1 , 2مرثيـه عشق

goldjar.blogfa.com

ساخت کتاب :FARID SOGHRATI

نوشتـــــــــــه : (منصوره . ک . ) ترنم بهار

مرثیه عشـــق1

مرثیه عشــــق2 = واهمــه با تو نبـــودن

بخش 1

بخش 2

بخش 3

بخش 4

بخش 5

بخش 6

بخش7(واهمه باتو نبودن)

بخش 8

بخش 9

بخش 10

بخش 11

بخش 12

بخش 13

بخش 14

بخش 15

بخش 16

بخش 17

بخش18(پایان)

goldjar.blogfa.com

ساخت کتاب :FARID SOGHRATI

نوشتـــــــــــه : (منصوره . ک . ) ترنم بهار

مرثیه عشـــق1

مرثیه عشــــق2 = واهمــه با تو نبـــودن

خلاصه ي جلد اول مرثيه عشق:

يهدا دختري شوخ و شلخته اس که اکثر وقتا سوتي ميده . يه روز توي دانشگاه به يه

پسري برخورد مي کنه و بعدا متوجه مي شه که اون پسر يوسف ، پسر عمه ي دوستشه

. يهدا به پيشنهاد سهيلا يکي ديگه از دوستاش، به کلاس موسيقي که داخل

دانشگاهشونه ميره و متوجه ميشه که معلم موسيقيش يوسفه ...

مرثيـــــه عشــــق1

مقدمه :

سرت را روي شانه ي دلم بگذاري،

حرفها دارد برايت نجوا كند ...

حرفها ، از جنس سروده هايي كه ،

در آستانه ي غزل شدن ،

مرثيه شدند ...

--------------------

مرثيـــــــه عشــــق1

--------------------

صداي ازار دهنده ي گوشيم ،بيدارم کرد . با رخوت دستمو از زير پتو در اوردم و

گوشيمو برداشتم . هنوز خوب چشمامو باز نکرده بودم سريع دکمه ي اف رو فشار دادم

و دوباره خزيدم زير پتو .....

_ يهدا ... يهدا زود باش پاشو ساعت نزديک هشته .

انگار جريان برق بهم وصل کردن . سريع رو تخت نشستم . مامان دوباره داد زد :

_ چند بار بگم اينطور بلند نشو ؟ سکته مي کني دختر ...

پتو رو کامل عقب زدم و از تخت پريدم پايين . جلوي ساعت وايسادم . اي خدا چرا

هميشه دوشنبه ها دير بيدار ميشم ؟ در حالي که بدو از پله ها پايين مي رفتم ، داد زدم ؟

_ چرا هيشکي تو اين خونه منو بيدار نکرد ؟

محيا از دستشويي بيرون اومد و گفت :

_ از بسکه خانوم شنواييشون قويه . گوشيت خودشو کشت ! صداش تا توي اتاق منم مي

اومد اما جنابعالي ککتم نمي گزه . برو دکتر، خودتو نشون بده بگو کري مزمن دارم .

از کنار در دستشويي هلش دادم و جيغ زدم :

_ برو کنار ديرم شد ...

اخرين حرف محيا رو شنيدم که مي گفت :

_ خدا اخر عاقبت امروزو ختم به خير کنه ... باز دوشنبه شد ...

در عرض سه دقيقه هم صورتمو شستم ، هم مسواک زدم ، هم لباس پوشيدم ، و هم با

محيا ، دعوا کردم . داشتم مقنعه ام رو سر مي کردم که محيا با يه لقمه نون پنير اومد تو

اتاق .

محيا _ اوني(خواهر) وا کن... بلللي ( زود باش )

_ شيرو(نمي خوام ) تازه مسواک زدم .

بي توجه به حرفم ، لقمه رو تو دهنم چپوند . بعدم کيفمو با سوييچ ماشين به سمتم پرت

کرد و گفت :

_ بلي بلي ديرت شد ...

يه جوراب از تو کشو برداشتم و بدو رفتم پايين . مامان از تو اشپزخونه گفت :

_ ماشين تو کوچه هس... بدو که کلاست شروع شد .

نتونستم جواب بدم . چون هنوز فکم درگير لقمه ي گنده اي بود که محيا تو حلقم فرو کرد

. کفشمو نصفه نيمه تو پاهاي بي جورابم کردم و پريدم تو کوچه . در ماشينو باز کردم و

کيفم رو پرت کردم تو صندلي عقب . خودمم پشت فرمون جا گرفتم . با صداي جيغ

لاستيکا روي اسفالت ، ماشين هم از جا کنده شد . سرعتم خيلي زياد بود فقط مي روندم.

جالب بود که مسير دانشگاهم رو که اکثر اوقات اشتباه ميومدم رو از حفظ بودم . خدايا

يه چهار راه ... پنج ثانيه ي ديگه چراغ قرمز ميشه ... واي بايد برسم ... پامو بيشتر رو

پدال گاز فشردم . اما تو لحظه هاي اخر ، چراغ قرمز شد و مجبور شدم به خاطر پليس

وايسم . تو ماشين داد زدم :

_ الهي بميري فاضلي که هر چي بدبختي دارم از گور تو بلند ميشه ....!

بالاخره بعد از يه ربع تاخير به دانشگاه رسيدم . بدبختانه جاي پارک گير نميومد . توي

پارکينگ سهيلا رو ديدم . سريع شيشه رو پايين کشيدم و گفتم :

_ سهيلا ...

سهيلا با شنيدن صدام برگشت طرفم . از ديدنم تعجب کرده بود در حالي که به سمتم ميومد

گفت :

_ اِِاِاِاِ؟ يهدا .... تو چرا اينجايي ؟

_ جون مادرت بيا اينو يه جا پارک کن من هنوز جورابمم نپوشيدم .

سهيلا _ باشه .. زود باش . فاضلي رفته سر کلاسا ... بدو دختر ...

جيغ زدم :

_ نه ...

فرصت نکردم به سر و وضعم نگاه کنم . زود کيفمو از صندلي عقب برداشتم و دويدم

سمت ساختمون . مثل هميشه همه ي نگاه ها به سمتم برگشت . يه دختر شلخته اي که

در حال دويدن داره جوراباي لنگ به لنگشو وارسي مي کنه و کيفشم به دندون گرفته .

خنده داره نه ؟ اره الان همه مي خندن ولي من بايد پشت در کلاس زار بزنم تا استاد

فاضلي بي خاصيت راهم بده . بالاخره بعد از کلي پله بالا رفتن و دويدن ، رسيدم به در

کلاس . محض احتياط و از روي فضولي ، رو پنجه ي پام بلند شدم و تکيه دادم به در تا

بتونم از شيشه ي در کلاس ببينم چه خبره . ديدم که فاضلي با اون قد بلند و قيافه ي نکره

اش زل زده به بچه ها . برگه هاي امتحان هم تو دستش لوله کرده و منتظر وايساده .

حالا منتظر چيه ؟ الله و اعلم . داشتم چند تا فحش به اون مرتيکه ي ناجوانمرد مي دادم

که يه دفعه در باز شد و پرت شدم تو کلاس . حالا باز خدا رو شکر که از رو به رو

خوردم به صندلي نفيسه وگرنه وسط کلاس ولو شده بودم . خداييش بهترين راه واسه

وارد شدن به کلاس بود . معاف از کسب اجازه و منت کشي !!! فقط خدا کنه بزاره بمونم .

سکوت کل کلاسو گرفته بود . زير چشمي به بقيه نگاه کردم . نفيسه و مهناز و الهام ،

طوري نگام مي کردن که انگار واسه اولين باره که اين اتفاق افتاده . اين جور کارا از

من بعيد نبود ولي اين ديگه اخرش بود . هيچ سوتي اي نمي تونست از اين بالاتر باشه .

پسراي کلاسم که اگه فاضلي نبود ، از خنده روده بر مي شدن و من مي شدم سوژه ي

متلک پروني هاشون . البته فکر کنم الانم هستما ولي خب... به روم نميارن ...! صداي

قدمهاي فاضلي رو ميشنيدم که داشت بهم نزديک مي شد . يه بسم الله زير لب گفتم و

سرمو بالا گرفتم . قيافه اش ديدني بود . معلوم بود که مي خواد سر به تنم نباشه . اب

دهنمو با صدا قورت دادم و با لبخند تصنعي گفتم :

_ سلام . خوبين ؟

جوابي نداد. فقط مات نگام مي کرد . داشتم کم کم دستپاچه مي شدم . يه نگاهي به اطراف

کلاس کردم و گفتم :

_ مثل اينکه يه صندلي خالي اون اخر کلاس هست . ميرم واسه امتحان اماده بشم .

عجيب بود که اعتراضي نکرد . منم با اعتماد به نفسي که معلوم نبود از کجا اوردمش ،

رفتم به سمت صندلي . يه دفعه پام به بند کفشم گير کرد و نزديک بود کله پا بشم . ولي

بخت باهام يار بود . فقط چند نفر صداي خندشون بلند شد که ايشالا ميانترم امروزو صفر

بشن . وقتي روي صندلي نشستم ، فاضلي دستاشو به سينه زد و فقط گفت :

_ بهتره به جاي اينکه واسه امتحان اماده بشين واسه اومدن به کلاس خودتونو اماده

مي کردين .

ايييييشششش مرتيکه ننر . حالا خوبه واسه بار اول ، نه دوم ... شايدم سومه که دير

ميام سر کلاس ! ولي خب ... تقصير خودشه ديگه اگه اينقدر درسش سخت نبود تا کله ي

سحر خط به خط کتابو حفظ نمي کردم .(اره جون عمه ي نداشتم !)

فاضلي واه اينکه حرص منو بيشتر دربياره گفت :

_ خانوم بهنيا ... ما منتظريم شما حاضر بشين بعد برگه ها رو توزيع مي کنيم .

باشه پس صبر کن تا بميري مرتيکه ايکبيري! دلا شدم و بند کفشمو بستم مي دونستم که

کل کلاس دارن نگام مي کنن ولي بيخيال يهدا ... بزار کل دنيا بهت نگاه کنن مشهور

ميشي ديگه ! پاچه هاي شلوارم رو صاف کردم و گفتم :

_ خب ديگه . تموم شد . برگه ها رو بدين .

کف کفشمو روي زمين مي کشيدم و جلو ميرفتم . الهام و نفيسه جلوي در دانشکده

رياضي وايساده بودن و با هم حرف مي زدن . رفتم پيششون . الهام که ديد دارم بهشون

نزديک ميشم ، يه صلوات بلند فرستاد و گفت :

_ چه عجب از روي اون برگه بلند شدي . چي کار مي کردي اين همه وقت ؟

_ اَه الهام به خدا هيچي نگو که گند زدم به امتحانم .

نفيسه _ ما هم .

_ مرتيکه نردبونِ ايکبيري . سوال سخت تر از اين نبود بده ؟

الهام _ آره خداييش خيلي سخت بود ولي من از ترم پيش عبرت گرفتم . ساختمان داده رو

فقط بايد با نذري و خرخوني پاس کرد .

_ اِ ؟ نذر کردي ؟ حالا چي ؟ حتما يه دونه صلوات اره ؟!

_ نه بابا . ده دور تسبيح صلوات نذر کردم .

_ از بس بيکاري . به جاي نذر کردن بشين مثل ادم بخون که پاس بشي .

نفيسه اهي کشيد و گفت :

_ اي اي اي . عجب روزايي رو از دست داديما ...

_ واقعـــــــا؟ چه روزايي ؟

نفيسه _ دبيرستانو ميگم ديگه . مفت و مجاني بيست ميشديم . اما حالا روزگارمونو ببين

. بايد به خاطر پاس شدن نذر کنيم . اي خاک تو سرمون .

_ اِه . خاک تو سر خودت ! چرا جمع ميبندي ؟ من که نه دبيرستانو بيست ميشدم نه

دانشگاه پاس ميشم .

تفيسه _ تو که ديگه رسما خاک تو سرت !

من و نفيثسه داشتيم کتک کاري مي کرديم که مهناز و سهيلا اومدن پيشمون . سهيلا

پريد جلو و گفت :

_ واي يهدا عجب ادم باحالي هستي دختر من اگه جاي تو بودم خودمو با بند تنبون حلق

اويز مي کردم .

لب پايينمو گاز گرفتم و گفتم :

_ وِي ... مادر ، بند تنبون چيه ؟ زشته که ...ماشالا چادر که داري ، بگو کش چادر ! هم

با ادب تره هم زودتر خلاصي مياره !

سهيلا زد زير خنده و گفت :

_ خدا خفت کنه نيم وجبي !

با ذوق گفتم :

_ واي خدايا شکرت بالاخره يکي پيدا شد که بهم بگه نيم وجبي بقيه که بهم ميگن بشکه

! خدايا چشم بصيرتو هيچ وقت از سهيلا جونم نگير !

بچه ها داشتن به مسخره بازياي من ميخنديدن . وقتي کم کم اروم شدن از سهيلا پرسيدم

:

_ خب حالا بنال بينم چرا باحالم ؟

سهيلا _ ها؟ ... آهان . حواس نمي زاري واسم که . مهناز تعريف کرد که تو کلاس

چطوري سوتي دادي . خداييش تو چطور زندگي مي کني ؟ من اگه جاي تو بودم واقعا

ترک تحصيل مي کردم .

_ وا ! چه حرفايي ميزني پاستوريزه ! ادم عاقل که با چهار تا سوتي خودشو از زندگيش

نميندازه . تازشم امروز که خيلي اتفاق خاصي نيفتاد . بعضي وقتا سوتي هام خيلي پر

ملات تر از ايناس !

سهيلا سرشو تکون داد و گفت :

_ اره خيلي وضعت حاده .

داشتيم صحبت مي کرديم که ديدم فاضلي داره از در دانشکده مياد بيرون . عسگري هم

باهاشه . اخ که من چقدر از اين پسره بدم مياد . هر وقت اين عسگري رو مي بينم

ميخوام سر به تنش نباشه . پسره ي هيز بي خاصيت . رو به بچه ها گفتم :

_ اَه اَه باز اين پسره اومد .

مهناز با تعجب پرسيد ؟

_ کي ؟ فاضلي ؟

_ نه بابا تو هم ... فاضلي که همسن خر باباي مشتي حسن سن داره !

مهناز _ وا يهدا ؟ بيچاره که سني نداره . هنوز که خيلي جوونه ماشالا خوشتيپم هست .

_ خيلي خب مبارک صاحبش باشه به من و تو چه ؟ من دارم اين پسره ي جلف نچسب

بي خودو ميگم .

مهناز بازم مثل ديوونه ها بهم نگاه کرد . الهام يه تو سري بهش زد و بلند گفت :

_ پيچوسو(ديوونه) ساميارعسگري رو ميگه !

پريدم دهن الهامو گرفتم و با صداي خفه اي گفتم :

_ هييييييييس ! الان مي فهمه !

اما کار از کار گذشته بود . فاضلي و عسگري که تو يه متري ما وايساده بودن ، هر

دوشون برگشتن و ما رو نگاه کردن . البته بيشتر روي من زوم کردن . حالا چرا ؟ الله و

اعلم ! يه دفعه ديدم پهلوي چپم داره بد جوري ميسوزه . نگاه کردم ديدم سهيلا دست

گذاشته روي پهلوي بيچاره ام و هي نيشگون مي گيره . جيغ زدم :

_ اوف ! چته ديوونه ؟ پهلوم سوراخ شد !

نفيسه و مهناز سرشونو انداخته بودن پايين و سعي مي کردن بهم نگاه نکنن . الهام با

زبون ، کف دستمو که روي دهنش بود خيس کرد . چندشم شد و سريع دستمو کشيدم و به

چادرش ماليدم و دوباره داد زدم :

_ آي بميري الهام چقدر کثيفي ! حقا که جفتتون خُلين !

داشتم دستامو بهم مي ماليدم که ديدم فاضلي و عسگري بر و بر ما رو نگاه مي کنن .

تازه فهميدم که چه سوتي هاي عظيمي ظرف سه ثانيه دادم ! خدايا اين دفعه ديگه منو از

روي کره ي زمين محو کن ؛ آمين ! نه يهدا ... تو بيدي نيستي که با اين بادا بلرزي اتفاق

خاصي که نيفتاده ! فقط دو تا سوتي دادي با ايني که امروز صبح تو کلاس دادي ميشه

چهار تا ! آسمون که به زمين نيومده ! ايشالا جفتشون فدات بشن ! ... براي اينکه

حواسشون رو از اين قضيه ، پرت کنم ، خواستم يه سوال درسي بپرسم واسه همين گفتم

:

_ استاد فاضلي معذرت مي خوام يه لحظه وقت دارين ؟

فاضلي که صورتش مثل يه تيکه يخ بود ، گفت :

_ بفرمايين .

اي به چشم . الان ميام . يه دقه وايسا . خيلي اروم و با وقار به سمتش رفتم .هنوز خيلي

بهش نزديک نشده بودم که نمي تونم پام به چي گير کرد و با شکم افتادم رو زمين !

صورتم دقيقا جلوي پاي فاضلي بود ديگه از اين بدتر نمي شد . خدايا دارم راست ميگم

خيلي بد خوردم زمين ! دارم اقرار مي کنم که کم اوردم . حالا يکي بياد منو از رو زمين

جمع کنه ! صداي جيغ سهيلا رو شنيدم و بعدم صداي همه ي دوستام با هم :

_ يهـــــــــــــدا !

يهدا و مرض ! زانوم خرد شد ! چرا هيچکي نمياد کمک ؟ اي به جهنم ! الهي به سرتون

بياد ! بالا تنه ام رو از روي زمين بلند کردم و خواستم که چهار زانو رو زمين بشينم که

ديدم زمين و زانوم هر دو خوني شدن . واي واي واي اين دفعه سوتيم خطري بودا !

فاضلي تا ديد پام خوني شده ، سريع کنارم زانو زد و گفت :

_ صبر کن ... زانوتو خم نکن شايد شکسته باشه . بزار ببينم .

خواست دست ببره به سمت پام که خودمو عقب کشيدم و گفتم :

_ نه نه چيزي نيست . الان خونش وايميسه .

با يه حالت خاصي نگام کرد . فاصلمون زياد نبود . مي تونستم خيلي واضح خطوط

صورتشو ببينم . واي من تا حالا متوجه نشده بودم که چشاش سبز تيره اس . واي چه

رنگ قشنگي داره ها ! تمام اجزاي صورتشم رو ي هم ديگه متناسب و خوش فرمه .

خيلي پخته و مردونه .... حالا که دارم خوب مي بينم داره نظرم نسبت بهش عوض ميشه

... اينکه بهش گفتم ايکبيري رو پس مي گيرم . خداييش مبارک زنش باشه ! از دور زياد

قيافه اي نداره ها ولي از نزديک ماشالا ! هنوز خيره تو چشماش بودم که نگاهشو ازم

گرفت و به بالاي سرم نگاه کرد :

_ خانوم اکبري ميشه چند تا دستمال بدين ؟

الهام سريع از کيفش چند تا دستمال بيرون اورد و به سمت فاضلي گرفت ولي قبل از

اينکه فاضلي بگيره ، دستمالو توي هوا قاپيدم و گذاشتم روي پام . درد زانوم لحظه به

لحظه شديدتر ميشد . دستمالو بيشتر فشار دادم بلکه دردش اروم بشه ولي بيشتر خون

ميومد . يه دفعه صداي فين و فين گريه به گوشم خورد . سرمو بالا کردم و ديدم که همه

ي دوستام دارن هاي هاي گريه مي کنن . قيافه ي سهيلا از بقيه باحال تر بود طوري عزا

گرفته بود که انگار مُردم ! يه دفعه پقي زدم زير خنده . فاضلي که کنارم نشسته بود از

اين حرکت ناگهانيم جا خورد ولي عسگري بيشتر ترسيد و از پشت افتاد زمين . حالا

قيافه ي عسگري هم واسم خنده دار بود و هي مي خنديدم . همه به خنده افتادن همه ي

چه ها بين گريه مي خنديدن اونقدر خنديده بودم که از چشام اشک ميومد . يه دفعه نگام

به فاضلي افتاد که ميخ صورتم شده بود . وقتي ديد دارم نگاش مي کنم ، روشو اونطرف

کرد . خنده رو لبام خشکيد و خودمو جمع و جور کردم به به دست سهيلا چنگ زدم و

اروم بلند شدم . مانتومو با کمک بچه ها تکون دادم و خيلي با جديت به فاضلي گفتم :

_ استاد اشکالم يادم رفت . جلسه ي بعد ازتون مي پرسم . فاضلي سري تکون داد و

عسگري هم با يه لحن لوسي گفت :

_ خانوم بهنيا من ماشين دارم بفرمايين شما رو برسونم .

اَه . پسره ي نچسب ِ تفلون ! حالا فکر کردم فرغون داري ! يه بار به روش خنديدما چه

زود پسر خاله شد واسم ! صاف تو چشاش زل زدم و با تحکم گفتم :

_ نخير ، لازم نيست زحمت بکشين وسيله هست ، مرسي .

بعدم بدون اينکه خداحافظي کنم ، با کمک سهيلا و الهام ، لنگان لنگان ، به طرف

پارکينگ رفتم .

_ مهناز انقدر تو اين اينه منو نگاه نکن . اخرش تصادف مي کني اين يکي پاي سالمم

هم چلاق ميشه .

سهيلا که تازه گريه اش تموم شده بود با اشاره ي من دوباره زد زير گريه و بناي هاي

هاي گذاشت . نفيسه هم يکي زد تو سرش و گفت :

_ اَه بسه ديگه تو هم انگار زخم شمشير خورده . چهار تا قطره خون اومدن که اينقدر

اشوب نداره الان مي رسيم خونشون .

سهيلا بينيشو کشيد بالا و گفت :

_ من که به خاطر پاي اين اسکول گريه نمي کنم . به خاطر ضايع شدنمونه که عزا

گرفتم .

همه با هم گفتن :

_ خاک تو سرت .

من کمي خودمو بالا کشيدم و گفتم :

_ يعني حيف خاک ! اخه دختره ي نفهم ، اين ديگه چه دليل مزخرفيه ؟ مگه مريضي که

ويتامين ث بدنتو مفت مفت ميدي بره ؟ مي دوني بايد چقدر افتاب بگيري تا دوباره اين

ويتامينه برگرده سر جاش ؟

الهام _ يهدا ويتامين دي رو با افتاب مي گيرن بي سواد !

_ حالا هر چي . تازه زمين خوردن من خيلي هم بد نشدا . حداقل ذهن اون دو تا از سوتي

قبليمون منحرف شد .

سهيلا _ ولي خيلي ابرو ريزي بود . فردا چطور مي خواي بياي دانشگاه ؟

_ خوب معلومه . با پام . بزار يه چيزي بهت بگم واست درس عبرت ميشه . من قبل از

اينکه دانشگاه قبول بشم هميشه به خودم مي گفتم واسه يه دختر تو محيط دانشگاه هيچ

چيزي بدتر از اينکه تو ملا عام زمين بخوره يا دير بره سر کلاس و صندلي نباشه نيست .

الان از اين دوتا يکش به سرم اومده بايد منتظر بعديش باشم ...!

نفيسه دستي رو پام کشيد و گفت :

_ حالا خيلي درد مي کنه ؟

_ نه زياد . يه خرده ميسوزه ولي شانس اوردم که با هيکل نيفتادم رو پام وگرنه پاي

بيچاره ام خرد و خاکشير مي شد !

مهناز _ يهدا تو که چاق نيستي .

_ مي دونم من کي گفتم که چاقم ؟ ولي باربي هم نيستم .

مهناز _ حالا نمي خواد باربي بشي . اصلا به نظر من تو هيچ عيب و ايراد نداري .

_ واقعــــــــــا؟ کاش بقيه هم مثل تو فکر مي کردن !

الهام رو به بقيه گفت :

_ اره راست ميگه تازه بعضي وقتا خيلي خوشگل هم ميشي .

_ بعضي وقتا ؟ مثلا کي ؟

الهام _ مثلا وقتي مي خندي . دو تا چال ناز ميافتته دو طرف صورتت . دندوناي سفيد و

مرتبتم خيلي قشنگت مي کنه . چشماتم که درشت مثلِ ...

پريدم تو حرفش :

_ مثل گاو اره ؟

الهام _ بي تربيت ! مي خواستم بگم اهو !

_ اِه . تو گفتي و منم باور کردم ! اين دندونايي هم که ميگي ، همش صدقه سري ِ دايي

جانمه . دو رديف دندون منو مثل کاشي کرده . از بس سفيد شده . تازشم هر شب بايد کلي

دهان شويه و لثه شويه و سفيد کننده دندون بزنم .

نفيسه _ که تو هم دختر خوب ِ دايي، همه رو مصرف مي کني اره ؟

_ نه بابا مگه بيکارم ؟ ديشب نرسيدم مسواک بزنم . ساعت سه خوابيدم .

نفيسه _ واقعا ؟ پس ميانترمو خوب دادي .

_ نه . منکه نگفتم تا ساعت سه درس مي خوندم .

نفيسه _ پس روز قبل از امتحان چه غلطي مي کردي ؟

دستامو بهم کوبيدم و با هيجان جواب دادم :

_ فيلم نامزد روباهو ميديدم ...

سهيلا برگشت و بهم نگاه کرد و گفت :

_ جديد گرفتي ؟

تحت تاثير فبيلم کره اي قرار گرفته بودم واسه همين گفتم :

_ يههههههه(بله )

الهام يه پس گردني بهم زد با اعتراض گفتم:

_ اِ... اوني ... کاچيمـــــــــا ( ابجي اينطوري نکن )!

بچه ها از بس من کره اي حرف زده بودم ، تمام کلماتشون رو از حفظ بودن .

الهام _ اخه پيچوسو ( ديوونه) کيو ديدي که شب امتحان ميانترم ساختمان داده ، که ترم

پيش هم افتاده ، بشينه فيلم کره اي ببينه هان؟

لبخند گل و گشادي زدم و گفتم :

_ يهدا !

مهناز ماشينو نگه داشت و گفت :

_ پياده شو . رسيديم خونتون .

الهام از عمد دستشو رو زانوم گذاشت و خم شد تا از صندلي جلو کيفمو برداره . صداي

جيغم به هوا رفت . نفيسه گفت :

_ هيـــــــس چته دختر ؟ مگه اينجا زايشگاس؟ اروم باش ببينم... داداشت دم در وايساده

.

نگاهي به کوچه انداختم . کسي نبود واسه همين شروع کردم به کولي بازي .

_ آي الهي بميري الهام . دست ده کيلوييتو انداختي رو پاي نحيف و رنجور من ! نمي گي

از درد ميميرم اونوقت عاشقاي سينه چاکم چه خاکي تو سر کنن ؟ هان ؟

الهام در حالي که بيرون وايساده بود و دستمو مي کشيد گفت :

_ پياده شو کمتر ادا اصول درار . زود باش ببينم . پياده شو .

طاها که سر و صداي منو شنيده بود ، بدو اومد در ماشين . سرسري سلام و احوالپرسي

کرد و با نگراني ازم پرسيد :

_ چي شده يهدا ؟ چرا پياده نمي شي ؟

قبل از اينکه من جواب بدم ، الهام گفت :

_ هيچي . طوريش نيست فقط تو دانشگاه خرده زمين . زانوش زخم شده .

طاها با تعجب پرسيد :

_ خوردي زمين ؟ تو دانشگاه ؟

با عصبانيت جواب دادم :

_ بله جلو همه خوردم زمين حالا يه بوق دستت بگير به همه اعلام کن . بَلي (زود باش

)

طاها _ مثل اينکه سرتم خورده به جايي !

_ ااااا؟ پسره ي پررو ! ببين اون يکي پام سالمه ها . تو که نمي خواي نقض عضو پيدا

کني مي خواي اوپايي ؟ (اوپا = داداش)

بچه ها به دعواهاي ما عادت کرده بودن از اول دبيرستان ، هر موقع طاها ميومد دنبالم ،

همه ي بچه ها دعوامونو مي ديدن . البته من بيشتر استارتر دعوا بودم . هر وقت طاها

رو مي ديدم حرصم درميومد . نمي دونم چرا . البته محيا و بچه ها بهم دليلشو گفته بودن

ولي من زير بار نمي رفتم ولي چاره چيه ؟ بالاخره بايد قبول کنم که يه کمي ، بله فقط يه

کمي ، در حد سر سوزن ! حسودم ! مشکل اينجا بود که طاها بر خلاف من و محيا خيلي

سفيد بود . هيکل باريک و اوستخوني و قد متوسطي داشت . رنگ چشماش عسلي بود و

موهاش مثل من و محيا سياه بود . چون پوستش خيلي سفيد بود ، رنگ موهاش بيشتر

جلوه مي کرد و منم از همون بچگي عاشق اين بودم که پوستم مثل طاها سفيد باشه . اما

رنگ پوستم گندمگون بود و چشماي درشتم سياهِ سياه . خودم فکر مي کردم محيا چون

چشماش عسليه از من خوشگلتره ولي بقيه نظر داشتن هر دومون به يه شکلي قشنگيم

. مامانم هميشه مي گفت « يهدا مثل زناي ايراني اصيل ميمونه . چشم و ابروي مشکي و

پوست گندمي » اما من ارزو داشتم پوستم مثل طاها باشه براي همين همش غر مي زدم

. به بچه ها تعارف کردم بيان تو ولي قبول نکردن . با کمک طاها به سمت خونه رفتم .

به پله ها که رسيديم ، خودمو لوس کردم و گفتم :

_ خب ديگه . من ديگه نمي تونم بيام بالا .

طاها _ خب؟ چه توقعي از من داري ؟

_ توقعي که هر دختر چلاقي مثل من از اوپاي مهربونش داره !

طاها _ اِ؟ بدبختانه من اوپاي مهربوني نيستم و جونمو دوست دارم . نمي خوام به اين

زودي ها عصا دست بگيرم .

_ يعني چي ؟

طاها _ يعن فکر کول کردنو از سرت بيرون کن !

با لحن لوسي گفتم :

_ اوپــــــــــا !

طاها _ زود باش ببينم دختره گنده خجالت نمي کشي چهار تا پله مي خواي سوارت کنم ؟

_ هان مگه چيه ؟ کار خر سواري دادنه ديگه !

طاها يه جوري نگام کرد که گفتم فاتحه ام خوندس! اب دهنمو قورت دادم و بلند داد زدم :

_ مامان ... بابا ...

مامان از توي خونه داد زد :

_ چيه ؟

هه ! نشد يه بار من مامانو صدا کنم به جاي اينکه جواب بده ، بياد پيشم ببينه دردم چيه !

از تو حياط داد زدم :

_ مامان پام شکسته !

_ به سلامتي !

محيا بود که رو بالکن اتاقش وايساده بود و داشت موهاشو خشک مي کرد . سرمو بلند

کردم و گفتم :

_ به جاي پا کوبي بيا کمک کن بيام بالا .

محيا _ طاها که بغلت وايساده . خب ازش بخواه بيارتت ديگه .

خيلي محتاط به طاها نگاه کردم . هنوز داشت با چشماش منو مي خورد . چند بار پلک

زدم ولي فايده اي نداشت . کلا روش طاها واسه رو کم کني اين بود که زل مي زد به

چشماي طرف . منم هميشه با اين روش شکست مي خوردم . حرفمو تو دهنم مزه مزه

کردم و بالاخره گفتم :

_ اِم ...چيزه ...

طاها سرشو بالا گرفت ولي همچنان چشماش رو صورتم قفل بود با هزار تا بدبختي گفتم

:

_ بيانه .( ببخشيد )

طاها بازومو گرفت و کمکم کرد تا بالا بيام بعد از اينکه داخل خونه شديم بي هيچ حرفي

گذاشت و رفت اتاقش . زير لب گفتم :

_ اوه اوه بميرم واسه دل زنت! اين ديگه چه ادميه . يه بار بهش واقعيتو گفتم چه زود

بدش مياد ... ايش اصلا ظرفيت نداره ... بي جنبه نمي دونه حقيقت تلخه ؟!

محيا _ چي داري واسه خودت بلغور مي کني ؟ مثل پير زنا هي زير لب چي مي خوني ؟

برگشتم به محيا نگاه کردم . ماشالا چقدر لباسش بهش ميومد . يه و ان يکاد خوندم و

فوت کردم طرفش .

_ باز چي خوندي ؟

خواستم اذيتش کنم ، ابروهامو بالا دادم و با يه خنده ي شيطاني گفتم :

_ طلسم مي خونم که ايشالا بختت کور بشه .

محيا _ تو غلط مي کني ... ايشالا برگرده به خودت چش سفيد ..

از پله ها دويد پايين تا جنگ جهاني رو راه بندازه ولي زودتر پامو نشونش دادم و گفتم :

_ جلو نيايا ... ميبيني که حريفت خونين و مالينه! بزار تقويت بشم ، شب ، نبردو شروع

مي کنيم .

محيا دلا شد و پاچه ي شلوارمو زد بالا .

_ اوه اوه چي کار کردي ؟ ببين چه حالي شده ؟

_ ردش مي مونه ؟

محيا _ اره فکر کنم . داغونش کردي بيچاره رو .

_ واي حالا چي کار کنم ؟

محيا _ واسه چي ؟

_ واسه عروسي...

محيا _ عروسي ؟ منظورت عروسي منه ؟

_ اره لباسم که کوتاهس ... زانوم معلوم ميشه ...

با غصه گفتم :

_ هادا کژوه ؟؟؟(چي کار بايد بکنم ؟)

محيا با مشت اروم کوبيد تو سرم .

_ پيچانا ( ديوونه ) اين ديگه چيه که واسش عزا گرفتي ؟ خب برو يه لباس ديگه بخر .

براق شدم و گفتم :

_ پول که علف خرس نيست خواهر ... شما شوهرت مايه داره ما که از اين خبرا نيست

مجبوريم با پاي باند کشي شده لباسمونو بپوشيم .

مامان در حالي که گوشي رو با شونه اش گرفته بودم و خربزه مي خورد ، از اشپزخونه

خارج شد . نگاهم به دست مامان افتاد . اب از لب و لوچه ام روون شد . چقدر گشنه ام

بود . به غير از يه لقمه نون و پنير که صبح ، محيا هول هولکي تو دهنم کرده بود ،

چيزي نخورده بودم . محيا زد به بازومو و گفت :

_ اينطوري نگاه نکن خداي نکرده ميفته تو گلوش ...

تا محيا اينو گفت ، مامان شروع کرد به سرفه کردن . چشماي من و محيا با تعجب بهم

هم خيره شد . من زدم زير خنده و گفتم :

_ واي عجب چشمي دارما ...

محيا بهم توپيد :

_ چشم شور داشتن افتخار هم داره ؟

با لحن حق به جانبي گفتم :

_ تهمت نزن . خودت موج منفي دادي چشم من شور نيس .

محيا _ بيا برو بينم بابا .

بعدم هم هولم داد و رفت پيش مامان . در حالي که لنگ مي زدم ، رفتم تو اشپزخونه و

سرمو کردم تو يخچال . اي بابا . يه بار نشد من در اينو باز کنم و يه چيزي باشه که بشه

خورد . چيه همش سبزي ، کاهو ، کلم ؟! صداي بوق يخچال بلند شد : بيب ... بيب...

بيب...ايــــــش پنج دقيقه باز بمون بعد صدا کن ... جا ميوه ايِ يخچالو باز کردم . به به

اين شد يه چيزي . انبه رو ميشه خورد . داشتم يکي از خوباشو جدا مي کردم که صدايي

گفت :

_ اگه مي خواي بري تو يخچال چرا درشو نمي بندي ؟

طاها بود . مثلا خواستم يه حرکت هنري از خودم نشون بدم و بي توجه از کنارش رد بشم

اما تا سرمو بالا اوردم ، محکم خورد به در فريزر . از دردي که تو سرم پيچيده بود ،

اشک تو چشمام جمع شد . با اخم به طاها که در فريزرو باز کرده بود و توشو نگاه مي

کرد ، زل زدم . بعد از کمي مکث ، يه حلقه سوسيس دراورد . هم چنان نگاش مي کردم

اما انگار نه انگار که من داخل ادمم ... به جهنم که محلم نمي زاري . پسره ي ايکبيري ِ

گاگول ! سرمو برگردوندم و خواستم جا ميوه اي رو ببندم که طاها تقي در فريزرو بست و

در دوباره خورد به سرم . اين دفعه ديگه خيلي سرم درد گرفت . اي خدا چرا من امروز

همش مصدوم ميشم ؟ مرده شور اين دوشنبه رو ببرن که اينقدر روز نحسيه ! از درد سر

نشستم رو پام ولي تا نشستم فشار اومد روي زانومو و جيغم بلند شد . طاها سراسيمه

برگشت و اومد کنارم و خواست دستمو بگيره ، ولي با قدرت دستشو پس زدم و با گريه

گفتم :

_ خيلي بد ذاتي ... نا مرد . خدا رو شکر يه بار بهت گفتم خر و اين طوري از پس و پيش

بمبارونم مي کني ! الهي اون دستت بشکنه که ديگه نزني تو سرم ...

بعد هم هق هقم بلند شد . طاها با چشماني که از تعجب گرد شده بود بهم نگاه مي کرد .

مي دونستم خيلي منظوري نداشته ولي امروز به اندازه ي کافي کشيده بودم بايد يه جايي

خالي مي کردم يا نه ؟ چه ديواري کوتاهتر از طاها ؟! محيا و مامان که صداي گريمو

شنيده بودن ، بدو اومدن تو اشپزخونه و منم مثل بچه دبستاني ها طاها رو به مامان

نشون دادم و بريده بريده گفتم :

_ اين.... بيشور... زد تو سرم !

طاها ديگه داشت کفري مي شد . با داد و فرياد گفت :

_ نه مامان داره دروغ مي بافه . من هيچ کاريش نکردم خودش بي احتياطي کرد و

سرش خورد به در يخچال، من چي کاره ام ؟

با جيغ گفتم :

_ تو ظالمي !

محيا تري زد زير خنده . با عصبانيت گفتم :

_ درد !

محيا زود جلوي دهنشو گرفت . ديگه فهميد که اعصابم خط خطي شده و نبايد يکي به دو

کنه . اشکامو با پشت دست پاک کردم و دستمو به پاچه ي شلوار طاها گرفتم و پا شدم .

طاها _ آي آي صبر کن الان شلوارم در مياد . واسا دستتو بگيرم .

_ الهي دستت قلم شه ! اول ميزني تو سرم بعد مي خواي دستمو بگيري ؟

طاها داشت گريش مي گرفت . از سر عجز گفت :

_ اي خدا چه گيري هم داده . باشه من غلط کردم اصلا تقصير منه خوب شد ؟

با رضايت گفتم :

_ حتما تقصير توئه عزيزم . شک نکن . حالا که بخشيدمت بيا کمکم کن بريم اتاقم . بلي

( زود باش)

با هزار تا بدبختي خودمو از پله ها بالا مي کشوندم . طاها هنوز هم عذاب وجدان داشت

... انگار خودشم باور کرده بود که سر دردم تقصير اونه ! برادر ما رو باش ... ساده اس

ديگه ! وقتي رسيدم در اتاقم ، خودشو جلو انداخت و درو واسم باز کرد . نه بابا مودب!نيم

نگاهي بهش انداختم و مثل شاهزاده ها رفتم تو اتاق . ماشالا عجب اتاقي دارم شبيه همه

چي هست جز اتاق ... ! سبد لباس چرکا دمر شده بود و همه ي لباسا ريخته بود وسط

اتاق . دستگاه هويه و لپ تاپ و پوسته تخمه و ليوان شير و همه چيز موجود بود !

چرخيدم تا درو ببندم که ديدم طاها با چشم و دهاني که نيم متر باز شده وايساده و اتاقمو

تماشا مي کنه ... جلو رفتم و دست زير چونش بردم و دهنشو بستم . يقه ي پيرهنشو

صاف کردم و يه مشت کوچولو زدم رو سينه اش :

_ خب ديگه بيرون . مي خوام تعويض لباس کنم .

انگار نه انگار که يهدايي هست و نطقي کرده . اومد جلوتر و وسط اتاق وايساد . به

پوستاي تخمه که دور تا دور لپ تاپم بود نگاهي کرده و با صدايي که تعجب توش موج

مي زد گفت :

_ يهدا ... تو چطوري اينجا زندگي مي کني ؟؟؟

شونه هامو با بي قيدي بالا انداختم و گفتم :

_ به راحتي ...

طاها به پوستاي تخمه اشاره کرد و گفت :

_ يهدا ... اينا چيه ؟

خم شدم و يه پوست تخمه برداشتم و بردم جلوي صورتش :

_ تو ده کوره ي شما به اين چي مي گن ؟

طاها _ مي دونم که پوست تخمه س . مي خوام بدونم چرا اينجاست ؟

_ چرا ؟ اهان ... ديشب که داشتم نامزد روباهو مي ديدم ، جاهاي حساسش ديگه دست

خودم نبود ... استرس گرفته بودم و هي تخمه مي خوردم .... اه نمي دوني که ... قسمت

اخرش خون ادمو تو شيشه مي کرد ... ولي خدا رو شکر اخرش خوب تموم شد .

طاها_ تو امروز ميانترم نداشتي ؟

_ چرا داشتم .

طاها _ اونوقت سريال شونزده قسمتي رو تو يه روز تموم کردي ؟ پس چطور درس

خوندي ؟

_ کسي نگفت که درس خوندم .

طاها _ اخه دختره ي خوشحال ! درس به اون سختي که ترم پيش هم با همون استاد

افتادي ، چرا نخوندي ؟

در حالي که مقنعه ام رو از سرم مي کشيدم گفتم :

_ تو ديگه چرا اوپاي من ؟ تو که بايد منو بهتر از هر کسي بشناسي ... بايد بدوني وقتي

از يه درسي بدم اومد ، ديگه هيچ وقت نمي خونمش ....

طاها _ خيلي لجبازي دختر .... اخرشم به خاطر همين لج بازي ها کار دست خودت مي

دي .

جوابشو ندادم . موهاي بلند و پرپشتمو که مثل جنگل امازون شده بود رو باز کردم . از

بس شونه نکرده بودم ، نمي دونستم قدش تا کجا مياد . موهام وقتي شونه ميشد ، خيلي

حالت قشنگي مي گرفت .. البته من که قشنگي اي نديدم چون پشت سرم که چشم نداره

... !

طاها در حالي که زير لب نچ نچ مي کرد ، نگاهي بهم انداخت و گفت :

_ کاش فقط يه خرده به من مي رفتي !

از توي اينه نگاهي بهش کردم و گفتم :

_ مي دوني روزي چند هزار با خدا رو به خاطر اينکه من و تو رو از هم ديگه سوا افريد

، شکر مي کنم ؟ ! اخه تو غير از قيافه که ايشالا کوفتت بشه ، چي داري که من بهت

برم ؟! يه پسر سوسول ِ لوس ِ بچه ننه که همش سرش تو اين کتاباي قانون هشتصد

صفحه ايه و هي بند و اصل و چرت و پرت حفظ مي کنه ... اه اه اه !

طاها سري از روي تاسف تکون داد و گفت :

_ مي دوني بعضي وقتا واقعا دلم به حال زن از راه نرسيده ام مي سوزه .

_ مي دوني منم هميشه دلم واسش مي سوزه که مجبوره سوسول بازي هاي تو رو تحمل

کنه ... !

طاها تو چارچوب در وايساد و گفت :

_ من يکي که حريف زبونت نمي شم ... اگه يه برس توي اين جنگل بکشي ثواب مي کنيا

... بيا و اين لونه ي شپشو خراب کن خواهر!

قبل از اينکه کتک بخوره يا جوابي بشنوه ، پا گذاشت به فرار . تو دلت واسه زنت مي

سوزه ها ؟ هه هه يه زني نشونت بدم حظ کني ... ! اخي ، کله ي من لونه ي شپشه ؟

کاش عکس سربازيتو داشتم نشونت مي دادم اونوقت موهاي بسيار زيباي (!)منو به کله

ي براق خودت ترجيح مي دادي گاگول!

ايييييييشششششششش! اه ... چقدر بده که هر وقت کم ميارم اينو مي گم . بعد اين زبون

دراز يه لا قبا بهم مي گه حريف زبونم نميشه ! هه هه هه ... جک سال !

لباسامو عوض کردم و با کمک نرده ها ، سر خوردم پايين ... يوهوووو! بابا که تازه از

راه رسيده بود ، جلوي تلويزيون نشسته بود و طبق معمول اخبار مي ديد . با صداي سلام

من روشو برگردوند :

_ سلام اَبا (بابا)

_ عليک سلام دختر گل بابا ... احوالت چطوره ؟ بدي نرسه خانوم ... بهتري ؟

واي که من چقدر عاشق بابا بودم . هر موقع ازم تعريف مي کرد ، خيلي واضح صورت

طاها از حسادت گل مي انداخت . اما حفظ ظاهر مي کرد ولي من که مي دونم ته اون دلت

چي ميگذره اقا طاها ... داره تا اونجات مي سوزه !

خودمو لوس کردم و رو کاناپه بين طاها و بابا نشستم . يه خرده هم فشار اوردم به طاها

که يعني برو اونور تر مي خوام راحت باشم ! ناچارا يه کمي خودشو کنار کشيد . پاهامو

روي ميز انداختم و گفتم :

_ نه ابايي ... هنوز درد داره ولي از صبح بهتره .

بابا باند رو باز کرد و گفت :

_ اخه دختر حواست کجا بود ؟ چرا بي احتياطي کردي ؟

_ بي احتياطي نکردم . فقط خوردم زمين .

طاها که هر وقت دلش بخواد گوشش خوب کار مي کنه ، گفت :

_ لابد جلوي همه خوردي زمين اره ؟

_ به دو کلمه هم از مادر عروس ! بله محض خوشحاليت بايد بگم جلوي استادم و ملا

عام و يه جاي بسي شلوغ پخش زمين شدم . حالا خوشحال شدي ؟

طاها قيافه ي مظلومي به خودش گرفت و گفت :

_ نه به جون يهدا ... وقتي شنيدم با کل هيکل افتادي رو زانوت خيلي ناراحت شدم .... !

_ ها ! جون خودت ! واسه کي ناراحت شدي ؟ واسه خودم يا واسه زانوم ؟

طاها _ خب ...

حرف طاها با صداي زنگ نا تموم موند . من با اينکه مي دونستم کيه ، با لحن جالبي

گفتم :

_ وا... يهني کي ميتونه باشه اين وقت شب ؟

محيا در حالي که از اشپزخونه بيرون ميومد ، گفت :

_ اه اه چقدر لوس ... !

_ خيل خب فهميدم عاشق سينه چاکتون دم دره . بپر بيرون با يه بوسه ي عاشقانه بهش

خوشامد بگو ... بدو .

مامان در حالي که دکمه ي ايفونو ميزد رو به من گفت :

_ عمه خانوم هم باهاشونه ... تو رو خدا اين شبو مراعات کن . نزار ابرومون بره .

اصلا بيا برو تو اتاقت .

محيا چادر به دست حرف مامانو تصديق کرد و گفت :

_ اره به جون من بيا برو فيلمي کوفتي چيزي ببين تا اينا برن ... تو رو خدا . لب پايينمو

به دندون گرفتم و گفتم :

_ واي ... اصلا نميشه عزيزم . من خواهر عروسم... بزرگتري گفتن ، کوچيکتري گفتن

، بايد باشم ديگه . من نباشم که اصلا مامان و بابا تو رو مفتي مفتي و بي مهريه شوهر

مي دن .

بابا زود رفت استقبال مهمونا و محيا منو کشيد تو اسانسور و گفت :

_ به جهنم . فقط برو يه لباس خوب بپوش

_ اِ... نکن اينجوري پول برق زياد ميشه ... با اسانسور نميام . مي خوام با پله برم .

دوباره هولم داد تو و گفت :

_ غلط مي کني .... برو تو ببينم . زود حاضر شو بيا کمک .

بعد هم درو بست . و دکمه طبقه بالا رو فشار داد . اوا ... عجب خواهر پررويي دارم من

! بيشعور ميگه زود حاضر شو بيا کمک ! مگه من کلفت شوهرت و اون عمه خانوم

افاده ايشم ؟ پولدارن که باشن ، پولشون بخوره تو فرق سرشون ! ايشششش ايکبيري

ها ! ( فکر کنم باز کم اوردم !)

کمد لباسامو باز کردم . حوصله ي انتخاب کردن نداشتم . يه کت شلوار عنابي رنگ که

فکر کنم وقتي دوم دبيرستان بودم ، مامان واسه تولدم خريده بود رو پوشيدم .( به من

مي گن يهدا، دختري قانع !) بعد هم با برس افتادم به جون موهام . نه خير . اصلا برس

توش نمي ره ! رفتم تو حموم اتاقم و کمي جلوي موهامو خيس کردم تا راحتتر شونه بشه

. حدود نصفي از موهامو برس کشيدم . اخ از کت و کول افتادم ... ! اگه بابا موي بلند

دوست نداشت الان موهام از طاها هم کوتاه تر بود . حيف که به احترام بابا موهامو

کوتاه نمي کنم . بعد از شونه کردن موهام ، دلا شدم و با کش محکم بستمشون . موهاي

بلندم حتي با اينکه بالا بسته بودمشون تا گودي کمرم ميرسيد . از توي اينه به خودم نگاه

کردم . ماشالا چه لعبتي شدم ! کاش هميشه حوصله داشتم موهامو شونه کنم ! حوصله

ي روسري سر کردن نداشتم . سريع چادر خوشگلمو سر کردم و مثل مامان رو گرفتمو

از اتاق زدم بيرون . هر چي بيشتر راه مي رفتم ، درد پام کمتر مي شد . کم کم دارم به

حرف محيا مي رسم که ميگفت هيچيت به ادميزاد نرفته ! خب راست گفته ديگه ... من

سرور فرشته هام نه ادما !

خرامان خرامان از پله ها پايين اومدم . به کفش پاشنه بلند اصلا عادت نداشتم . يه بسم

الله گفتم و خودمو سپردم به خدا . خدايا تو رو به خودت قسم نزار امشب سوتي بدم !

محيا تيکه پاره ام مي کنه ! صداي پاشنه ي کفشم روي پارکت سرسرا بلند شد : تق تق

تق ! تق و درد ! اه هميشه بايد صدا توليد کنم ؟ ! وقتي به پذيرايي رسيدم همه سراشون

بلند شد و نگاهشونو به من دوختند . منم که اِند خجالت ! صاف زل زدم تو چشم مهمونا و

گفتم :

_ سلام خوبين ؟ خيلي خوش اومدين .

عادل ، نامزد محيا و شوهر خواهر اينده ام اولين نفر بود که جوابمو داد . بعد سيمين

خانوم مادرش ، و باباشم که به رحمت ايزدي پيوسته بود و اما عمه خانومش که خدا

نصيب هيچ برادر زاده اي مثل عادل نکنه ! هميشه امر و نهي مي کرد . عادل پاشو ،

عادل بشين ، عادل اين کارو بکن ، عادل اون کارو نکن ، عادل دست تو دماغت نکن ! (

اين في البداهه بودا !) خلاصه غير از دستور دادن کار ديگه اي بلد نبود . يه نگاه خيلي

ناز بهش انداختم و مثل دخترايي که دنبال شوهر مي گردن گفتم :

_ سلام عمه خانوم . خوش اومدين .

عمه خانوم بادي تو غبغبش انداخت و گفت :

_ عليک سلام ، مرسي .

نکن عمه خانوم اينقدر احوال پرسي نکن به جدم قسم من توپ ِ توپم ! از بس داري

احوالمو مي پرسي موندم چي کار بکنم ! چشامو به حالت ايش از روي صورتش کشيدم و

کنار طاها روي مبل تک نفره ي سلطنتي نشستم . اه که من چقدر از اين مبلا بدم مياد .

از بس که بلنده پاهام به زمين نمي رسه ( توجه داشته باشين پاهاي من کوتاه نيستا!!!)

نگاهي به طاها انداختم که داشت با چشاش ، خواهر عادلو مي خورد . اه که من چقدر از

اين دختره ي هشت ساله ي چرقوز بدم مياد . حالا با اين سن کمش شده کپي برابر اصل

عمه اش ! هي ناز مي کنه هي کرشمه مياد اه اه اه هر وقت بهش نگاه مي کنم ، حالت

تهوع بهم دست مي ده ! اين دختره ايناز هم مثل اينکه از داداش ما خوشش اومده ها هي

کرشمه مياد بي حيا ! البته من مي دونم طاها داره بي منظور نگاش مي کنه . کوفتي اين

ايناز ، از بس خوشگله ، بيشتر به چشم خواهر کوچيکتر نگاش مي کنه اخه سني نداره

که ! در هر حال طاها بيخود مي کنه !

بدون اينکه کسي متوجه بشه ، با پا زدم رو پاي طاها که يعني حواستو بده به من .

نگاهي بهم کرد و با صداي خفه اي گفت :

_ هان ؟

_ هان نه بي ادب ، بگو جانم .

يه نگاهي بهم کرد و گفت :

_ خب جانم ، بگو .

_ تو خجالت نمي کشي ، صاف صاف جلوي بقيه زل مي زني به ناموس مردم ؟ مگه

خودت خواهر نداري ؟ ماشالا خواهرتم که مثل ماه شب چهارده اس . بيا به من نگاه کن

جاي اينکه به اين بچه ي اوستخوني نگاه کني !

طاها پقي زد زير خنده که همه ساکت شدن و به ما دو تا نگاه کردن . عمه خانوم که با

بابا مشغول صحبت بود ، حرفشو قطع کرد و يه نگاهي به من انداخت که نزديک بود

خودمو خيس کنم . واه ! زنيکه يه طورش ميشه ها ! مگه من خنديدم ؟! طاها خودشو

جمع و جور کرد و گفت :

_ معذرت مي خوام .

بابا که نمونه ي يک پدر با گذشت و مهربانه و الهي که تمام درد و مرضاش بخوره تو

فرق سر اين عمه خانوم (!)، با مهربوني به ما دوتا نگاه کرد و گفت :

_ خواهش مي کنم

بعد رو به هم صحبتش ادامه داد :

_ بله مي فرمودين عمه خانوم ...

وقتي جمع اروم شد ، طاها سرشو نزديکم اورد و خواست چيزي بگه که عروس خانوم

سيني چايي به دست وارد سالن شد . سريع نگامو بين عادل و محيا چرخوندم ( دختره ي

فضول !) آه خداي من ! يک نگاه عاشقانه از سوي يار و بي قراري اون يکي يار ! آه اين

چه سِري است که در بازتاب نگاه ها نهفته است ؟! آه خداي من ! داره حالم بهم مي

خوره ! اوووق !!! يکي نيست به اين عادل خان بگه ، جناب ، بپا شست پات نره تو

چشمت ! ولي نه خير اينا تو فاز نگاه و اينا نبودن ... کار داشت به جاهاي باريک کشيده

مي شد ! واسه ابرو داري هم که شده بايد يه کاري بکنم . شروع کردم به سرفه ي الکي

کردن . دو تاي اول کسي بهم توجه نکرد ولي وقتي سه چهار تا سرفه کردم ، همه

حواسشون رفت پي من . طاها با دست محکم زد تو کمرم که نا خوداگاه دادم بلند شد :

_ آآآآآآآآآي .... کمرم !

طاها دست و پاشو گم کرد و گفت :

_ خيلي محکم زدم ؟

کاش مهمون نداشتيم اون وقت يه محکمي بهت مي فهموندم که حالت جا بياد ! واي که

چقدر دستت تلخه ! فقط پوست و استخونه جاشم که رو پوستم مي مونه ! خدا ازت نگذره

! از بس سرفه کرده بودم اشک به چشام نشسته بود . سريع پا شدم و دويدم طرف

دستشويي . تا رسيدم تو شروع کردم به فحشاي ناموسي دادن . از صغار تا کبار مجلس ،

همه بهره بردن ! به خصوص اقا داداشم و عمه خانوم جان عادل جان !

اه چرا اين مهموني تموم نميشه ؟ کاش زودتر اين محيا عروس بشه من راحت بشم هر

چند بيچاره جامم رو تنگ نکرده ها ولي از اون نظر مي گم راحت بشم (خودتون ديگه

بفهمين ديگه ... بيشتر خواستگاراي من واسه خاطر محيا نمي تونن بيان !!!) هر چند تا

حالا يه تک سلولي هم عاشقم نشده ولي من اميدوارم که بالاخره اون شاهزاده ي رويا

ها سوار بر اسب سفيد مياد دنبالم !

محيا و عادل رفته بودن تو حياط ادامه ي حرفا و نگاه هاي عاشقانه شون رو دور از

چشم بزرگترا انجام بدن هرچند بابا به زور آينازو فرستاد رو حياط تا مثلا بچه هوايي

بخوره ! همه با يه چيزي خودشونو سر گرم کرده بودن . طاها با موبايلش ، مامان با

سيمين خانوم ، باباي بيچاره ام هم که کله شو سپرده بود دست عمه خانوم و هي عمه

خانوم شر و ور مي بافت و شوت مي کرد طرف بابام . اخ داره حوصله ام سر مي ره .

شروع کردم به تجزيه تحليل قيافه ي حاضران . طاها که هميشه موهاشو بالا ميزنه تا

پيشوني بلندش بهتر تو ديد باشه و جلوه ي پوست سفيدش با موهاي پر کلاغيش بيشتر

باشه . هر وقت نگاش مي کردم اول به خاطر اينکه من شبيهش نيستم حسرت مي خوردم

( فقط حسرتا حسودي نيست !) ولي بعد قربون صدقه اش مي رفتم و دعا مي کردم خدا

حفظش کنه . طاها ترم اخر حقوق بود و يه پسر خر خون مودب و با نزاکت و در اصل اب

زير کاه که هر جا مي رفت دخترا واسش بال بال مي زدن ( چقدر دختراي امروزي کم

عقلن . دو روز با اين سوسول زندگي کنن اونوقت عشق و عاشقي رو مي بوسن ميزارن

کنار !) چشمامو از روي طاها که داشت با موبايلش ور مي رفت برداشتم و نگاهمو به

سيمين خانوم ، دوست قديمي مامان دوختم . سيمين و مامان ، تو دوران بچگي دوست

جون جوني هم ديگه بودن ولي بعد از ازدواج مامان که رفت تهران ، از هم جدا شدن .

الان شش سالي ميشه که ما به خاطر مريضي مادر جون اومديم زادگاه مامان و اين دو

تا دوست دوباره با همن . سيمين جونم واسه اينکه خيالش راحت بشه ، محيا رو داد به

عادل که ديگه هيچ وقت از مامان جدا نشه . مامانمو خيلي دوست داشتم . به قول الهام

« هيچ ماماني مثل فاطمه جون پايه نيست » کاملا با نظر الهام موافق بودم مامانم با

اينکه به بعضي از اخلاقام گير مي داد ولي خيلي گل بود.... الهي بابام همه چيزشو به

پاش بريزه !(از خودم ندارم که مايه بزارم!)

بابام يه مرد از يه خونواده ي ثروتمند و اصيل تهرانيه که توي يه سفر تجاري با

بابابزرگ ، با مادرم اشنا ميشه و بعد عروسي مي کنن و بعد طاها مياد و بعدش محيا و

در اخر سر يهدا ، فرشته ي روي زمين وارد ميشود !!! ( وقت کردم خودمو تحويل بگيرم

!)

عمه خانوم هر وقت دهنش باز ميشد ، هم زمان دستاشم تکون مي خورد و انگشتاي پر

از انگشترش تو نور چراغ برق مي زد . خيلي واسم جالب بود تنها انگشتي که حلقه اي

توش نبود ، انگشت شستش بود که فکر کنم حلقه اي اندازه ي انگشتش تو بازار پيدا

نکرده بود ! ماشالا هيکل که نيست مثل بشکه ! از بس که تپل بود ، وقتي مي خنديد ،

چشماش تو صورت چاقش ، محو ميشد !

در حياط باز شد و محيا و عادل دست در دست هم ، نه ببخشيد هنوز کار به اونجا نکشيده

ايشالا تا هفته ي اينده دست تو دست هم که هيچي تو بغل هم وارد مي شن ! نگاهي به

صورت محيا انداختم . لپهاش صورتي شده بود و يه لبخند هم رو لبش نشسته بود . اما

عادل که سر از پا نمي شناخت . ماشالا لبخند که چه عرض کنم ؟ نيشش تا بنا گوش باز

بود ! خب ديگه الان با خودش فکر کرده چه دختر خانمي نصيبش شده بيچاره خبر نداره

از هفته ي ديگه چه بدبختي از جور محيا خانوم بايد بکشه ! ولي از حق نگذريم محيا

خونه داريش حرف نداشت خوشگل هم بود فقط يه خرده سوسول و اعصاب خرد کن بود

که ايشالا طي همين يه هفته روش کار ميکنم خوب ميشه !

سيمين خانوم از محيا پرسيد :

_ عروس خانوم دهنمونو شيرين بکنيم ؟

محيا هم سرشو با لبخند پايين انداخت که يعني خجالت کشيدم ! عمه خانوم هم که معلوم

بود گشنه اش شده گفت :

_ سکوت علامت رضاست !

من هم از بس که نشسته بودم داشت باسنم خواب مي رفت ، سريع از روي صندلي پريدم

پايين و ظرف شيريني رو برداشتم . عمه خانوم طوري نگام کرد که يعني به تو چه اخه ؟

منم جوري نگاش کردم که يعني من هم خواهر زنم هم خواهر شوهر ! حرف نباشه !

شيريني رو به همه تعارف کردم و بعد از اينکه نيم ساعت ديگه نشستن عزم رفتن کردن

. اما معلوم بود عادل مي خواست بيشتر بمونه ! من يکي که با خودم گفتم عجب روئي

داره ها ! خدا رو شکر فقط اسمتون رو همه وگرنه شبم مي خواست اينجا بمونه پسره ي

پررو !

تا اينا رفتن ، با سرعت جت دويدم سمت اتاقم ... اينقدر از اين خونه تميز کردن بدم

ميومد که نگو ... مخصوصا اگه بعد از مهموني باشه . لباسامو عوض کردم و پريدم رو

تخت . خب امشب چي کار کنم ؟ خوابم که زياد نمياد . ديشب هم که نامزد روباهو ديدم .

امشب بشينم يه فيلم درام کره اي ببينم بلکه دلم وا بشه . لپ تاپم رو باز کردم و رفتم تو

فولدر فيلمام . درخت بهشتي رو که ديدم خيلي چرته ، ديوانه عاشق هم که از بازيگر

زنش بدم مياد ، روزهاي بهاري هم که زيادي عاشقانه اس ... اه هيچي ندارم ؟ اها چرا

يکي هست که نديدم ... به سوي بهشت . اولين قسمتو باز کردم و کاسه ي تخمه رو

گذاشتم بغل دستم . اه چرا اينقدر اعصاب خرد کنه ؟ همش بايد توي فيلما مادر دختره

بميره و باباي پسره ؟ ايشالا جفتتون بميرين حالا ديگه ...زدم اخراي قسمت ... چي

ميگــــــــــي؟؟! دهنم افتاد کف زمين ! اخه دختري ک تو دبيرستان چشاش قد گاوه چطور

تو بيست سالگيش ميشه مثل موش؟؟؟! اين کره ايا رشدشون به انسان شبيه نيستا !

اولين قسمتو که نصفه نيمه ول کردم و تا خواستم لپ تاپو خاموش کنم ،؛ با خودم گفتم

بزار براي بار هزارم پسران برتر از گلو دوره کنم ! سريع فيلمو اوردم و شروع کردم به

تخمه شکوندن . با اينکه خيلي از گوجونپيو خوشم نمياد ولي عاشق جاندي ام . احساس

مي کنم من و جاندي با هم ديگه يه نسبتي داريم ! اخه اين بيچاره هم همش مثل من

سوتي ميده !

با صداهاي در هم ور همي که مي شنيدم گوشه ي چشممو باز کردم . اه چتونه اينقدر

صدا مي کنين ؟ اسباب کشيه ؟ پتو رو دوباره کشيدم رومو و از همون زير داد زدم :

_ بزارين يه دقيقه بخوابم ديگه ... چقدر صدا مي کنين !

کم کم داشت چشام گرم ميشد که طاها پريد تو اتاق و پتو رو از روم کشيد .

_ اه نکن ديوونه ... ازار داري ؟ چرا نمي زاري بخوابم ؟

طاها _ مگه کلاس نداري ؟

اه تازه يادم اومد امروز سه شنبه اس نه چهار شنبه ....خوب ! ساعت اول اناليز دارم که

استادش به درد عمه اش مي خوره! ساعت دوم ايين دارم که هميشه سر کلاس خوابم !

دو ساعت وسط بيکارمو از دو تا چهار فارسي عمومي دارم . پس بيخيل امروز يوني

نمي رم ! با چشم بسته پتو رو از دست طاها کشيدم و گفتم :

_ آنيو ... بلي ، کا...(نه زود باش برو)

طاها _ غلط کردي ... تو که هميشه سه شنبه ها کلاس داشتي ... زود باش حاضر شو

کلي کار ريخته رو سرمون . پاشو جنگلي ...

اي تو روح عمه ات طاها ! کاش عمه داشتم و يه خرده فحش نثارش مي کردم دلم خنک

مي شد (بيچاره عمه ها از دست اين دختر!) حالا عيب نداره عمه خانوم جان عادل که

هست ! تا اومدم دو تا فحش مَشتي واسه عمه خانوم جور کنم ، طاها دستمو زير پتو

کشيد و با زور بلندم کرد .

_ اه نکن اسکلت ... با اين هيکلت چه زوري هم داري ... ولم کن جاي استخونات رو

مچم موند !

