیه عزیزم همش توی کانون توجهت بوده .. حالا براش سخته ..

نگران نباش به مرور زمان حل میشه ..

_ خداکنه .. دیگه دارم نگران میشم .. خودمم شرایطم خوب نیست تواناییم برای رسیدگی بهش کمتر شده ..

سوری جون _ اینم طبیعیه .. همینکه بازم چند ساعت در روز و براش وقت میذاری خوبه .. فقط باید بدونه که تو فقط برای اون نیست که بی حوصله ای ..

_ اینو دیگه مطمئنن میدونه .. چون جواب من برای درخواستای مریم و رعنا برای بیرون رفتن همش" نه " هستش ..

سوری جون _ یه ماه دیگه هم که تحمل کنی تموم میشه ..

همون موقع هم صدای قلب بچه مو از اکو پخش کرد ..

لبخند عمیقی روی لبام نشست .. عاشق این صدا بودم .. انگار با این صدا باهام حرف میزد و سلامتش و بهم اعلام میکرد ..

سوری جونم با شنیدن صداش .. شروع به قربون صدقه رفتنش کرد ...

از مطب که خارج شدم به مریم زنگ زدم .. باهاش توی پارک نزدیک خونه قرار گذاشتم .

با یه دربست خودمو بهشون رسوندم ..

همتا روی سرسره مشغول بازی بود و مریم هم روی نیمکت روبه روش نشسته بود ..

کنار مریم نشستم و برای همتا که متوجه حضور من شده بود دست تکون دادم ..

مریم _ سلام چی شد ؟! چرا اینقدر دیر کردی؟!!

_ توی نوبت بودم ..

مریم _ یعنی خاک بر سرت .. تو باز رگ انسان دوستیت گل کرد ..

_ خوب چیکار کنم ... اون بنده های خدا از چند ماه پیش وقت گرفته بودن ..

مریم _ اخه من به تو چی بگم .. مگه تو وقت نگرفته بودی ؟!!

_ نه !!! کی وقت گرفتم ؟!!

مریم _ باشه ولش کن .. فقط من موندم تا تو اینو به دنیا بیاری من از دستت 100 بار زاییدم .. والا !!

بلند خندیدم ..

_ مریمی اینارو ولش کن .. امروز توی مطب یه دختر و دیدم نمونه ی بارز ناز !!!

بعدم با اب و تاب برای مریم مشتاق ماجرا رو تعریف کردم ..

مریم _ خاک برسرت .. حداقل یه فیلم میگرفتی ماهم میدیدیم شاید یه روزی یه خاک برسر اومد مارو گرفت .. به دردمون خورد .

_ هزاربار گفتم .. تو اول همسریابی بکن !!! بعد برو سراغ همسرداری !!!

مریم _ بابا اون رعنا این همه تلاش کرد چی شد .. بابکم نیومد بگیرتش .. تازه اون خدای عشوه خرکی هم هست .. بعد میان منو میگیرن ؟!! والا !!

_ گمشو !! پس عموی منه چند سال افتاده دنبال عشوه خرکیه رعنا ؟!!

مشغول خندیدن بودیم که همتا جیغ کشون خودشو به ما رسوند .. سرشو توی بغل من مخفی کرد .

واقعا ترسیده بودم .. هنوز توی شوک حرکت همتا بودم که یه پسر تپل با پدرش بهمون نزدیک شدن ..

پسری که داشت گریه میکرد .. دوبرابر هیکل همتارو داشت و بدون اغراق یک پنجم قد پدرش ..!!

گنگ به پدر پسر نگاه کردم .. انگار اونم مشغول ارزیابی من و تفاوت هیکلم با همتا بود که حرکتی نمیکرد ..

مریم ولی حواسش جمع تر بود .. رو به مرد کرد گفت :

_ اتفاقی افتاده اقای محترم ؟!

مرد _ اتفاق که افتاده .. از اون اتفاقاتی که میشه به عنوان تیتر روزنامه ازش استفاده کرد ..

ابروهام ناخداگاه بالا رفت .. چشمامو ریز کردم و بهش نشون دادم که منتظر ادامه ی صحبتش هستم ..

نگاهش بین منو همتا تعویض میشد .. با همون لحن ادامه داد :

مرد _ بله عرض میکردم .. اینطور که از شواهد امر برمیاد .. دختر شما با این قدو هیکل پسر منو زده !!

وقتی که داشت حرف میزد به همتا که همچنان توی اغوش من مخفی شده بود اشاره میکرد ..

لبامو بهم فشار دادم که خنده م مشخص نشه .. ولی دلم میخواست بمیرم از خنده .. هم بابت حرکتی که همتا با پسره کرده بود .. و هم از بابت لحن مرده

همچنان در تلاش برای کنترل خنده م بودم که مریم منفجر شد ..

بهش نگاه کردم قرمز شده بود .. پشتشو به مرده کرده بود و میخندید ..

مرده هم تمام تلاششو میکرده که از جبهه اش تغییر موضع نده .. اما زیاد موفق نبود ..

با خنده ی اون انگار مجوز خندیدن منم صادر شد ..

حالا هرسه میخندیدیم ..

بعد از اینکه حسابی خندیدیم .. قضیه با عذرخواهی همتا و پسرک از همدیگه پایان رسید ..

مرد برخلاف ظاهر غلط اندازش .. مرد محترم و با شخصیتی بود

و چون همتا با زورگویی پسرک و زده بود .. اعتراضشو به ما اعلام کرد ..

یا شاید هم احترام منو که دیگه از ظاهرم پیدا بود .. باردارم نگه داشت و چیزی نگفت ..

توی راه خونه هنوز هم اثار خنده توی چهره ی مریم نمایان بود .. اما با اخمی که کردم خودش و کنترل کرد .. باید با همتا حرف میزدم ..

باید یاد میگرفت از توانایی هاش درست استفاده کنه !!

توی ماه اخر بودم و به تجویز سوری جون باید روزی یک ساعت پیاده روی میکردم ..

به همین خاطر بیشتر میتونستم به همتا برسم ..

صبح ها که بیدار میشد .. سوار دوچرخه اش میشد و همراهم تا پارکی که نزدیکی خونه بود .. میرفتیم .. من کمی روی نیمکت مینشستم و همتا هم بازی میکرد ..

خوشحال بودم که روحیه اش تغییر کرده بود ..

همه چیز خوب پیش میرفت .. مریم و رعنا خواهری و رو در حقم تمام کردنو همه ی وسایل مورد نیاز برای بچه م گرفته بودن ..

بدون اینکه من بدونم توی اتاق همتا چیده بودن ..

وقتیکه همه ی کار ها انجام شد .. تازه منو در جریان گذاشتن ..

با دیدن وسایل توی اتاق همتا تازه یاد یلدای عزیزم افتادم .. وقتی که منو مامان براش وسایل همتا رو خریده بودیم و اون با همه ی وجودش اشک ریخته بودو ازمون تشکر کرده بود ..

و جمله ای که از اعماق وجودش بهم گفته بود " سارا گلم .. خواهری کردی برام .. امیدوارم بتونم خواهریت و بکنم "

حالا اون نیست که برام خواهری کنه .. حالا دیگه نه خواهر داشتم و نه برادر ..

اما چرا خواهر دارم .. خواهرایی که هیچ وقت تنهام نذاشتن ..

و به معنای واقعیه جمله برام حکم .. "ز رحمت گشاید در دیگری " و رو دارن .

و من کاری جز سپاس از رحمت الهی و نداشتم .

**********

اونروز مثل همه ی روزها از خونه بیرون رفتیم .. کمی که پیاده روی کردم .. حس کرم درد خفیفی توی شکمم و زیرش ایجاد شده .. سرعتمو کمتر کردم و از همتا هم خواستم ارومتر بره ..

به سمت پارک حرکت کردمو روی اولین نیمکت نشستم .. دونه های عرق توی تیره ی کمرم نشون میداد که حرارت بدنم بالا رفته .. دردم قطع شده بود .

اما بازم شروع شد .. میدونستم یکی از علایم موعد زایمان ، همین دردای منقطع ..

همینم باعث شده بود اضطراب به دلم چنگ بزنه .. سریع گوشیمو دراوردم و با مریم تماس گرفتم .. در همین حال با چشمام دنبال همتا گشتم ..

مریم و رعنا سر کلاس بودن ، میدونستم طول میکشه تا جواب بدن ..

بلاخره بعد از چند دقیقه صدای نگران مریم و پشت خط شنیدم ..

مریم _ سلام سارا خوبی ؟!!

_ سلام اره خوبم .. ولی فکر کنم داره دردم شروع میشه ..

مریم که کاملا معلوم بود دستپاچه شده گفت :

_ خوب . خوب اروم باش .. فقط بگو الان کجایی ؟!!

توی اون موقعیت خنده م گرفته بود .. خودش داشت سکته میکرد به من میگفت اروم باشم ..

خنده ی همراه با دردی که کردم ... باعث شد بگه :

_ اروم باش .. خوبه همینطوری بخند و اروم باش تا ما بیایم ..

_ مریم به سوری جونم خبر بده ..

مریم _ باشه عزیزم !! الان میام .

و قطع کرد ..

با پشت دستم عرق نشسته روی پیشونیمو پاک کردم .. سعی کردم از روی صندلی بلند بشم .. باید همتا رو صدا میکردم ..

هنوز چند قدمی نرفته بودم که از درد مجبور شدم تکیه مو به نیمکت بدم ..

ترجیه دادم کمی بشینم تا دردم قطع بشه .. اما بعد از طولانی شدنش .. فکر کردم که منتظر بمونم تا مریم و رعنا خودشون و برسونن .

خوشبختانه بعد از یه ربع رسیدن و همتا هم همزمان برگشت پیش من .. منم با خیال راحتری به کمک مریم سوار ماشین شدنم و همتا رو به رعنا سپردم ..

قرار شد .. رعنا همتا رو به بی بی بسپره و ساک بچه رو با خودش به بیمارستان بیاره ..

از فشار درد و دلهره حتی متوجه نشدم که کی به بیمارستان رسیدیم ..

توی ماشین نشستم و مریم به سمت پذیرش رفت و با صندلی چرخدار اومد ..

با کمکش روی صندلی نشستم و داخل رفتیم ..

مریم با سوری جون تماس گرفته بود .. اونم گفته بود که خیلی سریع خودش و میرسونه ..

بعد از کارای پذیرش .. به سمت اتاقی که معاینه انجام میشد رفتم و منتظر شدم که سوری جون بیاد ..

چند تا خانم اونجا بودن .. ظاهرا اتاق انتظار بود ..

از ظاهر همگی میشد فهمید که درد دارن .. اما یکی از اونا فریاد های بلندی میکشید که باعث شده بود .. من درد خودمو فراموش کنم و به اون نگاه کنم ..

دخترک کم سن و سالی بود که همش اسم رضا رو صدا میکرد و حرف های زشت و رکیکی نثارش میکرد .. ظاهرا رضا شوهرش بود .. و احتمالا اونو عامل همه ی درداهاش میدونست !!!!

پوزخندی نثارش کردم ..

توی فکر اون دختر بودم که با دیدن یه خانمی با لباس پرستارا نگاهمو بهش دوختم ..

پرستار _ سلام عزیزم .. من مامای کشیک هستم .. خانم دکتر بامن تماس گرفتن و خواستن شما رو معاینه کنم .

_ سلام .. نمیدونم .. باید چیکار کنم .

ماما _ عزیزم .. لطفا روی این تخت دراز بکش ..

روی تخت دراز کشیدم .. خوشبختانه قبلش با کمک مریم لباسامو با لباس بیمارستان تعویض کرده بودم و از این نظر مشکلی ندارم ..

ماما هم مشغول معاینه ی من شد .. بعد از تموم شدن کارش .. باگفتن جمله ی وقتشه داری اماده میشی ازم دور شد ..

حالا من مونده بودم با دردی که به خاطر معاینه ی انجام شده بیشتر شده بود و کاری به گریه ازم برنمیومد ..

دلم میخواست داد بزنم و به واسطه ی فریادام دردم و کمتر کنم .. اما نمیتونستم .. با دیدن دخترک و فریادهاش خودمو کنترل میکردم.

اما چند دقیقه ی بعد با اومدن یه پرستار و شنیدن جمله اش، قلبم اتیش گرفت و درد همه ی وجودم و گرفت ..

پرستار _ عزیزم شوهرت کجاست؟!! باید این وسایل و داروهارو تهیه کنه .

با تموم بدبختیم سعی کردم که عادیترین رفتارمو نشون بدم .. توی این شرایط تنها دردی و که نمیتونستم تحمل کنم .. ترحم بود .. بنابراین گفتم :

_ شوهرم ماموریته ... نیستش .. لطفا لیست و در اختیار دوستم بذارید .. جلوی همین در ایستاده .. اون تهیه میکنه ..

پرستارم باشه ای گفت و رفت ..

بعد از رفتنش انگار تازه یاد دردا و بدبختیم افتادم و با شدت گریه کردم !!

با وجودی که هیچ وقت طعم داشتنشو نچیشیده بودم .. اما همه ی وجودم حضورشو فریاد میزد ..

حضور مَردم ..

وپدر نوزاد درشرف تولدمو

توی اتاق قدم میزدم .. تا شاید از دردام کاسته بشه ..

تا شاید جای خالیش کمرنگ بشه .. نیازم سرکوب بشه ..

در همون حالم دستامو جلوی دهنم گرفته بودم .. تا صدامو خفه کنم ..

تا صدای ضجه های تنهایی من .. ارامش زنیو که کوهِ پناهگاهش ، برهم نزنه !!!

توی اون لحظه بهترین اتفاقی که برام افتاد این بود که سوری جون بلاخره اومد ..

و دوباره خودش مسئولیت معاینه مو به عهده گرفت ...

خیلی زود با امپولی که بهم تزریق شد .. به سمت اتاق زایمان رهسپار شدم ..

در حالی که من از زور درد و فشار به خودم میپیچیدم .. دوربینی تعبیه کردن که از زایمانم فیلم برداری بشه و برای همسر عزیزم نمایش داده بشه !!!

چه خوش خیال بودن اینا که فکر میکردن .. مهمم برای مردی !!

دردم هر لحظه بیشتر میشد .. و عرق های درشت روی صورت و بدنم جاری بود.

و بلاخره مقاومتم برای سکوت کردن شکست و صدای جیغ و ضجه زدن هام تمام اتاق و پر کرد ..

با هر فریادی که میزدم .. مادرمو صدا میزدم ..

توی تمام لحظه های شروع دردم .. اسمش توی سرم فریاد میشد ..

به وجودش نیاز داشتم .. نیاز داشتم که پیشم باشه و با مهربونیاش تسکینم بده ..

کاری که سوری جون الان به خاطر پزشک بودنش نمیتونست انجام بده ..

دردم بی امان شده بود .. و درد از حد توان من خارج

و اما در یه لحظه همه وجودم اروم گرفت .. احساس خالی شدن کردم ..

سبک شدن ..

بی وزنیه مطلق !!

انگار که همه ی وزن بدنم به اندازه پرکاه شد ..

سرمو روی تخت گذاشتم و اجازه دادم این راحتی و خلسه همه ی وجودم و بگیره ..

با شنیدن صدای گریه ی نوزادم و صدای سوری جون که قربون صدقه اش میرفت .. مطمئن شدم که همه چیز خوبه ...

بنابراین چشمامو بستم و به خواب عمیقی فرو رفتم ...

************

با شنیدن صدای زنی چشمامو باز کردم ..

سرمو به سمت صدا برگردوندمو زنیو دیدم که داشت به یه زن دیگه کمک میکرد که به بچه اش شیر بده ..

کاملا مشخص بود که زن نابلدِ .. اما داشت همه ی سعیشو میکرد که یاد بگیره ..

ولی زیاد موفق نبود .. با صدایی که ناامیدی توش موج میزد گفت :

زن _ مامان نمیتونم .. اینطوری نمیشه ..

مادر _ چرا عزیزم باید بتونی .. کاری نداره که .. ببین طفل معصوم چطوری داره دنبال سینه ات میگرده ..

زن _ الهی قربونش برم من .. ولی نمیشه .

زن همچنان در تقلا برای شیر دادن نوزادش بود و همه ی توجه من به اون و تلاش های مادرش ..

با دستی که روی دستم قرار گرفت به خودم اومدم .. سرمو برگردوندم و به مریم نگاه کردم .. رنگ نگاهش عجیب بود .. معنیشو نمیفهمیدم ..

اما با دستی که به صورتم کشید .. تازه خیسیِ اشک و روی صورتم حس کردم و تازه فهمیدم که حسرت توی چشمامو دیده که اینطوری بیتاب شده ..

لبخندی به قلب پر احساسش زدم .. اما اشکام هنوز سرازیر بودن .

مریم _ خوبی سارایی ؟!!

با سر تایید کردم ..

مریم در حالی که هم اشک میریخت .. و هم سعی میکرد لحنش شاد باشه گفت :

_ اه .. اه .. این همه مارو معطلِ خودت کردی که یه دختر زشت زایمان کنی ..

مثل همیشه در میان اشک و بغض باعث خندیدنم شد ..

_ دیدیش؟!!

مریم _ از پشت شیشه .. سوری جون گفت دیر تر تحویلش بگیریم تا بتونه حمامش کنه و هم تو استراحت کنی ..

_ مریم .. برو بیارش میخوام ببینمش .

مریم در حالی که داشت موهامو که به خاطر خیسی عرق به پیشونیم چسبیده بود کنار میزد گفت :

_ نگران نباش .. رعنا رفته تحویلش بگیره .. الان میاد .

_ رعنا هم اومده .. همتا بی تابی نکنه ؟!!

مریم _ نه عزیزم .. پیش بی بیِ .. شبم رعنا میره پیشش .. منم میمونم پیش تو و دختر زشتم !!

_ مریمی مرسی !!!

مریم با لحن خنده داری گفت :

_ چرا ؟!! چون میخوام پیش دخترم بمونم ..

منم با خنده گفتم :

_ پرو نشو .. حداقل بذار جای زخمام خوب بشه بعد بچه مو صاحب شو !!!

مریم _ من نمیدونم ، این حرفام حالیم نیست ..

"بچه پرویی" نثارش کردم و به رعنا که با سر و صدا وارد اتاق شد نگاهم کردم ..

نگاهمو از چهره خندون رعنا گرفتمو به موجودی که داخل پتوی صورتی پیچیده شده نگاه کردم ..

به رعنا نگاه کردم که محکم نگهش داشته بود و میترسید که بیوفته ..

با کمک مریم توی تختم نشستم ..

به حدی برای دیدن پاره ی تنم اشتیاق داشتم که توجهی به سوزش بدنم نداشته باشم .. که پشت گوش بندازمش

دستامو برای گرفتنش به سمت رعنا باز کردم .. اونم با احتیاط توی بغلم گذاشتش .

با دیدنش تنها چیزی که به ذهنم رسید " موجود کوچولوی قرمز من " بود .

و حس کردم که چقدر این موجود کوچولوی قرمز زشت و دوست دارم !!

موجودی که جزیی از من بود ..

و قسمتی از وجود من که جدا شده بود .. تا زندگی کنه و زندگی ببخشه ..

دستای ظریف کوچولوشو بوسیدم .. ظرافتش به حدی بود که لباس طرح گوسفندیِ شماره ی صفرشم براش بزرگ بود !!

مشغول نگاه کردن بهش بودم که با صدای خیلی ضعیفی گریه کرد .. و من توی اون لحظه عاجز به اون دو خواهر ناپخته تر از خودم نگاه کردم ..

نا خداگاه ترسیدم .. اما به ثانیه نکشید که با اومدن سوری جون ترسم جای خودش و به امیدواری داد ..

سوری جون اومده بود که حالا نقش مادرمن و نوزادمو اجرا کنه .. و حقا که از مادری برام چیزی کم نذاشت !!

ممنونش بودم ..

چند ساعت پیش به عنوان یه پزشک که فرزندم و سالم به دنیا اورد .. و حالا به عنوان یه مادر که راه های تغذیه کردن کودکم و به من اموزش میده !!

ساعت ملاقات که شد .. تقریبا اتاق مملوء از جمعیت شد ..

سوری جون و پدر جون و بی بی و اقای جعفری و سودابه جون .. اقای جمالی و مینو جون .. بابک و حاج خانم .. همشون اومده بودن ..

با دیدن همشون غرق شادی شدم و کمتر جای خالی دستای خانواده مو حس کردم !!

علاوه بر همراه های من .. همراه های تخت بغلیم هم بود که به همهمه ی توی اتاق دامن زده بود ..

بیشتر از همه ی صداها صدای پدری بود که با عشق میخواست برای فرزندش اسم انتخاب کنه .. عشقی که این بار حسرت و نه فقط به چشمای من .. بلکه به چشمای سوری جون و پدر جون هم اورده بود .

تا حدی که پدرجون دستامو توی دستاش گرفت و پیشونیمو بوسید و زیر گوشم نجوای" شرمنده ام " زمزمه کرد .

و سوری جون که با صدای بلندی عذر خواهی کرد .. بابت خالی نبودن اتاقهای خصوصیه بیمارستان .

واحتمالا در دلش به خاطر نبودن پدر بچه ی من !!!

قسمت 4

مش رجب در و برامون باز کرد ..

همون جلوی در _ سلام سارا خانم .. خوبی دخترم .. مبارکت باشه بابا جان

تشکر کردم و وارد خونه شدیم..

_ سلام مش رجب .. مرسی

از روی رد خونی که حاصل از کشتن گوسفندی بود عبور کردمو وارد خونه شدم

بعدش فقط یه جت دیدم که خودشو پرت کرد توی بغلم .. الهی فداش بشم همتای عزیزم بود..

همتا_ عمه کجا بودی ؟! دلم برات یه ذره شده بود..

_ دل منم برات یه ذره شده بود ..

پدرجون و بی بی هم به سمت ما اومدن ..

بی بی در اغوشم کشید .. مقداری پول روی سرم چرخوندو زیر لب ذکر گفت ..

از بی بی که فاصله گرفتم .. با حس دستایی گرم روی شونه م سر برگردوندم ..

پدر جون بود .. پیشونیمو بوسید و دوباره بابت همراز ازم تشکر کرد .

خیلی خوشحال شدم .. خودم و بیشتر به اغوشش فشردم .. بوی بابام و میداد همون لحظه هم از ذهنم گذشت " کوه ، کوه ِ

دور و نزدیکم نداره ."

_ مرسی پدر جون .. بابت همه چیز !!!

سوری جون نزدیکمون شد و با مهر مادری خاص خودش گفت :

_ دخترم زایمان سختی داشتی ..باید استراحت کنی ..بریم تو استراحت کن ..

فقط سری تکون دادم و تایید کردم .

داشتیم میرفتیم تو که متوجه همتا شدم .. یه جور خاصی به همراز نگاه میکرد.. باید همین الان براش توضیح بدم ..

از همه خواستم برن داخل منم چند دقیقه ی بعد میرم ..

همتا رو در اغوشم گرفتمو به سمت تاب که توی باغ بود رفتم ..همین طور که توی اغوشم میفشردمش بهش گفتم :

_ همتایی خوشحال نیستی بلاخره نی نی مون به دنیا اومد ..؟

همتا _ نه دوسش ندارم ..

_چرا ؟

همتا _ اخه خیلی زشته !!

خنده م گرفته بود ..

_ خوب هنوز کوچولوِ همسنِ تو بشه مثل تو خوشگل میشه ..

همتا _ واقعا ..

_ اره واقعا .. تازه اگرم زشت بود ... تو که خواهر بزرگشی باید مواظب باشی کسی بهش نگه زشت ..

همتا در حال فکر کردن "باشه ای" گفت و بلند شد که به سمت خونه بره .. منم به دنبالش وارد شدم ..

وقتی وارد شدیم ..صدای گفت گوی سوری جون و با پسرش و شنیدم ..

سوری جون _ نه پسرم تماس گرفتم بهت خبر بدم نگران نباشی ..!!! گل دخترت صحیح و سالم ِ

_......................

سوری جون _ باشه پسرم دیگه مزاحمت نمیشم .. عکساشم برات ایمیل میکنم ..

_.....................

سوری جون _ باشه ... باشه خدافظ.

سوری جون به سمت بقیه رفت من هم وارد شدم ..

سوری جون با لب های اویزون رو به پدر جون کرد و گفت :

_ این پسرت بویی از عاطفه نبرده ..

پدر جون _ اخه خانم چه انتظاری ازش داری .. اون که هنوز این نفس و ندیده که نسبت بهش احساسی داشته باشه ..

این خانما هستن که با به وجود امدن نطفه نسبت بهش احساس دارن .. ما مردا تا به چشم گلامون و نبینیم .. عاشقشون نمیشیم ..

تازه خدارو شکر که بهنود نیست.اگه این دختر رو میدید، زیر همه چیز میزد .. بس که زشته ناز گل خانم ..

همتا بلافاصله بعد از این حرف گفت :

_ خوب کوچولوِ بابایی بذار یه کم بزرگ بشه مثل من قشنگ میشه ..

پدر جون _ الهی من فدای این بابایی گفتن تو بشم .. این مثل تو بشه که من از خوشی زیاد میمیرم ..عروسک.

مش رجب _ ولی اقا از این به بعد کارمون در اومد ..هی میخواد بیاد بگه من و بیشتر دوست داری یا اینو ..

همتا _ راستی بابایی منو بیشتر دوست داری یا همرازو ؟

پدر جونم با خنده گفت _ این که فعلا زشته تو رو بیشتر دوست دارم ..اگه اینم مثل تو قشنگ شد .. اندازه ی تو دوسش دارم ..

همتا لبخند رضایت مندی زد ..

منم از ته دلم از پدرجون ممنون بودم که جای پدربزرگ و برای همتا پر میکرد .. جای خالی بابا احمد منو ..

*************

بعداز اون روز ، ماجرای خاصی اتفاق نیوفتاد ... منو بچه هام مشکلی خاصی نداشتیم .. چون هم سوری جون و هم پدر جون خیلی هوامون و داشتن .. همتا دیگه به من عمه نمیگفت .. منو مامان صدا میزد .

اولین بار که گفت مامان .. تمام تنم لرزید..

چقدر دلم برای یلدای عزیزم سوخت ...چقدر براش اشک ریختم .. هم برای خودش هم برای گلش .

احساس کردم ..همتا با گفتن این کلمه بار سنگین تری روی دوشم گذاشت .. تا الان عمه اش بودم و حکم مادرشو داشتم . ولی الان مادرش هستم و حکم عمه شو دارم.

اما چرا یه اتفاق مهم افتاد .. اینکه من و دخترام از بی بی مستقل شدیم .. اخه بی بی به درخواست یکی دیگه از دختراش که خواهر سوری جون بود و خارج از کشور زندگی میکرد ..برای مدتی رفت که با اونا زندگی کنه ..منم ترجیح دادم که زندگی ِ مستقلم و شروع کنم ..تا ابد که نمیتونستم پیش بی بی بمونم .. بعد از اون ماجرا ( از دست دادن خونواده م) قرار بود تا وقتی که اموالم بهمون برگرده پیش بی بی بمونم .. اما محبت این خانواده دست و پای من و بست .. و واقعا منو تا ابد مدیون خوشون کرد .

باکمک پدر جون ...یه خونه ی اپارتمانی سه خواب کوچولو خریدم .. البته خونه ی منو نزدیک خودشون انتخاب کرده بود که خیالش از من و بچه ها راحت باشه ..

مریم و رعنا هم توی یه شرکت که از اشناهای خان عمو !! بود ..مشغول کار شدن .. و تقریبا تمام شبا پیش ما بودن... ولی من تا جون گرفتن همراز ترجیح دادم که کار نکنم .. ولی خوب الان همرازم 2سالشه و همتای قشنگم 7ساله ..

منم یه دختر 22ساله با دوتا دختر 7ساله و 2ساله هستم.. که باید اولین روز کاریشو به عنوان همکار مریم و رعنا شروع کنه ......

وارد شرکت شدیم .. نگهبان شرکت تا مریم و رعنارو دید سیخ نشست .. خنده م گرفته بود.. یاد چند ساله پیشمون افتادم .. از اون موقع خیلی پخته تر شده بودم ..!!! مریم و رعنا هم همین طور ولی خوب یه سری چیزا ذاتی هستن و صد البته تغییر ناپذیر ..

بی انصافی که اگه نگم ، مریم و رعنا کاملا در تلاش بودن که تغییر کنن ..چون یکی از شرایط پذیرش من همین تغییرات بود ..

قول داده بودن ..

معلوم نیست تو این چند ماه اینجا چه کارایی که نکردن .. که ازمن علیه اینا گرو کشی کردن ..والا.

به دفتر مدیر که رسیدیم .. منشی با دیدن ما پشت چشمی نازک کرد . گفت: که مدیر منتظر شما هستن .

مریم یه ایشششششششششششی نثارش کرد و در زد.

با شنیدن "بفرمایید" مدیر هم وارد اتاق شدیم..

به به اقای مدیر یه مردی حدودا 40 ساله بود .. که موهاش جو گندمی بلندش اولین چیزی بود که به چشم بیننده میومد.

یه کت و شلوار مشکی به تنش کرده بود ..

خنده ام گرفته بود تو اون موقعیت داشتم بررسی میکردم قدش چقدره ؟! چرا همه وسایلای اتاقش مشکیه ؟! چرا اینقدر اخمو؟! ...

هیچ کسم نبود به من بگه به تو چه ؟! والا.

مدیر بادیدن ما سلامی کرد و با دستاش اشاره کرد که روی مبلای چرم مشکی داخل اتاقش بشینیم ..

ماهم نشستیم !!!

مدیر _ خوب خانم جعفری (مریم) ایشون دوستی هستن که ازشون تعریف میکردین .؟

قبل از اینکه مریم حرفی بزنه خودم جوابشو دادم ..

_ بله .. سارا یوسفی هستم .

مدیر _ خوشوقتم خانم .. رسولی هستم .

_ همچنین.

رسولی_ خوب خانم یوسفی .. خانما جعفری و جمالی که از توانایی های شما صحبت کردن و البته مدارکتون رو هم دیدم ..

بعدم یه لبخند زد که معلوم بود داره خفه میشه تا کنترلش کنه قه قه نشه ..و ادامه داد:

اما باید بگم که خودشون با اینکه از توانایی زیادی برخوردارن ..ولی خوب اسایش و از بچه های شرکت والبته منو گرفتن .. من تصمیم داشتم که اخراج شون کنم ..حالا نمیدونم چرا پذیرفتم که شما رو هم استخدام کنم..

مریم _ اِ اقای رسولی ما که قول دادیم .. اگه باور نمیکنید زنگ بزنید نگهبانی ببینید اگه ما دست از پا خطا کرده باشیم ..والا.

رعنا _ تازه اقای رسولی بی انصاف نباشین دیگه!! ما تا حالا شمارو اذیت نکردیم ..

اقای رسولی دیگه علنن داشت میخندید.

اقای رسولی_ بله متوجه شدم .. چون معمولا ما هر روز صبح با حضور شما زلزله رو تجربه میکردیم ..ولی خوب امروز قسمت نشد..

باشنیدن اسم زلزله غم عالم به دلم نشست ..با اینکه زمان زیادی ازش گذشته ولی من هنوز بهش حساسیت دارم..بچه ها هم ساکت شده بودن.. میدونستن ناراحت شدم.. دیگه بعداز این همه سال مثل کف دستشون من و میشناختن .

اقای رسولی هم که از سکوت ناگهانی ما تعجب کرده بود گفت :

_ شما میتونید از امروز شروع کار کنید .. خانما میتونن اتاقتون و بهتون نشون بدن..

فقط یه چیزی خانم یوسفی ...

بابک بهم گفت "با استخدام شما مرکز زلزله رو به شرکتم میارم" .. ولی خوب من زیادی خوشبینم ..میدونم که اون اشتباه میکنه ..

ای بابا عجب گیری داده به زلزله .. ادمو یاد ایه ی اذا زلزلت الارض زلزالها ..میندازه.. والا.

منم فقط سری تکون دادم واز اتاق خارج شدم .مریم و رعنا هم پشت سرم ..

رعنا _ ببین مریم من هی میخوام به این خان عموی تو توهین نکنم نمیشه .. بابا من قصد ازدواج ندارم چرا نمیفهمه ..

مریم _ اِوا رعنا جان ببخشیدا .. اون تو رو نگفته که سارا و گفته .. پس تو برو فعلا بمیر که خان عمورم از دست دادی..

رعنا _ همیشه میدونستم این سارا سر راه خوشبختی ِ من قرار میگیره .. خاک بر سرت سارا حتی به دوست ِ چندین سالتم رحم نکردی .. اخه دختر تو چرا سیرمونی نداری .. چرا شوهرای مردم و میقاپی؟

_ میتونیم .. این کارا همش عرضه میخواد که تو نداری .. میتونی تو هم شوهر بقیه رو بقاپ.

با هم شوخی میکردیم و میخندیدیم .. غافل از اینکه گوش هایی داره حرفای مارو میشنوه ...

با بچه ها به دفترشون رفتیم .. کار من از همون جا اغاز شد ..

یه اتاق مال ما بود ... که معمولا در حال انفجار بود .. مسلما ما نمیتونستیم خیلی ساکت باشیم و صد البته همکاران محترم هم کاملا درک میکردن ..!!!

وبه همین اندازه که سرو صدای ما به همون اتاق ختم بشه راضی و خوشنود بودن .. ما هم به پاس این فداکاری ، با اونا کاری نداشتیم ..

یعنی در مدت چند ماهی که توی شرکت کار میکردیم ، به غیر از اون یه باری که یه سوسک از ناکجاباد سر از میز ناهار خوری خانما سر در اورد ..

و چند باری که کاملا اتفاقی چایی های اقای حیدری شور و تند شد ..

و اون باری که سرویسای اداره یه جا باهم پنچر شدن ..

و اون باری که برق های بخش مهندسی خودبه خود قطع شد .. یعنی درواقع کابل ها سوختند !!! و مهندسین محترم یه چند روزی رو مرخصی اجباری داشتند ..

.....

کاری باهاشون نداشتیم .. واین همش به خاطر خوبی همکارامون بود که به واسطه ی امربه معروف عملی مارو هدایت کرده بودن ..و ما کاملا اصلاح شده بودیم !!

ولی روزی که از مرخصی اجباریمون!!!! برگشتیم و هیچ وقت فراموش نمیکنم...

رویا منشی بخش مهندسی بود که به اطلاع همگان رساند که مدیر بخش مهندسی عوض شده و برای همه ی مهندیسین جلسه گذاشته و همه هم باید حضور به عمل بیاورند..

وای که فقط من برق چشمای مریم و دیدم ..برقی که از پیروزی بود .. اخه از سر مهندس قبلی بیزار بود..

بعد یکی دوساعت کار مداوم !! رفتیم که به جلسه ی سرمهندس جدید برسیم ....

وارد که شدیم ... همه اومده بودن .. ما هم منتظر که این رییسمون و ببینیم ..

انتظارمون زیاد طول نکشید .. یه دفعه یکی بلند شد و شروع به صحبت کرد.

رییس _ سلام عرض میکنم خدمت همکارای عزیزم .. من شاهین بابایی هستم .. واز این به بعد در خدمت شما به عنوان همکار انجام وظیفه میکنم..

من فقط ارزو میکردم .. یکی پیدا بشه فک منو از زمین جمع کنه .. وای خدا بس که این بشر قشنگ بود .. دلم میخواست پاشم ببوسمش .. عروسکی بود برای خودش ..

یه پسر 27..28ساله با پوست برنزه..که حتی یه لکم توش نمیتونستی پیدا کنی ..چشماش مشکی بود .. مشکی که نه سیاه بود..!!! ابرو هاشم که از مال من مرتب تر بود.. والا.

یه تیپ اسپرتم زده بود..

به مریم نگاه کردم .. اونم فک جمع کن ، لازم داشت .. رعنا که دیگه نگاه کردن نداشت اصولا عاشق همه ی مردا بود ...نگهبون و رییسم نداشت ..

من همینطور که در حال بررسیش بودم .. انرژی منفیشم کاملا دریافت کردم..

رییس _ خوب میدونید که شرکت ما یه شرکت معتبر و شناخته شده است و قاعدتا سفارش هم زیاد قبول میکنه .. من به کار شما ایمان دارم .. وتوی این چند روزی که شما تشریف نداشتید کار همه رو بررسی کردم .. واز این بابت به همتون تبریک میگم.. کارتون عالیه.

بعدم به ما یه نگاه خیلی بد کرد..

_ ولی باید بگم که من به انضباط بیشتر از کار خوب اهمیت میدم ..و تحت هیچ شرایطی بی انضباطی رو نمیپذیرم ..

ولی خوب ماهم یه کاری کردیم که فک اونم روی زمین بچسبه ..

با تکون دادن سرمون تایید کردیم ..

_ بله .. انضباط در کار مهمترین چیز .. و من هم به نوبه ی خودم دریافت این سمت و بهتون تبریک میگم و مطمئنم که شایستگی شو دارین..

رسما فکش چسبیده بود زمین .. ولی کم نیاورد..

رییس _ ببخشید خانم یوسفی دیگه درسته..؟

_بله سارا یوسفی هستم .

رییس _ ممنونم خانم یوسفی .. شما نسبت به من لطف دارین .. بله همینطوره مهمترین چیز در کار انضباط و مثلما فقط فرد منضبط ِ که میتونه این شغل و حفظ کنه ..

حاضرم قسم بخورم که چشماش موقع بیان این حرفا خندید..

یکی از دخترای همکارمون که تازه وارد شده بود . هنوز مورد عنایت ما قرار نگرفته بود..!!! برای خود شیرینی ..نطق کرد..

فرشته _ وای چقدر خوبه که شما تا این حد حرفه ای هستین ..من شنیدم که از یکی از دانشگاهای معتبر کانادا فارق التحصیل شدین .. درسته ؟!

رییس _ بله درسته ..گویا اطلاعات پرونده ها خیلی زود پخش میشه و مسلما تکرارش توبیخ خواهد داشت .

با گفتن این حرف به رویا که هم منشی بود هم مسئول پرونده ها نگاه کرد..

رویا هم سری تکون داد ..یه "دیگه تکرار نمیشه ِ" زیر لبی گفت و یه پشت چشم جهنمی هم برای فرشته نازک کرد..

فرشته هم فهمید که نباید الکی نطق کنه.. البته امیدوارم.

.............

الان یه ساعتی هست که جلسه تمام شده ..ماهم عین بز گوشه ی اتاقمون کز کردیم ..

مریم _ یعنی اینکه گفت .."فقط فرد منضبط میتونه کارشو حفظ کنه "..منظورش ما بودیم .. دیگه .

_ بله عزیزم دقیقا منظورش شما بودین..

رعنا _ ولی جیگری برای خودش..

_بلـــــــــه. و این جیگرتون بود که رسما اعلان جنگ کرد ..

رعنا _ من نیستم از الان بگم .. من میخوام شانسمو امتحان کنم بلکم عاشقم شد.

مریم _یعنی رعنا تو به غیر از ازدواج به جیز دیگه ایم فکر میکنی؟!

رعنا _اره ...به غذا هم خیلی فکر میکنم..

مریم _ بیچاره بابک که عاشق تو شده ..

رعنا _اوووی در مورد بابک درست صحبت کنا !! بیچاره خودتی..ما عاشق همیم به تو چه ؟!

مریم – عمرا اگه بذارم ..همین امشب زیراب تو، پیش عموم میزنم ..حالا ببین..

رعنا _مریمــــــــی که تو دوست جونی من بودی !! دلت میاد من بدبخت شم ..اره دلت میاد.

_ مریم جون من که از اول گفتم بیاین منو برای این عموت بگیرید این رعنا ادم نیست ...والا.

رعنا _ سارا جون قول میدم نذارم دستت به جنازه بابکم برسه .. این پنبه رو تو گوشش فرو کن.

مریم _ رعنا جون اصولا میگن این پنبه رو از گوشت در بیارااااااااااا.

رعنا _ حالا هرچی ؟! پسره بهش نگاه نمیکنه هی خودشو میچسبونه بهش ..

بعدم انگار یاد چیزی افتاده باشه با هیجان ادامه داد:

_وای بچه ها دیدین چه طوری حال فرشته رو گرفت ؟!.. من از اولم میدونستم عاشق من میشه.. والا.

مریم _اره دختره رسما داشت بهش میگفت بیا خاستگاریم من جوابم مثبت ِ.

_ یادتون باشه یه برنامه ی امربه معروف براش داشته باشیم ..بد جوری بهش نیاز داره ..

مریم با کوبیدن دستش گفت پایه تم اساسی.

در حال نقشه کشیدن بودیم که تلفن اتاق زنگ خورد .. رعنا زد روی اسپیکر.

رعنا _بفرمایید..

رییس _سلام خانم . بابایی هستم خواستم به اطلاعتون برسونم که این یک ساعت و نیم بیکاریتون حتما در پرونده درج خواهد شد..

با این حرفش هر سه همزمان به دنبال دوربین مدار بسته گشتیم..و نگاهمون روی یه نقطه ثابت موند ..

همینطور که نگاهم به دوربین بود گفتم ..

_اقای منضبط میدونید که اصلا صحیح نیست بدونه اینکه به همکاراتون بگید ، توی اتاقشون دوربین قرار بدین .. اونم همکارای خانمتون..

رییس _بله درست میفرمایید اما در جهت همون انضباط کاری که گفتم ..این مورد نیاز بود.. خوب حالا که خبردار شدین لطفا به کارتون برسین .

وگوشی رو قطع کرد. ولی نگاه هرسهی ما هنوز به دوربین بود.

درحالی که از چشمام خون میبارید ، باحرکت لبام بهش گفتم که "خودت خواستی ". امیدوارم که لب خونی بلد باشه ..

درمورد ما سه نفر فقط یه نگاه به هم دیگه کافی بود که دیگری بفهمه چه توی سر داریم..

هرکدوم از ما به طور جِد مشغول کارش شد .. البته این جدی بودن ما هیچ ربطی به دوربین مداربسته ی توی اتاقمون نداشت .. ما همیشه موقع کار یا درس جدی بودیم .. شاید هم یکی از دلایل موفقیتمون توی کار همین بود..اما مطمئنن این تصور و به ببیننده مون القا میکرد که ما حرفاشو جدی گرفتیم ..وواون پیروز میدون شده ..بدون ریختن حتی یه قطره خون !!!

ما هم گذاشتیم اینطو ری فکر کنه .. ما عادت نداریم مدرک دست کسی بدیم .. که اگه قرار بود مدرک دست کسی بدیم الان اصلا مدرک تحصیلی نداشتیم که بخواهیم ازش توی این شرکت استفاده کنیم..

مریم زودتر ازما کاراشو انجام داد.. بعد از کش و قوسی که به بدنش داد .. گفت :

_ خوب تموم شد .. برنامه چیه ؟!

_ نیم ساعت دیگه ..

رعنا _ یه ربع دیگه ..

مریم هم به احترام ما نیم ساعت سکوت اختیار کرد..و در این فاصله مشغول تفکر درباب خدمت بهینه به رییس جدیدمون شد... این و از لبخندای پلیدانه ی گاه و بیگاه متوجه شدم..

_خوب تمومه ..

مریم _ بریم .

بلند شدیم ... رفتیم بیرون ..

_ بچه ها شما برین تو ماشین.. من با رویا جون کار دارم زود میام.

مریم و رعنا یه لبخند زدن و رفتن..

با هزار دوز و کلک بلاخره تونستم رویا ترسووووووو رو راضی کنم که پرونده ی جناب رییس در اختیارمون قرار بده ... خوب راستش اونم که یه کوچولو از ما میترسید ..این بود که رضایت داد.

البته با رعایت موازین کامل امنیتی !! ازش خواستم وقتی مارفتیم اطلاعاتشو بریزه توی فلش .. فردا ازش میگیریم..

تمام توی راه از شرکت تا مدرسه ی همتا ما فقط به نقشه های پلیدانه مون میخندیدیم..ولی بعد از اومدن همتا ساکت شدیم .. این همتا خودش همینطوری شیطون و درس میداد .. اگه سه تا معلمم داشته باشه که دیگه نمیشه جمعش کرد..والا.

میگی نه گوش کن ...

همتا _مامان فردا باید بیای مدرسه م .

_ برای چی ؟!

همتا _ نمیدونم چرا؟! مدیرمون گفت بیای.

مریم _مارمولک نمیدونی چرا؟!

همتا _ نمیدونم شاید به خاطر اینکه یکی از بچه ها موهاش قیچی شده .

رعنا و مریم با صدای بلندی زدن زیر خنده .. همتا هم کاملا جدی روشو کرده بود به شیشه و بیرون و نگاه میکرد.

ولی خوب من جدی برخورد میکردم .. مهمم نبود که کبود شدم .

_ همتا خانم .. فکر کنم کاملا جدی روشن کرده بودم که شیطنت اشکالی نداره ...ولی ازارو اذیت ممنوعه .. نه

همتا_ مامان به خدا من تقصیری نداشتم .. خودش میخواست .. اون اول شروع کرد..

اون ادامس ِ که مانتوی خانممون چسبید و یادته .. کارمن نبود که ، کار اون بود.ولی انداخته بود گردن من ..معلمون هم حرف منو باور نکرد.. بازم من بزرگی کردم چیزی نگفتم .. این دفعه ادامس و چسبوند به مانتوی نگین ( بغل دستیش ) بازم انداخت تقصیر من ..

همتا_ مامان نگو که نباید تنبیه میشد .. که کلامون میره توهم ..

وای خدا دلم براش ضعف رفت ..بس که این شیرین زبون بود ..

مریم و رعنا که بلند بلند میخندین.

مریم _راست گفتن بچه ی حلالزاده به عمه ش میره.

راست میگفت کپی ..پیس خودم بود.. ..همراز عسلم ولی ساکت .. اصلاشیطنت نداشت ..حتما به اون بابای درِپیتش رفته دیگه.. والا.

_ باشه میام.

یعنی دیگه نمیتونستم جمله ای و بگم.. اگه یه کلمه دیگه اضافه میکردم .. مطمئنن گند میزدم به همه یاصول تربیتی ..

مریم _میگم سارا بیا مورد (رییس ) و بسپاریم دست همتا .. باور کن اینجوری هم تربیت میشه ..همم موازین امنیتی کاملا رعایت میشه ..

خندیدیم .

همتا _ خاله جون کی و باید ادب کنم ..؟ فقط عکسشو نشونم بده ..

منم با خنده تشر زدم _ همتا .

همتا _ کاری نمیکنم که فقط سیبیل میذارم براش میخندیم ..

دیگه نمی تونستم نخندم ... مارمولک همه ی اینا بدون کوچکترین لبخندی میگفت.

همراز و از مهد گرفتیم و رفتیم خونه .. اقای رییسم موکول شد به بعداز گرفتن اطلاعات شخصیش

صبح که رفتیم شرکت .. عقاب جونم همزمان با ما رسید .

این اسمی ِ که دیشب براش گذاشتیم .. واقعا هم برازنده اش بود عین عقاب همه جارو تحت کنترل داشت ..

ماشین شو درست جای پارک ما پارک کرد.. بعدم یه لبخند خوشگل به ما زد .. اینم با این لبخنداش اخر ما رو به گناه وامیداشت .. والا.

من که دلم میخواست بوسش کنم .. حالا ببین این رعنای عاشق پیشه چه حالی داشت ..

عقاب _ ببخشید خانما.. اینجا جای پارک ِ منه لطفا دیگه اینجا پارک نکنید ..

منم مثل خودش یه لبخند زدم .. البته چون تقلیدی بود ..احتمالا خیلی زشت شدم .. عمرا اگه بخواد منو ببوسه ..

_ خواهش میکنم قربان ..چشم ..ما حواسمون هست که کسی جای شما پارک نکنه ..

عقاب _ مرسی خانما روز خوش .. فقط سریع کارت بزنید که چند دقیقه هم از هشت گذشته و به طبع ، کسری حقوق میاره ..

مریم _ ای وای من ... دیدی چی شد بی حقوق شدیم ..

رعنا _ اقا خواهش میکنم مارو با هر چی میخواین تنبیه کنید.. ولی کسری حقوق نه.. ما بدبخت میشیم ..

مریم همون وسط پارکینگ نشست و زد زیر گریه ..

مریم _ اقا من اگه پول، خونه نبرم نامادریم رام نمیده .. بابامم که خرج موادش در نمیومده ...با کمربند سیاه وکبودم میکنه ..

رعنا _ اقا این که بدبختی نیست .. من دیشب با صاب خونه مون دعوام شد .. گفت "باید وسایلتون و جمع کنید از اینجا برید " .. خدا برای هیچکی نخواد..

مریم یهو خودش و پرت کرد سمت من ... الهی بمیرم برات خواهر .. دیشب بچه هاتو با چی سیر کردی..

من رفته بودم تو بغل مریم بی صدا میخندیم .. ولی چون میلرزیدم ..از پشت فکر میکردی ..دارم گریه میکنم.

عقاب با لحن ناراحتی _ بلند شید خانما .. صحیح نیست اینجا گریه کنید .. من مطمئنن از حقوقتون کم نخواهم کرد..

ورفت ...

مریمم براش شکلک در اورد..

مریم _ خاک بر سر ، فکر میکنه ما میترسیم .. هی با کسری حقوق تهدیدمون میکنه ..

_ اره ولی این طوری که این گفت .. شرط میبندم ، یه نقشه تو سرش داره .. حالا ببین کی گفتم ..

اما منم یه نقشه ی توپ دارم براش .. ولی فردا صبح تنبلی تعطیل ، زودتر باید بلند شید ..

مریم _پایتم .. اساسی !!

رفتیم بالا .. باکلی حرکات ژانگولر از رویا محموله (فلش حاوی اطلاعات ) رو گرفتیم .. رفتیم توی اتاق فلش و یه بررسی اجمالی کردیم .. رفتیم سراغ کارمون.

من که طبق عادت رفتم روی میز نشستم و لب تابم و روشن کردم .. مریم روی کاناپه ی سه نفره دراز کشید و با لب تابش کار کرد .. فقط رعنا بود که مثل یه خانم رفت پشت میزش نشست ... اما مثل اینکه خانمی به اونم نیومد چون بعد از چند دقیقه پاشو گذاشت روی میز و لب تاب و روی پاش گذاشت و مشغول کار شد..

بعد از یه ربع تلفن زنگ خورد ..

من در حال سیب خوردن بودم .. با یه دستمم در حال تایپ ..

سریع زدم روی اسپیکر و به خیال اینکه رویاست گفتم:

_ هوووم ؟!

عقاب _ خانم یوسفی ؟!لطفا از روی میز بیاین پایین ..

من که اصلا انتظار شنیدن صداشو نداشتم .. اخه رییس قبلی هیچ وقت خودش زنگ نمیزد..

سیب پرید توی گلوم .. مریم و رعنا هم که ناخواسته سیخ نشسته بودن ..

عقاب_ خانم جعفری نمیخوایید یه لیوان اب به دوستتون بدین ..

مریم که انگار تازه به خودش اومده بود ..سریع دست به کار شد ..

تازه یکمی اروم شده بودم که بازم این عقاب نطق کرد..

عقاب _ خانم اصلا شایسته نیست که این طوری توی محل کارتون حضور پیدا کنید ..

دیگه داشت زیاده روی میکرد .. بچه پرو .. هنوز مارو نشناخته بود .. فکر کرده بود ما چون موقع کار جدی میشیم .. ازش میترسیم .

بلند شدم بدون توجه به صداش ، رو میزی رو کشیدم ..به سمت دوربین رفتم .. مستقیم چشمم دوختم بهش .. با حرکت لب گفتم " دیگه زیاد روی کردی "

و رومیزی رو روی دوربین انداختم ..

رومیزی از جنس تور بود .. کاملا دید داشت .. ولی میخواستم بهش بفهمونم که اصلا از کارش خوشم نیومده ..

حس کار کردنم رفته بود .. بی خیال شدم ..لب تاب و بستم و روی میز دراز کشیدم .. باید حالشو بگیرم .. فکری کردم و زنگ زدم به سوری جون ..

_ سلام سوری جون..

سوری جون _ سلام دختر گلم .. چطوری ؟! چرا سری به ما نمیزنی ؟ نمیگی دلتنگ میشیم ؟!

_ببخش سوری جون .. به خدا درگیر کارم .. نمیرسم بیام اونجا ..شما چرا نمیاین پیش ما ؟!

سوری جون _ ببخش گلم .. ما خیلی دلمون میخواد بیام پیشتون ... ولی وحیدی یکم ناخوش احوال ِ اینکه نتونستیم بیایم ..

_خواهش میکنم ..بلا به دور باشه .. مریضی ِ خاصی دارن پدر جون ..

سوری جون _ نه عزیزم ..چیزی جدیدی نیست بازم طبق معمول فشارش رفته بالا..

_ اشالله که زود خوب میشن ... سوری جون یه زحمتی داشتم براتون ..

سوری جون _ بگو گلم .. تو رحمتی ..

_مرسی .. میخواستم اگه لطف کنید امروز برین دنبال همتا و همراز .. من بعداز ظهر یه کار کوچیکی برام پیش اومده .. بچه ها هم با منن نمیتونن برن دنبال دخترا..

سوری جون _ باشه عزیزم .. تازه خیلی خوشحالم میشم .. شام درست میکنم تو هم با مریم ورعنا بیاین اینجا ..منتظرم .

_چشم .خدمت میرسیم .. بازم بابت دخترا مرسی ..

سوری جون _ خواهش میکنم.. خداحافظت .

_خدافظ .

مریم _ میشه بگی چی توی سرته ؟!

_میگم .. اول بریم ناهار .

مریم _بریم .. ولی من سلف نمیام .. بریم بیرون ساندویچ بخوریم..

_ موافقم ..بریم.

رعنا _ یه وقت نظر منو نپرسینا .. بابا به کی بگم من این برادرامونو فقط موقع ناهار میبینم .. اگه اونجاهم نریم .. پس چطوری بختم باز شه ؟!

مریم _ رعنا جون .. عزیزم همه ی صدات ضبط شد .. نمی خوای به بابک سلام کنی ؟!

رعنای پرو هم کم نیاورد :

رعنا _ سلام بابک جونی .. خوبی عشقم .. چرا خبری ازت نیست ..نمیگی دل عاشق من فقط برای تو میتپه ..

با تپش قلب توئه که اروم میگیره ..

نمیگی من نفسم با نفسای توئه که خارج میشه ..

چرا یه نفرو مجنون ِ خودت کردی و گذاشتی رفتی ..

دِ لامذهب به فکرِ من نیستی .. به فکر این بچه ت باش که توی شکم منه ..

بعدم با مشت به شکمش کوبید ..

من سریع رفتم طرفش با لحن الن دلونی گفتم :

_نه ..رعنا ..نه

با خودت و بچه ت این کارو نکن .. بابک .. ارزشش و نداره ..

مریم _ راست میگه .. خاک برسر ..!! من نمیدونستم الاغ بچه ام پس انداخته .. حالا که این طور شد الان میریم سلف .. خودم برات شوور پیدا میکنم ..

رعنا هم سریع راست ایستاد ..

رعنا _ باشه بریم .. فقط من عقاب و میخوام ..میتونی برام جورش کنی .

مریم _نه من فقط توانایی جور کردن اقای حیدری (ابدارچی بخش مهندسی ) و دارم .. حالا چیکار کنم.. میخوای ؟!

رعنا _ خاک بر سرت ... اونو که خودم روز اول که اومدیم تور کردم ..

مریم _ جهنم و ضرر .. اقای سهرابیم (سراشپزمون ) میتونم راضی کنم.

رعنا _ اره اون خوبه .. ببینم سارا تو چیکار میکنی برام ..؟

_ تو انگشت بذار روی هر کدوم که میخوای ..من برات جورش میکنم..

رعنا _ باشه پس تو عقاب و برام جور کن..

_نه دیگه ..اون سخته برام .. اون و باید ، دست به دامن همتا بشی..

رعنا _ الهی فداش بشم که اخرم گره کور این بخت ِ من به دست اون باز میشه .. من میدونم.

خندیدیم ..

و برای ناهار رفتیم بیرون ساندویچ خوردیم !!!

یه ساعت بعد... کارت و زدیم ، اومدیم بیرون ..

مریم _خوب سارا خانم الان چیکاره ایم ؟!

_برو به این ادرس..

ادرس و گرفتم سمتش..

مریم _ این ادرس ِ خونه ی عقاب نیست ؟!

_ چرا عزیزم .. خودشه

رعنا _ میخوای چیکار کنی ؟!

_ فعلا هیچی ... فقط یه بررسی ِ ساده ست .

 (قسمت 5)

زودتر از روزای دیگه از خواب بیدارشدم .. بچه ها رو حاضر کردم .. همتا که با کلی غرغر بیدار شد ..

ولی من باید حالشو میگرفتم .

وقتی رفتیم هنوز نیومده بود .. ماشین جای دیگه ای پارک کردیم .

به مریم و رعنا گفتم "برن توی اتاق که خیلی جلب توجه نکنیم ..البته اولش خودم هم رفتم که هم کارتمو زده باشم و هم خودی نشون داده باشم..

بدون جلب توجه برگشتم پایین..

گوشه ای از پارکینگ ایستادم .. بلاخره اقای عقاب ان تایم تشریف اوردن .. ماشینشو پارک کرد و یه نگاه به ماشین ما انداخت .. به سمت اسانسور رفت .. وارد که شد ..منم سریع به سمت برق اسانسور ، که انتهای پارکینگ قرار داشت رفتم و قطعش کردم .. اسانسور طبقه ی 3ایستاد .. منم خوشحال ، از پله ها بالا رفتم ..

حالا اقای رییس یه توبیخی و احتمالا کسری حقوق باید برای تاخیر خودش وارد کنه .. والا.

وارد اتاق که شدم فقط یه چشمک به بچه ها زدم .. لذت بردن از پیروزیمون و موکول کردم به بعدا ..

بعد از حدود 20 دقیقه اقای رییس از حبس ازاد شدن ..!!! ما هم مثل همکاران خوب ازشون استقبال کردیم .. وبابت این موضوع اظهار تاسف کردیم . ولی با اون نگاه جهنمی که به من کردم ... مطمئن بودم که یه طوفان در راه خواهم داشت.

چند روزی از اون موضوع گذشت .. ولی خبری از انتقام اقای عقاب نشد .. ماهم همچنان در سرخوشی پیروزی به سر میبردیم ..

تا اینکه یه روز رویا تماس گرفت و گفت که رییس منو خواسته ..

شاخکامون به کار افتاد .. مریم و رعنا ازم خواستن سریع تربرم .. ببینم چه خبره ؟!

منم با سری برافراشته ، رفتم و حدود یه ربع بعد با کمری خمیده ، برگشتم.

مریم _ چی شد سارا ؟!

رعنا _ رنگ رخساره خبر میدهد از سر درون .

_ منو به مدت یه ماه مسئول domain expert ) ) تا کرده ..

مریم و رعنا باصدای بلند خندین .

_مرگ . الان باید میخندین .

مریم _ببخشید . ولی خوب حرکت جالبی کرد .. تا حالا همچین حریف قدری نداشتیم .

_ الان من باید چیکار کنم .. همراز که سرما خورده ، مهد قبول نمیکنه .. سوری جون و پدر جون هم رفتن مسافرت .

مریم _ ازش میخواستی از هفته ی دیگه بفرستت ..

_ یعنی قبول میکنه .. با اون کاری که ما کردیم محاله قبول کنه .

رعنا _ نمیخواد چیزی بهش بگی من یا مریم مرخصی میگیریم ..خونه میمونیم .. نگران نباش..

خیالم راحت شد. رو زدن به اقای عقاب سخت ترین کار ممکن بود .. و اخرین کاری که من حاضر بودم انجام بدم .

صبح در حال مصاحبه با خبره بودم که رعنا خبر داد .. اقای رییس با مرخصیش موافقت نکرده و همراز و با خودش میبره شرکت .

اینطور که معلومه باید باهاش حرف بزنم .

سریع تر سوالام و مطرح کردم و ازش یه وقت دیگه گرفتم و به سمت شرکت راه افتادم ..

همراز عزیزم روی کاناپه خوابیده بود.

مریم _ دارو هاشو دادم .خوبه نگران نباش..

_من میرم باهاش صحبت کنم ..

مریم _ مطمئنی .. میخوای این چند روز بذاریمش پیش مامانم .

_ نه نیازی نیست . میدونی که همراز نمیمونه .. حالا هم که مریض شده دیگه بیشتر لج میکنه .. خودم باید پیشش بمونم .

مریم _ باشه برو..

رفتم . در زدم .. باصدای" بفرمایید" در و باز کردم .

_ سلام .

عقاب _ سلام خانم یوسفی .. اینجایین ؟؟؟ فکر میکردم الان باید کارخونه باشین ..

_ بله . با domain مصاحبه ی اولیه رو انجام دادم .. یه کمی بی حوصله ست .. ولی خوب اطلاعات خوبی داره .. باهاش برای بعداز ظهر قرار گذاشتم .

عقاب _ خوب مشکل کجاست ؟! برنامه ای که دستتون بود و کامل کردین ..؟

بی توجه به سوالش ادامه دادم:

_ ببخشید من اومدم ازتون درخواست کنم ..بهم یه چند روزی مرخصی بدین .

عقاب _ چه اتفاقی افتاده که همه ی همکارای ما مرخصی میخوان .. به خانم جمالی هم گفتم که نمیتونم مرخصی بدم .. سرمون خیلی شلوغه... سفارش ، زیاد داریم ..شما که باید درجریان باشین ..

_ بله متوجه م اما من نمیتونم بیام .. دخترم مریض شده .. مهد نمیپذیرتش.

چند ثانیه فقط نگام کرد.

عقاب _ اون خانم کوچولو که صبح با خانم جمالی بودن مال شماست؟؟؟

_ بله .

عقاب _ متاسفم خانم .. خانم مهدوی هم دخترشون بیمارن .. نمیتونن بیان.. مرخصی گرفتن .

بعد در حالی که لبخند کج گوشه ی لبش بود ، ادامه داد.

_ ولی خوب میتونم جای شما رو با یکی از دوستاتون عوض کنم .. شما تو شرکت بمونید .. پیش دختر کوچولوتون .

یه جوری نگام کرد که یعنی "تاتو باشی دیگه منو تو اسانسور زندانی نکنی"

منم یه جوری نگاهش کردم که یعنی "سارا نیستم اگه حال تورو نگیرم ."

ودر کلام گفتم : ممنون لطف کردین..

رفتم تو اتاق .

مریم _ چی شد ؟؟؟

_ هیچی ناک اوتم کرد. لطف کرد اجازه داد یکی از شما به جای من برین ..

مریم _ اشکالی نداره.. من میرم .

_ رعنا کجاست ؟!

مریم _ رفت دست به اب.

مشغول کار شدیم .. نمیخواستم دیگه بهونه دستش بدم .. سعی میکردم نشون ندم ناراحتم .. ولی خوب حال خوشم از بینیم به شکل دود خارج میشد ..

رعنا اومد.

مریم _ رعنا چرا اینقدر دیر کردی حالت بد ِ..؟؟

رعنا _ نه بابا یه ساعت داشتم برای رویا از بیوگرافی همراز میگفتم .

مریم _ اهااان.

رعنا _ چی شد ؟!

یه بار هم همون حرفا رو برای رعنا توضیح دادم .. اونم گفت اشکالی نداره .. ولی توضیح داد اون بره بهتره ..چون شاید اونجا بختش باز بشه ..والا.

مریم _ اره تو بری بهتره منم باید یه حال اساسی به عقاب تیز چنگالمون بدم ..

مشغول کار بودیم که همراز بیدار شد..

همراز _ مامانی . اومدی ؟! اینجام درد میکنه .( گلوشو نشونم داد )

از روی کاناپه بلندش کردم و بوسیدمش...

_ الهی مامان فدات بشه .. خوب میشی عسلم ..

دیدم تب داره .. خواستم بهش استامینیفون بدم که روشو برگردون ..

همراز _ نمیخوام ..تلخ ِ... دوست ندارم .

_ اگه نخوری زود خوب نمیشی ها ..

همراز _ نمیخوام.

_ باشه پس میدم سورنا (یکی از یچه های مهد ) بخوره که زود خوب بشه .. بتونه با مامانش بره پارک.

همراز _ منم پارک میخوام.

_ اگه خوب نشی نمیتونیم پارک بریم .. باید فقط توی تخت خواب باشی.

همراز عزیزم یکمی فکر کرد و گفت :

_ باشه ..بده بخورم .

بااکراه دهانشو باز کرد.

دو روزی بود که همراز و با خودم شرکت میبردم .. کارم سنگین تر شده بود . هم باید روی برنامه تمرکز میکردم ..هم مراقب همراز بودم .. مریمم که مشغول بررسی نقشه اش بود.. نمیدونم میخواست چیکار کنه .. ولی هر چی که بود قیافش و خیلی پلید کرده بود.

اقای مهدوی _سلام خانم یوسفی ِ عزیز حالتون چطوره ؟!

من در حالی که کمی تعجب کرده بودم پاسخ دادم :

_ ممنون خوبم ..شما خوب هستین ؟! خانواده ی محترمتون خوبن ؟!

اقای مهدوی _ بله خوبن .. شکر خدا .. خانم یوسفی سری به ما نمیزنید .. دیگه توی سلفم شمارو نمیبینیم ؟!

من دیگه شاخ و روی سرم احساس میکردم ..

_ بله .چون برای نهار نمی مونیم .

اقای مهدوی _ چرا ؟؟؟ بمونید دیگه .. که ما هم شمارو ببینیم .

_ ممنون شما نسبت به ما لطف دارین ..ببخشید من باید برم ..به خانواده سلام برسونید..

رفتم بالا ..

رویا _ سلام سارای مادر.. چطوری ؟

_ سلام خوبم تو چطوری ؟

رویا _ سارایی یه سوال بپرسم؟

_ بپرس .. اگه نخواستم جواب نمیدم ..

رویا _ بابای همراز کجاست ؟!

_خارج از کشور.

رویا _ جدا زندگی میکنید ؟!

_ اووهوم .

رویا _ که اینطور ..

_کدوم طور ؟

رویا _ هیچی .. پس اون دوتا مارمولک کجا موندن ؟!

_ میان .. مریم کار داشت .. من امروز با ماشین خودم اومدم . رعنا هم رفته کارخونه ..

رویا _ اهااان .

توی اتاق نشسته بودم که مریم رسید..

_ سلام کجا بودی ؟ دیر کردی ؟

مریم _ به دنبال یه لقمه گریس ..

_گریس ؟؟؟؟!!!!!

مریم _ اره ..گریس .. احساس میکنم کفشای اقای عقاب زیادی صدا میده .. اینکه احتیاج به گریس کاری داره ..

_دروغ میگی ؟!

مریم _ نه به جان تو ..

همون لحظه رویا زنگ زد .

رویا _ سارا اقای رییس کارت دارن .. گفتن بری اتاقشون ..

من یه نگاه به دوربین داخل اتاق کردم.

_ باشه بگو الان میرسم خدمتشون ..!!!

مریم _ این چه جدیدا جو مدیرت گرفتتش ..دیگه خودش اعلام وجود نمیکنه .. به منشیش خبر میده ..

_ اره ..ولی ببینم مریم .. تو الان کاری کردی ؟!

مریم _ نه هنوز گذاشتم برای غروب .. اخه ممکن شرکت کثیف بشه .. اقای حیدری گناه داره .. باید تمیزش کنه .

_ باشه پس من رفتم .. خدا میدونه چیکارم داره ؟!

مریم _ برو به امان خدا.. من برات انرژی مثبت میفرستم .

_ قربون خودت و انرژیای مثبتت ..

در زدم " بفرمایید"

وارد که شدم.. بی ادب.. اصلا سرشو بلند نکرد به من نگاه کنه .

_ سلام .

عقاب _ سلام خانم یوسفی .. میشه بپرسم شما الان توی شرکت چیکار میکنین ..

اصلا از لحنش خوشم نیومد ..

_ ببخشید ! نباید میومدم.

سرشو بلند کرد یه نگاه بهم انداخت .ولی سریع نگاهشو گرفت ..اما من توی همون یه لحظه غم و توی چشماش دیدم .. نمیدونم چرا ولی دلم براش سوخت .

عقاب _ نخیر شما الان با توی کارخونه ی (...) باشین .

لحنش باعث شد مطمئن بشم که یه مشکلی داره ..

_ اونو که خانم جمالی رفتن .

عقاب _ شما باید تشریف ببرین ..من شما رو مسئول این کار کرده بودم . اگه این چند روز هم بهتون اجازه دادم .. دوستتون رو به جای خودتون بفرستین ... بابت بیماری دخترتون بود..

_ بله متوجه شدم .. از فردا خودم میرم .

بازم قاطی کرد..

عقاب _ از فردا نه خانم .. از همین امروز ..ما الان در اینجا به خانم جمالی نیاز داریم ..

همه ی اینارو در حالی میگفت که سرش توی لب تابش بود و داشت یه چیزایی تایپ میکرد.... نمیدونم چرا بغض کردم .. شاید چون اصلا توقع همچین برخوردی رو از جانب اون نداشتم .. حتی اون موقع که داشت تنبیه م میکرد این برخورد و باهام نداشت .. همیشه از موضع قدرت باهامون حرف میزد ..اما تندی نداشت .. ولی امروز...

یه "چشم " زیر لب گفتم و سریع اونجارو ترک کردم ..

چون اگه میموندم مطمئنن اشکامو میدید و من اینو نمیخواستم ..

مستقیما به سمت دستشویی رفتم ... یه چند دقیقه ای ایستادم تا به خودم مسلط بشم .. من هیچوقت به کسی توهین نکردم .. هیچوقتم طاقت ِ توهین و از جانب کسی نداشتم ... چقدر احمقم که دلم براش سوخت .

رفتم توی اتاق و یه توضیح مختصر به مریم دادم و کیفم برداشتم و از شرکت زدم بیرون ..

چند روزی بود که تمام ساعات کاری رو به خبره، اختصاص میدادم که مجبور نشم ،به شرکت برم ..

ولی بلاخره کار مصاحبه هم تمام شد و من مجبور بودم که به شرکت برم .

.................

نگهبان شرکت _ سلام خانم یوسفی .. کجایین شما .. ؟؟ خبری ازتون نیست ؟

_ سلام .. بله یه چند روزی و برای مصاحبه میرفتم .. چه خبر؟!

نگهبان _ سلامتی .. همه چیز امن و امانه ..

_ خدا رو شکر ..خوب بااجازه ..

اقای سلطانی ، مهدوی و خانمش هم همزمان با من وارد شدن ..

_ سلام .

اقای سلطانی _ سلام خانم یوسفی .. خوبین ؟!

_ ممنون اقای سلطانی شما خوب هستین ..؟!

اقای سلطانی _ شکر دخترم ..منم خوبم ..

اقای مهدوی_ نبودین خانم یوسفی واقعا جاتون خالی یود .. ما که خیلی دل تـــََ..

داشت میگفت دل تنگتون شدیم که با چشم غره ی خانمش ساکت شد .

خانم مهدوی _ خوبی سارا جون .. واقعا این چند روز بخش اروم تر شده بود.. معلومه همه ی سرو صداها مال توئه هاااا ... چون اتاقتونم خیلی ساکت بود.. بیچاره شوهرت چی میکشه ..

نمیدونم چرا یه حسی بهم میگفت میدونه که من شوهر ندارم .. داره طعنه میزنه ..ولی فقط به تکون دادن سری اکتفا کردم ..

وارد بخش شدم

_ سلام رویا خانم چطوری ؟! مارو نمیبینی خوشی ؟!

رویا _ سلام سارا ..بابا کجایی ما که مردیم از دلتنگی !!

به جای من مریم که تازه اومده بود جواب داد:

_ وای مامانم اینا .. عزیزم خوب میگفتی من برات گشادش میکردم ..

رویا _ ببخشید نمیدونستم شما علاوه بر کفاشی ، دوزندگیم بلدین ..

داشت به گریس کاری کفشای عقاب اشاره میکرد.. مریم اینا براش تعریف کرده بودن.

مریم _ حالا که میدونی گلم.. نبینم دیگه دلت تنگ بشه ها !!

و رو به من

مریم _ تو مگه قرار نبود بری کارخونه ..؟

_ نه دیگه فقط جند برگه پرسش نامه مخصوص کارمندا بود که صبح اسماعیلی ( رییس کارخونه ) گفت با پیک میفرسته شرکت .

مریم _ اهان بریم ..

_من برم گزارش و بدم بیام .. راستی رعنا کو؟

مریم _ داشت ماشین و پارک میکرد .

_رویا جان رییس اومده ؟

رویا _اره اومدن ..

_باشه.. پس من رفتم..

در اتاق و زدم .. وارد شدم ..

معلوم بود انتظار دیدن منو نداشت چون به وضوح جا خورد .. منم از فرصت استفاده کردم و روی دور تند ، گزارش عملکرد دادم و اومدم بیرون ..

و طبق معمول اتاقمون و گذاشتم روی سرمون ، که دیگه همکارا احساس دلتنگی نکنند ..!!!

نزدیکای ظهر بود که به دفتر عقاب فراخوانده شدم ..

واقعا دوست نداشتم ببینمش .. با اینکه صبح رفتارش نسبت به اون روز به کلی تغییر کرده بود .. و میتونستی بفهمی که اون روز شاید ناراحت چیزی بوده ..ولی من نمیتونستم بهش حق بدم .

ولی باید میرفتم ... در زدم ..

"بفرمایید"

_ سلام با بنده امری داشتین ..

سرشو بلند کرد بادیدن من یه لبخند زد .. چشماش قرمز بود .. شاید گریه کرده بود..

_ بله خانم یوسفی .. صبح اینقدر سریع توضیح دادین که من هیچی متوجه نشدم .. حالا که پرسش نامه ها رسیده خواستم بیاین دوباره توضیح بدین ..

لحنش دوباره شیطون شده بود .. کلا" تعادل روحی نداشت.. والا .

نه به اون لحن دستوریش .. نه به این لحن شیطونش.

ولی من حوصله شو نداشتم .. بنابراین بازم تند تند توضیحات و دادم و برگشتم برم

.. که با صداش متوقف شدم :

رییس _ خانم یوسفی

_ بله ؟!

رییس _ من یه عذرخواهی به شما بدهکارم .. اون روز نباید باهاتون اونطوری برخورد میکردم .. امیدوارم منو ببخشید .

_ مهم نیست . کمی مکث کردم و گفتم" با اجازه "اومدم بیرون ..

دلم میخواست بهش بگم که ریاست به هیچ کس وفا نکرده ... به توهم نمیکنه .. ولی گفتم ولش کن .. بذار برای خودش خوش باشه ..والا

.....................

توی سلف رویا گفت :

_ بمیری سارا که من این چند روز فقط به سوالای همه در مورد تو جواب دادم..

_ در مورد من ؟؟ چرا ؟؟

رویا خنده ای کرد و ادامه داد:

_ بس که شیطونی .. جای خالیت کاملا احساس میشه دیگه .. بعدم هی همه میپرسیدن بازم همراز مریضه که نیومدی ؟!

_ واقعا ؟!

رویا _ اره .. حتی رییسم ، از تو میپرسید .. و از همسرتم پرسید ..

_ چه فضول !!

رویا _ مهدوی هم اومده بود شماره تو میخواست .. میخواست مهمونی دعوتت کنه .

دیگه بیشتر از این دهنم باز نمیشد .

_ منو ؟؟؟

رویا _ اره .. منم گفتم شماره تو ندارم .. بذارین از خانم جعفری بگیرم ..گفت نیازی نیست .. خودش میگیره ..

به مریم نگاه کردم .

مریم _ نمیدونم به من چیزی نگفت .. من چند روز ندیدمش.

رعنا _ به منم نگفت ..من دیروز دیدمش ولی چیزی نگفت ..

یه دفعه ای رویا هیجانی شد و باعث شد افکارم منحرف شه: راستی خبر دارین که موسوی ازدواج کرده ؟؟!

_ موسوی کیه ؟

رویا _ منشی رسولی ( مدیر کل ) دیگه .

رعنا _ دروغ میگی . . نگفت رمز موفقیت چی بوده ..؟

رویا _در مورد اون چیزی نگفت ..

رعنا که تازه رشته ی کلام و بدست گرفته بود:

_ شوهرش کیه ..؟

رویا _ شوهرش یکی از همکاراست ..

رعنا _ خاک برسرتون گفتم که بیاین هی بریم سلف .. دیدین چهار بار اومد سلف خوشبخت شد..

_رعنایی از کجا میدونی توی سلف باهم اشنا شدن؟

رعنا _ای رعنا قربون اون رعنایی گفتنت.. عزیزم .. قربون چشمای سبزت برم .. تجربه به من ثابت کرده .. شما اگه میذاشتین من بیام سلف الان میتونستم به طور عینی بهتون ثابت کنم.

مریم _ خوب عزیزم ما الان توی سلفیم کدوم یکی از برادرا چشم شمارو گرفته ؟!

رعنا هم چشم چرخوند و نگاهش یه جا ثابت موند .. اروم زیر لب گفت ..

_بچه ها !!!! الانه که از خوشی بمیرم .. خودش داره نگام میکنه ..قربونـــــــش برم!!!

دوست داشتم بدونم کی و میگه ولی اگه برمیگشتم خیلی تابلو بود .. چون رعنا به جایی اشاره میکرد که دقیقا پشت منو مریم بود ..

خودش و رویا رو به روش بودن..

مریم سوال منو زودتر پرسید _ حالا کی هست این مرد خوشبخت ..؟

رویا _ رییس و میگه ..

رعنا _ اره همچین عاشقانه به میز ما نگاه میکنه که نگو ..

منو مریم یکم بهم نگاه کردیم و یه دفعه زدیم زیر خنده ..

مریم _ فکر کن !! یه درصد ؟!

رعنا هم با خنده _ برید بمیرید .. چشم ندارید خوشبختی ِ منو ببینید که .

_ ارزو بر جوادان که عیب نیست ..

رعنا _ باز به من گفت جواد.. اصلا امشب شام قرار بود کی درست کنه ؟!

_ رعنا خانم فکرشم نکن !! همراز هنوز کامل خوب نشده باید غذای مقوی بخوره . بخوای اتواشغال به خوردمون بدی کلامون میره توهماا.

رعنا _ خیلی خوب بابا یه جور دیگه حالتون و میگیرم ..

بعد از اون مشغول خوردن غذامون شدیم ..ولی مگه این رعنا میذاشت.

رعنا _ وای سارا ،به جون تو اون دفعه که همرازو توی بغل من دید .. متوجه شدم ، خیلی ناراحت شد .. اصلا دلیل رفتارای این چند وقتش همین بود..والا.

_ اِاِِاِاِ من که همون روز اول بهش گفته بودم که همراز دختر منه .

رعنا _ دروووووغ .

اینقدر قشنگ گفت که همه باصدا خندیدیم..

_ زهر مار.

.................

الان چند وقتیه که فوق العاده اروم شدیم .. و صدایی از اتاقمون خارج نمیشه ..

اشتباه نکنید ..ما نه مریض شدیم .. نه متنبه ..!!

فقط جناب رییس راه اروم کردن مارو پیداکردن ..

از صبح که میریم شرکت انقدر کار داریم .. که فرصت جولون دادن نداریم .. اگه بخواییم شیطونی کنیم باید اضافه کار بایستیم که من با وجود بچه ها نمیتونم .. این ِکه سرمو میندازم پایین و کارم و میکنم .. اقای عقابم خودش شخصا پروژه ها رو در اختیار ما قرار میده و بایه لبخند ملیح !! ازمون عذر خواهی میکنه بابت پرکاریمون .. ماهم به گفتن :

"خواهش میکنیم" کفایت میکنیم .. که اونم فقط از دهن رعنا در میاد.. عاشق ِ دیگه !

ماکه خبر نداشتیم .. کاسه ای زیر نیم کاسه ست...

سریع کارا رو انجام میدادیم .. که شرکت لنگ نمونه .. فقط نمیدونم اقای مهدوی و خانمش چطوری اینقدر وقت اضافه میارن که به همه ی بخش ها سر بزنن و امار بگیرن .. چند بارم به ما سر زدن ..

ولی خوب از ما اطلاعاتی در نمیومد .. چون ما تنها ویژگی ای که داشتیم .. این بود که توی زندگی کسی سرک نمیکشیدیم ..

یا فرشته که نمیدونم چرا چند وقتی که عوض شده .. هر روز بایه دست لباس جدید میاد شرکت .. هی ام از ما میپرسه ؟! خوبـــــ ــم !!!؟

ماهم تایید میکنیم . بلاخره جوون است و دام برای اعتیاد .. زیاد ..

اما تازه بعد از 10 روز پر کاری ، کاشف به عمل اومد که فقط پروژه های شرکت ..برای اتاق ما زیاد شده و سایر همکارااا پروژه ی مگس پرونی رو دنبال میکنن ..!!!

ببینید ما هی میخواییم به این عقاب کاری نداشته باشیم ..خودش نمیذاره ؟!

مریم که بعد از شنیدن این خبر .. در فکر کشیدن نقشه ی قتل اقای رییس بود .. خداییش بهمون خیلی فشار اومده بود ..

هنوز از ناراحتی خارج نشده بودیم که رویا خبر داد .. امروز جلسه ی مهندیسین ِ برای بررسی ِ پروژه های اخیر.

کارد میزدی خون مریم در نمیومد..

مریم _ ببین بچه پرو تازه میخواد برای کار ما نقد عمومیم بذاره ..

_ بابا اروم .. ما که به کارمون مطمئنیم .. پس چرا ناراحتی میکنی ؟؟

مریم .._ سارا بذار برم خونش و بریزم ..

برای اینکه از اون حال درش بیارم ،با لحن داش مشتی گفتم :

_ بیخی خی .. بابا غلاف کون دااااش.

مریم باهمون لحن ادامه داد ..

_ به مولا خونش حلاله .. فقط باس یه تیزی حرومش کونم.

رعنا _ خودم غلومتم داااش .. مگه من مردم که تو دستتو به خون یه نالـــ ـوتی الوده کونی ..

بعدم سه تایی خندیدیم ...

......

وارد اتاق کنفرانس که شدیم همه اومده بودن .. ماهم سریع نشستیم ..

اقای رییس هم نطق فرمودند :

_خوب همه هستن جلسه رو رسمی میکنیم..

اول در مورد یه سری پروژه صحبت شد تا به پروژه ی ما رسید ولی در تمام این مدت من سنگینی نگاه کسی رو احساس میکردم .. اما چون مشغول یادداشت برداری بودم سرمو بلند نکردم تا ببینم کیه ..

وقتی به پروژه ی ما رسید .. دخترا خواستن من توضیح بدم .. سر بلند کردم .. دیدم عقاب ِ.. تعجب کرده بودم .. اما تعجبم وقتی به شاخ تبدیل شد که در حال توضیح با لبخند رییس مواجه شدم .. وهر چیزی که میگفتم مورد تایید ایشون قرار میگرفت ..وقتی صحبتام تموم شد ..مریم زیر لب گفت :

_ سارا جون غلط نکنم خبرایی ..

باشنیدن این حرف ناخداگاه یه اخم روی پیشونیم قرار گرفت خودم هم متوجه شده بودم .. ولی انگار منتظر تایید کسی بودم که باور کنم..

به جمع که نگاه کردم .. همه طور خاصی نگام میکردن ولی حاضرم قسم بخورم که نگاه فرشته کاملا خصمانه بود .. واین زودتر از اون چیزی که فکرمیکردم بهم ثابت شد...

اونشب توی خونه خیلی با بچه ها صحبت کردیم .. رعنا که فقط مسخره بازی درمیاورد .. میگفت "تو هووی منی" ..

مثل این کارتونه میگفت :

"من میدونستم ..تو باعث میشی من خوشبخت نشم "..

من هم یه "دیوونه ای " نثارش میکردم .

ولی خوب اخرش به این نتیجه رسیدیم که باید به شاهین ( عقاب ) بگیم که متاهلم .

اخه اونجوری که رویا میگفت درباره ی همسرم سوال کرده ..

رعنا هم میگفت :به رویا گفته ، جدا از همسرم زندگی میکنم ..

منم بهش همین و گفته بودم .. این ِِکه احتمال میدادیم .. شاهین از این موضوع برداشت متارکه رو داشته .

چقدر سر تبدیل عقاب به شاهین خندیدیم..

ولی خوب باید بهش میگفتم

چون من هنوز از بهنود جدا نشده بودم .. چون اولا احساس میکردم نیازی نیست ..

و دوما هم من نه تواناییشو داشتم ونه فرصتشو ..

اخه هم زایمان سختی داشتم و هم همراز خیلی کوچیک و ضعیف بود .. من باید بیشتر بهش میرسیدم .

ولی دلیل اصلیم بی تفاوتی بهنود بود ..

توی این مدت واقعا به من و حتی به پدر و مادرش نشون داده بود .. که هیچ علاقه ای به دیدن من .. یا حتی بچه ش نداره ..

منم ترجیح داده بودم که مشکلات مربوط به دادگاه خانواده رو به زمانی که بهش نیاز دارم ! موکول کنم ..

پس باید بهش میفموندم .. که من اونی نیستم که اون میخواد.. ولی نمیدونستم که فرصت شو نخواهم داشت .!!

************

صبح فردا که به شرکت رفتیم ..

از رفتار همه همکارا متعجب بودم ..

اقایون خیلی گرم و صمیمی با هام برخورد میکردن .. و خانماا ... بی تفاوت و عصبی..

ولی مریم سعی میکرد ذهن منو نسبت به این موضوع منحرف کنه ..

که البته تا حدودی هم موفق شده بود اما یه ساعت بعد .. تمام معادلات مریم برای اروم کردن من به هم ریخت .

مشغول کار بودیم که ...

سرو صدای زیادی از سالن بلند شد .. اهمیتی ندادیم ، تصمیم گرفته بودیم کمتر جلوی دید همکارا باشیم .گرچه قبلا هم فقط اوازه مون بین همکارا بود .. ما هرگز در ملا عام کاری انجام نمیدادیم .. ولی با این حال ، اینجوری بهتر بود.

با زیاد شدن سرو صدا .. خیلی واضح میشد اسم منو شنید ..!!! همین باعث شد به سرعت ازاتاق خارج بشیم و به سمت صدا بریم ..

هرچی نزدیک تر میشدیم صداها واضح تر میشد..

_ این سارا که میگن .. کجا کار میکنه .. صداش کنید ببینم..

_زنیکه ی هرزه کجاست ..؟؟

قدمهام کند شدن ..

_بگین بیاد ببینم ..کجاست ؟!

پاهام شروع به لرزیدن کرد..

_بی خود میکنه برای پسر من دام پهن میکنه ..

دستام و به دیوار تکیه دادم.. ضربان قلبم غیر قابل شمارش بود...

یه صدای دیگه ..

_خانم فقط برای پسر شما نیست که ..این زنیکه برای همه ی مردا دام پهن میکنه ..پیرو جوونم نداره ..

سرعتم کند و کندتر شد..

_غلط میکنه .. توی خواب ببینه من بذارم پسرم بیاد بگیرتش ..

یه صدای دیگه ..

_ساکت باش دختر جون این وصله ها به خانم مهندس نمیچسبه .

یه صدای دیگه ..

_چی میگی اقای حیدری .. این از اول به همین نیت وارد شد ..

_راست میگه من خودم روز اول که اومده بود شنیدم اینکاره است .. حتی به دوستای خودشم رحم نمیکنه .. اونام بهش اعتماد ندارن ..

نفسم به شماره افتاد..پاهام دیگه تحمل وزنم و نداشت..

با وارد شدنمون ، همه به سمت ما برگشتن ..

یه لحظه سکوت همه جا رو گرفته بود..

همه بودن ..

رویا ..

فرشته ..

خانم مهدوی ..

اقای مهدوی ..

اقای حیدری ..

همه ....

و یه خانم حدودا 45ساله .. که با اشاره ی فرشته به سمت من حمله ور شد ..

اولین سیلی که به صورت من خابوند .. باعث شد مریم به خودش بیاد جلوش و بگیرتش ..

از کنار دیوار سر خوردم روی زمین و به حرفاشون گوش دادم ..

_ دختره ی هرزه غلط میکنی اومدی سمت پسرِِمن .. فکر کردی پسر من بی کس و کاره که بیاد توی اشغالو بگیره ..

خانم مهدوی _ اشغال مال یه دقیقه شه خانم .. این کثافت معلوم نیست برای چند نفر تا حالا بچه ، پس انداخته ؟؟

هیچ کدومم باباشون مشخص نیست .. دوتاشو من مطمئنم .. بقیه شو دیگه الله و اعلم ..

تازه عوضی به شوهر منم نخ میداد . خدا میدونه چطوری شوهرمو حفظ کردم ..

رعنا غرّید _ ببند دهنتو عوضی .. والا خودم میبندمش..

ساکت ترین و بدبخت ترین ادم اونجا من بودم ..

مغزم هیچ کاری و فرمان نمیداد .. حتی فرمان نفس کشیدن هم صادر نمیشد ..

تنها عضو فعال بدنم چشمام بود .. از فرمان مغزم سرپیچی میکرد..

فقط چشمام بود که خودشو تخلیه میکرد ..

دیگه گوشمم حتی ، صداها رو نمیشنید ..

ولی چشمام میدیدن..

میــــدیـــدن ...

که همه در حال تکون خوردن هستن ..

مریم سعی داشت از حمله ی اون خانم جلوگیری کنه ..

رعنا هم دستاشو تکون میداد و یه چیزایی میگفت ..

ولی من نمیشنیدم ..

سعی کردم .. ولی نشد...

صداش نمیومد..

همه دارن درمورد من حرف میزنن.. اینایی که گفتن من بودم..

دارم نگاشون میکنم .. همه هستن .. همه رو میبینم..

بابامم اونجاست ..

مامانمم هست ..

اشکان و یلدا رو هم دیدم..

اینا اینجا چیکار میکردن ..؟؟ مگه نمرده بودن .. ؟؟

مامانم چرا گریه میکنه ؟؟ مگه مرده ها هم میتونن گریه کنن..؟؟

بابام چرا نمیاد بغلم کنه .؟ نمیدونه الان بهش احتیاج دارم. اشکان چی ؟! اونم نمیدونه ؟؟ دلم بیشتر گرفت.

یه دفعه همه ایستادن ..

دیگه هیچ کس کاری نمیکرد .. همه یه جارو نگاه میکردن ..

منم به اونجا نگاه کردم ..

شاهین بود.. همه به اون نگاه میکردن ..

دونفر دیگه هم کنارش بودن !!

غریبه بودن ؟ یا من فراموشی گرفتم؟

چرا اینطوری به من نگاه میکردن ..

تا حالا ندیده بودمشون .. ؟

رییس داشت یه چیزایی و به اونا میگفت ..

ولی بازم ...

نشنیدم .. چیکار کنم که بشنوم؟

حالا همه ی نگاه ها به منه ..

مریم داره میاد طرفم .. رعنا هم ..

بلندم میکنن..

روی پام میایستم ...

شنیدم .. بلاخره صدایی شنیدم .

زیر لبی بود ... یواشِ یواش .

چون یواش بود شنیدم ؟!

"متاسفم ."

فرشته بود ..

چرا تاسف خورد..؟

به خاطر اینکه من هرزه ام ..؟

من هــــــــ ـرزه ام ..؟؟؟؟

یعنی سارا هرزه ست ..؟؟ سارای بابا احمد هرزه شد ..؟

به بابام نگاه کردم.. دیگه اونجا نبود ... نبودن ...

یعنی باور کرد من هرزه ام؟؟ باور کردن من هرزه ام؟

کی هرزه شدم ..؟ چی شد که هرزه شدم ..؟

یه دفعه مغزم فرمان داد .. به پاهام فرمان داد ..

"بدو" .. "بدو" .. "سریع بدو"..

ولی چرا پاهام نافرمانی میکنه؟؟ ..

چرا چشمام رفت سمت نگاههای غریبه ..؟؟

چرا نگاه اونا برام مهمتر بود؟؟

باچشمای اشکیم بهشون نگاه کردم ..

چرا میخواستم بگم اینا اشتباه میکنن ..؟؟ که من هرزه نیستم .. ؟؟

مگه براشون مهم بود..؟

مگه برام مهم بود..؟

مغزم داد زد : "اره برام مهمه" .. " مهمه که در موردم چطور فکر کنن" .. " مهمه که چطور بهم نگاه کنن"

به پاهام فشار اوردم ..باید از مغزم اطاعت میکردن ..

در هر شرایطی ..

بلاخره پاهام اجرا کردن ..

پاهام بلاخره فرمان مغزم و اجرا کردن ..

دویدم ..دویدم ..

به کجا نمیدونم .. ولی دویدم..

سارا به سمت خروجی سالن دوید ..

مریم هم به دنبالش دوید .. ولی سرعت سارا از دونده ی سرعت هم بیشتر بود .. !!! مریم هرگز به ان نمیرسید .. مستاصل شده بود نمیدانست چیکار باید بکند .

ایا به دنبال سارا برود یا منتظر رعنا بماند..؟

ترجیح داد منتظر بایستد تا رعنا که برای اوردن سوییچ و کیف هایشان به اتاق برگشته بود بیاید ..با ماشین سریع تر به سارا میرسیدن..

مریم هم به سرعت وسایل را از اتاق برداشت و ازانجا خارج شد .. از سالن به سرعت گذشت .. به در ورودی رسیده بود .. که شخصی بازویش را کشید ..

مادر شاهین بود ..

با تمام نفرتش به او نگاه کرد .. سعی کرد دستانش را از دست او بیرون اورد..

مادر شاهین _ به دوستت بگو من ولش نمیکنم .. بگو دور و وَر پسر من افتابی نشه .. وگرنه زندگی شو به اتیش میکشم..

رعنا نمیدانست چیکار کند .. تمام وجودش را بغض گرفته بود.. با همان صدای خش دار شمرده ، شمرده گفت :

خانم به ظاهر محترم ..

سارا .. تازه دیــــروز فهمید کـــــــ ــه پسر شمااا بهش علاقه مندِ..

ولی به همون خدایی که اون میپرسته و شما نمیپرستید ..

دیشب ... تا خود صبح ... سر سجادش اشک ریخت ... که مهرش از دل تاج سر شما بیوفته ..

و به شاهین که سعی داشت دستان مادرش را از بازوهای رعنا جدا کند چشم دوخت : مطمئن باشین دیگه پسرتون روی سارا رو هم نمیبینه .

و با تموم وجود روشو از اونها جدا کرد .. و رفت .

شاهین فقط به مادرش نگاه کرد ..

مادر شاهین که تحت تاثیر حرفای رعنا تنش لرزیده بود .. رو به شاهین کرد و با بغض گفت :اونجوری به من نگاه نکن .. من فقط یه مادرم ، که ارزوی خوشبختی پسرش و داره ..

شاهین اما چیزی نگفت .. میخواست فریاد بزند ..

اما "تو پسرتو بدبخت کردی" ..

"تو دنیای منو گرفتی "..

" سارا دنیای منه ".. "زندگیه منه" ..

چند ماهی بود که سارا شب و روز شاهین بود .. چند ماهی بود که شاهین به عشق سارا میخوابید .. بیدار میشد ... سرکار میامد.

اما همه را در گلویش خفه کرد .. تا حالا نشده بود که به مادرش بی احترامی کند... درشتی کند ..

تمام رنجشش از مادرش اما در چشمانش بود .. انها را نمیتوانست تغییر دهد.

ولی بی احترامی نکرد..

اما مادرش را سوزاند .. همان نگاه مادرش را سوزاند .. هرگز این نگاه را از پسرش ندیده بود..

یعنی واقعا سارا برایش تا این حد اهمیت داشت ..؟؟؟

یا شاید به خاطر اینکه در محل کارش اینگونه رفتار کرده ، رنجیده بود..

اگر اینگونه بود چرا با فریاد همه را متفرق کرد..

اگر اینگونه بود چرا میخواست به دنبال سارا بدود ..

اگر دوستانش اورا نگرفته بودن ..

او میرفت ؟؟

یعنی این همه برایش مهم بود.

کاش فریاد میزد .. ولی اینگونه نگاهش نمیکرد ..

که نگاهش اینقدر پر درد نبود؟

************

سارا به سمت بیرون دوید .. تمام بدنش میلرزید .. سرما همه ی وجودش را در بر گرفته بود ..

همه ی ادمهای دور برش به او خیره نگاه میکردن .. تعجب کرده بودن ..اخر دختری در روز روشن میدوید .. در حالی که رنگش کاملا کبود شده بود.

گریه نمیکرد .. اما اشک هایش برروی گونه هایش روان بودند ..

او اما ، ناله میکرد .. چرا او ؟!

دیگر نمیتوانست بدود .. قفسه ی سینه اش در حال انفجار بود .. گلوله ای بزرگ راه تنفسی اش را بسته .. همان جا .. در پیاده رو روی زمین زانو زد..

چرا باید او لقب هرزه بگیرد ..؟ او که همیشه در انتخاب رنگ لباس هایش رعایت میکرد ..

او که هیچ وقت لوندی نمیکرد .. او که هیچ وقت دلبری نمیکرد ..

تهمت ِ دام گذاشتن برای مردانی که حتی به چشمان انها نگاهم نکرده بود .. برای او سنگین بود ... نبود ؟!

چـرا خیلـــــــــــــی سنگین بود ..

با این فکر چانه اش لرزید .. گلوله ی درون گلویش در حال کوجک شدن بود .. سینه اش درد میکرد ..

چه کرده بود که مستحق این مجازات باشد . چند وقت بود که به چشم یک هرزه به او نگاه میکردن ؟

گریه اش شدت گرفت ..

حالا به خاطر اورد .. به خاطر اورد ..

حالا میفهمید ..

ان نگاه ها را ..

ان لبخند ها را..

ان سلام های گاه و بی گاه با لبخند را ..

ان پشت چشم نازک کردن ها را ..

چرا تا حالا نفهمیده بود .. مگر او نمیدانست که یک زن است ..؟

مگر نمیدانست که یک مادر است ..؟

که شوهر ندارد ؟!

که به یک زن چگونه نگاه میکنند .. ؟ که به یک زن بدون شوهر چگونه نگاه میکنند؟

ولی او که شوهر داشت .. اسمش هنوز در شناسنامه ی او بود .. هنوز مطلقه نشده بود ..

چرا ندید .. چرا ان نگاهها را ندید .. چرا طعنه هایشان را نشنید .. چرا نفهمید وقتی خانم همسایه در را به رویش کوبید .. نگران پسرش بود ..

چرا نفهمید وقتی در جلسه ی ساختمان مطرح شد که نباید اجازه دهیم فرد مجرد در ساختمان باشد .. منظورشان به او بود ..

انها هم نگران پسران خود بودند .. انها هم شوهرانشان را در برابر سارا حفظ میکردند..؟

چرا ؟! چرا به خود نمیگرفت ؟!

چون فقط چون یک اسم در شناسنامه اش داشت ... فقط یک اسم در شناسنامه اورا مصون میکرد از برچسب ِ هرزه گی ؟؟؟

همه ی سهم سارا از زندگی ، تکیه کردن به یک اسم بود ..؟

سارا مرگ را در جلوی چشمانش میدید .. قلبش بیتابانه به سینه اش میکوبید .. میسوخت ...

به خاطر ناراحتی بود که میسوخت .. ؟! یا به خاطر اینکه در سینه ی سارا بود ؟!

حتی قلبش هم او را نمیخواست ... هیچکس او را نمیخواست ..

پس چرا زنده بود ..؟

چهره ی دختر هایش جلوی چشمانش امد .. برای انها بود که زنده بود ؟!

ولی او میخواست بمیرد .. کفر نمیگفت .. اما خسته شده بود ..

خسته از نگاه ها .. خسته از طعنه ها ..

دلش برای مادرش پَر میکشید .. پدرش هم ..

انهارا میخواست .. میخواست پدرش بیاید و او را از میان همه ی گرگ نماهای اطرافش دور کند..

میخواست با گریه خود را در میان پدر و مادرش در تخت خوابشان جا کند.. کاش همان موقع مرده بود .. همان روزی که بلاخره موفق شده بود در میان ان دو بخوابد مرده بود ..

کاش ان شب جهنمی هم در میان انها بود .. کاش وادارشان میکرد در اغوشش بگیرند .. تا او هم در اغوش انها جان میداد..

کاش به حرف اشکان گوش نکرده بود ..

کاش ورزش نمیکرد.. کاش مسابقه نداشت ..

کاش عمه نبود .. کاش خاله نبود .. کاش مادر نبود..

اشکان همتایش را به که سپرده بود؟ ..به عمه ای که لقب هرزه را یدک میکشد ..

همراز چه ؟ میتوانست یک مادر با لقب هرزه را تحمل کند ؟.. دوست بدارد ؟

کسی او را دوست نداشت .. حتی فرزندانش هم اورا دوست نداشتن ..

اما یه صدا امد ..همان یه صدا هم کافی بود که قلب سارا ارام گیرد .. که دیگر خود را به این سمت و ان سو نکوبد..

و سارا شنید ... مطمئن بود که شنیده است ..

سارا شنیده بود که او گفت : من همیشه با تو هستم .. من تو رو دوست دارم .. حتی بیشتر از محبت مادر به فرزندش ..

سارا گرمای اغوشش را حس کرده بود .. سارا دستان او را به دور خود حس کرده بود..

سارا شنیده بود .. سارا صدای" الله اکبر "موذن را شنیده بود ..

و ارام شده بود ..

 (قسمت 6)

سرش را بلند کرد .. صحن امامزاده را رو به رویش دید .

نمیدانست کجاست .. تاکنون این امامزاده را ندیده بود ..

ولی با تمام وجودش احساس ارامش کرد .. ارامشی وصف ناپذیر .. ارامشی که اورا به ان سمت میکشید.

به طرفش رفت ..هر چه نزدیک تر میشد .. بیشتر تهی بودن را حس میکرد .. سبک شدن را ..

وارد حیاط که شد ... دختر بچه ای را دید که دنبال مادرش میگشت .. دلش لرزید .. همسن همراز او بود ..

خواست به سمتش رود که مادر دخترک از دور گریه کنان به سمتش دوید ..

بی اراده لبخندی زد و زیر لب "خدایش را شکر" گفت ..

از جیب جینش گوشی اش را دراورد .. 24تا میس کال داشت .. 12تا مریم ..12تا رعنا .. " چه هماهنگ "

لبخندی بر لبش نشست ..

به ساعت نگاه کرد .. نیم ساعت تا تعطیلی دخترها فرصت داشت .. ولی دلش نمیخواست اورا با ان چهره ببنند .. به مریم زنگ زد..

با اولین بوق جواب داد:

مریم _ هیچ معلوم هست کدوم گوری هستی ؟ .. نمیگی ما از ناراحتی و اضطراب میمیریم ؟ .. یعنی توی اون کله ی پوکت چیزی به اسم مغز هم وجود داره ؟

صدایش میلرزید .. خش دار شده بود

سارا بدون این جملات هم میتوانست به عمق نگرانی انها پی برد . اخر انها فقط دوستانش نبودن .. خواهرانش بودن ..

سارا واقعا وقتی با انها بود درد بی کسی را نمیفهمید .. درد غربت نمیکشید ..

بار یتیمی را بر دوش نداشت ..

انها هم سارا را بسیار دوست داشتن .. خواهرشان بود ..

اینقدر عزیز بود .. که از تمام راحتی های زندگی خانوادگیشان بگذرند ، تا با او باشند .. تا او را یاری کنند .. تا او احساس غربت نکند ..

سارا برای انها اسطوره ی صبر بود .. کوه غرور بود .. نمک نمکدان زندگی بود ..

حاضر بودن بمیرند .. تمام صبح را ارزو میکردن که کاش امروز به شرکت نرفته بودند..که سارا ان حرف ها را نمیشنید .. او انقدر ظریف بود که با یک نسیم میشکست .. پس این طوفان حتما نابودش کرده بود .

سارا _ مریم ؟!

مریم بغضش ترکید : جان مریم !!

اخه من به تو چی بگم .. الان کجایی ؟! بگو بیایم دنبالت .. چرا حرف نمیزدی؟

سارا _ گریه نکن ، من خوبم ..

نگرانم نباشید .. خودم میام .. شما برید دنبال دخترا .. نیم ساعت دیگه تعطیل میشن .

مریم _ نگران نباش الان میریم .. ولی تو مطمئنی حالت خوبه ؟! به ما احتیاج نداری ؟!

بگو کجایی ما بیایم دنبالت باهم بریم دنبال دخترا ..

سارا _ اره من خوبم .. نه شما برین دنبال اونا ..

زود میام .. تماسم نگیرین .. خودم باهاتون تماس میگیرم .. خدافظ ..

مریم با انکه هنوز راضی نشده بود ، قبول کرد .. میدانست او الان به تنهایی احتیاج دارد ..

*********

چند ساعتی بود که توی صحن امامزاده نشسته بودم .. ارامش عجیبی توی دلم داشتم .. وقتی وارد شدم .. هنوز اشک داشتم .. اما نه برای حرفایی که شنیدم .. برای این ارامش بود که الان داشتم .. احساس اینکه یکی هست که تنهام نذاره .. که باهام باشه .. که منو به این سمت بکشونه .. خیلی خوشایند بود .. خیلی..

اینقدر که منو از این دنیا کنده بود .

ولی با احساس دستای کسی روی شونه هام به خودم اومدم ..

خانم قبول باشه .. تو رو خدا حالا که دلت شکسته برای بچه های منم دعا کن ..

من فقط یه لبخند بهش زدم .. توی دلم برای بچه هاش دعا کردم .. وبرای همتا و همراز خودم هم دعا کردم .

یه پیرمردی اون جا بود .. صحبت میکرد .. حواسم و جمع صحبت های اون کردم .. داشت از امامزاده میگفت .. از چگونگی کشته شدنش .. ولی من محو صداش شدم .. محو چهره ی نورانیش .. مثل نور میدرخشید ..

صحبتاش که تموم شد .. رفت .

بلند شدم .. دنبالش رفتم میخواستم اسمشو بدونم .. ولی اون دیگه نبود .. توی کسری از ثانیه ناپدید شد .

خیلی دنبالش گشتم .. از چند نفرم سراغش و گرفتم .. ولی اونهام متوجه نشدن که کجا رفته .

ناامید شدم .. ولی تصمیم گرفتم یه روز دخترام و بیارم اینجا .. اون روز هر جوری بود پیداش میکردم ..

هوا دیگه نزدیک تاریک شدن بود .. باید برمیگشتم خونه ..امروز دیگه فهمیده بودم .. که یه زنم .. که یه مطلقه محسوب میشم ، حتی با وجود اسم توی شناسنامه م.

همون موقع گوشیم زنگ خورد .. مریم بود .

_ سلام .

مریم _ سلام سارا کجایی ؟ نمیخوای بیای ؟

_چرا دارم میام .. دخترا خوبن ؟ چیکار دارن میکنن.

مریم _برای همین زنگ زدم. خونه ی سوری جونن . زنگ زد به من گفت قرار بوده دخترا امروز ببری اونجا .. بهت چند بار زنگ زده .. ولی گوشیت و جواب ندادی ..

_ اره گفته بود .. ولی یادم رفت . چیزی که بهش نگفتی ؟

مریم _نه . گفتم برات کاری پبش اومده نیستی .. بعدم همتا و همراز و بردم اونجا .. الان برو اونجا .. منم میام دنبالتون .

_اره خوبه .. زود بیا خیلی خسته ام .

مریم _باشه نیم ساعت دیگه اونجام .

_ باشه . میبینمت

از صحن امامزاده اومدم بیرون .. شانس اوردم پول داشتم .. از روزی که کیف رعنارو زده بودن ، همیشه توی جیبام پول میذاشتم ..

برای یه سواری دست تکون دادم ..

"دربست "

ادرس خونه ی سوری جون و دادم ..چشمامو بستم .. خیلی خسته بودم .. چشمام خیلی میسوخت .. اصلا نمیتونستم کامل باز نگهشون دارم ..

نمیدونم به خاطر بی خوابی دیشب بود یا گریه امروز ..

"خانم رسیدیم .. همین جاست ؟ "

راننده بود ..

چشمامو باز کردم و به اطرافم نگاه کردم .

"درسته "

کرایه رو حساب کردم وپیاده شدم ..

جلوی خونه ی سوری جون دستی به صورتم کشیدم .. کاش کیفم همرام بود ..کمی به چشمام سامون میدادم.. ولی چیزی همراهم نبود..

لباسای خاکیم و تکون دادم .. یه نفس عمیق کشیدم و زنگ زدم ..

_ اِ سارا خانم شمایید ..؟

بیتا خانم بود .

_ بله . ممکنه در و باز کنید ..

بیتا خانم _ بله .. بله ببخشید خانم .. حواسم نبود.

خدارو شکر اینم با دیدن من حواس پرتی میگیره .. خوبه شوهر و پسر نداره وگرنه رام نمیداد تو .

وارد خونه شدم .. یه "سلام" بلند گفتم .

نمیخواستم بفهمن داغونم ..

وارد پذیرایی شدم .. اولین چیزی که دیدم یه جفت چشم متعجب بود .. همون چشمایی که حاضر بودم همه دنیا رو بدم ولی دیگه نبینمشون ..

همون بود .. همون که کنار شاهین ایستاده بود.. حتما دوستش بود.. ولی اینجا چیکار میکرد...

همراز روی پاهاش نشسته بود که بادیدن من به سمتم دوید ..

همراز _ سلام مامانی کجا بودی ..

سعی کردم به خودم مسلط بشم .. اصلا مهم نبود که این مرد من و توی اون وضعیت دیده بود .. اون حرفا رو در مورد من شنیده بود .. باور کرده بود ..

_ سلام مامانم .. ببخشید کار داشتم .. همتا کو ؟

مرد _ سلام خانم . حالتون چطوره

بهش نگاه نکردم . ولی متوجه شدم که ایستاده .

_سلام . ممنون . بفرمایید خواهش میکنم.

سوری جون از اشپزخونه اومد بیرون :

اِ سارا جون اومدی دخترم .. چرا به گوشیت جواب نمیدادی؟

به سمت من اومد و بوسه ای برروی گونه ام کاشت .. دلم گرم شد .

_ سلام سوری جون .. ببخشید حواسم نبود.

سوری جون کمی نگام کرد و با مکث گفت :

سوری جون _ چشمات چی شده ؟

_ چیز مهمی نیست حساسیت فصلی ِ

سوری جون طوری نگام کرد که یعنی " معلومه کاملا "

منم نگاش کردم .. کمی نگران به نظر میرسید ..

همتا _ سلام مامان اومدی ؟!

برگشتم سمت صدا ...

وای خدای من ، شد اون چیزی که نباید میشد..

ای خدا اینم که اینجاست .. پس باید خودم و اماده میکردم برای اینکه همه ی ادمای حاضر در اون اتفاق میدیدم ..

همینطور داشتم نگاش میکردم .. چقدر شبیه پدر جون ِ.

انگار تازه مغزم به کار افتاد ..

وای خدای من نکنه بهنود باشه ؟! اینجا چیکار میکنه ؟

داشتم فکر میکردم که همتا با هیجان شروع کرد به معرفی کردن ..

همتا _ عمو جون این مامان من ِ .. مامان ایشونم عمو بهنودن .. اون اقا هم عمو پیمانن.

سکوت همه جارو گرفته بود .. همه ساکت بودن .. سوری جون که کنارم ایستاده بود .. خواست همراز و از دستم بگیره .. ولی من مانعش شدم .. ترسیده بودم ..

همراز بیشتر به خودم فشردم .. حتی فکر کردن به اینکه اون اومده که همراز و ببره تنم و میلرزوند.

سوری جون که کاملا متوجه ترسم شد.. یه لبخند اطمینان بخش بهم زد و با دستاش روی دستمو که دور همراز بود فشرد و ازمون دور شد.

همه ی وجودم یه پوزخند شد !!!!

این همه وقت .. میون این همه ادم .. درست روزی که من زیر پای ادمای اطرافم له شدم .. درست توی بدترین نقطه ی زندگیم .. تنها جایی که ارزو میکردم هیچ کس نباشه .. اون باید می بود ؟ .. باید میشنید ؟ .. باید میدید ؟

چقدر خوش تیپ بود .. یه شلوار کتان مشکی تنش بود .. بایه بلوز ابی لاجوردی .. چقدر بهش میومد .. به چشماش نگاه کردم ..

توی چشماش جذابش تعجب موج میزد .. وای کاش همراز شبیه من نبود !!! شبیه بهنود بود.

ولی سریع تر از هرچیزی که ممکن بود .. نگاهش عوض شد .. بی تفاوتی جایش را گرفت .

بهنود _ از اشناییتون خوشبختم خانم ..!!

وخیلی راحت از کنارمون گذشت و روی کاناپه کنار پیمان جا گرفت و با کنترل ، کانالای تلویزیون و عوض کرد.نیم رخش سمت من بود .

نمیدونم چرا از این بی تفاتیش ناراحت شدم .. مگه همین الان نمیترسیدم که ممکن همراز و ازم بگیره ، پس چرا ناراحت شدم .. چرا دلم میخواست باهام دست بده و ابراز اشنایی کنه ..

یه جوری سلام کرد که انگار از این اتاق وارد یه اتاق دیگه شده .

شاید انتظار داشتم که حداقل درست بهم نگاه کنه .. که سعی کنه اجزای صورتم و بررسی کنه .. یعنی اصلا کنجکاو نبود ، ببینه من چه شکلیم .؟

یعنی اصلا ناراحت نشده وقتی که فهمیده دوستش عاشق زنش شده ؟

پوزخندم عمیق تر شد .. نه دلت میخواست بیاد بزنه توی گوشت و داد بزنه

" چیکار کردی زن که دوست من عاشقت شده ؟ چرا سنگین رفتار نکردی ؟"

بعدم سیبیلاشو تاب بده ..

" من جنازه ی اون شاهین و میارم "..

دیگه علنن داشتم میخندیدم . البته فقط لبخند میزدمااا.

حالا نه با این خشونت .. یه کمی ملایم تر با همسرش رفتار کنه .. اما بی تفاوتم نباشه دیگه .

بهنود _ خانم . میشه بدونم چه چیزی توی صورت ِمنه که باعث شده نیش شما باز بشه ؟

نیشم کاملا جمع شد .. پروی از خود متشکر .. این از اوناست که به سایه ی خودش میگه دنبالم نیا بو میدی .. والا

رومو کردم سمت پیمان که دیدم داره با لبخند نگام میکنه ..

نمیدونم توی نگاهش چی بود .. که به دلم نشست و باعث شد به روش یه لبخند بزنم .نمیدونم درسته یا نه ولی حس کردم اون میدونه من کاری نکردم و بی گناهم .

رو به همتا کردم ..

_ همتا جان برو لباسات بپوش .. لباسای همرازم بیار باید بریم ..

همتا _ مامان نمیشه نریم ؟!

_ همتا !!!

همتا _ چشم .. الان میرم .

و با غرغر به سمت اتاق رفت تا حاضر بشه ..

سوری جون که با صدای غرغر همتا بیرون اومده بود .

سوری جون _چی شده ؟ سارا جان کجا میخوای بری ؟ شب بمون پیشمون .. من غذا درست کردم .

لبخندی به روش پاشیدم .

_ مرسی سوری جون .. خیلی کار دارم ، باید بریم .. اشالله بعدا خدمت میرسیم .

پیمان _ کجا سارا خانم .. بمونید دیگه . ماهم از دست غرغرای سوری جون راحت میشیم .

لبخندم عمیق تر شد .

پیمان دستاشو باز کرد که همراز و در اغوش بگیره .

_ سوری جون و غرغر ... جرات دارید پیش پدر جون بگین .

همرازم که بغل من بود . دستاشو رد نکرد ..

منم مقاومتی نکردم .. بهش اطمینان داشتم .توی همون چند دقیقه بهش اطمینان پیدا کرده بودم .

پیمان _ وای چه طرفدارایی داری سوری جون ..؟

سوری جون _ پس چی فکر کردی ؟ عروس گل خودمه دیگه ..

تا گفت عروس ، رنگم پرید .. ناخداگاه نگاهم چرخید سمت کاناپه ی رو به تلویزیون .

ولی هیچ عکس العملی توی اون نیم رخ دیده نمیشد ..

باصدای سرفه ی پیمان به خودم اومدم .. بهش نگاه کردم .

بازم بهم لبخند زد .

این دفعه دیگه واقعا خجالت کشیدم .. میخواستم زمین دهن باز کنه من برم توش.

که زنگ در به دادم رسید.

بیتا خان اومد توی سالن رو به من گفت: مریم خانم هستن .. گفتن پایین منتظرتونن.

سوری جون _ چرا تعارفشون نکردی بیان داخل ..

بیتا خانم _ گفتم خانم .. قبول نکردن .. گفتن همون پایین منتظر میمونن.

سوری خانم رفت که خودش شخصا از مریم دعوت کنه ..

همتا با لباس ها اومد .. پیمان و مجبور کرد خم بشه تا ببوستش ..

همتا عمو رو اذیت نکن .

پیمان _ تا باشه از این اذیتا .. خدا قسمت بقیه هم بکنه .. (و با ابرو به بهنود اشاره کرد.)

همراز حاضرش کردم .

تمام این مدت سنگینی نگاه پیمان حس میکردم .. نمیدونستم با بهنود چه نسبتی داره ؟ ولی حتما از زندگی ِ ما خبر داره که اینجوری نگام میکنه ..

همراز و اماده کردم .. بغلش کردم .. رو به همتا کردم ..

_برو کفشاتو پات کن .

همتا _ چشم .. عمو بهنود .. عمو پیمان خدافظ .. ناراحت نباشید .. ما بازم میایم .

پیمان لبخند زد _ باشه جیگر پس عمو منتظرت میمونه .

همتا _ باشه ..ولی باید قول بدین پسرای خوبی باشین و مامان سوری رو اذیت نکنید .. وگرنه جریمه تون میکنم ... نمیام پیشتوناا .

پیمان _ باشه قول میدیم .. توهم از مامان سوری قول بگیر ما رو اذیت نکنه .

همتا _ مامانا که هیچ وقت اشتباه نمیکنن.. همش تقصیر شما بچه ها ست مامان سوری رو اذیت کردین .

دلم ریخت .. ناخداگاه به بهنود نگاه کردم .. سرشو بلند کرد ، با یه پوزخند نگام کرد.

پس منو مقصر میدونست ..

همه ی غم عالم به دلم نشست .. اما پیمان ..

پیمان _ درسته جوجو مامانا هیچ وقت اشتباه نمیکنن ... .

بعدم با لحن شادی ادامه داد .. قول دادیا !! من منتظرم بیای پیشماا.

همتا _ باشه عمو زود میام .. بعدم یه چهره ی متفکر به خودش گرفت و گفت : ولی فعلا کار دارم ..

خدایا به خیر بگذرونه .. بازم این نقشه ی شیطانی در سرداره .

_ بدو همتا .. خاله منتظره .

همتا دوید سمت در منم داشتم با پیمان خداحافظی میکردم که سوری جون اومد داخل .

سوری جون _ نمیخواد بری ، مریمم داره میاد بالا ..

و جای هیچ اعتراضی برای من نذاشت و رفت ...

قبول کردم بمونم .. نمیدونم چرا ولی یه حسی ته دلم دوست داشت ، بمونم .. ولی یه حسی بهم میگفت باید برم .. نباید بذارم دستش به همراز برسه . ولی اخرخودم و با جمله ی "اون اصلا به همراز نگاهم نمیکنه " قانع کردم .

نمیدونم شایدم به خاطر چشم غره هایی بود که بهنود به پیمان میرفت برای اینکه به ما اصرار کرده که بمونیم ..

پیمان بدبخت که اصلا هیچ حرفی نمیزد .. ولی من نمیدونمم چرا خندم میگرفت .. دیوونه ای بودم برای خودم..

قیافه ی مریم با دیدن اون دوتا دیدنی بود ..

همتا رو بغل کرده وارد نشیمن شد .. در همون حالم داشت با همتا کل کل میکرد..

مریم _ ببین همتا دارم بهت میگم یه بار دیگه اسم این دختره رو پیش من بیاری کلامون میره توهمااا ..

همتا _ اِ خاله من که چیزی نگفتم .. فقط گفتم خاله رعنا جـــــونم کجاست ؟

مریم _ دِ همین دیگه .. اون دختره نباید جونِ تو باشه !! که من فقط خاله جـــــــون توام .. فهمیدی یا نه ؟

همتا _ اخه خاله نمیتونم به خاله رعنا خیانت کنم .. تو که برای من بستنی نمیخری ؟!!!!

مریم دیگه کلافه شده بود_ خیلی خوب حداقل وقتی نیست بهش خیانت کن.

همتا _ اخه خاله اگه به اون خیانت کنم .. فردا شوهرمم بهم خیانت میکنه.

برگشت رو به من بگه" ببین یه بلایی سر این دخترت میارماا " که چشمش به اون دوتا افتاد .. پیمان که در حال انفجار بود .. بهنود کاملا عادی از جاش بلند شده بود ..ولی هنوز نگاهش به تی وی بود..

وای مریم از همون در ، داشت برمیگشت .. این کارش کاملا غیر ارادی بود .

صداش کردم _مریم

برگشت ..

چند دقیقه به هردوشون چشم دوخت .. و یه نگاه به من کرد ..

اشک تو چشمش جمع شده بود ..

جَوِ به وجود امده واقعا سنگین بود .. هیچ کس سعی نمیکرد کاری انجام بده .. میفهمیدم مریم چه حالی داره .. امروز خیلی فشار روش بود .. احساس میکردم در حال انفجارِ ..

مریم دوباره به من نگاه کرد .. نگاهش این دفعه سوالی بود.. فکر کنم تازه مغزش به کار افتاده بود..

منم در جوابش یه لبخند محزون زدم .. چشمامو باز وبسته کردم ..

پیمان زودتر از همه به حرف اومد .. فکر کنم از نگاه مریم فهمیده بود که توضیح میخواد چون گفت :

پیمان _سلام من پیمان هستم .. اینم بهنوده .. صبح توی شرکت نشد خودمون و معرفی کنیم ..

مریم یه نگاه بهش کرد .. منم به سمتش برگشته بودم .. با تعجب دیدم که بهنودم داره به ما نگاه میکنه ..

نگاهش یه طوری بود .. شبیه ادمایی که مچتو حین ارتکاب جرم میگیرن .

مریم _ مریم جعفری . از اشناییتون خوشبخت شدم ..

ورو به من _ سارا جون بریم.

سوری جون تازه وارد نشیمن شده بود ..

سوری جون _ کجا شب باید پیش ما بمونید ..

مریم _ مرسی سوری جون .. ما که همیشه اینجاییم .. الانم مهمان دارین درست نیست بمونیم ..

سوری جون _ این حرفا رو نزن که ناراحت میشم ... مهمون کجا بود ..

اینا که پسرامن ، شما هم که دخترامین ..

بیا تو بیا تو که من و این پیمان بچه م ، جونمون در اومد تا تونستیم این سارا رو نگه داریم ..

ورو به من کرد و ادامه داد :

سوری جون _سارا جان مادر ، با مریم برین توی اتاقت استراحت کنید .. وحیدی اومد برای شام صداتون میکنم .. برین عزیزم که خستگی از سرو روتون میباره ..

اخه من اونجا یه اتاق داشتم .. که هروقت میخواستم بمونم راحت باشم .

مریم به من نگاه کرد منم با چشم بهش اشاره کردم که "من خوبم .. نگران من نباشه" .. بعدم بااشاره ازش خواستم بریم اتاقم ..

مریم هنوز توی ورودی نشیمن ایستاده بود .. اون دوتا هم منتظر یه عکس العمل از مریم سرپا بودن ..

همتا _ عمو جون شما بشینین .. این خاله ی من تا منو به خیانت وادار نکنه تو نمیاد.

پیمان بلند خندید ..

پیمان _پس بیا پیش خودم تا کسی نتونه به خیانت وادارت کنه .

همتا از بغل مریم پرید پایین و به سمت پیمان رفت ..

مریم هم یه" ببخشید " زیر لب گفت و به سمت اتاق من حرکت کرد..

خواستم دنبالش برم که همراز اومد سمتم که بغلش کنم .. بغلش کردم .. در حال رفتن به اتاق بودم که عشقم شروع کرد صورتشو به سینه ی من مالوندن .. این عادتش بود .. با اون که خیلی وقته بهش شیر نمیدم ولی بازم هر وقت گرسنه باشه اینجوری بیان میکنه ..

برعکس همتا که اگه گرسنه باشه همه اهل محل متوجه میشن ..!!

_ الهی فدات بشم من .. چشم الان به عشقم غذا میدم .

بوسیدمش ... و به سمت اشپزخونه حرکت کردم .. درهمون حالم به همتا گفتم :

_ همتا خانم شمام باید بخوابی .. صبح مدرسه داری .

همتا _ وای مامان من خوابم نمیاد.

_ ولی باید بخوابی ..

وارد اشپزخونه شدم ..

_ سوری جون ممکنه کمی غذا برای همراز و همتا بکشم .. گشنشونه .

سوری جون _ البته عزیزم .. بیتا جان زحمتشو میکشی ..

بیتا _ بله خانم جان الان میکشم .

سوری جون دائما در حال جنب و جوش بود .. معلوم بود که میخواد برای پسرش سنگ تموم بذاره ..شاید موندگار شه !!!!

ولی یکی نبود بهش بگه که" مگه اونجا گشنه بوده که حالا داری سعی میکنی با غذاهای خوشمزه ات پایبندش کنی" ..والا.

بیتا خانمم ، بعد از اینکه علاقه مندی این دوتا وروجک و پرسید براشون غذا کشید و روی میز 6نفره ی توی اشپزخونه گذاشت ..

بیتا _ خانم جان شما خسته این ، من بهشون غذا میدم .. شما برین استراحت کنید ..

_ مرسی بیتا خانم . خودم باید بهش غذا بدم .. همراز کمی توی خوردن غذا بدقلق ِ .. حوصله ی شما رو سرمیبره ..

فقط بی زحمت یه مسکن به من بدین ..شدیدا سردرد دارم ..

مشغول غذا دادن شدم .

حدود یه ساعت مشغول اون دوتا شدم .. مریمم توی اتاق من بود و بیرون نمیومد ..

مطمئنم اگه به خاطر اصرارهای سوری جون نبود محال بود یه دقیقه هم اونجا بمونه ..

همتا که اصلا خوابش نمیومد !!!! همون سرمیز خوابش برد ..

غذای همراز و دادم .. دست و صورتشو پاک کردم .. گذاشتمش زمین ..

همتا رو صدا کردم .. ولی طبق معمول وقتی میخوابید دیگه محال بود بیدار بشه .. بنابراین باید بغلش میکردم ..

همرازم خوابش میومد .. از من جدا نمیشد ..

همتا رو بغل کردم و با یه دستم نگهش داشتم .. با یه دست دیگم دست همراز و که دیگه غرغراش شروع شده بود گرفتم و به سمت اتاقم حرکت کردم ..

از توی اشپزخونه صدای پچ پچشون میومد .. سعی کردم با کمی سرو صدا وارد نشیمن بشم..

از مقابل پیمان و بهنود که گذشتم .. پیمان با دیدنم سریع بلند شد که همتا رو از دستم بگیره ولی من به دلیل نزدیکی اتاقم کمکشو رد کردم .. واز بابت محبتش تشکرکردم .. خواست همراز و جدا کنه که همراز پشت من قایم شد.

پیمان _ ای دختر لوس به همین زودی منو فروختی ؟

لبخندی به روش زدم و سعی کردم به زبون همراز صحبت کنم .

_ نه عمو ببخشید .. من خوابم که بیاد لوس میشم .. میچسبم به مامانم.

پیمان _ وای منم مامانم و میخوام .. الان گریه میکنم ..

همراز که از کارای عمو پیمان خندش گرفته بود ..

همراز _ عمو جون .. خوب برو پیش مامانت .. چرا گریه میکنی .. بچه کوچولوها گریه میکنن.

پیمان با بغض ساختگی _ باشه میرم .. ولی اگه بهش بگم بیا منو بغل کن که دعوام میکنه ..

همراز عزیزم که از بغض پیمان ناراحت شده بود رو به من گفت _ مامانی .. به مامان عمو پیمان میگی بغلش کنه ؟

_ اره عزیزم میگم ..

پیمانم در یک حرکت غافلگیرانه همراز و بغل کرد و بوسید ..

ولی قبل از اینکه همراز با جیغ اعتراض کنه ، اونو کنار من گذاشت و عذرخواهی کرد ..

بهنودم که اصلا تکون نخورد .. این حرکتش برام توجیح ناپذیر بود هیچ ربطی به احساس مسئولیت و محبت و عشق نداشت .. وفقط یه وظیفه ی انسانی بود که خدارو شکر ازش بی بهره بود ..

به اتاقم رسیدم ..

مریم روی تخت دراز کشیده بودو ساعدشو روی پیشونیش گذاشته بود .. همتا رو روی تخت گذاشتم .. خودمم کنارش دراز کشیدم .. همراز و توی اغوش کشیدم .. اونم سرشو روی سینه م گذاشت و بی حرکت خوابید ..

از بچگی عادت داشت با صدای قلب من بخوابه .. هرکاری هم که کردم ، نتونستم این عادتشو ترک بدم ..

برای اینکه بیدار نشه ، اهسته گفتم :

_ مریمی بیداری ؟

مریم نفسشو باصدا بیرون داد ..

مریم _ اره بیدارم .

و به سمت من روی پهلو خوابید .. منم نگاهم به سقف بود ..

مریم _ چرا این جوری شد ؟؟.. یعنی از ما بدشانس ترم پیدا میشه ..؟؟

چقدر دوسش دارم .. میدونستم برای اینکه من ناراحت نشم میگه "ما" چون درواقع همه ی این اتفاقا برای من افتاده بود .. ولی با اون حال بازم مراعاتم و میکرد .

_ نمیدونم مریم .. ولی من حس میکنم ، پیمان درموردم بد فکر نمیکنه .. این باعث میشه که بیشتر امیدوار بشم که بهنودم باهاش موافق .ِ

مریم با ییه لحن محزونی گفت:

مریم _ وای سارا فکر کن این همه ادم توی دنیاست .. اونوقت این بهنود باید دوست عقاب باشه ؟!

منم از لحنش خنده م گرفته بود..

_ اره واقعا منم توی کار خدا موندم ..

مریم یه دفعه ای جدی شد..

_ سارا باید یه چیزی بهت بگم

منتظر نگاش کردم

مریم _ رعنا امروز برگشته بود شرکت ..

_ چـــــــــــــی ؟! برای چی برگشته بود ؟

مریم _ وقتی تورو پیدا نکردیم به من گفت برم دنبال بچه ها اونم باید میره یه جا کار داره !! من نمیدونستم میخواد چیکار کنه !

_دروغ میگی ؟!

مریم _ نه به خدا .. بعدا به من گفت .. رفته بوده شرکت .. میخواسته حال ِ خانم مهدوی و بگیره که میبینه .. شاهین ، مهدوی و موسوی اخراج کرده ..

ته دلم خالی شد..

_ چیکار کرده ؟ برای چی ؟

مریم _ بخاطر حرفایی که در مورد تو زده بود .. همه ی مردا باهاش دعوا کردن و بهش گفتن "بی خود کردی از جانب ما به سارا توهین کردی .. ما تا الان حرکت زشتی ازش ندیدیم "..

کمی مکث کرد .. ادامه داد :

مریم _ فرشته رو هم اخراج کرده .. .

من یه دفعه سرمو به سمتش چرخوندم .. چون همراز توی بغلم بود نمیتونستم تکون بخورم ..

_ چرااااا ؟

لحن صحبت مریم کاملا نشون میداد که داره حرص میخوره .

مریم _ مثل اینکه اون زنگ زده بود خونه ی شاهین اینا یه سری دروغ به مادر شاهین گفته بود ...

معلوم بود حرفای خیلی بدی گفته که مادر شاهین اون کارو کرده و حالاهم

مریم داره با این لحن میگه .

ولی من باید میدونستم که اون در موردم چی گفته

_ چیا گفته ؟

مریم _ ولش کن .. مهم نیست .. مهم اینه که شاهین مجبورش کرد جلوی هم تکذیب کنه .

واقعا از ته دلم خوشحال شدم .. تصور افکار بدِ دیگران در مورد خودم و نمیتونستم تحمل کنم ..

البته شایدم برای این بود که برای بهنود توضیح داده شده !!!

_ میخوام بدونم چی درباره م گفته بود ..

مریم یه نفس عمیق کشید و بازدمشو بیرون فرستاد . با حرص گفت:

مریم _ گفته تو با پسرش رابطه داری .. گفته با همه ی مردای شرکت رابطه داری و شاهین اینو نمیدونه .. برای همین به تو علاقه مند شده .. از اونجایی که باکره نیستی .. مشکلی هم در این رابطه نداری .

با کمی مکث ادامه داد:

مادره هم ، شب از پسرش در مورد تو میپرسه .. اونم تایید میکنه که تو بچه داری .. ولی براش مهم نیست و از علاقه اش به تو گفته .. اونم ، اون حرکت و انجام میده .. البته مادره میگفت نمیخواسته این کارو بکنه ولی با حرفای خانم مهدوی و موسوی بیشتر تحریک میشه ..

رعنا میگفت : شاهین خیلی ازش عذر خواهی کرده .. وقول داده فردا جبران میکنه .

_ ولی من دیگه به اون شرکت برنمیگردم .. جبرانشم نمیخوام .

مریم به پشت خوابید .. "میدونم ".

احساس خیلی خوبی داشتم .. انگار ارامش عجیبی بهم تزریق شده بود .. سردردم کاملا خوب شد .. نمیدونم شایدم به خاطر مسکنی بود که مصرف کردم ...ولی هرچی که بود ارومم کرده بود .. دلم میخواست بخوابم .. چشمامو بستم و به خواب عمیقی فرو رفتم ..

حرکت چیزی رو صورتم حس کردم .. چشمامو باز کردم .. با یه چهره ی خندون مواجه شدم .. همرازم بود .

نشسته بود روی شکمم .. با یه پَــر روی صورتم میکشید .. از اون همتای مارمولک یادگرفته بود ..

یه کمی نگاش کردم .. یهو کشیدمش توی بغلم و خوابوندمش کنارم .. روش خیمه زدم ..

_ حالا دیگه منو اذیت میکنی .. وقتی خوردمت میفهمی ..

یه نیم تنه تنش کرده بودم .. شکمش کاملا بیرون بود .. همینطور شکمشو میبوسیدم .. .. قلقلکش میومد .. بلند بلند میخندید ..

همراز بریده بریده میگفت ..

_ ما .. ما .. نی ... ببخشید .. ببخشید ..

یه جوری دستامو شل کردم که بتونه از دستم فرار کنه ..

_ صبر کن ببینم باید جریمه بشی .. راه فراری نیست .. من باید این دختر خوشگلمو بخورم .. صبر کن فرار نکن ..

همرازم که از حرفای من فهمیده بود که باید فرار کنه .. سریع از اتاق دوید بیرون ... منم دنبالش اهسته تر میدویدم ..

همراز همینطور که میدوید .. بلند گفت :

همراز _ عمو جون کمک ، مامانم میخواد منو بخوره ..

تا گفت عموجون ... مغزم فرمان ایست داد.. وای اصلا یادم نبود که خونه ی سوری جونیم .. بهنودم هست .

باسرعت عقب گرد کردم که محکم خوردم به چیزی .. استخون بینیم خیلی درد گرفت

ناخوداگاه کشیدم عقب اما بخاطر بینیم صورتم جمع شده بود .. وچشمام بسته بود .. سریع چشمامو باز کردم .. دیدم با بهنود برخورد کردم .. بهم اخم کرده بود.

سریع یه عذر خواهی کردم و به طرف اتاقم راه افتادم ..

به اتاق که رسیدم .. سریع درو بستم بهش تکیه دادم .. وا این چرا اخم کرده بود .. مگه چیکار کردم ..

خوب حواسم نبود خوردم بهش . تازه اون که طوریش نشد .. بینی ِ من بود که عمل لازم شد ..!!

به جای اینکه اون عذر بخواد من عذر خواستم ..

شایدم فکر کرده من به از قصد خودم و انداختم بغلش ..

واااای اره ..!!!

حتما همین فکر و کرده .. نیست که خیلی از خود ممنونه ..!! حتما همین فکرو کرده ..

" حالا نه اینکه خیلی بدتم اومده "

از فکری که کردم یه لبخند شیطون اومد روی لبم ..

قلبم تند تند میزد .. تمام تنم داغ شده بود .. بوی عطرش هنوز توی بینیم بود ..

"حالا بدم که نیومد ..ولی از قصدم نکردم .. عقده که ندارم .. والا ."

"وای ببخشید یادم نبود هرروز یکی میاد بغلتون میکنه که عقده ای نشین ."

"برو بمیر خاک بر سر "!!

به طرف اینه رفتم .. وای قیافمو ..

"بابا طرف اگه عاشقتم بود ، با این قیافه میدیدت ولت میکرد میرفت .. چه برسه به اینکه ، این اصلا از تو خوششم نمیاد "..

چشمام به خاطر پف زیاد .. ریزِ ریز شده بود .. موهامم که چون باز گذاشته بودمشون ژولیده ی ژولیده بود .. درست ِ بلند بود .. ولی اینطوری اصلا قشنگ نبود .. در نتیجه دلبری در کار نبود ..!!!

تازه نگام به لباس هام افتاد .. وای خاک برسرم ..یه تاپ بندی مشکی تنم بود که بندای سوتین ِ صورتیم کاملا مشخص بود .. اونو معمولا زیر مانتوم میپوشیدم .. یه شلوار نخی ِ دنپا گشادِ مشکیم پام بود..

معمولا وقتی میومدم خونه ی سوری جون میپوشیدم .. یه سری تونیکم اونجا داشتم .. و یه سری لباس خواب .. البته نه از این لباس خوابای خفناا .. یه چند تا بلوز و شلوار راحتی که طرحهای خرسی داشت .. !!

برای اینکه همتا خانم راضی بشه لباس خواب بپوشه مجبور شدم .. برای خودمم از اونا بخرم .. تازه مریم و رعنا هم از اونا میپوشیدن .. خلاصه شبا خونه ی ما خنده ای بود ، برای خودش ..

ولی خوب دیشب عوض نکرده بودم .. بس که خسته بودم .

موهامو شونه کردم . از اینه دل کندم و به سمت کمد رفتم .. اصولا توی لباس پوشیدن وسواس به خرج نمیدادم .. ولی الان نمیدونم چرا دارم دنبال لباس میگردم ..

اه من که اینجا چیزی ندارم .. کاش یه چند دست لباس درست و حسابی برای خودم میاوردم .. رعنا همیشه میگفت " همین کارا رو میکنی هیچ کس نمیاد عاشقت بشه دیگه "

منم میخندیدم و میگفتم "مگه میخوان عاشق لباسام بشن "..

ولی حالا دارم برای یه پسر این جوری میکنم ..

اصلا هم اینطور نیست .. فقط میخوام خوب به نظر برسم .. پسره نگه مادر بچه م چقدر بد سلیقه است ..

"کاش الان رعنا اینجا بود .. یا مریم بعد از رسوندن همتا برمیگشت ."

"اه ه ه .. الان بهشون نیاز داشتمااا."

شلوارم خوب بود .. یه بلوز استین سه ربع سفید مشکی برداشتم که بلندیش تاروی باسنم بود .. ویه روسری ِ کوتاه مشکی سر کردم

وقتی از خوب بودن خودم مطمئن شدم .. بایه نفس عمیق در رو باز کردم و خارج شدم ..

طول راهرو رو که گذروندم ..صدای خنده ی همراز و صدای " شیطون گفتن" پیمان و میشنیدم ..

لبخندی روی لبام نشست ..

دختر ساکت من با دیدن بابا و عمو به دختر شیطون تبدیل شده بود .. جای سوری جون خالی که ببینه همراز ساکتش دیگه دست همتارم از پشت بسته ، جلوی باباش..!!

با همون لبخند وارد سالن شدم و سلام کردم .. بهنود رو به راهروی اتاق خوابا نشسته بود و داشت به کارای اونا میخندید .. پیمانم داشت دور مبلا دنبال همراز میکرد ..

همراز با دیدنم به سمتم اومد و از دست پیمان پشت من پناه گرفت ..

بهنود یه سلام خشک به من گفت .. اگه نمیگفت من راحت تر بودم .. والا .

اما عوضش پیمان .. یه سلام بلند کرد .. منم از ته دلم بهش لبخند زدم ..

پیمان _ سلام سارا خانم !! احوال شما ؟

و رو به همراز ادامه داد _ اِ دختریه خائن .. تو نبودی همین چند دقیقه ی پیش از دست مامانت به من پناه اوردی .. همرازم انگاری یادش اومده بود من قراره بخورمش .. سریع به سمت بهنود رفت و محکم خودش و توی بغلش پرت کرد ..

من به این حرکتش حیرت زده نگاه میکردم ..

"اینا کی اینقدر با هم صمیمی شده بودن .. یا واقعا این کشش خونی که میگفتن حقیقت داره ..!!"

ولی سریع به خودم اومدم .. و بازم با لبخند پیمان مواجه شدم .

_ سلام صبحتون به خیر ..

پیمان با یه لحن خاله زنکی گفت :

پیمان _ صبح چیه خانم .. ظهر شده .. ادم خونه ی مادر شوهرش این همه میخوابه ..؟؟!!!

وبا عشوه و ناز موهاشو پشت گوشش زد :

والا قدیما رسم بود، عروسا برای فامیلای شوهرشون صبحونه اماده میکردن .. عروس ما تا لنگ ظهر میخوابه ؟!!

اصلا به بهنود نگاه نکردم .. چون میدونستم چیزی جز اخم نصیبم نمیشه .. این همینطوری بدون اینکه کاری انجام بدم به من اخم میکنه .. چه برسه به حالا که دیگه از طرف پیمان عروس خانواده هم خطاب شدم ..

با همون لبخند :

_ اون قدیما بود اقا پیمان .. الان دیگه از این خبرا نیست .. عروسا با مادرشوهرا دوستن ... با هم دیگه برای فامیل شوهراشون تؤطئه میکنن!!!

پیمان بلند خندید ..

پیمان _ پس باید مراقب خودمون باشیم .. از تو و این مامان سوری همه چیز برمیاد..

نمیدونم چرا از لحن خودمونیش بیشتر خوشم اومد .. خیلی دوست داشتنی بود .

_ نه خیالتون راحت شما الان حکم مهمون و دارین ..ما برای مهمونا اتش بس اعلام میکنیم ..

پیمان بازم خندید ..

پیمان _ خوب خدا رو شکر .. و رو به بهنود ادامه داد ..به جون تو حسابی ترسیده بودم .. میخواستم برم هتلی .. جایی.

به بهنود نگاه کردم .. داشت لبخند میزد ..

چه عجب این خندید .. درپیت !

منم خندیدم ..

_ اینقدرام خطرناک نیستیم .. اگه مهمون نبودین .. فقط یه کوچولو اذیتتون میکردیم

با انگشت بزرگم و اشاره م یه ذره رو نشون دادم .

پیمان بادستاش ادای من و در اورد ..

پیمان _ فقط یه کوچولو !!!

من فقط خندیدم .. نمیدونم به خاطر ادا در اوردن پیمان بود یا لبخند بهنود .. ولی هرچی که بود شادم کرده بود.

رفتم طرف بهنود که همراز و ازش بگیرم ..

_ همرازم .. بیا مامان بهت صبحونه بدم ..

پیمان از زبون همراز گفت :

_وا مامان منظورت ناهاره دیگه ..؟؟

خندیدم ..

روبه همراز _ نه دخترم .. همون صبحونه .

بهنود با دستاش همراز و توی بغلش جابه جا کرد .. با لحن جدی رو به من ..

بهنود _ همراز صبحونه خورده .. شما لطفا برین میل کنید .. بعدش باید باهم صحبت کنیم ..

تنم لرزید .. ترسیده بودم ..

این قدر جدی گفت که ناخداگاه یه به قدم عقب رفتم و برگشتم به سمت اشپزخونه حرکت کردم ..

"برای چی میخواست با من صحبت کنه ؟"

کاش دیشب نمیموندم ..

دیدی اخرش این همراز ، مهر پدریشو تحریک کرد ..

حالا میخواد ازم بگیرتش ...

با اون گندیم که دیروز شد حتما میخواد بگه" تو صلاحیت نگه داری از دختر منو نداری ".

ولی من کوتاه نمیام .. این همه سال تنهایی بزرگش کردم .. حالا که داره ثمر میده یادش افتاده دختر داره ..

چیمیگی مگه میوه است ؟؟

اره دیگه میوه ی زندگیه منه .. دیگه رسما دیوونه شدم .. اینم از برکت وجود شوهر عزیزمان است..!!!!

با تمام این افکار اصلا نفهمیدم که چطوری صبحانه خوردم .. اصلا خوردم یانه

(قسمت 7)

میز صبحونه رو جمع کردم .. به اعتراض های بیتا خانم هم توجهی نکردم ..

نمیدونم چرا دلم میخواست طولش بدم .. دلم یه جورایی اشوب بود .. پاهام میلرزیدن .. به کمک میز خودمو نگه داشته بودم .. ولی بازم حاضر نبودمزود برم تا به حرفای بهنود گوش بدم ..

نمیدونم چند دقیقه الکی خودمو مشغول کرده بودم که با صدا بیتا خانم سرجام میخ کوب شدم ..

بیتا خانم _ اِوا اقا بهنود چیزی لازم داشتین ؟

بهنود _ نه بیتا خانم منتظر ِ سارا خانم هستم .. میخوام بدونم کی کارشون تموم میشه ؟

حالم از قبلم بدتر شد .. اینم خیلی خوشش میاد انگار مچِ منو بگیره .. اه .

مجبور شدم به سمتش برگردم ..

دست به سینه به چهارچوب در تکیه داده بود .. اون لبخند مسخره هم که عضو لاینفک صورتش شده بود.

تو دلم یه ببند اون نیش و نثارش کردم ..

_ببخشید معطل شدین .. الان میام خدمتتون .

صدام کاملا میلرزید ..

یه دفعه این بیتا خانم بیماری قندش اوت کرد ..!!!

بیتا خانم _ ای وای خانم من که گفتم خودم انجام میدم .. شما اصرار میکنید .. برین تورو خدا اقا منتظرتونن .

یعنی توی اون لحظه دلم میخواست سرمو بکوبم به دیوار .. اخه خدا چرا من این همه بد شانسم .. 24 ساعتم نشده این پسر رو دیدم .. 2400بار جلوش ضایع شدم ..

یه لبخند با فک منقبض به بیتا جون زدم .. بدون حرف اشپزخونه رو ترک کردم ..

وارد سالن شدم ..

پیمان هنوز مشغول بازی همراز بود.

_ همرازم بیا بسه دیگه عمو خسته شد ..

همتا زود خودش به من رسوند .. مامان بریم پیش خاله رویا (مربی ِ مهدش )؟

_ امروز دیگه نه ولی فردا میریم باشه خوشگلم ؟

همراز _ باشه .

پیمان _ بلا تو چند تا مگه خاله داری ؟

همراز هیجان زده انگشتاشو اورد بالا شروع به شمارش خاله هاش کرد ..

همراز _ خیلی دارم عمو .. خاله مریم .. خاله رعنا .. خاله مینو ( مامان رعنا ) .. خاله سودابه (مامام مریم ) .. خاله رویا .. خاله نرگس .. خاله ..

داشت همچنان ادامه میداد که پیمان گفت : بسه .. بسه خسته شدم .. حالا بگو چند تا عمو داری ؟

همرازم گفت _ عموهم یه عالمه دارم .. عمو بابک .. عمو مش رجب .. عمو شاهین ..

تعجب کرده بودم با شاهین کی اشنا شده بود ..

یه دفعه بهنود به سمت من برگشت .. فکر کنم تعجب و توی صورت من دید .. چون چهرش عوض شد ..

بهنود _ همون شاهین خودمون و میگه ؟!!..

با سر بهش اشاره کردم که یعنی اره ..

پیمانم بل گرفته بود ..

پیمان _ عمو شاهین و کجا دیدی ؟

همراز _سرکارِ مامان بود .. گفت من عموتم اومدم تورو ببینم .. بعدم منو بوسید و بهم شکلات داد ... من خیلی دوسش دارم .

پیمان با یه لحن جدی رو به بهنود گفت :

پیمان _ یعنی خاک بر سرت بهنود که دخترت به یه شکلات فروختت !!

سرمو انداختم پایین که خنده م دیده نشه .. یعنی میخواستم از خنده بمیرم .. ولی با حرف بهنود نیشم کاملا جمع شد ..

بهنود _ ببند پیمان .. وگرنه خودم میبندمش ..

درضمن مراقب همراز باش من باید با ایشون صحبت کنم ..

و رو به من ادامه داد "

من توی اتاقم منتظر شما هستم .. لطفا معطل نکنید..

با چشمام رفتنشو دنبال میکردم .. که با صدای پیمان به خودم اومدم ..

پیمان _ نگران نباشین .. اونقدرام که نشون میده جدی نیست .. نگران همرازم نباشید من مراقبشم ..

بعدم یه لبخندی زد که منو ناخواسته وادار به پاسخ کرد ..

همراز بهش سپردم و به سمت اتاق بهنود رفتم .. در حالی که ضربان قلبم بسیار سریع بود .. ولی پمپاژ خون بسیار کند که باعث شده بود بدنم کاملا بی حس بشه ..

تقه ای به در زدم .. منتظرشدم که اجازه ی ورود بده .. که بلافاصله خودش درو برام باز کرد ..!!!

معلوم بود که پشت در منتظرم ایستاده بود .

سرمو بلند کردم .. بهش نگاه کردم .. جدیتش باعث شد .. دوباره هول کنم و سریع سلام کنم .

در حالی که سعی میکرد خنده شو کنترل کنه .. جوابم و داد .. بادستاش من و به اتاقش دعوت کرد ..

وارد اتاقش شدم .. قبلا خیلی به این اتاق میومدم .. در واقع چیز جدیدی بهش اضافه نشده بود .. ولی یه حس غریبی در من به وجود اورده بود .. اصلا نشانی از اشنایی درونش پیدا نمیکردم ..

پشتم به بهنود بود و داشتم با نگاهم اتاقو بررسی میکردم ..

یه تخت دونفره مشکی با پاتختی های ستش ، که از روتختی های ابی صورمه ای پوشیده شده بود .. پرده ی اتاقشم ابی بود ولی روشن تر از رو تختیش که باعث میشد اتاق خیلی تیره نباشه .. روی تختش یه لپ تاپ سفیدبود ..

یه نیم ست راحتی هم گوشه ی اتاقش بود .. یه کتابخونه متوسط ...

همچنان داشتم بررسی میکردم که با صداش به خودم اومدم .

بهنود _ قبلا توی این اتاق نیومده بودین ..

من بازم طبق معمول به تته پته افتادم ..

_ چ .. چرا اومده بودم .. متاسفم .

بهنود که معلوم بود از هول شدن من لذت میبره :

بهنود _ چرا متاسفی ؟!

نفس عمیقی کشیدن .. "بچه پرویی" نثارش کردم .. سعی کردم اعتماد به نفس از دست رفتم و با نفس های عمیق نجات بدم .. تا حدودی هم موفق شدم ..

ولی هر کاری کردم .. نتونستم لرزش صدامو از بین ببرم .

_ مهم نیست .. خوب مثل اینکه میخواستین با من صحبت کنید ..

بهنود که به خاطر گریز من از پاسخ .. یه لبخند کج روی لباش نشسته بود ..

به کاناپه ی توی اتاقش اشاره کرد ..

بهنود _ بله خواهش میکنم بفرمایید بشینید ..

بدون حرفی سریع نشستم .. احساس میکردم ، توی یه کوره اجرپزی هستم .. از بدنم اتیش میزد بیرون .. دلم میخواست هر چه سریع تر از اونجا خارج بشم .. بنابراین .. با نگاهم بهش فهموندم که منتظر شنیدن حرفاش هستم ..

بهنود خیلی راحت مقابل من نشست .. چند ثانیه بدون حرف نگام کرد .. منم نگاش کردم .. لعنتی عجب چشمایی داشت .. باید اعتراف کنم چشمای همراز با وجود شباهت زیادی که با بهنود داشت .. ولی بازم مال بهنود خوشگل تر بود ..

در حال بررسی چشماش بودم که با لبخند کجش فهمیدم که باز گند زدم ..

_ چشماتون خیلی شبیه همراز !!!

یعنی دلم میخواست اون لحظه لال میشدم و سعی در درست کردن سوتیم نداشتم ..

لبخندش عمیق تر شد .. یکی از ابروهاشو داد بالا

یعنی خاک بر سرت سارا !! این که خدای اعتماد به نفس هست .. فقط تعریف تورو کم داشت ..

بهنود _ اره همراز خیلی خوشگله.

بچه پروی ِ درپیت ِبزغاله ..

سعی کردم یه لبخند پسر کش بزنم ..

_ بله خیلی .. نیشش بازشد ..

ادامه دادم ..

_ولی فقط چشماش به شما رفته .. بقیه ی اجزای صورتش شبیه منه ..

چشماش و خمار کرد:

بهنود _ چشم توی صورت مهمترین قسمت به حساب میاد .. و اولین چیزی که در نگاه اول به چشم بیننده میاد ..

_ بله البته اولش حالتشه که بیننده رو جذب میکنه بعد رنگشه ..

باز من کم اوردم چرت گفتم ..

بهنود بازم یه لبخند تحویلم داد.. ابروشم انداخت بالا

بهنود _ بله شما درست میفرمایید .

نفس عمیقی کشید .. نگاهشو ازم گرفت .

بهنود _ مامان میگفت به خاطر مشغله ی کاریت و دخترا نتونستی برای طلاق اقدام کنی .. درسته ؟!

خودمو اماده ی هر چیزی کرده بودم .. بنابراین اصلا جانخوردم .. در عین حال فکر کردم .. جدی شدنش مصادف شد با اول شخص شدم من !!!

و با سر تایید کردم .

بهنود _ خوب من بهت حق میدم .. حقیقتش اینه انتظار داشتم زودتر از اینا اقدام کنی .. خوب بلاخره تو هنوز جوونی .. یعنی در واقع بچه ای ..

مامان کوچولو ..!!!

لبخند زد ..ولی این لبخندش شبیه بقیه نبود .. یعنی داشت ازم تعریف میکرد..؟!

ناخداگاه منم لبخند زدم .. نگاهم و ازش گرفتم .

ادامه داد :

بهنود _ فکر میکردم تا حالا باید ازدواج کرده باشی .. وگرنه راستش نمیومدم ..

بزغاله باز من به این خندیدم ، پرو شد .. فکر میکنه من منتظر این بودم

اخمام توی هم رفت ..

_ من نمیخواستم خودم به کسی تحمیل کنم .. تا الانم اگه ازتون جدا نشدم به خاطر ضعیف بودن همراز و همینطور شرایط شغلیم بود که نتونستم اقدام کنم .

بهنود _ بله خوب درک میکنم .. تنبیه شاهین نیاز به وقت و انرژی ِ زیادی داشت ..

بلاخره زهرشو ریخت .. بازم من طبق معمول لال شدم ..

یه گلوله جلوی راه تنفسیم و گرفت .. هرچی توان توی بدنم داشتم جمع کردم که جلوی ریزش اشکم و بگیرم .. ولی تا جای ممکن سرم پایین گرفتم تا نفس های عمیقی که میگرفتم تاجلوی ریزش اشکام و بگیره .. دیده نشه ..

بهنود نفس عمیقی کشید و گفت :

بهنود _ متاسفم .. نمیخواستم ناراحتت کنم ..

یه زهر خندی از سر درموندگی زدم و توی دلم گفتم " ولی کردی .. کاری که این روزا برای همه تفریح شده ."

ولی صدایی ازم خارج نشد ..

بهنود وقتی سکوت منو دید ادامه داد :

بهنود _ من با یه وکیل صحبت میکنم .. بهتون خبر میدم که مدارک و بیارین ..

فکر میکنم طلاق توافقی توی ایران راحت باشه .. زمان زیادی نمیبره ..

ریه هامو پر و خالی کردم ..

باید باهاش حرف بزنم .. نباید ضعیف تر از این جلوه کنم..

با تمام جدیتی که از خودم سراغ داشتم .. گفتم :

_ حضانت همراز چی ؟!

با شنیدن صدام لبخندی زد و گفت :

از دو سال پیش که این درخواست و داشتی دیگه در موردش چیزی نشنیدم ..

کنایه میزد ..

_دو سال پیش اولا که به سوری جون اعتماد داشتم .. ثانیا از شما ذهنیتی نداشتم .. ولی به مرور بهم ثابت شده بود که شما همراز و نمیخواین .

بهنود _ پس چی باعث شده که الان این همه واهمه داشته باشی ..

نگاهی بهش کردم .. با کمی مکث گفتم :

_ همراز میتونه ارزوی هر پدری باشه ..

سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد .. با دندونای کلید شده .

بهنود _ ارزوی من نیست .. اون فقط نوه ی پدر و مادرمه .

با یه پوزخند

_ خوبه .. خیالم راحت شد.

بهنود یهو از جاش بلند شد .. به سمت پنجره اتاقش رفت ..

سکوت کرده بود .. منم نمیخواستم عامل شکستن این سکوت باشم .

بعد از چند دقیقه بلاخره به حرف اومد ..

بهنود _ سعی میکنم سریع تر کارها رو تموم کنم ..تو هم توی این فاصله میتونی به پیشنهاد شاهین فکر کنی..

اخم عمیقی روی چهره م نشست .. اومدم جوابشو بدم که نذاشت ..

بهنود _ مامان میگفت از شرایط ازدواجت اینکه باید شوهرت مورد تایید ما باشه ..

منم شاهین و تایید میکنم ..

پسر خوبیه .. از شرایطت و دخترا هم خبرا داره فقط ازمن چیزی نمیدونه که ..

خودم براش توضیح میدم ..

با حرص کنترل شده ای گفتم :

_ نیازی نیست شما براشون توضیح بدین .. در هر صورت ایشون فرد مورد نظر من برای ازدواج نیستن ..!!!

بهنود خیلی راحت

بهنود _ فرد خاصی رو در نظر داری ؟!

سعی کردم مثل خودش راحت پاسخ بدم ..

_ خیر .. البته فعلا !!

بهنود انگار که میخواست صحت حرفامو از نگاهم بخونه .. به سمت من برگشت و چند ثانیه ای نگام کرد .

نفسشو پرصدا بیرون فرستاد ..

بهنود _ درهرصورت هر جور مایلی .. ولی تا اونجایی که من میدونم شاهین پسر خوبیه .. شرایط اجتماعی خوبیم داره .. واز همه مهمتر اینکه ..

کمی مکث کرد .. به توهم علاقه ی زیادی داره و شرایطتم پذیرفته ..

سعی میکرد با استفاده از منطق و کمی احساس منو راضی کنه .. منم سعی کردم با همون منطق پاسخشو بدم ..

_ فقط خواست خودش اهمیت نداره ..

بهنود _ مادرش هم راضیه .. یعنی میشه .. برای شاهینم این موضوع خیلی اهمیت نداره ..

_ ولی برای من داره .. وفکر کنم الان مهم من باشم .

بهنود که از قانع کردن من ناامید شده بود :

_ باشه هر جور خودت صلاح میدونی.

باتموم شدن حرفش اومدم از اتاقش خارج بشم که صدام کرد ..

بهنود _ سارا

وایستادم .. ولی برنگشتم .

_ بله ؟!

بهنود _ دلم میخواد همیشه مثل یه برادر روی من حساب کنی ..

میدونم نباید !!

ولی دلم گرفت .. قلبم فشرده شد ..

یه پوزخندم اومد روی لبم .

تا حالا دلم میخواست همه ی مردای دو رو برم به چشم یه خواهر بهم نگاه کنن .. نکردن !!!

خوب معلومه وقتی شوهرمون ما رو به چشم خواهری میبینه .. از دیگران چه توقعی باید داشت ؟!!!!

هرکاری کردم .. جز یه کلمه از دهنم خارج نشد.

_ممنون !!

از اتاق اومدم بیرون .. بدون اینکه دیگه حرفی بینمون رد و بدل بشه .

به سمت سالن رفتم و همراز مشغول شیرین زبونی برای پیمان بود .

_ ببخشید ! باعث زحمتتون شد .

پیمان سمتم برگشت ...

چند لحظه به صورتم نگاه کرد .. حتما میخواست تاثیر حرفای بهنود و از نگاهم بخونه ... که البته چیزی جز لبخندم نصیبش نشد .. مغرور تر از اونی بودم که ناراحتیمو نشون بدم ..

پیمان _ خواهش میکنم چه زحمتی .. همراز خیلی شیرینه .

_ مرسی .. لطف دارین .

به سمتش رفتم .. در همون حالم گفتم :

_ همرازم بسه مامان هرچی بازی کردی .. بدو اماده شو ، که خیلی دیرمون شده ..

همراز و گرفتم ..بردم که اماده کنم ..

لباساشو پوشوندم .. لباسای خودمم پوشیدم .. اهل ارایش نبودم .. به خاطر همین سریع اماده میشدم ..

کیف پولم همراهم نبود .. گوشیم و برداشتم تا به مریم زنگ بزنم بیاد دنبالمون ..

5 تا میس داشتم .. به شماره ها که نگاه کردم .. دوتاش شرکت بود .. سه تای دیگه هم نااشنا بود ..

خنده م گرفته بود .. حتما زنگ زده بودن بپرسن چرا شرکت نرفتیم .. شایدم اقای عقاب میخواست بگه" که در پرونده درج میشه ..!! و حتما کسری حقوق خواهیم داشت !!!"

با این فکر خنده ی صداداری کردم ..

بهنود _ جوک قشنگیه ؟!

با شنیدن صداش هول کردم و به سمتش برگشتم .. به چهار چوب در تکیه داده بود و با لبخند نگام میکرد ..

با یه حالت گنگ نگاهش کردم !!

بهنود با چشم به گوشیم اشاره کرد ..

_ اهااان .. بله !! البته تکراری بود .. ولی خوب شنیدنی .

بهنود _ بله کاملا از صدای خنده ت مشخص بود .. میشه برای منم بخونی .. فکر کنم برای من جالب تر باشه !! چون مطمئنن من نشیدم ..

بچه پرو میخواست از دهن من حرف بکشه .. ولی فکرکرده .. به گوشیم نگاه کردم .. یکی از اس هامو که قشنگ بود و حفظ بودم براش گفتم .. نمیخواستم بفهمه که اصلا اسی در کار نبوده و من داشتم به فکرم بلند میخندیدم .. این همین جوریش مارو به فقط خواهری پذیرفته !! فردا میگه پشیمون شدم .. خواهر خلِ دیوونه نمیخوام .

بازم خنده م گرفته بود ..

بهنود _ خیلی قشنگ بود .. ولی اینقدر نبود که تو با وجود حفظ بودن بازم بخندی.

ترجیح دادم حرف و عوض کنم .

_ کاری داشتی؟

یه خنده محو نشست روی لبش .. حتما با خودش گفت کم اورد .. که این همه شاد شد ..

بهنود _ خواستم بگم من و پیمان میریم بیرون . شمارم میرسونیم ..

اصلا نایستاد که جواب بگیره .. البته لحنش طوری بود که اصلا جنبه ی پیشنهاد نبود .. دستور بود !!

ماهم که مطاع به امر بودیم ..!! اینکه چیزی نگفتیم .

بعد از این که رفت ، تازه به این فکر افتادم .. من که درو بسته بودم .. کی درو باز کرد که من متوجه نشدم ..

به همراز نگاه کردم .. دختر نازم یه پیرهن گلبه ای تنش بود .. که پر بود از چینای توری سفید .. موهای روشنشم با گل سرای صورتی درست کرده بودم .. واقعا که خوردنی شده بود .. ولی اصلا به چشم پدرش نیومد .. شاید چون یه گوشه نشسته بود و با عروسکاش بازی میکرد .. ندیدش .

وگرنه هیچ پدری نمیتونه اینقدر راحت از دخترش بگذره .

بغلش کردم و از اتاق اومدم بیرون .. اونا هم اماده جلوی در ایستاده بودن ..

بهنود یه شلوار جین صورمه ای پوشیده بود با یه بلوز مردونه ی سفید .. که استیناشو تا ارنج تا زده بود .. موهاشم بالایی زده بود .. عطرم که در حد خفه گی زده بود ..

پیمان یه شلوار جین ابی روشن و یه تیشرت سفید و کت سفید روش ..

الحق که جفتشون خوشتیپ بودن .. و البته خوشبو !!

پیمان به سمتم اومد که همراز و از بغلم بگیره ولی طبق معمول همراز من خسته بود و از بغل من تکون نمیخورد .

پیمان _ ای پدر سوخته ببین .. بازم نیومد توی بغلم .

بهنود _ اووی از خودت مایه بذار !!

وای من نمیدونستم از خوشی چیکار کنم .. این بلاخره نسبت به همراز یه عکس العملی نشون داد .. یعنی قبول داره که پدرشه ؟!

بعد از اون حرفش انگار پشیمون شده بود از گفتش چون سریع از خونه خارج شد.. نگام به پیمان افتاد .. که با لبخند به من نگاه میکرد..

سرمو انداختم پایین و به سمت در رفتم .. "این اخر با لبخنداش دیوونه م میکرد" ..

پایین که رفتم .. بهنود جلوی در به ماشینش تکیه داده بود .. رفتم جلو بدون هیچ حرفی روی صندلی عقب نشستم .. بهنودم ماشین و دور زد و سوار شد .. پیمانم نشست روی صندلی جلو ..

_ اگه ممکن منو سر خیابون البرز پیاده کنید..

بهنود که اصلا حرفی نزد ..

پیمان _ اونجا برای چی ؟! مگه خونه ت .. توی خیابون مولایی نیست ؟!

_ چرا همتا مدرسه س باید برم دنبالش..

پیمان _ هرروز میری دنبالش ؟! چرا براش سرویس نگرفتی ؟!

_ گرفتم .. اما چند بار راننده سرویسشو به قول خودش فرستاد روی هوا !! اینه که دیگه هیچ سرویسی قبولش نمیکنه!!

پیمان چنان زد زیر خنده که همراز بچه م چرتش پارشو .. خودشو بیشتر چسبوند به من . حال من هم از حرکت همراز خنده م گرفته بود هم از خنده ی پیمان ..

به بهنود تویِ ایینه نگاه کردم .. نگاش به روبه روش بود ولی داشت میخندید ..

پیمان که هنوز داشت میخندید .. بریده بریده گفت .. پس .. به تو .. رفته که این جوری .. شیطون .. شده .

فکم با کف ماشین یکی شده بود .. همش داشتم فکر میردم .. من کی جلوی اینا شیطونی کردم که اینجوری گفت ؟!

پیمان وقتی دید ساکت شدم ، بیشتر خندید .. انگار این ادم ذهن خونه ، چون بلافاصله بعدش گفت :

پیمان _ شاهین برامون گفته بود که چه بلاهایی سرشون اوردی ..

چشمام بی اراده به سمت بهنود کشیده شد .. بازم داشت میخندید ..

نمیدونستم باید خجالت بکشم .. یا به خاطر یاد اوری بلا هایی که سر شاهین در اوردیم، بخندم.

بلاخره دومین راه حل انتخاب کردم و خندیدم .

پیمان _ دیدی درست گفتم که به تو رفته ..

یهو خنده م قطع شد ..

_ نه ! به من نرفته .. به پدرش رفته .!

با یاد اوری اشکان یه بغض کهنه توی گلوم نشست .. نفس عمیقی کشیدم تا از ریزش اشکام جلوگیری کنم .

_ من توی شیطنت انگشت کوچیکه ی اشکانم نمیشدم ..

پیمان _ متاسم . خدا رحمتشون کنه ..

پس درست حدس زده بودم .. پیمان از همه چیز من خبر داشت .. فقط هنوز از نسبتش با این خانواده خبر نداشتم ..

بهنودم یه" متاسفم ، خدا رحمتشون کنه ی "زیر لبی گفت

_ ممنون .

دیگه هیچ کسی حرفی نمیزد .. انگار کسی حرفی برای گفتن نداشت ..

منم توی خاطرات گذشتم غرق شدم .. تا اینکه گوشیم زنگ خورد ..

شماره ی همون ناشناس بود ..

یه سرفه ی کوتاه کردم که صدام صاف بشه .

_بفرمایید .

صدای نفس عمیق کشیدن کسی پشت گوشی میومد.

_ الو ..

بازم جوابم همون بود ..

_ الو .. چرا حرف نمیزنید ؟

مکث کردم .. بهنود و پیمانم کنجکاو شده بودن .. بهنود نگاهشو از ایینه نمیگرفت و کلا همه ی حرکات منو زیر نظر داشت .. منم فقط به اون نگاه میکردم .. نمیدونم چرا از توجه ش خوشم میومد !!

_ببینید من نمیدونم شما کی هستین .. لطفا دیگه مزاحم نشین .. اگه یه بار دیگه شمارتون و روی گوشیم ببینم .. مطمئن باشین دیگه مودبانه برخورد نخواهم کرد !!

داشتم قطع میکردم که یکی از پشت خط گفت :

_ سلام سارا خانم

شاهین بود .

باشنیدن صداش یه اخم روی پیشونیم نشست .. نگاهم و با دلخوری از بهنود گرفتم .. انگار اون مقصر همه ی این اتفاقا بود !!

شاهین _ سارا خانم گوشی دستتونه ؟

صداش میلرزید ..

_ بله دستمه .. امری داشتین اقای بابایی؟

پیمان کاملا به سمت من برگشت .. از این حرکتش خنده م گرفت ولی فقط یه لبخند محو روی لبم نشست ..

بهنودم سریع راهنما زد و یه گوشه نگه داشت ..

وا اینا چرا اینجوری میکنن ؟!!!

من هنوز توی شوک حرکت بهنود بودم که گوشی از دستم قاپیده شد ..

پیمان گوشی رو از دستم گرفت و زد روی اسپیکر ..

شاهین _ سارا !! چرا امروز شرکت نیومدی ؟!

عجب پرویی ها هی من هیچی نمیگم این پرو تر میشه .. تا حالا که روی اسپیکر نبود .. سارا خانم بودما .. تا زد روی اسپیکر شدم سارا !!

تا اومدم جوابشو بدم .. گفت :

شاهین _ من از صبح همش چشمام به در ِ که تو بیای تو ..

ناخداگاه ابروهام رفت بالا این داشت با من حرف میزد ..

نگاهم به بهنود افتاد داشت متفکر به من نگاه میکرد .. حتما فکر میکرد الان از خوشیِ زیاد پس میوفتم ..!!

با این فکر یه اخم نشست روی صورتم وبا لحن جدی گفتم :

_ اقای بابایی من دلیلی نمیبینم که برای شما توضیح بدم چرا نیومدم .. فقط به عنوان یه کارمند باید بگم که من دیگه به شرکت نمیام و تا چند روز دیگه ، برگه استفا مو هم تقدیم هیئت مدیره خواهم کرد ..

روزتون خوش.

شاهین سریع گفت _ نه .. نه .. صبر کن سارا من باید برات توضیح بدم .. باور کن من هر دوی اونا رو اخراج کردم .. مامانم هم از کارش خیلی پشیمونه ..

_ مهم نیست اقای بابایی در هر صورت نظر من عوض نمیشه .. موفق باشین .

گوشی رو از دست پیمان گرفتم و تماس و قطع کردم .

پیمان _ خوب شد به حرفاش گوش نکردی .. پسره ی بچه ننه !!

بهنود _ ولی بهتر بود به حرفاش گوش میکردی .. میخواست ازت عذر خواهی کنه !!

یه پوزخند زدم ..

_ اب رفته هرگز به جوی برنمیگرده .. حداقل برای من این طوری ِ .

یه نگاه عمیق بهم کرد ..

بهنود _ از تصمیمی که گرفتی مطمئنی ؟! شاهین پسر خوبیه .

_ بله من تصمیمو گرفتم .. بعدم با دندونای کلید شدم گفتم : خدا برای مادرش نگهش داره .

پیمان بلند خندید .. بهنودم لبخند زد ..

اونا خندیدن ولی من از درون در حال سوختن بودم .

پیمان _ یه لحظه یاد مادربزرگم افتادم .. سارا تو دقیقا چند سالته ..

واقعا که توی عوض کردن جو استاد بود ..

_ 22سال .

پیمان _ واقعا پس این بهنود حق داره که بهت میگه مامان کوچولو .

به بهنود نگه کردم ..

در حال خندیدن ماشین و روشن کرد و راه افتاد ..

بهنود _ برای مامان بودن خیلی کوچولوِ دیگه !!

لبخند زدم .. نمیخواستم بیشتر از این غرورم جریحه دار بشه .

_ مگه بدِ این طوری میتونم با نتیجه هامم بازی کنم ..

پیمان _ بعد میگه من شیطون نیستم .. این تو نود سالگی هم میخواد بازی کنه ..

خندیدیم ..

من با وجود همتا سی و خورده ای سالگی مادربزرگ میشم .. پس با این حساب برای نتیجه م همش پنجاه سالم بیشتر نیست .

بهنود ادرس مدرسه رو پرسید .. بدون حرفی دادم .. همراز خواب بود .. اینجاهم اگه پیاده میشدم .. ماشین گیرم نمیومد اذیت میشدم ..

پیمان برگشت چیزی بگه که گوشی بهنود زنگ خورد ..به من نگاه کرد .

بهنود _ شاهینه !!

پیمان بازم زد روی اسپیکر .. نگاهم و ازش گرفتم و به بیرون دوختم ..

بهنود _ چی شده شاهین ؟!

شاهین _ بهنود .. سارام از دستم رفت .. دیگه نمیخواد بیاد شرکت .. من بدون اون چیکار کنم ..؟ اب پاکی رو روی دستم ریخت .. بدون اون شرکت شده خونه ی ارواح !!

بیا احمق ، زن نمیخواد که .. دلقک میخواد برای خونش ..!!!

بعد این ناشوهر ما هی میگه پسر خوبیه !!

سنگینی نگاهشون و حس میکردم ولی رومو برنگردوندم .. ازش بدم اومده بود .. بی لیاقت ترین ادمی بود که به عمر دیده بودم .. حتی اگه به من احساسی هم نداشت .. نباید اینقدر راحت به دوستش اجازه میداد در مورد من حرف بزنه ..

بهنود _ با اون رفتاری که مادرت کرد .. نبایدم توقع داشته باشی که بیاد روبه روت و " بگه عزیزم کی میای خواستگاریم؟ "

دیگه داشت حالت تهوع بهم دست میداد .. اخمام از این غلیظ تر نمیشد .

شاهین _ میگی چیکار کنم ؟! پیمان کجاست ؟!

بهنود _ همین جاست داره گوش میده ..

لحنش غمگین بود .. شایدم من این طوری حس کردم .

شاهین _ پیمانِ الاغ !! اونجایی لالمونی گرفتی .. حالا که من به راه حلات نیاز دارم .

پیمان _ همین که نمیام اونجا چونه تو خورد نمیکنم !! رفاقت کردم . پس دیگه ادامه نده .

شاهین با یه لحن پر از تعجب گفت :

_ چرا مگه چیکار کردم ..

پیمان _ خفه شو شاهین !!

بعدم گوشی رو قطع کرد.

پیمان رو به من کرد و گفت :

پیمان _ من واقعا متاسفم .. این شاهین از اولم بی شعور بود .

فقط بهش نگاه کردم .. واقعا نمیتونستم باهاشون حرف بزنم ..

حالم از خودم بهم میخورد که توی این مدت حتی 1% احتمال میدادم که بهنود بهم علاقه مند بشه .. هیچ وقت به خودمم اعتراف نکرده بودم که به داشتنش امیدوارم .. ولی از وقتی که اومد .. از وقتی که دیدمش .. همش ته دلم یه حسی قلقلکم میداد .. که ممکن یه روزی بهش برسم .. اما الان میدونم که خوشبختی برای من فقط یه سراب ِ که نباید بهش نگاه کنم .. حالا که زیر نگاهش داشتم له میشدم ، اینو فهمیدم ..

هیچی نگفتم .. اونا هم چیزی نگفتن ..

به مدرسه رسیدیم .. زیر لب یه" خداحافظی " کردم و با همراز که توی بغلم خواب بود از ماشین خارج شدم ..

پیمان از ماشین پیاده شد _ کجا سارا ؟!! میمونیم تا شما رو برسونیم ..

_ ممنون اقا پیمان .. مریم اومده .. باهم برمیگردیم .. شما بفرمایید ..

وبا دست به مریم که سمتم میومد اشاره کردم ..

پیمان _ هر طور صلاح میدونی ..

مریم اومد سمتم .. جواب سلام پیمان و با تکون دادن سرش داد !!

مریم _ سلام .. میبینم که با یار اومدی .. هنوز دو ساعتم نیست که ازت جداشدمااا ..

_ اره واقعا !! اتفاقا یار عزیزم !!! همین چند دقیقه ی پیش از عشق زیاد داشت منو میبست به رفیق شفیقش ..

مریم چند ثانیه بهم نگاه کرد .. بعدم با حرص یه بی لیاقت و چندفوش مثبت 18 نثار وجودش کرد ..

مریم _ بی خیال بریم تو ماشین .. هنوز نرفتن نمیدونم منتظر چی هستن ؟..

داشتیم میرفتیم .. سمت ماشین که یه ماشین یهو جلوی پامون ترمز کرد ..

من از ترس همراز و بیشتر به خودم فشردمو نشستم روی زمین ..

سر همراز و کاملا توی سینه م فرو کرده بودم .. توی بغلم فشارش میدادم

.. لرزش همه ی بدنم و گرفته بود.

صداهای اطرافم و میشنیدم .. صدای کوبیده شدن در ماشین .. صدای فریاد های بهنود و پیمان .. صدای سارا سارا گفتنای بابک .. صدای عمو گفتن مریم ..

ولی من سرمو توی موهای همرازم فرو کرده بودم و هیچی نمیدیدم .. در همون حالت عصبی جلو وعقب میرفتم و تکون میخوردم ..

یکی اومد روبه روم نشست .. صدام میکرد ولی من جواب نمیدادم ..

بازو هام و گرفت و از تکون خوردنم جلوگیری کرد .. سرم و اوردم بالا نگاش کردم ..

بهنود _ سارا اروم باش .. همراز خوبه .. هیچ اتفاقی نیوفتاده .. ببین نگاش کن ..

اروم همراز و از خودم دور کردم .. کبود شده بود .. یه جیغ کشیدم و بازم به خودم فشردمش ..

بهنود سعی میکرد ارومم کنه .. ولی من همراز و بیشتر به خودم فشار میدادم .. یه دفعه ای یه نفر همراز و از بغلم کشید .. جیغ های منم بلندتر شد .. که یه طرف صورتم سوخت !!

بهنود _ اروم باش سارا خوب ! هیچ اتفاقی نیوفتاده همه خوبن .. ببین .. همرازم خوبه .. نگاش کن .

نگام رفت سمت پیمان که همراز و بغل کرده بود ..

بعداز اون سیلی تازه اشکام راه خودشون پیدا کرده بودن .. با همون چشمای اشکی به بهنود که روبه روم زانو زده بود نگاه کردم .. بهنودم بدون معطلی منو توی اغوشش کشید و گذاشت روی سینش اشک بریزم .. در همون حالم بادستاش پشتم و میمالید برای اینکه اروم بشم .. و اروم شدم ..

نفس عمیقی کشیدم و خودم و از بغلش کشیدم بیرون .. به خودم اوومده بودم تازه خجالت برام معنا پیدا کرده بود .. بدون اینکه به کسی نگاه کنم ، بلند شدم .. همراز گریه میکرد و دستاشو به سمت من برای بغل کردنش دراز کردم .. به سمتشون رفتم .

وقتی بغلش کردم .. روی دستام نگهش داشتم و همه ی بدنشو کنترل کردم ..انگار میخواستم از سالم بودنش مطمئن بشم .

همراز _ مامان ؟!

_ جان مامان .. عزیزم خوبی ؟! الهی مامان فدات شه .

تند تند روی سرو صورتش بوسه میزدم .. ترس از دست دادنش هم منو نابود میکرد .. همش خدارو شکر میکردم که طوریش نشده .. اینکه بازم طبق معمول بی حس نشدم و همراز از دستم پرت نشده.

تازه متوجه اطرافم شدم .. شانس اوردیم که خیابون فرعی بود .. مدرسه هم هنوز تعطیل نشده بود .. به خاطر همین ادمای زیادی دور برم جمع نشده بودن .

بابک اومد سمتم .. گوشه ی لبش خونی بود .

بابک _ سارا خوبی ؟! ببخش سارا جان .. فقط میخواستم شوخی کنم .. فکر نمیکردم اینقدر بترسی .

اینقدر لحنش محزون بود که نتونستم چیزی بهش بگم .

شانس اورد هنوز ضعف داشتم و گرنه یه سیلی بابت شوخیه مسخره ش بهش میزدم ..

پیمان کنارش ایستاده بود با حرص بهش نگاه کرد و روبه من گفت :سارا جان بهتره بری توی ماشین بشینی .. هوا گرمه همخودت اذیت میشی هم همراز ..

یکی دستشو پشتم گذاشت و منو به سمت ماشین هدایت کرد .. منم بدون هیچ مقاومتی رفتم .. تازه وقتی درو برام باز کرد و من نشستم متوجه شدم که بهنود بود.

بهنود _ چند دقیقه استراحت کن تا همتارو بیارم بریم ..

باسر تایید کردم .. با نگاهم اونو که به سمت مدرسه میرفت بدرقه میکردم که در باز شد .. رعنا اومد توی ماشین .. تعجب کردم رعنا اینجا چیکار میکنه .

رنگش پریده بود .. لباش کاملا سفید شده بود

_ تو اینجا چیکار میکنی ؟! کی اومدی ؟

رعنا بدون هیچ حرفی خودش و توی بغلم انداخت و بلند گریه کرد ..

این دختره از منم بدتر بود .. نمیشد ارومش کرد .. همرازم ترسیده بود ..

بچه حق داشت یه دفعه بیدار بشی ببینی مامان اینقدر محکم بغلت کرده که نمیتونی نفس بکشی .. بعدم بلند گریه میکنه .. حالا هم که خاله ت داره گریه میکنه

خوب میترسی دیگه !!!

به اطرافم نگاه کردم .. مریمداشت با بابک صحبت میکرد ولی هواسش به ما بود .. بهش اشاره کردم بیاد پیشمون ..

قسمت 8

مریم اومد و در جلو رو باز کرد .. از رعنا خواست منو ول کنه .. بعدم شروع کرد به دلداری دادنش ..

اما من هواسم رفت سمت بهنود که دستای همتا رو گرفته بود و داشت از در مدرسه میومد بیرون .. تعجب کردم ، هنوز یه ربع تا تعطیل شدنشون مونده بود .. توی این فاصله هم بدون اجازه نمیذاشتن بچه ها بیرون بیان .. حالا همتا با بهنود اومده بیرون !!!

داشت میومد سمت ماشین که پیمان صداش کرد ..

همتا هم با هیجان وارد ماشین شد و شروع کرد برای رعنا شیرین زبونی کردن .

رعنا هم که تازه اروم شده بود .. هی قربون صدقه ش میرفت .. همتا و رعنا خیلی با هم صمیمی بودن .. همینم باعث حسادت مریم میشد !!

نمیدونم بابک که کنار پیمان ایستاده بود چی بهش گفت که برگشت سمت ماشین و بعدم سرشو تکون داد .. باهم دست دادن و به سمت ما اومدن .

بابک در سمت منو باز کرد و دوباره عذر خواهی کرد .. حالا این وسط من خنده م گرفته بود .. چون داشت از من عذر خواهی میکرد ولی به رعنا نگاه میکرد !!

رعنا هم که در حال تنبیهش بود اصلا بهش نگاه نمیکرد ..

به مریم نگاه کردم .. چشماش برق میزد .. میدونستم چه فکری توی سرش ِ .. میخواست از عشق بابک به رعنا برای مقاصد پلیدش استفاده کنه .

پیمانم فکر کنم این برق و توی چشمای مریم دید که رو به مریم گفت :

پیمان _ مریم خانم اگه منزل تشریف میبرین سوییچ و بدین من با ماشین شما میام .. شما هم پیش خانما بمونید ..

مریم _ بله ممنون میشم . زحمتتون نشه ؟!

پیمان _ نه چه زحمتی ، وظیفه ست خانم .

سوییچ و گرفت و رفت سمت ماشین مریم ..

نیم ساعت بعد به خونه رسیدیم .. بدون این که حرفی بزنم .. در مقابل نگاه خیره ی بهنود ، به سمت خونه رفتم . در تمام طول راه نگاهش از ایینه برداشته نمیشد ولی من دیگه توجه نمیکردم ... دیگه نمیخواستم برای خودم تفسیر کنم.

مریم در حال تعارف تیکه پاره کردن با پیمان بود ..

وارد خونه که شدم .. همراز و که تازه به خواب رفته بود توی تختش گذاشتم و وارد حمام شدم .. نیاز شدیدی بهش داشتم .. اب سرد و باز کردم وبا همون لباسا زیر دوش رفتم .

لباس عوض کردم .. از اتاق اومدم بیرون با صدای بلندی گفتم :

_ مریم میدونستی حموم واقعا یه نعمت ِ . وای خدا چه حالی ..

یه دفعه فکم با قالی یکی شد .. بهنود با چهره ی خندون روی راحتی ها نشسته بود ، داشت به من نگاه میکرد ..

بازم طبق معمول هول شدم و زودی سلام کردم ..

بهنودم که لبخندش پهن تر شده بود جوابم و داد..اصولا کیف میکرد از این که حال منو بگیره ..!!

لبخندش و که دیدم دوسه تا فوش با پدر و مادر نصیب این دوتا الاغ کردم که به من خبر ندادن که مهمان داریم .. بعدم یادم افتاد که بررسی کنم لباسم مناسب یا نه ..یه تیشرت صورمه ای تنم بود که عکس کیتی روش بود .. با یه شلوار ورزشی صورمه ای.. موهای بلندمو هم که با حوله پوشونده بودم .. که یعنی از این بدتر امکان نداشت !!!

ولی از اونجایی که من احمقی بیش نیستم !! همون جا جلوی بهنود این حرکت و انجام دادم..

بهنود _ به نظر من که تیپت خوبه !!

هه هه هه بچه پرو

ناخداگاه یه شکلک براش در اوردم که صدای خنده اش بلند شد ..

از مدل خندیدنش خوشم اومد ، لبخند زدم .. چون پشتم بهش بود نمیدید در نتیجه پرو هم نمیشد .. به سمت اتاقم رفتم که لباسم و عوض کنم .. جلوی این که ضایع شدم ..حداقل جلوی پیمان ابرو داری کنم.

یه تونیک ابی لاجوردی ( به من میگن طرفدار ایتالیاها ) با شلوار جین یخی ویه شال همرنگش هم سرم کردم از اتاق خارج شدم .. اول یه سرک به اتاق بچه ها کشیدم ..

همراز خواب بود .. همتا هم باز داشت سر رعنا رو میخورد .. اهسته ازشون پرسیدم .. ناهار چی میخورن ..؟! رعنا گفت مریم با پیمان رفتن غذا بگیرن !!

مریم چه با این پیمان ِ جور شده !!

بهنود توی سالن نشسته بود و با کنترل تلویزیون مشغول بود.

اصولا این ادم بسیار راحت بود .. دو سه بار به زبونم اومد بهش بگم زیر شلواری میخوای برات بیارم ولی دلم نیومد هرچی باشه مهمون بود ..

رفتم اشپزخونه که تا غذا رو میارن یه سالاد شیرازیم درست کنم .. در همون حالم فکر کردم که ما تا حالا به غیر از پدرای مریم و رعنا و پدر جون ، مرد دیگه ای به خونه راه نداده بودیم خانم همسایه اونجوری باهامون برخورد میکرد .. حالا که دو تا پسر تر گل ورگلم اومده خونه مون ، چه شود !!!

باید برم یه خونه ی ویلای بخرم که یه باغ کوچولو هم داشته باشه .. که هم بچه ها توش راحت باشن و بازی کنن .. هم خودم از دست همسایه های فوضول راحت بشم .. زنگ میزنم به مولایی که هم اینجا رو بفروشه .. همم برام پول بفرسته .. با پول این خونه تنها نمیشه کاری کرد .. به پدر جونم نمیگم .. خودش کلی گرفتاری داره .

بهنود _ بسه دیگه چقدر این خیار هارو ریز میکنی ..

اینقدر غرق فکر کردن بودم که متوجه نشدم کی بهنود روبه روم نشست ؟.. کی این همه خیارا رو ریز کردم .؟

ولی جلوش کم نیووردم .

_ سالاد شیرازی دیگه باید خیار هاش ریز باشه..

بهنود از لحن من خنده ش گرفته بود .

بهنود _ میدونم باید ریز باشه ، نه له !!

_ کجاش این لهِ ؟

بهنود _ الان این ظرف و برگردونی .. اب خیار ازش میچکه .. بعد میگه ریز نیست ..

_ خیلیم عالیه !!

بهنود _ اه من اینو نمیخورماا .. یکی دیگه درست کن ..

پروووووووووووووووووووو .. این و توی دلم گفتم .

_ نمیتونم .. بچه ها گرسنه ان وقت ندارم .

بهنود _ پاشو چند تا خیار بشور خودم درست میکنم ..

ابروهام چسبید به موهام !!

وقتی تعجبم و دید .. خودش بلند شد و از توی یخچال خیار برداشت و شست . ظرف خیارای عزیز منو برداشت و توی سطل اشغال خالیش کرد و خودش مشغول پوست کندن خیار شد ..

در همون حالم دستورا رو صادر می فرمود ..

بهنود _ سارا نشین !! پاشو سریع پیازا رو پوست بکن و گوجه هارو خورد کن ..

بعدم با یه لبخند کج ادامه داد..

_البته اگه میتونی و ، لهشون نمیکنی ..

دیگه داشت رسما به من توهین میکرد .. یه پشت چشم براش نازک کردم که خنده شو غلیظ تر کرد و مشغول خورد کردن گوجه ها شدم ..البته این بار بدون نقص .

با تمام حواسم داشتم پیازا رو خورد میکردم که با یه لحن جدی گفت :

بهنود _ سارا ؟!

_بله !

منتظر بهش نگاه کردم .. سرش پایین بود .. بعد از چند دقیقه سرشو اورد بالا با یه لحن ارومی ادامه داد :

_ همیشه موقع ترس و ناراحتی ضعف میکنی ؟!

حالا اون بود که منتظر به من نگاه میکرد ...

دلم میخواست براش بگم .. نمیدونم چرا ولی احساس نزدیکی خاصی بهش پیدا کرده بودم .. دیگه اون غربیه دیروز نبود برام .

نفس عمیقی گرفتم و شروع کردم .

_" 17 سالم بود .. یه روز استادمون اعلام کرد ، برای مسابقات قهرمانی کشور که هفته دیگه برگزار میشه ، میخواد برامون اردو بذاره .. که چون برنامه ش فشرده ست باید شبا توی خوابگاه بخوابیم .."

_" رفتیم اردو .. من خیلی خوشحال بودم .. چون بابامو به سختی راضی کرده بودم .. اصلا دوست نداشت شبا پیششون نباشم .. تازه بعد از کلی اشک و ناله و قهرو التماس بابام راضی شد ولی با اشکان کلی دعوا کرد که باعث شده بود من ورزش و شروع کنم .. که حالا به خاطرش باید میرفتم اردو .

به اشکانم مجبور شدم کلی باج بدم .."

بایاداوری اون روز لبخندی زدم ..

"یه بلوز داشتم که اشکان شدیدا ازش بدش میومد هرکاری میکرد من دیگه اونو نپوشم موفق نمیشد .. منم چون میدونستم اشکان ازش بدش میاد اونو میپوشیدم .."

خنده ی صدا داری کردم و بهنودم با لبخند نگام میکرد..

_" باورت نمیشه حتی یه روز توی خواب لباس و توی تنم تیکه پاره کرد ..

منم وقتی دیدم . انقدر جیغ زدم که خودش مجبور شد بره لنگه شو برام بخره .. "

اون موقع ام از موقعیت سوءاستفاده کرد و ازم خواست اون لباس و جلوی چشماش بندازم اشغالی . مجبور بودم با سازش برقصم ولی من بیدی نبودم که با این بادا بلرزم !! به خاطر این خواسته اش ماشینشو پنچر کردم "

_ "رفتیم تمرین ..

تمام روز تمرین میکردیم و شب هام تمام خوابگاه و میذاشتیم روی سرمون .. بابا و اشکانم هر روز میومدن بهم سر میزدن که با گله ی مسئول خوابگاه مواجه میشدن .. منم که اصولا در اینجور مواقع شبیه گربه ی شرک میشدم !!"

بهنود بلند خندید..

بهنود _ میدونم .. اصولا در حال مردم ازاری هستی .

منم لبخندی زدم و ادامه دادم :

_ " بابامم بنای نصیحت میذاشت و اشکانم از پشتش تشویقم میکرد و برام بوس میفرستاد .. "

یه دفعه اخمام و توی هم کردم ..

_ "اون اخرین باری بود که مییدمشون انگار بابام بهش الهام شده بود ..

همش منو توی اغوشش فشار میداد و

میگفت : سارای من بزرگ شو !! سارای عزیز بابا شیطنت بکن ولی بزرگ شو !!

من نمیفهمیدم چرا اون جوری حرف میزد ولی با حرفاش قلبم تیر میکشید ..

اشکانم چند دقیقه توی بغلش منو نگه داشت و گفت:

_" کم تو منو حرص میدادی حالا این همتام لنگه ی خودت شده .."

یه بغض توی گلوم نشسته بود که هر لحظه بزرگ تر میشد ..

_ "نمیدونستم این اخرین باری ِ که میبینمشون وگرنه از اغوششون بیرون نمیومدم . وگرنه به اشکان نمیگفتم "برو بابا دلت خوشه .. من همیشه شاگردی تو رو میکنم .."

وگرنه اونشب بیشتر از روزای دیگه شیطنت نمیکردم ..

ولی بیشتر شیطنت کردم !! که وقتی توی تختم دراز کشیدم دیگه جونی برام نمونده بود ..

یه دفعه زمین لرزید ..

بعدش یه صدای بلندی اومد که باعث شد شیشه های سوله بریزه .. ما هم از ترس سریع اومدیم بیرون .. هرکس هر چیزی که دستش اومد پوشید و از اونجا اومد بیرون .. تازه وقتی اومدیم بیرون .. متوجه اطرافمون شدیم ..

درختای کنده شده رو دیدیم ..

شیشه های ریخته ..

دیوارای ریخته ..

ماشینای چپ کرده .. تلاش برای بیرون کشیدنشون

صداهارو شنیدیم

صدای فریاد "یا حسین" و " یا زهرای " ادما ..

صدای جیغ بچه ها ..

صدای دزدگیر ماشینا ..

با دیدن اونا هرچی توان داشتم توی پاهام ریختم و به سمت خونمون دویدم .. هنوز همه ی خونه ها خراب نشده بود میتونستی مسیر و پیدا کنی .. وقتی رسیدم خونمون هنوز سالم بود ولی ...

بغضم اینقدر بزرگ شده بود که دوباره را تنفسیم و بسته بود ..

تند تند نفسای عمیق میکشیدم .که بغضم کوچیک بشه ..ولی نمیشد .

بهنود دستاشو روی دستام گذاشت و ازم خواست اروم باشم .. بعدم بلند شد و یه لیوان اب بهم داد وقتی دید نمیگیرم .. خودش جلوی دهنم نگه داشت که بخورم ..

کمی که اب خوردم اروم شدم .. ولی تازه اشکام سرازیر شده بودن .

بهنود از توی جیبش یه دستمال بهم داد.. من باهاش جلوی ابریزش بینمیمو گرفتم.

بهنود _ اروم شدی ؟

با سر بهش اشاره کردم که یعنی اره .. خواستم ادامه بدم که

بهنود دستام و فشار داد و گفت _ سارا اگه اذیتت میکنه ادامه نده .

_نه خوبم ..

ولی هنوز اشکام میومد باید میگفتم .. میخواستم براش درد و دل کنم شاید خالی بشم ..

چشمامو بستم و بدترین صحنه ی عمرمو به یاد اوردم ..

" تازه رسیده بودم میخواستم از در برم تو که اون پس لرزه ی لعنتی اومد .. تا به خودم بجنبم .. پرت شده بودم گوشه حیاط .. خوردم به یه درخت توی حیاطمون که ریشه ی قوی داشت و تکون نخورده بود .. از همون جا دیدم بهنود ..

خونمون جلوی چشمام ریخت .. اتاق مامان و بابام جلوی چشمام ریخت .. اتاق قشنگ خودم .. من هیچ کاری نکردم .فقط نگاه کردم .. قصر طلایی اشکان و یلدا که داشت میریخت و ، دیدم ..

همه ی گذشته مو دیدم .. اینده ی نابود شدم و دیدم .

دیدم همه ی زندگیم نابود شد .. شنیدم صدای شکستن کمرم و هیچ کاری نکردم .. "بهنود من حتی اخرین بار مامانم و ندیدم .. از ترس اینکه به خاطر کارام دعوام کنه حتی باهاش حرفم نزدم ..

بهنود کاملا ساکت داشت نگام میکرد و اجازه میداد راحت اشک بریزم و خودمو خالی کنم .. منم برای این کارش واقعا ازش متشکر بودم .. چون من فقط به یه گوش احتیاج داشتم برای تسکین دردام !!

بعد از اینکه دید اروم شدم پرسید : همتا رو چی ؟ مامان نجات داد؟!

با سر تایید کردم

_ اره .. من تمام شب و توی حیاط نشسته بودم و از جام تکون نخورده بودم .. سوری جون که به عنوان دکتر امدادگر اومده بود منو پیدا کرد .. بعدم که صدای گریه ی همتا رو شنید اونو بیرون کشید .. منو یه عمر مدیون خودش کرد ..

چند لحظه ای تو سکوت نگام کرد.

بهنود _ چطوری همتا توی اوارا زنده موند ؟!

دوباره گریه م گرفت .. اما این بار برای لطفی بود که خدا در حقم کرده بود .

_ نمیدونم .. حتما خدا حال منو دیده بود که گلِ اشکان و برام نگه داشت .

بهنود _ اشکان و خیلی دوست داشتی نه ؟!

وای دلم کباب میشد .. بایاداوری اشکان !!

_ خیلی !! اشکانم ، داداشم بود .. خواهرم بود .. دوستم بود .. خیلی خوش شانس بودم که اشکان و داشتم .

اشکان همه چیز بود .. خیلی زود پرپر شد ..

بهنود _ اشکانم خیلی خوش شانس بود که تو رو داشت . و همین طور همتا و همراز که حالا مامان کوچولویی مثل تو دارن .

ته دلم خالی شد .. خوشم میومد بهم میگفت مامان کوچولو ..

اما زنگ در بهم اجازه نداد بیشتر از این غرق لذت بشم ..

سریع بلند شدم .. درمقابل نگاه های بهنود به سمت دستشویی رفتم تا یه ابی به صورتم بزنم .

وقتی برگشتم .. بچه ها اومده بودن داخل .. پیمان با دیدن من لبخندی زدو گفت :

پیمان _ به به صاحب خونه !! خجالت نکشیدی مهمونات رفتن غذا گرفتن ..

خنده م گرفته بود ..

_ نه ! چرا خجالت بکشم من تا همین چند دقیقه پیشم نمیدونستم یه سری چتر باز قرار بیان خونم ..

پیمان _ عجب پروووویی ها به ما میگه چترباز .. خوبه حالا پول غذامون و خودمون دادیم ..

توی این دو روز فهمیده بودم که پیمان از املت متنفــره !

_ خوب نمیدادین .. منم همینجا براتون یه املت درست میکردم .. میخوردین دیگه .

تا گفتم املت بهنود منفجر شد .. پیمانم که دود از دماغش خارج میشد .

پیمان _ یعنی بهنود من اگه این زنتو نکشتم .. پیمان نیستم.

ته دلم خالی شد .. زنتو !!!!

بهنود _ تو غلط میکنی .. خیلی خوبم جوابتو داد .

با جواب بهنود دیگه روی ابرا بودم .. فقط خدا میدونه چی کشیدم تا بتونم غرورم و جلوش حفظ کنم .

پیمان _ سارا خانم تو نقطه ضعف به من میدی دیگه ؟!

منم ابروهامو چند بار برای پیمان انداختم بالا .. که باعث شد بلند بخنده .

مریم میز و چیده بود همه رو صدا کرد .. منم رفتم سمت اتاق همراز که بیدارش کنم .. بچم از صبح هیچی نخورده .. با شوکیم که بهش وارد شده ، ممکن ضعف کنه.

اینقدر ناز خوابیده که دلم میخواد بخورمش .. چقدر دوستش داشتم .. همه ی زندگیه من توی این دوتا خلاصه میشه ..

داشتم گونه شو نوازش میکردم که صدای بهنود و از پشت سرم شنیدم ..

بهنود _ بیدارش کنی بد خواب نمیشه ؟!

این کلا تصمیم گرفته بود منو ذوق مرگ کنه .

برنگشتم !!

راستش ترسیدم .. از اینکه التهاب گونه هام و ببینه .. از اینکه بفهمه به محبتش احتیاج دارم .. از اینکه بفهمه صداش باعث ارامشم میشه ..

اون منو پس زده بود .. خیلی واضح و روشن گفته بود که منو برای زندگیش نمیخواد .. من فقط میتونم مثل یه برادر روش حساب کنم .. پس همه ی محبتاشم برادرانه بود ..

نفس عمیقی کشیدم تا لرزش صدام و بگیره .

_ چرا .. ولی باید بیدارش کنم غذا بخوره . میترسم ضعف کنه .. از صبحم چیزی نخورده !

بهنود _ چرا خورده .. بیتا بهش صبحونه داد..

حالا دیگه کنارم ایستاه بود ..

لبخندی بهش زدم .

_ میدونم .. ولی مطمئنم چیز زیادی نخورده .. اخه این دختره ی لوس ، توی خوردن خیلی بد قلق ِ ، فقط هم از دست من خوب میخوره !!

بهنودم لبخندی زد و به همراز نگاه کرد ..

بهنود _ توی خواب شبیه تو میشه !

_ اره چون چشماش بسته ست .

بهنود _ ولی توی خواب خوشگل تر !!

دلم میخواست بکشمش .. نمیدونم چرا بامن اینطوری میکرد .. یعنی نمیفهمید داره اتیشم میزنه .. یا از قصد میخواست به من یاد اوری کنه ..

یاد اولین باری که باهم تلفنی صحبت کردیم افتادم .. وقتی که بهم گفت برای نزدیک شدن به من میخوای قبول کنی ..

من اونموقع چقدر به حرفش خندیدم .. که این همه اعتماد به نفس داره .. ولی حالا باید به خودم بخندم که دارم برای نداشتنش دیونه میشم ..

دیگه چیزی نگفتم .. مشغول نوازش کردن همراز شدم .. ولی سنگینی نگاشو حس میکردم ..

_ جوجو .. جوجوی مامان بیدار نمیشی .؟ لُپووو پاشو ببینم ..

وقتی دیدم داره هشیار میشه گفتم

_ بلند شو جوجو .. وگرنه میخورمتااا .. ببین صدای شکم مامان در اومده .. گرسنه ی گرسنه است .. همشم میگه همراز خوشمزه میخوام .. هــمممممم .. دارم میام بخورمت ..

همراز مارمولکم ریز میخندید .. میخواست باهاش بازی کنم ..

_ هممممم ..

لبام روی شکمش گذاشتم و قلقلکش دادم .. دیگه صدای خنده ش در اومده بود ..

همراز _ نه مامانی نخور منو .. اگه منو بخوری .. دیگه همراز نداریااا ..

_ اِِ راست میگیا پس پاشو بریم غذا بخوریم .. تا من تورو نخورم ..

بهنود _ سلام شیطونک ..

همراز _ سلام .

همراز بغل کردم و به سمت اشپزخونه حرکت کردم .. بهنودم پشت سرمن اومد ..

مریم و رعنا نگاه معناداری به من کردن و منم یه پوزخند نثار نگاههاشون کردم ..

پیمان بازم یه لبخند ارامش بخش به من زد .. هر چقدر این بهنود گوشت تلخ بود .. پیمان دوست داشتنی بود ..

بهنود رفت کنار پیمان نشست منم صندلی کنار همتا رو کنار کشیدم .. همرازم روی صندلی مخصوصش گذاشتم . مشغول خوردن شدیم .

پیمان با مریم و همتا مشغول شوخی بود .. منم خودم و با همراز سرگرم کردم و فقط به شوخیاشون میخندیدم .. اما ته دلم یه ناراحتی ِ عمیق داشتم که شدیدا ازارم میداد..

بعد تموم شدن غذا ساعتی خودمو با ظرفا مشغول کردم .. با اونکه ماشین ظرفشویی اونا شست .. اما من به بهانه های مختلف مثل جابه جا کردنشون و چیزای دیگه خودم و مشغول نشون دادم که کمتر توی تیررس نگاه بهنود باشم .. احساس میکردم داره از احساسات زنونم سوءاستفاده میکنه که حرفاشو ثابت کنه .. همینم باعث میشد خودم و ازش دور نگه دارم.

وی بلاخره باید میرفتم بیرون ..

همگی توی پذیرایی نشسته بودن .. منم رفتم روی مبل کناری مریم نشستم ، ولی تا نشستم چند فوش خانواده دار به خودم دادم چون دقیقا روبه روی بهنود نشسته بودم .

فکر کنم فهمید که اصلا از این تصادف خوشم نی.مده .. چون پوزخند معناداری بهم زد .. که باعث شد .. چند ساعت باقی مونده رو اصلا بهش نگاه نکنم .. و به سولای پیمان جواب بدم ..

پیمان _ میگم سارا .. دیگه برنمیگردی شرکت ؟!

نفس عمیقی کشیدم .. من خودم الان داغون هستم .. اینم با یاداوری خاطرات شرکت کمر به قتل غرور من بسته بود .

_ خوب . نه !

پیمان _ چرا بهت نمیاد اهل فرار باشی ؟!

_ چرا اتفاقا هستم .. من عادت به بی توجهی ندارم .. و اصولا جمعی که دوستم نداشته باشن و نمیتونم تحمل کنم .

پیمان _ ولی فکر کنم این دفعه کاملا برعکس باشه چون اون جمع شدیدا دوستت دارن .

_ نه اشتباه میکنی اون جمع من و دوست ندارن .. فقط رییس شونه که منو دوست داره .. پس اوناهم برای اینکه اخراج نشن مجبورن دوستم داشته باشن ..

پیمان _ واقعا اینطور فکر میکنی ؟!

لبخند محزونی زدم و گفتم :

_ فکر نمیکنم پیمان خان مطمئنم .. وقتی برای کسی مهم باشی سعی میکنه بشناستت .. نه اینکه در موردت قضاوت کنه..

چه خوب ! چه بد !

برای اینکه نگاهم به بهنود نیوفته بلند شدم و وسایل پذیرایی و فراهم کنم ..

پیمان _ کجا میری ؟ تازه داشتیم به جاهای خوب بحثمون میرسیدیم ..

_ دارم میرم وسایل پذیرایی و فراهم کنم اخه مهمونمون یکمی پروواِ !!! الان میگه ازمون پذیرایی نکردن ..

پیمان اصلا کنایه ی منو به خودش نگرفت ..

پیمان _ افرین برو عروس گلم .. منم تعریفتو پیش مادر شوهرت زیاد میکنم ..!!

از این همه پروووییش خنده م گرفته بود .. البته از حق نگذریم یه جورایی کمم اورده بودم پیشش ..

مریم _ یکمی دیر اومدی .. تو ایران فقط قبل از عقد برای فامیل شوهر دلبری میکنن.پیمان _ اِاِاِ راست میگی پس تو پاشو پذیرایی کن تا ازت پیش مامانم تعریف کنم .

با صدای بلند خندیدیم .

مریم _ رودل نکنی عزیزم .. مراقب خودت خیلی باشااا .

پیمان _ مرسی عزیزم .. میدونستم عاشقم شدی .. دیدی بهنود همیشه میدونستم با عشق ازدواج میکنم ..

همتا _ عمو الان با خاله ازدواج کردی ؟!

بهنود _ نه فدات شم این فقط داره از ارزوهاش میگه .

همتا _ اخی ؟! واقعا ارزو داری با خاله مریم عروسی کنی ؟!

دیدم الان شر بپا میشه .. سریع پرچم سفید و بالا اوردم ..

رو به پیمان _ قهوه یا چای ؟!

_ چای لطفا

مجبور شدم از بهنود با نگاه سوال کنم .. نمیخواستم بی احترامی کنم .

بهنود _ منم چای مرسی .

مریم و رعنا هم که میدونستم الان چای میخورن ..

رفتم اشپزخونه و ظرف میوه رو از یخچال خارج کردم و به سالن بردم . و بعد برگشتم سینی چای و ظرف کیک شکلاتی و بردم .

میخواستم سینی رو بگردونم که باز این پیمان نطق کرد..

پیمان _ سارا جان تو بدون چایی گوشای این بهنود و دراز کردی .. بده به این مریم بگردونه بلکه گوشای منم دراز شد..

واقعا نمیشد بهش نخندید .. در حال خندیدن وبدون توجه به حرفش ..به سمتش رفتم تا چای و بهش تعارف کنم ..

در همون حالم صدای بهنود و شنیدم .

بهنود _ خفه شو پیمان جان ..

چای رو جلوش گرفتم .. سعی کردم فقط به سینی نگاه کنم .. اما سنگینی نگاهش و حس میکردم ..

بهنود _ببخشید مریم . این پسرخاله ی من خیلی زود پسرخاله میشه ..

قسمت 9

چای و که تعارف کردم و نشستم .. داشتم برای همراز سیب پوست میکندم که زنگ در به صدا در اومد ..

از مانیتور دیدم .. رستمی سرایدار ساختمان بود

_ بله اقای رستمی ؟

رستمی _ سلام خانم یوسفی ..

_ سلام

رستمی _ خانم یوسفی .. الان اقای دکتر یه جلسه اضطراری گذاشتند .. گفتن همه ی ساکنین تا یه ربع دیگه جلوی نگهبانی حضور داشته باشن .

یعنی چی ؟! جلسه !! جلوی نگهبانی .

_ بله اقای رستمی متوجه شدم .

برگشتم سمت سالن .. همه در سکوت مشغول خوردن چای شون بودن .

_ باید منو ببخشید .. پایین یه جلسه ی اضطراری گذاشتن باید شرکت کنم .

مریم با چشماش از پرسید " چی شده " .. منم براش شونه هامو بالا انداختم که یعنی "نمیدونم "

بهنودم کنجکاو به من نگاه میکرد .

مانتوی مشکی مو پوشیدم .. رفتم پایین

خنده داره چند ماه اونجا ساکنم ، ولی هیچ کس و نمیشناختم .. به جز تعداد معدودی که موقع رفت و امد دیده بودم .. وبعضی هایی که توی جلسه ی قبلی امده بودن ..

سلام کردم و منتظر ایستادم .

دکتر سلیمانی _ سلام خانم یوسفی .. غرض از مزاحمت اینکه یکی از ساکنین از خانم یوسفی شکایت کردن ..

با تعجب پرسیدم

_ از من ؟!

دکتر _ بله از شما .. حقیقتا ایشون میخواستن با پلیس تماس بگیرن .. من مانع شدم .. چون یه مسئله ی داخل ساختمان هستش و باید همین جا حل بشه ..

دیگه رسما فکم چسبیده بود به زمین !!!

_ ببخشید میشه به من هم توضیح بدین که چه خطایی ازم سر زده که مستحق مجازات ایشون و لطف شما شدم ؟!

دکتر _ خانم یوسفی .. لطفا بر بنده خورده نگیرید .. من به ایشون هم توضیح دادم که همچین چیزی در مورد شما صحت نداره .. ولی خوب ایشون هم ساکن هستن و برای اسایش خودشون محق !!

از عصبانیت در حال انفجار بودم .. ولی خدارو شکر این بار از ضعف خبری نبود .

_ اقای دکتر خواهش میکنم توضیح بفرمایید که من اسایش چه کسی رو مختل کردم .

دکتر _ اجازه بدین خانم یوسفی .. خواهش میکنم بر اعصاب خودتون مسلط بشید .. ما خواهش کردیم همه اینجا جمع بشن .. تا موضوع پی گیری بشه ..

نفس عمیقی کشیدم .

_ بفرمایید من منتظرم !

دکتر _ من متاسفم که این همه صریح عرض میکنم .. اما یکی از ساکنین ادعا کردن که از شما و دوستانتون مورد اخلاقی دیدن ..

_ چـــــــ ــ ــی ؟!!! از من مورد اخلاقی دیدن ؟! کی یه همچین حرفی زده ؟!

صدایی از بین جمعیت اومد

_ من !! خودم با چشمای خودم دیدم که دوتا اقا وارد خونه ت شدن .. و صدای خنده تونم که قطع نمیشد .. اینجا خانواده زندگی میکنه جایی برای کثافت کاری نیست .

تقریبا حدس میزدم که موضوع از کجا اب میخوره .. به خاطر همین تعجب نکردم ..

خانم درستکار !! همسایه ی مومن و محجبه واحد روبه روی ما ..

فقط بهش نگاه کردم .صدا از جمعیت خارج نمیشد .

خانم درستکار _ دیدید اقای دکتر نتونست تکذیب کنه !! من از روز اولم گفته بودم که صلاح نیست فرد مجرد در ساختمان باشه .. مخصوصا ایشون که مطلقه هم هستن و خیلی از محدودیت هارو ندارن !!!

دلم میخواست بکشمش .. اشغال عوضی که ابروی هرچی مومنِ خدارو برده بود .

چه حق به جانبم صحبت میکرد ..

پوزخندی زدم .. رو به اقای رستمی سرایدار کردم .

_ اقای رستمی میشه یه زحمت بکشین با پلیس تماس بگیرین ..

و رو به خانم درستکار ادامه دادم ..

_ من امروز باید تکلیفم و با این خانم پاک مشخص کنم . و البته اگر کسی دیگه ای هم این ادعا رو داشته باشه ..

و منتظر به همسایه ها نگاه کردم .. هیچ کدوم حرفی نزدن .. اما معلوم بود که نمیتونن بین یه خانم سن دار محجبه و یه دختر معمولی قضاوت کنن .

دکتر _ خانم یوسفی .. خواهش میکنم ما جمع شدیم که این مسئله رو خودمون حل کنیم ..

_ اقای دکتر و همسایه های عزیزم .. امیدوارم قبول داشته باشید که من در این چندین ماه که تو این ساختمون زندگی کردم .. نه برای کسی مزاحمت ایجاد کردم .. نه با کسی کاری داشتم .. که اگه غیر از این باشه من حاضرم بهتون ثابت کنم .. و حتی عذرخواهی کنم .

اما نه به این خانم و نه به کس دیگری ربطی نداره که من چه کسی رو به خونه م راه دادم .. من برای پذیرایی از مهمانانم از هیچ کسی اجازه نخواهم گرفت .

رستگار _ بله مزاحمت نداشتن .. فقط شب و نصف شب میان خونه .. من از ترس این خانم نمیتونم همسر و پسرمو تنها بذارم .

از بین دندونای کلید شدم غریدم _ ساکت شین خانم .. هی من چیزی نمیگم شما پاتونو از گلیمتون درازتر میکنید .

رستمی _ چه کار کنم اقای دکتر تماس بگیرم .

_ بله اقای رستمی تماس بگیرین ..

رستگار _ بله تماس بگیرین برای همه مشخص بشه این خانم چیکارست ؟!!

به نفس نفس افتاده بودم .. بازم اون ضعف لعنتی سراغم اومده بود .. داشتم میوفتادم که دستی دور کمرم حلقه شد ..

بهنود بود همراز و توی بغل داشت .

بهنود _ اروم باش سارا .. الان وقت ضعف نیست ..

نمیدونستم از شنیدن صداش خوشحال بشم یا ناراحت ؟!

بازم جایی که داشتن لِه م میکردن حضور داشت .. من حاضر بودم بمیرم ولی بهنود شاهد این چیزا نبود .

رستگار _ واقعا قباحت داره .. شاهدم از غیب رسید !!!

بهنود _ خانم میشه بدونم خانمم چیکار کرده که شما نمیتونید پسرتون و تنها بذارین .

من خودم شوکه بودم ..چه برسه به ساکنین

دکتر کاملا جا خورده بود _ خانومتون ؟! خانم یوسفی ایشون همسرتون هستن ؟!

منتظر به من نگاه کرد .. ولی من هنوز توی شوک حضور بهنود بودم .. جوابی ندادم .. بهنودم با یه فشار به پهلوم ازم خواست توضیح بدم.

_بله ایشون اقای بهنود وحیدی همسرم هستن .

با دست به دکتر اشاره کردم .

_ ایشونم اقای دکتر سلیمانی .. مدیر ساختمان و همینطور پزشک دخترمون .

بهنود دستاشو رها کرد و به سمت دکتر رفت تا باهم دست بدن ..

دکترم یه خنده ی مصنوعی کرد و به سمت ما اومد .

دکتر _ مشتاق دیدار اقای وحیدی ..

بهنود _ خیلی ممنون .. لطف دارین .

وقتی بهنود ازم جدا شد .. مریم اومد سمتم .اروم زیر لبی گفتم :

_ چرا گذاشتی بیاد پایین ؟!

مریم _ من اصلا نفهمیدم کی اومد پایین .. دیدم دیر کردی رفتم از اتاق مانتو مو بردارم بیام پایین که دیدم بهنود و پیمان اومدن پایین ..

چند تا از اهالی ساختمان هم با بهنود دست دادن ..

دکتر _ خوب مثل اینکه موضوع حل شد ..

بهنود _ نه اقای دکتر !! هنوز حل نشده .. لطفا با پلیس تماس بگیرین .. ایشون یه تهمتی به خانم بنده زدن که باید روشن بشه .

دکتر _ خواهش میکنم اقای وحیدی کوتاه بیاین !! خانم رستگار هم متوجه اشتباهشون شدن ..

بهنود بازم به سمت من اومد و دستاشو دورم حلقه کرد ..

بهنود _ چرا باید کوتاه بیام .. ایشون علنن در حضور همه ی اهالی به همسر من توهین کردن .. ولی باید در حضور پلیس ادعاشون و ثابت کنن ..

یه لحظه لرزیدم .. دلم میخواست داد بزنم .. ازم حمایت نکن .. دلم میخواست داد بزنم منو به حمایتت وابسته نکن ... من جنبه شو ندارم .. من ظرفیت شو ندارم .. با من اینکارو نکن .

دلم میخواست دستاشو از دور کمرم باز کنم

دیگه هیچ کس برام مهم نبود .. دیگه فقط میخواستم از جمع و نگاهاشون فرار کنم .. برم جایی که هیچ کس نباشه من بتونم بغض مو خالی کنم .

دکتر _ خانم رستگار نمیخواین چیزی بگین ؟

خانم رستگار که بعد از حضور بهنود کاملا ساکت شده بود ..

خانم رستگار _ من دیگه با کسی مشکل ندارم .

بهنود _ بله خانم شما مشکل ندارید من دارم .. باید بهم ثابت کنید که همسر من چطوری برای شما و همسر و پسرتون مزاحمت ایجاد کرده ؟!

رستگار _ شما اگه براتون مهم بود .. همسر جونتون و با دوتا بچه ول نمیکردین به امان خدا !!

_میخواستم بگم که شرایط زندگی من و شوهرم به شما ربطی نداره که یه اقای پیر که یه تسبیحم دستش بود گفت : ساکت شو خانم

رنگ از روی خانم رستگار پرید .

خانم رستگار _ اِاِ ..حاجی شما کی اومدین ؟!

حاجی _ چند دقیقه ست منتظرم ببینم حیا میکنی .. میبینم نه خبری نیست .. چند بار بهت تذکر دادم که در مورد مردم قضاوت نکن .. چند بار گفتم براشون مادری کن .

نگفتم پیامبر معصوم دیده ها رو ندیده میگرفت ..

حالا تو مومن خدا که معصوم هم نیستی ، ندیده قضاوت میکنی .. حکمم صادر میکنی.

دکتر _ سلام حاجی رستگار .. خوبین ؟!

حاجی _ سلام اقای دکتر .

بعدم به سمت ما اومد.

حاجی _ سلام دخترم .

نمیدونم چرا به دلم نشسته بود .. منو یاد بابا عزیزم انداخته بود .. حرفاش به دلم نشسته بود .. فکر کنم بهنودم تحت تاثیر قرار گرفته بود چون دستاشو از دور من شل کرده بود .

_سلام از ماست حاجی .. شرمنده م نکنید .

بهنود _ سلام حاجی .

حاجی _ دشمنت شرمنده دخترم .. من شرمنده ی روی تو و شوهرت شدم . حلالم کن دخترم .. روم سیاه ِ.. اصلا نمیدونم با چه رویی عذر خواهی کنم .

_ نگین تو رو خدا حاجی ..

حاجی _ پسرم شما حق داری شکایت کنی . من نمیدونم چرا این زن این کار و کرد .. که من توی این مدت از چشمام خطا دیدم ولی از این دختر گلم ندیدم .

به زنش نگاه کرد و ادامه داد

_ مثلا میخواسته مادری کنه .. ولی منو شرمنده ی روی شما کرده .. من هر کاری بخواین انجام میدم ولی مارو حلال کنید.

بهنود _ نفرمایید حاجی .. مهم نیست .. دل خانم من نازک تر از این حرفاست که شمارو نبخشه ..

خانم من !!!

دل نازک !!!

سرم و پایین انداختم .. تا اشک روی گونه هام و کسی نبینه .. تا غم توی چشمام و کسی نبینه .. تا کسی از روی چهرم به سوزش قلبم پی نبره ..

تو که میدونی دل من ظریف و شکننده ست ..

پس چرا ؟!!

وای خدایا چرا باید با من اینکارو بکنه .. منکه گفتم باشه طلاق میگیرم .. پس چرا داره عذابم میده .. برای کدوم گناه نکرده باید اینجوری مجازات بشم .

حاجی _ مرسی پسرم .. لطف کردین .. قدر خانم تو بدون ، به حرف هیچ کسم گوش نده که از این دخترا پاک تر توی این ساختمان پیدا نمیکنی .

بهنود _ حتما حاجی . امیدوارم شایستگی داشتنشو داشته باشم .

دیگه نمیتونستم بایستم .. دیگه نمتونستم خانمی کنم .. دلم میخواست یه سیلی توی صورتش بخوابونم .

همراز و از بغلش گرفتم و برگشتم خونه ..

با مولایی تماس گرفتم و براش توضیح دادم که سریع برام خونه ی ویلایی و پیدا کنه .. دیگه نمیتونستم این ساختمون و با ادماش تحمل کنم .. سرم درد میکرد .

روی تختم دراز کشیدم .. میخواستم بخوابم ولی تصویر بهنود از ذهنم پاک نمیشد . تا چشمامو میبستم چشمای اون میومد توی ذهنم .. یه حس خاصی نسبت بهش داشتم .. عشق نبود .. دوست داشتن نبود .. اینو مطمئن بودم چون تجربه شو داشتم .. تجربه ای هنوزم یادش اتیشم میزنه .. و باعث میشه که دیگه سمتش نرم .. اونم اولش همین طوری شروع شد ... حالا بهنود .. دیگه تحملش و ندارم .

ولی خوب قابل انکار نبود اینکه حس خوبی داشتم .. حس حمایت شدن از طرف بهنود بهم ارامش تزریق میکرد ..

اصلا برای همین تزریق ارامش بود که میترسیدم .. که دوست داشتم کنار بکشم .. که فرار کنم .. چون میدونستم که به این حس معتادم .. چون میدونستم که اگه بهش وابسته بشم .. دیگه نمیتونم ترک کنم .. میدونستم داغون میشم .. من تجربه شو داشتم .. از یه سوراخ دوبار گزیده نمیشدم .

ولی خوب ارامش اولیه بعد از تزریق مواد و نمیتونستم از خودم دور کنم !!!

سعی کردم با یه قرص خودم و بخوابونم .. خواب الان تنها چیزی بود که بهم ارامش میداد..

چشمام و باز کردم .. هوا کاملا تاریک بود .. به ساعت کنار تختم نگاه کردم 11شب بود

احساس گرسنگی میکردم ..

بلند شدم رفتم بیرون اتاق .. بادیدن تشک های پهن شده جلوی تلویزیون خنده م گرفت .. عادتمون بود هر وقت میخواستیم حرف بزنیم . جلوی تلویزیون میخوابیدیم .. انگار که تی وی روشن باید شاهد حرفامون میبود .

مریم _ سلام سارا خانم ساعت خواب ؟!

_ سلام .. دخترا کجان ؟!

مریم _ همتای مارمولکت داره مخ رعنارو میخوره .. اون یکی دختر زشتتم داره ازش الگوبرداری میکنه .

به حرص خوردنش لبخند زدم .. واقعا حسادت میکرد به رابطه شون ..

_ من گشنمه .. شام چی پختین ..

مریم _ کوفته پلو .. برو نوش جان کن ..

_ مریمی یعنی باور کنم شما چیزی درست نکردین ..

مریم _ اره عزیزم باورکن .. یعنی مجبوری باور کنی .. چون دخترای گلت هوس پیتزا خوردن توی پیتزا فروشی گلی جون و کرده بودن .. ما رفتیم اونجا .

گلی جون یا همون عمو مرصاد صاحب یه پیتزا فروشی معروف بود که همتارو به خاطر شیرین زبونیاش خیلی دوست داشت .. و متقابلا همتا هم خیلی اونو دوست داشت .. در نتیجه مریم ازش متنفر بود .. چون لپاشم قرمز بود مریم اسمشو گذاشته بود گلی .

با فکر کردن بهش بلند خندیدم .

مریم _ کوفت .. خجالتم نمیکشه بچه بلد نیست تربیت کنه .. میخنده .

داشتم به حرص خوردنش میخندیدم که همتا خودش و پرت کرد توی بغل مریم .

همتا _ خاله جونی من و بیشتر دوست داری یا عمو مرصاد و ؟!

بعدم از دستش فرار کرد .. پشت من این ور و اون ور میرفت ..

مریم _ همتا من اگه تورو بگیرم میکشمت .. سارا به نفعته خودت تحویلش بدی ..

_ به من چه خودت نقطه ضعف دادی دست بچه م.

مریم _ یعنی من اگه یه بار دیگه تورو برو پیش اون عمو گلی جونت .. خاله مریم نیستم .

همتا سریع تغییر موضع داد و دوید سمت مریم ..

همتا _ خاله مریم جونم میدونستی من عاشقتم ؟! بابا من همش یه ذره عمو مرصاد و بیشتر دوست دارم .

منو رعنا که دیگه از خنده روی زمین پهن شده بودم .. اخه اون همتا مثل فرفره میدوید مریمم دنبالش .. همراز عشق مامانم .. همتارو تشویق میکرد .

بلاخره مریم همتا رو گرفت و سرو تهش کرده بود و مثلا داشت تنبیه بدنی میکرد ولی همتا داشت لذت میبرد .. کاش همه ی تنبیه ها این طوری باشن .

بلند شدم که برم یه چیزی بخورم .. کم گرسنه م بود از دست اینا داشتم ضعف میکردم .. همون لحظه هم گوشی رعنا زنگ خورد ..

توجهی نکردم .. اگه میخواست خودش بعدا توضیح میداد دیگه .

تو فکر این بودم که چی بخورم که چشمم افتاد به جعبه ی پیتزای روی میز .. لبخند پهنی روی لبم نشست میدونستم منو یادشون نمیره ..

روی تشکایی که بچه ها پهن کرده بودن دراز کشیده بودیم .. همراز و همتا خواب بودن ولی منو مریم و رعنا خوابمون نمیبرد .. نگاهمون به سقف بود .. ولی تی وی هم روشن بود و مشغول نشون دادن یه فیلم ابکی بود .

بچه ها ساکت بودن انگار میخواستن خودم شروع کنم .

_ بهنودامروز باهام صحبت کرد .

اون دوتا با کنجکاوی سرشون و روی ساعدشون گذاشتن و به من خیره شدن .. چون من وسطشون بودم ، روی هردو به من بود .

ولی من هنوز به سقف نگاه میکردم .

گفت میدونه نتونستم تا حالا ازش جدا بشم .. ازم خواست مدارک و در اختیارش قرار بدم .. تا وقتی که هستش خودش پیگیری کنه .. ولی لطف کرد و حضانت همراز دادبهم .

مریم _ سارا مطمئنی ؟! شاید میخواسته امتحانت کنه .

_ امتحان کجا بود .. همش داشت در مورد شاهین حرف میزد و تعریف میکرد .. ازم میخواست در موردش فکر کنم .. از من خوشش نمیاد .. زوری که نیست.

یه قطره اشک روی گونه ام سر خورد .. چشمام به تنبیه نیاز داشت ، چون نافرمانی زیاد میکرد .

_ حتی توی راه مدرسه هم داشت از شاهین و خوبیاش میگفت ..

مریم _ من نمی فهمم معنی این کاراش چیه .. الان از دوستش برات تعریف میکنه .. دو دقیقه بعد برات سینه چاک میکنه .. بیچاره خان عمو !!

رعنا _ همچینم بیچاره نیست این خان عموت .. در ضمن حقش بود ..نزدیک بود ، هم منو بکشه هم سارا رو .

مریم _ ولی رعنا ، بابک خیلی دوستت داره .

رعنا _ میدونم !!

مریم _ پس چرا این همه اذیتش میکنی .. قبولش کن دیگه

رعنا _ دارم سعیم و میکنم .. انتخاب سخته ، منم از شکست میترسم ..

_ بابک مرد خوبیه .. میتونه خوشبختت کنه .

رعنا _ امیدوارم.

رعنا _ سارا امروز بهنود چی بهت میگفت توی اشپزخونه.

_ داشت در مورد دلیل ضعف هام میپرسید.

مریم _ دیدی گفتم این عاشقته .. اگه نبود که حال تو براش مهم نبود .

خندیدم .. یه خنده ی عصبی

رعنا _ چته چرا الکی میخندی؟

_ یه چیزی بگم براتون ..

مریم _ بگو

_ بهنود دکتره .. دکتر مغز و اعصاب .. امروزم فقط داشت کارشو میکرد.

رعنا _ دروغ میگی ؟

_ نه میدونستم دکتره ولی نمیدونستم تخصصش چیه . همین چند ماه پیش فهمیدم .

مریم _ ولی من بازم میگم که نسبت به یه احساسی داره .

_ اره داره !!! امروز خیلی صریح ازم خواست که مثل یه برادر روش حساب کنم .

رعنا _ واقعا که بی لیاقت ِ .

مریم _ من میگم بیا برو زن همین شاهین بشو .. اینو بچزونش ..

خنده م گرفته بود ..

_ اونوقت توی میای با مادر فولاد زرهش بسازی .. حرف بزنم با وَردنه میوفته دنبالم .. تازه همه ی اینا برای وقتیه که قبول کنه عروسش بشم .

همراز و بلند کردم و کنارم خوابوندم .

رعنا _ سارا پس کی میخوای این عادت همراز و ترک بدی .. فکر کن همراز میشه اندازه ی من باید اول روی سینه ی تو بخوابه، بعد تو بذاریش توی تختش.

خندیدم .

_ اره فکر خوبیه ..

مریم _ این هم خودش خوشش میاد .. هم شوهرش . به توچه که فوضولی میکنی ..

تعجب کردم بودم !! شوهرم منظورش بهنود بود .. رعنا هم تعجب کرد چون اونم دوباره نیم خیز شد و سرشو روی ساعدش گذاشت.

مریم با خنده _ نمیرید از کنجکاوی ؟!

_ اه لوس نشو دیگه توضیح بده ببینم .

مریم _ هیچی بابا !! دیشب که شما شام دعوت شدین ، بعدم خوابیدین .. من مجبور شدم جور شمارو بکشم ..

کمی جابه جا شد ادامه داد :

میخواستم بیدارت کنم سوری جون نذاشت .. موقع شام همه ساکت بودن .. بهنود زودتر از همه غذاشو تموم کرد .. منم زیاد اشتها نداشتم .. از سوری جون تشکر کردم خواستم کمکش کنم تا میزو جمع کنه .. نذاشت .. منم از خدا خواسته برگشتم توی اتاقت که دیدم ، در اتاقت باز و بهنود جلوی در ایستاده داره نگات میکنه ..

خیلی تعجب کردم .. خواستم برم ازش بپرسم که پیمان بازومو گرفت و نذاشت .. با اشاره ازم خواست که ببینم چیکار میخواد بکنه .. منم که فوضول دلم خوش کردم الان یه فیلم مثبت 18 میبینم ..

بهنود اومد داخل اتاق و همراز از روی سینه ی تو برداشت و گذاشت کنارت روی تخت .. پتو رم روت کشید ...

رعنا _ خوب بقیه اش

مریم _ بقیه نداره که .. اومد بیرون دیگه .. فکر کردی الان میگم سارا و بغل کرد و بوسید و بردش اتاق خودش و ... فیلم چیز دار که نبود

رعنا _ گمشو بی حیا

منم از طرز تعریف کردنش خوشم میومد .. ته دلم یه جوری شد .. کاش واقعا اینجوری بود .. ولی اینا همش یه حسرت بود که فقط به شکل یه اه از گلوی من خارج شد .

مریم _ سارا من میگم این پیمانم بد نیستا !!! خوب حال این بهنود میره تو قوطی ..

_ پیمان که مال تواِ عزیزم ..

مریم _ اِ کی به نامم زدین خودم نفهمیدم .

_ لازم نیست تو بفهمی .. من میدونم که کفتر جلد تو شده .

بعدم چرخیدم روی شکمم خوابیدم .. قرص ِ هنوز اثرش نرفته بود.. سریع خوابم برد .

چند روزی بود سخت درگیر پیدا کردن خونه بودم ..

مولایی اومده بود تهران چند مورد و دیده بود .. اونایی که خوب بودن و به من نشون میداد تا تایید یا رد کنم ..

بعضی ها زیادی کوچیک بودن .. بعضی هام زیادی بزرگ .. من یه خونه میخواستم که هم خودم توش راحت باشم هم بچه هام .. خونه ای نمیخواستم که از ترس مجبور بشم از سگ نگه داری کنم تا امنیتم و تضمین کنه ..

بلاخره بعد از چند روز خونه ی مورد نظرم و پیدا کردم ..

یه خونه ی ویلایی که نمای قشنگی داشت .. یه حیاط خوب و یه باغ نسبتا کوچیک که چند تا درخت بزرگ داشت و انتهای باغ هم یه استخر کوچیک داشت که به واسطه ی درختای بزرگش از دید پنهان بود و راحت میشد ازش استفاده کرد..

ولی مزیت اصلیش این بود که از حیاط جدا بود و نگران افتادن همراز و همتا توی استخر نبودم .. هرچند که همتا شنا بلد بود ولی بازم نمیذاشتم تنها شنا کنه ..

داخل خونه از بیرونش قشنگ تر بود .. از درب که وارد میشدی سمت چپت اشپزخونه بود و روبه روش هم یه سالن کوچیک بود که برای نشیمن مناسب میشد .. سمت راست نشیمن هم یه سالن بزرگ بود که به اشپزخونه دید نداشت و به درد پذیرایی میخورد.

سمت راست درب ورودی هم چند پله میخورد میرفت پایین به یه راهرو میرسید ..

دوتا اتاق خواب دو طرفش قرار داشت .. روبه روی اون هم یه راه پله ی مارپیچ داشت که به طبقه ی دوم میرفت و یه نشمین کوچیک میرسید و یه راهروی کوچیک که به دو تا اتاق خواب ختم میشد .

واقعا دیزاین قشنگی داشت .. ولی راه پله ی مارپیچ منو به وحشت مینداخت .. من بچه ی کوچیک داشتم .. باید خونه م هم مناسب حال بچه هام بود .. و خطری تهدیدشون نمیکرد.. اما مولایی بهم اطمینان داد که میتونم از یه اهنگر بخوام که برای راه پله حفاظ درست کنه .. منم ازش خواهش کردم که تا وسایل و برای جابه جایی اماده میکنم .. اونم حفاظ پله و دور استخرو اماده کنه .

وقتی برگشتم خونه مریم گفت که سوری جون تماس گرفته و خواهش کرده که باهاش تماس بگیرم ..

وای خدایا!! توی این چند روز به تلفن هاشون به بهانه های مختلف جواب نمیدادم ..

از بهنودم خبری نبود ..

داشتم سعی میکردم ازش دور باشم .. نمیخواستم برام مشکلی پیش بیاد .. فقط برای خودم نبود که میخواستم سالم بمونم .. برای همتا و همرازم بود که باید سالم میموندم .. ازشون مراقبت میکردم .

_ نگفت چیکارم داره ؟!

مریم _ نه نگفت ولی از دستت خیلی شاکی بود ..

_ عجب گرفتاری شدیما .. پسره نه حوصله ی منو داره .. نه بچه شو ، اینا به زور میگه بیاین ببینتــتــون .. انگار من جادوگرم که پسر رو جادو کنم .. والا.

مریم که از غرغرای من خنده اش گرفته بود ..

مریم _ فکر خوبیه ها !!

سارا میگم بیا برو پیش این رَمالا بگو یه معجون بهت بدن .. این پسر عاشقت بشه ..

_ اره ه ه ؟! تو که لالایی بلدی چرا خوات نمیبره ؟!

مریم _ برو گمشو .. همه ی دنیا عاشق منن .. من نشده برم جایی و کسی عاشقم نشه .

_ اره راست میگی یادم .. همه ی نگهبانا عاشق تو میشن ..

باز زد خط فیلم فارسی

مریم _ یعنی من خاسگار مَهنس نــــ ـرّم شوما بــاس به روی ما بیاری ابجـــــــــی !! حالا بلاخره یه کــی هم دراز گوش میشه میاد منو میگیره دیگه .. دیر یا زود داره ولی سوخت وسوز نـــ ـرّه به جون شوما .

در حال خندیدن شماره سوری جون گرفتم ..

_ ساکت شو مریم میخوام برای مادر شوهر دلبری کنم ..

بهنود _ مادر شوهرت نیست .. زنگ بزن مطبش دلبری کن ..

خشکم زد .. تماس برقرار شده بود و بهنود برداشته بود و با صدایی که خنده توش موج میزد جوابم و داد ..

یعنی لعنت بود که به خودم میفرستم به خاطر این شانس نحسم !!

بهنود _ سارا قطع کردی ؟

_ نه ! سلام ..

بهنود _ سلام .. خوبی ؟! همراز و همتا خوبن ؟!

_ بله خوبن .. سوری جون تماس گرفته بود ..

بین حرفم پرید و با صدایی که خنده توش اشکار بود گفت ..

بهنود _ که برای عروسش دلبری کنه .

اعتراف میکنم خنده م گرفته بود .. مطمئنم گونه هام از خجالت قرمز شده بود ..

منم با خنده گفتم :

_ مادر شوهر من نیازی به دلبری نداره .. کلا دلبره !!

بهنود _ حالا که نیستش قند خونت لازم نیست الکی ببری بالا ، نگه دار برای وقتی که دیدیش ..

_ باشه حتما به توصیه ات عمل میکنم .. گفتی مطبن ؟!

بهنود _ اره عزیزم !! .. فکر کنم اونجاست . اگه نبود موبایلش همراهشه ..

کلمه ی " عزیزم " دائما توی سرم میپیچید

کلمه ی عزیزم که این همه غریب نبود .. الان بیشتر ادما ازش استفاده میکنن .. حتی فروشنده های لباس !!

پس چرا باید من از شنیدنش به خودم بلرزم .. مگه چی داشت این کلمه که با من این کار و کرد .. چرا من این همه ضعیف شده بود .. پس کجاست اون سارایی که عزت نفسش همه رو تحت تاثیر قرار میداد .. حتی وقتی که خیلی کوچیک بود .. شاید هم قد همرازش ..

ولی حالا .. این سارا رو دوست ندارم .. بابا و مامان و اشکانم این سارا رو دوست نداشتن ..

تمام توانم و به کار بستم که به حال درونم پی نبره .. لزومی نداشت بدونه من ازعزیزم گفتنش خوشم میاد .. این کار فقط غرورم و خدشه دار میکنه .

_ ممنون .. به پدر جون و پیمان سلام برسون ..

بهنود نفس و با صدا بیرون داد :

_ حتما .. توهم به دخترا سلام برسون ..خدافظ.

_خدافظ

با سوری جون تماس گرفتم . بعد از کلی گلایه و شکایت برای نرفتنم به خونشون .. و توجیه از جانب من .. رضایت دادکه بعد از جابه جایی به خونه ی جدیدم به خونشون برم .

مولایی بهم خبر داد که خونه رو اماده کرده .. منم چند تا کارگر خانم گرفته بودم که وسایل جمع کنیم .. تقریبا تمام شده بود .مریم و رعنا هم چند روزی بود که شرکت خان عمو مشغول کار بودن .. ولی من هنوز امادگیشو نداشتم .

برای همین مجبور بودم خودم روی همه ی کارها نظارت داشته باشم . البته تمرین خوبی بود .. تا ابد که نمیتونستم روی کمک اون دوتا حساب کنم .. تا همین جا هم خیلی بهشون زحمت داده بودم .

باید به پدر جون زنگ میزدم و میگفتم که برای جابه جایی اماده ایم .. اخه پدر جون وقتی شنید برای خونه خودم اقدام کردم و بهش چیزی نگفتم خیلی ناراحت شد .. و گفت که برای جابه جایی باید حتما خبرش کنم . شماره ی مولایی هم ازم گرفته بود تا محیط اون خونه رو خودش مورد بررسی قرار بده .

شماره ی موبایل پدرجون و گرفتم .. امیدوار بودم کارخونه باشه .. نمیخواستم بهنود چیزی از این ماجرا بدونه .. من نیاز به حمایتش نداشتم و خودم از پس مشکلاتم برمیومدم .

پدر جون _ جانم دختر گلم ؟!

_ سلام پدر جون !