طاها در حموم اتاقمو باز کرد و هلم داد توش :

_ سريع صورتتو بشور و حاضر شو خودمم بايد برم واسه کاراي دفترم ... بدو بابا گفته

بايد ببرمت دانشگاه .

خيل خب ، اگه بابا گفته بايد حمالي منو بکني ، پس خوب ازت کار مي کشم ! با سرعت

لاکپشت شروع به مسواک زدن کردم . اول بالا ، بعد پايين ، چپ ، راست ... نه مثل

اينکه خوب تميز نشد ! يه دور ديگه ... اهوم ... افرين دختر گل . حالا دهان شويه . و

دوباره مسواک ! نه اين بار به جاي خمير دندون روش سفيد کننده اس ! فکر کنم يه ربع

دارم مسواک مي زنم . صورتم کثيفه ها ... صورتمم شستم و حالا شدم يه دختر ماه !

طاها با مشت کوبيد به در :

_ يهدا ... بميري الهي ! رفتي دوش بگيري ؟ يه ربع تو حمومي چه غلطي مي کني ؟

با ارامش بيرون اومدم و در حالي که دستمو خشک مي کردم گفتم :

_ کم خوابي ديشبمو جبران مي کردم اوپا ...!

با عصبانيت از اتاق بيرون رفت . نگاه به ساعت کردم . اوه کلي وقت دارم هنوز ساعت

هفت و ربعه ! در کمدمو باز کردم و گفتم :

_ خوب چي بپوشم ؟

يه مانتوي قهوه اي سوخته و شلوار و مقنعه ي کرممو پوشيدم . طاها دوباره اومد تو :

_ باز تو مثل خر سرتو انداختي زير اومدي تو ؟ در واسه چي اونجاست ؟

طاها که از فرط عصبانيت صورتي شده بود گفت :

_ يهدا ... به ولاي علي زنده ات نمي زارم ! لعنتي دارم بهت مي گم کار دارم ... واسه

دفترم قرار گذاشتم ... بجنب ديگه اَه .

_ باشه ديگه دارم حاضر ميشم تو بيا کيفمو اماده کن من برم يه لقمه صبحونه بخورم ...

سر کلاس ضعف مي کنما .

در حالي که از کنارش رد مي شدم ، گفت :

_ کوفت بخوري !

باشه اوپاي گلم ... يه کوفتي بهت نشون بدم ، ازش چک چک روغن بچکه ! من اگه

صبحونه خوردنم نيم ساعت طول نکشه ، يهدا نيستم ! گاگول!

هنوز از در اتاق بيرون نرفته بودم که داد طاها بلند شد :

_ يهدااااااااااااا.... اين کمده تو داري ؟

سرمو کردم تو اتاق و ديدم که کل کتاب دفترام ريخته وسط اتاق! با خنده گفتم :

_ اخي ! شبيه کمد اقاي ووبي شده ! حالا برنامه ي امروزمو اماده کن تا ديرت نشده ...

بلي اوپا !

طاها _ اخه من که نمي تونم بيا خودت حاضرش کن ...

تو چارچوب در وايسادم و دستمو مشت کردم و به تقليد از فيلماي کره اي گفتم :

_ تو مي توني اوپا ! آجا آجا فاينتيک !!! ( جنگ جنگ تا پيروزي/اصطلاح کره اي)

دقيقا ساعت بيست دقيقه به هشت بود که از پشت ميز صبحونه بلند شدم . ديگه طاها گناه

داره داشت گريش مي گرفت !

طاها تو ماشين نشسته بود و سرش رو فرمون بود . رفتم جلو نشستم و گفتم :

_ خب ديگه بريم من اماده ام .

طاها با سستي سرشو از روي فرمون بلند کرد و گفت :

_ ديگه کار ديگه اي نداري ؟ دستشويي نمي خواي بري؟

_ نه هنوز تازه غذا خوردم ... بزار هضم بشه بعد !

طاها که ديگه رفته بود تو فاز قهر، روشو ازم برگردوند و ماشينو روشن کرد . دقيقا به

خاطر همين بي جنبه بودنشه که ازش بدم مياد ! اخه پسر بي ظرفيت ، حالا که اسمون به

زمين نيومده ! داري نوکردي خواهرتو مي کني که صد البته وظيفته ! واسه من قيافه مي

گيره ننر! اصلا به درک که دير کردي ! اصلا دفتر نزن ! يه فوق ليسانس داره سريع مي

خواد کار گير بياره ... بابا دکتراشم تو خونه نشستن تو که تازه اول راهي جوجه!

پشت چراغ قرمز وايساد و اهي کشيد که جيگرم که هيچي، تا کليه ام سوخت ! چه کنم

ديگه دل رحمم و عذاب وجدان بدجوري بيخ خرمو چسبيده! اروم ازش پرسيدم :

_ خيلي ديرت شده ؟

چشماي غمگينشو بهم دوخت و گفت :

_ فکر کنم وقت ملاقاتم تموم شده !

اخي....اينجوري نگام نکن دلم کباب شد ... حالا خواهرت نمرده که اينقدر غمگيني !

_ فقط خودت وقت داشتي ؟

طاها _ نه سپهرم هست قبل از من وقت داره ... فکر کنم حالا ديگه داره کاراشو انجام

ميده .

واي خدا چي کار کنم ؟ يه دفعه فکري به ذهنم رسيد . نزديک يه سوپري بوديم که داد زدم

:

_ نگه دار!

طاها سريع زد روي ترمز که نزديک بود با مخ برم تو شيشه ! چه سرعت عملي داري

لامصب!

طاها _ چت شده ؟

_ امممم ... چيزه ... من تا چهار تو دانشگام ... غذاي سلفم هم امروز خوب نيست .

ميشه يه بيسکوييت برام بخري ؟

طاها با بي رمقي گفت :

_ خب از بوفه ي دانشگاه بگير .

تا خواست بره ، دست گذاشتم رو فرمون و گفتم :

_ بيسکوييت بوفه فاسده (مگه ميوه اس که فاسد بشه !؟)... بلي پياده شو ... ساقه

طلايي هم بگير ... ايرانــــــــــا (بلند شو)

بعد از اينکه طاها رفت تو سوپري ، سريع موبايلشو از جلوي ماشين برداشتمو شماره

ي سپهرو گرفتم ..... اه بردار ديگه ....

بعد کلي بوق بالاخره برداشت ... معلوم بود عجله داره ...

سپهر _ الو طاها ... الان دارم ميرم تو ... بعدا تماس بگير ... بعد از من نوبت توئه ....

زود خودتو برسون خداحافظ...

اوي اوي کجا داداش ؟ بزار ما هم دو کلوم حرف بزنيم بعد قطع کن ! سريع گفتم :

_ اقاي شمس قطع نکنين ، قطع نکنين کارتون دارم .

سپهر _ اِ؟ سلام يهدا خانوم . چيزي شده ؟

_ نه فقط اگه ممکنه يه خرده کارتونو طولش بدين ... طاها بايد منو ببره دانشگاه نمي

تونه زود بياد ... اگه يه کم معطل کنين ممنون ميشم .

سپهر _ چشم حتما ... من بايد برم امري نيست ؟

_ نه عرضي ندارم . خداحافظ .

اوف ... تموم شد . الهي خدا عمرم بده که کار طاها رو راست و ريس کردم !

سريع يه تيکه ديگه از بيسکوييتو گذاشتم تو دهنم .

الهام _ خفه ميشي دختر ... ارومتر بخور .

شير کاکائومو سر کشيدم و از مهناز پرسيدم :

_ ساعت چنده مَهي؟

مهناز_چهار و ربع .

_ اي خاک تو سرم ... شروع شد...

نفيسه _ نترس بابا ديگه اونقدرام قرار نيست دير کني ...

_ چي ميگي بابا ؟ خنچه برون ساعت پنج شروع ميشه ... تا من برسم خونه ساعت

ميشه يه ربع به پنج، يه ساعت هم کارمه تا حاضر بشم ... اوووووو چقدر کار دارم ...

سهيلا_ خب حالا ارومتر بخور ميافته تو حلقت خفه ميشي ...

اخرين تيکه بيسکوييتو چپوندم تو دهنمو و با قدرت تموم ني رو فشار دادم .

الهام _ نکن خواهر ... ديگه هيچي ته اين نيست ...

اه من شير کاکائو مي خوام...! دهنم داره خشک ميشه .

موبايلم زنگ خورد . طاها بود . گوشيمو جواب دادم و دست کردم تو کيفم .

طاها _ سلام . کجايي تو ؟

_ سلام تو پارکينگ يوني ...

طاها_ چرا هنوز اونجايي؟ تقريبا مهمونا دارن ميرسنا ...

(اه چرا پيداش نمي کنم ؟)

_ خب بهشون بگو صبر کنن من اومدم .

طاها _ مثل اينکه حالت خوش نيست ... سريع خودتو برسون ... خدافظ

(اه کجاست اين لعنتي ؟)

_ باشه باي.

بچه ها با تعجب دورم جمع شده بودن و به من که تا ارنجم تو کيفم بود نگاه مي کردن .

اخر سر الهام که ديد دارم خودکشي مي کنم پرسيد ؟

_ يهدا دنبال چي مي گردي ؟

با کلافگي کتابامو توي کيف جابه جا کردم و گفتم :

_ اه موبايلم نيست ...

بچه ها يه لحظه ساکت شدن و بعد يه دفعه همه از خنده پکيدن ! نفيسه با دست زد پس

گردنم و گفت :

_ ديگه اين سيمات قاطي کرده ها ! بيچاره، موبايلت که تو دستته اوسکل!

هان؟! اخ اصلا حواس ندارم که من ...! موبايلمو تو دستم گرفتم و خواستم شماره بگيرم

که سهيلا پرسيد ؟

_ به کي مي خواي بزنگي؟

_ طاها ...

مهناز گوشي رو از دستم کشيد و به بچه ها گفت :

_ اين ديگه خيلي حالش بده ... حالا باز خدا رو شکر خنچه برون خودش نيست وگرنه

چه مي کرد !؟

مثل خلها ازش پرسيدم :

_ چرا نمي زاري زنگ به طاها بزنم ببينم مهمونا رسيدن يا نه ؟

نفيسه دوباره زد پس گردنمو گفت :

_ خاک تو سر حواس پرتت! اين داداش بدبختت که الان بهت خبر داد ...

بعد رو به بقيه گفت :

_ کلا قاط زده !

تو اين يه قلم باهاش موافق بودم !

.................................

با سرعت جت خودمو رسوندم خونه . اوه اوه تقريبا کل ايل و تبار اينور و اونور ريختن

خونه ي ما . يه اس به طاها دادم :

«اوپا بيا در حياط پشتيو واکن من حوصله سلام عليک ندارم»

يه دقيقه بعد طاها تک داد که يعني مي تونم برم . با مهارت توي کوچه بغلي پيچيدم و

سريع پريدم تو حياط پشتي . در راهرو باز بود . زود دويدم تو اسانسور و کليد بالا رو

فشار دادم . تا اسانسور رسيد طبقه ي دوم ، پريدم بيرون و خوردم به سروش ، پسر

عموم . سها خواهرش هم کنارش وايساده بود . ايييييييش مرده شور قيافه ي جفتتون !

حالم از اين کلاس گذاشتناتون بهم مي خوره . سروش و سها دست به سينه وايسادن و

زل زدن به من . نخير مثل اينکه چون فيس تو فيس اينا شدم اول من بايد سلام کنم ولي

کور خوندن من سلام بکن نيستم . مثل خودشون يه نگاه به سروش کردم يه نگاه به سها

. اوه من موندم سها يه موقع گرمش نشه با اين لباسي که پوشيده ! نه بالا داره نه پايين

نه جلو نه پشت ! اوه چي ميشه ها ! سروش که حسابي کلافه شده بود ، ناچارا يه سلام

مختصري کرد منم فقط با سر جواب دادم . سها هم که کوتاه بيا نبود . قري به سر و

گردنش داد و گفت :

_ چه عجب حالا تشريف ميارين يهدا جون ؟ مي زاشتين با عروس ميومديد ديگه !

سروش مثل مفتشا ازم پرسيد :

_ کجا بودي تا اين وقت ؟

جانم ؟ قبلنا اسممو جمع مي بستا ! من کي بهش نيمچه لبخند زدم که شده بازپرس من ؟

اخه به تو چه بچه قرتي ؟ اصلا ور دل دوست پسرِ نداشتم بودم خوب شد؟ يه نگاه بهش

کردم که يعني برو تا نزدم ناقصت کنم ! خواهر و برادر هر دو تا دماغاشونو بالا گرفتن و

مثل بوقلمون رفتن تو اسانسور . حالا هي برق مصرف کنين اسانسور نديده ها ! کلا

خونه ي بيچاره ي ما سه طبقه اس هر کي از راه مياد مثل نديد بديدا مي پره سوار

اسانسور ميشه ! الهي اسانسور خراب شه گير کنين اونتو خفه شين ! ساعت توي

راهرو زنگ زد :

_دينگ دينگ دينگ ...

آي بدبخت شدم ساعت يه ربع به پنج شد ... الان محيا از ارايشگاه مياد !

سريع دويدم به سمت اتاقمو چپيدم تو حموم . دوشو تا اخر باز کردم و تو حموم لباسامو

در اوردم و پرت کردم يه گوشه . موهاي بلند و پرپشتمو کردم زير اب . ولي هر چي

مالش مي دادم اب به پوست کله ام نمي رسيد که ! اي خدا ... کي بشه من کچلي بگيرم !

در عرض پنج دقيقه خودمو گربه شور کردم و پريدم بيرون . سريع با موبايلم به طاها

زنگ زدم . هيچي وقت نداشتم .

طاها _ جانم يهدا جان .

اي خدا رو شکر مهربونه مي تونم سواري بگيرم !

_ اوپا جون ننه ات پاشو بيا کمکم الان ابرومون ميره ... بدو .

طاها _ اشکال نداره عزيزم . فداي سرت يکي ديگه بپوش .

_ اهان الان کسي پيشته ؟ به خدا دکش کن بيا ...

طاها _ باشه الان ميام کمکت انتخاب کني .

و بعد قطع کرد . از موهام چک چک اب مي چکيد . دوباره اين جنگ امازون رشد زيادي

کرد ! تقريبا ديگه از کمرم هم رد کرده بود ... کاش بابا ميزاشت برم کوتاشون کنم . يکي

نيست بهش بگه بابا جون من که نمي خوام توي جشنواره ي بلند موترين زن جهان

شرکت کنم که نميزاري پامو بزارم تو ارايشگاه .... حالا اگه کم پشت بود يه چيزي ،

ميشد تحملش کرد ولي شونه به پوست سرم نمي رسه با اين موها ! براي اينکه بيشتر

معطل نشم ، کت و شلوارمو از کمد بيرون کشيدم و هول هولکي تنم کردم . کت مشکي

کوتاه که اگه زيرش چيزي نمي پوشيدم ، تا نافم معلوم ميشد ! براي اينکه يقه اش خيلي

باز نباشه ، يه سنجاق برداشتم و از زير کمي بالاتر از سينه ام رو سنجاق زدم . خيلي بد

نشد ... يعني اصلا پيدا نيست که بد بشه ! شلوار خيلي خوش دوختي هم که با کتم ست بود

رو پوشيم . تو اينه فقط هيکلمو برانداز کردم . من که اصلا چاق نيستم که همه بهم

ميگن تپل ! فقط يه کوچولو اضافه وزن دارم که اونم ايشالا خوب ميشه . ولي راستيتش

هيکلم خيلي هم متناسب بود و مادرجون بهم ميگفت که خيلي خوش هيکلم . خيل خب

امپر اعتماد به نفسم چسبيد به سقف !

طاها اومد پشت در اتاق و در زد بعد هم اومد تو . جالبه يه پله پيشرفت کرده قبلا در نمي

زد حالا هم که مثلا در ميزنه منتظر جواب نميشه مثل گاو کله شو ميندازه پايين و مياد تو

! تا منو ديد گفت :

_ ااا؟ تو که هنوز موهاتو درست نکردي ... الان محيا از ارايشگاه ميادا .

_ طاها يه کاري بکن اين کله حداقل تا يه ربع ديگه وقت ميبره ها ...

طاها فکري کرد و گوشيشو از جيبش در اورد و شماره گرفت کمي بعد طرف جواب داد :

طاها_ الو عادل جون سلام .

به طاها اشاره کردم بزاره رو پخش .

عادل _ سلام طاها جان ما داريم ميايم .

طاها _ باشه... محيا که باهاته ؟

عادل_ اره .

طاها _ مي بخشي گوشي رو بهش ميدي؟

.....

محيا _ بله طاها.

طاها_ ميگما ميشه يه خرده ديرتر بياين ؟

محيا_ چرا؟

طاها _ اخه يهدا دير کرده الانم بايد زود بره پايين ولي هنوز حاضر نشده اگه يه کمي

ديرتر بياين همه چي جفت و جور ميشه اوکي؟

محيا _ ارسو(باشه)

طاها لبخندي زد و قطع کرد .واي چه اوپاي گلي دارم من .ماشالا يه پارچه اقاست ! الهي

سها واست پرپر بشه (از خودت مايه بزار!)گل خواهر ! ( توجه داشته باشين قبل از اين

کارش کاکتوس خواهرم نبود!)

تا اومدم تشکر کنم ، دستمو گرفت و نشوندم رو صندلي . مثل ارايشگراي حرفه اي

سشوارو دستش گرفت و سرمو خم کرد طرف اينه . نمي تونستم ببينم چه بلايي داره سر

موهام مياره . کمي که موهام خشک شد ، طاها خواست که شونه پيچو بهش بدم

همونطورکه روي ميز توالت خم شده بودم ، شونه رو بهش دادم . حالا ديگه تقريبا موهام

بهتر شده بود . طاها بعد از ده دقيقه گفت :

_ دستت درد نکنه که نرم کننده زدي وگرنه به اين زوديا موهات صاف نمي شد .

ا؟ من نرم کننده زده بودم ؟ خب حتما حواسم نبوده که کدوم شامپوئه کدوم نرم کننده ...

طاها نگاهي به ساعت مچيش کرد و گفت :

_ يهدا پنج دقيقه ديگه ميانا ... چي کارت کنم ؟

با نگراني به تصويرم تو اينه خيره شدم . تقريبا کارم تموم شده بود . نيازي نبود که

موهامو ببندم . موهام که بر اثر سشوار و کمک طاها صاف و لخت شده بود ، به زيبايي

دورم ريخته بودن . هيچ وقت اينقدر از اينکه موهام بلنده خوشحال نشده بودم . طاها گفت

:

_ مدل موهات به لباست ميادا ... تازه مراسم خيلي مهمي هم که نيست ... همينجوري

خوبه ... زود ارايش کن و بيا بيرون . فقط دور و بر حياط پيدات نشه ها ... يه راست

ميري پيش مامان ... خب؟

هه هه هه ... بچمون غيرتش گل کرده ! حق با طاها بود . نصفه فاميلامون که خيلي اپن

بودن و جشن مختلط مي پسنديدن ... بقيشون که اکثرا فاميل مامان بودن ، مي گفتن

دخترا با دخترا ، پسرا با پسرا ! ولي ما نه ... وسطي بوديم واسه اينکه فاميلاي مامانيم

ناراحت نشن ، مردا رو حياط بودن و زنا تو پذيرايي ... و واسه اينکه اونوريا خيلي

ناراحت نشن، شامو مختلط کرده بوديم . طاها که هنوز مثل بوق اونجا وايساده بود و بر

و بر نگام مي کرد دستي جلو صورتم تکون داد و گفت :

_ يهدا فهميدي چي گفتم ؟

_ ها؟ اره ... کامساهاميدا اوپا (مرسي داداش)

درو باز کرد و در حالي که بيرون ميرفت گفت :

_ يه دونه شال هم واسه وقت شام بردار دم دستت باشه .

_ ارسو (باشه)

تا رفت بيرون ، ريختم سر کشوي لوازم ارايشم و خيلي سريع ارايش کردم . خدا عمر

محيا بده که يادم داد چطوري يه خط چشم خوشگل بکشم .

اخ مادر کمرم ... مگه سفره عقد اين دختر چقدر خرت و پرت داره که تموم نمي شه ؟

ديگه داشت گريه ام مي گرفت ... سيني کفش و گل و گلاب رو بعد از اينکه چرخوندم دادم

به اکرم خانم خدمتکارمون . مامان بهم اشاره کرد که بيام اين دو تا کله قند تو سيني رو

هم بردارم و بگردونم . با حالي زار به مامانم خيره شدم . اخه چرا هر چي حمالي و

تعارفه واسه خاندان بخت برگشته ي عروسه ؟ اه ...

موقع شام ، واسه محيا و عادل ، سرويس جداگونه رزرو شد که اونا داخل ساختمون غذا

بخورن و بقيه هم اين دو تا مرغ و خروس عاشقو تنها بزارن و برن تو حياط . اييييييييش

اينقدر بدم مياد از اين ادا و اصولا ... !

قبل از اينکه برم تو حياط ، موهامو با گل سر جمع کردم و شالمو سر کردم . يقه ي

لباسمو جوري مرتب کردم که جايي از بدنم، معلوم نباشه . زندايي نغمه ، تا منو که شال

سرم کردم ديد ،شروع کرد به قربون صدقه رفتن :

_ ماشالا چه دختر فهميده اي هستي يهدا خانوم . باريک اله خانوم ... ايشالا عروسي

خودت !

منو بگو فکر کنم همون دو تا کله قندو تو دلم اب کردن ! اگه روم ميشد بلند داد مي زدم

ايشالا ايشالا...!

بعد از اينکه خونمون از جمعيت خالي شد ، فقط اشغالاي مهموناي بدرد نخور کل خونه

رو برداشته بود ... اصلا واسه چي بايد خنچه خونه ي مادر عروس باشه هان ؟! من مثل

هميشه از زير کار در رفتم و پريدم تو اتاقم ... سريع لباسمو عوض کردم و انداختم

گوشه ي اتاق ... اخه مي دونين ، اکرم خانوم تازه اتاقمو تميز کرده ، هر وقت دور و بر

نگاه مي کنم ، ميبينم همه چي شسته و رفته اس ... احساس پوچي بهم دست ميده! قبل از

اينکه بخوابم ، گوشيمو برداشتم تا خاموشش کنم . ديدم الهام يه پيام داده :

« فردا تولد سهيلاس ... يادت نره کادو بياريا ... بعد از کلاس هم ميريم بيرون که

غافلگيرش کنيم ...اَرَجي اوني؟(فهميد آجي ؟)»

اه ... يادم باشه فردا قبل از اينکه برم کلاس يه چيزي تو راه واسش بخرم ... نه وقت

نمي کنم که ... اشکال نداره يکي از روسريهامو کادو پيچ مي کنم واسش مي برم!

صبح با صداي اکرم خانوم از خواب بيدار شدم :

_ يهدا خانوم ... يهدا خانوم دخترم ، بيدار شين ... اقا داداشتون ميگن بايد برين دانشگاه

... پاشين خانوم . بلند شين ... زود باشين ...بيدار شين ...

اي بابا ! يه بار بگي بلند شين پا ميشم چقدر ميگي بلند شين ، پاشين ، بيدار شين ، شين

شين شين ! اه ... با صداي خواب الودي گفتم :

_ اکرم خانوم يه دقيقه صبر کن ...الان پا ميشم ...

اکرم _ بلند شين خانوم ... پا شين .... زود باشين ...

استغفرلله!!! اگه بزرگتر نبودي مي زدم ناقص بشي ! ديدم نه خير يه ريز داره ميگه ...اي

خدا يه روز نشد من با نوازشي عاشقانه بلند بشم ...! همش بايد يکي يا با کتک بيدارم

کنه يا مثل اين راديو پيام هي دم گوشم ور ور کنه ... اه!

حوصله دانشگاه رفتن نداشتم . امروز دوشنبه بود صبر کن ببينم ... دوشنبه ؟

واااااااااااي فاضلي !

تا فهميدم امروز با فاضلي کلاس داريم ، از تخت جستم پايين ... اکرم خانوم که از

دستپاچگي من تعجب کرده بود ، پشت سرم راه افتاد و گفت :

_ يهدا خانم... صبحونه يادتون نره ها ... اقا ناراحت ميشن ...

همونطور که تند تند وسايلم رو جمع مي کردم ، گفتم :

_ باشه ... باشه ... الان ميام ...

خيلي سريع مسواک زدم و موهام که بعد از عمري صاف بود رو تو گل سرم جمع کردم .

اه اينقدر بدم ميومد موهام پشت مقنعه ام باد کنه ... ولي خب ديگه وقت واسه بافتن

نيست ... بايد زود حاضر بشم ... ساعت چنده ؟ واي هفت و نيم شد ... اي تو روحت

فاضلي که اينقدر نحسي ....!

خدا رو شکر يه ربع به هشت رسيدم دانشگاه ... ولي اين مرتيکه هيچيش مثل ادميزاد

نيست ... يه دفعه مي بيني الان داره نمره ها رو مي خونه .... اي خدا ، ميانترمم ...

فکر کردن درباره ي گندي که هفته ي پيش بالا اورده بودم ، باعث شد راه رفتن عاديم

اول تبديل به دو ماراتن بعد هم دو سرعتي بشه !

اي خدا ... مثل الهام نذر مي کنم که حداقل ده بشم ... ميبيني خدا جون من به نصف نمره

هم راضيم فقط جون زن اين فاضلي بيا و يه کاري کن اين ترمو ديگه نيفتم که بدبخت

ميشم ...!

در حال دعا و ثنا بودم که محکم خورم به يکي ... يه کيف گنده شبيه کيف گيتار دستش

بود که هنگام برخورد با من از دستش افتاد و پخش زمين شد و صدايي کرد که نگو ...

حتما يه چيزيش شکست ! پسري که بهش تنه زدم ، يه متر افتاده بود جلو ... تا برگشت و

کيفشو ديد که روي زمينه ، يه نگاهي بهم کرد که نگو ... اوف ... احساس مي کنم ،

دستشوييم گرفته ! اومد جلو و کيفشو برداشت و زيبشو باز کرد . درست فهميدم کيف

گيتار بود .ااا؟ نه گيتار که از اين سيخا نداره ! چيه پس ؟ همينجوري داشتم به گيتار و

سيخش نيگا ميکردم که اقا برگشت و گفت :

_ اگه معذرت خواهي کنين اشکالي نداره ها ... نزديک بود ارشه ي ويولونم بشکنه ...

بعدم يه نگاه مرموز به سر تا پام کرد و رفت . واه ... ملت خوددرگيري دارنا ... اصلا به

من چه که عذر خواهي کنم ؟ تو توي راه بودي ايکبيري ِ چلغوز! اييييييييش با اون سيخ

گيتارش! واي خاک به سرم ... فاضلي ديگه رام نميده ... دوباره شروع کردم به دويدن تا

رسيدم کنار اون پسره ... اين دفعه تا صداي کفشامو شنيد ، خودشو نيم متر از من دور

کرد تا بهش نخورم ... اگه عجله نداشتم ، جوري بهت تنه مي زدم که يه متر که هيچي از

اينجا بيفتي قله ي دماوند ، پسره ي چوب کبريت ... اه اه ! اصلا من موندم چرا اين روزا

همه پسرا خودشونو لاغر مي کنن ؟ اون از طاها اينم از اين اسکلت ... الهي سيخ

گيتارت از وسط نصف بشه !

واي نه ... دير رسيدم ... فاضلي تو کلاس بود و تا من در زدم سرشو چرخوند طرف در .

مثل دختراي خيلي خوب ، اول سلام کردم و گفتم :

_ ميشه بيام تو ؟

استاد فاضلي مثل ازرق شامي بهم نگاه کرد و گفت :

_ خانوم بهنيا تا حالا کجا بودين؟

هه ، مرتيکه اوسکل بايد کجا باشم ؟ تو بغل دوست پسر نداشته ام !

_ چطور مگه استاد؟

فاضلي _ الان چه وقت اومدن سر کلاسه ؟

ديگه داشتم کم کم جوش مي اوردم :

_ استاد ساعت تازه هشته منم که درست سر وقت رسيدم . مشکلي از نظر دير کردن

ندارم درسته ؟

فاضلي هم که وضعش از من بدتر بود گفت :

_ شما که در جريان هستيد کلاساي من يه ربع زودتر شروع ميشه اون از جلسه ي

پيشتون و ميانترم شاهکارتون ... اينم از امروزتون . بفرمايين بيرون خانوم .

خيلي از دستش حرصم گرفته بود . همه ي شخصيتمو جلوي هم کلاسي هام خرد کرد .

دندونامو روي هم فشار دادم و همه ي خشم و نفرتمو تو نگاهم ريختم و بهش خيره شدم

. کمي چشم تو چشم هم شديم و بعد ديدم صداي پچ پچ مياد . مي دونستم قراره بعد از اين

بي احترامي ، تمام اعتبارمو از دست بدم . يه نگاه خيلي خفن هم به طرف بچه ها کردم

که خودمم فهميدم دارن از هم ميپرسن کسي دو تا شلوار داره يا نه ؟! صداي فاضلي

دوباره بلند شد :

_ از بي انضباطي خودتونه که هيچ وقت سر کلاس حاضر نمي شين . اين جلسه رو مي

بخشم . ديگه تکرار نشه ...

اوه اوه ... تو رو خدا ... اگه نبخشي خودمو حلق اويز مي کنم ... مرتيکه خر ننر فکر

کرده محتاج کلاس و درسشم ... که البته بودم ! ولي زيادي اعصابمو بهم ريخته بود . با

حرص جواب دادم :

_ نيازي به بخشش شما نيست جناب فاضلي .

و درو محکم بهم کوبيدم و رفتم تو سالن . مي دونستم که الان همه به جز دوستاي خودم

که با اخلاقم اشنا بودن ، دهناشون افتاده کف کلاس ! چون واسه اولين بار بود که توي

دانشگاه با يکي همچين برخوردي مي کردم .

ساعت بعد تربيت بدني داشتيم . اين ساعتم که رفت ... حداقل برم يه خرده شنا تمرين کنم

ارامش قبليمو به دست بيارم . رفتم تو استخر و لباسامو عوض کردم . خدا رو شکر که

هنوز موهام صاف بود وگرنه با چه رويي مقنعه ام رو در مياوردم ؟ غير از من ، نگين،

هم کلاسي ترم قبل، هم تو استخر بود . سلام و احوالپرسي کرديم و پريدم تو اب . يه

خرده که شنا کردم ، به نگين گفتم :

_ نگين تو ترم قبل با فاضلي پاس کردي اره ؟

نگين کلاه شناشو صاف کرد و گفت:

_ اره با هزار تا بدبختي ... تازه لب مرز بودم شدم ده و بيست و پنج . تو با چند افتادي؟

پوزخند تلخي زدم و گفتم :

_ نه و نيم .

نگين _ خيلي بيشعوره ...

مي دونستم که داره به فاضلي ميگه تاييد کردم :

_ اره نکبت ...

نگين_ راستي مگه الان باهاش کلاس نداري ؟

_ چرا ولي انداختم بيرون .

نگين با تعجب پرسيد :

_ واه ... چرا ؟ کلاسا که تازه شروع شده ...

_ اين مرتيکه کجاش شبيه ادميزاده که کلاس برگزار کردنش باشه ؟ خبر عزاش ...

ابرومو ريخت ...

بغض کردم .خيلي واسم عجيب بود ولي تا حالا کسي اينطور باهام برخورد نکرده بود . به

خصوص من که تو تمام درسام تاپ کلاس بودم و فقط ساختمان داده بود که کفريم ميکرد

که اگر اين مرتيکه منو از اين درس زده نکرده بود ، بهترين نمره رو مي گرفتم ...

خراب کاري ميانترمم هم تقصير خودشه ! به فيلم کره اي چه ؟!

نگين که فهميد حال خوشي ندارم ، اومد کنارم و دلداريم داد . لبخند کج و کوله اي زدم و

گفتم :

_ من خوبم .

يعني ديگه مي خوام تنها باشم ... نگين فهميد و از اب رفت بيرون .

نفسمو حبس کردم و رفتم زير اب . با مهارت مسير بين دو ديواره ي استخر رو شنا کردم

. کمي زير اب موندم تا وقتي که ديگه نفسم بيرون نميومد . چه کنم مريضم ديگه! ولي

خيلي گريه ام گرفته بود . اگه فاضلي دم دستم بود در جا خفش مي کردم.

بعد از يه شناي درست و حسابي جيگرم حال اومد . لباسامو پوشيدم و موهاي خيسمو

جلوي سشوار گرفتم . داشتم موهامو خشک مي کردم که الهام اس زد :

« سلام کجايي؟ نميريم تربيتا ...بيا پارکينگ مي خوايم سهيلا رو ببريم بيرون »

با حوله ي دستم کوبيدم تو کله ام ... اي خاک دو عالم تو سر فاضلي ! حالا چه غلطي

بکنم ؟ کادو يادم رفت ... واااااااااي ابروم جلوي سهيلا رفت . زود به بچه ها اس زدم :

«بچه ها يه اتفاق بد افتاده ...»

بچه ها که مثل من دست و دلباز نبودن که بهم جواب بدن ، الهام اس داد :

« اي تو روحت يهدا...بچه ها ميگن تا سهيلا نفهميده يه خاکي تو سرت بکن ... حالا

کدوم گوري تشريف داري؟»

جواب دادم :

«اگه مي دونستم بايد کدوم خاکو تو سرم بريزم که به شما خوشحالا اس نمي دادم ...

الان ميام پارکينگ»

سريع از استخر زدم بيرون . پشت موهام هنوز خيس بود ولي سريع از زير مقنعه ام با

گل سر بستمشون . چون حجم موهام زياد بود ، مي ترسيدم گل سرم بشکنه ولي شل

بستم که بيچاره نشم . بدو دويدم طرف پارکينگ .

سهيلا _ سلام يهدا جونم چطوري ؟خوبي؟ طوريت که نشده ؟ واي امروز خيلي فاضلي

باهات بد تا کرد الهي بميرم ... هنوز ناراحتي نه ؟ خوب حقم داري به خدا ....

سهيلا يه ريز حرف ميزد . مهلت جواب دادن نمي داد . رو به بقيه ادامه داد :

_ ولي نگاه اخر يهدا رو حال کردين ؟! من يکي که داشتم از ترس خودمو خيس مي کردم

... چه چشايي داره لا مصب ...!

در حالي که از زياد دويدن ، نفس نفس ميزدم ، بريده بريده از الهام پرسيدم :

_ اين صبحونه چي خورده ؟

الهام شونه اش رو با بي تفاوتي بالا انداخت و گفت :

_ هر چي خورده فکر کنم مغز گنجشک هم باهاش بوده ... از اون وقتي که از کلاس

شوت شدي بيرون ، کلمونو خورد .

خم شدم تا سينه ام اروم بگيره ... هميشه دويدن زياد باعث تنگي نفسم ميشد و سينه ام

تير مي کشيد . الهام اهسته طوري که سهيلا نفهمه پرسيد :

_ کادو رو چي کارش مي کني ؟

_ نمي دونم ... حالا بياين بريم بيرون ...

همگي سوار ماشين من شديم و رفتم به يکي از کافي شاپهاي درجه يک . يه ميز پنج

نفره پيدا کرديم و نشستيم . سهيلا که معلوم بود مي دونه مناسبت امروز چيه ، دستاشو

بهم کوبيد و گفت :

_ واااااااااي بچه ها نمي دونين چقدر امروز خوشحالم ...

_از اينکه فاضلي منو تو کلاس راه نداده خوشحالي ؟

سهيلا _ نه عزيزم ... الهي بميرم برات هنوز از دستش دلخوري نه ؟ ولي خب ميانترمتم

که گند زدي بهش ...

با اشاره ي سهيلا سريع به طرفش خم شدم و پرسيدم :

_ نمره ها رو خوند ؟

سهيلا سرشو به علامت تصديق تکون داد . اي تو روحت مرتيکه نفهم انتقام جوي گاگول

ِ ايکبيري ... نه نه قرار بود اين صفتو از روش بردارم هر چي هست ايکبيري نيست ...

ولي الهي مرده شور ريخت و قيافتو ببرن!

_ خب ؟

سهيلا _ خب چي ؟

_ خب به جمال نداشته ات ... بنال ببينم چند شدم ؟

سهيلا _ نيدونم .

_ وا... مگه نمي گي نمره ها رو خوند ؟

سهيلا _ چرا خوند ولي چون تو سر کلاس نبودي ، نمره ي تو رو نخوند .

مهناز_ البته يه چيزي بگما ... بي انصافي نشه ... وقتي تو از کلاس رفتي بيرون

ناراحت شدا ... تا چند دقيقه هيچي نگفت .

الهام با خنده گفت :

_ اره ... کل کلاس شده بودن چشم و به فاضلي نگاه مي کردن . اما استاد کله اش مثلا

رو کتاب بود ولي چشمش يه جاي ديگه کلا معلوم بود حضور ذهن نداره ...

نفيسه_ لابد فکر کرده تو خيلي ناراحت شدي ...

با لحن حق به جانبي گفتم :

_ خب معلومه که ناراحت شدم . مرتيکه لوس بهم ميگه اين دفعه مي بخشمت ... مي

خوام هزار سال سياه نبخشيم ، مگه چي کارت کردم ديلاق؟!

سهيلا _ کم کم داره دوباره امپرت مي چسبه بيا بستني بخور اروم شي ...حرارتت بياد

پايين .

بعد هم زورکي قاشق بستني رو تو حلقم فرو کرد .

_ اه نکن سهيلا کل صورتمو ريختي بهم...

الهام _ از اولش بهم ريخته بود !

_ غلط کردي ...

مهناز _ خيل خب ... جنگ نکنين دعوا ميشه بعد بايد بيايم لاشه هاتونو جمع کنيم ... من

ميگم بريم سر اصل مطلب .

نفيسه دستاشو بهم کوفت و با لحن کشداري گفت :

_ بــــــعله ... اصل مطلب ، سهيلا جون زن داداش من ميشي؟

نفيسه داداش نداشت ... تک فرزند بود هر وقت مي خواست کلاس بزاره ، پاي داداشاي

نداشتش رو وسط مي کشيد . سهيلا با خجالت گفت :

_ واااااااي ! چه خواستگاري غير منتظره اي ... نمي دونم چي بگم والا !

_ بگو بله !

الهام بسته ي کوچيکي از کيفش در اورد و گفت :

_ اره ديگه بعله رو بگو ...!

سهيلا خنديد و گفت :

_ شما کي دومادي؟

_ هيچي ايشون ننه ي دوماده ...

سهيلا _ اااا؟ ماشالا ميگم چقدر خوب موندنا .... مگه دوماد چند سالشه ؟

_ دوماد سني نداره که ...هنوز به دنيا نيومده !

با حرف من همه زديم زير خنده . الهام گفت :

_ ايييييش چقدر لوسي يهدا ! هميشه خودتو مي ندازي وسط ...

_بيا برو بينيم بابا !

مهناز _ اااا؟ همين الان صلح کردينا ... يه دقيقه گل دهن گيرين ما کادوي تولدتشو بديم .

بقيه هم کادوهاشونو دادن و من مثل خر موندم تو گل ! زير لب به الهام گفتم :

_ هاداکژو ؟؟؟( چي کار بايد بکنم ؟)

الهام_ بولا (نيدونم)

سهيلا با لبخند به من خيره شد ... واي دارم از خجالت اب ميشم ... با تته پته گفتم :

_ اممم .. سهيلايي ... چيزه... يعني ... من تولدت يادم رفت ...

سهيلا يه خرده اخماش تو هم رفت و گفت :

_ خب اينکه چيز تازه اي نيست ...

_ بي انصافي نکن ديگه سهيلا ... اصلا جبران مي کنم ... اصلا به عنوان کادوي تولد

هر کاري خواستي برات مي کنم .

سهيلا برقي تو چشماش نشست و گفت :

_ هر کاري ؟

_ اره هر کاري.

سهيلا _ قول ؟

_ قول ...

سهيلا _ پس با من مياي کلاس موسيقي خب ؟

هان ؟ کلاس موسيقي ؟ کي ؟ من ؟ من که اسم الات موسيقي هم بلد نيستم، تلک تلک

برم کجا ؟ اصلا دختره ي ور پريده مگه خودت پا نداري ؟ منو سننه ؟؟؟! ولي قول داده

بودم بايد پاش وايميسادم ...لب و لوچه ي اويزونمو جمع کرد و گفتم :

_ خيل خب ... کجا هست ؟

سهيلا_ تو يوني .

_ تو دانشگاه از اين کلاساي مزخرف ميزارن ؟ مگه ملت بيکارن ؟

ديدم سهيلا چهره ش تو هم شد . اه اينم که دو دقيقه يه بار بدش مياد ... اگه تولدت نبود

حالتو مي گرفتم بچه ننر !

_ خيل خب جهنم ... بگو بينم کي بايد بيام ؟ چي بايد بزنم ؟ اسم اوني که بايد بخرم چيه ؟

با دسته يا با سيخ ؟

سهيلا _ سيخ ؟ سيخ چيه ؟

_ هموني که دستگاش شبيه گيتاره ، بعد يه دونه سيخم داره روش ميزارن و ساز مي

زنن ديگه ...

سهيلا با خنده گفت :

_ بي سواد ... اسمش ويولونه ...

_ حالا هر چي ... چي بايد بزنم ؟

سهيلا _ گيتار

_ با دست مي زنن ؟

الهام _ سهيلا بيخيال اين يکي شو .... اين اسم سازا هم بلد نيست چه برسه به کارشون.

سهيلا رو به من پرسيد:

_ يعني تا حالا هيچ وقت اسمشونم نشنيدي ؟

_ شنيدم ... يادم ميره ...

سهيلا _ اخه چرا ؟

نفيسه _ چون واسش مهم نيست ... يهدا هر چيزي رو که دوست نداشته باشه

فراموشش ميکنه ...

_ سهيلا دستم کنده شد ... حالا واجبه همين امروز بري ثبت نام ؟ ولم کن آي .

سهيلا دستمو ول کرد و گفت :

_ رسيديم .

اخ خدايا شکرت ... فکر کنم دست راستم دراز تر از اون يکي شد ! سهيلا با شوق جلوي

در اتاق وايساد و مقنعه اش رو مرتب کرد و در زد . منم که مثل نديد پديدا ، دور و برو

وارسي مي کردم کسي اطراف نبود ولي سالن تقريبا بزرگي داشت با چند تا در کوچيک

که معلوم بود کلاسا اون تو برگزار ميشه ... صدايي از تو اتاق گفت :

_ بفرمايين .

سهيلا درو باز کرد و دوباره دستمو گرفت . صدام به فرياد بلند شد :

_ سهيلا يه بار ديگه دستمو بکشي ، ناقصت ميکنم ! بابا خودم ميام ديگه ...

سهيلا يه نيشگون از کتفم گرفت و گفت :

_ هيييييس همه فهميدن ...

_ همه کجا بود ؟! کتفمو سوراخ کردي... اينجا که هيچ کس نيست ...

يه پسره که اخم بزرگي رو صورتش بود، درو کامل باز کرد و رو به من گفت :

_ چه خبرته خانم؟ بچه ها سر کلاسن که شما داري داد ميزني ... يه کم مراعات کنين .

اه اين از کجا سبز شد ؟ وايسا ببينم ... من اين يارو رو ميشناسما ... اين همونيه که زدم

بهش و گيتارش نزديک بود پنچر بشه ! اه نه نه ببخشيد ويولونش ... چقدرم اسمش

عجيب غريبه ...!

مثل اينکه پسره هم منو شناخت . يه خرده نگام کرد و بعد رو به سهيلا گفت :

_ امري داشتين ؟

سهيلا _ بله براي ثبت نام مزاحم شديم .

پسره _ بفرمايين تو .

سرمو انداختم پايين و مثل بچه ي ادم رفتم تو . يه مرد جوون ديگه پشت ميز نشسته بود

و داشت چيزي مي نوشت . پسره به اون مرد اشاره کرد و گفت :

_ براي ثبت نام برين پيش ايشون.

و بعد خودش رو صندلي توي اتاق ولو شد . داشتم زير چشمي نگاش مي کردم . کوفتي

عجب قيافه ي باحالي داشت . خوشگل نبودا ... عجيب بود ،قيافش تازه و جذاب بود . يه

صورت معمولي که رنگ چشماش زمردي بود و قد تقريبا بلند و هيکل لاغر ولي شونه

هاش پهن بود . طوري که تو چشم مي زد . با سوال سهيلا نگاهمو از پسره گرفتم .

سهيلا _ چه روزايي مي توني با من هماهنگ کني ؟

_ نمي دونم من اکثرا بي کارم . خودت بگو .

_ سه شنبه و پنج شنبه چطوره ؟

سه شنبه ها برنامه ام سبک بود . پنج شنبه ها هم که تعطيل بودم . عجب غطلي کردما

... حالا مجبورم به خاطر ايشون از روز تعطيلم بزنم .

_ خوبه .

وقتي چرخيدم تا ادامه ي ديد زنيمو بکنم ، ديدم که پسره ميخ من شده . نگاهش يه جور

خاصي بود که نتونستم ازش چشم بردارم يا بهش اخم کنم . رنگ چشماش بدجوري خيره

کننده بود . ولي اون تو کف کمرم بود . به صورتم نگاه نمي کرد . اي بابا ، بعد عمري

فکر کردم يه ادمي عاشقمون شده که اونم پريد ... مثل اينکه عاشق کمرم شده ! حالا

چرا زل زده به اونجا ؟ به کمرم نگاه کردم . واي ابرو ريزي از اين بدتر نمي شد ...

موهام باز شده بود و مقنعه ي کوتام ، نصفي از موهام که تقريبا خيس بود و حلقه حلقه

شده بود ، به نمايش گذاشته بود . با عجله ، چرخيدم و به سهيلا گفتم :

_ من بيرون منتظرتم .

و در حالي که زير نگاه پسره ذوب ميشدم به حالت دو، رفتم بيرون .

ماماااااااااااااااااااااا ان ....

مامان با دست اروم زد پس کلمو گفت :

_ زهرمار ! چقدر کولي بازي درمياري ،همش يه شاخه موت کشيده شدا ...

نمرديم و يه شاخه مو رو ديديم ! تقريبا يه دسته از موهام کنده شده بود . ديگه غلط

ميکنم به مامان بگم موهامو ببافه ! اصلا اين گيسا رو برم تا ته بزنم ، راحت بشم .

صبح کلي تيپ زدم و رفتم دانشگاه . يه مقنعه ي سورمه اي و مانتو شلوار لي ابي .

سورمه اي خيلي بهم ميومد . مخصوصا وقتي ست مي کردم . ارايشم که نمي خواد .

همينجوري خوشگلم (اعتماد به سقفو دارين !) موهامم که توئه ... به به چقدر دختر

خانومي هستم ... مگه اينکه خودم واسه خودم تبليغ کنم ... !

داشتم از ماشين پياده ميشدم که يکي با دست زد تو کمرم ... ااااااااه همونطور که دستم

به در ماشين بود ، خشکم زد ....فکر کنم استخونام ريخت تو ريه ام ! هر کي بود الهي

دستش قلم بشه ! برگشتم تا ببينم کدوم اسکلتي اين بلا رو سر کمر نازنينم اورده ، ديدم

مهناز وايساده و ريز ريز مي خنده . داد زدم :

_ مهناز بيخاصيت بي شعور نميگي جاي دست استخونيت مي مونه نفهم ؟

مهناز با خنده جواب داد :

_ آخي ... الهي حتما اقاتون دعوات مي کنه ها ؟ ميگه چرا مواظب تن و بدن بلوريت

نبودي عشقم ؟!

و بلند تر خنديد . در ماشينو با حرص کوبيدم بهم و گفتم:

_ زير خاک بخندي ننر .

و به راه افتادم . عينک افتابي مارک دارمو در اوردم و در حين راه رفتن به چشمم زدم .

نمي دونم چرا امروز اينجوري مي کردم مثل اينکه سر دماغ بودم هي کلاس مي زاشتم !

مهناز پشت سرم راه افتاد و گفت :

_ نه بابا ! افتاب از کدوم طرف دراومده خوشتيپ شدي ؟! ... پيس پيس ... خانوم

خوشگله ، شماره ميدي ؟

برگشتم و گفتم :

_ مزاحم شدنم بلد نيستي بي هنر ! منکه نبايد شماره بدم اسکول! تو بايد بياي التماس

کني که شمارتو بگيرم ... !

مهناز_ اااا؟ مثل اينکه واردينا !!

چرخيدم و با ناز گفتم :

_ بعـــــــــله ! پس چي فکر کردي ؟ من تو يوني که راه ميرم امبولانس پشت سرم راه

ميفته !

مهناز دوباره رفت رو خط خنگي !

مهناز_ واسه چي ؟

_ واسه جمع اوري مصدوما !

مهناز _ خب چرا ملت پشت سر تو مصدوم ميشن ؟

_ اخه خنگ خدا ! خب معلومه ديگه واسه اينکه از خوشگلي من غش ميکنن... خيلي

گيراييت پايينه ها من موندم چطور دانشگاه قبول شدي !

برگشتم که راه بيفتم ديدم که پسره ي ديروزي روبه روم وايساده و با يه پوزخند براندازم

ميکنه . عينکمو برداشتم و يه طوري نگاه کردم که يعني شناسنامه بدم خدمتتون ؟!

واسه چي داري با چشمات منو مي خوري ؟

که ديدم پرروتر از اين حرفا تشريف دارن . منم يه اخم خيلي خفن کردم و از کنارش رد

شدم . اييييييييش مرتيکه هيز ! خجالتم خوب چيزيه تو روز روشن مزاحم ناموس مردم

ميشن ! يهو مهناز صدام زد . برگشتم سمتش و ديدم که کنار پسره وايساده و داره باهاش

حرف ميزنه . از همون فاصله ، بلند پرسيدم :

_ چيه مهناز ؟

مهناز حرفشو قطع کرد و بهم نگاه کرد و اشاره کرد برم پيششون . پسره هم داشت با

لبخند نگام ميکرد . بيشعور چرا اين چشاي سبز هيزتو درويش نميکني بي غيرت ؟ انگار

تو صورتم جک نوشتن که هي لبخند ژکوند مي زنه واسم ... ! دوباره اخمام به شدت رفت

توهم و خيلي پر جذبه از مهناز پرسيدم :

_ جانم ؟

جانمي که گفتم از هزار تا فحش بدتر بود . مهناز يه ريزه ترسيد که نکنه کاري کرده ولي

زود يادش اومد که اخلاق سگي ام اينطوريه ! با دست همون پسره رو نشون داد و گفت

:

_ يهدا جون ايشون پسر عمه ام هستن ... يوسف سعيديان .

ااا؟ پس اسمش يوسف بود ها ؟ خب به من چه ؟ بيشعور هنوزم داره بر و بر نگاه مي

کنه ... اصلا خوشم نميومد کسي اينطوري بهم خيره بشه ... اعصابم خرد ميشد . با نگاه

سردي به يوسف نگاه کردم و گفتم :

_ بله قبلا زيارتشون کردم .

انگار امامزاده اس که زيارتش کردم ! ولي خب تو اون حال بايد خانوميمو حفظ ميکردم

ديگه ! يوسف در حالي که لبخندش پر رنگتر مي شد گفت :

_ خوشبختم خانوم بهنيا . مثل اينکه امروز با هم کلاس داريم نه ؟

با گيجي پرسيدم :

_ مگه شما هم رشته اي مايين ؟

يوسف _ نه منظورم کلاس موسيقي بود . من معلم شما و دوستتون هستم .

اهان ... خيل خب ولي وايسا ببينم من که گيتار ثبت نام کردم ولي گيتار من که با اون

فرق داره ... اين از اون سيخا داره مال من و سهيلا که بي سيخه ...! اخ باز يادم رفت

اسمش سيخ نيست ارشه هست ... اوف ملت چه اسماي اجق وجقي رو چيزاشون

ميزارن !

_ اشتباه نمي کنين ؟ من گيتار ثبت نام کردما شما که گيتار نمي زنين ...

يوسف _ نه من هم گيتار اموزش مي دم هم ويولون ولي چون کلاس اموزش ويولون به

حد نساب نرسيده و ازش استقبال نشده ، گيتارو اموزش ميدم .

اهان ... خب فقط حرفش همين بود ؟ گردنمو کج کردم و پرسيدم :

_ خب ، ديگه عرضي ندارين ؟

واي بايد ميگفتم امري ولي من از همون اول خودمو بالا تر ميگرفتم و ميگفتم عرضي

داري يا نه ؟!

دوباره لبخند زد و گفت :

_ نه ديگه فقط خواستم بهتون خبر بدم که اطلاع داشته باشين .

دست گلت درد نکنه پسر خوب ! خب حالا سد معبر نکن بزار ما بريم سر کلاس و

استادمون .... چرا نميري ديگه ؟ ديدم همون جا وايساده و بر و بر نگام مي کنه . مهنازم

که داشت با گوشيش اس بازي مي کرد . نگاه منم که از صورت يوسف ميرفت رو

صورت مهناز و بعدم هوا و دار و درخت حياط دانشگاه و دانشجوها و دوباره برميگشت

رو صورت يوسف . نه خير مثل اينکه هنوز ميخ منه ... اي بابا ... نگاهي به ساعتم

کردم و گفتم :

_ خب ديگه مثل اينکه کلاسم شروع شده ... با اجازه ... مهناز جون بيا بريم .

مهناز همونطوري که چشش به صفحه ي موبايلش بود ، گفت :

_ سمايي نيومده ها ... آناليز تعطيله .

ااا؟ چرا ؟ من يعد عمري ديشب اناليز خونده بودم تا بيام واسه رفع اشکال حالا استاد

کجا رفته ؟

_ چرا ؟ من که يه عالمه اشکال داشتم ...

مهناز با پوزخند گفت :

_ حالا نه که سمايي خيلي چيزي بارشه اشکالت هم خوب واست رفع مي کنه !

_ حالا چي کار کنم ؟ هفته بعد که ميانترمه ...

مهناز بالاخره سرشو از روي موبايلش برداشت و به يوسف گفت :

_ يوسف اناليز که بلدي ؟

يوسف سرشو تکون داد و گفت :

_ اره يه چيزايي يادم هست ...

مهناز يه ادامس گذاشت تو دهنشو گفت :

_ پس بيا کار يهدا رو راه بنداز من يايد يه سر برم خونه جزوه سهيلا رو بيارم ...

بله ؟ اين کار منو راه بندازه ؟ اين که سر تا پاش پره گيره چطور مي خواد رام بندازه ؟!

مهناز مثل فرفره خداحافظي کرد و رفت سمت پارکينگ . اصلا امروز چش بود که منو داد

دست پسر عمه ي هيزش ؟ يه نگاه به يوسف کردم ديدم دوباره زل زده به من ... به خدا

اگه بخواد تو اين دو ساعت هي زل بزنه بهم ، جوري ميزنم ناقص بشه ها !

هر دو با هم دور شدنو مهنازو نگاه کرديم و من کم کم باورم شد که مهناز ديوونه منو با

پسر عمه ي ديوونه تر از خودش تنها گذاشته . داشتم واسه مهناز دعا مي کردم که گير

من نيفته وگرنه يه جوري به حسابش مي رسيدم که اون سرش ناپيدا ، دختره ي اسکلت

پابو(احمق)!

چشمام روي سنگ فرش پياده رو قفل شده بود و داشتم نقشه هاي شوم واسه مهناز مي

کشيدم که يوسف گفت :

_ خب بريم .

مثل منگولا نگاش کردم و گفتم :

_ بريم ؟ کجا بريم ؟

يوسف دوباره لبخند زد ، اي الهي مرده شور دهنتو ببرن ! چته هي تر تر مي خندي بچه

ننر؟! تا خواست جواب بده ، مثل زودپز از جا در رفتم و گفتم :

_ ببخشيد اقاي سعيديان ، چيزي توي صورت من خنده داره که هي مي خندين ؟

بر خلاف انتظارم اصلا ناراحت نشد . يه ريزه اخمم نکرد . فقط يه لبخند گل و گشادتري

زد و گفت :

_ نه ، فقط ... فقط ...

چرا حرف نمي زنه ؟ خب بقيشو بگو ديگه ....حرفشو نصفه رها کرد و سرشو انداخت

پايين ... فهميدم که ديگه از رو رفته ولي خواستم اذيتش کنم ، خيلي محکم ازش پرسيدم

:

_ من هنوز منتظرم نمي خواين ادامه ي حرفتونو بزنين ؟

سرشو اورد بالا و با شيطنتي که توي صداش موج مي زد گفت :

_ معذرت مي خوام خانوم بهنيا ... مثل اينکه يادم رفت چي مي خواستم بگم !

هه من خرو بگو که فکر کردم خجالت کشيده و سرشو انداخته پايين ! «يادم رفت چي مي

خوام بگم» ! بعله ديگه منم بوق ، حرف جنابعالي رو باور کردم ... بيا برو بينيم بچه ، بيا

برو يکي همسن خودتو خر کن ! ما عمريه خودمون اينکاريه ايم لازم نيست شوما

گنجشک رنگ کني جا قناري بندازي بيخ ريش ما !

داشتم برو بر با خصومت نگاش مي کردم که گفت :

_ بهتره بريم سالن مطالعات تا اشکالاتتون رو رفع کنم .

_ باشه بريم .

با هم ديگه سمت سالن مطالعات مي رفتيم . يوسف درست کنار من قدم بر مي داشت و

در سالنو برام باز مي کرد . افرين پسر خوب با ادب ! اين يکي مي فهمه که ليديز فرست

يعني چي ! در حيني که داشتيم قدم ميزديم ، ازش پرسيدم :

_ شما هم رشته اي مايين ؟

يوسف نيم نگاهي بهم کرد و گفت :

_ نه ، من نرم افزار خوندم .

_ يعني تموم کردين ؟

يوسف _ بله ... اين ترم پايان نامه مو تحويل دادم بهمن واسه فوق کنکور مي دم .

تو ذهنم ، سنشو حساب کردم . پس دو سال از ما بزرگتر بود . با گوشه ي چشمم

براندازش کردم . نه ، بد تيکه اي نيست . به مهناز مياد . هر دوشون لاغر و استخوني .

البته يوسف يه جوري بود نه مي شد بگي لاغره نه هيکلي . تنها قسمت صورتش که

خيلي ازش خوشم ميومد ، رنگ چشماش بود . يه رنگ به خصوص ، چيزي بين سبز

زمردي و تيره ...

مقابل هم پشت ميز نشستيم و من جزوه مو بيرون اوردم و جلوش گذاشتم اون هم جزوه

مو برداشت و بازش کرد . منم تو کيف دنبال يه خودکار مي گشتم . هيچ چيزم منظم نبود .

يادم مياد که از همون بچگي ، مداد خودکارام تو کيفم ولو بود . هر چي هم که مامان

واسم جامدادي مي خريد برنمي داشتم . اخه چه کاريه ؟ من که قراره با يه چيزي بنويسم

حالا اون کجا باشه چه فرقي داره ؟!(نهايت تنبلي و بي نظمي به اين ميگن)

داشتم کيفمو زير و رو ميکردم که يه دفعه صداي خنده ي يوسف بلند شد ... واه ! کي اينو

قلقلک داد ؟! همه تو سالن برگشتن و زل زدن به ما ! هر چند نگاه کردن بقيه واسم

فرقي نمي کرد اما من به جاي يوسف خجالت کشيدم . حالا اين اقاي خوش خنده هيچ

تلاشي واسه تموم کردن خنده اش نمي کرد . دستمو زير چونه ام گذاشتم و زل زدم بهش

مگه از رو بره و گل دهن بگيره ! يه خرده که گذشت اروم شد و خنده هاش قطع شد .

دستشو مشت کرد و جلوي دهنش گذاشت و گفت:

_ ببخشيد خانوم بهنيا ... عذرمي خوام .

نفس عميقي کشيدم و نگامو ازش گرفتم . جزوه رو از جلوش برداشتم و نگاه کردم . تا

چشمم به صحفه ي جلو روم افتاد چشمام چهار تا شد ! وااااااااااااي ابروريزي از اين

گنده تر نمي شه ! الهام بيشعور الهي گوربه گور بشي! اخه کي به تو گفته استعداد نقاشي

داري که هي مي خواي اين توانايي نهفته رو شکوفاش کني ؟! الهام کاريکاتور من با يه

مرد شيکم گنده ي کچل با سيبيل چنگيزي رو کشيده بود که سر سفره نشستيم و يه کاسه

و نون جلومونه . زيرشم نوشته بود :

« خوشبخت ترين زن و شوهر دنيا ... نان در کاسه ي عشق ميزنن و مي خورن !»

بيشعور چه کله ي تاسي هم واسه شوهر بدبخت من کشيده ! سه تا تار مو بيشتر رو کله

اش نيست ! پس بگو اقا يوسف چش شده ...! خيلي خوشحال شده منو تو خونه ي بختم

ديده ! يه نگاه بهش انداختم و ديدم که با دست جلو دهنشو گرفته تا قهقهه نزنه ... لوس!

اين که اصلا خنده نداشت ! اييييييييييش ! در جزومو محکم بستم و گفتم :

_ شما مشغول خنده باشين من ميرم از يکي ديگه اشکالاتمو مي پرسم . با اجازه .

داشتم با يوسف اشکلالاتمو برطرف مي کردم . پسره ي ننر بالاخره نيششو بست و به

جاي اينکه هر هر به ريش من بخنده ، يه اخم کرده که مي ترسم نگاش کنم! خداييش

هيچيش به ادميزاد نرفته ! وقتي اخرين سوالو واسم توضيح داد ، گوشيشو برداشت و از

پشت ميز بلند شد . جزومو بستم و خواستم ازش تشکر کنم که ديدم پشتش به منه و داره

با تلفن حرف مي زنه .

کيفمو حاضر کردم تا باهم بريم بيرون ولي ديدم همونطور که با تلفن حرف ميزنه بدون

اينکه به طرفم برگرده از سالن مطالعات خارج شد . هنوز سر جام وايساده بودم . فکر

مي کردم لابد کاري داره که رفته بيرون ولي هرچي منتظر شدم ديدم همه اومدن و رفتن

جز اين شازده . خيلي از دستش عصباني شدم . بند کيفمو محکم فشار مي دادم و زير لب

فحشاي اب دار نثار خودش و جد و ابادش مي کردم . پسره ي بيشعور ِ بچه ننه ي تيتش

ماماني ... حالا خوبه يه بار منت کشي کردا ... اونم که من سريع بخشيدمش پس چه

مرگش شده بود ؟ ملت طلب مغفرت مي کنن و بعد با ادم قهر مي کنن ؟ اه ...

ساعتمو نگاه کردم ....واي دير شد الان طالبي ميره سر کلاس ... اين ساعت ايين داشتم

. اصلا حواسم نبود که چقدر کلاساي اين طالبي ما شلوغ ميشه . ماشالا از هر رشته ايه

چپيدن تو کلاس طالبي ...خداييش خيلبي خوب درس ميده ولي زيادي اروم حرف ميزنه ...

من که همش سر کلاسش خوابم !

کسي تو سالن نبود . مطمئن شدم که کلاس شروع شده . زود خودمو به در کلاس

رسوندم و با تقه اي به در اونو باز کردم . استاد طالبي که يه روحاني پير و مهربون بود

، از بالاي عينکش بهم نگاهي کرد و جواب سلاممو داد . نگاهمو توي کلاس شلوغ

چرخوندم . نه! نگو که صندلي نيست! خدايا ... الهي بگم خداچي کارت کنن يوسف که

همه ي برنامه هامو ريختي بهم ! (اصلا به اون بدبخت چه ربطي داشت ؟!) يکي از پسرا

خنده ي کوتاهي کرد . تلاش نکردم ببينم کدوم بي ارزشيه ... با يه ببخشيد از کلاس بيرون

رفتم ودر به در دنبال صندلي گشتم .

داشتم با خودم غر غر مي کردم و بي هوا در کلاسا رو باز مي کردم که يهو بدون اينکه

حواسم باشه ، در يه کلاسو باز کردم . فاضلي داشت براي چند نفر درس توضيح مي داد .

از تعواد کمشون ، معلوم بود دانشجوي فوق ليسانسن . تا من درو باز کردم همه ي نگاه

ها به سمتم چرخيد . فاضلي تا منو ديد ، راست ايستادو چشماشو بهم دوخت . انگار

منتظر بود حرفي بزنم . من و مني کردم ولي حرفي نداشتم که بگم ... اگه هم بدون اينکه

چيزي بگم از کلاس ميزدم بيرون ، با خودشون ميگفتن اين ديگه چه اوسکليه ! فاضلي

کارمو راحت کرد و گفت :

_ کاري داشتين خانوم بهنيا ؟

بي فکر جواب دادم :

_ صندلي مي خوام .

فاضلي يه تاي ابروشو با تعجب داد بالا . زود حرفمو اصلاح کردم .

_ منظورم اينه که ، توي کلاسم صندلي کم بود واسه همين دارم دنبال صندلي مي گردم .

اجازه ميدين ؟

فاضلي يه صندلي از توي کلاس برداشت و با دو تا قدم بلند به سمتم اومد و صندلي رو

بهم داد . سرمو کامل بالا گرفتم تا بتونم تشکر کنم . چشم تو چشم هم شديم ... با نگاه به

چشماي ماشي رنگش ، ياد يوسف افتادم و اخمام رفت تو هم . پسره ي بيشعور اگه

وقتمو نمي گرفت الان مثل ادم سر کلاس نشسته بودم (انگار اون التماس کرده که

اشکالمو رفع کنه !) تشکر مختصري کردم و صندلي به دست ، سلانه سلانه از کنارش

گذشتم .

تقريبا انتهاي راهرو بودم و فاصله ام با کلاسم زياد بود . کيفمو با بدبختي رو شونه ام

جابه جا کردم و صندلي رو با دو تا دستام نگه داشتم . داشتم به زور راه مي رفتم که ديدم

يه چند تا پسر ميان تو سالن . اي به خشکي شانس ... عمرا يکيشون پيدا بشه واسم

صندلي رو بياره ... اصلا تو کلاس هيچ کدوم از پسرا بلند نشدن من بشينم جاشون (يکي

نيست بگه اخه مگه نوکر پدرتن ؟!)واسه اينکه از شر نگاي تمسخر بارشون در امان

باشم ، سرمو پايين انداختم . يه دفعه صداي اشنايي گفت :

_ خانوم بهنيا...

سرمو بلند کردم ديدم يوسف داره نگام مي کنه . دوستاشم دورش وايساده بودن .

همشون يکي از اين کيفاي گيتار يا دستشون بود يا روي شونشون انداخته بودن . دو سه

نفرشون بد جوري سعي مي کردن تا بهم نخندن . احساس بدي داشتم يه اخم خفن کردم و

گفتم :

_ بفرمايين .

يوسف نگاهي به دوستاش کرد و گفت :

_ شما برين من الان ميام .

دوستاش سري تکون دادن و از کنارم رد شدن . يوسف دلا شد تا صندلي رو ازم بگيره .

عقب کشيدم و گفتم :

_ نه ... خودم ميارمش .

در حالي که سرش پايين بود ، بهم نگاه کرد . افتاب تو صورتش بود و رنگ چشماشو

بيشتر مشخص مي کرد . حالا درخشش دو تا زمرد رو به خوبي مي تونستم ببينم ... لبخند

محوي زد و گفت :

_ تعارف نکنين .

بعد با يه دست صندلي رو برداشت . کاراش واسم عجيب بود ... اين چرا اينقدر ضد و

نقيض رفتار ميکنه ؟ همين الان بدون خداحافظي ازم جدا شدا ... نگاهي بهش انداختم .

کيف گيتارش دستش بود . چرخيد و گفت :

_ کلاستون کجاست ؟

_ ابتداي سالنه ...

تا خواست بره ، بي فکر رفتم جلو و کيف گيتارشو از دستش گرفتم . خودمم از کارم

تعجب کرده بودم ولي مي دونستم براش سخته که هر دوشونو بياره . قبل از اينکه نگاش

کنم گفتم :

_ من کيفتونو ميارم .

حس کردم که داره لبخند مي زنه . در کلاس که رسيديم ، خواستم صندلي رو ازش بگيرم

که خودش زودتر از من وارد کلاس شد و صندلي رو تو اولين رديف گذاشت . من تو

چارچوب در وايساده بودم و داشتم نگاش مي کردم . تمام بچه ها با تعجب اول نگاهي به

يوسف بعد به من انداختن . يوسف از استاد عذر خواهي کرد و اومد کنار من . کيفشو به

طرفش گرفتم اروم از دستم گرفت و تشکر کرد . خواستم برم تو که اهسته گفت :

_ کلاسمون ساعت چهار شروع ميشه ... مي بينموتون .

فقط سرمو تکون دادم و اون رفت استاد دوباره شروع به توضيح کرد . عجيب بود که بعد

از عمري ما نشستيم سر کلاس ايين و خوابمون نبرد !

وقتي استاد از کلاس بيرون رفت ، همه ي بچه ها متفرق شدن . اولين کسي که خودشو

بهم رسوند ، سهيلا بود . با دست زد تو کمرم و گفت :

_ اي ناقلا ... حالا ديگه شما هم بله ؟

الهام با نيشگوني که ازم گرفت مهلت نداد تا جواب سهيلا رو بدم . خواستم برگردم که

حساب الهامو برسم که نفيسه از پشت زد پس گردنم ! نزديک بود با کله برم تو زمين !

مهناز دستمو گرفت و کمکم کرد تا صاف بشينم . با ترس عقب رفتم و گفتم :

_ جون من تو يکي ديگه نزن !

مهناز خنديد و گفت :

_ الهي بميرم ...

رو به بچه ها ادامه داد :

_ چي کارش دارين عروسمونو ؟

هر چهار تامون با هم گفتيم :

_ هاااا؟؟؟

سهيلا با خوشحالي گفت :

_ واي يه شيريني ديگه افتاديم !

الهام _ ااا؟ پس بالاخره يه ملوکول عاشقت شد !

نفيسه _ حالا کي ميرين سر خونه زندگيتون ؟!

من دستامو بالا اوردم و گفتم :

_ شما بريدين و دوختين و تنم هم کردين ... ببين به خدا چطور منو بستن به ريش اين

بيچاره !

سهيلا پشت چشمي نازک کرد و گفت :

_ حالا خيلي هم دلش بخواد ...

_ من با خواستن اون مشکلي ندارم مشکل اينه که اصلا خواستني در کار نيست !... تازه

همين امروز باهاش اشنا شدم .

الهام _ اوووووووه ! بابا اشنايي !

مهناز خنديد و گفت :

_ تازه من دلالشون بودم !

همه با هم زديم زير خنده ! سرمو از روي تاسف تکون دادم و گفتم :

_ اخ اخ اخ ... ببين به چه فلاکتي افتاديم ... تا يکي واسمون حمالي مي کنه همه فکر

مي کنن شوهرمونه !

نفيسه _ اگه تو شوهر حمال ميخواي مشکلي نيست ، ديگه چرا جمع مي بندي ؟

الهام با خنده _ بچه ها تصور کنين شوهر يهدا يه مرتيکه چاق سيبيلوي حمال باشه ...!

خداييش چه زندگي اي ميشه ها ... اونم واسه يهدا با اين دک و پزش !

دوباره صداي خندمون به هوا رفت .

با شادي کليد انداختم و وارد خونه شدم . بلند داد زدم :

_ آنــــــــــيوسيو(سلام)

بعله ... ماشالا چه استقبال گرمي ازم شد ! رفتم تو اشپزخونه سرک کشيدم . رو يخچال

يه کاغذ بود که دست خط طاها روش نوشته بود :

_ سلام ما رفتيم خونه ي خاله فائقه ... هر چي باهات تماس گرفتم گوشيت خاموش بود .

اومدي خونه بيا اونجا . باي

کاغذو کندم و دستمو تو کيفم بردم . موبايلم شارژ نداشت و خاموش شده بود . اخ کاش

يکي بهم مي گفت نرم خونه ي خاله ... حوصله ي شميمسا رو نداشتم . هي ميومد ور دل

من مينشست و سوال درسي مي پرسيد . فکر کرده من علامه ي دهرم !

با سستي از پله ها رفتم بالا و رفتم تو اتاقم . لباسامو عوض کردم و رفتم تو حموم . يه

دوش سريع گرفتم و با سشوار افتادم به جون موهام . اصلا حس شونه کردن نبود فقط

زود خشکشون کردم و با يه کش بستمشون . دور چشمام گود افتاده بود ولي احساس

خستگي نمي کردم . واسه اينکه از اون قيافه بيام بيرون ، يه کم کرم پودر توي گوي

چشمام زدم که معلوم نباشه ولي اي بابا پوستم دو رنگه شد ! اصلا ولش کن با گودي

بهترم . دستمال کاغذي رو تفي کردم و کرم زير چشامو پاک کردم . يه مانتوي نخي يشمي

با شلوار لي مشکي و روسري ساتن مشکي سر کردم و زدم بيرون .

خونه هامون خيلي ازهم دور نبود . پياده حدود يه ربع طول ميکشيد . تو راه اتفاقايي که

سر کلاس موسيقي افتاد رو با خودم مرور کردم . کلاس خيلي جمعيت نداشت . شايد حدود

پانزده نفر بودن . اکثرا پسرا بودن و تعداد انگشت شماري تو کلاس دختر . به خاطر کمي

تعدادمون معذب بودم . اصلا من هيچ سر رشته اي تو موسيقي نداشتم . حالا با سهيلا پا

شدم اومدم کلاس .

سهيلا از دوره ي دبيرستان عاشق موسيقي و اهنگ کلاسيک بود . من که با شنيدنش

خوابم ميگرفت . چيه اين اهنگاي مزخرف همش يه جوره ديگه ! هنوز واسم مجهول بود

که چرا وقتي يوسف ازم سوال مي پرسيد يا چشم تو چشمش مي شدم ، دست و پامو گم

مي کردم . نگاهش يه جوري بود . شفافيت خاصي داشت . وقتي ازم پرسيد چرا گيتارو

واسه يادگيري انتخاب کردم ، بي فکر گفتم :

_ خودم نخواستم سهيلا گفت .

اصلا حواسم نبود که اونجا کلاسه و من و اون با هم تنها نيستيم ... نه که هميشه خيلي

حواسم جمع بوده که اين باره دومم باشه ! همه تا اين حرف منو شنيدن زدن زير خنده و

من اخمامو مثل هميشه تو هم کردم و دست به سينه نشستم . سهيلا دم گوشم گفت :

_ خاک تو سرت ... ابروي نداشتمونو بردي .

_ برو بمير ! به من چه که بلد نيستم ؟

سهيلا با حرص گفت :

_ حالا اگه اومده بودي کلاس زبان کره اي اينقدر منگول بازي تو خودت در مياوردي ؟

ايشي گفتم و نگامو ازش گرفتم . يوسف با لبخند پهني گفت :

_ خب پس هيچ سررشته اي توي موسيقي ندارين نه ؟

نگاهي به بقيه کردم . تقريبا همه گيتار دستشون بود . معلوم بود بار اولشون نيست . اما

من چي ؟ اصلا دوست داشتم گيتار زدن ياد بگيرم ؟ به روحيه ام مي خورد ؟

_ نه ندارم .

يوسف _ پس حتما دوست داشتين باهاش اشنا بشين نه ؟

_ علاقه اي ندارم ولي دارم ميام بلکه بهش علاقه مند بشم .

يوسف نگاه اطمينان بخشي به روم زد و شروع کرد به توضيح دادن :

_ گيتار ، با چهار، هفت، هشت، ده، يازده، دوازده، سيزده و هجده رشته درست مي شه

و آلت اصلي موسيقي در سبکاي مختلف، مثل فلامنکو، جاز و پاپه .

يادمه تو کلاس داشتم مثل ديوونه ها به توضيحاش گوش ميدادم . اصلا معني حرفاشو

نمي فهميدم . جاز و فلامنکو ديگه چيه خدا جون ؟! سهيلا الهي بگم خدا چي کارت بکنه

با اين ارزوت ! بميرمم به تو يکي قول نمي دم ! بقيه هم زياد به حرفاش اهميت نمي دادن

. چون از قبل اطلاعاتي درباره ي سازي که مي خوان بزنن داشتن .

اخر کلاس ، کنار در وايسادم تا بچه ها برن بيرون . وقتي کلاس خلوت شد با سهيلا

رفتيم پيش يوسف و ازش پرسيدم :

_ ببخشين اقاي سعيديان ، من بايد کدوم مارک گيتارو بخرم ؟

يوسف _ فکر نکنم خيلي فرقي بکنه ، ولي مارکاي مارتين و فندر و گيبسون از بقيه

بهترن .

با گيجي گفتم :

_ ميشه يه بار ديگه بگين يادداشت کنم ؟

يوسف با لبخند گفت :

_ مهم نيست . اگه براتون سخته من براتون تهيه مي کنم .

واي دست گلت درد نکنه ! ولي کاش مي گفتي مجاني برات مي خرم که عيشم کامل بشه

ولي ناچارا ازش پرسيدم :

_ خب پس بايد بهم بگين قيمتش چند ميشه .

يوسف خيلي معمولي گفت :

_ قابلي نداره .

مي دونم که اصلا قابل منو نداره ولي خب حساب حساب ، کاکا برادر . دوباره گفتم :

_ خواهش مي کنم .

مبلغي گفت و قرار شد واسه هفته ي بعد من پولو واسش ببرم اونم گيتارو بهم تحويل بده

. فقط خدا کنه بلد باشم تو دستم بگيرمش !

نزديک خونه ي خاله رسيدم . طاها دم در وايساده بود و داشت مي رفت تا سوار ماشينش

بشه . صداش زدم :

_ اوپا ...

سرشو برگردوند و منو ديد . نزديکم اومد و گفت :

_ سلام چرا اينقدر دير کردي ؟ داشتم ميومدم دنبالت .

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

_ خواستم قدم بزنم .

وارد خونه ي خاله شديم . اون جا واسم بوي مامان جونو ميداد . هنوزم نتونستم روزي

که تو همين خونه از پيشمون رفت رو فراموش کنم . چقدر اون شب شب بدي بود . نوبت

من بود که پيش مامان جون و خاله فائقه بمونم . اخر شب دستامو رو دستاي گرم مامان

جون گذاشتم و گفتم :

_ ماماني ... ميشه باز مثل قديما که بچه بودم واسم قصه ي نارنج و ترنجو بگي ؟

چشماي مهربونشو بهم دوخت . هاله اي از اشک توي چشماش ديده مي شد . لبخندي زد

و ازم خواست تا بالشتشو صاف کنم تا بتونه بشينه . بعد همونطور که کنار تختش زانو

زده بودم ، سرموروي پاهاش گذاشت و شروع کرد به نوازش موهام و قصه گفتن .

هميشه يادمه که چطور وقتي بچه بودم خودمو به زور بيدار نگه مي داشتم تا بتونم اخر

قصه رو بشنوم ولي موفق نمي شدم . حتي اون شبم نتونستم بيدار بمونم . روي پاهاي

مامان جون به خواب عميقي فرو رفتم و صبح خيلي ناگهاني از خواب بيدار شدم . و اين

بار مامان جون خواب رفته بود و تنها تفاوتش اين بود که من چه راحت بيدار شدم ولي

اون ديگه هيچ وقت چشماشو باز نمي کرد ...

_ حالا نمي شه اينو نخريم ؟

مامان _ ن.....ه .

مثل بچه ها پامو به زمين کوبيدم و گفتم :

_ اُمـــــــــــــــا(مامان) ....من اين مدلو دوست ندارم ...

مامان _ بيخود ... يعني چي همش مي خواي کت و شلوار ، بلوز شلوار و اينا بپوشي ؟

مثلا دختريا ... يه چيزي بپوش که مثل پسرا نباشي .

با التماس به مامان نگاه کردم مامان يه خرده نگام کرد و با خنده گفت :

_ اينجوري نگام نکن ياد گربه ي شرک ميفتم .

_ اِ ... مامان ؟!

مامان ديگه داشت جوش ميورد با حرص گفت :

_ يامان ...!

بعد هم دستمو کشيد و زورکي بردم تو مغازه . بابا به کي بگم من از پيرهن خوشم نمياد

؟! اي خدا ......! زورکي زورکي مجبورم کرد برم لباسو پرو کنم . جنس پارچه ليز و نرم

بود . خيلي هم خوش دوخت بود ولي تو کَتم نمي رفت . با هزار تا بدبختي لباسو تو اون

اتاق تنگ تنم کردم و مشغول برانداز کردن خودم تو اينه شدم .

يقه ي لباس حالت کج بود که يه طرف استين حلقه اي داشت وطرف ديگه اش بي استين

بود . رنگ مشکي لباس درست هماهنگ با رنگ چشمام بود پيراهن خيلي خوب قالب تنم

بود و بهم ميومد . فقط تنها عيب لباس بالا تنه ي خيلي بازش بود . گل سرمو باز کردم و

موهامو دور شونه هام و سينه ام ريختم . طوري که بازي يقه خيلي معلوم نبود . مامان

تقه اي به در زد :

_ يهدا مامان لباسو پوشيدي ؟

درو تا نيمه باز کردم و مامان سرشو اورد تو و بهم خيره شد . لبخند نمکيني زد و گفت :

_ الهي دورت بگردم که اينقدر ناز شدي .

ناز شدم ؟! ابروهامو دادم بالا و گفتم :

_ از اولش ناز بودم ...

مامان خنديد و گفت :

_ اونکه صد البته .... فقط زود لباستو عوض کن بيا بيرون بقيه معطل ما نشن .

درو بستم و شروع کردم به عوض کردن لباسام . نمي دونم اين ديگه چه صيغه اي بود

که بايد خريد بازار عروس دومادو گله اي برن ؟! يکي نيست بگه اخه عزيز من مگه

شما مي خواين عروسي کنين که پشت سر اين دو تا بيچاره راه ميفتين مياين خريد ؟ از

خاله و عمو و دايي و عمه و پدر بزرگ و مادر بزرگ ، تا بقال سر کوچه با محيا و عادل

راه افتاده بودن که برن خريد واسه عروس و دوماد ! بيچاره محيا و عادل ! همه

واسشون خريد مي کنن جز خودشون ! اينم عروسيه ديگه فقط از نوع عصر قجر !

بعد از هزار کيلومتر پياده روي و بعد از اينکه کل پاساژاي شهرو متر کرديم ، بقيه

راضي شدن که برگردن . اوف خدايا شکرت ! فقط کاش مامان تعارف نکنه شب بيان

خونمون . تا اين فکر از مغزم گذشت مامان رو به بقيه کرد و گفت :

_ خب ديگه ، خسته نباشين ... ايشالا پسندتون باشه ...

خاله فائقه _ سلامت باشي فاطمه جون....ايشالا به پاي هم پير بشن .

مامان يهو گفت :

_ شام که تشريف ميارين خونه ي ما ؟

جانم ؟ کي گفته تشريف نحستونو بيارين خونه ي ما ؟ اي خدا من فردا کلي کار دارم بايد

زود بخوابم و فردا پاشم برم دانشگاه يا نه ؟ کجا مي خواين بياين ؟! تا خواستم اعتراض

کنم ، عمه خانوم گفت :

_ بله فاطمه خانوم ... زحمتتون مي ديم .

بابام دستشو گذاشت رو سينه اش و به رسم ادب گفت :

_ خواهش ميکنم ... شما رحمتين نه زحمت .

خدا يکي منو بگيره تا نرفتم عصاي اين زنيکه رو تو فرق سرش خرد کنم ! مامان الهي

من بميرم که تو ديگه تعارف نکني ! با چشمام شروع کردم به شمردن مهموناي آتي

امشب خاله فائقه و شميمسا و شايان و اقا سالار ، چهار نفر ، عمه خانوم و سيمين

جون و آيناز ، سه نفر . دايي فواد و زن دايي نغمه و سينا و تينا ، چهار نفر ، خانواده ي

عموي عادل ، چهار نفر ، با خودمون شيش نفر . سر جمع ميشه چند ؟ بيست و يه نفر !

به به ! من رسما واسه اکرم خانوم بيچاره متاسفم ! اگه همه ي اينا رو با هم ببينه که

سنگ کپ مي کنه بدبخت !

نگاهي به ساعتم کردم . ده و نيم بود . الهي کارد بخوره به شيکمت عمه خانوم ! به خدا

شام سنگين واسه سلامتيت بده ... اينو بفهم . اخرش سکته مي کني ايشالا ما از دستت

راحت مي شيم ! طاها در گوش بابا يه چيزي گفت و بابا سرشو تکون داد . بعدم يه

خداحافظي دسته جمعي به همه کرد و به سمت من اومد و دستمو گرفت و با خودش

کشوند و برد . اِوا ! اين چرا همچين کرد ؟ همونطور که داشتم باهاش کشيده مي شدم

گفتم :

_ اوپا ... اين اسمش دسته ها !کش شلوار نيست که هي داري مي کشيش ... ولم کن

ناقص شدم ...

طاها بي توجه به حرفم با غرغر گفت :

_ يکي ديگه گشنشه ، ما بايد از جيبمون بزنيم ... اه اگه عروسي خودم باشه يه ريالم

خرج نمي کنم .

_ کاملا باهات احساس همدردي مي کنم عزيزم ولي دو تا خواهش دارم .

طاها با بي حوصلگي گفت :

_ بنال .

زهر مار ، بي تربيت !

_ اول اينکه ولم کن ، دوم اينکه بهم بگو کجا داريم مي ريم ؟

طاها _ ولت نمي کنم چون مي دونم اگه ول بشي گند کارت در مياد !

_ ااااااااااه چقدر تو کثيفي بچه ! ولم کن ببينم ... کجا داري منو ميبري ؟

طاها مچ دستمو بيشتر فشار داد انگار مي ترسيد فرار کنم . نزديک ماشين وايساد و گفت

:

_ داريم خونه ، کمک اکرم خانوم شام درست کنيم .

تا حرفشو شنيدم ، جيغ کشيدم :

_ چــــــــــــــي؟ من شام درست کنم ؟ واسه اين شکم گنده ها ؟! عمرا !

طاها _ اکرم خانوم دست تنهاست ... يه چيزي سر هم مي کنيم و مي خورن ديگه بيا زود

سوار شو .

_ ببين آق داداش بزار روشنت کنم . من دست به گاز و قابلمه و کاسه و بشقاب ن ِ مي زَ

نم .

طاها به زور منو سوار ماشين کرد و بردم خونه . اکرم خانوم تا طاها رو ديد که از پشت

دو تا دستاي منو گرفته تا فرار نکنم ، چشماش چهار تا شد و زد تو صورتش :

_ واي خدا مرگم بده .... چي شده اقا طاها ؟

تو اين يه قلم باهاش موافق بودم . ارزوي مرگ کردن واسه يه ملت شام شاهانه درست

کردن ، خيلي مي ارزه !

طاها پيشبندو به طرفم پرت کرد . پيشبند رو تو دستم مچاله کردم و محکم تر به طرفش

پرت کردم :

_ من دست به سياه سفيد نمي زنم .

طاها با عصبانيت :

_ مي ميري يه ذره کمک کني ؟ خدا کنه من بميرم و محتاج تو نشم .

_ ايشالا .

طاها دستمو کشيد و يه کاسه ي بزرگ چيني گذاشت بغلم .

طاها _ اين سيب زميني ها رو رنده کن ... سالاد الويه درست کنم .

_ اخي ... سالاد الويه به نظرت خيلي فقيرانه نيست ؟

طاها _ از سرشونم زياده .

_ پس نون پنير کوفت کنن .

اکرم خانوم هاج و واج دعوا و غيبتاي منو طاها رو ميشنيد و چشماش از صورت يکي

به ديگري حرکت مي کرد . وسط در گيريا و تيکه پروني محيا اس داد :

«تا نيم ساعت ديگه خونه ايم . غذا حاضره ؟»

اخه عقل کل ... کدوم ادمي مي تونه تو نيم ساعت يه عالمه چلو و پلو و خورشت بزاره

جلوي اين قحطي زده ها ؟! نخير ، اينجوري هيچي درست نمي شه . ظرف زير دست طاها

رو کشيدم و گفتم :

_ تا نيم ساعت ديگه ميرسن . من مي رم پيتزا سفارش بدم .

طاها _ نه ... پيتزا خوب نيست ... عمه خانوم نمي تونه بخوره .

اين دفعه ديگه واقعا امپرم چسبيد :

_ به جهنم که نمي تونه بخوره ... قحطي زده ي سومالي که نيست همش مي خواين

بچاپونين تو حلق اين زنک ! چهار روز ديگه که سکته کرد ، ممنونم هم مي شين !

طاها فهميد که ديگه دارم جوش ميارم و بحثو جايز ندونست . فقط گفت :

_ خيل خب برو ميزو بچين من سفارش ميدم .

پشقابا رو برداشتم و خواستم ببرم که اکرم خانوم اومد جلو و از دستم گرفت :

_ يهدا خانوم شما بفرمايين من خودم ميزو ميچينم .

حوصله ي تعارف نداشتم . بشقابا رو به دستش دادم و به اتاقم رفتم . سريع يه دوش

گرفتم تا کمي از خستگيم بريزه . موهامو همونطور که خيس بود بالاي سرم جمع کردم و

يه شال نخي با مانتوي قهوه اي سوخته و شلوار لي مشکي پوشيدم . چشمام به خاطر

حموم رفتن و خواب الودگي زياد ، خمار تر شده بود . از پله ها پايين رفتم و به طاها

برخوردم . طاها تا منو ديد گفت :

_ اوه مجسمه ي خواب ! نميري يهو !

_ نترس تا تو و عمه خانومو کفن نکنم ، نمي ميرم!

تا اومد جواب بده ، زنگ زدن و اکرم خانوم درو باز کرد . اولين کسي که وارد شد ،

عادل بود که آينازو که خواب بود رو بغل گرفته بود و اومد تو . طاها اروم کنار گوشم

گفت :

_ اخي ... ببين بچه رو چه جوري بي خواب کردن ...

با تمسخر گفتم :

_ آخي ... طفـــــــــلکي ! مي خواي بگم ببرتش تو اتاق تو، تا خوب بخوابونيش ؟!

طاها زير چشمي نگام کرد و گفت :

_ يهدا ... برو خودتو اصلاح کن !

_ جون تو تا شوهر نکنم ، مامان اجازه نمي ده ... تازشم خيلي که مو رو صورتم نيست

!

بعد از پنج دقيقه همه رفتن سر ميز شام . من رو به روي عمه خانوم وايساده بودم .

عمه خانوم لباشو جمع کرد و گفت :

_ واي اين کش لقمه ها چيه گرفتين ؟ من که نمي تونم بخورم ...

ديگه خيلي از دستش حرصم گرفته بود . يکي نيست به اين خرس پاندا بگه اخه مگه

مجبورت کردن که امشبو بياي اينجا ؟! از دهنم در رفت و گفتم :

_ آخي بميرم واستون عمه خانوم ... خودتونو بزارين جاي ما ... توي سه ربع چطور مي

تونستيم غذاي در شان شما آماده کنيم ؟! ... حالا هم اشکال نداره ، يه شب هزار شب

نمي شه ... بفرمايين نوش جان کنين .

مامانم پشت سر عمه خانوم وايساده بود و لبشو به دندون گرفته بود . به جهنم که

ابرومون رفت . مگه اين خپل آبرو واسه ادم مي زاره ؟ عمه خانوم ، نگاه پر غروري به

من کرد و گفت :

_ حق دارين والا ... يه شبم که هزار شب نمي شه .

مي خواستم اضافه کنم قرار نيست با يه شب پيتزا خوردن گور به گور بشي و من حال

کنم !

اونشب بعد از رفتن مهمونا زود پريدم تو اتاقم مي دونستم مامان قراره بياد سر وقتم ...

واسه همين تمام راه هاي ارتباطيو بستم ! ولمون کن بابا ... کي حوصله نصيحت شنيدن

داره ؟!

_ مامان تو رو به ارواح طيبه ي مامان جون قسم ولمون کن !... اينا کين دعوت کردي ؟

با حرص کارتاي عروسي رو جابه جا کردم و گفتم :

_ خانواده رستمي ، خانواده سعيديان ،؛ خانواده رحمتي ، خانواده ي شلغم ، چغندر ،

کوفت ، زهرمار ... ! فکر نمي کني خانواده ي محترمه ي ديگه اي رو از قلم انداخته

باشي ؟ يه بار کل شهرو دعوت مي کردي ديگه....!

مامان در حالي که روسريشو مرتب مي کرد گفت :

_ اه ... يهدا چقد غر مي زني مامان ... اينا چند نفر از همسفرياي مکه هستن ... با هم

دوست شديم دارم دعوتشون مي کنم . خانوم رحمتي مارو واسه عروسي دخترش دعوت

کرد زشته که من واسه عروسي محيا دعوتش نکنم ...

دستامو با کلافگي تو هوا تکون دادم و گفتم :

_ من که يادم نمياد رفته باشم عروسي اين دختر خانوم

مامان کيفشو برداشت و گفت :

_ بله تو نيومدي اما محيا اومد ... حالا اگه خيلي زورت مياد ، واسه عروسي خودت

دعوتشون نکن

بعد هم گذاشت و رفت تو ماشين . نفسمو با پوف بلندي بيرون دادم و کارتا رو توي کيفم

گذاشتم . جمعه عروسي محيا بود و من از همين حالا حماليم رسما شروع شده بود !

پشت رل نشستم و ادرس رو از مامان گرفتم . اولين ادرس ، خونه ي اقاي رستمي بود .

اقاي رستمي رو ديده بودم . رئيس کاروان بود . خيلي مايه دار و خوش برخورد .

خانومشم مثل خودش خيلي با شخصيت بود . از اون استخون داراي اصيل با دو جين بچه

. دو تا دختر و دو تا پسر . پسراش که خيلي بچه بودن يکيشون تازه کنکور داده بود و

اون يکي اول دبيرستان بود . دختراشم هر دو تا ازدواج کرده بودن .

نزديک خونشون پارک کردم . مامان پياده شد و کارتا رو بهشون داد . بعد از کلي تعارف

تيکه پاره کردن ، مامان بالاخره رضايت داد که بريم . از زيادي ماشين روندن ، خسته

شده بودم . هي دستمو تو صورتم مي کشيدم و نفسمو با اه بلندي مي دادم بيرون . مامان

بالاخره طاقت نيورد و گفت :

_ آآآآآآآخ .... چته هي مث پيرزنا اه مي کشي ؟!

_ مامان جون من ، عزيز من ، دور اون چشماي خوشگلت بگردم ... اخه مگه نمي

تونستي با تلفن زدن ، دعوتشون کني ؟ حتما بايد منو تو خونه نگه داري نزاري برم سر

کلاسم و بشم راننده شخصيت ؟

زير لب ادامه دادم :

_ انگار مي خواد اوباما رو دعوت کنه که حضوري مي ره پيشش !

مامان سري تکون داد و گفت :

_ يهدا هر روز بيشتر از قبل متوجه ميشم که تا سي سالگي بايد زير دست خودم بموني

... اصلا نمي شه عروست کرد ... هيچي از زندگي سرت نمي شه .

درست مقابل خونه اي که بهم ادرس داده بود ، پارک کردم و با عصبانيت گفتم :

_ حالا من که واسه شوهر کرن بال بال نمي زنم .... به درک که عروسم نمي کني !

مامان اروم ولي طوري که من بشنوم گفت :

_ کاملا از وجناتت معلومه که بال بال نمي زني !

دور بهم کوبيدم و رفتم مقابل در خونه . يه در بزرگ مشکي بود با اينه کاريهاي خوشگل

. روسريمو مرتب کردم و تا خواستم زنگو فشار بدم ، در باز شد و سينه به سينه ي يه

مرد جوون شدم . خوب که دقت کردم ديدم همون يوسف سعيديان خودمونه ! آخــــــــــــي

... الهي ! چه حسن تصادفي شدا !( زهر مار دختر بي حيا چشاتو درويش کن !)

اونم از ديدنم تعجب کرده بود . با چشماني گرد شده گفت :

_ يَه ... يعني خانوم بهنيا ، اينجا چي کار مي کنين ؟

وا ! عوض تعارفشه !؟ اخم ظريفي کردم و گفتم :

_ منزل اقاي سعيديانه ديگه ، درسته ؟

با گنگي نگام کرد و سرشو تکون داد . صدامو صاف کردم و گفتم :

_ ببخشيد مزاحم وقتتون شدم . مثل اينکه مادرتون با مامانم دوست هستن ، واسه همين

دعوتتون کردم واسه عروسي . بفرمايين اينم کارت .

اخم کرد و کارتو از دستم گرفت . با صداي بمي پرسيد :

_ عروسي شماست ؟

تو دلم گفتم نه بابا دلت خوشه ؟ کي مياد منو بگيره ؟ البته بايد از خداشم باشه ها ! ولي

تا حالا کسي همچين ريسک بزرگي نکرده !

صداي خانومي که اومد ، مانع شد بهش جواب بدم .

_ يوسف کسي پشت دره مادر ؟

يوسف تا خواست جواب بده ، مامانم از ماشين پياده شد و بلند گفت :

_ نسرين جون مزاحم نمي خواي ؟

همون زن که صداشو شنيده بودم ، با عجله اومد دم در و با خوشحالي گفت :

_ واي سلام فاطمه جون خوبي ؟ چه عجب از اين ورا ... يادي از فقير فقرا کردين ...

بعد هر دو هم ديگه رو بغل کردن و روبوسي کردن . به چهره ي نسرين خانوم دقيق شدم

. يه زن حدود چهل و هفت هشت ساله بود که پوست گندمگوني داشت و يه عينک ظريف

رو چشماش بود . ابروها و خط لبش تتو بود و موهاش رنگ قهوه اي خيلي نازي بود .

ماشالا به اين مي گن روحيه ... مامانو بفرستم خونه اينا بلکه يه خرده خوشگل کنه و

بياد ور دلمون . البته مامانم خيلي خوشگل بودا ... ولي بابا هيچ وقت بهش اجازه نمي

داد ابروهاشو نازک برداره يا رنگ کنه . ابروهاي مامان هميشه دخترونه بود . اصلا

نمي دونم بابا چه علاقه ي خاصي به موي بلند و ابروي پاچه بزي داشت ؟! من يکي که

اصلا خوش نمياد ...

چشمامو رو اون دو تا که تازه وقت خوش و بششون رسيده بود برداشتم و به يوسف

نگاه کردم . ديدم کارتو از توي پاکت دراورده و تو دستشه و به من نگاه مي کنه . يه

لبخند نا محسوس هم چاشني صورتش بود . با صداي نسرين خانوم نگاهمو از يوسف

گرفتم :

نسرين _ به به چه دختر خانمي ... ماشالا به قد و بالاي رعنات بيا جلو ببينمت عزيزم .

اوه اوه ... من اين هندونه ها رو کجا بزارم ؟! نزديکش رفتم و خواستم باهاش روبوسي

کنم که اصلا مهلت نداد . دو تا ماچ ابدار از دو طرف صورتم کرد و وسط پيشونيمم بوسيد

. احساس کردم قرمز قرمز شدم . البته نه از خجالتا ... به خاطر رد رژلب نسرين خانوم

که مثل مهر رو صورتم افتاده بود ! سرمو که بالا اوردم ، ديدم يوسف داره نگام مي کنه .

تا نگاش به صورتم خورد زد زير خنده ولي خيلي زود جلوي خندشو گرفت . ببين باز داره

تنت مي خاره ها... مثل اينکه باز هوس قهرو متلک و تيکه به سرش زده ... بي شعور

نيشتو ببند هر چي نگاش مي کنم بيشتر تر تر مي کنه ! بچه پررووو!

بعد از اينکه دعوتشون کرديم ، خواستيم برگرديم که نسرين جون اصرار کرد واسه

ناهار بمونيم

نرين _ جون من اين دفعه رومو زمين ننداز فاطمه ... به خدا اينقدر دلم هواتو کرده بود

که نگو ... بيا تو من و يوسف و حبيب تنهاييم . بيا يه امروزو بد بگذرون .

نفسم تو سينه حبس شد ... به خدا مامان اگه قبول کني نه من نه تو .... اي خدا من به

کي بگم که هزار تا کار دارم ؟ هنوز پروژه ي فاضلي مونده ... هنوز لاي جزوه آيينمو

باز نکردم ... هنوز هيچي واسه ميانترم نخوندم ... واااااااااي خدايا چهار دور تسبيح

صلوات نذر ميکنم که زودتر بريم باشه ؟ اين تن بميره رومو زمين ننداز ... الهي دورت

بگردم !

خدايا شکرت ... اصلا به جاي چهار دور هشت تا دور مي خونم ... چشمم کور دندمم نرم

! به مامان نگاهي کردم که گوشه ي لبش لبخندي جا خوش کره بود :

_ مثل اينکه خيلي خوش به حالتون شد نسرين خانومو ديدين نه ؟

مامان _ اره .... ولي بيشتر از يوسفش خوشم اومده ... ماشالا چه پسر خوش چهره و

مهربونيه ... چه خوب شد دعوتشون کردم .

اه اه اه اينقدر بدم ميومد از اين تعريفاي صد من يه غاز ! بيشعور اصلا تعارف نکرد

بمونيم . فقط راست راست زل مي زنه تو صورت من ! با مامان يه چند جاي ديگه هم

رفتيم و شب دوباره مهموني گرفتيم . اينبار فقط خونواده ي عادل بودن . اومده بودن تا

بابا اخرين سفارشاتو به عادل بکنه و بعد عزيز دردونه ي شماره ي يکشو بسپره دست

عادل جون . کي ميشه بابا يه سفارش واسه من بکنه !

براي بار هزارم زنگ گوشيو خفه کردم . طاها با پا زد به اتاق و گفت :

_ يهدا خدا نکشتت ... بلند شو دختر کلي کار دارم ... پاشو برسونمت ارايشگاه خودم بايد

برم کت و شلوارمو از خشک شويي بگيرم ... بدو ...

_ اه ... نمي خوام بابا ... بيا برو بزار بخوابم دارم نفله ميشم ...

طاها پتو رو کنار زد و شروع کرد به قلقلک دادن پام . تا انگشتشو گذاشت کف پام جيغم

به هوا رفت :

_ طاها به من دست بزني مردي ، فهميدي يا نه ... دستتو بکش بي شرف ...!

طاها انگشتاشو به من که گوشه ي تخت کز کرده بودم نزديک کرد و گفت :

_ تا سه ميشمارم ، پا شدي که هيچي اگه بلند نشدي اينقدر قلقلکت مي کنم تا خودتو

خيس کني ! يک ... د

نزاشتم شماره به دو برسه با يه جهش از تخت پريدم پايين و در حالي که به سمت

دستشويي ميدويدم يه لگد جانانه نثار طاها کردم . طاها مچ پاشو گرفت و با درد گفت :

_ اي بوفالوي وحشي !

... تقريبا زير دست هاي تپل و ماهر زيبا خانوم خفه شدم . انگار داشت واسه عروسي

خودم درستم مي کرد ... بابا ولمون کن مگه چه خبره ؟ يکي سايه بکش و يه دونه خط

چشم والسلام خودتو راحت کن . چته هي خودتو ميندازي رو مردم اکسيژن کم ميارم !

اخراي کارم بود که مامان باهام تماس گرفت . بهم خبر داد که طاها مياد دنبالم . منم زود

وسايلمو جمع کردم و لباسمو توي يه اتاق پوشيدم . توي اينه قدي به خودم نگاه کردم .

نه بابا ... خوشگلي شدم من ! زيبا خانوم بهم تبريک گفت و پنجاه تومن ازم گرفت . من

نمي دونم غير از سشوار کشي موهام و يه مثقال کرم رو صورتم چه کارم کرد که پنجاه

تومن شد ؟ طاها اومد دنبالم . توي راهروي ارايشگاه منتظرم وايساده بود . داشتم از پله

ها پايين مي اومد که برگشت و نگام کرد . يه لبخند خيلي خوشگل رو صورتش کاشت و

گفت :

_ به به چه خانوم زيبايي... شما احيانا يه دختر شلخته اي به اسم يهدا نمي شناسين ؟

دهنمو کج کردم و گفتم :

_ هه هه به خودت بخند يابو ...

داشتم مسخره اش مي کردم که اومد نزديکم . شالمو از رو سرم برداشت و دوباره مرتب

کرد و موهامو پوشوند . بهم گفت :

_ موهات از پشت شالت پيداست . يه جوري درستش کن که معلوم نباشه .

لبخند گل و گشادي زدم و گفتم :

_ اي به چشم ... غيرت داداشو عشق است !

مانتومو تا روي کفتم پايين کشيدم و تمام موهاي پشتمو زير مانتوم پنهون کردم . بعد هم

شالمو کشيدم جلوي جلو و گفتم :

_ چطوره خوبه ؟ عرض ديگه اي نيست ؟

طاها با خوشنودي لپمو کشيد و گفت :

_ با تموم شيطنتات از همه عاقل تري . قربونت بره ...

_ کي ؟

طاها _ حالا يه کسي ... مهم اينه که من قربونت نمي رم .

ايشي گفتم و جلوتر از اون سوار ماشين شدم . قبل از اينکه روشن کنه گفتم :

_ اهان تا يادم نرفته بگم بايد بري دنبال مهناز .

طاها _ مهناز ؟ چرا ؟ مگه خودش نمياد ؟

نه اگه خودش ميومد که من نمي گفتم بري دنبالش . مامان باباش کشيکن نمي تونن بيان

. مي خواست تنها بياد من نزاشتم .

طاها _ باشه فقط ادرسو بده من خونشونو بلد نيستم.

ادرسو گفتم و اونم مسيرو عوض کرد . دقيقتر به طاها نگاه کردم و گفتم :

_ راستي چقدر خاکستري بهت مياد.... هميشه همين رنگو بپوش

طاها لبخندي زد و گفت :

_ من هر چي بپوشم بهم مياد ...

_ايـــــــــشششش ! باز مرض خودشيفتگي پاچه ي اينو گرفت !

نزديک خونه ي مهناز توقف کرديم . به طاها گفتم منتظر بمونه تا من بيام . زود شاسي

زنگو فشار دادم . مهناز جواب داد :

_ ا؟ تويي يهدا ؟

_ پَ ن َ پَ اکبر اقا قصابم ... زود بيا پايين نکاريما ...

_ باشه الان ميام

منتظر مهناز وايساده بودم ، که ديدم يوسف اومد کنار در . من تو تاريکي وايساده بودم و

چون لباسم تيره بود منو نديد ولي من داشتم نگاش مي کردم کت و شلوار کرم اسپرت اما

خوش دوخت با يه لباس سبز کمرنگ پوشيده بود . ترکيب رنگ لباسش خيلي جالب بود و

بهش ميومد . از توي تاريکي در اومدم و خودمو نشون دادم . تا منو ديد سلام يادش رفت

و زل زد به من . اي بچه ي هيز ! ... با بزرگترم اومدما ... چپ چپ نگاه کني ميگم طاها

بياد ادبت کنه . هر چند هر دوتاتون بي جونين . دماغتونو بگيرن جونتو بالا مياد ! تک

سرفه اي کردم و گفتم :

_ سلام خوبين ؟ اومدين دنبال مهناز ؟

تازه اقا از عالم هپروت تشريف اوردن رو زمين و با دستپاچگي گفت:

_ بله ... راستش الان داشتيم خدمت مي رسيديم که مامان گفت از اين طرف بيايم دنبال

مهناز . شما چطور؟

_ لازم نبود زحمت بکشين من به مهناز گفتم قراره بيايم دنبالش الانم با برادرم اومديم تا

بريم سالن . شما بفرمايين زحمت نکشين .

يوسف _ خواهش مي کنم چه زحمتي ...

داشت تعارف مي کرد که مهناز اومد بيرون . تا يوسفو ديد با تعجب گفت :

_ ااا؟ يوسف اينجا چي کار مي کني ؟

يوسف که معلوم بود مي خواد زودتر بره خيلي سريع سلام کرد و گفت :

_ اومدم دنبال تو ولي داري با يهدا خانوم ميري ... پس واسه برگشتن تو رو ميرسونم

خونه ... کاري نداري؟

مهناز دوباره حس فضوليش گل کرد و گفت :

_ واسا ببينم ... من که گفته بودم با يهدا ميام ... باز چرا اومدي ؟

يوسف داشت با چشاش يه چيزي رو به مهناز حالي مي کرد ولي زهي خيال باطل ! مهناز

با زبون حرف ادمو نمي فهمه چه برسه با چشم و ابرو ! يوسف وقتي ديد مهناز هيچي

نمي گيره با عجله گفت :

_ حالا يادم رفته بود ... من ديگه برم تو ماشين مامان و بابا تنهان ... خداحافظ ...

بعد هم بدو از ما دور شد . . .واه ...منم اينجا بودما ... خواستي خداحافظي منم مي کردي

بد نمي شد . دست مهنازو گرفتم و بهش نگاه کردم . الهــــــــــي ! چه دختر سنگين

رنگيني ... ماشالا ... روسريشو با يه مدل جالب بسته بود و ارايش دخترونه ي

نامحسوسي کرده بود . رنگ مانتو و لباسش بر عکس من سفيد بود . اونم تا منو ديد گفت

:

_ واه ... يهدا ... چرا اينقدر سياده ارايش کردي ؟ لباستم مشکيه ؟

_ اره ... خوشگل شدم ؟

مهناز _ خوشگل بودي ... ولي مگه عزاست که سياه پوشيدي ؟

_ بله واسه من عزاس ... مثل کوزت بايد کار کنم و هي تعارف کنم ... خواهر عروس

بودن يعني کلفتي و بدبختي و بيچارگي ...شرط مي بندم امروز پام به سن نمي رسه !

مهناز _ حالا نه که تو هلاک رقصي ؟

_ پس چي ؟؟؟ يه دونه خواهر بيشتر نداريما ... تو عروسي اون نرقصم پس کجا برقصم

؟

مهناز دستمو کشيد و گفت :

_ خيل خب بيا زودتر بريم من اين رقص تو رو نگاه کنم !

اي منحرف !

به به ... جمع نصفي از مهمونا جمعه و کلفت گلشون کمه ... تا من پامو گذاشتم تو سالن

، مامان دويد سمتم و گفت :

_ يهدا بدو مامان ... بدو بيا به مهمونا خوشامد بگو...

_ سلام مامان جونم ممنون منم خوبم ... مرسي اينقدر ازم تعريف نکن چشم مي خورما

... !

مامان در حالي که به طرف زن عمو مي رفت گفت :

_ به جاي زبون ريختن کاري که گفتم بکن ...

لباسمو عوض کردم و دستي به موهام کشيدم . کنار در ورودي وايساده بودم و جلوي

مهمونا خم و راست مي شدم و تعارف مي کردم تا بشينن . داشتم خانوم رستمي رو

راهنمايي مي کردم که بره پيش بقيه ي دوستاش که نسرين خانوم منو ديد و اومد سمتم .

شروع کرد به احوال پرسي کردن . اخي ... خستگيم در رفت ! مامانم که تحويلم نمي گره

بازم صد رحمت به مرام نسرين خانوم !

سرمو برگردوندم و ديدم که عمه خانوم و دختر خواهرش که فوت کرده بود اومدن تو ...

اوه اوه ... چه کلاسي مي زارن ! ژيلا ، دختر خواهر عمه خانوم واسه تعطيلات اومده

بود ايران . توي امريکا درس مي خوند و يکي بود لنگه ي خاله جونش ! يه بسم ... گفتم

و رفتم سمتشون . مثلا خواستم ابرو داري کنم و بعد عمري تعارف عمه خانوم کنم . با

خوشرويي سلام و احوال پرسي کردم و گفتم :

_ خيلي خوش اومدين عمه خانوم ... صفا اوردين . دير کردين نگرانتون شديم ....

عمه خانوم يه نگاه سرسري بهم کرد و بادي تو غبغبش انداخت و با بي رحمي گفت :

_ عروسي خودمونه ... هر وقت دلمون بخواد ميام هر وقت خواستيم مي ريم .

تا اينو گفت ، ژيلا با بدجنسي خنديد و پشت چشمي واسم نازک کرد دهنم باز مونده بود .

اصلا انتظار اين حرکتو از طرف عمه خانوم اونم تو جمعي که تموم فاميلامون بودن بزنه

. خيلي ازش بدم اومد . بغض بدي گلومو گرفت . اما اب دهنمو قورت دادم تا بغضم بره

پايين . نمي تونستم حرفشو بي جواب بزارم . يه لبخند تصنعي زدم وگفتم :

_ درست مي فرمايين . پس بفرمايين تو مجلسي که متعلق به خودتونه بشينين عمه

خانوم .

عمه خانوم اخرشو با تاکيد گفتم و از کنارشون رد شدم . هر دوشون داشتن جاي خالي

واسه نشستن پيدا مي کردن اما کو جا ؟! تقصير خود ايکبيريش بود . خرس پانداي بي

خاصيت ! اگه نمي زد تو برجکم يه جاي خوب واسش پيدا مي کردم ... حالا اينقدر اونجا

با ژيلا جونش وايسه که جنگل امازون زير پاش رشد کنه .

هر چي فحشش مي دادم خالي نميشدم . الهام و بچه ها اومده بودن وقتي تا قيافه ي

برافروخته ي منو ديدن ، خشکشون زد . نفيسه اومد جلو و با مهربوني گفت :

_ مبارک باشه يهدا جون ايشالا عروسي خودت .

دستشو پس زدم و گفتم :

_ حالم خوب نيست ... من ميرم يه اب به سر و صورتم بزنم .

بچه ها با سر تاييد کردن و به طرف دستشويي رفتم . توي اينه به خودم نگاه کردم .

بغضم هر لحظه بيشتر مي شد و امکان گريه کردن و سرازير شدن اشکام شديدتر .

سرمو بالا گرفتم تا اشکام نچکه . يهدا به خداي احد و واحد اگه گريه کني جوري مي

زنمت که از چهارصد تا ناحيه ناقص بشي !

دلداري دادن ارومم نمي کرد . همش با خودم مي گفتم بيچاره محيا که دست اين عفريته

افتاده ... خدا بهش صبر بده ! اه حالا ابم نمي تونم به صورتم بزنم ارايشم خراب ميشه !

چند تا سيلي اروم تو گوشم زدم و اومدم بيرون . تا از دستشويي بيرون اومدم ديدم که

عاقد داره ميره خطبه ي عقدو بخونه . بدو بدو يه چادر کش رفتم و مثل فشنگ رفتم تو

اتاق عقد . ماشالا همه کيپ کيپ هم وايساده بودن و زل زده بودن به عروس داماد . تا

چشمم به محيا افتاد . تو اون لباس سفيد عروسي مثل فرشته ها شده بود . نا خواسته

بلند گفتم :

_ واي محيا ... چقدر ناز شدي بيشعور !

تا حرف از دهنم خارج شد ، همه برگشتن و با اخم بهم نگاه کردن . خاک به سر نديده ام

کنن ! اخه يکي نيست بهم بگه تو اگه حرف نزني نمي گن لالي ! با چادر نصف صورتمو

پوشوندم تا خيلي تو معرض نگاه شماتت بار بقيه نباشم . عاقد خطبه ي عقدو خوند و

براي اولين بار پرسيد :

_ عروس خانم وکيلم ؟

محيا طبق رسم هميشگي با ناز سکوت کرد . منم ديدم هيچکس حرفي از گل و گلاب

عروس نزده . زود دهنمو باز کردم و قبل از اينکه فکر کنم که بزرگتري هم اونجا هست

گفتم :

_ عروس رفته گل بچينه .

سنگيني نگاه پر حرص مامانو داشتم حس مي کردم اما خب ، يه شب که هزار شب

نميشه ! بزار خوش باشيم بابا ... دل ملت هم وا ميشه ! عاقد واسه بار دوم پرسيد :

_ عروس خانوم وکيلم ؟

_ عروس رفته گلاب بياره ...

اين عروس هم روحش تموم اين کاراي مزخرفو مي کنه خودش که مثل دسته ي گل بغل

دوماد نشسته ! عاقد واسه اخرين بار پرسيد :

_ عروس خانوم وکيلم ؟

منم اشتباهي دوباره دهنمو باز کردم و گفتم :

_ عروس ديگه کاري نداره ... البته اول زير لفظي بهش بدين تا جواب بله رو بده !

همه زدن زير خنده . يه دفعه ديدم مامان بغلم وايساده و يه نيشگون حسابي از رون پام

گرفت که فکر کنم جاش سياه شد . عادل يه جعبه اي رو داد به محيا و محيا از شوق زير

لفظي بدون اينکه منتظر باشه عاقد يه بار ديگه بپرسه ، جواب داد :

_ بله ...

واه چه بي تربيت ! حالا من که هيچي مي بخشمت ، ولي از چهار تا بزرگتري که اينجان

يه اجازه اي مي پرسيدي ، چيزي ازت کم نمي شدا ... عروسم عروساي قديم !

از جلسه بيرون اومده بودم و جوابها رو با بچه ها چک مي کرديم . خيلي خوشحال بودم .

نمره ام تقريبا بيست مي شد ... که اگه اون اشکال کوچولو رو تقدسي جونم نبينه ديگه

همه چي حله ... نفيسه يه ان زد تو صورتش و گفت :

_ واي خاک به سرم ...

_ چي شد ؟

نفيسه _ ديدي يادم رفت از فاضلي اشکالمو بپرسم ... واي الان ديگه رفته ...

_ اخ حالا فکر کردم چي شده ... بيا از خودم بپرس !

نفيسه _ نه که تو هميشه ساختمانو بلدي از تو هم بپرسم !

_ ايـــــــــشششش! خيلي هم دلت بخواد !حالا از چي مشکل داري ؟

نفيسه _ از پروژه ام ... تا حالا هزار بار درست کردم و هر بار ميرم پيشش ايراداي بني

اسرائيلي مي گيره ...

_ اره از منم تا دلت بخواد ايراد گرفته .

سهيلا _ تو که پروژه ات از همه کاملتر بود ...

_اوهوم اخه روي همون پروژه ي ترم قبل دارم کار مي کنم همه ي حرفاشو حفظم ...

يادم نميره چند بار اين دفتر فاضلي رو متر کردم و اومدم و رفتم تا نمره ام بده که خبرش

نداد ...

الهام _ حالا حرص نخور گوشت تنت اب ميشه ... بشين واسه اين ترم کاملش کن که

اگه اينبارم بيفتي ديگه مشروطي ...

_ باشه يه کاريش مي کنم .

بعد از يه مدت از بچه ها جدا شدم و رفتم خونه . بعد از اين امتحان ، ايين داشتم که

ايشالا اونم خوب ميدم و هفته ي بعد ... ساختمان ! از اسمش حالم بهم مي خوره ولي

ديگه دارم خودمو متقاعد مي کنم که بهتره بخونمش .

تا رسيدم به خونه ديدم اکرم خانوم داره مثل فرفره تو خونه مي چرخه و از اينور به

اونور ميره ... صبر کن ببينم ، وااااااااااي نکنه باز مهمون داريم ؟؟؟؟ اي خدا ....! با

حالي زار داشتم از پله ها بالا مي رفتم که مامان از توي اشپزخونه داد زد :

_ يهدا .... يهدا رسيدي خونه ؟ زود بيا اينجا کلي کار دارم ... بدو ... نخوابيا ...

ببين خدا جون من ذاتا دختر خوبي ام اما شرايط نميزاره من درس بخونم مي بيني که ؟!

نزديک پله ها جيغ زدم :

_ باشه مامان بزار دو دقيقه خستگي در کنم الان ميام ...

در خونه باز شد و طاها اومد تو . کيف سامسونتش دستش بود و کتشو روي ساعدش

انداخته بود . مثل دکترا راه ميرفت ! حالا خوبه يه دفتر فکستني گيرش اومد وگرنه چه

جوري خودشو تخليه مي کرد بيچاره ؟ سلام کردم و زير لب جوابمو داد و به طرف پله ها

رفت . منم دنبالش روون شدم و از همينجا داد زدم :

_ مامان طاها اومد خونه ... ازش بخواين کمکتون کنه ... من خيلي خسته ام .

مامان از اشپزخونه اومد بيرون و جواب سلام طاها رو داد . بعد در حالي که اخم کرده

بود گفت :

_ مگه نميبيني داداشت خسته اس ؟ بچه ام تازه از سر کار اومده ...

جانم ؟ مگه من از پارتي اومدم که سر حال باشم ؟! هميشه از اينکه بين دختر و پسر

فرق گذاشته بشه حرص مي خوردم با عصبانيت گفتم :

_ آخي الهي عمه اش واسه پرپر بشه بچه ي بيچاره ... هي تو اون دفتر عرق ميريزه ...

يه دفعه مريض نشه ها ...!

طاها چرخيد سمتم و گفت :

_ تو که شاغل نيستي ببيني من چي مي کشم ؟

_ اوهو !بابا شاغـــــــــــــــل! راستشو بگو ،تو اون دفتر غير از مگس پروندن کار ديگه

اي هم داري بکني ؟ اصلا بگو ببينم تو اين ماه چند نفر ارباب رجوع داشتي هان ؟

طاها من مني کرد و گفت :

_ خب ... من تازه اول راهم ... تا شناخته بشم وقت ميبره ...

_ اهان يعني هنوز کسي به تواناييات پي نبرده ؟ عـــــــــزيــــــــــــز م ! اکشال نداره اوپا

خودتو ناراحت نکن الان که کلي با مامان خونه رو سابيدي استعدادات تو حمالي واسه

همه روشن ميشه! ... کاري نداري ؟ خدافظ !

بعد هم کولمو به تنش کوبيدم و از پله ها رفتم بالا ... بعضي وقتا به اين حرف مامان

ميرسم که ميگه چرا اينقدر تو دختر نانجيبي !؟

…………………………………………

به لباسام که روي تخت ريخته شده بودن نگاه کردم ... اه هيچي به درد بخور پيدا نميشه

؟ اصلا واسه چي مامان نسرين خانوم اينا رو دعوت کرد ؟ حالا من چي بپوشم ؟ دلم مي

خواست در نظر يوسف بهترين باشم ... تا حالا يادم نمياد واسه مهموني اي اينجوري

وسواس به خرج بدم . هميشه اولين چيزي که به دستم ميرسيد رو مي پوشيدم . دوباره

کمدمو زير و رو کردم و تمام لباسامو ريختم رو تخت . موهامو که به خاطر حموم رفتن

هنوز خيس بود رو باز گذاشتم تا کمي هوا به اين کله ام برسه !

بالاخره يکي از لباسا چشمو گرفت . يه بلوزي که تا رون پام ميرسيد و قهوه اي بود و

گلدوزيهاي سفيد سر استينش داشت . شلوار لي تيره ام رو باهاش ست کردم و يه شال

قهوه اي تيره رو سرم انداختم . خداييش خيلي اين رنگ بهم ميومد . شبيه شکلات شده

بودم ! خواستم يه کمي ارايش کنم ولي ديدم همينجوري ساده تر باشم بهتره ... تازه

ممکنه مامان شک کنه با خودش بگه چي شده شيک و پيک کردم ...

واسه اينکه از پذيرايي معاف باشم ، يه کفش پاشه بلند ده سانتي پوشيدم و از اتاقم

خارج شدم . صداي زنگ بلند شد و تپش قلب من هم همزمان شدت گرفت . اه ... جمع کن

خودتو دختر ! مگه پيرزن نود ساله اي که تپش قلب بگيري ؟! دستامو باز کردم و شروع

کردم به نفس گرفتن ... دستام رو هوا بود که يه دفعه يکي بهم سيخونک زد ... اِاِاِاِ؟ زد

تو حالم ! برگشتم ديدم طاها داره هر هر ميخنده ... شيطونه مي گه با همين کفشم بزنم

فرق سرشو از وسط نصف کنما ... اما نه بچه گناه داره حمالي کرده خسته شده !

همراه طاها از پله ها پايين رفتيم . هال ساکت بود و من فهميدم که مهمونا رفتن نشستن

. تنها چيزي که صداي سکوتو ميشکوند و رو اعصاب من و طاها رژه ميرفت صداي

پاشنه هاي کفش من بود . اخر سر طاها طاقت نيورد و گفت :

_ اه ...چيه اينا پوشيدي ؟ داره رو مخم ماراتن ميره ...

يه لبخند ژکوند تحويلش دادم و به تقليد از فيلماي تاريخي گفتم :

_ بعدا خواهي دانست برادر !

همراه طاها وارد سالن پذيرايي شدم . نسرين خانوم با ديدن ما از جاش بلند شد و به

سمتم اومد . واي ميخواد دوباره بغلم کنه !... حتم دارم اگه بوسم کنه زحمتم واسه ارايش

کردن هم کم ميشه ! درست حدس زدم تا به من رسيد جواب سلام احوال پرسيامو با يه

ماچ گنده و يه بغل خفن داد . واقعا يه جوريايي داشت حالم بهم مي خورد . قشنگ مي

تونستم خنده ي يوسفو که پشت سر مامانش وايساده ببينم . به چي مي خندي بچه ننر ؟!

مامانت داره منو خرد و خاکشير مي کنه تو هر هر مي خندي ؟!

با هزار تا بدبختي خودمو از بين بازوهاي تپلش بيرون کشيدم و يه لبخند به روش زدم .

بعد هم تعارفش کردم بشينه . همونطور که ميشست دستم هم توي دستش نگه داشته بود

. با همون حالت با باباي يوسف احوالپرسي کردم . مرد کوتاه قد و تپلي بود که صداش يه

کم خش داشت . کله اشم کچل بود و برق مي زد ولي بي نهايت خوش پوش و خنده رو بود

. صورتش يه جوري بود که ادم دوست داشت بغلش کنه ... (دختره ي بي حيا !)

اخر سر نگاهمو به سمت يوسف سوق دادم و احوالپرسي مختصري باهاش کردم . بابا با

حبيب اقا(پدر يوسف) گرم صحبت شده بود و مامان با نسرين خانوم و يوسف هم با طاها

. قبل از اينکه مامان گرم صحبت بشه ، اشاره کرد که برم چايي بيارم . منم هر چي نقشه

واسه از زير کار در رفتن کشيده بودم ، نقش بر اب شد . با تاني از جام بلند شدم و سيني

رو از اکرم خانوم گرفتم . يه سيني خيلي بزرگ که سنگين هم بود و گهگاهي دستم مي

لرزيد و چايي هام توي سيني مي ريخت . دسته هاي سيني رو محکم تو دستم فشار دادم

و به راه افتادم . فقط خداخدا مي کردم که پاشنه ي کفشم روي پارکت سالن نشکنه !

اول چايي رو به حبيب اقا و بعد به بابا و نسرين جون و مامان تعارف کردم . اخر سر

رفتم جلوي يوسف ولي هنوز نگاهم به نسرين جون بود که داشت تشکر مي کرد و منم

جوابشو ميدادم . وقتي برگشتم ديدم خيلي نزديک يوسف وايسادم و اونم سيخ نشسته و يه

خرده قرمز شده .

اين قرمزي واسه خجالته ؟ بعيد مي دونم ... پس چه مرگشه که هي مثل افتاب پرست

رنگ به رنگ ميشه ؟! وقتي داشت استکانو برمي داشت لرزش دستاش مشهود بود .

همونجا وايساده بودم و سيني رو به طرف طاها گرفتم . اونم چاييشو برداشت و واسه

اينکه ديگه تنها نشينم گفتم استکان منم برداره و بزار کنار خودش تا بعدا بيام پيششون

بشينم .

تا از جام تکون خوردم ، يوسفو ديدم که بي معطلي ، نفسشو بريده بريده بيرون داد و يه

اخ کوچولو گفت . ديدم که خم شد و انگشتاي پاشو ماساژ داد . يه اخم نشست رو صورتم

... چي شده بود ؟ قبلا که طوريش نبود ... از اشپزخونه بيرون اومدم و کنار طاها نشستم

. هنوز اون اخم رو صورتم بود و با کنجکاوي به يوسف نگاه مي کردم . اونم سعي مي

کرد نگاش با من تلاقي نکنه ... اون حس اشناي فضولي بدجوري بهم چنگ زده بود و

مي خواست سر از کار يوسف دربياره ... با صداي نسرين جون به خودم اومدم :

_ يهدا جون چرا پريشب نيومدي خونه ي ما ؟ به خدا خيلي از دستت ناراحت شدم ...

دستپاچه شدم و گفتم :

_ ببخشين تو رو خدا نسرين جون ... راستش رفته بودم کوه و خيلي خسته بودم ... اصلا

امادگي مهموني اومدن نداشتم بايد منو ببخشين ...

نسرين جون لبخند مهربوني به روم زد و گفت :

_ اشکالي نداره عزيزم ... فرصت واسه ديدار هست ... امتحانا چطور پيش مي ره ؟

مامان به جاي من جواب داد :

_ واي نمي دوني نسرين جون اين بچه رو ما شب به شب نمي بينيم ... همش خودشو تو

اتاق حبس کرده ...

جانم ؟! من کي خودمو تو اتاق حبس کردم ؟ مامان جون به خدا اينجوري حفظ ظاهر نکن

بالاخره يه جايي ابرومون ميره ها ! نسرين جون پرسيد :

_ الهي بميرم ... مگه ترم چندمي ؟

_ ترم شيش...البته به خاطر يکي از درسامه که بيشتر اذيت ميشم وگرنه زياد به خودم

سخت نمي گيرم ...

اين وجدان ما نميزاشت با دروغ مامان موافقت کنم !

نسرين جون _ حالا کدوم درس هست ؟

_ ساختمان داده ... بيشتر روي پروژه اش مشکل دارم .

نسرين جون رو به يوسف گفت :

_ يوسف تو اين درسو گذروندي ؟

يوسف که داشت با طاها حرف ميزد و حواسش به ما نبود گفت :

_ چيو مادر جون ؟

نسرين جون حرفشو تکرار کرد . يوسف جواب داد :

_ بله ... من باهاش مشکلي نداشتم ... شما کجاشو بلد نيستين ؟

حق به جانب گفتم :

_ بلدم ... فقط توي پروژه اش اشکال دارم .

نسرين جون پيشنهاد داد :

_ خب به يوسف بگو کمکت کنه ...

جانم ؟! ديگه چه خبر ؟! نگاهي به يوسف کردم از چهره اش نمي شد چيزي فهميد ...

نسرين جون دوباره گفت :

_ اصلا برين تو اتاقت با هم مشکلتونو رفع کنين ...

هاااااااااااان ؟! من با اين پسر شما مشکلي ندارم که هي منو مي بندي به ريش اين !

حالا کجا بريم ؟! يوسفم معلوم بود کمي هول شده ... سريع گفتم :

_ راضي به زحمت شما نيستم ....

نسرين جون _ چه زحمتي بابا ؟ يوسف جان مادر پاشو پسرم ...

عجب مادر باحاليه ها ! هي حال بده به اين پسرت ! ديدم يوسف از روي صندليش بلند شد

... کجا مي خواي بري عمو ؟ عمرا بزارم پاتو بزاري تو اتاق من ... همين ابروي نداشتم

هم با ديدن اون اتاق از بين ميره ...! سعي کردم يادم بيارم که چند هفته پيش اکرم خانوم

اتاقمو به زور تميز کرد !...فکر کنم حدود دو هفته ميشه ... اوه بلا به دور پس خيلي

کثيفه ! سريع از يوسف جلو زدم و اهسته گفتم :

_ لطفا همينجا منتظر باشين من لپ تاپمو ميارم اينجا ...