پدرجون _ سلام عزیزم .. چه عجب یادی از این پدر پیر کردی .

_ شرمنده ام .. خودتون که میدونید این چند وقت چقدر سرم شلوغ بود ..

پدر جون _ برای همین که میگم باید به من میگفتی .. مگه من مردم که تو خودت همه ی کارهارو انجام دادی ..

_ خدا نکنه پدر جون .. انشاالله هیچ وقت سایه تون از سر ما کم نشه .. به خدا فقط نمیخواستم اذیت بشین .. اخه خودتوندرگیر مهموناتون بودین این چند وقت ..

پدرجون _ تو ببخش بابا منم ازتون قافل شدم . اگه این پسره رضایت میداد یه مهمونی بگیریم مجبور نبودیم .. حضور جدا جدای فامیل و برای دیدن شازده تحمل کنیم ..

_ من راضی به زحمت شما نبودم .

پدر جون _ چه زحمتی دخترم وظیفه مو انجام میدم .. مولایی میگفت خونه رو اماده کرده .. اماده ای برای جابه جایی .

_ بله پدر جون .. ما اماده ایم .

پدر جون _ باشه دخترم .. من الان با باربری تماس میگیرم .. توهم با دخترا برین خونه ی ما ..

_ نه پدر جون اگه اجازه بدین .. باید برم خونه که جای وسایل و خودم به کارگرا بگم ..

پدر جون _ باشه پس به سوری زنگ میزنم بره دنبال همتا و همراز که اذیت نشی .

_ ممنونم .. لطف میکنی .

پدرجون _ وظیفمه دختر گلم . با من تعارف نکن.

_ بازم مرسی

پدرجون _ خداحافظ بابا .

_ خداحافظ .

بعد از اینکه قطع کردم .. به مریم و رعنا هم زنگ زدم و گفتم که وسایل و میبرن .. منم میرم اون خونه .

ماشین و که از پارکینگ در اوردم . از باربری رسیدن .. چند دقیقه بعد هم پدر جون رسید و ازم خواست که برم .

ساعت تعطیلی مدارس بود با سوری جون تماس گرفتم که مطمئن شم دنبال دخترا رفته یا نه ؟!

_ سلام سوری جون .

سوری جون _ سلام عزیزم .. خوبی

_ مرسی .. سوری جون دنبال دخترا رفتین ؟!

سوری جون _ اره عزیزم نگران نباش بهنود و پیمان رفتن .همراز مهد دیگه ؟

اه فکر اینجاشو نکرده بودم .. مهم نیست

در هر صورت میفهمیدن که جابه جایی دارم..

_ اره مهد .. ببخشید افتادین توی زحمت .

سوری جون _ توهم نمیخواد بری خونتون بیا اینجا مادر .. کار گرا خودشون کارشون و انجام میدن ..

_ نه خودم حتما باید باشم وگرنه بعدا به مشکل برمیخورم .

سوری جون _ باشه عزیزم هر جور راحتی .. میخوای بیتارو هم بفرستم ؟!

_ نه نیازی نیست .

سوری جون _ باشه دخترم . نگران دخترا هم نباش .. خدافظ.

_ مرسی سوری جون .. خدافظ.

توی راه اول وسیله هایی که میدونستم باید اضافه بشن و سفارش دادم .. بعدم به یه رستوران رفتم و برای نهار کارگرا غذا گرفتم .. باید از عابر هم پول میگرفتم .. چون بابام همیشه میگفت "عرق کارگر تا خشک نشده باید پولش و داد" .. منم پول نقد نداشتم .

وقتی رسیدم خونه کامیون باربری هم رسیده بود .. وارد شدم .. یکی از کارگرا رو صدا کردم که وسیله هایی و که خریدم از ماشین در بیاره .. خودمم ظروف غذارو دستم گرفتم و به سمت ساختمون رفتم .. داشتم از درب ساختمان وارد میشم که با دیدن بهنود شوکه شدم و سرجام ایستادم ...

داشت به کارگرا دستور جابه جایی و میداد .

مثل میخ سرجام ایستاده بودم و به بهنود نگاه میکردم .. انگار سنگینی ِ نگاهم و متوجه شد که برگشت سمتم ..

بهنود _ اِ سارا جان اومدی ؟!

فکم چسبیده بود به زمین .. یه جوری میگه سارا جان اومدی که انگار خونه یاونه و من قرار بوده زودتر برم خونش ..

_ بله شما اینجا رو چطوری پیدا کردین ؟!

بهنود _ خوب معلومه از بابا گرفتم .. سرا جان بیا این ور جلوی راه کارگرا رو گرفتی ..

تازه فهمیدم که چند دقیقه است .. جلوی در میخ کوب شدم .

نگاهم به اطرافم چرخوندم تا همتا و همراز پیدا کنم ..

بهنود _ دنبال کی میگردی ؟!

_ همتا و همراز .. سوری جون گفتن تو میری دنبالشون ..

بهنود _ پیمان بردشون خونه .. بعدم خودش میاد.

_ راضی به زحمتتون نبودم ..

بهنود فقط لبخند زد بهم ..

مسخره لبخند میزنه ..

_ اه پس این مولایی کجاست ..

بهنود _ مولایی ؟! اهان منصور و میگی ..

_ مگه تو اقای مولایی رو میشناسی ؟!

بهنود _ اره باهاش اشنا شدم .بلاخره به عنوان وکیل ، باید همسرموکلش و میشناخت .

یه خنده هم روی لبش بود که من به عنوان خنده ی تمسخر امیز تعبیر کردم و جوابشو با یه پشت چشم نازک کردن دادم .. به نگاه کردنم برای پیدا کردن مولایی ادامه دادم.

بهنود _ نیست ، رفته نهار بگیره .

ظروف یک بار مصرف غذارو که دستم بود اوردم بالا و نشونش دادم .

_ منم که غذا گرفتم .

بهنود _ اشکالی نداره .. میدیم با خودشون ببرن .

در حال دستور دادن به کارگرا به من گفت ..

بهنود _ توهم برو اتاقت انتخاب کن که بگم وسیله هاتو همون جا بچینن .

یعنی این ادم روی منم توی پروووویی کم کرده بود .. توی خونه ی خودم داره به من دستور میده ..

منم ترجیح دادم فعلا اطاعت امر کنم .. ولی باید براش یه شرایط و برای شناخت هر چه بهتر خودم فراهم کنم که دیگه هوس دستور دادن به منو نکنه .

یکی از اتاقهای بالا رو انتخاب کردم .. مانتو و شالم و هم با یه تونیک مشکی و یه روسریه ابی عوض کردم .. ترجیحا همون بالا ایستادم تا در چیدمان اتاق ها نظر بدم .. ولی بیشتر برای این بود که در معرض دید بهنود نباشم .

از پایین هم خیالم راحت بود ، چون صدای مریم و رعنا میومد ... میدونستم اونا حواسشون به اشپز خونه و بقیه جاها هست ..

چند ساعتی بود که در گیر جابه جایی وسایل بودیم .. باربرا رفته بودن .. با چند تا خانمی که اومده بودن کمکمون مشغول جابه جایی بودیم .. که اون هم تقریبا تمام شده بود و همه ی وسایل در جای خودش قرار گرفته بود.

مریم و رعنا چند بار بالا امده بودن .. ولی من اصلا پایین نرفته بودم .. خودم با جابه جایی لباس های همراز و همتا توی کمدشون مشغول کرده بودم .. حتی برای نهار هم نرفته بودم ..

ولی دیگه باید میرفتم پایین .. چون هم از گرسنگی در حال ضعف کردن بودم و هم کار زیادی بالا نمونده بود .

از راه پله ها که بالا اومدم ، صدای خنده ی مریم و پیمان میومد ..

صداشون از نشیمن میومد .. به سمت صدا رفتم وارد که شدم .. دیدم همگی هستن بابکم بود ..

یه سلام بلند گفتم .. رفتم روی مبل تک نفره ی کنار اقای مولایی نشستم .

بهنود و پیمان روبه روم بودن .. مریم و بابک هم سمت راست و رعنا هم روبه روی مریم .

پیمان _ سلام سارا خانم ساعت خواب .

در حالی که سرشونم و ماساژ میدادم گفتم

_ خواب کجا بود .. بابا از کت وکول افتادم به جون شوما !

بابک _ سارا خجالت نمیکشی ما رو به کار گرفتی خودت رفتی خوابیدی .

_ بابک جان تو که وظیفه تو انجام دادی .. حواستم باشه که هنوز از دختر من بله رو نگرفتیا !!

بابک ابروهاشو بالا انداخت .. در حالی که به رعنا نگاه میکرد ، با یه لحن شیطنت امیزی گفت :

انشاالله بله رو هم میگیریم .

مریم _ الهی برات بمیرم عمو جونم که حسرت به دل موندی .. چقدر بهت گفتم بیا همین خانم عبدی ( منشی بابک ) بگیر ..

حرفش با خوردن دنپایی روفرشی های رعنا به بازوش قطع شد ..

مریم _ اااای باز وحشی شدی ؟!

رعنا _ حقته .. الاغ تو دوست منی یا اون عبدی بیریخت ..

مریم _ خوب معلومه دوست تو .. ولی اینم عمومه دیگه ، یه لحظه خواستم ادای برادرزاده های خوب دربیارم .. وگرنه من یه تار موی کوتاه گندیده ی تورو به صدتا تار موی کمند طلایی عبدی نمیدم ..

بهنود و پیمان با چهره ی کبود به رعنا نگاه میکردن .. که خنده ی من و فرار مریم همزمان .. باعث خندیدن اونا شد .

بابکم در حال خندیدن بود که رعنا با یه نگاه عصبی باعث شد .. خنده شو جمع کنه .

در خالی که بچه مشغول اجرای فیلم موش و گربه بودن .. اقای مولایی رو به من کرد و گفت :

_ از خونت راضی هستی ؟!

مولایی یه مرد تقریبا 45 ساله بود .. چشماهای مشکی و پوستی سبزه ... قد و هیکل درشتی هم داشت که ادمو یاد قوی ترین مردان مینداخت .. بیشتر بهش میخورد بادیگارد باشه تا وکیل .

با این تصور لبخندی زدم .

_ بله فعلا که خوبه .. فقط یه سری وسیله کم داره که باید تهیه کنم ..

مولایی _ من تا دو سه روز دیگه هستم .. لیست کن برات تهیه میکنم .

بیا یه لبخند زدم .. براش شدم تو .. ای خدا !!! سنگینیه نگاه بهنود و هم حس میکردم.. ولی نمیدونم چرا حس یه مجرم و داشتم که خطایی و انجام داده و نمیتونه به قاضی نگاه کنه .

_ ممنون .. از پسش بر میام ..

مولایی _ باشه پس اگه مشکلی داشتی خبرم کن .

دلم میخواست در مورد قضیه ی طلاق هم باهاش صحبت کنم .. که پشیمون شدم .. بهنود گفت به وکیل خودش میگه .

_ حتما

بابک _ امشب شام مهمون من .

نگاهم و از مولایی گرفتم و به بابک دوختم .. با یه لبخند پلیدانه گفتم :

_ نه دیگه نیازی نیست یه املت درست میکردم .

پیمان _ سارا جان تو نمیخواد خودت و برای ما ، به زحمت بندازی ..

لبخندم عمیق تر شد .

_ نه زحمتی نیست .. الان اماده ش میکنم .

پیمان _ بهنود پاشو بریم اینجا دیگه جای مانیست ..

بهنود سرش پایین بود و چیزی نمیگفت ..سرشو بلند کرد و یه لبخند به پیمان زد.

_ قربون دستت .. رفتی اون دخترای منم ور دار بیار . همراز املت دوست داره .

پیمان _ سارا تو به غیر از املت غذای دیگه ای بلد نیستی ؟!

_ نه !

یکی از کارگرا که داشت اشپزخونه رو تمیز میکرد گفت :

خانم من کارم تموم شده .. چی دوست دارین براتون درست کنم .

بابک _ ممنون .. شما دیگه خسته شدین .. اینا امشب مهمون من هستن .. به خاطر طرفداری برادرزاده ی عزیزم میخوام ببرمشون پیتزا فروشی عمو مرصاد .!!

نیش رعنا شده بود جمعم نمیشد .. منم سرم و پایین انداختم و خندیدم .

مریم _ یعنی مریم نیستم اگه فردا از عبدی برای تو خاستگاری نکنم عمو جون ..

بازم نیش رعنا جمع شد .. رعنا نیم خیز شد که به مریم حمله کنه .

_ بس کنید دیگه .. دیگه شوخیاتون داره لوس میشه .. فست فودم نمیریم .. رستوران سنتی بهترین گزینه است ..

پیمان _ اتفاقا امروز باید بریم پیش اقا مرصاد .. اینده ی من به وجود این اقا بستگی داره .

کاملا جدی حرف میزد .. همین باعث شده بود که مریم بهش خیره بشه .. پیمانم سنگینی نگاه مریم و حس کردو نگاهاشون در هم گره خورد ..

منم به هاله ی قلب قرمزی که بینشون ایجاد شده بود خیره شدم .. توی دلم براشون ارزوی خوشبختی کردم .. مریم لیاقتشو داشت .. پیمانم پسر خوبی بود .

بلند شدم رفتم که با کارگرا تصویه حساب کنم .. مولایی با شرکت خدماتی تصویه کرده بود .. اما من دوست داشتم هزینه زحماتشون و تا عرقشون خشک نشده بدم ..

قسمت 10

حاضر بودم همه ی زندگی مو بدم .. ولی بازم این لبخند و توی صورت این خانم ها ببینم .

براشون اژانس گرفتم .. تا دم در بدرقه شون کردم و از شنیدن دعاهای از ته دلشون لذت بردم .

_ به سلامت سلیمه خانم .. مراقب خودتون باشین ..

سلیمه خانم _ ممنونم خانم .. خداعمرتون بده .. دست شما هم درد نکنه اقا .. خدا خانمتون براتون حفظ کنه ..

اقا ؟! برگشتم دیدم بهنود دقیقا پشت سرم ایستاده ، داره با لبخند نگام میکنه ..

بهنود _ مرسی سلیمه خانم .. بفرمایید ماشین منتظرتونه ..

سلیمه خانم _ چشم خداحافظ .

_ به سلامت .

تا سر کوچه رفتنشون و با چشم بدرقه کردم .. یه جورایی خجالت میکشیدم برگردم و با بهنود هم کلام بشم .. نمیدونم توی لبخندش چه چیزی بود که باعث میشد ، معذب بشم .. شایدم من دوست داشتم جور خاصی برداشت کنم ..

صداش دقیقا از کنار گوشم اومد ..

بهنود _ همیشه اینقدر راحت خرج میکنی ؟!

بهش نگاه کردم ..

هنوز اون لبخند روی لبش بود ..

نمیدونم چرا دلم خواست باهاش حرف بزنم .. از عقایدم بگم .. دلم خواست فکر کنم ..

که اون میخواد منو بشناسه ، که داره ازم سوال میکنه ..

که براش مهمم ..

که داره موردم کنجکاوی میکنه ..

دلم خواست به اینده فکر نکنم .. به حرفاش درباره ی جدایی .. به رفتنش ..

پس حرف زدم .. گفتم از همه چیز گفتم ..

_ برای رفع نیازهام اره همیشه ..

روی پله ها نشستم .. اونم کنارم نشست .

منتظر بهم چشم دوخته بود .. لبخندی به روش زدم .

_ ارامش هم جزئی از نیازهاست دیگه .. اینکه اون به من لبخند بزنه .. برام دعا کنه ..

بهم ارامش میده ..

اینکه از خونه ی من راضی بیرون میره ..

اینکه دلش شاده از اینکه امشب دست پُر به خونه ش میره .. منو راضی میکنه ..

این پول شاید شام یه شب بچه ی من باشه ولی برای بچه ی اون هزینه ی یه سال تحصیل .. یه سال نزدیک شدن به موفقیتِ ..

با یاد بابام بازم اسمون دلم ابری شد ... به ستاره ها نگاه کردم .. حس میکردم بابام ازم راضی ِ و اون ستاره چشمک زن ، داره بهم پیغامش و میرسونه ..

با این فکر لبخند عمیقی روی لبم نشست ..

به بهنودم نگاه کردم .. اونم نگاهش به اسمون بود ..

_ بابام همیشه میگفت : " پول باید در خدمت شما باشه .. نه شما در خدمت پول "..

" هیچ وقت خودتون و اسیر پول نکنید ."

میدونی چیه ما وضع مالیمون خیلی خوب بود .. اما بابام هیچ وقت بیشتر از نیازمون برامون خرج نمیکرد .. باورت میشه یه حساب پر پول داشتیم ولی حق برداشت نداشتیم .. دوست نداشت به خاطر وضع مالی خوبیمون از بچه های هم سن و سالمون جداشیم .. یا حس برتری داشته باشیم ..

مخصوصا من که همیشه لوس بودم .. از طرف همه ی خانواده هم با هدیه های مختلف ساپورت میشدم ..

یه بار 8 سالم بود مشق هامو ننوشته بودم به معلمم گفتم : دوست نداشتم بنویسم .. دستام خسته میشد .. اونم گفت : فردا با اولیات بیا مدرسه .

منم باهاش لج کردم و دوباره ننوشتم .. بابام وقتی فهمید .. فقط گفت دیگه بدون انجام تکالیفت مدرسه نمیری . منم در حال فکر کردن سرمو به نشونه ی تایید تکون دادم .. روی حرف بابام که نمی تونستم حرف بزنم .. ولی یه فکری به ذهنم رسیده بود ..

بهنود کمی جابه جا شد .. روبه روی من نشست .. انگار براش هیجان انگیز شده بود..

بهنود _ خوب ؟!

_ هیچی دیگه .. یکی از دوستام که وضع مالی خوبی نداشت و وادار کردم مشقامو بنویسه .. در عوض منم هر روز براش خوراکی بخرم ..

اون موقع فکر میکردم .. تازه دارم کار نیک انجام میدم و خدا حتما میفرستم بهشت .. بابامم شاد میشه .

بهنود _ بابت اینا فهمیدن ؟!

_ اهووم فهمیدن .. چشمات روز بد نبینه وقتی بابام فهمید .. دوماه پول تو جیبی نداشتم .. یعنی داشتم ولی باید میدادم به اون دوستم .. دو برابر همه ی همکلاسیام هم باید مشق مینوشتم .. تازه از دوچرخه هم خبری نبود ..

با حرص این تیکه رو گفتم و چینی به بینیم دادم .. بهنود که به من نگاه میکرد .. با این حرکتم بلند زد زیر خنده .

بهنود _ دوچرخه مهمترین تنبیهت بود ؟!

منم که با خنده اش خندم گرفته بود گفتم :

_ دوچرخه م به جونم وصل بود .. ولی از اون بدتر این بود که بابام تا یه هفته باهام حرف نزد.. حتی بهم نگاهم نکرد ..

بعد از یه هفته زار و التماس فقط بهم گفت : دختر من هرگز نباید از موقعیت بد دیگران به نفع خودش استفاده کنه .. از اونا برای خودش پله بسازه ..

_ از اون روز سوگل شد بهترین دوستم و دختر بابام ..

بابام دیگه از هرچیزی دوتا میخرید .. یکی برای من یکی برای سوگل .. همه چیزامون شبیه هم بود ..

بهنود _ همه ی جمله های بابات یادته ؟!

_ ار همه شو یادمه .. چون زیاد حرف نمیزد .. به این که کم گوی و گزیده گوی چون در اعتقاد داشت .. همیشه سعی میکرد با عمل به منو اشکان یاد بده که چیکار کنیم .. اما بعضی وقتا که حس میکرد ما ظرفیت شو داریم .. یه جمله به عنوان کلید بهمون میداد که دنبال قفلش باشیم ..

همیشه داشتن یه کلید و پیدا کردن قفلش ، بهتر از اینه که هزاران کلید داشته باشی و قفلش و هیچ وقت پیدا نکنی .

والبته ماندگار ..

بهنود _ پدر فهمیده ای داشتی .. خدا رحمتشون کنه .

_ ممنون .

بهنود _ سوگل ، اون چی شد ؟! اونم توی همون اتفاق ..

دیگه ادامه نداد .. ولی من منظورش و درک کردم .

ولی با تک سرفه ای که مولایی زد که توجهمون و جلب کنه ، فرصت جواب دادن به سوالش و پیدا نکردم ..

بهنود _ چیزی شده منصور جان ؟!

مولایی _ نه ببخشید مزاحم شدم .. فقط میخواستم رفع زحمت کنم ..

_ چرا اقای مولایی مگه شام و با ما میل نمیکنید ؟!

مولایی _ نه دیگه با اجازه مرخص بشم .. شما جوونا رو هم تنها بذارم بهتره .

بهنود _ هر طور راحتی .. میومدی خوشحالمون میکردی ..

در حالی که به سمت در میرفت .. ما هم بدرقه اش میکردیم ..

مولایی _ انشا الله دفعه بعد .

و روبه من ادامه داد ..

مولایی _ سارا جان .. کاری داشتی خبرم کن.

سوار ماشینش شده بود ..

_ باشه .. بازم ممنون .

مولایی _ خواهش میکنم ..

و ماشین وروشن کرد و رفت ..

وارد فست فود که شدیم ..

مریم هنوز عصبانی بود .. چون هر کاری کردیم پیمان رضایت نداد که بریم رستوران سنتی .. تازه یه طرفدارم پیدا کرده بود .. بهنودم شدیدا اصرار داشت که بریم فست فود .. تکلیف همتا هم که مشخص بود .. پس بلاخره مریمم راضی شد ..

منو مریم و همراز توی یه ماشین بودیم .. همتا هم رفته بود توی جبهه ی پیمان و بهنود .. اون دوتا کفتر عشقم که توی فاز عشق و عاشقی بودن و توی هیچ حزبی نبودن .

وارد که شدیم .. میز هشت نفره ی طبقه دوم و برای نشستن انتخاب کردیم ..

رعنا و بابک کنار هم نشستن .. همتا هم کنارشون .. منو مریم هم روبه روشون .. پیمان سریع صندلی اونور مریم و برای نشستن انتخاب کرد .. بهنودم در میان تعجب من صندلی کناری منو انتخاب کرد .. این در حالی بود که صندلی کنار پیمان خالی بود و من تصور میکردم که اونجا رو برای نشستن انتخاب کنه .

هنوز کاملا روی صندلی هامون ننشسته بودیم که عمو مرصاد یا به قول مریم عمو گلی به سمتمون اومد تا از مهمون ویژه ی همیشگیش !! استقبال کنه ..

گلی _ سلام .. خیلی خوش امدین ..

و روبه همتا ادامه داد

گلی _ چطوری عمو ؟! کم پیش ما میای ؟!

همتای مارمولکم یه نگاه به مریم که زیر چشمی نگاشون میکرد .. کرد و یه چشمک برای مرصاد زد ..

همتا _ ممنون عمو جون خوبم ..عدم به مریم اشاره کرد وادامه داد:

اخه خاله جونم وقت نمیکنه منو بیاره .. منم دوست ندارم بدون خاله م پیتزا بخورم ..

مریم اینقدر تابلو بود که مرصادم میدونست اون از اومدن به اینجا راضی نیست و به خاطر همتاست که میاد اینجا ..

من که از این همه پرویی همتا خنده م گرفت بود .. در حال انفجار بودم .. مریمم هی برای همتا پشت چشم نازک میکرد و خط و نشون میکشید ..

بهنودم کنار من در حال خندیدن بود .. اینو از صدای نفس هاش متوجه میشدم ..

مطمئنن همتا براشون تعریف کرده بود .. چون توی ماشین همش در حال خندیدن بودن ..

مرصاد یه لبخند به مریم زد که باعث شد ..صدای پیمان در بیاد :

ببخشید ! خودتون سفارش میگیرید .. یا ما باید بریم برای سفارش ؟!

مرصاد _ خواهش میکنم .. شما جزء مهمانان ویژ ه ی ما مجسوب میشین .. چی میل دارین براتون بیارم ..

سفارش ها رو که گرفت رفت ..

هنوز ده دقیقه ای از نشستنمون نگذشته بود که یه صدای اشنا اومد که پیمان و صدا میزد..

شاهین _ پیمان ؟!

تمام بدنم یخ زد .. قلبم تند تند میزد .. نمیدونم چرا اینقدر ترسیده بودم .. شاید چون دلم نمیخواست من و با بهنود ببینه .. یا شایدم دلم نمیخواست دیگه کسی رو ببینم که بهنود ازش تعریف میکرد و ازم میخواست که باهاش ازدواج کنم .. فکر میکنم بهنودم حالم و فهمید که دستاشو روی دستام که روی میز یود گذاشت ..

هیچ سی حرفی نمیزد .. احساس میکردم .. تمام ادمایی که توی فست فود بودن .. ساکت شدن .. منتظر شروع یه ماجرای هیجان انگیز بودن .

انگار اونم هنوز متوجه ما نشده بود چون ادامه داد..

شاهین _ اینجا چیکار میکنید ؟!

که چشمش به ما افتاد .. چند لحظه نگاهش بین .. منو بهنود عوض شد و روی دستامون ثابت موند ..

شاهین _ اینجا چه خبره ؟!

پیمان _ شاهین جان بشین روی صندلی برات توضیح میدم.

شاهین بدون توجه به پیمان روبه من گفت :

_ پس همه ی حرفایی که در موردت میزدن درست بوده .. تویه اشغال هرزه ای دستات توی دست هر مردی هست ..

تنم لرزید .. سرما تا مغز استخونم نفوذ کرده بود ..

بهنود غرید ..

بهنود _ خفه شو شاهین .. تو هیچ نمیدونی ..

_ چیو نمیدونم بهنود ؟!

بعدم بلند تر داد زد :

از هرکسی انتظار خیانت داشتم الی تو .. پس برای همین که دو روزه جواب تلفنای من و نمیدی .. لعنتی تو که میدونستی من بیشتر از جونم اینو دوست داشتم .. چرا باهام این کارو کردی ؟! چرا بهم نارو زدی ؟! مگه تو بهترین دوستم نبودی .. مگه تو برادرم نبودی .. چرا عشق منو ازم گرفتی .. ها اا چرا لعنتی ؟!

بهنود _ تو داری اشتباه میکنی .. اصلا قضیه اونطوری که تو فکر میکنی نیست ...

شاهین _ پس چطوری لعنتی ؟! من چطوری فکر میکنم وقتی دارم با چشمای خودم دستای عشقمو توی دستات میبینم ؟

پیمان _ اینقدر عشقم .. عشقم نکن .. سارا زن بهنود ِ دوسال که زنش ... همرازم دخترشونه .. الان این تویی که داری به دوستت خیانت میکنی و به ناموسش چشم داری ..

شاهین ناباورانه به من و بهنود نگاه میکرد ..

شاهین _ داری دروغ میگی ؟!

بهنود روی دستای من فشاری اورد و به شاهین گفت :

_ عین حقیقته .. حالام گورتو گم کن از اینجا ..

شاهینم چند لحظه به من نگاه کرد و یه متاسفم زیر لبی گفت و از فست فود خارج شد .

بازم سکوت همه جارو گرفته بود .. پیمان و بابک مجبور شدن از همه ی ادمای توی فست فود معذرت خواهی کنن .. اما من حتی سرمم بلند نکردم که بهشون نگاه کنم .. احساس میکردم .. همه با تمسخر نگاهم میکنن .. ولی دلم گرم شده بود .. از اینکه اینجوری ازم حمایت کرده بود .. میترسیدم برای توجیح خودش دروغ بگه .. یا حتی ازم بخواد باهاش حرف بزنم .. ولی این کارو نکرد .. وقتی دستامو فشرد .. بدنم گرم شد .. دیگه اون لرزش و نداشتم .. دیگه نمیترسیدم .. اونم همین و میخواست .. میخواست من نترسم .. کار بدی نکرده بودم که بترسم .. فقط با همسرم .. پدر بچه م اومده بودم بیرون .. پس دلیلی برای احساس گناه وجود نداشت ..

بهنودم ساکت بود و خودش و با همراز که روی میز نشونده بودم .. مشغول کرده بود ..

مریم کنار گوشم اهسته گفت :

_ سارا مطمئنی .. این میخواد طلاقت بده .. اینو که ولش میکردی شاهین و میکشت ..

میخواستم از ته دلم داد بزنم .. نه مطمئن نیستم .. حالا دیگه شک دارم که منو دوست نداشته باشه .. چون به خودم و احساسمم شک دارم .. نمیدونم چم شده .. ولی دیگه اون سارای سابق نیستم .. دیگه نمیتونم نسبت بهش بی تفاوت باشم .. دیگه دلم به وجودش گرم شده ..

به نگاهش ..

به دستاش ..

به حضورش ..

دیگه دلم نمیخواست از دست بدمش .. حداقل نه تا زمانی که برای داشتنش نجنگیدم ..

تصمیمم و گرفتم .. میخواستم بجنگم ..

اما یه جای توی ذهنم یکی بهم نهیب زد .. اونم همین و میخواد .. میخواد که تو برای داشتنش تلاش کنی اونوقت پست بزنه و بهت بگه من بهت گفته بودم که نمیخوامت .. که تو از اولم با همین نقشه پا پیش گذاشتی ..

من با این موقعیت اجتماعی ارزوی خیلی ها هستم ..

گفته بودم که با این چیزا نمیتونی خودت و به من نزدیک کنی ..

دیدی گفتم من گولتو نمیخورم ..

تمام این افکار توی سرم میپیچید ..

اما یه چیزی ته دلم ازم میخواست که بجنگم حتی به قیمت از دست دادن غرورم ..

توی جدال بین مغز و قلبم بودم که گوشی بهنود زنگ خورد ..

ناخواسته نگاهم به سمت گوشیش رفت .. اونم با گفتن .." مامانه " گوشی و جواب داد

نمیدونم چرا با شنیدن اسم سوری جون دلم اشوب شد .. اخه وقتی رفته بودیم دنبال همتا و همراز .. از سوری جون خواستیم که با پدر جون همراهمون بیان که .. سوری جون به بهانه اینکه پدر جون ناخوش احوال رد کرد و مارو هم با گفتن چیز زیاد مهمی نیست راهی کرده بود .. حالا با این تماسش من میترسیدم که اتفاقی برای پدر جون افتاده باشه ..

همین طور خیره به دهان بهنود مونده بودم ...

بهنود هم با چند کلمه ی باشه .. حتما .. نگران نباش .. الان میایم ..تماس و قطع کرد..

بهنود _ منو ببخشید باید برم ..

من با نگرانی بهش نگاه میکردم .. اونم با یه نگاه و لبخند ، دوباره متعجبم کرد !!..

خدایا این یه چیزیش شده ..

بهنود _ نگران نباش اتفاق مهمی نیوفتاده .. و رو به پیمان گفت : بریم ..

_ برای پدر جون اتفاقی افتاده ؟!

بهنود _ اره .. فشارش رفته بالا بردنش بیمارستان .. منم الان میرم که ببینم چی شده ؟!

_ خوب منم همراهتون میام .

بهنود _ نه نیازی نیست .. با بچه ها برو خونه ، خودم بهت خبر میدم ..

_ باشه . پس اگه کاری داشتین .. بهم بگو .

بهنود _ باشه خدافظ .

با پیمان از جمع خداحافظی کردن و رفتن .

ما هم برگشتیم خونه ..

همتا و همراز توی راه خوابیدن .. مریم همراز بغل کرد .. منم همتا رو توی تختاشون خوابوندیم .

رعنا هم رفت که جوشونده ی گل گاوزبون درست کنم .. با این حال خرابم واقعا بهش نیاز داشتم .

توی سالن نشستیم .. دلم اروم نمیگرفت .. نمیدونستم چیکار کنم .. همش به خودم لعنت میفرستادم که چرا همراهشون نرفتم ..

حتی نمیتونستم باهاشون تماس بگیرم .. اخه گوشی سوری جون خاموش بود .. منم شماره همراه شوهرمو نداشتم !!!

بلاخره ساعت نزدیکای 2 بود که بهنود زنگ زد ..

_ الو سلام .. چی شد ؟!

بهنود _ سلام .. فکر کردم خوابیدی !!

خنده ی توی صداش باعث شد .. اروم بشم .

_ نه بیدار بودم .. دلم شور میزد نمیتونستم بخوابم .. پدر جون خوبه ؟!

بهنود _ اره عزیزم خوبه .. صبح مرخصش میکنن .. توهم برو استراحت کن.

_ باشه ممنون که خبر دادی ..

بهنود _ خواهش میکنم .. فعلا کاری نداری ..

_ نه خدافظ .

بهنود _ خدافظ .

چند روزی از اون شب میگذره و منم تقریبا توی خونه ام جا افتادم ..

بابک چند بار ازم خواست که به شرکتش برم .. ولی قبول نکردم .. هنوز امادگی پذیرش اجتماع و ندارم .. یعنی نه تا زمانی که تکلیفم با بهنود مشخص بشه ..

مطمئنم بهنود خودشم نمیدونه چی میخواد چون نه برای طلاق اقدامی کرده .. ونه برای نزدیک شدن به من ..

از اون شبم تقریبا ندیدمش .. به جز زمانی که برای دیدن پدر جون به خونه شون رفتیم .. اونم خونه بود .. ولی فقط یه سلام سرد کرد و رفت بیرون .. برای شام هم نیومد .. منم فکر کردم که ممکن خسته باشه .. یا کاری داشته باشه .. برای همین شب نموندم و اومدم خونه ی خودم .

بعد از اونم که بهنود و پیمان رفتن اصفهان برای همایش پزشکی ، که دلیل اصلیشون برای سفر به ایران بود .. خبری هم جز سلامتیشون نداریم ..

مدرسه ها تعطیل شده و تمرکز همتا روی ورزش .. منم مجبورم روی تمریناتش نظارت کنم .. چون مربیش به خاطر شیطنت تنبیه ش کرده .. ولی از من خواسته خودم برای مسابقات اماده اش کنم .. یکی نیست بهش بگه من اگه میخواستم خودم باهاش کار کنم .. که دست تو نمی سپردمش .. والا .

حالام دارم از حیاط خوشگلمون به عنوان سالن ورزش استفاده میکنم ..

_ همتا خانم .. مگه نمیگم روی پنجه بدو ..

همتا _ ول کن دیگه مامان .. بسه به خدا گرم شدم ..

_ خیلی خوب حرکات کششی رو انجام بده .. زود .

همتا در حالی که حرکات کششیو انجام میداد غرغرم میکرد

همتا _ اه صد رحمت به شیان ( مربی باشگاهش ) .. داغونمون کرد

_ غرغر ممنوع .

همراز عزیزم هم که سعی میکرد همه ی حرکات همتا رو تقلید کنه .. باعث خنده م شده بود .. از همه ی کارای همتا الگو برداری میکرد .. برای همین مجبورم کرده بود براش لباس کاراته بخرم .. همتا خودش کوچکترین سایز و میپوشید .. حالا این فسقلی ، از من لباس کاراته میخواست .. اخرم دادم سایزش براش بدوزن .. اونم هرروز مثل همتا لباس میپوشید و میومد تمرین .

مریم درگیر کاراهای بازگشت مهدی بود ..

بلاخره اون روز رسید .. من برخلاف تصورم .. اونقدری که از رفتنش ناراحت شدم .. برای برگشتش خوشحال نشدم ..

یعنی برام اهمیتی نداشت .. خیلی وقته که خاطراتش و گوشه ی ذهنم مدفون کردم .. یعنی از همون روزی که قبول کردم همراز و داشته باشم .. مدفونش کردم .. شایدم از روزی که منو بایه دنیا حس ول کرد و رفت .. فراموشش کردم ..

مریم دنبال کاراش بود .. منم سعی میکردم .. بهش کمک کنم .. مریم و خانواده اش به گردنم خیلی حق داشتن .. منم نمیخواستم توی همچین لحظاتی تنهاشون بذارم ..

توی این چند روز کارم شده بود .. تمرین دادن همتا و رفتن به کمک مریم و انجام کارها ..

سودابه جون (مادر مریم) وسواس خاصی به خرج میداد و ما هم عین سربازهای نظام در حال انجام دستورات بودیم ..

فقط سه بار کارت های دعوت مهمونی مهدی رو عوض کرده بود ..

40 بار شخصا لیست مهمونا رو چک کرد .. تا رضایت داد کارت ها پخش بشه .. من که وقتی میخواستم برم خونشون عذا داشتم .. همتا هم اینقدر غرغر میکرد و سر به سر سودابه جون میذاشت که دیوونه م میکرد ..

رعنا هم شدیدا از نظر عاطفی درگیر بابک شده بود .. رسما بی خیال ما شده بود همه جا همراهش بود ..

این باعث خوشحالی من میشد .. چون بلاخره رعنا هم بعد از چند سال تردیداش و کنار گذاشت و .. اجازه داد احساسش به بابک پرو بال بگیره ..

ولی بلاخره روزی که شازده از سفر قندهار برمیگشت ، رسید و همه ی سربازان به خط شدیم که اماده ی پذیرایی از قدوم مبارک ایشون بشیم .

_ همتا جان اون لباس شیره ای رو با جین صورمه ای بپوش .

همتا _ باشه .

برای همرازم یه جین یه سره پوشیدم با یه بلوز استین کوتاه سفید .. عین عروسک شده بود.

خودمم یه جین ابی روشن بایه مانتو صورمه ای و یه شال ابی روشن پوشیدم .. ال استارامم پوشیدم تا موقع بغل کردن همراز مشکلی نداشته باشم .

با ماشین خودم رفتیم بین راه یه دسته گل خوشگل که از قبل سفارش داده بودم و گرفتم و به سمت فرودگاه روندم.. همتا هم چون یه خاطرات مبهمی ازمهدی توی ذهنش داشت .. هم همش ازش میپرسید .. منم به طور مختصر براش توضیح دادم ..

وقتی رسیدیم .. همه اومده بودن .. پرواز مهدی هم روی زمین نشسته بود .. چندین جفت چشم منتظر دیدن روی شازده ..

همرازم شکلات خورده بود و من مشغول تمییز کردن صورتش بودم که صدای جیغ مریم و شنیدم ..

مریم _ اومد .. اوناهاش

به جایی که با انگشت نشون میداد نگاه کردم ..

دیدمش .. خودش بود .. همون مهدی خوشگل ، خوش پوش و خوش اندام .. با همون صلابت و جذبه موقع راه رفتن ..

با همون چشمای سیاه ، که برق میزنن ..

که اتیش میزنن ..

که نابود میکنن ..

وقتی دیدمش و دلم لرزید .. فهمیدم هیچ چیزی برام تغییر نکرده ..

من همون سارام ..

همون سارا که هنوزم با هر بار دیدن عشقش ، دلش میرزه ..

بدنش میلرزه ..

صداش میلرزه ..

همون سارا که با هر بار ندیدنش بی تاب میشه و با هر بار دیدنش سیراب ..

با هر قدم که به سمتمون میومد ..

بی تابی قلبم بیشتر میشد .. سریع تر خودش و به دیوار سینه م میکوبید ..

میخواست ازاد بشه ..

میخواست پرواز کنه و به سمت صاحبش بره !!

بغض کهنه توی گلوم نشسته بود .. که نمیدونستم برای چیه ؟!

نمیدونستم دلتنگی .. یا حسرت ..

و یا برای تحقیر و پس زده شدن ..

هرچی که بود با هر قدم مهدی که به سمتمون میومد ، بزرگتر میشد .. دیگه داشت راه تنفسیمو میبست ..

وقتی نگاهش با نگاهم تلاقی کرد ..

دیدم .. فیلم دلدادگی مو دیدم .. فیلم عاشقانه ی زندگی سارا رو دیدم..

اولین نگاهش جلوی در دانشگاه .. وقتی که اومده بود مریم و ببره

نگاهش پر از تحسین بود .. گرم بود .

دومین بار اما پر از تنفر ..

که چقدر اتیشم زد ، نگاه پراز تنفرش ..

که چقدر تلاش کردم که عوض شه ..

یعنی از همون موقع برام مهم شده بود ؟!

یا شایدم وقتی نگاه گرم شو دیدم و شناختم اون نگاهش برام گرون تموم شد ؟!

وقتی به چشمام نگاه کرد ..

یادم اومد ..

محبت هاش .. حمایت های بی دریغش ..

ارامش صداش ..

امینت حضورش ..

غیرت های غرور برانگیزش ..

سر زدن های گاه و بی گاهش ..

تلفن های وقت و بی وقتش ..

همه رو یادم اومد .. مگه ادم عوامل بدبختیش و یادش میره ..

مگه ادم حس های قشنگ شو میتونه فراموش کنه ..

مگه ادم میتونه حس پس زده شدن رو فراموش کنه ..

مگه من میتونم حسرت داشتن شو فراموش کنم .. مگه میتونم لحظه ی رفتنش و از یاد ببرم ..

چرا فکر کردم تونستم ..

چرا یادم رفت من هنوز همون سارای وابسته ام ؟..

همون سارای محتاج شنیدن صداش .. محتاج لمس نوازش نگاهش ..

چرا اینقدر زود فراموش کردم ؟ چرا فکر کردم که فراموش کردم ؟

با حس لمس دستای همراز با صورتم بهش نگاه کردم .. فیلم عاشقانه زندگیم کات شد .. همراز قشنگم کاتش کرد ..

همراز _ مامان چرا گریه میکنی ؟!

گریه میکنم .. صورتم و لمس کردم .. خیس بود ... بازم متوجه نشده بود .. بازم چشمام سرپیچی کرده بودن ..

به اطرافم نگاه کردم ..کسی حواسش به من نبود .. همتا هم کنار رعنا و بابک ایستاده بود .. سریع تغییر جهت دادم به سمت دستشویی ..

نمیخواستم کسی ضعفم و ببینه .. نمیخواستم جلوی مهدی ضعیف نشون بدم .. اون یه بار منو پس زده بود ..

اما بیشتر از خود ترسیدم .. از لرزش دلم ترسیدم .. از سرعت زیاد ضربان قلبم ترسیدم .. از حس نیاز چشمام به دیدن نگاه گرمش ترسیدم .. از حس نیاز گوشام به شنیدن صداش ترسیدم .. از سرکشی روحم ..

من از سرپیچی اجزای وجودی خودم میترسیدم که فرار کردم .. از صحنه ای که هر ان ممکن بود .. روحی قربانی بشه فرار کردم ..

قسمت 11

حس اب خنک روی صورتم .. قلبماروم شد .. شایدم به خاطر اینکه حس کرد از صاحبش دور شده ..

چند بار نفس عمیق کشیدم .. و به دختر اروم و ساکتم نگاه کردم .. متفکر و متعجب بهم نگاه میکرد .. از نظر اون من بزرگ بودم و قوی .. ضعف و گریه ی مادر توی دایرة المعارفش جایی نداشت .. و حتما غیرقابل پذیرش ..

بهش لبخند زدم .. تا مطمئن بشه من خوبم .. که من هنوز قویم .. که من هنوز تکیه گاهشم .. که مراقبشم ..

اون چه میدونست که منم حالم بد میشه .. منم نیاز به تکیه گاه دارم .. که ارومم کنه .. که مراقبم باشه .

ولی فهمید .. همراز قشنگم فهمید .. با بوسه ای که روی گونه م کاشت فهمید که مامانش هم ناراحت میشه .. که مامانش هم ممکن غصه دار بشه و نیاز به حمایت داشته باشه .. اونم با همه ی کوچیکیش فهمید .. که با بوسه اش میتونه ارومم کنه .. که میتونه ازم حمایت کنه و بهم ارامش بده ..

وای فقط خدا میدونه !! چقدر دوستش دارم .. چقدر وجودم وابسته است بهش ..

به خودم فشردمش و گفتم

_ عشق مامان .. من اگه شما رو نداشتم چیکار باید میکردم

همراز _ مامانی گریه نکنیا .. اگه کسی اذیتت کرد بگو خودم زوکی ( ضربه ی مشت ) میزنم بهش ..

با صدای بلند خندیدم ..

_ الهی من فدای دختر ورزشکارم بشم که مراقب مامانشه ..

گوشیم زنگ خورد .. رعنا بود

_ جانم ؟!

رعنا _ سلام کجایی ؟!

_ سلام .. دستشویی . شما کجایین ؟! احوال پرسیا تموم شد ؟!

رعنا _ اره . بابا همه دارن برمیگردن .. مریمم دنبال تو میگشت .

_ باشه الان میام

رعنا _ بمونیم .. یا خودت میای ؟!

_ نه شما برین .. همتا پیشته دیگه ؟!

رعنا خنده ای کرد و گفت :

_ نه بابا مهدی گرو نگهش داشته که بری پیشش !!

_ پس هنوزم شوخ طبع ؟!!!!

رعنا _ اره .. و البته خوش تیپ !!

خندیدم ..

_ رعنا سر بابک زیر اب کردی که داری این حرفارو میزنی ..

رعنا _ برو بابا بابک کیه ... بیا داره میاد الان جلوی خودش تعریف میکنم ..

بابک _ کیه ؟!

رعنا _ ساراست ..

بابک _ بگو پس کجا موندی .. ما منتظر جنابعالی هستیم ..

_ بهش بگو دارم میام .

رعنا _ اره داشتم میگفتم .. مهدی جان واقعا خوشگل و خوش تیپ تر شده ..

با کمی مکث ادامه داد ..

البته جای برادر !!!!

من اینور مرده بودم از خنده ..

_ گمشو .. اره جون عمه ات .. جای برادر مریم دیگه ؟!

رعنا _ افرین .. همیشه میدونستم که تو از مریم باهوش تری .

_ انشاالله از بابکم باهوش تر باشم .. وگرنه خونت حلاله عزیزم ..

رعنا _ از اون که صد البته .. بعدم اروم تر اضافه کرد ..

اگه نبودی که نیشش تا بناگوش باز نمیشد .. فکر کرده دارم از برادرزاده اش تعریف میکنم که این همه خوشحال شده .. والا.

_ بمیری رعنا که من نمیدونم این بابک عاشق چیه تو شده ..

رعنا _ راست میگی بذار ازش بپرسم .. خونه بهت میگم .. شاید رمز موفقیت من برای بهنودم جواب داد .. بلکم تو هم خوشبخت بشی .. خدارو چه دیدی .

در حال خندیدن خداحافظی کردیم .. یه بار دیگه به صورتم نگاه کردم .. چشمام پف داشت .. سریع ریملم و در اوردم یه کمی ریمل زدم .. یه خط کمرنگ سیاه هم توی چشمام زدم .

خوب شده بودم .. دیگه معلوم نبود گریه کردم .. قرمزی چشمام هم از بین رفته بود ..

وقتی برگشتم به سالن .. رعنا گفت :" همه رفتن خونه ی مریم اینا .. مهدیم همتا رو برده که من مجبور بشم برم خونه شون .."

چون مهمونی اخر هفته بود .. امروزم سه شنبه پس الان کسی خونه شون نیست .. میدونست من الان نمیرم و میذارم روز مهمونی میرم .. برای همین گرو کشی کرده بود .. البته اینطوری بهتر بود .. چون هرچی لحظه ی دیدار طولانی تر میشد .. اضطراب منم بیشتر میشد .. به قول " قدیمیا مرگ یه بار شیونم یه بار "

هنوزم بین رفتن و نرفتن مونده بودم .. چون میتونستم از رعنا بخوام همتارو برگردونه خونه که مریم زنگ زد

_ الو .. سلام .

مریم _ هیچ معلوم هست تو کجایی ؟!

_ زیر سایه ی شما ..

مریم _ نمکدون خانم .. من توی پارکینگ زیر سایه ی ماشین شما ایستادم .. لطفا از زیر سایه م خود تو برسون اینجا .

_ اِ فکر کردم .. خان داداشت و دیدی مارو ول کردی رفتی !!

مریم _ میخواستم برم .. خان داداشم و سودابه جون نذاشتن .. گفتن بدون شما حق خونه اومدن ندارم .

در حین حرف زدن به رعنا اشاره کردم که به سمت پارکینگ بریم ..

_ ای جان .. پس منم نمیام تا تو ، تو کوچه بمونی و دختر خیابونی بشی و ببرن بلا سرت بیارن .. بعدم معتاد بشی ، هیچ کس بهت نگاه نکنه ..

همچنان داشتم میگفتم ... مریمم دقیقا روبه روم بود .. دستاشو روی سقف ماشین گذاشته بود بهش تکیه زده بود ..

مریم _ میخوای لال شی سارایی ..

_ نه !

مریم _ الان کجایی ؟

_ پشت سرت ..

مریم برگشت سمتم :

_ میدونی چند دقیقه است الاف خانم هستم ..

_ خوب میرفتی من خودم میومدم دیگه ..

مریم چشمشو ریز کرد و مشکوک نگام کرد و گفت :

_ مطمئنی میومدی ؟!

من که از این همه شناخت خنده م گرفته بود .. با لبخند ابرویی بالا انداختم که یعنی نه !

مریم _ میدونستم .. من که تورو نشناسم به درد جرز دیوار میخورم ..

_ تو که گفتی سودابه جون گفته منتظرم بمونی ؟!

مریم _ همون دیگه مامانمم تورو شناخته . سوییچ بده .

سوییچ و دادم و سوار شدیم ..

مریم _ رعنا و بابک کجان ؟!

_ با ماشین بابک رفتن .

همراز گشنه ش شده بود چون صورتش و به سینه م میمالید ..

_ الهی مامان فدات شه گرسنته ..

همراز _ اووهوم .

_ مریم یه سوپری دیدی نگه دار یه چیزی براش بگیرم ..

مریم _ توکه همیشه تو کیفت اب و دون داری بهش بده دیگه .

_ نه نیاوردم .. صبح دیر شده بود .. منم هول شدم یادم رفت بردارم ..

مریم _ باشه ..

جلوی یه سوپر مارکت نگه داشت و خودش پیاده شد .. یه شیرکاکائو با کیک که همراز عاشقش بود خرید..

دیگه تا خونه من درگی خودن همراز و تمییز نگه داشتن لباس و صورتش شدم و نفهمیدم کی رسیدیم ..

جلوی در نفس عمیقی کشیدم تا به خودم مسلط بشم ..

نمیخواستم جلوی مهدی یه زن جلف جلوه کنم .. الان به عنوان یک زن و یک مادر هر چند کم سن و سال ، دیده میشدم که باید مثل یک زن کامل رفتار میکرد.. نه یک دختر بچه ی بازیگوش .

مریم با ریموت در و باز کرد و رفتیم تو ..

ماشین پارک شده ی بابک خبر از این میداد که اونا زودتر از ما رسیدن ..

خونه شون یه خونه ی دوبلکس ویلایی بود که نمایی خوشگلی داشت و یه حیاط بزرگ که برخلاف فضای بزرگش یه باغچه ی کوچیک داشت که یه درخت قدیمی توش رشد کرده بود .. بقیه ی حیاط سنگ فرش بود ..

صدای برخورد لاستیک ماشین با سنگ فرش ها و صدای کوبش قلب من با هم مخلوط شده بود ..

فکر میکنم اضطرابم به همرازم منتقل شده بود .. چون اونم خودش و چسبونده بود به من و حاضر نبود ازم جداشه و بغل مریم بره ..

منم اونو بیشتر به خودم فشردمش .. اینطوری استرسم کمتر میشد..

وارد سالن که شدیم .. هرم هوای خنک حاصل از کلر که به صورتم خورد .. باعث شد اروم تر بشم .. مریم با یه سلام بلند که به جمع کرد باعث شد تجه همه به سمت ما جلب بشه .. از جمله یه جفت چشم سیاه براق ..

چند دقیقه ای به هم نگاه کردیم .. فکر میکنم اونم داشت اثر گذشت زمان و توی صورتم پیدا میکرد ..

_ سلام . خیلی عوض شدم ؟!

با لبخندی که به روم پاشید .. فهمیدم به خودش اومد .

مهدی _ سلام !! نه اصلا .. همون سارای سه سال پیش .. بدون کوچکترین تغییری .

پس خوب بهم نگاه نکردی .. چون عوض شدم .. حالا دیگه مادر دوتا بچه ام ..

مهدی _ بچه ی خودت ِ؟!

به همراز اشاره کرد .. میدونستم مریم بهش خبر داده ..

_ اووهوم ..

فقط نگام کرد .. یه نگاه که باعث شد دوباره دلم بلرزه ..

نگاهمو ازش دزدیده .. تا بیشتر از این سرکشی نکرده .. خودم با احوال پرسی بقیه سرگرم کردم ..

_ چشماتون روشن سودابه جون .. خوبین ؟! ماشالله چشماتون که از شادی برق میزنه .

سودابه جون _ اره عزیزم .. خیلی خوبم .. تو که خودت مادری میفهمی دوری از بچه چقدر سخته .

_ بله .. واقعا سخته ..

و به طور نامحس.س به مهدی که نگاهش روی من بود .. نگاه کردم و ادامه دادم

_ به سلامتی که اقای مهندس برگشتن و دیگه شمارو تنها نمیذارن ..

سودابه جون _ الهی شکر .. ولی دیگه باید براش استین بالا بزنم و یه دختر مثل پنجه ی افتاب براش بگیرم ..

دلم ریخت پایین .. یه لبخند تلخ زدم .

_ همین طوره .. دیگه باید بگردیم .. دنبال گزینه های مناسب برای ایشون .

مهدی _ لازم نیست زحمت بکشین .. به موقع اش خودم خبرتون میکنم مادرجون .

طرف صحبتش با سودابه جون بود ولی سنگینی نگاهش روی من ..

حتما خودشم میدونست که چه بلایی سر من اورده ..

بدون توجه بهش ، با چشم دنبال همتا گشتم ..

_ همتا که اذیتتون نکرد .. الان کجاست ؟!

سودابه جون _ نه عزیزم چه اذیتی تا ده دقیقه ی پیش ، پیش مهدی بود داشت براش شیرین زبونی میکرد .. تازه با پوپک ( دخترخاله کوچیکه ی مریم ) رفتن توی حیاط تاب بازی میکرد .. ندیدیش ؟!

_ نه ندیدمش ..

سودابه جون همه رو به صرف غذا دعوت کرد ..

موقع غذا هم خودم با دادن غذا به همراز مشغول کردم .. تا از درد و دلای خاله ساناز ( خاله کوچیکه ی مریم ) راحت بشم ، چون تا سر میزم داشت از خواهر شوهر مضخرفش میگفت و دخالت های بیجاش توی زندگی اونا .. هم از زیر نگاه های مهدی فرار کنم ..

نمیدونم چرا ولی حس میکردم .. میخواد باهام صحبت کنه .. همینم باعث میشد بیشتر فرار کنم ..

بعداز صرف غذا هم چند ساعتی نشستم و به حرفهای خاله های مریم درباره ی گرانیِ مرغ و گوشت و جدیدترین مد روز رنگ مو و انواع طلا و جواهرات و ... صحبت کردم .

و به دلبری های ژینوس و ژاله ، دختر خاله های مریم برای مهدی نگاه کردم و لبخند زدم ..

در تمام مدت هم سنگینی ِ نگاهش و حس کردم ولی توجهی نشون ندادم ..

دیگه داشتم کم میاوردم .. واقعا که خانم بودن کاری بس دشوار بود !!

همراز خوابش میومد و بهانه گیری میکرد .. که با غرغراش برای منم فرصت خوبی برای فرار از اون محیط فراهم کرد ..

به همین بهانه از جمع خداحافظی کردم و در مقابل اصرارای مریم و سودابه جون و اقای جعفری ... و نگاه های مهدی از خونه زدم بیرون.

وقتی که به خونه رسیدم از چیزی که دیدم تعجب کردم ..

بهنود و پیمان به ماشین تکیه داده بودن و منتظر من بودن ..

تعجب کردم .. این دوتا این جا چیکار میکنن .. سوری جون نگفته بود که برگشتن ..

همتا _ اِ عمو پیمان !!

ماشین و پشت ماشینشون پارک کردم..

حواسشون به من نبود .. پیمان سرش گرم گوشیش بود .. بهنودم ، نگاهش به کفشاش بود .. با توقف من توجه شون به سمت من جلب شد ..

تا ایستادم همتا از ماشین پیاده شد و به سمت پیمان دوید .. و پرید توی بغلش طوری که من فکر کردم هرلحظه است که پیمان از پشت پرت شه زمین ..

همتا _ سلام عمو پیمان جونم ..سلام عمو بهنود .

پیمان _ سلام ..همتا عسل جونم ..

خدارو شکر اتفاقی نیوفتاد و همه چیز امن و امان ست ..

بهنود _ سلام عزیزم ..

از ماشین پیاده شدم و همراز و از روی صندلیش برداشتم .. اونم همچنان مشغول نق زدن بود .

وقتی در ماشین و بستم .. متوجه بهنود شدم که کنارم ایستاده .

یه لبخند روی لباش بود .. جوره خاصی نگاهم میکرد .. مطمئنم چشماشم برق میزد ..یا شاید من این طوری دیدم .. ولی چشماش برق میزد ..

منم بهش لبخند زدم .. حالا که دیدمش حس کردم .. دلم براش تنگ شده بود ..

_ سلام .. رسیدن به خیر .

بهنود _ سلام مرسی .. کجابودی؟!

_ خونه ی مریم اینا .. خیلی وقته منتظر ایستادین ؟!

بهنود _نه ما یه نیم ساعتی هست که اینجاییم .. چرا گوشیت و جواب نمیدادی؟!

_ اِ زنگ زدی ؟! .. ببخشید توی کیفم بود متوجه نشدم .

خواست همراز از بغلم بگیره که همراز بغلش نرفت ..

ترسیدم ناراحت بشه .. سریع توضیح دادم ..

_ خوابش میاد .. وقتی خوابش بیاد بغل هیچ کس نمیره ..

بهنود _ میدونم .. گشنه شم هست .. داره صورتشو به سینه ت میماله .

با تعجب نگاهش کردم .. چقدر خوب عادات همراز میدونست ..

وقتی تعجب توی چهره م دید .. بلند خندید که باعث شد توجه پیمانم به سمتمون جلب بشه ..

بهنود _ من اینقدر ها هم پدر بدی نیستم .. سارا خانم !!

پیمان _ به به سارا جون .. چطوری ؟!.. مارو نمیدیدی خوشی ؟! چی گفتی به این بهنود که بلاخره بعد از چند روز خندید ؟!

بهنود _سارا چیزی نگفت .. من گفتم .. بعدم به تغییر قیافه اش خندیدم .

خنده م گرفته بود ..

پیمان _ خوب حالا تو چی گفتی ؟!

بهنود _ اگه از فوضولی نمیمیری بریم تو برات بگم .. همراز هم گرسنه ست هم خوابش میاد ..

پیمان _ با اینکه سخته ولی بریم ..

با این حرف به سمت خونه رفتم .. در همون حالم دنبال کلید توی کیفم میگشتم که با همراز واقعا برام سخت بود ..

بهنودم بدون حرف کیف از دستم گرفت خودش مشغول پیدا کردن کلید شد .. خودش در و باز کرد .. و رفتیم تو .. در ورودی رم خودش برای منو پیمان باز نگه داشت .. چون پیمانم همتا رو بغل کرده بود و مجبور بود برای باز کردن در از پاش استفاده کنه ..

تا وارد شدم کلر روشن کردم .. هوا واقعا گرم بود .. بعدم یه شربت خنک درست کردم و برای بهنود و پیمان بردم .

همتا _ عمو میای اتاقم و بهت نشون بدم ..

_ همتا جان عمو رو اذیت نکن ..

پیمان _ اره عزیزم چرا نمیام .. ورو به من یه لبخند پیمانی زد و ادامه داد ..

_ اصلا اذیت نمیشم .. نگران نباش

منم لبخند زدم .. اگه بگم این لبخنداش واقعا قشنگ بود اغراق نکردم .

بهنودم توی سالن نشست و تلویزیون و روشن کرد .. اصولا چیزی به اسم تعارف براشون معنا نداشت .. و مسلما اینم به خاطر چند سال زندگی با فرهنگ غرب بود .. البته غرب زده نبودن .. ولی عادات خوبشون و گرفته بودن .

اینطوری منم راحت تر بودم و معذب نمیشدم ..

همراز و بردم توی اشپزخونه و بهش غذا بدم ولی خوشگل مامان شیرکاکائو داغ خواست .. مجبور شدم براش شیرو داغ کنم .. با کمی کاکائو و شکر .. کیکم که به لطف دوست داشتن این دوتا همیشه توی یخچال داشتم .. در اوردم و روی میز جلوی همراز گذاشتم .. وقتی شیرو توی لیوان ریختم .. متوجه بهنود شدم که داره به کیک خوردن همراز نگاه میکنه .

بهنود صندلی کناری همراز کشید ..

بهنود _ خوشگل من .. کیک خیلی دوست داره ..

همرازم با دهن پر یه اوایی شبیه اووهوم دراورد که باعث شد خنده ی بهنود پر رنگ تر بشه ..

منم خندیدم .. شیر و جلوی همراز گذاشتم .

بهنود _ ای جانم .. عسل .

همراز _ شیر کاکائو هم خیلی دوست دارم ..

پیمان _ دختر بهنودی دیگه .. بایدم دیوونه ی شیر باشی ..

تازه وارد اشپزخونه شده بود .

من که خنده م گرفته بود .. از این همه شباهت .

_ شیر خیلی دوست داری ؟!!

بهنود با خنده سرشو تکون داد .. که یعنی اره !

بلند شدم براش یه لیوان شیر کاکائو بریزم .. خدارو شکر به اندازه ی کافی بود ..

_ پیمان .. برای توهم بریزم ؟

پیمان_ اره بریز .. از دست این من سوء تغذیه گرفتم و از بس شیر نخوردم ..

همتا با ذوق گفت : منم از دست این همراز سوءتغذیه گرفتم .. برای شیر کاکائو خودکشی میکنه .

حالا من نمیدونستم به تفاهم کدومش بخندم .. همتاو پیمان .. یا همراز و بهنود .

بعد از اینکه شیرو کیک و خوردن .. همراز و بردم توی اتاقش خوابوندم .. همتارم فرستادم حموم کنه ..

خودمم اومدم تا غذا درست کنم .. توی این چند باری که بهنود و پیمان اومدن خونم .. خودم اشپزی نکرده بودم .. یه جورایی دلم میخواست نشون بدم که کدبانو هستم ..

مرغ در اوردم و زرشک هارو هم خیس کردم .. میخواستم زرشک پلو درست کنم .. همراز دوست داشت .. اینطور که از شواهد به عمل میومد .. بهنودم دوست خواهد داشت !!

گوشت چرخ کرده هم که تازه خریده بودم تا کباب تابه ای درست کنم .. همتا دوست داشت .

صدای پیمان و میشنیدم که در حال صحبت با من ، به اشپزخونه نزدیک میشد.

پیمان _ سارا جون .. این دوستات کجان خبری ازشون نیست ..

برگشتم .. توی چهار چوب در ایستاده بود .. لبخند زدم ..

_ اگه از دوستام منظورت مریم که باید بگم .. برادرش تازه از سفر برگشته و به این زودیا این ورا پیداش نمیشه ..

پیمان یه لبخند شیطون زد .. بهنودم اومد کنارش ایستاد .

پیمان _ نه منظوری نداشتم .. فقط چون سوری جون شب دعوت تون کرده .. پرسیدم.

_ اِ سوری جون دعوت کردن .. من داشتم شام درست میکردم .

بهنود _ اون بمونه برای یه وقت دیگه ..

پیمان _ اره اشالله یه بار دیگه میایم از دست پختت میخوریم .. امروز سوری جون میخواد مهمونی بده ..

_ باشه .

در حال برگردوندن وسایل توی یخچال پرسیدم ..

_ راستی کی برگشتین ؟! چه بی خبر ؟!

بهنود _ صبح امدیم .. بی خبر نبود ، شما منزل نبودین موبایلتونم جواب ندادین که خبرتون کنیم .

لحنش بوی دلخوری میداد..

خدایا این چش شده .. یعنی توقع داشت من باهاش تماس بگیرم ؟!

سعی کردم به لحنش بی توجه باشم ..

_ اره از صبح رفته بودیم استقبال .. بعدم خونه ی مریم اینا بودیم .. متوجه نشدم .

با لبخند بهش نگاه کردم .. نگاهش هنوز دلخور بود .. که باعث شد لبخند روی لبم ماسید.

برگشت و جلوی تی وی نشست .

ولی پیمان بازم داشت با لبخند نگاهم میکرد .. بعدم یه چشمک بهم زد و رفت کنار بهنود نشست .

منم کاری جز تعجب و سر گردانی ازم برنمیومد .

دیگه تا بیدار شدن همراز حرف خاصی بینمون رد و بدل نشد .. و فقط به نوشیدن چای و نگاه کردن تلویزیون سپری شد .

هرسه ساکت نشسته بودیم که پیمان سکوت به وجود اومده ی بینمون و نشست ..

پیمان _ میگم بهنود تو ، توی سفر به من کوفتم ندادی ، حالا بیا ما رو به یه بستنی سنتی مهمون کن ..

خنده م گرفته بود . مثل بچه ها میموند .. دقیقا مثل خودم .

بهنود _ چشمات و بگیره .. تو که توی هتل هر چیزی میخوردی به حساب من بود ..

پیمان _ خوب اون موقع که نمیدونستم اخرش تو میخوای حساب کنی .. بهم نمیچسبید .

دیگه علنن داشتم میخندیدم .. بهنود با لبخند عمیقی بهم نگاه میکرد که دلم یه جوری شد .. نگاهش خیلی گرم بود .. دل منم گرم شد .

فکر کنم گونه مم رنگ گرفت .. سرم و انداختم پایین که حداقل از چشمام نتونه چیزی بخونه ..

حال درونیم خیلی قشنگ بود .. نمیخواستم کسی از چشمام به حالم پی ببره .

صداش گرمای بیشتری بهم منتقل کرد ..

بهنود _ باشه . ولی به خاطر سارا و بچه ها ! نه به خاطر تو .

پیمان _ باشه بابا .. ما حاضریم از قِبَل اینا یه بستنیم به ما برسه . فقط کاش سوری جون شام دعوتمون نمیکرد .. شام میبردیمون بیرون .. مردیم از بس این سارا بهمون املت داد..

بهنود _ اتفاقا مامان گفت چون تو دوست داری شام املت داریم ..

پیمان _ الحق که خدا در و تخته رو خوب جور میکنه !!!

لبام و به دندون گرفتم .. از ذوق زیاد میخواستم بمیرم .. خاک برسر بی جنبه ی عقده ایم کنن .. با یه ضرب و المثل این همه خر کیف شدم ..

سریع خودم با جمع کردن .. ظرف چایی و پیش دستی های میوه مشغول کردم .. و گفتم :

_ باشه پس سریع اماده شیم تا بهنود پشیمون نشده ..

پیمان و بهنود همزمان بلند خندیدن ..

پشتم بهشون بود دیگه نمیدیدمشون .. ولی صداشون میشنیدم که رگه هایی از خنده داشت ..

پیمان _ بیا سارا هم فهمید به تو اعتباری نیست ..

بهنود _ نه خیر میدونه هر ان ممکنه کله ی تورو بکنم .. میترسه خون ریزی بشه ..

باخنده سریع اشپزخونه رو سامان دادم .. و رفتم که همتا و همراز و اماده کنم ..

همتا هم از حموم اومده بود پیش همراز خوابیده بود .. همتا به پهلو خوابیده بود و دستاشو روی سینه ی همراز گذاشته بود .. همرازم سرشو توی سینه ی همتا مخفی کرده بود . دلم برای هردوشون ضعف رفت .

خیلی همراز و دوست داشت واقعا براش مثل خواهر بود .. به خواست خودشم اتاقاشون و یکی کردم .. دوست داشت همراز پیشش باشه .

ناخداگاه رفتم کنارشون دراز کشیدم .. به همتا نگاه کردم چقدر مظلوم میشد وقتی میخوابید .. درست مثل یلدا !!

بازم یاد غریبی ِ یلدا دلم و اتیش زد .. خودش تنها بود .. دخترشم تنها شد ..

دلم اتیش گرفت ..

اما یلدا که سارا نداشت ولی همتا منو داره .. همرازم داره .. یلدا خواهر نداشت ولی همتا داره .. همراز داره که خیلیم همیدیگرو دوست دارن ..

جونشونم برای هم میدن ..

بهنود _ اومدی اینارو بیدار کنی یا خودتم بخوابی .. خوابت میاد؟

با شنیدن صداش سریع دستام صورتم و لمس کرد .. چون احتمال میدادم که بازم چشمام سرخود عمل کرده باشه .. حدسمم درست بود .. صورتم خیس بود ..

بهنود به چهارچوب در تکیه داده بود و مطمئنا صورتم و دیده بود .. ولی خوب به روم نیاورد و چقدر من بابات این کارش ازش ممنون شدم ..

_ نه ! الان بیدارشون میکنم ..

با دوتا دستام صورتاشون نوازش کردم ..

_ لپوها نمیخواین پاشین .. مامان خسته شده ها بلندشین دیگه !!!

همتا یه چشماشو نیمه باز کرد ..

همتا _ بیا .. بیا عزیزم بیا توی بغلم بخواب .. هنوز صبح نشده ..

خنده م گرفته بود .. داشت ادای منو در میاورد .

_ بلند شو ببینم مارمولک .. عمو پیمان اومده پیش تو که بگیری بخوابی ؟!

همتا چشماش کاملا باز شد ..

همتا _ ای وای ... رفت ؟!

_ نه هنوز ولی میخواد بره بستنی بخوره .. منتظره تو بیدار شی !!

همتا بلند شد نشست ..

همتا _ من بیدارم .. بریم .

و سریع به سمت در رفت و یه سلام تند به بهنود داد و به سمت پیمان و بستنی پرواز کرد ..

همرازم با شنیدن اسم بستنی .. چشماشو باز کرده بود .. بدون توجه به من دنبال همتا راه افتاد .

بهنود مرده بود از خنده ..

من بهت زده از حرکتشون .. فقط تونستم بگم .. همراااااز ..

الهی بمیرم من ، که ابرو واسم نذاشتن .. الان این میگه به بچه ی من تا حالا بستنی ندادی .. ولی با حرفی که زد .. خندم گرفت و اروم شدم .

بهنود _ الهی فدات بشم من که بستنیم دوست داری .

یه ماچ گنده ام از لپش گرفت و ازم خواست سریع لباساشون و اماده کنم تا بچه ش بیشتر ازاین حسرت بستنی نداشته باشه .. والا.

خیلی سریع تر از چیزی که فکر شو بکنم .. توی بستنی فروشی نشسته بودیم ..

تازه نشسته بودیم .. که گوشیم روشن و خاموش شد .. اس ام اس مریم بود .. نوشته بود " کجایی ؟ "

با دیدن اسمش یادم افتاد که بهش خبر ندادم که کجاییم ..

سریع براش نوشتم .." با بهنود و پیمان و دخترا اومدیم بستنی بخوریم .. تو کجایی ؟! "

تا دلیوردی اومد زنگ زد ..

از فضولیش خنده م گرفت .. با خنده جواب دادم ..

_ سلام . اروم اضافه کردم .. فضول خانم ..

ولی از صدایی که شنیدم تعجب کردم ..

مهدی _ سلام .. دقیقا کجایین ؟!

_ سلام تویی . ببخشید فکر کردم مریم ِ .

بهنود و پیمان با تعجب به دهان من خیره شده بودن . سرمو انداختم پایین و به گلای روی میز نگاه کردم ..

نمیخواستم نگاهم بهشون بیوفته .. نمیدونم شاید احساس گناه میکردم ..

مهدی _ اره .. نه .. اونم پیش من وایستاده .. اومدیم در خونتون نبودی .

یه پوزخند نشست روی لبم .. تعجب نکردم .. چون قبلا خیلی از این کارا ازش دیده بودم .. ولی توقع نداشتم امروز بیاد .. اخه تازه صبح رسیده بود ..

_ اره اومدیم بیرون .. کاش خبر میدادین .. شرمنده شدم پشت در موندین .

مهدی _ میخواستیم بریم بیرون اومدیم دنبالتون .. الان کجایین ؟! شنیدم با شوهرتی .. بگو کجایین .. شاید سعادت شد اومدیم ، زیارتشون کردیم .. شام و دور هم صرف کردیم ..

لحن پر از طعنه اش کفریم کرده بود .. بچه پرو !!

_ متاسفم .. مادر شوهرم !! .. امشب شام مارو دعوت کردن .. اینکه نمیتونیم در خدمتتون باشیم .. اقای مهندس !!

مهدی _ هر طور راحتی ..

مریم گوشی و ازش گرفت ولی صدای مهدی رو شنیدم که گفت .." لعنتی "

مریم _ سلام .. سارا خوبی ؟

_ سلام مریمی اره خوبم ..تو چطوری ؟! چرا به من نگفتی میخواین بیاین اونجا ؟!

مریم _ اخه خودمم تا نیم ساعت پیش نمیدونستم .. یه دفعه این مهدی و بابک تصمیم گرفتن بریم شام بیرون .. خواستم زنگ بزنم که گفتن .. ممکن نیای .. توی عمل انجام شده قرار بگیری بهتره ..

خنده م گرفت .. میخواست منو توی عمل انجام شده قرار بده .. خودش توی عمل انجام شده قرار گرفت ..

مریم _ حالا واقعا خونه ی سوری جون دعوتی .. یا برای تنبیه مهدی گفتی ؟!

مریم از احساسم به مهدی با خبر بود ..

یعنی بعد از اینکه رفت و من از فرودگاه تا خونه زار زدم .. و چند روز توی تب سوختم .. فهمیدن .. هم اون .. هم رعنا !

_ نه بابا مگه بچه ام .. سوری جون دعوتمون کرده .. تو رعنا رم دعوت کرده بود ..

یه دفعه پیمان گوشی و از دستم قاپید ..

از تعجب دهنم باز مونده بود ..

پیمان _ سلام مریم خانم .. خوبین ؟!

_..............

پیمان _ کاش امشب سعادت داشتیم شمارو میدیدیم ..

_.............

چهره ی متفکر بهنود نذاشت به بقیه ی حرفای پیمان توجه کنم .. زوم کرده بود روی گلای میز و چشم ازش برنمیداشت .. خیلی دلم میخواست بدونم به چی فکر میکنه .. امیدوار بودم به من فکر کنه .. یه پوزخند زدم ..

دلم برای خودم سوخت که چه ارزوهایی داشتم ..

پیمان _ باشه .. حتماخدمت میرسیم !!!

به خودم اومدم .. یعنی چی خدمت میرسیم ؟! یعنی برای امشب باهاشون قرار گذاشته بود ؟!

دوست داشتم بپرسم .. ولی هر کاری کردم نتونستم ازش بپرسم .. الان میگه پس حواست کجا بود داشتم باهاش حرف میزدم .. امیدوار بودم بهنود ازش بپرسه که اونم حرفی نزد..

پیمان _ دوتاتون این جوری نگاه میکنین .. یعنی براتون مهم نیست که ما هم به مهمونی اقای مهندس دعوت شدیم ؟

_ چرا .. چرا .. عالیه !!

یه لبخند زدم .. که از صد تا گریه بدتر بود ..

من همین طوریش با مهمونی و وجود مهدی اونجا مشکل داشتم .. حالا باید بهنود و نگاه های اطرافیان و تحمل کنم ..

کاملا ساکت نشسته بودم و به بد بختیم فکر میکردم ولی مگه این پیمان میذاشت.. شدیدا هیجان زده بود ..

همش داشت با هیجان در مورد مهمونی صحبت میکرد ..

بچه عین مهمونی ندیده ها ذوق زده بود و هی از من در مورد اقوام و خانواده ی مریم میپرسید ..

منم با لبخند براش توضیح میدادم .. از همه میگفتم البته به جز مهدی ..

ولی پیمانم .. ناخواسته دوست داشت از برادر زن اینده ش بدونه .. از منم کسی و بهتر پیدا نکرده بود برای تحقیق .

همش سعی میکردم .. بدون اینکه تغییری توی صدا و چهرم به وجود بیاد به سوالاش پاسخ بدم .. و به چهره متفکر بهنود بی توجه باشم .

خلاصه بدترین و تلخ ترین بستنی عمرمو هم خوردم ..

قسمت 12

صبح وقتی داشتم از خونه بیرون میرفتم به این فکر میکردم که دیدن مهدی بدترین لحظه ی توی روزمه . اما نمیدونستم لحظات بد .. در انتظار من کمین کردن ..

اینو وقتی فهمیدم که حوری جون .. خاله ی بهنود و پیمان و توی خونه ی سوری جون دیدم ..

حوریا مادر پیمان و خواهر دیگه ی سوری جون بود که توی انگلیس زندگی میکرد .. من فقط عکس هاشو دیده بودم ..

در تمام مدتی که من با این خانواده زندگی میکردم .. سه چهار بار بیشتر حوری جون و ندیده بودم .. اونم مال زمانی بود که حوری جون بدون اطلاع میومد خونه ی بی بی.

وگرنه زمانی که میدونستم میخوان بیان .. میرفتم خونه ی مریم اینا .. یا از اتاقم بیرون نمیومدم ...

نه من از اون خوشم میومد و نه اون از من ..

البته تا قبل از اینکه همسر بهنود . مادرِ نوه ی سوری جون بشم احساسی بهم نداشتیم ..

ولی بعد از اون من شدم .. عزرائیل جون حوری جون .. هر وقت منو میدید تا سر حد مرگ عصبانی میشد ..

ولی بی بی اصرار داشت باهاشون در ارتباط باشم .. چون یه دختر داشت هم سن وسال من .. دختر خوبی بود .. ولی اون اینقدر ساکت بود که با روحیات من جور نبود .. وقتی پیشش مینشستم 10 کلمه هم سر جمع حرف نمیزد .. حالا این همه اصرار برای چی بود خدا میدونه ..

اه اه .. یه پسر عوضی داشت که لبخند هاش منو به مرز جنون میبرد ..

حالا هم امشب این خانواده ی عزیز اومده بودن اینجا که روز خوب منو تکمیل کنن !!!

بعد از روبوسی های زورکی و تعارف های مسخره .. به بهانه ی تعویض لباس به اتاقم توی خونه ی سوری جون پناه بردم .. چند دقیقه هم کمتر پیششون مینشستم .. قنیمتی بود برای خودش ..

در کمد لباسام و باز کردم .. بازم من اومدم خونه ی سوری جون و حرص لباس پوشیدن و خوردم ..

اه .. فردا باید برم حتما چند دست لباس مهمونی بخرم بیارم بذارم اینجا ..

امروز چون فکر میکردم کسی نیست .. لباس خاصی نیاوردم .. فقط یه بلوز ویسکوز یاسی استین سه ربع برداشتم که با شلوار جین مشکیم بپوشم که اصلا جلوی حوری جون ! مناسب نبود .

ولی چاره ای نداشتم .. یه شال ترکیبی از یاسی و مشکیم سرم کردم و رفتم بیرون ..

همه توی پذیرایی جمع شده بودن .. پیمان و بهنود روی یه مبل دونفره کنار هم نشسته بودن ..

بهنود با یه اخم نشسته بود و اصلا به من نگاهم نکرد .. اینم با خودش مشکل داشت .

حوری جون و پت ( سونیا ) و مت ( سورنا ) کنارش روی یه مبل سه نفره .. پدر جون همراز به بغل کنار اقای محبی ( شوهر حوری جون ) روی یه مبل دونفره ی دیگه .. همتا هم بینشون .. منم یه سلام کلی دادم و روی یه مبل تک کنار پدر جون نشستم نشستم ..

حوری جون طبق معمول سکان دار مجلس شده بود و داشت سخنرانی میکرد .

حوری جون _ ببینم پیمان .. تو عرضه نداری مامانت و راضی کنی بیاد ایران ..

پیمان _ بابا خاله به من چه ربطی داره .. خواهر شما شوهر ذلیله میگه بابات نمیتونه کارش و ول کنه منم نمیتونم بیام ایران .. دیگه به عرضه ی من چه ربطی داره ..

بعدم با شیطنت اضافه کرد ..

پیمان _ همه که مثل شما قدرتمند نیستن که حرف اول توی زندگی بزنن .

وبا چشم به اقای محبی اشاره کرد ..

حوری جون _ دِ وقتی میگم بی عرضه ای قبول نمیکنی .. باید به زور میاوردیش..

پیمان _ وا خاله .. مگه بچه ی دو ساله است که گوشش و بگیرم با خودم بیارمش ..

خندیدیم ..

حوری جونم که دید از پس زبون پیمان بر نمیاد و اسم بچه ی دو ساله هم اونو یاد همراز من انداخته بود ترجیح داد شانس شو روی من امتحان کنه ..

حوری جون _ خوبی سارا جون ؟! کم پیدایی .. نمیبینیمت ؟!

لحنش طوری بود که یعنی "هنوز زنده ای ؟! " " خدارو شکر که نمیبینیمت "

_ بله خوبم .. بله کم سعادتی من بود نتونستم زیارتتون کنم ..

حوری جون _ اره خوب الان دیگه گرفتاریت زیاد دیگه ؟! بلخره دوتا بجه داری .. زندیگیم سخت شده !!!

خون خونم و میخورد .. پدر جون دستم و گرفت و زیر دست خودش روی دسته مبل گذاشت .. با این کارش میخواست ارومم کنه و چیزی به این خاله خانم نگم .

بهش نگاه کردم و با لبخند از خودش و دست حمایت گرش تشکر کردم .

_ بله .. صحیح میفرمایید ..

به بهنود اصلا نگاه نکردم .. با او اخمی که کرده بود .. مطمئنن نمیتونستم به حمایتش امیدار باشم .

نگاهم افتاد به مت که یه لبخند گنده تحویلم داد .. نمیدونم داشت با پیمان حرف میزد یا حواسش به ما بود .. پسره ی چندش ..

بدون اینکه به لبخندش پاسخ بدم .. به پیمان نگاه کردم که متوجه لبخند مت شده بود و با حرص نگاش میکرد .. وقتی دید دارم نگاش میکنم یه لبخند شیطون زد که راحت میشد فهمید یه حرکت پلید پشتش پنهون بود ..

همون لحظه همراز مشغول برداشتن شکلات از ظرفش بود .. که بیتا خانم چون خودش در حال گردوندن چای بود ازش خواست .. قندون و برای باباش ببره ..

نفس توی سینه م حبس شد .. تا حالا مستقیم به همراز نگفته بودم که بهنود پدرش ِ.

فکر کنم بقیه هم حالی بهتر از من نداشتن .. چون فقط صدای نفس ها بود که سکوت جمع و میشکست .. بیتا هم با دیدن سکوت جمع تازه فهمید که چی گفته .. ولی دیگه دیر شده بود .

همراز عزیزم قندون و برداشت و به سمت بهنود رفت ولی به بهنود نداد .. قندون و به پیمان داد ..

الهی براش بمیرم .. بچه ی من پدر خودش و نمیشناخت .

پیمان باید بهش بگه که بهنود پدرته به اون بده ..

بهنودم فکر کنم ناراحت شد .. چون توی یه حرکت همراز و کشید بغلش و بوسید ..

تمام وجودم و غم گرفته بود .. چرا باید با اشتباه من دخترم حسرت داشتن پدر و داشته باشه و توی سن دوسالگی هنوز پدرش و نشناسه ..

غمم دو برابر شد با ابراز احساست حوری جون ..

حوری جون _ الهی بمیرم .. حق داره پدرش و نشناسه ..

بهنود یه لبخند تلخ بهش زد و همراز و بیشتر به خودش فشرد

حوری جون _ توهم حق داری مادر !! شک داشته باشی به اینکه پدرشی .. الان پدرا جلوی چشماشون بچه ها به دنیا میان .. شک دارن به اینکه پدرش باشن .. تو که اون سر دنیایی و از سرو همسرم خبر نداری ..

پت و مت همزمان _ مـــــامــــــان !

اقای محبی _ حوریــــــــ جان مواظب حرف زدنت باش .

حوری جون _ مگه من چی گفتم ؟!

نفسم بالا نمیومد .. داشت رسما به من توهین میکرد .. یه اخم غلیظ کردم .. خواستم جوابش و بدم که با چشمای ملتمس سوری جون و دستای پدر جون که با فشارش روی دستام ازم میخواست اروم باشم .. ساکت شدم .

ولی اونا فقط به مهمون خودشون و احترام بهش فکر میکردن .. و به شخصیت له شده ی من توجهی نداشتن ..

حالم داشت بهم میخورد .. اخه این چه زندگیه ِ که من داشتم .. داشتم از درون منفجر میشدم .. به بهنود نگاه کردم .. ازش توقع داشتم یه چیزی بگه .. من الان به حمایتش نیاز داشتم ..

بهنود یه نگاه به چشمای من کرد و خیلی راحت گفت :

بهنود _ کی گفته من شک دارم که این عروسک دخترمه خاله جان .. اگه یه نگاه به دختر من بکنید متوجه شباهت زیادش به من میشین .. اگه منو نمیشناسه برای اینه که ما تا حالا مستقیما بهش نگفته بودیم که من پدرشم ..

بعدم نگاه دلخورش و به من دوخت ..

عجبا !! من باید از این دلخور باشم .. این ازمن دلخوره ..

ولی خوب با اینکه زیاد از طرفداریش و حرفاش راضی نبودم .. ولی بازم کمی از اتش خشمم و کم کرد ..

بدون حرفی بلند شدم .. و به سمت اشپزخونه رفتم .. فضای اتاق برام سنگین شده بود .. نمیتونستم توش نفس بکشم ..

ولی خوب اینم میدونستم که "خود کرده را تدبیر نیست "

همیشه قدیمیا حرفای درستی میزدند ..

وقتی یه کاری رو انجام میدی باید به عواقبش هم دقت کنی و به قولی پیه همه چیز و به تنت بمالی .

توی اشپزخانه در حال اب خوردن .. صدای پیمان و بقیه رو میشنیدم که داشتن حوری جون و به خاطر حرفش سرزنش میکردن .. ولی من فقط دلم میخواست صدای یه نفر و بشنوم که گذر لحظه ها بهم ثابت کرد .. هرگز نخواهم شنید ..

دیگه به حال برنگشتم .. خودم و با بیتا جون سرگرم کردم ..

هنوز ناراحت بودم .. هرچند که سوری جون و پدر جون و پیمان به ترتیب و جداگانه ازم عذر خواستن .. به خاطر صعه ی صدری که به خرج دادم .. تشکر کردن .. وولی هیچ کدوم باعث ارامش من نشد و هنوزم دلخور بودم ..

به خاطر همین دیگه به پذیرایی نرفتم و به بهانه ی کمک به بیتا و درست کردن سالاد توی اشپزخونه موندم .. سوری جونم کنارمون موند و همش سعی میکرد از دل من در بیاره ..

با اون که ناراحت شدم .. ولی خدارو برای داشتن همچین خانواده ای شکر کردم .. خدا اگه خانواده مو ازم گرفت .. عوضش یه خانواده ی خوب سر راهم قرار داد ..

که فقط خودش میدونه که به اندازه ی خانواده ی واقعیم دوستشون دارم .. به خاطر داشتنشون به خودم غره میشم.

بعد از اینکه میز شام و چیدیم .. سوری جون همه رو سر میز دعوت کرد .. منم به ناچار رفتم .. بهنود همراز و بغل کرده بود .. صندلی کناریشم پیمان و سورنا اشغال کرده بودن ..

واقعا خوشحال بودم که مجبور نیستم برم کنارش بشینم .. جلو رفتم و همراز و ازش گرفتم و کنار سونیا و سوری جون روبه روی بهنود نشستم ..

تا نشستم سونیا دستم و گرفت و اهسته کنار گوشم به خاطر مادرش ازم عذر خواهی کرد .. منم یه لبخند بهش زدم و دستاشو فشردم .. واقعا دختر خوبی بود .

دیگه تا اخر غذا هم به هیچ کس نگاه نکردم و مشغول غذا دادن به همراز شدم ..

و به شوخی های همتا و پیمان لبخند زدم .

بعد از شام دوباره به اصرار سوری جون توی پذیرایی جمع شدیم .. حوری جونم دیگه چیزی نگفت ظاهرا متنبه شده بود ..

اما رفتار های بهنود بود که ازارم میداد .. نمیدونم چرا اصلا به من نگاه نمیکرد .. اگر هم اتفاقی نگاهش به من یوفتاد .. با اخم روشو برمیگردوند ..

شاید چون به همراز نگفته بودم که بهنود پدرش دلخور بود ..

درست نمیدونم ولی یه حسی بهم میگفت هیچ ربطی به حرف حوری جون و نشناختن همراز نداره .. چون بهنود بلافاصله بعد از اینکه وارد پذیرایی شدم .. رفتارش عوض شده بود ..

همتا هم متوجه تغییر رفتار بهنود شده بود .. چون گفت :

همتا _ عمو بهنود خوابت میاد ؟!

بهنود بهش یه لبخندی زد و گفت

بهنود _ نه چطور ؟!

همتا _ اخه خیلی ساکتی .. من هر وقت ساکت میشینم .. خاله مریم میگه همتا مثل اینکه خوابت میاد که ساکتی .

این حرفش باعث خنده ی همه شد ..

بهنود _ من همیشه ساکتم عزیزم .. این پیمان که سر همه رو میخوره ..

پیمان _ اخه شیطون .. همه مثل تو که ماشالله پر انرژی و ورزشکار نیستن که ..

اینو ولش کن بیا پیش خودم ..

همتا _ اشکال نداره یه چند روز بیا خونه ی ما خودم بهت تمرین میدم .. ورزشکار شی .. مثل این شیان و مامانم خشن نیستم ..خیلی مهربونم ..

همراز _ منم تمرین بدم ..

پیمان _ ای شیطون توهم مربی شدی ؟!

همتا _ اره بابا عمو کمبربند زرد داره ..

و رو به همراز گفت : عسلم یه زوکی بزن عمو ببینه .

همرازم دستاش و مشت کرده بود و زوکی میزد ..

و من توی اون لحظه چقدر خدارو شکر کردم برای داشتن این دوتا و چقدر عذر خواستم از درگاهش بابت ناشکری نعمت هاش ..

چند دقیقه نشستم و به اداهای همتا و همراز خندیدم ..

واقعا تصمیم گرفته بود بهنود و پیمان و ورزشکار کنه .. پیمانم با ذوق و دقت داشت به توضیحات همتا گوش میداد .. واقعا که دوست داشتنی بود .. خوش به حال مریم که مورد توجه پیمان قرار گرفته بود ..

همراز یه کمی پیش همتا و پیمان ایستاد و به کاراشون نگاه کرد .. بهنودم چشم ازش برنمیداشت ..

نمیدونم شاید احساسات پدرانه اش به غلیان افتاده بود .. یا شایدم احساس خطر کرده بود ..

چشم ازش برنمیداشت .. ولی وقتی همراز خسته شد و اومد سمت من تا به من رسید بدون اینکه نگاهم کنه روشو به سمت پیمان برگردوند ..

همه ی حواس سوری جونم به من بود .. یه لبخند تلخ زد .. فکر کنم شکست و پذیرفته بود .. منم یه لبخند زدم .. اما بعدش یه جوری نگاهم کرد .. نگاهش ملتمس بود . ولی برای من غیر قابل درک بود ..

تلاش کردن از نظر من با تحمیل کردن متفاوت بود .. من تمام این مدت با هر بار دیدن بهنود تلاش کردم .. بهترین باشم .. معقول باشم .

ولی نمیتونم خودم و بهش تحمیل کنم .. وقتی منو نمیخواد چیکار باید بکنم ..

اما یه چیزی ته ذهنم بهم نهیب زد که اگه تو رو نمیخواد چرا اینقدر بهت توجه میکنه .. چرا ازت توقع داره که بهش زنگ بزنی .. که به بچه اش یاد بدی که بهنود پدرش ِ ..

بعدم قسمت دیگه ای فریاد زد .. پس کی میخوای این افکار احمقانه رو کنار بذاری .. این خیال پردازی ها مال دختر بچه هاست .. نه تو که الان یه زنی و دو تا بچه داری .. یه بار در مورد مهدی شکست خوردی کافی نبود .. بازم میخوای شکسته بشی .. اون بهت گفته بود که میخواد برات برادری کنه .. در مورد همرازم حق داره خوب پدرشه .. توقع نداره جلوی جمع توسط دخترش نشناخته بشه ..

توی افکارم غرق بودم که سنگینی همراز و احساس کردم .. خوابش برده بود ..

توی بغلم جابه جاش کردم .. خدارو شکر بهانه ی خوبی بود .. بلند شدم از جمع عذر خواهی کردم و به سمت اتاقم راه افتادم .. در همون حال به همتا اشاره کردم که شب به خیر بگه ..

همتا هم با دادن یه بوس گنده به پیمان و قول یه تمرین حسابی به جمع شب به خیر دادو دنبالم اومد ..

_ همتا خانم برو مسواکت و بزن ..

همتا _ باشه .

همراز و روی تخت گذاشتم و اهسته لباساش و با لباس خواب تعویض کردم .. همتا هم لباسش و عوض کردو کنارش دراز کشید ..

همتا _شب به خیر ..

_ شب به خیر ..

همتا خانم طبق معمول تا چشماش و بست خوابید .. منم رفتم دستشویی تا وضو بگیرم .. هنوز نماز نخونده بودم ..

با تومانینه نمازم و خوندم و برگشتم به سالن .. اگه مجبور نبودم نمیرفتم .. اهسته بدون حرف کنار پدر جون نشستم و در جواب سوالش که پرسید بچه ها خوابیدن .. با تکون سرم .. بله ی زیر لبی گفتم .. ساکت به صحبت های بقیه گوش دادم ..

سوری جون _ دکتر وحیدی میگفت یه چند روزی برین ویلای لواسون .. تغییر اب و هواش براش خوبه ..

سورنا _ من که میگم بریم شمال ..

پیمان _ منم موافقم .. نظر تو چیه سارا ؟!

بهش یه لبخند زدم .. حس خوبی داشتم واقعا مهربونیش منو تحت تاثیر قرار میداد ..

_ من نظری ندارم .. هر طور خودتون صلاح بدونید ..

پیمان _ این یعنی تو نمیای ؟!

_ متاسفم .. میدونی که من باید برم مهمونی برادر مریم ..

پیمان _ خوب اون که پس فرداست .. ما هم دعوتیم دیگه .. جمعه میریم شمال ..

دیگه چی میگی ؟!

_ همتا هم مسابقه داره .. نمیشه .

پیمان _ کی مسابقه داره ؟!

یه جوری نگاش کردم که یعنی عجب گیری هستیا .. اونم شیطون خندید .. که یعنی میدونم گیر دادم ..

همچنان منتظر بود .

_ جمعه ..

پیمان _ عالیه .. من میام تماشاچیه مربیم .

خندیدم

_ پیمان خان اینجا ایران ِ.. مسابقات خانم تماشاچی اقا نداره ..

پیمان _ اِ همتا هم جزو خانماا شده ..

_ میخوای صداش کنم از خودش بپرس ..

پیمان _ وای نه خاک برسرم .. این کار و نکنیا منو میکشه ..

بعدم به حالت بامزه ای به اتاق من چشم نگاه کرد ..

پدر جون _ مرسی ساراجان .. اگه تو و بچه ها نباشین به من خوش نمیگذره .. همش باید حواسم به شما باشه ..

جااانم .. من که هنوز قبول نکردم .. میخواستم بگم من از این حوری جون بدم میاد .. ولی فقط دهنم مثل ماهی باز و بسته شد ..

تایید من همزمان شد با بلند شدن حوری جون ..

خنده م گرفته بود .. فکر کنم که خیلی بهش زور اومده بود که منم قرار باهاشون باشم ..

میگن " مار از پونه بدش میاد دمه لونه اش سبز میشه ".. همینه دیگه ..

به خودم که نمیتونم دروغ بگم .. یه شادی ِ پلید توی دلم نشست ..

و متعاقب اون یه لبخند پلید که از چشمای تیز بین پیمان دور نموند .. یه لبخند زد و ابروهاش و چند بار بالا پایین کرد ..

خنده ی من عمیق تر شد ..

اما با دیدن لبخند بهنود چشمام از تعجب گرد شد ..

بلاخره خندید ..

اما مطمئن نبودم به من بخنده ، چون فقط سنگینی نگاه شو حس کردم .. وقتی نگاهش کردم دیگه به من نگاه نمیکرد .. اما لبخند میزد ..

با بلند شدن حوری جون بقیه هم مجبور شدن بلند بشن .. و به سلامتی خداحافظی کنن .. و من شاد بشن !!!

دوباره یاد یه ضرب و المثل افتادم که میگه " مهمون از مهمون بدش میاد .. صاحب خونه از هر دو " .. حکایت ما شده ..

بعد از رفتنشون منم یه شب به خیر گفتم و رفتم توی اتاقم .. بعد مسواک لباس خواب همتا دوزم و پوشیدم و کنار همرازم خزیدم .. کمی صورتش و نوازش کردم که هشیار شد .. خودش و کشید بالا و روی سینه م خوابید ..

الهی فداش بشم من ، که نمیتونه این عادتش و ترک کنه .. در حال نوازش موهاش به این فکر میکردم که به قول رعنا اگه همراز بزرگتر بشه بخواد روی سینه م بخوابه .. من له میشم که اون زیر .. باید این عادت شو ترک بدم ..

یه دفعه ذهنم کشیده شد سمت بهنود .. چرا امروز این طوری کرد ؟..

اصلا به من نگاه نکرد .. مگه چیکار کرده بودم که مستحق این مجازات بودم ..

یاد حرف حوری جون که افتادم دلم اتیش گرفت ..

ببین به کجا رسیدم که باید همچین حرفایی بشنوم و ککم نگزه .. بشنوم .. بعدش لبخند بزنم ..

از شوهرمم انتظار حمایت نداشته باشم ..

از حمایت پدر شوهرم و پسر خاله ی شوهرم شاد بشم .. الان میفهمم که دیگه وقتی میگن پوستم کلفت شده یعنی چی ؟!

انگار دیگه اینقدر شنیدم که برام عادی شده .. دیگه باهاش کنار اومدم .. نمیدونم شایدم بی غیرت شدم .. دیگه به شخصیتم غیرت ندارم ..

خنده داره وقتی خودم به خودم غیرت نداشته باشم .. از شوهر شناسنامه ایم چه توقعاتی میتونم داشته باشم ..

که بلند شه ، سیبیل تاب بده بگه " ضعیفه با زن من درست صوبت کن "

یه پوزخند زدم .. واقعا که یه احمقم ..

بازم به همرازم نگاه کردم .. واقعا ارزشش و داشت ؟! یه لبخند زدم.. اره داشت ..

روی موهاش و بوسیدم .. بوی موهاش و به ریه هام کشیدم .

نمیدونم ساعت چند بود و چند ساعت بود که داشتم فکر میکردم .. ولی همه جا ساکت بود و صدایی از بیرون نمیومد ..

فکر کنم که همه خواب بودن ..

با باز شدن در اتاقم .. چشمام و سریع بستم .. الان امادگی شنیدن حرفای هیچکس و ندارم .. احتمال میدادم که سوری جون باشه و بخواد در مورد بهنود باهام صحبت کنه .

فکر میکردم با دیدن چشمای بستم میره ..

صدای پاش و شنیدم که به تختم نزدیک میشد .. چشمام و باز نکردم ببینم کیه .. ولی عطرش عطر سوری حون نبود ..

یه حسی بهم میگفت که بهنود ِ و ضربان قلبم هم تاییدش میکرد ..

پایین تختم نشست .. سنگینی نگاهش و احساس میکردم .. میدونستم داره نگام میکنه .. همش میترسیدم که پلکام بلرزه و بفهمه که بیدارم .. ولی خدارو شکر نفهمید .. چون اهسته همراز و از بغلم بلند کرد و کنارم روی تخت گذاشت ..

دوباره پایین نشست و باز هم سنگینی نگاهش ..

دلم میخواست بلند شم داد بزنم : با من این کار رو نکن ..

من جنبه ندارم ..

من همه رو به خودم میگیرم .. دلم بی جنبه است .. ببین به خاطر نگاهت داره چقدر بیتابی میکنه ..

اما یه کسی توی ذهنم نهیب زد ..

تو احمق و ضعیفی ، به اون چه ربطی داره ..

اون فقط اومده دخترشو ببینه .. وقتی تو این همه همراز و دوست داری و نسبت بهش حق داری اونم دوسش داره و نسبت بهش حق داره دیگه ..

اما من احمق یه لحظه به دختر خودم هم حسادت کردم .. دلم میخواست منم توجه بهنود و داشتم ولی نداشتم ..

بغض کرده بودم .. مثل همیشه !!

یه قطره اشک سمج از گوشه ی چشمام روی صورتم چیکید .. من کاری نداشتم جز اینکه ارزو کنم دیده نشه ..

صدای نفس کلافه اش و شنیدم ..

یهو بلند شد و از تخت دور شد .. چشمام و باز کردم که از رفتنش مطمئن بشم .. خودش بود .. دستاش و توی موهاش فرو کرده بود و به سمت در میرفت . کمی مکث کرد که باعث شد سریع چشمام و ببندم ..

دوباره صدای قدماش و شنیدم که به تختم نزدیک شد .. روی صورتم خم شد .. نفسم توی سینم حبس شد ..نفس های داغش به صورتم میخورد .. دلم اتیش گرفته بود .. بغضم بزرگتر شده بود .. قلبم محکم خودش و به سینه م میکوبید ..

بهنود نرم و طولانی پیشونیم و بوسید و رفت !!!

پیشونیم و اتیش زد و رفت ..

رفت و منو با یه دنیا امیدواری تنها گذاشت .. همه ی وجودم شادی شده بود ..

مسخره است اما همه ی غم های توی دلم با بوسه اش از بین رفت .. غرق لذت شدم ..

چشمام این بارم بارید .. اما از سر ذوق بارید ..

عقلم هم جلوی بارش شو نگرفت .. انگار اونم دوست داشت توی شادی قلبم شریک بشه ..

چشمام و بستم .. گذاشتم خواب وجود شادم و ببلعه ..

به امید فردایی شادتر ..

با سر و صدایی که از بیرون میومد از خواب بیدار شدم .. چند لحظه گنگ به اطرافم نگاه کردم ..

یادم خونه ی سوری جون هستم ..

با یاد اوری دیشب و بوسه ی بهنود یه لبخند نشست روی صورتم .. یه دست به پیشونیم کشیدم و جای بوسه ی بهنود و لمس کردم .

با انرژی ولی اهسته از تخت اومدم پایین توی سرویس اتاق دست و صورتم و شستم .. نماز صبح م غذا کرده بودم .. وضو گرفتم و غذاشو خوندم و یه بلوز کیمونویی ابی با همون شلوار جین مشکیم پوشیدم یه شال ابی هم سرم کردم و رفتم بیرون ..

با انرژی وارد اشپزخونه شدم ..

پدر جون و سوری جون بیدار بودن .. دور میز نشسته بودن .. سلام کردم و نشستم .. با خوش رویی جوابم و دادن ..

پیمان بعد از من وارد شد و بلند سلام کرد .. با لبخند جواب شو دادیم .. بهنود هنوز نیومده بود ..

پیمان داشت در مورد مریم و دعوتشون به همراهی ما توی سفر شمال صحبت میکرد و به نوعی از من و سوری جون التماس دعا داشت .

گوشم به حرفای پیمان بود و با سر تایید میکردم .. ولی نگاهم به در اشپزخونه که بهنود وارد بشه ..

اما با لبخند شیطون پیمان فهمیدم که گند زدم .. پس دیگه به در نگاه نکردم .. سرم و با نون تست و کره مربا گرم کردم ..

انتظارم خیلی زیاد نشد .. بهنود وارد شد .. یه لبخند محو زدم .

به تک تک سلام کرد .. به من هم یه سلام زیر لبی کرد !!!

علنن به من بی توجهی کرد .. که علاوه بر تعجب من باعث تعجب بقیه هم شد ..

رفت پیش پیمان نشست .. من احمق بازم توقع داشتم بیاد و کنارم بشینه .. بدون توجه به نگاه های بقیه مشغول صبحانه خوردن شد ..

منم ترجیح دادم تا دیگه بیشتر از این جلوی پیمان و بقیه ضایع نشدم .. نگاش نکنم .

بعد از صبحانه بهنود میخواست بلند شه که پدر جون ازش خواست بشینه ..

پدر جون _ حالا که همتون جمعین .. میخواستم موضوعی رو مطرح کنم ..

خوب دیشب اتفاقی افتاد که منو به فکر انداخت .. همراز بهنود و نمیشناسه .. که البته طبیعیه !!

بهنودم که بارها اعلام کرده همراز نمیخواد .. اینکه من فکر کردم .. بهتره دیگه در مورد اینکه همراز دختر بهنودِ صحبتی نکنیم .. تا وقتی که سارا جان ازدواج کنه .. همسر سارا رو به عنوان پدرش معرفی کنیم !!!

در مورد طلاقتون هم سارا جان با مولایی صحبت کن .. امروز وکالت نامه ی بهنود وهم بهت میدم بهش بده .. خودتم یه وکالت بهش بده که مجبور نباشین برین توی دادگاه ها ، اصلا جای مناسبی نیست ..

ناخداگاهم به بهنود نگاه کرد .. خیلی راحت به حرفای پدر جون گوش میداد و در تایید حرفاش سر تکون میداد ..

به من نگاه کرد و یه لبخند زد .. منم به خودم و احساس احمقانه ام یه پوزخند زدم ..

نفسی گرفتم و بغضم و قورت دادم .. دیگه باید این لباس خریتی که به تن کردم و در بیارم .. برای این مدتم کافی بود .. با یه صدای جدی گفتم :

_ بله ممنون .. فقط ..

به پدر جون نگاه کردم و ادامه دادم ..

_ همراز ..

دیگه ادامه ندادم .. پدر جونم منظورم و گرفت ..

پدر جون _ مشکلی نیست دخترم .. همراز برای خودت ِ .. بهنود از اولشم نمیخواستش ..

_ ممنون .

بهنود با حرص به من نگاه میکرد .. توقع داشت بعد از تموم کاراش بازم بهش اعتماد کنم ..

این همه عذاب نکشیدم و حرف نخوردم که یه شبه بیاد و همراز و ازم بگیره ..

عشق پدریش و میتونه برای کس دیگه ای خرج کنه ..

سعی کردم بی تفاوت باشم ..

_ سوری جون میشه خواهش کنم چند ساعت همراز و نگه دارین .. من باید برم برای مهمونی فردا لباس بگیرم .. هم برای خودم . هم برای دخترا ..

سوری جون اشک روی گونش و پاک کرد و گفت :

سوری جون _ با کی میخوای بری سارا جان ..

یه لبخند به عشق مادرانش زدم و گفتم :

_ با همتا میرم .. میدونین که ، خودش باید لباس هاش و انتخاب کنه !! .. سلیقه شم خوبه به درد منم میخوره ..

سوری جون _ باشه عزیزم برو .. از بابت همرازم خیالت راحت باشه ..

_ مرسی .

پیمان که تا اون لحظه ساکت بود بلند شد و در حال خارج شدن از اشپزخونه گفت :

پیمان _ منم همراهتون میام .. میخوام به سلیقه ی تو و همتا یه دست لباس مریم کش واسه فردا بخرم ..

با اینکه لحن صداش غمگین بود .. اما بازم یه لبخند به لب همه نشوند ..

بهنودم بدون حرف بلند شد و دنبالش رفت ..

قسمت 13

توی راه به وکالت نامه ای که پدر جون به دستم داده بود نگاه کردم ..

باید تمومش میکردم .. ادامه ی این رابطه جز خفت و خواری برای من چیزی نداشت ..

شماره مولایی رو گرفتم .. بعد از چند تا بوق جواب داد ..

مولایی _ سلام سارا خانم ..

با شنیدن صدای گرمش لبخندی زدم .

_ سلام .. حالتون چطوره ؟!

مولایی _ منم خوبم .. تو چطوری ؟! .. چه عجب یادی از ما کردی ؟!

_ من خوبم .. من که همیشه زحمتام پای شماست ..

مولایی _ چه زحمتی .. من وظیفه مو انجام میدم .. اتفاقی افتاده .. کاری از دست من برمیاد ..

_ راستش به .. میخواستم اگه ممکنه ببینمتون .. باید موضوعی و باهاتون در میون بذارم ..

مولایی _ چه موضوعی سارا جان .. الان بگو نگران شدم ..

_ نه نه نگران نباشین .. چیز مهمی نیست .. تلفنی نمیتونم باهاتون صحبت کنم .. در ضمن یه سری مدارکم هست که باید بهتون بدم ..

مولایی _ باشه ببین .. من امروز تهران جلسه داشتم .. الان دارم میرم فرودگاه برای برگشت بلیط دارم .. میتونی بیای فرودگاه ..

_ الان .. سعی میکنم خودم و بهتون برسونم .. رسیدم باهاتون تماس میگیرم ..

مولایی _ باشه.. پس من منتظرم ..

وقتی که قطع کردم .. از پیمان خواستم که به سمت فرودگاه بره .. اونم بدون هیچ حرفی مسیر و عوض کرد ..

وقتی رسیدیم .. پیمان رو به من گفت که با همتا منتظرم میمونن .. و من و بابت این کار به خودش مدیون کرد .. نمیخواستم همتا رو وارد این جریانات بکنم ..

با مولایی در مورد قضیه ی طلاق صحبت کردم .. کم و بیش در جریان روابط و کارهای ما بود .. با این حال به شدت مخالفت کرد .. و همش سعی در عوض کردن تصمیم من داشت .. حتی ازم خواست اجازه بدم که خودش شخصا با بهنود صحبت کنه .. که من مخالفت کردم ..

نه بهنود بچه بود که بخواد از روی احساس تصمیم بگیره .. و نه من که بخوام از روی احساس عمل کنم .

وقتی که بهش اطمینان دادم که تصمیمم قطعی مدارک و تحویلش دادم .. و خواستم خودش یه وکالت نامه از طرف من تنظیم کنه .. به قول پدر جون مستقیما وارد جریان نشم .. بهتره .. مولایی هم همین عقیده رو داشت و با گفتن تریتیبش و میدم .. با من خداحافظی کرد ..

با رفتنش ترس عجیبی به دلم چنگ انداخت .. ترس از تنهایی .. ترس از این که حالا چطور باید بدون پشتیبانی یه اسم زندگی کنم .. تا حالا زن مطلقه محسوب نمیشدم .. ولی تا چند روز دیگه مهر مطلقه هم به پیشونی من چسبونده خواهد شد ..

نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم .. این افکار و از خودم دور کنم ..

این راهی بود که باید میرفتم و توقفی هم اگر بود کنار شانه ی خاکی بود .. ومقد فقط یه چیز و یه جای مشخص بود که باید طی میشد .. تا حالا هم فقط با سرعت کند حرکت کرده بودم ..

سوار ماشین شدم .. پیمان فقط یه لبخند بهم زد .. حتی ازم نپرسید که چیکار کدم .. یا حتی برای کارم مخالفتی نکرد .. حتما اونم با این قضیه موافق بود .. اما معنی لبخند تلخش چیز دیگه ای میگفت که من سعی کردم نادیده بگیرمش ..

پیمانم شاید از جو به وجود اومده راضی نبود که با یه لحن خاصی پرسید .. خوب الان چیکاره ایم .. کجا باید بریم ..

قبل از اینکه من پاسخی بدم .. همتا گفت .. خوب معلومه اول بریم لباس منو بخریم

پیمان _ باشه شیطون اول برای تورو میخریم .

منم از همین الان میدونستم که ساعت ها درگیر همتا خانم هستیم ..

وارد پاساژ که شدیم .. مخصوص لباس کودک بود . اینقدر از لباس هاشون خوشم میومد که حاضر بودم ساعت ها از وقتم و صرف دیدن و خرید کردن توی اون پاساژ بگذرونم ..

همتا که وارد هر مغازه ای میشد مثل یه مدل با همه ی لباس های مغازه شو اجرا میکرد و پیمانم با لذت به حرکات همتا میخندید و تشویقش میکرد .. اصلا هم به حرص خوردنای من توجهی نداشتن .. اخرش هم من تسلیم شدم و خودم و با انتخاب لباس برای همراز سرگرم کردم ..

یه دامن کوتاه مشکی با ساپورت مشکی براش گرفتم با یه بلوز خوشکل طوسی با رگه های از رگ نقره ای تزیین شده بود.. استیناش هم بلند بود . که یه دستمال سر ست هم داشت ..

یه شلوار برمودای کبریتی یفید مشکی .. با تاپ نارنجی و یه دامن لی کوتا با یه نیم تنه ی ابی روشن خریداش و تکمیل کردم .. و از تصور هر کدوم توی تنش کلی ذوق میکردم و لبخند میزدم .. فروشنده ها هم که درگیر کارای همتا بودن .. نمیدونستن به کاراش بخندن .. یا به دستوراتش عمل کنن..

بلاخره بعد از چند ساعت بالا پایین کردن پاساژ از بین انبوه انتخاب هاش یه پیراهن دکلته طوسی که قدش بالای زانوش بود با یه ساپورت مشکی و کفشای عروسکی مخمل طوسی .. و یه شلوار برمودای کتان سفید با بلوز استین کوتاه صورتی .. و یه دامن کوتاه قهووه ای روشن و تاپ کرم قهوه ای رو گرفتم .. و در مقابل اصرارهای پیمان برای حساب کردنشون مقاومت کردم ..

همتای عزیزم هم که بعد از کلی بالا پایین کردن و عکس انداختن با فروشنده و مشتری و زبون ریختن برای پیمان خسته و گرسنه شده بود .. خواست که بریم به فست فود توی همون پاساژ غذا بخوریم .. پیمانم مثل یه غلام حلقه به گوش دنبالش رفت .. منم کاری جز همراهیشون نداشتم ..

تازه وقتی نشستیم ، فهمیدم که بقیه ی انتخاب های همتا هم توسط پیمان خان خریداریشده .. من اصلا متوجه نشدم .. وقتی خواستم هزینه شو حساب کنم قبول نکرد و گفت بقیه رو هم نباید من حساب میکردم .

همتا تمام مدت به یاد مریم و عمو مرصاد!!! پیتزا خورد و با یاد حرص خوردنای مریم با پیمان خندیدن ..

بعد از سیر شدنش هم با یه قیافه ای که شبیه گربه ی شرک بود .. از من خواست که اجازه بدم به پارک بادی داخل سالن بره و با بچه ها بازی کنه ..

منم با فکر اینکه الان بهترین فرصت که راجع به مریم با پیمان صحبت کنم بهش این اجازه رو دادم ..

وقتیکه همتا رفت .. در سکوت مشغول تماشا بازیش شدیم ..

کمی بعد در حالی نوشابه مو مزه مزه میکردم .. به پیمان گفتم ..

_ پیمان یه سوال بپرسم .. جواب میدی ؟!

شیطون نگام کرد و گفت بپرس .. سخت بود جواب نمیدم ..

_ نظرت در مورد مریم جدیه ؟!

پیمان یه لبخند بهم زد و با کمی مکث گفت .

پیمان _ خوب اره ازش خوشم میاد .. احساس خوبی نسبت بهش دارم ..

به لحنش لبخند زدم ..

_ میشه بدونم توی دوسه بار دیدن .. چطوری به این احساس خوب رسیدی ..

پیمان _ دوسه بار دیدن نیست که .. من خیلی وقته شمارو میشناسم ..

فک من با زمین یکی شد !!!

یعنی چی که خیلی وقته میشناسمتون ؟!

جالب شد ..

با یه حالت خاصی سر جام جابه جا شدم که باعث شد پیمان خنده ی بلندی بکنه ..

پیمان _ الان داری از فضولی میمیری دیگه ..

منم با خنده سرمو تکون دادم و گفتم :

_ نه فقط کنجکاو شدم .. دوست نداری نگو!!

پیمان بلند تر خندید ..

همینطور با خنده نگام میکرد حرصم گرفته بود حالا فهیده فضولیم گل کرده ها تاقچه بالا میذاره .. اه

پیمان _ باشه بابا میگم چرا حرص میخوری ..

چیزی نگفتم .. منتظر چشم به دهنش دوختم ..

پیمان _ خوب شاهین .. دوست صمیمی منو بهنود بود .. یعنی یه جوریایی هم خونه مون بود .

بهنود وقتی اومد انگلیس .. حاضر نشد .. با مامان اینا زندگی کنه .. یه خونه خرید .. منم که دنبال یه فرصت برای جداشدن ازشون بودم ..

رفتم پیشش .. اخه ما قبل از اینکه از ایرانم بریم دوستای خوبی بودیم ..

یکی از دلایلیم که بهنود اومد به خاطر من بود ..

بعد از چند وقت هم با شاهین توی یه مهمونی اشنا شدیم .. کم کم دوستیم عمیق تر شد .. همیشه باهم بودیم .. اینجوری شاهینم عملا هم خونه ی ما شد ..

ولی وقتی درس تموم شد .. با اصرار زیاد مادرش و خواهش های داییش قبول کرد بیاد ایران و توی شرکت اونا کار کنه ..

یه خنده ی بلند کرد و ادامه داد :

پیمان اما نمیدونست با سه تا زلزله ی دیوونه روبه رو میشه ..

منم خندیدم ..

_ اون دیوونه بود .. ما کاری باهاش نداشتیم ..

پیمان _ اره میدونم .. فقط چند بار چاییش تلخ و تند شده بود .. یا یه بار برقهای بخش مهندسی قطع شده بود ..

من در حالی که میخندیدم گفتم ..

_ اون که مال قبل از اومدن شاهین بود ..

پیمان _ اره خوب .. ولی همه رو بهش گزارش داده بودن .. در واقع داییش بهش هشدار داده بود که در مقابل شما باید لباس رزم به تن داشته باشه ..

از تشبیهش خنده م گرفت .

_ نه بابا دیگه اونقدرام درگیری نداشتیم ..

پیمان _ بله میدونم .. البته اگه توی اسانسور گیر کردن و کفشای گیریس خورده رو فاکتور بگیریم درگیری نداشتین ..

_ اطلاعاتت دقیق ها .

پیمان _ اره شاهین موبه مو همه ی کاراتون و برای ما گزارش میداد .. فیلم هاتون براری ما ایمیل میکرد ..

_ دروغ میگی ؟!

پیمان _ اره اخه من باید مورد و میدیدم تا براش نسخه میپیچیدم دیگه ..

دیگه رسما فکم روی زمین بود ..

_ تو بهش خط میدادی ؟!

با خنده سری به نشونه ی اره تکون داد..

پیمان _ نه پس فکر کردی مغز متفکر عملیات شاهینه !!!

خوب هر چی فکر میکنم از اون عقاب بی مغز بعید بود .. همچین کارایی .

پیمان _ منم با دیدن فیلماتون راه حل هام و ارائه میدادم .. بعدم یه خنده ی بلند کرد و گفت :

پیمان _ سارا خانم حال کردی چطوری ساکتتون کردم ..

من شوکه از حرفای پیمان فقط لبخندی روی لبم نشست ..

_ تو باعث شدی ما ساعت ها بشینیم توی اتاقمون .. بعد بقیه ی همکارا بیکار بودن ..

پیمان بازم سر تکون داد.. و منو به خون ِ خودش تشنه کرد..

پیمان _ حالا نمیخواد حرص بخوری .. توی نیم وجبی کم شاهین و اذیت نکردی که !!

خندیدم .

_ پس مریمم خیلی خوب میشناسی ..

پیمان کمی مکث کرد .. به لیوان نوشابه اش چشم دوخت .. بعد نگاه شو بهم دوخت ..

پیمان _ راست شو بگم نه !!

_ چرا !! تو که گزارش لحظه به لحظه از کارامون و داشتی .

پیمان _ تا وقتی که تورو ندیده بودم فکر میکردم میشناسمتون .

با بهت و تعجب گفتم :

_ منو !!!!

پیمان یه لبخند پیمانی به تعجبم زد ..

پیمان _ اره .. تو رو .. تا وقتی که باهات اشنا نشده بودم .. فکر میکردم میشناسمت .. ولی بعد فهمیدم نمیشناسم ..

" میدونی اون روز که برای اولین بار توی شرکت شاهین دیدمت "..

با یاد اوری اون روز لبخند تلخی زدم .. سر تکون دادم

اونم کمی مکث کرد و ادامه داد ..

پیمان _ اون روز ما تازه یه روز بود که اومده بودیم ولی با اصرار شاهین اومدیم شرکت که تو رو ببینیم ..

و با خنده اضافه کرد :

"خاک برسر عاشقی بود برای خودش " ..

نمیدونم چرا ولی خجالت کشیدم و چشمام و به لیوان نوشابه م دوختم ..

پیمان _ اون موقع فکر میکردم که تو یه دختر زیبا و شیطونی که همه ی کاراش و در خفا انجام میده .. خنده ی قشنگی داره ... و با همین خنده هاش دل و دین شاهین و برده ..

اما اینطور نبودی ..

"بعد فهمیدم .. این دختر شیطون ، نمونه ی یه مادر مهربون برای بچه هاش ِ" ..

"یه خواهر عاشق برای برادرش " ..

"یه عمه ی فداکار برای برادرزاده اش" ..

من دیگه روی ابرا بودم

"یه عروس دوست داشتنی برای پدر شوهر و مادر شوهرش ِ "..

" از همه مهمتر .. یه کدبانوی نمونه برای مهموناش ِ "!!!

از روی ابرا پرت شدم پایین

_ سرکارم گذاشتی ؟!

خندید ..