يوسف با ارامش خاطر گفت :

_ باشه حتما .

يوسف يه نفس عميق کشيد و پرسيد :

_ متوجه شدين ؟

گوشه ي ابرومو خاروندم و گفتم :

_ خب ايني که شما گفتين همينيه که من توي برنامه پياده کردم چه فرقي داره ؟

يوسف نگاه دقيق تري به صفحه انداخت و گفت :

_ خب اره يه اشاره ي کوتاه کردين ولي بازترش کن که ايرادي نداشته باشه .

لپ تاپو به سمت خودم چرخوندم و دست به کار شدم . تو اين مدتي که داشتم کار مي

کردم ، سنگيني نگاشو رو خودم حس مي کردم ولي نمي خواستم بفهمه که مي دونم داره

ديدم مي زنه . بعد از يه مدت ، کارم تموم شد و برنامه ي جديدو سيو کردم . يوسف بي

مقدمه پرسيد :

_ نوازندگيت بهتر شده ؟

_ اره يه خرده ... ولي هنوز دست به ويولن نبردم . صداش گوش خراشتر از گيتاره .

يوسف لبخند محوي زد و گفت :

_ خب همه ي مبتدي ها يه کمي لنگ ميزنن ولي به مرور زمان بهتر ميشه .

سر شالمو صاف کردم و گفتم :

_ اوهوم .

يوسف بعد از چند لحظه سکوت دوباره گفت :

_ ميشه گيتارتم بياري بزني تا من ببينم ؟

تعجب کردم . خب توي کلاس که مي تونست کارمو بشنوه .

_ نمي خواين تا فردا صبر کنين ؟ توي کلاس ميزنم .

يوسف _ مي خوام که فردا نياي .

چشام گرد شد :

_ واسه چي ؟

يوسف _ تو بشين ادامه ي پروژتو کار کن و درستو بخون ... شنيدم که استادتون خيلي

بد عنقه ، کار هر کسي رو قبول نمي کنه .

_ اما ...

يوسف _ اما و اگر نداره ... من مطمئنم اگه فرصت بيشتري داشته باشي نتيجه ي

مطلوبتري هم به دست مياري ...خب ؟

حق با يوسف بود . سرمو به علامت تصديق تکون دادم و گفتم :

_ باشه ممنون از لطفتون . حالا اگه ميخواين بريم بالا .

يوسف از پشت صندلي بلند شد و به همراهم راه افتاد . توي مدتي که اشکالمو رفع کرده

بود ، توي هال نشسته بوديم و بقيه هم توي پذيرايي بودن . وقتي به طبقه ي بالا رسيديم ،

به طرفي اشاره کردم و گفتم :

_ شما بفرمايين توي هال خصوصي من الان ميام .

يوسف سري تکون داد و روي يکي از مبلا نشست . رفتم توي اتاق تا گيتارمو بردارم .

از توي اينه نگاهي به خودم انداختم و نفس عميقي کشيدم . باز خدا رو شکر نيومد تو

اتاقم همه چيزم دورو بر اتاق ريخته اس ...

گيتار به دست از اتاق خارج شدم . از دور ديدم که روي مبل نشسته و چشماش بسته اس

. نا خوداگاه ايستادم تا براندازش کنم . يه کت اسپرت مشکي پوشيده بود و زيرش يه

تيشرت سبز تيره پوشيده بود که جلوه ي خاصي به صورتش داده بود و کمي با چشماش

هماهنگ بود . هنوزم نتونستم خوب بفهمم رنگ چشماش چه جوريه ... زمرديه ، سبز

روشنه ، جلبکيه !....اوف بي خيال به من چه ؟ حالا دارم از فضولي ميميرما ! در حال

ديد زدن بودم که چشاشو باز کرد و صاف نشست :

_ اومدي؟

اب دهنمو قورت دادم و به سمتش حرکت کردم . روي مبل رو به روش نشستم و گيتارو

از توي کيف در اوردم و روي پام گذاشتم . انگشتامو روي سيمهاي گيتار به حرکت در

اوردم . يه قطعه ي خيلي کوتاه نواختم و منتظر جواب يوسف شدم . دستشو زير چونه

اش گذاشته بود و به حرکت دست من نگاه مي کرد . خيلي اهسته گفت :

_ استعدادت عاليه . افرين .

خيلي خوشحال شدم که از کارم خوشش اومده . پرسيد :

_ هيچ قطعه ي ديگه اي هست که خودت بخواي بزنيش ؟

کمي فکر کردم وگيتار يکي از اهنگاي محسن يگانه رو تو ذهنم اوردم . هر شب با همين

اهنگ تمرين مي کردم . هر شب هم با همين صداي گوش خراش گيتار من طاها و مامان

دادشون در ميومد ! چشامو بستم و حس گرفتم و انگشتامو اهسته روي سيمها به حرکت

در اوردم ..... نه بابا کم کم دارم به خودم اميدوار ميشم ! يه چيزايي بارم هستا ! بعد از

اينکه اهنگو تموم کردم ، چشامو باز کردم و ديدم که بقيه توي هال وايسادن و برام دست

مي زنن . نسرين جون اومد جلو و يه ماچ ابدار از گونه ام کرد و گفت :

_ ماشالا چه دختر هنرمندي داري فاطمه جون !

واااااااااي يکي بياد منو جمع کنه ! ديگه هر چي قند و شکر بود تو دلم اب کردن ! حبيب

اقا به يوسف گفت :

_ فکر نکنم خيلي وقت باشه که يهدا خانوم مياد کلاس تو اره ؟

يوسف نگاهي پر از تحسين بهم کرد که سرخ شدم بعد هم با لبخند گفت :

_ نه بابا فکر نکنم بيشتر از يه ماه باشه ...

حبيب اقا هم گفت :

_ خيلي استعدادت خوبه ها ...

مامان با تعجب پرسيد :

_ مگه تو ميري کلاس اقا يوسف ؟

_ بله ...

مامان _ پس چرا هيچ وقت نگفته بودي ؟

_ چون هيچ وقت نپرسيده بودي مامان جون .

راست مي گفتم . مامان هيچ وقت به اهنگ و اينا علاقه اي نداشت ... بيشترين هنري که

مي پسنديد خياطي و گلدوزي و اشپزي بود که من فقط اشپزيم از نظر مامان مقبول بود

بقيه اش صفر ! حتي درز شلوارمم نمي تونستم کوک بزنم !

بابا گفت :

_ دخترم تو اين مورد به خودم رفته .

حق با بابا بود من فقط اين استعدادو از بابا به ارث برده بودم وگرنه هيچ چيزم شبيه بابا

نبود . يعني هيچ چيزم شبيه ادميزاد نبود ! فرشته اي بودم واسه خودم !

پريدم رو تخت و به شب خوشي که داشتم فکر کردم . بهتره کم کم فکر يه برنامه ريزي

حسابي واسه درسام باشم . بايد از فردا صبح زود بيدار بشم و بشينم پاي ساختمان . نمي

دونم چرا درس خون شده بودم ...

لابد به خاطر اين بود که مي خواستم پوز اين فاضلي رو به خاک بمالم و بهش ثابت کنم

که من درسم خيلي خوبه تو نمره نميدي ! ولي ته تهاي دلم مي دونستم که به خاطر

يوسف ميخوام درسمو بخونم

_ ولي نه ... نبايد به اين دليل باشه ...

_چرا ؟ ....

_خب ، چون ...چون اصلا ربطي به اون نداره ... اون توي زندگي من جايي نداره که من

بخوام به خاطرش کاري بکنم ...

_ جايي تو زندگيت نداره ؟ هه ! بدبخت اگه اون نبود که تو هم الان اينجا نکپيده بودي و

هي تو گوش من ور نمي زدي ... همون موقع از تپه پرت مي شدي پايين منم از دستت

راحت مي شدم !

_هان ؟ اره خب راست ميگيا ...

_بله که راست مي گم حالا هم بگير بخواب ...

_ باشه کاري نداري ؟....

_از همون اولم نداشتم مزاحم ! ...

_به به همه وجدان دارن ما هم وجدان داريم اصلا اعصاب نداره !...

_بکپ!...

_اوه اوه باشه بابا چشم !

چشامو باز کردم . هنوز هوا تاريک بود . ااا؟پس چرا من به اين زودي بيدار شدم ؟ حتما

نصفه شبه و تشنه ام شده . گوشيمو از روي عسلي کنار تختم برداشتم و به ساعت نگاه

کردم . دو دقيقه ديگه ساعتم زنگ ميزد . ديگه خوابيدن فايده نداره . نمازم رو خوندم و

تصميم گرفتم واسه شادابيم برم توي پارک روبه روي خونمون و يه خرده ورزش کنم .

مانتوي نخي سفيد با شلوار سفيد پوشيدم و يه شال نخي سفيد هم سرم انداختم . شبيه

ارواح شده بودم ! اهسته از در خارج شدم و کفشاي ورزشيمو پا کردم .

نيم ساعت بعد از کلي دوندگي و ورزش صبحگاهي برگشتم خونه . تا درو باز کردم ، با

طاها سينه به سينه شدم . بيچاره از ترس سکته کرد . يه هِني کرد که گفتم الانه که

نفسش بند بياد ! با ديدن قيافه اش زدم زير خنده . طاها بعد از چند لحظه اروم تر شد و با

داد گفت :

_ معلوم هست اينجا چه غلطي ميکني ؟ اين چه رنگيه پوشيدي ؟ اَه زهره ام ترکيد !

از شدت خنده ، گوشه ي چشمم اشک نشسته بود .

طاها _ کوفت بسه ديگه ... چقدرم بد ميخندي تا زبون کوچيکت معلوم شد !

با دست بهش اشاره کردم و گفتم :

_ خيلي قيافت باحال شده بود .... انگار جني شدي !

طاها از جلوي در کنارم زد و گفت :

_ بسه ديگه ... اول صبحي کجا رفته بودي ؟

_ رفته بودم پارک ورزش ...

چشماي طاها اندازه ي در قابلمه شد :

_ ورزش ؟ کي ؟ تو ؟ الان ؟

بعد هم با ناباوري به ساعت مچيش نگاه کرد و دوباره گفت :

_ يهدا ... مطمئني خودتي ؟ احيانا روحت که نيست ؟ ها ؟ نکنه من دارم خواب ميينم ؟

رفتم و جلوش وايسادم . کپشو لاي انگشتام گرفتم و با قدرت کشيدم . صداي داد و

هوارش تا کوچه ي بغلي رفت !

طاها _ آآآآآآآي ديوونه چي کار مي کني ؟ لپمو کندي !

_ مي خواستم بفهمي که خواب نيستي اوپا ... حالا هم بدو برو نون بگير بدو ...

با يه لبخند موزي ، رفتم تو خونه و اونو که هنوز دستش رو لپش بود تنها گذاشتم .

مامان داشت موهاشو مي بست که با ديدن من که در حال چيدن ميز صبحانه بودم ،

خشکش زد ... اي بابا عجب سابقه ي بدي داشتما ... مگه من ادم نيستم ؟ خب از پس

کارام بر ميام ديگه چرا همه تا ميبينن يه کاري رو خودم ميکنم دهنشون ميافته کف

زمين ؟!

مامان سرشو چرخوند و به ساعت توي سالن نگاه کرد و دوباره برگشت و بهم خيره شد

. با تعجب پرسيد :

_ يهدا....چرا اينقدر زود بيدار شدي دختر ؟

قوري چايي رو روي ميز گذاشتم و گفتم :

_ خيلي غير قابل باوره ؟

مامان با صداقت گفت :

_ خيلي !

همونطور که از اشپزخونه خارج ميشدم گفتم :

_ تا طاها مياد من يه دوش ميگيرم و ميام .

بعد از يه دوش سريع ، افتادم به جون موهام . تو حموم اونقدر نرم کننده زده بودم که يه

کمي شونه ميشد . با کلي درد بالاخره تونستم موهامو شونه کنم . سرمو تکون دادم و

توي اينه به خودم نگاه کردم .موهام خيلي نرم و خوش حالت شده بود .

تو دلم گفتم چقدر اين يهدا با اون يهداي شلخته فرق مي کنه ... ولي يه طرف دلم هنوز

مي خواست که همون يهداي هميشگي باشه . شلوغ و شلخته و حواس پرت . بيخيال بابا

... دو روز که بيشتر نيست امتحان ساختمانو که دادم بازم ميشم يهداي قبلي ... با اين

فکر لبخند شيطنت اميزي به لبم نشست و از اتاق خارج شدم .

اي بابا ... از اول صبحونه تا حالا يه لقمه هم از گلوم پايين نرفت . چرا همه به من زل

زدن ؟!

طاها از همه جالبتر بود . بين من و مامان بابا نشسته بود و يه نيگا به من مي کرد يه

نيگا به مامان و بابا . مي خواستم همين کاسه ي عسلو خالي کنم رو کله اش ! بالاخره

طاقت نيورد و پرسيد :

_ يهدا ... ديشب از کدوم دستت خوابيدي ؟

_ دست راست ... چطور ؟

طاها _ هيچي ... ميگم چرا انقدر عوض شدي دليلش به همون بد خوابيت بر ميگرده .

_ مگه چه جوري شدم ؟

طاها _ هيچي ديگه ... عوض شدي ... يعني يه جورايي خانوم شدي ...

خواستم يه لگد بزنم تو ساق پاش که ديگه زر زيادي نزنه اما حرف بابا مانع شد :

_ دخترم از همون اول خانوم بوده ... بايد بگي خانوم تر شده .

طاها به حالت ايش چشاشو از من گرفت و به صبحونه اش زل زد . بترکي ايشالا حسود

خان ! اگه شفاعت بابا نبود الان پا نداشتي ! مامان بي مقدمه پرسيد :

_ خب حالا نگفتي دليلش چيه ؟

_ دليل چي ؟

مامان _ همين تغيير و تحولات ديگه ... افتاب از کدوم طرف در اومده خانوم ؟

_ امتحان داشتن من که ربطي به افتاب نداره مامان جون...هيچ اتفاق خاصي نيوفتاده

فقط من تصميم گرفتم پوز اين استاد گراممو به خاک بمالم .

مامان _ ايشالا موفق باشي ... اهان تا يادم نرفته بهت بگم که امروز عصر خالت اينا با

دايي فواد ميان اينجا ....

وا رفتم .

_ تا کي تشريف دارن ؟

مامان _ خب معلومه ديگه تا اخر شب که شام بخورن .

_ مناسبت اين سور چيه ؟

مامان اخم ظريفي کرد و گفت :

_ سور که نيست يهدا ... فواد و فائقه مثل هميشه دارن ميان اينجا بهمون سر بزنن ...

حتما بايد مناسبتي داشته باشه ؟

نميدونم والا ... نه مثل اينکه حق با شماس ...خراب شدن رو سر مردم که دليل و برهان

نمي خواد ! با حرص يه لقمه ي ديگه خوردم و با خودم عهد کردم که ديگه هيچ وقت به

برنامه ريزي فکر نکنم . به من درس خوندن نيومده .

بعد از صبحونه سريع رفتم سر درسم تا قبل از تشريف اوردن اين لشکر بتونم کمي

بخونم .... ميدونم يه خرده داشتم شلوغش مي کردم ولي حق داشتم صدايي که اين هشت

نفر توليد مي کردن از هزار تا پارتي بلند تر بود . بايد يه فکري واسه امشب بردارم ...

اي خدا يکي به دادم برسه !

گوشيا رو توي گوشم جا به جا کردم . الهي خدا يه عمر با عزت به الهام بده . الهام سه

تا برادر کوچيکتر از خودش داره و يه خواهر بزرگتر که ازدواج کرده و يه پسر داره و

هر روز خونه ي الهام اينا پلاسه ... من نميدونم اين چه رسميه که دختر بعد از ازدواج

با قبل از ازدواج هيچ فرقي نميکنه ؟! غير از من هيچکي نيست بگه که شما دخترا اگه

مي خواين هر روز خونه مامانتون پلاس باشين و مزاحمت ايجاد کنين پس اصلا واسه

چي عروس شدين ؟! بابا جون ، شما رو عروس کردن که ادم دو دقيقه از دستتون نفس

راحت بکشه .... (قابل توجه محيا خانوم!)

اه .. حواس نمي زارن واسه ما ... کجا بودم ؟ اهان داشتم واسه الهام طلب خير مي

کردم اخه مي دونين ، اين دختر يه گوشي خريده که وقتي درس مي خونه اينو ميزاره تو

گوشش و ديگه سر و صدا اذيتش نمي کنه . اين گوشي بيشتر واسه کارگراي کارخونه

هايي که دستگاهاي پرسر و صدا دارنه ... ميبينين به خدا ؟ دانشجوي حاضر و مهندس

اينده ي مملکت کارش به کجا کشيده ؟!

گذشت زمان و سر و صداي مهمونا رو حس نمي کردم . بلند بلند واسه خودم مسئله ها

رو توضيح مي دادم و تند تند مي نوشتم . داشتم روي يه مسئله ي حساس فکر مي کردم

که يهو يه پس گردني محکم خورد تو سرم و پيشونيم چسبيد به ميز !

_ آآآآآآآآخ ....

سرمو برگردوندم و ديدم طاها با عصبانيت بهم زل زده ... واي باز اين چشه که مي خواد

پاچه ي منو تيکه پاره کنه ؟! ياد پس گردنيش افتادم و براق شدم :

_ چه مرگته !؟ چرا ميزني !؟

طاها با عصبانيت گفت :

_ زهر مار و چه مرگمه! ... تو خجالت نميکشي جوابمو نميدي ؟ نميگي حنجره ي من

پايين اون پله ها پوسيد و تو نشستي داري اهنگ گوش ميدي ؟!

بعد با عصبانيت گوشي رو از گوشم بيرون کشيد . پلاستيک سر گوشي تو گوشم موند !

همونطور که سعي ميکردم اون پلاستيک نازکو از گوشم خارج کنم ، جواب دادم :

_ خب مي خواستي يه تکوني به خودت بدي و پاشي بياي سراغم ... اه اه انقدر بدم مياد

از اين پسراي تنبل ...

طاها با حرص نگام کرد و منم يه شکلک واسش دراوردم .

طاها _ پاشو بريم شام الان وقت گوش تميز کردن نيست .

در حالي که انگشتمو تا ده سانت تو گوشم فرو کرده بودم گفتم :

_ گوشمو تميز نمي کنم که ... دارم دست گلي که جناب عالي به اب داديو رو درست مي

کنم .

طاها _ غلط کردي من اونقدرا بلند سرت داد نزدم که کر بشي ...

_ اولا غلطو خودت کردي در ثاني ربطي به صداي نکره ي تو نداره .

طاها دستمو کشيد و گفت :

_ حالا هر چي من يکي اگه با تو يکي بدو کنم که تا فردا صبح بايد جواب پس بدم ... زود

بيا شام .

_ تا شما ميزو بچينين منم ميام .

طاها با تمسخر گفت :

_ ميزو چيديم منتظر شرفيابي شاهزاده خانميم .

قري به سر و گردنم دادم و گفتم :

_ پس تا پرنسس اماده ميشه هري بيرون .

طاها يه چشم غره بهم رفت و از اتاق خارج شد . رفتم جلوي اينه و سعي کردم گوشمو

نگاه کنم . اي تو اون روحت طاها ... ببين چه بلايي سرم اوردي ... حالا وقت ندارم اون

پلاستيکو پيدا کنم . سريع يه پيرهن تقريبا بلند و چارخونه ي سبز پوشيدم و شلوار لي

سبز تيره ام رو پا کردم . يه روسري ساتن يشمي هم سرم کردم . تازگيا به رنگ سبز

علاقه ي خاصي پيدا کردم ... اوه جاي يوسف خالي !

پله ها رو يکي دو تا کردم و رفتم پايين . وقتي رسيدم همه سر ميز نشسته بودن و صداي

تق و توق کاسه بشقابا و خنده و گفت و گوشون بلند بود . يه سلام بلند کردم که باعث شد

همه صد و هشتاد درجه سرشونو بچرخونن تا منو رويت کنن . يه لبخند ژوکوند زدم و

رفتم طرف ميز .

بين شايان و شميمسا يه جاي خالي بود . معلوم بود دوباره خواهر برادر با هم قهر کردن

که جدا نشستن . شايان سال اول دبيرستان بود و شميمسا امسال کنکور داشت . دختر

خوبي بود ولي يه خرده کلاس ميزاشت . خاله فائقه لبخند پهني به روم زد و منم جوابشو

دادم . دايي فواد ديس برنجو رو به روم گذاشت و گفت :

_ چه خبرا خانوم مهندس ؟ کم پيداييا .... حالي از ما نمي پرسين ...

کاش زندايي نغمه اونجا نبود اونوقت ميتونستم راحت حرف بزنم اما زندايي نغمه از اون

لفظ قلمياي خفن و خوش برخورداي کلاس بالا بود . ناچارا يه جوري جواب دايي رو دادم

که کسر شان نباشه :

_ متشکرم دايي جون ... نفرمايين . من که هميشه جوياي احوالتون از مامان هستم ...

خبري هم غير از سلامتي شما و خوانواده نيست ايشالا که هميشه تندرست باشين ...

اوه فکر کنم يه ريزه زياده روي کردم ... اصلا اين تريپ حرف زدن به من نميومد . طاها

که داشت قاشقو به سمت دهنش ميبرد با اين حرف من نزديک بود از خنده منفجر بشه .

با يه قيافه اي که سرخ شده بود بهم نگاه کرد و قاشق بزرگو تو دهنش چپوند . اخ من

باز نگام به دهن جمع و جور طاها افتاد و امپر حسوديم بالا زد . البته دهن خودمم کپي

طاها بودا ولي ميگم چرا طاها بايد مثل دخترا اينقدر خوشگل باشه !؟( به تو چه اخه؟)

زندايي نغمه چادرشو مرتب کرد و مرغو بهم تعارف کرد . هول گفتم :

_ به خدا نغمه خانوم زحمت نکشين ... من خودم برميدارم .

مامان يه جور بدي نگام کرد که يعني تو ميزباني يا اونا ؟ خجالت نميکشي از اول

مهموني تا حالا تو اون اتاقت بودي ميز شامم مهمونا چيدن ؟ والا قباحت داره ...

( البته توجه کنين که من چقدر استعدادم توي حرف نگاه خوندن بالاس !!!)

تند تند شاممو خوردم و خواستم به اتاقم برم که طاها خيلي اروم بهم اشاره کرد که

مامان اعصاب نداره ظرفا پاي توئه . اي اکرم خانوم کجايي به دادم برسي ؟ اخه يکي

نيست به اين دخترت بگه الان وقت زائيدن بود ؟! واسه چي مادرتو کشوندي بيمارستان

که من از درس و مشقم بيفتم ؟

دوباره شروع کردم به کولي بازي :

_ مامان ... دارم کر ميشم !!!

مامان در حالي که سرمو دوباره روي پاش ميزاشت با عصبانيت گفت :

_ اه ... يه لحظه اروم بگير ببينم بچه ...

و درحالي که ميل بافتني رو توي گوشم فرو مي کرد براي بار هزارم پرسيد :

_ آخه اين چه جوري رفته تو گوش تو ؟!

با حرص گفتم :

_ دست گل اقا طاهاتونه ديگه ... مامان به خدا اگه من کر بشم خودش بايد بشينه و

زبون کر و لالي يادم بده ... پسره ي گاگول !

مامان _ باز که داري تکون مي خوري ... اه سرتو بزار ببينم ...

صداي چرخش کليد توي قفل در بلند شد و بابا در حالي که چند تا پاکت دستش بود اومد تو

. تا ديد سر من رو پاي مامانه هول شد و با نگراني اومد جلو :

_ سلام چه خبره فاطمه جان ؟ چرا يهدا رنگش پريده ؟ يهدا خوبي بابايي ؟

ديدم خيلي ناراحته خواستم اذيتش کنم ... خودمو زدم به بيچارگي و گفتم :

_ چيزيم.... نيست فقط.... من ام...والمو به نام شما ميزنم ... فکر .... کنم ديگه ... هيچ

اميدي به زنده..... بودنم نيست ...

بعد در حالي که نفس نفس ميزدم با يه ژست خفن گفتم :

_ بابا ... من خيلي دلم براتون تنگ ... ميشه ... من ... اونجا ... منتظر شما ... مي مونم

... فقط ... قبل از ... رف...تنم ، ( صدامو بلند کردم و با حرص ادامه دادم ) اون طاهاي

بي خاصيت رو با من دفن کنين ! ...

بابا که از مسخره بازياي من سر در نمياورد با تعجب به مامان نگاه کرد . مامانم سرشو

تکون داد که يعني واسه بالاخونه اش اجاره نشين پيدا شده ! بابا پرسيد :

_ طاها چي کارت کرده بابايي ؟

با بغضي ساختگي گفتم :

_ ديشب که طاها اومده بود واسه شام صدام کنه گوشي اي که الهام بهم داده بودو بي

هوا از گوشم کشيد و بعد پلاستيکش تو گوشم گير کرد ...

بابا پريد وسط حرفم :

_ چي گير کرد ؟ پس چرا ديشب نيومدي بگي تا درش بياريم ؟

_ اخه يادم رفت صبح که بيدار شدم فهميدم يه خرده گوشم سنگينه ولي دليلش يادم

نميومد تازه فهميدم .

بابا با مهربوني دستمو کشيد و گفت :

_ حالا اشکال نداره حاضر شو بريم دکتر بايد گوشتو شست و شو بدن .

مامان _ کجا بريم شب جمعه اي ؟

_ دکي ديگه ... به خدا زود باشين من دارم از دست ميرما ...

مامان با شيطنت گفت :

_ نترس دختر ... بادمجون بم افت نداره ...

عجب مامان باحالي دارم من ! هميشه گفتن دختر هووي مادره نمي دونستم مادر هم

هووي دختره !

با ناراحتي از توي اتاق اورژانس بيرون اومدم . بابا پرسيد :

_ چي شده ؟ چرا ناراحتي ؟ درد گرفت ؟

_ نه ... اصلا هيچ کاريم نکرد گفت بايد برم پيش متخصص اگه تا فردا ، پس فردا نرم

شست و شو بدم ، پرده ي گوشم پاره ميشه ...

بابا ترسيد و گفت :

_ پس بايد بريم پيش متخصص نه ؟

_ اره ديگه ولي اينوقت شب که متخصص نيست ...

بابا کلافه کيفو تو دستش جابه جا کرد و با نگراني پرسيد :

_ الان خيلي گوشت درد مي کنه ؟

نمي خواستم بيشتر از اين دلواپسش کنم ، با اينکه داشتم از درد گوش ديوونه ميشدم ،

جلوي خودمو گرفتم و با لبخند تصنعي گفتم :

_ نه بابا جون اصلا چيزيم که نيست ... فقط يه خرده از دست طاها عصباني بودم پياز

داغشو زياد کردم وگرنه درد زيادي نداره ...

نزاشتم بابا اعتراضي کنه نگاهي به ساعتم انداختم و گفتم :

_ واي ... بابا دير شده ساعت دوازده و نيمه بياين بريم خونه من بايد بخوابم فردا امتحان

دارم .

بابا دستشو پشت کمرم گذاشت و به بيرون هدايتم کرد . وقتي رسيديم خونه ، طاها هم از

شب نشيني با دوستاش اومده بود . داشت توي هال قدم ميزد و کلافه به نظر ميومد .

معلوم بود به خاطر من عصبيه . کنار ميز ناهار خوري ايستاد و دستاشو ستون بدنش

کرد . پشتش به در بود و اومدن من و بابا رو نديده بود . شيطونه ميگفت برم بزنم پس

کله اش که گردنش از وسط نصف بشه پسره ي خر ! ولي وجدان مهربونم ميگفت

ببخشمش چون از عمد اين کارو نکرده الانم معلومه داره عذاب ميکشه .... بابا اهسته

گفت :

_ مجازاتش خيلي سنگين نباشه ها خب ؟

لبخندي زدم و سرمو تکون دادم . بابا رفت که بخوابه و منم اروم اروم خودمو پشت طاها

رسوندم . درست زماني که مي خواست يه نفس عميق بکشه ، دو تا انگشتامو محکم تو

پهلوش فرو کردم و دم گوشش جيغ کشيدم . نمي خوام حال اون بيچاره رو توصيف کنم

فقط يادمه از خنده روده بر شده بودم و طاها هم بالا تنه اش رو ميز افتاده بود و داشت از

ترس نفس نفس ميزد ! خب نميشد که بي تنبيه ولش کرد ! بالاخره بايد يه کسي اين بچه

ها رو ادب کنه يا نه ؟!...

دوباره سرمو بالا اوردم و صورت فاضلي رو موازات صورت خودم ديدم . اه برو کنار

ديگه مرتيکه حواسم پرت ميشه ! چه جوري کله شو فرو کرده تو برگه ي من !... داشتم

مي نوشتم که فاضلي بيشتر دلا شد تا بتونه سوال ته برگمو بخونه . عصبي شدم و

خواستم يه چيزي تحويلش بدم ... نگاهم به موهاش افتاد . موهاي مشکيش مثل خودم

مجعد بود و جلوش بلند و پشت سرش کوتاه بود . به جرات ميگم که فاضلي يکي از

خوشتيپترين استاداي ما بود و من از نظر قيافه ، تکرار مي کنم فقط از نظر قيافه(!)

خيلي دوسش داشتم . خوب به خودش مي رسيد و خوش پوش بود .

داشتم قيافشو حلاجي مي کردم که يه دفعه چشاشو بالا اورد و بهم زل زد . بعد هم

دستشو دراز کرد و من ناخوداگاه کمي عقب کشيدم . نمي دونم چرا يه دفعه واکنش نشون

دادم . ولي ديدم که انگشت کشيده اش روي برگه ام خورد و به سوال يک اشاره کرد و

گفت :

_ بيشتر دقت کن .

اوه ! چقدر ذهن من منحرفه ! استغفر... خدايا توبه ! ديدم همونطور وايساده و دستاش تو

جيبشه و به من زل زده . انگار منتظر بود بگم مرسي يا اينکه سريع جوابمو اصلاح کنم

. نگاهي به سوال انداختم و ديدم که قسمت دوم سوالو حل نکردم . سرمو بالا گرفتم و با

قدردداني نگاش کردم . الهي قربون قد و بالات بره زنت !

بالاخره امتحان تموم شد و من برگمو تحويل دادم و از سالن امتحانات بيرون اومدم .

فاضلي رو ديدم که داشت از پله ها بالا مي اومد . لبخندي زدم و چند تا پله رو پايين رفتم

که ديدم فاضلي بلند صدام کرد . با تعجب برگشتم . مگه بلندگو قورت داده بود ؟!

_ بله استاد ؟

فاضلي اخماش تو هم بود ... اه اينم که تا تقي به توقي مي خوره اين پاچه هاي بزو تو

هم مي کنه !

فاضلي _ حواستون نيست ؟ دو بار صداتون کردم .

تازه به ياد معلوليت جسمانيم افتادم ! به بابا قول داده بودم بعد از امتحان ميرم دکتر و

نيازي نيست بياد دنبالم . شرمنده جواب دادم :

_ نه استاد حواسم نبود معذرت مي خوام . کاري داشتين ؟

فاضلي _ امتحانو چطور دادين ؟

_ خوب بود . خدا کنه مصححش هم دست بالا صحيح کنه ...

فاضلي لبخند نصفه اي زد و گفت :

_ من انتظار بهترينها رو از شما دارم پروژتون بي نقص بود . اشکالات ترم قبلو جبران

کرده بودين . نمره ي کامل متعلق به پروژه ي شماست .

الهي پرپر بشه واست زنت ! از خوشحالي تو پوست خودم جام نميشد ! مي خواستم بپرم

لپشو بوس کنم ! ( پدر سوخته ي بي حيا !)

بالاخره نتونستم خودمو کنترل کنم و با لبخند گل و گشادي گفتم :

_ وااااااي مرسي استاد ....خيلي خوشحالم کردين .

چند لحظه فقط بهم خيره شد و يه دفعه سينه اشو صاف کرد و سري تکون داد و شق و

رق از کنارم گذشت . اوا ؟! چرا زد تو حالم ؟! مردک تخس !

با خوشحالي مثل بچه ها از پله ها پايين رفتم و دويدم توي حياط دانشکده . خدا رو شکر

خلوت بود . با خيال راحت مي تونستم خودمو تخليه کنم . دستامو از هم باز کردم و هواي

پاييزي رو به داخل ريه هام کشيدم . بعد هم شروع کردم به بالا و پايين پريدن . مثل

ديوونه ها مي خنديدم و دور حوض مي دويدم . تا خواستم دستمو ببرم توي اب ديدم که

چند تا پسر اومدن تو حياط ... اي بابا شانس نداريم که ! کيفمو روي شونه ام جابه جا

کردم و خيلي سنگين رنگين رفتم توي سالن .

دستم زير مغنعه ام بود و گوشمو مي خاروندم . بارون چند وقتي بود که شروع شده بود .

الان داشتم فکر مي کردم چه جوري برم دکتر که مهناز زد تو حال فکرم :

مهناز _ هوي کجايي ؟

_ جلو چشت .

مهناز که توسط خبر گزاري ها از بدبختي من اطلاع کامل داشت با دلسوزي پرسيد :

_ خيلي درد مي کنه ؟

_ اره

مهناز _ توي امتحان که اذيتت نکرد ؟

_ نه بابا اين فاضلي جلوي روم وايساده بود و هي کمک هاي اوليه مي داد !

مهنار پشت چشمي نازک کرد و گفت :

_ خدا نصيب کنه !

با خنده گفتم :

_ چيه ؟ مي خواي زن دومش بشي ؟ هوو مي خواي ؟

مهناز هم خنديد و گفت :

_ نخير فاضلي رو مي خوام !

دستشو کشيدم و گفتم :

_ بيا بريم سوپري سر کوچه واست بخرم ! بدو ماماني ...!

مهناز شونه به شونه ي من حرکت مي کرد و پرسيد :

_ ماشين داري ؟

_ نه بابا ما مفلس بيچاره ها ماشينمون کجا بود ؟

مهناز با تمسخر گفت :

_ اخي ... بيچاره ها ! چقدر سختي مي کشين و مزدا سه جديد سوارين !

اخمي کردم و گفتم :

_ چرا ميگي سوارين ؟ ماشين منه ها !

مهناز گفت :

_ خب حالا چرا خودت نيومدي ؟

_ با اين حالم بابا نزاشت رانندگي کنم گفت يه دفعه تصادف مي کنم .

مهناز با خنده گفت :

_ راست ميگه ديگه حتما دستتو فرو مي کني تو گوشت و از فرمون غافل ميشي !

_ زهر مار مسخره !

مهناز _ حالا بيا با هم بريم .

_ باشه ... تو که مي دوني من تعارف ندارم بيا بريم .

و بازوي مهنازو گرفتم و با هم از سالن بيرون رفتيم . بارون شدت گرفته بود و باد قطره

هاشو مثل شلاق به زمين ميزد . به وجد اومدم و گفتم :

_ واااااااي مهناز بيا يه خرده بدوييم ...

و بدون اينکه به مهناز اجازه ي اعتراض بدم دستشو کشيدم و بدو رفتيم طرف پارکينگ .

مثل بارون نديده ها ورجه وورجه مي کردم و مي خنديدم . مهناز مي خواست دعوام کنه

ولي وقتي نگاش به صورت خندونم ميافتاد ساکت مي شد بالاخره طاقت نيورد و گفت :

_ يهدا ... چرا وقتي مي خندي اينقدر خوشگل ميشي ؟

ابروهامو بالا بردم و گفتم :

_ ادم خوشگل همه جوره خوشگله !

مهناز رفت زير سايبان پارکينگ و گفت :

_ باز تو خود شيفتگي پيدا کردي بچه ننر ؟!

واسش شکلک دراوردم و گفتم :

_ با چي اومدي ؟

مهناز دستاشو به سينه زد و گفت :

_ با خر بابام !

نگامو به اطراف چرخوندم ولي کسي رو نديدم که در شان خر باباي مهناز باشه !

_ خب حالا چرا تشريف نمياره ؟

مهناز_ کي ؟

_ اقا خره ديگه !

مهناز تکيشو از روي ماشين برداشت و به پشت سرم اشاره کرد :

_ تشريف اوردن .

سرمو برگردوندم تا بتونم اقاي خرو رويت کنم که ديدم به به يوسف داره مياد ! دست

مهنازو تو هوا گرفتم و با حرص گفتم :

_ چه خر خوشتيپي هم دارين !

مهناز با شيطنت گفت :

_ مرسي عزيزم ! اتفاقا قصد فروش داريم ! خريداري ؟

_ بايد جوانب امرو بسنجم !

مهناز با خنده گفت :

_ وقتي سنجشت تموم شد خبرم کن ! بيچاره خيلي مشتاق فروخته شدنه !

_ ا ؟ چرا ؟ خب همينجا کنار صاحباش بمونه ديگه !

مهناز _ نمي شه ديگه بدجوري عاشق صاحب جديدش شده !

فکر کنم کمي تا قسمت قابل توجهي سرخ شدم . خواستم جوابي واسه مهناز دست و پا

کنم که يوسف از ماشين پياده شد و همونطور که دستشو به در گرفته بود گفت :

_ پس چرا نمياين ؟

نگاهي به ماشين آوانتاي نوک مداديش انداختم . رنگ لباس و ماشنش ست بود ! واقعا

که !! مردم ميرن با رنگ لباس زنشون ست مي کنن اين يا با رنگ چشماش ست مي کنه

يا ماشينش ! از همون فاصله داد زدم :

_ مزاحم نمي شيم .

با خودم فکر نکردم که بچه اين که هنوز بهت تعارف نکرده که تو ميگي مزاحم نميشي !

يوسف لبخند پهني زد و گفت:

_ خواهش مي کنم بفرمايين تا سرما نخوردين !

مهناز زود به طرف ماشين رفت و تو صندلي عقب نشست و منم کنارش جا گرفتم .

اهسته در گوشم گفت :

_ يهدا فکر نمي کني يوسف بدش اومده ؟

فکم منقبض شد و گفتم :

_ همش يه باره ماشين نياوردم و ايشون منو مي رسونه ها !

مهناز _ نه منظورم اين بود که انگار راننده مونه که هر دو تامون عقب نشستيم . اخه

چرا نرفتي جلو ؟!

يه دفعه بلند گفتم :

_ جانم؟!

مهناز هيس بلندي گفت و يوسف از توي اينه نگاهي بهم انداخت . چشماش مي خنديد .

مهناز اروم نيشگوني از پام گرفت . منم بي جواب نزاشتم و در گوشش گفتم :

_ پسر عمه ي جنابعاليه يا من که برم ور دلش بشينم ؟!

مهناز با شيطنت نگاهي کرد و گفت :

_ عاشق منه يا جنابعالي که من برم جلو بشينم ؟

اروم پس گردني بهش زدم و گفت :

_ اي خاک تو سر خيال بافت کنن !

مهنازم اروم به گوشم زد که دادم بلند شد . درست همون گوشم بود که بايد ميرفتم به

دکتر نشون مي دادم . يوسف و مهناز دستپاچه پرسيدن :

_ چي شد ؟

اي تو روحت مهناز ! اون از داداشمون اينم از دوستمون ... خدايا مرسي که منو از

دشمن بي نصيب کردي !

يوسف برگشت و با چهره اي نگران پرسيد :

_ حالت خوبه ؟ چيزيت شده ؟

قشنگ مي تونستم گرد شدن چشماي مهنازو حس کنم . نيمچه لبخندي زدم و گفتم :

_ خوبم . بريم .

يوسف دقيق تر نگام کرد تا مطمئن بشه و بعد برگشت و ماشينو روشن کرد . کمي که

دور شديم مهناز روي صورتم زوم کرد و اهسته گفت :

_ راستشو بگو ... تا کجاها پيش رفتين ؟

مثل مونگلا پرسيدم :

_ کجا پيش رفتيم ؟

مهناز انگار که داشت با خودش حرف ميزنه نجوا کرد :

_ خاک به سرم ... بچه ي مردمو بي ابرو کردم ! حالا جواب پدر و مادرشو چي بدم ؟ چند

بار بهت گفتم دختر ... نرو کلاس ويولون ... اما کو گوش شنوا ؟ گوشت کر که بود بدترم

شد !

_ مهناز چي ميگي واسه خودت ؟ چرا اراجيف مي بافي ؟

مهناز _ چي چيو اراجيف مي بافي ؟ اگه يه بلايي سر يوسف بياد من خرخرتو مي جوم

... عمه نسرين اين بچه رو به من سپرده .

به ! ما رو باش ! فکر کرديم داره واسه من دل مي سوزونه که يوسف کاريم نکرده باشه

اما زهي خيال باطل ! رومو برگردوندم و تقريبا بلند گفتم :

_ خيلي بيخودي مهناز .

بچه ها مي دونستن که از اين جور شوخيا به هيچ وجه خوشم نمياد . البته خودم با بقيه

تا دلم مي خواد شوخي مي کردم ولي کسي حق نداشت از گل نازکتر به من بگه ( عجب

پرروييه !)

مهناز اونقدر بهم سيخونک زد و نازمو خريد که خر شدم و اشتي کردم . يوسف مقابل

خونه ي مهناز توقف کرد و گفت :

_ يهدا خانم اشکال نداره چند لحظه تشريف بيارين داخل ؟ من با دايي کار دارم اگه

ممکنه بياين تو .

موافقت کردم و با مهناز داخل خونشون شديم . مهناز يه داداش بزرگتر از خودش داشت

که توي نيويورک کامپيوتر مي خوند و الان يه سالي مي شد که اونجا بود . مهيار و

مهناز اصلا شبيه هم نبودن . مهناز لاغر و استخوني ولي مهيار قد بلند و هيکلي بود .

کلا خيلي خوشتيپ نبود ولي مثل مهناز به دل مي نشست . اخلاقشم يه چيزي بين مامان و

باباش بود . مامان مهناز پرستار بود و باباش متخصص قلب و عروق . مامانش خيلي

زن خانوم و مهربوني بود . خيلي هم ساده بود . ولي باباش يه کمي مغرور بود و بي شک

مهيار هم بيشتر روحياتش به باباش رفته بود .

با آرزو خانوم مامان مهناز سلام و احوال پرسي کردم و باهاش دست دادم .

آرزو _ خوبي يهدا جون ؟ از اين ورا ... پس فاطمه جون کجان ؟

_ ممنون . ما که هميشه مزاحمتونيم . مامان خونه هستن من از دانشگاه دارم ميام .

داشتم ميرفتم خونه که گفتم مزاحمتون بشم .

آرزو خانوم لبخند گرمشو به روم پاشيد و گفت :

_ مزاحم چيه عزيزم ؟ من خيلي دلم برات تنگ شده بود . لطفا بيشتر با خانواده ات

بهمون سر بزن .

هميشه عاشق اين ابراز احساسات صادقانه ي آرزو خانوم بودم . مثل مهناز لاغر و

استخوني بود و چهره ي دلنشيني داشت . اونقدر مهربون بود که بعضي وقتا دلم مي

خواست مريض بشم و اون پرستارم باشه .

اقا نويد پدر مهناز براي پيشواز اومده بود کنار ما و با يوسف سرگرم حرف زدن بود قد

بلند و هيکلي درشت داشت و موهاش يکدست خاکستري بود . چهره اش خيلي مقتدرانه

بود ولي گاهي وقتا اونقدر مهربون مي شد که ادم تعجب مي کرد کدوم يکي از اين دو تا

شخصيت اصليشه . باهام احوالپرسي کرد و خوشامد گفت .

روي يکي از راحتياي هال نشستم و دستمو روي گوشم گذاشتم . بعضي وقتا دردشو

فراموش مي کردم ولي الان ديگه خيلي درد گرفته بود . بعد از اينکه پذيرايي شديم ارزو

خانوم از دانشگاه پرسيد . کمي بعد انگار چيزي يادش اومده باشه بلند گفت :

_ اهان... راستي داشت يادم مي رفت ... مهناز دوستاتو واسه پنج شنبه دعوت کردي که

؟

مهناز اخمي کرد و معترضانه گفت :

_ اِ؟ مامان ... چرا گفتي ؟ مي خواستم غافلگيرشون کنم .

آرزو خانم خنده اي کرد و گفت :

_ پس زدم تو حالت اره ؟

مهناز هنوز اخم رو صورتش بود :

_ دقيقا .

من از اين دو نفر پرسيدم :

_ مگه پنج شنبه چه خبره ؟

مهناز بي حوصله دستشو زير چونه زد و گفت :

_ من که ديگه اشتياقمو از دست دادم . مامان خودت براشون بگو .

ايش چه بچه ي لوسيه اين مهناز ! آرزو خانم با شعف گفت :

_ حالا که کسي به جز يهدا خبر نداره پس بزار بهش بگم بعد برو بقيه رو سورپريز کن .

مهناز کمي از شدت اخمش کاسته شد ولي هنوز دستش زير چونه اش بود و حالتي قهر

گونه داشت .

آرزو خانوم ادامه داد :

_ چند وقت پيش واسه مهناز خواستگار اومده بود کيس مناسبي هم هست ... از طرفي

مهيار هم زنگ زده گفته مي خواد واسه تعطيلات يه چند وقتي بياد ايران . ما هم گفتيم

واسه اينکه باب اشنايي بيشتر باز بشه يه مهموني ترتيب بديم هم به افتخار اومدن مهيار

و هم براي اشنايي خانواده ها .

مطمئن بودم که فکم به سينه ام چسبيده ! مهناز بيشعور خواستگار داشت و به ما هيچي

نگفت ؟ اي اب زير کاه موزي ! اونقدر به صورتش زل زدم تا بالاخره نگاه کوتاهي بهم

کرد و براش يه خط و نشون کشيدم که فهميد از دست من در امان نيست ! با ترس توي

مبل جابه جا شد و اب دهنشو قورت داد . ارزو خانوم که داشت ميوه پوست مي کند گفت

:

_ يادم باشه امشب به مامانت اينا زنگ بزنم دعوتشون کنم

_ نيازي نيست زحمت بکشين من خودم بهشون خبر مي دم .

آرزو خانم _ نه عزيزم ... خودم مي خوام بهشون بگم اينطوري بهتره .

يه دفعه گوشم بدجور تير کشيد . نا خوداگاه دستم زير مغنعه ام رفت و لاله ي گوشمو تو

دستم فشردم . انگار با اين کار دردشو تسکين ميدادم ولي افاقه اي نکرد . دندونامو رو

هم فشار دادم و تو دلم گفتم خدا کنه زودتر يوسف زودتر کارش تموم بشه مي خوام برم

دکتر ...

يوسف با اقا نويد از اتاق خارج شدن در حالي که يه پرونده ي پزشکي دست يوسف بود .

تا نگاه يوسف بهم افتاد ، لبخندي که روي لبش بود ماسيد و بلند گفت :

_ يهدا چيزي شده ؟

همه بهم نگاه کردن . آرزو خانوم سريع از جاش بلند شد و گفت :

_ واي خدا مرگم بده چرا اينقدر رنگت پريده عزيزم ؟ حالت خوب نيست ؟

دستمو روي گوشم برداشتم و گفتم :

_ نه چيزي نيست ... فقط...

تا اومدم ادامه ي جملمو جور کنم ، گوشم طوري تير کشيد که يه دفعه صداي آخم بلند شد

. مهناز و ارزو خانوم به طرفم هجوم اوردن و با نگراني سعي داشتن چيزي بهم بگن ...

ولي من حرفاشونو نصفه مي فهميدم . ترس از اينکه پرده ي گوشم راس راستي پاره

بشه کل وجودمو پر کرد . دو تا دستامو روي سرم گذاشتم و به پايين خم شدم . نمي دونم

چقدر گذشته بود که مهناز و ارزو خانوم منو کشون کشون به طرف ماشين يوسف بردن

و يوسف تا من سوار شدم ، بي معطلي به سمت اورژانس راه افتاد .

دکتر پلاستيکو جلوي صورتم گرفته بود و گفت :

_ بگيرش .

يه خرده به پلاستيک نگاه کردم و گفتم :

_ چي کارش کنم اقاي دکتر ؟

دکتر بي حوصله گفت :

_ گفتم بگيرش .

اروم پلاستيک کوچيکو از دستش گرفتم و زمزمه کردم :

_ حالا چي کارش کنم ؟

دکتر رفت طرف ميزش و گفت :

_ بنداز تو سطل اشغال نکني تو گوشتا !

مرض ! مرتيکه ننرِ بداخلاق ! منتظر بودم تو بگي نکن منم بگم به روي ديده !

دکتر چند تا قطره برام نوشت و با جديت گفت :

_ دفعه ي ديگه از اين بي احتياطيا بکني جدي جدي پرده ي گوشت پاره ميشه . فهميدي

دختر ؟

لحنش خيلي تحقير کننده بود انگار من کلفت باباشم ! برگه رو از دستش کشيدم و با

بدخلقي گفتم :

_ مطمئن باشين از قصد اين بلا رو سر خودم نيوردم . خداحافظ .

تقريبا شوکه شده بود . انتظار نداشت با اون همه کولي بازي اي که اول دراوردم و بعد

مثل مونگلا ازش پرسيدم پلاستيکو کجا بزارم ، اينجوري با غرور رفتار کنم . کمي سينه

اش رو صاف کرد و گفت :

_ مي دوني که داروخونه کجاست ؟

ديگه داشت روي سگمو بالا مياورد . اين مرتيکه غلط کرده سر يه دقيقه باهام تو تو

حرف ميزنه . برگشتم و يه نگاه خيلي خفن بهش انداختم و وقتي فهميدم اثر کرده از اتاق

بيرون رفتم و درو بهم کوبيدم . از هيچي توي اين دنيا بيشتر از مسخره شدن وبي

احترامي بدم نميومد .

وقتي وارد سالن شدم ، يوسف با نگراني جلو اومد و تا اخماي تو هم و چشماي

وحشتناکمو ديد سنگ کپ کرد ! حقم داشت چون بقيه هم بهم گفته بودن که هيچ وقت

خشمناک به کسي خيره نشم ممکنه شلوارشو خيس کنه ! با اين فکر به خنده افتادم و

پوزخند کمرنگي روي لبم نشست . يوسف محتاطانه پرسيد :

_ چيزي شده ؟

به چشماش که نگراني و ترس ازش مي باريد نگاه کردم . يعني من انقدر جذبه دارم که

ازم مي ترسه ؟ جاي ترس تو اين چشما نيست . بعضي وقتا خيلي دلم مي خواست

ساعتها بشينم و بدون اينکه کسي مزاحمم بشه تو چشاش زل بزنم . صداي زنگ موبايلم

منو از توي فکر بيرون اورد . بابا بود :

_ سلام دختر بابا خوبي ؟ رفتي دکتر ؟

_ سلام اره بابا جون ممنون . الان تو اورژانسم .

بابا _ مي خواي بيام دنبالت ؟ محيا اومده اينجا ها ...

هه! بابا رو ! فکر کرده محيا بعد از عمري اومده خونه ما . نمي دونه صبحا که ميره سر

کار ، دخترش تو خونه ي ما پلاسه !

_ نه بابايي خودم ميام . دارم راه ميفتم .

_ باشه عزيزم . مواظب خودت باش .

_ شما هم همينطور خداحافظ .

به يوسف نگاهي انداختم و با لبخند گفتم :

_ ببخش که معطلت کردم .

يوسف اهي از سر اسودگي کشيد و گفت :

_ مثل اينکه بهتري نه ؟

_ اوهوم .

يوسف نفسشو با پوف بيرون داد و گفت :

_ تقريبا داشتم مي مردم .

با صدايي پر از تعجب پرسيدم :

_ چرا ؟

و خدا نکنه اش رو توي دلم گفتم .

يوسف نيم نگاهي بهم کرد و سرشو پايين انداخت و در حالي که به طرف ماشينش مي

رفت خيلي اروم گفت :

_ دلواپست بودم .

صداي ارومش به گوشم خورد . چون تازه گوشمو شست و شو داده بودن کاملا پيام

صداشو دريافت کردم و کيلو کيلو قند تو دلم اب شد ! لبخند پهني رو صورتم نشست و در

جلو رو باز کردم . ماشينو روشن کرد و عينک افتابيشو زد . خيلي تابلو بود که مي خواد

کلاس بزاره چون تازه بارون بند اومده بود و اصلا خورشيد تو اسمون نبود . حيف اين

چشا نيست که زير عينک يه متري پنهون بشه ؟! ( يکي اين دخترو جمعش کنه !)

يوسف از اولي که توي ماشين نشست لام تا کام حرفي نزد . اووووف اين بچه چشه ؟!

انگار به عشق هزار ساله اش اعتراف کرده که اينجوري قيافه مي گيره ! داشتم از

سکوت خفقان اور ماشين ديوونه مي شدم . بي اختيار دست بردم و دکمه ي پخشو فشار

دادم . اهنگ ملايم ويولوني فضاي ماشينو پر کرد . فورا شناختمش . همون قطعه اي بود

که من به خاطرش حاضر شدم ويولون زدن رو ياد بگيرم . بعد از لختي سکوت ، يوسف

پرسيد :

_ قشنگه ؟

مي دونستم منظورش به اهنگه صادقانه جواب دادم :

_ محشره .

يوسف با تعجب گفت :

_ واقعا ؟

_ معلومه ... من خيلي دوسش دارم .

يوسف _ خب ... نظرت راجع بهش چيه ؟

_ خيلي قشنگه ... واقعا دارم از ته دل مي گم من خيلي مشکل پسندم پس وقتي ميگم

چيزي قشنگه پس حتما بدون که عاليه .

يوسف اشکارا خوشحال شد و گفت :

_ واقعا بهم دلگرمي دادي ... اين اولين کار من با ويولونه .

با تعجب پرسيدم :

_ اين اهنگو تو نوشتي ؟

يوسف سرشو تکون داد و گفت :

_ ممنونم که کارمو دوست داري يه هفته ي ديگه تو سالن ِ... اجرا دارم .

نه بابا ... نمي دونستم يوسف اينقدر حاليشه ! با کنجکاوي پرسيدم :

_ از کي اهنگ مي زني ؟

يوسف _ خب ، خيلي وقته ... تا اونجايي که يادمه از هشت سالگي شروع کردم به گيتار

زدن و توي ده سالگي هم ويولون بهش اضافه شد .

نا خوداگاه سوتي زدم و گفتم :

_ خوش بحالت ... پس با اين حساب من هنوز هيچي بلد نيستم .

يوسف با اطمينان گفت :

_ اولا که هيچ وقت براي يادگيري دير نيست . درثاني ، استعدادي که تو داري من مطمئنم

که خيلي زود راه ميفتي ... پيشرفتت واقعا قابل تحسينه .

جلوي در خونه توقف کرد . خيلي دلم ميخواست بيشتر کنارم باشه واسه همين فکر کردم

و گفتم :

_ امم چيزه ...

يوسف عينکش رو برداشت و بهم زل زد . با اين کارش حرفمو سختتر کرد . به يقه ي

لباسش خيره شدم و گفتم :

_ جلسه ي پيش کلاسمون واسه امتحان من رفت ... ميشه امروز بياي باهام ويولون

کار کني ؟

جوابي نشنيدم . وقتي نگاهمو بهش انداختم ديدم که با يه لبخندي که از سر رضايته بهم

خيره شده . مي دونستم الان هر دومون جو گرفته شديم و نمي خوايم نگامونو بگيريم .

اب دهنمو قورت دادم و با بيخيالي گفتم :

_ البته اگر کار داري مزاحم نميشم ...

يوسف _ نه نه ... بريم .

با خوشحالي زنگو فشار دادم و در با صداي تيکي باز شد . اول به يوسف تعارف کردم و

بعد پشت سرش راهي شدم . سر و صداي محيا و مامان ميومد . تا در هالو باز کردم

صداي محيا بلند شد :

_ مامان اين يهدا خله اومد !

لب پايينمو به دندان گرفتم و گفتم خدا کنه محيا زياد چرت و پرت نگه الان ابروم ميره .

دوباره صداي محيا از اشپزخونه بلند شد :

_ هوي اوني ، آنيوسيو ... کِنچانا ؟ ( سلام اجي . خوبي ؟)

واي اين يه قلمو کم داشتم حتما الان يوسف با خودش ميگه اينجا تيمارستانه !

محيا دوباره گفت :

_ ميگم مامان حتما زده امتحانشو خراب کرده که بو توش درنمياد .

تو دلم گفتم مي دوني خدا من يه زري زدم بيا بيخيل شو ! اين تا پاک ابروي منو نبره ول

کن نيست !

و بلند تر داد زد :

_ باز چه گندي زدي به امتحانت ؟! شماره ي يک يا دو ؟! اي بابا ... دختر چند بار بهت

بگم قبل از امتحان برو دستشويي که رو برگه هر کاريو نکني هان !؟؟؟

و در حالي که يه تيکه خيار سبز تو دهنش بود از اشپزخونه بيرون اومد . لباس بيرون

تنش بود . معلوم بود که ديگه داره ميره . با ديدن يوسف ، دهنش از جويدن باز موند ! با

صداي پر حرص من به خودش اومد :

_ تشريف مي برين ديگه ؟

محيا با دهني که نصفش از تعجب باز مونده بود و پر از خيار بود ، نگاهشو از يوسف

گرفت و به من چشم دوخت . من کارد ميزدي خونم در نميومد . محيا همون خياري که

خوب جويده نشده بود رو پايين فرستاد و با صداي خش داري سلام کرد :

_ سلام اقا يوسف ... خوبين ؟ مامان خوبن ؟ چه بي خبر تشريف اوردين ... ببخشين من

اطلاع نداشتم شما هستين وگرنه ...

با اومدن مامان حرف محيا نصفه موند . مامان با خوشرويي از يوسف استقبال کرد و

گفت :

_ بفرمايين بشينين الان به اکرم خانوم ميگم چايي بياره خدمتتون .

يوسف _ نه زحمت نکشين .

مامان چادرشو صاف کرد و گفت :

_ نه پسرم چه زحمتي ... بفرمايين بشينين .

يوسف نگاهي بهم کرد و من گفتم :

_ لطفا برو بالا الان خدمت مي رسم .

يوسف سري تکون داد و با اجازه اي گفت و به طرف پله ها حرکت کرد . مامان و محيا

که از رفتار من تعجب کرده بودن با رفتن يوسف پرسيدن :

_ اينجا چه خبره ؟

_ سلامتي ... من روزنامه ندارم .

محيا يه گاز به خيارش زد و گفت :

_ زهر مار بي مزه .

با حزص نگاش کردم و گفتم :

_ تو روت ميشه تو چشاي من نگاه کني ؟

محيا _ چرا روم نشه ؟ همش يه سوتي دادما ... تو که خودت خداي سوتي اي ! اينا که

موردي نداره ... پسر خوبيه به روت نمياره ... حالا واسه چي اورديش خونه ؟

_ کلاس موسيقيم عقب افتاده بود اومده باهام کار کنه .

مامان _ الان که سر ظهره ...

_ چي کارش کنم ؟ بگم بره ؟

مامان _ نه بابا ... ناهار که داريم دور هم مي خوريم ديگه . محيا يه زنگ به عادل بزن

بگو نره خونه بياد اينجا .

محيا با خوشحالي گفت :

_ ايول خدا عمر يوسف بده ... اصلا حس ناهار درست کردن نداشتم .

نگاهي به ساعت انداختم و گفتم :

_ ساعت دوازده اس ... حس هم داشتي نمي رسيدي درست کني تنبل خانوم.

از پله ها بالا رفتم . يوسف همون جاي قبلي روي مبل هال خصوصي نشسته بود و به

نقاشي هاي روي ديوار نگاه مي کرد . نقاشي اول يه پرتره از من توي کودکي بود که

محيا از روي عکس دوران بچگيم کشيده بود . چند سالي بود که محيا نقاشي ميکرد و

واقعا کارش حرف نداشت . من توي اون عکس يازده ساله بودم و موهاي بلندمو باز

گذاشته بودم . يه لباس عروس هم تنم بود . فکر کنم عکسشو واسه عروسي دايي فواد

گرفته بودم . دوباره به يوسف نگاه کردم . داشت نقاشي رو ارزيابي مي کرد .

جلو رفتم و گفتم :

_ چطوره ؟

يوسف بي انکه نگاهشو از روي نقاشي بگيره گفت :

_ خيلي خوشگله . چه چشايي داري يهدا ...

سرخ شدم . منظورم عکس خودم نبود . منظورم کار نقاشي بود . خودمو جمع و جور

کردم و کمي جديت به صدام اضافه کردم :

_ منظورم نقاشي بود .

يوسف دستپاچه از جاش بلند شد . انگار تازه منو ديده . سوالمو بي جواب گذاشت و در

عوض پرسيد :

_ مي خواي ويولون کار کني يا گيتار؟

حرف قبليشو فراموش کردم و گفتم :

_ ويولون . بفرمايين الان ميام .

زود به اتاقم رفتم و دست و رومو با اب و صابون حسابي شستم . مانتو شلوارمو گوشه

اي پرت کردم و دستمو به کمد لباسام بردم . اصلا وقت براي انتخاب کردن نداشتم . يه

تونيک نوک مدادي استين بلند و شلوار خاکستري پاچه گشاد پوشيدم و شال نقره ايمو

سر کردم . ويولونمو برداشتم و زدم بيرون .

يوسف داشت فنجون چاييشو به لبش نزديک مي کرد که با ديدن من دستش توي راه

خشک شد و بهم زل زد . منم نگاهي به لباسام کردم و بعد به يوسف چشم دوختم . خيلي

اتفاقي باهم ست شده بوديم . سرمو پايين انداختم و خودمو به اون راه زدم و رفتم پيشش

. يادت باشه اقا يوسف امروز من چند بار به خاطر تو خودمو به نفهمي زدم !

يوسف دستاشو بهم ماليد و گفت :

_ خب ، شروع کنيم ؟

سرمو تکون دادم و اونم شروع کرد به توضيح دادن درباره ي اهنگ . نتي که به عنوان

تمرين بهم داده بود رو جلوي خودش گذاشت و ويولونو تو دستش گرفت . چونشو روي

بالشتک گذاشت با کمک شونه اش ، جاي ويولون رو توي دستش تنظيم کرد . ارشه رو

روي سيم ها به حرکت در اورد و در حالي که مي نواخت گفت :

_ حواست به انگشتام باشه .

چشمامو به انگشتاي دستش دوختم که خيلي ماهرانه روي سيمها جا به جا مي شد . بعد

از اتمام کار گفت :

_ حالا نوبت توئه .

ويولونو به دستم داد و منم مثل خودش سعي کردم درست نگهش دارم . دستم رو روي

سيمها گذاشتم و ارشه رو بالا بردم . هنوز خيلي نزده بودم که يوسف گفت :

_ داري اشتباه پوزيسيون رو عوض مي کني ... حواستو جمع کن .

با بيچارگي به يوسف نگاه کردم و گفتم :

_ ببخشين ولي انگشت چهارمم واقعا ضعيفه ... نمي تونم زياد به کار بگيرمش .

يوسف _ تکنيک خاصي نداره ... تنها راه حلش اينه که زياد تمرين کني ...

ارشه رو برداشتم و گفتم :

_ ولي من نمي تونم توي خونه تمرين کنم .

يوسف _ چرا ؟ کسي با صداش اذيت مي شه ؟

_ اونکه اره ولي من مشکلم فقط اين نيست . کسي نيست که کمک حالم باشه ... من

نمي تونم رتيمو با حرکات ارشه هماهنگ کنم ، انگشتام خيلي روي گريف هلالي نمي

شينه و صداي ارشه ام هم واضح نيست و خيلي مشکلات ديگه ... بعضي وقتا فکر مي

کنم بهتره بي خيالش بشم .

يوسف تکيشو از روي مبل برداشت و به طرف من خم شد . دستاشو تو هم قلاب کرد و

گفت :

_ من دليل اين همه نا اميدي رو نمي فهمم ... چرا مي خواي ازش دست بکشي ؟ تو که

هنوز اول راهي .

يه دفعه از دهنم پريد :

_ خب ، وقتي مي بينم تو اينقدر خوب ميزني ، از خودم نااميد مي شم ... من هيچي بارم

نيست .

يوسف با شنيدن حرفم چشماش گشاد شد و بعد از چند لحظه شروع کرد به خنديدن .

ميون خنده گفت :

_ اخه اينم مشکله که واسه خودت مي تراشي ؟ تو مي دوني که من چند ساله دارم

ويولون مي زنم ؟ از ده سالگي تا حالا همش باهام بوده ... بايدم عالي بزنم ولي تو هنوز

يه ماه هم نشده که ويولون دستت گرفتي اونوقت مي خواي مثل ويوالدي بزني ؟

و دوباره شروع کرد به خنديدن . خب راست مي گفت ديگه ... انگار من بچه هفتي بودم !

يوسف بعد از مدتي ، بلند شد و ازم خواست وايسم . بعد هم گفت :

_ ويولونو تو دستت بگير و همون نتو بزن .

دوباره ژست مناسبو گرفتم و ارشه رو حرکت دادم . اين دفعه کامل هوش و حواسمو به

انگشتام و ريتم اهنگ دادم . طول ارشه رو با اهنگ نتم تنظيم مي کردم و تنها مشغله ي

ذهنم ، اين بود که نتم رو عالي بزنم .

داشتم انگشتامو روي سيم جابه جا مي کردم و نگام به ارشه بود که يه دفعه داغي يه

چيزي رو روي دستم حس کردم . يوسف با يه دست ارنجمو گرفته بود و با دست ديگه

اش انگشت کوچيکمو صاف روي سيم مي زاشت و اصلا حواسش به من نبود . ارشه از

حرکت ايستاد و اهنگ قطع شد . يوسف هم همونطور که داشت جاي انگشت منو روي

سيم تثبيت مي کرد ، بهم نگاه کرد تا علت تموم شدن اهنگو بفهمه . بعد از چند لحظه تازه

فهميد چي کار کرده . سريع دستشو عقب کشيد و به انگشتم نگاه کرد و گفت :

_ نبايد ناخنت روي سيم قرار بگيره ...

وقتي ديد جوابي نمي دم نگاشو بالا اورد و بهم زل زد . انگار مي خواست بي کلام عذر

خواهي کنه ولي من اصلا ناراحت نشدم . نمي دونم چه مرگم شده بود . اگه هر کس ديگه

اي غيراز يوسف به جاش بود ، حتما يه کاري مي کردم ولي الان ذهنم کار نمي کرد .

هنوز به هم خيره بوديم ولي من خيلي زود عقلمو به کار گرفتم و به خودم نهيب زدم :

زهر مار چته تو دختر؟ انگار چي کارت کرده ... اون به عنوان يه معلم خواسته بهت ياد

بده که دستتو چطور بگيري ... خودتو جمع کن بچه !

نفس عميقي کشيدم و با بازيگري گفتم :

_ چرا نبايد ناخنم به سيمها بخوره ؟

يوسف انگار نشنيد که چي پرسيدم . هنوز محو من بود . اسمشو صدا زدم و اون به

خودش اومد و گفت :

_ هان ؟ ... چيزي گفتي ؟

خودم هم تو وضعيت مناسبي نبودم . انگار قلبم واسه خودش ايروبيک مي کرد از بس

بالا و پايين مي پريد ! ولي با اين حال دوباره سوالمو تکرار کردم . يوسف چند لحظه فکر

کرد تا تونست جوابمو بده و بعد از اين پليور دوديشو برداشت و گفت :

_ واسه امروز بسه ... خسته شدي .

اصلا دلم نمي خواست که بره ولي صلاح بود که بيشتر اينجا نمونه . اصرار زيادي نکردم

و يوسفو تا پايين همراهي کردم . اکرم خانوم و مامان داشتن ميزو مي چيندن . مامان با

ديدن ما با لبخند پرسيد :

_ کارتون تموم شد ؟ مي خواستم واسه ناهار صداتون کنم

يوسف زودتر از من گفت :

_ نه نيازي به ناهار نيست فاطمه خانوم . ديگه من بايد رفع زحمت کنم .

مامان اخم ظريفي کرد و پليور يوسفو از دستش گرفت و به اکرم خانوم داد :

_ شما شکم خالي هيچ جا نميري ... بايد دور هم يه لقمه غذا بخوريم الان علي و بقيه

هم ميان .

يوسف _ اخه ...

مامان _ ديگه اخه و اما نداره پسرم

و رو به من گفت :

_ يهدا جان مامان اقا يوسفو ببر تو سالن ازشون پذيرايي کن تا بقيه بيان واسه ناهار .

چشمي گفتم و يوسفو به طرف سالن هدايت کردم . يوسف روي مبل نشست و نفسشو با

اه بيرون داد . داشتم براش ميوه مي چيدم که با شنيدن اهش گفتم :

_ لابد خيلي خسته ات کردم ... ببخشين .

يوسف صاف نشست و بشقابو از دستم گرفت و گفت :

_ نه نه ... اصلا اينطوري نيست . من خواستم تو استراحت کني .

لبخند بي جوني زدم . هر دومون مي دونستيم چمونه ولي اعتراف کردن به وضع

خرابمون ، واسه هردوتامون سخت بود .

چه خوشگل شدم امشب ! به به ! براي بار هزارم خودمو تو اينه نگاه کردم . کت و

شلوار قهوه اي تيره رنگي پوشيده بودم که رگه هاي کرم رنگ توش بود . لباسم فوق

العاده شيک بود . مثل سياست مدارا شده بودم ! موهامو گوجه اي کرده بودم و شال کرم

رنگمو روي سرم انداخته بودم . مي دونستم خانواده ي مهناز و اينا جشناشون مختلطه .

اما خود مهناز دوست نداشت حجابشو توي مهمونياشون برداره . بودن با ما روش اثر

گذاشته بود ! کفشهاي کرم رنگ پاشنه چهل سانيتيمو پوشيدم و دوباره روبه روي اينه

وايسادم . اوه اوه خيلي بلنده ها مثل نردبون شدم ! قد خودم بلند بود با اين کفشا بلند تر

هم شده بود ولي خب ديگه هيچ کفشي نداشتم که رنگش با لباسم ست باشه همين خوبه

...

تقه اي به در خورد و طاها وارد اتاق شد . بهش نگاه کردم . کت و شلوار مشکي و

پيرهن قهوه اي سوخته پوشيده بود . خيلي بهش ميومد . اين بچه هر چي بپوشه بهش

مياد . کوفت زنش بشه !

طاها سر تا پامو برانداز کرد و گفت :

_ نه بابا ... تو خوشتيپي به خودم رفتي !

پالتوي کرم رنگمو از روي تخت برداشتم و با بدجنسي گفتم :

_ منو با خودت مقايسه نکن کسر شانمه !

طاها پشت سرم حرکت کرد و گفت :

_ اوه ! وقت کردي خودتو تحويل بگير!

_ واسه تحويل خودم هميشه وقت دارم !

من و طاها در حال کل کل با هم پايين اومديم . بابا و مامان منتظر نشسته بودن و محيا و

عادل هم خونه ي ما بودن قرار بود با هم بريم وقتي پايين اومديم محيا پرسيد :

_ حالا اين مهموني واسه نامزدي مهنازه ؟

_ ميگن براي اومدن مهياره ... ولي به نظرم براي اينکه خانواده ها با هم بيشتر اشنا

بشن يه مهموني گرفتن ...

بچه ها وقتي فهميدن مهناز خواستگار داشته و نم پس نداده کلي باهاش دعوا کردن و

کار به کتک کاري کشيد ! بعد هم قرار شد به شرط مجازات ببخشنش ! امشب نوبت من

بود که مجازاتش کنم . مي خواستم تا خواستگارش مي خواد با مهناز حرف بزنه بپرم

وسط و بزنم تو حالشون !

تو کل راه مامان هي نگاه به من مي کرد و دهنش مي جنبيد و فوت مي کرد سمت من .

اخرش طاها عصبي شد و گفت :

_ مامان من چنار نيستما !

يه خنده ي خبيثانه تحويلش دادم و گفتم :

_ اتفاقا کپي همين ! بچه تو چقدر حسودي ! تو کل عمرت همش واسه تو دعا و ثنا

خوندن حالا يه بار که من خوشگل کردم چش نداري ببيني ؟! الهي چشم حسود و بخيل

درجا بيفته پشت پاش !

طاها ايشي گفت و سرشو سمت پنجره چرخوند . منم زيرزيرکي مي خنديدم . توي هيچ

مهموني به اندازه ي امشب به خودم نرسيده بودم . تنها فرقمم اين بود که مهموني هاي

ديگه اصلا ارايش نمي کردم ولي امشب فقط يه دونه ريمل و رژلب زدم . ارايشم از دور

اصلا به چشم نميومد ولي از نزديک چشمام خيلي قشنگ شده بود . طول مژه هام به

حالت طبيعي تا ابروم مي رسيد حالا که با ريمل بهشون حالت داده بودم عالي شده بود و

چشماي خمارمو مثل قاب دربرگرفته بود .

وقتي رسيديم ، طاها دست گلو بهم داد و گفت :

_ اينو تو مياري .

منم دسته گلو تو بغلش انداختم و گفتم :

_ بيخود ... خودت بيار .

طاها با حرص گفت :

_ من اينجوري معذبم ميميري بياريش ؟!

مثل خودش جواب دادم :

_ نخير ولي بقيه فکر مي کنن خبريه .

طاها _ اخه بقيه مگه مخشون پاره سنگ برداشته که درباره ي تو فکر کنن ؟!

_ طاها يه کاري نکن بزنم ناقص العضو بشيا !

بابا دست گلو از دست طاها گرفت و گفت :

_ اصلا بده خودم ميارم .

با اين کار بابا من و طاها هر دو يورش برديم تا دست گلو از بابا بگيريم ولي تا در باز

شد بابا بي توجه به ما دسته گلو گرفت و به مامان گفت :

_ فاطمه خانوم تشريف نميارين ؟

مامان هم واسه ما سري تکون داد و از بينمون رد شد . تا خواستيم بريم تو ، محيا و

عادل هم از وسطمون رد شدن و من و طاها با هم خواستيم از در رد بشيم که گير کرديم

. يه فشار من مي دادم يکي طاها . طاها با حرص گفت :

_ يه رژيم بگيري بد نيست .

_ قبل از رژيم اول دهن تو رو گِل ميگيرم !

طاها _ برو کنار

_ تو برو کنار !

طاها _ اصلا من بزرگترم من بايد اول برم تو .

_ منم خانومم ، ليديز فرست !

طاها دستشو مشت کرد و گفت :

_ اينقدر دلم مي خواد با اين بکوبم ...

پريدم وسط حرفشو گفتم :

_ کجا ؟ هان ؟؟؟ کجا ميخواي بکوبي ؟ هر جا اين مشتت فرود بياد ، از همون جا

ناقصت مي کنم !

محيا و عادل که وسط حياط وايساده بودن و شاهد دعواي ما با حرص به طرفمون اومدن

. محيا دست منو کشيد و عادل هم دست طاها رو و بدين ترتيب همه چي به خير و خوشي

تموم شد و بالاخره ما از در خونه ي مهناز اينا رد شديم !

مهناز به پيشوازمون اومد و خوش امد گفت من پشت سر مامان بابام وايساده بودم و بعد

از اينکه اونا وارد شدن ، من پريدم جلوي مهناز و گفتم :

_ به به ! عروس خانوم ... ا؟ پس لباس سفيدت کو مهناز ؟ اين چيه پوشيدي ؟

بعد هم به تونيک بنفش و شلوار ياسيش اشاره کردم و سري تکون دادم . مهناز گره ي

روسري صورتيشو درست کرد و گفت :

_ اول پذيرايي بشو بعد شروع کن به اذيت کردن .

_ ما با شکم خالي هم از پس کارمون برميام تو نمي خواد نگران ما باشي !

بعد هم ابرومو واسش بالا بردم و با خنده وارد سالن شدم . آرزو خانوم کنار مامان

وايساده بود و داشت احوال پرسي مي کرد . منم کنارشون رفتم و سلام کردم . ارزو

خانوم تعارف کرد کنارشون بشينم که سهيلا اومد پيشم . يه ماکسي اناري رنگ پوشيده

بود و روش يه کت زرشکي واسه پوشوندن بازوهاش و يقه اش . شال قرمز رنگ

قشنگي هم سرش کرده بود . لباسش خيلي بهش ميومد . فکر کنم تموم بچه ها به جز

سهيلا هم تيپ من اومده بودن ولي سهيلا هميشه با پوشيدن شلوار مخالف بود . کلا

روحيه اش خيلي لطيف و زيادي دخترونه بود . سهيلا دستمو گرفت وگفت :

_ بيا پيشمون مي خوايم عليه مهناز تباني کنيم !

با يه عذر خواهي ، از کنار مامان و ارزو خانوم ، بلند شدم و رفتم پيش بچه ها .

سهيلا منو سمت نفيسه و الهام برد . نفيسه داشت طبق معمول تلفني با مامانش حرف

ميزد . چون بچه ي يکي بود ، مامان باباش خيلي روش حساسيت به خرج مي دادن .

الهام هم تنها نشسته بود و در و ديوارو نگاه مي کرد . الهام که از خانواده ي مذهبي

ولي روشن فکر و تحصيل کرده بود . باباش شرکت هوايي داشت و مامانش هم دبير بود .

خودش هميشه چادري بود ولي توي اينجور مهموني ها مي دونست جاي روسري هم

نيست چه برسه به چادر !

خوب بهش دقيق شدم . يه کت خيلي خوشدوخت سورمه اي که با انواع سنگ دوزيها

تزيين شده بود و بلنديش تا رون پاش مي رسيد رو با شلوار سر کت پوشيده بود و

روسري ابي نفتي ابريشميش رو مثل لبنانيا سر کرده بود . در کل الهام خوشگل بود .

پوستي سبزه و چشماي کشيده ي ميشي رنگ و بيني و دهن متناسب و خوش فرم .

صورتش هم مثل من ، ارايش خيلي کمي داشت . همه ي دوستام چشماشون هر رنگي

بود جز مشکي ! منم از همون بچگي حسرت چشم رنگي رو به همرام داشتم . با الهام

سلام و احوال پرسي کردم و با چشمک گفتم :

_ اوووه چه خبرته بابا ؟ مي خواي چند نفرو به کشتن بدي ؟

الهام قري به سر و گردنش داد و خنديد . خم شدم و گفتم :

_ راستي راستي نفس چند نفرو بريدي ؟

سهيلا روي مبل کناري جاي گرفت و گفت :

_ صفر نفر !

_ اووووه ! چقدر زياد ! پس جسداشون کو ؟

الهام با جديت گفت :

_ زياد کسي از دور و بر ما رد نميشه ... مي فهمن که همراه خوبي واسه اونا نيستيم

پس راشونو ميگيرن و ميرن .

نفيسه که تازه از حرف زدن با موبايلش فارغ شده بود گفت :

_ البته با ديدن اخماي ما هم ميترسن بيان جلو .

تازه تونستم صورت نفيسه رو دقيق ببينم . اونم يه بلوز و شلوار شيري رنگ پوشيده بود

و روسري سفيدشم مثل الهام دور سرش بسته بود . از بس ناز شده بود ادم مي خواست

يه بوس ازش بگيره ! با دستم لپشو گرفتم و کشيدم و گفتم :

_ چطور مطورايي عروسک ؟

نفيسه اخم کوچيکي کرد و گفت :

_ اصلا به خودت زحمت فکر کردن درباره ي اينکه ممکنه لپمو بکَني نکنيا !

خنده اي کردم و گفتم :

_ از بس خوشمزه شدي !

بچه ها هم از ديدن خنده ي من لبخندي رو صورتشون جا گرفت و تازه اونوقت بود که

سهيلا گفت :

_ راستي يهدا يادم رفت بگم خيلي خوشگل شديا !

با بدجنسي گفتم :

_ چطور چيزي به اين مهمي رو يادت رفت بگي ؟!

الهام خنده اي کرد و بعد گفت :

_ ولي جدي ميگما خيلي خيلي خوشگل شدي ... تا حالا به جز عروسيا نديده بودم ريمل

بزني که الحق خيلي چشاتو ناز کرده !

از تعريفاشون به وجد اومدم و خنده اي مستانه سر دادم . با بچه ها داشتيم غيبت

ميکرديم که مهناز اومد پيشمون و من از همون جا طوري که مهناز بشنوه بلند گفتم :

_ واي بچه ها اين کيه داره مياد ؟

الهام کلکمو گرفت و گفت :

_ نمي دونم ولي قيافش يه خرده اشناس ... بچه ها مي شناسينش ؟

نفيسه _ اره من مي شناسمش ... يه بچه ي بي معرفتيه که نگو !

مهناز توي چند قدمي ما ايستاد و نفسشو با حرص داد بيرون . سهيلا از ديدن حرص

خوردن مهناز عذاب وجدان گرفت و اروم گفت :

_ بچه ها بياين بيخيل شين ناراحت ميشه ها ...

_ سهيلا به خدا امشبو به وجدانت بگو تو کار بزرگترا فضولي نکنه مي خوام يه خرده

حال گيري کنم بهم بچسبه !

مهناز با قيافه ي گرفته اي پيشمون اومد و شرمنده گفت :

_ بچه ها نمي خواين ديگه امشبو بيخيال مجازاتم بشين ؟ من واقعا استرس دارم .

حق با اون بود . دلهره رو ميشد از توي چشاش خوند . براي عوض کردن جو بلند شدم و

دستمو دور گردنش انداختم و با شادي گفتم :

_ بيا من ببينمت عروس کوچولو .... چقدر ناز شدي عزيزم !

بعد هم کشيدمش تو بغلم . مهناز اهسته التماس کرد :

_ يهدا به جون عزيزت اذيتم نکنيا ... الان زير ذره بين خواهر و مادر ايليام .

از خودم جداش کردم و گفتم :

_ ا ؟ پس جناب عاشق پيشه ايليا نام دارن ها ؟ بيشتر به اسم بچه کوچولوها مي خوره !

حالا اين دوماد شاخه ي درخت کو ؟!

مهناز هنوزم ازم مطمئن نبود . با چشاش به سمتي اشاره کرد و گفت :

_ اوني که کنار شومينه وايساده .

چشم چرخوندم و ديدم کنار شومينه يه پسر جوون شايد بيست و پنج شيش ساله با

ظاهري مرتب که کت و شلوار نوک مدادي پوشيده وايساده و داره با طاها حرف مي زنه

. طاها کلا هر جا ميرفت با قيافه اش و نوع رفتارش توي سه سوت همه باهاش صميمي

مي شدن . ايليا هم قد طاها بود و پوستي گندمگون داشت . يه عينک مارک دارم رو

چشمش بود که به صورتش ميومد . يه نگاه به مهناز کردم و دوباره نگاهمو به ايليا

دوختم . نه مثل اينکه بهم ميومدن . با لبخند گفتم :

_ خب از نظر من که تاييده ... ميتوني خوشبختش کني !

مهناز اروم زد به بازومو گفت :

_ مرض ! دختره ي ننر !

رو به بچه ها کردم و گفتم :

_ ميگم بلند شين بريم پيش اقا داماد بهش بگيم ما خواهر شوهراي مهنازيم ! بلند شين

بريم ...

سهيلا با تعجب گفت :

_ واسه چي بگيم ما خواهر شوهراشيم ؟!

_ خنگ خدا ! واسه اينکه ما طرف ايلياييم نه اين شير برنج وارفته !

و به مهناز اشاره کردم و سري از روي تاسف تکون دادم . مهناز با اعتراض گفت :

_ چرا شير برنج ؟ مگه من چمه ؟

_ مگه من گفتم طوريته ؟! فقط مي گم شير برنجي ... اخه اين چه قيافه ايه واسه خودت

درست کردي ؟ چرا هيچي ارايش نکردي ؟ اينجوري پسره ميره پشت سرشم نگاه نميکنه

تا توي گاگولو واسه اخرين بار ببينه !

مهناز دست برد و گره ي روسريشو درست کرد و گفت :

_ ارايش کردم فقط روي صورتم نمي مونه . زود پاک ميشه ... حالا بياين بريم بقيه رو

بهتون معرفي کنم .

هنوز معرفي نصف فاميلاي مامان مهناز تموم نشده بود که سهيلا و نفيسه و الهام به

نفس نفس افتادن . با تعجب بهشون نگاه کردم و گفتم :

_ چتونه ؟ چرا مثل پيرزنا وايسادين ؟

الهام لبخند کجي زد و بريده بريده به مهناز گفت :

_ ماشالا فاميلاي مامانت تمومي ندارن که ... هر کدومشونم يه جان ... يکي بالا يکي

پايين يکي رو حياط ...

بعد هم نفس عميقي کشيد و گفت :

_ من ديگه نا ندارم ... بقيشونو بعدا معرفي کن .

مهناز سري تکون داد و از سهيلا و نفيسه پرسيد :

_ شما نمياين ؟

نفيسه که معلوم بود حالش واسه عادتش خوب نيست ، دست به کمرش کشيد و گفت :

_ نه من که رسما دارم تلف ميشم ... اگه سهيلا باهات مياد برين .

سهيلا هم خستگي رو بهونه کرد و من موندم و مهناز . فاميلاي روده دراز مامانش که

تموم شد گفت :

_ خب ، حالا خودتو واسه رويارويي با فاميلاي برجسته ي بابام اماده کن ... شايد در

اينده اين اشنايي به کارت بياد .

منظورشو نفهميدم و يه قلپ اب از ليواني که مهناز بهم داده بود خوردم و دوباره شروع

کرديم به گز کردن خونه ي مهناز اينا . مهناز اروم در گوشم گفت :

_ برعکس خونواده ي مامانيم اين طرفيا توش پر از پسر مجرده ... خودتو خوب بساز !

يه فحشي زير لب نثار مهناز کردم و با خنده ي مهناز راهي شديم . مهناز رو به روي دو

تا پسر گنده و قلچماق وايساد و اونا هم با ديدن ما حرف زدنو قطع کردن و با يه لبخند

منو برانداز کردن . نگاه پسري که موهاي مرتبي داشت و قدش نسبت به ديگري بلند تر

بود واسم اشنا بود . بعد از اينکه کمي حافظمو به کار گرفتم فهميدم که بله اين جناب

مهيار خان ِ مهناز جانه که ! يه لبخند نازي زدم که باعث شد دندوناي مرتب و سفيدم به

نمايش گذاشته بشه و رو به مهيار گفتم :

_ سلام اقا مهيار رسيدن به خير . خوش اومدين .

مهيار هم بيشتر نگاش به شال من بود و با يه لبخند که مي دونستم از سر رضايته گفت :

_ خيلي متشکر يهدا خانوم . حالتون خوبه ؟

_ ممنون . شما خوبين ؟

مهيار _ مرسي سلامت باشين .

قبل از اينکه مهيار حرف ديگه اي بزنه ، پسر کناريش رو به مهناز گفت :

_ مهناز جان معرفي نمي کني ؟

ديدم يه اخم نامحسوس روي صورت مهناز نشست ولي زود کنار رفت و گفت :

_ يهدا جان ايشون پسر عموم بهرام هستن .

و رو به بهرام ادامه داد :

_ اين خانوم هم از دوستاي خوبم يهدا بهنياست .

منم ساکت منتظر بهرام بودم تا اون ابراز خوشبختي کنه ! مثل اينکه فهميد تا چيزي نگه

حرفي نمي زنم . کلا روشم در مقابل پسرا اين بود . تا از من حرفي خواسته نشه ،

صحبتي نمي کردم .بهرام لبخند کجي زد و گفت :

_ از اشناييتون خوشوقتم يهدا خانم .

نگاهش به حجاب من و مهناز يه جورايي مسخره بود . واسه همين خيلي سرد جواب

دادم :

_ همچنين .

و قبل از اينکه حرف ديگه اي رد و بدل بشه ، رو به مهناز گفتم :

_ خب مهناز جون بيا بريم .

و با متانت از مهيار و بهرام خداحافظي کردم . وقتي دور شديم مهناز اروم گفت :

_ مي دوني يهدا به نظرم زيادي سريع رم مي کني !

خنده ام گرفته بود ولي خودم خيلي اين اخلاقمو دوست داشتم کوتاه جواب دادم :

_ مي دونم .

مهناز هم اوفي کرد و گفت :

_ حالا واسه من قيافه نگير با اين اخمات مي ترسم فاميلامو فراري بدي .

با خنده گفتم :

_ چرا مي ترسي خانوم ؟ شما که کفتر عاشق خودتو پيدا کردي !... پس دُنت وُرري پليز !

مهناز يه ايشي گفت و روبه روشو نگاه کرد يه دفعه لبخند پررنگي رو لبش نشست و

دستمو گرفت و با خودش کشيد خواستم اعتراض کنم که ديدم يوسف با فاصله ي نسبتا

کوتاهي جلوم وايساده . فکر کنم سرخي ملايمي صورتمو پر کرد چون کاملا داغ شده

بودم .

مي دونستم از اول مهموني تا حالا واسه اونه که دارم دنبال مهناز ميام و قوزک پام به

شدت تو اون کفش ورم کرده ولي يوسف ارزششو داشت . صاف وايسادم و خيلي رسمي

سلام کردم . چون توي جمع بوديم نمي خواستم بقيه بفهمن که اون باهام اشنائه . لبخند

زيبايي رو صورتش نقش بست و چشماي زمرديش درخشيد و جوابمو داد .

نگاهمو از روي صورتش برداشتم و تيپشو برانداز کردم . يه پيرهن اسپرت ابي اسموني

و شلوار جين سورمه اي پوشيده بود . استيناي پيرهنشو با بي قيدي تا ساعد بالا زده بود

. در عين سادگي مثل خودم حسابي شيک بود . بوي ملايم ادکلنش ، مشاممو نوازش مي

داد . يه لبخندي گوشه ي لبم جا خوش کرده بود و وقتي سرمو بالا گرفتم ديدم که يوسفم

داشته منو برانداز مي کرده . با شنيدن يه صداي ببخشيد برگشتم تا ببينم کيه که يه دفعه

يکي از خدمتکاراي بهم تنه زد و من که کلا حواسم نبود پرت شدم جلو . به خاطر پاشنه

ي کفشم پام پيچ خورد و نزديک بود بيفتم که ديدم دو تا دست محکم بازومو چسبيد .

سرمو بالا اوردم و ديدم يوسف منو نگه داشته تا تعادلمو حفظ کنم . يه چيزي توي گلوم

گير کرد ... فکر کنم قلبمه که مثل الاغ مياد بالا و هي پيشروي مي کنه ! نگام روي

دستاش لغزيد و اونم سريع دستشو کشيد . خيلي زود موقعيت قبليمونو به دست اورديم و

مهناز هم اومد کنارمون وايساد . يه لبخند خبيثانه هم گوشه ي لبش بود . سرمو انداختم

پايين که يه دفعه مهناز گفت :

_ واي يهدا چرا تو اينجوري شدي ؟

با تعجب سرمو بالا گرفتم و پرسيدم :

_ چجوري ؟

مهناز با خنده يه نگاه به يوسف کرد و گفت :

_ هيچي شدي مثل لبو ! قرمز و آبدار !

و خودش زد زير خنده . دوباره قرمز شدم ولي اين دفعه از حرصي بود که به مهناز داشتم

نه خجالت . يه نگاه کوتاه به يوسف انداختم و ديدم که اهسته داره مي خنده . دلخور

نگاهمو ازش گرفتم و سکوت کردم که يه دفعه صداي نازک ملوسي توجهمو جلب کرد :

_ واي ... يوسف چرا تنها وايسادي ؟

تنها کجا بود ؟ مگه ما برگ چغندريم اينجا ؟!

سرمو برگردوندم و ديدم يه دختر با هزار تا ناز و ادا داره به سمتمون مياد . قيافش خيلي

خنده دار بود . يه پيرهن چسبون ولي بلند رنگين کموني پوشيده بود و موهاي کوتاه و

لختش رو مثل رنگ پيرهنش هفت رنگ کرده بود . وقتي نزديکتر شد ديدم که رنگ رژلب

و سايه اش هم رنگين کمونيه ! خيلي سعي کردم بلند نخندم ولي نشد و يه لبخند بي صدا

که تمام دندونامو نشون ميداد نشست رو لبم . دختره يه نگاه مسخره بهم انداخت و از

مهناز پرسيد :

_ اين کيه ؟

لحنش بوي تحقير ميداد . خيلي زود خنده از روي لبام پاک شد و ابروهام رفت تو هم . مي

دونستم که نگاهم ديگه هيچ شادماني و احساسي نداره و اونم مي دونستم که وقتي

اينجوري به کسي نگاه کنم خودشو خيس مي کنه چون همه بهم گفته بودن که نگاه سردم

خيلي وحشتناکه . مهناز بهم نگاه کرد و اب دهنشو قورت داد . با چشماش ازم التماس

مي کرد که خودمو کنترل کنم ولي خيلي از اون دختره بدم اومده بود انگار نه انگار براي

اولين باره که منو ديده واسه چي بايد مسخره ام کنه ؟ اونم جلوي يوسف ؟ مهناز اروم

گفت :

_ دوست عزيزم يهدا بهنيا .

دختره به سمتم چرخيد و بهم نگاه کرد . اولش يه خرده ازم ترسيد ولي کم کم خودش.

جمع کرد و لبخند مزخرفي رو لبش نشست . کاش مي تونستم کلشو از تنش بکنم ! مهناز

با صداي پژمرده تري ادامه داد :

_ دختر عمه ام ... مليسا .

مليسا بي توجه به من رو به يوسف گفت :

_ چرا اينجا وايسادي ؟ بيا بريم پيش بقيه ديگه ...

و قبل از اينکه به يوسف اجازه ي حرف زدن بده دستشو کشيد و خواست بره ... رو به

مهناز کرد و دستور داد :

_ تو هم باهامون بيا ... ايليا هم اونجاست .

احساس کردم خرد شدم ولي اهميتي ندادم . بدون اينکه حرفي بزنم يا حتي نگاش بکنم

راهمو گرفتم و از بين يوسف و مليسا رد شدم موقع رفتن خيلي با وسواس از هر

دوشون گذشتم حتي نمي خواستم گوشه ي لباسم به مليسا بخوره دختره ي بي ارزش . يه

دفعه کسي از پشت سر دستمو گرفت برگشتم و ديدم که مهناز وايساده و داره با چشماي

نگران نگام مي کنه . به مليسا اشاره کردم و گفتم :

_ چرا نمي ري ؟ منتظرتن که .

مهناز نگاه خشمناکي به مليسا انداخت و گفت :

_ ترجيح مي دم از مهمونم به نحو احسن پذيرايي کنم تا اينکه برم .

مليسا با پررويي تمام گفت :

_ وا... مهناز جون؟ مگه ما مهمونت نيستيم ؟

مهناز خنده ي عصبي اي کرد و گفت :

_ نه کي همچين حرفي زده ؟!

بعد هم مکثي کرد و دوباره با طعنه ادامه داد :

_ شما صاحبخونه اي .

مليسا خودشو زد به نفهمي و گفت :

_ پس وقتي کارت تموم شد بيا پيشمون . منتظرمون نذاريا .

مهناز با حرص گفت :

_ فکر نکنم کارم به اين زوديا تموم بشه .

و بعد از اين حرف دستمو کشيد و با خودش برد اون طرف سالن . کنار يکي از ميزا

وايساد و براي خودش اب ميوه ريخت و داشت جرعه جرعه مي نوشيد که يه دفعه

صدايي از پشت سرمون گفت :

_ مهناز خانوم ...

مهناز هول شد و اب ميوه افتاد تو گلوش . شروع کرد به سرفه کردن منم دستپاچه با

دست محکم زدم تو کمرش . اولش ساکت شد و وقتي صورتشو نگاه کردم ديدم قرمز

قرمز شده و نفس نمي کشه با نگراني پرسيدم :

_ واي ... مهناز چي شد ؟ زنده اي ؟

مهناز چشماشو با حالت عصبي چرخوند و همونطور واسم خط و نشون کشيد و بعد

برگشت تا جواب اوني که صداش زد رو بده . وقتي حرف مهنازو شنيدم منم سيصد و

شصت درجه چرخيدم :

مهناز _ سلام اقا ايليا ... حالتون خوبه ؟

تازه تونستم از نزديک چهره اش رو ببينم . قدش تقريبا بلند بود و موهاش کمي ژل داشت

ولي خيلي موقر بود . ابروهاي هشتي پرپشتي داشت که به خاطر عينکش زياد از دور

قابل تشخيص نبود چشماشم مشکي بود . از اون مشکي هايي که ديگه رنگي بالاش

نيست ... خيلي سياه بود و همين باعث جذابي چهره اش و گيرايي چشماش شده بود .

دهن و بينيش هم متناسب بود . وقتي حرف زد از ارزيابي چهره اش دست کشيدم :

ايليا _ ممنونم . با دختر عمتون تشريف نياوردين سمت ما اين بود که من اومدم پيشتون

.

بعد هم نگاهي به من انداخت و دوباره از مهناز پرسيد :

_ مزاحم که نيستم ؟

مهناز _ نه ابدا ... ايشون يکي از صميمي ترين دوستام هستن خانوم يهدا بهنيا .

ايليا به رسم ادب سري خم کرد و گفت :

_ خيلي خوشبختم يهدا خانم منم ايليا کرمي هستم .

باز گلي به گوشه جمال اين اقا ! بقيه ي فاميلاي مهناز که انگار نه انگار ... زيادي

مغرور بودن . با اينکه از بودن در اون جمع راضي نبودم ولي خريت کردم و خواستم به

خاطر ديدن يوسف ، مهنازو همراهي کنم که بدجور خورد تو پرم ! ولي ايليا باهام خوب

برخورد کرد . منم لبخند محوي زدم و گفتم :

_ مرسي منم همينطور اقا ايليا ...

بعد هم سکوت بينمون حاکم شد . خواستم يه خرده سر به سر مهناز و ايليا بزارم واسه

همين گفتم :

_ اممم ببخشين ولي مي تونم بپرسم شما چه نسبتي با هم دارين ؟

مهناز سرخ شد و ايليا عينکشو جابه جا کرد . هر دوشون هول کرده بودن و منم از

فرصت استفاده کردم و حسابي تو دلم مسخرشون کردم و بهشون خنديدم !( دختره ي پليد

!) مهناز با تته پته گفت :

_ خب ، اقاي کرمي ... يعني ايليا خان يکي از دوستان نزديک ما هستن .

خودمو زدم به بزرگراه علي چپ و با تعجب گفتم :

_ واقعا ؟ خبر نداشتم ...

مهناز يکي از اون نگاه هاي خطري بهم انداخت که يعني من حالتو مي گيرم . واسه

اينکه زياد حرص نخوره اروم دم گوشش گفتم :

_ حرص نخور گوشت نداشته ات اب ميشه ! اين يه چشمه ي کوچولو از مجازاتت بود !

مهناز از حرص لبشو به دندون گرفت تا چيزي بارم نکنه . ايليا هم واسه خالي نبودن

عريضه گفت :

_ شما نمياين پيش بقيه ي بچه ها ؟

تا خواستم بگم نه ديدم که الهام و نفيسه و سهيلا دارن بهمون نزديک ميشن . لبخندي

زدم و دستمو واسشون تکون دادم . ايليا و مهناز رد نگاهمو دنبال کردن و بچه ها هم

بهمون رسيدن . مهناز تک به تک اونا رو معرفي کرد و بچه ها هم در حالي که شيطنت

و خنده از نگاهاشون مي باريد سلام دادن . ايليا با لبخند پهني رو به مهناز گفت :

_ مهناز خانوم نمي دونستم که اين همه دوست صميمي دارين ... واقعا باعث مسرته .

اين همه ؟ مگه قوم تاتاريم ؟! همش پنج نفر که چيزي نيست ! مهناز با خنده گفت :

_ بله جاي خوشحاليه، ولي دوستاي گلم مثل خواهر بهم نزديکن و از سال اول دبيرستان

تا حالا همه با هميم .

ايليا با تعجب گفت :

_ واقعا ؟ چه سابقه ي ديرينه اي !

آره ديگه اثار باستاني اي بوديم واسه خودمون !

داشتيم با ايليا در مورد رشتمون صحبت مي کرديم که آرزو خانوم گفتن موقع شامه ...

مهناز هم ما رو به ميز سلف هدايت کرد و بعد تعارف کرد که ايليا سر ميز ما بشينه . مي

دونستم که مهناز فقط رسم ادبو به جا اورد و همينجوري رو هوا تعارفي داد ولي ايليا

تيري تو تاريکي زد و گفت :

_ بله حتما ... باعث افتخاره .

و روي صندلي خالي کنار ما نشست . من عادت داشتم موقع شام سکوت کنم و سرم به

خوردنم گرم باشه واسه همين زياد تو بحثاي بچه ها شرکت نمي کردم يه دفعه ديدم که يه

پسري از کنار ميزمون رد شد و با ديدن ايليا وايساد و با خنده گفت :

_ ايليا جون بهت بد نگذره ؟!

ايليا هم سرشو بالا گرفت و با خنده ي کمرنگي گفت :

_ نه چرا بد بگذره ؟

پسره هم در کمال پررويي و بي ادبي گفت :

_ اخه بين يه مشت طلبه ي حوزه ي علميه نشستن که صفايي نداره ...

حس کردم که نگاه تمام بچه ها از روي بشقاباشون بلند شد و به پسره زل زدن . فقط من

هنوز سرم رو بشقابم بود . بعد از جويدن لقمه ام ليوان دوغمو به لبم نزديک کردم و

جرعه اي خوردم . هنگام بالا دادن دوغم نگاهم به چشماي تمسخر اميز پسره خورد .

همونطور که نگاهم بهش بود ، ليوانمو روي ميز گذاشتم و با پوزخند کمرنگي سر تا

پاشو برانداز کردم . از نگاهم تاسف مي باريد . تاسف واسه طرز فکر احمقانه اش و

شعوري که نداشت و نمي دونست توي اون دهنش چه حرفي بايد بيرون بياد . اونم

نگاهش به چشماي من بود . خيلي آروم نگاهمو ازش گرفتم و دوباره با بشقابم مشغول

شدم . باز صداي اون پسره به گوشم خورد :

_ مهناز جون معرفي نمي کني ؟

سرمو بلند نکردم و به بشقابم زل زدم . خيلي دلم مي خواست مهناز هيچ جوابي بهش نده

. صداي ايليا رو به جاي مهناز شنيدم :

_ چي شده بهزاد خان ؟ فکر مي کردم علاقه اي به اشنايي نداشته باشي .

بهزاد خنده ي چندش اوري کرد و گفت :

_ خب ديگه نظرات تغيير مي کنن !

صداي زنگ موبايلم بلند شد . بهزاد حرفشو ادامه نداد . بي هيچ حرفي موبايلمو برداشتم

و از پشت ميز بلند شدم و چند قدم اونطرف تر وايسادم و جواب دادم :

_ بله ؟

طاها بود .

طاها _ خبريه کنار ميزتون ؟

_ نه فقط يه انگلي اومده کرمشو که ريخت مي ره .

طاها _ اون کيه وسطتون نشسته ؟

_ خواستگار مهناز .

طاها _ اهان ايلياس ... خيل خب .

سکوت کردم . حوصله ي حرف زدن نداشتم . از اول مهموني تا حالا اصلا بهم خوش

نگذشته بود . طاها که سکوتمو ديد گفت :

_ حالت خوبه ؟

_ اره .

طاها _ پس چرا اين شکلي شدي ؟

_ چه شکلي ؟

طاها _ مثل اونايي که کشتياشون غرق شده .

_ از پشت تلفن هم مي توني قيافه ي ادمو بفهمي ؟!

طاها _ نه ولي از روبه رو که مي تونم .

سرمو که بالا اوردم و ديدم که طاها جلوم وايساده . گوشي رو قطع کردم و از جام تکون

نخوردم . پکر بودم . اون از اول مهموني که با ديدن مليسا خورد تو حالم اينم از حالا که

اين پسره ي بيکار داره ننر بازي درمياره کاملا اعصابمو داغون کرده بود . هر وقت هم

که عصبي مي شدم ، احساس خستگي کل وجودمو مي گرفت . طاها با لبخند بهم نزديک

شد و گفت :

_ نبينم نوناي (اجي) گلم ناناحت باشه ها ...

شونه هامو با بي قيدي بالا انداختم . طاها يه نگاه کوتاه به پشت سرم انداخت و دستاشو

رو شونه هام گذاشت و با جديت گفت :

_ حرفي شنيدي ؟

_ اره .

طاها _ از کي ؟

_ از همه .

طاها _ چي بهت گفتن ؟

_ خوشامد گويي جانانه .

طاها لبخندي زد و با انگشت زد رو دماغم و گفت :

_ منو مسخره نکن بچه ... شامتو تموم کردي ؟

_ آره کي ميريم ؟

طاها _ مي خواي بريم ؟ هنوز زوده ها .

_ مي دونم ولي خسته ام .

طاها _ باشه منم حوصله ام سر رفته به مامان بابا ميگم پا شن . تو هم خداحافظي کن و

زود بيا .

لبخند ارامش بخشي صورتمو پوشوند . درسته طاها رو اذيت مي کردم ولي خيلي دوسش

داشتم . واسم مثل يه حامي خوب بود .

به سمت ميز رفتم خيلي گذرا نگاه کردم و ديدم که هنوز اون پسره وايساده . تا منو ديد به

مهناز گفت :

_ و ايشون کي هستن ؟

يه نگاه به مهناز کردم . خوشم نيومد که بچه ها رو به اين معرفي کرد . قبل از اينکه

مهناز چيزي بگه گفتم :

_ مهناز جون مثل اينکه بابا خسته اس بايد بريم . زحمتت دادم عزيزم .

اصلا بهزادو ادم حساب نکردم و جلو رفتم تا با مهناز روبوسي کنم . اهسته دم گوشم

گفت :

_ مي دونم ناراحت شدي ولي ببخش . درکم که مي کني ؟ نمي تونم به همه جواب بدم .

لبخند گذرايي زدم و گفتم :

_ اشکال نداره بايد پوستم کلفت بشه يا نه ؟

مهناز با شرمندگي لبخند زد و يه دفعه انگار چيزي يادش اومده باشه گفت :

_ از يوسف دلگير نباشيا ....

خيلي جدي جواب دادم :

_ چرا بايد دلگير باشم ؟ ايشون که حرف بدي بهم نزد .

طوري رفتار کردم که انگار از اول مهموني تا بحال با يوسف هيچ برخوردي نداشتم و

اصلا نمي شناسمش . مهناز دهن باز کرد تا چيزي بگه ولي حرفشو خورد و دستاشو از

روي بازوم برداشت . از بقيه ي بچه ها هم خداحافظي کردم و ايليا هم از جاش بلند شد

منم براي اينکه به بهزاد ياد بدم که حرمت مي شناسم خيلي مودبانه از ايليا تشکر کردم

و از کنارش گذشتم . فقط توي اخرين لحظه صداي پوزخند عصبيشو شنيدم ولي بي توجه

بهش راهمو ادامه دادم . يه همچين ادمي لايق نگاه کردن هم نبود چه برسه به همکلام

شدن .

به يکي از خدمتکارا گفتم پالتومو واسم بياره . نفسمو بيرون دادم و منتظر خدمتکار

وايسادم . يه دفعه توي اون جمعيت نگاهم به يوسف افتاد که چند نفر دورشو گرفته بودن

. از جمله مليسا . ميشه گفت تقريبا به گردنش اويزون بود . نگاهمو با حرص ازش

گرفتم و برگشتم که ديدم مامان داره با نسرين جون حرف ميزنه . جلو رفتم و سلام کردم

. نسرين جون تا منو ديد با خوشحالي و صداي بلندي گفت :

_ واي سلام به روي ماهت عزيز دلم ! حالت چطوره ؟ کجا بودي از اول مهموني تا حالا

نديدمت ؟

با خودم گفتم اگه مي دونستم تو اينقدر تحويلم ميگيري همون اول ور دلت مي نشستم و

از کنارت جم نمي خوردم ! ولي لبخند مهربوني زدم و گفتم :

_ با مهناز و دوستام بودم .

دستمو کشيد و گفت :

_ خوب کاري کردي حالا بيا نزديکتر من تو رو ببينم خانوم خوشگله !

و منو تو بغلش گرفت و با محبت فشارم داد . بازوهاي تپلش نفس کشيدنو واسم سخت

مي کرد . بالاخره منو از خودش جدا کرد و تونستم کمي هوا داخل ريه هام بکنم ! بعد از

مدتي که کنارش وايسادم گفتم :

_ ببخشين نسرين جون من ديگه برم پالتومو از خدمتکار بگيرم . با اجازتون .

نسرين جون با گفتن برو گلم بهم اجازه داد و دوباره گرم صحبت با مامان شد . چرخيدم تا

دنبال خدمتکاري که پالتومو بهش سپرده بودم بگردم که با مليسا سينه به سينه شدم . با

تمسخر سرتاپامو برانداز کرد و گفت :

_ چه حقه اي زدي که تونستي اينقدر تو دل خاله نسرينم جا باز کني ؟

خونسرد نگاش کردم . در حالي که دورنم مثل گلوله ي اتيش شده بود و حال خوشي

نداشتم . مليسا در نظرم خيلي حقير اومد . خودش ، طرز فکرش ، نگاهش به مردم ،

اويزون بودنش از يوسف ، همه و همه باعث شدن که حرفاش و رفتارش پشيزي هم

واسم ارزش نداشته باشه .

با اعتماد به نفس پرسيدم :

_ چند سالته ؟

مليسا _ بيست ... چطور ؟

نگاهي به سرتاپاش انداختم و گفتم :

_ بچه تر نظر مياي . خيلي بچه تر .

اخماش رفت تو هم :

_ چرا ؟ مگه خودت همسن ننه ي فتحعلي شاهي ؟!

پوزخندي زدم و گفتم :

_ از نظر رفتار بچه اي دختر ... نه از نظر هيکل .

و سرمو از روي تاسف تکون دادم و خواستم از کنارش رد بشم که با حرص شونمو

گرفت :

مليسا _ وايسا جوابتو بگير بعد برو خانوم بزرگ ...

به دستش که روي شونه ام بود نگاهي انداختم و بعد نگاه سردمو به چشماش دوختم . از

سردي نگام ترسيد و دستشو کنار کشيد منم نگاهم روي چشماش ثابت مونده بود . وقتي

شونه ام از دستش ازاد شد بدون اينکه بهش مهلت حرف زدن بدم ، از کنارش عبور

کردم و از پله هاي بالا رفتم . مي دونستم چشمام بعضي وقتا جادو مي کنه . جذبه اي که

داشت قدرت تکلم رو از هر کسي مي گرفت .

از خودم راضي بودم . از اينکه بدون مشاجره با مليسا تونستم سر جاش بشونمش . ولي

انگار انرژيم تحليل رفته بود چون وسط راه سرم گيج رفت و مجبور شدم کنار پله ها

بشينم . چشمام بسته بود که گرمي يه چيزي مثل پتو رو روي خودم حس کردم . چشمامو

باز کردم و ديدم پالتوم روي شونه هامه . نگاهم به سمت بالا رفت و يوسفو ديدم . برق

چشماش آتيش خاموش شده ي دلمو باز روشن کرد . خيلي کوتاه گفتم :

_ ممنون .

کنارم روي پله ها نشست و گفت :

_ حالت بده ؟

جوابي ندادم چون پاسخش واضح بود . دوباره يوسف گفت :

_ از رفتار مليسا شرمنده ام .

_ مهم نيست .

يوسف کلافه بود . دستي به موهاش کشيد و گفت :

_ من بايد يه چيزي بهت بگم .

حرفي نزدم . فقط منتظر نگاش کردم . يوسف چند لحظه مات نگاهم کرد و ناخواسته گفت

:

_ چرا هميشه چشات يه نم اشک داره ؟

تپش قلبم بالا رفت ولي به خودم مسلط شدم و پرسيدم :

_ چطور ؟

يوسف _ انگار يه قطره اشک توي چشمات خوابيده .... هميشه يه جاذبه ي خاصي داره

که آدمو محو مي کنه ...

داشت ميزد تو جاده خاکي ! واسه همين نفس عميقي کشيدم و گفتم :

_ چي مي خواستي بهم بگي ؟

يوسف به خودش اومد و نگاهشو ازم گرفت . دست توي جيبش کرد و يه پاکت دراورد و

به سمتم گرفت . پاکتو از دستش گرفتم و باز کردم . يه دعوتنامه بود واسه همايش

موسيقي که توي يه سالن خيلي معروف برگزار مي شد . يوسف گفت :

_ واسه دوشنبه است ... اجرا دارم ... همون قطعه ي ويولوني که تو دوستش داري .

دعوتنامه رو بستم و نفس عميقي کشيدم .

_ خب ؟

يوسف با ترديد نگاهم کرد و گفت :

_ مياي ؟

حالا نوبت من بود که نگاهم رنگ ترديد بگيره ... همش يه سوال تو ذهنم چرخ مي زد :

«مليسا هم دعوته ؟...»

با اين حال گفتم :

_ اگه تونستم ميام .

برقي از اميد توي چشماي يوسف درخشيد و لبخند زيبايي به لب اورد .

باز صداي نکره ي مهناز بلند شد :

_ بجنب دختر داري چي کار مي کني اون تو ؟

در حالي که زير لب فحشش مي دادم داد زدم :

_ الان ميام ....ساعت چنده ؟

مهناز _ پنج و نيم ... نيم ساعت ديگه اجرا شروع ميشه بدو ديگه .

_ اومدم تو برو ماشينو روشن کن تا من بيام .

مهناز _ فقط بدو لباسات رو هم گذاشتم رو تخت .

ديشب از بس فکراي جورواجور به مخچه ام راه دادم خوابم نبرد . صبح هم به لطف

خواهر و برادر گراميم ، رفتيم خونه ي خاله فائقه و تا لنگ ظهر هم اونجا بوديم . عصر

که اومدم خونه ، ديگه بيهوش شدم و اصلا يادم نبود که امروز دعوتم تا اجراي يوسفو

ببينم .

بعد از يه دوش سريع ، از حموم دويدم بيرون و موهامو خشک کردم و بدون اينکه شونه

کنم ، با کش بستمشون . موهام بالاي سرم اندازه ي تخم مرغ شتر مرغ باد کرده بود !

نگاهي به لباسايي که مهناز روي تختم گذاشته بود انداختم . شال نارنجي ملايم ابريشمي

، مانتوي کرم رنگ ساده ، شلوار قهوه اي . ترکيب رنگ جالبي داشت . با عجله حاضر

شدم و کفشاي عنابي رنگم رو پوشيدم و از خونه زدم بيرون . مهناز پشت فرمون

منتظرم بود . تا منو ديد پياده شد و طرف کمک راننده نشست و سوييچو به سمتم انداخت .

_ چرا خودت نميشيني ؟

مهناز _ خم و چم ماشينت دستم نيست ... مي ترسم تصادف کنيم . زود بپر بالا هنوز بايد

بريم گل فروشي گل هم سفارش دادم . بدو .

با سرعت جت خودمو به گل فروشي رسوندم و از مهناز خواستم گلو بگيره . تو اين

فاصله تونستم از اينه نگاهي به خودم بندازم . چشمام به خاطر خواب عصر و حموم ،

خمار به نظر ميومد . جون مي داد واسه خط چشم ! کيفمو برداشتم و زير و روش کردم .

اما امان از يه دونه لوازم ارايش . هيچي تو کيفم نبود . وقتي مهناز برگشت کيفشو از

دستش کشيدم و شروع کردم به گشتن . صداي اعتراض مهناز دراومد :

_ نکن بابا کيفم پاره شد ... چي مي خواي ؟

_ خط چشم .

مهناز _ وايسا ... بده به من بهت بدم ... اِ... نکن الان ميدم بهت ديگه .

بعد هم کيفو از دستم کشيد و يه زيپ کوچولو توي جيب کيفش باز کرد و خط چشمو در

اورد . با خنده گفتم :

_ استتار مي کني ؟!

ابروهاشو بالا داد و گفت :

_ ديگه ديگه ... چشاتو ببند .

اطاعت کردم و اونم خيلي ماهرانه واسم خط چشم کشيد بعد هم گفت :

_ اووووه بميري يهدا با اين چشات ! عينهو چش گوسفنده از بس گنده اس !

_ مرسي از تشبيه شاعرانه ات !

و سريع به طرف سالن حرکت کرديم .

توي سالن جاي سوزن انداختن نبود . نمي دونستم موسيقي بي کلام هم اينقدر طرفدار

داره . بالاخره صندليمونو پيدا کرديم و نشستيم . فکر نمي کردم يوسف برام رديف جلو رو

انتخاب کنه . توي صندليم جابه جا شدم که يه دفعه صداي اشنايي به گوشم خورد :

_ ا؟ شما هم که اومدين ... خبر نداشتم مي دونين که يوسف امروز اجرا داره .

به سمت صدا برگشتم و ديدم که دختر عمه ي عتيقه ي مهناز ، مليسا وايساده و بر و بر

منو نگاه مي کنه . يه لبخند استهزا اميز هم گوشه ي اون لب کوفتيش بود ! نگاهي به

همراهاش انداختم . دو تا پسر و دو تا دختر ديگه هم باهاش بودن . يکي از پسرا رو

توي مهموني ديده بودم . بهزاد ،برادر بهرام و پسر عموي مهناز بود . جواب مليسا رو

ندادم و به صحنه خيره شدم . صداي يکي از پسرا باعث شد که دوباره به سمتشون

بچرخم :

_ شما يهدا خانومين ، درسته ؟

يه پسر مو بور بود که چشماي مشکيش توي اون صورت سفيد و موهاي روشن جلوه

مي کرد . جواب دادم :

_ بله . شما ؟

لبخند گرمي به روم پاشيد و گفت :

_ من عرشيا هستم . پسر عموي يوسف . بايد حدس مي زدم که شما يهدا خانوم باشين .

حدس مي زده ؟ از کجا ؟ با اينکه داشتم از فضولي هلاک ميشدم ، مودبانه گفتم :

_ خوشبختم .

نگاهم روي دو تا دختر ديگه لغزيد . يکي از اونا با لبخند جلو اومد و گفت :

_ سلام يهدا خانوم من آذر هستم . همسر عرشيا و ايشون هم خواهرم آذين .

و به دختر کناريش اشاره کرد . با احترام از جام بلند شدم و دستشو به گرمي فشردم و

دختر خوبي به نظرم اومد . با صميميت گفتم :

_ خيلي از اشناييتون خوشحال شدم .

با شنيدن صداي بهزاد نگاهمو از اون دو تا خواهر گرفتم :

بهزاد _ يهدا خانوم ، کي شما رو دعوت کرده ؟ فکر نکنم با يوسف رابطه ي انچناني

داشته باشين .

توي کلامش تحقير موج ميزد . نمي دونم من چه هيزم تري به اين اقا و مليسا خانوم

فروخته بودم که چشم ديدن منو نداشتن . دلم مي خواست کلشو بکنم پسره ي ايکبيري

ديلاق ! ديدم اگه حرفشو بي جواب بزارم پررو تر ميشه واسه همين با خونسردي گفتم :

_ منم فکر نمي کنم که لازم باشه علت حضورمو به شما توضيح بدم جناب .

و قبل از اينکه بهش اجازه ي جواب دادن بدم ، سر جام نشستم و نفس عميقي کشيدم تا

ارامش از دست رفته ام برگرده .

يه دفعه چراغاي سن روشن شد و سکوت کل سالن رو پر کرد . يوسف از پشت پرده

بيرون اومد و توي جايگاهش ايستاد . جمعيت شروع به کف زدن ، کردن . معلوم بود که

يوسف براي بار اول نيست که اجرا داره چون خيلي بين تماشا چياش محبوب بود . تعظيم

کوتاهي کرد و وقتي سرشو بالا اورد نگاهش با نگاهم تلاقي کرد . لبخند گرمي تحويلم داد

و چشمشو به جمعيت دوخت و گفت :

_ مي خوام اين اهنگو به کسي که عاشقانه دوستش دارم تقديم کنم ... ازش مي خوام که

عشقمو باور کنه .

صداي جيغ و دست و سوت بلند شد . من يکي که هنگ کرده بودم . اب دهنمو قورت دادم

و صداي مليسا به گوشم خورد که با شوق دست مي زد و مي گفت :

_ واي ، باورم نمي شه يوسف بالاخره زبون باز کرد !

خون تو تنم يخ بست . يعني يوسف عاشق مليساس ؟ يعني اهنگي که من به خاطرش

حاضر شدم ويولون زدن ياد بگيرم ، واسه ي مليسا نوشته شده ؟

صداي اهنگ فضاي سالن رو پر کرد . با هر حرکت آرشه روي سيمها لرزش تنم بيشتر

مي شد . حسادت مثل خوره به جونم افتاده بود . نمي خواستم باور کنم که يوسف عاشق

اين دختره ي احمقه . ولي بايد قبول مي کردم که اين طور هست و من هيچ نقشي توي

اين بازي ندارم . حالا باز خدا رو شکر که به يوسف دل نبسته بودم ... اما واقعا دل

نبسته بودم ؟!

اونقدر با خودم کلنجار رفتم که ديدم اهنگ تموم شده و همه دارن يوسفو تشويق مي کنن

. مهناز گلو به سمتم گرفت و گفت :

_ اينو بده به يوسف و بيا .

چند لحظه خيره گل رو نگاه کردم و با خودم گفتم :

به من چه که به يوسف گل بدم ؟ اهنگ براي من نيست واسه مليساس ...

نگاهم روي مليسا چرخيد که مثل بچه ها ذوق کرده بود و يه دسته گل بزرگ رو داشت به

طرف سن مي برد . با خنده گل رو به سمت يوسف گرفت و اون هم با لبخند ازش تشکر

کرد و شروع کردن به حرف زدن . ديگه مطمئن شدم که جاي من اونجا نيست . اصلا از

همون اول هم نبايد ميومدم . مهناز گلو جلوي صورتم تکون داد و گفت :

_ بگيرش ديگه دستم خسته شد .

بي توجه بهش بلند شدم و گفتم :

_ من بايد يه زنگ بزنم . ميرم بيرون .

و قبل از اينکه اعتراضي بکنه ، از سالن بيرون رفتم .

_ به خدا يهدا اگه بري ديگه نه من نه تو ...

در حالي که تقلا مي کردم دست کنه ي مهنازو از روي ماشين بردارم گفتم :

_ اخه به من چه ؟ يکي ديگه يه جاي ديگه با يه نفر ديگه مي خواد يه جشن بگيره ! من

سر پيازم يا ته پياز ؟ بزار برم خونمون مامانم نگران ميشه .

مهناز با حرص دستمو تکون داد و گفت :

_ به خاطر من .

_ به خاطر توئه که اصلا نميام .

مهناز _ يهدااااااااااا

_ يهدا و حناق ! چته هي يهدا يهدا مي کني ؟ بابا جون به چه زبوني بگم من ... شام ...

نمي ... خو... رَم . اَرسو ؟(فهميدي؟)

مهناز با حرص دستمو ول کرد و گفت :

_ به جهنم که نمياي . من و بچه ها ميريم شام تو هم بمون تو خونه اونقدر حرص بخور

تا بميري .... بچه ي ننر ! اوم .

بعد هم مثل بچه ها زبونشو تا اخر بيرون اورد و به طرف سالن رفت . اوف خدا رو شکر

ولم کرد ! داشتم از دستش ديوونه ميشدم ...

با تاني توي ماشينم نشستم و شيشه ها رو پايين دادم . وقتي داشتم مي پيچيدم ، يه پژو

206 کنارم ترمز کرد و شيشه اشو پايين داد . ديدم بهزاد پشت فرمون نشسته و با يه

پوزخند مسخره براندازم مي کنه . تقريبا راهمو سد کرده بود ولي اگه حرفه اي مي

پيچيدم ، حتي ماشينم يه خش هم برنمي داشت . صداي پر تمسخر بهزاد رو شنيدم که بهم

گفت :

_ ماشين خودته خانوم خانوما ؟

از حرص انگشتامو دور فرمون فشار دادم . پسره ي بي لياقت هر چي بهش کم محلي مي

کني پرروتر ميشه . با نفرت بهش زل زدم . دوباره دهن باز کرد :

_ اوووووه ! چه خبرته ؟ اينجوري نگاه نکن ميترسم !

نگاهمو ازش گرفتم و شيشه رو بالا دادم و با خودم محاسبه کردم که چجوري از کنارش

رد بشم که حالش جا بياد . خيلي خونسرد دنده عقب دادم و دور زدم ولي سيريش تر از

اين حرفا بود . درست اومد جلوي راهم پارک کرد و از ماشين پياده شد و دست به سينه

منو نگاه کرد . منم ترمز کردم . اين بشر ادم بشو نيست . الان هم که اصلا حوصله ي

دهن به دهن شدن رو ندارم . اونم با يه همچين اشغال کنه اي ! گوشيمو برداشتم و به

مهناز زنگ زدم . صداي دلخور مهناز تو گوشي پيچيد :

_ چي ميخواي ؟ من هنوز قهرم به اين زودي هام اشتي نمي کنم .

تو دلم گفتم به درک ولي بعد خيلي جدي جواب دادم :

_ مهناز من الان حوصله ندارم گوش کن ببين چي مي گم .

صداي مهناز کمي نگران شد و گفت :

_ چيزي شده ؟

_ نه خيلي خاص نيست فقط بيا بيرون و اين پسر عموي بي کارتو از سر رام جمع کن .

امروز اعصاب ندارم يه دفعه ميبيني با ماشين زيرش کردم .

مهناز _ تو الان کجايي ؟

_ هنوز تو پارکينگم . لطفا با نيروي کمکي بيا .

و قطع کردم . بهزاد تکيشو از ماشين برداشت و با يه لبخند چندش اور به سمت ماشينم

اومد . جلوي چشمش و جوري که معلوم باشه قفل در رو فشار دادم . کاملا از وجناتش

معلوم بود که بهش برخورده . به جهنم بر بخوره تا جونش دربياد ! شالمو مرتب کردم و

جوري سر کردم که يه شاخه موم هم بيرون نباشه . توي اينه ي بغل ديدم که عرشيا و

آذر و بقيه بيرون اومدن . بهزاد با ديدن اونا جا خورد و از ماشين فاصله گرفت . عمدا

از ماشين پياده نشدم و شيشه رو پايين دادم.

به مهناز نگاه کردم و در کمال پررويي گفتم :

_ مهناز جون به پسرعموت بگو ماشينشو از سر راه برداره مي خوام رد بشم .

بهزاد خون خونشو ميخورد . با حرص گفت :

_ تو خودت زبون نداري ؟

يه دفعه مثل زود پز در رفتم . اين بشر اصلا ادم بشو نيست ! با صداي بلند گفتم :

_ اولا تو نه و شما . در ثاني ارزش نداري باهات همکلام بشم .

همه جا خوردن . عرشيا واسه جلوگيري از دعوا دست بهزادو کشيد و با خودش به سمت

ماشين برد . منم فقط يه سر واسه بچه ها به جز مليسا تکون دادم و شيشه رو بالا

کشيدم . در حيني که شيشه بالا مي رفت شنيدم که مليسا تقريبا بلند گفت :

_ اوه که اين دختره چقدر مغرور و خود خواهه !

تو دلم گفتم :

اگه مثل تو هميشه به يه نفر اويزون باشم ميشم خاکي و افتاده ؟! دختره ي نفهم !

بعد از اينکه راهم باز شد پامو روي پدال گاز فشار دادم و مثل جت از کنار بقيه رد شدم .

سي دي اي رو که چند تا از اهنگاي ويولون رو توش ذخيره کرده بودم رو توي ضبط

گذاشتم . اعصابم حسابي از دست بهزاد خط خطي بود . پسره ي سيريش عوضي نديد پديد

! پشت چراغ قرمز توقف کردم و به ثانيه شمار خيره شدم . گوشيم زنگ خورد . شماره

ي يوسف روي صفحه خودنمايي مي کرد . تعجب کردم . مگه الان نبايد با بچه ها توي

جشن باشه ؟ با تاني گوشي رو جواب دادم :

_ بله ؟

صداي شاد يوسف پشت خط پيچيد :

_ سلام يهدا خانوم .

_ سلام خوبين ؟

يوسف _ خيلي ممنون من که به لطف تو عالي ام ...

_ چطور ؟!

يوسف _ مي خواستم ازت به خاطر شرکت توي اجرام تشکر کنم ....

_ خواهش ميکنم . کاري نکردم .

يوسف با کمي ترديد گفت :

_ راستش يه کار کوچولو باهات داشتم ميتونم ببينمت ؟

تا خواستم جواب بدم چند تا بوق پي در پي مانع حرف زدنم شد . سريع گفتم :

_ گوشي ...

و با سرعت از کنار ماشينايي که داشتن با فحشاشون تير بارونم مي کردن ، رد شدم .

گوشي رو دوباره به گوشم چسبوندم :

يوسف _ چي شد ؟

_ هيچي تو چهارراه بودم .

يوسف _ مي توني بياي ؟

_ کجا ؟

يوسف _ نمي دونم هر جا تو راحتتري .

عجب ادميه ! مگه من گفتم ميام که تو ميگي جاشو تعيين کن ؟!

با دودلي گفتم :

_ خب شما بگين کجا من اگه جور شد ميام ...

صداش رنگ خواهش گرفت :

_ لطفا خودتو برسون من واقعا باهات کار دارم ...

آخي طفلکي ! حالا گريه نکن زودي ميام !

_ بسيار خب ، شما جاشو بگين .

يوسف _ تو کدوم خيابوني ؟

_ خيابون ِ...

يوسف _ منم نزديک همونجام ... چند متر جلوتر يه کافي شاپه اونجا منتظر باش تا

خودمو برسونم . ممنونم ازت . خداحافظ .

و بدون اينکه منتظر جوابم باشه قطع کرد ! مي گم نبايد به اين پسرا رو دادها حالا بيا

جمعش کن !

واسه خالي شدنم چند تا فحش به خودمو و يوسف و اون دختر خاله ي ايکبيريش

فرستادم و جلوي کافي شاپ پارک کردم . فضاش تقريبا سنتي بود . درو که باز کردم

زنگوله ي بالاي در به صدا دراومد . چشم چرخوندم و يه ميز دو نفره ي کوچيکو که جاي

دنجي هم بود انتخاب کردم . داشتم در و ديوارو نگاه مي کردم که گارسون اومد :

_ چي ميل دارين ؟

نگاهي به منو انداختم و چون سردم شده بود اسپرسو سفارش دادم . روي ميزم با ناخن

طرحهايي مي کشيدم که يه نفر از پشت سرم يه شاخه گل اورد جلو . سرمو بالا گرفتم و

ديدم که يوسف داره با لبخند مهربوني نگام ميکنه . منم نا خوداگاه لبخند گرمي به روش

پاشيدم . ولي وقتي ياد حرفش توي اجرا افتادم سريع خودمو جمع و جور کردم و گفتم :

_ نمي شيني ؟

با همون لبخند بدون اينکه نگاهشو ازم برداره پشت ميز نشست و همونطور بهم خيره

موند . به خودم لعنت فرستادم که چرا قبول کردم بيام . اين حالش خوب نيست ! تک سرفه

اي کردم و براي عوض کردن جو گفتم :

_ خوبين ؟

بي توجه به سوال من گفت :

_ خيلي ممنونتم که اومدي .