پیمان _ نه برای چی همچین فکری کردی ؟!

_ از جمله ی اخرت معلوم بود .. من که تا حالا به غیر شربت به شما چیزی ندادم ..

بعدم با بدجنسی ادامه دادم ..

_ حتی یه املت ساده هم نپختم براتون .. از کجا فهمیدی کدبانو ام ؟!

با حرص نگام کرد .. ولی خودش و از تک و تا ننداخت .

پیمان _ همین دیگه .. وقتی میخوای لطف کنی املت درست کنی .. یا دیروز که میخواستی شام درست کنی ولی قسمت نشد .. دیگه !!

خندیدیم ..

خواستم ازش بپرسم .. برنامه اش چیه .. مگه نمیخواد برگرده به انگلیس که نشد .. گوشیش زنگ خورد ..

پیمان _ سلام .. رسیدی .. بیا ما تو فست فودیم

_................

_ اره .. بالاست .

_...............

_ باشه.

قطع کرد و رو به من گفت :

پیمان _ بهنود بود .. بهش اس ام اس داده بودم که کجاییم .. الان رسید .

فرصت تعجب و فکر کردن و به من نداد ..

پیمان _ فکر کنم میخواد لباس بگیره ..

من خنده م گرفته بود .. مردم میرن از اونجا لباس میخرن .. اینا میان از اینجا لباس میگیرن !!!!

سعی کردم یه چهره ی بی تفاوت به خودم بگیرم .. و به کوبش سریع قلبم توجهی نشون ندم .. فکر میکنم موفق هم بودم .

_ اهاان .

همون لحظه هم بهنود اومد داخل .. پیمان با دست تکون دادن بهش نشون دادکه کجا نشستیم ..

مارو دید مستقیم به سمتمون اومد یه سلام کلی داد و صندلی کناری من و کشید عقب و نشست ..

عطرش بهم خورد و بینی و نوازش کرد.

عین احمق ها نفسم و توی سینه حبس کردم که از ریه هام خارج نشه ..

پیشونیم هم از به یاداوری بوسه اش سوخت..

بهنود رو به من لبخندی زد و گفت : خوبی ؟!

خیلی سعی کردم تعجبم توی چهره ی گلگونم و صدام دیده و شنیده نشه .

_ بله ممنون.

بهنود _ خوب چیکار کردین ؟! چی خریدین ؟! راستی همتا کو؟!

پیمان _ بابا یکی یکی بپرس .. همتا توی پارک بادی ِ

و با دست به قسمتی که همتا بود اشاره کرد ..

پیمان _ ما هم چیزی نخریدیم .. فقط برای دخترا تونستیم خرید کنیم ..

بهنود خندید _ واقعا ؟؟؟!! .. فکر کردم الان چشم بازار و کور کردین ..

پیمانم خندید _ چشم بازار که کور شد .. ولی نه توسط ما توسط همتا خانم !!!..

منم خندیدم ..

پیمان رو به من ادامه داد :

_ ولی سارا همتا بزرگ بشه چی میشه ؟!..

ندیدی بهنود !! امروز یه ذره بچه همه ی فروشنده ها رو اسیر خودش کرده بود !!!..

تازه این سارا هم هی به کاراش میخندید ..

عجب پرویی هااا .. امروز با اون همتا کم منو حرص دادن .. حالا داره میندازه گردن من ..

_ من میخندیدم ؟!!!!

پیمان فقط خندید ..

بهنودم در حال خندیدن یه" شیطون " نثار همتا کرد ..

بهنود میخندید ..

زهر خندی زدم .. نزدیکی بهش داشت داغونم میکرد .. کاش میونستم از دستش فرار کنم ..

شدیدا دچار دوگانگی شده بودم .. جدال سختی بین قلبم و عقلم در گرفته بود ..

دلم به خنده هاش گرم شده بود .. عقلم از خنده های امروز گریزون ..

تحلیل رفتارش کار سختی بود .. هنوز نتونسته ام دلیل اخم های دیشب شو درک کنم .. با خنده ای امروزش متعجب ترم کرده ..

قلبم دلش میخواد فریاد بزنه .. حسادت کرده !! به مردای دور بر تو حسادت میکنه ..

اما پوزخند روی لبم نشون میده که مغزم قلب احساساتی مو مرد تمسخر قرار داده ..

به قلبم گوش زد میکنه که نگاه کنه به خنده های بهنود نگاه کنه ..

خنده های امروزش برای شنیدن خبر جداییته .. خبر رهایی از اسارت برای هر به بند کشیده ای خوشاینده ..

بهنود _ خوب منتظر چی هستین بریم دیگه ..

و روبه من ادامه داد..

_ سارا تورو نمیدونم .. ولی این پیمان توی خرید خیلی بدقلق و بد پسند .. همین جوریش هم وقت کم میاریم ..

یه طرف لبم و به شکل خنده کش دادم و چیزی نگفتم ..

تنها چیزی که از ذهنم عبور کرد .. " این همه صمیمیت برای چیه ؟! "

پیمانم بلند شد که همتا رو صدا کنه ..

تا پیمان رفت .. بهنود بسته ی لباس ها رو برداشت گفت ..

بهنود _ ببینم برای دختر من چی خریدی ؟!

کلمه ی " دختر من " گفتنش توی گوشم زنگ میزد ..

میخواستم بهش بگم که همراز دختر منه و قرار شده تو دیگه در مقابلش حقی نداشته باشی .. خودت پذیرفتی یادت نیست ؟ .. مگه برای همین نیست که داریس شادی میکنی ؟

ولی انگار لال شده بودم .. ذهنم قفل کرده بود .. کلمه ها از دهانم خارج نمیشدن .. بهنود همینطور دونه دونه لباس های همراز در میاورد و از رنگ و طرحش تعریف میکرد .. اما من مثل ادمای لال فقط سر تکون میدادم ..

هیچکدام از کاراش برام قابل درک نبود ..

همتا _ سلام عمو بهنود !!

بهنود _ سلام همتا خانم گل .. چطوری ؟!

همتا _ خوبم عمو . لباسام و دیدی ؟!

بهنود _ اره دیدم .. خیلی خشگله ..

همتا _ بریم برای مامانم لباس خوشگل بگیرم .. مثل من خوشگل بشه .

خندیدم .

داشتیم از پاساژ خارج میشدیم که همتا یه دفعه گفت :

همتا _ مامان .. اون جا رو ببین .. مغازه ی کلاه فروشیه .. کلاه افتابگیر برام نخریدیا ؟!

در حالی که خم شده بودم تا هم قدش بشم .

_ همتا خانم .. شما چند تا کلاه افتابگیر توی خونه داری ؟!

عسل با اون دستاش شروع به شمارش کرد ..

همتا _ ده .. یازده تا ..

_ کدومشون استفاده میکنی ؟!

همتا _ هیچ کدوم ..

_ چرا ؟!

همتا _ اخه موهام خراب میشه ..

_ اون وقت چی باعث شده فکر کنی که من بازم برات میخرم ..

در حالی که لبخند به لب داشت به پیمان و بهنود که کنارش ایستاده بودن نگاه کرد ..

همتا _ اخه عمو بهنود و عمو پیمان باهامونن .. اگه برام نخری فکر میکنن خسیسی .. ابروت میره .

بعدم پشت پیمان که در حال خندیدن بود .. سنگر گرفت ..

بهنودم داشت میخندید . لپ همتا رو که الان دیگه توی بغل پیمان بود ، کشید ..

هنوز داشتم با چشمام اصول تربیتیو اجرا میکردم .. پیمان بدون توجه به منو بهنود رفت سمت مغازه ی کلاه فروشی .. و جواب اعتراض های من فقط با کلمه ی مامان خسیس پاسخ داد ..

من هنوز توی گنگی حرکت پیمان بودم که بهنود با گرفتن دستم .. منو رسما" گیج کرد .. گرمای دستاش گرمی خاصی و به وجودم تزریق کرد .. سرعت جریان خون و توی رگ هام کند کرد ..

یه نگاه به دستام که توسط بهنود کشیده میشد کردم و یه نگاه به بهنود که اصلا به من و حالتم توجهی نداشت و هنوز داشت به پیمان و همتا نگاه میکرد ..

سعی کردم دستام و از دستاش بیرون بکشم که نگاهش و به سمتم برگردوند ..

نمیدونم توی نگاهم چی دید .. که یه فشار به دستم وارد کرد و بدون اینکه دستام و ول کنه .. به سمت اونا رفت ..

وقتیکه دست توی دست مقابل همتا و پیمان قرار گرفتیم ..

همتا با تعجب به منو دستای بهنود توی دستم نگاه کرد و سریع با اخم سرشو برگردوند ..

پیمان هم وقتی دید بهنود حواسش نیست .. با خنده به من چشمک زد ..

ولی من از پیمان خجالت کشیدم و به شعور همتا پی بردم .

تازه فهمیدم که همتا بزرگ شده و قدرت درک داره .. واین منم که باید به شعورش احترام بذارم .. برای همین هم تصمیم گرفتم به محض رسیدن به خونه براش تعریف کنم .. و روابط بین خودم و بهنود و توضیح بدم ..

بهنودم شاید به حساسیت همتا پی برد که همون لحظه دستامشو از دستم جدا کرد ..

ولی در تمام مدت خرید .. از کنار من تکون نخورد .. با قدم های من قدم برمیداشت و با ایستادن من می ایستاد.

اینقدر اینکارو تکرار کرد .. که یه بار وقتی میخواستم برم لباس و پرو کنم .. پیمان بهش تیکه انداخت .. " بهنود جان میخوای تو هم باهاش برو که یه وقت توی اتاق پرو گم نشه "..

بهنود .. فقط لبخند زد ..

و من سرخ شدم .......

ولی واقعا دوست داشتنی بود .. حس میکردم مثل اشکان دوسش دارم .. مخصوصا وقتی که دستای همتا رو گرفته بود و از خودش جدا نمیکرد .. بیشتر این حس بهم دست میداد .. اشک و مهمون چشمام میکرد ..

بلاخره بعد از متفق القّول شدن علما ( همتا و بهنود و پیمان ) من یه پیراهن دکلته ی مشکی کارشده که جنسش فوق العاده لَخت بود .. یه گیپور با هاله ی ابی روش و پوشونده بود .. با یه کت نیم تنه ی از جنس پارچه ی اصلی و رنگ گیپورش ، که فقط تا روی سینه مو میپوشوند .. جلوش گره میخورد .. و چون استیناش بلند یه تضاد خوشکلی و ایجاد کرده بود ..

منم به نشونه ی اعتراض نذاشتم هیچ کدوم لباس و توی تنم ببینن !!!!..

البته دلیل اصلیم این بود که فقط میتونستم از همتا نظر بخوام که با وجود بهنود و اصرار هاش یرای دیدن لباس ممکن نبود ..

اینکه فقط تایید خودم از لباس بهشون اعلام کردم .. که باعث شد قبل از بیرون اومدنم .. بهنود پول لباس و حساب کنه .. میل منو برای حساب کردن باهاش با اخماش سرکوب کنه ..

کفش مشکی هم که داشتم نخریدم . فقط باید یه شال ابی مشکی هم میخردیم ..

وقتی که گفتم باید یه شال همرنگش بخرم .. برق تحسین و توچشمای بهنود دیدم ..

اما من هیچ حسی بهم دست نداد .. چون از همون اول که دستام و گرفت به خودم قول دادم .. هیچ کدوم از کاراش و به خودم نگیرم .. نذارم بیشتر از این عزت نفسم .. حداقل جلوی خودم .. از بین بره ..

هر چند که پیمان با رفتاراش بهم نشون داده بود که از احساسم باخبره .. ولی بازم ناراحتی مو با علم به اینکه اونم مثل اشکان میمونه برام .. از بین بردم ..

ولی دیگه نمیذارم دستم برای کسی رو بشه ..

یه دست کت و شلوار مشکی با تاپ سفید کارشده ام و برای خونه ی سوری جون خریدم .. که با اعتراض همتا مواجه شد ..

همتا _ اه مامان .. تو که این همه وکت و شلوار ، توی خونه داری؟!

_برای خونه ی مامان سوری گرفتم .. باید بذارم اونجا برای وقتی که مهمون دارن .

به هر حال میدونستم که حتی اگه عروس اون خانواده هم نباشم .. ولی بازم حتما به خونه دعوت میشم و همیشه در اون خونه به روم بازخواهد بود ..

همتا _ اهاان

بهنود و پیمان به بهانه ی دیر وقت بودن و خستگی چیزی نگرفتن .. اما کاملا مشخص بود که از اول هم به قصد خرید نیومده بودن و به خاطر همراهی ما اومده بودن ..

منو همتا هم به نشونه ی تشکر برای هرکدوم یه پیراهن مردونه خریدیم.

و بعد از ساعت ها گشت و گذار در پاساژهای شلوغ و خندیدن از دست همتا و پیمان و شگفت زدگی در برابر کارهای بهنود .. به خونه ی سوری جون برگشتیم ..

خستگی زیاد باعث شد که از بیتا خانم بخوام که همراز و اماده کنه و بیاره پایین ..

ساعت حدود ده بود که از خواب بیدار شدم .. یه چند دقیقه ای توی جام غلط زدم .. خستگی دیشب هنوز توی تنم بود .. اما واقعا روز خوبی بود ومن متاسفانه نمیتونستم اینو تکذیب کنم ..

یه سرک به اتاق دخترا کشیدم .. خواب بودن ..

بهترین فرصت بود که برم حموم یه دلی از عذا در بیارم .. از این دوتا فسقلی بیدار بودن .. باید همراهم میومدن و منم باید به جای شستن خودم با اینا اب بازی میکردم ..

در حال شستن خودم به این فکر میکردم که به مریم باید زنگ بزنم اون حتما سرش شلوغه .. نمیتونه با من تماس بگیره .. دیشب که اومدیم خونه میخواستم تماس بگیرم که نشد ..

ترسیدم بفهمه تنهام و بخواد با رابین هود (مهدی ) بیاد دنبالم .. واقعا هم مثل رابین هود همیشه در خدمت بود !!!

حقیقتا هم خسته بودم .. توانایی انجام دستورات سودابه جون و نداشتم .. هم نمیخواستم با مهدی روبه رو بشم ..

هر چی کمتر میدیدمش به نفع ام بود .. چون تجربه بهم ثابت کرده بود که جنبه ندارم ..

یه ساعتی و توی حموم بودم .. وقتی اومدم بیرون دخترا هنوز خواب بودن ..

سریع لباسم پوشیدم و موهام و با سشوار خشک کردم .. خداروشکر نیاز به ارایشگاه نداشتم .. چون موهام و که درست نمیکنم .. ارایشم که خیلی محو و کمه نیاز به ارایشگاه نیست .. خودم از پسش برمیام ...

رفتم توی اشپزخونه یه چیزی برای نهار درست کنم .. دیگه وقت صبحانه خوردن نیست .. میدونستم دخترا هم تا بیدارشون نکنم بیدار نمیشن ..

مواد ماکارانی و اماده کرده بودم که زنگ در و زدن .. میدونستم رعناست ..قرار بود بیاد اینجا برای مهمونی اماده بشه .. بابک بیاد دنبالمون از همین جا بریم ..

اما با دیدن تصویر بهنود و پیمان روی مانیتور تعجب کردم ..

با همون صدای متعجب جواب دادم.

_ سلام ..

بهنود _ سلام .. نمیخوای باز کنی ؟!

_ چرا ببخشید .. بفرمایید تو .

به لباس هام نگاه کردم .. خوب بود .. به خاطر اینکه فکر میکردم بابک میاد .. یه شلوار کتان سفید پوشیده بودم .. با یه تونیک طوسی صورتی .. شال طوسی سفیدم و هم دم دست گذاشته بودم سریع سر کردم .. جلوی در وردی منتظرش و شدم ..

بهنود با دوتا کاور دستش اومد سمت من .. پیمان هم بعد از پارک کردن ماشین پشت ماشین من اومد ..

بهنود زودتر رسید ..

بهنود _ سلام .. چطوری ؟!

_ سلام .. خوبم .. اینجا چیکار میکنید ؟!

بهنود _ بس که این پیمان هول ِ .. میگم مهمونی شب ِ .. میگه ، نه زودتر بریم .. بهتره .. مریم منتظر منه .. ناراحت میشه .

خندیدم ..

_ سلام پیمان خان عاشق پیشه .. خوبی ؟!

پیمان _ سلام .. تو چرا هنوز حاضر نشدی ؟!

_ مگه من مثل تو عاشقم زود حاضر شم .. مهمونی ساعت هفت شروع میشه ..

پیمان _ سارا جان .. من باید زودتر برم بابا زشته دوماد اینده شون دیر برسه ..

در حالی که میخندیدم گفتم ..

_ خوب دوماد اینده میرفتی دیگه .. چرا اومدی اینجا؟!

پیمان _ بیا بهنود خان هی میگم بیا بریم .. تو میگی نه .. بیا سارا برات یه کاری میکنه .. من که میدونم " کس نخوارد پشت من جز ناخن انگشت من "

همونطور که حرف میزد .. منو از در کنار زد و وارد شد ..

پیمان _ کجاست همتای من .. اخرشم این همتای گلم خودش باید خاله شو برام خاستگاری کنه ..

_ خوابن هنوز ..

اونم با گفتن دروغ میگی رفت سمت اتاقشون ..

با صدای بهنود نگاهم و از پیمان گرفتم ..

بهنود _ خوب سارا خانم چیکار میکردی که هنوز اماده نشدی ؟!

_ شغل شریف اشپزی !!!

بهنود _ اِ فکر کردم .. الان باید ارایشگاه باشی ؟!

_ نه نیازی نیست .. خونه اماده میشم .. یه مهمونی ساده ست دیگه ..

بهنود _ خوب چی میپختی حالا ؟!

_ ماکارونی .

بهنود _ اِ چه خوب به پیمان بگی خیلی شاد میشه .. عاشق ماکارونیه ..

_ اِ خوبه .. تو چی اگه دوست نداری چیز دیگه ای اماده کنم ..

بهنود _ نه ! دوست دارم ..

_ سوری جون و پدر جون نمیان ؟!

بهنود _ نه .. بابا یه کم فشارش بالا بود .. خواست استراحت کنه .. ماهم اومدیم همین جا اماده شیم ..

_ اهااااان ..

دیگه چیزی نگفتم و خودم با کارم مشغول کردم .

بلاخره زیر نگاه های بهنود ماکارونی و اماده کردم .. خوردیم ..

بعد از نهار رعنا و بابک هم اومدن .. اونها هم از دیدن .. بهنود و پیمان تعجب کردن ..

رعنا که حسابی بابک کش شده بود .. با چشم و ابرو ازم پرسید .. منم شونه ای براش بالا انداختم که یعنی .." چه میدونم .."

رعنا رو که اماده بود .. فرستادم که همتا و همراز اماده کنه .. خودمم مشغول ارایش کردن شدم .. پشت چشمام و کمی سیاه کردم و ریمل زدم .. یه خط ابی براق هم زیر چشمام کشیدم .. یه رژگونه ی صورتی زدم و در اخرم یه رژ صورتی براق ..

با اونکه ارایشم ساده بود .. ولی به خاطر رنگ روشن چشمام خیلی توی چشم بود .. و دیده میشد .

موهای بلندمو هم با گیره بالا جمع کردم و جلوش بالایی دادم .. نمیتونستم موهام و روی صورتم بریزم .. چون با پیشونی کوتاهم جور نبود ..

لباسمو پوشیدم و شال و سرم کردم و با عطر دوش گرفتم و رفتم بیرون ..

رعنا داشت موهای همتارو درست میکرد .. منم رفتم سمت عروسکم ..

وقتی اماده اش کردم .. کفشای عروشکیشم پوشیدم ..

رعنا موهای طلایی همتا رو بابلیس کشیده بود و بالای سرش جمع کرده بود .. با اون دکلته ی خوشکلش .. واقعا خوردنی شده بود .. دلم برای هر دوشون ضعف رفت .. سریع از توی کیفم صدقه در اوردم و کنار گذاشتم ...

تقریبا همه اماده بودن .. زودتر از اونا از اتاق خارج شدم ..

پیمان و بهنود رفته بودن توی اتاق مهمون اماده بشن .. بابکم با دیدن بهنود و پیمان خیالش بابت رسوندن ما راخت شده بود .. رفت که به خانوده ی برادرش کمک کنه ..

به ساعت نگاه کردم .. 6:15 با فکر اینکه مریم منو میکشه ..رفتم اشپزخونه که اب بخورم .. صبح بعد از اینکه باهاش حرف زدم .. گفته بود که فعلا کاری ندارن .. ولی ما زودتر بریم پیششون .. بعدم n بار زنگ زده بود که چرا هنوز راه نیوفتادید ..

داشتم اب میخوردم که بهنودم اومد توی اشپزخونه ..

با شنیدن صدای پایی برگشتم و با دیدن بهنود خیره نگاش کردم ..

واقعا کلمه ی جذاب برازنده اش بود .. جذب نگاه گیراش و هیکل نفس گیرش شده بودم ..

یه شلوار جین صورمه ای پوشیده بود .. با پیرهن مردونه ی چهار خونه ابی و صورمه ای.. همونی که من و همتا براش انتخاب کرده بودیم .. کامالا جذب بدنش بود و بدنه خوش فرمش و نمایان کرده بود .. و یه کت کتان صورمه ای

موهاشم با ژل بالا نگه داشته بود .. که باصورت هشت تیغه و سفیدش بیشتر خودنمایی میکرد ..

اونم مشغول ارزیابی من بود .. با لبخندی که روی لبش نشست .. مطمئن شدم که مورد پسند قرار گرفتم ..

بهنود _ به منم اب میدی ؟!

با تکون دادن سرم باشه ای گفتم و براش اب ریختم .. لیوان و به دستش دادم و از بغلش رد شدم ..

پیمانم اماده شده بود .. اونم خوش تیپ بود .. یه شلوار جین صورمه ای با یه تیشرت ابی و کت سفید .. واقعا مریم کش شده بود ..

_ بابا خوش تیپ .. حسابی میخوای دلبری کنیا ؟!

پیمان _ اره دیگه میخوام برم تو چشم مادر زن .. تو هم هی از من تعریف کن .. باشه !!

_ باشه .. حالا بریم .. تا عروس خانم منو نکشته ..

بچه ها رو صدا کردم که بریم .. واقعا دیر شده بود .

بهنود و پیمانم بعد از کلی قربون صدقه ی عروسکام رفتن .. رضایت دادن که بریم .

قسمت 14

وقتی رسیدیم .. همراز و محکم به خودم فشردم .. تا مانع از این بشم که بهنود دستام و بگیره .. و این وسوسه با بهنود دیده شدن و از خودم دور کردم ..

ولی یه جایی ته ذهنم بهم میگفت .. چه اشکالی داره که برای ادمایی که منتظر همین لحظه بودن .. نمایش اجرا کرد..

اما قسمتی دیگه نهیب زد که .. بااجرای این صحنه بیشتر خودت و مضحکه میکنی .. بهنود ندیده رو از دست بدی بهتر به نظر میاد از بهنود دیده شده و معقول !!!

اما همه ی معادلاتم با پیاده شدن از ماشین توسط بهنود بهم ریخت ..

هوا ابری بود .. همین باعث شده بود که حیاط یزرگ خانواده ی جعفری به جای پذیرایی از مهمانانش .. نقش یک پارکینگ عمومی رو اجرا بکنه ..

در کنار ماشین ایستاده بودم .. تا بقیه هم پیاده بشن .. بهنود بعد از پیاده شدن دسته گلی رو که بین راه خریدیم و به دست پیمان داد به سمت من اومد .. بدون هیچ حرفی همراز و از بغلم گرفت ..

و دست منو با دست راستش گرفت .. و با خودش به سمت ورودی سالن کشید ..

میخواستم دستام و از دستش در بیارم که با نگاه خیره و عصبانی مهدی پشیمون شدم ..

ساعت هفت و نیم بود که ما رسیدیم .. خانواده ی جعفری جلوی درب ورودی به استقبالمون اومدن ..

مراسم معارفه اسون تر چیزی بود که من فکرش و میکردم .. مطمئنن مریم حضور بهنود و پیمانو رو به خانواده اش معرفی کرده بود ..

اقای جعفری و سودابه جون خیلی گرم با بهنود برخورد کردن .. از دیدنش ابراز خوشحالی کردن ..

بهنودم متقابلا تشکر کرد .. ابراز خوشحالی ..

منم سعی میکردم با لبخند از زیر نگاه های قهرالود مریم و خصمانه ی مهدی در برم .

بدون اینکه به مهدی نگاه کنم باهاش احوال پرسی کردم ..

اما لحن صحبت کردنش با بهنود باعث شد که نگاهم و بهش بدوزم .. مریم و رعنا هم ساکت منتظر شروع این دوئل بودن .. دئلی که سر اون اصلا از دوئل خبر نداشت و ندانسته پا به میدان گذاشته بود .

بهنود _ سلام .. اقای مهندس .. رسیدن به خیر ..

پیمان _ سلام پیمانم .. دوست و پسر خاله ی بهنود ..

مهدی هم با لحنی که نشون میداد از اشنایی با بهنود و پیمان اصلا خوشحال نشده ..

مهدی _ سلام .. مهدی هستم .ازاشناییتون خوشحالم .

و با هم دست دادن ..

مهدی _ واقعا مشتاق دیدارتون بودیم .. اقای دکتر !!

اقای دکتر و چنان غلیظ گفت .. که من میخواستم بمیرم از خنده بمیرم .. اگه مهدی رو نمیشناختی فکر میکردی .. با چند سال زندگی خارج از کشور لهجه گرفته .. فکر کنم بهنودم همین برداشت و بکنه .

بهنود از همه جا بی خبر بعد از قرار دادن دستاش پشت کمرم .. با یه لبخند پاسخ داد .

بهنود _ کم سعادت بودیم .. اقای مهندس .

هو مهدی روبه من گفت :

مهدی _ سارا جان شما برین داخل پیش بچه ها برای تعویض لباستون .. من اقایون و راهنمایی میکنم ..

در حالی که نگاهم به چشمای ملتمس مریم بود .. سعی کردم تمام یخ وجودم توی نگاهم بریزم و بهش نگاه کنم .. حالم از غیرت و تعصبش بهم میخورد ..

یه نگاه کوتاه بین بهنود و پیمان رد و بدل شد .. که نشون میداد انرژی منفی نهفته در حرفهای مهدی رو دریافت کردن ..

قبل از اینکه من پاسخ بدم .. بهنود یه فشار به کمرم اورد و گفت :

بهنود _ مزاحم شما نمیشیم مهندس جان .. شما باید از مهمان های دیگه تون استقبال کنید .. ما منتظر خانم ها میمونیم .. شما بفرمایین خواهش میکنم .

ناخواسته لبخندی روی لبم نشست .. نگاهم و به زمین دوختم تا لبخندم دیده نشه ..

در مقابل چشمان پر از خشم مهدی وارد سالن شدیم ..

همراه رعنا به اتاق مریم رفتیم تا لباس هامون تعویض کنیم ..

به محض بستن در پشت سرمون ، مریم شروع کرد ..

مریم _ جریان چیه سارا ؟!

_ نمیدونم .. من این چند روز اینقدر تعجب کردم که دیگه از کارای بهنود تعجب نمیکنم ..

مریم _ پس اون اس ام اسی که دادی چی بود .. "مدارک و برای طلاق به مولایی دادم" .

رعنا _ این پسره یه لحظه سارا رو ول نمیکنه .. از ظهر که دیدمش یه جوری به سارا نگاه میکنه که انگار داره با همه ی وجودش لذت میبره ..

لعنت به من .. لعنت به دلم که با شنیدن این جمله از رعنا .. شاد شد و ارزو کرد که واقعیت داشته باشه ..

نفس حسرت بارم و بیرون فرستادم ..

_ اصلا کاراش قابل هضم نیست ..

بعدم مختصر وقایع این چند روز و براشون تعریف کردم ..

مریم _ یعنی چی ؟! برای چی باید بهت بی محلی کنه .. بعدم پیشونیت و ببوسه ؟!

_ نمیدونم .. ولی دیگه داره ازارم میده !!!

رعنا با یاد اوری بهنود و پیمان .. ادامه ی حرفهامون به بعد موکول کرد ..

با ورودمون به داخل سالن جمعیت اندکی از اقوام مریم که اومده بودن .. نگاهشون و به ما دوختند .. منم به ناچار برای همه سر تکون میدادم ..

هر کسی به همراه خانواده اش قسمتی از سالن خالی از وسایل مریم اینا رو برای نشستن انتخاب کرده بود .. تعدادی از بچه های کوچک فامیل هم قسمتی از سالن مشغول بازی بودن .. که همتا و همراز هم به جمعشون پیوستن ..

مادر بزرگ مریم و مادر بابک که ما حاج خانم خطابش میکردیم .. فوق العاده دوست داشتنی بود .. همیشه به خاطر وجود مهربونش رعنا رو ترغیب به پذیرش بابک میکردم .. از همچین مادری پسر بدی بعید بود .

وقتی که کنارش مینشستیم به قدری زیبا صحبت میکرد که ما هرگز از حرف هاش ناراحت نمیشدیم .. حتی وقتی که دعوامون میکرد ..

بارها منو بابت رفتارم با بهنود سرزنش میکرد .. فکر میکرد دلیل جدایی من از بهنود ، رفتار های منه .

برای همین نمیخواستم منو با بهنود ببینه .. مطمئنم که بنای نصیحت و میگذاره ..

گوشه ای از سالن کنار خانواده ی رعنا نشسته بود و با مینو جون ( مادر رعنا ) مشغول صحبت بودن .. و بابک هم با پدر رعنا گفتگو میکرد ..

رعنا هم با دیدن بابک بدون توجه به ما به سوی بابک پرواز !! کرد ..

بابک هم با دیدن رعنا بلند شد .. و برامون دست تکون داد .. و ما بهانه ای شدیم برای وصال یار ..والا .

اه از نهادم خارج شد .. حالا دیگه همه شون متوجه ما شده بودن .

به اون قسمت از سالن رفتیم .. هنوز بهشون نرسیده بودیم که اقای جالی ( پدر رعنا ) منو خطاب قرار داد..

اقای جمالی _ به به سارا خانم .. خوبی بابا .. نیای به ما سر بزنی یه وقت .. مگر اینکه تو این مراسم ها ببینیمت ..

باهاش دست دادم .. واقعا دوستش داشتم و البته تنها مردی بود که باهاش دست میدادم ..

_من چیزی ندارم جز شرمندگی .. ولی قول میدم جبران کنم .. اینقدر که با مینو جون بیرونم کنید .

اقای جمالی _ خودت میدونی که اونجا هم خونه ی خودته .. بابا جان ..

با مینو جون و حاج خانم هم رو بوسی کردم .

مینو جون _ تو بیا من قول میدم بیرونت نکنم ..

و با لحنی که شیطنت ازش موج میزد .. ادامه داد :

البته اگه خودت نیومدیم مهم نیست . همتای منو بفرست بیاد .. کو بچه م نیوردیش ؟!

خندیدیم .. فکر کردم مینو جون اگه توی گروه ما بود .. لات خوبی میشد !!!!

با دست به قسمتی که همتا بود اشاره کردم ..

_ پس تا همتا رو دارم خیالم راحت ..

مینو جون _ اره بابا .. خیالت راحت باشه عزیزم .

با رسیدنمون بعد از سلام و احوال پرسی های روتین .. حاج خانم با نگاهش وظیفه معرفی بهنود و پیمان و به من سپرد ..

ای خدا .. بدبختی از این بالاتر ..

با دست به بهنود اشاره کردم .. دهن باز کردم که بهانه ی یک ساعت نصیحت و به حاج خانم بدم که مینو خانم پیش دستی کرد ..

مینو جون _ سارا ایشون اقا بهنود شوهرته .. پدر همراز ؟!

ریه هامو پر و خالی کردم و با یه لبخند مصنوعی به نشونه ی تایید سر تکون دادم ..

رعنا _ افرین مامان گلم .. از شباهتش به همراز فهمیدین ؟!

مینو جون در حالی که چشم از بهنود برنمیداشت سری تکون داد و تایید کرد ..

بهنود _ خیلی خوشبختم از اشناییتون .

اقای جمالی _ خوبی پسرم ؟! بیاین پیشمون ببینم ..

و به پیمان که ساکت ایستاده بود و با لبخند به بقیه نگاه میکرد اشاره کرد و رو به من پرسید :

ایشونم برادر شوهرته دخترم ؟!

پیمان _ پیمان هستم اقای جمالی .. پسر خاله ی بهنود ..

پیمان و بهنود به سمت اقای جمالی و بابک رفتن و کنارشون نشستن ..

منو رعنا هم کنار حاج خانم و مینو جون نشستیم ..

اما برخلاف انتظارم حاج خانم با لبخند نگاهم کرد و گفت :

_ وای مادر به چشم پسری چه خوشکله شوهرت .. واقعا بهم میاین .. صد الله اکبر .. خخنده م گرفته بود

توی دلم گفتم .. حاج خانم اتفاقا چون خیلی بهم میایم به سلامتی همین روزا از هم جدا شیم .

_ ممنون .. لطف دارین .

حاج خانم _ رعنا جان مادر برو به این خانمه توی اشپزخونه داره کار میکنه بگو یه اسفند برای بچه هام دود کنه .. میترسم چشم بخورن .. همه نگاهاشون دنبال ایناست ..

رعنا هم با یه به روی چشم بلند شد و برای انجام وظیفه محول شده بهش رفت ..

_ دیگه دارین اغراق میکنین حاج خانم .. اینطورام نیست .

مینو جون _ درست میگن .. نگاهشون کن چطوری نگات میکنن .

راست میگفتن خیلی از نگاه ها به من بود .. اما نه به خاطر تفاهم منو بهنود در زیبایی .. بلکه به خاطر دیده شدن من در کنار یه مرد بود . اما با یه لبخند به حاج خانم ، اجازه دادم که همین فکر و بکنه ..

تازه کمی احساس ارامش میکردم و شربت البالویی و یکی از خدمتکارا اورده بود و با لذت میخورم که با جمله ی حاج خانم کوفتم شد

حاج خانم _ پاشو مادر ، پاشو برو شوهرت وصدا کن بیاد اینجا که هم من باهاش دو کلوم صحبت کنم .. هم تو از دست نگاه های دخترای مجلس حفظش کنی ..

دوباره غم عالم به دلم نشست .. حاج خانم امروز حتما باید مارو ارشاد میکرد ..

با چشمام به بهنود که نگاهش به من بود و لبخند میزد اشاره کردم که به سمتمون بیاد ..

اونم با یه عذرخواهی از جمع به سرعت سمتم اومد ..

حاج خانم هم با دیدنش .. از تعریف کم نذاشت .. و خاطرات و نصایحشو ازمون دریغ نکرد ..

جالب اینجا بود که بهنود در تمام مدت صحبت حاج خانم با دقت گوش میداد و با تکون های سرش تایید میکرد .. و گاهی هم به من نگاه میکرد و لبخند میزد..

اولش فکر میکردم که اصلا گوش نمیده و الکی سر تکون میده .. اما وقتی لابه لای صحبت های حاج خانم حرفی در تایید حرف هاش میزد .. چشمام از تعجب گشاد میشد و فکم با زمین مماس !!!

و هر لحظه منو بیشتر به این واقعیت نزدیک میکرد که جزء ناشناخته هاست ..

همچنان در حال تحلیل رفتار بهنود با حاج خانم بودم که صدای اهنگ بلند شد .. سریع بلند شدم و به سمت بچه ها رفتم .. میدونستم همراز با صدای بلند اهنگ گریه میکنه ..

حدسم درست بود .. همراز در حال گریه و همتا هم در حال اروم کردنش بود ..

بغلش کردم .. تا اروم بشه .. سرشو توی گردنم مخفی کرد به هق هق افتاد ..

کاش نمیاوردمشون و به سوری جون میسپردم ازشون مراقبت کنه .. فکر نمیکردم مراسم رقص هم داشته باشن ..

بچه ها میخواستن توی حیاط بازی کنن .. همتا هم ازم اجازه خواست که همراهشون بره .. با کلی شرط و شروط بهش اجازه دادم ..

همین که برگشتم تا کنار بقیه برگردم با مهدی چشم تو چشم شدم ..

بازم دل لعنتیم لرزید .. مویه سرداد..

توی این مدت همیشه سنگینی ِ نگاهشو حس میکردم ولی هیچ وقت بهش نگاه نکردم .. نباید میذاشتم چشمام چیزی و نشون بده ..

سریع نگاهم و ازش گرفتم و سعی کردم بدون توجه بهش از کنارش عبور کنم که صدام کرد ..

ایستادم .. ولی نگاهش نکردم ..

_ بله ؟!

مهدی _ سارا باید باهات حرف بزنم .. همین الان !!

_ متاسفم الان نمیتونم .. میبینی که همراز داره گریه میکنه ..

مهدی _ نشنیدی چی گفتم .. همین حالا !!

یه پوزخند زدم ..

شاید یه روزی .. یه جایی ...

عاشق همین تحکم کلامش شدم ..

شاید یه زمانی اقتدار صداش منو به عرش میبرد ..

ولی حالا دیگه نه ! دیگه نمیذارم دلم هر جا که میخواد منو ببره .

بدون اینکه جواب شو بدم اروم و اهسته از کنارش گذشتم ..

همون طور که یه روزی اون اروم و اهسته از کنارم گذشت .

به تراس پناه بردم ..

هم خودم به هوای ازاد نیاز داشتم هم همرازم ..

مهدی خواست دنبالم بیاد که با دیدن بهنود که به طرفم میومد منصرف شد و مسیرش و عوض کرد ..

وارد تراس که شدم .. هوای ازاد و بلعیدم ..

همرازم اروم شد .. با حس نفس کشیدن کسی پشتم حدس زدم که بهنود هم وارد تراس شده ..

و با شنیدن صداش مطمئن شدم ..

بهنود _ تو نمیخوای برقصی ؟! با کمی مکث اضافه کرد .. با شوهرت ؟!

_ نه !

بهنود _ چرا ؟! یعنی هیچ وقت نمیرقصی ؟!

_ نه ! خیلی وقته که نمیرقصم ..

بهنود _ یعنی قبلا میرقصیدی ؟!

خنده ی صداداری کردم ..

_ اووهوم .. خیلی .. اونم هماهنگ با اشکان !!

بهنود _ واقعا ؟! فکر کردم چون بلد نیستی .. نمیرقصی !!

_ اینقدری بلد هستم که باعث خجالتم نشه !

و با صداقت اضافه کردم .

_ ولی خوب خیلی وقته نرقصیدم .. شاید واقعا دیگه بلد نباشم . البته چرا یه دفعه عروسی روفیا خواهر رعنا رقصیدم .. بد نبود ..

بهنود _ میشه دلیلشو بگی ..

نفس عمیقی کشیدم ..

_ خوب دلیل که زیاد دارم .. اما مهمترینش اینه هر وقت میرقصم یاد اشکان ازارم میده.. و یه دلیل دیگه اش هم اینکه وقتی میرقصی توجه خیلیا بهت جلب میشه .. من اینو نمیخوام .

بهنود _ پس چرا عروسی روفیا رقصیدی ؟!

لحنش دلخور بود .. حتما توقع داشت الان برم باهاش تانگو برقصم .

خندیدم..

_ خوب اونجا اگه نمیرقصیدم .. جلب توجه میکرد .

کنجکاو شد .. ادامه دادم .

_ همش تقصیر این مریم مارمولکِ .. میخواستم برم اب بخورم .. اومدم از کنار جمعیت رقصنده رد بشم .. که یهو دستم کشیده شد و مریم منو کشید وسط ..

بلند خندید..

بهنود _ امان از دست شما دخترا !!

کمی که حرف زدیم .. وبرای اینکه پیمان تنها بود رفتیم داخل سالن ...

تازه برگشته بودیم به سالن که یکی از بچه ها به سمتم اومد و گفت که همتا توی حیاط خورده زمین .. گریه میکنه ..

منم همراز به بهنود سپرده مو رفتم ببینم همتا کجاست ؟

همیشه همین گونه بود .. با هر بار زمین خوردن فرزندانش .. انگار خودش زمین میخورد .. و سوزش زخم را در بدنش حس میکرد ..

گویی انها همزادش بودند ..

با دلهره و بغض به سمت حیاط بزرگ جعفری ها رفت .. در بین ماشین های پارک شده به دنبال همتا گشت و صدایش زد .. ولی صدایی نشنید ..

به سمت تک درخت حیاط رفت و از چیزی که دید شوکه شد ..

سایه ی مردی را دید که شناختنش برایش کار سختی نبود ..

به مدد چشم انتظاری های زیاد و گشتن با چشم میان جمعیت ها ..

جزییاتش را از بحر بود ..

حتی با گذشت سال ها ندیدن .

خواست برگردد که با صدایش متوقف شد ..

مهدی _ سارا بیا اینجا باید باهات حرف بزنم ..

سعی کرده بود کلماتش دستوری نباشد .. اما نمیدانست دستوری ادا کردن کلمات عضو لاینفک لحنش بود ..

و این را سارا بهتر از هر کسی میدانست .. حتی تلاش نهفته در تغییرش را ..

سارا اما نمیخواست .. باید میرفت ..

حالا دیگر فهمیده بود که نقشه کشاندن سارا به حیاط از جانب مهدی بوده است و برای همتایش اتفاقی نیوفتاده .. برای همین از ته دل خدایش را شاکر بود ..

برگشته بود که از انجا بگریزد .. که بازویش توسط مهدی کشیده شد ..

مهدی هم از گریز سارا با خبر بود .. اما نمیخواست این فرصت را از دست بدهد ..

میخواست با سارا حرف بزند .. تمام دردسر این مهمانی را به عشق دیدن سارایش پذیرفته بود .. حالا هرگز حاضر نبود فرصتش را از دست دهد ..

حتی به قیمت استفاده از جبر !!!

مهدی _ سارا .. بمون .. باید باهات حرف بزنم.

سارا _ نمیتونم باید برم .. حتما میدونی که صورت خوشی نداره .. من با تو اینجا دیده بشم ..

برروی اینجایش تاکید کرد .. اما کوچکترین تاثیری بر روی مهدی نداشت .

مهدی _ من به هیچ کس اهمیتی نمیدم .

سارا تمام حرصش را در کلامش ریخت ..

سارا _ اما برای من اهمیت داره .. فراموش نکردی که من یه زن شوهر دارم که الان باید اون داخل در کنار شوهرش نشسته باشه .. میفهمی ؟!!!!

مهدی نمیفهمید .. نمیخواست که بفهمد .

با چشمانی حسرت بار به سارایش نگاه کرد .. هیچ وقت فکر نمیکرد که حتی او را از دست بدهد ..

که حالا در حضورش از کس دیگری با عنوان شوهر صحبت کند ..

مهدی _ خودت خوب میدونی که برای اون اهمیتی نداری ..

سارا حس کرد قلبش تیر کشید .. میدانست واقعیت چیست ؟!

اما شنیدن واقعیت از زبان کسی که نباید ، زجراورتر از توان سارای زودرنج بود ..

فراتر از توانش بود ..

اما سارا به همان اندازه که حساس بود .. مغرور هم بود ..

تکیه اش را به تک درخت حاضر داد .. با وجود بغضی که در گلویش بود گفت ..

سارا _ اون شوهرمنه .. و همین طور پدر بچه ام .

مهدی به وضوح دید که چه ضربه ای بر روح سارایش وارد کرده . .. از سوزش قلبش فهمید. وقتی که برق اشک را در چشمان سارایش دید..

و برای بار هزارم در این چند روز بر خود لعنت فرستاد ..

مهدی _ سارا چرا داری به رابطه ای که پایدار نیست اصرار میکنی .. سارا اون احمق تو رو نمیخواد .. چرا ازش جانبداری میکنی .

اما من.......

من هنوزم دوست دارم

دلش لرزید از جادوی نهفته در این کلمات .....

چقدر ارزوی شنیدن این جمله را داشت ..

چقدر به امید شنیدن این جمله شب ها را به صبح رساندید ..

حالا در اینجا جایی که نمیخواست بشنود .. شنید ...

اعتراف قشنگی که حسرتش را داشت .. شنید ..

اما دیگر دیر بود .. خیلی دیر ..

دیر بود به وسعت همه ی ثانیه های انتظار .

مهدی هم دید .. پوزخند سارا را دید ..

اما باید تلاش میکرد .. نمیتوانست شکست خورده ی این میدان باشد .

مهدی _ سارا میدونم که توهم منو دوست داشتی ...

و با کمی مکث فعلی را که خود نیز به ان شک داشت را بیان کرد .

و داری !!!

ضعف همه ی وجودش را گرفت .. فکر کردن به اینکه او دانسته نابودش کرده هم ازارش داد .. درد داشت ..

دردی که باعث شد همه ی غرورش را فریاد کند .

سارا _ پس میدونستی و ولم کردی .. مثل یه اشغال !!

میدونستی دارم تو اتیش نداشتنت میسوزم و ولم کردی ..

نابودم کردی ..

حالا دیگه چی میخوای از جونم ؟!

با صدای پر از بغض نالید ...

_ غرورت هنوز ارضاع نشده .. یا شاید از اینکه کامل نابودم نکردی مطمئن نیستی ؟! هااااان ؟!

مهدی بهت زده از خروش سارا نالید ..

مهدی _ من فقط یه احمق بودم .. سارا ..

یه احمقِ کوچولو که از وجود عشقش خبر نداشت ..

یه احمق که نمیفهمید ..

نمیفهمید چرا ؟؟!!!.........

چرا وقتی سارا رو نمیبینه کلافه است ..

یه احمق که نمیفهمید چرا قلبش با ندیدن سارا میتپه ..

چرا با دیدنش اروم و طغیان نمیکنه ..

سارا من نمیفهمیدم .. نمخواستم ازارت بدم .. قسم میخورم ...

فقط نمیفهمیدم ......

سارا من یه بچه بودم .. که ارزوی ادامه ی تحصیل توی یه کشور اروپایی و داشت . فکر میکرد همه ی هدفش اونه ..

وقتی رفتم فهمیدم .. حتی موقع خداحافظیم نفهمیدم که چرا قلبم بیتابه .. چرا میخواد از سینه م بزنه بیرونه ..

وقتی فهمیدم که بعد از یه هفته مریضی صدات و شنیدم .. وقتی که با دیدن عکسات قلبم بی تابی میکرد .. وقتی همه ی اعضای بدنم تورو فریاد میزد ..

سارا من اون موقع فهمیدم که میپرستمت .. که تورو با همه ی وجودم میخوام ..

اما مثل یه احمق به همون اندازه که به عشقم به تو مطمئن شدم .. به عشق تو هم به خودم مطمئن بودم ..

سارا خریت کردم .. سارا به عشقت قسم خریت کردم ..

سارای قشنگم به خاطر خریتم تنبیهم نکن .. دیگه بدون تو نمیتونم ..

قلب سارا هم به تکاپو افتاده بود .. میخواست از سینه اش بیرون بیاد .. سینه ی سارا برایش کوچک بود .. اخر عاشق بود و پر و بالش برای عشقش باز ..

نیاز به باند برای پرواز داشت .. پرواز به سمت مقصدش .. به سمت معشوقش ..

اما ناتوان تر از ان بود که بتواند سینه اش را بشکافد .. عقل هم کمکی به او نمیکرد ..

سارا _ اره من عاشقت بودم .. عاشق نگاهت .. عاشق صدات .. عاشق مهربونیات .. غیرتت .. حمایتات .. با یاد نگاهت چشمام و میبستم .. و به عشق دیدنت بیدار میشدم.

اما اون موقع فقط یه دختر بودم .. یه دختر که بیشترین مسئولیتش عمه بودنش بود ..

اما الان یه زنم .. یه زن شوهردار که مادرم هست .. مادر دوتا بچه ..

حالا دیگه عاشق نیستم .. حالا دیگه به یاد نگاهت چشمام و نمیبندم .. بیدار نمیشم .

مهدی هم همه ی یأسش را فریاد زد ..

_ لعنتی میدونم دوستم داری .. اگه نداشتی نگاهتو ازم نمیگرفتی .. لعنتی چرا سنگ مردی و به سینه میزنی که احساسی بهش نداری ..

سارا هم غرورش را فریاد زد ..

_ چرا دوستش دارم .. شوهرم و دوست دارم .. میفهمی .. دوست دارم .. بهش خیانت نمیکنم .. حتی به قلبم هم اجازه خیانت نمیدم .

مهدی سوزش تیر حسادت را حس کرد .. درد از دست دادن را ..

اما با همان درد نالید ..

_ چرا ؟!! اون که توجهی بهت نداره .. اونکه دوست نداره .. سارا میدونم میخواد ازت جداشه .. سارا میدونم همه ی این کاراش نمایشِ .. پس چرا پسم میزنی ؟!!

چرا بهم فرصت نمیدی ؟! لعنتی !!

من صبر میکنم .. تا هر وقت که تو بخوای صبر میکنم .. فقط ولم نکن .. نگاهتو ازم دریغ نکن .. من میمیرم .

سارا هم خسته از این جدال عقل و دل زمزمه کرد ..

_ کبوتر با کبوتر .. باز با باز .

تو باید با هم جنست باشی .. من هم جنست نیستم .. یعنی اون موقع ام که فکر میکردم .. هم جنستم .. نبودم ..

من الان فقط یه مادرم .. چه با شوهر چه بی شوهر .. 

قسمت 15

مهدی کلافه شده بود .. این را با کشیدن دستانش میان انبود موهای بلند و سیاهش نشان میداد ..

با لحنی شاکی از تصمیم سارا گفت ..

مهدی _ تا کی سارا ؟! تاکی میخوای تنها زندگی کنی .. بچه های تو به پدرم نیاز دارن .. خودت میدونی همتا چقدر برام عزیز ِ .. قول شرف میدم به همون اندازه هم همرازت برام عزیز باشه .. و پدری کنم در حقشون ..

بهم فرصت بده ..

سارا دلش فریاد میزد .. قبول کند ..

مگر چه میخواست در این دنیا .. خودش هم میدانست مهدی را داشتن ارزویش بوده .. اما همه ی حسش را فقط با یه پوزخند صدا دار نشان داد ..

سارا _ تو خیلی جوون تر از اینی که بخوای بچه های کسی دیگر رو بزرگ کنی .. تو باید ارزوهای ریز و درشت پدر و مادرت و براورده کنی ..

در حالی که به چشمان ملتمس مهدی لبخند میزد .. با بغض درد داری ادامه داد ..

_ من به درد تو نمیخورم ..

مهدی دیگر به انتهای خط رسیده بود .. دیگر طغیان کرده بود ..

مهدی _ پس خودت چی .. مگه تو نیاز نداری .. پس کی باید نیازهای خودت و براورده کنه .. من نمیذارم دست کسی بهت برسه .. اینو تو گوشت فرو کن ..

سارا فقط اندیشید .. او زورگوی خوبیست ..

و بدون توجه به او برگشت که برود از ان جهنم احساس ..

مهدی هم از این بی توجهی کفری شد و به سمتش یورش برد .. بازوانش را کشید و او را به درخت تکیه داد و بلادرنگ لبانش را بر روی لب های از ترس سفید شده ی سارا گذاشت ..

سارا اما شوکه از حرکت مهدی فقط به چشمان او که بسته شده بود و برخورد لب داغ مهدی با لب های یخ بسته ی خودش توجه داشت ..

لذت نبرد .. بلکه حقارت را با بند بند وجودش حس میکرد..

حسی که نفس کشیدن را برای سنگین تر میکرد .. و او هیچ کاری نمیتوانست بکند ..

مهدی هم گویی نفس کم اورده باشد .. مکثی کرد که همان برای به خود امدن سارا کافی بود ..

با کشیده ای که به گوش مهدی خواباند غرید ..

سارا _ خیلی اشغالی ..

_خیلی پستی .. خیلی .. میفهمی ..

_حالم ازت بهم میخوره ....

لرزش صدایش دل سنگ را اب میکرد .. او که مهدی بود و اسیر عشق .

_اره من نیاز دارم ........

_اره من شوهرم دوستم نداره .....

ضجه زد .. صدایش ارام شده بود .. گفتنش هم باعث عذابش بود

_ از من خوشش نمیاد .. بهم توجه نمیکنه .. براش مهم نیستم .

اره مهمه که منم نیاز دارم .. که بهم توجه کنن .. که برای کسی مهم باشم .

اما حالم بهم میخوره از مردایی مثل تو که بهم توجه میکنن ..

متنفرم از اینکه برای مردایی امثال تو مهم باشم .. مورد توجه باشم ..

میفهمی .. حالم از امثال تو بهم میخوره .. متنفرم ازت میفهمی ..

این همه سال نذاشتم دست هیچ اشغالی بهم بخوره .. ولی توی کثافت ....

حالم ازت بهم میخوره مهدی .. دیگه حاضر نیستم ببینمت .

در حالی که صورتش از اشک خیس بود .. به مهدی چشم دوخته بود و فریاد تنفر سر داده بود ..

مهدی با این کارش سارا را شکسته بود ..

اما فقط خدا میدانست که هرگز از روی هوس و غریزه اینکار را نکرده بود .

او فقط فرمان قلبش را اجرا کرده بود .. هرگز شکستن سارا را نمیخواست .

ولی ناخواسته به جای نزدیک شدن به سارایش ، او را دور کرده بود .. دوری که شاید حتی دیگر وصالی نداشت ..

حتی فکر کردن به جدایی هم کمرش را خم کرد .. زانوانش سست شد و به گل نشست .

از سوی دیگر هم مردی در تاریکی ایستاده بود ..

ایستاده بود اتش خشمش را با فشردن مشتش خاموش میکرد ..

میخواست برود و کسی را که به سارایش تعرض کرده بود را بکشد ..

انقدر خشمگین بود که ان مرد را زیر پاهایش له کند .. اما نرفت ایستاد .. قلبش سوخت .. ولی ایستاد .. سارایش حق انتخاب داشت .. همانطور که او داشت .

درد بی اعتمادی همسرش را به جان میخرید .. درد از دست دادن عشقش در مقابل چشمانش را ..

تیره ی پشتش لرزید .. درد از دست دادن سارایش زیاد بود و از توانش خارج .

ایستاده بود و بار تهمت دوست نداشتن را به دوش میکشید ..

محتاطانه زمزمه کرد : منکه دوستش دارم ..

دلش فریاد زد ..

من همسرم و دوست دارم .. نمیدونم از کی .. ولی دوستش دارم ..

نمیدونم چطوری ولی دوستش دارم .. حتی بیشتر از جونم ..

میخواست فریاد بزند سارا مال اوست ..

اوست که اکنون سکاندار این زندگیست .. او ناخداست در دریای پر تلاطم زندگی ..

دلش میخواست توانایی زور گفتن داشت .. دلش میخواست بتواند عقاید مربوط به ذهن باز را سرکوب کند .. و عربده کشان سارایش را به دست اورد ..

اما همه ی فریاد دلش ناله شد ....

چرا تا حالا نفهمیده بودم که اونم میتونه عاشق باشه ..

چرا نفهمیدم همه ی دلیلش برای رد کردن خاستگار های رنگارنگش من نیستم .. اون منتظر عشقشه ..

چرا فکر کردم که هیچ وقت از دستش نمیدم ..

چرا ؟!!!

چون فقط اسم من توی شناسنامه اش ..

اما قلبش که برای من نیست ..

سارا برگشت و با دیدن بهنود تیره ی پشتش لرزید .. با دیدن نگاهش شکست ..

تصور دیده شدنش در اون حالت توسط بهنود عذابش را بیشتر میکرد..

با همه ی وجودش نالید ..

خدااااااایااااا !!!!

با دیدن صورت پر از درد بهنود .. نالید .

سارا _ به خدا من .. من نمیدونستم اون .. اون .. اینجاست .. نمیدونستم ..

اون یه دفعه .. من نفهمیدم .. یه دفعه بود ..

درد گلویش بیشتر شده بود .. نفسش در سینه اش حبس شد ..

اما با دیدن دستای باز بهنود .. که برای در اغوش کشیدنش باز شده بود ..

همه ی دردش را به اغوش او سپرد ..

و گذاشت اشکانش سینه ی پر از درد بهنود را خیس کند ..

وعضله های منقبض از خشم بهنود بازوانش را در بربگیرد ..

سارا نمیخواست از اغوشش بیرون بیاید ..

حتی اگر این اغوش مال کسی بود که اورا دوست نداشت .. کسی که او را نخواسته بود ..

اما متبرک به نفس الهی بود ..

با شنیدن صداش کنار گوشم به خودم اومدم .. در حالی که داشت پشتم و ماساژ میداد.. روی موهام و میبوسید .. گفت :

بهنود _ عزیز دلم برو بچه هارو اماده کن بریم خونه .. باشه ؟!

نفس عمیقی کشیدم و ازش جداشدم .. واقعا اروم شده بودم ..

نمیدونم .. این ارامش به خاطر اغوشش بود .. یا اعتمادی که بهم کرده بود ..

یا شاید هر دو ..

با تمام وجودم ازش ممنون بودم .. چیزی نداشتم که شایسته ی تشکر باشه ..

فقط تونستم یه لبخند بزنم و با همه ی حس قدرشناسیم نگاهش کنم ..

بهنودم بعد از این که چند ثانیه بهم نگاه کرد .. زیر لب زمزمه کرد .. "برو "

و همه ی وجود من فریاد شد .. "چشم "

قبل از وارد شدن به سالن .. وارد سرویس بهداشتی توی راهرو شدم و سر وسامانی به صورتم دادم .. سیاهی های اطراف چشمام و پاک کردم .. ولی برای اینکه قرمزی چشمام معلوم نباشه .. به اتاق مریم رفتم و ارایشم و ترمیم کردم ..

لباس هام و پوشیدم و وارد سالن شدم ..

مریم با دیدنم به سمتم اومد و پرسید :چی شده ؟! کجا میخوای بری ؟!

_ دارم میرم خونه .. حالم خوب نیست .. همتا هم فردا مسابقه داره ..

مریم _ هنوز شام نخوردین ..

_ مرسی مریمی .. نمیتونم بمونم .. فقط یه خواهش خودت از پدر و مادر عذرخواهی کن .. دیدم سرشون شلوغه جلو نرفتم ..

مریم _ باشه .. صبح میام دنبالتون ..

_ نمیخواد خودمون میریم .. تو خسته ای .. فردا شب بیا .. باشه ؟!

مریم _ باشه برو ..

به سمت رعنا اینا رفتم .. همراز و توی بغل رعنا بود و داشت به بابک میخندید .. همتا هم کنار مینو جون و حاج خانم نشسته بود ..

عذر خواهی کردم و همون حرف ها رو براشون تکرار کردم ..

با رعنا هم خداحافظی کردم .. میخواست همراهم بیاد ولی نذاشتم .. اون الان باید در کنار بابک میبود .. تنهایی من هیچ ربطی به اون ها نداشت ..

پیمانم بدون هیچ حرفی با لبخند از جمع خداحافظی کرد .. به سمت خروجی سالن رفتیم .. منم سرخوش از اینکه چیزی ازم نپرسید و منو با این کارش بیشتر شرمنده ی خودش کرد ..

سودابه جون و اقای جعفری رو دیدم که مشغول صحبت با اقوام بودن ..

با دیدن ما به سمتمون اومدن و از رفتنمون گلایه کردن .. من با کلی عذر و بهانه از دلشون در اوردم .. پیمان هم از جانب خودش و بهنود عذر خواست و پیش امدن کاری و بهانه کرد ..

بهنود کنار ماشین ایستاده بود ..

توی ماشین کسی حرفی نمیزد .. همه سکوت کرده بودن ..

همتا و همرازم ساکت بودن .. شاید اونا هم متوجه جو حاکم بودن ..

همراز توی بغلم نشسته بود .. همتا هم سرشو روی پام گذاشت تا بخوابه .. که با صدای بهنود گوش هاش تیز شد ..

بهنود _ همتایی نظرت چیه بریم شهربازی ؟!

همتا ذوق زده گفت :

همتا _ من موافقم عمو جون .. بریم .

خواستم بگم که نمیتونیم بریم .. بچه ها باید زود بخوابن .. همتا هم صبح مسابقه داره .. ولی با دیدن اشتیاق همتا ساکت شدم و چیزی نگفتم ..

بهنودم سرخوش از پذیرش پیشنهادش به سمت شهر بازی روند ..

سه چهار ساعتی و توی پارک بودیم .. به قدری پیمان و همتا شیطنت میکردن که من شیطنتم و فراموش کرده بودم و در نقش یه مامان تذکر میدادم ..

گاهی اوقات بهنودم به جمعشون میپیوست و منو حرص میدادن ..

بعد از نماز صبح دیگه نخوابیدم .. باید صبحونه رو اماده میکردم .. تا همتا بخوره و بعدش هم به مسایقه برسونمش ..

عزیزم برای این مسابقات خیلی زحمت کشیده بود ..

توی اشپزخونه مشغول اماده کردن وسایل صبحونه بودم که با صدای بهنود به عقب برگشتم ..

بهنود _ چیکار میکنی ؟!

با موهای بهم ریخته و چشمایی که تقریبا بسته بود نگاهم میکرد ..

دیشب وقتی برگشتیم خونه .. بهنود و پیمان بچه ها رو که خواب بودن اوردن تو .. ودر کمال تعجب من به سمت اتاق مهمان رفتن ..

منم همش از خودم میپرسیدم: اینکه اینا اصلا اهل تعارف نیستن خوبه ؟!!!!

بعدم برای خودم شونه ای از ندانستن بالا انداختم و با افکاری مغشوش خوابیدم ..

با اون که بهنود تمام سعیشو کرده بود که منو از ناراحتی در بیاره .. بازم من تا وقتی که یاد بوسیدنش میوفتادم حس حقارت همه ی وجودم و در برمیگرفت .. وباعث میشد هر چند دقیقه یه بار دستی روی لبم بکشم و سعی کنم پاکش کنم .

اما بازم با حس یاداوری اعتماد بهنود اروم میشدم .

دیدم بهنود هنوز منتظر جواب منه .. میخواستم بگم معلوم نیست ولی به جاش گفتم ..

_ همتا امروز مسابقه داره دیگه .. دارم صبحونه شو اماده میکنم ..

بهنود که حالا چشماش کاملا باز شده بود .. اهاانی گفت و به سمت دستشویی رفت ..

مشغول کارم شدم .. و رفتم که بچه ها رو اماده کنم ..

دلم میخواست از بهنود بپرسم اگه خونه میمونه .. میتونه از همرازم مراقبت کنه ؟! ولی روم نشد ..

که خودش وقتی دید به سمت اتاق بچه ها میرم گفت :

بهنود _ همراز و بیدار نکن .. پیمان خونه میمونه .. بهش سفارش میکنم حواسش باشه ..

دلم یه جورایی گرفت .. بهنود پدر همراز .. اونوقت یکی دیگه باید از بچه ش مراقبت کنه .. از حرص دلم میخواست یه لازم نکرده نثارش کنم .. که دیدم همرازم به خاطر لجبازی من اذیت میشه .. بنابراین مادری کردم و چیزی نگفتم ..

اما نیم ساعت بعد در حالی که داشتیم از خونه خارج میشدیم .. از افکارم خجالت زده شدم .. چون بهنود به همتا گفت که تا پایان مسابقه اش منتظر میمونه تا اولین نفری باشه از نتیجه با خبر میشه ..

این یعنی که میخواست مارو برسونه و منتظر بمونه

به محل مسابقه که رسیدیم .. خواستم پیاده بشم که بهنود صدام کرد ..

بهنود _ سارا !

_ بله ؟!

بهنود _ شماره ی منو داری ؟!

خنده م گرفت .. بهنود تعجب کرد که دارم میخندم ..

با تکون سرم به نشونه ی نفی معنی خندم و فهمید ..

بهنودم با خنده گفت _ باشه بده من گوشیتو ..

گوشیمو بهش دادم .. شمارش و سیو کرد و برای خودش میس انداخت و بهم برگردوند ..

بهنود _ من میرم این اطراف جای پارک پیدا کنم .. تموم شد زنگ بزن .

_ لازم نیست بمونیاا .. برو خونه خسته ای .. شاید طول بکشه ..

بهنود _ مهم نیست به همتا قول دادم پس میمونم .. برو تو نگران منم نباش ..

بعدم یه چشمک زد و ماشین و به حرکت در اورد ..

با چشمکی که زد فکر کردم داره شوخی میکنه که میمونه و به خاطر همینم شمارم و خواسته که بعدش بیاد دنبالمون .. اما وقتی که به اصرار همتا باهاش تماس گرفتم تا همتا خانم خودش و توی لباس مقدس کاراته بهش نشون بده .. بعد از 5 دقیقه جلوی درب سالن ایستاده بود و قربون صدقه ی همتا میرفت .. فهمیدم که بازم زود قضاوت کردم .

منم کاری جز اینکه غرق لذت بشم نداشتم ..

ودر اونجا ، ارزو میکردم که هرگز جدایی وجود نداشت !!!

چند ساعت بعد وقتی که همتا مدال خوشرنگ شو به گردن اویخته بود و با حکم قهرمانیش بیرون رفتیم .. پیمان و همرازم کنار بهنود ایستاده بودن .. حتما بهنود بهش ادرس داده بود ..

همینم شادی همتا رو ده برابر کرد ..

به مناسبت گرفتن مدال طلای قلابی همتا .. یه شیرینیه تپل پیاده شدم .. در واقع همه رو به یه ناهار خوشمزه به دستپخت اشپز رستوران سنتی دعوت کردم ..

همتا سر از پا نمیشناخت ..

روی تخت نشستیم .. من که نشستم .. همراز و کنارم نشوندم .. بهنودم سریع کنارم نشست .. پیمان و همتا هم روبه رومون ..

پیمان منو گرفت دستشو شروع به انتخاب کرد ..

پیمان _ سارا جان ناراحت نمیشی .. من هر چی دلم میخواد انتخاب کنم ..

منم خندم گرفته بود .. بهنودم با لبخند نگاش میکرد

_ نه راحت باش ..

پیمان _ من اصلا وقتی یکی دیگه میخواد حساب کنه واقعا گرسنه میشم .. اخه میدونی معدم هوشمند ِ !!!!!!!!!!

من دیگه داشتم میمردم ..

_ واقعا .. پس باید برم از پولی که دارم یه جفت دستکش بخرم .. برای شستن ظرف ها ..

همه خندیدیم ..

پیمان _ اون دیگه مشکل خودته .. مگه نه همتا جونم ؟!

همتای مارمولکم با خنده سرشو تکون داد ..

با هم شروع کردن به سفارش دادن .. چند نوع غذا و سالاد و دسر ..

دیگه حتی گارسون هم به خنده افتاده بود ..

منم نمایشی قلبم و توی دستم فشار میدادم .. ازش خواهش میکردم ادامه نده ..

سفارش ها رو که اوردن دیگه از خنده نمیتونستیم سر جامون بشینیم ..

پیمان و همتا هم بلادرنگ شروع به خوردن کردن .. منو بهنودم با خنده نگاهشون میکردیم ..

بعد از کلی شوخی و خنده موقع خوردن غذا که نیمی از اون دست نخورده برگشت .. بلند شدیم که بریم خونه ..

همراز به بهنود سپردم که برم حساب کنم .. با اخم مصنوعی که به پیشونیش نشونده بود ، مانعم شد .

طبق معمول زمانی که میخواستیم صحبت کنیم .. جامونو جلوی تلویزیون پهن کردیم ..

همتا و همراز که همون سر شب خوابیدن .. خیلی خسته بودن ..

اخه بعد از اینکه از رستوران اومدیم بیرون .. بهنود و پیمان به عنوان جایزه بچه ها رو بردن خرید و به غرغرهای منم توجهی نکردن ..

تمام پاساژهای اسباب بازی فروشی رو زیرو رو کردن .. یعنی به عبارتی دِرو کردن .

که حاصلش یه بغل پُر عروسک شد ..

غروبم مریم و رعنا اومدن .. همتام تا وقت خوابش داشت براشون از بهنود و پیمان میگفت ..

بعد از خوابیدن اونا منم فقط به سوالای این دوتا جواب دادم ..

رعنا _ یعنی برای تو هم خرس خرید ؟!

_ اره یه خرس خرید داد دستم .. بعدم گفت : بیا اینم پسرمون .. اسمشم گذاشت هوروش !!!

مریم _ تو چیکار کردی؟!

_ چیکار میخواستی بکنم .. خندیدم .. اخه خیلی بامزه گفت .

مریم _ یعنی خاک برسرت !!!

خندیدم .

_ مریم به جون تو که بانمک بود ..

مریم _ ببند نیشتو !! همین کارا رو میکنی پسر سرت سوار شده دیگه ..

خندم قطع شد .. و به شکل یه اه در اومد .

_ میگی چیکار کنم ؟! .. چیکار باید میکردم که نکردم ؟!

بعدش دیگه تا دقایقی ساکت بودیم .. فقط صدای نفس های اروم همتا و همراز سکوت بینمون و میشکست .

هر سه نگاهمون به سقف بود و در حال فکر کردن ..

بعد از چند لحظه مریم به پهلو خوابید و رو به من که وسط خوابیده بودم کرد و گفت :

مریم _ اگه تو رو نمیخواد این کاراش چه معنی میده ؟! چرا همش پیش تو و بچه هاست ؟!

_ نمیدونم چی بگم . من نمیتونم کاراش و تحلیل کنم ..

رعنا _ من یه نظریه دارم ! سارا تو گفتی وقتی میرین خونه ی سوری جون محلت نمیده ؟!

_ اره خوب تا حالا همه ی رفتاهای بدش با من خونه ی سوری جون بوده ..

رعنا _ من میگم این فقط جلوی پدر مادرش با تو بده !!

مریم _ نظریه ی احمقانه ای زن عمو !!

رعنا با شنیدن زن عمو از مریم خیز برداشت کوسن مبل برداشت و قبل از اینکه مریم بتونه کاری کنه به سمتش پرت کرد ..

مریم _ چته وحشی ؟!!! بیچاره خان عموم از دست تو چی میکشه ؟!

رعنا _ خائن مارموز هنوز هیچی نشده منو به خان عموش فروخت !! در ضمن دفعه اخرت باشه به من میگی زن عمو ..

_ صبر کن ببینم .. مگه حرفی زدین ؟! چیزی هست که من ندونم ..

مریم _ به ! خانم و خبر نداری پس .. دیشب قرار مدارا گذاشته شده برای اخر هفته خاستگاری رسمی برگزار میشه ..

_ ای جانم پس یه عروسی افتادیم !!

رعنا _ دلتون و صابون نزنید .. من حالا حالا دم به تله نمیدم .

مریم _ اره جون عمه ات .. پس من بودم دیشب برام صیغه ی محرمیت خونده شد ..

یهو نیم خیز شدم ..

_ صبر کن ببینم تو صیغه کردی .. اون وقت الان داری به من میگی ؟!

رعنا به مکث کرد و یه نفس عمیق کشید و با صدای ارومی گفت :

_ اخه تو دیشب شرایط خوبی نداشتی !

بدون حرف نگاهش کردم .. بعدش هم سرجام دراز کشیدم

مریم _ نمیخوای بگی دیشب بین تو مهدی چه اتفاقی افتاد ..

تا اومدم تکذیب کنم .. ادامه داد ..

مریم _ نمیخواد تکذیب کنی دیشب بعد از رفتن تو مهدی مثل دیوونه ها شده بود .. همه ی مهمونا فهمیده بودن یه چیزیش هست .. بعدشم که تا خود صبح کنار تک درختمون سیگار کشید ..

از به یاد اوری مهدی و حرفهاش و بوسه ی اخرش .. حرصم گرفت ..

با همون حرص ریه هامو پر و خالی کردم و همه چیز و براشون تعریف کردم ..

همه چیز و بدون حذف کلمه ای .. مریم از نظرم فقط خواهر مهدی نبود .. خواهر خودم بود .. پس دلیلی نداشت چیزی و ازش پنهان کنم ..

مطمئن بودم اونم به من همین حس و داشت .

رعنا _ سارا چرا به مهدی فکر نمیکنی .. اون بعد از جداییت از بهنود گزینه ی خوبیه ..

مریم _ منم همین نظر و دارم .. حتی اگه تو فکر کنی که دارم سنگ برادرم و به سینه میزنم .

یه لبخند تلخ نشست روی لبم ..

_ مگه من چی دارم که تو به خاطر من سنگ برادرت و به سینه بزنی ..

مریم _ تو عالی هستی .. لیاقتت بیشتر از مهدی .. واسه ی همین میگم توی ازدواجت با مهدی برنده اونه ..

_ اینا همش حرفه .. من به درد مهدی نمیخورم .. اون موقعیت هایی بهتر از من میتونه داشته باشه ..

مریم _ چرت نگو سارا .. تو چیزی از بقیه کم نداری هیچ ، بیشترم داری .. مهمتر از اینم که مهدی عاشق تواِ .. اینو قبل از اینکه بره هم میدونستیم .. حتی یه بار مامانم میخواست ازت خاستگاری کنه .. من احمق نذاشتم ..

رعنا _ چرا ؟!!

مریم _ اخه .. سارا تازه محسن و رد کرده بود .. همش هم هی میگفت قصد ازدواج ندارم .. منم ترسیدم با پیش کشیدن این قضیه .. دیگه خونمون نیاد !!

به سرنوشتم پوزخند زدم .

اون موقعی که من توی عشق مهدی در حال سوختن بودم .. مریم نذاشته بود ازم خاستگاری کنن ..

اه از نهادم خارج شد .. که اگه میذاشت من الان وارد این بازی نشده بودم ..

دیگه چیزی نگفتم .. مریم و رعنا هم ترجیح دادن سکوت کنن ...

صبح با حس لمس دستای کوچیک همراز با صورتم بیدار شدم ..

روی شکمم نشسته بود و داشت صورتم و نوازش میکرد .. وقتی که چشمای بازم و دید .. یه لبخند ساراکش زد و صورت شو به سینه م مالید ..

دلم براش ضعف رفت و اولین چیزی که به ذهنم رسید این بود که خدا رو به خاطر داشتنش شکر کنم ..

توی اغوشم فشردمش با تعجب و به ساعت نگاه کردم .. مگه ساعت چند که همراز بیدار شده و گرسنه است که دیدم ساعت تازه هشت صبح بود ..

_ همراز مامان چرا بیدار شدی .. تازه ساعت هشت ..

بازم بدون حرف صورت شو به سینه م مالید ..

دیگه باید بلند میشدم .. با اونکه سرم درد میکرد ولی بلند شدم .. یه نگاه به جای مریم و رعنا انداختم ، خالی بود .. یادم اومد که باید سرکار باشن ..

همراز و بغل کردم و رفتم توی اشپزخونه .. دیدم میز صبحونه چیده شده .. همراز و نشوندم توی صندلیش و به نون تست شکلات صبحانه مالیدم و دادم دستش .. خودمم رفتم که صورتم و بشورم ..

بعد از صبحونه خوردن .. خودم و با کارای خونه مشغول کردم .. همرازم با عروسکاش بازی میکرد .. همتا هم هنوز خواب بود !!!!

داشتم ظرفای صبحونه رو میشستم که با صدای زنگ گوشیم سریع دستای کفیمو شستم و به سمتش رفتم ..

یه اس ام اس از طرف بهنود بود .. به این مضمون :

" سلام عزیزم .. تا دو ساعت دیگه اماده باشین میام دنبالتون .. بریم "

تعجب کردم .. کجا قرار بود بریم ؟!

همینو واسش نوشتم

"سلام .. کجا قراره بریم ؟!"

سریع جواب اومد .

" شمال دیگه .. یادت رفته ؟! "

ای وای اصلا یادِ شمال نبودم .. چیکار کنم .. اون شب توی رودربایستی با پدر جون قبول کردم .. ولی سفر با حوری جون و نمیتونستم تحمل کنم ..

برای همین برای بهنود نوشتم ..

" میشه ما نیایم .. الان اصلا موقعیت سفر و ندارم "

تا دلیوردیش اومد .. زنگ زد .

از سرعت عملش خنده م گرفته بود..

سعی کردم که خنده م توی صدام مشخص نباشه .

_ سلام ؟!

بهنود _ سلام .. قضیه چیه ؟! چرا نمیخوای بیای ؟!

_ دلیل خاصی نداره .. فقط حس میکنم الان امادگی سفر و ندارم ..

بهنود _ یعنی چی ؟! بدو برو اماده شو ، توی سفر خودش امادگیت ایجاد میشه .. در ضمن تو که نمیخوای دل یه پدر شوهر مهربون و بشکنی .. هاان ؟!!

ای لعنت به من که باز به لحنش خندیدم .. اگه الان مریم اینجا بود حتما منو میکشت ..

اونم وقتی که دید دارم میخندم .. با یه" میبینمت" قطع کرد و فرصت هیچ گونه اعتراضی و به من نداد..

منم به اجبار رفتم که وسایلم و جمع کنم .. در همون حالم به ذهن پلیدم اجازه دادم تا نقشه ای برای مقابله به مثل با حوری جون طراحی کنه ..

با فکر اینکه با مریم و رعنا راحت تر میتونم حوری جون و تحمل کنم .. سریع شماره ی مریم و گرفتم .. تا ازشون بخوام اونا هم بیان ..

مریم _ سلام .. چی شده ؟!

_ سلام .. هیچی مگه قرار بود طوری بشه ..

مریم _ نه ! فقط فکر کردم تو چون تا دیر وقت بیدار بودی الان باید خواب باشی.. برای همین گفتم ..

_ نه بابا همراز گرسنه ش بود بیدارم کرد .. اتفاقم افتاد ولی نه از نوع بدش ...

مریم _ اِ خوب بگو دیگه .. جون به سرم کردی ؟!

_ خیلی خوب بابا .. بهنود الان زنگ زد ..

مریم _ چه خوب !! چیه دلش تنگ شده بود؟!!!!!!

_ نه بابا ! گفت اماده شو دو ساعت دیگه راه میوفتیم .. منم گفتم کجا .. گفت شمال دیگه .. گفتم نمیام .. گفت نباید دل پدر شوهر و شکوند .. بعدم قطع کرد .

مریم اصلا یاد شمال نبودم .. چیکار کنم ؟!

مریم _ نگران نباش .. تو برو .. ماهم فردا پس فردا میایم ..

_ راست میگی ؟!

مریم _ اره ! بهنود و پیمان توی مهمونی دعوتمون کردن .. دیروزم خود سوری جون زنگ زد دعوتمون کرد .. ولی این خان عمو نمیذاره بیایم .. میگه اول پروژه رو که گرفتین تموم کنید بعد میریم ..

_ خیلی عالی شد .. پس من منتظرتونم ..

مریم _ باشه عزیزم زود میایم .. نگران نباش .

_ مرسی ..پس فعلا خداحافظ .

مریم _ خداحافظ عزیزم . مراقب خودت و بچه ها باش ..

وقتی که قطع کردم .. واقعا حس خوبی داشتم .. وجود مریم و رعنا برام غنیمتی بود ..

ولی چند دقیقه ی بعد با یاد اوری اینکه ممکن مهدی هم همراهشون بیاد .. رعشه ای به تنم افتاد .. همش ارزو میکردم که ای کاش نیاد ..

وقت زیادی نداشتم .. برای همین اول همتا رو بیدارکردم که صبحونه بخوره .. خودمم وسایل و لباس های خودم و بچه ها رو اماده کردم و داخل چمدونم چیدم .. لباس هایی که قرار بود تنشون کنم روی تختشون گذاشتم ..

بعدش با کلی سفارش به همتا رفتم تا یه دوش بگیرم و خودم حاضر شم .. خدا رو شکر بچه ها رو دیروز حمام کرده بودم .. تمیز بودن .

از حمام که اومدم بیرون صدای بهنود و پیمان از توی سالن میومد .. سریع لباس پوشیدم و موهام و با سشوار خشک کردم .. یه ارایش مولایمم کردم و رفتم که دخترا رو اماده کنم ..

خیلی زودتر از چیزی که فکرشو میکردم .. راه افتادیم .

وقتی که از اتاق خارج شدم .. بهنود در حال عوض کردن لباس همراز بود .. پیمان و همتا هم در حال جاسازی چمدون ها تو ماشین بودن .. و عملا کاری برای من نمونده بود ..

از بهنود تشکر کردم و رفتم توی اشپزخونه تا سبد خوراکی هامونو اماده کنم .. مقداری میوه و اجیل برداشتم و فلاکس چای و قند و لیوان ..

و البته کیک و شیر و لقمه برای عسلای مامان ..

توی راهم پیمان پیاده شد و همشو تنقلات و خرید و تحویل همتا داد !!!!

هر چه قدر که توی این چند سال برای تربیتشون زحمت کشیدم .. با اومدن بهنود و پیمان به فنا رفت .. والا.

همراز داشت به کمک همتا برای بهنود و پیمان شعر میخوند .. همتا اولش و میگفت .. همرازم ادامه ش میداد.. و پدر و عموش و غرق لذت میکرد ..

منم غرق افکار خودم شدم .. همش به خودم میگفتم توی ویلا رفتارم با بهنود باید چطوری باشه .. یعنی میتونستم مثل یه همسر باهاش رفتار کنم ..

دلم میخواست این طوری باشه ..

اما عقلم نمیپذیرفت .. همش نهیب میزد اولین ابراز علاقه باید از جانب بهنود باشه .. نه من ؟!

تازه اگر بهنود جلوی همه پسم بزنه .. دیگه چیزی از من باقی نمیمونه ..

با یاد اوری حوری جون ارزو کردم از اومدنشون پشیمون بشن .. با این امید از پیمان سراغشون و گرفتم ..

پیمانم که معلوم بود به منظور من پی برده با یه لحن سرخوشی پاسخ داد پیمان _ نگران نباش اونا با سوری جون و اقای وحیدی توی پلیس راه منتظرمون هستن ..

.. بهنودم با لبخند از توی ایینه نگاهم میکرد ..

با شنیدن این جمله .. اه از نهادم خارج شد ..

ناخداگاه اخمی روی پیشونیم نشست ..که از چشمای تیز بین بهنود دور نموند .

و باعث قه قهه ی بلندش شد ..

پیمانم که نزده میرقصید .. بنابراین اونم بلند خندید ..

این دوتا وروجک منم با کنجکاوی نگاهشون میکردن ..

از خنده ی اونا منم خنده م گرفت .. ولی دیگه بهشون توجه نکردم ..

به این فکر کردم که وقتی رسیدیم یه جوری ماشینشون و خراب کنم تا نتونن همراهمون بیان ..

اما با کمی فکر فهمیدم که راه حل مناسبی نیست .. چون احتمالا این پسره ، مت میموند و ماشین خراب !!!

بقیه هم با ماشین ما یا پدر جون میان ..

حتی فکر کردن به همسفر شدن با حوری جون هم مو رو بر تنم سیخ میکرد .

وقتی که رسیدیم .. از دور دیدمشون .. از ماشین پیاده شده بودن و در حال صحبت کردن بودن .. تنها فرد توی چشم حاضر در جمع ، این مت ندید بدید بود!!!!

که یه بلوز استین حلقه ای سفید پوشیده بود با یه شلوار کوتاه سفید ..

اینقدر بدم میاد از ادمایی که جاده ی شمال و با ساحل اشتباه میگیرن ..

البته با اسپرت پوشیدن اصلا مشکلی نداشتم ..

مثلا بهنود و پیمان هر کدوم یه تیشرت استین کوتاه پوشیده بودن .. با شلوار مشکی که بغلش خط های سفید داشت ..

منم یه شلوار بگ سفید پوشیده بودم با مانتو کوتاه شیری و شال سفید ..

ولی دیگه لخت نشده بودیم ..

با اکراه کامل از ماشین پیاده شدم تا مراتب عرض ادبم و به جا بیارم ..

با همه احوال پرسی کردم و با پدر جون دست دادم .. اونم منو به سمت خودش کشید و پیشونی مو بوسید ..

سونیا کنار دختر عموش بود .. با دیدنشون یه لبخند روی لبم نشست ..

روژان ، واقعا دختر ناز و خانمی بود .. خیلی زیبا بود به حدی که وقتی میدیدش .. نا خداگاه این جمله به ذهنت میرسید " فتبارک الله و الاحسن الخالقین "

زیبا بود ولی اسطوره ای نبود .. اما اینقدر خانم و دوست داشتنی بود که زیبایشو چند برابر میکرد ..

در واقع سیرت اسطوره ای داشت که البته با وجود والدین فوق العاده اش دور از ذهن نبود ..

حوری جونم هیچ سعی برای شاد نشون دادن از این همسفری با من نداشت .. این برای من بهتر بود ..

همتا و همرازم با دیدن پدر جون روی دوپا بند نبودن .. دوست داشتن در کنارشون باشن ولی خوب من این اجازه رو نمیدادم .. وقتی پیش خودم بودن خیالم راحت تر بود .. پدر جون و سوری جون هم کمتر اذیت میشدن ..

در حال خوش و بش با سونیا و روژان بودم که سورنا به سمتم اومد و گفت :

سورنا _ سارا خانم بهتره شما هم همراه ما بیاید پیش سونیا و روژان باشین ..

فقط همینم مونده بیام پیش حوری جون .. اینجاست که این ضرب المثل مصداق پیدا میکنه ..

"که مار از پونه بدش میاد .. دم لونه اش سبز میشه "

همینه دیگه .. اومدم جواب شو بدم که خودش زودتر گفت ..

سورنا _ مامان و بابا با خاله اینا میرن ..

همون لحظه هم سوری و جون و پدر جون به همراه حوری جون و اقای محبی خداحافظی کردن و زودتر رفتن ..

بعد از رفتن اونا برگشتم مت منتظر دیدم .. تا اومدم جوابشون و بدم .. دستای بهنود دورم حلقه شد و خودش به جای من پاسخ داد ..

بهنود _ نه دیگه سارا با خودمون میاد .. اونجا هم به اندازه کافی وقت هست که با سونیا اینا بگذرونه .. به من نگاه کردم و پرسید :

مگه نه عزیزم ؟!

منم به صورتش که فقط چند سانتی متر با صورتم فاصله داشت نگاه کردم و فقط تونستم سرمو به نشونه ی تایید تکون بدم .

اما بهت و تعجب و نمیتونستم از صورتم پاک کنم .. و همش این جمله ی رعنا توی سرم تکرار میشد :

" من میگم این فقط جلوی پدر و مادرش با تو بده "

و اینکه چرا بهنود تا وقتیکه پدر مادرش بودن .. سمت من نیومد ؟!

قسمت 16

وقتی رسیدیم .. همراز توی بغلم خواب بود .. همتا هم بغ کرده نشسته بود ..

قبلا هم به این ویلا اومده بودیم و همتا برای خودش یه اتاق روبه دریا انتخاب کرده بود .. اما من با یه حساب سرانگشتی بهش گفته بودم که نمیتونه از اون اتاق استفاده کنه .. چون تعدادمون زیاد بود و همتا هم باید با من هم اتاق میشد .. حالام توی قهر به سر میبرد ..

ویلای پدر جون .. یه ویلای دوبلکس بود که دو تا اتاق خواب پایین داشت که توسط سوری و حوری و شوهراشون اشغال شد .. سه تا اتاقم بالا بود که یکیشو سونیا و روژان برداشتن .. یکیشو پیمان و بهنود و سورنا و دیگری رو هم منو دخترام ..

تقریبا تقسیم خوبی بود .. همه راضی بودن به غیر از پیمان و بهنود که باید مت و هم تحمل میکردن !!!!

پدرجون و بقیه زودتر از ما رسیده بودن .. چون هم از ما زودتر راه افتادن و هم اینکه مثل ما توی راه نایستادن و اب بازی نکردن !!! اینکه زود رسیدن و بساط نهارو راه انداختن ..

ولی ما هیچکدوم گرسنه نبودیم .. بس که توی راه هله هوله خوردیم ..

ترجیح دادیم کمی استراحت کنیم .. تا برای غروب انرژی ذخیره کنیم ..

بعد وارد شدن توی اتاق سریع لباس هامو از ساک در اوردم توی کمد گذاشتم .. توی این چند روزی که اینجا بودیم حوصله ی اتو کشیدن نداشتم .. هوای شمالم مرطوب !! سریع چروک میشدن ..

بعدم لباسم با لباس خوابای خرسی همتا دوستم عوض کردم و کنار همتا و همرازم که نیم ساعتی میشد خوابیده بودن دراز کشیدم .. به ثانیه نکشید که خوابم برد .

وقتی بیدارشدم از همتا و همراز خبری نبود .. ترسیدم به سمت ساحل رفته باشن .. سریع بلند شدم و با همون لباس ها از اتاق رفتم بیرون ..

از اتاق های بالا صدایی نمیومد .. سریع رفتم پایین و اونجا هم ساکت بود .. دیگه از ترس نمیتونستم روی پاهام وایستم .. مغزم از کار افتاده بود ..

همون طوری سرگردون دور خودم میچرخیدم که صدای بهنود منو به خودم اورد ..

بهنود _ چی شده سارا ؟! چرا اینجوری اومدی بیرون ؟!

نگرانی توی صداش باعث تعجبم شد .. اما نه اینقدری که بتونه منو از این سستی بیرون بیاره .. از بین فک قفل شدم فقط تونستم بگم ..

_ بهنود .... دخترا ؟!

نمیدونم بهنود از لحن صدام بود که فهمید دوباره بی حسی سراغم اومده یا از روی لبای لرزون و سفید شده ام بود ..

با سرعت به سمتم اومد و منو توی اغوشش کشید و کنار گوشم اروم گفت..

بهنود _ هیشش .. نترس دخترا توی حیاط پیش پیمانن ..

تازه موقعی که راه تنفسیم باز شد .. فهمیدم که چند دقیقه است نفس نکشیدم ..

حتی فکر از دست دادنشونم منو نابود میکرد .. اونا همه ی زندگی من بودن ..

یه نفس کشیدم .. که باعث شد عطر بهنود وارد ریه هام بشه ..

و متعاقبش یه حس ارامش بخش بهم تزریق شد .. همین باعث شد که یه نفس عمیق دیگه بکشم و سرمو بیشتر توی سینه ی بهنود فرو کنم .. و به اشکام اجازه خودنمایی بدم .. اونم انگار حالم فهمید که حلقه ی دستاشو دورم تنگ تر کرد..

اما همون لحظه صدای پای کسی اومد که باعث شد بهنود سریع منو از خودش جدا کنه !!

پدرجون بود که بدون توجه به ما به سمت دستشویی رفت ..

من همچنان مستاصل ایستاده بودم و به رفتارای ضدو نقیض بهنود فکر میکردم ..

از اون طرف هم ، هنوز خیالم بابت همتا و همراز راحت نشده بود .. به خاطر همین یه قدم به سمت در حیاط رفتم .. ولی با صدای بهنود متوقف شدم ..

بهنود _ سارا عزیزم !! نمیخوای لباست و عوض کنی ؟!

بهش نگاه کردم .. با چشمامش به لباسام اشاره کرد ..

به خودم نگاه کردم .. همون بلوز و شلوار خرسی تنم بود و موهای بلندمم که تا روی کمرم میرسید دور شونه هام ریخته بود و چشم بند مشکیم مثل یه تل روش عمل میکرد ..

بدون توجه به بهنود سریع به سمت پله ها تغییر مسیر دادم .. وارد اتاقم شدم .. از کمد یه شلوار خنک سفید برداشتم و با تونیک کرمم پوشیدم .. یه شال سفیدم سرم انداختم .. وقتی نگاهم به ایینه افتاد .. خنده م گرفت..

هیچ تصمیم و تفکری برای ست کردن لباسم نداشتم .. اما خودش ست شد !!!

از پله ها سرازیر شدم و تقریبا به سمت حیاط پرواز کردم ..

از چیزی که دیدم خنده م گرفت .. همتا باز هم معرکه گرفته بود و جماعتی و سرکار گذاشته بود ..

پیمان و سورنا یه طرف و سونیا و روژانم یه طرف دیگه و بهنودم همرازو بغل گرفته و سرپا ایستاده بود .. محو کاتا زدن همتا شده بودن ..

همتای مارمولک تا منو دید .. سریع کاتاش و تموم کردو بلند گفت : دیگه نمیتونم ، از من نخوایین .. اخه مگه ادم گرم نکرده ، کاتا میزنه .. اگه من عضله ام بگیره کی میخواد جوابگو باشه !!!!

بعدم یه جوری به من نگاه کرد که یعنی "خوشت اومد "..

پیمان و بهنود که به اخلاق همتا اشنایی داشتن میخندیدن .. ولی بقیه با چشمای گشاد شده بهش نگاه میکردن ..

منم در جواب یه جوری نگاهش کردم .. که یعنی "اشکالی نداره ولی دفعه بعد سفید میبندی "..

که فقط خود همتا راز نهفته در نگاهم و فهمید .. که با شونه های افتاده و سری کج شده به من نگاه میکرد ..

پیمان رو به من گفت :

_ استاد اجازه میدیدن ما وسطی بازی کنیم .. به عضله هامون صدمه وارد نمیشه ..

خندیدم و گفتم :

_ نه اگه بذاری من وسط باشم تو فقط توپ و پرتاب کنی !!

پیمان _ واقعا که زرنگی .. خوب بیا یارکشی ..

بعدم سریع گفت .. همتا با من ..

همتا هم سریع پشتش رفت .. که باعث خنده ی جمع شد ..

روبه اسمون گفتم:

_ خدایا میبینی بچه بزرگ کن خیلی راحت میذارتت کنار .. ای روزگار !!!!!!

بازم خندیدیم .. میخواستم بگم بهنود .. که روژان سریع خودش و انداخت جلوم .. دستش و گرفتم و گفتم :

_ روژان ...

به وضوح دیدم قیافه ی بهنود در هم شد ..

راست شو بگم اون لحظه ذهن پلیدم شاد شد .. اما سریع بهش نهیب زدم که دیگه تکرار نکنه !!!

با صدای پیمان که بهنود و انتخاب کرد به خودم اومدم ..

به چهره اش که نگاه کردم .. راحت میتونستم تشخیص بدم که اونم ذهن پلیدش بهنود و انتخاب کرده ..

_ سونیا ..

فقط سورنا مونده بود که پیمان بهش گفت : تو هم نخودی !!

مت هم با لبی اویزون قبول کرد ..

پیمان دوباره خندید و گفت :

_ البته نخودی بودن که خیلی خوبه ..ولی این که هیچ کس تحویلت نگیره بدِ..

سورنا هم یه دنپایی مهمونش کرد ..

ماهم خندیدیم ..

بعد از گردو و شکستن و کلی خنده مشخص شد که ما باید وسط باشیم ...

پیمان و همتا یه طرف ایستادن .. بهنودم همراز گوشه ای نشوند و طرف دیگه ایستاد ..

همون توپ اول که پرتاب شد .. من بول اول و گرفتم ..

همتای عزیزم که بازی رو خیلی جدی گرفته بود، بلند گفت :

همتا _ دیدی گفتم عمو .. بابا ، میگم مامانم حرفه ای ، درست بزن دیگه .

به حرص خودنش میخندیدیم

پیمان _ حواسم هست .. خیالت راحت .. فقط میخواستم بهشون انگیزه بدم ..

با یه لحن کوچه بازاری گفتم ..

_ شوما به فرک خودت باش ، داش !!!

پیمان _ اِ اینجوریه .. سوسکت میکنم.

بازم با همون لحن ادامه دادم .

_ داش !!! اگه واسه دیگرون لاتی واسه ما اُشکولاتی

پیمان و بقیه بلند زدن زیر خنده ..

صدای بهنود و پشت سرم شنیدم که گفت :

بهنود _ شیطونی نکن ..

قلبم ریخت .. توی صداش رگه هایی از خنده بود .. در عین حال تعصبم داشت ..

نمیدونم شاید دلم خواست اینطوری برداشت کنم ..

برگشتم و بهش نگاه کردم .. که با لبخند و چشمکش روبه رو شدم ..

شاید مسخره به نظر بیاد .. اما انرژی چندین برابر شد ..

دوباره بازی شروع شد و با حیله هایی مثل وای خاله مارمولک زیر پات ِ .. وای مامان پشت سرت ...

که همتای مارمولک به کار میبست .. خیلی زود سونیا و روژان از زمین خارج شدن ..

اما حربه هاش روی من تاثیری نداشت .. بلاخره من اگه دختر خودم و نشناسم که بدرد جرز دیوار میخورم .. والا .

اون دوتا که خوردن .. نخودیمون که دیگه رسما توی گروه حریف بود .. بنابراین فقط من بودم که به توپ بسته شده بودم .. ولی با تمام انعطاف پذیری که از خودم سراغ داشتم نذاشتم توپ بهم بخوره ..

یه دفعه با صدای همتا که گفت : اخخخ خخ!

میخ شدم .. و همون لحظه هم توپ به کمرم برخورد کرد که باعث شد .. روی زمین بیوفتم ..

هنوز درست نمیدونستم چی شده که با فریاد بهنود که کنارم زانو زده بود .. به خودم اومدم ..

بهنود _ خیلی کارتون احمقانه بود ..

بهش نگاه کردم .. نگاهش سمت به پشتم بود ..

برگشتم به پشتم نگاه کردم ... همتا سالم کنار پیمان ایستاده بود و به من نگاه میکرد .

بازم اشک بود که راهش و روی صورتم پیدا کرد ... حالم از این ضعفم به هم میخورد ..

ضعفی که حتی دخترم هم از اون باخبر بود ..

با دست صورتم و پوشوندم .. به چشمام اجازه ی خودنمایی دادم .

دستای ظریف همتا از پشت دور گردنم قرار گرفت و صدای قشنگش که از من میخواست ببخشمش .. دستاشو از دور گردنم باز کردم .. توی اغوشم کشیدمش ..

مثل همیشه بوی اشکان و میداد ...

توی ساحل روی شن های نرم نشستم ..

پاهامو هم توی اغوشم جمع کرده بودم و به همراز که با یه تویوپ توی کم عمق ترین قسمت نشسته بود و داشت اب بازی میکرد نگاه میکردم ..

واقعا دختر ارومی بود ..

همون اندک شیطنتشم بر اثر الگوبرداری از همتا داشت .. وگرنه خودش اصلا شلوغ نمیکرد .. در واقع ازارش به کسی نمیرسید ..

با نگاهم دنبال همتا گشتم ..

همراه بهنود و پیمان جلوتر بودن و داشتن روی هم اب میریختن و میخندیدن ..

با اونکه راضی نبودم همتا حتی با وجود بلد بودن شنا همراهشون بره .. ولی به شرط استفاده اش از تویوپ اجازه دادم .. و اصلا به غرغرهای همتا هم توجهی نکردم ..

روژان و سونیا هم داخل اب بودن ..

به منم خیلی اصرار کردن که همراهیشون کنم .. اما من ترجیح دادم که تا اومدن مریم و رعنا صبر کنم و همراه اونا به پلاژ برم ..

چند دقیقه بعد هم بهنود اومد و بدون توجه به من همراز و همراه خودش به داخل اب برد ..

منم عین پیر زنها نشسته بودم و زیر لب ذکر میگفتم ..

یه ساعت بعد وقتیکه دریا همه ی انرژیشون گرفت .. برگشتیم توی ویلا ..

همتا و همراز با وجود قرمزی چشماشون اما بازم برق و شادابیو داشت .. معلوم بود واقعا بهش خوش گذشته ..

وقتی برگشتیم اولین کاری که کردم ...

همتا و همراز و حمام کردم و بعد هم با سشوار موهاشون خشک کردم ...

و بعد هم رفتیم که شام بخوریم .

سر شام پدر جون از همتا که کنارش نشسته بود .. خواست که اتفاقات روز و براش تعریف کنه ..

انگار عادت کرده بود که هر وقت با همتا باشه .. باصدای اون غذا بخوره .. ولی همتا به حدی گرسنه بود که به پدر جون گفت بعد از شام همه چیز و براش تعریف میکنه ..

بعد هم با ولع مشغول خوردن شد .. که باعث خنده ی همه شد .. البته به جز حوری جون !!!

ساکت بود .. یه جورایی مطمئن بودم .. داره انرژی ذخیره میکنه برای بعد از شام!!!

اما همراز موقع شام غذای زیادی نخورد .. با تمام تلاش های من فقط یه تیکه جوجه خورد ..

بهنود هم که کنارش نشسته بود .. هی با دلایل مختلف اون و دختر بابا خطاب میکرد و سعی داشت بهش غذا بده ..

اما به من حتی نگاهم نمیکرد !!!!

اولین بار وقتی گفت دختر بابا به پدرجون نگاه کردم .. انتظار داشتم بهش یاداوری کنه که نباید به همراز بگیم پدرش کیه .. اما اونم به روی خودش نمیاورد .. انگار حرف عجیبی نشنیده !!

ولی دیگه بعدش توجهی نکردم و با این ذهنیت که همراز هنوز کوچیکه و با ندیدن بهنود فراموشش میکنه .. به غذا خوردن خودم مشغول شدم .

بعد از شام خواستم به همراز از سیب پوست گرفته م بدم که متوجه داغی سرش شدم .. چند دقیقه ای هم بود که فهمیدم بیحاله .. اما فکر میکردم به خاطر خواب الودگیش باشه ..

لبم و روی پیشونیش گذاشتم تا مطمئن بشم ..

اره تب داشت .. نباید میذاشتم توی اب بره .. بدنش هنوز خیلی ضعیفه ..

سوری جون اولین نفری بود که متوجه من شد .

سوری جون _ چی شده سارا جان ؟!

_ نمیدونم .. ولی حس میکنم همراز تب داره ..

با این حرفم بقیه هم نگاهشون و به من دوختن .. بهنود سریع اومد سمتم .. دستاشو روی پیشونی همراز گذاشت ..

بهنود _ اره داغه .. باید معاینه اش کنم .

بعدم از روی دست من بلندش کرد و به سمت اتاقش رفت ...

همیشه همراهم استامینیفون داشتم .. این عادت و از وقتی که همراز به دنیا اومد داشتم .. اما شیاف همراهم نبود و اگه تب همراز بالا میرفت خیلی خطرناک بود ..

اون از بچگیش ضعیف بود ..

نمیدونم شاید چون من دوران بارداری خوبی پشت سر نذاشتم ..

بهنود وقتی که مطمئن شد که شیاف همراه ندارم ..

و با پیمان رفتن که شیاف بگیرن .. برای زمانی که تبش قطع نشده بود ..

منم سعی میکردم با پاشویه تبش و پایین بیارم ..

بلاخره بعد از یک ساعت تبش قطع شد ..

تمام این مدت پدر جون و بقیه یا توی اتاق بودن .. یا دائما بهش سر میزدن ..

اما با قطع شدن تبش ازشون خواستم که برن و استراحت کنن..

از بهنود و پیمانم خبری نبود .. احتمالا داروخونه ی شبانه روزی پیدا نکرده بودن ..

ساعت دو بود که برگشتن .. معلوم بود که خسته ان ..

اونا هم وقتی که مطمئن شدن .. تب همراز قطع شده رفتن که کمی استراحت کنن ..

ولی من نمیتونستم بخوابم .. همراز لج کرده بود و نمیخوابید .. فقط میخواست توی بغلم راهش ببرم .. وقتیم که میذاشتمش توی تخت بیدار میشد و گریه میکرد .. همتا هم خواب بود میترسیدم بد خواب بشه ..

نمیدونم چند دقیقه بود که داشتم راهش میبردم .. بهنود وارد اتاق شد ..

وقتی دید همراز توی بغلمه گفت :

چی شده بازم تب کرده ؟!

صدای نگرانش سرعت گردش خون و توی بدنم افزایش داد .. حس اینکه داره سعی میکنه یه پدر باشه بهم ارامش میداد ..

ولی فقط برای چند ثانیه بود .. چون سریع یادم میومد که اون یه دکتر !!!

سرمو به نشونه ی نه تکون دادم و گفتم :

_ نه .. ولی لج کرده .. میذارمش زمین گریه میکنه ..

بهنود اروم اومد جلو همراز و ازم گرفت .. اجازه ی مقاومت و بهم نداد ..

_ بده به من راهش ببرم .. تو خسته شدی ..

تازه وقتی کنار تختم نشستم .. متوجه خستگی کمرم شدم .. خشک شده بود ..

کش و قوصی به بدنم دادم و گفتم :

_ بیا بذارش روی تخت .. شاید بیدار نشه .. تو هم خسته میشی !!

بهنود _ نگران نباش .. تو کمی دراز بکش امروز خیلی خسته شدی ..

سرم و روی تخت گذاشتم .. گفتم نه خوابم نمیاد .. باید بیدار بمونم ممکن بازم تب کنه ..

ولی پلکام همش روی هم میوفتاد .. حالا که بهنود بود اروم بودم ..

نمیدونم چرا ولی بهش اعتماد داشتم ..

بهنود _ بخواب من بیدارم خودم حواسم بهش هست .. نا سلامتی ...

دیگه متوجه حرفاش نشدم .. خوابم برد ..

وقتی بیدار شدم .. تا چند ثانیه گنگ بودم انگار مغزم کار نمیکرد ..

اما یهو همه چیز یادم اومد .. همراز تب داشت ...

سریع از روی تختم نیم خیز شدم .. ولی یه دفعه یادم اومد که من روی تخت نخوابیده بودم فقط سرم بهش تکیه داده بودم .. کش موهام هم باز شده بود ..

حتما کار بهنود بود ..

با این فکر خون به صورتم هجوم اورد ..

سرم برگردوندم تا بهنود و پیدا کنم که ..

نفس عمیقی کشیدم و صحنه ای که دیدم لبخندی و روی لبام نشوند ..

روی کاناپه ی اتاق خوابیده بود و همرازم روی سینه اش ..

دستاشو دور همراز حلقه کرده بود .. مثل یه شی با ارزش نگهش داشته بود ..

نگاهم به اونا بود ..

واقعا بهنود به همراز علاقه داشت .. یعنی واقعا حس میکرد که دخترشه ..

یا فقط از سر لجبازی با من این کارو میکرد ..

به افکارم پوزخندی زدم .. دلیلی نداره بخواد باهات لجبازی کنه .. من که تا حالا سعی در جلوگیری در روابطشون نکردم .. واقعا این حق و به خودم نمیدادم .. در هر صورت اونم پدرش بود

و از نظر من تا زمانی که نخواد همراز و از من بگیره میتونه در حق دخترش پدری کنه ...

بلند شدم که همراز از روی سینه اش بردارم .. هم که از تب نداشتنش مطمئن بشم ..

داشتم اهسته دستای بهنود و از دورش بازم میکردم که صداش دراومد :

بهنود _ بذار باشه دخترم و خودم میذارمش یرجاش ..

_ اذیتت نکنه ..

چشماش و باز کرد ..

بهنود _ نه ! اصلا ..

_ دیشب دوباره تب کرد ؟! چرا بیدارم نکردی ؟!

بهنود _ چرا یه بار تبش رفت بالا شیاف گذاشتم .. توهم خیلی خسته بودی .. تقریبا صبح بود که خوابیدی .. حتی با گریه ی همرازم بیدار نشدی ..

خیلی تعجب کردم .. من خوابم کلا" سبک بود .. به صدای همرازم که حساس بودم سریع بیدار میشدم .. ولی اصلا متوجه نشده بودم ..

_ افتادی توی زحمت ..

بهم نگاه کرد .. نگاهش تک تک اعضای صورتم و بررسی کرد .. متفکر بود ..

دلم لرزید .. که باعث شد پوزخندی روی لبم بشینه ..

نگاهی بود که دلم میخواست اولین روزی که منو دید بهم داشته باشه .. ولی نداشت ..

منم متفکر نگاهش کردم .. درک حرکاتش ازم بر نمیومد ..

ترجمه ی نگاهش توی دایرة المعارف من نبود .. پس درگیری هم نداشت ..

نگاهم و ازش گرفتم و به سمت سرویس توی اتاق رفتم ....

اما تا لحظه ی اخر سنگینی نگاهش و که بدرقه م میکرد حس میکردم ..

امروز بهنود یک لحظه هم همراز و از خودش جدا نکرد ..

صبحانه رو با کلی قربون صدقه بهش داد و برای نهارشم به بیتا خانم سفارش یه نوع سوپ و داد ..

طوری رفتار میکرد که باعث تعجب همه شده بود .. والبته لذت سوری جون .

سرمیز نهار چنان با لذت به بهنود و رفتارهاش نگاه میکرد .. که من حس میکردم سردیه بهنود و نسبت به منو نمیبینه ..

شاید هم واقعا نمیخواست ببینه .. یا براش اهمیتی نداشت ..

یه لحظه تمام افکار منفی توی سرم پیچید ..

به هر حال اون پسرشه .. و براش هم خیلی عزیز ..

مهم نیست که منو نپذیرفته .. مهمه که همراز و پذیرفته و شاید به خاطر داشتنش برگرده پیش سوری جون ..

همین افکار باعث شده بود که فقط با غذام بازی کنم ..

شاید هم میخواست دختر من توسط همسر پسرش بزرگ بشه ؟!

با فکر به این موضوع یهو بلند شدم ... یه تشکر زیر لبی کردم ..

و در جواب پدر جون که پرسید :

سارا جان کجا ؟! تو که چیزی نخوردی ؟!

لبخندی زدم و گفتم که میل ندارم و میرم استراحت کنم ..

و تا موقع شام هم از اتاقم خارج نشدم .. کسی هم مزاحمم نشد ..

حتما فکر میکردن که به خاطر بیخوابی دیشب .. نیاز به استراحت دارم ..

حتی همتا و همرازم ندیدم .. معلوم بود که حسابی بهشون خوش میگذره که سراغ من نیومدن ..

برای شام بیرون رفتم ...

شام قرار بود به پیشنهاد اقای محبی توی ایوون صرف بشه .. همگی دور میز نشسته بودن .. بهنودم همراز روی پاهاش نشونده بود .. رفتم جلو خواستم همراز و بگیرم که بهش غذا بدم .. اونم خیلی سرد بهم گفت که "خودش این کارو میکنه "..

با گفتن این جمله چند ثانیه ای سکوت بین همه برقرار شد ..

اما من دیگه تقریبا به رفتارهای سرد بهنود توی جمع خانواده اش عادت کرده بودم .. بدون حرفی رفتم و کنار همتا که به طور عجیبی ساکت بود نشستم ..

اول برای همتا غذا کشیدم .. بعدم برای خودم ...

تا اونجایی که در توانم بود سعی میکردم که سرم و بلند نکنم ..

نمیخواستم نگاه کسی رو ببینم که بعدش مجبور بشم برای تفسیرش انرژی بذارم .. به حد کافی موضوع برای فکر کردن داشتم ..

بعد از شام هم حوری جون روز خوبم و تکمیل کرد !!!!!

توی سالن کنار هم نشسته بودیم و به خاطرات پیمان و بیمزه گی های سورنا گوش میدادیم و میخندیدیم ..

فکر کنم پیمان حس کرده بود که من ناراحتم .. در بیشتر مواقع منو مخاطب خودش قرار میداد ..

منم سعی میکردم که با لبخند و تکون دادن سرم حرف هاشو تایید کنم و به اینکه همراز چطوری بدون اینکه توی بغل من باشه .. توی بغل بهنود خوابیده ، فکر نکنم ..

همتا هم تکیه اشو به من داده بود و در کمال تعجبم به درخواست پدرجون برای در اغوش کشیدنش پاسخ رد داد ..

تازه حرف های پیمان تمام شده بود که حوری جون گفت :

حوری جون _ پیمان جان ، خاله !!! پس کی میخوای زن بگیری گلم ؟! بابا ما ارزو به دلمون موند خواهرزاده هامون ازدواج کنن و عروسی بگیرن .. اون از بهنود اونم از تو ..

ظرفیم تکمیل تر از اون بود که بتونم بمونم و ابرو داری کنم .. یا حتی جواب این زنک احمق و بدم ..

در جوابش حرفی نزدم .. با این فکر که" نرود میخ اهنی در سنگ " خودم و اروم کردم .. و بغض کهنه چند ساله مو قورت دادم .

گاهی اوقات فکر میکنم اصلا نمیفهمه که چی داره میگه ..

همتا رو توی بغلم گرفتم و به سمت اتاقم رفتم .. سنگینیه نگاه همه رو حس میکردم .. اما دیگه برام اهمیتی نداشت ..

از موقع شام که بهنود همراز و بهم نداد .. دیگه اقدامی برای گرفتنش نکردم ..

ترجیح دادم خودش همراز و به اتاقم بیاره ..

اما بهنود حتی برای خواب هم همراز و نیاورد ....

قسمت 17

روسریمو سرم کردم و از اتاق زدم بیرون .

سکوت ویلا نشون میداد که همه خوابن .. میخواستم برم توی اتاق بهنود و همرازو ازش بگیرم .. امشب اولین شبی بود که همراز بدون من خوابید ... حالا من نمیتونستم بدون اون بخوابم ..

قلبم بی تابی میکرد .. حالا دیگه مطمئن نبودم که بهنود نخواد همراز و ازم بگیره ..

نباید میذاشتم بیشتر از این به همراز نزدیک بشه .

اما خوب اتاق پسرا بود من میترسیدم که شرایط نامناسبی داشته باشن !!!!

اصلا صحیح نبود وارد شم ..

وقتی اومدم بیرون امیدوار بودم، در اتاقشون باز باشه ولی نبود ..

کمی پشت در اتاقشون ایستادم .. صدایی نمیومد ..

احتمالا خواب بودن ..

برگشتم داخل اتاقم ..

همتا خوابیده بود ..

شالو روی دوشم انداختم و از ویلا خارج شدم و به سمت ساحل رفتم ..

مسافت ساحل تا ویلا زیاد نبود .. چراغ های ویلا تا نزدیکی های دریا رو هم روشن کرده بود .. منم راضی تر بودم ..

تاریکی رو دوست نداشتم .. البته روشنایی که خلوتم و خراب کنه رو هم دوست نداشتم .

بنابراین جایی نزدیک دریا نشستم که نه خیلی تاریک بود و نه خیلی روشن !!

نگاهم به دریا بود که جز سیاهی چیزی ازش معلوم نبود .. اما صدای امواجش نشون میداد که امشب اونم دلگیر و ارامش نداره .. درست مثل من !!!

اما اون کجا و من کجا ؟!

دریا خیلی راحت هرکسی که به حریمش دست درازی کنه .. تنبیه میکنه و انتقام میگیره ..

با کوبش امواجش به صخره و سنگ .. قدرت نمایی میکنه ..

با صداش رعشه به دل دشمن ها و بد خواهاش مینشونه .. اما یه جایی هم با ارامشش برکت و به خونه ی دوستدارانش میاره ..

ولی من ؟!!! ..

یه ادم ضعیف و ناتوان ..

خیلی راحت میذارم به حریمم توهین بشه .. بدون اینکه تلاشی برای نجات حریم هام .. یه ادم که منتظر کسی ازش دفاع کنه .. کسی دیگه به جاش غرش کنه و رعشه به اندام دشمناش بیاره ..

دلم نمیخواست به بهنود و کاراش فکر کنم .. دلیلی نداشت بهش امیدوار باشم ..

پس نباید حمایتش در مقابل حوری و حرفهاشو طلب کنم .

حوری جون اگه با من اینطوری برخورد میکنه هیچ ربطی به بی علاقه گی بهنود نداره .. دلیلش فقط ضعف منه ..

به قدری در مقابلش کوتاه اومدم که اونم به خودش این اجازه رو میده که علنن به شخصیت من توهین کنه ..

ولی دیگه کوتاه نمیام ..

دیگه نمیخوام نقش عروس خوبه رو بازی کنم ..

عروس خوبه!!

به خودم و افکارم پوزخند زدم ..

حوری جون اصلا منو به عنوان عروس خانواده قبول نداشت که خوب و بدم براش مهم باشه ..

البته حقم داشت وقتی شوهرم منو نپذیرفته پس از اون چه انتظاری میشه داشت ..

باید بهش بفهمونم اگه تا الان کوتاه اومدم خانمی کردم .. وگرنه من همون دختریم که دوست و اشنا از دستش اسایش نداشت .. همونیم که اگه جایی نباشم جای خالیم احساس میشه .

همون ادمم .. همون که غرورش زبون زده خاص و عام بود .. همون که اشکان عاشقش بود ..

اشکان ..

بازم ذهنم از یادش پر شد .. دلم براش پر کشید ..

حالا جای خالیش و بیشتر حس میکنم .. بیشتر از شش سال پیش که از دست دادمش .. انگار هر سال که میگذزه بیشتر جای خالیش و توی زندگیم حس میکنم ..

اشکان کجاست ببینه خواهر لوس و بازیگوشش به چه روزی افتاده ؟؟!!

یه روزی برسه که پوستش در مقابل شنیدن حرف های مردم کلفت شده ..

اشکان کجایی؟؟!!

کجایی ببینی خواهری که حتی به پدر و مادرت هم اجازه نمیدادی دعواش کنن .. حالا شده کیسه بوکس حرف های مردم ؟!!

دلم برات تنگ شده ..

همدم این چند سالم دوباره مهمون چشمام شد و راهش روی صورتم پیدا کرد ..

داداش قشنگم چرا نمیای پیشم .. چرا منو نمیبری پیش خودت .. چرا منو دخترت و تنها گذاشتی .. چرا همتون با هم تنهام گذاشتین ..

من دختر لوس خانواده ی یوسفی و ..

مامان و بابا تو رم با خودشون بردن .. منو با یه دنیا غم تنها گذاشتن ..

خوش به حال یلدا که اونجا هم تو رو داره ..

کجایی ببینی دنیای این روزای من درگیر تنهایی شده ..

یادته نمیذاشتی تنهایی جایی برم .. دلم برای زورگوییات پر میکشه داداشی ..

در میون بغض و اشکم یه اه کشیدم ..

همون لحظه صدایی و بغل گوشم شنیدم .. که باعث شد بترسم و دستامو روی قلبم بذارم .

پیمان _ ببخش نمیخواستم بترسونمت .. با سر و صدا اومدم .. ولی تو حواست نبود متوجه نشدی .

_ مهم نیست .. اره حواسم نبود .. خیلی وقته اومدی ؟!

پیمان لبخندی بهم زد و گفت ..

پیمان _ نه از وقتی گفتی که کجایی اشکان !!!

و با یه لحن محزونی ادامه داد ..

_ اشکان و خیلی دوسش داشتی ؟!!

یه نفس عمیقی کشیدم و نگاهم ازش گرفتم و به سیاهی دریا دوختم ..

_اره خیلی

پیمان _ همیشه وقتی غمگینی بهش فکر میکنی ..

یه قطره اشک از چشمام چکید .

_ من همیشه به یادشم .. همتا نمیذاره از یادش برم ..

و با یه بغض ناخواسته توی گلوم که باعث لرزش صدام شده بود ، ادامه دادم ..

_ اما هر وقت غمگینم حسرت نداشتنش و میکشم ..

پیمان _ خوش به حال اشکان .. حتما خیلی خوشحاله که خواهری مثل تو داره ..

یه لبخند تلخ روی لبم نشست ..

چند دقیقه ای سکوت بینمون برقرار شد .. پیمانم ساکت بود .. گذاشته بود من توی سکوت خاطراتمو مرور کنم .. اما من امشب دلم میخواست .. حرف بزنم .. دلم میخواست بگم از خاطراتی که با اشکان توی شمال داشتم ..

خاطراتی که با اولین اکسیژن های شرجی به ذهنم هجوم اورده بود ..و درد بی کسی رو برام یاد اوری کرده بود ..

پی گفتم بدون مقدمه گفتم .. بدون توجه به لرزش صدام گفتم ..

_ یه بار با اشکان و دوستای دانشگاهش اومدیم شمال .. همه شون بزرگ بودن و من کوچولو .. اصلا دوست نداشت بدون من جایی بره !!

اول دبیرستان بودم و اما هر کدوم که منو میدیدن یه بار لپامو میکشیدن و میگفتن چطوری جوجو ..

از بس که این اشکان بهم گفته بود جوجو ..

اینقدر این کارو کردن که منم براشون نقشه کشیدم .. باید حالشون و میگرفتم دیگه ..

یه شب وقتی که خوابیده بودن .. یه بلوز شلوار سفید پوشیدم و یه ملافه ی سفیدم که با سس قرمز اغشتش کرده بودم ، انداختم روی سرم ..

از شانسم اونشب بارونم میومد و به بازیم هیجان بیشتری میداد ..

با همون ظاهر توی اتاق دخترا رفتم و جیغ کشیدم .. دخترا هم از خواب بیدار شدن با دیدن من تا میتونستن جیغ کشیدن .. بعدش هم وارد اتاق پسرا شدم ..

اونا هم تحت تاثیر جیغ دخترا ترسیده بودن .. پا به فرار گذاشتن ..

با یاد اوری اون روز در میان بغضم یه خنده کردم ..

یه دفعه صدای خنده ی پیمان بلند شد ..

پیمان _ شوخی میکنی ؟!!

سرمو به نشونه ی نه تکون دادم ..

_ باید میدیشون دخترا چسبیده بودن به همدیگه .. پسرا هم هی به هم میخوردن ..

با دیدنشون دیگه نتونستم خودمو کنترل کنم .. بلند خندیدم و ملافه رو از سرم برداشتم ..

بعد از دیدنم تا چند دقیقه ای همه ساکت بودن ..