جوابي نداشتم که بهش بدم . گارسون اومد و سفارشاتمونو داد . از يوسف پرسيد چيزي

مي خوره که يوسف نپذيرفت . داشتم به فنجونم نگاه مي کردم که ديدم خيلي وقته اينجا

منتظر حرف اقام و ايشون به جاي فکش داره از چشماش استفاده ي بهينه رو مي کنه !

خيلي جدي بهش خيره شدم و گفتم :

_ خب ميشنوم .

يوسف سينه اشو صاف کرد و گفت :

_ اول مي خواستم واسه اينکه به اجرام اومدي و همچنين اين دعوتمو قبول کردي ازت

تشکر کنم .

بي حوصله گفتم :

_ کاري نکردم .

و تو دلم ادامه دادم :

کاش اصلا نميومدم که حالم گرفته نشه !

يوسف با شوق پرسيد :

_ نظرت راجع به اهنگم چي بود ؟

_ مثل هميشه قشنگ بود .

خيلي دروغ گو شده بودم . اصلا اهنگو که گوش نداده بودم !

يوسف ادامه داد :

_ خدا رو شکر .... اميدوار بودم دوسش داشته باشي و باورش کني .

با تعجب پرسيدم :

_ چيو باور کنم ؟

يوسف کمي دستپاچه شد و با تته پته گفت :

_ مگه ... تو ، حرفي رو که قبل از اجرا زدم ، نفهميدي ؟

فنجونو به لبم نزديک کردم و با حرصي که نتونستم پنهونش کنم گفتم :

_ بله شنيدم ... مطمئنا مخاطبتون خيلي خوشحال شدن .

يوسف کمي با ترديد نگام کرد و گفت :

_ ولي مثل اينکه تو خوشحال نيستي ...

_ به من چه ربطي داره ؟

و يه جرعه از قهوه امو نوشيدم . يوسف گفت :

_ خب چون اين اهنگ و حرفم مال تو بود .

يه دفعه قهوه تو گلوم گير کرد و به سرفه افتادم .... داشتم خفه مي شدم ! يوسف با عجله

بلند شد و يه دونه محکم تو کمرم خوابوند . راه تنفسم باز شد و تازه تونستم کمي هوا به

مغزم برسونم و حرف يوسفو هضم کنم ! يعني چي که واسه من بود ؟ يعني ، مخاطبش

من بودم ؟ يعني ... يعني من ...عشق ِ... يوسفم ؟!

با بي حالي کليد انداختم و وارد خونه شدم . از دست يوسف حرصم گرفته بود . انگار اين

بشر ثبات شخصيت نداره ... ا ا ا ؟ پسره ي بي شعور نه صبري نه حوصله اي همينجور

زل مي زنه تو چشاي من ميگه زنم ميشي ؟! اصلا فرصت نفس کشيدن نميده چه برسه

به جواب دادن !

داشتم از پله ها بالا مي رفتم و حرفايي که بينمون رد و بدل شد رو به خاطر مياوردم .

يوسف _ مي دوني يهدا من از همون اولي که ديدمت يه حسي نسبت بهت داشتم ...

اولش واسم عجيب بودي ... يادته وقتي تو دانشگاه به هم برخورد کرديم تو فقط وايسادي

و بهم زل زدي ؟ اصلا يادت رفته بود معذرت خواهي کني ...

تا خواستم يه چيزي بگم مهلت نداد :

_ هنوزم يادمه که وقتي شنيدم تو دوست مهنازي چقدر خوشحال شدم ... مي خواستم از

هر فرصتي واسه نزديک شدن بهت استفاده کنم ولي همونطور که فکرشو مي کردم تو

دختري نبودي که بشه راحت به دستت اورد... خيلي غرور داري و با شخصيتي ....

نگاهت جوريه که ادم نمي تونه بهت پيشنهاد بدي بده ...

چه پيشنهاد بَدي ؟؟؟!!! اين پسر مثل اينکه از جونش سير شده ها !!! پاشم يکي بزنم تو

سرش بلکه هوش و حواسش سر جاش بياد !

يوسف بدون فوت وقت حرف ميزد :

_ راستش ... راستش من خيلي وقته که از طرز کارات و رفتارت و کلا همه چيزت

خوشم اومده . رفتارت در عين مغرور بودنت محجوبانه اس ... نمي دونم چه طور مي

تونم حسي رو که بهت دارم توصيف کنم ولي خواهش مي کنم باورم کن ...

دوباره دهن باز کردم ولي يوسف با صداي گفت :

_ خواهش ميکنم باهام ازدواج کن !

حرف تو دهنم ماسيد . نگاهم به اطراف افتاد . کافي شاپ نسبتا خلوت بود ولي با اين

ولوم بلند يوسف همون تعداد معدود هم برگشته بودن و با يه لبخندي که دست لبخند

ژکوندو از پشت بسته بود نگامون مي کردن ! يوسف بي توجه به اطراف گفت :

_ نظرت چيه يهدا ؟ قبول مي کني ؟

يادم مياد اون موقع دستام حسابي عرق کرده بود و اب دهنم خشک شده بود . اولين بار

بود که همچين موقعيتي رو تجربه مي کردم . چند دقيقه بينمون به سکوت گذشت . يوسف

داشت با بي قراري بهم نگاه مي کرد انگار مي خواست جوابمو از توي چشمام بخونه .

نمي دونم چرا ولي به جاي اينکه بگم بايد فکر کنم يه دفعه سيمهاي مغزم اتصالي کرد و

بلند گفتم :

_ نــــــه !!!

يوسف مثل بادکني که بادشو خالي کنن وا رفت . خودم هم از حرفم تعجب کرده بودم . اخه

دختره ي ديوانه کدوم ادم عاقلي اينجوري خواستگار مي پرونه که تو دوميش باشي ؟

چرا يه کاري مي کني که جوون مردم چهار روز ديگه به انواع فسادهاي اجتماعي مبتلا

بشه ؟؟؟ واسه چي اينجوري زدي تو پر پسر مردم ؟!؟! خدايا بيا يه دونه بزن پس کله ي

من بلکه ادم بشم و ياد بگيرم درست حرف بزنم ! يوسف سرش پايين بود و هيچي نمي

گفت . منم داشتم با پشيموني نگاش مي کردم . يه خرده بعد بلند شد و اروم گفت :

_ ببخشين که مزاحمتون شدم .

و بدون هيچ حرف ديگه اي بيرون رفت . مثل منگولا نشسته بودم و به در زل زده بودم .

فکر مي کردم الان برمي گرده . صداي زنگ گوشيم منو از عالم فکر و خيال بيرون اورد

. طاها بود . تماسو رد کردم و از در کافي شاپ زدم بيرون .

الان که زير دوش اب وايسادم با خودم فکر مي کنم چرا بايد دهن گشاد من بي موقع باز

بشه ؟ خدايا تو نمي توني بعضي وقتا به جاي فکم ، عقلمو به کار بندازي تا حرف بيخود

نزنم ؟! ببين ... اگه اين کارو بکنيا مطمئن باش چيزي از کرمت کم نميشه ! همونجور

داشتم فکر مي کردم که يه دفعه مامان با شدت به در حموم کوبيد . از ترس چسبيدم به

سقف ! به نفس نفس افتاده بودم ... خدايا من غلط کردم ديگه پيشنهاد نميدم فقط يه کاري

کن که من تو حموم از ترس نميرم! ... لخت و عورم زشته !!! صداي عصبي مامان اومد

:

_ هيچ معلومه کجايي تو ؟؟؟ چرا گوشيتو جواب نميدادي ؟؟؟؟ نميگي دلم هزار راه رفت

؟؟؟

دل مامان اصولا هزارتا راه نرفته رو طي مي کنه ! شير ابو بستم و گفتم :

_ شوما نمي دوني که نبايد کسي رو تو حموم بترسوني ؟ اگه ميمردم جواب

خواستگارامو چي ميدادي ؟

مامان _ هيچي به اون خواستگاري که امروز زنگ زد ميگم ديگه امشب نياد چون خدا

بهش رحم کرد و تو مردي !

_ خيلي زَح...

حرفم نصفه موند . الان مامان چي گفت ؟! گفت امروز خواستگار اومده ؟ هول هولکي

حولمو تن کردم و پريدم تو اتاق :

_ چي ؟ چي گفتي مامان ؟

مامان در حالي که به سمت کمدم مي رفت گفت :

_ هيچي گفتم امروز خواستگار داري .

_ چرا ؟

مامان _ چرا خواستگار داري ؟! نمي دونم به خدا ... حتما مردم مخشون پاره سنگ

برداشته که ميخوان بيان تو رو بگيرن !

_ حالا کي هست ؟

مامان سوالمو بي جواب گذاشت و شروع کرد به نصيحت کردن :

_ خوب گوشاتو وا کن ببين چي ميگم بهت ، مياي اين لباسي که گذاشتمو ميپوشي و مثل

بچه ي ادم ميري تو اشپزخونه . اونا که اومدن مثل شوهر نديده ها پانشي بياي بيرونا ...

همون تو ميموني تا وقتي صدات کردم . ميري چايي رو از اکرم خانوم ميگيري و سنگين

رنگين مياي تو پذيرايي . بلند سلام نميکني ، تو چشم پسر مردم زل نمي زني ، واسه

مامان و باباي پسره قيافه نميگيري ،با اين صورت بي ارايش هم بيرون نمياي گرفتي که

؟

بعد هم بدون اينکه منتظر عکس العمل من باشه لباسو تو بغلم پرت کرد و از اتاق بيرون

رفت . مثل اينکه همه امروز مغزشون عيب کرده ! دو تا دو تا ميان خواستگاريم !!! هه !

فقط موندم بابا چه جوري راضي شده که خواستگار بياد ؟ قبلا که چند نفر زنگ ميزدن تا

بيان خواستگاريم ، بابا پشت تلفن مخالفت صريحشو اعلام ميکرد که اينا ديگه ميرفتن و

پشت سرشونم نگاه نمي کردن !

به قيافه ي خودم تو اينه خيره شدم . ارايش ملايمي که به صورتم داده بودم باعث شده

بود يه تيکه اي بشم واسه خودم !!! جلوي اينه چرخيدم و دستامو باز کردم .لباس انتخابي

مامان يه پيرهن بود که بلنديش تا رون پام ميرسيد و رنگش گل بهي بود و استيناي

کلوش داشت . شال و شلوارم هم رنگ سفيد بود . يه صندل پاشنه کوتاه راحت صورتي

کمرنگ پوشيدم و از اتاق خارج شدم .

محيا تازه رسيده بود و داشت تو اتاق قبليش ارايشش رو تجديد مي کرد . داشتم از سالن

رد مي شدم که در اتاقش باز شد و بيرون اومد . نگاه خريدارانه اي به سر تا پام انداخت

و اومد جلو سفت بغلم کرد . داشتم تهوع مي گرفتم ! ... با حرص گفتم :

_ محيا دارم خفه ميشم ولم کن !

محيا يه خرده اغوشش رو شل کرد و منم از فرصت استفاده کردم و خودمو از توي

بازواش بيرون کشيدم . يه هاله ي اشکي فضاي چشماشو پر کرده بود . با خنده گفتم :

_ باز کي مرده که اينجوري ابغوره ميگيري ؟

محيا به بازوم زد و گفت :

_ زهر مار تو هم ! واي ... يهدا باورم نميشه خواهر کوچولوي من مي خواد عروس

بشه ... الهي دورت بگرم چقدر تو بزرگ شدي !

داشتم با يه قيافه ي مسخره براندازش مي کردم . بعد از حرفش گفتم :

_ ايـــــــــشششش! محيا خيلي خودتو دست بالا ميگيريا ... انگار جنابعالي منو تر و

خشک کردي ! همش دو سال از من بزرگتري چقدر دور برت داشته !

محيا با عصبانيت بهم خيره شد و گفت :

_ تو اصلا ادم نيستي که من ازت تعريف کنم ... اصلا قيافشو نگاه ! خودتو کشتي تا يه

دونه مداد بکشي تو چشمت نه ؟ چرا ريمل نزدي ؟ چرا رژگونه نزدي ؟ اين چه رنگيه ؟

ادم ياد لب ميت ميفته !!! اه اه اه برو لباتو پاک کن اصلا ارايش کردن بهت نيومده !

رژلبم رنگ صورتي ناز بود که بهم خيلي ميومد . به ارايش محيا نگاه کردم . چون تازه

عروس بود بيشتر از من ارايش داشت . رژلب جگري رنگي هم زده بود که به کت و

شلوار زرشکي رنگش خيلي ميومد . سايه ي مشکي اطراف چشماش هم رنگ چشماي

عسلي و درشتش رو بيشتر به نمايش مي زاشت ... بازم حسرت چشم رنگي به سراغم

اومد و تو دلم يه آه سوزناک کشيدم که فقط جگر و کليه و کيسه صفرام سوخت !

طاها از اتاقش بيرون اومد و چون محيا پشتش به اون بود نديدش . از قيافه ي خبيثانه ي

طاها معلوم بود که مي خواد بدجوري محيا رو بترسونه . به سر و وضعش نگاهي

انداختم . بيشعور مثل هميشه خوشتيپ بود ! يه پيرهن اسپرت استين کوتاه عسلي پوشيده

بود که دقيق هم رنگ چشماش بود . شلوار اسپرت کرم رنگش رو هم باهاش ست کرده

بود . پاورچين پاورچين به محيا نزديک شد که من بلند گفتم :

_ وااااااااي طاها اين ديگه چيه پوشيدي ؟؟؟

طاها رسما ميخواست از عصبانيت خفه ام کنه ! با حرص دستاشو به سينه زد و نگام

کرد . منم از رو نرفتم و زل زدم تو چشاش و گفتم :

_ ها ؟؟؟ چيه ؟؟؟ خيلي خوشگل شدم که اينجوري نگام مي کني ؟؟؟ ولي گفته باشم من

صاحب دارم بردار ! چشاتو درويش کن !

طاها مثل زنا پشت چشمي نازک کرد و گفت:

_ من موندم که تو چقدر حرف گوش ميدي ! من از تو بيشتر ارايش کردم دختر ! برو يه

چيزي رو اين صورت وامونده ات بمال !

با پشت دست رژلبمو پاک کردم و گفتم :

_ اصلا به تو چه ؟ مگه تو ميخواي منو برداري که اينجوري نصيحت ميکني ؟! به خدا

مردم داداش دارن ما هم داداش داريم ! وقتي واسه ي الهام خواستگار مياد ، همون امير

محمد شيش سالشون هم با هزار و پونصد تا اخم و تخم راضي ميشه الهام بره چايي

بياره ... حالا داداش خرِ ما رو باش ! ميگه بيا برو يه مَن ارايش بکن بلکه اين پسره به

سرش بزنه و بياد بگيرتت ! نخير داداش ِ من ، من کلاه سر مردم نميزارم ! همونطوري

ام که بايد باشم صاف و پاک و ساده و خاکي ! شير فهم شد؟

طاها يه لبخند که از سر رضايت بود بهم زد و گفت :

_ مي دونم اجي جون مي خواستم امتحانت کنم که شما از بيست نمره صد گرفتي ! شما

ما رو عفو بفرمايين !

پشت چشمي نازک کردم و گفتم :

_ ديگه تکرار نشه !

طاها دستشو تو جيب شلوارش کرد و گفت :

_ اي به چشم .

_ چشمت بلا گير !

طاها در حالي که از کنارم رد ميشد يه لگد کوچولو به پام زد که منم نامردي نکردم و با

دستم همچين زدم تو کمرش که نزديک بود بخوره زمين ! با چهره اي که از درد مچاله

شده بود برگشت و بهم گفت :

_ الهي خدا به شوهرت بخت برگشته ات صبر بده ! چجوري ميخواد اين دست سنگين و

تلختو تحمل کنه ؟! کمرم سوراخ شد !

_ حقته !

و به اصرار محيا به اتاقم رفتم تا دوباره ارايش کنم اما به جاي رژلب فقط يه برق لب

زدم و بيرون اومدم . اصلا حوصله ي ارايش کردن نداشتم . به قول مامان من حوصله ي

هيچ چيزو نداشتم چه برسه به ارايش که صبر ايوب مي خواد !

کنار ميز اشپزخونه چمپاته زده بودم و به کار کردن اکرم خانوم خيره شده بودم . اکرم

خانوم از پشت گاز کنار رفت و ملاقه به دست بهم لبخند زد :

_ يهدا خانوم چرا رو صندلي نمي شينين ؟ پاهاتون درد ميگيره ها ...

راست ميگفت چرا به ذهن خودم نرسيد ؟! با آه از روي زمين بلند شدم و خودمو روي

صندلي ولو کردم . از موقعي که زنگ آيفون خبر ورود خواستگاراي گراميمو اعلام کرد

، مامان منو هول داد تو اشپزخونه و نذاشت حتي ببينم خواستگارا چند نفرن ... محيا هم

به اکرم خانوم سفارش کرد که نزاره بيام بيرون ! دختره ي ننر ! انگار بچه ي دو سالشو

مي خواد بسپاره به مهد که سفارش مي کنه !

داشتم تو دلم بد و بيراه نثار خانواده ي عنبر خودمو خواستگار محترم مي دادم که محيا با

يه لبخند پت و پهن اومد تو اشپزخونه .

_ چيه ؟ مثل اينکه خيلي پسندت شده نه ؟ نيششو نيگا تا کجاي کله اش رفته !!!

محيا لبخندشو پررنگتر کرد و گفت :

_ از بس اين خونواده ماهن !

در حالي که از روي صندلي بلند ميشدم يه اوق زدم و گفتم :

_ جنابعالي تو همين مدت کم به ماهي اينا پي بردي ؟

محيا سيني رو از اکرم خانوم گرفت و به دستم داد و گفت :

_ بيا برو اينقدر حرف نزن ... ببينمت

بعد هم صورتمو به طرف خودش برگردوند و سر شالمو مرتب کرد . تو نگاش تحسين

نشست .

_ بسه ديگه دستم خشک شد ...

محيا _ تو بعد از من بيا ...

_ باشه فقط برو تا چايي رو نريختم روت !

حسابي از دست مامان و بابام عاصي بودم . اصلا بهم نگفته بودن کي داره مياد .

همينجوري در خونشونو باز گذاشتن و جار زدن :

_ ما دختر ترشيده ي رد شده از بخت داريم بياين بگيرينش !

بله ! اين از مامان بابامون اونم از اون پسره ي خل هفتي ! اصلا مهلت نداد من بگم غلط

کردم ! مثل گاو کله اشو انداخت زير و گفت :

_ ببخشين که مزاحمتون شدم !!

مي خوام صد سال سياه نبخشم پسره ي خر ِ گاگول ِ چشم سبز ِ خوشگل !!! اااااااه ! چرا

بايد به جاي يوسف اينا بيان خواستگاريم ؟! بابا به کي بگم من ؟! من يوسفمو مي خوام

!!!! ( چه مرگته دختر ؟! يوسفمو مي خوام ، يوسفمو مي خوام ! خودتو جمع کن !!!)

پشت سر محيا در حال غيبت کردن با خودم بودم که سرمو بالا اوردم و ديدم که يوسف

روبرومه ! نه مثل اينکه راست راستي دارم در حين فحش دادن توهم هم مي زنم ! هي

بقيه بهم گفتن عصبي نشو واست خوب نيست گوش نکردم حالا بيا بخور ! حالا چرا اين

تصوير خيالي از ذهنم محو نمي شه ؟!

ديدم يوسف يه پاشو رو اون يکي پاش انداخت و بهم زل زد . چندين بار پلک زدم ولي

انگار راست راستي خودش بود ! يه صداي اشنا باعث شد نگاه خيره امو از يوسف

بگيرم :

_ سلام عروس گلم چطوري عزيزم ؟ بيا اينجا من ببينمت !!!

سرمو برگردوندم و ديدم نسرين خانم رو مبل کنار مامان نشست و با مهرباني منو نگاه

مي کنه . اب دهنمو قورت دادم ... اينجا چه خبر بود ؟ يعني ... يعني يوسف اينا اومده

بودن خواستگاري من ؟ مگه اين پسره دو ساعت پيش با من قهر نکرد و رفت ؟! پس

اينجا چه خبره ؟؟؟ ديدم دستم سبک شده . نگاهي به روبه روم انداختم و ديدم محيا داره

با چشماش منو مي خوره ...وقتي از کنارم رد مي شد با عصبانيت گفت :

_ خاک تو سر خواستگار نديده ات کنن !

نه مثل اينکه راست راستي اينجا خبراييه !!!( اه چقدر اين دختره مخش آکبنده !)

بالاخره تونستم با اين همه خبر خوش کنار بيام و برم مثل دختراي خواستگار نديده ها

کنار مامانم بشينم . ولي متاسفانه تا خواستم کنار مامان بشينم ، صندلي کنار مامان به

وسيله ي لولو سر خرمن اشغال شد ! يه چشم غره به محيا رفتم و اونم خودشو زد به

اوتوبان علي چپ !

چشم چرخوندم و ديدم تنها جاي خالي کنار طاها و يوسفه . درست مبل کناري طاها رو

انتخاب کردم و نشستم . يوسف و طاها موقع نشستن من صحبتشونو قطع کردن و يوسف

نيم نگاهي بهم انداخت و زير لب سلام کرد . اي بابا چقدر اين پسره نازک نارنجيه !

اينجوري بخواد قطع اميد کنه بايد تا چهل سالگي ور دل ننه اش تو خمره بمونه ها ! منم

جوابشو دادم و کنار طاها نشستم . سکوتي که به خاطر حضور من سالنو گرفته بود با

صداي حبيب اقا شکسته شد :

_ خب يهدا خانوم ... خوبي دخترم ؟

يکي از اون لبخنداي نازمو که به کمتر کسي تحويل ميدادم زدم و گفتم :

_ به لطف شما حبيب اقا ...

حبيب اقا هم با لبخند گفت :

_ زنده باشي دخترم .

بعد هم دوباره شروع کردن به حرف زدن با بابا ... دقيق نمي دونم اونجا مجلس

خواستگاري بود يا حرف زدن اقايون درباره ي کار و رونق بازار و کسب و کار و چرت

و پرتاي هميشگي ... مامان و نسرين خانوم هم طبق معمول کله هاشون تو کله ي هم

بود و داشتن تند تند حرف ميزدن . محيا هم مثل شوهر ذليلا براي عادل ميوه پوست مي

کرد و عادل با يه لبخند مکش مرگ ما کل بشقابشو ميداد بالا ... منم اگه اينجوري خدمت

شوهرمو بکنم و خرش کنم شيش دنگ اقا در اختيارمه ! ولي واقعا اين محيا يه

موزماري بود که دومي نداشت ! توي جمع همش تعارف عادل ميکرد ولي امان از دل

عادل وقتي از سر کار برميگشت خونه و اين دختر غذاي سوخته ميذاشت جلوش ! وقتي

هم که به محيا ميگفتم حواستو جمع شوهر داريت بکن ميگفت :

_ زن گرفته کلفت که استخدام نکرده !

دختره ي خيره سر ! تو خودم بودم که طاها زد به تيپ و تار ِرشته ي افکار و فحشام !

طاها _ چه خبرا يهدا خانوم ؟

ديدم يوسف نگاش به موبايلشه و مثلا داره اس بازي مي کنه ! منم گفتم به درک که

قهري ! باش تا اموراتت بگذره پسره ي ننر ! اصلا بلد نيست ناز خانوما رو بکشه ! اگه

اينجوري پيش بره تو زندگي ايندمون دچار مشکل مي شيما ! ( بعد هم ميگه من عقده ي

شوهر ندارم !)

رومو طرف طاها کردم . اين داداش بي خير من هم نبايد بگه اينا خواستگارمن که از سر

شب تا حالا خودمو نکشم ؟! لبخند شيطاني زدم و با حرص گفتم :

_ خبرا که دست شماست اقا داداش !

طاها حساب کار دستش اومد و پيش بيني کرد که طي چند ساعت اينده اسماني پر از

طوفان و رعد و برق و تگرگ پيش رو داره ! با حرف حبيب اقا نتونست جوابمو بده :

حبيب اقا _ خب با اجازه ي علي اقا بريم سر اصل مطلب ؟

بابام دستشو رو سينه اش گذاشت و با تواضع گفت :

_ اختيار دارين حبيب خان... بفرمايين .

منم تو دلم گفتم :

_ بعله ما هم که بوقيم ! مثل اينکه من مي خوام عروس بشم اينا اجازشو ميگيرن ! ولي

خودمونيما ... مامان من عجب هفت خطيه !

بعد از يه سري صحبتايي که همش به نوعي پاچه خواري از من بود ، نسرين خانوم گفت

:

_ ولي هر چي ما بزرگترا از خوبي و متانت اين دو تا جوون بگيم کم گفتيم ...

خب بيشتر بگين ما هم ذوق مرگ ميشيم !

نسرين خانوم _ من از همون اول که يهدا رو ديدم به دلم نشست ... به خدا تو دلم گفتم

کاش ميشد اين دختر خوشگل بشه عروس من و يوسفمو خوشبخت کنه ...

صداي نسرين خانوم بغض دار بود . انگار از خوشبختي يوسف مطمئن نبود ... اي بابا

اين حرفا رو نداريم که... اگه نخواست خوشبخت بشه با پا ميام تو کليه اش ! شوما

حرص نخور نسرين جون !

حبيب اقا دنباله ي حرف نسرين خانوم رو گرفت و ادامه داد :

_ راستيتش يوسف هم انگار به يهدا خانوم علاقه داره .

اينجاي حرف حبيب اقا زير چشمي يوسفو نگاه کردم . ديدم داره دستاشو بدجوري تو هم

مي پيچونه . اي اي اي ! پدر عاشقي بسوزه ! عجب بچه ي محجوب و خجالتي ايه !

حبيب اقا _ حالا علي جان ميمونه نظر شما و دختر گلت ...

بابام سينه اشو صاف کرد و گفت :

_ حبيب اقا شما و خانومتون خيلي در نظر ما محترمين ... اما بايد ديد نظر يهدا چيه .

بالاخره زندگي اونه و نظر خودشه که تاثير گذاره ... ما که کاره اي نيستيم .

اي بابا شکسته نفسي نکن پدر من ! شما که تاج سر من و يوسفين ! الهي يوسف

نوکرتون باشه !

نسرين خانوم با لبخند مهربوني گفت :

_ پس با اجازه ي شما و فاطمه جون اين دو تا جوون برن حرفاشونو بزنن .

من که رسما مي خواستم از خوشي پرواز کنم ! مامان با احترام گفت :

_ خواهش مي کنم حتما .

بعد هم رو به من گفت :

_ يهدا جان مامان اقا يوسفو به طرف حياط راهنمايي کن .

چقدر حياطشو با تاکيد گفت ! نترس نمي برمش تو اتاقم که اغفال بشه !

بلند شدم و يوسفو به طرف حياط راهنمايي کردم . به خواست بابا ، حياطمون سنتي

ساخته شده بود . کلا ديزاين خونه خيلي جالب بود . يه خونه ي سه طبقه ي جنوبي که

داخل خونه حسابي شيک و خارجي بود ولي حياطشو سنتي درست کرده بودن مخصوصا

توي شب که زيبايي حياط خيلي بيشتر ميشد .

با يوسف روي تخت گوشه ي حياط نشستم و بهش خيره شدم . يوسف مشغول ديدن حياط

بود . معلوم بود تعجب کرده و منم فرصت برانداز کردن اونو داشتم . يه کت و شلوار اتو

کشيده ي نوک مدادي پوشيده بود و پيرهنش هم سفيد بود . تو دلم گفتم کاش يشمي مي

پوشيدي که رنگ چشمات بارز تر باشه ... داشتم نگاش مي کردم که سرشو برگردوند و

با چشماش غافلگيرم کرد . سرمو پايين انداختم . صداي صاف کردن سينه اش رو شنيدم

.

يوسف _ حياط قشنگي دارين .

_ ممنون .

يوسف _ راستش ... راستش من اصلا نمي خواستم دوباره مزاحمتون بشم ... ولي مثل

اينکه مادر از قبل هماهنگ کرده بودن و مجبور شديم بيايم .

چي داشت بلغور مي کرد ؟ مجبور شده ؟ اين مثل اينکه حتما کتک مي خواد ! عصبانيتمو

خوردم و خيلي معمولي گفتم :

_ ببخشين من متوجه منظورتون نشدم .

يوسف کمي دستپاچه گفت :

_ نه اشتباه برداشت نکنين ... منظورم اين بود که من از قبل به مامان گفته بودم که مي

خوام باهاتون ازدواج کنم و منتظر يه فرصت مناسب بودم ... اما امروز ... شما جواب رد

بهم دادين ...

ناخوداگاه دهن وامونده ام باز شد و گفتم :

_ من جواب رد ندادم .

يوسف هم از حرفي که زده بودم خشکش زد ...

يوسف _ ولي شما که تو کافي شاپ گفتين ....

اه ، عجب گندي زدم ! حالا با خودش فکر ميکنه من کشته مرده اشم که داره جواب

قبليمو پس مي گيرم ... ( مگه نيستي ؟!)

با تته پته گفتم :

_ خب ... خب تقصير شما بود که منو شوکه کردين ...

يوسف چند لحظه ساکت موند و کمي بعد پرسيد :

_ يعني الان جوابت مثبته ؟

ها ؟! حالا که فقط دارم باهاش حرف ميزنم نبايد اينقدر زود جواب بدم فکر مي کنه هولم !

واسه همين با ارامش گفتم :

_ به نظرم براي جواب دادن زوده ... اجازه بدين کمي فکر کنم .

يوسف لبخند ارامش بخشي زد و مثل اونايي که از يه بدبختي بزرگ نجات پيدا کردن يه آه

کشيد ... الهي بگردم که آه ميکشي !( اين دختره اصلا جنبه نداره ! )

کمي بعد از خودش گفت . درباره ي کارش و اينکه موسيقي اصلا حرفه ي اصليش نيست

و داره براي فوق ليسانس مي خونه گفت بعد از اتمام درسش مستقل از باباش کار مي

کنه . اخه روزايي که دانشگاه نداشت تو شرکت حبيب اقا مشغول بود . يادمه اولين بار

که بابا گفت حبيب اقا شرکت مهندسي داره چقدر خنده ام گرفت ... اخه به حبيب اقا با اون

قد کوتاه و هيکل چاقش ، هر شغلي مي خورد جز مهندسي !

بعد از اينکه يه خرده حرف زد ، محيا اومد رو حياط و يه سيني ميوه دستش بود . قبل از

اينکه بشقابا رو جلومون بزاره ، يوسف گفت :

_ زحمت نکشين محيا خانوم ... حرفاي ما تموم شد .

محيا يه لبخند از سر خوشي به رومون زد و جلوتر از ما به راه افتاد . وقتي وارد

پذيرايي شديم ، نسرين خانوم رو به من گفت :

_ چي شد يهدا جون ؟ دهنمونو شيرين کنيم دخترم ؟

اينا مثل اينکه خانوادگي هولن ! با يه لبخند گفتم :

_ اجازه بدين فکرامو بکنم ايشالا جواب نهايي رو بعدا خدمتتون ميگم .

بابا با رضايت نگام کرد . منم براي اينکه نسرين خانم خدايي نکرده ناراحت نشه گفتم :

_ اما دهنتونو شيرين بکنين !

************************

با دست کوبيدم پشت کله ي الهام :

_ خاک تو سرت نفهمت کنن !

الهام سرشو مالوند و گفت :

_ ااا؟ خاک تو سر خودت کنن ! چرا ميزني وحشي ؟

_ بسکه خري !

الهام _ خب راست ميگم ديگه .

با حرص گفتم :

_ مي خوام راست نگي ! دختره ي بي منطق !

نفيسه در حالي که با ارامش کافي ميکسش رو مي خورد گفت :

_ حالا تو چرا جوش مياري يهدا ؟ تو که ديگه اب از سرت گذشته و شوهر کردي ...

دستمو مشت کردم جلوي دهنمو با اعتراض گفتم :

_ اِاِاِاِ؟؟؟ عجب ادم پستي هستي ! من که فقط اومدن خواستگاري هنوز جوابي ندادم که

شوهر داشته باشم ... لابد وقتي جوابشو دادم مي خواين بگين تو که بچه هم داري پس

تو مسائل مجردي دخالت نکن هان ؟

سهيلا با خنده گفت :

_ نه ديگه تا اونجا نمي تونيم پيش بريم ! از اونجا به بعدش ديگه خانوادگي ميشه !

يه نيشگون از بازوش گرفتم و گفتم :

_ حيا هم خوب چيزيه والا !

مهناز که تازه از حرف زدن با گوشي موبايل فارغ شده بود ، به ميز نزديک شد و گفت :

_ باز چته يهدا ؟ کافي شاپو گذاشتي رو سرت !

_ از اين خانوم بپرس !

و با دست به الهام اشاره کردم . الهام سرشو پايين انداخت و لبشو ورچيد . در حالي که

قهوه اشو هم ميزد گفت :

_ خب مگه شيه ؟! نِيخوام شوهر کنم !

مهناز با چشماي ورقلمبيده گفت :

_ چه خبره ؟؟؟ خواستگار داشتي و پروندي ؟

پريدم وسط حرفش و گفتم :

_ اره ... دختره ي خرف ! مي دوني چي شده ؟ يه پسر اقا ، سر به زير ، درستکار ،

نجيب ، از همه مهم تر خر پول (!) ، اومده اين اوسکولو بگيره اما خانوم جواب رد داده

... چرا ؟ چون اقا تحصيلات عاليه نداشتن !

الهام با لحن حق به جانبي گفت :

_ اوا ، يهدا چرا اينجوري ميکني ؟ خب هر کسي واسه ازدواج يه ملاکي داره ... من

مثل تو مادي گرا نيستم !

با حرص گفتم :

_ برو بمير ! مگه من مادي گرام ؟ من يه تار موي يوسفو به صدتا شاهزاده نميدم ! اونم

گنديده اش !

بچه ها با تعجب نگام کردن ... مثل اينکه زيادي حرف زده بودم . يه هفته از خواستگاري

يوسف مي گذشت و قرار بود فردا مامان جواب مثبت منو به نسرين خانوم بگه . تو اين

چند روز از خوشي داشتم بال درمياوردم ولي براي اينکه خيلي خودمو لو ندم هيچي نمي

گفتم ولي مثل اينکه امروز خودم دستمو رو کردم ... بالاخره نفيسه به حرف اومد :

_ ميگم با خودم اين دو سه روزه رو هم نيست پس بگو چه مرگته ... نه بابا ! خوشمون

اومد ... يهدا هم بالاخره رفت قاطي مرغا !

سهيلا با شادي دستاشو به هم کوبيد و مثل بچه ها ذوق زده گفت :

_ واااااااااي يهدا خيلي خوشحالم کردي !!! اي خدا جون شکرت !!!

ديگه همه تو کافي شاپ برگشته بودن و زل زده بودن به ما ! اي دختره ي سبک جلف !

حالا اگه جلوشو نگيري مثل پير زنا يه کلي ميکشه که چهار ستون اينجا بلرزه ! تک

سرفه اي کردم و گفتم :

_ نه ... اصلا اونجوريايي که شما فکر مي کنين نيست !

مهناز در حالي که داشت با گوشيش ور مي رفت گفت :

_ متاسفانه ديگه دير گفتي دارم حرفتو به يوسف ارسال مي کنم .

با شنيدن اين حرف مثل فنر از جام پريدم و داد زدم :

_ چــــــــــــــي؟؟؟؟!!!!

مهناز صفحه ي موبايلو رو به روم تکون داد و گفت :

_ لئوناردو داوينچــــــــــــي !

وقتي ديد که شوک زده به نوشته ي "درحال ارسال " که روي گوشيش خودنمايي مي

کرد ، زل زدم ، ادامه داد :

_ خب بيچاره ام کرد ديگه ... هر روز دم به دقيقه زنگ مي زد ميگفت يهدا هيچي نگفت

؟ يهدا داره چي کار مي کنه ؟ مواظبه يهدايي ؟ يهدا غذا مي خوره ؟ کم مونده بود

ساعتاي توالتت هم ازم بپرسه ! حالا هم که بعد يه هفته تونستم يه حرفي زير زبون

وامونده ات بکشم بيرون لوس بازي درنيار بزار بهش بگم يه خرده دل خوش بشه!

چند باز پلک زدم تا بتونم با حرفايي که مهناز گفت کنار بيام . تو اين يه هفته خودمو

قرنطينه کرده بودم . گوشيمو مثلا گم کرده بودم و نمي دونم کجاست و هر روز يه جايي

پلاس بودم . نمي خواستم يوسف به ذهنش بيفته که دوسش دارم ... دوست داشتم اولين

اعترافو اون بهم بکنه . ( دختره ي نامرد ! مگه تو کنسرتش نگفت دوست داره ؟! _ نه

اونجا ايهام داشت معلوم نبود عشقش کيه !)

خيلي جدي روي صندلي نشستم و رو به مهناز گفتم :

_ خب ، خودت خواستي از قديم گفتن کوه به کوه نميرسه اما ادم به ادم ميرسه !

مهناز _ بسه بابا تو هم !

_ تو که مي دوني من بالاخره تلافيشو سرت درميارم جاسوس !

مهناز شکلکي دراورد و گفت :

_ به گور خودت خنديدي !

_ حالا خنده ام هم ميبيني اجي !

مهناز _ مال اين حرفا نيستي ...

_ حالا وقتي يه بلايي به سرت نازل شد مي فهمي مالش هستم يا نه ... قضيه ي طاها رو

که يادت نرفته ؟! تا ديروز تو دستشويي بود !

سهيلا اخرين قطره ي اب هويج بستنيشو خورد و با ناراحتي گفت :

_ خيلي ننري يهدا ... اخه کي تو چايي داداشش مسهل ميريزه که تو دوميش باشي ؟

_ اه مگه حتما بايد يکي قبلا اين کارو بکنه که من نفر دوم باشم ؟! ولمون کن بابا !

هنوز تنبيه محيا مونده ... !

الهام _ چقدر تو انتقام جويي پست فطرت !

زبونمو واسش دراوردم و گفتم :

_ نه اينکه شما فرشته ي روي زميني !

الهام با اعتماد به نفس گفت :

_ البته !

_ البته که شما فرشته اي ! اونم از نوع عزرائيلش !

الهام _ الهي يرقان بگيري با اون زبونت !

_ هه دعاي گربه سياه بارون نمياد .... اصلا اينا به کنار ، يه سوال ازت ميکنم مثل ادم

جوابمو بده ، خب ؟ اگه يه ادمي که قدش تا شونه ات باشه و دکترا داشته باشه بياد

خواستگاريت قبول مي کني ؟

چون مي دونستم الهام مرد قد بلند خيلي دوست داره عمدا اين سوالو کردم . اخه دختره ي

نفهم يه خواستگار مايه دار واسش اومده بود ولي چون اقا دانشگاه نرفته بود الهام

جواب رد داد . مي خواستم با بند تنبون حلق اويزش کنم ! اخه تو اين دوره بي شوهري

دختر بايد خودشو به همچين ادمي حسابي اويزون کنه !

الهام بدون هيچ تعللي گفت :

_ اره ميشدم .

دهنم باز موند :

_ الهام ... گرفتي چي گفتم ؟ قدش تا شونه ات باشه ! مي فهمي يعني چي ؟

الهام با اميدواري گفت :

_ من مطمئنم که شعورش خيلي بيشتر از قدشه !

رسما خاک دو عالم تو اون فرق سرت با اين اميدواريت !

تازه از استخر برگشته بودم . امشب شب بله برونم بود . وقتي در خونه رو باز کردم ، از

صحنه ي اي که ديدم دستم شل شد و کيفم رو زمين افتاد . باز چه خبر شده ؟چرا اينجا

اين شکليه ؟ کل سالن پر بود از ميز و صندلي مهموني که بابا واسه ي مهموني هاي

بزرگ خريده بود . بعد از عروسي محيا تونسته بودم يه خرده نفس راحت بکشم ولي الان

دوباره مهمونياي مزخرف شروع شدن !

چند تا خدمتکار در حال گردگيري سالن پذيرايي بودن و مامان هم داشت به اکرم خانوم

دستوراتي مي داد . سرشو برگردوند و تا منو ديد بلند داد زد :

_ هيچ معلوم هست کجايي ؟

_ قبلا که گفتم يه سر ميرم استخر و ميام .

مامان جلو اومد و گفت :

_ خيلي دير کردي ... تا دو ساعت ديگه مهمونا ميرسن . برو بالا حاضر شو .

راهمو به سمت اشپزخونه کج کردم و گفتم :

_ اووووووه کو تا دو ساعت ؟ هنوز کلي وقت دارم ...

بعد هم يه دونه کاهو از توي سبد برداشتم و شروع کردم به خوردن . مامان دستمو کشيد

و گفت :

_ بيا برو حاضر شو ببينم ... چقدر بايد از دست تو حرص بخورم دختر !

و منو به سمت پله ها هول داد . وقتي در اتاقمو باز کردم ديدم که محيا نشسته و داره

ارايش مي کنه . درو بستم و گفتم :

_ باز که تو داري از اموال من استفاده مي کني ... اين ارايشا غصبيه ها !

محيا در حالي که داشت با دقت خط پايين چشمش رو مي کشيد گفت :

_ اينقدر زر نزن ببينم ... برو حموم دوش بگير و بيا اينجا درستت کنم .

در حالي که به سمت حموم مي رفتم گفتم :

_ من درست شدن نمي خوام . پاشو برو خدا روزيتو يه جاي ديگه حواله کنه ... بلند شو

ببينم .

محيا _ اه ... اينقدر حرف نزن دختر حواسم پرت مي شه !

زير لب گفتم :

_ اينگار داره مسئله انتگرال حل مي کنه که تمرکز مي خواد !

بعد از يه دوش سريع ، نتونستم از دست محيا فرار کنم و مجبور شدم تن به ارايش بدم !

بالاخره بعد از يه ساعت محيا در حالي که با رضايت بهم خيره شده بود گفت :

_ خيلي خوشگل شدي ... الهي که من قربونت برم !

_ الهي آمين !

تقه اي به در اتاقم خورد و طاها وارد شد . دو تا کت و شلوار دستش بود . با ديدن من

سوتي زد و گفت :

_ واي ... ببين محيا چه کرده ! مي گما اين غش در معامله نيست ؟! به نظرت سر يوسف

کلاه نمي زاريم ؟!

_ به نظر من اگه شما اونجا وايسي و فقط زر بزني سلامتيت تضمين نميشه !

طاها _ واه چه عروس خانوم خشني هستيا !

داد زدم :

_ طاها ...

طاها با لحن لوسي گفت :

_ جان ...؟

_ جونت بالا بياد ! چي مي خواي ؟

طاها کت و شلوار سفيد رنگ زنونه اي رو روي تخت گذاشت و گفت :

_ چيزي نمي خوام اومدم اينو تحويل بدم و برم خودمو خوشگل کنم ! امشب مي خوام

امار تلفات بره بالا !

_ چي کارت مي شه کرد ؟ مرض خودشيفتگي داري ديگه !

طاها شکلکي برام دراورد و از اتاق بيرون رفت . محيا رفت سمت لباس و گفت :

_ کي اينو خريدي ؟ چه خوش دوخت هم هست ...

در حالي که دستبندمو دست مي کردم گفتم :

_ نخريدم . پريروز سفارش دادم . سولماز خانوم برام فرستاد .

محيا _ خيلي قشنگه . پاشو بپوش ببينم .

بعد از پوشيدن لباس ، خودم هم از ديدن خودم به وجد اومدم . کت و شلوار سفيد رنگم

خيلي بهم ميومد . روي سر استيناش و يقه اش مرواريد دوزي و کار دست بود و خيلي

شيک بود . يه شال شيري رنگ رو سرم انداختم و صندلهاي سفيدم رو هم باهاش ست

کردم . سر و صداي زيادي از پايين ميومد . معلوم بود که مهمونا رسيدن . استرس

زيادي داشتم . بيشتر بزرگتراي فاميل يوسف هم اومده بودن . محيا با مهربوني دستامو

گرفت و گفت :

_ چرا اينقدر يخ کردي دختر ؟ نمي خوان که سرتو ببرن !

_ نمي دونم چرا اينقدر اضطراب دارم ...

محيا _ خب معلومه ديگه خنگ خدا ! داري با يه مشت غريبه فاميل ميشي ... اونم يه گله

ادم ! به خدا يهدا بعد از ازدواجت مهموني نديا ... بدبخت ميشي !

لبخند محوي زدم و از محيا خواستم زود تر از من به سالن بره . مي خواستم تو خفا تا

جايي که ميشه به خودم و ضعفم بد و بيراه بگم ! تو اينه به خودم خيره شدم و نفس

عميقي کشيدم . با خودم گفتم :

_ الان ميرم پايين . اول از همه ميرم سراغ نسرين خانوم . بعد هم با کمک نسرين جون

با بقيه ي قوم تاتار اشنا ميشم ! اخر سر هم يوسفو ميبينم .

به اينجاي حرفم که رسيدم تپش قلبم شدت گرفت . با مشت روي سينه ام کوبيدم و گفتم :

_ زهرمار تو هم ! اسمش که مياد اينجوري بي تابي مي کني واي به حال وقتي که

خودشو ببيني !

با صداي پاشنه هاي کفشم روي پله ها کم کم سر و صداها خوابيد . چشمامو به زمين

دوخته بودم و با متانت پله ها رو طي مي کردم . زماني که سرمو بالا گرفتم ، تونستم

تحسينو تو چشماي پر از اشک مامان ببينم . مامان به سمتم اومد و بعد از بوسيدن گونه

ام اهسته طوري که فقط خودم بشنوم گفت :

_ يعني اين خانوم خوشگل همون يهدا کوچولوي منه که بزرگ شده ؟

لبخندي زدم و سرمو زير انداختم . صداي نسرين خانوم باعث شد منو مامان از هم جدا

بشيم :

_ سلام .

نسرين خانوم _ سلام به روي ماهت عزيزم . چقدر ناز شدي امشب !

و يه ماچ ابدار از گونه ام کرد . يه خرده چندشم شد ولي زود خودمو جمع و جور کردم .

نسرين خانوم دستمو گرفت و منو با خودش به سمت چهار تا خانوم تپل مپل مثل خودش

برد . زن سمت راستي با ديدنم از جاش بلند شد و بعد از روبوسي به نسرين خانوم گفت :

_ ماشالا چه دختر خانومي واسه يوسف جان پيدا کردي ...

نسرين خانوم نگاه پر عطوفتي به طرفم انداخت و گفت :

_ آره يهدا واقعا لنگه نداره ...

اوووووه ... خدايا يکي منو جمع کنه !!! از خوشي دارم پخش زمين مي شم ! لبخند

نمکيني زدم و ازشون تشکر کردم . نسرين خانوم دست روي شونه ي همون زنه گذاشت

و رو به من گفت :

_ ايشون خواهر بزرگتر من نسترن هستن .

دستمو به طرف خاله نسترن گل يوسف جانم دراز کردم و تو دلم قربون صدقه ي اخلاق

خوبش رفتم ! نسرين خانوم يکي ديگه از خانوما رو نشون داد و گفت :

_ ايشون هم خواهر وسطيمون نوشين ،

و به زن اخري که جوون تر از بقيه بود اشاره کرد و گفت :

_ و خواهر کوچيکمون نگار ...

خواهر وسطي که نسرين خانوم گفت اسمش نوشينه سلام و احوال پرسي هاي مودبانه

ي منو با يه سر تکون دادن جواب داد . يه دفعه با رفتار سردش همه ي اشتياقي که

براي جشن داشتم فرو کش کرد . بد جوري جلوي بقيه خرد شدم . ولي نگار خوش اخلاق

تر از اون بود به جبران رفتار خواهرش بلند شد و صورتمو بوسيد . منم خودمو کنترل

کردم و تو دلم گفتم :

_ گور پدر نوشين خانوم و اخلاق گندش !

نسرين خانوم منو با زن عموي يوسف هم اشنا کرد . پسرش عرشيا و عروسش ، آذر

رو قبلا توي کنسرت يوسف ديده بودم . زن مهربوني به نظر ميومد . به اصرار نسرين

خانوم يه خرده کنارشون نشستم . چون توي هال خصوصي بودم نمي تونستم مردا رو

خوب ببينم . بدجور مي خواستم ببينم يوسف داره چي کار مي کنه ... ميشه گفت از

فضولي در حال انفجار بودم ! اما با توجه به شانس گند من اين دو تا سر درد دلشون باز

شده بود و هي حرف مي زدن . بين حرفاشون هم از من بدبخت نظر مي پرسيدن . خواهي

نخواهي مجبور بودم بهشون گوش بدم و واقعا هم که چقدر چرت و پرت مي گفتن ! اصلا

معلوم نبود اينجا چه جور مجلسيه ! اگه بله برونه که بايد درباره ي مهريه و شير بها و

کار و بار و هنر عروس و دوماد حرف بزنن ... ولي درباره ي هر بني بشري حرف زده

شد جز مهريه ي بدبخت من ! داشتم حرص مي خوردم که صداي اس ام اس گوشيم بلند

شد . صفحه ي گوشيمو نگاه کردم . طاها بود:

« چرا گم و گور شدي عروس خانوم ؟ اين يوسف داره در به در دنبالت ميگرده ... يه

چشش خونه يه چشش اشک ! بيا يه دقيقه اون چشم اشکي مجنون به جمالتون منور

بشه...!»

تو دلم گفتم چقدر تو يخي نمکدون ! تا اومدم جوابشو بفرستم ، مامان اومد تو حال

خصوصي :

مامان _ اوا ... شما چرا اينجا نشستين نسرين جون ؟ بياين بريم تو پذيرايي حبيب اقا مي

خوان صحبت کنن .

نسرين خانوم بلند شد و منم به تبع اونا از جام بلند شدم . تو راه مهتاب خانوم ( زن

عموي يوسف ) پرسيد :

_ يهدا خانوم چند سالته عزيزم ؟

_ من بيست و يک سالمه .

مهتاب خانوم _ ماشالا ... شنيدم يوسف معلم موسيقيتون بوده ...

_ بله ...

داشتم باهاش درباره ي کلاس هام صحبت مي کردم و وارد سالن شديم . يه دفعه نگام به

سمتي کشيده شد . انگار چشمام يه تيکه فلز بودن که اهنرباشون يوسفه ... ناخوداگاه

نگام به طرف يوسف کشيده شد و ضربان قلبم اوج گرفت . اونم به من نگاه مي کرد . دلم

نمي خواست يه لحظه رو هم از دست بدم . چقدر تو اون کت و شلوار کرم رنگ خوش

تيپ شده بود ... جايي که وايساده بود نورش نسبت به اطراف بيشتر بود . چشماش توي

اون نور سفيد درخشش خاصي گرفته بود ... درست مثل يه دو تيکه زمرد درخشان .

لبهاش به لبخندي از هم باز شد و سرشو با احترام خم کرد . منم لبخندي زدم و ناچار

چشم ازش گرفتم ولي گهگاهي که بهش نگاه مينداختم ميديدم که اون حواسش بهم هست

و غرق در خوشي مي شدم .

بزرگترا حرفاشون شروع شد و قرار شد مهريه ام رو خودم تعيين کنم . با اين حرف

حبيب اقا همه ي حاضران به سمت من چرخيدن و منتظر جواب من بودن . دست و پامو

گم کرده بودم . به يوسف نگاه کردم . انگار با نگام اش کمک مي خواستم ... اخه حبيب

اقا ، پدر من اين چه سوالي بود که تو پرسيدي ؟ ! نمي گي من دچار معذورات اخلاقي و

مالي ميشم و نمي تونم صادقانه جوابتو بدم ؟! اب دهنمو قورت دادم و گفتم :

_ اگه اجازه بدين در اين مورد با اقا يوسف حرف بزنم ... بعدا نتيجه رو بهتون مي گم .

حبيب اقا گفت :

_ باشه دخترم ... حرفي نيست ... تا شما دو تا صحبتاتونو با هم مي کنين ما هم به ادامه

ي حرفامون مي رسيم ... شما برين ... راحت باشين .

داشتم با يوسف توي حياط قدم ميزدم . سوگل ، دختر خاله ي کوچيک يوسف هم تو حياط

داشت بازي مي کرد . به عبارت ديگر ، يه سر خر درست و حسابي بود ! اول يوسف

سکوت بينمونو شکست :

_ خوبي ؟

_ مرسي .

باز هم سکوت . من که کاملا در ارامش بودم ولي مي ديدم که گهگاهي يوسف از شدت

کلافگي با دکمه ي کتش بازي مي کنه .... صداي صاف کردن سينه اش اومد :

_ اين چند روز نبودي ... نتونستم باهات تماس بگيرم .

با زيرکي خاص خودم گفتم :

_ چطور ؟ کارم داشتي ؟

يوسف دوباره دستپاچه شد :

_ کار که نه ... فقط مي خواستم احوالتو بپرسم ...

_ ممنون ... من خوبم .

يوسف _ خدا رو شکر .

کمي بعد دوباره پرسيد :

_ خب ... حالا چه تصميمي داري ؟

_ بابت چي ؟

يوسف _ مهريه ...

آهان ... مهريه ... اصلا يادم رفته بود واسه چي باهاش اومدم بيرون ! فقط دلم مي

خواست کمي باهم باشيم ... حالا چي بهش بگم ؟ به اندازه ي تاريخ تولد ميلاديم سکه ي

بهار ازادي بده خوبه ديگه نه ؟! .... نه فکر کنم بيچاره اينجوري از خواستگاريش

پشيمون بشه !... ولي ارزش من از اينا خيلي بالاتره ها !

_ خب ، راستش ... مي خوام مهريه ام يه چيز خيلي خاص باشه ...

يوسف وقتي ديد ادامه نمي دم گفت :

_ مي دوني که از نظر پولش مشکلي نيست ...

_ بله ... فقط دلم مي خواد مهريه ام خيلي خاص باشه مثلا هزار و نهصد و نود و يکي ،

اينجاي حرفم مکث کردم و يوسفو نگاه کردم . ديدم داره کمي متعجب ميشه ... لابد با

خودش فکر کرده من چقدر ادم پول دوستي ام ! ولي نخير الان بهت ميگم که من چقدر

خاصم ! نفسمو بيرون دادم و گفتم :

_ مثلا بال مگس !

يوسف با تعجب و صداي بلند پرسيد :

_ چـــــــــــــي؟؟؟؟!!!

حالا که نگفتم اين همه بال مگس مهرم کن که اينجوري مي کني ! با خنده گفتم :

_ فقط مثال زدم حرص نخور !

يوسف نفسشو با پوف بيرون داد و گفت :

_ نزديک بود به کشتنم بدي ! حالا جدي واسه مهريه ات چه برنامه اي داري ؟

نگاهي به گلهاي محبوب شب و رز توي باغچه انداختم . ريه هامو با عطر محبوب شب

پر کردم و ناگهان فکري تو اون مغز پوکم جرقه زد ! با خوشحالي به سمتش برگشتم و

گفتم :

_ فهميدم ...

يوسف _ چيو ؟

دستامو تو هم گره کردم و در حالي که دور ابنماي کوچيک حياط قدم مي زدم گفتم :

_ مهريه ام بايد هزار و نهصد و نود و يکي شاخه ي گل رز باشه .

يوسف چند لحظه چيزي نگفت و دستاشو تو جيب شلوارش کرد . انگار داشت حرفمو

سبک سنگين مي کرد . از پشت قطرات اب که توي فواره ي ابنما به رقص دراومده بودن

، نمي تونستم صورتشو واضح ببينم . اخر سر نگاهشو به من دوخت و با کمي شيطنت

گفت :

_ اونوقت فکر نمي کني من از شدت گل خريدن ، ورشکست بشم ؟

با خنده گفتم :

_ پس همون بال مگس بهتره نه ؟!

يوسف ابنما رو دور زد و در حالي که مي خنديد گفت :

_ از دست تو !

وقتي رو به روم قرار گرفت کمي بهم خيره شد و گفت :

_ گل ها رو دوست داري ؟

همونطور که نگاهم به چشماي خوشرنگش بود گفتم :

_ اره مخصوصا رز...

يوسف اهسته پرسيد :

_ رز ؟... خب چه رنگيشو دوست داري ؟

تو دلم گفتم کاش رزي که رنگ چشماي تو بود وجود داشت ... با اين فکر لبخندي رو لبم

نشست و گفتم :

_ همه ي رنگاشو دوست دارم ولي بيشتر رنگ ِ...

با جيغ سوگل ، هراسان به پشت سرم نگاه کردم و ديدم سوگل در حالي که با خنده

سوسکي رو تو دستش گرفته ، به سمتمون مياد ... اوف ! فکر کردم چيزيش شده ...

وقتي نزديک يوسف رسيد با ذوق کودکانه اش گفت :

_ عمو يوسف ... عمو يوسف ببين چي پيدا کردم ...

يوسف در حالي که مي خنديد گفت :

_ اين چيه دختر ؟؟؟ برو بندازش تو باغچه يهدا مي ترسه ...

با تعجب گفتم :

_ من کي گفتم مي ترسم ؟

حالا نوبت يوسف بود که متعجب بشه :

_ تو واقعا از اين موجود چندش اور نمي ترسي ؟

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

_ نه چرا از چيزي بترسم که هيچ ازار و اذيتي به من نمي رسونه ؟ من از اين ادا و

اطوارهاي الکي که زنا دارن خوشم نمياد ... تازه اگه خوب بهش نگاه کني ميبيني چقدر

خوشگل هم هست ...

بعد سوسکو از دست سوگل گرفتم و شاخه هاي نازکشو نوازش کردم . از سوسکا نمي

ترسيدم ... يعني يادم نمياد تا حالا از حشرات ترسيده باشم ... تازه خيلي هم دوسشون

داشتم ! يادمه طاها هميشه مسخره ام مي کرد و مي گفت :

_ به خاطر نزديک بودن به همه که دوسشون داري ... بالاخره هر چي باشه شما از يه

گروهين !

همونجور که سوسکو نوازش مي کردم يوسفو ديدم که واسه ي يه لحظه ي کوتاه از

شدت چندش پشتش لرزيد ! ... با خنده گفتم :

_ پس معلومه از اينا خيلي بدت مياد ... خدا رو شکر مهرمو همون بال مگس نزاشتم

وگرنه چه جوري مي خواستي مهرم کني ؟!

يوسف دستاشو با حالت بامزه اي بالا گرفت و گفت :

_ اره بازم خدارو هزار مرتبه شکر ... ولي يهدا اخلاقات خيلي برام جالبه ... يه چيز

خيلي تازه اي ... اينو مطمئنم که هيچ وقت از انتخابم پشيمون نمي شم ... ممنون که

قبولم کردي .

با شنيدن اين اعتراف صادقانه ي يوسف ، غرق در خوشي و لذت شدم ... مي خواستم

بهش بگم منم از اينکه تو رو قبول کردم دارم از خوشي له له مي زنم ! ولي نمي دونم

چرا دلم راضي به گفتن نمي شد ...

اون شب شب خيلي خوبي برام بود . حتي وقت شام هم منو يوسف کنار هم نشستيم و غذا

خورديم . هر لقمه اي که تو دهنم مي زاشتم با لبخند يوسف مواجه مي شدم ... يادمه

ديگه خيلي داشت ضايع بازي درمياورد واسه همين با بازيگري گفتم :

_ واي يوسف سوپ ريخت رو کتت ...

يوسف دستپاچه به کتش نگاه کرد و وقتي ديد تميزه ، با تعجب نگام کرد . با خنده

ابروهامو بالا بردم و گفتم :

_ حواستون کجاست اقاي محترم ؟ بهتون نگفتن وقتي يکي داره غذا مي خوره چشم به

لقمه اش ندوزي ؟! فکر کنم اين قاشق اخرين لقمه اي باشه که ميره تو دهنم !

يوسف کمي به جلو خم شد و گفت :

_ من به لقمه اش چشم ندوختم ... به صاحب لقمه اشه که نگاه مي کنم ...

يه دفعه ناگهاني گفت :

_ يهدا خيلي ناز غذا مي خوري عزيزم ...

اونقدر يه دفعه اي گفت که من اصلا امادگي شنيدنشو نداشتم . غذا تو گلوم گير کرده بود

و نزديک بود خفه بشم ! يوسف هم دستپاچه شد و سريع ليوان دوغو به سمتم گرفت ...

اين بچه اصلا بلد نيست جو سازي کنه ! يه بار ديگه اين شکلي ابراز علاقه کنه بايد برم

سينه ي قبرستون !

بعد با چشمايي که از شدت سرفه سرخ شده بود بهش نگاه کردم ... تشويش و نگراني از

چشماش مي باريد ... خنده ام گرفت و گفتم :

_ تا تو باشي از من تعريف نکني !

بعد از شام ، نسرين خانوم از توي کيفش يه جعبه ي کوچيک زرشکي رنگ خارج کرد و

به سمتم اومد . از سر جام بلند شدم . نسرين خانوم رو به مامان و بابا گفت :

_ با اجازه ي شما ...

در جعبه رو باز کرد و حلقه ي زيبايي رو از توش بيرون اورد و به طرفم گرفت . حلقه ي

خيلي قشنگي بود و زيادي روش کار شده بود و يه نگين بزرگ برليان هم به شکل

الماس روش حک شده بود . تشکر کردم و حلقه رو به دستم انداختم . وقتي سرمو بالا

اوردم نگام با نگاه خندون و راضي يوسف تلاقي کرد . لبخندي از سر عشق بهم تحويل

داد . با خجالت شالمو صاف کردم ولي نگين انگشتر به شالم گير کرد و شالم نخ کش شد

. اه ... اينم از عاقبت خجالت کشيدن !

حالا ديگه من رسما نامزد يوسف بودم . به يوسف نگاه کردم . حواسش به طاها بود و

داشت باهاش حرف ميزد . بهش دقيق شدم . نيم رخ جذابش توي ديد من بود . صورتش

هميشه سه تيغ بود . دماغ و دهن گوشتي و کوچيکش و اون چشماهي خوش فرم سبزش

واسم اندازه ي دنيا ارزشمند بود .... کي اين همه علاقه توي من شکل گرفته بود ؟ چرا

دوسش داشتم ؟ واقعا حسي که نسبت بهش دارم رو مي شه عشق تعبير کرد ؟

با جيغ من طاها گوششو گرفت و خودشو عقبتر کشيد :

_ واااااااي داره برف مياد !

طاها _ اه ... برف نديده ي جيغ جيغو ... کر شدم !

و دوباره خم شد روي کتاب هشتصد صفحه اي قانون و تند تند نوت برداري کرد . حق به

جانب گفتم :

_ مگه مرض داري اينجا بشيني ؟

طاها _ کوري ؟ نمي بيني برق رفته ؟

_ خب برق رفته باشه بايد اينجا تلپ شي ؟

طاها عينکشو برداشت و گفت :

_ يهدا تو رو خدا بيخيال کل کل شو فردا وقت دادگاه دارم ...

اه اين ديگه کي بود ؟! هميشه حال بهم زن بوده و خواهد بود ! وقتي دانشجو بود که

همش کله اش تو کتاب و درس و مشق و امتحان ، حالا هم که وکيله هي پرونده ميگيره

تا معروف بشه و کارش بگيره ... بيچاره زنش از دست اين !

اون ذات خبيثم هي مي خواست کرم بريزه و خودشو خالي کنه ... ساعت کاري يوسف ،

تو شرکت باباش بود و نمي تونستم مزاحم عشقم بشم ! پس ميمونه طاها تا مورد اصابت

ننر بازيهاي من واقع بشه ! رفتم پشت کاناپه وايسادم و بندهاي بلند کلاه پليورشو به

دست گرفتم . حواسش به نوشتن بود و توجهي به من نداشت . بندها رو دور گردنش گره

زدم . مي دونستم که داره ميبينه باهاش بازي مي کنم ولي مشغول نوشتن بود . اعصابم

از دستش خرد شد ... اه چقدر لوسه اين پسر ! با حرص يه پس گردني بهش زدم . زود

خودشو صاف کرد و دوباره کله اشو کرد تو کتاب کوفتيش . ديگه دادم در اومده بود :

_ مگه با تو نيستم ؟

طاها بدون اينکه سرشو از روي کتاب برداره اروم زمزمه کرد :

_ بنال

_ مرگ ... بي تربيت !

طاها خيلي جدي عينکشو برداشت و بهم زل زد و با خشم گفت :

_ يهدا چرا زبون ادميزاد حاليت نمي شه ؟ چرا وقتي بهت ميگم کار دارم مثل کَنه بهم

مي چسبي و بيکاريتو با ازار رسوندن به من جبران مي کني ؟ چرا بعضي وقتا اينقدر

بچه مي شي ؟ اگه حوصله ات سر رفته برو بيرون دنبال يوسف، بزار منم به کارام برسم

...

و صورتشو از من برگردوند . بدجوري تو ذوقم خورده بود . ولي مي دونستم که حق با

طاهائه . با تاني از تکيه امو از روي کاناپه برداشتم و به طرف اتاقم رفتم . بي حوصله

اولين چيزي رو که پيدا کردم پوشيدم و از اتاق زدم بيرون . طاها که لباس بيرون تنم ديد

گفت :

_ ميري پيش يوسف ؟

همونطور که داشتم کتوني هامو مي پوشيدم گفتم :

_ هان .

طاها _ به سلامت .