اولین نفری که به سمتم خیز برداشت اشکان بود .. منم که از قبل اماده ی فرار بودم ، در رفتم .. توی ساحل عین موش از دست همشون فرار میکردم .. همه گی به خونم تشنه بودن ..

پیمان که هنوز داشت میخندید .. گفت :

_ بعدش چیکارت کردن ..

_ هیچی دیگه .. اونشب برام جشن پتو گرفتن تنبیه هم کنن ..

پیمان هنوز میخندید.

اما من تازه خاطراتم توی ذهنم زنده شده بود و مقابل چشمام رژه میرفت ..

_ یه بار با مامان و بابام و همکاراشون اومده بودیم .. توی ویلا خیلی شیطونی میکردم ..

همکار بابام یه دختر داشت .. اسمش مرجان بود .. انگار از دماغ فیل افتاده بود .. خدای فیس و افاده هم بود ..

نه من ازش خوشم میومد نه اشکان .. اونشب باهم بستیمش به باد تیکه ..

مامانمم هی بهمون تذکر میداد ..

اشکان کوتاه اومد .. ولی من نه !!

بچه بودم دیگه .. یه کمی از الان همتا بزرگتر بودم .

مامانم بلند گفت سارا سر به سر مرجان نذار ..

منم بلند شدم سرم و روی سرش گذاشتم .. مامانمم دنبالم که تنبیه هم کنه ..

منم دویدم توی راهروی بزرگ ویلا .. اما به انتهای ویلا که رسیدم پاهام پیچ خورد و رگ به رگ شد ..

منم از درد همون جا نشستم و گریه کردم ..

بقیه هم فکر میکردن از ترس مامانم دارم گریه میکنم .. جلو نمیومدن ، به اشکانم اجازه نمیدادن بیاد .. تا عمو محسنی ( همکار بابام ) اومد دنبالم و فهمید از درد پام گریه میکنم ..

به پیمان که از خنده قرمز شده بود نگاه کردم و گفتم ..

_ پیمان اونشب اشکان منو تا صبح توی بغلش راه برد .. اخه دکتر فقط بهم مسکن داده بود .. که بعد از چند ساعت تاثیرش رفته بود ..

و با خنده اضافه کردم ..

_ البته همش دردم نبودا .. یه کمی ناز هم قاطیش بود که از تنبیه فرار کرده باشم ..

_ اشکان همیشه هوای منو داشت .. باورت میشه برای همین اتفاق که مامانمو باعثش میدونست .. چند روز باهاشون قهر بود و غذا نخورد ..

پیمان با خنده گفت :

_ پس اگه امروز اینجا بود .. خاله حوری و میکشت .. نه ؟!

کمی مکث کردم .. داشتم به این فکر میکردم که اگه اشکان بود چیکار میکرد ..

_ خیلی اهسته گفتم اگه اشکانم بود .. من اصلا اینجا نبودم که کسی بخواد بهم توهین کنه ..

پیمان هم تحت تاثیر حرف هام گفت :

_ متاسفم سارا .. اما تو نباید با حرف های یه ادم این همه بهم بریزی .. متاسفانه ادمای بیمار توی این دنیا زیادن .. توی هر خانواده ای هم نمونه اش زیادن .. تو باید مقاوم باشی باهاشون مقابله کنی ..

نباید ضعیف باشی .. از همه مهمتر نباید بذاری ضعفتو ببینن ..

باید سعی تو بکنی که قوی باشی مثل همون موقع که از حقت در مقابل دیگران دفاع میکردی ..

میون حرف هاش اومدم گفتم :

_ اون موقع اشکان و داشتم .. مثل کوه بود برام .. همه ی کارام با تکیه بر اشکان بود ..

پیمان _ درسته .. اما تو وقتی که در مقابل شاهین هم میایستادی اشکان و نداشتی ..

فقط بهش نگاه کردم ..

درست میگفت .. من نباید این همه متکی به اشکان میبودم.. اشکان نباید منو این همه به خودش وابسته میکرد .. باید میتونستم از حقم دفاع کنم بدون اشکان...

خودمم میدونم که میتونم .. فقط باید کمی تلاش کنم ..

پیمان _ از رفتارای بهنودم ناراحت نشو .. میدونم سخته و البته ناراحت کننده .. ولی بهنود اون چیزی که نشون میده نیست ..

بین حرفاش رفتم و گفتم :

_ ناراحت نمیشم ... اون از اول هم بهم گفته بود که منو نمیخواد .. نباید ازش انتظار همسر بودن داشته باشم ..

پیمان _ سارا اصلا بحث اینا نیست .. من مطمئنم تورو خیلی دوست داره .. رفتارش کاملا نشون میده .. اما نمیدونم چرا داره سعی میکنه جوری دیگه نشونش بده ..

_ اون از اولم به من گفته بود که میتونم به عنوان یه برادر روش حساب باز کنم .. توی این چند روز هم همیشه لطفش شامل حالم شده .. اما من دلیل رفتاراش توی جمع خانواده اش و نمیفهمم ..

پیمان _ منم نمیدونم چرا این کارو میکنه .. چند بارم سعی کردم ازش بپرسم .. اما از زیر جوابش شونه خالی میکنه ..

ولی سارا دلم میخواد یه چیزی رو بهت بگم .. من بهنود و خیلی خوب میشناسمم .. چندین سالم هست که همیشه باهم بودیم .. اما اون نسبت به هیچ دختری این طوری نبوده .. اصلا سمت خانما نمیره که بخواد حس انسان دوستیش گل کنه ..

تو هم مطمئن باش اگه بهت احساسی نداشت .. بهت نزدیک نمیشد ..

نمیتونم انکار کنم که با شنیدن حرفای پیمان دلم گرم شد ... از ته دلم دوست داشتم واقعیت داشته باشه .. اما بازم با یاد اوری کارهاش به خودم میگفتم که نباید احساساتی بشم .. نباید به سراب دل ببندم ..

چند دقیقه ای بینمون سکوت برقرار شد ..

یه دفعه پیمان بدون مقدمه گفت :

_ سارا نظرت چیه این بازیت و روی خاله حوری هم پیاده کنیم .. فکر کنم تنبیه خوبی میشه براش هااا ..

در حالی که به پیشنهادش میخندیدم .. گفتم:

_ نه نمیشه !!

پیمان _ چرا نمیشه ؟!!! بابا خیلی باحاله .. منم کمکت میکنم ..

_ نمیشه .. میدونی که پدر جون هیجان براش خوب نیست اقای دکتر !!!!

پیمان _ اه ه ! باز این زد شبکه ی عروس خوبه ... بابا الان تو باید اون سارا پلید و ازاد کنی ...

بهنود _ مگه همه مثل تو بی عاطفه ان ..

با تعجب به بهنود که کنارم نشست نگاه کردم .. پیمانم از اومدنش تعجب کرده بود و توی همون شوک پرسید :

پیمان _ کی اومدی ؟!

بهنودم که دید ما توی شوک حضورشیم بدون توجه به سوال پیمان گفت :

بهنود _ حالا داشتین چه نقشه ای برای خاله ی من میکشیدین که برای بابام خوب نیست ؟!!

من فقط به زدن لبخندی اکتفا کردم .. پیمانم با هیجان شروع کرد به تعریف کردن خاطرات من ..

خنده دار بود .. شنیدن خاطراتم از زبون پیمان برای خودمم شنیدنی بود .. با علاقه داشتم گوش میدادم که حس کردم دستای بهنود دورم حلقه شد ..

بهش نگاه کردم ...

همونطور که داشت با صدای بلند میخندید و سر تکون میداد .. هر چند ثانیه ام یه فشار کوچیک به کمرم وارد میکرد و منو به خودش نزدیک تر میکرد ..

با نزدیک تر شدن بهش ، نفس خندانش به صورتم برخورد میکرد ..

حس میکردم هر لحظه بدنم گرم تر میشه .. جای دستاش روی کمرم داشت اتیشم میزد ..

و هرم نفس هاش روی صورتم .. قدرت نفس کشیدن و ازم میگرفت ..

دیگه موندن و جایز ندونستم ..

یهو بلند شم و با یه شب به خیر در مقابل نگاه های متعجب اونا به اتاقم پناه بردم ..

صبح با حس افتادن یه شی سنگین روی شکمم از خواب بیدار شدم ..

یه ای بلند گفتم و بلند شدم روی تختم نشستم ..

همون لحظه صدای مریم و شنیدم که میگفت :

_ بلند شو ببینم دختره ی خوابالو .. چند وقته سر کار نمیای تنبل شدی .. دیگه توی شمالم خواب و ول نمیکنی ..

از زور درد چشمام باز نمیشد ..

زیر لب یه الاغ نثار روح و روانش کردم و روی شکمم دراز کشیدم ..

مریم _ چته ؟! مردی ؟!

_ خفه شو .. چرا نمیتونی مثل ادم ، ادم و بیدار کنی ؟!!

مریم _ چیکار کنم .. جون تو ذوق زده شدم .. دلم برات تنگ شده بود ..

بعدم بغلم کرد .. که با مشت من روی بازوش مواجه شد .

همین اغاز جنگی تن به تن بود !!!

کمی همدیگر و زدیم .. در حالی که هر دو نفس میزدیم .. روی تخت دراز کشیدیم ..

نفس عمیقی کشیدم و پرسیدم :

_ کی اومدین ؟!

مریم _ یه ربعی میشه ..

با این حرفش به ساعت نگاه کردم .. 11 بود ..

دلم میخواست در مورد مهدی هم بپرسم که اومده یا نه ؟! .. اما روم نمیشد مستقیم بپرسم ..

برای همین با کمی من من پرسیدم :

_ چه خوب .. حالا ... با کیا اومدین ؟!

مریم که تا حالا طاق باز خوابیده بود .. روبه من قرار گرفت و نگاه خیره شو بهم دوخت ..

بعد از کمی مکث گفت :

مریم _ نیومد !!!

گفت نمیتونم سارا با کس دیگه ای ببینم .. بیام شر میشه ..

البته ماهم اصراری نکردیم ..

از این همه درک بالایی که داشت لذت بردم و احساس راحتی و امنیت کردم ..

با صدایی که شک داشتم شنیده باشه گفتم " ممنون "

ولی مریم از حرکت لبام فهمید و با فشار دستاش روی دستام پاسخ داد ..

رعنا _ به به ! مریم خانم اومدی این و بیدار کنی خودت خوابیدی !! خسته نباشی واقعا !!!!

برگشتم سمت در و رعنا رو که همتا رو در اغوش داشت و به چهار چوب در تکیه داده بود .. دیدم .

تازه فهمیدم که واقعا دلم برای هر دوشون تنگ شده بود ..

بعد از مراسم ماچ وبوسه که نشون از دل تنگی اونا هم داشت .. حاضر شدیم که بریم پایین ..

وقتی رفتیم پایین .. سودابه جون و اقای جعفری و مینو جون همراه بابک نشسته بودن .. ولی از اقای جمالی خبری نبود .. احتمالا بازم ماموریت داشت ..

بعد از سلام و احوال پرسی با بقیه رفتم که صبحانه بخورم ..

خواستم همراز و بگیرم که بهنود بهم اشاره کرد همراز صبحانه خورده ..

دیگه داشت شورش و در میاورد .. همراز من از دست کسی غذا نمیخورد .. حالا بهنود داشت هر روز اون و از من دورتر میکرد .. از من کاری برنمیومد ..

با حرصی اشکار صبحونه رو خوردم ..

و به در خواست مریم رفتم که حاضر بشم بریم بیرون ..

قرار بود اول بریم بازارهای اطراف و بگردیم .. بعدم بریم نهار بخوریم و بریم پلاژ تا خانم ها رنگ پوستشون و تغییر بدن ..

رعنای شوهر ذلیل هنوز هیچ نشده میخواست باب میل بابک خان برنزه کنه .. انگار نه انگار که همیشه مخالف صد در صد تغییر رنگ پوستش بود ..

شوهر داری چه کاری که با انسان نمیکنه !!!!

توی اتاقم تصمیم گرفتم که امروز فقط برای خودم باشم .. و همراز و به پدر مهربونش بسپارم ..

حالا که خیلی مشتاق پدر بودن بود .. منم باهاش راه میومدم ..

و با این فکر که وقتی برگشتیم خونه .. جلوی این رابطه رو میگیرم از عذاب وجدانم کم کردم ..

اما چند دقیقه ی بعد وقتی که بهنود وارد اتاقم شد که لباس همراز و بدم که عوض کنه .. همه معادلاتم بهم خورد ..

نمیدونم شاید اونم میخواست همراه ما بیاد ..

کمی نگاهش کردم که شاید توضیح بده ..

ولی خبری نبود ..

بنابراین بدون هیچ حرفی لباس های همراز و دستش دادم .. اونم همون جا مشغول تعویض لباسش شد .. در حالی که من داشتم به خاطر قربون صدقه هایی که از همراز میرفت اتیش میگرفتم و بدن بی حسمو وادار به حرکت میکردم ..

رفتم ..

اما غیرتمند .. من سارا بودم ..

سارایی که نسبت به همه چیز و همه کس غیرت داشت .. پس باید به غرور و شخصیت خودش هم غیرت میداشت ..

غرور و شخصیت بزرگترین نعمت خدا برای انسان هستن ..

تا حالا فکر میکردم .. برای حفظ زندگیم میتونم کوچیک بشمارمش .. کمرنگش کردم .. ولی دیگه این کار و نمیکردم ..

نه بهنود و نه هیچ کس دیگه حق نداشت عزت نفس منو زیر سوال ببره ..

رفتم !!!

دوش به دوش بهنود حرکت کردم .. پا به پاش خندیدم .. حرف زدم ..

اما دیگه میدونستم که نمیذارم با احساسم بازی کنه ..

با رفتارم بهش نشون دادم که دیگه بهش اجازه نمیدم وارد حریمم بشه ..

رفتارم باهاش شد مثل پیمان .. مثل بابک ..

همونطور که خودش میخواست .. مثل یه برادر شد برام !!! یه دوست !!!!

تلاش کردم که خواهر باشم .. خواهری کنم و برادری ببینم ..

تلاش کردم چون سخت بود ..

بهنود همه جا همراهم بود .. همپای من بود ..

توی ماشین .. توی پیاده رو .. توی بوتیک ها .. کنار دست فروش ها ..

سخت بود ..

سخت بود که به خودت بقبولونی که برادرت، دوستت ، داره کنارت راه میاد .. بدون اینکه توجهی به اطرافش داشته باشه ..

بدون اینکه نگاههای خیره ی دخترها رو پاسخ بده ..

داره سعی میکنه همه ی توجهش به تو باشه .. داره سعی میکنه از نگاهت بخونه چی میخوای ؟!!

کدوم و پسندیدی ؟!!

داره سعی میکنه تورو از نگاه های هرزه دور نگه داره ..

اما تو حسرت نخوری برای اعتباری بودنش .. و ارزو نکنی برای دائمی شدنش ..

اما موفق شدم .. دیگه حسرت نخوردم و ارزو نکردم ..

دیگه نذاشتم دستاش دور کمرم حلقه بشه ..

دیگه نذاشتم گرمای بدنش بهم گرما بده ....

دیگه نذاشتم نگاهم قصیده ی خواهش باشه از نگاه رنجیده اش !!!

نگاهم و به دوستام دوختم و خوشبختی شون و ارزو کردم ..

حسادت نکردم .. حسرت نخوردم ..

فقط ارزو کردم و لبخند زدم .. لذت بردم و دعا کردم ..

اما دیگه سعی نکردم خودمم خوشبخت باشم ..

من خوشبخت بودم ..

با بچه هام با دوستام ..

با عشقی که از خانواده م توی رگام میجوشید ..

حالا دیگه میدونستم که خوشبختی یه احساسِ مثل همه ی احساس های دیگه که باید حسش کنی ..

در کنار عزیزانت تجربه کنی ..

خوشبخت بودن فقط نیاز به تلاش نداره ..

باید نگاه کنی .. با چشم دل نگاه کنی ..

حتما توی اطرافت میبینی .. خیلی زیادی فقط کافی بخوای که ببینی ..

من خوشبختم چون همتا رو دارم .. یادگار تنها برادرم و عشقش .. همه ی خانواده م..

همراز و دارم که بهم حس مادر بودن و داد .. قشنگ ترین حسو توی دنیارو باهاش تجربه کردم ..

دوستام و دارم که توی همه ی لحظات سخت زندگیم همراهیم کردن .. تنهام نذاشتن .. حالا هم با خوشبختیشون دارن بهترین لحظات و بهم منتقل میکنن.

مشکل مالی ندارم که به خاطرش تن به هر خفتی بدم ..

من خوشبت بودم .. حتی بدون بهنود یا حتی مهدی !!

در برابر همه ی این ها مهم نیست که بهنود و ندارم ..

خوب بود که بود .. اما حالا که نیست .. مهم نیست ..

تلاش برای داشتنش فقط دست و پای بیهوده زدن توی باتلاقِ که فقط غرق شدنت و سریع میکنه ..

و بدون اینکه اثری ازت بمونه توی خودش میبلعدت ..

قسمت 18

وقتی که برگشتیم خونه همگی شام و مهمون اقای محبی بودیم .. بعدش قرار بود خانواده ی جعفری و جمالی برای خواب برن ویلای بابک .. چون به اینجا نزدیک بود ..

منم تصمیم داشتم همراهشون برم ..

بعد از شام به لطف قرص های بیرون روی که توی چایی حوری جون حل کرده بودم اتفاق خاصی نیوفتاد ..

فقط حوری جون مجبور شد .. جای خواب شو کنار دستشویی پهن کنه !!!

وقتی که حوری جون برای چندومین بار از جمع عذر خواهی کرد و به سمت دستشویی رفت .. لبخند شیطنت امیز من ، بی اراده بدرقه اش میکرد ..

و کسی جز پیمان متوجه اش نشد !!!

با علامت پرفکتی که با انگشتاش بهم داد .. رضایت خودش و از عمل قبیحانه ام اعلام کرد ..

احتمالا اونم مثل من دیوونه بود !!!

البته منم با دیدن حوری جون توی اون حالت و رنگ پریده اش کمی عذاب وجدان میگرفتم ..

اما با یاد اوری حرف هاش برای وجدانم لالایی خوندم تا بخوابه !!!

مریم و رعنا وقتی که میخواستن برن .. به من خیلی اصرار کردن که همراهشون برم .. اما وقتی که بهنود جلوی همه اعلام کرد که همراز میخواد پیش اون بخوابه .. دست از تلاش برای بردن ما برداشتن ..

البته بابک خیلی اصرار داشت همتا رو ببره .. که با مخالفت من مواجه شد .. البته همتا هم تمایلی برای همراهیشون نداشت ..

و همچنان رویه ی جدا نشدن از منو پیش گرفته بود!!!

خیلی مشتاق رفتن همراه اونا نبودم .. اما دلیل این کارهای بهنود رو هم نمیفهمیدم ..

یعنی باید باور میکردم که به دخترش علاقه مند شده و داره سعی میکنه پدری کنه ..

یا اینکه به نقطه ضعف من پی برده و میخواد از این طریق ازارم بده ..

دلیلش هرچی که بود .. خودداری منو بشتر کرد ..

نباید ضعف نشون میدادم و میذاشتم اگه هدفی داره بهش برسه ..

از بابت همرازم نباید نگران باشم .. به هر حال بهنود یه وکالت محضری به پدرجون داده ..

با حس اعتمادی که از پدرجون توی وجودم بود .. احساس ارامش کردم و همین باعث شد توی هدفم مصمم تر بشم ..

با نگاهم به مریم و رعنا نشون دادم که باید بمونم .. اونام با گفتن .. صبح زود میایم دنبالتون .. اماده ی رفتن شدن ..

وقتی که رفتن بهنود به سمتم اومد و همراز و از بغلم گرفت و با گفتن " با اجازه ت همراز پیش من میخوابه " ازم دور شد ..

بازم سعی کردم با لبخند مصنوعی که به روش پاشیدم .. حس ترس و ضعفم مخفی کنم ...

و فکر کردم که امشب بازم هم برای خوابیدن مشکل خواهم داشت .. و از فکر دور شدن همراز از من و نزدیکیش به بهنود رعشه ای به تنم افتاد ..

اما چند دقیقه ی بعد وقتی که با اشک های همتا مواجه شدم .. تمام فکرم معطوف به اون شد ...

سارا در میان تخته سنگ ها نشسته بود و به دریای بی کران چشم دوخته بود ..

به انجا امده بود تا فریاد هایش در میان فریاد های امواج دریا گم شود ..

که صدای دردمندش را جز خدایش کسی نشنود ..

شاید هم میخواست صدایش به وسیله قدرت صدای دریا به خدایش برسد ..

فریاد دادخواهیش پیش خدای همتایش رسیدگی شود ..

با صدای مریم به خودش امد ..

مریم _ سارا اینجا چیکار میکنی ؟!!

سارا با چشمان دردمندش به مریم نگاه کرد ..

قلب مریم از دیدنش فشرده شد .. صورتش درد را فریاد میزد ..

گویی پژمرده شده و دیگر لطافت دیشب را نداشت ..

مریم با ترسی ناشناخته که به جانش چنگ انداخته بود از سارا پرسید :

مریم _ چی شده سارا ؟!! چرا قیافت این شکلی شده ؟!!

سارا با شنیدن صدای مریم انگار توانی تازه برای گریه یافته بود ..

به چشمهایش اجازه بارش داد ..

شاید اشک میتونست قرص زیر زبانی برای درد قلبش باشد ..

سر بر شانه های نحیف دوستش گذاشت هق هقش دل اسمان گرفته را شکافت .

اسمان هم برای دل دردمندش باریدن گرفت ...

ان هم درست وسط هفته ی افتابی تابستانی !!

مریم نمیدانست چه چیزی سارا را اینگونه کرده .. اما همپایش اشک ریخت ..

سارا برای تسکین دل بند خورده اش شروع به گفتن کرد :

سارا _ مریم دیشب همتا بهم گفت عمّـــ ـه !!!!

اینبار سوزش قلبش باعث شد گریه اش تشدید شود ..

ادامه داد :

چند روز بود حس میکردم همتا خیلی ساکت شده ..

دیروز دیدیش که مثل این چند روز همه اش به من چسبیده بود .. اما من احمق فکر کردم مریض شده و مثل همراز تب کرده ...

هی به سرش دست میزدم تا مطمئن بشم .. حتی بهش استامینیفون هم دادم ..

هق هق خسته اش با غرش اسمان یکی شد ..

ناتوان نالید :

_ بهم گفت عمه .. بابام چه شکلی بود ؟!

عمه بابام منو دوست داشت ؟!! من شیطونی کردم که ولم کرد و رفت ؟!!

مریم باور میکنی اشکانم توی اتاق بود ..

همتا حرف میزد ... اشکانم زار میزد ..

با اون دستای کوچولوش داشت اشکای منو پاک میکرد و میگفت :

عمه دلم برای بابام تنگ شده .. چیکار کنم برگرده پیشم ..

مریم بهم گفت عمه بهش میگی منم مثل همراز دختره خوبی شدم بیاد بغلم کنه ..

اینبار هق هق مریم هم بلند شد ..

او هم همتا رو دوست داشت ... اندازه ی برادر زاده ی نداشته اش .. شاید هم بیشتر ..

اصلا مگر کسی بود که همتا را دوست نداشته باشد ..

همتای عزیز دل اشکان را ..

سارا نالید :

_ من احمق هیچ وقت نفهمیدم که همتا عزیزم هم ممکن یه روزی جای اشکان خالی ببینه ..

نفهمیدم که محبت دو ساله ی اشکان اینقدر بوده که همتا جای خالی دستاش و حس کنه ..

نفهمیدم ....

ندیدم .........

فقط به خنده هاش نگاه کردم ..

از دیشب دارم مینالم ..

هر دو دلشان پر غصه غم شد ..

ناتوانی در صدایش موج میزد ..

سارا _ مریم تو بگو چیکار کنم ؟!! چطوری یادگار اشکان حفظ کنم ..

چطوری دل پر خون اشکان و اروم کنم .. چی بگم به دخترش که اروم بشه ؟!!

دیشب با هر کلمه ای که از دهن کوچیکش در میومد .. من میخواستم بمیرم ..

فریاد زد ..

اما اینبار نام خدایش را فریاد زد ..

او میدانست که فقط خدایش میتواند همتایش را ارام کند .. به دل کوچکش ارامش بخشد .. و در پناه امنش نگاهش دارد ..

مریم به سارا حق میداد که در یک شب پژمرده شود .. که اینگونه خدایش را فریاد زند ..

از او بخواهد غمش را تسکین دهد .. قلبش را ارام سازد .

وقتی برگشتیم ویلا .. اب از سرو صورتمون میچکید ..

وارد راهروی ویلا شدیم ..

صدای خنده های جمع و حرف زدنشون با همراز میومد ..

ایستادم .. و با دستام جلوی مریم و که کنارم بود و گرفتم ..

نمیخواستم کسی منو توی اون حالت ببینه .. به حد کافی ترحم برانگیز شده بودم ..

با اشاره از مریم خواستم که از در پشتی وارد بشیم ..

از در پشتی وارد شدیم...

پله ها رو دو تا یکی بالا رفتیم ..

در اتاق بهنود باز بود .. اما توجهی بهش نکردم ..

به در اتاقم رسیده بودم که با صدای عصبی بهنود متوقف شدم ..

بهنود _ تا الان کجا بودی ؟!!

ایستاده بودم ولی برنگشتم .. تشخیص نمیدادم عصبانیتش برای چیه !!!

وقتی دید جواب نمیدم .. دوباره سوالشو تکرار کرد ..

اما اینبار با صدایی بلند تر که داشت سعی میکرد اروم نگهش داره ..

بدون نگاه کردن بهش زیر لب کلمه ی" ساحل "و به زبون اوردم ..

من هیچوقت لجباز نبودم ..

اما الان میترسیدم با هر کلمه ای که از دهانم خارج میشه .. اشکامم جاری بشه ..

بهنود در حالی که سعی میکرد به من نزدیک تر بشه با دندونایی که از حرص کلید شده بودن ، گفت :

بهنود _ میشه بدونم از نصف شب توی ساحل چه غلــ ..

داشت میگفت چه غلطی میکردی

با دیدن چهره ی من ساکت شد و دیگه ادامه نداد .. منم بیشتر حالم از چهره ی ترحم برانگیزم بهم خورد ..

توی اون حالت به جای اینکه از غیرت و توجهش نسبت به خودم خوشحال بشم .. حالم بهم خورد ..

دستاشو دوطرف صورتم گرفت و پرسید :

بهنود _ چی شده ؟! چرا گریه کردی ؟!

یه اخم غلیظ روی پیشونیم نشست ..

در مقابل چشمای متعجبش از کنارش رد شدم و وارد اتاقم شدم ..

از وقتی که محبتش به همرازم گل کرده بود .. همتا جای خالی اشکان و حس کرده بود..

دیگه بهش توجهی نکردم و به همتا که معصمومانه روی تخت خوابیده بود.. نگاه کردم ..

اما صدای نگران بهنود و میشنیدم که سعی میکرد از مریم جریان و بپرسه ..

یه پوزخند به احساس برادرانه اش زدم ..

از داخل کمد حوله حمامم و برداشتم و با همون لباس هام زیر دوش اب سرد قرار گرفتم ..

شاید سردی اب باعث بشه بغضی که بازم با دیدن همتا توی گلوم نشسته بود .. از بین بره .

تا حالا نگرانیم بابت همراز و وابستگیش به بهنود بود .. اما حالا باید نگران همتا باشم که داره اذیت میشه از این رابطه ..

بعد از پوشیدن لباسام .. موهامو خشک کردم ..ولی به خاطر بلندیش هنوزم نم داشت .. باز گذاشتم تا خشک بشه ..

از مریم خبری نبود .. فکر کنم رفته بود پایین ..

رفتم روی تخت نشسته ام به عزیزی که ازجونم بیشتر دوستش داشتم ، نگاه کردم .. نمیتونستم درد توی سینه مو کم کنم .. چیکار باید میکردم ..

از اولم دلم نمیخواست این سفر و بیام .. این سفر نه برای خودم خوب بود .. و نه برای دخترام .

دلم میخواست توانایی اینو داشتم که همین الان وسایلم و جمع کنم و از این ویلایی لعنتی خارج بشم .. اما نمیتونستم در مقابل محبت های سوری جون و پدر جون نمک نشناس باشم .

باید این چند روزم تحمل میکردم .. و بعدش یه برنامه ی صحیح برای زندگیم میکشیدم ..

با این فکر اروم تر شدم ..

در حالی که گونه ی همتا رو نوازش میکردم .. اهسته صداشم میکردم ..

_ جوجوی من نمیخواد پاشه ؟!

یه تکون کوچولو خورد ولی بیدار نشد ..

سرم و نزدیک صورتش بردم و صورتش و بوسیدم ..

_ پاشو دیگه تنبل خانم .. خیلی خوابیدیا !!!

تکونشو بیشتر کرد و خودشو بیشتر بهم چسبوند .. و توی اغوشم جای گرفت .

بازم دلم خون شد .. لبامو فشار دادم که از لرزشش جلوگیری کنم .. این بغض لعنتی هم که پای ثابت گلوم شده بود ..

یه دست توی موهام کشیدم و سعی کردم لحن صدام شیطون باشه ..

_ پاشو ببینم لپو .. اگه پانشی یه جور دیگه بیدارت میکنمااا

یه لبخند روی لباش نشست .. ولی چشماشو باز نکرد ..

_ بیدار نمیشی نه ؟!! باشه ... خودت خواستیااا

روی شکمش خم شدم شروع به غلقلک دادنش کردم .. صدای خنده اش بلند شد..

دلم ضعف رفت براش ..

_ پاشو یالا .. چه معنی داره من بیدار باشم تو بخوابی .. زود بلند شو .

همچنان داشت میخندید ..

بعد از اینکه کلی خندید .. فرستادمش تا صورتشو بشوره ..

خومم موهامو بالای سرم جمع کردم و روسری کوتاه مشکیمو روی سرم گذاشتم ..

وقتی که همتا بیرون اومد لباس هاشو عوض کردم و موهاشو شونه کردم و خرگوشی بستم .

خودش خیلی این مدل دوست داشت .

کارم که تموم شد .. دستاشو برای اومدن توی اغوشم باز کرد ..

مثل بچگی هاش تو اغوشم کشیدمش ..

از نظرم امروز روز همتا بود حتی اگه خیلی بزرگ به نظر میرسید ..

از پله ها که پایین میرفتیم .. صدای گریه همراز باعث شد قدم هامو تند تر کنم .. در همون حالم سعی میکردم با صدا کردنش ارومش کنم ..

اونم تا صدامو شنید از اغوش پیمان پایین اومد و به سمتم دوید ..

همتا با دیدن همراز دستاش و دور گردنم حلقه کرد .. با این کارش نشون داد که حاضر نیست از اغوشم پایین بیاد ..

همونطور که همتا توی بغلم بود روی دوزانو نشستم و همرازو هم بغل کردم .

همه ی جمع هم با بیخبری تمام به این صحنه خندیدن ..

شاید فکر میکردن که همتا حسادت کرد !!!

اما فقط من میدونستم که اون از بی پناهیش که به من پناه اورده .. نه حسادتش.

و البته مریم ..که با دیدن این صحنه اشک توی چشمای خوشکلش جمع شده بود .

اینو وقتیکه همتا دستاشو دور همراز حلقه کرد به همه ثابت کرد ..

همراز گرسنه بود .. اینو از عادت همیشگیش فهمیدم ..

_ گرسنته خوشگل مامان ؟!

قبل از اینکه همراز جوابم و بده سوری جون به حرف اومد ..

سوری جون _ اره مادر .. ما هر کاری کردیم صبحونه نخورد .. بد عادتش کردی دیگه از دست کسی نمیخوره ..

ناراحت نشدم . لحنش اصلا از روی بدجنسی نبود .. فقط توصیه ی مادرانه بود ... خودمم قبول داشتم که باید این عادتشو ترک میدادم .. بنابراین فقط سری تکون دادم و لبخند زدم ..

اونم ادامه داد:

_ بهنودم معلوم نیست از صبح چشه .. این بچه از دست اون حداقل دوتا لقمه میخورد ..

این جمله اش بیشتر مثل این بود که داره به وجود پسرش افتخار میکنه و موفقیتش و توی جمع اعلام میکنه ..

بازم ناراحت نشدم .. بیشتر دلم برای خودم و همه ی مادرای ساده دل سوخت ..

بعد هم همینطور که همراز و همتا توی اغوشم بودن بلند شدم به اشپزخونه رفتم ..

مریم و رعنا سعی کردن که یکیشون و بگیرن ولی هیچکدوم از عسل های من راضی به ترک جایگاهشون نشدن ..

و همینم باعث شد که جمع موضوعی برای ادامه ی گفتگو پیدا کردن .

به سمت اشپزخونه رفتم .. بعد با صدای دینگ .. دینگ .. شروع کردم .

_ خوب مسافران محترم .. لطفا کمربند های خود را ببندید .. تا چند ثانیه ی دیگر در باند اشپزخانه فرو خواهیم امد ..

همتا ریز میخندید .. همرازم فقط خودش و به من میمالوند .. انگار میخواست اینطوری خودش و سیر کنه ..

بیتا خانم هم با شنیدن صدای من خندید .. گفت :

بیتا خانم _ سلام دخترا به باند فرود ما خوش اومدین ..

خنده م گرفته بود ...

_ بیتا خانم شما هم بلایی ها برای خودت !!

بیتا خانم _ کمال همنشین مادر .. بشین .. بشینید تا صبحونتون بیارم براتون ..

_ مرسی بیتا خانم

روی موهای هر دوشون بوسه ای زدم .. گذاشتمشون زمین ..

همتا روی صندلی کنارم نشست و همرازم روی پام ..

به تخم مرغ عسلی و شکلات صبحونه و پنیر و گردو و کره و مربا و اب پرتغال و شیر و شیر کاکائویی، که روی میز بود اشاره کردم و پرسیدم چی میخورید ؟!

همتا _ شکلات صبحونه

از شکلات صبحانه برداشت و روی نون تستش مالید و مشغول خوردن شد ..

همراز _ شیر کاکائو میخوام .

از علاقه اش به شیر کاکائو سوءاستفاده کردم و گفتم که باید اول تخم مرغ عسلی بخوره .. یه لیوان شیرم ریختم و کنارش گذاشتم ..

_ اول باید تخم مرغ عسلی بخوری بعد شیر کاکائو .

همراز هم کمی مکث کرد و بعد با نگاه به شیرش .. از تخم مرغ عسلیش خورد ..

بهنود _ ای شیطون .. پس چرا من هر کاری کردم به غیر از شیرکاکائو چیزی نخوردی ؟!

سر بلند کردم به بهنود که به چهارچوب در اشپزخونه تکیه داده بود نگاه کردم .. وقتی نگاه منو دید .. تکیه اش و برداشت و به سمتم اومد ..

تکیه اش و برداشت و به سمتم اومد ..

صندلی روبه روی منو انتخاب کرد و روش نشست ..

همه ی حواسش به همراز بود و همه ی حواس من به همتا !!!

همتا نون تست توی دستش خشک شده بود ..

و همه ی حواسش به بهنود و لقمه ی دستش که مقابل همراز بود .

همراز نمیخواست لقمه ی بهنود و بگیره و همتا در حسرت گرفتن اون لقمه !!

خدایا چیکار کنم .. دلم میخواست سرش داد بزنم چی میخوای از جونم .. ببینش داره داغون میشه ..

اما اون بی خبر از همه جا مشغول قربون صدقه رفتن دخترش بود ..

نمیفمید یه دختر درست رو به روش داره در حسرت پدر از رفته اش میسوزه ..

کاش توانش و داشتم که سرش فریاد بزنم که بهش بگم تمام کن این بازی احمقانه رو ..

اما نداشتم .. من ناتوانتر از همیشه بودم ..

اما همه چیز که گفتنی نبود .. اون خودش باید میدید .. باید میفهمید ..

کاری از دستم بر نمیومد .. جز اینکه همراز به بهنود بسپارم ..

اون ندونسته لقمه از همتا دریغ میکرد ..

و من .. دونسته لقمه برای دل پر خونش میگرفتم ..

نمیدونم چند دقیقه این موش و گربه بازی ادامه داشت که پیمان وارد اشپزخونه شد و از همتا خواست که باهاش بازی کنه ..

همتای نازم با نگاهش ازمن اجازه خواست .. منم بهش گفتم که اگه بخواد میتونه بره ..

به حد کافی اذیت میشد .. دلم نمیخواست فکر کنه منم از دست داده ..

ولی حس میکردم الان به محبت پیمان نیاز داره ..

پیمان با لبخندش به من و با اخمی که به بهنود کرد ، نشون داد که از روی اگاهی این کار و کرده .

و من با نگاهم از پیمان تشکر کردم .. یه دنیا از توجهش به همتا قدردانی کردم ..

سریع لقمه ای که براش گرفته بودم و خورد و لیوان شیرش و سر کشید ..

بعد از اینکه گونه ی منو بوسید به سمت در رفت که صداش کردم ..

_ همتا

همتا _ بله مامان ؟!

در حالی که سعی میکردم لرزش صدامو کنترل کنم گفتم :

_ میدونی که خیلی دوست دارم ؟!

یه لبخند قشنگ زد .. سرش و به حالت اره تکون داد ..

و با انرژی که ازش انتظار میرفت .. از اشپزخونه خارج شد ..

همون طور که نگاهم به پیمان و همتا توی اغوشش بود .. به این فکر میکردم :

چقدر پیمان روح بزرگی داره .. قلبی به بیکرانیِ دریا که برای دیگران میتپه .

حس میکردم .. این مرد زمینی نیست .. اسمونیه ..

و از طرف خدا اومده که فرشته ی محافظ همتا باشه .

صندلی رو عقب کشیدم .. خواستم بلند بشم و برم تا از ریزش اشکام مقابل بهنود جلوگیری کنم .. که با صداش متوقف شدم .

بهنود _ سارا من نمیخواستم .. یعنی اصلا نفهمیدم که همتا .. که یعنی ... منم .. باور کن همتا با همراز فرقی برام ندارن .. من فقط ..

پس فهمیده بود ..

از روی صندلیش بلند شد و اومد روی صندلی کنار من نشست .. ادامه داد :

_ سارا من نمیخواستم همتا رو اذیت کنم .. همتا دختر منم هست .. من به فکر همتا هم هستم ..

منِ احمق .. اصلا نمیفهمیدم که تو چرا همه ی توجهت به همتاست .. سارا من متاسفم ..

ببخشم به خاطر حماقتم ..

در تمام این مدت سرم پایین بود .. چیزی نمیگفتم ..

با این حرفش سرم و اوردم بالا .. به چشمای نادمش نگاه کردم .

نگاهم و ازش گرفتم .. نمیخواستم غرورش بشکنه ..

من ازش توقعی نداشتم .. اون با همتای من نسبتی نداشت .. وظیفه ایم در قبال اون نداشت که بخواد به خاطرش عذرخواهی کنه .. اونم به این شکل ..

_ خواهش میکنم اینجوری نگو .. من توقعی ندارم .. فقط همتا کمی حساسه ..

اگه میشه جلوش همراز و ...

نتونستم ادامه بدم ... بهش نگاه کردم تا ببینم متوجه منظورم شده یانه که بادیدن چهره ی بهت زده اش ... سریع ادامه دادم :

_ البته میدونم توقع زیادیه ... پروییه که این ازت بخوام ..

این بار اون با انگشت اشاره اش که روی لبام گذاشت منو وادار به سکوت کرد ..

بهنود _ برای همین موضوع دیشب گریه کردی ؟!

در جواب فقط بهش نگاه کردم ..

اونم تا چند ثانیه بهم نگاه کرد ..

بعدم دستای سردم و توی دستای گرمش گرفت فشرد ..

با صدایی که لرزشش مشخص بود گفت :

بهنود _ متاسفم سارا به خاطر اشکایی که به خاطر حماقت من ریختی و به خاطر فریادهای خودخواهانه ی صبحم ..

بعدم بلند شد و در مقابل بهت و حیرت من و مریم که چند دقیقه ای بود بی صدا به اپن تکیه کرده بود ، پیشونیمو گرم و طولانی بوسید و اشپزخونه رو ترک کرد ..

چند دقیقه بهت زده و سردرگم به جای خالیش خیره شدم .. هرچقدر که من فاصله مو باهاش بیشتر میکردم .. اون بهم نزدیکتر میشد ..

مریم _ سارا خوبی ؟!

نگاهمو بهش دوختم .. چقدر خوب بود که مریم بود ..

_ مریم دیگه خسته شدم .. نمیتونم تحمل کنم ..

مریم تحت تاثیر لحن من گفت :

مریم _ چرا اون که داره همه یسعیشو میکنه بهت نزدیک بشه ..

_ حالا من دیگه این نزدیکی و نمیخوام .. حس تحمیل شدن دارم .. هم برای خودم و هم برای همتا ..

مریم با یه لحن توبیخ گری گفت :

_ همیشه همه ی زندگیت و فدای همتا کردی ..

با یاد اوری چهره ی همتا لبخند روی لبم نشست که بیشتر مریم و تحریک کرد ..

مریم _ ببند نیشتو .. انگار ازش تعریف کردم ..

خنده ی صدا داری کردم ..

_ جوری حرف نزن که فکر کنم .. اگه تو جای من بودی کاری غیر از این میکردی ..

تو برای من که یه غریبه ام از جونت داری مایه میذاری ..

مریم با عشقی که از چشماش سرشار بود بهم نگاه کرد ..

مریم _ کاش مهدی لیاقتت و داشت .. اون موقع از همه کس به من نززدیک تر میشدی ..

_ شروع نکن مریم .. مهدی لیاقت بهتر از من و داره .. یکی مثل روژان .. دیدیش مثل پنجه ی افتاب میمونه .

مریم _ خوبه خوبه .. نمیخواد بنگاه ازدواج راه بندازی .. فعلا منو خودت شوهر بده که ترشی هفت ساله شدیم ..

هر دومون خندیدیم .. خنده ای که واقعا بهش نیاز داشتم .

همراز مامانم با خنده ی ما میخندید ..

مریم با خنده ی همراز به وجد اومده بود داشت بلند بلند نازش میداد .. منم به این فکر میکردم که چکار باید بکنم .

اما اینو میدونستم که بیشتر از اینکه نگران همراز و خودم باشم باید نگران همتا باشم که از همه بیشتر اذیت میشد ..

یهو مریم که موضوعی رو به خاطر اورده بود مثل جن زده ها به من نگاه کرد ..

بعدم چشماشو ریز کرد و به حالت متفکر بهم نگاه کرد :

مریم _ میگم سارا بهنود منظورش چی بود که گفت همتا دختر منم هست .

شونه هامو بالا انداختم

_ منظوری نداشت میخواست ارومم کنه یه چیزی گفت .. تو چرا همه چیز جدی میگیری .. بابا اونم ادمه وقتی میبینه همتا ناراحت شده .. ناراحت میشه دیگه از سنگ که نیست ..

مریم به نشونه ی تایید سری تکون داد و دیگه چیزی نگفت .. چند دقیقه بعد هم به درخواست من بلند شدیم و به سالن کنار بقیه رفتیم .

خانم ها کنار هم نشسته بودن و صحبت میکرد .. پدر جون و اقای جعفری هم مشغول صحبت بودن ..

رعنا هم با سونیا و روژان گرم گرفته بود ..

با چشمام دنبال همتا و پیمان گشتم که گوشه ای از سالن دیدمشون همراه بابک داشتن بازی میکردن ..

هرچی نگاه کردم بهنود و ندیدم .. فکر کنم رفته بود توی اتاقش .. دلم نمیخواست ناراحتش کنم .. بلاخره اون گناهی نداشت ..

تقدیر همتا این بود که پدر و مادرشو از دست بده و کسی مسئول این اتفاق نبود که بخواد دینی گردنش داشته باشه ..

این من بودم که باید جای خالی اشکان و برای همتا پر میکردم ..

کنار رعنا و دخترا نشستیم و ظاهرا به حرف هاشون گوش میدادم .. اما ذهنم درگیر اتفاقات اخیر بود که راه حلی براشون پیدا کنم .

یه دفعه صدای بابک اومد که منو مخاطب قرار داد :

بابک _ سارا تو که هنوز نشستی ؟!

با تعجب بهش نگاه کردم ..

_ مگه قرار بود نشینم ؟!!

بابک _ به خانم و باش .. دوساعت مارو علاف کرده تازه میگه مگه قرار بود نشینم ..

وقتی که دید من هنوز با تعجب نگاهش میکنم ادامه داد :

بابک _ بلند شو دیگه .. بابا از صبح منتظر جنابعالی هستیم .. میخواییم بریم بیرون دیگه .

_ تو ایــــ ـن هوا ؟!!!

بابک _ اره مگه چشه .. تازه ماشالله شما اینقدر طولش دادی که بارون بند اومده و رنگین کمانم زده ..

_ خوب زودتر میگفتی منتظر منین بهت میگفتم من نمیتونم بیام .

این بار همزمان صدای بابک و رعنا بلند شد ..

_ چراااا

که باعث شد همه بلند بخندیم ..

پیمان با دست پشت کمر بابک زد و بلند گفت :

پیمان _ بابا تفاهم .

این بار بلند تر خندیدیم ..

رعنا _ بابا سارا لوس نشو دیگه برو اماده شو بریم ..

_ نمیشه به جان خودم .. هوا خوب نیست .. همرازم هنوز کامل خوب نشده .. دوباره تب میکنه .

همون لحظه سوری جون که تا اون موقع مثل بقیه ی بزرگترا ساکت بود به حرف اومد :

سوری جون _ همراز و من نگاه میدارم .. تو همراهشون برو مادر ..

بهش نگاه کردم به خاطر محبتش لبخند زدم که با پشت چشمی که حوری جون که کنار سوری جون نشسته بود .. روی لبم ماسید ..

یه اخم جایگزینش شد ..

دید .. اما ندیده گرفت ..

حسادت همه ی وجودش و گرفته بود ..

_ نه سوری جون .. این طوری که بچه ها برنامه ریختن تا دیر وقت بیرونن .. همراز شمارو اذیت میکنه .

سوری جون _ نه مادر اذیتی نداره .. فقط اگه از دستم غذا میخورد مشکلی نبود ..

بابک _ اه بلند شو دیگه .. هیچ چیش نمیشه .. بابا وسط تابستونه هاا ..

_ خان عموی گل .. به این هوا نمیشه اعتماد کرد ..

بابک که به خاطر خان عمو گفتنم به خنده افتاده بود .. با خنده به رعنا نگاه کرد گفت :

بابک _ خانمم تو یه چیزی بهش بگو ..

رعنا هم معلوم بود که توی دلش قند اب شده .. سرشو انداخت پایین که لپ های گل انداخته اش دیده نشه .. با یه لحن مسخره ای گفت :

رعنا _ چی بگم اقــــ ـا ؟!!!

وای که مرده بودیم از خنده ..

منو مریم همزمان گفتیم :

_ برو بمیر خاک بر سر !!!

هنوز در حال خندیدن بودیم که بهنود در حال پایین اومدن از پله گفت :

بهنود _ هوا خوبه فقط براش لباس گرم بردار همراهت باشه ..

توی دلم یه منتظر دستور جنابعالی بودم نثارش کردم ولی به زبون گفتم :

_ لباس گرم براش نیاوردم ..

انا با دیدن همراز که با نزدیک شدن بهنود دستاشو برای به اغوشش رفتن باز کرد ..

این واقعیت تلخ مثل پتک به سرم کوبیده شد ..

که باید یه روزی هم برای همراز این سوال که پدرش کجاست و پاسخ بدم .

قسمت 19

با سقلمه ای که مریم به پهلوم زد به خودم اومدم .. تازه متوجه شدم که چند دقیقه ای به بهنود خیره موندم .

در تمام این دقایق اونم نگاهش به من بود .. چهره اش نشون میداد که مشغول فکر کردن ..

نگاهم و ازش گرفتم .. اونم بدون توجه به همراز به سمت جایی که پیمان و همتا ایستاده بودن رفت و کنارشون ایستاد ..

پیمان هم با خنده ای که در صداش کاملا پیدا بود ..گفت :

_ خوب سارا خانم پاشو اماده شو دیگه .. شوهرتم که اجازه رو صادر کرد..

نمیدونستم چی بگم ..

نگاهم کشیده شد سمت بهنود .. میخواستم عکس العملش و مقابل پدر و مادرش ببینم ..

سرش پایین بود و تا کمر خم شده بود .. خودش و مشغول صحبت کردن با همتا نشون میداد ..

مریم هم انگار حالم و درک کرد که به جای من سریع جواب داد ..

مریم _ دیگه دوره ی مرد سالاری تموم شده اقــــ ــا پیمان ..

اقا رو مثل رعنا ادا کرد که باعث شد همگی بخنده بیافتن .

منم نفس حبس شدم و ازاد کردم و سرم و تکون دادم .. ناخداگاه متوجه سوری جون شدم که خیره به بهنود نگاه میکرد ..

توی نگاهش همه چیز وجود داشت .. اما بارزترینش عشق بود ..

عشق به فرزند محبتی که خدا توی وجود همه ی پدر ها و مادر ها قرار داده ..

مادر بود همیشه همه ینگاه هاش در پی فرزند ..

پدر جونم متفکر به من بهنود نگاه میکرد ..

پیمانم که ظاهرا از این بحث لذت میبرد .. با خنده ای که سعی در کنترلش داشت روبه مریم گفت :

_ نه مریم خانم .. همچین خبرایی نیست .. این آوانسیِ که ما مردا توی این دوره به شما دادیم .. خواستیم توی خودتون اعتماد به نفس پیدا کنید تا شکست دادنتون برای ما لذت بخش تر باشه ..

دوباره جمع منفجر شد ..

مریم _ بله البته .. ما خانم ها در این جور موارد میگیم .. ارزو بر جوانان عیب نیست ..

شما ارزو کن .. اشالله براورده شه ..

چشمای پیمان برق زد .. که از نگاه تیز بین من دور نموند ..

پیمان _ باشه !! ارزو میکنم .. اما فکر نکنم دیگه نیاز به ارزو کردن باشه هاااا ..

براورده شده به جان خودم ..

من خنده م گرفته بود .. به مریم نگاه کردم قرمز شده بود ..

لبخندم پهن تر شد .. کلا دیدن خجالت مریم یکی از رویداد های نادر بود که الان میتونستی ببینی ..

مریم که دید دارم میخندم زیر لب گفت : زهر مار هرچی میکشم از دست تو اون شوهر مونگلته .. پاشو برو حاضر شو تا این دوباره نطق نکرده ..

همون لحظه هم پیمان خواست دوباره شروع کنه .. که میون حرفش رفتم و بلند شدم .. با گفتن جمله" میرم حاضر شم " موافقتم و اعلام کردم .

پیمان هم به خاطر شکست دادن من مقابل دیگران تعظیم کرد .. احتمالا فکر کرد طلای المپیک و گرفته .. والا.

همراز و توی بغلم جابه جا کردم .. برگشتم سمت همتا که کنار بهنود ایستاده بود و دستاش توی دستای بهنود بود .. اشاره کردم که همراهم بیاد تا حاضرش کنم .

داشتم از پله ها بالا میرفتم که متوجه شدم بهنود و پیمانم دارن همراه همتا میان تا لباسشون و عوض کنن.

بدون توجه به اونا وارد اتاقم شدم .. بین لباس های همراز دنبال لباس مناسبی گشتم ..

از بین لباس های همراز یه بلوز بهاره ی استین بلند ابی و یه دامن لی با ساپورت ابی اورده بودم .. که از همه گرم تر بود ..

همتا هم یه شلوار برمودای سفید پوشوندم با تاپ پشت گردنی قرمز ..

موهای هردو رو هم خرگوشی بستم ..

خودمم یه مانتو کوتاه ابی پوشیدم با جین سورمه ای و شال همرنگش ..

داشتم توی ایینه به خودم نگاه میکردم .. به خاطر بی خوابی دیشب زیادی رنگ پریده به نظر میرسیدم ..

کمی ریمل به موژه هام زدم .. مداد ابی رو هم توی چشمام کشیدم .. یه رژگونه ی محو هم زدم و با برق لب ارایشم تکمیل کردم .

با صدای همتا که گفت : عمو لباسم خوبه .

به سمت در برگشتم .. بهنود و دیدم که با لبخند داشت نگاهش میکرد ..

بهنود _ ای جانم چه ناز شدی عروسکم .

همتا معلوم بود خوشش اومده یه چرخ زد و به سمت بهنود رفت و دستاشو گرفت ..

همرازم به تقلید از همتا چرخید .. گفت :

_ منم علوسک شدم ...

الهی فداش بشم دلم ضعف رفت براش ..

بهنودم حالی بهتر از من نداشت .. چون بلافاصله دستاشو باز کرد و همرازو کشید بغلش ولی سریع نشست روی زانوهاشو همتارم بغل کرد و گفت :

_ وای خدا چه عروسک هایی دارم من .

از این همه شعورش لذت بردم .. واقعا پدر خوبی میشد .. اگر می موند !!!!

داشتم با لذت به اون سه تا توی اغوش هم نگاه میکردم که پیمان از راه رسید و همتا رو از بغل بهنود کشید بیرون و به سمت پله ها رفت ..

بعد از رفتنش بهنود با لبخند نگام کرد .. چشماش برق میزد .. فکر کنم از چهره ی ارایش کردم خوشش اومده بود ..

از همون نگاه هایی که باعث میشه گونه هات رنگ بگیرن .

پرسید : حاضری ؟!

فقط سرمو تکون دادم .. اونم اشاره کرد که بریم ..

بدون توجه به بهنود که سعی داشت با من هم قدم باشه به سمت بچه ها رفتم ..

امروز میخواستم بهم خوش بگذره ..

حتما قرار نبود در کنار همسرم باشم .. و دوری کنم ..

میتونستم به عنوان یه دوست در کنارش باشم و از سفرم لذت ببرم .

وارد حیاط که شدیم ..

پیمان همتا رو روی کاپوت ماشینش نشونده بود و داشت به حرفهاش گوش میداد ..

رعنا درحالی که دستاشو دور بازو های بابک حلقه کرده بود ایستاده بود .. تقریبا توی حلقش بود ..

در اون لحظه هیچ چیزی جز "خاک بر سر "از ذهن من نگذشت .. مطمئنن مریمم که

با کمی فاصله کنارشون ایستاده بود .. با من هم عقیده بود .

یه نگاه بهش کردم که با چشماش به سمتشون اشاره کرد .. چشمک زد ..

بعدم با قدمهای بلند به سمت من اومد و در گوشم پچ پچ کرد و با انگشت هاش اون دوتا رو نشون داد .. این یعنی که ما داریم اونا رو مسخره میکنیم .. حالا باید بلند بخندیم ..

با صدای خنده ی ما صدای بابک به اعتراض بلند شد .. همین باعث شد خنده ی ما تشدید بشه .

رعنا اما میدونست امروز سوژه ی ما شده اروم بود و سعی میکرد .. عصبانیتشو پنهان کنه و با چشماش برامون خط و نشون میکشید ..

بعد از کلی خنده که حالا به پیمان و بهنودم کشیده شده بود .. قرار شد منو مریم و بچه ها همراه پیمان و بهنود بریم .. اون دوتا کفتر عشقم خودشون بیان!!!

پت ومت و روژانم که قبلا انصرافشون اعلام کرده بودن .. قرار بود برای خرید به بازار برن ..

این روندِ با انگشت نشون دادن و بلند خندیدن توی ماشینم ادامه داشت .. حرص دادن بابک و رعنا خیلی لذت داشت ..

اول به درخواست همتا رفتیم تله کابین .. که من مجبور شدم به خاطر همراز همون پایین بمونم و همتا رو با کلی سفارش به بهنود و پیمان بسپرم .. مریمم کنارم موند .

البته فکر میکنم به منو مریم اون پایین بیشتر خوش گذشت .. چون به یاد قدیماااا کلی اتیش سوزوندیم و ملت سرکار گذاشتیم ..

و با ژست های مختلف از خودمون عکس انداختیم .

اما درست وقتی که بقیه برگشتن چهره ی کلافه به خودمون گرفتیم و اونا رو کلی شرمنده ی خودمون کردیم !!!

اما خوب رعنای خائن تا چند وقت پیش توی گروه ما بود و مسلما میدونست که ما به خودمون بد نمیگذرونیم ..

اینو با ابرویی که برامون بالا انداخته بود نشون داد !!

منم پشت چشمی براش نازک کردم و رومو برگردوندم .. که نگاهم با نگاه بهنود تلاقی کرد ..

یه لبخند قشنگ زد و با حرکت لبش گفت " ببخشید "

ته دلم یه جوری شد .. سریع نگاهم و ازش گرفتم و خودمو با همراز مشغول نشون دادم ..

اما از گوشه ی چشمام میدیم که بهنود داره بهم نزدیک میشه ..

با چند گام خودشو بهم رسوند و بدون هیچ حرفی همراز و از بغلم گرفت ..

بعد هم که رفتیم که نهار بخوریم ..

بهنود در تمام مدت کنار من قدم برمیداشت .. اما من سعی میکردم خودمو با مریم و همتا که داشت از صحنه هایی که دیده بود و تعریف میکرد.. مشغول کنم ..

اونم دیگه چیزی نمیگفت .. انگار فهمیده بود که نمیخوام باهاش حرف بزنم .. فقط بدون اینکه با من حرف بزنه کنارم میایستاد و با پیمان یا گاهی با بابک صحبت میکرد ..

توی رستوران اینقدر پیمان و مریم کل انداختن ما بلند خندیدیم که اخر صدای همه در اومد .. مجبور شدیم اونجا رو ترک کنیم ..

البته بهتر بگم که بیرونمون کردن !!!

........................

تازه به ساحل رسیده بودیم .. ساحلش تقریبا خصوصی بود .. اما یه قسمتی بالاتر از اینجا وسایل بازی بادی گذاشته بودن .. که بچه ها استفاده کنن.

اما این قسمت تقریبا رفت و امد کم بود .

چند تا از جوونا نشسته بودن و صدای گیتار و اوازشون به گوش میرسید ..

پیمانم به وجد اومده بود و داشت میگفت که شب بریم ساحل کنار ویلا تا برامون هنرنمایی کنه .. در همون حالم چشمش خورد به یه دختر پسر جوون که در حال بوسیدن همدیگه بودن .

با دیدن این صحنه نیشش باز شد و به من اشاره کرد که اذیتشون کنیم ..

من چون بچه ی خوبی بودم مخالفت کردم .. ولی خوب پیمان رفیق ناباب بود و منو از راه به در کرد .. اصلا به ولیم ( بهنود ) که سعی داشت منصرفم کنه توجهی نکردم ..

من و مریم که بیماری مردم ازاری داشتیم .. حالا یکی پیدا شده بود که از ما هم بیمار تر بود .. دیگه قابل کنترل نبودیم ما ..

پاکت چیپس همتا رو برداشتم و توشو باد کردم .. به سمت دختر و پسر رفتم و پشتشون ایستادم .. مریم و پیمانم روبه روشون ایستادن .

حیونیا اینقدر غرق لذت بودن که اصلا متوجه ما نشدن ..

با شمارش پیمان پاکت و ترکوندم .. اون دوتا هم مثل این سرخ پوست و دورشون میچرخیدن و از خودشون صدا در میاوردن ..

عجب صحنه ای بود .. دلم میخواست از خنده بترکم ..

دختر پسره همچین از هم جداشدن که فکر کنم دیگه هیچ وقت توی ملاعام از این غلط ها نکنن !!!!

دختره سرشو توی سینه ی پسره پنهان کرده .. تا مثل بید میلرزید .

پسره هم از ترس تا چند ثانیه از جاش تکون نخورد و گنگ به حرکات ما نگاه کرد .. بعد از چند دقیقه خودشو پیدا کرد و با یه داد بلند شد ..

ما هم هرکدوم به سمتی فرار کردیم ..

داشتم با صدای بلند میخندیدم که یه دفعه صدای اخم هوا رفت ...

از شدت سوزش روی زمین نشستم .. به پاهام نگاه کردم .. شیشه ی دلستری که شکسته بود .. از کفش هام هم گذشته بود پای راستمو بریده بود .. فکر کنم زیر شن ها بود که ندیده بودمش .

خم شدم و بدون توجه به شیشه کفشم و دراوردم که باعث شد شیشه هم از پام خارج بشه و خون با فشار از پام خارج بشه ..

تازه بعد از خارج کردن شیشه از پام دردش خودشو نشون داد و باعث شد یه جیغ بکشم ..

پیمان که از همه به من نزدیک تر بود .. سریع خودش و بهم رسوند ..

ضعف کرده بودم .. حس میکردم جونی توی بدنم نبود .. فشارم به خاطر بیخوابی دیشب پایین بود ، حالا هم با این اتفاق به شکل ضعف خودش و نشون داد ..

پیمان _ سارا خوبی ؟! چی شدی یه دفعه ؟!

پاهام و توی دستاش گرفت و مشغول بررسیش شد ..

پیمان _ اخه دختر چرا شیشه رو از پات دراوردی ...

در حالی که سعی میکرد با فشار از خونریزی جلوگیری کنه ادامه داد:

_ باید بریم درمانگاه .. نیاز به بخیه داره ..

ضعف نمیذاشت چشمام و باز نگه دارم .. اما صداها رو میشنیدیم .

وقتی دید جواب نمیدم و چشمام بسته است .. مچ دستامو توی دستش گرفت و سعی کرد نبضم و بگیره ..

پیمان _ وای فشارتم پایینه ..

حس کردم دستاشو زیر پام اورد که بلندم کنه که صدای داد بهنود اومد ..

بهنود _ بهش دست نزن ..

صدای جیغ همراز و گریه همتارم میشنیدم ..

پیمان _ فشارش افتاده .. باید ببریمش درمانگاه ..

بهنود _ خودم میارمش ..

پیمان _ تو همراز و بیار که داره جیغ میکشه ..

بهنود با داد _ به جهنم ..

تو اونا رو بیار .. من سارا رو میبرم ..

در همین حینم من روی دستاش بلند کرد و دوید ..

درحال دویدن صداشو که نگرانی توش موج میزد ، میشنیم که درحال غرزدن بود ..

شانس اوردم که حالم خوب نبود ... وگرنه یه تنبیه جانانه از طرفش در انتظارم بود ..

اما نگرانیه توی صداش یه حس خوبی بهم میداد ..

دلم میخواست میتونستم چشمام و باز نگه دارم به بهنودِ نگران نگاه کنم ..

اما با تمام سعیم فقط اندک تکونی بود که پلکای بستم خورد ..

اما اون ندید .. چون همچنان داشت میدوید و بی توجه منو به خاطر شیطنتم سرزنش میکرد و برای پیمان خط و نشون میکشید ..

صداش هرلحظه دورتر میشد ..

نمیفهمیدم چی میگفت .. فقط اصوات نامهومی از جملاتش توی ذهنم میپیچید ..

بعد از چند ثانیه هم که قطع شد و دیگه هیچی نفهمیدم ..

با حس سوزش چیزی توی دستام چشمام و باز کردم ..

یه خانمی و دیدم که با لباس سفید بالای سرم ایستاده بود و داشت سوزن سرم و از دستم جدا میکرد .. روی مقنعه اش یه اسم نوشته شده بود ..

"ملیکا رستمی "

داشتم بهش نگاه میکردم صورت زیبایی داشت .. چشم و ابروهای مشکی ،

پوست سفیدی داشت که به واسطه ی مقنعه ی مشکی روی سرش بیشتر خودش و نشون میداد ..

همچنان مشغول ارزیابی صورتش بودم که متوجه چشمای بازم شد ..

ملیکا _ اِاِاِ عزیزم بیدار شدی ؟! خوبی خانمی ؟!

صدای قشنگی هم داشت که باعث شد یه لبخند روی لبم بشینه ..

با باز و بستن چشمام گفتم که خوبم ..

کمی سوزش توی پام حس میکرد ولی به قدری نبود که نشه تحمل کرد ..

ملیکا _ شنیدم شیطونی کردی ؟! شوهرت که خیلی شاکی بود ..

بعدم با یه لبخند قشنگ اضافه کرد .. برادرش و زنش و خیلی دعوا کرد .. خدابه دادت برسه .. اگه میخوای زنده بمونی باید از حربه های زنانه ات استفاده کنی ..

از لحن شیطونش خنده م گرفت ..

دلم میخواست بهش بگم "تو اگه دَم پَره ما بودی لات خوبی میشدی داش!!"

اما خانمی به خرج دادم .. با گفتن "حواسم هست" .. خیالشو از بابت بهنود راحت کردم ..

ملیکا _ خوبه عزیزم .. پس من برم بهش بگم بهوش اومدی .. تا الان همشون اینجا بودن .. تازه رفتن بیرون .

_ باشه مرسی !!

پرستارا هم برای خودشون عالمی دارن هاااا !!!

چند دقیقه ی بعد بهنود وارد شد .. پشت سرش هم پیمان با سرو صدای زیاد و مریم وارد اتاق شدن ..

پس منظورش از زنش ، مریم بود .. آی مریم چه ذوقی کنه .. به عنوان همسر پیمان شناخته شده !!!

مریم سریع خودش و بهم رسوند و کنارم روی تخت نشست ..

بهنودم روی صندلی کنار تختم نشسته بود .

پیمان _ وای سارا هنوز زنده ای ؟!

خندیدم .. نگاهم به سمت بهنود رفت .. با لبخند داشت نگام میکرد .. پس اوضاع اون قدرها هم که ملیکا میگفت بد نبود ..

وقتی دید دارم نگاش میکنم .. دستام و گرفت توی دستاشو حالم و پرسید ..

منم به تکون دادن سرم اکتفا کردم .

پیمان _ اونجوری که تو ضعف کردی گفتم به سلامتی مردی !!

_ به کوری چشم بد خواهان هنوز نفسی میاد و میره ..

پیمان _ الهی شکر .. ولی سارا عجب شانسی اوردیم که تو افتادی و فلج شدی !!

بهنود _ ساکت شو پیمان .. مثل اینکه بازم دلت کتک میخواد ..

پیمان _ به جون بهنود راست میگم .. اگه این اتفاق نمیافتاد الان ما زنده نبودیم ..

پسر عاشقه بد از دستمون شاکی بود ..

با یاد اوری اون صحنه همگی زدیم زیر خنده ..

یه دفعه یاد همتا و همراز افتادم ..

_ مریم همتا و همراز کوشن ؟!!

مریم _ فرستامشون با رعنا برن خونه .. بیمارستان راهشون نمیدادن ..

_ همراز خیلی گریه کرد ؟!!

به جای مریم پیمان جواب داد :

_ کمی گریه کرد ولی بعدش به شیر کاکائو فروختت ..

خندیدم ..

_ ای خائن !!!

مریم _ عوضش همتا خیلی بیتابی کرد .. مجبور شدیم بیارمش تورو ببینه .. تا وقتی ندیدت راضی نشد با رعنا بره ..

یه لبخند تلخ زدم .. وابستگیش به من خیلی زیاد بود ..

بهنود که داشت به نسخه ای که دکتر برام نوشته بود نگاه میکرد ، گفت :

بهنود _ نگران نباش عزیزم الان میریم خونه .. میبینیشون ..

مریم فشاری به دستم اورد و لبخند مرموزی زد که حدس زدم به خاطر لحن بهنود و عزیزم گفتنش بود ..

هنوز به لحن بهنود عادت نکرده بود .. خیال پردازی میکرد ..

توی دلم به سادگیش پوزخند زدم ..

با پشت چشمی که براش نازک کردم .. دستامو از دستش جدا کردم ..

بهنود _ مریم .. لطفا کمکش کن .. اماده شه ، فکر کنم مرخص باشه .. منو پیمان میریم که کارای ترخیص شو انجام بدیم ..

مریم _ باشه ، حتما !!

توی ماشین نشسته بودیم و داشتیم برمیگشتیم خونه ..

خیلی خسته بودم .. جسمم که نه .. ولی روحم خسته شده بودم ..

توی فاصله ای که تا اومدن بهنود و پیمان ایجاد شده بود .. مجبور بودم به توهمات عاشقانه ی مریم راجع به رابطه خودم و بهنود گوش بدم ..

تکذیب هم فایده ای نداشت و اون حرف خودش و میزد .. محبت بهنود و به جای تعصبش برداشت کرده بود ..

من دوست نداشتم به این چیزها فکر کنم .. ذهن خستم به اندازه ی کافی درگیر و متلاشی بود ..

روحم ضعیف بود .. به قدری که به هر چیزی چنگ بزنه ..

ولی من تصمیم نداشتم بهش این اجازه رو بدم ..

حالا مریم داشت با حرف هاش قلب سرکش منو تحریک میکرد .. همین باعث شد که برای اولین بار فریادی برسرش بزنم ..

فریادی که بیشتر از مریم خودمو رنجونده بود .

برگشتم بهش نگاه کردم .. توی سکوت داشت به بیرون نگاه میکرد ..

دوست نداشتم ناراحتش کنم .. ولی این کارو کردم ..

اونم در مقابل فریادم تنها جمله ای که گفت :

مریم _ متاسفم سارا با فریادت سر من هم نمیتونی چیزی و تغییر بدی .

بعدم دیگه هیچی نگفت ..

وقتی هم بهنود اومد خواست دوباره به من کمک کنه .. در مقابلش ایستاد و گفت که خودش میتونه کمکم کنه ..

میدونستم حالمو درک میکنه .. حتی بهتر از خودم ..

اما حرف هاش راجع به بهنود ازارم میداد .. چون فقط به خودم مطمئن نبودم ..

تنها راه حل ممکن و دوری میدونستم که این مسایل و حرفها مانع از تحققش میشد ..

اما با همه ی این احوال حق نداشتم ناراحتش کنم .

دستاشو که روی پاهاش بود گرفتم تا توجهش بهم جلب شه ..

نگاهم کرد .. یه نگاه دلخور ..

میدونم حق داشت ، اما منم توی شرایط خوبی نبودم ..

پشیمان ترین نگاهم و بهش دوختم و با حرکت لبم ازش عذر خواستم ..

طاقت ناراحتیش و نداشتم ..

لبخندی به روم زد ..

از وقتی که با هم دوست شده بودیم .. دلخوری داشتیم ، اما قهر نه .

هنوز به هم نگاه میکردیم که با صدای پیمان که روی صندلی جلو کنار بهنود نشسته بود .. به خودمون اومدیم ..

از ایینه ی جلوش داشت نگاهمون میکرد ..

پیمان _ میشه به ماهم بگین که چی باعث شده شما خانما اینجوری لبخند ژکوند به هم بزنید ..

منتظر پاسخ نگاهمون کرد .

مریم _ با عرض شرمندگی یه کمی خانومانه بود ..

پیمان _ که اینطور !!

بعد هم با صدای بلند خندید .. از ایینه به بهنود هم نگاه کردم .. بدون اینکه به ما نگاه کنه .. به روبه روش چشم دوخته بود و لبخند میزد ..

بلاخره رسیدیم ..

با کمک مریم لنگون به سمت ورودی ساختمان رفتم و بهنود و پیمان هم به دنبالمون میومدن ..

همتا با شنیدن صدای ماشین بیرون اومده بود .. به سمتم دوید و با احتیاط خودشو توی بغلم جا کرد ..

محکم بغلش کردم و روی موهاش و بوسیدم ..

وقتی ازم جدا شد .. با لحنی که بینهایت شبیه به من بود گفت :

همتا _ سارا جون چند بار بگم شیطنت نکن .. عزیزم تو دیگه بزرگ شدی .. شیطنت برای بچه هاست ..

همه با صدای بلند خندیدیم ..

با انگشت به بینیش ضربه زدم ..

امان از وقتی که بچه ها حرفهای خودت و بهت برگردونن !!!

همرازم که توی بغل پدر جون بود .. خودش و بهم رسوند با زبون قشنگش ازم گلایه کرد که تنهاش گذاشتم ..

چند بار بوسیدمش و ازش عذر خواهی کردم ..

نمیتونستم با وجود همراز توی اغوشم راه برم .. خواستم بذارمش زمین که گریه کرد .. میترسید که بازم تنهاش بذارم ..

بغل هیچ کس نرفت .. اما در مقابل بهت و حیرت همگان بغل بهنود رفت ..

غم عالمو به دلم نشوند .. این بچه خیلی به بهنود وابسته شده بود و منو از اینده و نبودش میترسوند ..

با فشاری که مریم به بازوم اورد متوجه موقعیتم شدم ..

بهنود همراه همراز وارد سالن شده بودن و منم با کمک مریم و رعنا وارد سالن شدم ..

داخل سالن که شدیم .. من مجبور بودم که به نصیحت های همه ی اهالی گوش بدم ..

جالب اینجا بود که مریم و پیمان اصلا به روی خودشون نمیاوردن که اونا هم توی این عملیات حضور داشتن !!!!

اما من گیج تر از اونی بودم که چیزی از نصایحشون و به یاد بسپارم ..

بنابراین اجازه خواستم که به اتاقم برم و تا زمان شام کمی استراحت کنم .

پدر جونم باگفتن اینکه بعد از شام میخواد مطلب مهمی و با همه در میان بذاره ازم خواست که بعد از کمی استراحت حتما پایین برم ..

کمی دلشوره داشتم .. یه جوری مطمئن بودم که این مطلب حتما به من مربوط میشه .. همینم باعث شده بودکه ضربان قلبم تند بزنه ..

اما با وجود مسکن های قوی که مصرف کرده بودم خیلی زود به خواب رفتم ..

قسمت 20

باحس اینکه همراز توی بغلم از خواب بیدار شدم ..

چشمام و باز کردم ..

هنوز احساس گیجی میکردم .. چشمام هم کمی تار میدید ..

به سختی باز نگهشون داشتم و به همراز که صورتشو به سینه م میمالید نگاه کردم ..

چند ثانیه نگاهش کردم و دوباره چشمام و بستم و همراز بیشتر به خودم فشردم ..

بوی خوب موهاشو به ریه ها کشیدم ..

خیلی خوب بود که با حس وجود عزیزترینهات بیدار بشی ..

چند روز بود که خوابو بدون من تجربه کرده بود .. انگار جزئی از بدنمو جدا کرده بود ..

احساس خلا میکردم ..

حالا ، توی این لحظه این خلا بیشتر خودشو نشون داده بود .. همینم باعث شده بود ازش دلخور باشم ..

از روی سینه م بلندش کردم و روی شکمم نشوندمش ...

به چهره اش نگاه کردم .. هر روز که میگذشت بیشتر حس میکردم که شبیه بهنود .

حسادت کردم .. اخم کردم ..

با دلخوریه بچگانه ای که داشتم بهش گفتم :

_ فقط وقتی گرسنته یادت میاد که منم هستم ؟!!

با چشمای خوشگلش با تعجب بهم نگاه کرد .. معنی حرفهامو نمیفهمید ..

اما میتونست درک کنه که از دستش ناراحتم ..

لباش و غنچه کرد و دوباره خودش و توی بغلم انداخت و گریه کرد ..

منم گریه م گرفته بود .. حالا دیگه به جایی رسیده بودم که از دست دختر دوساله ی بیگناهمم ناراحت میشدم ..

چند بار روی موهاشو بوسیدم .. توی جام نشستم و سعی کردم که ارومش کنم ..

تازه وقتی بلند شدم متوجه بهنود شدم که به دیوار تکیه داده بود و به ما نگاه میکرد ..

خیلی خجالت کشیدم .. حتما متوجه حرفهام شده بود ..

وای که چقدر احمق بودم که نفهمیدم همراز خودش تنهایی پله ها رو بالا نیومده و حتما کسی همراهش بوده ..

وقتی نگاهم متوجه خودش دید .. با همون لبخند گفت :

در کلام به روم نیاورد .. اما لبخندش هزار معنی داشت ..

شاید داشت میگفت" خیلی بچه ای " " اخه مادر دیدی به بچه اش حسادت کنه " " برای توهم قاقا لی لی میخرم گریه نکن "

بهنود _ بهتری ؟!!

با تکون دادن سرم پاسخ دادم که گفت :

_ بهتره بریم پایین شام بخوری .. از ظهرم چیزی نخوردی ..

_ باشه میام .. مرسی .

بهنود به سمتم اومد .. در حالی که خم شده بود که همراز و از دستم بگیره گفت :

_ کمک میخوای ؟!

_ نه !! خودم میتونم .. شما برین .. منم صورتم و میشورم و میام .

بهنود _ باشه عزیزم .. فقط از پله ها که میای مراقب باش .

_ باشه .

از پاشنه ی پای راستم میتونستم استفاده کنم .. رفتم دستشویی و چند بار به صورتم اب زدم تا حالت گیجی و خواب الودگیم از بین بره ..

رنگ پوستم به سفیدی میزد .. با کمی رژگونه بهش رنگ دادم .. به اندازه کافی ترحم برانگیز بودم .

داشتم از پله ها پایین میرفتم که با شنیدن صدای پدر جون تازه یادم افتاد که میخواست موضوع مهمی مطرح کنه .. بازم دلهره به جونم افتاد ..

همین دلهره هم باعث شد که نتونم چیز زیادی بخورم .. فقط با غذا دادن به همراز خودمو مشغول کنم ..

به خاطر همراز کمی دیرتر از میز بلند شدم ..

مسخره بود .. اما دلم نمیخواست حرف های پدرجون و بشنوم .. میترسیدم .

میترسیدم از انچه که حدس میزدم .. بدنمو یه بی حسی گرفته بود . که نمیدونم برای اضطرابم بود .. یا اثرات مسکن ها ..

هرچی که بود .. منو بدون اینکه بخوام به میز غذاخوری چسبونده بود .

اما باید میرفتم .. این اتفاق بلاخره میافتد .

وقتی وارد پذیرایی شدم همه مشغول چای خوردن بودن ..

پدرجونو اقای جعفری گرم گفتگو درباره مسایل اقتصادی بودن .. خانم ها هم مشغول صحبت با همدیگه شده بودن .

کنار مریم نشستم .. به صحبت های سوری جون درباره ی یکی از بیماراش گوش دادم ..

بهنود و پیمان هم درست روبه روی ما نشسته بودن ، مشغول صحبت با همدیگه بودن ..

ظاهرا پدر جون فراموش کرده بود ..

به احمقانه ترین شکل ممکن خوشحال شدم .. ضربان قلبم منظم شد و به حماقتم خندید ..

ولی خوب دنیا همیشه باب میل قلب ها نمیگذره .. گاهی باید بهشون یاداوری کرد که فرمانروای بدن مغزها هستن ..

و اونا نمیتونن همیشه سالاری کنن!!!

پدر جون با نگاه کردن به من شروع به صحبت کرد ..

پدر جون _ خوب حالا که دختر عزیزم هم اومد ، شروع میکنم ..

راستش همه ی شما میدونید که سارا دختر گل منه .. فقط عروسم نیست ، خودشم خوب میدونه .. همیشه همه کاری انجام دادم که سارا این حس داشته باشه .. اما به هر حال شرایط طوری رقم خورده که من شرمنده ی روی ماهش باشم ..

البته اینم بگم که منو سوری میدونیم که اگه گناهی هم باشه .. از جانب ما بوده و به بهنود ربطی نداره .. ما از اولشم نباید از سارا همچین چیزی و میخواستیم ..

مکث کرد و به سوری جون که سرشو پایین انداخته بود .. نگاه کرد .

دیگه مطمئن بودم .. موضوع به ما ربط داره ..

نگاه کنجکاوانه ی بهنود هم بین منو پدر جون در گردش بود .

پدر جون با کمی مکث ادامه داد :

_ اما حالا که این اتفاق افتاده کاری هم از دست کسی برنمیاد ..

منم به دو دلیل امروز خواستم که این حرف ها گفته بشه ..

اول اینکه همه ی شما جمع هستین و بهترین فرصت برای شنیدن وصیت منِ ..

و دوم ومهمترین دلیل اینکه امروز وکیل سارا ، اقای مولایی با من تماس گرفت...

بهم نگاه کرد لبخند غمگینی زد و ادامه داد :

گفت که کارهای طلاق بهنود و سارا رو درست کرده ..

و فقط قرار محضر مونده ..

سنگینیه نگاه همه رو حس میکردم ..

پوزخندی زدم .. بلاخره تموم شد ..

و چه راحت این اتفاق افتاد ..

سرم و بالا اوردم و به بهنود که با تعجب به من نگاه میکرد نگاه کردم ..

نگاهمو ازش گرفتم .. نمیخواستم حسرت توی چشمامو ببینه .

پیمان و بقیه با ناراحتی نگام میکردن ..

شایدم ترحم !!!

البته حق داشتن .. من به معنای واقعی کلمه پس زده شده بودم ..

بهنود منو نخواسته بود .. راحت تر از خوردن یه لیوان اب خنک توی گرمای تابستون ..

پدر جون بدون توجه به احوال ما ادامه داد :

_ به سارا هم زنگ زده بود .. ولی مثل اینکه موفق نشده بود باهات صحبت کنه .. میخواست بپرسه که چه زمانی و برای محضر وقت بگیره ..

پدر جون سوالی به من نگاه کرد ..

برای من روزش فرقی نمیکرد .. اون باید زمانو تایین میکرد ..

... منم نگاه سوالیمو به بهنود دوختم ..

با اخم غلیظی به من نگاه میکرد ..

معنی نگاهش و نمیفهمیدم .. من پس زده شده بودم .. اون ناراحت بود ..

اون عصبانی بود .. اون طلبکار بود ..

سکوت همه سالن و گرفته بود .. این سکوت بهتر بود .. توان شنیدن صداها و لحن پر از تمسخرشون نداشتم ..

اما نگاهشون هم ازار دهنده بود .. حالم از نگاه هاشون بهم میخورد ..

دلم میخواست از اونجا فرار کنم ..

اما سوری جون بلاخره این سکوت و شکست .

با لحن محزونی که دلم و به درد اورد ازم پرسید :

_ سارا جون !! کی مدارک و به وکیلت تحویل دادی مادر ؟!

با صدایی که نهایت سعیم و توش به کار برده بودم که نلرزه گفتم :

_ همون روزی که پدرجون بهم تحویل دادن ..

به وضوح دیدم که نگاه بهنود دلخور شد ..

قلبم ریخت ،

چرا خوشحال نشد ..

مگه همینو نمیخواست .. مگه نمیخواست از من جداشه .

مگه خودش نبود که ازم میخواست به پیشنهاد شاهین فکر کنم ..

که شاهین بهترین گزینه برای منه .. حتی با وجود مخالفت خانواده اش !!

پس دلخوری برای چی بود ..

نفسم سنگین شده بود ..

چشمام میخواست بباره و به باز شدن راه تنفسیم کمک کنه ..

اما بهش این اجازه رو ندادم .. دیگه نمیذارم سرپیچی کنه ..

شکستم معلوم بود .. دیگه نشونه نیاز نداشت !!!

پدرجون گفت .. از چیزهایی گفت که برام مهم نبود ..

مهر وقتی که مهری نباشه معنی نداره ..

حتی به قیمت بکارت روح و جسم انسان ..

پدر جون گفت و من گوش دادم .. گفت و سرمو پایین انداختم .. بهنود سکوت کرد .

پدر جون گفت .. من امید داشتم .. امید شکستن این سکوت سنگین ..

پدر جون گفت و من اب شدم ..

اما تنها عکس العملی که دیدم ..

چنگ زدن به یه گوشی بود و رفتن !!!

به محض وارد شدنمون توی اتاقم مریم تقریبا فریاد زد :

مریم _ دیگه اگه پشت گوششو دید جنازه ی تو رو هم میبینه ..

وای سارا اینقدر عصبانی شدم که دلم میخواست بلند شم بزنمش پســره ی ...

میان حرفش رفتم ، با تحکم گفتم :

_ مریـــ ـم

بهم نگاه کرد .. با چشمام به همتا و همراز که با تعجب نگاهش میکردن اشاره کردم ..

مریم چشماش و با حرص بست و گفت :

مریم _ میرم وسایلم وجمع کنم .. صبح میام دنبالتون برمیگردیم ..

_ باشه .. زود بیا دیگه نمیتونم این جو و تحمل کنم .

بدون هیچ حرفی رفت .. میدونستم خیلی داغونه ..

دلم میخواست داد بزنم .. بابا اروم باش

من پس زده شدم ..

منو نخواستن ..

مستقیم به چشمای من نگاه کردن و گفتن

شما دیگه حق استفاده از یه اسم شناسنامه ای و هم نداری ..

باید اسم و پس بدی ..

شما شایستگیشو نداشتی!!

حرفهایی که توی یه جعبه ی کادو پیچ شده و رسمی تحویلم داده شد .

کلماتی مثل متاسفم عروس گلم ..

شرمنده دختر گلم ..

ما اشتباه کردیم ..

همش یه اشانتیون بود برای جعبه کادوم ..

دلم میخواست بهش بگم خوشبختی به من رو اورده .. تو نباید برنجی ..

کی از کادو گرفتن ناراحتِ که تو هستی ..

که تو فریاد میزنی ..

که باد به غبغبت میندازی ..

ولی انگار هضم این قضیه برای من پس زده شده !!! راحت تر بود که بقیه رو مثل اسفند روی اتیش کرد ..

تنها کسی که اروم بود .. من بودم .

نگاه های تنفر امیز رعنا به بهنود ...

برخواستن عصبی بابک از جاش ..

گریه ی بی صدای سوری جون .. ترحم توی متاسف گفتن روژان و سونیا ...

همش نشونم داد که عمق فاجعه زیاد ..

که فقط من ارومم ..

که فقط من سیب زمینیِ بی رگم ..

اما من اماده بودم ..

خیلی وقته که دارم سعی میکنم دل نبندم ..

خیلی وقته دارم تمرین میکنم که زیاد تحقیر نشم ..

موفق بودم ..

اره موفق بودم که همه ی دردم ، فقط توی بغضم خلاصه شد..

که چشمامم حتی نافرمانی نکرد !!!! ..

شاید چشمامم فهمیده بودن که این بار دیگه بخششی در کار نیست ..

همراز و که خوابیده بود ، روی تخت گذاشتم ..

همتا هم بلاخره بعد از سوال و جواب های زیاد خوابیده بود ..

یه موقع هایی از این که این همه باهوشه و حواسش به همه جا هست حالم بد میشه .. مجبور بودم حقیقت و بهش بگم ..

سرم به شدت درد میکرد .. چشمام به خاطر گریه میسوخت .. درسته که جلوی جمع سرپیچی کرد .ولی دیگه توی خلوت نمیتونستم جلوی بارشش و بگیرم که اگه میگرفتم بهش ظلم کرده بودم !!

یه قرص مسکن خوردم و چشمامو بستم .

*********

با حس نفس های کسی که به گردنم میخورد .. از خواب بیدار شدم .

داشت منو میبوسید ...

ترسیده بودم ..

چشمامو به اهستگی باز کردم .. از چیزی که دیدم ..

خون توی بدنم یخ بست ..

نفسم بند اومده بود .. سورنا کاملا روی بدنم خیمه زده بود و سرشو توی گردنم فرو کرده بود ..

لرزه به بدنم افتاده بود ..

تعداد بوسه های اون بیشتر شده بود ..

بیحسی تموم وجودم و گرفته بود .. نمیتنستم خودمو تکون بدم .. جریان خون توی بدنم قطع شده بود ..

نفسام منقطع شده بود ..

سورنا این و به معنی تحریک شدنم گذشته بود .. سرشو بلند کرد با چشمای خمارش بهم نگاه کرد ..

یه لبخند زشت بهم زد و گونه مو بوسید ..

تازه اون موقع بود که به خودم اومدم ..

سعی کردم با صدای ارومی خشمم و بهش منتقل کنم ..

_ ولم کن اشغال عوضی .

سورنا هم با صدایی که کشیده میشد گفت :

_ چــ .. ــیه عزیــــ .. ـزم نگــــ .. ــو که لـــ ..ــذت نمیـــ .. ـبری ؟!

از بوی بد دهنش حالت تهوع بهم دست داد ..

سعی کردم بلند شم که با دستاش مانعم شد .

_ خفه شو عوضی .. برو گمشو بیرون تا جیغ ...

لباش و گذاشت روی لبامو نذاشت ادامه بدم ..

وحشیانه داشت لبامو میبوسید .. در واقع داشت بلامو پاره میکرد ..

تا به خودم بجنبم .. بدنشو روی بدنم انداخت اجازه ی هیچ حرکتی بهم نمیداد ..

کاملا تحریک شده بود و زورش هم زیادتر از حد معمول ..

باورم نمیشد با اون همه سابقه توی ورزش های رزمی نتونم از پسش بربیام ..

تمام توانم و توی پاهام ریخته بودم سعی میکردم اونو از خودم جدا کنم ..

اما اون با دستاش دستام مهار کرده بود و با بدنش هم پاهامو ..

عملا کاری از من برنمیومد ..

اما هرچی اون بیشتر تحریک میشد .. انگار قدرت من بیشتر میشد ..

تقلا میکردم .. و سرم و به چپ و راست تکون میدادم تا لباشو ازم جدا کنه ، بتونم جیغ بشم ..

دستامو ول کرد و با یه حرکت بلوزم و پاره کرد ..

دیگه توی حال خودش نبود ..

توی لبامو رها کرد و به سمت گوشو گردنم رفت .. بوسه های پشت همی بهم میزد ..

با دستام هولش دادم .. و با صدای بلندی گفتم ..

_ ولــــ ـم کن اشغال ..

همتا هم با صدای تقلاهای من بیدار شده بود و لی شوکه شده بود و به منو سورنا نگاه میکرد ..

گریه م گرفته بود .. چون طبقه ی بالا بودیم امید نداشتم پدرجون اینا صدامو بشنون ..

بهنود و پیمانم بیرون بودن ..

با ناامیدی جیغ کشیدم و سعی کردم دستای سورنا رو که روی بدنم کشیده میشد

جدا کنم ..

همتا هنوزم توی شوک بود .. ولی با جیغ های من از شوک خارج شد و اونم شروع کرد به جیغ کشیدن ...

با دستای کوچیکش به سورنا ضربه میزد تا رهام کنه ...

سورنا هم در واکنش ما یه سیلی به من زد و با دستاش همتا رو پرت به سمت دیوار ..

با این کارش یه انرژی مضاعف بهم داد که تونستم پاهام و از زیر بدنش بکشم بیرون و با زانوم بهش ضربه بزنم .. اما با سیلی که بهم زد یه لحظه گیج شدم و اون بازم تونست پاهامو مهار کنه ..

حالا دیگه نگران همتا هم بودم .. صدایی ازش نمیومد ..

دیگه ناامید شده بودم .. حالت هیستیریکی بهم دست داده بود ..

با تمام وجودم جیغ میکشیدم و خدا رو صدا میزدم ..

یه دفعه در با صدای بلندی باز شد به همون سرعتم سورنا از روی بدنم پرت شد ..

بهنود و پیمان وارد شده بودن ..

بهنود به طرز وحشیانه ای افتاده به جون سورنا و داشت میزدش ..

پیمانم داشت بهش کمک میکرد ..

با حس لرزی که توی بدنم پیچید .. ملحفه رو برداشتم و دورم پیچیدم ..

گوشه تختم کز کرده بودم و شوکه به صحنه ی روبه روم چشم دوخته بودم ..

سورنا روی زمین افتاده بود و بهنود و با پاهاش بهش لگد میزد .. اما حالا دیگه پیمان سعی داشت اونو ازش جدا کنه ..

اما بهنود عربده میکشید و ضربه هاش و محکم تر میکرد ..

با صدای همراز که بیدار شده بود و به بازوی من چنگ زده بود .. اروم تر شد ..

خوبه که توی عصبانیتم به صداهای اطرافش توج داشت.

همراز جیغ میکشید .. اما من بی حس تر از اونی بودم که بهش توجه کنم ..

هر لحظه لرزش بدنم بیشتر میشد .. از بلایی که ممکن بود به سرم بیاد ...

وای برمن ...

قلبم دیگه انگار خونو پمپاژ نمیکرد ..

پیمان وقتی متوجه موقعیت من شد .. به سمتم اومد و همراز و در اغوشش گرفت و سعی کرد که ارومش کنه .. اما همراز دستاشو به سمت من باز کرده بود و میخواست بیاد بغلم .. اما من فقط بهش نگاه میکردم ..

پیمان در حال تقلای اروم کردنش بود که تازه متوجه همتا شد ..

به سمتش رفت ...

منم نگاهم دنبالش کشیده شد ..

همتا هم گوشه ی دیوار کز کرده بود و میلرزید ..

پیمان صداش میکرد ولی جوابی نمیداد .. فقط نگاهش میکرد .

اما با سیلی که پیمان بهش زد .. شروع کرد به جیغ کشیدن ..

همرازم جیغ میکشید .. اما من نمیتونستم حرکتی کنم .. فقط میلرزیدم و به این صحنه ها چشم دوخته بودم .

روژان که انگار جلوی در بود .. با دیدن این صحنه به سمت همراز اومد در اغوشش کشید ..

پیمانم همتا رو که همچنان جیغ میکشید .. توی بغلش گرفته بود..

سعی میکرد ارومش کنه ..

داشتم بهش نگاه میکردم که یه نفر منو توی بغلش کشید ..

یه دفعه دوباره از ترس لرز بدی توی بدنم پیچید .. که باعث شد جیغ بکشم .. چشمامو بسته بودم و داشتم جیغ میکشیدم و تقلا میکردم که خودم از دستش بیرون بکشم ..

هیچ صدایی و نمیشنیدم .. فقط سعی میکردم ازش جدا بشم .

حس اینکه اون لعنتی دوباره به بدنم دست بکشه دیوونه م میکرد .

با حس یه سوزش توی صورتم قدرت شنوایی و پیدا کردم و صداهای بهنود و که سعی میکرد ارومم کنه شنیدم ..

بهنود _ اروم باش سارا منم .. عزیزم اروم باش .. هیچی نیست .. تموم شد..

به معنای واقعی کلمه ی محرمیت اروم شدم !!

ارامشی که هق هقمو ازاد کرد .. هق هقی که صداش گوش فلک و کر میکرد ..

هق هقی که توی فشار سینه ی بهنود اروم تر شده بود ..

به امنیتی که بهم میداد ..

به پیرهن بهنود و چنگ میزدم تا این امنیت و با تمام وجودم لمس کنم ..

که ارامش و حس کنم ..

بهنودم فهمید که با وجودش ارومم .. به وجود نوازش دستاش توی موهام و روی کمرم نیاز دارم ... ازم دریغ نکرد .

صداشو میشنیدم :

_ اروم باش فدات شم .. اروم باش عزیز دلم .. من اینجام اینجام ..

بوسه هاش روی موهام و بعدم روی صورتم ارومم میکرد ..

ارامشی که حالا با گریه های ارومو کم صدایی از طرف من خودشو نشون میداد ..

بهنودم با فشار دستاش دورم داشت سعی خودش و میکرد ..

که فراموش کنم که چقدر بدبختم ..

که بعد از اسمش حتی توی خونه ی خودمم امنیت ندارم ..

که یادم بره که دیگه نباید به اسمش تکیه کنم و راحت بخوابم بدون هیچ دغدغه ای !!!

اما من یادم بود ..

حرفای سورنا به بهنود یادم اورد ..

خنده ای که کرد ..

ضرب المثلی که گفت " نه خود خورد .. نه کس دهد "

بازم خنده ی عصبی ..

بازم ..

تو که تفش کردی .. بذار من لذتشو ببرم دیگه ..

یادم اورد بدبختیمو ..

بادم اورد که پس زده شدم ..

که یه تفاله حساب میشم ..

یادم اورد که حس این اغوش گرم و امن زود گذره و نباید بهش دل بست ..

یادم بود که نباید به این ارامش امید ببندم ..

که این ارامش اعتیاد اور ..

که وقتی معتاد بشم دیگه ساقی ندارم ..

که اون وقت ، دردم بیشتر از اینی که هست میشه ..

اما شکسته بودم و باید بند میخورم .. برای همتا و همراز خودمو بند میزنم ..

برای همین دستاشو از دور کمرم باز کردم ..

تا همین جا کافی بود ..

بیشتر از این نیاز نداشتم .. تا همین جا هم ممنون بودم و سپاسگذار .

در مقابل چشمای بهت زده بهنود ازش شدم و دستام برای گرفتن همتا که هنوز داشت خفیف جیغ میکشید باز کردم ..

پیمانم وقتی که دید نمیتونه برای همتا کاری کنه .. اونو به من سپرد .

روی تخت نشستم و توی گوش همتا حرف زدم :

_ همتا اروم باش همه چی تموم شد ..

همتا کمی اروم شده بود ولی هنوز جیغ میزد ..

بغض گلوم گرفته بود .. سرنوشت نحس من روی زندگی همتا هم تاثیر گذاشته بود ..

صورتشو با دستام قاب گرفتم :

_ بهم نگاه کن !!

حالم از لرزش صدام بهم میخورد ..وقتی میخوای تکیه گاه باشی باید خودت مجکم باشی .. مثل یه کوه .

گوش نکرد .. این بار بلندتر گفتم .. با تمام وجودم سعی کردم کوه باشم براش :

_ گفتم بهم نگاه کن

بی صدا نگام کرد ..

_ تموم شد .. من اینجام پیش تو .. تموم شد ... باشه؟!!!!

سرشو توی سینه م مخفی کرد و گریه کرد ..

خدایا ... خدایا چیکار کنم که دلم داره میترکه ..

نگام افتاد به روژان که با چشمای اشکی به بدبختی من نگاه میکرد و همراز که برای اغوشم بی تابی میکرد ..

دستامو به طرفش گرفت که همراز به سمتم اورد ..

همرازم به اغوشم چنگ میزد و خودش و بهم فشار میداد ..

سرمو بین صورت هردوشون گرفتم .. اروم نمیشدن هیچ کدوم ..

توی گوششون لالایی خوندم .. لالایی که مادرم وقتی غصه داشت برام میخوند ..

الا لا لا گل پونه سگ اومد در خونه

چخش کردم بدش اومد خودش رفت و بچه ش اومد

الا لا لا گل نرگس نبینم غم تو هرگز

الا لا لا گل زیره چرا خوابت نمیگیره

الا لا لا گل خشخاش باباش رفته خدا همراش

الا لا لا گل لاله مامان رفته پیش خاله

الا لا لا گلم باشی انیس و مونسم باشی

الا لا لا گل یک دونه من الا لا لا عزیز خونه من

الا لا لا فدای رنگ و بویت الا لا لا فدای تار مویت

الا لا لا گل ریحون بابا رفته توی ایوون

الا لا لا گل فندق عزیزم رفته سر صندوق

الا لا لا گل پسته همتا جونم شده خسته

الا لا لا گل بابونه من الا لا لا چراغ خونه من

اشکام راه خودشون و باز کردن ...

لالالالاگل نازی بابات رفته به سربازی

لالا گل نعنا بابات رفته شدم تنها

دلم برای اشکانم پرکشید .. همتا رو بیشتر توی اغوشم فشردم ..

لالا لالا گل پسته بابات بار سفر بسته

لالا لالا گل کشمیش بابات رفته نکن تشویش ..

قسمت 21

امروز بعد از دو ماه دوباره دلتنگش شدم ..

دستام و به شیشه های خنک از جنس پاییز خونه ی پدری میکشم ..

شاید فکر میکنم که خنکای شیشه گرمای وجودمو بگیره .. گرمایی که داره اتیشم میزنه ..

گرمایی که شاید یه روزی و یه جایی لذت بخش بود ..

اما الان فقط منو داره میسوزونه و خاکسترم میکنه .

دوماه از اون شب نفرت انگیز و تلخ میگذره ..

شب مرگ ارزوهام .. مرگ بلند پروازیام ..

شب ریختن بال و پرم ..

شب تجاوز به بکارت احساسم ..

شبی که با همه ی مقاومتم توی اغوش بهنود گذشت ..

و شبی که ...

برای اخرین بار دیدمش و بوی بدنش و توی ریه هام ذخیره کردم ..

ترکش کردم دیگه نه برای حفظ غرورم ..

بلکه ترکش کردم فقط برای زنده موندنم ..زندگی کردنم ..

برای روپا شدنم ..

ترکش کردم برای اینکه بتونم کمر خمیدمو صاف کنم ..

بدون اینکه به یه امید واهی تکیه کرده باشم ..

این بار میخواستم خودم صاف بشم .. بدون کمک عصایی که دینی به گردنم بذاره !!!

اما برای این بازیابی نیاز داشتم که تنها باشم ...

که دور باشم ..

نیاز داشتم که برگردم به ریشه م .. به پیِ ام ..

مثل خونه ی بازسازی شده ی پدریم .. خونه ای که ویرون شده بود و حالا قد علم کرده بود ..

کمر راست کرده بود مثل سرو .

دوماه گذشته بود ..

با کمک پدر جون بدون اینکه توی محضر حاضر بشم از بهنود جدا شدم ..

اسون و راحت ..

بی صدا درست مثل عقدمون .. اما بایه تفاوت ..

این بار غایب بزرگ عروس بود ..

خیلی اسون .

اسم بهنود به همون بی صدایی که وارد شناسنامه ام شده بود .. خارج شد .

انگار که نه خانی امده و نه خانی رفته !!!!

اما حالا بعد از دوماه ...

بعد از دوماه که با اصرارهای مریم گوشیه موبایلمو روشن کردم .. دیدم .

چیزهایی که نباید میدیمو .. ولی دیدم .

حرفهایی که یه روزایی ارزوی شنیدنشو داشتم .. اما حالا باعث عذابم میشد ..

حرفهایی که نوش دارو بود پس از مرگ سهراب ..

*سلام سارا کجایی ؟ *

* سارا جان چرا گوشیت و جواب نمیدی عزیزم ؟*

* سارا عزیزم میدونم ناراحتی .. ولی خواهش میکنم گوشیو بردار تا برات توضیح بدم *

* لطفا گوشی و بردار .. *

* باز کن درو عزیزکم .. من پشت درم .*

*باز کن وگرنه از دیوار میام تو ..*

* سارا کجایی ؟؟؟؟؟*

* اخه لعنتی ... اونطوری نیست که تو فکر میکنی .. بذار برات توضیح بدم .. *

* سارای من .. عزیزدلم بهم اجازه بده .. من نمیخواستم این اتفاق بیوفته .*

* من طلاقت نمیدم .. اینو به اون پدرشوهر سنگ دلتم بگو .. *

* لعنتی جواب بده .. بگو کدوم گوری هستی ؟!*

* سارا .. اخه تو که لجباز نبودی !! چرا داری اذیتم میکنی .*

* زندگیه من برگرد ... خواهش میکنم . *

* سارا به جان دخترامون قسمت میدم جواب بده .. *

* من احمق فقط داشتم سعی میکردم زندگیمون و درست کنم .. نمیدونم چرا اینجوری شد .*

* سارا جان .. عمرم .. خواهش میکنم خودت به بابا بگو که پشیمون شدی ..

سارا خواهش میکنم بهم فرصت بده جبران کنم ..*

* سارا من نمیذارم از دستم بری ..*

همین ..

همه ی عشقش .. همه ی دوست دارم هاش مالِ یه هفته بود ..

الان خوشحالم که همه ی حرفهاش و الان شنیدم ..

حالا دیگه میدونم .. همه ی ابراز علاقه اش از روی عادت بود .. نه عشق !!

وقتیکه نمیدونستم ..

بازم با تمام وجودم از شنیدن خبر رفتنش نابود شدم ..

حالا دیگه میتونستم .. همه ی خاطراتشو دست فراموشی بدم !!

_ سلام .. رسیدن به خیر .

مولایی _ سلام .. مرسی .

با دست به داخل اشاره کردم

_ بفرمایید تو .

مولایی _ خوبی تو ؟! دخترا چطورن ؟!

_ من خوبم .. اونا هم خوبن .. کی رسیدین ؟!

مولایی در حالی که به سمت سالن نشیمن میرفت گفت :

_ یه ساعتی میشه .. هنوز خونه نرفتم .. گفتم قبلش بیام یه سری به تو و بچه ها بزنم .

_ لطف کردین .. چای میل دارین یا قهوه .

مولایی _ قهوه لطفا .

_ الان برمیگردم .

همینطور که مشغول قهوه درست کردن بودم به این فکر میکردم که مولایی واقعا برای ما زحمت زیادی کشید و همیشه بیشتر از یه وکیل بهم کمک کرده بود..

من برای برگشتن به شهر و دیار خودم بدون مولایی خیلی دچار مشکل میشدم .. شاید هم اگر اون نبود .. من هرگز برنمیگشتم .. اونم با اون همه اصرار و قهر و دعواهای مریم و رعنا !!

اما من به این ارامش نیاز داشتم .. هم خودم و هم همتا که از اون ماجرا خیلی ضربه خورده بود ..

اما مهمترین دلیلم هم مهدی بود که با شنیدن خبر جداییم جری تر شده بود .. و به قول خودش در تلاش بود که منو راضی به ازدواج کنه ..

با صدای مولایی که خیلی نزدیکم بود به خودم اومدم ..

مولایی _ همتا چطوره ؟!

با کمی ترس و تعجب برگشتم و بهش نگاه کردم پشت سنگ اپن ایستاده بود ..

بدون توجه به حالت من ادامه داد :

_ با دکترش صحبت کردی ؟!

بعد از عکس العمل های همتا با ادمای اطراف من به خصوص مردا .. مجبور شدم برای مولایی یه سری چیزها رو تعریف کنم .. اونم یکی از دوستانش و که روانشناس بود بهم معرفی کرد .

سرفه ای کردم که به خودم مسلط بشم .. بعدش گفتم:

_ خیلی بهتر شده .. دیگه کمتر شبا جیغ میزنه .. اما هنوز برای بیرون رفتن مشکل دارم . دکترش میگه نباید بهش اجازه بدم این ترس توی وجودش بمونه .. اما منم طاقت ناراحتیشو ندارم ..

مولایی _ میدونم برات سخته .. اما اگه الان جلوش و نگیری .. این ترس کهنه بشه .. دیگه نمیشه کاریش کرد .. هم برای خودت سخته .. هم برای اینده ی همتا خوب نیست .

_ اره دکتر هم همین و گفت .. گفت باید بذارم بیشتر با مردها در تعامل باشه . حتی پیشنهاد کرد از مربی مرد برای ورزشش استفاده کنم .. اما همتا حاضر نیست حتی یه لحظه هم از من جدا بشه .. مدرسه هم با اشک و ناله میره .

مولایی _ درست میشه .. نگران نباش .

قهوه رو توی فنجون ریختم و به همراه کیک شکلاتی داخل سینی گذاشتم به سمت نشیمن رفتم ..

خواستم از وضعیت کارهای کارخونه از مولایی بپرسم که متوجه همتا شدم که کنار در راه پله ها کز کرده و به نرده چسبیده بود .

از مولایی عذرخواهی کردم و به سمت همتا رفتم .

نزدیکش که رفتم متوجه لرزش بدنش شدم ..

نفس عمیقی کشیدم و توی دلم از خدا کمک خواستم ..

بغلش که کردم کمی اروم شد .. روی موهاش و نوازش کردم و به سمت اتاقش رفتم .. همراز خواب بود .. سعی کردم بدون صدا لباس خواب همتا رو عوض کنم ..

دستاش و گرفتم که پایین بریم .. مقاومت کرد ..

همتا _ نریم پایین !!

به لبای غنچه شده اش نگاه کردم ..

_ همتای من ، مهمون داریم گلم .. عمو منصور اومده .. تو که دوستش داشتی ..

همتا _ نمیخوام بیام .

_ باشه پس بمون پیش همراز من میرم

همتا دستامو محکم گرفت :

_ نه تو هم نرو !!!

_ نمیشه که دختر گلم .. باید بریم پیش مهمونمون

همتا با یه حالت غمگینی نگاهم کرد که میخواستم بمیرم ..

اما دکترش میگفت نباید بذارم از همه ی مردا فاصله بگیره .. این فاصله براش خوب نبود .

بلاخره راضی شد همراهم بیاد .. اما حتی یه لحظه هم دست و بازوی منو ول نکرد .

با مریم صحبت کردم .. بازم طبق معمول میخواست که برگردم .. دلتنگشون بودم ولی این طوری بهتر بود ..

اینجا راحت تر بودم .. هرچند که مجبور بودم برای تعداد کمی از همسایه ها که بازمانده ی اون حادثه بودن و دخترِ شیطونِ اقای یوسفی رو میشناختن .. از همراز و پدرش بگم و نگاههای ترحم امیزشونو به جون بخرم .. اما بازم خوب بود ..

از بهنود خبری نداشتم .. البته مریم میگفت که از طریق پیمان چند باری از من پرسیده .. اما مریم با سفارش منو پدرجون بهش نگفته که من کجام و فقط گفته که خوبیم .

تکلیف من با بهنود مشخص بود ..

من دیگه نمیخواستم عروس تحمیلی باشم ..

اما پدرجون و نمیتونستم درک کنم .. انگار با بهنود لج کرده بود و میخواست حالشو بگیره ..

حتما اونم فکر میکرد بهنود دیگه عاشق و دلخسته ی من شده و میتونه اینطوری تنبیهش که .. اما بهنود به همون ثابت کرد که اینطوری نیست و بیدی نیست که با این بادا بلرزه و احساسشم یه احساس زودگذر بود ..

شایدم یه محبت قلمبه شده ی پدری که با رفتنش ، اونم تموم شد .

سوری جون هم تقریبا هر روز بهم زنگ میزد و ازم میخواست که برگردم ..

البته بهش حق میدادم به همتا و همراز خیلی وابسته بودن و این دوری براشون ازار دهنده بود ..

اما جواب من فقط یه چیزی بود .. "فعلا نمیتونم .. ببخشید "

اما اون همچنان بیتابی میکرد .. تا حدی که ازش خواستم که اونا پیش ما بیان .. اونم با روی باز از این پیشنهادم استقبال کرد و گفت که با پدرجون مطرحش میکنه .

*******

مشغول درست کردن ماکارونی بودم که زنگ در به صدا در اومد .. با فکر اینکه ممکن مولایی باشه به سمت ایفون رفتم ..

_بله ؟!

اما وقتی جواب داد نزدیک بود از تعجب شاخام در بیاد ..

مریم بود که گفت : باز کن منم.

با شنیدن صداش تقریبا به سوی در خروجی پرواز کردم .. شدیدا دلتنگش بودم ..

واقعا خودش بود که داشت ماشینشو توی حیاط پارک میکرد .

با دیدن من از ماشین پیاده شد .. دستاش و برای در اغوش کشیدن من باز کرد .

دیوونه !!

وای که چقدر دلم تنگ بود .. بعد از این که کلی بوسیدمش ، با شنیدن غرغراش رضایت دادم که ولش کنم .

مریم _ وای بابا خوردی منو که !! بذار لااقل یه چیزی هم برای اون مارمولکات بمونه.

خندیدم .

_ مارمولک خودتی !

مریم _ حالا کجان عسلای خاله ؟! .. دلم براشون پر میکشه .. اصلا من برای دیدن اونا اومدم ، تو اینجا چیکار میکنی ..

_ همتا که مدرسه است .. همرازم مهده .

مریم _ ای جانم .. بدو برو لباس بپوش بریم دنبالشون ..

_ نمیخواد سرویس دارن .

مریم _ چی چیو سرویس دارن .. من طاقت ندارم .. بدو بریم .

میدونستم از پسش بر نمیام .. بنابراین مثل یه دختر خوب رفتم که حاضر بشم .. ولی قبلش رفتم تا زیر گاز و خاموش کنم .. گرچه غذام حاضر بود .. اما خوب میدونستم که حالا حالا به خونه برنمیگردیم !!

بعدش در مقابل سریع سریع گفتنای مریم حاضر شدم و از خونه زدیم بیرون ..

کمی که گذشت با شنیدن جمله ی مریم .. داغ دلم تازه شد .

مریم _ وای تازه الان باید بریم مدرسه همتا دل معلماش و به دست بیارم ..

لبخند تلخی زدم .. حق داشت .. اون که نمیدونست همتا دیگه اون همتای شیطون قبل نیست و خیلی ساکت شده .

_ نه دیگه اونجوری نیست .. خیلی ساکت شده ..

چیزی نگفتم .. اما مریم اینقدری روی من شناخت داشت که با همین یه جمله ام همه چیز براش معنی بشه .

مریم _ مگه نگفتی بهتر شده ؟!

_ بهتر شده .. تا این حد که دیگه شبا جیغ نمیزنه . ولی شیطنت .. نه !!

همه ی بازی کودکانه اش خلاصه میشه به عروسک بازی با همراز ، که اونم به خاطر عشقیه که به همراز داره و نمیخواد دلشو بشکونه !!

مریم که کمی عصبی به نظر میرسید .. با حرص گفت :

_ الان باید اینارو به من بگی ؟!

_ چی بهت میگفتم .. تو خودت هم گرفتار بودی .. کاری از دستت برنمیومد .

میخواست بیشتر غر غر کنه که نتونست .. چون به مدرسه همتا رسیده بودیم .

کنار مدرسه پارک کرد و از ماشین پیاده شد . ده دقیقه بدون اینکه حرفی بزنیم منتظر ایستادیم تا اینکه زنگ مدرسه خورده شد و بچه ها بیرون اومدن .. همتا تقریبا جزء اخرین نفراتی بود که از مدرسه خارج شد .. ساکت و بدون هیچ شیطنتی ..

از مدرسه اومد بیرون سرشو بلند کرد سرویسشو پیدا کنه که با منو مریم روبه رو شد ..

از تعجب ماتش زده بود و به مریم نگاه میکرد ..

به مریم هم نگاه کردم .. با غمی که توی چشماش بود به همتا نگاه میکرد .. حتما انتظار نداشت این روی همتا رو هم ببینه ..

یا شاید هم فکر میکرد .. همتای خوب شده وقتی اینه .. بیمارش دیگه چی بوده !!!

بعد از چند دقیقه ای که مات بهم نگاه کردن .. به سمت همدیگه دویدن و همتا بعد از مدتها با دیدن مریم شاد شد و از ته دل خندید ...

همرازم از دیدن مریم خیلی خوشحال شد و با مالیدن صورتش به مریم دلتنگیشو نشون داد ..

حق داشتن ، مریم براشون حکم مادر دومشون و داشت .

با وجود اینکه اینا رو میدونستم ، اما تازه با خنده هایی که اونشب از همتا دیدم تونستم تاثیر مریم و توی زندگیم ببینم ..

همراز رو روی تختش گذاشتم .. مریم هم همتا رو گذاشت .

توی راه برگشت از خستگی دیگه چشماشون باز نمیموند ..

امروز بعد از مدت ها همتا خودش پیشنهاد کرد که به شهربازی بریم .. هرچند که هنوزم درمقابل مردهایی که با منو مریم صحبت میکردن واکنش نشون میداد ..

اما بازم این اهمیت داشت که خندید .. امروز از ته دلش خندید و شاد بود مثل روزای نه چندان دورش !!

با اشاره ی مریم نگاهم و از صورت زیبا و پر از ارامش همتا گرفتم و از اتاق خارج شدم ..

مریم _ سارایی بدو جامونو جلوی تی وی بنداز میخوام حرف بزنم .. کلی چیز دارم که باید تعریف کنم !!

_ ولش کن دیگه بریم توی اتاق من .. حوصله پهن کردن تشک ندارم ..

مریم _ نمیخوام .. دلم میخواد جلوی تی وی بخوام ..

_ خیلی خوب عین بچه ها لج میکنه .. با شوهرتم بخوای درد و دل کنی جلوی تی وی میخوابی ..

مریم _ اره دیگه .. وقتی روشنه وهم برم نمیداره .. تاریکی و سکوت فقط برای وقتی خوبه که خوابی !!

_ باشه الان میام .. چایی چی ، میخوری ؟!

مریم _ اره تو برو تشکا رو پهن کن .. منم چایی دم میکنم .. امشب حق نداری تا صبح بخوابی .. باید برام حرف بزنی ..

همین طور که به سمت اتاق خواب میرفتم گفتم :

_ اِااِ تا الان که تو میخواستی حرف بزنی .. چی شد ؟!

مریم _ فقط میخواستم دلت خوش بشه که میذارم دردو دل کنی و سبک شی .

خنده م گرفته بود ..

_ دیوونه .

تشک ها رو پهن کردم و روش نشستم و به مریم که با سینی چایی به سمتم میومد نگاه کردم ..

این دو ماه که ندیدمش .. خیلی از نظر ظاهری عوض نشده .. اما حس میکنم پخته تر شده ..

یه جورایی خانم تر !!!

احساسم بهم میگفت داره اماده میشه برای یه زندگی مشترک ..

مریم _ به چی نگاه میکنی ؟!!

_ به این روی خانمی تو !!! این چند وقت که ندیدمت حس میکنم بزرگ شدی .

مریم _ اره منم حس میکنم تو مادربزرگ شدی !! همچین میگه چند وقت همش یه ماه و خورده ای بود دیگه .. بعدم که تو پدر مخابرات و در اورده بودی .. منم همش داشتم با تو حرف میزدم کی وقت کردم بزرگ بشم .

بدون توجه به حرفش گفتم :

_ عاشق شدی نه ؟!!

از سوال صریحم جا خورد ..

با لبخند به بهتش نگاه کردم .. دیگه مطمئن بودم که خبری شده .. توی تمام این سالها ندیده بودم هیچ وقت پیش قدم درد و دل کردن بشه .. حالا ...

مطمئنم میخواد از حسش بهم بگه ..

_ خوب بگو گوش میکنم ..

بازم بهم نگاه کرد .. اما این بار حس استیصال و توی نگاهش میدیدم .

_ پیمان پسر خوبی مریم !!

مریم سرشو به دستاش که روی زانوش بود تکیه داد و با لحن غمگینی گفت :

_ میدونم !!

_ پس مشکلت کجاست ؟!! این همه استیصال برای چیه ؟!!

مریم _ مطمئن نیستم .. همونی باشه که من میخوام .. میترسم .. همین که تورو میبینم باعث میشه بیشتر برسم .. اینکه من الان مشکلی ندارم .. ولی بعدش ممکن هزار تا مشکل داشته باشم .. تازه از همه ی این ترسام هم که بگذرم .. نمیتونم بشناسمش .. من اینجام ... اون ، اونجا ..

با کلافگی موهای ازاد شدش و پشت گوشش داد و گفت :

_ اخه با تلفن و چند تا ایمیل توی روز ، من چطوری میتونم بشناسمش ؟!!!

_ یعنی تو این چند وقتی که اینجا بود نشناختیش ؟!!!

مریم _ هـــ ـه ... من اگه میتونستم به همین راحتی ادمارو بشناسم که اون همه در مورد بهنود اشتباه نمیکردم ..

نمیدونم چرا بازم با شنیدن اسمش دلم گرفت .. سرم پایین انداختم که مریم به ناراحتی پی نبره .. به هر حال من داشتم سعی میکردم فراموش کنم .. پس دلیلی نداشت مریم از این حس ویرانگر درونیم با خبر بشه ..

مریم _ سارا ... ولی من هنوزم حس میکنم .. بهنود تو رو خیلی دوست داشت .. همه ی حرکاتشم فریاد میزد .. اما این رفتنش همه ی معادلاتم و بهم ریخت ..

دلم میخواست بهش بگم که منم حس میکنم دوستم داره ..

اونشب نفرت انگیز وقتی توی اغوشش فشارم میداد حسش کردم .. همزمان با صدای شکستن استخونام صدای دوست دارم های احساسش و رو هم میشنیدم ..

بگم منم با رفتنش همه ی معادلاتم بهم خورد ..

بگم که من حتی تا موعد محضرهم امیدوار بودم که برگرده .. که ترکم نکنه ..

اما رفت .. واقعیت اینه که رفت .. ترکم کرد ..

رفت .. به همون بی صدایی که اومد .. رفت !!!

اما نگفتم .. نگفتم چون گفتنش دردی و ازم دوا نمیکنه ..

مریم _ راستش سارا نمیدونم درسته که بگم یا نه .. اما من بین حرف های پیمانم حس کردم که اونم همین عقیده رو داره .. حتی یه بارم مستقیم گفت که "سارا عجله کرد .. باید به بهنود وقت میداد " .. اما بعد از رفتنشون دیگه حرفی نزد .. میدونی که دوست نداره توی کار کسی دخالت کنه ..

ریه هامو با یه اه خالی کردم .. این حرف ها دیگه ارومم که نمیکرد هیچ باعث عذابم هم میشد ..

_ مهم نیست فراموشش کن .. اما در مورد پیمان هم به خودت فرصت بده .. لازم نیست تو هیچ کاری بکنی .. زمان خودش مشکلاتو حل میکنه و تو تنها کاری که باید بکنی اینه که با چشمای باز به اطرافت نگاه کنی و همه ی جوانب و بسنجی .. و سعی کنی نقاط مثبت و منفی پیمان و پیدا کنی ..

برای این کارم نیاز نیست که فکر کنی پیمان حتما گزینه ای برای ازدواجت .. میتونی به چشم یه دوست نگاهش کنی .. دوستی که برای تداوم دوستیت داری سعی میکنی بشناسیش .. اینطوری استرست از بین میره و رو شناختت هم تاثیر بیشتری میذاره ..

مریم تحت تاثیر حرفهای من و احتمالا استرس ایجاد شده توی این رابطه .. سرشو روی زانوی من گذاشت و دراز کشید ..

همینطور که موهاش و نوازش میکردم ادامه دادم :

_ همه ی زندگی ها قرار نیست مثل زندگی من باشه .. من زندگیمو برپایه ی یه اشتباه بنا کردم .. توی این شرایط نمیتونی انتظار یه پایان خوب و داشته باشی ..

ولی قرار نیست توهم مثل من این مشکلات و داشته باشی .. پس سعی کن عینک بد بینی رو از چشمات برداری .. باشه ؟!!

سرشو توی پام جابه جا کرد و چشماش و بست .

مریم _ سعی میکنم .. تو هم باید برام دعا کنی .. از خدا بخوای که تنهام نذاره ..

_ دعای من همیشه بدرقه ی راهته گلم !!!

مریم _ عاشقتم مادربزرگی !!

خندیدیم ..

قسمت 22

_ مریم .. با همتا چیکار کنم ؟!!

مریم _ نگران نباش .. میبینی که الان خیلی بهتر شده .. مگه نمیگی بعد از اون ماجرا تا مردا رو میدید بهت نزدیک میشن جیغ میزد .. ولی امروز حتی فقط نگاه کرد .. حتی عکس العلم نشون نداد .. اینا همش نشونه ی خوبی .

سکوت کردم .. همش میترسیدم کارای امروزش ارامش قبل از طوفان .. برای همینم همش گوش به زنگ جیغای همتا بودم ..

مریم _ سارا فهمیدی اونشب کار سورنا به بیمارستان کشید ؟!!!

_ برای چی ؟!! البته حقش اشغال عوضی !!!

مریم _ پیمان میگفت به خاطر ضربه های به شکمش خورده .. اونا هم به اصرار روژان و سونیا مجبور شده بودن ببرنش بیمارستان ..

چهره ی اش و لاش سورنا جلوی چشمام رژه رفتن ..

_ واسه همین وقتی ما رفتیم اونا نبودن ؟!

مریم _ اووهوم !!! میگفت وقتی اومدن و دیدن جاتره ولی بچه نیست .. شوکه شدن !!!

از لحنش خندم گرفت :

مریم _ وای دلم میخواست بودم و چهره ی بهنود و میدیدم ..

_ اره حتما فکر کردی اومده خونه رو بهم ریخته .. همه رو زده کنفیکون کرده !!!

مریم بلند میخندید ..

مریم _ وای فکر کن مثل این فیلمای هندی .. یه ضربه به وسایل میزنه ، پرت میشن دومتر اونور تر .. کسی هم جلودارش نیست !!! یه تنه همه رو حریفه ..

همه ی اینهارو در حالی میگفت که ادای حرکات رو هم درمیاورد ..

دیگه از خنده روی زمین پهن شده بودم ..

سرمو روی بالشت گذاشتم .. مریم هم سرشو روی بالشت من گذاشت ..

هنوز هم اثار خنده توی نفس هاش بود ..

مریم _ ولی هر کاری کردم از زبون پیمان بکشم چیکار کرده نگفت .. فقط یه بار بین حرفاش گفت .. بهنود همه جای ویلا رو دنبالت گشته .. بعدم که ساحلو زیرو رو کرده .. فکر میکرده با روحیه ای که داشتی خودتو توی دریا غرق کردی !!

چیزی نگفتم .. دوباره یاد جیغ هایی که کشیدم افتادم ..

مریم _ چه دیوونه است .. فکر کن دست بچه هارو بگیری .. بگی بریم مامان توی دریا غرق شیم !!!

تلاش کردم که بخندم .. اما پاسخ همه ی تلاشم فقط یه لبخند بود ..

اگه براش مهم بودم .. تنهام نمیذاشت .. به سادگیه اب خوردن ..

_ اگه بهنود و پیمان نمیرسیدن .. حتما خودمو میکشتم .

صدایی از مریم نشنیدم ادامه دادم :

_ نفهمیدی پدر جون و بقیه کجا بودن ؟!!

مریم _ چرا !!! مثل اینکه رفته بودن .. ویلای یکی از دوستان خانوادگیه حوری جون ..

_ پس سورنا میدونست که کسی خونه نیست و صدای جیغ های منو نمیشنوه

مریم _ سارا پیمان میگفت صدای جیغ هاتو از ساحل شنیدن .. تا توی ویلا مثل دیوونه ها دویده بودن ..

دوست نداشتم بشنوم حرفهایی که دوباره امیدوارم میکرد .. دلم به حد کافی خوشبینانه عمل کرده بود ..

_ دیگه برام مهم نیست از محبت های پنهانیش بشنوم !!

بعد هم بهش پشت کردم و چشمامو بستم و گذاشتم خواب مرهم زخمهام بشه .

****

صبح که بیدارشدم .. هنوز خستگی دیروز از بدنم خارج نشده بود.

به ساعت نگاه کردم .. هفت بود و تا نیم ساعت دیگه سرویس همتا میومد .

مریم توی جاش نبود..

از جام بلند شدم تا صبحونه ی همتا رو اماده کنم که دیدم مریم قبلا این کارو کرده ..

به سمت اتاق خواب همتا رفتم .. دیدم مریم داره سعی میکنه بیدارش کنه ..

مریم _ پاشو ببینم عشق خاله .. پاشو که خیلی دیر شه ها ..

همتا هم به خاطر خستگی زیادش نمیتونست چشماشو باز کنه .. فقط یه تکون کوچیک خورد

مریم _ پاشو دیگه همتایی .. مگه قرار نبود منو ببری اقــــ ـا معلمتو نشونم بدی ؟!!

خنده م گرفته بود .. وقتیکه شنیده بود .. معلم همتا مرده .. بهش میگفت باید منو ببری ببینمش ..

همتا هم خندش گرفته بود ..

همتا _ خاله شماره ی عمو پیمانو بهم میدی ؟!!

مریم با دیدن چشمای باز همتا شروع کرد به ادا دراوردن ..

مثلا ترسیده بود از چغلی همتا به پیمان .. التماس میکرد چیزی بهش نگه ..

منم توی درگاهی ایستاده بودمو میخندیدم ..

البته کاری هم نمیتونستم بکنم .. چون با بیدار شدن همراز همون یه ذره امیدیم که داشتم بعداز رفتن همتا بخوابم از بین رفت ..

بعد از صبحونه با مریم همتا رو به مدرسه وهمراز و به مهد رسوندیم.. و مریمم دیدن اقـــا معلمو به بعد موکول کرد ، رفتیم که برای خونه خرید کنیم

تازه برگشته بودیم که مولایی و همزمان با ما رسید ...

_ سلام اقای مولایی .. خوبین .

اقای مولایی _ سلام سارا جان خوبم ..

با مریم هم احوالپرسی کرد و به سمت صندوق عقب ماشینش رفت ..

تعدادی کیسه بیرون اورد و وقتی با نگاه کنجکاو منو رعنا روبه رو شد .. توضیح داد :

_ راستش رفته بودم برای خودم خرید کنم .. برای تو هم خرید کردم .. گفتم شاید مهمان داری و فرصت خرید نداشته باشی .

یه لبخند به خاطر محبتش زدم .. و بابت زحمتش تشکر کردم ..

مریم _ زحمت کشیدین .. ولی منکه مهمون نیستم .. حالا حالاها موندگارم .. اینجوری خیلی برای شما زحمت میشه .. در ضمن ما همین الان از خرید میایم ...

نمیدونم من به خاطر شناختی که ازش داشتم طعنه کلامش و حس کردم .. یا کاملا مشخص بود ..

اما با حرفی که اقای مولایی زد .. فهمیدم که انرژی منفی مریم و دریافت نکرده ..

اقای مولایی _ خواهش میکنم .. این چه حرفیه ، زحمتی نیست برام ..

قبل از اینکه مریم حرفی بزنه سریع گفتم :

_ ممنون اقای مولایی .. بفرمایین داخل .

اقای مولایی _ مرسی سارا جان .. باید برم .. فقط درو باز کن اینارو بذارم داخل ..

_ پس بگین چقدر شد ؟!!

اقای مولایی یه اخم شیرین کرد ..

اقای مولایی _ دیگه نشنوم هاا ..

بعد هم با خنده اضافه کرد:

یادت رفته همه ی پولات دست منه !!

_ بازم ممنون ..

به مریم نگاه کردم .. خصمانه ترین نگاهشو به مولایی دوخته بود ..

ابروهام بابت تعصبش بالا رفته بود !!!

توی این دو روز رفتار همتا روی مریمم تاثیر گذاشته بود ..

اقای مولایی بدون حرف وسایل داخل گذاشت و رفت که به کارهاش برسه ..

بعد از تعویض لباسام .. وارد اشپزخونه شدم تا وسایلی که خریداری کردیم و جابه جا کنم ..

مریم دیگه در مورد اقای مولایی حرفی نزد .. منم ترجیح دادم سکوت کنم و رفتار خصمانه شو به روش نیارم ..

مشغول شستن میوه ها بودم که صدای صحبت تلفنی مریم و شنیدم ..

پیش خودم فکر کردم که رعناست .. داشتم فکر میکردم که میوه ها رو سریع تر بشورمو برم حسابی از خجالتش دربیام ..

شوهر ندیده یِ به قول مریم ، خاک برسر !! .. به همین زودی مارو به خان عمو فروخت ..

داشتم فکر میکردم ازش بپرسم .. کجا کلاس همسرداری و به این خوبی گذرونده .. والا..

در حال کشیدن گیسای رعنا توی ذهنم بودم که با صدای مریم به خودم اومدم ..

مریم _ سارا ...!! حواست کجاست 1ساعته دارم صدات میکنم ..

_ ببخشید .. چی شده ؟!!

مریم _ هیچی .. بیا پیمان پشت خطه .. میخواد باهات حرف بزنه ..

دلم ریخت ..

با اینکه پیمانو دوست داشتم و برام جای اشکان و پر کرده بود .. ولی بازم یه ترسی توی دلم ایجاد شد ..

هرچی که باشه اون الان نزدیکترین فرد به بهنودِ

مریم _ سارا چته ؟!! مثل اینکه حالت خوب نیستااا !! پیمان خیلی وقته پشت خطه ..

بهنودم نیستش خیالت راحت !!!!

یه نفس عمیق کشیدم .. با امید به اینکه فقط با پیمان میخوام حرف بزنم .. انگار دارم با اشکان حرف میزنم .. اونم حتما حالمو درک میکنه و در ورد بهنود حرفی نمیزنه ..

به سمت تلفن رفتم ..

با دستای لرزونم گوشی رو برداشتم ..

یه سرفه کردم که لرزش صدامو بگیرم ..

_ سلام ..

صدای شادش توی گوشم پیچید :

پیمان _ سلام سارا خانم .. بی معرفت .. یه وقت یادی از ما نکنیا .. یه وقت نگی یه برادر دارم اون سر دنیا .. تنها .. چشم انتظار یه ذره محبت خواهرش نشسته ها ..

اینقدر پرانرژی بود .. که یادم رفت تا چند دقیقه ی پیش اضطراب همه ی وجودمو گرفته بود ..

_ خوب یه لحظه .. نفس بگیر تا جون داشته باشی گله گی کنی ..

پیمان _ نه به جون تو اینا همش انباشته شده بود .. یه دفع سر ریز شد .. حالا دیگه مشکلی ندارم ..

_ خوب خدارو شکر .. تو چطوری داداش بامعرفتم ... که اون سر دنیایی و خواهرت ..اینجا .. تنها .. چشم انتظار یه ذره محبت برادرش نشسته ها ؟!!

پیمان _ یعنی یه ذره خلاقیت نداری که از گله گی های من کپی برداری میکنی ؟!!!

_ چرا دیگه .. نمیتونی حق کپی رایت ازم بگیری .. جای خواهر و برادرو عوض کردم ..

پیمان _ نه خوبه .. هنوزم پرویی ..

_ شاگردی میکنیم !!!

پیمان در حالی که به لحن من بلند میخندید گفت :

_ وای دلم تنگ شده براتون سارا .. همتا و همراز عمو خوبن ؟!!

خواستم جواب بدم که یه دفعه یه صدا از اون ور خط اومد ..

_ چی ساراست ؟!!

_ هووووی چته وحشی ؟!!! ترسیدم ..

رنگم پرید .. مریم با دیدن قیافه ی مات من نزدیک شدو گوششو به گوشی چسبوند ..

گیج شده بودم .. مطمئنم خودش بود .. هنوز داشتم به کشمکش اونا گوش میدادم که صداش توی گوشم پیچید .. نفس نفس میزد .. انگار دویده بود ..

بهنود _ الو سارا !! خودتی ؟!!

_ سارا .. سارا عزیزم .. خوبی ؟!! خواهش میکنم حرف بزن .. سارا ؟!!!!

نمیدونستم چیکار کنم .. خشک شده بودم .. دهنم بدون اینکه صدایی ازش خارج بشه .. باز و بسته میشد ..

بهنود _ سارای من خواهش میکنم .. حرف بزن صداتو بشنوم ..

کنار دیوار سر خوردم زمین ..

صدای خش دارش بازم گوشم و پر کرد ..

بهنود _ ســارااااا .. سارای من ، چیکار کنم صداتو بشنوم ..

روحم داشت تک تک کلماتشو میبلعید ..

نفسام به خاطر بغض توی گلوم نامنظم شده بود ... گوشی رو گذاشتم ..

بازم قلبم داشت سرکشی میکرد ..

اوج بدبختیم این بود که فهمیدم چقدر دلتنگشم !!!

من اینو نمیخواستم .. حرفاش بیشتر از اینکه مرهم زخمم باشه .. زخمم و میسوزوند ..

تنها اشک بود که میتونست ضربان قلبم و که بی وقفه میکوبید ، اروم کنه ..

مریم کنارم روی زمین نشست و اغوشش و سخاوتمندانه در اختیارم قرار داد ..

سرمو روی سینه ی مهربونش گذاشتم و زار زدم ..

صدای بغض دارشو کنار گوشم میشنیدم :

مریم _ سارا ببخشید .. به خدا نمیدونستم .. بهنودم هست ..

_ نبود ... تازه اومد.

هق زدم ..

_ مریم چرا با من اینکارو میکنه .. مریم مگه چیکار کردم که داره اینجوری اذیتم میکنه .. مریم منکه از زندگیش اومدم بیرون پس چرا داره ازارم میده ؟

مریم _ هیشششش .. اروم باش .. اروم باش عزیز دلم ..

_ مریم چرا ؟!! .. بهم بگو چرا ؟!!

مریم _ کاش میدونستم .. کاش میفهمیدم معنی کاراش چیه ؟!!!

چند روزی از تلفن بهنود گذشت .. مریم دیگه به تلفنای پیمان جواب نمیداد .. فقط از طریق میل در ارتباط بودن ..

اما حالا دیگه شماره ی خونه ی دست بهنود بود .. اونم هر شب توی زمان خاص زنگ میزد .. اما من جواب نمیدادم .. میدونستم اینطوری فقط دلتنگیمو تحریک میشه ..

چند روزی بود یه موضوعی علاوه بر بهنود ذهنم و به خودش مشغول کرده بود ..

همش هم برمیگشت به چند روز پیش که با مریم و دخترا رفته بودیم بیرون ..

پنجشنبه بود و زمان زیارت اهل قبور .. توی این مدتی که اومده بودیم .. همیشه تنها میومدم .. نمیخواستم همتا جایگاه ابدیِ پدرو مادرشو ببینه .. به حد کافی بزرگ نشده بود که بتونه این غم و تحمل کنه .. دلم میخواست همون تصور اشکان و یلدای مبهم توی ذهنش باشه .. تا یه سنگ قبر سرد و یه اسم ، که حالا توانایی خوندنشم پیدا کرده بود ..

اما حالا با وجود مریم میتونستم این کارو بکنم و سر خاک عزیزانم دلتنگیمو بر طرف کنم .. جایگاه عزیزانم کنار مقبره ی امامزاده ای توی شهرمون بود که میتونستم به بهانه ی زیارتش بچه ها رو ببرم ..

وقتی وارد شدیم .. چادر مشکیمونو سرمون کردیم ..

همتا و همرازم چادر گلدارسفید که برای نمازشون دوخته بودم .. وارد شدن ..

از همون بدو ورودمون توجه خیلیهارو به خودشون جلب کردن ..

با وارد شدنمون همه ی حس های خوب دنیا به دلم هجوم اورد ..

از همه مهمتر و دلپذیرتر ارامش حاکم بر اونجا بود که ادمو توی خودش حل میکرد ..

کاملا میتونستم حس کنم که این ارامش روی مریم و همتا تاثیر گذاشته ..

و البته همراز هم که

توی سکوت مشغول نگاه کردن به صحن نقره ای امامزاده و لوستر بزرگ و نورانیش شده بود ..

بعد از اینکه زیارت کردم و نماز زیارت خوندم با اشاره به مریم خواستم مراقب بچه ها باشه .. تا منم برم سرخاک ..

اونم با تکون سرش تایید کرد ..

خیلی اروم از جام بلند شدم و از امامزاده بیرون اومدم .. و به سمت ارامگاه خانواده ام رفتم ..

از همون جا برای همه ی مردم شهرم که یکباره زیر خروار ها خاک خوابیدن ، فاتحه خوندم و از خدای بزرگ براشون طلب مغفرت کردم ..

پا به گورستان گذاشتم که قبلا خیلی کوچک بود ولی الان تقریبا پرشده ..

ولی اثاری از زیارت کننده نیست !!!!

نمیدونم شاید اینایی که اینجا ارمدین .. دیگه کسی رو ندارن که به زیارتشون بیان .. یا شاید هم .. مثل من و همتا اسیر شهر و دیار غربت شده بودن ..

که اگه اولی بود .. پس خیلی خوشبخت بودن که غم و درد دوری از عزیزاشونو نچشین ، ولی دومی ...

به کنار قبر خانواده ام رسیدم ...

اول با گلاب و گل هایی که خریده بودیم .. قبرشون پاک و تزیین کردم و گذاشتم دل تنگم با گریه خودش و اروم کنه ..

میخواستم حرف بزنم .. اما نمیدونستم برای کدومشون .. و از کدومشون باید شروع کنم .. از کدومشون باید گلایه کنم .. از کدومشون کمک بخوام ..

خواستم حرف نزنم .. اما دلم اروم نمیگرفت .. حالا که اومده بودم و دیگه دلشوره ی تنهایی دخترامو نداشتم میخواست حرف بزنه و خودشو سبک کنه ..

پس گفتم .. بدون اینکه مخاطبم مشخص باشه :

_ کجایین ؟!! چرا تنهام گذاشتین .. ازم راضی نبودین

_ ببخشم .. ببخشم که حرفتو گوش ندادم ..

_ چیکار کنم براش .. به عشقت توی قلبم قسم .. همه ی سعیمو کردم .. باور کن مثل همرازم براش کم نذاشتم ..

_ من همش یه دختر بچه ی بودم که تا اون موقع همه ی زندگیش توی خانواده اش خلاصه میشد .. توی عشقش به اونا .. چیکار کنم .. میدونم اشتباه کردم ..

_ اما تقصیر شماهم بود که همگی با هم تنهام گذاشتین ..

_ دعام نکردی ؟!! تو میگفتی دعای من همیشه بدرقه ی راهت دختر قشنگم ...

_ برای همتا دعا کن .. به دعا نیاز داره .. خیلی

گفتم .. اینقدر که خالی شدم .. سبک شدم .. حس میکرد .. نوازش های مامانم و حس میکنم .. بوسه ای که اشکان و بابام روی پیشونیم گذاشتن و حس کردم ..

اما نگاه های نگران یلدارم حس کردم ..

بهش قول دادم .. قول دادم قوی باشم و به گلش برسم .. نذارم غم توی دل کوچیکش لونه کنه ..

بعد هم بلند شدم و ازشون خداحافظی کردم ..

وقتی داشتم برمیگشتم به صحن امامزاده .. متوجه مردی شدم که نشسته بود کنار قبری و زانو هاشو توی اغوشش گرفته بود ...

اونم یه داغدیده و یه بازمانده بود از شب دلخراش و نفس گیر این شهر !!

به سمتش رفتم .. من این مرد و خیلی خوب میشناختم .. مردی که توی تمام این مدت همیشه پشتیبانم بود و که هر وقت مشکل بود مامن اصلیِ من میشد ..

وقتی نزدیکش شدم .. تازه متوجه من شد ..

با سر سلام کردم .. دلم نمیخواست خلوتشو بر هم بزنم .. فقط میخواستم فاتحه ای برای خانواده اش که هیچوقت ندیده بودمشون بفرستم و برم .

در سکوت کنار قبرشون نشستم و فاتحه فرستادم ..

با نگاه کنجکاوم نوشته های روی سنگ قبرو خوندم ..

مرحومه ارام نیک روان ....

همسرش

نگاهم به سنش رفت .. همش 33 سالش بود

بلند شدم کنار سنگ کناریش نشستم ..

جوان ناکام میلاد مولایی ...

15ساله ...

وای خدایا چقدر بچه بوده

قبر بعدی

کودک خردسال مبینا مولایی

5 ساله ..

اشکام دیگه تحمل چشمای زندان بانم و نداشتن ، جاری شدن ..

بعدی و بعدی و بعدی ...

بلند شدم و بی هیچ حرفی از اونجا دور شدم .. ساعتها طول میکشید .. تا با همه ی عزیزانش خلوت کنه ..

بازم گذاشتم ارامش امامزاده دربرم بگیره و درد بی کسمو تسکین بده ..

از اونجا که خارج شدیم .. نگاهم به چشمام به خون نشسته ی اقای مولایی برخورد کرد..

منتظر ما ایستاده بود ..

مریم که همرازو در اغوش داشت هم متوجهش شد ..

با تعجبی که از صداش کاملا مشخص بود ، زیر لب گفت :

_ این اینجا چیکار میکنه ..

منم مثل خودش جواب دادم :

_ زیارت اهل قبور

دست همتا رو گرفتم و با هم نزدیک اقای مولایی شدیم ..

_سلام ..

مریم _ سلام اقای مولایی ..

اقای مولایی _ سلام .. قبول باشه

_ ممنون .. برای شما هم قبول باشه

اقای مولایی لپای همراز و کشید و نازش کرد.. به همتا هم که میدونست نباید نزدیک بشه .. فقط سلام کرد .. و در کمال تعجبم همتا جواب سلامشو داد ..

این تعجب و توی نگاه مریم و اقای مولایی هم میدیدم ..

اقای مولایی هم به واسطه ی این موفقیت مارو به نهار دعوت کرد .. اولش نپذیرفتیم .. البته من مشکلی نداشتم .. ولی مریم مخالف بود که اونم به خاطر موافقت همتا پذیرفت ..

رفتاراش باعث تعجبم میشد .. نگاههای خصمانه شو نمیفهمیدم ..

توی اولین فرصتی که پیدا کردم .. ازش دلیل رفتارش و پرسیدم که جوابش تمام این چند وقته ذهنِ منو درگیر خودش کرده بود ..

" از محبتاش خوشم نمیاد .. طبیعی نیست "

گیج شدم .. تا حالا هیچ وقت از این نگاه به رفتار اقای مولایی نگاه نکرده بودم ..

همه ی حواسم جمع رفتارش شده بود .. رفتاراش و محبتاش نسبت به خودم .. همتا و همراز .. تلاش هایی که برای ارتباط برقرار کردن با همتا میکرد .. بوسه هایی که روی گونه ی همراز میکاشت ..

همش خالصانه بود .. بدون ریا و تزویر .. که اگه بود سعی میکرد فقط در حضور منو مریم باشه .. ولی این طوری نبود ..

محبتاش و بوسه هاش و وقت دیدم که ظاهرا توی تیرس نگاهمون نبودن و مشغول بازی دخترا همراهش با وسایل شهربازی بود ..

بعد از اون روز خیلی فکر کردم .. به مولایی .. به خودم ..

به شرایط نزدیکمون .. به اینکه اونم مثل من خانواده شو از دست داده ..

اینکه اونم یه پدر بوده و این حس و تجربه کرده ..

به ارامشی که توی این مدت کنارش تجربه کرده بودم .. به مسئولیت پذیر بودنش ..

به تفاوت سنیه بیست سالمون هم حتی فکر کردم .. اما در مقابل همه ی حس قشنگی که کنارش تجربه کرده بودم .. کمرنگ بود ..

تا حدی که حتی از دیدم مخفی شده بود !!!

اما میخواستم با مریم مطرح کنم .. اینا افکاری بود که خودش توی سرم انداخته بود ..

تصمیمم و گرفته بودم .. فقط میخواستم از طرف خواهرم هم تایید بشم..

صبح همتا رو مدرسه رسوندم و همرازم مهد گذاشتم ..

وقتی برگشتم مریم تازه بیدار شده بود .. مشغول صبحانه خوردن بود ..

_ سلام .. صبح به خیر ..

مریم _ سلام .. کجا بودی ؟!!

_ رفتم همتا رو بذارم مدرسه ..

مریم _ مگه قرار نبود با سرویس بره ..

_ چرا ولی راننده سرویسش صبح زنگ زد و گفت ماشینش خراب شده نمیتونه بیاد دنبالش ..

مریم _ اهان .. چایی میخوری ؟!!

_ نه .. با همتاو همراز خوردم ..

یه قلوپ از چاییشو خورد ..

مریم _ امروز چیکاره ایم ؟!!

_ هیچی .. خونه میمونیم و استراحت میکنیم ..

مریم _ عالیه .. پس یه نهار خوشمزه درست کن که بخوریم ...

_ حتما سرورم .. چی میل دارین کوفت کنید ؟!!

مریم _ اِ پرو نشو دیگه .. من مهمونمااا

چشمامو ریز کردمو نگاهش کردم ..

مریم _ خیلی خوب اونجوری نگام نکن .. منم میرم جارو برقی بزنم .. اینجا دیگه بیتا خانم نیست که بیاد کارای خونتو بکنه که !!!

_ افرین .. این عادلانه است .. اتاق هارم بکش ..

این دفعه اون چشماشو ریز کرد و نگام کرد .. بعد هم بدون حرف بلند شد و رفت که به وظیفه اش برسه !!

تا دوساعت هر دومون مشغول بودیم .. منم قرمه سبزی بار گذاشتم و سالاد درست کردم .. بعد هم اشپزخونه رو مرتب کردم ..

مریم هم کاراش تموم شده بود و مشغول تماشا کردن تی وی بود ..

دوتا فنجون قهوه ریختم و همراه با کیک براش بردم .. الان بهترین فرصت بود که باهاش حرف بزنم ..

_ مریمی میخوام باهات حرف بزنم ..

در حالی که نگاهش به تلویزیون بود و مشغول خوردن کیک بود .. گفت :

مریم _ خیلی خوبه !!! خوب بگو گوش میدم ...

_ اما من همه ی حواست و میخوام .. حرفام مهمه ..

نگاهش به سمتم کشیده شد .. مستقیم به چشمام نگاه میکرد .. میخواست از توی چشمام میزان اهمیت گفته هامو بسنجه ..

خیلی معمولی بهش نگاه کردم .. اونم دوباره بی تفاوت نگاهش و به تی وی دوخت ..

باید ضربه رو میزدم بنابراین بدون مقدمه گفتم :

_ میخوام برم از مولایی خاستگاری کنم ..

اما وقتی که کیک توی گلوش پرید و به سرفه افتاد فهمیدم که باید اول مقدمه چینی میکردم ..

مریم _ چی گفتی ؟!!

فقط بهش نگاه کردم .. میدونستم که متوجه شده و نیاز به تکرار نیست ..

مریم _ بگو که شوخی کردی ؟!!

_ به من میاد الان در حال شوخی باشم ؟!!!

چند ثانیه به صورتم نگاه کرد و به دفعه مثل اتش فشان فوران کرد :

مریم _ تو غلط میکنی .. غلط میکنی که حتی بهش فکر کنی چه برسه به عمل ..

بازم بهش نگاه کردم ..

داشتم فکر میکردم که تا حالا مریم تا این حد عصبانی دیدم ؟!!!..

یا اینکه حق داره که تا این حد عصبانی باشه ؟!!!!

وقتی که دید جوابی بهش نمیدم دوباره غرید ..

مریم _ تا کی میخوای تصمیمات احمقانه بگیری ؟!!

اخممو که دید ادامه داد :

_ میخوای برم مدرک حماقتت و از مهد بیارم .. اره یا نه ؟!!

اینبار این من بودم که غریدم ..

_ حق نداری سرمن داد بزنی !!

مریم دیگه کنترلی روی رفتارش نداشت .. از جاش بلند شد و مقابل من که روی مبل نشسته بودم ایستاد ..

مریم _ داد نزنم که دوباره حماقت کنی ؟!! داد نزنم که بری با یه مرد همسن پدرت ازدواج کنی ..

تقریبا جیغ زد :

_ تازه میخوای ازش خاستگاری هم بکنی !!!!

اره میخوام اینکارو بکنم .. میدونی چرا ؟!! نه نمیدونی ؟!! چون هیچ وقت شرایط منو نداشتی .. هیچوقت جای من نبودی ؟!!

فکش منقبض شده بود و سرخیِ صورتش نشون از عصبانیت و حرص زیادش میداد.

از بین دندونای کلیدشدش غرید:

مریم _ سارا نذار فکر کنم نمیشناسمت .. نذار فکر کنم از بهنود جدا شدی که ازدواج کنی ؟!!

پوزخندی به افکارش زدم ..

_ چی باعث شده بود که تو فکر کنی که من یه راهبه ام ؟!!.. که من نیاز ندارم ؟!!

ناباورانه نگاهم میکرد .. ادامه دادم :

_ چون همیشه خوددار بودم فکر کردی که نیاز ندارم .. که فقط خلق شدم برای اینکه مادر باشم ..

داد زدم ..

_ اره لعنتی این طوری در موردم فکر میکردی که حالا نمیشناسیم ؟!!!

ساکت بود ..

_ بگو دیگه چرا حرف نمیزنی ؟!! فکر میکنی برام راحت بود که با شوهرم توی خونه باشم و نیازمو سرکوب کنم ..

اره من احمق بودم .. ولی نه فقط به خاطر به دنیا اوردن همراز .. به خاطر اینکه دوسال از بهترین روزای زندگیمو صرف یدک کشیدن یه اسم کردم ..

اره به خاطر اینم احمق بودم .. که توی اوج حس نیازم ، سرکوبش کردم .. میفهمی ..

میخوای از بدبختیم بگم ..

اینکه چقدر دلم میخواد ناز کنم .. شوهرم نازم و بکشه ..

میفهمی یا بیشتر برات توضیح بدم ..

ساکت شدم ..

حالم بهم خورد از اینکه مجبور شدم برای دفاع از شخصیت پایمال شدم .. درناکترین واقعیتهای زندگیمو به زبون بیارم ..

حال اونم بهتر از من نبود .. انگار واقعیت زندگیه من برای اونم دردناک بود ...

سکوت بینمون طولانی شده بود .. اما هیچ کدوم سعی نمیکردیم از بین ببریمش .. خداشکر حرفهامو با همه ی تلخیش بغضی به وجود نیاورد .. برای هیچ کدومون ..

شاید به خاطر فریادهامون بود که از سر بدبختی زده بودیم ..

بلاخره این مریم بود که سکوت و شکست :

مریم _ حالا چرا مولایی ؟!!

خداشکر حداقل اینقدر واقع بین بود که نگه چرا به انتظار رحم بهنود ننشستی !!

_ به هزار و یه دلیل .. میخوای همشو بدونی ..

خسته ام .. سر پناه میخوام .. سایه ی سر ..

خسته ام از اینکه هرجا که رفتم نگاههای هرزه رو دنبال خودم دیدم ..

برام بسه که به اسم یه کوه دلخوش کنم .. میخوام تکیه گاه داشته باشم .. حتی اگه این تکیه گاه تپه باشه نه کوه!!

میدونم که مولایی جای پدرمه .. میدونم مولایی مثل کاوه نیست .. مثل مهدی نیست .. مثل شاهین نیست ..

اما مثل من هست ..

مثل من داغ دیده است ..

مثل من یه بار ازدواج کرده ..

مثل من طعم فرزند داشتن و چشیده ..

مثل من تنهاست ..

میتونه برای بچه هام پدری کنه .. که مثل کاوه اگه قبولم کنه .. با بچه هام قبول میکنه ..

مادری نداره که بهم تهمت هرزگی بزنه .. تهمت دام گذاشتن برای پسرش ..

مادری نداره که حسرت ازدواج تنها پسرشو داشته باشه .. حسرت در اغوش کشیدن نوه شو .. نوه ای از پوست و استخون خودش ..

بایه پوزخند و صدایی که خودمم به زور میشنیدمش ادامه دادم :

خاله ای نداره که حسرت عروسی نگرفتن خواهر زاده اشو توی سرم بکوبه ..

به بچه ی شبیه به پدرش لقب نامشروع بده ..

بهش نگاه کردم .. روی مبل مقابلم نشست و دستاش و روی سرش گذاشت ..

همیشه غمای منو به دوش میکشید .. حس کردم اونم خسته است ...

سرمو به پشتی مبل تکیه دادم و چشمامو روی هم گذاشتم ..

زمزمه وار گفتم :

_ مریم زندگی با عشق پردردسر نمیخوام .. زندگی اروم میخوام

مریم خسته ام .. دلم یه زندگیه اروم و بی دغدغه میخواد ..

دلم میخواد یه همراه داشته باشم که بار زندگیمو به دوش بکشه .. که کمرخمیدمو با تکیه به خودش صاف کنه ..

خسته ام .. خیلی بیشتر از چیزی که فکرشو بکنی ..

ساکت بود .. نمیدونم به چی فکر میکرد .. اما حرفی نمیزد .. منم دیگه حرفی نزدم ..

قسمت 23

یه ساعتی بود که سکوت خونه رو فقط صدای اروم تی وی میشکست ..

مریم از جاش تکون نخورده بود .. حتی تی وی رو هم خاموش نمیکرد ..

منم رفتم اشپزخونه تا هم به غذام سرزده باشم .. هم اینکه مقداری گل گاوزبون دم کنم ..

مامانم همیشه در اینجور مواقع برای تمدد اعصاب ازش استفاده میکرد ..

مریم توی همون حالت نشسته بود و توجهی به اطراف نداشت .. حتی وقتی تی وی رو خاموش کردم هم سرشو بلند نکرد ..

لیوان دمکرده رو مقابلش روی میز گذاشتم و اروم صداش کردم ..

سرشو بلند کرد و بهم نگاه کرد .. چشماش غمو فریاد میزد ..

با چشمام به لیوان اشاره کردم ..

_ بخور ارومت میکنه ..

نگاهش و به لیوان دوخت و بعد هم بلندش کرد و به بخار بلند شده ازش خیره شد ..

منم همین کارو کردم .. به این موضوع که زندگیه من چقدر برای همه عذاب اوره شده فکر میکردم ... با صداش به خودم اومدم :

مریم _ سارا بهم نگو که فقط همه ی این دلایله که باعث شده این تصمیمو بگیری ؟!!

لبخند تلخی به این همه شناخت و زرنگیش زدم ..

تقریبا مطمئن بود که دلیل دیگه ای هم دارم .. کاملا از نگاه منتظرش میشد .. اینو فهمید ..

_ دیروز که رفتم از سوپری خرید کنم اقای همسایه مون و دیدم .. دوتا خونه اونورتر از ما زندگی میکنن ..

با نگاهش نشون میداد که میخواد بشنوه .. توضیح دادم :

قبلا اینجا نبودن .. بعد از بازسازی اومدن .. چند باری دیده بودمش .. دنبال کارای شهرداری و زیباسازی منطقه میرفت و برای اهالی توضیح میداد ..

نفس عمیقی کشیدمو و ادامه دادم:

ازم میپرسید که دیشب دخترتون اشغال رو توی سبد اشغال گذاشته .. درب سبد و بسته بود ؟!!

منم توضیح دادم که دیشب خودم اشغال هارو اوردم و دخترم نیاورده و درب و هم بستم ..

یه لبخند تلخ به نگاه کنجکاوش زدم ..

_ گربه توی سبد اشغال رفته بود ... همه جارو بهم ریخته بود ..

داشت برام توضیح میداد که همسایه ها بی ملاحظه ان و توجهی به اهمیت موضوع نمیکنن که خانمی بهش نزدیک شد ..

دختر جوونی بود .. احتمالا همسرش .. اینو از اویزون کردن خودش به بازوی مرده فهمیدم ..

از یه چیز دیگه ام فهمیدم ..

مکثی کردم و ادامه دادم:

_ از احوالپرسیِ سردی که باهام کرد و بعد هم بلافاصله بعد از اینکه ازشون جداشدم .. به شوهر مودب و فهمیده اش که حتی توی فاصله ی گفتگومون بهم مستقیم نگاه نکرده بود گفت " خوب به هر دلیلی با زن ها حرف میزنیا .. شیطون "

هرکسی چه با دلیل .. چه بی دلیل بهم تهمت میزنه ..

من فقط بدبختیم این نیست که توی خیابون و حتی توی خونه ی خودم مورد تجاوز نگاههای هرزه قرار میگیرم ..

بدبختیه من اینه که حتی باعث ایجاد سوءظن برای خانم های شوهر دارم ، هستم !!!

اشکایی که معلوم بود جلوی ریزششون و میگرفت .. از چشماش پایین چکید ..

مریم _ سارا .. ازدواجت با مولایی فقط مشکلاتتو حل میکنه .. اما تاوان سختی برات داره و جوونیتو ازت میگیره .. اگه نمیخوای به بهنود فرصت بدی حرفی نیست .. پس حداقل به مهدی اجازه ی خودنمایی بده .. به خدا خیلی دوستت داره ..

مادرمم ارزوش خوشحالی و خوشبختیه پسرشه .. مطمئن باش !!

نگاهمو ازش دزدیدم .. ترسیدم از نگاهم میل درونیمو بخونه .. من دیگه ادمی نبودم که به احساسم اجازه ی جولون بدم ..

بدون توجه به حرفش پرسیدم :

_ با مولایی حرف میزنی ؟!!

شوک دومم بهش وارد کردم ..

مریم _ من ؟؟؟؟

_ اره تو .. پیش زمینه رو فراهم کن .. بقیه شو خودم صحبت میکنم ..

مریم _ تو کاملا خل شدی !! حالا اون هیچی .. سوری جون و پدرجون و چطوری میخوای راضی کنی .. فکر میکنی میذارن مولایی پیر ، پدری نوه اشون و بکنه ..

_ مریم خانم .. ادم برای اینکه پدر خوبی باشه نیاز نیست که حتما جوون باشه !!!

در ضمن سوری جون و پدرجون حتما به نظر من احترام میذارن ..

مریم _ اگه نذاشتن چی ؟!! گفتن باید همرازو بهشون برگردونی ؟!!!

_ در اونصورت میدونی جواب چی خواهد بود .. فعلا مشکلم مولاییِ که کلا توی باغ نیست .. و تو باید روشنش کنی !!

مریم با لجبازی کاملا مشهودی گفت :

_ من اینکارو نمیکنم ..

لبخندی به لجاجتش زدمو گفتم :

_ تو اینکارو میکنی .. چون من میخوام ..

*******

بلاخره بعد از چند روز کشمکش مریم راضی شد که با مولایی صحبت کن ..

به خواست من باهاش خارج از خونه قرار گذاشته بود ..

قرار بود که پیش زمینه رو برای گفتگوی من فراهم کنه .. بدون پیش زمینه صحبت کردن درموردش برام سخت بود ..

اما وقتی مریم برگشت و چند روزی توی بیخبری از منصور قرار گرفتیم .. فهمیدم که اون روز مریم کلا زحمت رو برای من کم کرده !!

وقتی هم که ازش میپرسیدم .. میگفت " لطفمو شامل حالت کردم " .. حالا چطوری .. فقط الله و اعلم ..

همین قطع تماس منصور که فقط ختم شده بود به اس ام اسِ " چیزی لازم ندارین " .. باعث دست گرفتن مریم برای من شده بود ..

که هر بار با شوخی و جدی بهم میفهموند که حتی مرد همسن پدرم هم برامون کلاس میذاره ..

منم بنا به همون دلایل که "دافعه ناخداگاه جاذبه میاره" .. شدیدا به این ازدواج ترغیب شده بودمو حاضر نبودم که کوتاه بیام !!

هنوز توی کشمکش جواب منصور بودم که پدرجون خبر داد که همراه سوری جون طی چند روز اینده به ما سر میزنن ..

فکر کردم که اینطوری بهتر بود .. میتونستم همینجا درباره ی ازدواجمو با منصور باهاشون صحبت کنم !!

اما قبلش باید با منصور صحبت میکردم ..

تصمیم گرفته بودم که با منصور صحبت کنم .. باید سنگ هامو باهاش وا میکندم که وقتی پدرجون و سوری جون اومدن .. صحبتامون هماهنگ باشه ..

اگر هم جوابش منفی بود که هیچی ..

برام مهم نبود ..

هر چند که غرور و شخصیتم لگدمال میشد .. اما اینقدری از مولایی شناخت داشتم که بدونم به خاطر تفاوت سنیمون نپذیرفته . نه به خاطر بد بودن من .. همینم باعث شده بود .. زیاد بابت این موضوع ناراحت نباشم ..

در هر صورت باید رو در رو باهاش حرف میزدم ..و نظرش و در ایباره میشنیدم .

از اشپزخونه خارج شدم که به اتاقم برم و از تلفن اونجا استفاده کنم ..

جلوی همتا و همراز نمیتونستم صحبت کنم .. چون به خاطر خوشبختیِ زیادی که دامن گیرم شده بود .. مریم هیچگونه همکاریِ با من نمیکرد .. هنوز هم معتقد بود که اینکارم از چاله در اومدن و توی چاه افتادنِ..

داشتم به سمت اتاق خوابم میرفتم که صدای تلفن بلند شد .. همتا که از همه نزدیک تر بود جواب داد ..

همتا _ بله ؟!

_ ......

تعجب توی نگاه همتا بیشتر کنجکاوم کرد که بدونم چه کسی پشت خطِ .. اما همتا نذاشت که خیلی این حس تحریک بشه ..

همتا خوشحال گفت : سلام عمو جونم .. خوبی ؟!!

_........

با این فکر که پیمان تماس گرفته با چشمام دنبال مریم گشتم .. داشت از اتاقش بیرون میومد ..

همتا _ اره همه خوبن ؟!!

_........

همتا _ مامانم خوبه .. عمو پیمانم کجاست .. چرا دیگه به خاله مریم زنگ نمیزنه ؟!!

بهنود پشت خط بود .. نمیدونم چرا با فهمیدن این موضوع ضربان قلبم زیادشد ..

همه ی وجودم گوش شد و به همتا توجه کرد ..

همتا _ اخه خاله همش بهم میگه اگه عمو زنگ زد میگم باهاش حرف بزنی .

_..........

همتا _ اره عمو خوبه .. فقط وقتی شما برگشتین خونه تون خیلی گریه کرد .. اما الان خوب شده ..

_.......

همتا _ منم اره ..

_.......

نمیدونم چی بهش گفت که همتا مشغول فکر کردن شد ... بعد از چند دقیقه فکر کردن گفت :

_ اره دوست دارم ..

چشمامو ریز کرده بودم و متفکر به همتای خندان نگاه میکردم .. که نگاهم به مریم افتاد که به سمت همتا میرفت .. در همین حینم پوزخندی تحویل نگاه کنجکاو من داد و رفت کنار همتا نشست ..

هنوز توی فکر پوزخند مریم بودم که با صدای همتا به خودم اومدم ..

همتا _ مامانم اشپزخونه است .. داره برای منو همراز ذرت درست میکنه !!

_.........

همتا _ اره عمو داره تام و جری نگاه میکنه

_....

همتا _ باشه .. گوشی رو داشته باشین تا بیاد ...

گوشی رو از خودش دور کرد و همراز و صدا کرد .. نمیدونم چرا ناراحت شدم .. فکر میکردم الان منو صدا میکنه .. دنبال بهانه ای میگشتم که هم باهاش صحبت نکنم .. هم همتا متوجه نارضایتیم نشه .. ولی حالا اصلا ازم درخواست نشده بود که بخوام بهش پاسخ بدم ..

همراز گوشی رو به گوشاش چسبونده بود و به حرفهای بهنود گوش میداد ..

چیزی نمیگفت .. فقط یه بار با بغض گفت : " بیا " بعدم گوشی رو بوسید و گذاشت زمین ..

امده بود به سرم از انچه میترسیدم .. !!!!!

همراز به بهنود وابسته شده بود ..بعد از چند روز اول که بیتابیشو میکرد دیگه اروم شده بود و من با خیال خام خودم فکر کرده بودم که فراموشش کرده .. ولی حالا دیدم که اینطور نیست !!!

همراز من که حتی یک لحظه هم حاضر نشده بود با رعنا از پشت تلفن صحبت کنه .. حالا به پدرش گوش داده بود و براش از راه دور بوس فرستاده بود ..

روس پله های سرامیکی اشپزخونه نشستم و سرمو بین دستام گرفتم .. نمیدونستم چیکار کنم .. این تلفن اراده امو برای عملی کردن تصمیمم سست کرده بود ..

تاسف خوردم برای خودم .. نه فقط به خاطر رابطه ی خوب همتا و همراز با بهنود .. به خاطر به میل قلبی خودم برای برگشت بهنود !!!

نفسم و با یه اه بیرون دادم .. سرم داشت از فکرهای زیادی که راه حلی هم براشون نداشتم میترکید .. بلند شدم که یه مسکن بخورم و به خواب اجازه بدم که ذهن خسته مو اروم کنه .. بعد درباره ی منصور و تصمیمم فکر میکنم ..

تازه از خوردن مسکن فارق شده بودم که بازم صدای تلفن .. توی دلم اشوبی به پا کرد ..

اینبار مریم جواب داد .. بهش دقت کردم تا از صحبتاش مخاطبشو بشناسم .. از لحن سردی که توی صحبت استفاده میکرد متوجه شدم که منصور پشت خط ..

با اونکه امادگیشو نداشتم .. اما با این فکر که اینطوری بهتر شد .. حداقل توی عمل انجام شده ی صحبت باهاش .. استرسم کمتر میشد ..

مریم با گفتن" گوشی خدمتتون " گوشیه تلفن و به سمت من گرفت .. دستاشو از پشت مبل به سمتم گرفت .. بدون اینکه نگاهم کنه .. یا کلامی بگه ..

انگار مطمئن بود من پشتش ایستادم و دارم نگاهش می کنم ..

به سمتش رفتم .. گوشی رو از دستش گرفتم .. سرفه ای کوچیکی کردم .. تا صدام و صاف کنم .. جواب دادم :

_ سلام اقای مولایی ..

منصور _ سلام .. خوبی ؟!

_ بله خوبم .. شما خوبین ؟!!

کمی مکث کرد و با لحن گرفته ای گفت :

_ من هنوز برای تو مولایی و شما هستم .. پس چطور ازم میخوای همچین کاری کنم ..

اه به حواس پرت خودم لعنت فرستادم .. با لحن دلجویانه ای گفتم :

_ ببخشید .. هنوز عادت نکردم .. بعد هم شما هنوز به درخواست من پاسخی ندادین ..

مولایی _ باشه قانع شدم .. امروز بیا بیرون باهم حرف بزنیم ..

_ باشه .. کی ؟!

مولایی _ یک ساعت دیگه خوبه ؟!!

_ بله خوبه !!

مولایی _ پس اماده باش میام دنبالت .. فعلا !!

_ باشه میبینمتون .. خدافظ .

مولایی _ خدافظ

دکمه ی قرمز و زدم و به مریم نگاه کردم .. سری از روی تاسف برام تکون داد و روشو ازم گرفت ..

به قدر کافی درگیریه ذهنی داشتم .. توقع داشتم کمی بیشتر درکم کنه .. باری از روی دوش ذهنم برداره .. اما نه تنها کمک حالم نبود که حالا تصمیم گرفته بود سوهان روحم هم باشه !!

نفسِ پرحرصم و بیرون فرستادم و رفتم که حاضر بشم .. بعد هم میتونستم با مریم راجع به رفتارش صحبت کنم .. فعلا مهمترین دغدغه ی من منصور مولایی بود ...

توی لژخانوادگیه یه رستوران سنتی نشستیم ..

وقتی که سوار شدم به اینجا اومد و توضیح داد که از محیط کافی شاپ خوشش نمیاد .. حرفی نزدم ..

منم از اون محیط خوشم نمیومد .. جای دنجی برای خلوت نبود .. معمولا از وقتی که وارد میشدی تا زمان خروجت زیر نظر افراد حاضر توش بودی !!

اینجا یه رستوران سنتی بود که یه لژ خانوادگی جدا داشت که به عنوان کافی شاپ ازش استفاده میشد ... جای دنجی بود .. زیبا و البته خلوت !!

به محض نشستن مردی بهمون نزدیک شد و خوش امد گفت و منو به دستمون داد ..

من در مقابل چشمای متعجب منصور اب انار سفارش دادم و اونم قهوه همراه کیک !!

روی تخت نشسته بودیم ..

به مولایی نگاه کردم .. یه شلوار پارچه ای خوش دوخت مشکی پوشیده بود با یه بلوز مردونه ی راه راهِ سفید طوسی .. کتِ ست شلوارش هم روی پاهاش انداخته بود ..

مشغول ارزیابی ظاهرش بودم که نگاهشو از فضا و ادمای اطراف گرفت و به من دوخت ..

لبخند خسته ای زد .. منم به همون شکل پاسخش و دادم ..

شروع حرفش و از نظر دادن به اینجا بود :

منصور _ قبلا اینجا نیومده بودی ؟! نه ؟!!

_ نه !!

منصور _ درسته .. اخه اینجا رو بعد از بازسازی درست کردن ..

با خنده ی تلخی ادامه داد:

_ صاحب هاش مال این شهر نیستن !! نصف بیشتر مردم این شهر مال اینجا نیستن .. بعد از بازسازی ساکن شدن .. جایگزین ادمایی که همشون توی یه شب رفتن زیر یه خروار خاک و کسی نبود به دادشون برسه ..

از یاداوری اون روزا حالم خراب شد و دوباره اشک هام روی صورتم جاری شدن !!

بدون توجه به حال من در حالی که نگاهش توی یه نقطه ثابت شده بود ادامه داد :

_ رفته بودم به یه شهر دیگه برای یکی از قراردادهای پدرت ..

خبر نداشتم چی شده .. ولی اونشب تمام مدت کابوس دیدم .. صدای دخترمو میشنیدم که صدام میکرد و ازم کمک میخواست .. چند بار بیدارشدمو خواستم که با خونه تماس بگیرم .. اما هر بار پشیمون شدم .. فکر کردم فقط یه کابوس ... وچون به دخترم خیلی وابستگی دارم این خواب ها رو میبینم ..

حالا اگه زنگ بزنم ممکن اونا از خواب بپرن و هول ورشون داره ..

تا صبح به هر جون کندنی بود گذروندم و افتاب نزده از هتل زدم بیرون .. رفتم فرودگاه و بلیط اولین پرواز و خواستم .. تازه اونموقع بود که بهم گفتن چه بلایی سرم اومده و همه ی زندگیم یه شبه زیر خروارها خاک نابود شد ..

بعد از این جمله تازه نگاهش به من افتاد که به پهنای صورت اشک می ریختم ..

هول کرد :

منصور _ سارا جان ببخش .. نمیخواستم ناراحتت کنم .. فقط یه لحظه فضای اینجا منو به اون حال و هوا برد .. ببخشم

لبخندی به روش پاشیدم گفتم :

_ خوبم نگران نباش !! اتفاقا برای خودمم سوال بود که چطور نجات پیدا کردی ؟! ولی خوب روم نمیشد بپرسم ..

حواسم بود که از اول شخص استفاده کنم ..

نفس عمیقی کشید و لبخندمو پاسخ داد ..

به مردی که سفارش های مارو میاورد گفت که یه لیوان اب قند برای من بیارن ..

وتا قبل از اینکه اب قند و بخورم نذاشت لب به اب انارم بزنم !!!

خنده م گرفته بود .. درست مثل دخترش با من رفتار میکرد .. منم بهش خورده نمیگرفتم .. به هر حال اونم زمان لازم داشت تا با این موضوع کنار بیاد ..

لبخندی به روم پاشید :

منصور _ خوب حالا بگو ببینم دیگه چی دوست داشتی ازم بپرسی و روت نشده ؟!!

خنده ای کردم و گفتم :

_ بپرسم ؟!!

منصور _ اره حتما !!

کمی مکث کردم و خندان بهش نگاه کردم .. مطمئن نبودم درست باشه بپرسم یا نه ؟!!

بلاخره دلو به دریا زدم و با کمی چاشنی خجالت پرسیدم :

_ همیشه دلم میخواست بدونم با خانمت چطوری اشنا شدی ؟!!

کمی متعجب نگاهم کرد .. بعد هم لبخندی زد که من معنیشو نفهمیدم .. گفت :

منصور _ خوب ازدواج ما کاملا سنتی بود .. مادرم دیده و پسندیده بود .. منم رفتم خاستگاری .. چند جلسه توی خونه صحبت کردیم .. بعدم که ازدواج ..

ابروهای متعجب منو که دید .. خنده ای کرد و ادامه داد :

منصور _ تعجب نداره که .. اونموقع اینجوری ازدواج میکردن .. بیشتر شناخت ها بعد از ازدواج به وجود میومد ..

میخواستم بپرسم .. حالا اگه بد از اب درمیومد چی ؟!! که یادم اومد خودم شوهرمو حتی ندیدم .. چه برسه به شناخت !!

پس ساکت شدم .. دوست نداشتم پاسخ سوال منصور بهم واقعیت زندگیه خودم باشه .. نمیدونم شاید ازش خجالت میکیشیدمو میخواستم ازش فاصله بگیرم ..شاید هم نه !!

سکوت کردم .. اما منصور رشته کلام و به دست گرفت :

منصور _ میدونی .. من عاشق نشدم .. یه زندگیِ معمولی رو شروع کردم ..و بعدش هم با ارامشی که ارام به زندگیم تزریق کرد .. به تمام معنا پایبند شدم .. عشقش دست و پامو بست .. همیشه ازش راضی بودم .. همیشه

مولایی در مورد زندگی با همسرش حرف میزد و از اون و بچه هاش میگفت .. از چشماش عشق و حسرت موج میزد .. طوری حرف میزد که ادم حس میکرد چقدر دلش میخواست که جای اون همسر و فرزند باشه .. و این عشق از نزدیک لمس کنه ..

یه لحظه نگاهشو از گلهای قالی گرفت و به من دوخت .. انگار تازه یادش افتاده بود من برای چی اونجام و داره از کسی که در اینده حکم هووی منو داره تعریف میکنه ..

اما توی نگاه من فقط کنجکاوی بود نه چیز دیگه .. چون توی سرم هم چیزی به غیر از این نبود ..

اقای مولایی به قدری برای من قابل احترام و محترم بود که به خودم اجازه نمیدادم .. حتی توی فکرم هم به خانواده اش حسادت کنم ..

منصور _ اینارو گفتم که بدونی .. زندگی من هیچ وقت هیجانی نداشته .. یعنی شاید من هیچ وقت نخواستم که داشته باشه ..

من اصولا همیشه اروم بودم .. حتی توی اوج جوونی هم شیطنت نداشتم .. باید بدونی صرف نظر از تفاوت سنمون ، این تفاوت بزرگ منو توِ ..

خواستم حرفی بزنم که دستاش و به نشونه ی سکوت بالا اورد و خودش ادامه داد :

منصور _ البته اینم بگم که من خیلی شیطنتات و دوست دارم .. و اینکه باید اعتراف کنم که عاشق اینم که تو رو با همتا و همراز شهربازی ببرم ... نگات کنم که همپای اون دوتا شیطنت میکنی و میخندی ..

اما اینم باید در نظر بگیری که من فقط تماشاچیه کارات هستم و هیچ وقت نمیتونم همپات باشم ..

_ چرا ؟!! تو که سنی نداری !!

منصور خنده ای به لحن لجوج من زد و گفت :

_ اگه به نظر تو 45 سال سن کمیه خیلی خوشحالم .. ولی دختر گل من گفتم که من صرف نظر از سنم کلا شخصیت ارومی دارم .. من حتی توی دوران دانشجویی و توی خوابگاه هم شیطنت نمیکردم .. فقط تماشاچی بودم ..

ادامه داد :

منصور _ سارا اینا واقعیت های زندگی با منه .. من نمیتونم یه همسر کامل برات باشم .. از پدری میدونم که چیزی برای بچه هات کم نمیذارم .. ولی همسری ...

نگاهم کرد .. به نگاه مات من لبخند زد :

_ به الان نگاه نکن .. به 10 سال دیگه نگاه کن که من 55 ساله میشم و تو تازه 33 سالته .. البته همین الان هم تفاوت سنیمون فاحشه .. و به این فکر کن که مردم دید خوبی به این قضیه نمیتونن داشته باشن .. مثل دوستت مریم که مطمئنم رفتاری بهتر از من با تو نداره !!!

یا نگاه کن به اینکه مجبوری با من پا توی جاهای خلوت مثل اینجا قدم بذاری که خجالت نکشی .. یا اینکه به عنوان پدرت ازم یاد کنی !!

البته برای من مهم نیست چطوری خطابم کنی .. ببین خودت چطور راحتی ؟!!

به همه چیز فکر کن و با دید باز بهش نگاه کن .

همه ی ذهنم و پر شده بود از بزرگی این مرد .. فوق العاده بود ..

من توی تمام زندگی ادم بزرگ زیاد دیده بودم .. اما این مرد یه جورایی فرق میکرد برام .. بیش از اندازه برام قابل احترام بود ...

منصور _ حالا سارا خانم .. برو فکر کن .. اگه بازم نظرت مثبت بود .. باعث افتخار منه که خودت و دخترات بشین چراغ خونم ..

بعدم با خنده اضافه کرد :

_ تو چراغ خونه ای .. همتا و همرازم که باشن .. زندگیم میشه چهل چراغ !!!

با لحن ارومی ادامه داد:

اگر هم نه که بازم روی کمک من به عنوان یه دوست حساب کن .. و بدون که همیشه پشتتم مثل یه دوست !!

تنها کاری که تونستم بکنم .. لبخند کم جونی بود که زدم ..

فقط دلم میخواست ازش جدا بشم و یه دل سیر گریه کنم .. و به این فکر کنم که من با این همه مشکلاتم ، واقعا لیاقت این بزرگ مرد و دارم ..

اونم مثل همیشه حالمو فهمید و گفت : بریم ؟!!

با سر تایید کردم و از اون مکان زیبا بیرون اومدیم ..

داشتم از ماشین پیاده میشدم که با صدای منصور متوقف شدم :

منصور _ سارا ...

برگشتم و با نگاهم نشون دادم که منتظر شنیدن حرفاش هستم .. هنوز هم بغض داشتم .. برای همینم حرف زدن برام سخت بود ..

منصور هم با کمی مکث ادامه داد :

منصور _ خواهش میکنم خوب به حرفام فکر کن ..

با سر تایید کردم که گفت :

_ دلم میخواد اینم یادت باشه .. که هر تصمیمی بگیره من بهش احترام میذارم ..

بعد هم دوباره تاکید وار گفت " هر تصمیمی " و لبخندی هم چاشنی حرفهاش کرد ..

لبخندش خیلی قشنگ بود و البته پرمعنا !!!

من هم با اون که از تصمیم تقریبا مطمئن بودم ولی ترجیح دادم فعلا حرفی نزدم ..

از خودم و تصمیمم مطمئن بودم .. اما از همتا و همراز نه !! به هر حال اونا بخش جداناپذیری از زندگیه من بودن .. پس تصمیم گیری بدون پذیرش اونا برام غیر ممکن بود ..

فقط به زدن لبخندی اکتفا کردم .. چیزی نگفتم و از ماشین پیاده شدم ... بعداز دادن جوابم درمورد اینکه نظر همتا و همراز جلب کنه باهاش صحبت میکردم ..

منصور ماشین و روشن کرد و با زدن تک بوقی از من دور شد ..

با کلید درو باز کردم و مسیر سنگ فرش شده تا ساختمان و طی کردم .. ذهنم هنوز هم درگیر حرفهای منصور بود..

درون ذهنم همه ی حرفهاش و تکرار میکردم .. دلم میخواست همه ی گفته هاش و ملکه ی ذهنم کنم .. نمیدونم شاید به خاطر جایگاهی بود که توی ذهنم داشت !!!!!

توی همین افکار بودم که با صدای تیکی که به خاطر باز شدن در حیاط بود .. برگشتم ..

رعنا بود !!!

متوجه من نشده بود .. داشت سعی میکرد که چفت در و باز کنه .. حتما میخواست ماشینش و بیاره داخل حیاط ..

تازه وقتی که دیدمش به عمق دلتنگیم پی بردم .. چند ماهی میشد که ندیده بودمش و همه ی ارتباطمون به تلفن ختم شده بود .. ولی خوب چند روزی بود که حتی نتونسته بودم صداشو از پشت تلفن بشنوم .. همینم به دلتنگیم دامن میزد ..

با قدم های سریع مسیر اومده و طی کردم تا هر چه زودتر با در اغوش کشیدنش این دلتنگی و رفع کنم .. رعنا که تازه با شنیدن صدای قدم هام سرش و بلند کرده بود ، متوجه من شد .. کمی مکث کرد ...

و در عین ناباوری و تعجبم بدون کوچکترین توجهی به من برگشت و به سمت ماشینش حرکت کرد ..

باورم نمیشد که رعنا بهم بی توجه باشه .. یعنی حتی ذره ای از دلتنگیه منو نداشت؟!!! که این همه بی تفاوت بود ..

اما چند لحظه بعد دیدن رعنا که به سرعت به سمتم میومد باعث شد .. مسیرمو به سمت مخالف تغییر بدم و از دست رعنا و قفل فرمان توی دستش فرار کنم.

با تمام سرعتی که میشد از روی سنگ فرش ها گذشت ، دویدم ..

هم خنده ام گرفته بود .. هم دیگه توانی توی بدنم نمونده بود ..

صدای رعنا رو از پشت سرم میشنیدم :

رعنا _ سارا وایسا .. سارا با توام .. سارا میکشمت !!

اینقدری ازش شناخت داشتم که مطمئن باشم اینقدری عصبانی هست که الان انگیزه ی کشتن منو داره ..

_ مگه دیوونه ام .. یا عقلمو از دست دادم ..

رعنا _ سارا وایسا .. من که تورو بلاخره میگیرم .. پس به نفعته وایسی

صدای خنده ی مریم و همتا نشون میداد که روی ایوون وایستادن و دارن به بازی زنده ی موش و گربه نگاه میکنن ..

دیگه تقریبا به قسمتی از باغ رسیده بودم که راه فراری نداشتم .. توی دلم شهادتینمو گفتم که حداقل مسلمون از دنیا برم .. دیگه ناامید شده بودم که صدای مریم و از نزدیک شنیدم ..

برگشتم جایی که رعنا بود نگاه کردم ...

مریم و دیدم رعنا رو گرفته بود .. رعنا هم با تمام زوری که به واسطه ی عصبانیتش چندین برابر شده بود .. داشت سعی میکرد خودشو از حصار دستای مریم جدا کنه ..

کاری نمیتونستم بکنم .. تو این فاصله به اطراف نگاه کردم تا راه فراری از دست رعنای عصبانی پیدا کنم ..

بالا رفتن از درخت الان بهترین گزینه برای من بود .. چون هم دم دست ترین پناهگاه بود .. هم اینکه مطمئن بودم رعنا بالای درخت دنبالم نمیاد ..

سریع دست به کار شدم .. زیاد وقت نداشتم .. مقاومت مریم داشت شکسته میشد ..

از درخت کهن باغ بالا رفتم و روی شاخه ای که به ظاهر محکم بود نشستم .. امیدوار بودم که همتا و همراز منو توی این حالت نبینن .. اما با جیغی که همتا میکشید و " مراقب باش مامان " هایی که میگفت .. این فرضیه رو که برای همتا بد اموزی نداشتم و باطل کرد .. اما بازم امیدوار بودم که حداقل همراز داخل خونه خواب باشه و منو نبینه .. که اونم وقتی که نشستمو به سمتشون برگشتم به ناامیدی تبدیل شد !!!!

همتا دستای همرازو توی دستاش گرفته بود و نزدیکی ما ایستاده بودن .. از چهره ی خندان هر دوشون معلوم بود که هنوز نفهمیدن که رعنا قصد جون مادرشون و کرده !!!

با صدای عصبی رعنا نگاهمو از همتا و همراز گرفتم و به رعنا که درست پایین درخت ایستاده بود .. دوختم ..

با دیدن چهره ی برافروخته اش خدا رو شکر کردم بابت ترسی که از بچگی به خاطر پرت شدن از درخت در رعنا به وجود اومده بود و حالا نمیتونست بیاد بالا ..

رعنا _ سارا خانم .. بلاخره پایین که میای .. من نامردم اگه تورو زنده بذارم ..

_ چته .. رعنـــــــــا جووووون .. چرا وحشـــی شدی عزیزم ؟!!!

رعنا _ من چمه .. نباید از دستِ توی الاغ عصبانی بشم .. با این کارای احمقانه ات ..

با این حرفش به مریم نگاه کردم .. پس به رعنا هم گفته بود که اینطوری اتیشیش کرده بود .. یه لبخند خبیثانه تحویلم داد و ابروهاشو چندین بار بالا انداخت !!!

ظاهرا بیش از اندازه از کارش راضی به نظر میرسید ..

_ خوب الان میگی چیکار کنم .. این همه راه اومدی که منو از تصمیمم منصرف کنی گلـــــــــم ؟!!

رعنا _ نه !! اومدم بکشمت .. اخه الاغ تو که میخوای شوهر کنی چرا با اون شاهین مادر مرده .. یا اون مهدی گور به گوری ازدواج نکردی ؟!!

لبامو به دندان گرفتم و با نگاهی دلخور بهش با چشمام به همتا و همراز که اشاره کردم .. هنوز برای اونها چیزی رو توضیح نداده بودم .. حالا با این حرفها به همتا حق میدادم که با گیجی به ما نگاه کنه ..

اینقدر عصبانی بود که توجهی به مریمم که خواهر این مهدی گوربه گوریم بود نداشت!!!

مریم _ اوووی درست صحبت کن ..

رعنا _ ساکت باش .. توی دعوا که حلوا پخش نمیکنن ..

_ میشه تمومش کنی ؟!! من میام پایین ، تو هر کاری دلت خواست بکن .. بعدش هم با هم صحبت میکنیم ..

دیگه نمیخواستم بهش اجازه بدم جلوی بچه ها چیزی بگه ..

با همتای باهوش و حساس فقط خودم باید صحبت میکردم .. الان هم با این وضع پیش اومده مطمئن نبوم که دیر نشده باشه و اون همه چیز و نفهمیده باشه ...

مریم داشت با رعنا حرف میزد .. منم کنارشون نشسته بودمو در ظاهر به حرفهاشون گوش میدادم ..

همه ی ذهنم درگیر همتا بود که به طرز شگفت اوری ساکت شده بود ..

بعد از اینکه از درخت اومدم پایین .. رعنا حسابی از خجالتم در اومد ..

وارد خونه شدیم و همون صحنه های تکراری با مریم دوباره رخ داد .. با این تفاوت که حالا مخالفین سرسخت من دو نفر بودن و تلاش مضاعفی و برای راضی کردنشون میطلبید ..

از همون موقع هم متوجه همتا بودم که سعی میکرد خودش و مخفی کنه .. با اینکه همه ی حرف های ما به صورت تلگرافی انجام شده بود .. بازم نمیتونست نگرانیه منو بابت همتای باهوشم برطرف کنه ..

مریم مشغول صحبت با رعنا بود ...

دنبال راه حلی برای حل مشکل من میگشتن .. تا شاید به این طریق بتونن منو از ازدواج با منصور منصرف کنن ..

ولی من باید با همتا صحبت میکردم و بهش توضیح میدادم .. هر چقدر این قضیه پوشیده میموند .. ممکن بود هضمش براش سنگین تر باشه ..

با این فکر ، بدون توجه به گفتگو و راه حل های مریم و رعنا ، بلند شدم و به سمت اتاق همتا رفتم ..

پشت در اتاق نفس عمیقی کشیدم و به در ضربه زدم ..

منتظر پاسخ شدم .. چند ثانیه بعد وقتی صدایی نشنیدم فکر کردم شاید خواب باشه .. درو اروم باز کردم ..

اولین جایی که توی دیدم بود تخت خالی از همتا بود .. چشم چرخوندم توی اتاق تا پیداش کنم ..

باورم نمیشد..

کنج اتاق کز کرده بود و به عکس سه تاییِ بزرگِ منو خودش و همراز روی دیوار اتاقش زل زده بود .. صورتش خیس بود ..

میدونستم که بلاخره هوش زیادش کار دستم میده ..

همه ی وجودمو استیصال گرفت ..

اصلا نمیدونستم در مقابلش باید از چه کلماتی استفاده کنم ..

کنارش روی زمین نشستم و نگاهمو مثل خودش به روبه رو دوختم .. دستامو از پشت گردنش رد کردمو در اغوشم گرفتمش .. اونم بدون هیچ مقاومتی خودش و بیشتر بهم نزدیک کرد ..

نفس عمیقی کشیدم و روی موهای خوش بوشو بوسیدم .. چیزی نمیگفتم .. فقط موهاش و نوازش میکردم ..

این همه سختی و ناراحتی برای سنش واقعا زیاد بود .. و متاسفانه بدون اینکه خودم بخوام نیم بیشتری از اون تقصیر من بود ..

در حال نوازش موهاش با احترام به شعورش از واقعیت ها استفاده کردم .. افکارش بچگونه نبود که بشه مثل اونا قانعش کرد ...

بلندش کردم و روی پاهام نشوندمش و روشو به سمت خودم گرفتم .. باید عکس العمل هاش و از درک حرف هام میدیدم ..

_ همتای من یادشه که چند ماه پیش توی شمال به من چی گفت ؟!!!

کنجکاو نگام کرد ..

_ یادته اونشب که ناراحت بودی ازم چی پرسیدی؟!!!

اجازه فکر کردنو بهش ندادم .. به حد کافی توی شمال خاطره ی بد داشت .. ادامه دادم:

_ ازم پرسیدی که پدرت کجاست ؟! یادته ؟!!

با سر تایید کرد .. از اشک توی چشماش میفهمیدم این قضیه چقدر براش سنگینه .. اما مجبور بودم ازش استفاده کنم ..

_ یادته منم هیچ جوابی برات نداشتم .. جز اینکه گریه کنم و غصه بخورم ..

با لبخند نگاهش کردم ..

_ حالا من از این میترسم که یه روزی همرازم این سوال و ازم بپرسه و بازم من جوابی براش نداشته باشم ..

به چهره متفکرش نگاه کردم و با کمی مکث ادامه دادم :

_ اون وقت هم باید گریه کنم و غصه بخورم .. نه فقط به خاطر اینکه جوابی برای همراز نداشتم .. نه، به خاطر اینکه مجبورم یه بار دیگه اشکای ناز یکی از دخترامو ببینم .. میدونی که با هر قطره از اشکاتون قلبم تیر میکشه ..

ناخوداگاه اشکام روی گونه هام روون شده بود که همتا با اون دستای گرم و کوچولوش پاکشون کرد .. و یه بوسه روی گونه های خیسم کاشت.

همتا _ اما همراز مثل من نیست که باباش رفته باشه پیش خدا ، بابا داره .. عمو بهنود باباشه دیگه .. مگه نیست ؟!!

نفس عمیقی کشیدم و سرش توی بغلم گرفتم :

_ اره داره .. اما باباش ما رو نمیخواد .. رفته خارج از کشور زندگی کنه .. از ما هم خیلی دوره .. شاید دیگه هیچ وقت نبینیمش ..

همتا _ اما اون میاد .. خودش گفت که دلش برامون تنگ شده و به زودی کنارمون برمیگرده ..

_ همتایی من شاید برای دیدنتون بیاد .. اما پیش ما نمیمونه .. زندگیه عمو اونجاست .. نه پیش ما !!

همتا _ حالا میخوای با یکی ازدواج کنی که بابای همراز باشه ؟!!

_ هم بابای همراز هم بابای تو .. ولی اگه تو یا همراز نخوایین من هیچ کاری نمیکنم .. قول میدم !!

همتا _ من میشناسمش ؟!!

با سر تایید کردم .. توی گفتن اسمش مردد بودم ..

به چهره ی کنجکاوش نگاه کردم .. باید میگفتم :

_ اره !! عمو ........ منصور !!

کمی مکث کرد که باعث نگرانیم شد ..

توی این مدتی که از مردها دوری میکرد .. رابطه ای بهتری با منصور داشت .. حداقل بهش سلام میکرد و در مقابلش واکنش نشون نمیداد .. حالا این سکوتش باعث نگرانی من شده بود ..

با گذشت ثانیه هایی که برای من مثل ساعت گذشت به حرف اومد :

همتا _ مگه عمو منصور زن نداشت ؟!!

لبخندی به این همه دقت و توجهش زدم و پاسخ دادم :

_ چرا .. ولی اونم مثل ما همه ی خانواده اش و توی اون زلزله از دست داد .. حالا تنها زندگی میکنه ..

همتا به فکر فرو رفته بود .. سکوتش و برهم نریختم .. ترجیح دادم بذارم خودش تصمیم بگیره .. با احساسش .. نه با منطق تحمیلیِ من ، که شاید از درکش خارج بود !!!

فقط با دستای نوازش گرم بهش گفتم که همیشه در کنارش هستم .. و سایه حمایتم تا لحظه ی مرگم روی سرش گسترده خواهد بود ..

قسمت 24

چند روزی بود که از اومدن رعنا و صحبت من با منصور میگذشت ..

چند روزی که توی خونه زمان برامون توی سکوت میگذشت و توی صحبت فقط سعی میکردم از جملات ضروری استفاده کنیم ..

منصور هم تماسی نگرفته بود .. البته حق داشت .. چون منتظر بود که من باهاش تماس بگیرمو جوابمو بهش بدم ..

اما بدون داشتن نظر همتا محال بود کاری و انجام بدم .. بنابراین سکوت کردم و راه حلشو به زمان واگذار کردم..

شام و طبق معمول این چند روز توی سکوت خوردیم .. بعد هم هر کدوم به سمت اتاق های خودشون رفتن ..

از جام بلند شدم و میز و جمع کردم و ظرف ها رو داخل ظرفشویی چیدم .. همرازم غذاشو خورده بود ..

مانتوی ضخیم پاییزیمو پوشیدمو کاپشن همراز تنش کردم .. دلم میخواست کمی قدم بزنم .. دیگه تحمل فضای سنگین خونه برام سخت بود ..

دستای کوچیک همراز و به دست گرفتم و با کمترین صدای ممکن از خونه زدم بیرون ..

این هواخوری هم برای من خوب بود .. هم برای همرازم که این چند روز به غیر از خونه و مهد جایی نرفته بود ..

کاش میدونستن که سکوتشون چقدر منو ازار میده .. مطمئنن نمیذاشت توی این بیخبری مطلق بمونم ..

رعنا از بعد از اون روز رویه ی مریم و در پیش گرفته بود و محلم نمیداد .. جالب اینجا بود که حتی در مقابل اصرار های بابک برای برگشتش هم مخالفت میکرد و نمیخواست که برگرده ..

با رفتاراشون باعث میشدن که توی تصمیمم مردد بشم ..و همه چیز و فراموش کنم .. اما درست همون لحظه با یاد اوری چهره مهربون منصور پشیمون یشدم .. در مقابلشون مقاومت میکردم ..

با جست و خیزایی که همراز میکرد .. سعی کردم ذهنم و از هرچیزی خالی کنم و به همرازم فکر کنم .. دخترک قشنگم !!

به سمت پارک نزدیک خونه رفتیم .. ساعت نزدیک 10 بود و خیابونها تقریبا خالی از عابرین بود ..

به پارک هم که رسیدیم خلوت بود .. اما چراغ های کنار خیابون نورش و داخل پارک انداخته بون .. دید و کافی میکردن .. همراز دستای من کشید و به سمت تاب ها برد ..

بلندش کردم و روی تاب نشوندمش .. هلش میدادم و اونم لذت میبرد و بلند میخندید ..

همراز _ مامانی به اجی نگم اومدیم پالک ؟!

_ چرا نگی عروسکم ؟!!

همراز _ اخه شاید نالاحت بشه و گلیه کنه ..

_ الهی من فدات شم .. نه عزیزم ناراحت نمیشه .. مامان قول میده فردا اونم با تو بیاره پارک .. باشه ؟!

همراز _ باشه .. پس من بوسش میکنم که نالاحت نشه .. بهش میگم فلدا با مامان میایم .

_ باشه عسلم بگو ..

همراز توی اوج خنده و شادیش به یاد خواهرش افتاده بود ..

یه لبخند زدم .. خیلی بهم وابسته بودن .. دوری از همو نمیپسندیدن .. شادی بدون همدیگه براشون معنی نداشت .. درست مثل دوتا خواهر واقعی و البته تنی !!!

مریم _ خوب تو که میخوای بیای پارک چرا به ما نمیگی .. بیایم خوش بگذرونیم ..

برگشتم به پشت سرم نگاه کردم .. مریم و رعنا و همتا اومده بودن دنبالمون ..

با تعجب پرسیدم :

_ چطوری فهمیدین ما اینجاییم ؟!!

مریم لبخندی به تعجب من زد و گفت :

مریم _ صدای درو شنیدم از پنجره که نگاه کردم دیدم دارین با همراز میاین این سمت خوش گذرونی ..ما هم اومدیم !

خنده ام گرفته بود ..

همتا سریع اومد سمت همراز و کنارش روی تاب نشست ..

همراز با دیدنش جیغی از شادی کشید و بلند گفت :

همراز _ سلام اجی .. اومدی ؟!!

همتا _ اره اومدم .. چرا منو نیورده بودی با خودت ؟!!

همراز _ ببسید ..مامان گفت .. فلدا باهم میالتمون بازی کنیم ..

همتا_ باشه

لبخندی به دلخوری های خواهرانه شون زدم ...

مریم و رعنا بدون حرف کنارم ایستاده بودن و به گفتگوی دخترا گوش میدادن ..

نگاهی بهشون انداختم .. سنگینی نگاهم و که حس کردن برگشتن و نگاهم کردن ..

لبامو غنچه کردم و یه اخم بین پیشونیم قرار دادم .. با لحنی شبیه لحن همتا گفتم :

_ چرا دیگه منو دوست ندارین ؟!!

رعنا پشت چشمی برام نازک کردو به سمت سرسره رفت .. مریمم یه ایشششش کش دار گفت و سمت سرسره ی مارپیچ رفت..

خندم گرفته بود .. عین بچه ها شده بودیم

رفتم روی نیمکت چوبی نزدیکشون نشستم و نگاهم و به همتا و همراز که حالا دستای همدیگر و گرفته بودن دوختم ..

مریم بعد از چند دور سر خوردن اومد و کنارم نشست ..

بی مقدمه گفت :

مریم _ فردا باهاش قرار بذار .. باید باهاش صحبت کنم .

بهش نگاه کردم .. ادامه داد:

مریم _ باید یه سری چیزها رو براش روشن کنم .. باهاش صحبت میکنیم .. تصمیم نهاییتو بذار وقتی که پدر جون و سوری جون اومدن ..

کمی مکث کرد :

مریم _ دلم میخواد به طور قطع از نیومدن بهنود مطمئن بشیم .. میدونم که توهم دوستش داری .. اونم همینطور .. این و من که هرروز مجبورم ایمیلاشو پاک کنم میدونم .. اما دلایل کاراش و نمیفهمم ..

خیره به چشمام نگاه کرد و ادامه داد:

اینجوری حقیم گردنت نمیمونه .. نه به خودت دینی داره .. ونه به همراز!!!

با سر تایید کردم ..

حق با اون بود بهترین کار همین بود .. با تایید پدرجون راحت تر میتونم زندگی کنم ..

با منصور تماس گرفتم ..

ازش خواستم که تا وقتی که پدر جون و سوری جون میان جواب قطعی ندم ..

اونم مطابق انتظارم پذیرفت .. و از این تصمیمم استقبال کرد ..

بعد هم گفت که ساعت هفت میاد دنبالمون بیرون بریم .. تا بتونه هم با همتا ارتباط برقرار کنه .. هم به صحبت های مریم .. در واقع شروطش ، گوش بده ..

منم به پاس این همه محبتش در اخر یک کلید بهش دادم ... " همتا فست فود و میپسنده " ..

وقتی که میخواست سعی کنه که پیروز بشه .. منم حتما کمکش میکردم ..

****

غروب بود .. داشتم سعی میکردم بهترین لباسم و انتخاب کنم .. و البته سنگین ترینشون .. اینطوری تفاوت سنیمون کمتر به چشم میومد ..

یه مانتوی طوسی تا روی زانو با شلوار پارچه ای خوش دوخت مشکیم و یه روسری مشکی طوسی و انتخاب کردم ، پوشیدم ..

با کفش های پاشنه سه سانتی مشکیم تکمیل میشد .

ولی از اونجایی که سخت ترین کار دنیا انتخاب لباس بود برام .. از اتاق خارج شدم تا از مریم یا رعنا هم نظر بخوام .. با تایید اونا خیالم راحت میشد ...

توی راهرو بودم که صدای مریم و شنیدم .. انگار داشت با تلفن حرف میزد ..

مریم _ نه بابا .. خیالت راحت حواسم هست ..

_ ........

مریم _ عجبا !!!! وقتی قول دادم .. قول دادم دیگه .. تو به کارات برس ..

_.......

مریم _ وای خدا !!! مگه نمیگی با اونم صحبت کردی .. پس دیگه مشکلت چیه ؟!!

_ ......

نمیدونم چی گفت که صدای خنده ی مریم بلند شد ..

مریم _ باشه .. ولی میدونستی خیلی پرویـــ ـی؟!!

_ .....

مریم _ باشه به جان خودش حواسم هست .. خوبه ؟!

داشت به حرف های اونی که پشت خط بود گوش میداد که یهو برگشت و منو با ابروهایی بالا رفته و متعجب دید .. جس کردم کمی هول شد .. ولی سریع به خودش مسلط شد و بدون توجه به من به صحبتش ادامه داد :

مریم _ باشه .. باشه بابک جان .. من حواسم هست .. میفرستمش که بیاد !!!

سلامت باشی .. بزرگیتو میرسونم .. فعلا کاری نداری ؟!!

_ ........

مریم _ خدافظ

گوشی و قطع کرد و روبه من که هنوز با همون حالت ایستاده بودم گفت :

مریم _ اِاِ اماده ای .. من هنوز کاری نکردم .. راستی بابک سلام رسوند ..

هنوز سلامت باشن کامل از دهنم خارج نشده بود که رعنا از اتاق اومد بیرون .. به جای من به مریم گفت :

رعنا _ ااِ مریم بابک زنگ زده بود .. اونکه میگفت یه جلسه ی مهم داره .. نمیتونه حرف بزنه ...

مریم با کمی دستپاچگی به سمت رعنا برگشت و جواب داد :

_ اره .. دیگه !!! در ضمن همیشه برادرزاده ی ادم از جلسه مهم تره .. نمیدونستی ، بدون ..

رعنا یه اهااااان کش دار گفت و در کمال تعجب من دیگه جواب مریم و نداد ..

مریم _ خوب من برم اماده بشم دیگه .. راستی تو چرا اومدی بیرون ..

با همون حالت گیجی .. کمی فکر کردم تا یادم اومد برای چی بیرون اومده بودم :

_ اهاان ... میخواستم در مورد لباسم نظرتونو بپرسم .. خوبه یا برم عوضش کنم ..

مریم کمی خریدارانه نگام کرد و گفت :

_ خوبه .. ولی به نظرت برای یه قرار شام زیادی سنگین نیست .. نظر تو چیه رعنا ؟!!

رعنا _ به نظر منم سنگینه ..

_ خوب منم همینو میخوام دیگه .. نمیخوام سنمو کم نشون بده ..

مریم چشماش و ریز کرد و چند ثانیه ی بعد برام سری از روی تاسف تکون داد و به سمت اتاقش رفت ..

نگاهم و به رعنا دوختم ..

دستاشو روی پیشونیش کشید و به زمین نگاه کرد .. چند ثانیه بعد هم بدون توجه به من راهی اتاقش شد ..

نفس خسته مو بیرون فرستادم و رفتم تا همتا و همراز و اماده کنم .

منصور راس ساعت اومد ..

ما هم همگی اماده بودیم ..

از در که خارج شدیم منصور و با کت و شلوار خوش دوخت مشکیش دیدیم که به ماشینش تکیه داده بود ..

به محض خارج شدنمون تکیه شو از ماشین گرفت و به سمتمون اومد .. با مریم احوالپرسی کرد و به رعنا خوش امد گفت .. بعد هم با همون لبخند همیشگیش به من سلام کرد ..

و بعد هم همراز و از زمین بلند کرد و بوسید .. و اخر از همه هم به همتا سلام کرد و دستشو برای دست دادن باهاش جلو اورد ..

همتا بعد از کمی مکث خیلی کوتاه باهاش دست داد و خودشو به من نزدیکتر کرد ..

دستشو گرفتم و با یه لبخند بهش نشون دادم که از رفتارش راضی هستم ..

با صدای منصور نگاه از همتا گرفتم و به اون که در جلو رو برام باز نگه داشته بود ، دوختم ..

مریم و رعنا پشت نشسته بودن .. همرازم توی بغلشون بود ..

به سمت ماشین گام برداشتم .. اول به همتا کمک کردم که پیش مریم بشینه .. و بعد هم خودم در کنار منصور جای گرفتم .

توی ماشین منصور اول از همه حال بابک و از رعنا پرسید و و بعد حال تک تک خانواده شونو ..

بعد هم پیشنهاد کرد که برای شام به یه فست فود بریم ..

از ایینه ی بغل نگاهم به همتا بود که با لبی خندون بیرون و تماشا میکرد .. به هر حال بچه بود و راضی کردنش چندان کار سختی نبود ..

منصور هم انگار از این رضایت با خبر شده بود که پیشنهاد داد قبل از شام حتما یه سری به پارک شادی بزنیم ..

بازم به همتا نگاه کردم که حالا چشماش چراغونی بود .. همیشه از پارک شادی لذت میبرد ..

با موافقت جمع ، منصور مسیرو به سمت پارک شادی تغییر داد ..

وقتی رسیدیم ...

منصور با یه عکس العمل سریع همراز و از اغوش رعنا گرفت و دستاشو برای گرفتن دست همتا دراز کرد .. همتا هم با کمی تعلل کسب اجازه از من با نگاهش ، دستاشو گرفت ..

منصور با اشاره به من نشون داد که بچه ها رو برای بازی میبره .. که با سر جوابشو دادم .

بعد از اینکه کمی ازمون دور شدن ... رعنا سرشو بین منو مریم که کنار هم ایستاده بودیم قرار داد و گفت :

رعنا _ اوه .. اوه .. چه بلدِ .. دیدین ... تونست با یه فست فود و پارک بادی همتا رو بخره ..

داشتم به لحنش میخندیدم که ادامه داد :

رعنا _ ببند نیشت و چه خوششم اومده ... پرو !!

مریم قبل از جواب من ، یه " ساکت شو " نثار رعنا کرد و روبه من در حالی که چشماشو ریز میکرد گفت :

مریم _ ببینم تو به این منصور خان خط دادی .. نه ؟!!

در حالی که سعی میکردم خنده ی توی صدام لوم نده گفتم :

_ نه بابا !! چه حرف ها میزنی هاااا

مریم _ پس یعنی میخوای بگی این خودش علم غیب داره که میدونه نقطه ضعف همتا فست فود و پارک شادیه ؟!!!!!!

_ وا حرف ها میزنیا .. خوب همه ی بچه ها پارک و دوست دارن دیگه ؟!!

بعد هم سریع پشتمو بهشون کردم و به سمت سالن سرپوشیده ی پارک رفتم ..

مریمم با اونکه مطمئن بودم قانع نشده ولی دیگه حرفی نزد ..

بعد از دو ساعتی بازی دخترا و صحبت های طولانی و البته خصوصی مریم با منصور .. شامو توی فست فودی نزدیک پارک خوردیم و به سمت خونه حرکت کردیم ..

با صدای زنگ تلفن چشمامو باز کردم .. دیشبم طبق معمول تا نزدیکی های صبح بیدار بودیم و جلسه سه قوه رو برگذار میکردیم ..

طبق معمول هم با چرت و پرت گویی به پایان رسوندیمشون و به نتیجه ای نرسیدیم ..

با سختی یکی از پلکامو باز کردم و رفتم که جواب مخاطب سمج پشت خط و بدم ..

به گوشی که رسیدم با چشمای بسته یه سرفه کردم تا صدامو صاف کنم

_ بله ؟!!

هر چقدر صدای من گرفته بود .. صدای پدر جون شاد و پرانرژی بود ..

پدرجون _ سلام عروس گلم .. هنوز خوابی بابا ؟!!

به لحن شاد و پرانرژی لبخند زدم .. و نگاهم و به سمت ساعت دیواری توی راهرو چرخوندم .. 9:10 بود .

_ سلام پدرجون .. خوبین ؟! سوری جون خوبن ؟!!

پدر جون _ ما خوبیم .. تو چطوری ؟! دخترات خوبن ؟!!

_ ما هم خوبیم .. خیلی دلتنگ شماییم .. کی میاین پیشمون ؟!

پدرجون _ برای همین زنگ زدم بگم ما بعد از ظهر پرواز دارم .. داریم میایم پیشتون .

_ خیلی عالیه .. خوشحال میشیم .. چه ساعتی پرواز دارین بیایم دنبالتون ؟!

پدرجون _ نمیخواد دخترم .. ما خودمون با تاکسی های فرودگاه میایم .. الکی خودتو بچه ها رو زابه راه نکن

_ باشه پدرجون هرطور راحتین .. پس ما منتظرتون هستیم ..

پدرجون _ قربونت برم .. میبینمت .. فعلا کاری نداری بابا؟!!

_ نه دیگه .. به سوری جون سلام برسونید ..

پدرجون _ حتما .. خداحافظت دخترم ..

_ خداحافظ

گوشی رو روی دستگاه گذاشتم و چشمام و ماساژ دادم .. ته دلم یه دلشوره افتاده بود .. راستش از عکس العملی که پدرجون میخواست داشته میترسیدم ..

سوری جون و هم نمیتونستم پیش بینی کنم .. همین باعث ترسم شده بود .. دوست نداشتم ازم برنجن .. اونا به گردنم خیلی حق داشتن .. هرچند که میدونستم منم حق دارم .. اما همیشه عادت کرده بودم که از حق خودم بگذرم .. بدست اوردنش و به قیمت ازار دیگران نمیپسندیدم !!!

با صدای مریم سر بلند کردم و به اون که با بلوز و شلوار خرسی و موهای ژولیده روبه روم ایستاده بود و سعی میکرد با کشو قوسی که به بدنش میده .. خواب و از سرش بیرون کنه .. نگاه کردم ..

مریم _ کی بود ؟!!

_ پدر جون !! دارن میان .. بعد از ظهر میرسن .

مریم کمی نگام کرد .. چشماش و ریز و موشکافانه نگام کرد:

مریم _ خوب ؟!! مشکلت چیه ؟!! اینکه خیلی خوبه .. تکلیف تو و منصورم زودتر مشخص میشه ..

نفسم و بیرون دادم و با دستام و موهام و پشت گوشم فرستادم ..

_ مشکلی ندارم .. فقط کمی دلشوره دارم ..

بی تفاوت به حس من رفت سمت دستشویی و در همین حالم و گفت :

مریم _ دلشوره نداره .. همه چیز و بسپار به منو منصور .. تو نمیخواد نگران چیزی باشی .. الانم یه زنگ بزن به منصور و بهش خبر بده که پدرجون اینا دارن میان .. اونم خودش و باید اماده کنه ..

لحن خونسرد مریم کمی اروم ترم کرده بود .. ولی نه کاملا .

حق با مریم بو .. باید با منصور تماس میگرفتم تا اونم خودش و برای اومدن اونا اماده کنه ..

در حین اینکه شماره منصور و میگرفتم .. به این فکر میکردم که وقت یمنصور تونستی با یه صحبت کوتاه دوساعته مریم و قانع کنه که حالا خودش برای این وصلت داره تلاش میکنه !! ..

پس میتونم امیدوار باشم که پدرجون و سوری جونم قانع خواهند شد ..

با شنیدن صدای مهربون منصور از پشت خط تلفن از فکر بیرون اومدم و سلام کردم ..

_ سلام !

منصور _ سلام خانم !! خوبی ؟

_ خوبم .. تو چطوری ؟!!

منصور _ شکر خدا منم خوبم .. حالا چی باعث شده ما صبح سعادت شنیدن صدای شما رو داشته باشیم !!

خندیدم

_ راستش هم زنگ زدم حالت و بپرسم ... و هم اینکه بهت خبر بدم که پدرجون و سوری جون عصر میان اینجا .. فکر کنم بهترین فرصت که باهاشون صحبت کنی .. م!!

برای جمع بستن کمی مکث کردم .. راستش اصلا توی خودم نمیدیدم که بخوام خودم با پدرجون صحبت کنم ..دلم میخواست .. اون حرف بزنه .. ولی خوب روم هم نمیشد مستقیما همچین در خواستی ازش بکنم .. به هر حال این من بودم که اول این پیشنهاد و دادم .. حالا اگه قرار بود غروری شکسته بشه .. غرور من بود .. نه منصور !!

اما اون بازم مثل همیشه با حرفی که زد و منو شرمنده ی خودش و مهربونیه زیادش کرد ..

منصور _ نگران نباش .. خودم توی اولین فرصت میام و باهاشون صحبت میکنم .. لازم نیست تو دخالت کنی ..

با لبخند و صدایی که رضایت توش موج میزد گفتم :

_ ممنونم منصور ..

نفس عمیقی کشید که من کاملا صداش و شنیدم ..

منصور _ خواهش میکنم .. فعلا کاری نداری ؟!!

_ نه .. خدافظ

منصور _ خواستم بیام خبر میدم ..

تازه گوشی رو گذاشته بودم که دوباره زنگ خورد .. با فکر اینکه منصوره بدون نگاه کردن به شماره جواب دادم :

_ بله منصور ؟!!

بهنود _ یه ساعت داشتی با منصور حرف میزدی ؟!!

با شنیدن صدای طلبکارانش یه لرزش خفیف توی بدنم حس میکنم .. نمیدونم از عصبانیت ِ یا از دلتنگی ؟!!

هر چیزی که هست قدرت کلامو ازم گرفته و سرعت نفسامو تند تر کرده ..

همه ی توانم جمع میشه فقط توی سرخوردن کنار دیوار سرد ..

اما حتی یه ذره هم نمیتونه از التهابم کم کنه .. نمیتونه جلوی سوختنم و بگیره .

بهنود که میبینه ساکتم .. با لحن اروم تری ادامه میده :

بهنود _ سارا ؟!! .. گوشی دستته ؟!!

بازم چیزی نمیگم .. بغضی که گلومو گرفته نمیذاره جوابش و بدم ..

بهنود _ سارای من ببخشم .. به خدا از دلتنگیت دارم دیونه میشم .. الانم که زنگ زدم دیدم همش اشغاله عصبی شدم ..

دلم میخواست اینقدر قدرت داشتم که بهش میگفتم منم دلتنگشم .. که الان با شنیدن صداش فهمیدم که چقدر دلم تنگه ..که چقدر به این تن صدا وابسته است ..

که چقدر این مدل ابراز علاقه رو میپسنده ..

اما همه ی اینا فقط قطره های اشکی شد که گونه مو نوازش کرد .. اهی که حسرتم نشون داد ..

بهنود _ سارا؟!!! نمیخوای چیزی بگی ؟!!!

لبامو به دندون گرفتم تا سرش داد نزنم به خاطر این مدل سارا گفتنش ..

قلبم به حد کافی سوخته بود .. دیگه فقط خاکسترش برام مونده بود .. حالا اون با هر بار زنگ زدنش .. داشت اونارم ازم میگرفت و به باد میسپرد ..

بهنود _ سارای من یه چیزی بگو .. مگو از شنیدن صدات محروم نکن ..

بازم سکوت ..

دستامو مشت کردم و فشار دادم که باعث شد ناخنام توی گوشت دستم فرو بره ..

شاید دردش کمی از اتش خشمی که به خودم به خاطر گوش دادن به حرفاش و قطع نکردن گوشی بین حرفاش ، داشتم ... کمتر بشه ..

حالم از خودم و این ضعف و نیازی که به شنیدن حرفاش و صداش داشتم بهم میخورد ..

بهنودم بغض کرده بود ..

از همون لحظه ای که از فریادش پشیمون شد ، بغض کرد ..

ولی حالا دیگه واضح شده بود ..

ثانیه به ثانیه ...

نفس به نفس ...

واضح تر مشد ..... به حدی که حسش کار سختی نیست ..

بهنود _ سارا خیلی دلتنگم .. خیلی ..

حالا دیگه اونم سکوت کرده بود ..

سکوتی که فقط نفس های بغض دارمون اونو میشکست ..

نفس هایی که خیلی حرفها داشتن ..

اما دایرة المعارف لغات نداشتن که بتونه به کلام حرف بزنه .. یا حتی حضور فیزیکی که از دامنه ی لغات حرارت ها استفاده کنه ..

و با لغاتِ گرمی و سردی سخن بگه !!

با نفس عمیقی که کشیدم .. این سکوت پر معنا رو شکستم ..

_ بچه هنوز خوابن .. غروبها تماس بگیری راحتر میتونی باهاشون صحبت کنی و دلتنگیت برطرف شه !!

گفتم ..

با دلخوری گفتم ..

ولی فقط خدا میدونه که چی کشیدم تا بغض توی گلومو خفه کنم .. که لرزش صدامو بگیرم ..

تا از این بیشتر رسوام نکنن ..

ولی ......

بلاخره شکستم !! چیزی و که نباید میشکستم ..

بهنود _ سارا .. من حسرت شنیدن صدا تو رو داشتم .. باورم کن!!

دیگه اشکام دست خودم نبود .. هق هقم فرمانپذیری نمیکرد .. خفه نمیشد ..

گوشی رو گذاشتم و زار زدم ..

نمیخواستم بشکنمش ..

اخه من ، مردِ شکستن دلِ کسی نبودم ..

فقط میخواستم عزت نفس بند خورده یِ خودمو حفظ کنم ..

منو چه به گله گذاری از خلق .. منو چه به شکوندن بغض مُهر شده یِ خلق ..

من ادم این کار نیستم ..

نبودمو نیستم .. اصلا یاد نگرفتم که باشم ..

من خلق شدم بره باشم .. دریـــــــ ــدن کار من نیست ..

اما من فقط و فقط خواستم یه بار ... فقط یه بار .....

خـــــ ـودم نشکنم ..

اما شکستم .. وقتی برخلاف جریان اب شنا کردم شکستم !!!

توی حیاط نشسته بودم .. مریم و رعنا با همتا و همراز مشغول بازی بودن ..

از یک ساعت پیش اومده بودن توی حیاط منتظر پدرجون و سوری جون بودن ..

اما من با سردردی که از صبح سراغم اومده بود به زور مسکن خواب بودم و تازه بیدارشدم ..

بعد از دوش و لباس مناسب که یه بلوز و شلوار ست یشمی بود .. اماده نشسته بودم و به بازی این چهارتا بچه ی !! عزیزم نگاه میکردم ..

همتا _ اِ خاله افساید شده ..

رعنا _ نخیرم کرنلِ ..

همتا _ مامان بیا دیگه .. خاله رعنا فوتبال بلد نیست .. بازیمون و خراب میکنه ..

_ خودتون بازی کنید قربونت برم .. من بعدا میام

صدای اعتراض رعنا و خنده ی مریم بلند شد ..

رعنا _ آآآآآآآیـــــــ ـی .. خیلی پرویی.. من خودم بهت فوتبال یاد دادم مارمولک ..

همتا _ شما به من یاد دادین .. شما که فرق بین کرنل و افساید و نمیدونید ؟!!

با این حرف همتا شروع به دویدن کرد و رعنا هم دنبالش .. همراز عزیزم هم پشت سرشون میدوید ..

در حال خندیدن بودم که مریم اومد پیشم ..

مریم _ خوبی ؟!!!

یه نفس عمیق کشیدم ..

_ اووهوم

مریم _ چرا با خودت این کار و میکنی .. اخه توکه با شنیدن صداش این همه حالت بد میشه .. چطوری میخوای با خودت کنار بیای و با کس دیگه ای ازدواج کنی ؟!!

نگاه غمگینم و از همتا و رعنا گرفتم و به مریم دوختم ..

_ نمیدونم مریم .. چیکار کنم ؟!! بابا بهنود تکلیفم مشخص نمیکنه .. فقط داره ازارم میده ..

با صدایی کلافه ادامه دادم :

_ اخه مریم .. بهنود حتی تا حالا به من مستقیم ابراز علاقه نکرده .. همش داره با دست پس میزنه و با پا پیش میکشه .. من تا کی باید منتظرش بمونم ؟!! وقتی که حتی از دوست داشتنش مطمئن نیستم ..

مریم اون فقط میگه دلتنگمه .. همین !!

نفس خسته مو بیرون فرستادم :

_ اون به من به چشم یه خواهر یا یه دوست نگاه میکنه .. اینو از روز اولم بهم گفته بود .. اما منه احمق بازم به قلبم اجازه ی جولون دادم ..

مریم که کاملا معلوم بود کلافه است .. بلند گفت :

مریم _ چرت نگو دیگه .. بابا یارو اون سر دنیا داره خودکشی میکنه برات .. بعد تو داری میگی مستقیم بهم ابراز علاقه نکرده .. تو اصلا بهش اجازه دادی .. پشت تلفن که بهش اجازه ی حرف زدن نمیدی .. ایمیلتم که اصلا چک نمیکنی .. ایمیلایی که به منم میزنه رو هم که هر کاری میکنم نمیخونی ..

با کلافگی از جام بلند شدم و بلند تر از خودش گفتم :

_ این بحث و تمومش کنم مریم .. سرم درد میکنه .. خیلی

بعد هم به سمت ساختمون برگشتم ..

مریم _ فرار کن .. کاری که همیشه داری میکنی .. ولی یه روز پشیمون میشی ، مطمئن باش ..

همینطور که پشتم بهش بود .. دستامو بالا اوردم و زیر لب زمزمه کردم .. "میدونم "

به سمت اشپزخونه رفتم و تا یه تسکین برای دردم پیدا کنم ..

چند روزی بود که سردرد های عصبیم امونم و بریده بود و قرص شده بود نقل و نبات بدنم !!!

روی صندلی اشپزخونه نشسته بودم و سرمو روی میز گذاشته بودم و به صدای خنده های بلند همتا و همراز که تمام حیاط و پر کرده بود گوش میدادم ..

خوبی اومدن مریم و رعنا کنارم این بود که حداقل همتا توی خونه مثل گذشته اش شده بود .. و این برام جای امیدواری داشت که بیرون و توی اجتماع هم به جایگاه گذشته اش برمیگرده ..

صدای زنگ که بلند شد .. یادم افتاد که منتظر مهمان های عزیزی هستیم ..

اینقدر عزیز که حتی با این شرایط یادشون لبخند و مهمون لبای من کرد ..

_ سلام پدر جون بفرمایید ..

درو زدم .. خودمم به سمت در ورودی رفتم ..

همتا و همراز متوجهشون شده بودن و به سمت در میدویدن ..

سوری جون هم با دیدنشون قدمهاش و تند تر کردو به سمتشون رفت .. و در اغوش کشیدشون و بوسید ..

پدر جون با اعتراض گفت :

_ پس من چــ ـی ؟!!

با این حرف .. همتا از بغل سوری جون اومد پایین به سمت پدرجون رفت ..

وقتی که ما بهشون رسیدیم .. همتا و همراز هنوز مشغول دلبری بودن ..

_ سلام سوری جون .. خوبین ؟!!

سوری جون _ سلام عزیــــزم .. تو خوبی ؟؟!!

از بغلش بیرون اومدم

_ ممنونم .. خیلی دلتنگتون بودم ..

سوری جون _ منم دلم براتون تنگ شده بود مادر .. کاش نمیومدی اینجا .. اونجا پیش خودم میموندین ..

چیزی نگفتم .. فقط لبخندی به محبتش زدم .

به سمت پدرجون تقریبا پرواز کردم ..

_ سلام پدرجون

پدرجون همتا و همراز و که همزمان بغل کرده بود زمین گذاشت و به سمت من اومد ..

پدرجون _ سلام دختر قشنگم .. خوبی بابا ؟!!

_ ممنونم .. شما خوبین ؟!!

پدرجون _ اره بابا .. حالا که شماها رو دیدم خوبم .. یعنی در واقع عالیم ..

خندیدم ..

تا از بغل پدرجون بیرون اومدم .. همراز دستاش و برای پدرجون باز کرد و گفت :

همراز

_ بابایی بغل ..

پدرجون دوباره بغلش کرد و همتا و به خودش فشرد ..

با لحن شوخی روبه من گفت :

پدرجون _ بابا چی به اینا دادی .. ماشالله خیلی بزرگ شدن .. دیگه نمیتونم همزمان بغلشون کنم .. باید نوبتی بغلشون کنم دیگه ..

_ دیگه بزرگ شدن پدرجون .. نباید بغلشون کنید ..

همراز

_ اله بابایی .. من بزلگ شدم .. اخه شیل میخولم ..

پدرجون یه بوس گنده از لپاش کرد ..

پدرجون _ الهی من فدای حرف زدن بشم ..

همتا هم با لحن اعتراض گونه ای گفت :

همتا _ بابایی .. من تو نوبتماااا .. هنوز نوبتم نشده ؟!!

پدرجون بلند خندید و خم شد و همتارم در اغوش گرفت و به اعتراض های منم توجهی نکرد ..

صبح زودتر از همه از خواب بیدار شدم .. تا برای نهار فسنجون درست کنم ..

دیشب برای شام از بیرون گرفته بودم چون با وجود سردردی که داشتم نمیتونستم غذا درست کنم .. مریم و رعنا هم که از هفت دولت ازاد بودن!!! ..

ولی پدرجون موقع خوردنش بعد از تشکر گفت که "دوست داشتم دست پخت عروس و گلمو بخورم .. اشالله فردا باباجون .."

منم خجالت زده تایید کرده بودم ..

مشغول غذا درست کردن بودم که سوری جون وارد اشپزخونه شد ..

_ سلام صبحتون به خیر

سوری جون _ سلام مادرصبح تو هم به خیر .. خوبی مادر چه زود بیدارشدی ..

_ میخواستم فسنجون درست کنم .. زود بلند شدم بذارمش تا جا بیوفته برای نهار ..

سوری جون لبخندی زد :

_ مادر به خاطر حرف وحیدیِ ؟!!! بابا اون جدی نگیر شوخی کردِ..

_ نه سوری جون .. پدرجون حق دارن ..

با خنده ادامه دادم :

_ درضمن خودمم دلم میخواد جلوی پدرجون کدبانو به نظر بیام !!

سوری جون خنده ی صداداری کرد .. ولی به سرعت خنده شو خورد و با صدای ارومی که هنوز خنده توش نمایان بود گفت :

_ ای وای دخترشیطون منو نخندون .. الان با صدام بچه هارو بیدار میکنم ..

مشغول اماده کردن میز صبحونه شدم .. در همون حینم گفتم :

_ نه سوری جون راحت باشین .. بچه ها که دیشب اینقدر با پدرجون کشتی گرفتن که مطمئنم از خستگی تا ظهر بیدار نمیشن .. اتاق پدرجونم که اونور سالن اصلا صدا بهش نمیرسه .. مریم و رعنا هم بیداربشن بهتره ..

سوری جون لبخندی زد و پشت میز نشست .. دوتا لیوان چایی ریختم و جلوی سوری جون گذاشتم و روی صندلی کناریش نشستم ..

چند دقیقه ای بود که توی سکوت مشغول صبحونه خوردن شده بودیم .. که این سکوت و سوری جون شکست :

سوری جون _ چرا مادر اینقدر بیخبر بلند شدی اومدی اینجا ؟!! والا من که نفهمیدم چی شد ؟!!

سکوت کرده بودم و خودمو با لیوان چای توی دستم سرگرم کردم .. سوری جون وقتی دید جوابی نمیدم .. ادامه داد :

_ توی شمال که همه چیز خوب بود .. ما رفته بودیم شب نشینی خونه ی یکی از دوستای حوری .. ولی خوب اونا مجبورمون کردن بمونیم .. صبحم که اومدیم دیدیم شما نیستین ..

بازم چیزی نگفتم .. ولی از یاد اوری اونشب ناخداگاه یه اخم روی پیشونیم نشسته بود .. بدنم هنوز از بلایی که اونشب ممکن بود به سرم بیاد به لرزش درمیومد ..

سوری جون که متوجه شده بود همه ی ماجرا حول و محور همون شب گذشته ، تلاش میکرد که از موضوع با خبر بشه ..

با اصرار های زیادی که برای دونستن قضیه ی اون شب میکرد .. میدونستم که خبر نداره ..

پس سکوت کردم ..

چون میدونستم گفتنش دردی ازم دوا نمیکنه ..فقط عذاب های روحیمو زیاد میکنه ..

سوری جون از سکوت من کلافه شده بود .. این کاملا از لحنش پیدا بود ..

سوری جون _ میدونم هرچی که شد مربوط به اونشب ..

اون از تو که یهو بی خبر گذاشتی رفتی .. اونم از بهنود که که مثل دیونه ها شده بود و دنبال شما میگشت ، حتی پیمانم نمیتونست اونو کنترل کنه ..

اونم از سورنا که یهو غیبش زد .. از هرکیم که میپرسیدیم جواب درست و حسابی بهمون نمیداد .. فقط با هر بار اومدن اسمش بهنود عربده میکشید و سونیا اشک میریخت ..

بهش نگاه میکنم ..

نمیدونم چی باید بگم که ذهنش و منحرف کنم .. معلوم بود به حدی ذهنش درگیر اونشب شده که به هر نحوی میخواد از ماجرا با خبر بشه ..

کمی مِن مِن کردم ..

_ راستش .. خوب میدونید سوری جون ..... خوب ..... من ..... وقتی که شنیدم کارای طلاقمون درست شده .. خوب دیگه صلاح ندیدم بیشتر اونجا بمونم .. مریمم کار داشت میخواست زودتر برگرده .. اینکه ما منتظر شما نموندیم ..

به چهره ی متفکرش نگاه کردو ادامه دادم :

_ راستش همراز داشت شدیدا به بهنود وابسته میشد .. خوب من اینو نمیخواستـــ ـم ..

بعدم سریع اضافه کردم ..

_ البته فقط به خاطر خود همراز بود ... که حالا اذیت نشه ..

گـرچــه همون مدتم تاثیرش و گذاشته بود !!!

خدارو شکر تونستم ذهن سوری جون از اون شب منحرف کنم .. اما مسیر انحرافش بیشتر داغونم کرد ..

سوری جون _ اره حق داشتی مادر .. ولی بهنودم شدیدا به همراز وابسته شده بود ..

سارا جان مادر .. شاید باورت نشه .. ولی بعد از رفتنت بهنود خیلی داغون شد .. اینو من که یه مادرم میفهمم ..

به من نگاه میکنه و سری تکون میده .. تا تاثیر حرفاش بیشتر بشه ..

سوری جون _ به هر حال اونم یه پدرِ .. نمیتونه که نسبت به دخترش که جزیی از وجودشه بی تفاوت باشه ..

نمیدونم چرا لحن سوری جون و حرف هایی که میزنه، که البته کاملا مشخص ِ همش از روی علاقه و با افتخار بیان میشه .. فقط و فقط منو یاد جمله ی حوری جون میندازه " توهم حق داری مادر !! شک داشته باشی به اینکه پدرشی .. الان پدرا جلوی چشماشون بچه ها به دنیا میان .. شک دارن به اینکه پدرش باشن .. تو که اون سر دنیایی و از سرو همسرم خبر نداری "

یه پوزخند بزرگ روی لب هام میشینه .. چطور بهنود مطمئن شد که پدر همراز ِ .. اونموقع که اینقدر مطمئن نبود که بخواد از شخصیت من دفاع کنه و ماهیت دخترش و به اثبات برسونه .. چی شد که یه دفعه اینقدر مطمئن شد و حالا هم که وابسته و گریونه !!!!

سوری جون اما ، وقتی اشک های بدون مجوز ، ریخته یِ منو دید ... به گمون ناراحتی از حرف هاش و یا حتی حسادت به محبت پدرانه ی بهنود به همرازم ، درصدد توجیح براومد :

سوری جون _ سارا باور کن داشت از دوریت میمرد .. شاید اولش به زبون نیورد .. ولی بعد از رفتنت مثل دیونه ها شده بود .. هر روز از صبح تا شب میومد بیرون دنبالتون .. شبم که مثل جنازه ها برمیگشت خونه و توی اتاقش با پیمان پچ پچ میکرد ..

یه پوزخند دیگه زدم .. و توی دلم گفتم " خوب این کجاش به من ربط داشت .. بازم دنبال دختر تازه کشف شده و از اسمون رسیده اش بود ..دیگه "

ولی سوری جون پوزخندم و ندید ..

سوری جون _ باورم نمیشد .. دیگه اخرش به التماس افتاده بود و همش از وحیدی و من میخواست جای شما رو بهش بگیم ..

بعدم با دلخوری اشکارش از من ادامه داد :

سوری جون _ ولی من که خودم تا چند روز نمیدونستم شما کجایین .. مجبور بودم اب شدنش و ببینم و کاری هم از دستم برنیاد ..

وحیدیم که معلوم نبود چشه .. با اون سنش ، باهاش لج کرده بود و نمیگفت .. برای طلاقتونم که مطمئنم از تو بیشتر تلاش کرد .. حتی به خواهش های بهنودم توجه نکرد .. اخرم اینقدر لجبازی کرد که بچه م بازم بلند شد رفت دیار غربت ..

سوری جون فکر میکرد داره با این حرفهاش به من لطف میکنه ..

اما نمیدونست من داغون میشم ...

فکر میکرد شنیدن اینکه بهنود به من علاقه داره و به زندگی با من امیدواره .. باعث ارامشم میشه و برای قلب زخمی من مرهم ِ .. اما نمیدونست .. برای من ثمره ای جز رنج و عذاب نداره .. فقط سوزش توی قلبم و زیاد میکنه ..

برای من دردِ .. دردِ برای من که یه تصمیم بزرگ برای زندگیم گرفتم ..

عذابِ برام ، دیدن مادرِ امیدواری که از عشق پسرش برام میگه .. در حالی که دارم به مرد دیگه ای فکر میکنم ..

دلم میخواست براش زار بزنم و بگم برام نگو ..

نگو از عشقت نگو .. از امیدواری هات نگو ..

نگو منو هم امیدوار نکن با حرفات ..

نگو که ترسم و بیشتر میکنی ..

ترس از گفتن تصمیمم .. ترس از شنیدن حرف هات .. ترس از دیدن عکس العملت ..

ترس از اینده ی مبهمی که دارم برای خودم و بچه هام رقم میزنم ..

اما فقط اروم و اهسته اشک ریختم .. اشکی که سرعتش زیاد بود .. اما با این همه .. حتی بعد از نیم ساعت باریدن بازم نتونسته بود .. بغضم و از بین ببره ..

شکستن بغضم از ظرفیت چشمام خارج بود .. نیروی قوی تری میخواست !!

قسمت 25

بعد از خوردن نهار از همه عذرخواهی کردم و به اتاقم رفتم تا شاید با خواب و مسکن کمی از درد سرمو کمتر کنم .. این سردرد های ممتد عصبی دیگه داره داغونم میکنه ..

روی تختم دراز کشیدم .. به چهره ی ناراحت و غمگین سوری جون فکر کردم ..

هنوز چشمامو نبسته بودم که همراز وارد اتاق شد ..

خودش و کشید روی تخت و با صدای خوشگلش گفت :

همراز _ مامان .. بغلم کن .. لالا دالم ..

با عشق به بغلم کشیدمش .. همینطور که روی موهاش و نوازش میکردم .. به این فکر میکردم که منم اگه جای سوری جون بودم طرف بچه ی خودمو میگرفتم .. من همه ی زندگیم مال بچه هام بود .. پس سوری جون هم حق داشت که برای پسرش تلاش کنه ..

و حتی براش مهم نباشه که بهانه برگشت پسرش به کنارش ، عشق و محبت به عروسش باشه یا محبت پدرانه اش ...

پس من حتی حق ناراحت شدن از دستشو به خودم نباید میدادم !!

غرق در فکرو خیال به خواب رفتم ..

چشمام بسته بود که حس کردم روی گونه هام داغ شد .. و بعد هم دستای کوچیک نوازش گری که محبت و از همه ی دنیا بیشتر توی خودش داشت ..

چشمامو باز نکردم ..

ولی لبخند روی لبم نشسته بود که نشون از رضایتم داشت ..

دلم دوباره و دوباره بوسیده شدن و میخواست ..

همرازم بعد از بوسه های مکرر خودش و از روی سینه م بالاتر کشید و گونه هاشو روی صورتم گذاشت ..

عطر نفس هاش و به سینه کشیدم و روی لپاشو محکم بوسیدم .. بعد هم دستامو زیر بازوهاش گذاشتم و بلندش کردم و روی شکمم نشوندمش ..

سرمو بلند کردم و با عشق و لبخند به همه ی هستیم ، نگاه کردم ..

_ سلام عشق مامان .. کی بیدار شدی نفس ؟!!

همراز _ خیلی ِ که بیدال شدم .. تو همش خوابی بیدال نمیشی ؟!!

خوابوندمش روی تخت و برگشتم سمتش و قلقلکش دادم .. اونم بلند میخندید ..

_ مارمولک من همش خوابم .. یا تو که تا ظهر خواب بودی تازه بازم خوابیدی ؟!

سعی میکرد در حین خنده جوابمو هم بده :

همراز _ تو بیشتل میخوابی .. ابجی خودش گفت .. مامان بازم لَفت لالا کنه ..

_ اِ پس همه ی اتیشا از گور اون اجیت بلند میشه .. حالا بذار بگیرمش من میدونم و اون ..

همراز _ میخوای چیکال کنی ؟!!

_ یه لقمه ی چپش میکنم .. به جای شام میخورمش ..

همراز _ منم میخولی ؟!!

_ اره راستی تورو برای شام میخورم .. اونو که بزرگتره میذارم برای نهارم ..

دستامو باز کردم و بهش فرصت دادم که فرار کنه ..

_ وایسا ببینم کجا داری فرار میکنی ؟!! تو زندانی من هستی .. وایستا شیطونک .

همراز هم از فرصت استفاده کرد و با بیشترین سرعتی که ازش برمیومد به سمت در دوید .. منم اهسته دنبالش دویدم ..

به سالن که رسیدیم .. همه به غیر از مریم مقابل تلویزیون نشسته بودن ..

همرازم در حالی که بلند میگفت :" اجــی فلال کن " سریع خودش و به پدرجون که دستاش و برای به اغوش کشیدنش باز کرده بود ، رسوند و مخفی شد ..

همه به حرکاتش میخندیدن .. همتا هم ظاهرا به حرف خواهرش گوش داده بود وپشت بازوهای پدرجون قائم شده بود ..

یه سلام و عصر به خیر به همگی گفتم و روی راحتی کنار سوری جون نشستم ..

_ ای شیطونکا فکر نکنید از دستم فرار کردینا .. من بلاخره میخورمتون ..

همراز هم داشت ریز میخندید و برای همتا تعریف میکرد که وعده ی نهار فردای من شده ..

پدر جون _ مگه من میذارم بخوریشون عسلای منو .. اینا رو خودم میخوام بخورم ..

با این حرفش همراز سریع پرید پایین به سمت سوری جون رفت ..

همراز _ مامانی کمک .. همه میخوان منو بخولن ..

سوری جون _ الهی من دورت بگردم عروسکم .. مگه من میذارم ..

همراز _ اجی بیا اینجا .. بابایی یه وقت میخولدتا .. اونوقت من دیگه اجی ندالم

پدر جون و سوری جون بلند خندیدن ..

به اشپزخونه رفتم تا چایی بیارم .. در همون حالم به ساعت نگاه کردم که شش و نشون میداد .. اوه چقدر خوابیده بودم .. ولی خدارو شکر نه پدرجون و نه سوری جون به روم نیاوردن ..

خواستم بیسکوئیت دربیارم که مریم بلند اعلام وجود کرد :

مریم _ سارا .. کیک پختم .. توی یخچال ِ

افرین .. چقدر فعال شده بود !!

کیک و برش دادم و همراه چای به سالن برگشتم ..

توی فکر این بودم که برای شام چی باید درست کنم که پدرجون پیشنهاد کرد که به شهربازی بریم .. شام هم بیرون بخوریم ..

همتا و همرازم که روی هوا درخواستش و پذیرفته بودن .. پس نظر ما مهم نبود !!

ما هم پذیرفتیم .. منم تصمیم گرفتم که امشب همگی رو به همون رستوران سنتی که همرار منصور رفته بودیم ببرم .. جای دنجی بود .. مطمئنم که بقیه هم مثل من میپسندنش ..