تو دلم گفتم برو بمير پسره ي بي خاصيت به درد نخور ! يه بار خواستم باهات بازي کنم

که اونم لياقتشو نداري بدبخت !

وقتي تو حياط رسيدم تازه فهميدم يه مانتوي نخي و شال پوشيدم . حتي ژاکت هم واسه

سرما نداشتم ولي ديگه حس رفتن تو خونه و پوشيدن يه لباس تازه نبود . زود سمت

پارکينگ دويدم و ماشينو روشن کردم . به سمت شرکت حبيب اقا روندم . يه هفته از

نامزدي من و يوسف مي گذشت و قرار بود دو ماه بعد از دوران نامزدي ، عقد و

عروسي رو با هم برگزار کنيم . توي اين مدت خيلي نتونسته بوديم هم ديگه رو ببينيم .

مامان بابا که همش مشغول تهيه ي جهزيه ي شيک و پيک من بودن و منو دنبال

خودشون اينور اونور مي بردن و نمي تونستم خيلي يوسفو ببينم . اگه هم مي ديدمش

بيشتر توي جمعهاي خانوادگي بود . ماشينو توي پارکينگ شرکت پارک کردم و به طرف

اسانسور رفتم . تا درو باز کردم ، يوسف رو ديدم که تو اسانسور کنار وايساده و سرش

پايينه و منتظره تا من رد بشم ... معلوم بود که حواسش به من نيست ... الهي دور اون

چشم پاکت بگردم من ! چقدر تو محجوب و پاکي فدات شم !!! چند وقته نديدمش اينا تو دلم

عقده شده !!! تازه نگام به دستش افتاد . فهميدم داشته اس ام اس بازي مي کرده که

سرش پايينه !!! يه خرده تو ذوقم خورد ولي بيخيال شدم و بلند گفتم :

_ ســـــــــــلام !

يوسف با شنيدن صداي من زود سرشو بالا گرفت و با شوق گفتم :

_ سلام عزيزم ... حالت خوبه ؟

با يه لبخندي که مطمئن بودم تا دندون عقل ناقصم پيداست ، گفتم :

_ مرسي تو چطوري ؟

يوسف در حالي که جز به جز صورتمو از نظر مي گذروند گفت :

_ اي بد نيستم ... شما که هيچ حالي از من نمي پرسي گوشيت هم که خاموشه ...

با تعجب پرسيدم :

_ کي گوشيم خاموش بوده ؟ من که هميشه روشن مي زارم .

يوسف _ چند شب پيش که باهات تماس گرفتم خاموش بود .

_ واقعا ؟ ساعت چند زنگيدي که يادم نمياد ...

يوسف در حالي که از در شرکتو باز مي کرد گفت :

_ فکر کنم حول و حوش دوازده و نيم بود .

بعد سريع يقه ي پالتوشو بالا داد و با لرز گفت :

_ اوووف چه سوزي مياد ...

بدون توجه به سرما گفتم :

_ من که دوازده و نيم خوابم يوسف ... يه خرده زودتر زنگ بزن که با هم بحرفيم .

يوسف _ باشه عزيزم ...

و به موازات هم توي پياده رو شروع به حرکت کرديم . کمي بعد با لحني که چاشني خنده

داشت گفت :

_ اين ديگه چه مدل حرف زدنه ؟ بحرفيم و بزنگيم و ... !

_مدل تاريخيه ...!

دستامو از هم باز کردم و نيم چرخي زدم ... با لبخند گفتم :

_ واااااااي چه هواي خوبيه ...

يوسف شالگردنشو دور گردنش محکم تر پيچيد و گفت :

_ ترجيح مي دم زودتر برم يه جاي گرم ...

به شوخي گفتم :

_ پسر تو چقدر سرمايي هستي ! تازه ببين چجوري خودتو لحاف پيچ کردي ! از من ياد

بگير !

يوسف تازه نگاهي به سرتا پام انداخت و اخماش تو هم رفت و گفت :

_ ااااا؟ اين ديگه چه وضعشه ؟ مي خواي سرما بخوري ؟ بيا اينجا ببينم ...

و بعد دستمو گرفت و با خودش به طرف پارکينگ کشوند . از اين حرکت ناگهانيش خيلي

شوکه شده بودم . براي اولين بار بود که ارادي دستمو مي گرفت ... پاهامو شل کردم و

وايسادم . وقتي ديد دنبالش نميام برگشت تا ببينه چي شده . با اينکه اين کارا بهم نميومد

ولي خيلي خجالت کشيده بودم . بعد از چند لحظه يوسف حلقه ي دستشو باز کرد و به

جاش دست چپمو گرفت و فاصله اشو باهام کم کرد و درست روبه روم وايساد . سرم

پايين بود و نمي خواستم چهره اشو ببينم چون ميدونستم با نگاه کردن بهش درست مثل

لبو ميشم ! يوسف با انگشتاش حلقه ي نامزديمو چرخوند و پرسيد :

_ يادم رفت ازت بپرسم ... حلقتو دوست داري ؟

از اينکه هميچين موضوعي به ذهنش رسيده بود تعجب کردم . اهسته گفتم :

_ اوهوم ... خيلي قشنگه .

يوسف گفت :

_ قابلتو نداره عزيزم ... ولي مي دوني که اين حلقه چه معني ميده مگه نه ؟

منظورش چي بود ؟! سرمو به علامت تصديق تکون دادم . يوسف سرشو نزديک گوشم

اورد و اهسته زمزمه کرد :

_ پس ميدوني که اين يعني تو مال مني ... پس دليلي واسه ناراحتي نيست مگه نه

خانومي ؟

از گوشام هرم داغ بيرون ميزد و نفسهام از شدت هيجان به سختي بالا ميومد . اروم

عقب کشيدم و دستمو از توي دستاي گرمش خارج کردم . مي تونستم لبخند يوسف رو

حس کنم . انگار از ديدن خجالت من خوشحال ميشد درست برعکس خودم ! شالمو کمي

جلو کشيدم و با من من گفتم :

_ امم....چيزه ... ميگم يوسف ... قبل از عروسي ... بيا زياد به هم نزديک نشيم ... مي

فهمي که چي ميگم ...

يوسف با صدايي که تهش خنده موج مي زد گفت :

_ باشه من که حرفي ندارم ... حالا بيا تا يخمک نشدي خوشگله ...

و دوباره دستمو از توي هوا قاپيد . ناخوداگاه وايسادم و پرسشگرانه بهش خيره شدم

يوسف با مظلوم نمايي گفت :

_ دختر جون دستت يخ کرده بزار يه خرده گرمش کنم ...

_ نه نه ... نمي خواد .... خوبه .

يوسف چپ چپ و با خنده نگام کرد . انگار از رفتارم خوشش اومده بود . تا پارکينگ

ديگه حرفي نزديم و وقتي به ماشين رسيديم گفت :

_ بيا با ماشين تو بريم فردا لازمت ميشه .

سوييچو به طرفش گرفتم و گفتم :

_ پس لطف کن خودت برون .

يوسف _ به روي ديده مادمازل ...

توي ماشين ازم پرسيد :

_ خب ، کجا بريم ؟

_ مي دوني ، من مي خوام يه ريزه برف بازي کنم .... بيا بريم پيست ...

يوسف با تعجب گفت :

_ پيست ؟؟؟ الان که شبه يهدا ... بزار واسه فردا صبح ...

مثل بچه ها لب برچيدم و گفتم :

_ ولي من برف بازي مي خوام ...

يوف يه خرده جدي شد و گفت :

_ اون که ديگه حرفشم نزن ... با اين لباسا بخواي برف بازي کني حتما زات الريه مي

کني .

ناراحت شدم ... نا خواداگاه گفتم :

_ من عادت دارم ... تازشم من ذات الريه ميگيرم تو که نمي گيري پس ناراحت نباش ...

يه دفعه برگشت و با تعجب نگام کرد . انگار اصلا انتظار اين حرفو نداشت .خودم هم

منظوري از حرفم نداشتم . کم کم رگه هاي خشم تو نگاه سبزش جون گرفت و روشو از

من برگردوند . با حرص زمزمه کرد :

_ انگار اصلا متوجه نيستي نه ؟ هر چيزي که مربوط به تو باشه به منم مربوطه شنيدي

که ؟

اصلا نمي خواستم ناراحتش کنم . احساس بدي بهم دست داد . از اينکه ناراحتش کردم از

دست خودم دلخور بودم . اهسته گفتم :

_ من نمي خواستم ناراحتت کنم ... به خدا منظورم اوني که تو فکر مي کني نبود ...

ببخشين .

اونقدر اروم گفتم که تصور کردم نشنيده چون عکس العملي نشون نداد . هجوم اشکو تو

چشمام حس کردم . اه ... اين قرتي بازيا چيه که من درميارم ؟ تا حالا به ياد نداشتم کسي

رو دلخور کنم و بعد خودم بشينم زانوي غم بغل بگيرم اما درمورد يوسف وضع فرق مي

کرد ... چرا ؟

از دست خودم کلافه شدم . صورتم داغ شده بود و به هواي تازه نياز داشتم وگرنه مطمئنا

بغضم مي ترکيد . شيشه رو تا اخر پايين دادم و اجازه دادم هواي سرد روي گونه هام

بشينه . يه دفعه باد تندي اومد و تا مغز استخونم يخ زد ... شيشه بالا رفت و يوسف

دستمو کشيد . به طرفش چرخيدم . يه اخم روي صورتش نشسته بود . برگشت و بهم نگاه

کرد . نمي دونم تو صورتم چي شد که اخم صورتش جاشو به يه خنده ي پررنگ داد . با

انگشت به نوک دماغم زد و گفت :

_ ببين با قيافت چي کار کردي دختر !!!

سريع افتابگير ماشينو پايين دادم و از توي اينه ي تعبيه شده توي افتابگير صورتمو

ورانداز کردم . مثل دلغکا دماغم قرمز قرمز شده بود ! خنده ي کوتاهي کردم و يه دفعه

اي گفتم :

_ منو بخشيدي ؟

يوسف به جاي جواب دادن به من يه گوشه پارک کرد و از ماشين پياده شد . در سمت

منو باز کرد و گفت :

_ افتخار همراهي نمي دي پرنسس ؟

اوه ماي گاد !!! اگه قراره بعد از هر قهري اينجوري نازمو بخره پس هميشه باهم قهر

کنيم ! از ماشين پياده شدم و دنبالش به راه افتادم . منو توي يه پاساژ شيکي برد و رو به

روي مغازه اي وايساد .

به دکور مغازه نگاه کردم . مانتو ها و پالتو هاي رنگارنگ و زيبا از پشت ويترين بهم

چشمک مي زدن . از هيچ چيزي بيشتر از خريد خوشم نميومد . دوست داشتم عابر بانک

بابا رو بردارم و کل يه پاساژو بخرم !

يوسف در مغازه رو باز کرد و منتظر شد اول من رد بشم . زير لب تشکري کردم و

نگاهمو با دقت به لباساي اطرافم دوختم . مدلهاي مختلف مانتو رو زير و رو مي کردم و

دنبال يه چيزي که به دلم بشينه مي گشتم . يوسف پشت سرم صدا زد :

_ يهدا بيا اينجا .

به طرفش چرخيدم و ديدم نزديک پيشخوان وايساده و داره با يه پسر هم سن و سال

خودش حرف مي زنه . خوب که دقت کردم ديدم اين عرشيا پسر عموي يوسفه . جلوتر

رفتم و سلام کردم . عرشيا تا منو ديد جوابمو با لبخند گرمي داد و گفت :

_ خيلي خوش اومدين يهدا خانوم .

پسر خيلي مودب و مهربوني بود . گفتم :

_ ممنونم ...

عرشيا _ آه راستي داشت يادم مي رفت بهتون تبريک بگم ... اميدوارم خوشبخت بشين

...

من و يوسف همزمان تشکر کرديم و با راهنمايي عرشيا يه چند تا مانتو انتخاب کردم از

مدلايي که به دستم مي داد خوشم نميومد . زيادي سنگين و رسمي بود . مانتو ها رو به

سمتش برگردوندم و گفتم :

_ مرسي از محبتتون ولي اگه اشکال نداره مي خوام چند تا مانتو اسپرت انتخاب کنم .

عرشيا _ نه چه اشکالي ؟ الان ميارم خدمتتون .

وقتي عرشيا رفت دستامو تو جيبم کردم و با نگاه به دنبال يوسف گشتم . کنار يه چند تا

پالتو وايساده بود نزديکش رفتم و گفتم :

_ نگفتي عرشيا اينجا کار مي کنه ...

يوسف _ کار نمي کنه ... مغازه ي خودشه ...

_ اااا؟ مانتوهاش خوبه ...

يوسف پالتوي سورمه اي شيکي رو برداشت و جلوي من گرفت . يقه ي پالتو بلند و

قشنگ بود . يه مدل جالب و تازه ... ازش خوشم اومد . يوسف گفت :

_ اين رنگ خيلي بهت مياد ... برو پروش کن ...

بي هيچ حرفي پالتو رو گرفتم و بعد از چند دقيقه پوشيده و حاضر از اتاق پرو بيرون

اومدم . يوسف منتظرم بود وقتي منو ديد سر تا پامو با يه لبخند که نشونده ي رضايتش

بود برانداز کرد و گفت :

_ خيلي بهت مياد عزيزم . مبارکت باشه .

_ مرسي .

خواستم برگردم تو اتاق پرو و درش بيارم که يوسف گفت :

_ کجا ؟ مگه نمي خواستي بريم برف بازي ؟ پالتو بايد تنت باشه والا نمي برمت .

باورم نمي شد يوسف منو اورده واسم لباس بخره تا بريم برف بازي !... از خوشي رو پام

بند نبودم اگه مکان عمومي نبود و عرشيا هم سر خرمون نبود حتما يه کاري دست

خودمو يوسف مي دادم !

بعد از خريد از پاساژبيرون اومديم . دوباره برف شروع شده بود . با خوشحالي از پله

هاي پاساژ پايين اومدم و صورتمو سمت اسمون گرفتم . اجازه دادم برفهاي نرم و

کوچيک روي گونه هام بشينن . يوسف استينمو کشيد و با ناراحتي ساختگي گفت :

_ بيا ببينم بچه ادم برفي شدي !

مثل بچه ها اصرار کردم :

_ نه نه بزار يه ريزه ديگه بمونم ...

يوسف قاطع گفت :

_ نه ... بدو برو سوار شو ...

با التماس نگاش کردم . يه خرده تو چشمام خيره شد . بعد انگار برقش گرفته باشه کمي

فاصلشو با من بيشتر کرد و با تشر گفت :

_ ببين چه قيافه اي واسه خودت درست کردي ... خدا مي دونه چقدر سردته ...

در واقع اصلا سردم نبود . اگر هم بود به چشمم نميومد . دوست داشتم زير برف تا

ميتونم بمونم و يخ بزنم بعد يهويي برم يه جاي گرم ! الاغي بودم واسه خودم ! صادقانه

جواب دادم :

_ نه به خدا ... من زياد سردم نيست ...

يوسف بي هوا دستمو گرفت و گفت :

_ قسم نخور دختر ! ببين چه جوري يخ کردي

بعد هم دستمو سمت دهانش برد و توش ها کرد و تو دستاي گرمش فشار داد . هنگ کردم

! چند دقيقه طول کشيد تا بفهمم داره دقيقا چي کار مي کنه ! با يه حرکت خودمو ازش دور

کردم و گفتم :

_ من حالم ... خوبه... سردم نيست .

و خواستم تا دستاي گرم شده با عشق يوسفو تو جيب هاي پالتوم مخفي کنم تا گرماي

عشق از دستام خارج نشه ... ولي بدجوري خورد تو پرم ! پالتوم جيب نداشت ! اه گندت

بزنن يوسف با اين سليقه ي کجي که داري ! يوسف با خنده جلو اومد و گفت :

_ مثل اينکه خانوم ما بدجوري ايرادات شرعي مي گيرن ! ... اي بابا چه جوري بگم يهدا

تو زن مني اشکال نداره که دستتو بگيرم .

ميگم اين هوله ميگين نه !!! اخه هنوز نه به داره نه به باره مي خواد زنش هم بشم !

اگه کوتاه بيام لابد ميخواد تا فردا منو ببره خونه خودش !!!

سعي کردم کمي جدي تر باشم . دلم نمي خواست قبل از ازدواجمون خيلي به هم نزديک

بشيم . اهسته سينه امو صاف کردمو گفتم :

_ چرا يوسف ، واسه من اشکال داره ... مي خوام ديگه اين کارو نکني ... دو ماه که

خيلي زياد نيست نه ؟

يوسف مهربون نگام کرد . نمي دونستم داره به چي فکر مي کنه فقط مطمئن بودم از

دستم دلخور نيست . همونطور که نگاهش به چشمام بود خم شد و اهسته در گوشم گفت

:

_ خيلي دوستت دارم خانومم ...

کل وجودم گر گرفت . ديگه اصلا سرماي زمستونو حس نمي کردم . خودم و قلب عاشقم

مثل يه بخاري گرما بخش بود ... و چه گرماي لذت بخشي به وجودم هديه مي کرد ...

وقتي به خودم اومدم ديدم يوسف کنارم نيست . اطرافو نگاه کردم ولي تو پياده رو هم نبود

. کجا رفته بود ؟ با قدمهام برفهاي تازه نشسته روي زمين رو کوبيدم و جلو رفتم . هر جا

مي رفتم پيداش نمي کردم . روبه روي چند تا مغازه وايسادم ولي يوسف نبود ... نگران

برگشتم سرجام . يعني چي ؟ يهو کجا رفت ؟ کلافه زير لب صدا زدم :

_ يوسف...

نمي دونم چندمين بار بود که دور تا دورمو نگاه مي کردم تا بلکه يوسفو پيدا کنم . يه

دفعه صداي اشناي يوسف به گوشم خورد . سريع چرخيدم :

_ چرا نرفتي تو ماشين دختر ؟

بي توجه به سوالش ، دويدم جلو و با عصبانيت گفتم :

_ کجا رفته بودي ؟ چرا منو اينجا تنها گذاشتي و بدون اينکه هيچي بگي رفتي ؟

يوسف با چشماي گشاد شده از تعجب نگام کرد و گفت :

_ هان ؟ خوبي يهدا ؟

_ الان وقت احوال پرسيه !؟ نمي دوني چقدر نگران شدم ؟؟؟ ديگه اينجوري منو نپيچون

... اصلا خوشم نمياد .

و دلخور رومو ازش گرفتم و به سمت ماشين رفتم . کمي بعد يوسف سوار شد و بسته

اي که تو دستش بود رو به سمتم گرفت :

_ بفرمايين خانوم بداخلاق .

بدون اينکه به بسته نگاه کنم از دستش گرفتم و پايين پام گذاشتم . يوسف چند لحظه

سکوت کرد و خم شد و بسته رو برداشت و از توش يه جفت دستکش بيرون اورد و گفت

:

_ به خاطر اينکه نگرانت کردم معذرت مي خوام ... مي خواستم برم اينا رو برات بگيرم

... حالا بچرخ طرفم .

با کنجکاوي به دستکشا نگاه کردم . يه جفت دستکش دخترونه ي سبز روشن بود که يه

دونه گل گنده پايينش بافته شده بود و هر جفت با يه نخ بافتني بهم وصل مي شدن . خيلي

خوشگل بود . با ذوق دستکشا رو دستم کردم و دلخوري چند دقيقه پيش فراموشم شد :

_ وااااااي چقدر نازه ! مرسي يوسف !

يوسف با لبخند به بچه بازيام نگاه کرد و گفت :

_ هر وقت من نبودم يا مثل الان نخواستي که من دستتو بگيرم اينو دستت کن ... اين مثل

دستاي من گرمت ميکنه اشکال شرعي هم نداره ! ...

بهش نگاه کردم . مي شد عشق رو از لابه لاي نگاه پر حرارتش خوند ....

اونشب بهترين شب زندگيم بود . اونقدر با يوسف برف بازي کردم که ديگه جوني تو تنم

نمونده بود . اخر سر هر دومون روي نيمکت گوشه ي پارک افتاديم و از خستگي رو به

موت بوديم ... در حالي که نفس نفس مي زدم گفتم :

_ اخ... چقدر خوش گذشت ...

يوسف هم در حالي که داشت برفاي شالگردنشو مي تکوند و اونو روي گردنش مرتب

مي کرد گفت :

_ اره ... ولي تو خيلي جر زني يهدا ! ... تا دو دقيقه ازت غافل ميشم هي منو با گلوله

برفي مي زني ... حقت بود مثل خودت برف بارونت مي کردم !

با خنده گفتم :

_ پس چرا نکردي ؟

يوسف _ خب نمي خواستم مثل من دکوراسيونت بريزه بهم ... ببين با موهام چي کار

کردي ؟...

و به موهاي ژليده ي روي پيشونيش اشاره کرد و سعي کرد يه جوري بهشون حالت بده

ولي تلاشش بيهوده بود . صاف نشستم و دستمو جلو بردم و موهاشو از روي پيشونيش

کنار زدم . تقريبا روش خم شده بودم و داشتم موهاي مجعدش رو مثل قبل مرتب مي کردم

که صداي پر شيطنتش به گوشم خورد :

_ اي بدجنس ! اگه من دستتو بگيرم اشکال داره ولي تو موهاي منو صاف ميکني

اشکال نداره ؟!

يه خرده تو چشماي سبزش خيره شدم و در حالي که لبخند معنا داري رو لبم بود گفتم :

_ من که به موهات دست نميزنم ... خودت داري درستشون مي کني !

يوسف پرسوال نگام کرد . عقب کشيدم و دستامو که توي دستکش پوشيده بود نشونش

دادم و گفتم :

_ مگه نگفتي اين دستاي خودته ؟! خب پس اشکالي نداره !

يوسف تازه منظورمو فهميد و بلند شد تا به حساب زبون درازم برسه ! ... با جيغ و خنده

شروع کردم به دويدن که يه دفعه گوشيم زنگ خورد . با دست به يوسف اشاره کردم که

وايسه :

_ يه دو دقيقه تنفس بده !

و گوشيو جواب دادم :

_ بله ؟

محيا بود :

_ سلام خوبي ؟ کجايي دختر ؟

_ بيرون ... چطور ؟

محيا _ هيچي با يوسفي اره ؟

_ اره چيزي شده ؟

محيا _ نه فقط با شوشوت بياين خونه . نسرين خانوم اينا هم اينجان ...

_ اِ؟ باشه الان ميايم .

محيا _ کاري باري ؟

_ نه باي ...

و دکمه ي افو فشار دادم . يوسف يقه ي پالتوشو بالا داد و گفت :

_ کي بود ؟

_ محيا

يوسف _ چي گفت ؟

_ گفت بريم خونه ي ما ... مامانت اينا هم اونجان .

يوسف لبخندي زد و گفت :

_ ا؟ چه خوب ... پس مامان داره بهشون ميگه ...

_ چيو ؟

يوسف در حالي که از پارک خارج ميشد گفت :

_ هيچي ... فعلا زود بيا سوار شو بريم خونه ... بدو تا قنديل نبستي ...

من نمي دونم چرا يوسف اينقدر سرمايي بود ؟ موقعي که برف بازي مي کرديم هم همش

چشماش پر اب مي شد . فکر کنم چون چشماش روشنه برف و سرما اذيتش مي کنه ...

امشب يه خرده اذيتش کردم ... يادم باشه ديگه ازش نخوام بريم برف بازي ... ولي حيف

شد تو اين مورد با هم تفاهم نداريم !

وقتي رسيديم خونه و سلام داديم ، همه با يه رنگ خاصي نگامون مي کردن ... چتونه ؟!

دو تا زوج خوشگل و ترگل ورگل نديدين ؟! وقتي داشتم به سمت پذيرايي مي رفتم ، طاها

هم از اشپزخونه بيرون اومد و سلام کرد . جوابشو ندادم يعني من باهات قهرم ! خداييش

پررو بودما ! به جاي اينکه اون باهام قهر کنه من قهر کردم ! طاها همونطور که پشت

سرم ميومد گفت :

_ عشقت کو ؟

_ گلاب به روم دستشويي !

طاها نگاهي به سرتا پام انداخت و گفت :

_ اين پالتو رو تنت نديده بودم .

_ چون تازه خريدم .

طاها _ امشب ؟

_ پَ نَ پَ پس پريشب !

طاها _ بامزه ! حتما خيلي بهت خوش گذشته که اينقدر کوکي و لپات گل انداخته !

_ اره ... چيه حسوديت ميشه ؟

طاها _ به چيت حسوديم بشه ؟

_ به شوهرم !

طاها _ نه مرسي من شوهر نمي خوام !

_ والا ! اگه خواستي تعارف نکنيا !!! خودم يکي خوبشو ميرم واست مي خرم !

طاها _ ديشب تو جورابات خوابيدي که انقدر نمک ميريزي ؟!

_ تو چقدر نق ميزني بچه ! يه کلام بگو داري از حسودي اتيش ميگيري و خلاص !

طاها با شنيدن صداي مامان متلکمو بي جواب گذاشت و رفت تا چايي بياره !

رفتم کنار مادر شوهرم نشستم ! قبلنا وقتي مي ديدم عروس ميره ور دل مادر شوهرش

ميشينه و هي تعارف تيکه پاره مي کنه چندشم مي شد ! ولي حالا کار دنيا رو ببين !

نسرين جون لبخند گرمي به روم پاشيد و گفت :

_ کجا رفته بودين ؟

_ اولش مي خواستيم بريم پيست ولي ديگه ديروقت بود رفتيم پارک برف بازي کنيم .

نسرين جون با تعجب پرسيد :

_ يوسف هم اومد ؟

_ خب اره ديگه تنها که نرفتم

نسرين جون _ عجيبه ها ... قبلنا وقتي برف ميومد ، هميشه تو خونه ميموند . هيچ وقت

يادم نمياد بره برف بازي يا پيست اسکي ...

بعد با خنده ادامه داد :

_ معلومه که حسابي دلشو برديا !

مثلا خجالت کشيدم و سرمو پايين انداختم ! ولي دلم خيلي واسه يوسف سوخت . کاش

قبلش بهم ميگفت دوست نداره بياد ... لابد خيلي اذيت شده ... يوسف از دستشويي بيرون

اومد و کنارم نشست . اکرم خانوم يه فنجون نسکافه ي داغ گذاشت جلو روش .

همونجور داغکي کل فنجونو داد بالا و بيشتر توي مبل خودشو مچاله کرد . به ليوان اب

سردم نگاه کردم و يه نگاه هم به سر وضع خودمو يوسف انداختم . يوسف پليور پشمي

يقه اسکيشو در نياورده بود و درست روي مبل کنار شومينه نشسته بود ولي من پالتومو

با يه بلوز استين بلند نخي عوض کرده بودم تازه به خاطر گرماي شومينه داشتم مي پختم

!!! نمي دونم چرا اينقدر سرمايي بود ... يا اينکه من خيلي گرمايي بودم !

حبيب اقا تازه از بازي شطرنج با بابا فارغ شده بود اومد کنار يوسف نشست و شروع

کرد به سخنراني :

_ خب يهدا خانوم گل ، بيرون خوش گذشت ؟

_ بله جاي شما خالي ...

حبيب اقا _ زنده باشي بابا جون . راستي نسرين خانوم به فاطمه خانوم درباره ي

سفرمون گفتي ؟

سفر ؟ کدوم سفر ؟ يوسف که جايي نميره ؟!

نسرين جون فنجونشو روي عسلي کنار دستش گذاشت و گفت :

_ نه منتظر بودم شما بياين تا بگم .

من بي قرار پرسيدم :

_ جايي قراره برين نسرين جون ؟

نسرين جون با لبخند مهربوني گفت :

_ اره ولي شما هم بايد بياين ...

_ کجا ؟

نسرين جون _ قشم .

يوسف هماهنگ کرده بود که براي دو روز اينده بريم قشم . قرار گذاشته بودن تا با يه

مسافرت چند روزه هم خريدامونو بکنيم هم اب و هوايي عوض بشه . منم که از بچگي

عاشق دريا بودم حالا که قرار بود با يوسف برم خوشحاليم صد چندان شده بود . با ذوق

دستامو بهم کوبيدم و گفتم :

_ واي مرسي ! خيلي مي خواستم برم دريا ...

يوسف لبخند مهربوني تحوليم داد و گفت :

_ پس خدا رو شکر که داريم با هم مي ريم ...

براي بار هزارم رفتم جلوي اينه و شالمو عوض کردم . سر و صداي طاها بلند شد :

_ چرا نمياي دختر ؟ الان جامون ميزارن ...

با کلافگي گفتم :

_ اه ... طاها يه دقيقه بيا بالا ...

نمي دونم چرا اينقدر استرس داشتم . شايد چون واسه اولين بار بود با خانواده ي يوسف

اينا مسافرت مي رفتيم اينجوري شده بودم ... همش فکر مي کردم قيافه ام يه عيب و

ايرادي داره . شال سورمه اي رو روي تخت انداختم و رفتم سراغ چمدونم تا يه چيز به

درد بخور توش پيدا کنم . يه دفعه در باز شد و طاها اومد تو . منم که اصلا اعصاب

نداشتم بهش توپيدم :

_ باز تو کله اتو انداختي پشت پات و مثل گاو اومدي تو ؟!

طاها با بي حوصلگي گفت :

_ اه ... ولم کن بابا ... بنال ببينم چه مرگته که صدام کردي ....

_ بعد سه ساعت که صدات زدم تازه مياي ؟!

طاها وسايل روي ميز توالتم رو با سر انگشت کمي زير و رو کرد و گفت :

_ به جاي اينهمه نق زدن کارتو بگو و زود حاضر شو تا يه ربع ديگه عشقت مي رسه .

شال و روسريهاي روي تختمو نشون دادم و گفتم :

_ چرا امروز هيچي بهم نمياد ؟!

طاها در حالي که چهره اشو تو هم کشيده بود و به برسم نگاه مي کرد گفت :

_ کي به تو بد قواره چيزي ميومده که حالا دوميش باشه ؟!

اين ادم نيست که باهاش حرف بزنم ! پسرک خر مفت خر ِ بد سليقه ! کيف دستيمو به

سمتش پرت کردم که درست خورد تو سرش و مدل موهاش ريخت بهم ! با حرص دست

به سرش برد و داد زد :

_ چرا رم مي کني دختر ؟!

_ حرف مفت نزن ! بيا اينجا بهم بگو کدومو سر کنم ... زود باش ديرم شده !

طاها با مسخرگي گفت :

_ نه بابا ... دير و زود هم سرت مي شه ؟

_ به جاي نطق کردن بگو تا ناقص نشدي !

طاها با هزار جور ادا اطوار يه شال کرم و ياسي رنگ انتخاب کرد و رو سرم انداخت .

نزاشت خودم سر کنم . با انگشتاش تارهاي موي پريشون رو صورتمو داخل داد و با

لبخند گفت :

_ چقدر قد کشيديا ...

بعد هم لپمو اروم کشيد و با خنده گفت :

_ آجي کوچولوي خر من !!!

مرض ! ابراز احساساتش هم مثل خودش مي مونه ! چمدونمو تو بغلش انداختم و گفتم :

_ به جاي حرف زدن ، بارتو بيار حمال !

فحش زير لبشو نشنيده گرفتم و رفتم دم در . وقتي تو کوچه رسيدم ، ماشين يوسف و

حبيب اقا هم رسيده بود . داشتم با شوق به سمت ماشين يوسف مي رفتم که در جلو باز

شد و از ديدن کسي که پياده شد ، فکم به اسفالت کوچه چسبيد . اين دخترک جلف بي

خاصيت اينجا چي کار مي کنه ؟ اونم تو ماشين يوسف ؟! نازه صندلي جلو ؟؟؟لبخند از

روي صورتم کنار رفت و يه نگاه به مليسا و يه نگاه به يوسف انداختم . يوسف مثل

هميشه خندون جلو اومد و با انرژي گفت :

_ سلام خانومم ... صبحت بخير . خوبي ؟

اما من حرفشو بي جواب گذاشتم و به مليسا نگاه کردم . دخترک بي شعور به خودش

زحمت سلام دادن هم نداد . با چشماش در حال ارزيابي نماي خونه بود که صداي يوسف

اونو متوجه خودش کرد :

يوسف _ با مليسا که اشنا هستي نه يهدا ؟ ... مليسا ايشون نامزد عزيزم يهدا هستن ...

مليسا با اون چشمايي که از شدت ريمل ، خوب باز نمي شد نگاهي بهم انداخت و با لبخند

کجي گفت :

_ بله ، معرف حضورم هستن .

خشم و حسرت و تنفر از صداش مي باريد ... مثل خودش جبهه گرفتم و از يوسف پرسيدم

:

_ خبري شده ايشون تشريف اوردن خونه ي ما ؟

يوسف يه خرده با تعجب نگام کرد و با شکاکيت پرسيد :

_ اشکالي داره دختر خاله ي من بياد خونه ي شما ؟

مليسا به شک يوسف دامن زد و با معصوميت ساختگي گفت :

_ لابد يهدا جون از من خوششون نمياد که نمي خوان مزاحمشون بشم .

ديدم داره بدجوري از موقعيت سواستفاده مي کنه . خيلي خونسرد گفتم :

_ نه عزيزم ... اين چه حرفيه ؟ اتفاقا از تعجبه که شما رو اينجا ديدم ...چون هيچ وقت

افتخار نمي دادين ...

کلمه ي افتخارو با يه لحن خاصي ادا کردم که خود مليسا به خصومت نهفته ي حرفم پي

برد . خواست حرفي بزنه که نسرين جون گفت :

_ سلام عروس گلم ... چطوري خانوم ؟

چرخيدم طرفش و با ديدن نوشين ، مادر مليسا عصبانيتم به اوج رسيد سرسري احوال

پرسي کردم و به بهونه ي کمک کردن به هال رفتم . مامانو کناري کشيدم و با حرص

گفتم :

_ اينجا چه خبره مامان ؟

مامان در حالي که گره ي روسريشو درست مي کرد گفت :

_ خبر خاصي نيست داريم با هم ميريم مسافرت .

_ ا؟ من فکر کردم داريم ميريم قبرستون ! اين همه لشکر کشي مي خواد چي کار ؟!

مامان اخمي کرد و گفت :

_ ا؟ يعني چي يهدا ؟ خب خاله ي نامزدته ديگه ... اشکالي داره باهامون هستن ؟ تازه

خيلي وقت هم هست که شوهرش فوت شده ... بيچاره نوشين خانوم تنهايي يه دخترو

بزرگ کردن خيلي سخته ...

از بين دندوناي تو هم چفت شده ام گفتم :

_ مشخصه که چقدر اين سختي بهش فشار اورده ... چون هر کاري کرده جز تربيت و

بزرگ کردن درست و حسابي شازده خانومش !

و مامانو با بهت تنها گذاشتم ... با حرص پله ها رو يکي دو تا کردم و به اتاقم رفتم . اگه

مليسا بخواد تو اين سفر باهامون باشه من ديگه نميام ... تا به در اتاقم رسيدم ، موبايلم

زنگ خورد . مهناز بود . حوصله اش رو نداشتم ولي با اين حال جواب دادم :

_ بله ؟

مهناز _ سلام به تازه عروس و عشق ديرينه ي يوسف ما ... خوبي ؟ خوش ميگذره نه ؟

_ نه !

مهناز _ ا ؟ چرا ؟ يوسف واست قاقا لي لي نخريده و باهاش قهري ؟!

جدي گفتم :

_ مهناز حوصله ندارم ... کارتو بگو .

لحن مهناز عوض شد :

_ چرا ؟ طوري شده ؟

_ اره ... اين دختر عمه ي بدترکيبت زده تو حالم .

مهناز _ کي ؟!

_ زنيکه خيکي ! خب اين مليسا ديگه ... با اون اسم زاقارتش !

مهناز تک خنده اي کرد و گفت :

_ چرا ؟ مگه چي کارت کرده ؟

_ کاريم نکرده داره به نامزدم خودشو اويزون مي کنه و باهامون مياد قشم .

صداي جيغ مهناز باعث شد گوشي رو يه متر از گوشم دورتر بگيرم :

مهناز _ چـــــــــــييييي ؟؟؟؟ مليسا هم هست ؟

_ اره ... مگه نمي دونستي ؟

_ نه به خدا ... من فکر مي کردم قراره فقط ما باهاتون بيايم ... اَه .. . الان که ديگه

مسافرت نمي چسبه ... اين دختره اينقدر فيس و افاده داره که خدا مي دونه ... هر بار

باهاش رفتم مسافرت ، زهرم کرد ... بد عنق !

_ شما هم باهامون مياين ؟

مهناز _ اره ... زنگ زدم بگم صبر کنين تا باهم بريم . بابا و مامان کاري نداشتن منم از

فرصت استفاده کردم .

_ فک و فاميل ديگه اي نيست که بخواي با خودت بياريش؟!

مهناز _ زهرمار! از خداتم باشه که من باهات ميام ... تازه ميام اونجا هواتم رو دارم ...

نمي زارم مليسا اذيتت کنه ... نگران نباش .

_ باشه . مرسي مَهي .

مهناز _ خواهش ... منتظر تماسم باش . باباي ...

گوشي رو قطع کردم و به سمت اينه رفتم . حالا که مليسا هم هست بايد بيشتر خودمو به

يوسف نزديک کنم که بفهمه اين اقا مال منه . پس بهتره دورشو يه خط قرمز گنده بکشه

و علامت ورود ممنوع هم بندازه تنگش !

جلو اينه رفتم و به خودم نگاهي انداختم . اگه يوسف عاقل باشه منو انتخاب مي کنه .

ماشالا بزنم به تخته کم خوشگل نيستم !!! ( اعتماد به نفس !) هيکلم هم که خوش فرم و

تو پر ... قدم که ديگه هيچي ... بالاي صد و هفتاد !!! غولي ام واسه خودما !!! ولي اگه

يوسف از اون پسر درپيتي ها باشه که نيست ، ميره طرف مليسا ...

شکل و شمايل مليسا رو به ذهنم اوردم . لاغر بود و قد متوسطي داشت ولي اندامش در

عين لاغر بودن عالي بود . درست مثل مانکناي فرانسوي . ابروهاي باريک رنگ کرده و

موهاي لخت فانتزيش اطراف صورتشو گرفته بود . فکر کنم دماغشو عمل کرده بود چون

سرش رو هوا بود و لبهاش پهن و قلوه اي بودن . چشماش رنگ عسلي روشن بود .

وقتي نگاش مي کردم ياد خون آشاما مي افتادم ! روي هم رفته جذاب بود اما خوشگل

اصلا و ابدا !

خواستم يه کم خودمو واسه يوسف خوشگل کنم که مليسا از چشش بيفته . ريمل رو به

مژه هام نزديک کردم ولي عقل ناقصم نهيب زد که اين کارا رو بزارم سر وقتش ... در

ريملو بستم و از اتاق بيرون رفتم .

همه توي پذيرايي نشسته بودن و صداي گفت و گو و خنده شون بلند بود . چشم چرخوندم

تا ببينم يوسف کجاست که ديدم مليسا درست کنارش نشسته و به طاها که روبه روشه

چشم دوخته . مثل اينکه اين دختره خيلي اشتهاش زياده ! هم طاها هم يوسف ؟! رودل

نکني يه وقت ؟! شق و رق رفتم روي مبل کنار طاها و جلوي يوسف نشستم و پامو روي

پام انداختم .

به طاها نگاه کردم . امروز خيلي خوشگل شده بود . يه تي شرت عنابي رنگ و پليور

قهوه اي سوخته پوشيده بود و استيناشو تا ساعد بالا زده بود . روي مچ دست چپش ،

ساعت اسپرت و گرون قيمتش خودنمايي مي کرد . اونم پاهاي درازشو مثل من روي هم

انداخته بود و سرشو با موبايلش گرم کرده بود . مثلا مي خواست بگه متوجه نيست که

مليسا داره با چشاش ميخورتش ! پسره ي هفت خط موذي ! به يوسف نگاه کردم .

حواسش به من بود . لبخندي به روم زد و بشقاب ميوه اش رو بهم تعارف کرد . نگاهي

به مليسا انداختم . از عصبانيت و حسادت قرمز شده بود . عمدا لبخند پرمهري به يوسف

زدم و گفتم :

_ ممنون عزيزم .

معلوم بود که هر چي قند و شکر بوده تو دل يوسف اب کردن ! يه مدت که گذشت صداي

مليسا بلند شد :

_ اقا طاها قبلا شما رو نديده بودم .

طاها حتي زحمت بلند کردن سرشو هم نداد . الهي قربون غرورت برم البته بعد صد سال !

همونجور که با موبايلش کار مي کرد گفت :

_ مي دونم .

مليسا حسابي تو ذوقش خورده بود ولي خودشو زد به اون راه و گفت :

_ شما فارغ التحصيل شدين ؟

طاها _ بله .

مليسا با خنده گفت :

_ ا ؟ ولي من دارم هنر مي خونم .

خب ، چه ربطي به طاها داره ؟!

طاها حرفي نزد . مليسا بازم ادامه داد :

_ به قيافتون مي خوره که به هنر علاقه داشته باشين .

طاها بازم با گوشيش ور رفت و جوابي نداد . مثلا مي خواست بگه من حواسم به تو

نيست ! اي مارمولک ! مليسا ديگه از کوره در رفت و گفت :

_ حواستون با منه ؟

يه دفعه گوشي طاها زنگ خورد و اونم در حالي که بلند مي شد جواب داد :

_ سلام سپهر چطوري ؟

و از توي پذيرايي بيرون رفت . من و يوسف نگاهي بهم انداختيم و زيرزيرکي خنديديم .

مليسا که از فرط عصبانيت مثل هندونه قرمز شده بود گفت :

_ چيز خنده داري ديدين ؟

من که نتونستم خنده امو کنترل کنم و بلند تر خنديدم . البته واسه اينکه حرص مليسا رو

بيشتر دربيارم اينجوري مي کردم وگرنه من اصلا پليد نيستم !( جون عمه ات !) مليسا با

عصبانيت گفت :

_ خب معلومه وقتي بردار شما باشن چه رفتاري دارن .... شما هيچ کدومتون بويي از

ادب نبردين .

خنده ام از روي صورتم محو شد . دخترک بيشعور اون دهن گشادشو باز مي کنه و هر

چي دلش مي خواد مي گه . بدون توجه به زمان و مکان گفتم :

_ تا حالا به خودت نگاه کردي ؟ بهتره اول خودتو درست کني بعد از ديگران انتقاد کني

... اصلا ما بي ادب ، اشکال نداره ولي حداقل از تو که هيچي نجابت و پاکي سرت نميشه

بهتريم .

بعد هم نگاهمو ازش گرفتم و از پذيرايي بيرون اومدم . طاها پشت در وايساده بود و

مشخص بود که حرفامونو شنيده . اين توهين مليسا بدجوري عاصيم کرده بود . طاها جلو

اومد و دستمو گرفت :

_ يهدا ...

با صدايي که از خشم مي لرزيد گفتم :

_ ولم کن طاها ...

طاها دستمو رها کرد و قدمي به عقب برداشت . خودمو به حياط رسوندم و هر چي فحش

تو دلم تلنبار شده بود و به ذهنم مي رسيد نثار جد و اباد اون دختره ي نفهم کردم !

وقتي خوب خودمو تخليه کردم ، برگشتم تا برم داخل که صداي زنگ بلند شد . به سمت در

رفتم و مهناز و ارزو خانوم پشت در وايساده بودن و اقا نويد تو ماشين نشسته بود .

ديگه کم کم بايد بار و بنه مونو جمع مي کرديم . از توي حياط صدا زدم :

_ مامان ... بابا ... بياين بريم ... مهناز هم اومده ...

بعد از اينکه چمدون هرکس تو ماشين ها قرار گرفت ، مهناز بهم گفت :

_ با کي مياي ؟

قبل از جواب به سوالش ، به يوسف نگاه کردم . يه اخم بزرگ رو چهره اش نشسته بود

. مليسا پشتش به من بود و داشت با يوسف حرف ميزد ولي يوسف از بالاي شونه ي

مليسا منو ديد که بهش نگاه مي کردم . سريع مليسا رو کنار زد و به سمتم اومد ... وقتي

رو به روم قرار گرفت ، آهسته پرسيد :

_ بهتري ؟

فقط با تکون دادن سر جوابشو دادم . يوسف گفت :

_ با من مياي ؟

مي خواستم بگم اره که صداي نوشين خانوم مانع شد . در حالي که ساک به دست به

سمت ماشين يوسف مي رفت دستور داد :

_ خاله بيا اين درو باز کن ... منو مليسا با تو ميايم .

نمي دونم اين مادر و دختر اين همه وقاحتو از کجا اورده بودن ... با حرص به نوشين

خانوم نگاه کردم . قبل از اينکه چيزي بارش کنم ، طاها دستمو کشيد و گفت :

_ چرا سوار نمي شي ؟

و منو با خودش به سمت ماشين برد . معلوم بود که اونم مثل من عصباني شده . وقتي

روي صندلي عقب نشستم با حسرت به يوسف نگاه کردم . لبخند بي جوني تحويلم داد و با

معذرت خواهي نگام کرد . بعد هم دستشو اروم بالا اورد و خداحافظي کرد . با حرکت

سريع ماشين نتونستم جواب خداحافظيشو بدم ... طاها با صداي اهسته ولي پر حرص

گفت :

_ اينا ديگه کين ... تعجبم از يوسفه که هيچ کاري نکرد ...

با بي حالي گفتم :

_ اره ... ولي خوبيش اينه که منو دوست داره .

طاها از کوره در رفت :

_ دوستت داره که داشته باشه ... يعني چي همش به اين دختره ميدون ميده ؟

سعي کردم ساکتش کنم :

_ هيييييسسسس مامان بابا مي فهمن ...

طاها لب پايينشو از شدت حرص به دندون گرفت و به بيرون خيره شد . منم سرمو به

پنجره تکيه دادم . خنکاي شيشه روي پوستم نشست . روي شيشه ها کردم و روي بخار

شيشه نوشتم :

_ بي معرفت ...

راستش دلم مي خواست با يوسف مي رفتم ... کاش يوسف جلوي خاله اش درميومد و

ميگفت اين همه ماشين خالي خب با يکي ديگه برين ... اما مي دونستم که اون به

بزرگترا چه احترامي مي زاره و اين مهربونيش داشت اذيتم مي کرد ...

.............................

ديشب به قشم رسيديم و يراست به هتل رفتيم . هتل خيلي شيک و مدرني بود . ولي هواي

شرجي و طوفاني دريا ، نمي زاشت از سفر لذت ببرم . هميشه از هواي گرم و افتاب بدم

ميومد . مانتوي نخيم به تنم چسبيده بود و تنها به سمت ساحل مي رفتم . گمون کنم اين

سفر به عنوان بدترين خاطره ي زندگيم ثبت بشه ...

از همون وقتي که رسيديم ، نوشين خانوم و مليسا خودشونو به نسرين جون بند کردن و

اصرار پشت اصرار که اتاق اونا يکي باشه ... هنوز که بهش فکر مي کنم مي خوام از

حرص بترکم ! من نمي فهمم خدا کلمه ي نه رو واسه چي افريده ... خب نوشين خانوم

پررو بازي دراورد يوسف و نسرين جون نمي تونستن يه کلمه بگن نه و جون منو به لبم

نيارن ؟! اصلا چه معني داره که مليسا و يوسف توي يه اتاق هتل باشن ؟ مگه اتاق

قحطه ؟ مي مردن يه اتاق جدا واسه خودشون بگيرن ؟؟؟

با پام ضربه اي به شن هاي ساحل زدم و راهمو با حرص ادامه دادم . نزديک دريا

وايسادم و به ابي بي انتها و لاجوردي خيره شدم ... تو حال و هواي خودم بودم که يه

دفعه يه ديوونه اي از پشت هولم داد تو اب . من که حواسم نبود با صورت رفتم تو اب و

کل دکوراسيونم ريخت بهم ! سريع صورتمو بالا اوردم و درحالي که هوا رو مي بلعيدم به

پشتم نگاه کردم . مهناز وايساده بود و ريز ريز مي خنديد طاها هم چند قدم اونطرف تر با

دوربينش از اين صحنه ي زيبا فيلم برداري مي کرد . با مشت کوبيدم تو اب و با لباسهايي

خيس بلند شدم و به طرف مهناز حمله کردم . مهناز جيغ بلندي کشيد و پا گذاشت به فرار

. پشت سر هم التماس مي کرد :

_ وااااي يهدا ... چرا رم مي کني دختر ؟! خب شوخي کردم بابا .... بيخيال ... اه ... عجب

غلطي کردما ... بابا جون من بيخيال شو ...

بي توجه به حرفاش به مانتوش چنگ زدم و پرتش کردم رو زمين . مهناز با جيغ و خنده

سعي داشت جلومو بگيره . مي دونستم مهناز چقدر قلقلکيه ... چند تا قلقلک حسابي از

پهلوش کردم و بعد از ريسه رفتنش ، مثل يه فرش لوله شده ، انداختمش تو اب . طاها

هم در حالي که مي خنديد مثل خبرنگارا با دوربين دنبالمون راه ميافتاد و از تک تک

لحظه هامون فيلم برداري مي کرد ... بعد از اينکه مهنازو خوب چزوندم ، کمي از دريا

فاصله گرفتم و با زرنگي خودمو پشت طاها رسوندم .

توي يه حرکت دوربينو از دستش چنگ زدم و با تيپا پرتش کردم تو دريا . بيچاره

همونجور با صورت تو ماسه ها پخش شده بود و موجها بي وقفه روش اب مي پاشيدن .

يه دفعه مثل فشنگ از زمين بلند شد و عين دخترا شروع کرد به جيغ و فرياد و هي

لباسشو تکون داد . انگار يه چيزي تو تنش رفته بود . جيغ و دادش تا اسمون هفتم مي

رسيد . واقعا اين پسر مايه ي ابرو ريزي بود ! من و مهناز هم دستپاچه به طرفش رفتيم

. هنوز داشت بالا و پايين مي پريد که يه دفعه يه چيزي از توي پيرهنش بيرون افتاد .

طاها ساکت به حلزون ابي کوچولويي که داشت خودشو تو صدفش پنهون مي کرد خيره

شد . من و مهناز يه خرده بهم نگاه کرديم و بعد مثل بمب از خنده منفجر شديم . هي وسط

خنده ام طاها رو به مهناز نشون مي دادم و با قهقهه مي گفتم :

_ واي ... چه ادايي از خودش دراورد ... انگار مار تو تنش رفته ! ...

طاها با چشايي به خون نشسته نگام کرد و با حرص نفسشو بيرون داد . بعد هم با انزجار

ماسه ها رو از توي صورتش کنار زد و با تهديد بهم گفت :

_ بيچارت ميکنم يهدا ...

با تمسخر نگاش کردم و گفتم :

_ واي نگو به خدا مي ترسم !

طاها قسم خورد :

_ به خدا يهدا بلايي سرت ميارم که هر روز بياي بهم بگي غلط کردم ...

_ اينهمه حرص نخور دادا ... واسه ات خوب نيست ! تازشم بلاهاي تو از مسهل که

بالاتر نيست نه ؟!

طاها انتظار اين حرفو اونم جلوي مهناز نداشت . حسابي خجالت کشيد و به راه افتاد .

وقتي کنارم رسيد با حرص دوربينو از دستم گرفت و با تنه اي من و مهنازو تنها گذاشت .

مهناز وقتي ديد طاها ازمون دور شده با خنده گفت :

_ آخي ... چقدر هم روي قيافه و تيپش حساسه ...

شکلکي واسه طاها دراوردم و گفتم :

_ واسه همين اداهاشه که حرصم ميگيره ... اه ! عينهو دختراي چهارده ساله !

ايــــــــششششش!

يه خرده ديگه با مهناز اب بازي کرديم و وقتي از سر تا نوک پامون حسابي خيس شد به

طرف هتل رفتيم . از سر و رومون اب ميچکيد با هر قدمي که برمي داشتيم ، اب از توي

کفشامون بيرون مي زد و حسابي به قيافه هامون مي خنديديم . پذيرش هتل ، که پسر

جوون و سوسولي بود ، با تمسخر سر تا پامونو برانداز کرد و نگاه خيره اش روي

مانتوي من ثابت موند . سريع به سر و وضعم نگاه کردم و يهو اه از نهادم بيرون اومد .

از بس گرمايي بودم زير مانتوم لباسي نپوشيده بودم و حالا با خيس شدنم ، لباسم کامل به

تنم چسبيده بود و يه صحنه ي هاليوودي خفن واسه اقا درست کرده بود . زود چرخيدم تا

بيشتر از اين کيف عالم و ادمو نکرده .

در حالي که زير لب زيچار بار خودم و اون پسره مي کردم به طرف لابي هتل رفتم . يه

لحظه چرخيدم تا ببينم مهناز هم مثل منه يا نه ولي ديدم که مانتوي اون مثل من سفيد و

نازک نيست . خداييش خيلي خجالت کشيدم . هنوز به پشت سرم خيره بودم که محکم به

يکي برخورد کردم . برگشتم و ديدم يوسف وايساده و با تعجب بهم نگاه مي کنه . يه دفعه

نگاشو از سر تا نوک پام به حرکت دراورد و با ديدن لباسم از عصبانيت قرمز شد .

سريع موضوع رو فهميد و خواست سرم داد بزنه که صداي مليسا مانعش شد :

_ ا ؟ يوسف ... زودتر از من اومدي ؟ گفتم صبر کن کارت رو بردارم و بريم ...

بريم ؟؟؟ کجا مي خوان برن ؟ مگه من نامزد يوسف نيستم ، پس چرا مليسا بيشتر از من

اونو ميبينه ؟ يوسف با صدايي که از عصبانيت دو رگه شده بود گفت :

_ خودت تنها برو من کار دارم ...

و بدون اينکه منتظر اعتراض مليسا بمونه دست منو گرفت و کشون کشون بالا برد . با

تموم قدرت منو دنبال خودش مي کشيد ازش ترسيدم ... نکنه به سرش بزنه و بلايي سرم

بياره ... نه يوسف همچين ادمي نيست ... اما الان شبيه همه چي هست جز ادم !

جلوي در اتاق ما توقف کرد . متوجه شدم کارت اتاق خودش دست مليساست و نسرين

خانوم و مامان اينا رفتن بيرون . به طرفم چرخيد و از لاي دندوناي بهم چفت شده اش

گفت :

_ درو باز کن ...

اون لحظه خيلي ترسيده بودم پس بي چک و چونه دستورشو اجرا کردم . دستشو رو

کمرم گذاشت و تقريبا هولم داد تو اتاق و درو بست . درست رو به روم وايساد و با

صدايي اهسته ولي پر خشم گفت :

_ يه نگاه تو اينه به خودت کردي ؟ قبل از اينکه بري بيرون حواست بود که چي تنت مي

کني ؟

سرمو پايين انداخته بودم . طاقت نگاه به چشماشو نداشتم . جوابي هم نداشتم که بهش

بدم . يوسف اينبار با فرياد گفت :

_ چرا جوابمو نميدي دختر ؟

يه دفعه با صداي فريادش ترسم ريخت و نگاه منم مثل خودش رنگ خشم گرفت . اصلا

مگه من عمدا خودمو اون ريختي کرده بودم که صداشو واسم ميبره بالا ؟ سرمو بالا

اوردم و تو چشماش زل زدم . انگار دو تيکه زمرد وسط يه کوره ي اتيش بود . يوسف

دوباره داد زد :

_ دِ يه چيزي بگو يهدا ... داري ديوونم ميکني ...

_ صداتو بيار پايين الان همه مي فهمن ... فکر کردي اينقدر بي حواسم که نفهمم چي مي

پوشم ؟

يوسف با اين حرفم اتيش گرفت :

_ پس از عمد اينو پوشيدي اره ؟

از شکاکيت مزخرفش دلم گرفت . با صداي لرزون گفتم :

_ واقعا که يوسف ... از تو انتظار نداشتم ... فکر کردم تو اين مدت ديگه منو خوب

شناختي ... واقعا ديدت نسبت به من اينه ؟ يعني من اينقدر کوته فکرم ؟...

يوسف چند لحظه تو چشمام خيره شد و سرشو پايين انداخت ... بعد از يه مدت سکوت ،

اروم گفت :

_ مي دوني از چي ناراحتم ؟ از اينکه اجازه نمي دي من که نامزدتم دستتو بگيرم ولي

امروز با ديدن سر و وضعت جلوي اون همه ادم ، بهم ريختم ... فکر مي کنم تو خودتو

فقط از من دريغ مي کني ...

_ اوني که خودشو دريغ مي کنه تويي نه من ... يوسف تا حالا متوجه شدي که از ديروز

تا حالا اين دفعه ي اوله که من تو رو خوب مي بينم ؟ همش پيش مليسايي ...

يوسف با اخم هايي درهم بهم نگاه کرد و گفت :

_ منظورت چيه ؟

_ به نظرت منظورم واضح نيست ؟ من نامزدتم يا مليسا که همش با اوني ؟

يوسف _ صبر کن ببينم يهدا ... تو دچار سو تفاهم شدي ...

_ نه ... تو صبر کن ، من نه دچار سو تفاهم شدم نه کوررنگي ... دارم ناز و عشوه هاي

اون دختر خاله اتو واست ميبينم ...

يوسف _ نه ... مليسا همچين ادمي نيست ... مطمئنا به خاطر ديروز از دستش ناراحتي و

اين حرفا رو ميزني ...

_ من ادم کينه ايي نيستم که اين حرفا رو از روي ناراحتي بزنم ... دارم واقع بينانه

باهات صحبت مي کنم ...

يوسف _ ولي يهدا من مليسا رو مثل خواهرم دوست دارم ...

حرصم گرفت ... جلوي من بهم ميگه دوسش داره ...حالا مهم نيست مثل خواهر يا مادر !

مهم اينه که نبايد جلوي من اين حرفو بزنه ...

_ هه ! ... نه تو رو خدا بيا مثل زنت دوسش داشته باش !

يوسف از اين حرفم وا رفت ... زمزمه کرد :

_ يهدا ...

ديگه نتونستم با ارامش جواب بدم . صدام از تنفر و خشم مي لرزيد :

_ هان ؟ چيه ؟ مگه دروغ مي گم ؟ ... اصلا حرف تو درست ، مگه مليسا هم مثل

داداشش تو رو دوست داره ؟ کي رو ديدي که واسه داداشش هي ناز و عشوه ي خرکي

بياد ؟ ... اصلا گيرم که اون فقط دوستت داره و مثل خواهرته ... ولي تو چرا وايسادي و

هيچ کاري نمي کني ؟ چرا از خودت دورش نمي کني يوسف ؟

يوسف _ خب ، من با همه ي دختراي فاميل اينجوري ام ... حتي با مهناز ... فکر کردم

خودت مي دوني ...

_ بله مي دونم ... ولي به نظرت اين رفتاري که تو با کل دختراي فاميلت داري درسته ؟

ببينم تو خوشت مياد که من با پسراي فاميلم اونقدر جيک تو جيک بشم که اونا فکر کنن

من عاشقشونم ؟

يوسف _ ببين يهدا من مشکلتو مي فهمم ولي به خدا قسم فقط به خاطر اينکه مليسا پدر

نداره و بيشتر عمرشو تو تنهايي گذرونده باهاش مهربونتر از بقيه ام .

_ اخه اينم شد دليل ؟! اينکه بدتر از قبل شد ... تو تا حالا متوجه ي نگاه اون به خودت

نشدي ؟ نگو نه که باورم نمي شه ...

يوسف با صداقت گفت :

_ باور کن نه ...

با خنده گفتم :

_ پس گيراييت از منم پايين تره !

يوسف که ديد ديگه عصبي نيستم ، موقعيتو مناسب ديد و گفت :

_ حالا منو مي بخشي ؟

يه خرده از خودم خجالت کشيدم . درسته کار اون هم اشتباه بوده ولي منم بايد به خاطر

لباسم ازش معذرت خواهي کنم . دوباره با به ياد اوردن سر و وضعم گونه هام از خجالت

گر گرفت و سرمو پايين انداختم . اي خاک دو عالم وسط فرق سرم ! با اين ريخت و قيافه

جلوش وايسادم و چه خطابه اي هم واسش ايراد مي کنم ! صداي يوسف با ته خنده اي

همراه بود :

_ پس چي شد اين جواب ؟ اره يا نه ؟

فکر کنم بيشتر قرمز شدم که بهم نزديک شد . همونطور که سرم پايين بود بهش نگاه

کردم . صورتش بهم نزديک بود و هرم نفسهاش به گونه هام مي خورد . واي خاک تو

سرم ! نکنه بخواد کاري بکنه ؟ واي اگه از اون کارا بکنه من غش مي کنم !!! برخلاف

ذهن منحرف من يوسف لبشو به گوشهام نزديک کرد و اروم زمزمه کرد :

_ عصري حاضر شو بريم بيرون ... فقط ما دو تا ...

قبل از اينکه جوابي بدم ، عقب رفت و دستشو بالا اورد و گفت :

_ يادت نره ها ... باي باي !

به جاي خاليش نگاه کردم و نفسي رو که خيلي وقت بود تو سينه ام مبحوس بود ازاد

کردم . اي يهدا خيلي وضعت خرابه ها ! تا بهت نگاه مي کنه تو تا اخرش ميري ! خاک تو

سر منحرفت ! داشتم به خودم بد و بيراه مي گفتم که صداي طاها از پشت سرم اومد :

_ جنگ و دعواتون تموم شد ؟!

مثل فنر از جام در رفتم و به سمتش چرخيدم . طاها جلوي اينه ي توي هال وايساده بود و

موهاشو با حوله ي کوچيکي خشک مي کرد . واي بي ابرو شدم ! اين از کي تا حالا

اينجاس ؟! بريده بريده گفتم :

_ چند وقته اينجايي ؟

طاها در حالي که با دقت کرم موشو مي زد گفت :

_ تازه از حموم بيرون اومدم ... البته صداي جيغ و ويغ تو که تا توي حموم هم ميومد ...

بيچاره يوسف ! چه جوري مي تونه با اين صداي نکره ات تحملت کنه ؟!

مرض ! به تو چه اخه ؟! نکنه چيزي هم ديده باشه ؟! از اين موزمار هفت خط هيچي بعيد

نيست !

_ دقيقا کي اومدي بيرون ؟

طاها با شيطنت از توي اينه نگام کرد و گفت :

_ چيه ؟! داشتين کاري مي کردين که نمي خواستي من ببينم ؟!

اي بي حيا !!! راست راست زل زده تو چشم من چه چيزايي مي گه !!! دست و پامو گم

کرده بودم ولي با اينحال گفتم :

_ نه بابا ... چه کاري ؟

طاها دوباره با موهاش مشغول شد و گفت :

_ مثلا کاراي دو نفره !

جيغ زدم :

_ طــــــــــــاهــــــــــ ا!!!!

طاها با ارامش گفت :

_ اه ! چته تو ؟ منظورم از کاراي دو نفره حرف زدنه !

_ مگه فقط دو نفر با هم حرف مي زنن که ميگي دو نفره ؟!

طاها سشوارو تو برق زد و با خنده گفت :

_ نمي دونم ... تا حرفشون چي باشه ! فکر کنم حرفاي شما دو نفره بود نه ؟!

نخير ! مثل اينکه تا منو از خجالت اب نکنه دست بردار نيست ! به طرف حموم به راه

افتادم و وقتي از کنارش رد مي شدم ، يه پس گردني نثارش کردم و پريدم زير دوش !

حوله رو مثل قيف بستني دور موهام پيچيده بودم و تازه به خواب رفته بودم که صداي

طاها بلند شد :

_ هوي ... اهاي بستني بلند شو عشقت اومده ...

سريع چشمامو باز کردم . واي خاک تو سرم ! چقدر زود عصر شد ! همونطور که هول

هولکي دنبال لباسام بودم پرسيدم :

_ چند وقته خوابيدم ؟

طاها در حالي که از اتاق بيرون مي رفت گفت :

_ نمي دونم فقط مي دونم مثل خرس قطبي خوابيدي ... ناهارتم نخوردي !

_ خرس عمته ! به يوسف بگو واسته من دارم ميام ...

زود شلوار لي ابي روشنمو پام کردم و مانتوي کرم رنگم رو پوشيدم . اينبار محض

احتياط ، زير مانتوم يه تاپ تنم کردم با اينکه مي دونستم از گرما مي پزم ! يه شال ابي

کمرنگ هم سرم کردم و قط وقت کردم تا يه مداد تو چشمام بکشم . بدو بدو کيفمو

برداشتم و زدم بيرون .

يوسف عينک افتابيشو روي چشمش گذاشته بود و به ماشين تکيه داده ، منتظر من بود .

از دور واسش دستي تکون دادم اونم با لبخند ازم استقبال کرد .

_ ببخش معطل شدي ... خواب موندم .

يوسف _ عيب نداره ... بيا بريم .

و بعد در جلو رو واسم باز کرد . زير لب تشکري کردم و نشستم . خودش هم پشت

فرمون قرار گرفت و ماشينو به حرکت دراورد . يه مدت که گذشت پرسيدم :

_ خب ، کجا داريم ميريم ؟

يوسف _ ميريم تا من يه چيزي که خيلي وقته مي خوام بهت بدم رو امروز تقديمت کنم ...

ته دلم از خوشي قلقلک شد ... چقدر از اينکه کنار يوسف بودم ، خوشحالم ... حالا مي

فهمم که چقدر تو اين دو روز دلم واسش تنگ شده بود ... يوسف جلوي يه مرکز خريد

پارک کرد و پياده شد . با هم به سمت پاساژ رفتيم . توي پاساژ پر بود از مغازه هاي

مختلف ... از مبل فروشي گرفته تا لوازم ارايش . يوسف روبه روي يه مغازه ي جواهر

فروشي وايساد و بهم گفت :

_ همينجا بمون تا من بيام ...