مشغول اماده شدن بودیم که مریم وارد اتاقم شد :

مریم _ سارا بدو .. بدو زنگ بزن به منصور بگو اونم بیاد همراهمون .. الان بهترین فرصت که به پدر جون خودش و نشون بده ..

یه دفعه دلم خالی شد .. استرس تمام وجودمو پر کرده بود .. نمیدونم شاید رگه هایی از پشیمونی هم توش پیدا میشد ..

با تردیدی که به دلم افتاده بود رو به مریم گفتم :

_ ولش کن .. مریمی هنوز زوده ..

مریم اما مصمم در تلاش برای قانع کردنه منه ..

مریم _ نه عزیزم .. اتفاقا الان بهترین فرصت .. حالا لازم نیست که حتما امشب حرفی بزنه .. ولی باید یه خودی نشون بده .. به هر حال اونا باید به عنوان پدر نوه اشون تاییدش کنن ..

با اصرارهای مریم .. به منصور اس دادم و ازش خواستم که امشب مارو همراهی کنه ..

مریم هم تا موقعی که منصور پاسخ داد و گفت که کمنتظر موند .. بعد هم با گفتن اینکه پدرجون و اماده میکنه .. از اتاق خارج شد ..

با ذهنی درگیر و اشفته لباسی و انتخاب کردم و پوشیدم .. البته انتخابی در کار نبود .. فقط و فقط از کمد برداشتم بدون اینکه به رنگ یا طرحشون توجهی داشته باشم ..

بعد هم که به اتاق همراز رفتم تا اون روهم اماده کنم ..

********

برخلاف انتظارم شب خوبی بود و با ارامش سپری شد ..

مریم به پدرجون گفته بود که منصور هم همراهیمون میکنه که با استقبال پدرجون روبه روشد .. همین استقبال هم کمی دلگرمم کرده بود ..

توی پارک و رستوران هم پدرجون با منصور گرم صحبت و گفتگو شده بود .. سوری جون هم از محسنات و برخورد صحیح و رابطه ی خوب همتا و همراز با منصور میگفت ..

همه ی اینا باعث امیدواری من میشد .. اما چهره ی رعنای ناراضی و گرفته تر میکرد .. هرچقدر که من به پذیرش پدرجون امید داشتم .. رعنا به نپذیرفتنشون امید داشت و همش ارزو میکرد که مورد مخالفت اونا واقع بشه .

مریم هم که در کمال تعجب چیزی نمیگفت و در تمام طول مسیر با تلفنش مشغول بود .. حتی شاید بتونم بگم که مریم منصور رو هم پذیرفته بود !!

موقع برگشت به خونه هم که پدرجون از منصور خواست این چند روزی که اینجا هستن بیشتر به ما سر بزنه و در گردش هامون همراهیمون کنه ..

منصور هم با کمال میل پذیرفت و خواست که برنامه ی تفریحی رو خودش بچینه ..

ما و پدر جون هم پذیرفتیم ..

البته من یاد اوری کردم که برنامه برای بعد از ظهر تا قبل از ساعت 10 باشه که همتا هم به مدرسه اش برسه ..

از حمام بیرون اومدم .. مشغول خشک کردن موهام شدم .. با وجود خواب چند ساعتی که کرده بودم .. دیگه نتونسته بودم بخوابم ..

از اتاق بیرون رفتم و به همتا و همراز سرکشی کردم .. برق اتاق پدرجون و سوری جون خاموش بود و رعنا هم که تا رسیدن به خونه غرغر کرده بود .. به محض رسیدن رفته بود توی اتاقش و احتمالا الان خواب بود .. که با سرک کشیدن به اتاقش مطمئن شدم ..

از حرف هاش با وجود تمام تلخی و تندی که داشت دلخور نمیشدم .. چون حس میکردم اونم جق داره .. شاید ما همسن و دوست باشیم اما دید من به زندگی از دید اون جداست .. و این طبیعیه که اختلاف نظر داشته باشیم .. یا حتی بخواییم با قهر و دعوا عقایدمون و که از دیدمون صحیح تر بهم تحمیل کنیم .. ولی هیچ کینه و بغض توش وجود نداره .. پس دلخوری ای هم نخواهد داشت .

به اتاق مریم سرک کشیدم .. امیدوار بودم اون بیدار باشه .. چون واقعا نمیدونستم با این بی خوابی چیکار کنم ..

بیدار بود .. روی تختش نشسته بود و لپ تاپ شو هم روی پاش گذاشته بود و مشغول تایپ چیزی بود ..همه ی نور اتاق هم فقط شامل چراغ خواب روی پاتختیش بود ...

مریم با صدای باز کردن در سرش و بلند کرده بود .. با دیدن من بهم اشاره کرد که وارد بشم .. بعد هم سریع چیزی و ایپ کردو لپ تاپ بست ..

منم اهسته وارد شدمو در و بستم .. به سمت تختش رفتم ..

مریم _ سلام .. چرا نخوابیدی ؟!!

_ خواب نمیومد .. به خاطر خواب بعد از ظهرم .. چیکار میکردی ؟!!

مریم _ هیچی داشتم یه برنامه برای بابک مینوشتم .. رعنا هم که اومده اینجا بیشتر داره غرغر میکنه .. خواستم دهنش و ببندم ..

لبخندی زدم ..

_ اِ بده ببینم چیه .. خوب منم بیکارم میدادی مینوشتم دیگه ..

حس کردم مریم کمی دسپاچه شد .. ولی سریع خودش و جمع و جور کرد:

مریم _ نه نمیخواد ولش کن .. خودم بعدا مینویسم ..

در حالی که روی تختش دراز میکشید .. جایی هم برای من باز کرد و اشاره کرد که دراز بکشم ...

مریم _ خوب تو بگو حالا میخوای چیکار کنی ؟!! چطوری میخوای به پدرجون بگی ؟!!

همینطور دراز کشیده اهی از سر ندونستن کشیدم :

_ نمیدونم .. خیلی میترسم مریم .. اگه قبول نکنن ..

مریم _ ترس نداره که .. وقتی یه تصمیمی میگیری .. باید پای عواقبش هم وایسی ..

_ من برای خودم نمیترسم .. ترسم برای منصور و خورد شدن شخصیتشه .. نمیتونم پیش بینی درستی از رفتار پدرجون و سوری جون در مقابلش داشته باشم ..

مریم _ نگران نباش .. همه چیز درست میشه .. اونم خودش میدونه چطوری باید اقدام کنه .. به نظرم همه چیز و بسپار دست منصور .. اون خودش بلدِ ..

بعد هم با لحنی که خنده توش موج میزد ادامه داد :

مریم _ ندیدی ... امروز چه دلبری ای برای پدر جون و سوری جون میکرد ..

بیچاره بهنود که رقیب به این سرسختی داره ...

حس کردم از حرفی که زد پشیمون شده .. چون سریع حرف و عوض کرد ..

مریم _ راستی ... فکر کنم دیگه منو رعنال باید برگردیم .. بابک خیلی قاطیه ..

با اونکه دلم نمیخواست بحث قبلی و صحبت درباره جمله ی اخرش و عوض کنم .. ولی بازم گفتم :

_ خودتو لوس نکن .. کجا میخوای بری .. تازه منصور ازم خواسته بهت بگم بری کارخونه کمکش .. البته به منم میگفت حالا که مریم اومده .. با هم بیاین .. ولی من گفتم فعلا نمیتونم .. مریمم فعلا مرخصیه ..

حالا تو تازه میگی میخوای برگردی .. در مورد رعنا قضیه اش فرق میکنه .. اگه پای بابک وسط نبود نمیذاشتم بره .. ولی بازم با اون حال فعلا زود .. هرچی دیرتر برگرده .. بابک بیشتر قدرش و میدونه ..

مریم _ حالا نه اینکه .. تا الان کم واسه عموی بدبخت من ناز کرده .. یه کم بیشتر باید ناز کنه .. یه وقت عقده نشه براش !!!

به لحن فامیل شوهر مابانه اش خندیدم ..

_ جای رعنا خالی ..

مریم _ اتفاقا جاش پر .. که اگه الان اینجا بود اینقدر گیساتو میکشید که خنده از یادت بره .. مثل این منصور بدبخت که امروز فقط انرژی منفی های رعنا رو رد کرد ..

بازم با یاد اوری رعنا و پشت چشم نازک کردناش به منصور خندیدم ..

بعد هم که مریم از رعنا و کارهایی که کرده بود و من ندیده بودم گفت و خندیدیم تا اینکه پلکهامون روی هم افتاد ..

پدرجون ازم خواسته بود که به اتاقش برم ..

میدونستم که درباره چه چیز میخواست صحبت کنه .. همینم ترس مبهمی و در دلم انداخته بود ..

یه هفته از اونشب گذشته بود .. در تمام این مدت هم منصور برای گردش هامون همراهیمون کرده بود .. پدرجون هم به حدی از این مصاحبت لذت میبرد که همیشه همراه سوری جون با ماشین منصور میرفتن .. ما هم با ماشین مریم پشت سر اونها حرکت میکردیم ..

توی این مدت حرفی هم گفته نشده بود .. اما امروز که از باغ یکی از دوستان منصور که خارج از شهر هم بود خارج میشدیم .. با چهره ی گرفته ی سوری جون و متفکر پدرجون تقریبا مطمئن بودم که منصور از موضوع باخبرشون کرده ..

من و مریم و رعنا به همراه خانواده ی دوست منصور مشغول بازی وسطی و والیبال شده بودیم .. من نتونسته بودم از عکس العمل پدرجون چیزی رو ببینم ..

یعنی در واقع به حدی توی بی خبری به سر میبردم که تمام طول روز و فارغ از دنیا به خوش گذرونی گذرونده بودم .. اما همیشه باید میدونستم که دنیا روی خوش به من نخواهد دید ..

به منصور اس دادم و ازش دربازه موضوع پرسیدم ..

اونم با پاسخ کوتا و مختصر و مفیدی که بهم داد اشوب درونی و بیشتر کرد ..

" بله .. موضوع خاستگاری رو مطرح کردم .. قرار شده روی موضوع فکر کنن"

روی تخت نشستم و صورتمو با کف دستام پوشوندم ..

بلاخره رسید اون روز و حالا من باید جوابگو باشم .. به کسانی که خارج از تعهد مادر نوه بودن .. حکم پدر و مادری بر گردن من داشتن ..

به حدی از وجودشون محبت دریافت کرده بودم که حتی اگه پای اون تعهد هم در بین نبود .. به خودم این اجازه رو نمیدادم که بدون در نظر گرفتن نظرشون کاری رو انجام بدم ..

مریم و رعنا هم انگار متوجه شده بودن و خودشون و با همتا و همراز سرگرم کرده بودن .. توی راه هم علنا اعلام کردن که دیگه توی این مورد دخالت نمیکنن و خودم باید از پس موضوع بربیام ..

بلند شدم .. فقط باید توضیح میدادم .. سعی در قانع کردنشون داشتم .. بعد هم اگر باز نظری غیر از نظر من داشتن حتما به نظرشون احترام خواهم گذاشت ..

پشت در اتاق پدرجون نفس عمیقی کشیدمو در زدم ..

پدرجون _ بفرمایید

درو باز کردم و با چشمای قرمز و پر از اشک سوری جون روبه رو شدم ..

قلبم فشرده شد .. چیزی نمیگفت اما با نگاهش تمام درد های عالم رو به قلبم سرریز کرد ..

بغض نشسته توی گلوم داشت سرباز میکرد ..

با چشمای به اشک نشسته به سمتش رفتم و خودمو در اغوش مهربونش رها کردم .. زار زدم .. به انصاف که سوری جون هم دستای پر از محبتش و ازم دریغ نکرد و با سکوتش این اجازه رو به دوتامون داد که بغضمون رو خالی کنیم ..

بعد از گذشت دقایقی با صدای پدرجون به خودم اومدم و تازه متوجه پدرجون شدم که با چشمای قرمزش و اخم روی پیشونش که نشون از متفکر بودنش داشت به ما نگاه میکرد ..

پدرجون _ ساراجان ؟!!

نگاهم و ازش دزدیدم .. یه جورایی ازش خجالت میکشیدم .. نمیدونم واقعا اگه بابای مهربون خودم هم جای پدرجون مهربون بود این قدر خجالت میکشیدم ..

به هر حال پدرجون ،پدر بهنود بود و قلبش هم سرشار از مهر پدرانه به پسرش !!

پدرجون _ سارا جان به خاطر لجبازی با بهنود میخوای تن به این ازدواج بدی ؟!!

با این حرف که با لحن ملایم اما گله مندی بیان شده بود .. سر بلند کردم و به چشماش نگاه کردم .. سریع پاسخ دادم :

_ نه نه اصلا پدرجون ..

بعد اروم تر ادامه دادم :

_ من ادم لجبازی نیستم ..

به همون ارومی هم پاسخم و دریافت کردم :

پدرجون _ میدونم ..

بازم نگاهم ازش گرفتم که ادامه داد :

پدرجون _ پس چرا میخوای همچین کاری کنی ؟!! منصور هر چقدر هم که خوب باشه .. یه تفاوت سنیه 20ساله با تو داره ..

هنوز جوابی نداده بودم که سوری جون با صدای بغض دارو اشک الودش گفت :

سوری جون _ سارا جان بهنودم برمیگرده .. اون شما رو خیلی دوست داره .. قسم میخورم ..

پدرجون _ به اون کاری نداشته باش .. الان میخوام دلایل سارا رو برای این انتخاب بشنوم .. تکلیف بهنودم الان مشخص ِ

کمی سکوت بینمون برقرار شد .. به چهره ی منتظر پدرجون نگاه کردم و بعد هم با صدای خش دار شدم .. براش گفتم

گفتم از تنهاییم .. گفتم از ترسام ..

ترس از وارد اجتماع شدن ..

ترس از سوال های بی جواب همراز .. ترس از نگاه های حسرت الود دختری به پدر دوستش ..

ترس از گریز از مردِ دختری هفت ساله ، از قضا بدون پدر ..

ترس از پیداشدن یه شاهین جدید .. یه مادرشاهین جدید ..

ترس از معلم مرد همتا

ترس از خانم همسایه و افکارش ..

ترس از نگاه مرد همسایه ..

ترس از نگاه پسر فامیل و افکارش ..

ترس از دوباره شنیدن حرف های شکنجه وارِ زن فامیل ..

ترس از اینده ای مبهم و تنهایی

از همه چیز گفتم .. از همه ی ناگفته ها گفتم .. از دلایلی که این تصمیم شاید به ظن بعضی احمقانه رو گرفتم .. از سختی هایی که توی تمام این مدت کشیده بودم ..

بعد هم ساکت شدم ..

دیگه خالی خالی شده بودم .. اشک داشتم اما بغض نداشتم ..

بغضم با نگاه های پر از محبت و اما خالی از ترحم پدر جون از بین رفته بود .. با گرمی دستای مادرانه ی مادری از بین رفته بود که بیحساب و بدون دریغ بودنش گرمای بیشتری به وجودم تزریق میکرد ..

وجودی که دیگه سردی توش معنایی نداشت .. سراسر گرمی بود و سپاسگذاری !!

بعد از ان شب ، فقط سکوت بود که حایل میان انها شده بود ..

سکوتی که درد اور نبود ..

ارامش قبل از طوفان هم نبود ..

شاید اصلا سکوت نبود ..

که اگر سکوت بود فقط در کلام بود .. نه در اندیشه ..

دراندیشه ها غوغا بود ..

مردی در اندیشه ی دختری بی پناه که تصمیم های بزرگ میگیرد ..

دختری که در اوج جوانی خود را لایق مردی میبیند شاید به سن پدر ، نزدیک ....

بدون اینکه این تفاوت ها را ببیند .. یا حتی سعی در نادیده گرفتنش داشته باشد ..

انگار او واقعا نمیبیند .. این همه تفاوت عمیق را ..

درک این موضوع برایش سخت نبود ، که او با چشم غیر مصلح دیده بود .. همه ی این حس ها را در کلام دخترک ..

و کمرش خمیده بود از این چشم های جوان و نگاه مسن گشته اش !!

زنی اما در اندیشه ی به حسرت نشستن امیدش ..

و شاید هم وجدانی که حالا درد گرفته بود .. از یک تصمیم !!

تصمیمی که دوراندیشی نداشت ..

نه از جانب یک دخترِ 18ساله یِ زخم خورده یِ از خانواده دور مانده ... و نه سوی از زنِ پخته یِ تحصیل کرده یِ سرد و گرم چشیده یِ روزگار ..

زنی که اکنون به نقطه ای رسیده است که همه ی وجودش به خاطر تصمیم دختر جوان 22 یا شاید 23ساله ای که حالا به خاطر خودخواهی او دارد به مردی فکر میکند که میتواند جایگاهی پدرانه براش داشته باشد ..

ان هم نه از سر عشق .. که از سر بی پناهی و درماندگی !!!

شاید اگر همان وقتی که به واسطه ی مهربانیش و زیبایی ظاهری و شاید هم کمی سواستفاده از بی پناهیش ، کمی مادرانه نگاهش کرده بود .. و گزینه ای برای مکرهای مادرانه اش قرارش نمیداد ..

حالا او را در نقطه ای با سنی شناسنامه ای جوان و افکاری میانساله نمیدید ..

دلش میخواست اینقدر محق بود که با شنیدن این درخواست از جانبش ، برسرش هوار شود ..

اما نبود ..

این را وجدانش بیشتر از همیشه گوشزدش کرده بود ..

پس فقط گریه کرد و مویه زد برای زنیتِ دختری جوان ..

برای غریبیِ مادری از جنس شیشه .. بی پناه و درمانده

و برای خودش .. به خاطر ان همه رویای پرورانده ی در ذهنش ..

برای تلاش های به رخ کشیدن انتخابش ..

انتخابی که فقط و فقط یک قربانی داشت ..

قربانی سراسر ظرافتی که حالا فقط به ریسمانی چنگ میزند که نگه اش دارد .. و شاید دستی گرم ، برای روزهای سختی که در پیش خواهد داشت ..

اما دختری که قلبش از این همه ناراحتی تحت فشار بود ..

جالب بود ..

همه ی درد های دنیا در سینه ی کوچک این دخترک جمع شده بود و کمرش از این همه تحمل تنهایی فشار خمیده ..

اما حالا ..

باز هم حاضر بود همه ی عمر را بدهد و کمر خمیده ی پیرمردی سپید موی را نبیند . که همه ی امید به یاس نشسته ی مادری را نبیند ..

برای دل مهربان او دیدن ناراحتی کسی سخت بود ..

برای او که برای نشکستن امید مادری از عشقش میگذشت .. رنج بود ..

برای او سخت بود ..

برای او که عشق مردانی چون کاوه و شاهین که مادرانشان خوشبختیه فرزندانشان را با او نمیدیدند .. درد بود ..

حالا که او هیچ عشقی هم در چنته نداشت .. و فقط از روی منطقش این تصمیم را گرفته بود .. پس دیگر فداکاری نمیکرد برای دلِ به یاس نشسته اشان ..

پس مطمئن بود که اگر این دو عزیزش نخواهند او هیچ وقت دیگر به ازدواج نمیاندیشد .. تا شاید امید انها ناامید نگردد ..

قسمت 26

سکوت پدرجون همچنان ادامه داشت .. منم ترجیح میدادم که شکننده ی این سکوت نباشم . و منتظر بمونم .

توی اشپزخونه مشغول اماده کردن صبحانه بودم .. باید همتا رو به مدرسه میرسوندم .. دیشب راننده ی سرویسش تماس گرفته بود و گفته بود که نمیتونه توی دو سه روز اینده بچه ها رو به مدرسه برسونه . خواسته بود اگه میتونم خودم اینکارو بکنم ، اگر نه از راننده ی دیگه درخواست کنه بیاد . که نپذیرفته بودم ، به هر حال هر کسی ممکن توی زندگیش دچار گرفتاری بشه .

میزو که چیدم و همتا رو صدا کردم تا حاضر بشه و صبحونه بخوره .

همتا رو رسوندم مدرسه و به تره بار رفتم مقداری خرید کردم و به خونه برگشتم .

با کلید در و باز کردم و سعی کردم با کمترین سرو صدای ممکن خریدامو داخل ببرم .

اما به محض وارد شدن ، پدرجون و دیدم که کنار تلفن ایستاده و مشغول شماره گیری بود !!!

اشفته به نظر میرسید و از شواهد امر پیدا بود که تازه بیدارشده و هنوز فرصت نگاه کردن به ایینه رو هم پیدا نکرده بود .

پدرجون _ الو سلام پسرم . خوبی ؟!

_ ........

پدرجون _ من هم خوبم ، راستش تماس گرفتم که بگم سریع با یه محضر هماهنگ کن که یه صیغه بین و تو سارا خونده بشه !! اینطوری برای بیرون رفتم هم مشکلی نخواهید داشت !!

تعجبم چندین برابر شد ..

پدر جون داشت با منصور صحبت میکرد . داشت ازش میخواست که با من محرم بشه . چرا ؟!!

چرا به این سرعت این تصمیم و گرفته ؟! بدونه اینکه من و در جریان بذاره .

_.........

حتما منصور نپذیرفته بود که پدرجون اینطوری شاکی بود . عصبانیت و تنش در کلامش هویدا بود:

پدرجون _ حتما نیاز هست که میگم دیگه ، تو باید باهاش محرم باشی که بتونی به این خونه رفت و امد کنی . هم شما با خصوصیات هم بیشتر اشنا میشین ، هم دخترا بیشتر باهات انس میگیرن و میپذیرنت .

دلایل پدرجون نه تنها از تعجب من نکاست بلکه اضطراب رو هم به دلم انداخته بود ..

درسته که هم من و هم پدرجون و یا حتی منصور، ادم هایی معتقدی بودیم . اما به حدی نبودیم که برای بیرون رفتن و یا صحبت کردن با کسی حتما نیاز به مُهر محرمیت داشته باشیم . همون که خودمون حریممون رو رعایت میکردیم کفایت میکرد . ولی الان پدرجون با این دلایل منو واقعا گیج کرده بود .

_........

پدرجون _ افرین برای ساعت 10وقت بگیر ، ماهم تا اونموقع میایم .

_...

_ نه نیازی نیست ما خودمون میایم . فقط ادرس و برام بفرست . فعلا کاری نداری ؟!

_........

پدرجون _ خداحافظ .

بعد هم گوشی رو قطع کرد

پدرجون که تا حالا پشت به من داشت با تلفن صحبت میکرد ، برگشت و منو که با بهت و تعجب به مکالمه اش گوش میدادم دید :

پدرجون _ اِ اومدی دخترم ، برو زودتر اماده شو ، به منصور زنگ زدم که وقت محضر بگیره تا باهم محرم بشین .

بعد هم بدون توجه به نگاه مبهوت من به سمت اتاقش رفت ..

با نگاهم بدرقه اش میکردم که با چهره ی غم زده ی سوری جون روبه رو شدم .

میدونستم که با این ازدواج مخالفه ، اما توی این مدت هیچ وقت نشده بود که از من گلایه کنه و یا حتی به خاطر این انتخاب سرزنشم کنه .

همین دلایلم باعث میشد که بیشتر شرمنده اش بشم و از رو از نگاهش بگیرم .

نگاهم و گرفتم و به مریم که با صورتی عادی و چشمایی خندان نگاهم میکرد .

بازم تعجب کردم و ناخداگاه گره بین ابروهام و چشمای گرد شدم که به خاطر تعجب بوجود اومده بود جای خودش و به چشمای ریز شده و متفکر بده .

به حدی میشناختمش که چهره ی اماده ی خنده اش رو بشناسم .

مریم هم نمیدونم به خاطر نگاه موشکافانه ی من بود یا برای اینکه دیگه نمیتونست خنده شو نگه داره ، به اتاقش برگشت و دیگه تا وقت رفتن به محضر بیرون نیومد .

سوری جون هم که به اتاق برگشته بود .

با ذهنی درگیر وارد اشپزخونه شدمو و سعی کردم با جابجایی خرید هام از اشفتگیم کم کنم .

یه حس خاصی تو دلم بوجود اومده بود .. یه حس ترس یا دلهره از یه اینده ی ناشناخته ..

یه حس ترس

از یه تغییر ،

از یه تلنگر برای تحول

نمیدونم شاید چون به همین زودی نمیدیدمش ..

یا چون به همین راحتی بود .. راحت الوصول !!

فقط یه هفته دغدغه داشت .. یه هفته که نگرانی داشت ولی ترس نداشت .

ولی حالا چرا ترس داره ؟!! چرا دلهره داره ؟!! چرا دغدغه داره ؟!!

نمیدونم شاید چون از پذیرش پدرجون مطمئن نبودم ..

شاید ...

سعی میکردم با نفس های عمیقی که میکشم ترس و از خودم دور کنم .. لرزش دستامو مخفی کنم .. بغض گرد شده ی توی گلومو خفه کنم .

اما همه ی تلاش هام با صدای " زود باش اماده شو دختر گلم " ِ پدرجون دود شد و به هوا رفت .

اما ایا واقعا این همه سرعت لازم بود .. این همه عجله برای چی بود ؟!

چرا پدرجون ازم نمیپرسید سارا هنوزم میخوای ؟!!

چرا نمیپرسید که منم همه ی بغضم و فریاد کنم و بگم :

نــــــ ـه !!! دیگه مطمئن نیستم !! دیگه مطمئن نیستم این تحول و بخوام !! که طاقت این تغییر و داشته باشم !!!

چرا نپرسید ؟!! چرا این همه عجله داشت ؟! چرا این همه عجله کرد ؟!!

نفهمیدم دلیل این همه عجله رو ، دلیل غم بیشتر شده یِ نگاه سوری جون و دلیل چشمای خندون و لب های اماده ی خنده ی مریم و ..

نفهمیدم ..

باز نفهمیدم تا وقتی که همه چیز تمام شد و من همسر صیغه ای منصور شدمو

باز نفهمیدم تا وقتی که با جعبه ی شیرینی به خونه برگشتیم .

باز نفهمیدم تا وقتی که چهره ی بهنود و توی مانیتور ایفون دیدم !!

تازه فهمیدم دلیل اون همه اصرار و اون همه سرعت عمل و اون همه تاکید و !!

تازه فهمیدم وقتی که اون پنهان ترین پیدا ، جلوی چشمهای تعجب زده ام نمایان شد !!

وارد اتاقش شدم . با تعجب نگاهم میکرد .

حق داشت تعجب کنه .. تا حالا همچین برخوردی رو از من ندیده بود . شاید هم تا حالا همچین حسی به من دست نداده بود که این رفتارو از خودم نشون بدم .

نگاه منتظر من با خیرگی به نگاه متجبش گره خورده بود .

مریم _ چته ؟؟؟!!!

همچنان نگاهش میکردم . بلاخره در جنگ نگاه ها نگاه من پیروز شد .

مریم

_ خوب راستش صبح که رفتی همتا رو مدرسه بذاری ، تلفن زنگ خورد . منم که خواب بودم تا بیام به خودم بجنبمو تلفن و جواب بدم . سوری جون برداشته بود و داشت با هیجان با گل پسرش حرف میزد .

بهنود بهش گفت که رسیده تهران و تا دو ساعت دیگه پرواز داره برای اینجا ، زنگ زده بود ادرس بگیره ..

همچنان داشتم نگاهش میکردم .. ادامه داد :

مریم _ خوب اونجوری نگاه کردن نداره که ، بعدش پدرجون فهمید و اون تصمیم انی رو گرفت .. بقیه اش رو هم که خودت میدونی

همه ی وجودم ب اتیش کشیده شد . همه ی اتفاق چند ساعت پیش فقط به خاطر لجبازی پدرجون با بهنود بود .. من هم تو یاین وسط نقش یه ادم احمق و بازی کرده بودم .. و احتمالا باعث تفریح خیلی هــا .

با بیشترین سرعتی که از خودم سراغ داشتم مانتو و شالم و رو برداشتم و از اون خونه کنده شدم ..

فقط دلم میخواست فرار کنم . برم جایی که بشه راحت توش نفس بکشم .. جایی که بتونم به اشکام اجازه بارش بدم ..

جایی که نیاز نباشه توش برای هق هقم توضیح بدم ..

جایی که بتونم گلایه کنم .. شکایت کنم .

جایی که دل پر از دردم و اروم کنه .

روبه روش وایستادم .

داخل نرفتم . بیرون بهتر بود .. این بیرون میتونستم از همشون گلایه کنم . حرف بزنم . اگه بغضم نذاشت داد بزنم .

اشک بریزم .. زار بزنم . رنجش دلم و فریاد کنم .

وسط حیاط امامزاده نشستم .

درست وسطش .

جایی که رو به روم ضریح مطهرش بود و سمت راستم ارامگاه خانواده ام .

جایی بهتر از اون سراغ نداشتم .

زار زدم و گفتم :

_ چرا اقــ ـام ؟!! .. چــ ـرا؟!!

شما که به خدا نزدیکین ازش میپرسین تا کــی ؟!!

اقام ؟!! به خدا میگین سارا دیگه نمیکشه .. به خدا میگین سارا هنوز یه بچه است .. اونقدر بزرگ نشده که تحمل این همه استرس و فشار و داشته باشه .

اقــ ـام ؟!! منکه این همه میام پیشتون .. تو این همه مدت مگه منو نشناختین .. پس چرا به خدا نمیگین که امتحان اسون تری و برام در نظر بگیره .. چیکار کنم که واسطم بشین پیش خدا .

به جدِّ یزرگوارتون قسم ، دیگه خسته ام .. این همه فشار برام زیادِ .

اقـــــــــــ ــــ ــام ؟!!!!

***

بلند شدم به سمت ارامگاه خانواده ام رفتم .. خانواده ای که تنهام گذاشتن . میان یک خروار تنهایی و رنج .

توی جای خالی بین سنگ مزار پدرو مادرم دراز کشیدم . درست مثل بچگی هام !!

جایی که میتونستم هم هرم دستای پر صلابت پدر رو داشته باشم . هم اهنگ سکوت نفسهای مادرانه اش رو لمس کنم .

بدون منت .. بدون ترس .. بدون التماس

نگاهم به اسمون ابری بود .

اسمون هم دلش مثل من گرفته بود .. دلش گریه میخواست .

لبخندی بهش زدم .

دستامو به سمت ابی بیکرانش بلند کردم و گفتم :

ببار تا اروم شی .. تا دلِ ابریت تنگ نشه .

مثل من ...

چشمامو بستم و گذاشتم خیال دستای پدرم روی موهام بازی کنه .. تا انگشتای گرم مادرم دستای سردم و گرم کنه .

_ بابا ؟!!! چرا رفتین ؟!! .. چرا منو تنها گذاشتین ؟!

_ چرا فکر کردی کسی به غیر از تو میتونه بام پدری کنه .. یعنی نمیبینی دارن با دخترت چیکار میکنن ؟! .. نمیبینی که این همه اروم نشستی ؟!!!

_ دیدی پدر جونم فقط به فکر پسر خودشه .. دیدی به خاطر لجبازی و تنبیه پسر خودش با من بازی میکنه ..

_ نـــ ـدیـ ــدی ؟!!

_ مامانی .. ندیدی ؟!! ندیدین .. امروز حتی به خجالت و ترس من توجه نکردن .. ندیدین فقط به خشم و غم پسرشون نگاه میکردن .. ندیدین چطوری از چهره ی پشیمون پسرشون لذت میبردن .. بدون اینکه به چهره ی گلگون من توجه ایی کنن .

وای مامانم ؟!!! وای بابایی ؟!! کجایی پس ؟!! چرا نمیاین منم ببرین .

منم ببرین .. مگه نمیبین چی میکشم .. مگه ندیدین امروز وقتی پدر جون به خاطر حرص دادن بهنود از من خواست کنار شوهرم بشینم .. اب شدم .

ندیدین .. خون گریه کردم .. ندیدین بهنود اتیش گرفت و نگاهِ پیمان خندید ..

ندیدین .. درد کشیدم .. ندیدین منصور سربه زیر شد و نگاهِ مریم ریسه رفت ..

ندیدین به یغما رفتنِ منـــ ـو ؟!!! ندیدین غارت شدن احساسمـــ ـو ؟!!

پس چرا نمیایین دنبالم ؟!! .. تا کی باید منتظرتون بمونم ؟!!

هوا دیگه تاریک شده بود که برگشتم خونه .

بغضم خالی شده بود .. اما از دردم هیچی کم نشده بود ..

قلبم هنوز درد میکرد .. هنوز سنگین بود ..

بیتاب از این همه استرسو اضطراب ..

با کلیدم درو باز کردم .. وارد حیاط بزرگ خونه ی پدری شدم ..

هوا تاریک شده بود .

قبل از اینکه دستم به دستگیره های در سالن بخوره ، در با صدای بلندی باز شد .

از صدای بلندی که ایجاد شده بود ، ترسیده بودم و قدمی به عقب گذاشتم .

ضربان قلبم تند تر شده بود به حدی که صدای کوبش رو میشنیدم .

اما صدای قلبم اونقدری نبود که صدای نفس های تند و کش دار کسی که روبه روم بود و نشنوم .

با نگاهم ، پرسشگر دنبال صدا گشتم و با چهره ی عصبی بهنود روبه رو شدم .

با اخم غلیظی نگاهم میکرد ..

نفس عمیق و خسته ای کشیدم و بی تفاوت به نگاه خشم الودش سلام اهسته ای گفتم و از کنارش گذشتم .

به محض وارد شدنم همراز به سمتم دوید و بقیه رو متوجه حضورم کرد .

روی دو زانو نشستم و همراز و به اغوش کشیدم و به گلایه های کودکانه اش گوش دادم و لبخند عذرخواهانه زدم .

در همین حین هم صدای پدر جون و شنیدم :

پدر جون _ سارا جان کجا بودی دخترم ؟!

سر بلند کردم و به چهره اش نگاه کردم

_ سلام ..

پدر جون _ سلام عزیزم .. نگفتی کجا بودی مارو خیلی نگران کرده بودی .

بقیه هم پاسخ سلامم و رو دادن به انتظار نشستن تا پاسخ پدرجون و بدم .

_ ببخشید رفتم بیرون کمی خرید کنم به یه مشکلی برخوردم .

دروغ گفتم .. برای حفظ ابروم بود .. برای حفظ غرور ترک خورده ام بود !!!

شنیدم .. پوزخند صدادار مرد کنارم ایستاده رو .

اما نشنیده گرفتم ..

درست مثل حضورش !!!

پدر جون اما باور نکرد درون لحن کلامش اشکار بود .. اما در کلام چیزی نگفت .

پدرجون _ اشکالی نداره دخترم .. اما بهتره همیشه قبل از بیرون رفتن به شوهرت بگی !!

ضربه ای دیگه زد .. ضربه ای دوباره برای تحریک نفس های کش دار مرد عصبیه کنارم ایستاده ..

و ضربه ای برای روح خسته ی زنی حسرت زده و ارزومند ..

و ضربه ای برای خنده هایی ریز ...

پدرجون ادامه داد :

_ سارا جان شـــوهـــرت ، خیلی نگران شده بود .. دیگه باید همه ی حواست و جمع کنی !!!

و ضربه ی اخر برای سربه زیری مردی از جنس مهربانی و پاکی !!

چشمامو به سربه زیریش دوختم تا خستگیه نگاهم چشمای سربه زیرشو هدف قرار بده .

نگاهش که بهم خورد .. لبخند خسته ای زدم و گفتم :

_ متاسفم !! نمیخواستم ناراحتت کنم .. دیگه تکرار نمیکنم .

همه ی تاسفم فقط به خاطر دیر اومدن و نگرانی امروزش نبود .. که به خاطر بازی دادن قلب مهربونش بود .. و برای شرمندگی در برگرفته ی وجودم

اما اون چیکار کرد ..

لبخند دلگرم کننده ای بهم زد که از گرمیش همه ی وجودمو اتیش زد ...

این بار من ضربه زدم ... ناخواسته .... به مرد ایستاده ی کنارم .

یا حتی شاید گرمای لبخند منصور بهنود هم دریافت کرد که اتش عکس العمل بهنود و روشن کرد !!

که دستهای لرزونش رو برای گرفتن همراز از بغلم دراز کرد که با حرفش نگاه دلخور منو به چهره ی گرمازده اش دوخت ..

بهنود _ بده من دخترمو نگه دارم .. شما برو به شــــــــــــــــوهـرت برس !!

اما حالا غم نگاه مرد کنارم ایستاده منو سوزوند .

انگار تا خاکستر شدن فاصله ای نداشتم !!!!

تازه وقتی صورت و چشمای پف الودم و توی ایینه ی دستشویی دیدم ..

دلیل ناباوریِ پدرجون و بقیه و پوزخند های بهنود و متوجه شدم ..

چشمایی که براثر گریه ی زیاد ریز شده بود و متورم .

که حتی از فواصل دور هم ، فریاد میزد ساعتها باریده ..

اب سرد و باز کردم و صورتمو زیرش نگه داشتم و اجازه دادم سردیش ، التهاب درونیم و کم کنه ..

اینقدر به این حالت موندم که نفسم به شماره افتاد و لرز همه ی وجودمو گرفت .

سرمو بلند کردم و به دختر توی ایینه نگاه کردم ..

دختری که حالا از قرمزی توی صورتش اثری نبود و جای خودش و به سفیدی داده بود ..

سفیدی که شاید بر اثر سرما جایگزین شده بود .. یا بر اثر ترس از اینده ی مبهم دخترک خارج از ایینه .

با دستای سردم شال خاکی روی سرمو مرتب کردم و بیرون اومدم .. و در مقابل نگاه های خیره ی همه به سمت اتاقم رفتم تا با عوض کردن لباسم ، نقاب بی تفاوتی بر روی ظاهر بی روحم بذارم ..

و برگردم و از شیرینی روزِ پشت سر گذاشتم ، برای بقیه صحبت کنم ..

بعد از تعویض لباسم از اتاق بیرون رفتم و با چشمای به زور ارایش ، درشت شده ام ، به بقیه نگاه کردم و ازشون بابت اماده نکردن شام !!! عذرخواهی کردم .

و بعد هم مثل یه رباتِ خانه دار به سمت اشپزخونه ام رفتم که تا امدن شام سفارش داده شده .. میز و بچینم .

مریم _ سارا ؟!!

برگشتم و به مریم تکیه داده به چهارچوب در نگاه کردم .

مریم _ ببخشید !! نمیخواستم اذیت بشی .

نگاه دلخورم باعث شد نگاه ازم بگیره و توجیح کنه :

مریم _ اونطوری نگام نکن .. فقط میخواستم بهنود تنبیه بشه .. به خاطر تـــــــ ـو !!

به خاطر ناراحتی هایی که توی تمام این مدت کشیدی .

پوزخندی به افکارش زدم .. چرا فکر میکرد که من الان با انتقام گرفته شده ، ارومم ..

ارومِ اروم ....

اخمای درهمش خبر از حال درونیش میداد .. انگار یادش اومده بود که من مرد انتقام نیستم ..

و اتش انتقام اول از همه خودمو میسوزونه ..

بدون کلام مشغول انجام کارام شدم .. مریم هم ترجیح داد چیزی نگه ..

من ظروف و اماده میکردم و مریم هم با خارج کردن وسایل سالاد از یخچال نشون داد که میخواد مشغول چه کاری بشه ..

سرمیز شام هم باز ، من مثل همه ی زمان های دیگه ی ناراحتی ، مشغول غذا دان به همراز شدم . بدون توجه به نگاه های کنجــــــکاو دیگران !

بعد از اون هم تا ساعتی به بهانه ی جمع اوری میز و شستن ظروف از وارد شدن به جمعشون خود داری کردم ..

اما بلاخره کارهای من هم تمام شد .

باز هم به رسم مهمان نوازی سینی چای رو اماده کردم و با بی میلی کامل به سمت جمع خندونشون !! رفتم.

همین طور که مشغول گردوندن سینی بود موقعیتشون و بررسی میکردم .

پیمان و مریم مشغول تعریف خاطرات با مزه اشون بودن .. پدر جون هم روی مبل تک نفره ی روبه روشون نشسته بود و برای همراز میوه پوست میکند ..

منصور هم روی مبل دونفره ی کنارشون نشسته بود و مشغول پوست کردن سیب قرمزش بود .

اما بهنود وسوری جون روی مبل دونفره نشسته بودن و ظاهرا به حرف های پیمان گوش میدادن .

میخواستم به پناهگاهم برگردم که با حرف پدرجون میخکوب شدم .

پدرجون _ کجا میری سارا جان .. بیا دیگه نمیخواد بری چیزی بیاری .. بیا بابا خسته شدی .. بیا بشین پیش شوهرت .

لبخند اشفته ای بهش زدم و سریع کنار منصور نشستم .. و نگاه از جمع گرفتم .

فکر میکردم با نگاه نکردنش بهشون میتونم از خجالتم کم کنم .. اما حتی توی اون حالت هم میتونستم انرژی منفی نگاه بهنود و دریافت کنم ..

اما همه ی حس های بد دنیا فقط با یه جمله ی از یه صدای گرم از بین رفت و من توی ارامش نهفته توی این صوت غرق شدم .

منصور _ اروم باش ، چیزی نیست .

و سیبی که با گرمای دستای مهربونی رو با خودش حمل میکرد ، به سمتم دراز شد .

و لبخندی که از بین نمیرفت حتی با وجود موج های منفیِ هدف گرفته به نگاهم !!

اما تازه بعد از تزریق اون همه که تونستم متوجه غیبت همتا بشم ..

به مریم نگاه کردم تا شاید متوجه ام بشه بتونم سوالمو بپرسم .. اما اون همه یحواسش پی ِ مردی بود که توی خیالش مشغول دلبری برای مریم بود و بی خبر از این که این دل خیلی قبل تر از کف رفته !!

از منصور هم نمیتونستم بپرسم .. یعنی نمیخواستم بیش از این ارامش مهمانم و برهم بزنم که این کار از من برنمیومد ..

با فکر اینکه ممکن توی اتاقش باشه بلند شدم و با یه عذر خواهی به سمت اتاقش رفتم ..

در زدم . صدایی نیومد .

اهسته در رو باز کردم و وارد شدم .

همتا روی تختش دراز کشیده بود .. توی تاریکی تشخیص باز بودن چشماش سخت بود . جلوتر رفتم . چشماش بسته بود ، اما رد اشک خشک شده روی صورتش بود .

اشکی که نمیدونستم برای چی بر جای مونده .. اما ندونسته هم میتونستم بگم که حتما سری به کارهای احمقانه ی من داره !!

موهای نرمش و نوازش کردم و بوسه ای روش زدم .

بعد هم با فکر اینکه فردا باهاش صحبت میکنم ، اتاق و ترک کردم .

وقتی که به سالن برگشتم همه ظاهرا مشغول بودن و کسی حواسش به من نبود ..

منم سعی کردم که بدون جلب توجه برگردم و سرجای قبلیم بشینم که در کمال تعجب دیدم جای قبلیم توسط بهنود پر شده !!!

کنار سوری جون نشستم و به بهنود که سعی میکرد جا به جا شدنش و با صحبش با منصور توجیح کنه ، نگاه کردم .

مشغول ارزیابی رفتارش بودم که با لبخند منصور به خودم اومدم .. سرخ شده لبخندشو پاسخ دادم و سرمو پایین انداختم و به میز دوختم .

گرمم شده بود .. نمیدونم دلیل این هوای گرم بی موقع چی بود .

شاید به خاطر گرمای بی موقع اواخر پاییز بود !!!

یا شاید لبخند مهربون منصور .. یا شاید هم دیدن ابروهای گره خورده ی بهنود توی نگاه اخرش بود !!

نمیدونم به هر دلیلی که بود باعث شد به بهانه ی بردن استکان های چای به اشپزخونه پناه بردم و دستای گرمم به خنکای شیر اب سپردم .

بعد از تمام شدن کارم هنوز احساس گرما میکردم .. دستای خنکم و روی گونه های داغم گذاشتم .

چشمامو بستم تا خنکای اب به مغز و ذهن اشوب زده ام برسه .. تا شاید اندکی اروم بشه و از تلاطم بیوفته .

هنوز ذهنم از بند خیالات ازاد نشده بود که با شنیدن صدایی قلبم با شدت شروع به تقلا کرد !!

بهنود _ سارا ؟!! حالت خوبه ؟!!

نفس عمیقی کشیدم تا از نافرمانی ریه هام جلوگیری کنه !!!

خنده دار بود . اینکه من دیگه روی هیچ کدوم از اعضای بدنم کنترلی نداشتم ..

مغزم به کندی فعالیت میکرد .

که البته جای تعجبی برای ذهن پر از درگیری من نداشت .

هنوز درگیر کنترل اعضای اشفته ام بودم که با لیوان ابی که بهنود جلوم گرفته بود به خودم اومدم .

صندلی رو برام عقب کشیده بود و ازم میخواست که تن خسته ام و بهش تکیه بدم .

نشستم و ارنجم و روی میز گذاشتم و سرم و بهش تکیه دادم .

نمیدونم چند دقیقه یه اون حالت بودم که دوباره لیوان اب جلو روم دیدم .. اینبار یه قاشق کوچک چای خوری هم داخلش بود که خبر از مخلوط اب و قند و بهم میداد .

بدون حرف لیوان و گرفتم و کمی ازش نوشیدم ..

به هر حال توی این حالت بیشتر ترجیح میدادم یک زن با فشار افتاده به نظر بیام .. تا یه زن خسته و توی تلاطم افتاده !!!

بهنود هم بدون حرف بهم نگاه میکرد .. نگاهی که اگر میخواستم و بهش نگاه میکردم میتونستم معنای زیادی رو درش بخونم . ولی من امشب خسته تر از اونی بودم که بتونم ترجمه یک نگاه چند صفحه ای رو انجام بدم .. امشب دایرة المعارف نگاه ها رو گم کرده بودم !!

پس چشم هامو به اون دروازه ی پر رمز و راز بستم و گذاشتم سیاهی دیدم و در بربگیره !!!

هنوز کاملا غرق نشده بودم که با صدای پدرجون پلک های خسته ام رو باز کردم

پدرجون _ سارا جان ، بابا .. شوهرت داره میره بلند شو برو بدرقه اش .

در حالی که سعی میکردم دلیل رگه های خنده ی توی صداش و بفهمم از جام بلند شدم و با چهره ی غضب الود بهنود روبه رو شدم ....

خسته از این بازی سری تکون دادم و در مقابل چشمان خشمگین مردی کنار اپن ایستاده ، به سمت مرد مهربانِ شوهرم لقب خورده رفتم .

گوشه ای ایستادم و به تعارفات معمول پدرجون و منصور و البته پیمان !! که از منصور میخواستم شب رو در کنار ما سپری کنه ، گوش میدادم .. که منصور با گفتم "ممنون شب همتون به خیر " به سمت در رفت .

منم به رسم مهمانوازی به دنبالش روان شدم !

طول حیاط و در سکوت طی کردیم .. به در اصلی که رسیدیم ، ایستاد .

میدونستم که میخواد باهام صحبت کنه .. ولی نمیدونم چرا ترسی به دلم نشسته بود .

میترسیدم از حضور بهنود توی اشپزخونه و طولانی شدن غیبت من ناراحت شده باشه !!

اما با دیدن لبخند مهربون نشسته روی لباش ، همه ی احاس ترسم جای خودش و به ارامش داد .. مثل همیشه !!

منصور _ خوبـــی ؟!!

با سر تایید کردم .

منصور _ ولی رنگت خیلی پریده .. فکر کنم خیلی خسته باشی .

میخواستم بگم تا الان حالم بد بود ولی حالا دیگه نه .. خوب ِ خوبم .. اما فقط به لبخندی اکتفا کردم .

منصورهم نفس عمیقی کشید

منصور _ میدونم امروز روز بدی رو گذروندی .. متاسفم از این بابت .. ولی از دست من کاری برنمیومد

گیج بهش نگاه کردم .

ادامه داد :

منصور _ فردا میرم صیغه رو فسخ میکنم

اینبار شدت گیجیم خودش و با یه اخم کوچک نشون داد .

منصور با دیدن اخم نشسته میون ابروهام .. دستاشو روی صورتم قاب گرفت و با لبخند دلنشینی ادامه داد :

منصور _ اونجوری نگام نکن سارا !! به خدا اگه یه درصد هم احتمال میدادم که با من بیشتر از بهنود خوشبخت میشی ، یه لحظه هم ازت نمیگذشتم ..

اما میدونم که بهنود ازم لایق تـــره !!

اینو چند روز پیش به پدر جون هم گفتم .

کمی مکث کرد و ادامه داد :

منصور _ ازم پرسید خارج از گود احساس، بین خودم و بهنود کدوم و انتخاب میکنم ؟!!!

لبخند خسته ای زد ..

منصور _ متاسفم که من توی وادی خارج از احساس جایی برای جولان دادن نداشتم .

سربه زیر انداختم ..

توی ذهنم فریاد میزدم " خدایــ ـا ایا درست نیست ؟ به این مرد که از مهربونیت درونش دمیدی ، سجده کنم ؟؟! "

دست به زیر چونه ام گذاشت و با انگشت اشاره رد اشک از گونه ام گرفت .

منصور _ سارا گلم ، میدونم که بعد از جداییت راهت و از بهنود جدا کردی .. یا حداقل سعی تو کردی ....

اما هیچ وقت یادت نره که یه عزیز داری که جزیی از وجود تو و بهنود .

خواستم اعتراض کنم که انگشت اشاره شو به نشونه ی سکوت روی لبهام قرار داد

منصور _ هیسسسس . میدونم که فقط این دلیل نمیشه . سارا ؟!! میدونم روحت اسیب دیده است .. زخم خورده است .. اما مطمئن باش من امروز اینقدر عشق توی چشمای بهنود دیدم که مطمئن باشم ..

بهترین مرهم برای زخمات ..

و بهتری تکیه گاه برای خستگی هات .

و .........

اینقدر توی نگاه تو گرما دیدم که میدونم که میتونی بپذیریش .. اگه فقط یه کمی به احساست بها بدی و ازادش بذاری !!

لبامو به دندون گرفتم تا جلوی زار زدنم و بگیره ..

من داشتم چیکار میکردم با این مرد .. چیکار کرده بودم با شخصیت دوست داشتنیِ این مرد ..

منصور _ سارا جانم .. میخوام بدونی که از حالا به بعد من همیشه باهاتم تا وقت مرگ .. نه به عنوان یه همسر که به عنوان یه برادر بزرگتر !! همیشه هستم درست پشت سرت .. کافی برگردی و به پشتت نگاه کنی !!

دلم میخواست زار بزنم .. داشت با من چیکار میکرد ؟!!

چرا بهم توهین نمیکرد .. ؟!! چرا باهام مهربون بود ..؟!

منصور _ سارایی ؟!! نمیگم با کارای که پدرجون داره میکنه موافقم .. اما ، اینم میدونم که بهنود نیاز به تنبیه داره .. نیاز داره بفهمه که بدست اوردنت به راحتی نیست ..

که اگه قبلا بودی دلیل همیشه بودنت نیست .. منم کمکت میکنم . فعلا از فسخ صیغه چیزی بهش نمیگیم .. باید تنبیه بشه !!!

امـــ ـا هیچــوقت برای تنبیهش از غیرتش استفاده نکــ ـن .. هیچوقت .

بذار درگیریهای ذهنیش ، تنبیهشو به عهده بگیرن .

با یار همیشگی توی گلوم گفتم :

_ من نمیخواستم این طوری بشه .. من .. من احمق اگه میدونستم هیچوقت شما رو توی دردسر نمینداختم . من ... نمیخواستم ازارت بدم !!

بدون هیچ حرفی منو توی پناه گرم اغوشش گرفت ..

بعد هم گرمای نفسهاشو مهمان موهام کرد و ریز بوسید ..

منصور _ اروم باش عزیزم .. من هیچوقت اذیت نشدم .. این چند وقت بهترین روزهای زندگیه من بود . بهترین روزام .. باورکـــــ ـن .

بعد هم یه دفعه منو از اغوشش بیرون کشید و با خنده گفت :

منصور _ ای وای اوضاع خطرناک شد .. ظاهرا با غیرت مردت بازی کردم .. حالا هم باید فرار و بر قرار ترجیح بدم .

گیج تر از اون بودم که متوجه منظورش بشم .. بنابراین فقط سری تکون دادم و به رفتنش خیره شدم .

قسمت 27

من ...

واقعا منو میگفت !!!!

واقعا چه فکری درباره ی من کرده بودن ..

من ادمِ این کار بودم !!

من ادمِ تنبیه کردن بودم ؟!! .. من ادمِ تحریک کردن بودم ؟!!

من ادمِ بازی کردن و بازی دادن هستم ؟!!

واقعا فکر میکردن من میتونم بازی کنم .. که من میتونم بازیگر باشم .

اگه این طور بود چرا من الان از زور سردرد دلم میخواد به زمین چنگ بندازم ؟!!

چرا من امروز از فرط استرس و هیجان در حال مرگم بودم ؟!!

اگه من اینقدر راحت میتونم ادما رو بازی بدم ، پس چرا امروز دستای سرد وجدان

دور گردن نحیفم حلقه شده بود ؟!!!

کارگردان این نمایش واقعا فکر میکرد ، من از پس ِ این نقش برمیام . که اینقدر خوب بازی کنم که مردِ نــــــــ ـاهنرپیشه ی مقابلم باورم کنه .

بهنود _ سارا خانم !!! اگه بدرقه ی نگاهتون ، تموم شد .. تشریف بیارین داخل همراز بیتابیتونو میکنه !

با شنیدن صدای پر از حرص مردِ نــــ ـاهنرپیشه ی مقابلم به خودم اومدم و فهمیدم که کارگردان ، جمله ی معروفِ " حرکت !! ضبط میشه " رو گفته .. و من باید شروع کنم !

به سمتش چرخیدم و نگاهم با نگاه حسرت زده اش تلاقی کرد .

انتظار داشتم الان فقط حرص و عصبانیتو توی نگاهش ببینم ، ولی اثری ازشون توی این نگاه نبود .

یه قدم فاصله ای که باهاش داشتم و طی کردم و بدون هیچ حرفی از کنارش گذشتم .

گذرگاهی که از اکسیژن مخلوط با عطرِ مرد نـــ ـاهنرپیشه ی من پُــــر شده بود !!

قدمی برداشتم تا اکسیژن خالص به ریه هام هدیه کنم ، اما با شنیدن صدای بغض دارش سر جام خشک شدم !!

بهنود _ سارا ؟!! سارا با من این کارو نکن !

میدونستم .. دیدین که من بازیگر خوبی نیستم .. پس فهمیده بود من قصد هنرپیشگی دارم ..

بهنود _ سارا خواهش میکنم یه فرصت دیگه بهم بده ..

فرصـــت میخواد .

از من فرصت میخواست ..

پس حتما خبر نداره که من هیچ نقشی ندارم و فقط بازیکن این بازی هستم .. مهره گردان یکی دیگه ست . حتما خبر نداشت که انتخاب شده .. فقط دارن اب دیده اش میکنن که ارزش بازی و مهره هارو کم نکنن .

که با اضافه کردنِ هیجان فروش فیلم و بالا ببرن !!!!

به پاهام فرمان حرکت دادم که دوباره صداش متوقفم کرد :

بهنود _ من نمیتونم بدون شما زندگی کنم !!

احساسم با بدجنسی و حرص فریاد زد " بدون من یا بدون همراز "

اما منطقم بلندتر فریاد زد " بی انصاف نباش .. اون هیچ وقت از حقش سوء استفاده نکرد "

بهنود _ به جان همرازمون نمیخواستم ترکتون کنم ..

نمیخواست ترکمون کنه ؟!!

مگه کنارمون بود ، که فکر میکرد مارو ترک کرده ؟!!

بازم به سرعت راهم ادامه دادم و بازم اون به سرعت ادامه داد :

بهنود _ سارا داشتم سعی میکردم که شمارو ببرم .. همه ی کارهارو به وکیلم سپرده بودم .. میخواستم بهت بگم .. ولی نمیخواستم مامانم بفهمه که جلومون و بگیره ..نمیخواستم از احساسم سوءاستفاده کنن .. من احمق نمیخواستم که اونا پیروز این نبرد باشن ..

بهنود ندید ..

لبخند روی لبامو ندید .. برق افتاده توی نگاه هم ندید . گرمای نشسته روی دلم و ندید .

چقدر حس شیرینیِ این پس نـــزده شدن .. این خواسته شدن .

ندید که اهسته تر گفت : اما همه چی رو توی یه شب !! باختم .

پاهای لرزونم به حرکت دراوردم . ترسیدم قلب پر از هیجانم به این بازی پایان بده .

اهسته حرکت کردم .. اما شنیدن صداش به قدمهام سرعت داد :

بهنود _ اما محاله بذارم دست کسی بهت برسه ، سارا خانم !!!

و چقدر حس شیرین تری ِ این ، نـــــــــ ـازشدن و نیــــــــــ ـاز داشتن !!

اونشب خیلی خسته بودم .. سردرد امانم و بریده بود .

اما ...

اما همه ی وجودم و شادی گرفته بود . شادی که به صورت خسته م رنگ داده بود .

و چقدر خدا رو شکر کردم که عوامل فیلم برداری !! دیگه شاهد این گریم طبیعی ِ صورتم نیستن !!

بعد از مطمئن شدن از خواب بودنِ همراز بیتابم !! به اتاقم رفتم و جسم خسته اما پر هیجانم و روی تخت انداختم و چشمامو بستم .

تمام شب با عشقِ تزریق شده ی بهنود ، توی جریان خونم ، خوابیدم ..

خوابی که ماه ها بود به این ارومی نبود . به این لذت بخشی نبود .

خوابی که حتی میتونستم درونش حس لذت نوازشگر دستایی داغ رو روی پوست گلگونم حس کنم !!

و حتی ....

خوشبـــــو ترین عطر تلخ دنیا رو به ریه هام بفرستم !!

صبح با انرژی زیادی از خواب بیدارشدم .

امــــ ـا ترس ...

پر شدم از تــــ ـرس ....

ترسی که جزء لاینفک زندگی من بود ، باعث شد دوباره چشمام و ببندم و...

چنـــ ـگ بزنم به دنیای پرا ار عشق خوابهام ..

چشمام و بستم ..

نفس عمیقی کشیدم ..

نفسی که پرشد از لمس عطر تلخِ مردِ گرمابخش اتاق کناری من !!

نفسی که لبخند رو به لبهام اورد .

نفسی که حس قشنگ خواسته شدن و بهم هدیه کرد .

دوباره پر شدم .. اما اینبار نه از ترس ، که ...

پـــ ـر شدم از شور .. از عشق ..

پـــ ـر شدم از نفس لمس شده یِ اتاقم ...

بلند شدم .

صبحونه اماده کردم ..

همتا رو حاضر کردم ..

شدم همون مادرِ روزمره ی دیروز ..

امـــ ـا نه اون زنِ روزمره یِ دیروزِ خالی از عشق و سرشار از ترس !!!

پـراز همه چیـــز بودم.

تلاش کردم که زن بشم !!

که زنانگی کنم برای مردَم !!

پشت دادم ، به پنهان ترین پیدای رسوخ کرده توی وجودم ..

و گرم شدم از این تکیه گاه گرم !

امروز باید با همتا هم صحبت میکردم .

باید با اونم مشورت میکردم . باید به ذهن متفکرش احترام میذاشتم .

توی سکوت خونه و همتای متفکرم غرق بودم که با صدایی اشنا و نفوذپذیر سر بلند کردم ..

بهنود _ سلام .. صبح به خیر .

_ سلام ... صبح شما هم به خیر .

اومد و گونه ی همتای گریز پا رو بوسید ..

بهنود _ همتای من چطوره ؟!!

و سکوت پاسخش بود .. و سر به زیری همتا

نگام به همتا دوخته شده بود و توی دلم غصه ی دردِ پر قصه اش ، که با جمله ی تعجب برانگیز بهنود نگاه از همتا گرفتم و بهش دوختم .

جمله ای که یاد اوری کرد برام که مردی هست ، که داره همپای من تلاش میکنه برای پَـــر دادن غصه ی دل پـُـرغصه ی من .

بهنود _ سارا من خودم امروز همتای گلم و میرسونم مدرسه ..

بعد هم سکوت کرد و به همتا نگاه کرد ..

سکوتی که باعث شد صدای بلند مهربان مردی به گوشم برسه

" سارایی !!! بهنود نیاز به تنبیه داره .. نیاز داره بفهمه که بدست اوردنت به راحتی نیست ..که اگه قبلا بودی دلیل همیشه بودنت نیست "

صدایی که باعث شد لبخندمو توی قلبم نگه دارم و اجازه جولون بهش ندم !!

و نگاهمو دوختم به مخالفت همتا ..

امـــ ـا ...

فقط با ظاهری بی تفاوت و چشمانی براق مواجه شدم .

و پاسخ سوالی که مطرح نشده رو دریافت کردم !!

اما پرغرور و خشک تعارف کردم :

_ نه ممنون .. خودم میبرمش . تو برو استراحت کن .

بهنود _ من میبرمشون .. همرازم میذاری مهد دیگه .. بیرون کارهم دارم که اگه اجازه بدی با ماشین تو برم .

پشت کردم که نبینه لبخند نشسته روی صورتمو .. و با صدایی که به ظاهر سرد و بود ولی گرماش اتش میزد به هنجره ی خودم ، گفتم :

_ هرطور راحتی .. اما من خودم هم باید بیام مدرسه ی همتا .

اما نمیدونم حرارت کلامم به بهنود رسید یا نسبت به سردی اون بی تفاوت بود که گفت :

بهنود _ باشه ، عالیه .

خسته از این هنرپیشگیه طولانی ، خودم شدم :

_ پس تا تو صبحونه میخوری من همراز و اماده میکنم .

و شنیدم صداشو که تشکر میکرد ازم .. شاید به خاطر فرصت پدر بودنی که بهش هدیه کرده بودم .. و شاید فرصت همسر بودنی! که ازم میخواست .

و دیدم مردی و که همه ی وجودش سعی شده بود برای پدرانه بودن و پدرانه رفتار کردن برای دختری از تار و پود وجود کسی دیگه است .

و دختری که در عین بی تفاوتی و دوری گزینی !! نزدیکی میکنه با مردی از جنس پدرِ دیگری .

دیدم و لذتم چندین برابر شد .. دیدم و به شکرانه ی اون ، لبخند زدم .

چند روز از اومدن بهنود گذشته بود .

چند روزی که برای من سراسر ارامش بود و امنیت .

برای همتا و همراز خنده و شادی .. برای سوری جون و پدرجون شوق زندگی .

و برای مریم و پیمان هم دلدادگی و سرسپردگی !!

پیمان _ سارا خانم پاشو به اون شوهرت یه زنگ بزن بگو امروز بیاد میخواییم بریم بیرون .

خندیدم .

بهنود در حال رفتن به اتاقش بود که برگشت . این در حالی بود که از بیرون اومدن امتنان کرده بود ..

حالا با شنیدن جمله پیمان با فکی منقبض به جمع برگشته بود و موجب خنده های ریز جمع شده بود .

بلاخره با اصرار های پیمان ، منصور مهربان و دوست داشتنی هم پذیرفت که در جمع ما حضور داشته باشه .. اما من از حالا میدونستم که اون هرگز کاری نمیکنه که موجب تحریک غیرت مرد من !! بشه .

مردی که در عین نامحرمی ، از نگاه مردِ محرمِ من ، مرد من بود .

لباس پوشیده و اماده در انتظار منصور بودیم .

که بلاخره رسید .. از در که بیرون رفتیم .

به رسم مدیریت تقسیمِ !! پدرجون ، من و پدرجون و سوری جون و همراز همراه منصور شدیم .. و بقیه هم با ماشین من راهی شدن .

شادی همه ی وجودم و در برگرفته بود .. حس شیرین غیرت مَردم توی وجودم ریشه میدووند .. من غرق لذت میشدم .

قانون جاذبه ، بازی میکرد با دل من و شوریدگیِ مرد من !!

و بی محلی های من ، پخته میکرد حسِ به گمان من ، نوپای بهنودو .

به باغ منصور که رسیدیم . پیمان پیشنهاد وسطی رو داد !

و همه ی وجود من و پر کرد از خاطره ...

خاطرات تلخ و شیرین شمال ... و سراریزی حس های خوب و بد !!

بازی با پذیرش جمع و وسط قرار گرفتن من و مریم و منصور و هم گروهی پیمان و بهنود و همتا شروع شد.

و تعریف های همتا و کُری های پیمان و جواب های من ...

وخنده های بهنود ....

و گوش من پــُر شد از یه جمله " شیطونی نکن "

جمله ای که شاید همون موقع فقط گرم کرد .. ولی حالا یادش منو به اتیش کشید !

بازی ادامه داشت.

بازی که خنده از روی لب های من جدا نکرد ..

خنده روی لب های همه بود .. حتی بهنود هم میخندید .

اما درست وقتی که منصور کنار من قرار گرفت و سپر بلای من شد اخم های بهنود توی هم رفت ..

و اما مهربانترین ، با دیدن اخم های گره خورده ی مرد من کنار کشید و خستگی رو بهانه کرد و رفت .

و به رسم سپاسگزاری و البته تنبیه ، منم کنار کشیدم و کنار سوری جون و پدر جون نشستیم .

با این کارم اثار رضایت توی نگاه پدر جون و منصور دیدم .

شب خوبی بود .

همتا هم معلوم بود با وجود تلاش های بهنود و پیمان داره به روزهای خوبش برمیگرده و این منو اروم تر میکرد .

بعد از خوردن کباب های درست شده ی پیمان و بهنود ، مشغول صحبت با سوری جون بودم که با صدای پیمان به سمتش برگشتم .

پیمان _ خوب مامان پیره زن !! یه کمی هم با ما جوونا بچرخی بد نیستا !!

بدجنسی کردم و گفتم :

_ الان میخوای بگی سوری جونم پیره که من باهاش صحبت میکنم ؟!!

پیمان _ اوووی .. حواست باشه . نمیتونی بین منو خاله مو خراب کنیا !

_ من حواسم هست .. ولی مثل اینکه تو حواست نیست که روابط تو الان با سودابه جون مهمتره !! و من اصلا تضمین نمیکنم که اون موقع به مهربونیه الان رفتار کنم !!

پیمان بلند خندید و مریم سرخ شد !!

من فقط کمی بدجنسی کردم ، اما پیمان ...

روبه منصور که مشغول صحبت با پدر جون و بهنود بود کرد و بلند گفت :

پیمان _ منصورخان .. بیا این زنتو وردار ببر یه کمی ادبش کن ..کم کاسه کوزه ی مارو بهم بریزه .

منصور که تا اونموقع غرق صحبت خودشون بود .. اول کمی گنگ نگاهش کرد ولی بعد در جوابش گفت :

منصور _ از خانم من مودب ترم مگه هست .

و بازم تلنگری شد به غیــــــ ـرت مرد من ، و تشدید احساس امینیــــــــــــ ـت من ،

اما جمله ی بعدی پدرجون ترس و به دل مرد من انداخت که عکس العملش شد ، بلند شدنو دور شدن از جمع .

پدرجون _ خوب منصور جان ، با یه محضر خوب صحبت کردم برای هفته ی اینده براتون وقت گرفتم که دائمیش کنید .

و رنگ از روی سوری جون پرید . و لبخندی که پدرجون به ترس مرد من زد !!

و دیگه فقط سکوت بود و سکوت ..

همه چیز خوب بود .

یعنی برای من عالی بود .. دیگه اشکی نبود که اگه بود اشک شوق بود .

ارامش جزء جدایی ناپذیر وجود من شده بود .

امنیت کمر خمیده مو راست کرده بود ،

ایستا بودم ..

قرص و محکم ...

بدون ترس .. دلهره ..

شاد و زنده .. و لبریز از حس های قشنگ زنانه .

امــ ـا سپاسگزار ..

برای همه ی نعمت های خوب دنیا .

برای چنگ زدن های مرد نامحرم من ، به کورسوی امید موقتی بودن .

و لبخند های گاه و بی گاه من از سر لذت .

امـــــــــــ ـا ..

درست در بین همه ی این حس های خوبم ..

شنیدم .. بدترین خبر دنیا رو شنیدم .

از صبح که بیدار شده بودم .. حس عجیبی داشتم . به گمان اینکه امروز پنجشنبه است و روز زیارت اهل قبور و دلتنگی خانواده و شوق دیدار اشکانم ، تا ظهر گذروندم .

تا اینکه صدای زنگ تلفن ناقوس مرگ شد توی گوشم و خبر تصادف امانت اشکانم و داد .

باز هم امتحان صبر و استقامت ..

باز هم اشک .. ناله .. درد ..

باز هم همگی رهسپار شدن .. اما اینبار نه به قصد تفریح و خنده ..

نه به قصد ازار و تنبیه بهنود ..

رفتن که از سلامت کودکی مطمئن شوند .

رفتن که ببینن چه بر سرشان امده ..

رفتن به دنبال کودکی که صبح با عشق رهسپار کلاس های تقویتی اش کرده بودن .. بدون اینکه به برنگشتنش ذره ای بیاندیشند ...

رفتن به امید شنیدن خنده های کودکانه اش ..

همه یشان شنیدن اما ...

نه صدای کودکانه خندیدن را ...

نه زنانه وار خندیدن را .. که شنیدن زنانه وار گریستن و نالیدن را .

دیدن ، ناارامی های عمه ای مادرانه وار را ..

شنیدن ، ذکــــر "خـــــ ـدا خـــــ ـدا " های زیرلبی را ..

شنیدن التماس های مادرانه را .. درد و دل های خواهرانه را ..

و چقدر برای دل پر دردش ، مویه کردن ، در دل ...

اما همه ی این اشک ها و ناله ها فقط برای زمانی بود که ندیده بود هنوز، سارا ... همتای غرق در خونش را ، که وقتی دید ....

کور شد و لال !!

گویی هیچگاه بینا و شنوا نبوده ..

که وقتی دید ، دیگر قدرت ایستادن حتی نداشت و دوباره خمیــــــ ـد .

شکست ...

و این را مریم به خوبی میدانست که تکیه گاه جسم پر دردش شد .

مریم میدانست .. کم چیزی نبود !!

یـــــ ـک همتا بود و یــــ ـک سارا و یــــ ـک دنیــــــــ ـا عشق .

مریم هم بی تاب بود .. اوهم برای همتای کوچکشان بیتاب بود ..

دیدن همتا در ان وضعیت حتی مریم را هم به سوی نیستی میکشاند .. چه رسد بر دلِ سارا .

وای بر دلِ سارا ... وای بر روح سارا ...

و فقط خدایش میدانست چه کرده با دل سارا ..

به حدی که نشنید صدای پرسش پرستار را که خطاب میکرد پدر بچه را ، برای امضای قبل عمل .

و چه خوب که نشنید تا دوباره به یاد بیاورد اشکانش را ..

و نشنید صدای محکمِ "منم" گفتنِ مردش را .

و چه بد که نشنید ، تا بیادش بیاورد کوه ایستاده پشت سرش را .

و حتی ندید مدرک هویت جدید همتایش را .

که حالا همتایشان بود ، که قرار است زیر تیغ جراحی چنگ زند به زندگی متصل به عمه ی مادروارش یا شاید مادر عمه وارش .

در ان اشفته بازار نگرانی ها و بی تابی ها ،

که مریم دایه وار بی تاب بود و خدا را صدا میکرد و اشک میریخت .. پیمان به دنبال پیدا کردن همکارِ پزشک معالج همتا و بهنود در اندیشه ی نجات دخترک تازه به شناسنامه اضافه شده اش ... در ذهن سارا فقط یه جمله بود :

" من برای این امتحان خیلی کوچیکم ، خــــــ ـدا "

و دیگر هیچ ...

خالیِ خالی ... بدون اشک ، مویه ، زاری ، بی تابی ....

ساکت و خاموش نشسته بود روی زمین سرد و الوده ی اورژانس بیمارستان و نگاه گنگش را به پرده ی ابی رنگ که حکم درب بود برای اتاقک احیـــ ـا .

نگاهی که گویی همتای خونینش را در ورای ان ابی سرد میبیند ، که حتی حاضر نبود پلکی بزند و لحظه ای را از دست دهد .

و کمی انطرف تر از اتاقک ابی پوش اورژانس ، گام های محکم مردانه هایی بود که به سمت اتاق پزشک میرفتند .

یکی شاید فقط به رسم دانستنِ ندانسته ها و دیگری که به رسم پدرانه دانستن .

پزشک همتا هم با دیدن همکاران به نام جامعه ی پزشکیش ، اول شاید متعجب ، بعد شاید خوشحال از دیدار و متاثر از دلیل این دیدار ،

گفت از وضعیت بیمار کوچکش و دلایل عمل ..

و پیشنهاد کرد ، انجام عمل به ظاهر اسان برای انها را ...

بی خبر از لرزش دستانی که خبر از سختی عمل میداد برای پزشکان حاذقِ و توانمندِ تازه از فرنــــــگ برگشته !!!

بهنود و پیمان هم شنیدن ، متخصص وار بررسی کردن ..

و لرزیدن از فکر به نیمه ی ناموفق عملِ دخترک محبوبشان !!!

ولی هردو میدانستند که حاضر نبودند همتای عزیزشان را بدست کس دیگری بسپارند .

بهنود اما اشفته از این تصمیم درونی ، خود را از شر تعارفات دکتر جوان رها کرد و به سمت سارای مهربانش رفت .. تا با اجازه و اطمینان او دخترِ مشترک شده اشان را درمان کند .

کاری که بارها برای دیگران کرده بود .. بدون اینکه بیاندیشد روزی برای یکی از عزیزترین های خود نیز انجام خواهد داد .

بهنود با گامهایی سست به سمت همسر پاکتر از برگ گلش رفت .

میدانست که اگر کمی از عشق سارا ، را نسبت به همتا ذخیره کند ، تا پای همه ی خطرات خواهد رفت .

و نیمه ی پر لیوانش بیشتر به چشمش میاید تا نیمه ی خالی .

پس قبل از هر کاری رفت تا بگیرد و ذخیره کند .

با این حس طغیانگر قدم هایش جان گرفت .. اما کمی جلوتر با دیدن مردی که کنار همسر محبوبش ایستاده بود .. از درون خالی شد .

حس کرد همه ی انرژیش تحلیل رفته و روح از بدنش رخت بر بسته .

چگونه میتوانست ببیند مردی محرم تر از خودش به همسرش را ، در کنارش...

باز هم ارام باشد و بر خود لعن و نفرین نفرست برای حماقت بزرگ زندگیش ..

چگونه میتوانست .. نگاه کند .. تحلیل نکند ..

چگونه میتوانست نیاندیشد به همسری که هر لحظه از او دورتر میشد و به مردی ، مردتر از خودِ نامردش ، نزدیکتر .

حتی اگر ان مرد ، انقدر مرد باشد که مطمئنش کند از باز بودن راه برای اثبات خودش .

و حتی اگر ان مرد انقدر مرد باشد که بگوید " بهنود جان نترس ، برو جلو و تلاشت و بکن .. بدست اوردن دل مهربون سارا اونقدرا هم که فکر میکنی سخت نیست "

و حتی اگر انقدر مرد باشد که مراعات کند در حضور او ، کاری را که ، حلال کرده خدایش بر او .

ولی چه کند که از توانش خارج است دیدن ارام گرفتن همسرش در اغوش مردی از خودش محرم تر ..

چه کند که دلش میترسد از پس زدن های همسری نامحرم ....

کمی انطرف تر دختری جوان اما دلمرده نشسته بود مقابل اتاقک منحوس ابی رنگی ، بی خبر از همه ی نگاه های شفاف و نفس های پر حرص .

و باز چند قدم دورتر مردی از جنس افتاب ، که حتی با نگاه هم دریغ نمیکند مهربانیش را .

مریم اما گوشه ای کز کرده نشسته بود و بر انچه بر سرش امده بود و انچه برسرش میخواست بیاید مویه میکرد ..

بهنود پر سرعت امده بود و بی توجه به پرتوهای مهربانیِ احاطه شده در فضا ، مقابل همسرش نشسته بود و نگاه میکرد به چهره ی غمزده و دلمرده ی سارا که حتی به فاصله یک پلک هم دریغ نمیکرد نگاهش را از همتایش .

بهنود شروع کرد به امید نیم نگاهی .. و هرگز غافل نبود از اینکه نمیشنود سارایش کلامش را ..

امــــ ـا همه ی انرژیش را .. همه ی عشقش را .. همه جونش را ، ریخت در کلام و پرسید از سارایش

بهنود _ سارا !! به من اعتماد داری ؟!!

و چه بود در ان همه ریختـــــ ـن هــــ ـا ، که شنید سارا این سوال را ..

و چه بود در وجودش که حتی با ذهن خالی از تفکر هم ، توانست سری تکان دهد به نشانه ی مثبـــــ ـت ، که دوباره پر کند بهنود را از همه ی خالی شدن ها و این بار حتی لبریزتـــ ـر.

حالا بهنود بود دنیایی پر از عشــــ ـق و خالی از حســــ ـادت!!

قوت گرفت جانش ، اماده بود برای رزم .. برای ایستادگی و استقامت ..

اماده بود برای اینکه شود نمونه ی کاملِ یک کـــــ ـوه .

بلند شد .. نگاه کرد به مرد محرم همسرش ، لبخند زد به لبخند مهربانش و

بهنود _ منصور جان .. میشه زحمت بکشی یه سری وسایل و دارو لازم دارم تهیه کنی .. من و پیمان باید برای عمل اماده بشیم .

منصور که دیده بود ان خالــــ ـی شدن ها و پـــ ـر شدن ها را ، لبخند زد به ان همه جان در کلام بهنود و

منصور _ به روی چشمام بهنود جان .. برو ان شاالله که موفق باشی .

رفت تا اجابت کند خواسته ی پزشک و پدرِ جوان را ..

و بهنود هم بلعید کلام بدون حسادت مرد بزرگ پیش رویش را ، و برای هزاران بار قبطه خورد .

باید میرفت برای حاضر شدن .. اما سارایش را باید به کسی میسپرد .. و چه کسی بهتر بود از یار غار همسرش ..

به سمت مریم رفت و در چشمان به خون نشسته اش نگریست .. و هرچه کرد نتوانست از سرش خارج کند " که گر ز حکمت ببند دری .. زرحمت گشاید در دیگری "

را .

لبخندی به رحمت خدا برای سارایش زد و با خیالی راحت ، سپرد به او همه چیز را .

و چه جمله ی بیهوده ای بود از نگاه مریم " مراقبش باش " ِ بهنود .

برای او که میدانست جان میدهد برای دوستش که نه ، خواهرش !!

بهنود که رفت ..همتا را هم بردن برای امادگی قبل از عمل ..

و نگاه سارا که خیره ماند اینبار ، بر روی درب بسته شده ی اسانسور .

اما به دقیقه نکشید که ایستاد و به سمت بیرون دوید .. و مریم هم گارد گرفته ، در پی اش . 

قسمت 28

اینقدر دویدم که نفسم بالا نمیومد ..

باید باهاش حرف میزدم .. غم دل میگفتم ..

باید ازش میخواستم که فقط برای همتا اغوش باز نکنه .. که اگه باید ، منم توی اغوش امنش جا بده ..

مثل خانواده ام ...

یهو پاهام از حرکت ایستاد .. یادم افتاد که اونجا کجاست ..

به پاهام فرمان ایست دادم ..

سر میچرخوندم که شاید با دیدن ، بتونم ، بفهمم که باید کجا برم .. جایی که بتونم هم باهاش حرف بزنم .. و هم مجبور نباشم توی چشمای دلخورِ اشکان نگاه کنم .. که نبینم نگاه خیس یلدا رو ..

هنوز پیدا نکرده بودم جایی رو برای رفتن .. جایی برای پوست انداختن و ..

که کسی بازو هامو گرفت .. برگشتم ، مریم و دیدم .

چشمای سرخش نفسمو حبس میکرد ..

عادت نداشتم به دیدنشون .. چشمام عادت کرده بود فقط ، لبای خندونش و ببینه .. حتی توی بدترین شرایطم هم با دیدن لبخند مریم انرژی میگرفتم ..

اما حالا .. حتما اونم میدونه که چه بلایی سرمون اومده که داره زار میزنه ..

_ مریم .. باید بریم .

مریم _ کجا بریم ؟!!

بدون توجه به صدای پر از بغضش که اتیش زده بود به وجودم گفتم :

_ بریم .. بریم یه جایی .. بریم یه جایی که با خدا حرف دارم .

بعد هم انگشت اشارم نشونه رفت سمت امامزاده ی محبوبم و ارامگاه عزیزانم ..

_ ولی اونجا نه !! اونجا اشکان و میبینم .. نمیتونم .. اونجا نه !!

و بازم با چشمام دنبال یه جایی میگشتم ، برای پیدا کردن واسط ..

واسط بین منو خدای من !!

که بگه بهش حرف هامو .. که بخوام ازش که بخواد ازش که رحم کنه به دل من ..

مریم که انگار متوجه حال خراب من شده بود .. گفت :

مریم _ باشه .. سارایی . باشه اونجا نمیریم .. کجا بریم ؟!

_ نمیدونم بزار فکر کنم .

مریم _ سارا میخوای بریم توی نمازخونه ی بیمارستان .. اونجا هم میتونی با خدا حرف بزنی .. هم که به همتا نزدیکیم از نتیجه ی عملشم با خبر میشیم .

راست میگفت ..اونجا بهتر بود .. ولی با واسط چیکار کنم ؟!! از کی بخوام پیغام رسونم بشه ..

مریم که انگار دیده بود چاره ای ندارم جز برگشتن .. با دستاش جهت داد به مسیرمو برگردوندم به همون بیمارستان نحس !!!! همون که عزیزمو توی دلش داره .

رفتم که توی نمازخونه اش حرف بزنم ..

امــــــــ ـا ..

وقتی رسیدم به اون اتاق سه در چهار دوازده متریِ مفروش ... چیزی نداشتم برای گفتن ..

نه برای حرف نداشتن .. برای اینکه بلد نبودم .. تا حالا مستقیم و بی واسطه نگفته بودم .. جز همون چندین لغـــ ـات تکـــ ـراری عربـــ ـی هنگام نمازم .

همش گفته بودم .. اقــــ ـام ، به خدا برسون صدای دل دردمند سارا رو ..

اما حالا نمیدونستم چطور باید خدا رو خودم ، مستقیم ، خطاب قرار بدم .

ولی باید میگفتم ..

چادر سپید گلدار چروکیده رو به سر کشیدم و رو به کعبه اش نشستم .

باید میگفتم که بهم رحم کنه .. که همتا رو بهم برگردونه .. که مصلحتش و توی این قرار نده .. که من کوچیکم ...

و گفتم .. با ساده ترین لغات فارسی گفتم :

خدا اومدم بی واسطه ..

خودم اومدم .. تنهـــــ ـا ...

اومدم بگم ...

خدا خسته ام .. خدا ناتوانم .. خدا کوچیکم .. خدا شرمنده ام نکن ..

خدا امانت دار بودم ..

خدا چطوری نگاه کنم تو چشمای اشکان .. خدا توکه میخواستی ازم بگیریش پس چرا بهم پس دادیش ؟!! چرا گذاشتی بشه همه کسم .. که بند بشه به نفسم ..

خدا چیکار کنم ؟!!

خدا چیکار کردم ؟!!

همیشه شکرگزارت بودم . نبودم؟!!

بودم .. به خودت قسم که بودم.

که اگه خندیدم .. گفتم شکرت خدا !!

که اگه گریه کردم .. گفتم هر چی تو بخوای خدا !!

که هر شب و هرروز بعد از هر خنده ، گواهـــــ ـی دادم به بزرگیت ..

به رسالت محّمدت ........ پیامبرم .

به ولایت علیت ......... امامم .

خدا به حق محمدِ امین ت ..

امانتم دارم ، امانتم و بهم برگردون .

گفتم .. باهاش حرف زدم .. قسم دادم ... قران سر گرفتم و مویه سردادم ..

تا وقتی که دیگه جونی برام نموند و بی حال کنار سجده گاهم افتادم .

چشم که باز کردم ، نور زیادی به چشمام خورد و مجبورم کرد که دوباره چشمامو رو هم بذارم .

اینبار به اهستگی کمی از چشمامو باز کردم و به اطرافم نگاه کردم ..

با دیدن مریم که سرش و کنار چشمام گذاشته بود و خوابیده بود .. متوجه موقعیتم شدم .

توی یه اتاق نسبتا بزرگ ، روی یه تخت دراز کشیده بودم ..

سر برگردوندم تا همه جا رو به خوبی ببینم ، بهنودم دیدم که روی صندلی کنار تختم نشسته بود و چشماشو بسته بود ..

هنوز گنگ بودم که تازه با دیدن بهنود ، یاد همتای عزیزم افتادم و همین هم باعث شد نیم خیز بشم ..

باید میفهمیدم که چه به روزگارم اومده .. همتای من الان توی چه وضعیتی گرفتاره ؟!

با نیم خیز شدن من ، همزمان مریم و بهنود هم بیدار شدن و بهم نگاه کردن .

مریم _ چی شـده ؟!! چرا گریه میکنــــ ـی ؟!!

بغض دوباره چنگ انداخته بود به گلوم و هوای دلم و ابری کرده بود ..

_ مریــــ ـم ؟!!! همتـــ ـا ؟!!!

مریم میخواست که جوابم و بده که با اشاره ی دست بهنود ساکت شد ..

نگاه نگران مریم و دستای به نشونه ی سکوت بهنود ، داشت کلمه ی بدبختی رو برام هجی میکرد و سوزش قلبم و شدیدتر ، که بلاخره به حرف اومد بهنود ..

بهنود _ اروم باش سارا ؟! همتا حالش خوبه .

نگاه بی فروغمو بهش دوختم .. ادامه داد :

بهنود _ حقیقت و بهت میگم .. باور کن .

امید اول توی دلم درخشید و توی چشمام نور شد .

بهنودم به گمونم دید که لبخند نشست گوشه ی لباش .. منم همه ی التماسم و توی صدام ریختم و نالیدم :

_ پس منو ببر که ببیمنمش .

بهنود _ باشه میریم .. خوب .. ولی فعلا بیهوشِ ..

بازم ترسیدم از اینکه بخشی از حقیقت و بهم نگفته باشن و ...

_ دروغ میگی حتما رفته توی کمــــــ ـا .. اره ... بهم بگو بهنود خواهش میکنم .

و اماده ی هق زدن بودم دوبـــ ـاره که ..

پیمان _ به خدا اگه بازم بخوای وَنــ ـگ بزنی این یخچال و میکنم توی حلقت .

مات نگاهش کردم .. و اون بدون توجه به نگاهم ادمه داد :

پیمان _ وقتی میگه خوبه خوب دیگه .. ای بابا !!!! دارم از خستگی میمیرم .. نمیذاره بخوابیم ...

افرین دختر خوب حالا هم به سکوتت ادامه بده بذار بخوابم .. اه ه ه ه .

هنوز داشتم بهش نگاه میکردم که با صدای " خفه شو پیمان " ِ بهنود و خنده ی بلند مریم ، به خودم اومدم و لبخندی روی لبم نشست .

جدیّت کلامش در عین شوخی ارومم میکنه .. میدونم که راست میگه بهم ..

وگـرنه نمیتونست هیچکس نمیتونه توی بازیگری از برق چشماش هم استفاده کنه ، برای تفهیم کلمات !!

اینو توی نگاه مطمئن مریم و لبخند ارامش بخش بهنود هم پیدا کردم .

اروم شدم خیلی .. حالا دیگه مطمئنم که همتای من سالمِ و مشکلی براش پیش نیومده ..

باز هم به طرف پیمان نگاه کردم ..

روی کاناپه دراز کشیده بود و سعی میکرد که بخوابه ..

_ خوب چرا اینجا خوابیدی ؟!! میرفتی خونه دیگه ؟!!

پیمان _ از این پسره ی بیشعور بپرس که نذاشته برم .

با لبخند غیر قابل کنترلی به بهنود نگاه کردم .. بهنود با لبخند نگاه ازم گرفت و با اخم به پیمان نگاه کرد ..

اما همین که میخواست حرفی بزنه .. باز هم پیمان به حرف اومد و رو به من ادامه داد :

پیمان _ پسره ی پــــ ـررو به من میگه باید بمونم و به عنوان پزشک مراقب احوال همتا خانم باشم .. بعد بهش میگم خب توکه هستی ، لااقل بذار منو این عشقم بریم خونه استراحت کنیم .. میگه لازم نکرده .. من باید پیش خانومم باشم !!!!

ضربان میگیره قلبم و پمپاژ میکنه خون رو به گونه های سردم که احتمالا حالا گلگونش شدن ..

غرق در لذت از توجه بهنود ، به سمت مریم چرخیدم و به گمان خودم ، موضوع رو عوض کردم .

_ عشــــقم !!! از کـ ـی؟!!!!

مریم هم خجالت زده و سرخ و احتمالا غرق شده در لذت سرش و پایین انداخت و لبخند زد .. که بازم پیمان متکلم وحده شد :

پیمان _ سارا خانــــ ـم ؟!!! این همه حرف زدم .. فقط عشقمشو شنیدی ؟!!

_ چرا خوب .. همه رو شنیدم .. ولی خوب نمیتونم تشکر کنم . چون وظیفته دیگه ..

بعدم حالت پرسشی به بهنود نگاه کردم :

_ مگه سرکشی به بیمار از وظایف پزشک نیست ؟!!

و بهنودم سرخوش از شیطنت کلامم سرش و تکون میده و بلند میخنده !!

که بازم داد پیمان در میاد و من توی خنده هام ، فراموش میکنم گذشته ی غمزده مو .. و امیدوار نگاه میدوزم به اینده ی مبهم پیش روم ..

با شنیدن ضربه هایی که به در میخورد نگاهم به در دوختم .

با فکر اینکه شاید منصور باشه ، لبخندی روی لبام نشسته بود .. اما با دیدن پرستار جوونی که از در اومد تو لبخندم جمع شد .

نمیدونم چرا اصلا حس خوبی نسبت بهش نداشتم و فکر میکردم نوع نگاهش به بهنود یه جوریه !!!

با لبخند مکش مرگ مایی که به بهنود زد ، حدسمو به یقین تبدیل کرد و باعث منقبض شدن عضلات صورتم شد .. فعالیت قلبم شروع شد و حس حسادتــو وارد جریان خونم کرد .. حسی که هیچ وقت تجربه اش نکرده بودم !!

شاید به خاطر اینکه هیچوقت نسبت به جنس مخالفم حس مالکیت نداشتم ..

حتی نسبت به مهدی و حس اتیشینی که بهش داشتم هم تجربه نکرده بودم .. اما حالا نسبت به بهنود ....

پرستارِ اول با عشوه ی خاصی رو به بهنود کرد :

پرستار _ سلام اقای دکتــــــ ـر!!!!

نگاه من هم ناخداگاه عکس العمل بهنود و جستجو کرد ..

بعد هم با کمی عشوه ی بیشتر !!!! به پیمان سلام کرد .

پیمان که اصلا نگاش نکرد . بهنود ولی ، با چهره ای خونسرد پاسخش و داد .

اخم کردم و نگاهمو ازش گرفتم .. نمیدونم چرا توقع داشتم با اخم و جذبه جوابش و بده تا نیشش بسته بشه ..

بهنود _ خانم تماس گرفتین ، حال دخترمو بپرسین ؟!!

با شنیدن این حرف که "یعنی خانم ، من خودم زن و بچه دارم ، روی من حساب نکن " ، کمی از خشمم کمتر شد .. اما این دختره ظاهرا ترشیده ، پرو تر از این حرفا بود ..

با همون عشوه که حالا از صداش به حرکت دست و صورتش منتقل شده بود ، جواب داد :

پرستار _ بله دکتر گفتن وضعیت دخترتون نرماله، ولی هنوز بیهوشیش از بین نرفته .

نفس راحتی کشیدم و زیر لب خدا رو به خاطر نشون دادن دوباره اش به من شکر کردم .. و بازم برای دیدنش بیتاب شدم .. ولی چیزی نشون ندادم که به خاطر بیتابی هام فرصت دیدنش ازم نگیرن .

ودرحالی که هنوز مشغول ادامه ی احوالپرسیش و در واقع دلبری بود ، به سمت من میومد که سرمم و چک کنه ، اما بهنود نذاشت و گفت خودش حواسش هست .

پرستارِ که حالا از روی لباسش میتونستم رزا رضوی بود ، رو به بهنود گفت :

رزا _ ببخشید اقای دکتـــــ ـر ، دکتر فولادی ، رئیس بیمارستان میخوان شما و اقای دکتر اذرنوش رو ببینن .. خواستن لطف کنید تشریف ببرین دفترشون .

بعد هم محض خودشیرینی ادامه داد :

رزا _ فکر کنم .. میخوان تا تنور داغه باهاتون قرارداد ببندن .. که همینجا حفظتون کنن .

وای که من توی اون لحظه دلم میخواست اینقدر قدرت داشتم که بلند شم چشمای براقّشو با ناخونام دربیارم تا دلم خنک بشه !!

همه ی وجودم اتیش شده بود و احتمالا رنگ پوست گندمیم رو به قرمزی رفته بود ..

اما ظاهرا فقط من نبودم که داشتم حرص میخوردم .. چون درست لحظه ای که من در حال خودخوری بودم مریم با لحن خاصی که حرص خوردن کاملا درونش نمایان بود گفت :

مریم _ اختیار دارین خانم !! با وجود پرستارای دلسوز و مهربونی مثل شما که اصلا نیازی به تنور داغ نیست .. سردش هم با گرمای وجود شما میچسبه !!!

با این حرفش ابی شد روی وجودم .. دلم میخواست پاشم ببوسمش .. از خوشی زیاد نمیتونستم لبخند سرخوشم و پنهان کنم ..

پیمان که فرهنگ بزرگ شدن توی غرب رو نشون داد و بدون ملاحظه به حال رزا با صدای بلند خندید .. و زیر لب قربون غیرتی شدن مریم رفت ..

بهنودم سرشو پایین انداخته بود و میخندید .. یعنی با خنده ای که پیمان میکرد ، دیگه کنترل از دست هممون خارج شده بود .

رزا هم لبـــــــ ـو ، فرار رو بر قرار ترجیح داد و رفت ..

وقتی که حسابی خندیدیم ، بهنود عزم رفتن کرد که پیمان مخالفت کرد :

پیمان _ من که نمیام .. توی زن ذلیــــ ـل میخوای بمونی .. من چند روز دیگه دست عشقم و میگیرم برمیگردم ..

با عکس العملی که مریم نشون داد فرصت هر گونه خوشی رو برای شنیدن زن ذلیلیِ بهنود ، از من گرفت .

مریم یک دفعه بلند شد و دست به کمر ایستاد و گفت :

مریم _ اِ .. واقعا میخوایــــــ ـن با عشقتـــــ ـون برگردیــــــــ ـن ؟!!

پیمان چند لحظه خیره به مریم نگاه کرد .. یهو با چهره ی کاملا جدی بلند شد و روبه بهنود گفت :

پیمان _ بهنود بریم که قرارداد و امضا کنیـــم !!!

با دیدن چهره ی اخم کرده و جدیش ، هممون تا چند لحظه سکوت کرده بودیم و چیزی نمیگفتیم .. اما یهــــ ـو با تحلیل حرفاش اتاق از شدت خنده هامون منفجــ ـر کردیم ..

هنوز در حال خندیدن بودیم که در اتاق به شدت باز شد و رعنا با چهره ای برافروخته وارد اتاق شد ...

رعنا _ مرض ! میخندین .. خیلی احمقین .. خیلـــ ـی !!

خیلی رو وقتی گفت ، به وضوح لرزش توی بدنشو دیدم ..

بعد هم در میان بهت و حیرت منو و مریم با صدای بلندی گریه کرد ..

گریه که نه ضجه زد ..

با دیدن گریه هاش سریع به خودم اومدم و خواستم که سرم و از دستام خارج کنم و به سمتش برم .. با شتابی که توی حرکاتم داشتم ، ظاهرا مریم تازه به خودش اومده بود که با دست به من اشاره کرد که دست نگه دارم و خودش به سمت رعنای گریان رفت !!

بهنود و پیمان هم با بی صدا ترین شکل ممکن از اتاق خارج شدن .

تازه همگی اروم شده بودیم که پدر جون وارد اتاق شد .. و با چشمای سرخ و صورت خیس از اشک ما رو به رو شد .

بعد از اینکه مریم به سمت رعنا رفت .. خیلی تلاش کرد تا اونو در اغوشش بگیره .. ولی موفق نبود .. من هم سعی میکردم با همه ی ضعفی که داشتم .. با کلام دلداریش بدم !

توی همین تقلاها و دلداری دادن ها بود که رعنا طغیان کرد و غرید :

رعنا _ مرگ .. رعنا جان چیه ؟!!! مرض رعنا جان چیه ؟!!

من از اون ور کشور باید بشنوم که خانم رو به موتــــــ ـن .. بعد با حالت مرگ خودم و برسونم اینجا .. بعد بیام ببینم این خانـــــــــ ـم ، صحیح و سالم اینجا نشسته و داره با صدای خنده هاش گوش فلک و کر میکنه ..

با حرصی که میخورد اولش خنده م گرفته بود ولی با همه ی وجود سعی در کنترل خودم داشتم .. فکر کنم مریم هم وضعیتی بهتر از من نداشت .. که اونطوری قرمز کرده بود ..

ولی خوب بعدش ..

با شنیدن جمله های رعنا ، که حالا دیگه از حرص خبری درونش نبود و سراسر بغض بود و ترس ، اشکای منم باریدن گرفت و صورتم دوباره شستشو داد ..

رعنا _ اخه بی انصافا .. نمیگین من راه دورم !! همینطوری هم از بی خبری ازتون توی نگرانی دست و پا میزنم ..

با هق هقی که میکرد ، دل سنگ اب میشد .. چه برسه به دل پر درد منو و اشکای دم مشکِ مریم !!

رعنا _ از اونجـــ ـا تا خود اینجــــ ـا گریه کردم .. مُــردم و زنده شدم ..

به مامانمم نگفتم دارم میام اینجا .. حتی به بابکم نگفتم ..

بعد با نگاه گله مندش که به من دوخته بود ادامه داد :

رعنا _ نمیتونستین به منم خبر سلامتیتونو بدین ؟؟!!!

رعنا میگفت .. گلایه میکرد .. مریم هم معذور از کوتاهی که در حقش کرده بود .. سبه زیر گوش میکرد .

امـــ ـا من به این فکر میکردم که مگه فکر همتا میذاشت که من به فکر عزیزِ نگرانِ دیگه ای هم باشم ..

عزیزی که مطمئنم اونم هنــــ ـوز از همتا چیزی نمیدونه که حالا این طوری گله مند به من خیره شده ..

مطمئنم اگه بدونه .. اگه بشنوه .. اگه ببینه ..

به من حق میده که ببرم از دنیا و همه ی عزیزاش ..

اما نگفتم تا اروم تر بشه .. نگفتم تا مسلط بشه ..

میدونستم که همتا برای رعنا هم عزیزه .. میدونستم که خراش روی پوست همتا فقط منو نمیسوزونه .. میدونستم برای اونم درده .. میدونستم که شاید اونم با شنیدن این موضوع برای اندک زمانی حتی ، از دنیا کنده بشه ..

میدونستم چه دردی داره که حتی برای تبرئه ی خودم هم از این راه استفاده نکرده بودم ...

با صدای پدرجون به سمتش برگشتم .

پدرجون _ چه تونه شماهـــــ ـا ؟!!! همتا که خوب شده به سلامتی ؟!!!

سریع به رعنا که کنار مریم روی کناپه ی توی اتاق نشسته بود ، نگاه کردم که عکس العملش و ببینم ..

سر به زیر هنوز درگیر اشکاش بود .. به خیال اینکه متوجه حرف پدرجون نشده بود .. نفس حبس شدم و بیرون فرستادم .. صدای بیرون فرستادن نفس های مریم هم نشون از هم عقیدگیش با من بود که یهو رعنا ، دوباره توی جاش نیم خیز شد ..

رعنا _ چـــــــ ـی گفتین ؟؟!! همتا چـــــ ـی شده ؟؟!!

اینبار مخاطبش پدر جون بود .. ولی پدر جون که معلوم بود از عکس العمل رعنا گیج شده .. فقط نگاهش میکرد و کلامی به زبون نمیاورد ..

رعنا هم کلافه از نگرفتن پاسخش از پدرجون ، به سمت مریم برگشت و غرید :

رعنا _ همتا چیزیش شده ؟!!!

و رو به من ادامه داد :

رعنا _ تورو خدا بگو چی شده ؟!! برای این حالت تو هم بد شد .. اره ؟؟!! طوریش شده که به من چیزی نمیگین نه ؟؟!!

بعد هم به حال اول برگشت و این بار مویه سر داد ..

منکه حتی با فکر کردن هم ، به بلایی که ممکن بود به سرم بیاد ، دلم مرگ میخواست ، همپــ ـا شدم باهاش و گریه کردم .

مریم هم با دیدن حرکات ما هم گریه اش گرفته بود .. هم خنده ..

بین و گریه ها و خنده هاش مارو سرزنش میکرد و انـــگِ ضعیف بودن بهمونم می بست .

دستای سردمو روی شیشه ی سخت گذاشتم ، تا شاید قدرت مادرانه ام خورد کنه اون سختی رو ..

که برسه به دخترک کوچولوم که روی اون تخت فلزی خوابیـــــ ـده ..

اره .. دلم میخواست فکر کنم که خوابیـده ..

که خسته از انجام تکالیف مدرسه اش .. خسته از شیطنت های معمولش داره استراحت میکنه ..

دلم میخواست چشمامو ببندم به روی باند سفید کشیده شده روی سرش ... به روی دستای کوچیک قابِ گجی شده اش .. به روی خراش های ریز و درشت گونه هاش ..

و فقط فکر کنم که کوچولوی ناقلای من خوابیده و داره توی خوابش با کمک فرشته ها انرژی جمع میکنه .. برای دلبری کردن برای یه دنیــــــــ ـا!!!

نمیدونم با این فکر بود که تزریق کردم به جونم ، این ارامشو یا حس کردن گرمایِ وجود مردی که لحظاتی ِ کنارم ایستاده و داره همپای من ، نمیدونم به چه چیزی ، فکر میکنه ..

ارامشی که یه حس خوبی بهم دست میداد .

حسی که منو وادار میکرد ، عقب بکشم و از پشت تکیه کنم به اون مرد .. حسی که اینقدر قوی بود که نتونم دربرابرش تاب بیارم ..

و اگه حرمت یدک کشیدن اسم مسلمون رو نداشتم .. تا حالا گرم که نه ذوب شده بودم توی اغوشش !!

نفس عمیقی کشیدم که دور کنم وسوسه ی رخنه کرده توی جونمو امــ ـا ، با صدام که "اتکــ ـا " رو فریاد میزد نتونستم کاری کنم .. شاید هم نخواسته بودم که بتونم !!!

_ بهنود ؟!! بهم حقیقت و گفتی که بهوش میاد ؟!!

بهنودم لبخندی زد که نمیدونم از سر چی بود .. ولی قشنگ بود ..

بهنود _ اره عزیزم !! اون الان فقط خوابه .. همه ی علایمشو چک کردم .. نرمال بود .. خوبه مطمئن باش.

منم اینبار مطمئن تر ، چشم از لبخندش گرفتم و دوختم به همتای خوابالودم !!

ساعتی بعد بلاخره دخترکم چشماشو باز کرد و من و از این همه دلنگرانی ها نجات داد ..

هرچند که به دقیقه نکشید و دوباره بسته شد ..

اما همون باز کردن چند لحظه ای چشم هاشم کافی بود برای اینکه من دوباره دلم ضعف بره .. برای رنگش .. برای برق نهفته ی توش که حتی الانم خاموش نشده بود ..

و ...

توی همه ی این ضعف رفتن هام ، یادم اومد چشمای براق اشکانم رو ..

و ...

بی انصافی بود که اگه یادم نیاد رنگ خوشگل چشمای یلدا رو که دل برده بود از اشکان معروف به دلسنگی رو ..

و ...

تصور نکنم لبای خندونشونو ، از باز شدن دوباره ی چشمای گلشون به این دنیا .. که میدونم از دعای خیر اونا بود که خدا رحم کرد ، به دلِ من ..

مریم هم وقتی که از سلامت همتا مطمئن شد .. به خواست پدرجون و به اصرار من به همراه رعنا و پیمان برگشت خونه .. که هم استراحتی کنه .. هم مراقب همرازم باشه که سوری جون هم بتونه سری به همتا بزنه و با دیدن دلنگرانیش رو برطرف کنه ..

*****

دو روز بود که توی بیمارستان بودم و حتی حاضر نشده بودم که لحظه ای غافل بشم از همتا که تازه منتقل شده بود به بخش و بیشتر از وقت دیگه ، نیاز داشت به من که با محبتام .. دردهاشو به جون بخرم .

بهنودم تمام این دو روز کنارمون مونده بود .. و من سراسر انرژی شده بودم .. و همتا ساکت ، اما خوشحال از وجود پدر و مادر ، حتی اگه این پدر عاریه ای باشه و موقتی !!!

توی دو روزی که اینجا بودم .. اینقدر دیده بودم توجه پرستار و پزشک و ... به بهنود و ،و اینقدر حرص خورده بودم که با پیشنهاد مریم موافق باشم و به سن و سال و مادرِ دوتا بچه بودنم توجهی نکنم .

مریم _ میگم بچه ها ؟!!

_ هووم

مریم _ یه کاری میخوام بکنم پایه این ؟!!

یه نگاه من و رعنا به مریم و گرفتن رد نگاهش که دوخته شده بود به پیمان که محاصره شده بود توسط دوتا پرستارِ نزدیک ایستیشن ، کافی بود که به افکار پلیدش پی ببریم و لبخند شیطانی که نه ناقلایی بزنیم !!

_ هستم .

رعنا _ هستــــــ ـم .

و هرسه نفرمون توی این حرفه اینقدر تجربه داشتیم که بتونیم بدون نقشه و هماهنگیِ قبلی هم ، کاری رو انجام بدیم .

مریم ظاهرا فکری به ذهنش رسیده بود .. به سمت پیمان اشاره کرد که حواسش و پرت کنم ..

سری تکون دادم و با گام های بلند خودم و به پیمان و پرستارا رسوندم ..

_ اِ پیمان اینجایی ؟!!! سلام .

پیمان _ سلام .. اره تازه اومدیم .. مریم و دیدی ؟!! اومد پیش تو !!!

_ نه ندیدم !! اومده بودم بیرون کار داشتم .. تو چرا نرفتی داخل ؟!

پیمان که ظاهرا به رفتار من مشکوک شده بود لبخند نامحسوسی به لب نشوند و با سر به اون دوتا پرستاری که تا الان سعی داشتم نادیده اشون بگیرم ، اشاره کرد .

پیمان _ بله .. داشتم میومدم .. ولی خانم ها رو دیدم ، خواستم سلامی عرض کنم .

منم با واضح ترین شکل ممکن جا خوردم و سلام کردم و عذر خواهی از نادیده انگاشتنشون !!

_ ای وای ببخشید .. اصلا حواسم نبود .. خوبین خانم ها ؟!

پرستار ها شاید گمان میکردن که من پل بشم براشون ، با خوش رویی جوابم رو دادن .

و من با بدجنسی پل شدم براشون و ادامه دادم :

_ پیمان جان .. این چند روز من به حدی زحمت دادم خدمت خانما که واقعا شرمنده ی گل روشون هستم ..

و پیمانم احتمالا با خبر از نقشه ی پلید توی ذهن من فقط لبخند زد و با سر تایید کرد ..

پرستار _ خواهش میکنم خانم .. ما فقط وظیفه مون رو انجام میدیم .

_ نفرمایید .. لطف کردین به ما ، والا خیلیا هستن که اصلا وظیفه براشون مهم نیست . حالا لطف کردنشون پیش کش !!

پرستار ها هم سرخوش از تعریف من سری به تواضع تکون دادن که پیمان نطق فرمود :

پیمان _ بله !! مطمئنن بیمارستانی با این سابقه ، از پرسنل مجربی استفاده خواهد کرد .

_ البته اینم باید اضافه کرد که رییس بیمارستان توی انتخابشون از حس زیبایی شناسیشون هم بهره گرفتن !! اینجا همه خانم ها به حد زیـــ ـاد زیبا هستن .

پیمان که حس کرد دیگه نمیتونه خودش و کنترل کنه .. با دست به من اشاره کرد که بریم ..

با اشاره ای که پیمان کرد ، به طور نا محسوس به پشت پرستارای سرخوش از تایید شده ی مارک لوازم ارایشیشون ، نگاه کردم .

مریم و رعنا هم انگار کارشون تمام شده بود .

سریع ازشون جدا شدم و به چهره ی بهت زده شون از این تغییر سریع موضعم توجهی نکردم . به سمت مریم و رعنا رفتم . پیمان مثل یه بچه ی خطاکار دنبال خودم کشوندم .

مریم و رعنا هم سرخوش از عملی که ازشون سرزده بود ، با لبخندی کنترل شده به سمت ما میومدن .

_ اِ شما اینجایین ؟!! همتا رو دیدین ؟!!

و چشمکی به مریم زدم .

مریم _ اره .. اره .. دیدیم .. تو کجا بودی ؟!

_ رفته بودم پایین کار داشتم .

همینطور داشتیم حرف میزدیم که یه صدای جیغی از پشت ایستگاه ایستیشن بلند شد ..

ماهم سراسیمه به همراه پیمان به سمت پرستاران زیباروی بیمارستان رفتیم !!!

ظاهرا پرستاری که خواسته بود روی صندلی بشینه .. احساس فرو رفتن یه جسم تیز و توی بدنش داشته ، که بعد از بررسی با یه سرنگ مشکوک به الودگی مواجه شده !!!!

وای قیافه ی پرستاره دیدنی بود .. رنگ پوستش با گچ دیوار مسابقه گذاشته بودن ..

و ترس از الودگی باعث شده بود نقابِ هــ ـای کلــ ـاس بودن و از صورتش برداره و به زمین و زمان حرف های رکیک بزنه ..

منم سعی میکردم که ارومش کنم .

_ نترس عزیزم .. اروم باش .. چیزی نیست . ازمایش میدی ، میفهمی که چیزیت نشده ..

مریم هم در ادامه نطق های من ، نطق فرمود :

مریم _ اره دختر گل .. این همه ترس نداره کــ ـه .. ماشالله الان علم خیلی پیشرفت کرده .. تازه این بیمارستان دکترای خیلی خوبیم داره که اگه الوده ام شده باشی .. که اشالله نشدی .. درمانت میکنن ..

بعدم با حرص تمام رو به پیمان ادامه داد:

مریم _ نــــ ـه پیمان جــ ـان ..

رعنا که رسما بیخیال شد و رفت یه گوشه که بخنده .. پیمان علنن میخندید .. بهنودم نگاه گیجش بین منو مریم و پیمان در گردش بود .

کسی هم حواسش به پرستاره مشکوک به مبتلامون نبود !!

بلاخره بعد از چند دقیقه پیمان نگاه از مریم گرفت و رو به اون یکی پرستار گفت :

_ خانم لطفا با ازمایشگاه تماس بگیرین که یه نفر رو بفرستن تا خون توی سرنگ و ازمایش کنن .. با رییستون هم تماس بگیرین برای ایشون مرخصی رد کنن .. فکر کنم اگه یه چند روزی توی بیمارستان نباشن برای سلامتیشــــ ـون بهتره !!

جمله ی اخرش و در حالی بیان میکرد که نگاه عاشقش و به مریم اخم الود دوخته بود !!

قسمت 29

همراه مریم ، مشغول جمع اوری وسایل همتا بودیم .

بهنود هم رفته بود که کارهایی ترخیص رو انجام بده .. خدا رو شکر امروز دخترکم مرخص میشد .. با اون که هنوز درد داشت و کاملا خوب نشده بود ، اما بهنود ترجیح میداد توی خونه مراقبش باشیم ..

همتا با ارامبخش هایی که بهش تزریق کرده بودن خوابیده بود .. مریم هم مشغول خالی کردن یخچال کوچک توی اتاق بود ..

مریم _ سارا اینا رو میخوای بذاری برای خدمه ؟!!

_ اره .. بذار میبرم براشون .

مریم _ باشه . راستی سارا یه چیزی ، تا حالا مشاجره ی سوری جون با پدر جون و دیدی ؟؟!!

_نه اصلا .. سوری جون همیشه برای پدرجون احترام خاصی قائله .. پدر جونم همینطور .

مریم _ پس بگو همه ی اتیشا از گور تو بلند میشه !!

_ چطور ؟؟!

مریم _ هیچی بابا امروز منو رعنا رفته بودیم بیرون .. وقتی برگشتیم .. صدای مشاجره اشون میومد .. ماهم به طور کاملا اتفاقی !! شنیدیم چی میگفتن ..

خنده ام گرفته بود .. مریم و رعنا واقعا فضول بودن .. به خصوص اگه پای بحث های شیرین خانوادگی وسط بود .

_ خوب حالا ربطش به من چی بود ؟!!

مریم _ هیچی بابا ، پدر جون هنوزم سوار بر خر شیطون میخواد بتازونه و تورو به منصور برسونه .

مات شدم .. ولی مریم بدون توجه به من ادامه داد :

مریم _ برای اخر هفته ی دیگه براتون وقت محضر گرفته .. سوری جونم میگفت " بهنود دیگه تنبیه شده .. بسشه "

مریم _ مثل اینکه پدر جون به بهنود قول داده بوده که وقتی برگشت ، تورو بهش برگردونه .. میدونستـــــی ؟!! ..

با هیجان ادامه داد و حتی منتظر پاسخی از من نشد :

مریم _ پدرجونم هی میگفت " اره قول دادم .. ولی من نمیتونم وقتی خود سارا جور دیگه ای میخواد زندگی کنه ، مجبورش کنم ."

سوری جونم میگفت" نکن این کارو باهاشون .. توکه میدونی بهنود چقدر سارا رو دوست داره .. دیدی که این چند وقت چطور داره مثل اسفند روی اتیش جلزو ولز میکنه .. سنگ نشو جلوی پاهاش .. بذار بهنود و سارا باهم کنار بیان ... اخه تو چرا کاسه ی داغ تر از اش شدی ؟!!!"

" پدرجونم هی میگفت .. میدونم .. میدونم .. ولی خودش باید بخواد خانمم "

مریم _ وای وقتی گفت خانمم ، اینقدر با احساس بود که رعنا با صدا خندید .. سریع دهنشو گرفتم تا ابرومون نره .. ولی مگه ول میکرد .. هی میگفت " صداهاشون قطع شد .. فکر کنم صلح کردن .. رفتن سراغ کارای مثبت 18 ای "

مریم میگفت و میخندید .. ولی من سربه زیر و با ذهنی مغشوش ، مشغول انجام کارام بودم .

و فک میکردم که چقدر به بهنود نیاز داشتم ..

تصور نبود بهنود توی این چند روز ، لرزششی به بدنم میداد که باعث میشد بدونم چقدر بودنش اهمیت داشت ...

توی همه ی دغدغه هام ناجی بود برای قلب خسته ام ..

بدون منــــــــــــ ـت!!! بدون چشم داشت !!

و چقدر قشنگ بود همه ی این دونستن ها ...

دونستن همه ی تلاش های قشنگی که برای پررنگی حضورش میکرد ..

دونستن اینکه ، همه ی تلاش های مَردم برای راحتیِ منه ، قند و کیلو کیلو توی دلم اب میکرد . اما هنوزم نمیتونستم اجازه ی ورود به حریمم رو کامل بهش بدم .. هنوزم یه ترسی ته دلم داشتم . نمیدونم منشاء اش از کجا بود .. هرچی که بود بی اعتمادی نبود ..

که من همه ی وجودم اعتماد بود به بهنود ..

اما ترس

شاید از تکرار مکررات تعریف نشده ی زندگیم باشه .. ترس از ناتوانی برای مقابله ی اونها ..

نمیدونم ..

ذهنم مشغول شده بود ..

وقتی به خودم اومدم که مریم بیرون رفته بود و بهنودم سعی میکرد اهسته همتا رو به اغوش بگیره ..

کوفتگیِ بدنش تا حدودی خوب شده بود .. ولی دست راست و پای چپش ، توی گچ بود . و راه رفتن و براش مشکل میکرد ..

بهنود _ اماده ای ؟!! بریم ؟!!

_ اوهوم بریم .. کاراش تموم شد ؟!!

بهنود _ اره عزیزم نگران نباش ، تموم شد .

لبخندی ناخواسته ای که از شیرینی عزیزم گفتنش توی وجودم ، روی لبام اومده بود ، با پایین انداختن سرم مخفی کردم .. اما مطمئن بودم نمیتونم چشمایی رو که حالا سرشار از شوق زندگی بود و میدرخشید ، هیچ جوری پنهان کنم ..

پس تلاشی هم برای پنهانش نکردم و گذاشتم که فریاد بشن و برای همه خودنمایی کنن .

از سالن که به سمت خروج عبور میکردم .. یه حسِ دیگه هم به تجربه ی همه ی حس های خوب و بدم اضافه شده بود ..

احساس غرور از داشتن مَردی که با همه ی علمش .. با همه ی غرورش .. با همه ی زیباییش .. با همه ی مرکز توجه قرار گرفتناش ....

مَــــ ـرد مـــــــــ ـنِ ..

مردِ من که حالا ، داره سعی میکنه پدر بچه ی من که نه !! پدر بچه ی برادر من باشه ..

بدون اینکه ذره ای به این فکر کنه که شاید اندکی حتی از وجه اجتماعی اش کم بشه ..

و من میدونم که برای منه ..

و من با همه ی لذت های خوب دنیا ، دوشادوش قدم زدن توی راهروی شاید منحوس ِ بیمارستان رو ترجیح بدم به قدم زدن تنها رو توی بهترین خیابون های فرانسه !!!

به ماشین که رسیدیم .. بهنود همتا روی صندلی عقب خوابوند و من رفتم که مریم و پیمان و پیدا کنم که با شنیدن اسمم از طرف کسی متوقف شدم ..

_ خانم یوسفی ؟؟!

برگشتم ..

مدیر مدرسه ی همتا و معلمش .. همراه دوتا اقا که حدس میزدم یکی از اون ها باید راننده ی تصادف کرده با همتا باشه که به قید ضمانت ازاد بود ..

_ سلام ..

خانم مهدوی _ خوبین ؟! همتا جان خوبه ؟!!

_ بله بهتره ممنون ..

خانم مهدوی قصد معرفی کرد ، دستی منو در برگرفت که از اتیش به وجود اومده توی ناحیه ی کمرم ، ندیده هم میتونستم تشخیص بدم کیه .. اما برگشتم نگاش کردم که حرارت نگاهش پخش کرد گرما رو توی تمام نقاط تنم ..

فکر کنم متوجه حالم شد .. که یه فشار خفیف به کمرم وارد کرد و لبخند زد ..

بهنود _ عزیزم معرفی نمیکنی ؟!!

خنده م گرفته بود .. فکر کنم خیلی منگ میزدم که چهره ی بهنود روبه قرمزی بود .. معلوم بود خیلی داره خودشو کنترل میکنه که بلند نخنده ..

نفس عمیقی کشیدم و رو به خانم مهدوی که حالا با کنجکاوی به ما نگاه میکرد :

_ همسرم !!!

نمیخواستم با عنوان دیگه ای معرفیش کنیم ..

یعنی حتی اگرم میخواستم ، با دستایی که دورم حلقه شده بود ، نمیـــ ـتونستم !!

با فشاری که به کمرم وارد کرد .. نگاهم و بهش دوختم .. توی چشمای قشنگش قدردانی موج میزد ..

نگاه ازش گرفتم و به خانم مهدوی با دست اشاره کردم:

_ ایشون خانم مهدوی مدیر مدرسه ی همتا هستن و ایشونم خانم اکبری معلمشون ..

کمی مکث کردم :

_ متاسفانه اقایون و نمیشناسم ..

مردی که کنار خانم اکبری ایستاده بود سریع دستشو به سمت بهنود دراز کرد و در

همین حین خودش و معرفی کرد : سلام من جورابلو هستم همسر خانم اکبری .

بهنودم باهاش دست داد و ابراز خوشبختی کرد ..

خانم اکبری با کمی هیجان که توی صداش کاملا مشخص بود ، رو به بهنود گفت :

اکبری _ اِ مشتاق دیدارتون بودیم اقای دکتـــ ـر!!!

بعد هم انگار از چیزی مطمئن نباشه ادامه داد:

خانم اکبری _ پزشک هستین دیگه ؟!!

بهنود _ بله درسته

معلوم بود کمی تعجب کرده .

اکبری _ همتا جون گفته بود که پدرش پزشکه .. و خارج از کشور فعالیت میکنه .. اما نگفته بود که برگشتین ..

چشمای من قد توپ پینگ پونگ گشاد شده بود .. برای همین مجبور شدم سرم و پایین بگیرم و نگاهم و به کفش های پاشنه دار خانم اکبری بدوزم ..

بهنود هم که انگار با دمش گردو میشکست . غرق در شادی بود .. اینو هم از لحن کلامش و هم از فشار دستاش میتونستم حس کنم ..

بهنود _ بله خانم چون تازه برگشتم .

خانم اکبریم انگار خیلی وقت بود که منتظر بهنود بود که ول نمیکرد ..

خانم اکبری _ بله درسته .. چون چند روز پیش که ازش خواستم از شما بخواد برای معرفی مشاغل تشریف بیارین .. پکر شد و گفت که نیستین .. حالا ایشالله بعدا تشریف میارین دیگه ؟!

بهنود _ فعلا که الان وضعیت دخترم اینطوریه .. تا ببینم چی پیش خواهد اومد .

خانم اکبری میخواست ادامه بده که سریع اقای جورابلو میان کلامش اومد و با معرفی مرد مرموزِ ساکت ، به همسرش اجازه صحبت بیشتر و نداد :

جورابلو _ ایشونم اقای جوادی هستن ..

با کمی مکث ادامه داد ..

_ متاسفانه ایشون با دخترتون تصادف کردن ..

پس حدسم درست بود .. خودش بود .

مرد هم سرشو پایین انداخت و با صدایی که به سختی میشد شنید رو به بهنود گفت :

جوادی _ ببخشید اقا .. به خدا من نمیخواستم این طوری بشه .. خیلیم مراقب بودم به خدا .. ولی دخترتون خودش یه دفعه اومد جلوی ماشین .. من متاسفم واقعا"

بهنود دستاشو به سمت اقای جوادی دراز کرد و باهاش دست داد ..

بهنود _ میدونم اقای جوادی .. شما مقصر نبودین .. به خصوص اینکه سرعت ماشنتون هم پایین بود که خوشبختانه ضربه ی جبران ناپذیری به دختر ما وارد نشده ..

بعد هم روبه خانم مهدوی که با لبخند محوی نگاهش میکرد ادامه داد :

بهنود _ مقصر مسئولین مدرسه هستن که دختر منو بدون اینکه از امدن سرویسش مطمئن باشن به بیرون فرستادن ..

خانم مهدوی که حالا دیگه اخم جای لبخندشو گرفته بود ، خواست حرفی بزنه که بهنود دستاشو به نشونه ی سکوت بالا اورد و خودش ادامه داد :

بهنود _ من هیچ توجیحی رو نمیپذیرم خانم .. شما کوتاهی کردین .. باید بیشتر از اینا مراقب میبودین ..

و رو به اقای جوادی ادامه داد:

بهنود _ ما از شما ممنونیم اقای جوادی که دخترمون رو به بیمارستان رسوندین و به مسولین مدرسه که تا اون موقع حتی متوجه هم نشده بودن !!! خبر دادین .. من به زودی میرم رضایت میدم .

اقای جوادی تشکر کرد و خواست که دستای بهنود و که هنوز توی دستاش بود ببوسه .. که بهنود دستاشو کشید و به این مرد میانسال ولی شکسته اجازه نداد که دستاشو ببوسه .

و من هم ، هنوز توی تعجب بودم .. ولی نه اینبار به خاطر شنیدن حرف های همتا از زبون خانم اکبری .. که از اطلاعات دقیق بهنود راجع به تصادف همتا !!

بهنود ولی مسلط رو به خانم مهدوی ادامه داد :

من و خانمم !!! به شکرانه ی سلامتی دخترمون اینبار ازتون شکایت نمیکنیم خانم .. ولی اگه دفعه ی بعد این بی احتیاطی ها تکرار بشه .. چه برای دختر خودم .. چه برای کسه دیگه .. مطمئن باشین ازتون شکایت خواهم کرد ..

خانم مهدوی که انگار خیالش راحت شده بود ، با لحنی این بار سپاسگذارانه عذرخواهی کرد و قول داد که دیگه تکرار نمیشه ..

بعد هم بدون دیدن همتا !! خداحافظی کردن و رفتن .

نفس عمیقی کشیدم و برای فرار از زیر نگاه های خیره و سپاسگذار بهنود ، با گفتن میرم دنبال مریم ، ازش جدا شدم ..

چشمام دنبال مریم میگشت ولی فکرم جای دیگه ای بود و خنده از روی لبم پاک نمیشد .. بهنود چه راحت منو خانمش معرفی میکرد .. به حدی که من خودمم باورم شده بود که الان همسرشم و اون حق داره که برای من و دخترش تصمیم بگیره ..

از تک تک کلماتش حس مالکیت فوران میکرد ...

ولی بی انصافی بود که بگم لذت نبرده بودم از این حس توی کلامش !!

سرگردان دنبال مریم بودم بدون اینکه واقعا ببینمش .. فقط چشم میگردوندم که با صدای کسی به خودم اومدم :

_ دنبال کسی میگردین خانم دکتــ ـر ؟!!!

برگشتم دوتا از پزشکای بیمارستان بودن ..

_ بله دنبال دوستم مریم .. شما دیدینش ؟!!

دختره که معلوم بود داره حرص میخوره به قسمتی از حیاط پشتی اشاره کرد و گفت :

_ اون قسمت با دکتر اذرنوش ایستادن ..

ولی من بدون توجه به نیش کلامش ، سریع تشکر کردم و به اون قسمت رفتم ..

و تازه فهمیدم که چرا باید خانم دکتر متشخص بیمارستان اونطوری با حرص و نیش صحبت میکنه ..

مریم در حالی که نمیدونستم برای چی دستاشو جلوی صورتش گرفته و داره گریه میکنه ، ایستاده بود و پیمانم سعی در اروم کردنش داشت که یهو اونو توی اغوشش گرفت و روی موهای بیرون زده از زیر روسریش و تند تند میبوسید ..

یه لبخند شیطانی زدم و یه نقشه ی شوم براشون کشیدم ..

همین که خواستم اجراش کنم ، بازوم کشیده شد ..

بهنود _ شیطونی نکن .. بیا ببینم .

خواستم اعتراض کنم که نذاشت ..

بهنود _ اخه بچه چیکارشون داری ؟!! حالا بعد عمری این پسر خاله ی بدبخت ما فرصت پیدا کرده ابراز وجود کنه .. اونوقت تو میخوای این فرصت و ازش بگیری ؟!

لب برچیدم .. عیشمو کور کرده بود ...

_ چه از پسر خاله اش طرفداری میکنه .. مگه همین پسرخاله ات نبود تو شمال حال اون دوتا دختر و پسر و گرفت ؟؟!

بهنود هم که با صدای بلندی به حرص خوردن من میخندید گفت :

_ خوب باشه .. تو ببخشش دیگه .. گناه داره به خدا ؟؟!!

_ هیچم گناه نداره .. تازه ، دوستم بعدا ازم ناراحت میشه که چرا نرفتم از دستش نجاتش بدم ..

بهنود _ مطمئنی دوست الان ناراضیه ؟!!

با یاداوردی مریم که میدونستم الان توی ابراست لبخندی روی لبم نشست که رومو برگردوندم که از بهنود مخفیش کنم .. ولی انگار دیده بودتش که اینجوری بلند میخندید ..

با رخوت چشمامو باز کردم .. از تاریکی اتاق میتونستم درک کنم که خیلی وقته که خوابیدم .. ولی هنوزم احساس خستگی میکردم ..

نفس عمیقی کشیدم که تازه سنگینیه همرازو حس کردم .. عزیز دلم هنوز خواب بود .. دستی به سرش کشیدم .. توی این چند روز حسابی ازش قافل شده بودم .. فقط همون چند دقیقه ای که سوری جون و بقیه ساعت ملاقات میاوردنش ، میتونستم ببینمش .. اونم که با دیدنم به حدی گریه میکرد که دلم ضعف میرفت و پا به پاش گریه میکردم .. سوری جون توی این چند روز واقعا اذیت شده بود .. حالا بازم خیالم راحت بود که رعنا هم زود اومده بود و همرازو بیشتر میتونست براش وقت بذاره و با پارک بردن و تفریح سرگرمش میکرد ..

امروز هم وقتی جلوی در خونه رسیدیدم . توی اغوش منصور بود که با دیدن ما بی تابی کرد و منصور سریع به سمت ماشین اومد .. و همرازم خودش و توی بغلم انداخته بود و دیگه یه لحظه هم ولم نکرد .. که حتی برای حمام کردن هم مجبور شدم همراهم ببرمش .

بعد هم با منصور احوالپرسی کردم و اون به گرمی جوابم و داد ... خیلی دلم میخواست ازش بپرسم توی این چند روز کجابوده .. از منصور مهربونم بعید بود این نامهربونیها ..

منتظر فرصت بودم بتونم گلایه کنم که بهنود انگار صدای ذهنم و شنید .. سریع خودش و به ما رسوند ، در حالی که همتا توی اغوشش بود رو به من گفت :

بهنود _ سارا جان منصور عزیز این چند روز خیلی زحمت کشیدن .. همه ی کارهای همتا رو خودش به تنهایی انجام داد .

یه اهان گفتم و لبخند زدم و تشکر کردم .. اما این لبخندم فقط به خاطر فهمیدن اینکه بهنود از کجا این همه در مورد تصادف میدونست ، بود .. اما گلایه ام هنوز سرجاش بود ..

بنابراین بلافاصله لبخندم جمع کردم .. نمیتونستم خودم و قانع کنم که حتی فرصت نداشته که به ما سربزنه ..

منصور هم فکر کنم متوجه چهره ی دلخور من شد که به محض دور شدن بهنود از ما کوتاه گفت :

ناراحت نشو سارا جانم . به خدا فقط به خاطر بهنود اینکارو کردم .. فکر کنم به این زمان نیاز داشت .. نداشت ؟؟!!

لبخندی به روم پاشید و بدون اینکه منتظر پاسخی از من باشه ، به بقیه که حالا همگی جلوی در ایستاده بودن پیوست ..

پدرجون نذر گوسفند کرده بود برای سلامتیِ همتا که ایستادیم تا همتا رو از روش رد کنیم .. خودم واقعا از دیدن ریب گوسفند بدم میومد به همین خاطر سریع چشمای همرازو پوشوندم .. به بهنود نگاه کردم تا ازش بخوام چشمای همتا رو هم ببنده که دیدم .. همتای عزیزم خودش سرشو توی سینه ی بهنود پنهان کرده ..

بعد هم که داخل شدیم .. من سریع عذر خواهی کردم و اول با کمک رعنا همتا رو حمام کردم .. بعد هم که خودم و همراز حمام کردیم و تا الان خوابیدیم .

نفس عمیقی کشیدم ..

تکونی به همراز دادم تا بیدارش کنم .. اینقدری که ما خوابیده بودیم مطمئنن امشب ،شب زنده دار بودیم ..

دستی به موهای بورش کشیدم و جند بار اهسته صداش کردم .. وقتی دیدم هنوزم میخواد بخوابه .. روی تخت گذاشتمش و خودم بلند شدم ..

توی سرویس اتاق ، دست و صورتم و شستم .. یه شلوار کتان مشکی و یه بلوز استین بلند یشمی هم با روسری کوتاه مشکیم سر کردم و رفتم بیرون ..

به اتاق همتا سرک کشیدم .. اونم بعد از حمامی که کرده بود راحت خوابیده بود ..

وارد سالن که شدم همگی جمع بودن ..

فقط منصور نبود که اونم گرفتاری و شرکت و بهانه کرده و رفته بود .

پیمان _ سلام .. سلام .. چه عجب سارا خانم ... ساعت خواب !! خوبین ؟!!

با یاد اوری کار ظهرش ، میخواستم بگم شما بهتری .. اما فقط به ابرویی که براش بالا انداختم و زیر لب تشکر کردم .

بهنود که انگار میدونست چی توی سر من میگذره سر به زیر میخندید !!

روی یکی از راحتیا کنار مریم نشستم و زیر لب طوری که فقط خودش بشنوه گفتم :

_ به به مریم خانم ! امروز اغوش پیمان خان گــــــ ـرم بود ؟!!!

رنگ از روی مریم پرید .. منم به مقصودم رسیدم ..

_ مریم جان میشه لطف کنی یه قهوه برام درست کنی ؟!!

بلند گفتم تا نتونه کاری کنه .. که اگه کاری میکرد اصلا به نفعش نبود !!

با چشم غره ای که به من رفت پیمانم فهمید که خبری شده ... منم ابرویی براش بالا انداختم تا دیگه دختر مردم مفتی مفتی بغل نکنه !!

بهنودم فکر کنم شیطنتش گل کرده بود که بلند گفت :

بهنود _ مریم خانم امشب نمیخواد زحمت شام درست کردن و بکشین ، پیمان میره از بیرون میخره .

بعدم یه چشمک به من زد ..

سوری جون بی خبر از همه جا مخالفت کرد :

سوری جون _ نه مادر غذای بیرون چیه .. این چند روز بچه م همش غذای بیمارستان خورده .. خودم براش غذا درست میکنم ..

بهنود _ نه مامان جون ، پیمان قول داده بود که شام بده .. حالا که بیرون نمیتونیم بریم ، میخواد بگیره بیاره خونه !!

پیمان _ اِ اینجوریاست ؟!! باشه . مریم جون شام درست نکن ..

بعدم خودشو جلوکشید و رو به سوری جون ادامه داد:

پیمان _ خاله خانم یه کاری برای این خواهر زاده ات میکنی ؟!!

سوری جون _ اره حتما خاله جون بگو .

پیمان _ اخ قربونت برم .. یه زنگ بزن به مامان من بگو یه توک پا پاشه بیاد اینجا برین برای من خاستگاری که من هی مجبور نشم شام بدم .. خانمم هی برای مردم قهوه بیاره !!

بهنود با صدا بلند خندید و سوری جون بیشتر گیج شد .. منم اهسته برای رعنا ماجرا رو تعریف میکردم . و دوتایی ریز میخندیدم .

سوری جون _ چی میگی پسرم .. خوب به سلامتی میخوای زن بگیری .. کیو مادر میگی ؟!!

پیمان _ غریبه نیست ..

و با چشماش به اشپزخونه اشاره کرد و ادامه داد :

پیمان _ شما فعلا به مامان اینا زنگ بزنید .. تا منم بله رو از عروس خانم بگیرم .

سوری جونم راضی از انتخاب پیمان لبخند پررنگی زد :

سوری جون _ الهی خوشبخت بشی پسرم .. خدایا شکرت !! الان به مامانت زنگ میزنم .

از روی مبل بلند شد و در حالی که به سمت تلفن میرفت ، با لحن شیطونی ادامه داد :

سوری جون _ خواهرم حتما خیلی خوشحال میشه که پسر خل و دیوونه اش داره سرو سامون میگیره ..

یهو سالن منفجر شد .. همه بلند میخندیدن .. حتی پدر جون که تا حالا گوشیه ی سالن مشغول مطالعه روزنامه بود ..

همتا رو حاضر کردم .. دیروز معلمش تماس گرفته بود و ازم خواسته بود همتا رو به کلاسا برسونم .. گویا تصمیم داشتن از همتا و چند نفر دیگه برای مسابقات المپیاد استفاده کنن .. درسها رو هم شروع کرده بودن ولی با تصادف همتا همه ی برنامه هاشون بهم ریخته بود ..

به همتا گفتم وقتی که دیدم شرایط سر کلاس نشستن و داره قبول کردم .. خانم اکبری هم قول داده بود که نهایت تلاشش و برای راحتی همتا میکنه ..

صبح بلند شدم .. مثل یه رباط برنامه ریزی شده همه ی کارها رو انجام دادم و همتا رو صدا کردم .. توی خونه ، چون مفروش بود نمیتونستیم از ویلچر استفاده کنیم و همیشه بهنود یا پیمان ، همتا رو جابه جا میکردن .. ولی الان ....

همتا رو بغل کردم و دستشویی بردم و کمک کردم مسواکشو بزنه .. بعد هم بردمش تا صبحونه بخوره ..

همه ی این کارها رو در حالی میکردم که کوچکترین صدایی ایجاد نکنم .. تا کسی بیدار نشه .. نمیتونستم توی صورتشون نگاه کنم ..

جالب بود که همتا هم ساکت بود و حرفی نمیزد .. فکر میکردم به خاطر اینه که چند روزی رو خونه بوده و حسابی پشتش باد خورده ..

لباس همتا رو براش پوشیدم .. بغلش کردم و به سمت در رفتم ..

از روی جالباسی کنار در ، مانتوی مشکیه دم دستیمو و برداشتم و به سمت ماشین رفتم .. در عقب و باز کردم و همتا رو نشوندم .. در و بستم و همونطور که نگاهم به همتای بغ کرده بود مانتومو تنم کردم ..

اخمای درهمش واقعا ذهن درگیرمو ، درگیر تر کرده بود .. تا اینکه با صدای بهنود به خودم اومدم ..

برگشتم و به پشت سرم نگاه کردم .. بهنود ویلچر همتا رو توی بغل گرفته بود به سمت ما میومد ..

بهنود _ من اومدم .

بهش سلام کردم که طبق معمول این چند روز بدون اینکه نگاهم کنه پاسخ داد و در سمت همتا رو باز کرد .. و من تازه تونستم صورت شاد همتا رو ببینم که روشو به حالت قهر از بهنود گرفته بود و معلوم بود که از حضورش خیلی شاد شده .

بهنود انگار حس کرده بود که گفت :

بهنود _ همتا خانمی ببخشید دیگه ؟!

همتا روشو به سمت بهنود برگردوند ولی بازم حرفی نزد ..

و من متعجب بودم از بهنود که چرا از همتا عذر خواهی کرد و هم یهو به این فکر افتادم که اصلا چرا همتا از دست بهنود ناراحته و قهر کرده ؟!!

بهنود _ ببخشید دیگه .. حمامم طول کشید ..

همتا در حالی که لباشو ورچیده بود گفت :

همتا_ فکر کردم یادتون رفته !!

بهنود هم خوشحال از به حرف اوردن همتا ، لپاشو نرم کشید و بوسیدش ..

بهنود _ مگه میشه یادم بره عروسکم .. فقط یه خورده استرس دارم . باید بهم کمک کنی جلوی دوستات ضایع نشماااا ..

همه ی ذهنم پر شده بود از مهربونی بهنود .. یه حس عجیب که بهم میگفت بهنود از پدربودن برای همتای اشکان لذت میبره .. یه حسی که بهم میگفت از روی اجبار نیست .. تظاهر نیست .. ریا نیست ..

که اگه بود .. باید نفعی درش میبود .. که اگه دنبال منفعت بود ، پس چرا من دیگه نبودم ؟؟!!..

چرا من دیگه وسط این رابطه جایی نداشتم؟! .. چرا من نمیدیدم محبت هاش رو ؟! .. چرا پنهانی بود و یه جورایی زیر پوستی ؟!..

چرا دیگه من براش مهم نبودم و فقط پدر بودن مهم بود .

بهنود درو ماشین و که بست ، به خودم اومدم .بهش نگاه کردم .. ولی اون باز هم بدون توجه به من ویلچر و توی صندوق عقب ماشین و جای داد.

دستاشو به سمتم دراز کرد ولی باز هم نگاهش و ازم دریغ کرد ..

اما وقتی که سنگینیِ نگاه گنگ منو حس کرد .. برای یه لحظه ی کوتاه نگاهم کرد و کوتاه تر گفت :

بهنود _ سوییچ !!

نفس عمیقی کشیدم و بدون هیچ حرفی و هیچ اعتراضی سوییچ و به طرفش گرفتم ..

تا زمان رسیدن به مدرسه ، فقط گوش دادم . به خنده های از ته دل بهنود و شیطنت های بازگشته ی همتا .

و تا مدرسه فکر کردم که باید از کم شدن ترس همتا خوشحال باشم یا از بی تفاوتی بهنود نسبت به خودم ناراحت ..

بخندم یا خون گریه کنم .. یا حتی بی تفاوت باشم .

اما وقتی رسیدیم و اقای فروغی ، بابای مدرسه ی همتا به کمک بهنود اومد و همتا به شدت ازش دوری کرد به این واقعیت هم پی بردم که همتا کوچولوی من ، هنوز نسبت به همه ی مردها ، ترسشو از دست نداده و فقط نسبت به اطرافیانش واکنش نشون نمیده ..

همینم باعث شد . زیر لب استغفاری کنم به خاطر ناسپاسیم ..

و تشکر کنم از خدا برای یاد اوری وجودش به خودم ..

بهنود هم فکر کنم ترسید از این عکس العمل و یادش اورد شرایط نابه هنجار همتای چند ماه پیش و که اشک گوشه ی چشماش جمع شد و همتا رو به خودش فشرد .. تا همتا از ضربان قلبش اروم بگیره و گرمای حضورش رو پر رنگ تر حس کنه .

اقای فروغی هم که تا حدودی از شرایط همتا خبر داشت و با دیدن لرزش های پی در پی همتا سریع خودش و عقب کشید و از کنار ماشین دور شد ..

ویلچر همتا رو دراوردم .. و کنار بهنود که همتا رو بغل گرفته بود .. به سمت مدرسه رفتیم ..

البته ویلچر کاملا بی استفاده موند .. چون بهنود حتی یه لحظه هم حاضر نبود همتا رو رها کنه و البته همتا هم ...

به دفتر مدرسه که رسیدیم .. بااستقبال گرمی روبه رو شدیم .. و بیشتر از همه گل از گل خانم اکبری شکفته شده بود انگار .. که گرم تر بود از بقیه .

همه چیز خوب بود ..

از بین رفتن لرزش همتا خوب بود .. اومدن خنده روی لباش هم خوب بود .

خنده ها و تشکر های خانم مهدوی و اکبری هم خوب بود ..

و گرمای دستای بهنود روی تیره ی کمرم هم خوب بود .. شاید حتی عالی هم بود ...

اما .. درست جلوی درب دفتر .. درست زمانی که همتا همراه معلمش به سمت کلاسش میرفت همه چیز برهم ریخت ..

همه ی خوبی برای من از بین رفت و دوباره غم بود که مهمون وجودم شد .

بهنود در حالی که همه ی وجودش چشم شده بود دنبال همتا ، خطاب به من گفت :

بهنود _ میشه لطف کنی از ماشین کیف منو بیاری .. توش شناسنامه ی جدید همتاست ، به اسم خودم و تو براش شناسنامه گرفته بودم .. قبل از رفتم بود ..

وقتی میخواستم ببرمتون ، لازم بود .

میدونستم .. گفته بود که میخواست مارو ببره .. شناسنامه رو هم گفته بود ، اما من باور نداشتم .

حتی فکر نکرده بودم که بدون اسم پدر نمیتونست رضایت بده برای عمل !!! که اون همه ازادی عمل داشته باشه توی تصمیم گیری ..

که چقدر بی فکر شده بودم !!

بهنود _ شناسنامه ی جدید تو هم هست . برش دار ..

بدون توجه به حال خراب من ، با لحنی سنگین ادامه داد :

بهنود _ ولی هنوز طلاق توش ثبت نشده !! که اونم تا قبل از ازدواجت درستش میکنم ..

و رفت .

رفت و منو با یه دنیا پوچی تنها گذشت .. رفت و بهم فهموند که حتی نمیتونم به گرمایِ متظاهر دست هاش هم ، تکیه کنم ..

منم رفتم بیرون .. رفتم به سمت ماشین ، اما برای برداشتن شناسنامه ی جدید همتا با پدر و مادر جدید .. بدون اسمی از اشکان و یلدا ..

رفتم که چهره ی غم زده م ، فریاد نشه به روی اولیای مدرسه !!

و فکر کردم که به بی توجهیش ، که حقم نمیدونستم .. من واقعا مستحق این همه فشار نبودم .. یعنی واقعا تقصیر من بود ؟!!

چقدر همه چیز تا چند روز پیش، خوب شده بود .. چقدر کمتر ، درد بود ..

اما همش از همون شبی که صدای خنده هامون کل باغ رو برداشته بود و غم خونه ی پدری رو برای درختاش کم کرده بود ، دوباره عوض شد ..

همون شبی که پدرجون سرمیز شام منو مخاطب قرار داد بود :

پدرجون _ خوب سارا جان چیکار میخوای بکنی ؟!!

و وقتی که نگاه گنگ منو دید ، ادامه داد :

پدرجون _ شوهرتو میگم .. منصور !!

و فقط مکث کرد تا سرفه های بهنود تمام بشه و ادامه داد :

پدرجون _ درست نیست دخترم شوهرت و بیشتر از این اذیت کنی .اونم حق داره بابا .. حالا مراعات ما رو میکنه و زیاد نمیاد اینجا دلیل نمیشه که ما هم پرویی کنیم و بیشتر بمونیم ..

نمیدونم .. یعنی واقعا نمی شنید صدای اروم" خواهش میکنم تمومش کن " سوری جون رو ؟؟!! .. یا صدای التماس های قلب منو ؟؟!!

که همچنان ادامه میداد :

پدرجون _ به هر حال ماهم باید برگردیم سر زندگیمون ، که برای اونم باید از راحتی ِ تو و بچه ها خیالمون راحت باشه ..

یعنی واقعا پدرجون نمیدید .. مشت های منقبض شده ی بهنود و یا ریزش اشکای سوری جونو .. یا بغض نشسته توی گلوی منو که بی توجهی میکرد ..

نمیشنید یا نمیخواست ببینه ..

پدرجون _ با منصور تماس میگیرم برای اخر هفته وقت بگیره براتون .. خوبه ؟!!

از من جواب میخواست .. اما من دلم فرار میخواست ..

بدنم تاب دیدن چشمای سرخ از عصبانیت بهنود و چشمای گریونِ سوری جون و چشمای به غم نشسته ی بقیه رو نداشت ..

همه منتظر جواب منن .. اما بهنود انگار از جواب من نامطمئن بود که قبل از من خروشید :

بهنود _ پدر قرار تا کی این بازی رو ادامه بدین ؟!!

همه ی احساس های خوب دنیا بود که جاری شدن توی قلب من .. که گرمم کردن توی کسری از ثانیه .. که برق انداختن به چشمام .

اما ...

پدر جون _ هر وقت که تو فهمیدی که زندگی بازی نیست پسر جون !!

بهنود فقط نگاهش کرد .. بعد هم با نامطمئن ترین لحن ممکن گفت :

بهنود _ بهم فرصت جبران بده .. خواهش میکنم .

پدرجون _ این من نیستم که باید بهت فرصت بدم ..

و باز هم من بودم که شدم مرکز توجه نگاه های منتظر ..

من سربه زیر .. منه بی صدا ..

وقتی صدایی نبود که از گلوی من خارج بشه .. چه توقعی داشتن که پاسخ داشته باشم براشون ..

وقتی همه ی وجودم بهنود و فریاد میزد و همه ی حرکاتم از حرکات اون پیروی میکردن و اونا هیچ کدوم نمیفهمیدن و کلام میخواستن ..

وقتی پدرجون اون همه فریادمو طلب فرصت برداشت کرد .. چه میکردم جز فرار !!!

واقعا کاری ازم برنمیومد ..

دلم میخواست خودشون بفهمن .. دلم میخواست بهنود حسم کنه ..

ببینه بغض گلومو ..

بشنوه صدای قلبمو .. فریاد وجودمو ..

اما اونم نشنید حتی .. نشنید که تو این چند روز فرصتم ، دریغ کرد ازم نگاهشو .. صداشو ..

که بچه شد و قهر کرد باهام ..شاید هم ناامید شده بود از من که حرف های پدرجون شنیدو دیگه دم نزد .

که حالا ازم فرصت میخواست برای ثبت طلاقم توی شناسنامه ی جدید !!

قسمت 30

چشمامو بسته بودم و سرمو به پشتیه صندلی تکیه داده بودم .. سردرد بدی داشتم .. این چند روز فشار زیادی رو تحمل کرده بودم ..

صدای باز شدن در باعث شد که چشمامو باز کنم ..

بهنود بود .

به ساعت ماشین که نگاه کردم دیدم یک ساعتی هست که اونجا نشستم ..

باز هم بدون کوچکترین حرفی نشست .. ماشین و روشن کرد و راه افتاد .

حتی ازم نپرسید که ایا مدارک و دیدم .. یا تحویل مدرسه دادم یانه ؟!!

واقعا این کم محلی حقم بود .. اینکه میخواستم حرفم و از نگاهم .. از اعمالم بخونن کار خیلی عجیبی بود .. کار سختی بود ..

برای منم سخت بود گفتن خیلی چیزها ..

چرا نمیفهمید که برای من سخته که نگاه کنم توی چشمای منصور مهربونم و بگم که نمیخوام باهات زندگی کنم .. بگم همه ی تصمیمات من مال وقتی بود که بهنود و نداشتم ..

که حالا که دارمش دیگه تو رو نمیخوام .. بهنود برام مهمتره .. برام عزیزتره ..

که من بهنود و دوست دارم .. ولی برای تو فقط احترام قائلم ..

برای بچه هام هم عزیزتره !!! که بچه های منم با افتخار به دوستاشون میگن این پدرمون .. ولی شاید تو رو ، به عنوان پدرخودشون قبول نکنن ..

اصلا مگه میشد .. مگه من میتونستم به حرف بگم این چیزها رو ، که حالا به خاطر نگفتنش دارم تنبیه میشم .

اینقدر فکر کردم که حتی متوجه نشدم بهنود ماشین رو توی پارکینگ خونه اورد ..

از ماشین پیاده شدم و به سمت ساختمان رفتم ..

سرو صداهایی که از داخل میومد نشون میداد که ظاهرا همگی بیدار هستن .. کمی پشت در مکث کردم و در و باز کردم ..

به سمت صدا که از اشپزخونه بود حرکت کردم و یه سلام کوتاه به همه کردم .

پدرجون _ سلام دخترم .. خوبی .. همتا رو بردی ؟!!

_ بله پدر جون .

همراز و از مریم گرفتمو در اغوش کشیدم و به گلایه های کودکانه اش گوش میدادم که صدای بهنود رو از پشت سرم شنیدم ..

بهنود _ سلام بر همگی .

هیچ وقت توی ناراحتی هاش هم حتی ، بی احترامی نمیکرد .. همراز اهسته از بغلم گرفت و بوسید .

با محبتش به همراز حسرت و دوباره توی دل من کاشت .

بعد هم با اشاره ی پیمان به همراهش بیرون رفتن .

نفسی تاز کردمو خودمو با چای شیرین شدم مشغول نشون دادم .

پدرجون _ سارا جان ، پدرو مادر پیمان دارن برمیگردن .. به زودی میرسن .. به سلامتی که یه عروسی هم در پیش داریم .. ما هم باید برگردیم تا تدراکات پذیرایی از مهمانانمون رو فراهم کنیم .

یه لبخند به مریم خجالتی و سر به زیر زدم ..

واقعا براش خوشحال بودم ..

اما این حرف از رفتن ها تنم و میلرزوند .. میدونستم که هزار نگفته پشت خودش داره .

پدرجون _ به خاطر همین با منصور تماس گرفتم که همین امروز قرار عقد رو برای فردا بگذاره ..

بلاخره نگفته ها رو گفت !!

قرار و گذاشت .. پس من چی ؟!! .. پس فرصتی که برای فکر کردنم ، گذاشته بود چی ؟!!!

چرا ازم نپرسید .. چرا ازم نپرسید بهنود و انتخاب کردم یا نه ؟؟!!!!

ملتمس به سوری جون نگاه کردم .. با نگاهم چنگ زدم به چشماش .. به قدرت کلامش ..

که واسط بشه برای دلم .. که بپرسه ازم حرف دلم رو !

اما سوری جون هم انگار کم اورده بود .. انگار دیگه به پیروزی توی این بازی امید نداشت که حاضر نبود دیگه تلاش کن ، که سنگینی نگاه منو ندیده بگیره ..

منم که ...

ناتوان بودم .. ضعیف بودم .. ضعیف تر از اونی که بتونم حرف بزنم و طلب کنم حقی رو که یه روزی نخواستمش .

به مریم نگاه کردم تا حداقل عکس العمل اون اب باشه روی اتیش دلم ..

اما اونم .. پاسخی به نگاه ملتمسم نداد .

پدر جون هم ادامه داد :

پدر جون _ الان میاد برید برای ازمایش ..

دهان باز کردم که حرف بزنم ..

مریم _ نیازی نیست ، قبلا ازمایش دادن . هنوز یه ماه نشده و اعتبار داره !!

دهانم دیگه بسته نشد .. از این همه خونسردی .. مریم بود که خیلی راحت از عقد من صحبت میکرد .. کسی که همیشه منع میکرد منو از این ازدواج اشتباه .. حالا داره با بی خیالی تمام حرف میزنه ..

دیگه نموندم .. نموندم که بشنوم حرف هاشونو .. نموندم که ببینن اشکهای اماده ی بارشم رو ..

توی اتاق راه میرفتم و زار میزدم .. بغضِ توی گلوم ازار دهنده تر از اون چیزی بود که فکرشو میکردم .. که هنوزم بعد از اون همه زار زدن رها نکرده بودم ..

حالم بد بود ، نه فقط به خاطر از دست دادن بهنود .. که به خاطرِ سکوتش ..

نمیدونم شاید هم نمیدونست که قرار فردا عقد کسی دیگه ای بشم که اینقدر خونسرد بود ..

نمیدونم شاید هم حال بدم برای منصور مهربونم بود .. برای عذاب وجدانی که از نخواستنش توی دلم داشتم .. از اینک میخواستمش تا وقتی که بهنود نبود .. حالا که اون هست دیگه نمیخوامش .. که دارم این جوری زار میزنم ..

اما با همه ی ندونستن هام ، میدونستم که منصور مهربونم همه ی تلاشش و برای راضی کردن پدرجون کرده .. میدونستم که اگه هنوز پدرجون ، با خبر نشده از فسخ محرمیت ما ، فقط به خاطر شأنیه که برای من قائله .. نخواسته من کوچک شده باشم .. نخواسته ارج و قربم د رمقابلِ مَردم ! پایین بیاد .

راه رفتم .. گریه کردم .. اما برای کسی مهم نبود .. کسی ندید .. کسی نشنید ..

اما من هم دیدم ..هم شنیدم ..

مجبور بودم گوش بدم به صدای خنده های مریم و رعنا که کل خونه رو پر کرده بود .. و به صدای صحبت های تلفنی سوری جون و پدرجون !! و نگاه کنم به رفت و امد های بهنود وپیمان که خبری از ناراحتی توی صورت هاشون نبود !!

ظاهرا تنها فرد ناراضی توی اون خونه من بودم ..

حتی برای نهار نرفتنم هم باعث کنجکاوی دیگران نشد .. فراموش شده بودم توی اون خونه !

همتا که برگشت دردم و چندین برابر کرد .. قلبم و اتیش کشید .

به محض برگشتنش اومد توی اتاقم و برام از پدریِ بهنود گفت و از احساس افتخاری که نسبت به پدر پزشکش داشت ..

از فامیل جدیدش که به همه اعلام شده بود ..

از همکلاسی هاش که با تعاریف بهنود راغب شده بودن پزشک بشن .. از معلمش که بهش بابت داشتن همچین پدری تبریک گفته بود ..

توی اون لحظه همه ی وجود همتا عشــ ـق بود و همه ی وجود من حســ ـرت !!

حسرت نداشتن هام .. حسرت نتونستن هام .. حسرت ناتوانی هام ..

در اتاقم و باز کردم .. صدایی از بیرون نمیومد .. انگار که کسی خونه نبود .. سرکی به سالن و اتاق خوابها کشیدم ، واقعا کسی خونه نبود ..

انگار که همه شب خوبی داشتن که بیرون رفتنو به خونه موندن ترجیح داده بودن ..

بدون اینکه از من بپرسن .. یا سعی کنن از حال خراب من با خبر بشن .

حتما وقتی که من حمام بودم رفته بودن ، که من صداشون و نشنیده بودم ..

شاید هم به اتاقم اومده بودن تا خبرم کنن .. ولی دیدن من حمامم که چیزی نگفتن .. اما به هر حال ، من خسته تر از اونی بودم که خرده بگیرم به این همه شادیشون .. یا حتی توقع کنم از مَردَم که توی این شب و سخت ترین لحظه ی زندگیم پشتمو خالی نکنه !

به سمت اتاق باز سازی شده ی پدر و مادرم رفتم ..

قرآن پدرم و سجاده ی متبرک شده به کربلای مادرم و که تنها یادگارم بودن از اون همه خاک و ویرانی ، برداشتم و به سمت اتاقم راه افتادم ..

میدونستم تنها چیزی که الان بهش احتیاج داشتم همین بود .

وضو گرفتم و چادر گلدار مادرم و به سر کشیدم و سر سجاده ی متبرکش نشستم .. پارچه ی چادر رو لمس کردم و انگشتام فریاد کشیدن ، نبود مادرمو .. پارچه ی چادر و به بینی کشیدمو ، تک تک سلولام فریاد شدن .

دلم اغوشش رو میخواست .. سخاوت دستاشو میخواست .. نصیحت مادرانه میخواست ..

اخه منم دختری با روحی باکره بودم مثل همه ی دخترها و دلم دخترانگی میخواست ، شب قبل از جدایی از دنیام ...

جدایی از دخترانگی هام .. شب انتخابم ..

اما نبود .. نداشتمشون .. فقط یه چادر بود که حالا یادش بود و خاطره ی سجاده نشینیش ..

گریه کردم .. سجده کردم .. تسبیح گفتم ، اما قامت نبستم که گریه م دنیایی بود و قامت بستن جدا شدن از دنیا بود .

پدر میگفت .. همیشه .

گریه کردم .. خواهش کردم .. ارامش خواستم .. صبر خواستم .. عشق خواستم .

اما هنوز اروم نشده بودم تا وقتی که قامت بستم و دل کندم از دنیای بی ارزش .. حتی به حد کندن شدنه مغربانه ،

اما همین برام کافی بود .. کفایت کرد برای قلب بی قرارم ..

و باز هم منه معتاد به این کنده شدن ، قامت بستم برای اعشای بلندتر .

باز کردم قران یادگار پدرمو ، اما این بار با ارامش و لبخند ..

این بار وقتی با دیدن کلمات صوت پدرم توی گوشم تکرار شد .. فقط لبخند زدم .

اروم بودم و شاکر که حداقل به قدری گوش سپرده بودم به ملکوتی ِ صداش که ذخیره شده برای روزهای سختم .. برای روزای نداشتنش ..

قرآن و بستم و بوسیدم و به روی چشمام سرمه کردم ..

دلبستگی مو خاموش کردم .

نیتِ خدایی و باز کردم دوباره ..

و دیدم راه حل خدایم را « * و شکیبایی کن ، که خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نخواهد کرد » سوره ی هود . ایه ی 115

همه ی وجودم لبخند شد ..

شکیبایی کردم .. وعده کرده بود خدام پاداش و پس ..

شکیبایی میکنم . دیگه شکایت نمیکنم .. دیگه گلایه نمیکنم از نداشته هام .. از دست رفته هام ..

بلند شدم .. قران پدر رو دوباره و سه باره بوسیدم و روکش گلدوزی شده اش رو روی جلدش کشیدم و داخل کتابخونه ام قرار دادم . سجاده ی مادرم رو هم جمع کردمو داخل کمد کنار سجاده ی خودم گذاشتم .

یه مسکن برای رفع سردردم خوردم و با ذهنی خالی از همه ی دغدغه ها ، خالی از هر بهنودی و هر منصوری ، به خواب رفتم ..

تکونی خوردم و دستایی نوازش گونه رو روی موهام حس کردم .. و صدایی گرم ، که

بهنود _ خانومم نمیخوای پاشی ؟!

باورم نمیشد . فکر میکردم شاید خواب باشم . دلم میخواست شاید که اگه خوابم

بودم ، دیگه بیدار نشم .. تا ابد این صدا توی گوشم بمونه .. توی سرم فریاد باشه ..

اما من بیدار بودم .. حسش میکردم ..

داغی دستاشو .. گرمی نفسهاشو ... صدای خش دارشو .. همه رو میشنیدیم .. مگه خوابی هم وجود داره تا این حد زنده باشه ..

وقتی که داغیِ لباشو روی گونه هام حس کردم ناخداگاه چشمام باز شد و اولین چیزی که دیدم یه جفت چشم خندون بود .

کنار تختم روی زانوهاش نشسته بود و ساعد هاش و تکیه داده بود به تختم. اما چیز که توی اون لحظه برای من اهمیت داشت .. فاصله ی صورتش با صورتم بود ....

و نفس های سوزاننده اش که به صورتم میخورد ، و البته لبخند بی نظیرش که اتیش خاکستر شده ی قلبم و شعله ور میکرد .

ضربان قلبم روی دور هزار بود و با کوبشِ تمام میخواست ، دیواره پوستیش رو بشکافه و بیرون بزنه ..

بهنود _ خانومی نمیخوای بیدارشی ؟!! میدونی چند دقیقه است دارم صدات میکنم ؟!!

منظورش چی بود ؟! واقعا این همه عجله برای اینه که من به عقد منصور در بیام ؟!

بهنود _ پاشو خانومم الان عاقد میادها !!! بعد خانوم من هنوز خوابه ..

من هم چنان گنگ نگاهش میکردم .

بهنود _ چرا اینطوری نگام میکنی عزیزم ؟!!

_ میخوای با منصور ...

انگشتشو روی لبام گذاشت که ادامه ندم .

بهنود _ مگه من میذارم .. کسی تو رو ازم بگیره . حتی اگه اون کس منصور مهربونِ تو باشه !! تو همه ی زندگیه منی سارا !!

چونه ام لرزید .. بغض دوباره چنگ انداخته بود به دلم .. و نفسهام نامنظم شده بود .

بهنود با دیدن عکس العملم ، سریع دستام و توی دستاش گرفت و بوسه ای به پشتشون کاشت ، که باعث شد .. قطره های اشک از روی گونه هام جاری بشن ..

با سر انگشت قطره های اشک روی گونه هام رو گرفت و بوسید .

میان اون همه گریه ، لبخند بود که مهمون لبهام و چشمای درخشانم شده بود .

بهنودم با دیدن لبخندم با صدایی که از بغض ، انگار، میلرزید .گفت :

بهنود _ سارا ، من طاقت اشکات و ندارم ، همیشه بخند، باشه ؟!!

و باز هم تکرار صحنه ها بود که لحظه های قشنگ منو میساخت .. اما این بار ، باز هم یادم اومده بود اشک های دیشبمو دلم بچگی میخواست و لب برچیدن !!

با همون بغض نالیدم :

_ پس چرا دیشب گذاشتی اشک بریزم ؟!!

بهنود _ الهی فدای اشک ریختنات .. اخه خانومم ، گویا باید میذاشتم عشقم ان همه اشک بریزه تا همه بفهمن که مال منه !! بابام رضایت نمیداد .

خندیدم .

بهنود _ اوفــــــــ راحت شدم !! خندیدی .

خنده ی پلید دیگه ای زدم .. بهنود از جاش بلند شده بود و به سمت کاناپه ی اتاق میرفت .

بهنود _ بلند شو خانمی .. دیشب که رفته بودیم بیرون برات اینو گرفتم امروز بپوشی .. بلند شو بپوش ببین برات خوبه ..

همچنان داشت لباس و از کاورش خارج میکرد .

_ باشه .. ولی به یه شرط !

یه لبخند بهم زد و دوباره مشغول کارش شد .

بهنود _ باشه شیطون خانم !!

خنده مو قورت دادم و همه ی جدیّتم و توی صدام ریختمو گفتم :

_ باید بهم وکالتنامه بدی برای طلاق ؟!!

یه دفعه برگشت و تند و با حرص گفت :

بهنود _ مـــــــ ـن به گــــــ ـور خـــــ ـودم بخندم دوبـــــــ ـاره به تو وکــــــالتــــنامه بدم .

میخواستم ادامه بدم .. ولی با عکس العملش نتونستم خودمو کنترل کنم و بلند خندیدم .

بهنود اما هنوز معلوم بود داره حرص میخوره ..

بهنود _ میخنــ ـدی ؟!!

منم فرار و بر قرار ترجیح دادم و به سمت سرویس پرواز کردم .

بهنود _ وایسا ببینم .. وایسا تا خدمتت برسم .. اگه مردی وایسا .

_ نمیخوام ، نامردمو واینمیستم .

بهنود _ باشه بلاخره بیرون میای دیگه ؟!!

_ بهنود جوون من هنوز بهت بله ندادماااا !

بهنود _ ای الهی فدای این بهنود گفتنت بشم من !!!

خنده ی روی لبام از بین نمیرفت .. به ایینه نگاه کردم .. حتی چشمهای پف کرده و ریز شده ام هم برق میزد .. نور زندگی رو راحت میتونستم توش ببینم .

کمی اب به صورتم پاشیدمو با سرخوشی مسواک زدم .

از دستشویی که بیرون اومدم .. نفهمیدم چی شد .. که یه دفعه کشیده شدم .. زمانی به خودم اومدم که توی اغوش بهنود بودم و همه ی سلول های بدنم لذت و میچشیدن ..

بهنود _ حالا دیگه برای من شیطونی میشی ؟!!

خندیدم و با همه ی وجودم عطر تنشو بلعیدم .

بازم شیطون شدم

_ اقای بهنود .. لطفا ولم کنید .. من هنوز به شما نامحرمماااا .

بهنود اروم ولم کرد :

_ تو یه ساعت دیگه مال من میشی دیگه .. اون وقت من میدونم با تو !!

قری به گردنم دادم و با سرخوشی گفتم :

_ حالا تا اون موقع

بهنود دوباره من کشید توی بغلش و گفت :

_ ببین خودت وادارم میکنی که بخورمت !

_ بهنود خـــ ـان ؟؟؟

بهنود _ جــــــــ ـان بهنود خان ؟!

_ ولم کن .

بهنود _ نمیخوام ...یعنی ... نمیتونم .

نمیتونم و خیلی اهسته گفت .. اینقدر که من هم حس کردم نمیتونم ازش جدابشم .حتی به قدر یه ساعت ، تا فاصله ی خدایی شدن !!

بهنود _ خیلی دوستت دارم سارا .. خیلی !

وای خدایا .. چقدر این جمله ملکوتیه که باز هم میون اون همه محبت ، به اوج میبره .

خدایا به بزرگیت قسم ، به این حس قشنگ قسم .. دیگه منو از این اوج پایین نکش .

با کمی خجالت ازش فاصله گرفتم و به همون ارومی گفتم ..

منم دوست دارم !!

سر به زیر به لباس سفیدی که توی دستای بهنود بود نگاه میکردم که در با تق کوچیکی باز شد .

پیمان سرکی داخل کشید و گفت :

پیمان _ ببخشید مزاحم خلوت عروس و دوماد شدم .. الان عاقد تماس گرفت که تا نیم ساعت دیگه میرسه .

بعد هم در حالی که سعی میکرد خنده شو قورت بده .. رو به بهنود گفت :

پیمان _ بهنود خان کارای مثبت 18 رو بذاری برای بعد از عقد بد نیستــ ـا !!

من دوباره سربه زیر شدم و بهنود خم شد کوسن روی عسلی رو به سمت پیمان و البته در بسته ، پرت کرد .

کت و شلوار سفیدی رو که بهنود برام خریده بود به تن کردم ..

بعد از اینکه بهم داد .. ازم خواست بپوشمشو بعد هم برای مراسم شب به خرید بریم .. شوکه شدم .

قرار بود مراسم بگیریم و من اصلا امادگیشو نداشتم .. با اونکه هیچوقت سختگیر نبودم ، اما برای یه همچین مراسمی که بهنود ازش صحبت میکرد حتما امادگی لازم بود .

اما مگه چاره ای هم جز پذیرش داشتم .. که همه ی کارها انجام شده بود و سهم من از این تصمیم ها فقط سورپرایزش بود .. که خیلی هم زیاد بود .

پذیرفتم ولی فقط ازشون خواستم که مراسم ساده برگزار بشه .

نفس عمیقی کشیدم و ارایش ملایمی رو هم کردم .

شال سفید و صندلم رو پوشیدم و از اتاق خارج شدم .

همه چیز محیا بود .

مریم و دیدم که بلوز و شلوار خردلی جذبی پوشیده بود و با خنده به سمت من میومد .

لبخندی به زیباییش و دل پیمان زدم و یه دفعه با یاداوری کارهای دیروزش محوش کردم و به جاش ابروهامو بالا فرستادم .

مریم _ چته عروس خانم .. باز خوش اخلاق شدی ؟!!

خواستم جوابش و بدم که سوری جون و دیدم به سمتمون میاد .

_ خوبم عزیزم ... بعد باهات صحبت میکنم .

مریم که انتظار این برخوردو از من نداشت با شگفتی رد نگاهم و گرفت به سوری جون رسید . بعد هم لبخند پلیدی زد و زیر لب طوری که فقط من بشنوم، خدا رو شکر کرد.

_ سلام سوری جون .

سوری جون _ سلام عروس گلم .. خوبی ؟!! بهتر شدی .

فقط لبخند زدم .

سوری جون _ ببخش که اذیتت کردیم .. به خدا دیشب دلم خون بود برای گریه هات .. اما این مرد سر دنده ی لج افتاده بود و نمذاشت بهت بگیم .

لبامو به دندون گرفتم تا دوباره بغض گلوم کار دستم نده و ارایشمو خراب نکنه .

نمیدونستم چه جوابی باید به سوری جون منتظر بدم .. شاید منتظر بود گلایه کنم ..

اما من که گله گی نداشتم .. هرچی که بود از طرف خودم بود .. من باید به حرف میومدم و خواسته امو به زبون میاوردم .

سرمو پایین انداختم که سوری جون منو به اغوشش کشید .. شاید حس کرد که الان من شدیدا به مادرم نیاز دارم که محبتش و ازم دریغ نکرد .. شاید هم بیش از اندازه برای داشتن پسرش شاد بود .. در هر صورت من راضی بودمو اروم !

همون لحظه هم صدای بهنود و شنیدم :

بهنود _ اِ اینجایین .. بابا بیاین دیگه عاقد خیلی وقته منتظر ماست .. تبریکاتونو بذارین برای بعد

بهش نگاه کردم .. چه قدر جذاب تر شده بود مرد من ! یه بلوز استین بلند جذب سفید تن کرده بود که استین هاشو تا ارنج تا زده بود ، با شلوار کتان سرمه ای .

مریم _ اوه اوه .. بهنود بهت نمیاد این همه عجله داشته باشی .

منو سوری جون خندیدیم .

بهنود دست منو توی دستاش فشرد و در حالی که به چشمای من خیره شده بود گفت :

بهنود _ اگه میدونستی برای بدست اوردنش چقدرسختی کشیدم .. دلیل این همه عجله رو میفهمیدی !

همچنان بهم خیره بودیم که با صدای سرفه و بعد هم تیکه ی مریم به خودمون اومدیم ..

مریم _ خوبه حالا بسه .. خوردیش دیگه به عقد نمیرسه که !!

سوری جون با صدای بلند خندید .. بهنود هم لبخند زد .. منم طبق معمول قرمز شدم و سر به زیر انداختم و توی دلم برای مریم عزیزم خط و نشون کشیدم .

سر سفره ی زیبایی که مریم و رعنا توی اتاق پدر و مادرم چیده بودن ، نشسته بودیم .. حس خیلی خوبی داشتم .. احساس میکردم همه ی دنیا برای منه .

مخصوصا از وقتی که منصور رو دیدم . وقتی دست به دست بهنود وارد سالن شدم .. اولین کسی که به پامون بلند شد و به افتخارمون دست زد ، منصوربود . با اون لبخند ملیحی که زد انگار همه ی ارامش های دنیا رو بهم منتقل کردن . وقتی که به سمتمون اومد سرمو پایین انداختم تا اشک جمع شده ی گوشه ی چشمامو و خجالت توی نگاهمو نبینه .. اما اون با متانت نزدیکم شد و با بهنود مردونه دست داد و بهمون تبریک گفت و برامون ارزوی خوشبختی کرد .

بعد هم به همون نرمی که اومده بود ازمون دور شد .. بدون اینکه کلامی به زبون بیاره تا حس شرمندگیه منو تحریک کنه .. و چقدر با این کارش منو مدیون خودش کرد .

پدرجون هم اومد و منو در اغوش کشید و بوسید .. بعد هم در کمال تعجبم بابت این اتفاقهای اخیر ازم عذرخواهی کرد و گفت که برای هردومون لازم میدونسته .

منم در برابر این همه مهربونیش فقط لبخند زدمو تشکر کردم .

با صدای رعنا به خودم اومدم .

رعنا _ عروس رفته گل فروشی سر کوچه گل بخره .

خندیدیم .

عاقد دوباره خطبه رو تکرار کرد و بازم رعنا خانم نطق فرمودن

رعنا _ عروس رفته گل محمدی خریده ، برده کاشون گلاب گیری!

اینبار عاقد هم خندید .

عاقد _ چه عروس فعالی ماشاالله !

داشتم میخندیدم که بهنود کنار گوشم پرسید :

بهنود _ سارا میگم این رعنا اینا عقد کردن ؟!!

من جدی پاسخ دادم :

_ نه هنوز ، چطور ؟!!!

بهنود _ هیچی برای سر عقدشون برنامه چیدم .. یه حالی من از اینا بگیرم که دیگه سر عقد کسی مزه نپرونن !

از حرصی که توی لحنش بود ، پخی زدم زیر خنده که توجه همه به سمتمون جلب شد .

پیمان _ چی گفتی زیر گوشش بهنود که اینطوری خندید ؟!!

بهنودم در حالی که سعی میکرد خنده شو کنترل کنه .. با لحنی که کاملا معلوم بود داره میگه به تو چه گفت :

بهنود _ هیچی .. بعدا بهت میگم پیمان جان .

وای حالا من نمیتونستم خودمو کنترل کنم .

پیمانم که کم نمیاورد ..

پیمان _ اهان فکر کردم تو داری حرص میخوری .. سارا داره میخنده .. دلم یه لحظه برات سوخت داداش .. خوب خدا رو شکر.

همگی داشتیم میخندیدیم .

عاقد برای بار سوم خوند که این بار بهنود قبل از اینکه رعنا چیزی بگه سریع دست توی جیبش کردو یه جعبه ی مخمل قرمز بیرون کشید و به طرف من گرفت ..

رعنا _ افرین بهنود .. خوبه که خودت میدونی باید چیکار کنی .

بهنود _ اره بلدم .. ولی اگه تو بذاری .

رعنا _ وا من چیکار کنم .. خوب رسم عروس بره اینور و انور .

بهنود _ اره ولی معمولا زود برمیگرده .. اینجوری که تو میگفتی .. من هنوزم باید دنبالش میدویدم .

اینا هنوز داشتن کل کل میکردن و ماهم میخندیدیم که صدای عاقد عزیز در اومد .

عاقد _ عروس خانم وکیلم .

نفس عمیقی کشیدمو با همه اعتمادی که از بهنود توی وجودم ریشه دونده بود گفتم :

_ با اجازه ی روح پدر و مادرم و پدرجون و سوری جون " بله "

فشار دستای بهنود روی دستام درست همزمان شد با خالی کردن نفس حبس شده اش ، که سکوت جمع رو شکوند و باعث شد همه به خودشون بیان و برای تبریک پیش قدم بشن .

اما قبلش بهنود توی یه غافلگیری منو توی اغوشش کشید و باعث شد در کسری از ثانیه رنگم همرنگ لبو بشه !!

_ بهنود جون ، عزیزم ! توی جمع هستیما !

بهنود _ هیچی نگو ، میدونم . همسرمی دلم میخواد بغلت کنم .

_ میدونم ولی فکر دست گرفتنای پیمانم بکن دیگه !

بهنود _ سارا بیشتر از جونم دوستت دارم .. خیلی خوشحالم که دارمت .

از خوشی حالم دست خودم نبود .. دلم میخواست از این همه شادی خلوتی پیدا کنم و فریاد بزنم و خدارو شکر کنم .

_ منم همینطور عزیزم !

همون لحظه پیمان نزدیکمون اومد و گفت :

پیمان _ همینه دیگه خاله جون ، وقتی میگن عروس و دومادو بعد از عقد تنها بذارین برای همین بی ابرویی هاست دیگه .

با یه فشار از بهنود جداشدم .. ولی سرمو بالا نیاوردم .

سوری جون _ وا بی ابرویی چیه مادرجون .. همسرشه دیگه !

بعد هم به سمت ما اومد و بوسیدمون و زیر گوش بهنود چیزی گفت .. که باعث شد بهنود بلند بخنده .

پدرجون و منصور هم نفرات بعدی بودن که به سمتمون اومدن و تبریک گفتن .. و من چقدر خوشحال بودم که اونا چند دقیقه ی پیش برای بدرقه ی عاقد رفته بودن و نبودن !!

پدرجون و سوری جون به هر کدوم از ما یه ساعت هدیه دادن و منصور مهربون هم یه نیم ست از طلا سفید ، که بسیارم زیبا بود .

بهنود در حالی که دستاشو پشت من گذاشته بود و منو به خودش میفشرد رو به پیمان که همچنان مشغول غرغر زدن بود ، گفت :

بهنود _ خوردی اقا پیمان !! حالا برو از جلوی چشمام دورشو تا حالت و نگرفتم !

پیمان _ بابا بی خیال من برای خودت گفتم که حداقل یه ده دقیقه تنهات بذارن دیگه داداش !

بهنود _ لازم نکرده به فکر من باشی ! برو به فکر خودت باش که هنوز نتونستی بله رو بگیری .

پیمان _ کجایی کاری بابا .. بله رو از باباشم گرفتم .. خودش که سهله

بعد هم ابرویی بالا انداخت و بادی به غبغب انداخت .

_ پیمان جون میدونی که عمو جعفری منو خیلی دوست داره .. پس لطفا حواست و جمع کن داداش !

داداش و مثل خودش ادا کردم .که باعث شد هم بهنود ، هم پیمان با صدای بلندی بخندن .

پیمان دستاشو به حالت تسلیم برای من بالا اورد و بعد هم خم شد و صورت بهنود و بوسید و تبریک گفت و با منم دست داد یه بلیط رفت و برگشت ، برای ماه عسل بهمون هدیه داد .

خیلی ازش تشکر کردم .. ولی اون و بهنود بدون توجه به من دوباره مشغول کل انداختن و خط و نشون کشیدن با هم شدن .

بهنود و پیمان مشغول کل کل کردن بودن ، اما من همه ی حواسم به سمت دو تا فرشته کوچولوم بود که روبه رومون نشسته بودن و ما رو نگاه میکردن ..

هر دوشون لباس فرشته ها رو به همراه یه بال سفید و طلایی رنگ پوشیده بودن .. موهاشون رو هم دورشون ریخته بودن .

همرازم وقتی نگاه منو دید به سمتم اومد و خودشو توی بغلم انداخت .. بهنودم با دیدن همراز بلند شد و رفت همتا بغل کرد و برگشت کنارمون نشست .

همتا و همرازم خیلی خوشحال بودن و خودشون با بادکنک هایی که به صورت حجله بسته بودن مشغول کرده بودن و میخندیدن .

خم شدم ، صورت همتا رو بوسیدم .

همون لحظه بهنود کنار گوشم گفت : منم میخوام .

به اطرافم نگاه کردم .. ظاهرا کسی حواسش به ما نبود .. برگشتم طرفش و روی گونه هاشو به طور نا محسوس بوسیدم .

بهنود _ نمیخوام قبول نیست .

با لبای خندون به صورت درهمش نگاه کردم ، اما اون سواستفاده کردو سریع لبامو بوسید .

بعد هم ابروهاشو بالا انداخت و به لبام اشاره کرد .. یعنی باید این جوری ببوسی .

باخنده رومو ازش گرفتمو به یه طرف دیگه نگاه کردم .

که صدای پیمان اومد که کنار بهنود ایستاده بود .

پیمان _ داداش اتاق خالی کنم براتون؟!!

بهنود _ پیمان جان ببند گل پسر !

پیمان _ عزیزم میگن از هر دستی بدی از همون میگیری دیگه .. یادت که نرفته ؟!!

من که فقط میخندیدم .

مریم و رعنا هم نمیدونم یهو کجا غیبشون زده بود که نبودن .وگرنه از دست گرفتنای اونا در امان نبودیم .

تو فکر اون دوتا بودم که یه دفعه همرازم روبه بهنود گفت : وای بابا از خنده گی مردیم !

بهنود از هیجان زیاد حرفش یه دفعه همراز رو به اغوش کشید و قربون صدقه ی هردوشون میرفت .. و قلقلکشون میداد .

و منم فکر میکردم که ما چندمین عروس و دومادی هستیم که توی عقدشون بچه هاشون رو به بغل دارن .

چشمامو بسته بودم و سرمو به پشتیه صندلی تکیه داده بودم .. سردرد بدی داشتم .. این چند روز فشار زیادی رو تحمل کرده بودم ..

صدای باز شدن در باعث شد که چشمامو باز کنم ..

بهنود بود .

به ساعت ماشین که نگاه کردم دیدم یک ساعتی هست که اونجا نشستم ..

باز هم بدون کوچکترین حرفی نشست .. ماشین و روشن کرد و راه افتاد .

حتی ازم نپرسید که ایا مدارک و دیدم .. یا تحویل مدرسه دادم یانه ؟!!

واقعا این کم محلی حقم بود .. اینکه میخواستم حرفم و از نگاهم .. از اعمالم بخونن کار خیلی عجیبی بود .. کار سختی بود ..

برای منم سخت بود گفتن خیلی چیزها ..

چرا نمیفهمید که برای من سخته که نگاه کنم توی چشمای منصور مهربونم و بگم که نمیخوام باهات زندگی کنم .. بگم همه ی تصمیمات من مال وقتی بود که بهنود و نداشتم ..

که حالا که دارمش دیگه تو رو نمیخوام .. بهنود برام مهمتره .. برام عزیزتره ..

که من بهنود و دوست دارم .. ولی برای تو فقط احترام قائلم ..

برای بچه هام هم عزیزتره !!! که بچه های منم با افتخار به دوستاشون میگن این پدرمون .. ولی شاید تو رو ، به عنوان پدرخودشون قبول نکنن ..

اصلا مگه میشد .. مگه من میتونستم به حرف بگم این چیزها رو ، که حالا به خاطر نگفتنش دارم تنبیه میشم .

اینقدر فکر کردم که حتی متوجه نشدم بهنود ماشین رو توی پارکینگ خونه اورد ..

از ماشین پیاده شدم و به سمت ساختمان رفتم ..

سرو صداهایی که از داخل میومد نشون میداد که ظاهرا همگی بیدار هستن .. کمی پشت در مکث کردم و در و باز کردم ..

به سمت صدا که از اشپزخونه بود حرکت کردم و یه سلام کوتاه به همه کردم .

پدرجون _ سلام دخترم .. خوبی .. همتا رو بردی ؟!!

_ بله پدر جون .

همراز و از مریم گرفتمو در اغوش کشیدم و به گلایه های کودکانه اش گوش میدادم که صدای بهنود رو از پشت سرم شنیدم ..

بهنود _ سلام بر همگی .

هیچ وقت توی ناراحتی هاش هم حتی ، بی احترامی نمیکرد .. همراز اهسته از بغلم گرفت و بوسید .

با محبتش به همراز حسرت و دوباره توی دل من کاشت .

بعد هم با اشاره ی پیمان به همراهش بیرون رفتن .

نفسی تاز کردمو خودمو با چای شیرین شدم مشغول نشون دادم .

پدرجون _ سارا جان ، پدرو مادر پیمان دارن برمیگردن .. به زودی میرسن .. به سلامتی که یه عروسی هم در پیش داریم .. ما هم باید برگردیم تا تدراکات پذیرایی از مهمانانمون رو فراهم کنیم .

یه لبخند به مریم خجالتی و سر به زیر زدم ..

واقعا براش خوشحال بودم ..

اما این حرف از رفتن ها تنم و میلرزوند .. میدونستم که هزار نگفته پشت خودش داره .

پدرجون _ به خاطر همین با منصور تماس گرفتم که همین امروز قرار عقد رو برای فردا بگذاره ..

بلاخره نگفته ها رو گفت !!

قرار و گذاشت .. پس من چی ؟!! .. پس فرصتی که برای فکر کردنم ، گذاشته بود چی ؟!!!

چرا ازم نپرسید .. چرا ازم نپرسید بهنود و انتخاب کردم یا نه ؟؟!!!!

ملتمس به سوری جون نگاه کردم .. با نگاهم چنگ زدم به چشماش .. به قدرت کلامش ..

که واسط بشه برای دلم .. که بپرسه ازم حرف دلم رو !

اما سوری جون هم انگار کم اورده بود .. انگار دیگه به پیروزی توی این بازی امید نداشت که حاضر نبود دیگه تلاش کن ، که سنگینی نگاه منو ندیده بگیره ..

منم که ...

ناتوان بودم .. ضعیف بودم .. ضعیف تر از اونی که بتونم حرف بزنم و طلب کنم حقی رو که یه روزی نخواستمش .

به مریم نگاه کردم تا حداقل عکس العمل اون اب باشه روی اتیش دلم ..

اما اونم .. پاسخی به نگاه ملتمسم نداد .

پدر جون هم ادامه داد :

پدر جون _ الان میاد برید برای ازمایش ..

دهان باز کردم که حرف بزنم ..

مریم _ نیازی نیست ، قبلا ازمایش دادن . هنوز یه ماه نشده و اعتبار داره !!

دهانم دیگه بسته نشد .. از این همه خونسردی .. مریم بود که خیلی راحت از عقد من صحبت میکرد .. کسی که همیشه منع میکرد منو از این ازدواج اشتباه .. حالا داره با بی خیالی تمام حرف میزنه ..

دیگه نموندم .. نموندم که بشنوم حرف هاشونو .. نموندم که ببینن اشکهای اماده ی بارشم رو ..

توی اتاق راه میرفتم و زار میزدم .. بغضِ توی گلوم ازار دهنده تر از اون چیزی بود که فکرشو میکردم .. که هنوزم بعد از اون همه زار زدن رها نکرده بودم ..

حالم بد بود ، نه فقط به خاطر از دست دادن بهنود .. که به خاطرِ سکوتش ..

نمیدونم شاید هم نمیدونست که قرار فردا عقد کسی دیگه ای بشم که اینقدر خونسرد بود ..

نمیدونم شاید هم حال بدم برای منصور مهربونم بود .. برای عذاب وجدانی که از نخواستنش توی دلم داشتم .. از اینک میخواستمش تا وقتی که بهنود نبود .. حالا که اون هست دیگه نمیخوامش .. که دارم این جوری زار میزنم ..

اما با همه ی ندونستن هام ، میدونستم که منصور مهربونم همه ی تلاشش و برای راضی کردن پدرجون کرده .. میدونستم که اگه هنوز پدرجون ، با خبر نشده از فسخ محرمیت ما ، فقط به خاطر شأنیه که برای من قائله .. نخواسته من کوچک شده باشم .. نخواسته ارج و قربم د رمقابلِ مَردم ! پایین بیاد .

راه رفتم .. گریه کردم .. اما برای کسی مهم نبود .. کسی ندید .. کسی نشنید ..

اما من هم دیدم ..هم شنیدم ..

مجبور بودم گوش بدم به صدای خنده های مریم و رعنا که کل خونه رو پر کرده بود .. و به صدای صحبت های تلفنی سوری جون و پدرجون !! و نگاه کنم به رفت و امد های بهنود وپیمان که خبری از ناراحتی توی صورت هاشون نبود !!

ظاهرا تنها فرد ناراضی توی اون خونه من بودم ..

حتی برای نهار نرفتنم هم باعث کنجکاوی دیگران نشد .. فراموش شده بودم توی اون خونه !

همتا که برگشت دردم و چندین برابر کرد .. قلبم و اتیش کشید .

به محض برگشتنش اومد توی اتاقم و برام از پدریِ بهنود گفت و از احساس افتخاری که نسبت به پدر پزشکش داشت ..

از فامیل جدیدش که به همه اعلام شده بود ..

از همکلاسی هاش که با تعاریف بهنود راغب شده بودن پزشک بشن .. از معلمش که بهش بابت داشتن همچین پدری تبریک گفته بود ..

توی اون لحظه همه ی وجود همتا عشــ ـق بود و همه ی وجود من حســ ـرت !!

حسرت نداشتن هام .. حسرت نتونستن هام .. حسرت ناتوانی هام ..

در اتاقم و باز کردم .. صدایی از بیرون نمیومد .. انگار که کسی خونه نبود .. سرکی به سالن و اتاق خوابها کشیدم ، واقعا کسی خونه نبود ..

انگار که همه شب خوبی داشتن که بیرون رفتنو به خونه موندن ترجیح داده بودن ..

بدون اینکه از من بپرسن .. یا سعی کنن از حال خراب من با خبر بشن .

حتما وقتی که من حمام بودم رفته بودن ، که من صداشون و نشنیده بودم ..

شاید هم به اتاقم اومده بودن تا خبرم کنن .. ولی دیدن من حمامم که چیزی نگفتن .. اما به هر حال ، من خسته تر از اونی بودم که خرده بگیرم به این همه شادیشون .. یا حتی توقع کنم از مَردَم که توی این شب و سخت ترین لحظه ی زندگیم پشتمو خالی نکنه !

به سمت اتاق باز سازی شده ی پدر و مادرم رفتم ..

قرآن پدرم و سجاده ی متبرک شده به کربلای مادرم و که تنها یادگارم بودن از اون همه خاک و ویرانی ، برداشتم و به سمت اتاقم راه افتادم ..

میدونستم تنها چیزی که الان بهش احتیاج داشتم همین بود .

وضو گرفتم و چادر گلدار مادرم و به سر کشیدم و سر سجاده ی متبرکش نشستم .. پارچه ی چادر رو لمس کردم و انگشتام فریاد کشیدن ، نبود مادرمو .. پارچه ی چادر و به بینی کشیدمو ، تک تک سلولام فریاد شدن .

دلم اغوشش رو میخواست .. سخاوت دستاشو میخواست .. نصیحت مادرانه میخواست ..

اخه منم دختری با روحی باکره بودم مثل همه ی دخترها و دلم دخترانگی میخواست ، شب قبل از جدایی از دنیام ...

جدایی از دخترانگی هام .. شب انتخابم ..

اما نبود .. نداشتمشون .. فقط یه چادر بود که حالا یادش بود و خاطره ی سجاده نشینیش ..

گریه کردم .. سجده کردم .. تسبیح گفتم ، اما قامت نبستم که گریه م دنیایی بود و قامت بستن جدا شدن از دنیا بود .

پدر میگفت .. همیشه .

گریه کردم .. خواهش کردم .. ارامش خواستم .. صبر خواستم .. عشق خواستم .

اما هنوز اروم نشده بودم تا وقتی که قامت بستم و دل کندم از دنیای بی ارزش .. حتی به حد کندن شدنه مغربانه ،

اما همین برام کافی بود .. کفایت کرد برای قلب بی قرارم ..

و باز هم منه معتاد به این کنده شدن ، قامت بستم برای اعشای بلندتر .

باز کردم قران یادگار پدرمو ، اما این بار با ارامش و لبخند ..

این بار وقتی با دیدن کلمات صوت پدرم توی گوشم تکرار شد .. فقط لبخند زدم .

اروم بودم و شاکر که حداقل به قدری گوش سپرده بودم به ملکوتی ِ صداش که ذخیره شده برای روزهای سختم .. برای روزای نداشتنش ..

قرآن و بستم و بوسیدم و به روی چشمام سرمه کردم ..

دلبستگی مو خاموش کردم .

نیتِ خدایی و باز کردم دوباره ..

و دیدم راه حل خدایم را « * و شکیبایی کن ، که خداوند پاداش نیکوکاران را ضایع نخواهد کرد » سوره ی هود . ایه ی 115

همه ی وجودم لبخند شد ..

شکیبایی کردم .. وعده کرده بود خدام پاداش و پس ..

شکیبایی میکنم . دیگه شکایت نمیکنم .. دیگه گلایه نمیکنم از نداشته هام .. از دست رفته هام ..

بلند شدم .. قران پدر رو دوباره و سه باره بوسیدم و روکش گلدوزی شده اش رو روی جلدش کشیدم و داخل کتابخونه ام قرار دادم . سجاده ی مادرم رو هم جمع کردمو داخل کمد کنار سجاده ی خودم گذاشتم .

یه مسکن برای رفع سردردم خوردم و با ذهنی خالی از همه ی دغدغه ها ، خالی از هر بهنودی و هر منصوری ، به خواب رفتم ..

تکونی خوردم و دستایی نوازش گونه رو روی موهام حس کردم .. و صدایی گرم ، که

بهنود _ خانومم نمیخوای پاشی ؟!

باورم نمیشد . فکر میکردم شاید خواب باشم . دلم میخواست شاید که اگه خوابم

بودم ، دیگه بیدار نشم .. تا ابد این صدا توی گوشم بمونه .. توی سرم فریاد باشه ..

اما من بیدار بودم .. حسش میکردم ..

داغی دستاشو .. گرمی نفسهاشو ... صدای خش دارشو .. همه رو میشنیدیم .. مگه خوابی هم وجود داره تا این حد زنده باشه ..

وقتی که داغیِ لباشو روی گونه هام حس کردم ناخداگاه چشمام باز شد و اولین چیزی که دیدم یه جفت چشم خندون بود .

کنار تختم روی زانوهاش نشسته بود و ساعد هاش و تکیه داده بود به تختم. اما چیز که توی اون لحظه برای من اهمیت داشت .. فاصله ی صورتش با صورتم بود ....

و نفس های سوزاننده اش که به صورتم میخورد ، و البته لبخند بی نظیرش که اتیش خاکستر شده ی قلبم و شعله ور میکرد .

ضربان قلبم روی دور هزار بود و با کوبشِ تمام میخواست ، دیواره پوستیش رو بشکافه و بیرون بزنه ..

بهنود _ خانومی نمیخوای بیدارشی ؟!! میدونی چند دقیقه است دارم صدات میکنم ؟!!

منظورش چی بود ؟! واقعا این همه عجله برای اینه که من به عقد منصور در بیام ؟!

بهنود _ پاشو خانومم الان عاقد میادها !!! بعد خانوم من هنوز خوابه ..

من هم چنان گنگ نگاهش میکردم .

بهنود _ چرا اینطوری نگام میکنی عزیزم ؟!!

_ میخوای با منصور ...

انگشتشو روی لبام گذاشت که ادامه ندم .

بهنود _ مگه من میذارم .. کسی تو رو ازم بگیره . حتی اگه اون کس منصور مهربونِ تو باشه !! تو همه ی زندگیه منی سارا !!

چونه ام لرزید .. بغض دوباره چنگ انداخته بود به دلم .. و نفسهام نامنظم شده بود .

بهنود با دیدن عکس العملم ، سریع دستام و توی دستاش گرفت و بوسه ای به پشتشون کاشت ، که باعث شد .. قطره های اشک از روی گونه هام جاری بشن ..

با سر انگشت قطره های اشک روی گونه هام رو گرفت و بوسید .

میان اون همه گریه ، لبخند بود که مهمون لبهام و چشمای درخشانم شده بود .

بهنودم با دیدن لبخندم با صدایی که از بغض ، انگار، میلرزید .گفت :

بهنود _ سارا ، من طاقت اشکات و ندارم ، همیشه بخند، باشه ؟!!

و باز هم تکرار صحنه ها بود که لحظه های قشنگ منو میساخت .. اما این بار ، باز هم یادم اومده بود اشک های دیشبمو دلم بچگی میخواست و لب برچیدن !!

با همون بغض نالیدم :

_ پس چرا دیشب گذاشتی اشک بریزم ؟!!

بهنود _ الهی فدای اشک ریختنات .. اخه خانومم ، گویا باید میذاشتم عشقم ان همه اشک بریزه تا همه بفهمن که مال منه !! بابام رضایت نمیداد .

خندیدم .

بهنود _ اوفــــــــ راحت شدم !! خندیدی .

خنده ی پلید دیگه ای زدم .. بهنود از جاش بلند شده بود و به سمت کاناپه ی اتاق میرفت .

بهنود _ بلند شو خانمی .. دیشب که رفته بودیم بیرون برات اینو گرفتم امروز بپوشی .. بلند شو بپوش ببین برات خوبه ..

همچنان داشت لباس و از کاورش خارج میکرد .

_ باشه .. ولی به یه شرط !

یه لبخند بهم زد و دوباره مشغول کارش شد .

بهنود _ باشه شیطون خانم !!

خنده مو قورت دادم و همه ی جدیّتم و توی صدام ریختمو گفتم :

_ باید بهم وکالتنامه بدی برای طلاق ؟!!

یه دفعه برگشت و تند و با حرص گفت :

بهنود _ مـــــــ ـن به گــــــ ـور خـــــ ـودم بخندم دوبـــــــ ـاره به تو وکــــــالتــــنامه بدم .

میخواستم ادامه بدم .. ولی با عکس العملش نتونستم خودمو کنترل کنم و بلند خندیدم .

بهنود اما هنوز معلوم بود داره حرص میخوره ..

بهنود _ میخنــ ـدی ؟!!

منم فرار و بر قرار ترجیح دادم و به سمت سرویس پرواز کردم .

بهنود _ وایسا ببینم .. وایسا تا خدمتت برسم .. اگه مردی وایسا .

_ نمیخوام ، نامردمو واینمیستم .

بهنود _ باشه بلاخره بیرون میای دیگه ؟!!

_ بهنود جوون من هنوز بهت بله ندادماااا !

بهنود _ ای الهی فدای این بهنود گفتنت بشم من !!!

خنده ی روی لبام از بین نمیرفت .. به ایینه نگاه کردم .. حتی چشمهای پف کرده و ریز شده ام هم برق میزد .. نور زندگی رو راحت میتونستم توش ببینم .

کمی اب به صورتم پاشیدمو با سرخوشی مسواک زدم .

از دستشویی که بیرون اومدم .. نفهمیدم چی شد .. که یه دفعه کشیده شدم .. زمانی به خودم اومدم که توی اغوش بهنود بودم و همه ی سلول های بدنم لذت و میچشیدن ..

بهنود _ حالا دیگه برای من شیطونی میشی ؟!!

خندیدم و با همه ی وجودم عطر تنشو بلعیدم .

بازم شیطون شدم

_ اقای بهنود .. لطفا ولم کنید .. من هنوز به شما نامحرمماااا .

بهنود اروم ولم کرد :

_ تو یه ساعت دیگه مال من میشی دیگه .. اون وقت من میدونم با تو !!

قری به گردنم دادم و با سرخوشی گفتم :

_ حالا تا اون موقع

بهنود دوباره من کشید توی بغلش و گفت :

_ ببین خودت وادارم میکنی که بخورمت !

_ بهنود خـــ ـان ؟؟؟

بهنود _ جــــــــ ـان بهنود خان ؟!

_ ولم کن .

بهنود _ نمیخوام ...یعنی ... نمیتونم .

نمیتونم و خیلی اهسته گفت .. اینقدر که من هم حس کردم نمیتونم ازش جدابشم .حتی به قدر یه ساعت ، تا فاصله ی خدایی شدن !!

بهنود _ خیلی دوستت دارم سارا .. خیلی !

وای خدایا .. چقدر این جمله ملکوتیه که باز هم میون اون همه محبت ، به اوج میبره .

خدایا به بزرگیت قسم ، به این حس قشنگ قسم .. دیگه منو از این اوج پایین نکش .

با کمی خجالت ازش فاصله گرفتم و به همون ارومی گفتم ..

منم دوست دارم !!

سر به زیر به لباس سفیدی که توی دستای بهنود بود نگاه میکردم که در با تق کوچیکی باز شد .

پیمان سرکی داخل کشید و گفت :

پیمان _ ببخشید مزاحم خلوت عروس و دوماد شدم .. الان عاقد تماس گرفت که تا نیم ساعت دیگه میرسه .

بعد هم در حالی که سعی میکرد خنده شو قورت بده .. رو به بهنود گفت :

پیمان _ بهنود خان کارای مثبت 18 رو بذاری برای بعد از عقد بد نیستــ ـا !!

من دوباره سربه زیر شدم و بهنود خم شد کوسن روی عسلی رو به سمت پیمان و البته در بسته ، پرت کرد .

کت و شلوار سفیدی رو که بهنود برام خریده بود به تن کردم ..

بعد از اینکه بهم داد .. ازم خواست بپوشمشو بعد هم برای مراسم شب به خرید بریم .. شوکه شدم .

قرار بود مراسم بگیریم و من اصلا امادگیشو نداشتم .. با اونکه هیچوقت سختگیر نبودم ، اما برای یه همچین مراسمی که بهنود ازش صحبت میکرد حتما امادگی لازم بود .

اما مگه چاره ای هم جز پذیرش داشتم .. که همه ی کارها انجام شده بود و سهم من از این تصمیم ها فقط سورپرایزش بود .. که خیلی هم زیاد بود .

پذیرفتم ولی فقط ازشون خواستم که مراسم ساده برگزار بشه .

نفس عمیقی کشیدم و ارایش ملایمی رو هم کردم .

شال سفید و صندلم رو پوشیدم و از اتاق خارج شدم .

همه چیز محیا بود .

مریم و دیدم که بلوز و شلوار خردلی جذبی پوشیده بود و با خنده به سمت من میومد .

لبخندی به زیباییش و دل پیمان زدم و یه دفعه با یاداوری کارهای دیروزش محوش کردم و به جاش ابروهامو بالا فرستادم .

مریم _ چته عروس خانم .. باز خوش اخلاق شدی ؟!!

خواستم جوابش و بدم که سوری جون و دیدم به سمتمون میاد .

_ خوبم عزیزم ... بعد باهات صحبت میکنم .

مریم که انتظار این برخوردو از من نداشت با شگفتی رد نگاهم و گرفت به سوری جون رسید . بعد هم لبخند پلیدی زد و زیر لب طوری که فقط من بشنوم، خدا رو شکر کرد.

_ سلام سوری جون .

سوری جون _ سلام عروس گلم .. خوبی ؟!! بهتر شدی .

فقط لبخند زدم .

سوری جون _ ببخش که اذیتت کردیم .. به خدا دیشب دلم خون بود برای گریه هات .. اما این مرد سر دنده ی لج افتاده بود و نمذاشت بهت بگیم .

لبامو به دندون گرفتم تا دوباره بغض گلوم کار دستم نده و ارایشمو خراب نکنه .

نمیدونستم چه جوابی باید به سوری جون منتظر بدم .. شاید منتظر بود گلایه کنم ..

اما من که گله گی نداشتم .. هرچی که بود از طرف خودم بود .. من باید به حرف میومدم و خواسته امو به زبون میاوردم .

سرمو پایین انداختم که سوری جون منو به اغوشش کشید .. شاید حس کرد که الان من شدیدا به مادرم نیاز دارم که محبتش و ازم دریغ نکرد .. شاید هم بیش از اندازه برای داشتن پسرش شاد بود .. در هر صورت من راضی بودمو اروم !

همون لحظه هم صدای بهنود و شنیدم :

بهنود _ اِ اینجایین .. بابا بیاین دیگه عاقد خیلی وقته منتظر ماست .. تبریکاتونو بذارین برای بعد

بهش نگاه کردم .. چه قدر جذاب تر شده بود مرد من ! یه بلوز استین بلند جذب سفید تن کرده بود که استین هاشو تا ارنج تا زده بود ، با شلوار کتان سرمه ای .

مریم _ اوه اوه .. بهنود بهت نمیاد این همه عجله داشته باشی .

منو سوری جون خندیدیم .

بهنود دست منو توی دستاش فشرد و در حالی که به چشمای من خیره شده بود گفت :

بهنود _ اگه میدونستی برای بدست اوردنش چقدرسختی کشیدم .. دلیل این همه عجله رو میفهمیدی !

همچنان بهم خیره بودیم که با صدای سرفه و بعد هم تیکه ی مریم به خودمون اومدیم ..

مریم _ خوبه حالا بسه .. خوردیش دیگه به عقد نمیرسه که !!

سوری جون با صدای بلند خندید .. بهنود هم لبخند زد .. منم طبق معمول قرمز شدم و سر به زیر انداختم و توی دلم برای مریم عزیزم خط و نشون کشیدم .

سر سفره ی زیبایی که مریم و رعنا توی اتاق پدر و مادرم چیده بودن ، نشسته بودیم .. حس خیلی خوبی داشتم .. احساس میکردم همه ی دنیا برای منه .

مخصوصا از وقتی که منصور رو دیدم . وقتی دست به دست بهنود وارد سالن شدم .. اولین کسی که به پامون بلند شد و به افتخارمون دست زد ، منصوربود . با اون لبخند ملیحی که زد انگار همه ی ارامش های دنیا رو بهم منتقل کردن . وقتی که به سمتمون اومد سرمو پایین انداختم تا اشک جمع شده ی گوشه ی چشمامو و خجالت توی نگاهمو نبینه .. اما اون با متانت نزدیکم شد و با بهنود مردونه دست داد و بهمون تبریک گفت و برامون ارزوی خوشبختی کرد .

بعد هم به همون نرمی که اومده بود ازمون دور شد .. بدون اینکه کلامی به زبون بیاره تا حس شرمندگیه منو تحریک کنه .. و چقدر با این کارش منو مدیون خودش کرد .

پدرجون هم اومد و منو در اغوش کشید و بوسید .. بعد هم در کمال تعجبم بابت این اتفاقهای اخیر ازم عذرخواهی کرد و گفت که برای هردومون لازم میدونسته .

منم در برابر این همه مهربونیش فقط لبخند زدمو تشکر کردم .

با صدای رعنا به خودم اومدم .

رعنا _ عروس رفته گل فروشی سر کوچه گل بخره .

خندیدیم .

عاقد دوباره خطبه رو تکرار کرد و بازم رعنا خانم نطق فرمودن

رعنا _ عروس رفته گل محمدی خریده ، برده کاشون گلاب گیری!

اینبار عاقد هم خندید .

عاقد _ چه عروس فعالی ماشاالله !

داشتم میخندیدم که بهنود کنار گوشم پرسید :

بهنود _ سارا میگم این رعنا اینا عقد کردن ؟!!

من جدی پاسخ دادم :

_ نه هنوز ، چطور ؟!!!

بهنود _ هیچی برای سر عقدشون برنامه چیدم .. یه حالی من از اینا بگیرم که دیگه سر عقد کسی مزه نپرونن !

از حرصی که توی لحنش بود ، پخی زدم زیر خنده که توجه همه به سمتمون جلب شد .

پیمان _ چی گفتی زیر گوشش بهنود که اینطوری خندید ؟!!

بهنودم در حالی که سعی میکرد خنده شو کنترل کنه .. با لحنی که کاملا معلوم بود داره میگه به تو چه گفت :

بهنود _ هیچی .. بعدا بهت میگم پیمان جان .

وای حالا من نمیتونستم خودمو کنترل کنم .

پیمانم که کم نمیاورد ..

پیمان _ اهان فکر کردم تو داری حرص میخوری .. سارا داره میخنده .. دلم یه لحظه برات سوخت داداش .. خوب خدا رو شکر.

همگی داشتیم میخندیدیم .

عاقد برای بار سوم خوند که این بار بهنود قبل از اینکه رعنا چیزی بگه سریع دست توی جیبش کردو یه جعبه ی مخمل قرمز بیرون کشید و به طرف من گرفت ..

رعنا _ افرین بهنود .. خوبه که خودت میدونی باید چیکار کنی .

بهنود _ اره بلدم .. ولی اگه تو بذاری .

رعنا _ وا من چیکار کنم .. خوب رسم عروس بره اینور و انور .

بهنود _ اره ولی معمولا زود برمیگرده .. اینجوری که تو میگفتی .. من هنوزم باید دنبالش میدویدم .

اینا هنوز داشتن کل کل میکردن و ماهم میخندیدیم که صدای عاقد عزیز در اومد .

عاقد _ عروس خانم وکیلم .

نفس عمیقی کشیدمو با همه اعتمادی که از بهنود توی وجودم ریشه دونده بود گفتم :

_ با اجازه ی روح پدر و مادرم و پدرجون و سوری جون " بله "

فشار دستای بهنود روی دستام درست همزمان شد با خالی کردن نفس حبس شده اش ، که سکوت جمع رو شکوند و باعث شد همه به خودشون بیان و برای تبریک پیش قدم بشن .

اما قبلش بهنود توی یه غافلگیری منو توی اغوشش کشید و باعث شد در کسری از ثانیه رنگم همرنگ لبو بشه !!

_ بهنود جون ، عزیزم ! توی جمع هستیما !

بهنود _ هیچی نگو ، میدونم . همسرمی دلم میخواد بغلت کنم .

_ میدونم ولی فکر دست گرفتنای پیمانم بکن دیگه !

بهنود _ سارا بیشتر از جونم دوستت دارم .. خیلی خوشحالم که دارمت .

از خوشی حالم دست خودم نبود .. دلم میخواست از این همه شادی خلوتی پیدا کنم و فریاد بزنم و خدارو شکر کنم .

_ منم همینطور عزیزم !

همون لحظه پیمان نزدیکمون اومد و گفت :

پیمان _ همینه دیگه خاله جون ، وقتی میگن عروس و دومادو بعد از عقد تنها بذارین برای همین بی ابرویی هاست دیگه .

با یه فشار از بهنود جداشدم .. ولی سرمو بالا نیاوردم .

سوری جون _ وا بی ابرویی چیه مادرجون .. همسرشه دیگه !

بعد هم به سمت ما اومد و بوسیدمون و زیر گوش بهنود چیزی گفت .. که باعث شد بهنود بلند بخنده .

پدرجون و منصور هم نفرات بعدی بودن که به سمتمون اومدن و تبریک گفتن .. و من چقدر خوشحال بودم که اونا چند دقیقه ی پیش برای بدرقه ی عاقد رفته بودن و نبودن !!

پدرجون و سوری جون به هر کدوم از ما یه ساعت هدیه دادن و منصور مهربون هم یه نیم ست از طلا سفید ، که بسیارم زیبا بود .

بهنود در حالی که دستاشو پشت من گذاشته بود و منو به خودش میفشرد رو به پیمان که همچنان مشغول غرغر زدن بود ، گفت :

بهنود _ خوردی اقا پیمان !! حالا برو از جلوی چشمام دورشو تا حالت و نگرفتم !

پیمان _ بابا بی خیال من برای خودت گفتم که حداقل یه ده دقیقه تنهات بذارن دیگه داداش !

بهنود _ لازم نکرده به فکر من باشی ! برو به فکر خودت باش که هنوز نتونستی بله رو بگیری .

پیمان _ کجایی کاری بابا .. بله رو از باباشم گرفتم .. خودش که سهله

بعد هم ابرویی بالا انداخت و بادی به غبغب انداخت .

_ پیمان جون میدونی که عمو جعفری منو خیلی دوست داره .. پس لطفا حواست و جمع کن داداش !

داداش و مثل خودش ادا کردم .که باعث شد هم بهنود ، هم پیمان با صدای بلندی بخندن .

پیمان دستاشو به حالت تسلیم برای من بالا اورد و بعد هم خم شد و صورت بهنود و بوسید و تبریک گفت و با منم دست داد یه بلیط رفت و برگشت ، برای ماه عسل بهمون هدیه داد .

خیلی ازش تشکر کردم .. ولی اون و بهنود بدون توجه به من دوباره مشغول کل انداختن و خط و نشون کشیدن با هم شدن .

بهنود و پیمان مشغول کل کل کردن بودن ، اما من همه ی حواسم به سمت دو تا فرشته کوچولوم بود که روبه رومون نشسته بودن و ما رو نگاه میکردن ..

هر دوشون لباس فرشته ها رو به همراه یه بال سفید و طلایی رنگ پوشیده بودن .. موهاشون رو هم دورشون ریخته بودن .

همرازم وقتی نگاه منو دید به سمتم اومد و خودشو توی بغلم انداخت .. بهنودم با دیدن همراز بلند شد و رفت همتا بغل کرد و برگشت کنارمون نشست .

همتا و همرازم خیلی خوشحال بودن و خودشون با بادکنک هایی که به صورت حجله بسته بودن مشغول کرده بودن و میخندیدن .

خم شدم ، صورت همتا رو بوسیدم .

همون لحظه بهنود کنار گوشم گفت : منم میخوام .

به اطرافم نگاه کردم .. ظاهرا کسی حواسش به ما نبود .. برگشتم طرفش و روی گونه هاشو به طور نا محسوس بوسیدم .

بهنود _ نمیخوام قبول نیست .

با لبای خندون به صورت درهمش نگاه کردم ، اما اون سواستفاده کردو سریع لبامو بوسید .

بعد هم ابروهاشو بالا انداخت و به لبام اشاره کرد .. یعنی باید این جوری ببوسی .

باخنده رومو ازش گرفتمو به یه طرف دیگه نگاه کردم .

که صدای پیمان اومد که کنار بهنود ایستاده بود .

پیمان _ داداش اتاق خالی کنم براتون؟!!

بهنود _ پیمان جان ببند گل پسر !

پیمان _ عزیزم میگن از هر دستی بدی از همون میگیری دیگه .. یادت که نرفته ؟!!

من که فقط میخندیدم .

مریم و رعنا هم نمیدونم یهو کجا غیبشون زده بود که نبودن .وگرنه از دست گرفتنای اونا در امان نبودیم .

تو فکر اون دوتا بودم که یه دفعه همرازم روبه بهنود گفت : وای بابا از خنده گی مردیم !

بهنود از هیجان زیاد حرفش یه دفعه همراز رو به اغوش کشید و قربون صدقه ی هردوشون میرفت .. و قلقلکشون میداد .

و منم فکر میکردم که ما چندمین عروس و دومادی هستیم که توی عقدشون بچه هاشون رو به بغل دارن .

رمان کوه پنهان (قسمت آخر)

اون روز تا عصر دیگه بهنود و ندیدم .. نه اینکه نخوام .. نذاشتن ..

پیمان و مریم و رعنا دست به یکی کرده بودن تا مارو اذیت کنن ..

بهنود هم توی اس ام اس هایی که به من میداد .. یا قربون صدقه م میرفت .. یا برای اونا خط و نشون میکشید که باعث میشد من بخندم .

بعد از عقد همراه مریم و رعنا برای خرید لباسو ارایشگاه بیرون رفتیم .. بهنود و پیمان هم برای تهیه ی یه سری وسایل و استقبال از پدرو مادر پیمان از فرودگاه رفتن .

لباس خریدنمون تا ظهر طول کشید .. مریم و رعنا لباس هاشون و دیروز خریده بودن .. فقط میموند برای من .

یه لباس دکلته ی نقره ای خریدم که روی سینه اش کار شده بود .. اما از اونجایی که من دکلته نمیپوشیدم .. از فروشنده خواستم که از روی مدلش یه کت کوتاه هم درست کنن .. حدود یک ساعتی منتظر اماده شدن کت شدیم .. و بر خلف غرغر های رعنا واقعا هم قشنگ شده بود !!!

برای نهار خیلی هم اصرار ها و تهدید های منو بهنود کارساز نبود و باز هم نتونستیم با هم باشیم ..

بعد هم که مستقیم به ارایشگاه رفتیم ..

با کمک مریم لباسم و تن کردم .. تازه اون موقع اجازه ی نگاه کردن به ایینه رو پیدا کردم ..

مریم هم واقعا زیبا شده بود .. یه کت و دامن سفید مشکی پوشیده بود و با ارایش نقره ی ملایمی که روی صورتش بود .. واقعا زیبا شده بود .. اما رعنا ارایش صورتی رنگ بود و بیشتر خودش و نشون میداد .. مخصوصا که یه کت و شلوار صورتی کثیف هم به تن داشت که به پوست سفیدش خیلی نما داده بود .

موهای هردو هم به صورت باز و جمع شینیون شده بود .

اما من خیالم راحت بود ، چون به ارایشگر تاکید زیادی کرده بودم که ارایشم حتما ملایم باشه .

ولی وقتی به خودم نگاه کردم .. در کمال تعجب دیدم که کار زیادی روی چشمام انجام داده بود .. تازه معنی ریز خندیدن های مریم و رعنا رو فهمیدم .

به محض اینکه دهان باز کردم تا اعتراض کنم که ارایشگر به حرف اومد :

_ میدونم عزیزم ... ولی هر کاری که کردم نتونستم از چشمای رنگیت بگذرم .. تازه خیلی سعی کردم محو باشه ... ولی نگاه کن تورو خدا محشر شدی ..

دوباره نگاه کردم .. راست میگفت واقعا زیبا شده بودم .. چشمام کشیده تر نشون میداد .. گونه ها و رژمو قرمز محوی کرده بود ..

لبخندی از سر رضایت زدم .. ارایشگر هم که از رضایت هم مطمئن شده بود ..تا اومدن بهنود ، از کار خودش و صورت بی نقص من ! تعریف کرد ..

مریم و رعنا زودتر از من خارج شدن .. به سمت پیمان و بابک که برای مهمونی خودشو رسونده بود ، رفتن .

منم شال شیریمو سر کردمو به سمت در خروجی رفتم .. وقتی که خارج شدم اول بهنود و دیدم که تکیه به چهار چوب داده بود و به راه پله نگاه میکرد .

لبخندی بهش پاشیدم و محو تیپش شدم ..

عزیز دلم ، یه کت و شلوار مشکی و بلوز سفید پوشیده بود و کراوات صدفی زده بود .

موهاشم به بالا شونه زده بود ..

اونم با لبخند محو ارزیابی من بود ظاهرا !! با همون لبخند به سمتش رفتم .

_ سلام به اقای خوش تیپ خودم .

دستمو گرفت و کشید سمت خودش .

بهنود _ سلام به عسل بانوی خودم .. کم دلبر شدی که حالا دلبریم میکنی ؟!!

_ دارم همسرداری میکنم اقا !!

بهنود _ الهی من فدای این همسر داریت بشم عروسک .

_ خدا نکنه !

بهنود _ بریم ؟!!

_ اهووم .

با انگشت به دماغم ضربه زد

بهنود _ دیگه تا اطلاع ثانوی لباتو اون جوری نکن .. وگرنه من اصلا امشب و تضمین نمیکنم !!

با خنده یه مشت به بازوش کوبیدم .

_ بهنـــــــ ـود ؟!!

بهنود _ حان دلِ بهنود .. تازه تا اطلاع ثانوی منو این جوری صدا نمیکنی خانم .. وگرنه تضمین ...

نذاشتم ادامه بده ..

_ باشه عزیــ ـزم فهمیدم ..

بهنود _ تازه تا اطلاع ثانوی نباید منو عزیزم صدا کنی وگرنه ....

که این بار خودش با دیدن قیافه ی من حرفش و خورد و خم شد و اروم لبامو بوسید ..

بهنود _ دیگه اینجوری نگام نکن .

بعد هم دستامو کشید و به سمت بیرون حرکت کرد . منم سعی میکردم با تکون دادن شالم از حرارت بدنم که زیاد شده بود کم کنم .

به محض بیرون اومدن ، صدای صلوات بلند شد .

پیمان _ چه عجب .. بلاخره تشریف فرما شدین !!

بهنود _ وای پیمان جان ، فقط خدا میدونه که چقدر برای عروسیت لحظه شماری میکنم !!

پیمان _ میدونم از لطف زیادتِ .. ان شالله بعد از شما و وخان عمو اینا ، البته با اجازه ی خان عمو ما هم بریم سر زندگیمون !

خندیدیم .

بهنود _ خیلی پرویی !!

پیمان تا کمرش خم شد

پیمان _ ما چاکریم .

_ سلام خان عمو خوبی ؟!!

بابک _ سلام سارا جان تو خوبی ؟!!

_ مرسی .. خوشحالم که اومدی ؟!!

بابک _ مگه میتونستم نیام .. در ضمن تو و این دوستات با این کار کردنتون منو ورشکست کردین .. دیگه کاری نداشتم که بخوام به مراسمت نیام .

خندیدیم ..

رعنا _ اقا بابک حواست باشه ها .. ولت میکنیم میریم برای یکی دیگه کار میکنیما !

بابک _ واقعا به من لطف میکنید ..

مهمونی زودتر از اون چیز که فکرشو میکردیم تموم شد ..

اما شب خوبی رو پشت سر گذاشتیم ..

وقتی که وارد شدیم .. باغ رو برای مهمونی اماده کرده بودن .. باور اینکه با این سرعت همه چیز محیا شده بود ، سخت بود ..

با کمک بهنود از ماشین پیاده شدم .. و با مهمان هایی که تقریبا همشون و میشناختم احوالپرسی کردیم و خوش امد گفتیم ..

همه ی اومده بودن ..

اقای جعفری و سودابه جون هم همراه حاج خانم عزیزم، مادر بابک اومده بودن ..

اقای جمالی و مینو جون هم کنارشون نشسته بودن .

واقعا دوستشون داشتم .. همیشه توی شرایط سخت همراهم بودن و مثل یه خانواده پشتم بودن .. و منم با تمام وجودم مدیونشون بودم .

چقدر بوی پدرو مادرمو میدادن .. واقعا همه ی پدرو مادرها یه بوی خاص رو دارن .

بهنود هم از دیدنشون خیلی خوشحال شد و برای اومدنشون خیلی تشکر کرد .. مطمئنن میدونست که چقدر بودنشون برای من مهمه .

اما وقتی که مهدی رو دیدم خیلی تعجب کردم ..

شاید توقع داشتم که نیاد .. ولی اومده بود و با تمام وجودش سعی میکرد که ناراحتیشو پنهان کنه ..

بهنودم فکر کنم مثل من تعجب کرده بود که توی صداش وقتی داشت جواب تبریکشو میداد مشخص بود .

اما من با دیدن ناراحتیش سرمو پایین انداختمو با تمام وجودم و حس خوشبختی که الان داشتم ، برای خوشبختیش دعا کردم .

جلوتر که رفتیم بی بی رو دیدم و تقریبا به سمتش پرواز کردم .. واقعا دلتنگش بودم ..

بی بی بود که توی سخت ترین لحظه های عمرم کنارم بود و برام مادری کرده بود که الان بتونم بایستم زنانه گی کنم و در کناش مادری کنم برای بچه هام .

کنار یه خانم و اقا نشسته بود که حدس میزدم باید پدرو مادر پیمان باشن .

توی اغوشش خزیدم و سعی کردم با فشردنش به خودم رفع دلتنگی کنم .

بعد از چند دقیقه اشک و بوییدن و بوسیدن ، بهنود منو از اغوش بی بی بیرون کشید و خودش بی بی رو در اغوش کشید .

من هم تو این فاصله با حوریا جون ، مادر پیمان احوالپرسی کردم .. به جز چند باری که تلفنی باهاشون صحبت کردم .. ارتباطی باهاشون نداشتم .. ولی توی همین ارتباط های کوتاه هم واقعا به دلم نشسته بودن .

البته از وقتی که برای پیمان گذاشته بودن میتونستم بفهمم که باید خانواده ای با شخصیت باشن .. و از این لحاظ واقعا برای مریم خوشحال بودم .

حوری جون و اقای محبی و سونیا ! هم اونجا بودن .

وقتی به سمتشون میرفتیم .. بهنود دستامو توی دستش فشرد و گفت :" به خاطر خاله حوری و حرف هایی که بهت زده بود متاسفم .. همیشه هم شرمنده تم ."

منم با لبخندم بهش اطمینان دادم که همه ی ناراحتی هارو از دلم پاک کردم . و الان راضی و خوشحالم .

اما نگفتم که همه ی خوشحالیم از این بود که حداقل مجبور نبودم قیافه ی سورنا رو تحمل کنم .. نه فقط به خاطر خودم .. بلکه به خاطر همتای عزیزم که تازه داره با مردای دور و برش ارتباط برقرار میکنه .

حوری جون هم ظاهرا کوتاه اومده بود که چیزی جز تبریک سرد به ما نگفت .

ما ولی گرم پاسخش و رو دادیم و با این روش خواستیم توی شادیمون شریکش کنیم .

و منصور عزیزو مهربونم .. که بازم لبخندشو ازمون دریغ نکرده بود .. مردونه بهنود و در اغوش کشید و بوسید ، و ازش خواست مراقب من باشه و خوشبختم کنه ..

بهنود با سرخوشی پاسخش و داد .. اما من بغض کرده بودم و دلم بارش میخواست .

بعد از دیدنش یه لحظه هم حتی نمیتونسته بودم ، تنهایی منصور و فراموش کنم .

میخواستم گریه کنم که بهنود با اشاره ی منصور منو در بر گرفت و سعی کرد ، با دور کردنم از منصور ارومم کنه ..

اما مگه میشد .. نفس عمیقی کشیدمو سعی کردم بغضم و قورت بدم .

و اخرین نفرات هم شاهین و خانواده اش بودن که هم منو هم بهنود و شگفت زده کردن .انگار اون هم انتظار اومدنشون رو نداشت .

مادر شاهین بارها و بارها ازم عذر خواست و منم به حرمت شب قشنگ و حس قشنگ تری که داشتم بخشیدمش و برای خودش و پسرش ارزوی موفقیت کردم .

شاهین هم خیلی تبریک گفت و برامون ارزوی موفقیت کرد ..

به سمت جایگاهمون رفتیم و تا اخر مهمونیه کوچکمون توی جایگاه نشستیم و به اصرارهای بچه ها برای رقصیدن و ملحق شدن بهشون پاسخ منفی دادیم .. و دست به دست هم مثل دو تا پدر و مادر نه عروس و داماد ! به رقصیدن دخترامون نگاه کردیم و با عشق خندیدیم .

اخر مهمونی بعد از بدرقه ی همه ی مهمونامون قرار بود به سمت تهران حرکت کنیم .. بلیطی که پیمان برامون گرفته بود و کنسل کرده بودیم .. و سفر خارج از ایران رو برای تعطیلات عید گذاشته بودیم .. و قرار بود فعلا چند روزی رو ایران گردی کنیم ، که همتا هم زیاد از درس دور نمونه ..

البته سوری جون و مریم .. خیلی اصرار داشتن که همتا و همراز و پیش اونا بذاریم و بریم .. ولی بهنود راضی نمیشد و در جوابشون میگفت:" ما یه خانواده ایم .. بچه هامونم باید هرجا میریم همراهمون باشن ."

و من غرق لذت میشدم .. از این همه شعور و عشق مَردم و هزارباره خدارو شکر میکردم .

وقت رفتن .. پدر جون اومد جلو دست های منو توی دستش گرفت ..

خم شدم که دستاشو ببوسم ، نذاشت .

پدرجون _ این چه کاریه دخترم .. شرمنده م نکن بابا !

_ دشمنتون شرمنده باشه پدرجون

پدرجون _ ببخشم بابا ، خیلی اذیتتون کردم ، اما فقط خدا میدونه چقدر برام عزیزی و ناراحتیت چقدر برام عذاب اور بود ..

_ من گله گی ندارم پدرجون .. شما برام چیزی کم نذاشتین !

پدرجون _ نه عزیزم .. میدونم گذاشتم ولی همه ی سعیمو کردم که سختی نکشین ..

بعد هم روبه بهنود که ساکت کنارم ایستاده بود و به حرف های پدرجون گوش میداد گفت :

پدرجون _ بهنود خان میخوام بدونی که من قبل از اینکه پدر تو باشم ، پدر سارا هستم .. میدونی ام که تا وقتی که ازت مطمئن نشدم ، دستشو توی دستات نذاشتم ..

بهنود _ بله میدونم بابا جان .. خوبم میدونم

پدرجون _ پس حواست و جمع کن که ناامیدم نکنی .

بهنود دست راستشو روی چشماش گذاشت و گفت :

بهنود _ به روی چشمام .. قول میدم همه ی سعیمو بکنم که خوشبخت باشیم !

پدرجون هم بعد از اینکه دستای منو به دست بهنود سپرد .. خم شد و پیشونیِ منو بوسید و با بهنود مردونه دست داد .

پدرجون _ فقط یه نکته بابا .. هیچ وقت فراموش نکن که همتا دستت امانت .. نشه یه وقت غرق زندگی بشی و یادت بره که گل اشکان دستت امانته ها !

بهنود _ بله اینم میدونم ، ولی به دعای خیرتون نیاز دارم تا بتونم از پس این مسئولیت بزرگ بربیام .

پدرجون به شونه ی بهنود اروم چند ضربه زد :

پدرجون _ دعای خیر منو مادرت همیشه پشت سرتونه پسرم .. برید خدا پشت و پناهتون .

همتا و همرازو که از بس شیطنت کرده بودن از خستگی به خواب رفته بودن ، از بغل پیمان و مریم گرفتیم ..

ولی همون جا همتا درحالت خواب و بیداری کلمه ای رو به زبون اورد که حس کردم بهنود و به عرش برد .

وقتی بهنود داشت همتا رو از بغل پیمان میگرفت ، همتا با شنیدن صدای بهنود گفت :

همتا _ بـابـا ...

بهنود هم با همه ی وجودش گفت :

_ جـــــــــ ـان بــــ ـابـــــ ـا !!

بعد هم اشک بود که از گونه های منو مریم وسوری جون جاری بود .. اما من در کنارش لبخند هم میزدم .. چون انگار فقط من بودم که دیده بودم لبخند از سر رضایت اشکــــ ـان رو .

توی ماشین نشسته بودیم و بهنود با دستی که روی دنده گذاشته بود دست منو هم گرفته بود .

هردو به تاریکی که با چراغهای ماشین کمی روشن شده بود ، چشم دوخته بودیم .

به سمتش چرخیدمو تکیه امو به در دادمو نگاهمو به نیم رخش دوختم ..به این فکر کردم که واقعا این مرد جذاب و دوست داشتنی الان دیگه برای منه؟!!

بهنود انگار نگاه خیره ی منو حس کرد که برگشت و با لبخند نگام کرد :

بهنود _ مگه نگفتم تا اطلاع ثانوی حق نداری اون طوری نگام کنی ؟!

خندیدم .

بهنود _ به چی فکر میکردی ؟!

_ به این که دیگه الان مال منی ، مَرد منی ،

و با شیطنت اضافه کردم :

_ اینکه چطوری برات دام پاشیدمو دلبری کردم تا بدستت اوردم !!

خندید

بهنود _ شیطون !!

نفس عمیقی کشیدمو میخواستم سوالی رو که سالها بود ذهنمو مشغول کرده بود بپرسم .

_ بهنود یه سوال بپرسم ؟!!

بهنود _ اگه سخت نباشه !!

_ سخت نیست

بهنود _ پس بپرس !

_ چرا اون اوایل ازم بدت میومد ؟!!

برگشت و بهم نگاه کرد .

بهنود _ من غلط میکنم از تو بدم بیاد .

خندیدم

_ جدی پرسیدماا

بهنود چند لحظه مکث کرد .. انگار داشت فکر میکرد .. نفس عمیقی کشید و گفت :

بهنود _" من اصلا نمیشناختمت که بخوام ازت بدم بیاد یا خوشم بیاد .. فقط میدونستم که خیلی از دخترا هستن که به خاطر موقعیت اجتماعی من میخوان بهم نزدیک بشن .. و چه راهی بهتر از مامانم ."

برگشت نگام کرد .. نمیدونم توی چهره ی من چی دید که بلند زد زیر خنده .. منم خنده ام گرفته بود ولی انگشت اشاره امو روی بینیم گذاشتم وبه سمت بچه ها اشاره کردم .

بهنود که حالا کمی اروم تر شده بود گفت :

بهنود _" اونجوری نگام کردی خنده م گرفت .. به خاطر اعتماد به نفس بالام نبود که فــ ـقــــ ـطــ !!!! "

بازم خندیدیم .

بهنود _ "توی دوستام زیاد دیده بودم .. دخترایی که ظاهرا خوب بودن ولی وقتی وارد یه محیط بزرگتر میشدن زود خودشونو گم میکردن . فکر میکردم ارزش عشق ادمو ندارن ."

خودمو لوس کردم و لب برچیدم .

_ اون وقت از کجا فهمیدین من اون طوری نیستم .

بهنود _"الهی من قربون این ناز کردنت بشم .. ببین امشب میتونی با این کارات مارو به کشتن بدی یا نه ؟!"

درحال خنده بودیم که یهو بهنود جدی شد .

بهنود _ "سارا من واقعا نمیدونم چی شد .. یا اصلا از کی تو شدی همه ی زندگیم .. اما فقط میدونم که با همه ی وجودم مقاومت میکردم .. نمیدونم شاید برای اینکه انتخاب مادرم بودی .. یا اینکه یه وسیله برای برگردوندن من .. "

یه اخم روی پیشونیش نشست ، که نشون میداد چقدر گفتن این حرف ها براش سخته .

بهنود _ "اولش فکر میکردم که قصدت فقط نزدیک شدن به منه .. ولی بعد که ازم وکالتنامه برای طلاق و حضانت همراز خواستی ، با خودم فکر کردم از این زنایی که تو این دنیا به هیچ چیزی به غیر از تولید مثل فکر نمیکنن و واقعا هم به درد هیچی دیگه نمیخورن ."

اگه بگم حالم بد نشده بود ، دروغ گفتم .. اما وقتی که فکر میکردم اون که منو نمیشناخت پس حق داشت هر جور بخواد راجع به من فکر کنه ، اروم میشدم .

بهنود اما بدون توجه به حالت من ادامه داد :

بهنود _ "راستش میخواستم لج کنم و به جای اسپرم خودم برای یه نفر دیگه رو بفرستم ."

حس کردم بدنم لرزید .. حتی فکر کردن بهش هم سرما رو به قلبم میشوند .

بهنودم انگار این سرما رو از دستام حس کرد که سریع به سمتم برگشت و با دیدن من که حالا اشکام هم روی گونه ام جاری بود ، ماشین و به شونه ی خاکی کشوند و نگه داشت ..

منو به اغوشش کشید و روی صورتم و تند بوسید . تندتر از قبل توضیح داد :

بهنود _ "میدونم .. میدونم .. ولی به جون همراز فقط یه فکر احمقانه بود .. ولی هیچ وقت به خودم اجازه ندادم که حتی بیشتر یه فکر باشه .. یعنی تو نذاشتی .. اینکه به مامان تاکید کرده بودی که حتما بعد از عقدمون باشه . باعث شد حتی به خاطر فکر کردن بهش ، خودم لعنت کنم ..

سارای من ، باور کن الانم ، هربار که همراز و میبینم و بهم میگه بابا .. میخوام بمیرم .

گریه م بیشتر شد .. بهنودم منو بیشتر به خودش فشرد و مداوم با بغض میگفت " ببخشمش " "

وقتی که یه دل سیر گریه کردم .. اروم شدم ... ازش جدا شدم.

اما بازم ناراحت بودم .

بهنود هم وقتی دید اروم شدم .. ماشین و راه انداخت و با اخمهایی در هم رانندگی کرد ..

چند دقیقه ای ، هیچ کدوم چیزی نگفتیم ..

چند دقیقه ای که فکر کنم برای هردومون ..به خصوص من لازم بود تا ارامشم و دوباره بدست بیارم . تا اینکه بهنود دوباره به حرف اومد :

بهنود _ " میدونم .. الان چه احساسی داری .. اما دلم میخواد به منم حق بدی .. یه روز مادرم زنگ میزنه و میگه با یه دختر که نمیشناسمش همچین قراری گذاشته ..

و فقط از من میخواد که حالا که خودم نیستم بچه امو برای اونا بذارم ."

واقعا درکش میکردم .. ولی هنوزم کاری که میخواست باهام بکنه ، برام قابل هضم نبود و لرزبه تنم مینداخت .

یه فشار به دستام وارد کرد و ادامه داد :

بهنود _ " خوب منم شرایط خوبی نداشتم .. میترسیدم ، از همه چیزهایی که دیده بودم و شنیده بودم .. از عاقبتی که مجبورم میکرد به خاطرش همه ی اینده و موقعیتمو رها کنم ."

لبخند زدم .. اونم با دیدن لبخندم ادامه داد :

بهنود _" ولی سارا ، حالا میدونم که حاضرم همه ی زندگیمو بدم که لبخند رو ، روی لبای تو ببینم . میدونم که حتی حاضر نیستم یه لحظه نداشته باشمتون . حتی با اون همه موقعیت های خوبی که قبلا داشتم ، حاضر نیستم دیگه به اون زندگی برگردم ."

به ابراز احساسش لبخند زدم .

بهنودم دستامو که توی دستش بود ، بلند کرد و روشو طولانی بوسید .

بهنود _ "همیشه دلم میخواست خودم همسرمو انتخاب کنم .. مخصوصا وقتی که شاهین برامون از دختر مورد علاقه اش میگفت .. شاهین همیشه برامون میل میزد و از تو کارات میگفت ."

به حرف اومدم .

_ میدونم .. پیمان برام گفته بود .

سری تکون دادو ادامه داد :

بهنود _ "منو پیمان همیشه سرمون توی لاک خودمون بود .. شاهینم که با ما بود اینطوری بود .. تا سر به زیرتر .. واسه همین همیشه باری منو پیمان جالب بود که بدونیم این دختری که تونسته نظر شاهین و جلب کنه کیه ..

همیشه با اشتیاق به حرفاش گوش میدادیم .. حتی بعضی از فیلماتونم برای ما ارسال کرده بود .. به گمان خودش ماهم اون دوتا دوستت و انتخاب میکنیم .

باورت میشه .. من مامانم همیشه عکس و فیلمای همسرو بچه مو برام ارسال میکرد نگاه نمیکردم .. ولی با اشتیاق به تصاویر دختر مورد علاقه ی شاهین نگاه میکردم .. با پیمان براشون نقشه میکشیدم .. بدونه این که بدونم این دختر شیطون و در عین حال خانم و با وقار همسر خودمه .. سهم منه .. نه سهم دوستم ."

بهم نگاه کرد و با لبخند گفت :

بهنود _" بدون اینکه بدونم توی دلم همش حسرتش و داشتمو به شاهین قبطه خوردم که موقعیتشو داشته ، خودش همسرشو انتخاب کنه . ولی من نه .

نه اون دختری رو میپسندیدم که مادرم برام انتخاب کرده بود و نه از دخترای اطرافم خوشم میومد .

یادمه حتی یه روزی که همراز و که مریض شده بود برده بودیش شرکت .. تازه اون موقع شاهین فهمیده بود که تو ازدواج کردی .. دنیا سرش خراب شده بود .. ما هم براش خیلی ناراحت بودیم .. ولی پیمان بهش گفت " تحقیق کن شاید از همسرش جدا شده باشه " .. بعد از چند روز دوباره خبر داد که اره از همسرش جداشده .. خیلی خوشحال بود .. ما هم براش خوشحال بودیم .

بعد هم که اومدم و توی اون شرایط دیدمت ..

باور میکنی اون شب چقدر ندونسته به خودم فوش دادم که تو این شرایط تنهات گذاشتم ."

خنده ام گرفته بود .. واقعا عجب داستانی شده بود ..

_ زن و شوهری که همدیگرو نمشناسن ... ولی پدرو مادرن

بهنود لبخند زد .

بهنود _"واقعا عجب داستانی شد .. مردی که حسرت همسر خوشو میخورد .. مردی که به خودش لعنت میفرستاد .

میدونی ، وقتی برگشتم خونه واقعا هنوز حالم خراب بود .. اما با دیدن همتا و همراز کوچولومون ، انگار دنیا رو بهم داده بودن .. همه چیز یادم رفت .. بعدم که همش توی خونه چشم میچرخوندم تو رو ببینم .. راستش کنجکاو بودم ببینمت .. ولی نبودی .. غرورم هم بهم اجازه نمیداد که ازت بپرسم .. فقط چشمام به در بودی که زودتر برگردی .

بعد هم که با اون چهره ی اشنا اومدی و چشمای پف کرده تو که دیدم ، تازه فهمیدم که مردی که همش فکر میکردم به خاطر از دست دادن تو ادم بدبختیه .. خودمم .

و دختری که این همه حسرتشو کشیدم زن خودمه !"

به یاد اونشب و خاطره شو و حال بدم که میافتادم .. همه ی وجودمو ناراحتی میگرفت ..

_ پس برای همین حسرت هات بود که میخواستی منو تقدیم شاهین کنی ؟!!

بهنود ماشین و دوباره نگه داشت و برگشت سمتم و منو به سمت خودش کشید :

بهنود _ " الهی بهنود بمیره که تو رو این همه اذیتت کرده ؟!

ولی به جان خودت که از همه دنیا برام عزیزتری .. همش به خاطر شب بدی بود که گذرونده بودم .. تمام شب داشتم به عشق عمیقی که شاهین بهت داشت فکر میکردم و احساس خامو نپخته ای که خودم بهت داشتم ..

همش فکر میکردم که شاهین از من محق تره ..

اما بعدش با هر بار دیدنت احساس میکردم که بهت علاقه دارمو حاضر نیستم تو رو با کسی تقسیم کنم .. حتی با شاهین که میدونستم این همه دوستت داره .

حتی وقتی که حس میکرد که تو ممکنه به شاهین علاقه مند باشی اتیش میگرفتمو دوست نداشتم یه لحظه هم تنهات بذارم که به اون فکر کنی . "

بعد هم چند دقیقه توی سکوت نگاهم کردو با همه ی وجودش بهم گفت :

بهنود _ سارا فکر میکنی بتونی منو به خاطر همه ی اشتباهاتم ببخشی ؟!!

لبامو غنچه کردمو و با لبخند گفتم :

_ اوووووم نمیدونم .. باید فکر کنم ..

و خودمو متفکر نشون دادم .. که یه دفعه بهنود فاصله اشو با صورتم کم کردو لبامو نرم بوسید .

بهنود _ گفتم لباتو اینجوری نکن .

و بازم منو بوسید .. این بار ولی طولانی تر و با همراهی من .

پایان

تهیه  و ساخت  کتاب  از :

http://goldjar.blogfa.com

farid.soghrati