داشتم از پشت ويترين ، زيور الات جورواجورو نگاه مي کردم که چشمم به يه حلقه افتاد

. يه حلقه ي نازک و ظريف بود که نگينشو به شکل قلب دراورده بودن . هميشه دلم مي

خواست حلقه ي ازدواجم ظريف باشه . نگاهي به حلقه ي خودم انداختم . بيشتر شبيه

انگشتر بود تا حلقه . برليان ها با طرحهاي مختلف روي انگشترم کار شده بود . خيلي

شيک و قشنگ بود ولي زيادي تو چشم ميزد . اما چون کادوي يوسف بود دوسش داشتم .

صداي يوسف از پشت سرم اومد :

_ بريم ؟

_ کارت تموم شد ؟

يوسف _ ها ؟ اره ... سفارش داده بودم حالا گرفتم ... بيا بريم دريا خب ؟

_ باشه .

توي ماشين يوسف ازم پرسيد :

_ مثل اينکه موسيقي رو گذاشتي کنار اره تنبل خانوم ؟

با خنده گفتم :

_ من که نزاشتم کنار اقا ... ما يه معلم سر به هوا داريم که هيچ وقت سر کلاسش

حاضر نميشه ... اخه معلممون دارن دوماد ميشن !

يوسف _ ا؟ خب چرا يه معلم خصوصي نمي گيري ؟!

_ گرون ميشه اقا ! نامروتا ساعتي بيست هزار تومن از ادم ميگيرن ! ما که رو گنج

ننشستيم !

يوسف _ حالا جدا از شوخي يهدا ... کي مي خواي دوباره شروع کني ؟

_ من که کنار نزاشتم ... الان توي تعطيلي هام هر شب تمرين مي کنم .

يوسف _ خيلي عاليه ... حالا کدومو تمرين مي کني ؟ ويولون يا گيتار ؟

_ هر دوش ولي بيشتر ويولون ... اخه توي ويولون ضعيفترم .

يوسف _ خوبه ... اتفاقا منم الان گيتارم باهامه ... دوست داري يه کم با هم تمرين کنيم ؟

_ اره ... ولي تو ماشين ؟

يوسف _ نه وقتي طبيعت به اين قشنگي جلوته ديگه چرا تو ماشين ؟ پياده شو ...

گيتارشو از توي صندوق عقب دراورد . کنار ساحل ، يه جاي خلوتو پيدا کرد و با هم روي

تخته سنگ بزرگي نشستيم . اول گيتارو به دست من داد و گفت :

_ خب ، اينبار تو شروع کن .

گيتارو از دستش گرفتم و گفتم :

_ چي بزنم ؟

يوسف _ هر چي خودت دوست داري ...

يه اهنگ کلاسيک رو انتخاب کردم و اروم تارها رو به حرکت دراوردم . صداي دل

نوازي از گيتار بلند شد . اين اهنگ رو تازه گوش داده بودم و هر شب باهاش تمرين مي

کردم . بعد از تمومم شدن کارم ، يوسف گفت :

_ خيلي عالي زدي ... روز به روز داري پيشرفت مي کني ... اين خيلي خوبه .

گيتارو به حالت نمايشي توي دستم چرخوندم و گفتم :

_ خواهش مي کنم ...خواهش مي کنم ... من متعلق به همتونم ... شرمنده ام نکنين !

يوسف _ خيل خب ديگه دور برت نداره ! ... بده من ببينم .

گيتارو از دستم گرفت و با يه ژست مناسبي شروع به زدن کرد . اول فکر کردم مثل بقيه

ي کارهاش يه قطعه ي بي کلامه اما با شنيدن طنين خوش صداش واقعا غافلگير شدم

....

خيلي وقته دلم ميخواد بگم دوستت دارم،

بگم دوستت دارم،بگم دوستت دارم

از تو چشماي من بخون که من تو رو دارم ،

فقط تو رو دارم،بي تو کم ميارم

نبينم غم و اشکو تو چشمات،نبينم داره ميلرزه دستات

نبينم ترس توي نفسهات، ببين دوست دارم

منم مثل تو با خودم تنهام ،منم خسته از تمومه دنيا

منم سخت ميگذره همه شبهام ،ببين دوستت دارم

دوست دارم وقتي که چشماتو ميبندي ،

با من به درداي اين دنيا ميخندي

آروم ميشم ببين ازغم و دلتنگي،

بيا به هم بگيم دوستت دارم

دوست دارم من تو چشماي قشنگ تو ،

دارم واست ميخونم اين آهنگ تو

هرچي مي خواي بگو ازدل تنگ او ،

بيا بهم بگيم دوست دارم

دوست دارم ....

تموم مدتي که مي خوند چشمام بهش بود . کاملا معلوم بود که واسه من مي خونه . به

محض تموم شدن اهنگ چشماشو باز کرد . حرف نگاهشو خوندم . ازم مي خواست که

منم به شيريني اون به عشقم اعتراف کنم اما ... فکر کنم نمي تونم ... آب دهنمو قورت

دادم و با بازيگري گفتم :

_ واااااو چقدر قشنگ زدي ... پس نامزد ما يه ته صدايي هم داره ! نه بابا ... ماشالا به

اين همه استعداد !

يوسف لبخند محوي زد ولي مشخص بود که مي خواد همون سه کلمه ي کوتاه رو از

زبونم بشنوه ... اما من الان امادگيشو ندارم ... پس بهتره بمونه به وقتش . يوسف يه

جعبه ي ريزي رو از توي جيبش خارج کرد و به دستم داد . با کنجکاوي به جعبه ي مخمل

ياقوتي نگاه کردم . پرسيدم :

_ اين چيه ؟

يوسف _ چرا بازش نمي کني ؟

درشو باز کردم و يه گردنبند از توش در اوردم . زنجير بلندي داشت و آويزش دو تا شکل

کوچيک از حرف اول اسمم به انگليسي بود . يکيشون پلاتين و ديگري طلاي زرد ، با

نگيناي کوچيک توي حاشيه اش بود . خيلي به دلم نشست با ذوق گفتم :

_ مال منه ؟

يوسف سرشو به علامت تصديق تکون داد . با خوشي گفتم :

_ واااااااي چقدر قشنگه ... خيلي دوسش دارم ...

يوسف با صداي نجوا مانندي گفت :

_ خيلي خوبه که ازش خوشت اومده ...

دوباره با لبخند به گردنبند خيره شدم . با تعجب پرسيدم :

_ راستي چرا دو تا اويز تو يه دونه زنجيره ؟

يوسف با خنده گفت :

_ نگو که نفهميدي ...

_ ولي نفهميدم !

يوسف _ معلومه عزيز دلم ... اويز طلاي زرد مال توئه و اون يکي مال من .

_ چرا مال تو ؟ مگه اين حرف اول اسم من نيست ؟

يوسف از اين حالت بچگانه ام به خنده افتاد و گفت :

_ به نظرت اسم من مش اصغره ؟! خب اسم من و تو که حرف اولش يکيه دختر ! تازه

دورياليم افتاد ! واي چقدر من خنگم ! بچه هامون به من نرن !!! ولي اسمامون چقدر بهم

مياد :

يهدا و يوسف .... به يوسف نگاه کردم و توي چمنزار سبز نگاش گم شدم ....

بر خلاف تصورم اين سفر چند روزه خيلي بهم خوش گذشت . يوسف ديگه مراعاتمو

ميکرد و خيلي با مليسا گرم نمي گرفت ... شايد به نظرتون خبيثانه باشه ولي از اينکه

ميديدم مليسا مثل اسفند رو اتيش جلز و ولز مي کنه کيف مي کردم !

تنها چيزي که تو سفر يه خرده اشفته امو کرد ، درد قلب حبيب اقا بود . اقا نويد (باباي

مهناز ) پزشک معالج حبيب اقا بود و گفت که بهتره براي سلامتي حبيب اقا برگرديم

خونه . نسرين خانوم هم مدادم اشک مي ريخت . يه خرده تعجب کرده بودم اخه واسه ي

يه درد قلب ساده که اينهمه ابغوره نمي گيرن ! ... راستش رفتاراي نسرين خانوم و حبيب

اقا واسم مشکوک بود . همش ميديدم که به يوسف خيره ميشن و اشک تو چشم هر

دوشون مياد ... انگار براي يه چيزي نگرانن ... حالا اون چيز چيه ، الله و اعلم !

روزي که برگشتيم بايد مي رفتم کلاس . الهام و بچه ها واسه من و مهناز انتخاب واحد

کرده بودن . وقتي فهميدم اصول سيستم رو با فاضلي برداشتن مي خواستم کلشونو بکنم

:

_ الهي گور به گور بشين ! من تازه داشتم اين مردک نحس رو فراموش مي کردم اما

انگار بايد تا صد سالگيم اين استادم باشه ! اصلا مگه استاد قحط يود ؟ خب با مروتي مي

گرفتين ديگه ...

الهام داشت سعي مي کرد ارومم کنه :

_ يهدا ....

با جيغ گفتم :

_ ها ؟

سهيلا دو قدم پريد عقب ! نفيسه گفت :

_ اينقدر کولي بازي درنيار بچه ! خدا وکيلي فاضلي بهتره يا اون زنيکه مروتي ؟ اه اه

حالم از ريخت و قيافه اش به هم مي خوره ... به پشتش ميگه دنبال من نيا که بو ميدي !

با اين حرف نفيسه خنده ام گرفت و گفتم :

_ خب حتما بو ميده ديگه !!!

سهيلا _ اااااااااااه ! يهدا ... حالمونو بهم زدي !

_ اين حرفا به کنار ... من سر کلاس اين مرتيکه نر غول نميرم ...

الهام _ اخه چرا ؟ ترم قبل که پاست کرد

_ نه به خدا نکنه ! از چهار روز قبل امتحان تا بوق سگ نشستم خوندم بعد مي خواد

پاسم نکنه ؟! خودم شوتش مي کنم مرتيکه الدنگ ايکبيري رو !

بعد مثل کسايي که خود درگيري دارن بلند گفتم :

_ مرده شور برده ايکبيري هم نيست که بهش بگم !

مهناز با دست زد تو سينه اش و با قربون صدقه گفت :

_ الهي بگردم که اينقدر خوشتيپه !

_ بله بله ؟ چشم اقا ايلياتو دور ديدي که قربون شوهر مردم ميري ؟! برم به ايليا بگم

پوست کله اتو بکنه ؟!

مهناز سر مغنعه اش رو درست کرد و گفت :

_ من به چشم برادري گفتم ...

_ هان جون دختر عمه ات !

مهناز با اشاره ي من به مليسا صورتش جمع شد و گفت :

_ واي گفتي مليسا ياد يوسف افتادم ...

_ تو بيخود کردي با اوردن اسم اون ايکبيري ياد نامزد من بيفتي ! هر وقت اسم من اومد

بايد پشت بندش اسم يوسف باشه افتاد ؟

مهناز _ اينقدر چرت و پرت نگو بزار حرفمو بزنم ...

و خبر داد که ديشب حبيب اقا زياد حالش خوب نبوده و مجبور شدن ببرنش بيمارستان .

من مثل خنگا زدم تو صورتم و گفتم :

_ واي يهو پدر شوهرم نميره ! عروسيم تا يه سال ميفته عقب !

بچه ها به ترتيب يه دونه پس گردني نثارم کردن و مهناز گفت :

_ ميميري بگي خداي نکرده ؟

_ خب حالا که الحمدالله چيزيشون نيست نه ؟

مهناز _ اي سود جو ! نه طوريشون نيست .

سريع گوشيمو دراوردم و شماره ي يوسفو گرفتم . ديشب يه خرده صداش گرفته بود اما

نگفت که چشه . با سومين بوق جواب داد :

_ بله ؟

_ الو يوسف ... خوبي ؟ حبيب اقا بهتره ؟

با خنده جواب داد :

_ عليک سلام گل من ... ممنون اره اقا جون بهتره ... از کجا فهميدي ؟

_ از مهناز ... الان کجايي ؟

يوسف _ چطور ؟

_ بگو مي خوام بيام پيشت ...

يوسف _ مرسي عزيزم ولي به خودت زحمت نده ... مگه الان کلاس نداري ؟

_ نه دوست ندارم برم سر کلاس بگو کجايي تا بيام ...

يوسف بدجنسي گفت :

_ واسه من ميخواي بياي يا نمي خواي بري سر کلاس ؟!

_ ا ؟ يوسف ...!

يوسف جواب نداد و چند لحظه بعد بوق ازاد تو گوشي پيچيد . با تعجب به گوشي زل زدم و

زمزمه کردم :

_ چرا قطع کرد ؟

يه دفعه با صدايي که درست در گوشم بود از جام پريدم :

_ سلام گلم ...

يوسف وايساده بود و با يه لبخند گشاد نگام مي کرد . بقيه ي بچه ها هم که از سر کار

گذاشتن من خبر داشتن ، از خنده مرده بودن ... با حرص به بچه ها بعد به يوسف زل زدم

و گفتم :

_ بي مزه ها ...

يوسف يه دست گل رز از پشت سرش بيرون اورد و گفت :

_ گل واسه گل .

دست گلو ازش گرفتم و بوش کردم ... با خنده گفتم :

_ چيه ؟ هنوز ورشکست نشدي نه ؟

يوسف _ نه حساب کتابش دستمه ... تا امروز سي و چهار تا گل واسه ات خريدم ...

هزار و نهصد و هفتاد و پنج تا ديگه مونده !

_ خوشم مياد که سرت به حسابه ! ... مرسي عزيزم ... خيلي خوشگلن .

سهيلا تک سرفه اي کرد و گفت :

_ ببخشين وسط معاشقتون ! ولي اينجا دانشگاس و حراست الان مياد يقه تونو ميگيره !

پريدم جلوي يوسف و گفتم :

_ پس بيا زودي بريم .

يوسف _ کجا ؟

_ پيش حبيب اقا ديگه .

يوسف _ واسه چي بريم اونجا ؟ مگه تو الان کلاس نداري ؟

_ چرا ولي حبيب اقا واجبتره !

يوسف يه اخم تصنعي کرد و گفت :

_ کلاست از هر چيز ديگه واجبتره ... بدو برو سر کلاس ... چي دارين ؟

با انزجار گفتم :

_ اصول سيستم .

يوسف _ اينکه خيلي اسونه ...

_ اسون هست ولي وقتي اين فاضلي استادت باشه همه چي واست سخت ميشه ...

مردک نحس !

يوسف با دست هولم داد جلو و گفت :

_ بيا برو سر درست بچه ...

و رو به مهناز گفت :

_ حواست باشه فرار نکنه !

مهناز با بدجنسي گفت :

_ من هيچ تضميني نمي کنم ... خودت بيا ور دلش ميبيني چجوري نفستو ميگيره !

_ غلط کردي من کي نفستو گرفتم ؟

مهناز _ نکردي ؟

يوسف پادرمياني کرد و گفت :

_ ا ؟ خانوما ... يعني چي هي کردم ، نکردم ؟؟؟؟!!!! کوتاه بياين زشته !

بعد هم درحالي که کيفمو مي کشيد گفت :

_ بيا بريم تو کلاس منم باهات ميام ... بدو تا رات نداده .

نيم ساعت گذشته بود و بحمدلله هنوز چشم ما به جمال استاد گراميمون روشن نشده بود

! از وقتي که با يوسف پامو تو کلاس گذاشته بودم کل بچه ها داشتن با چشاشون منو مي

خوردن . چيه ؟ مگه نديدين يکي عروس بشه ؟! حالا يوسف هم عين خيالش نبود و

کلشو کرده بود تو صندلي من و هي جزوه امو ورق مي زد . کلاس کمي شلوغ بود ولي

زياد از کسي صدا در نميومد . يه دفعه يوسف با صداي تقريبا بلندي گفت :

_ اااا؟ يهدا چرا استادت نمياد ؟!

در حالي که از بازوش نيشگوني مي گرفتم گفتم :

_ چه خبرته بابا ؟ کل بچه ها فهميدن ... يه خرده صبر کن الان مياد ...

يوسف دستشو روي جاي نيشگون من گذاشت و در حالي که مالش مي داد گفت :

_ اوه ... چقدر زور داري دختر ... جاش سياه شد !

ته دلم ريش شد ! ( دخترننر !) دستمو رو بازوش گذاشتم و اروم گفتم :

_ خيلي درد گرفت ؟

يوسف _ نه بابا ... شوخي کردم ...

بعد دستشو روي دسته ي صندليم گذاشت و زير چونه اش مشت کرد و برو بر بهم خيره

شد . اهسته گفتم :

_ مي دوني چيه ؟

يوسف _ چيه ؟

_ با اين ضايع بازي که داريم درمياريم مجبور ميشم همه ي بچه هاي کلاسو واسه

عروسي دعوت کنم ... به من رحم نمي کني به جيب بابات رحم کن !

يوسف خنده ي نازي کرد و تا خواست چيزي بگه ، در کلاس باز شد و قامت بلند فاضلي

توي چارچوب در خودنمايي کرد ...

جايي که با يوسف نشسته بودم کامل تو ديد فاضلي بود و اولين نفري که فاضلي چشمش

بهش خورد ، من بودم . دستش که روي دستگيره گذاشته بود ، شل شد و کنار بدنش افتاد

. با بلند شدن من از روي صندلي ، اون هم نگاهشو از من گرفت و با چند تا قدم بلند

خودشو به پشت ميز رسوند . جواب سلام بچه ها رو با يه حرکت اروم سر داد و به

ليستش خيره شد . کمي بعد شروع به خوندن اسامي کرد . برام جالب بود تا حالا هيچ

وقت حضور غياب نمي کرد اما امروز چي شده ؟

بعد از اتمام حضور غياب به يوسف که کنار من نشسته بود نگاه کرد و با جديت پرسيد :

_ اسم شما توي ليست نيست ؟

يوسف _ نه استاد .

فاضلي _ خب ، پس توي کلاس من چي کار مي کنين ؟

اينقدر رک و راست سوالشو مطرح کرد که جا خوردم . يادم مياد هيچ وقت با دانشجويي

که براي خودش نبود اينجوري برخورد نمي کرد . يوسف خودشو نباخت و مثل فاضلي

جواب داد :

_ قبلا شنيده بودم که حضور يه دانشجوي ديگه سر کلاستون موردي نداره .

فاضلي با شنيدن اين حرف ، چشماشو به من دوخت . نگاهش مثل نگاه يه بازجو بود .

همونطور که به من خيره بود گفت :

_ اشتباه به عرضتون رسوندن . لطفا بفرمايين بيرون . من دوست ندارم جمع کلاسم با

حضور يه غريبه به هم بخوره ...

با ناباوري به فاضلي نگاه کردم . خيلي خونسرد نگاهشو ازم گرفت و به در کلاس اشاره

کرد :

_ بفرمايين .

يوسف خيلي موقر از روس صندليش بلند شد و بدون هيچ حرفي به طرف در رفت .

تقصير من بود که يوسفو تو کلاس کشوندم . قبل از اينکه بفهمم دارم چي کار مي کنم از

روي صندلي بلند شدم و به طرف در رفتم . قبل از اينکه دستگيره رو پايين بکشم ،

صداي فاضلي به گوشم خورد :

_ يادم نمياد بهتون اجازه داده باشم که برين بيرون .

اين مردک چشه ؟! چرا اينجوري مي کنه ؟ اصلا مگه اجازه ي من دست اينه که هر جا

ميرم ازش کسب تکليف کنم ؟ با حرص برگشتم سمتش و گفتم :

_ الان برمي گردم استاد .

و قبل از اينکه مخالفتشو بشنوم از کلاس خارج شدم . چشم چرخودنم تا ببينم يوسف

کجاست . ديدم داره از سالن خارج ميشه و کنار کلاس داد زدم :

_ يوسف ...

ديدم سر جاش وايساد و به طرفم چرخيد . بدو به سمتش رفتم . يوسف با تعجب نگام کرد

و گفت :

_ چرا نمي ري سر کلاست ؟

بي توجه به سوالش گفتم :

_ ببخشيد ...

يوسف سر از حرفام درنمياورد :

_ چي رو ببخشم ؟

_ تقصير من بود که اصرار کردم بياي سر کلاس ...

يوسف مثل منگا پرسيد :

_ مگه تو بهم گفتي بيام ؟!

اه ... حالا درست دم بزنگاه اين خرفت ميشه ! بيخيال عذر خواهي شدم و گفتم :

_ ناراحت شدي ؟

دوباره مثل دفعه ي قبل تکرار کرد :

_ چرا ناراحت بشم ؟!

ديگه جوش اوردم و گفتم :

_ يوسف چرا ديوونه بازي از خودت درمياري ؟! سه ساعته دارم نازتو مي کشم اما

انگار نه انگار ... يه چيزي بگو عذاب وجدانم بخوابه ديگه !

يوسف زد زير خنده و گفت :

_ اخه وقتي حرص مي کني خيلي باحال ميشي !!!

اصلا همون بهتر که فاضلي پرتت کرد بيرون ! اومدم برم که دستمو کشيد و گفت :

_ خيل خب ... چقدر هم زود بدش مياد ! مثل من باش ببين استاد گند اخلاقت از کلاس

بيرونم کرد ولي من که عين خيالم هم نيست !

_ باشه حالا ولم کن که منم رو ديگه راه نمي ده !

يوسف _ بعد از کلاست منتظرم بريم ناهار ...

_ اوکي ... حالا برم ؟

يوسف _ نه نه وايسا ... اون گردنبندتو بده من مي خوام واسه اويز خودم زنجير بخرم ...

دست بردم سمت يقه ام و گفتم :

_ تا ناهار پسش بديا ...

يوسف گردنبندو گرفت و گفت :

_ نترس خسيس خانوم ... برو گلم .

و با اکراه دستمو ول کرد . همينکه ولم کرد مثل جت پريدم سمت کلاس . يه کوچولو در

زدم و بدون اينکه منتظر جواب باشم درو باز کردم . فاضلي پاي تخته داشت درسو

توضيح مي داد . وقتي وارد کلاس شدم ، کل بچه ها نگاهشو به سمتم برگشت ولي صداي

فاضلي قطع نشد و بچه ها مجبور شدن دوباره به اون نگاه کنن . فاضلي اصلا به من

توجه نکرد . انگار بود و نبودم اونجا فرق نمي کنه . منم مثل منگولا دم در ويساده بودم

تا ايشون اجازه ي شرفيابي بدن ! ولي وقتي ديدم سرش به کار خودشه منم درو محکم به

هم زدم و شق و رق رفتم رو صندليم . مهناز يه نگاه بهم کرد و اهسته گفت :

_ دختره ي بي حيا ! مثل شوهر نديده ها دم کلاس يوسف يوسف مي کني که چي ؟!

_ خفه ! نديدي اين مرتيکه چجوري يوسفمو انداخت بيرون ؟ مردک عقده اي !

مهناز تا اومد جواب بده ، صداي خشن فاضلي مانع شد :

_ خانوم بهنيا اگه حرف ديگه اي هم مونده که نزده باشين ، مي تونين با دوستتون

تشريف ببرين بيرون ... به هر حال شما که مختارين !

از طعنه اي که بهم زد ، تا اونجام سوخت ! در حالي که دندونامو بهم مي فشردم بهش

خيره شدم . تا خواستم جوابي بزارم کف دستش ، روشو برگردوند تا درسشو ادامه بده .

فقط مي خواست يه چيزي بارم کنه ! مرتيکه خر ايکبيري ! ديگه فرق نمي کنه واقعا

ايکبيري هست يا نه واسه من که مثل الاغ ميمونه ! الاغ ِ ايکبيري !!!

توي مدتي که درس مي داد انگار کلافه بود و هي رشته ي کلام از دستش در مي رفت .

بعد از تموم شدن ساعت کلاس بدون اينکه به سوالات بچه ها توجه بکنه از کلاس خارج

شد . الهام که از استاد سوال داشت با اين حرکتش ، در جزوه اشو بست و با تعجب

پرسيد :

_ اين چش بود ؟

نفيسه _ انگار حالش خوب نبود ...

با انزجار گفتم :

_ به درک ... بره بميره !

الهام _ تو چته ؟!

نفيسه _ انگار تو هم حالت خوب نيست !

مهناز _ به درک برو بمير!!!

شکلکي واسه مهناز دراوردم و گفتم :

_ برو دختر عمه اتو مسخره کن خوشمزه !!!

مهناز تا اومد يه چيزي بهم بگه ، گوشيش زنگ خورد و با نگاه به صحفه اش صورتش

قرمز شد . الهام اومد کنارم و اهسته گفت :

_ مثل اينکه اقاشونن !

مهناز قبل از اينکه جواب بده با تهديد گفت :

_ به خدا اگه حرف بزنين ، مي کشمتون !

تا گفت الو ، منم بلند زدم زير خنده . بقيه ي بچه ها هم کلکمو گرفتن و با من الکي الکي

خنديدن ! چه کنيم ديگه ؟! الکي خوش بوديم ! مهناز هم هي چپ و راست مي رفت و

انگشتشو تو گوشش فرو مي کرد تا صداي ايليا رو بشنوه ولي مگه ما ميزاشتيم ؟ مثل

جوجه پشت سرش راه مي رفتيم و هي جوک مورد دار مي گفتيم و هرهر مي کرديم . تا

اونجايي که ديگه خود مهناز هم خنده اش گرفته بود . وقتي تلفنش تموم شد با عصبانيت

به سمتم برگشت و گفت :

_ يهدا ... به خداي احد و واحد قسم ، از وسط جرت مي دم !

منم ديدم که واقعا ميخواد تهديدشو عملي کنه و پا گذاشتم به فرار ... در حالي که مي

دويدم ، گوشيم زنگ خورد ... بدون اينکه سرعتمو کم کنم با نفس نفس جواب دادم :

_ الو ...

يوسف _ سلام يهدا ... کلاست تموم شد ؟

_ ها ... اره ...

يوسف _ چرا نفس نفس مي زني ؟

حواسم به سوالش نبود مهناز داشت بهم نزديک ميشد جيغ بلندي کشيدم و با خنده به

طرف پله ها دويدم . صداي يوسف تو گوشي پيچيد :

_ يهدا حالت خوبه ؟!

_ هان ... کجايي ؟

يوسف _ من توي سالن پايينم ... چقدر سر و صدا راه انداختين ...

وقتي ديدم چند تا پله بيشتر با سالن پايين فاصله ندارم ، گوشي رو قطع کردم و تند تند

پايين رفتم که محکم به يه چيز سفت خوردم و تعادلمو از دست دادم و تلو تلو خوران

پايين افتادم . قبل از اينکه نقش زمين بشم ، يوسف از پشت منو گرفت و بلند گفت :

_ مواظب باش ...

در حالي که نفس نفس مي زدم و ترسيده بودم ، سرمو بالا اوردم و ديدم فاضلي روي پله

خم شده و جزوه امو که روي زمين افتاده بود برمي داره . پس من خوردم به اين غول

بيابوني ؟ يوسف کمک کرد تا صاف وايسم و همونطور که دستمو نگه داشته بود گفت :

_ بهتري ؟ ... اخه حواست کجاست ؟

قبل از اينکه جواب يوسفو بدم ، فاضلي دو قدم بهم نزديک شد و جزوه امو به سمتم

گرفت و با پوزخند گفت :

_ مثل اينکه اينجا رو با دبستان اشتباه گرفتين خانوم بهنيا ...

يوسف به جاي من جزوه رو گرفت و با اين حرکتش ، فاضلي نگاهشو به اون دوخت .

نگاهشون هيچ صميميتي نداشت . انگار با هم سر جنگ داشتن . با صداي مهناز

چشمشونو از هم گرفتن :

_ يهدا بيچاره ات مي کنم !...

و وقتي يوسف و فاضلي رو اونجوري ديد ، روي پله ها با بچه ها وايساد و با تعجب

بهمون نگاه کرد . الهام که ديد فاضلي کاري نداره به سمتش اومد تا سوالي که توي

کلاس نتونست بپرسه رو مطرح کنه . ولي فاضلي حواسش به دستاي من و يوسف بود .

منم وقتي نگاهش رو ديدم با خجالت دستمو از توي دست يوسف بيرون اوردم . نور افتاب

که از پنجره ميومد ، به حلقه ي نامزديم خورد و من انعکاسش رو توي چشماي ماشي

رنگ فاضلي ديدم و بعد هم نفس عميقي که کشيد ...

الهام هنوز داشت اشکالشو مي پرسيد که فاضلي با لحن عذرخواهانه اي گفت :

_ ببخشين خانوم اکبري من يه کار مهم دارم ...

و بدون حرف ديگه اي ما رو گذاشت و رفت . الهام خيلي بهش برخورده بود . با حرص

جزوه اشو بست و گفت :

_ اگه نمي خواست جواب بده قبلش بهم مي گفت که اينقدر حلقمو پاره نکنم !

يوسف در حالي که جزوه امو به دستم مي داد گفت :

_ ازش خوشم نيومد ...

منم در جوابش گفتم :

_ واااااي چه تفاهمي ! منم مي خوام سر به تن بي خاصيتش نباشه !

يوسف بي توجه به شوخيم ، دستمو با حالت مالکانه اي گرفت و يه خداحافظي سرسري

با بچه ها کرد و منو بيرون کشيد . توي ماشين هم توي فکر بود و چيزي نمي گفت . کنار

يه رستورانت پارک کرد و قبل از اينکه پياده بشم بهم نگاه کرد . انگار داشت صورتمو

وارسي مي کرد . بعد از کمي درنگ گفت :

_ يه خرده مغنعه اتو بده جلو ...

جانم ؟! بابا غيرت !!! سريع به اينه ي توي افتابگير ماشين نگاه کردم و ديدم که مغنعه ام

بيشتر از حد معمول عقبه . زود جلو کشيدم و سرشو صاف کردم . يوسف هم با يه لبخند

که حاکي از رضايتش بود ، در طرفم رو باز کرد و با هم به سمت رستوران رفتيم ... تا

به امروز تعصب يوسف رو نديده بودم ولي فکر کنم به خاطر برخوردم به فاضلي کمي

ناراحت شده بود و خواست مالکيتش رو اثبات کنه .

بعد از سفارش غذا يوسف دستشو زير چونه زد و گفت :

_ نمي دونم چرا از اين استادت هيچ خوشم نيومد

بعد هم سرشو بالا اورد و بهم نگاه کرد . قبل از اينکه چيزي بگه موضوعو عوض کردم

:

_ اهان ... حبيب اقا رو کدوم بيمارستان بردين ؟

يوسف _ بيمارستان دايي نويد . پزشک معالجش هم داييه .

_ قبلا هم اينجوري شده بودن ؟

يوسف _ اره ... قبلا که خيلي قلبش درد مي گرفت ولي تا بحال اينقدر جدي نشده بود ...

به هر حال سن و سالي ازشون گذشته ...

نا خوداگاه گفتم :

_ چرا تو اينقدر دير به دنيا اومدي ؟

يوسف با لحن شوخي گفت :

_ به خدا من درست سر نه ماه دنيا اومدم !

_ نه ... منظورم اينه که چرا مامان بابات اينقدر دير بچه دار شدن ؟

يوسف شونه اشو بالا انداخت و گفت :

_ بابا ميگه دلشون نمي خواست بچه دار بشن ... اخه اون موقع ها بابا توي پاريس

درس مي خوند ... نمي خواستن با بچه دار شدن دست و بالشون بسته بشه ... خب اينم

از غذا ...

پيشخدمت بعد از چيدن ميز رفت و من هم مشغول خوردن شدم . در حين خوردن نگام به

ساعد يوسف افتاد . يوسف کت و پالتشو دراورده بود و يه تي شرت بيشتر تنش نبود .

روي ساعدش يه جراحت بزرگ بود . انگار خيلي قديمي بود ولي ردش روي پوستش

مونده بود .

_ اون جاي چيه ؟

يوسف _ چي ؟

و به دستش نگاه کرد و گفت :

_ اهان ... اين ؟

_ اره ... تازه اينجوري شده ؟

يوسف _ نه بابا ... مال خيلي وقت پيشه ...فکر کنم از دوچرخه افتادم ...

_ خراش ناجوريه ...

يوسف _ ديگه بهش عادت کردم ... تو غذاتو بخور بريم .

پنج دقيقه بعد مامان بهم زنگ زد و گفت خاله فائقه دعوتمون کرده و بهتره برم خونه .

يوسف گفت :

_ باشه بزار برم حساب کنم ، بريم ...

وقتي برگشت ، در حالي که پالتوشو مي پوشيد ، گوشيش زنگ خورد . جواب داد :

يوسف _ جانم مامان ؟

.....

يوسف _ اره کار زيادي ندارم چطور ؟

.....

يوسف _ چي ؟!

.....

يوسف _ چش شده ؟

....

يوسف _ من الان ميام ...

وقتي گوشي رو قطع کرد آشفته به نظر مي رسيد . با نگراني پرسيدم :

_ يوسف ، حالا حبيب اقا بده ؟

يوسف با کلافگي دستشو تو موهاش کشيد و گفت :

_ نمي دونم ... مامان گفت بايد ببرنش اي سيو ... بايد برم .

زود گفتم :

_ پس بيا بريم تا دير نشده ...

يوسف _ نه من اول تو رو ميبرم خونه ... بعد مي رم ... فقط زود باش .

با لحن محکمش نتونستم مخالفت کنم . سرمو تکون دادم و مطيع دنبالش راه افتادم . تو

طول راه سراسيمه بود و خيلي تند مي روند . خدا رو شکر خودم عاشق سرعت بودم

وگرنه با اين سرعت يوسف حتما بالا مياوردم . يوسف جلوي خونه پارک کرد و قبل از

اينکه پياده بشم گفت :

_ ببخش که تند رفتم ... خيلي عجله دارم ... واسه اقا جون دعا کن ...

سرمو تکون دادم و گفتم :

_ بي خبرم نزار .

باشه اي گفت و رفت ...

تازه از خواب بعد از ظهر بيدار شده بودم . ظهر هر چي منتظر موندم خبري از يوسف

نشد . حتي با تلفنم هم تماس نگرفت . دلم مثل سير و سرکه مي جوشيد و نسرين خانوم

هم موبايلشو جواب نمي داد . با حرص گوشي رو روي تخت انداختم و روي کاناپه ولو

شدم . يه دفعه ذهنم به سمت مهناز پر کشيد زود رفتم سراغ موبايلم و شماره اشو گرفتم

. ديگه نا اميد شده بودم که جواب داد . صداش خش دارش بيشتر نگرانم کرد :

_ الو ... ؟

_ الو مهناز ... خوبي ؟

مهناز _ اره ... تو چطوري ؟

_ ببينم چيزي شده ؟

مهناز _ ها ؟ اره ... داره گلوم از درد سوراخ ميشه مي دونم چه مرضي افتاد به جونم و

سرما خوردم ...

و چند تا سرفه ي خشک کرد .

_ ببينم از يوسف خبري نداري ؟

مهناز _ نه مگه با تو نبود ؟

_ چرا ولي خبر دادن که حبيب اقا حالش بده نگران شد رفت بيمارستان ... تا حالا خبري

ازش ندارم .

مهناز با تعجب گفت :

_ حبيب اقا که زود بهتر شد ... فقط يه خرده ضربان قلبش کند شده بود بابا رديفش کرد

الان خوب شده ... من خودم تو بيمارستان بودم ...ديدم که بهتر شد ...

_ يوسفو هم تو بيمارستان ديدي ؟

مهناز _ نه من زود رفتم ولي فکر کنم عمه نسرين با اون حالش بهش خبر داده ... اوه

نبودي ببيني که عمه نسرين چه غش و ضعفي کرد ...

_ من الان ميرم بيمارستان ...

مهناز _ خنگ خدا الان که وقت ملاقات نيست ... بري هم رات نمي دن که ... بشين تو

خونه ات .

صداي مامان اومد :

_ يهدا حاضر نشدي ؟ بجنب ديگه ...

_ مهناز من بايد برم خونه خاله فائقه ...اگه از يوسف خبري شد بهم بگيا ...

مهناز با صدايي که رو دست خروس زده بود گفت :

_ باشه ... فعلا من بايد برم بيهوش بشم ... داره جونم بالا مياد ...

گوشي رو گذاشتم و زود اماده شدم . هر چند هيچ ميلي به مهموني نداشتم . توي مهموني

که ديگه بدتر ... همش با گوشيم ور مي رفتم . طاها که کنارم نشسته بود طاقت نياورد و

گوشي رو از دستم کشيد :

_ ا ؟ مگه ازار داري ؟ بدش به من ببينم ...

طاها گوشي رو تو جيبش گذاشت و گفت :

_ يه پنج دقيقه بهش تنفس بده دختر ... گوشيت داغ شد از بس زنگ زدي ... حالا چرا

طرف جواب نمي ده ؟

_ نمي دونم يوسف کجاست ... از عصر تا حالا هر چي بهش زنگ مي زنم جواب نمي ده

...

طاها اخم کرد و گفت :

_ چرا ؟ چيزي شده ؟

_ نه ...

و ماجرا رو براش تعريف کردم . طاها با گوشي خودش به يوسف زنگ زد و اينبار گفت :

_ در دسترس نيست ...

گوشيشو گرفتم و دوباره خودم تماس گرفتم . اينبار صداي زني که مي گفت :

_ دستگاه مشترک مورد نظر خاموش مي باشد ...

بيشتر از پيش خسته ام کرد ... يعني يوسف کجا رفته ؟ چرا خبري ازش نيست ؟...

شب براي چند لحظه مي خوابيدم و دوباره بيدار ميشدم ... دلشوره امانمو بريده بود و

خواب راحت نداشتم . نمي دونم تا حالا چند بار بهش زنگ زده بودم و جواب نداده بود . دم

دماي صبح از خستگي زياد به خواب رفتم و با صداي تکبير اذان از خواب پريدم . دلم

گواهي بد مي داد . يه دفعه گريه ام گرفته بود ... نکنه يوسف طوريش شده ؟ ديشب

خونشون هم کسي جواب نمي داد ... امروز بايد برم سر وقتشون ... خدايا ... نکنه اتفاقي

افتاده باشه ...

ماشينو جلوي در خونشون پارک کردم و بدو پياده شدم . تک تک سلولهام از اشفتگي

فرياد مي زدن ... دل تو دلم نبود تا زودتر يوسفو ببينم . دستمو روي زنگ گذاشتم و بي

وقفه فشار دادم . انتظار باز شدن نداشتم ولي باز هم مّصر بودم که يه دفعه با صداي

تيک در جا خوردم . با سراسيمگي وارد حياط شدم و صدا زدم :

_ يوسف ... نسرين جون ...

و پله هاي ايوون رو يکي دو تا طي کردم . در سالنو باز کردم . هال توي يه سکوت غم

انگيزي فرو رفته بود . پرده ها کشيده شده بود و از هيچ روزنه اي نور به اتاق نمي تابيد

. اب دهنمو قورت دادم و دوباره صدا زدم :

_ يوسف ... حبيب اقا ... نسرين جون ... کجايين ؟

صداي قدمهايي خسته که از پله ها پايين ميومد توجهمو جلب کرد ديدم

نسرين جون با چشمايي گريون نزديکم اومد و درحالي که سفت بغلم مي کرد زار زد ...

از اين حرکت تنم سفت شده بود . يعني چي ؟ چي شده که اينجوري گريه مي کنن ؟ ...

نکنه يوسف ...

با فشار نسرين خانومو از خودم دور کرد و با صداي بلند پرسيدم :

_ يوسف کو نسرين جون ؟

نسرين خانوم عينکشو برداشت و اشک هاشو پاک کرد . درحالي که سعي مي کرد هق

هقشو بخوره با صدايي خش دار گفت :

_ نمي دونم يهدا جان ... نمي دونم کجا رفته ...

يعني چي ؟ اينجا چه خبره ؟

نسرين جونو از سر راه کنار زدم و به دو به اتاقها خيز برداشتم . پله ها رو با سرعت

تمام طي کردم و به اتاقي رسيدم که درش نيمه باز بود و درو با يه حرکت هل دادم . در به

ديوار خورد و دوباره به طرفم برگشت . حبيب اقا روي تخت دراز کشيده بود و چهره اش

درد مند بود . با شنيدن صداي در صورتشو به سمتم چرخوند و گفت :

_تويي يهدا ؟

جلوتر رفتم و گفتم :

_ يوسف کجاست حبيب اقا ؟

حبيب اقا با چشمهايي اشکبار بهم اشاره کرد تا بهش نزديک تر بشم . کنار تختش

وايسادم و دوباره گفتم :

_ شما ميدونين کجا رفته نه ؟

حبيب اقا _ نمي دونم کجا رفته ولي فکر کنم بايد با خودش کنار بياد ...

اين حرفا چه معني داشت ؟ چرا به هرکسي که مي رسم يه چيزي تحويلم ميده که گيجتر

بشم ؟ خدايا ... دارم ديوونه مي شم ...

حبيب اقا _ نگرانش نباش ... فقط برامون دعا کن ...

با صدايي که انگار از ته چاه درميومد گفتم :

_ بهم بگين اينجا چه خبره ...

حبيب اقا چشماشو بست و گفت :

_ هيچي دخترم ... فقط بدون که يوسف به خاطر اشتباه ما الان آواره است ... براش دعا

کن تا برگرده ... مطمئنم به خاطر تو هم که شده برمي گرده ...

زانوهام شل شد و روي زمين چمپاته زدم ... با صدايي پر بغض گفتم :

_ چي شده ؟ ...

چشماي حبيب اقا از التماسي که توي صدام بود ، به اشک نشست ...

حبيب اقا _ اينقدر اصرار نکن يهدا ... نمي تونم چيزي بهت بگم ... نمي تونم دوباره

جلوي يکي ديگه شرمنده بشم ... فقط برام دعا کن يوسف ببخشتم ...

با تمام توانم فرياد زدم :

_ اين حرفا چه معني اي ميده ؟

و بدون اينکه منتظر جواب باشم از اتاق بيرون زدم و بقيه ي اتاقها رو مثل ديوونه ها

وارسي مي کردم . زير تخت ، کمد ، توي حموم و دستشويي ، همه جا رو ميگشتم ...

انگار يوسف داره با من قايم باشک بازي مي کنه و من مجبورم تا پيداش کنم ... در

اخرين اتاقو محکم باز کردم . يه اتاق که در و ديوار و کفش سنگ پوش سفيد بود و

پيانوي سفيد بزرگي توي اون خودنمايي مي کرد . گوشه ي اتاق تخت يه نفره ي نسبتا

بزرگي که روکش اون هم سفيد بود ولي طرحهاي مواج مشکي روي روکش زيباش کرده

بود . صدام توي اتاق منعکس شد :

_ يوسف ...

اما اينبار هم جواب نداشت ... به سمت پيانو رفتم و در حالي که کنارش راه مي رفتم ،

انگشتمو روي شاسي ها گذاشتم . صدايي ناهنجار از پيانو بلند شد . محکم دستامو روي

شاسي ها زدم و بغضي که راه گلومو سد کرده بود فرو خوردم . وقتي چشممو باز کردم ،

نمي تونستم چيزي رو که ميبينم باور کنم ... گردنبندم روي پيانو بود ولي فقط اويز خودم

بهش بود ... پس اويز يوسف چي ؟ ...

با دستاني لرزان گردنبندو برداشتم و بهش خيره شدم . خاطره ي روز سفرمون کنار دريا

برام تداعي شد . شنيدن صداي زيباي يوسف ، که اهنگ عشقو برام زمزمه مي کرد ،

بهم جون تازه داد . انگار يه نوري به قلبم تابيد و ندايي تو گوشم گفت :

_ اون برمي گرده ...

به قفسه هاش نگاه کردم . پر از سي دي بود . يکي از اونها رو بيرون اوردم و ديدم که

روش نوشته :

البوم چهارم ... يوسف سعيديان ...

فهميدم که يوسف تمام کارهاشو ضبط مي کرده . کل سي دي ها رو برداشتم و توي کيفم

ريختم . نمي دونستم دارم چي کار مي کنم فقط مي دونستم که کارام از روي اراده نيست .

وقتي بيرون رفتم صداي نسرين جون رو شنيدم که داشت به حبيب اقا مي گفت :

_ کاش توي اين موقعيت بهش نمي گفتيم ...

حبيب اقا _ فکر کنم روز هاي اخر عمرمه ... من به يوسف مديونم ... بايد بهش مي گفتم

و حلاليت مي طلبيدم ...

خيلي دلم مي خواست بدونم چي يوسفو فراري داده ... اما مي دونستم از نسرين خانوم و

حبيب اقا چيزي دستگيرم نمي شه ... اهسته در زدم و سرمو بردم داخل :

_ نسرين جون من دارم ميرم دنبال يوسف ...

نسرين جون _ فکر نکنم بفهمي کجاست ...

_ من دنبالش مي گردم اگه پيداش نکردم که هيچ و اگه کردم ازش مي خوام درباره ي

اين بساطي که به پا شده توضيح بده ...

و با خداحافظي کوتاهي اونها رو ترک کردم .

................

صداي ملايم يوسف فضاي ماشينمو عطر اگين کرده بود ... به چند تا از دوستاش که

ميشناختم سر زده بودم ولي مي گفتن که ازش بي خبرن ... تو اين چند روز کارم شده بود

پيدا کردن عشق گمشده ام ... ديگه نه دانشگاه مي رفتم ، نه غذا مي خوردم نه تو جمع

هاي خانوادگي شرکت مي کردم . چون روز بعد از ناپديد شدن يوسف ، توي خونه ي

نسرين جون مليسا و خاله نوشين رو ديدم . هيچ وقت زخم زبون خاله نوشين از خاطرم

پاک نمي شه :

خاله نوشين _ وا نسرين جون ... مگه يوسف بچه ي چهار ساله اس که گم بشه ؟

من فکر مي کنم يهدا خانوم يه چيزي گفته که يوسف ناراحت شده و چند روز رفته سفر

... واقعا که چه دور و زمونه اي شده ... فکر نمي کردم بند و بساط اين عروسي به اين

زودي جمع بشه ...

مامان خون خونشو مي خورد . نسرين جون هم همه اش داشت پا درميوني مي کرد بلکه

خواهرش اون دهنشو ببنده اما زخم زبونهاي خانوم تمومي نداشت اخرش هم طاها قد

علم کرد و گفت :

_ خيلي ببخشين ولي ميشه بفرمايين کي گفته بند و بساط اين عروسي جمع شده ؟ مثل

اينکه شما از بهم خوردن اين وصلت خيلي خوشحال ميشين .

نوشين خانوم دست و پاشو گم کرد و نتونست جوابي بده ولي در عوض پشت چشمي

نازک کرد و گفت :

_ خوبه والا .... زمونه ما يه احترام به بزرگتر حاليمون ميشد اما جووناي امروزي ...

بابا از جاش بلند شد و در حاليکه از حبيب اقا عذر خواهي مي کرد خيلي جدي گفت :

_ اميدوارم هر چه زودتر اقا يوسف برگرده والا ديگه من با اين وصلت موافقت نمي کنم

...

حبيب اقا و نسرين جون با شنيدن حرف بابا وا رفتن حال من هم که غير قابل توصيف بود

. مي دونستم که بابا به خاطر عذاب نديدن من مي خواد يوسفو رد کنه ولي من کسي رو

به جز يوسف نمي تونم تو قلبم راه بدم . به زور از روي صندلي بلند شدم بدون خداحافظي

از خونشون خارج شدم . تو راه برگشت ، وقتي از بابا پرسيدم که چرا اون حرفو زده

گفت :

_ اون اگه دوست داشته باشه تا قبل از عروسي بايد خودشو برسونه و تموم اين حرفو

حديثا رو بخوابونه ... اين مسخره بازي اي که راه انداخته چه معني اي مي ده ؟ ... حالا

چه مشکلي واسش پيش اومده و چي شده بماند ... ولي من اجازه نمي دم بقيه به گل

دخترم توهين کنن ...

از اون روز به بعد قدر بابا رو بيشتر مي دونم . براي ابروي خودم هم که شده بايد دنبال

يوسف بگردم . تو اين مدت تنها همدمم ويولونمه و نتهاي موسيقي يوسف ... ولي هر

شب با يه خوف عظيم به خواب مي رم ... اونم واهمه ي نبودن يوسفه ...

نفسمو با اه سردي بيرون دادم و با پام لگدي به سنگ گوشه ي حياط زدم . يه هفته

بيشتر به عروسيم نمونده بود و بيشتر از شش روز بود که از يوسف بي خبر بودم . مثل

يه قطره تو دل خاک فرو رفته بود و هيچ جوري نتونستم پيداش کنم . چقدر تو اين مدت به

خاطرش حرص خوردم . چقدر از مليسا و حتي سها ، دختر عموي خودم زخم زبون شنيدم

. يادمه يه روز سها خيلي رک و راست بهم گفت:

_ خب معلومه با اين اخلاقي که تو داري هيچ کي قبولت نداره ... من جاي تعجبمه که

چطور اومده خواستگاريت !

مثلا مي خواست شوخي شوخي بچزوندم ولي محيا پشتم دراومد و خوب جوابشو داد :

_ بالاخره يکي بياد خواستگاري خواهر من خيلي بهتر از اينه که مثل شما هيچ کس ،

واسش نياد !

سها با عصبانيت لبشو جويد و چيز ديگه اي نگفت . از وضعيت تاسف بارم حالم بهم مي

خوره ... ژاکتمو بيشتر دور خودم پيچوندم و نگاهمو به اسمون دوختم . مامان و بابا تو

اين مدت پا به پاي من و نسرين خانوم دنبال يوسف بودن . گهگاهي اشکهاي مامان و

محيا رو براي خودم ميديدم ولي خودم تا حالا يه قطره اشک هم نريخته بودم . چون ايمان

داشتم که يوسف مياد و فقط يه چيز کوچولو توي اين ماجرا تکون خورده وگرنه يوسف

من برمي گرده ... اينو مطمئنم ...

نمي دونم چقدر به اسمون خيره شده بودم که يه دفعه قطره اي روي صورتم چکيد ...

داشت بارون مي گرفت . موهاي بلندمو از توي ژاکتم بيرون اوردم و بازشون کردم . دلم

ميخواست بارون توي موهام شبنم بکاره ... چشمامو بستم و دوباره سرمو بالا گرفتم .

ناخوداگاه اين اهنگو زير لبم زمزمه کردم :

ببار اي نم نم بارون

ببار امشب دلم خسته است

ببار امشب دل تنگه،

همه درها به روم بسته ست

ببار اي ابر باروني،

ببار و گونه مو تر کن

ببار اي ابر باروني،

ببار اين بغضو پرپرکن

چشمام از هجوم اشک گرم شد و يه قطره اشک از لاي چشماي بسته ام با قطره هاي

بارون روي صورتم يکي شد ... يه دفعه دو دست از پشت سر شونه هامو گرفت و اهسته

فشار داد . دستاي طاها رو تشخيص دادم . صداش اروم در گوشم گفت :

_ سرما مي خوري ... بيا بريم تو .

چشمامو باز نکردم . دلم نمي خواست گريه امو ببينه . همونطور که با کمکش به داخل

ساختمون مي رفتم ، صدام زد :

_ يهدا ...

وايسادم ولي چشمام همچنان بسته بود . منو سمت خودش برگدوند و با مهرباني گفت :

_ اشکال نداره اگه گريه کني و اشکال هم نداره اگه براي يه بار مثل بقيه ي دخترا

داداشتو بغل کني ... بيا اينجا اجي ...

اهسته چشمامو باز کردم . دستاشو باز کرده بود و منتظر من بود که به اغوش

حمايتگرش پناه ببرم و از زمونه شکايت کنم ... اروم بهش نزديک شدم و چونه ام رو

روي شونه اش گذاشتم . دستاي مهربونش موهاي خيسمو نوازش داد و گفت :

_ از هيچي نترس ... به نامزدت شک نکن ... مطمئنم يوسف قبل از عروسي برميگرده

... باشه ؟

صدامو صاف کردم و گفتم :

_ باشه ... داداش .

فکر کنم واسه اولين بار بود که اينطور با محبت داداش صداش مي زدم . فشار دستشو

بيشتر کرد و بعد منو از خودش جدا کرد و گفت :

_ حسابي خيس شدي ... برو لباستو عوض کن حاضر شو بريم بيرون ...

با خنده گفتم :

_ ولي الان که داره بارون مياد ... دوباره خيس ميشم .

طاها روي دماغم زد و گفت :

_ بچه جون من که مثل تو بي احتياطي نمي کنم ... پس چتر واسه چي خوبه ؟

با لبخند گفتم :

_ صبر کن الان ميام .

اروم مشغول عوض کردن لباسام شدم . نمي دونم چرا امروز بدجوري دلم هواي يوسفو

کرده بود . پالتويي که با هم خريده بوديمو پوشيدم و براي اينکه يوسفو پيش خودم حس

کنم همون دستکشها رو دستم کردم . با لبخند بهش خيره شدم حرف اون روز يوسف به

خاطرم اومد :

« هر وقت من نبودم يا مثل الان نخواستي که من دستتو بگيرم اينو دستت کن ... اين مثل

دستاي من گرمت ميکنه اشکال شرعي هم نداره ! ...»

دستکشها واقعا گرمم کرد . از اتاق بيرون اومد و ديدم طاها دم در منتظرم وايساده

با ديدنم گفت :

_ شب که کاري نداري ؟

_ نه چطور ؟

طاها _ مامان زنگ زد گفت بريم خونه دايي فواد .

با اينکه حوصله اشو نداشتم ولي قبول کردم . وقتي ماشينو روشن کرد ، آلبوم ششم

يوسفو توي ضبط گذاشتم و پخشو فشار دادم . صداي ملودي بي کلام يوسف سکوت

ماشينو شکست طاها وقتي ديد موسيقي بي کلامه با خنده گفت :

_ اخي ... خواننده اش لاله !

لبخند محوي زدم و سرمو به شيشه چسبوندم . طاها متوجه حالم شد و گفت :

_ راستي اين همه رفتي کلاس موسيقي هيچي ياد گرفتي ؟

فقط سرمو به نشونه ي اره تکون دادم طاها باز گفت :

_ ببينم نکنه خواننده ي اين اهنگ تويي که لال شدي ها ؟!

برگشتم سمتش و گفتم :

_ چيه ؟ خيلي دوست داري صدامو بشنوي ؟

طاها با خنده گفت :

_ البته اگه صدايي داشته باشي ! فقط قبل از خوندنت بهم اطلاع بده که گوشامو بگيرم !

اخه صداي ويولون و گيتارت که خيلي نکره است واي به حال اوازت !

بي توجه به شوخي مسخره اش ، ريتم اهنگو توي ذهنم با ترانه اي که باهاش بود

هماهنگ کردم و کمي بعد صداي محزونم سکوت ماشينو شکست :

ميترسم پشت اون نقاب زيبا .

تو نباشي

ميترسم که دلم با اين حقيقت رو به رو شه

بـــرام نقش عاشق پيشه رو بازي کني باز

ميتــــــرسم که يهو براي من دست تو رو شه

مثل ديوونه ها چشمامو بستم

که حقيقتو نبينم

يک رازي پشت حرفاته که هنوزم من ازش ..

چيزي نفهميدم …

ولي اي کاش اتفاق هاي زمونه جوري مي افتاد

که يک روز ميــــشد

حتي تو خواب هم شده آيندمو يک روزي

من از نزديک ميديدم

اين اهنگ وصف حال من بود ... واقعا مي ترسيدم يوسف اونچيزي که فکر مي کردم

نباشه ... صداي طاها منو از فکر و خيال بيرون کشيد :

_ صداي خيلي قشنگي داري ... ولي ديگه اينجور اهنگيو نخون ... چون مناسب تو نيست

... تو نبايد به يوسف شک کني يهدا ... اون پسر خوبيه ...

فقط در جواب حرفش آه کشيدم . که يه دفعه صداي خودم منو غافلگير کرد . طاها با خنده

ام پي تري رو جلوم تکون داد و گفت :

_ چيه انتظار نداشتي صداتو ضبط کنم ؟ ... ولي بايد بگم اين صداي بي نظير واسه من

يکي خيلي مهمه ... چرا تا به حال برامون نخونده بودي ؟

_ به همون دليلي که تا به حال گيتار و ويولون نمي زدم ... من فقط به خاطر يوسف

حاضر شدم موسيقي ياد بگيرم ... و حالا هم به خاطر احساسم به يوسف اين اهنگو

خوندم ...

طاها سرشو تکون داد و گفت :

_ درکت مي کنم يهدا ... خب ديگه تريپ غم بسه ... کجا مي خواي بري ؟ دوست داري

بريم پيست ؟

با گفتن پيست ياد برف بازي اون روزم با يوسف افتادم با لبخند بي جوني گفتم :

_ نه برو پارک ِ...

طاها هم موافقت کرد و به راه افتاد ... هر چي بيشتر به پارک نزديک مي شديم ، قلبم تند

تر مي زد ... انگار داره واسه خودش جشن ميگيره ... موبايل طاها زنگ خورد :

طاها _ بله ؟

....

_ سلام جناب ... حال شما ؟

.....

_ بله من به اقاي مجيدي هم در رابطه با پروندتون گفتم حالا بايد ديد نظر ايشون چيه ...

.....

_ چي ؟ هنوز تنظيم نکردن ؟ ... اي بابا ...

....

_ باشه منم نزديک همونجام لطفا تشريف داشته باشين من تا ده دقيقه ي ديگه خودمو

ميرسونم .

....

خواهش مي کنم . خداحافظ .

فهميدم که کار داره . بي اراده دستمو به سمت در بردم و بازش کردم . پارک توي چند

قدميم بود . طاها با تعجب صدام زد :

_ ا ؟ يهدا چرا پياده شدي ؟

_ تو کارتو بکن ... نيم ساعت ديگه بهم زنگ بزن تا بيام بيرون .

فرصت حرف ديگه اي رو بهش ندادم . نمي دونم چرا عجله داشتم که زودتر خودمو به

پارک برسونم . سرعت قدم هام لحظه به لحظه زيادتر مي شد . از دور نيمکتي که با

يوسف روش نشسته بوديم رو نگاه کردم . ديدم که يه مردي روي نيمکت نشسته و

دستاشو تکيه گاه سرش کرده . با احتياط جلو رفتم . با شنيدن صداي پاهام ، مرد سرشو

بلند کرد . چيزي رو که مي ديدم ، باور نمي کردم ... اين يوسف بود ؟؟؟؟

با ناباوري بهش زل زدم . تک تک اجزاي صورتشو از نظر گذروندم . نه ... خودش بود .

بعد از دوهفته دوري ، چقدر فرق کرده بود ... چقدر غمگين به نظر ميومد . موهاش کمي

ژوليده بود و بلندتر شده بود . ته ريشي روي صورتش خودنمايي مي کرد و چشماش ،

پاي اون دو زمرد رويايي من ، به اندازه ي يه بند انگشت گود شده بود . چشماش سرخ

سرخ بود . معلوم بود که گريه کرده . با به حرف اومدنش ، از توي بهت دراومدم :

_ چقدر لاغر شدي ...

منم تغيير کرده بودم . توي اين يه هفته حتي يه اب خوش هم از گلوم پايين نرفته بود .

فقط زمزمه کردم :

_ يوسف ...

از جاش بلند شد و با تاني به سمتم اومد . دستاشو روي شونه هام گذاشت و توي چشمام

خيره شد . نمي دونم از سر دلتنگي بود يا دلخوري اما قطره ي اشکي از چشمم چکيد .

يوسف با يه لبخند محزون دست برد و رد اشک روي گونه ام رو دنبال کرد و با صدايي

ارامش بخش گفت :

_ بالاخره سد چشمات شکست ...

با گريه گفتم :

_ تو اين مدت کجا بودي ؟ نمي گي از ترس مردم ... هزار جور فکر و خيال به سرم زد

... هر جا که به ذهنم ميرسيد دنبالت گشتم اما نبودي ... چرا ؟ چرا رفتي يوسف ؟...

يوسف دستاشو از روي شونه هام برداشت و با خستگي روي نيمکت نشست . من از

جام تکون نخوردم و فقط بهش نگاه کردم . بعد از چند لحظه شروع به حرف زدن کرد غم

توي صداش موج مي زد :

_ يهدا يه سوالي ازت دارم ... دلم مي خواد که رک و راست بهم جواب بدي ... باشه ؟

با تکون دادن سر بهش جواب دادم . ادامه داد :

_ تو واسه چي منو قبول کردي ؟

بدون لحظه اي تامل جواب دادم :

_ چون دوست دارم .

خودم و يوسف از حرف ناگهانيم شوکه شديم . ولي من حرف دلمو زدم . چيزي که واقعا

بود ...

يوسف _ چرا دوستم داري ؟

_ چون ... چون ...

خودم هم جوابي براش نداشتم ... فکر کنم چون اون عاشقم بود منم دوستش داشتم ...

ناچار ساکت شدم . يوسف دوباره گفت :

_ اگه من اون ادمي که فکر مي کني نباشم ، بازم حاضري باهام ازدواج کني ؟

_ منظورت چيه ؟

يوسف _ اول جواب منو بده ...

_ من نمي تونم بگم ... تو چت شده ؟ حبيب اقا چي بهت گفته که اينجوري شدي ؟ ...

جوابمو نداد . داشت عصبانيم مي کرد با حرص گفتم :

_ اصلا مي دوني حبيب اقا چه زجري مي کشيد ؟ چرا باباتو اونجوري ول کردي و رفتي

نمي گي قلبش مريضه ؟ ... با خودت فکر نکردي که ...

يوسف با فرياد حرفمو قطع کرد :

_ نه فکر نکردم ..... تو اون لحظه اگه تو هم جاي من بودي همين کارو مي کردي ... تو

نمي دوني من چه حرفايي شنيدم ... ميفهمي يهدا ؟ ... تو هيچي نمي دوني ...

صداش لحظه به لحظه بلند تر ميشد . از خشمش ترسيدم ... زير لب گفتم :

_ يوسف ...

سرش بين دستاش بود و موهاشو توي مشتش فشار مي داد . نمي دونم چي اينقدر

عصبانيش کرده بود ... مي خواستم ارومش کنم . اهسته کنارش رو نيمکت نشستم و

زمزمه کردم :

_ چي شده يوسف ؟ ... باهام حرف بزن ... خواهش مي کنم .

نمي دونم توي صدام چي بود که باعث شد دهن باز کنه :

_ اگه يکي کل عمرتو بهت دروغ مي گفت مي بخشيديش ؟

_ يعني چي ؟ واضح حرف بزن ببينم ...

يوسف نگاهشو بهم دوخت و گفت :

_ اگه بفهمي بابات يه دزد بوده ، مي بخشيش ؟

با اين حرفش ضربه ي سختي خوردم . دستام دو طرف بدنم افتادن ... لبهام تکون خورد :

_ يعني حبيب اقا ...

يوسف _ منو دزديده ...

صداي فريادم براي خودم هم نااشنا بود :

_ چي ؟؟؟؟

يوسف پوزخند تلخي زد و گفت :

_ چيه ؟ انتظارشو نداشتي ؟ انتظار نداشتي اقا جون مهربون من اينجوري از اب دربياد ؟

حق هم داري ...

دستمو روي بازوش گذاشتم و محکم تکونش دادم :

_ چي داري مي گي ؟ ... درست حرف بزن منم بفهمم ... اين اراجيف چيه که بهم مي

بافي ؟

يوسف _ کاش اراجيف بود ... ولي حقيقت داره ...

مغزم از کار افتاده بود . حتما يوسف داره اشتباه مي کنه ... حبيب اقا يه همچين ادمي

نيست ... ولي پس چرا داشت ضجه ميزد که يوسف ببخشدش ؟ ... خدايا چي شده ؟ ...

نفس عميقي کشيدم و گفتم :

_ همه چيزو برام تعريف کن ... مي خوام بدونم .

يوسف لبشو با زبون تر کرد و گفت :

_ اون روز که تو رو گذاشتم خونه رفتم بيمارستان ... وقتي رسيدم ديدم اقا جون حالش

اونقدر ها هم بد نيست ... خواستم باهات تماس بگيرم تا از نگراني دربياي که مامان

گفت اقا جون مي خواد باهام حرف بزنه ... زود خودمو بالاي تختش رسوندم . دستمو

گرفت و با صدايي پر درد بهم گفت که مي خواد يه چيزي رو بهم اعتراف کنه ....

اينجاي حرفش که رسيد ساکت شد . سعي کردم به حرف بيارمش :

_ خب ، بعد ؟

يوسف دست روي صورتش گذاشت و گفت :

_ بدترين لحظات زندگيم همون موقع بود ... حرفاي اقاجون مثل پتک به سرم فرود ميومد

... اولش فکر کردم داره باهام شوخي مي کنه ولي مدرکي که بهم نشون داد جاي هيچ

شکي رو باقي نذاشت ...

_ مگه چي بهت گفت ؟

يوسف به سختي گفت :

_ اقا جون گفت ... گفت که وقتي پنج سال از ازدواجش با مامان گذشته بود و بچه دار

نشد ، فهميد که مشکل از خودشه ... خواست مامانو طلاق بده اما مامان قبول نکرد .

تصميم گرفتن براي درمان برن پاريس ...هه ! ميبيني يهدا ؟ حتي درباره ي سفرشون هم

بهم دروغ گفتن ... بگذريم ... اونجا درمان نميشه و درسشو ادامه ميده . بعد از ده سال

ميان ايران ... به مناسبت سالگرد ازدواجشون ميرن شمال که زلزله ميشه ...

حرف زدن براش سخت شده بود . با صداي لرزاني ادامه داد :

_ من اصالتا اهل رودبارم ... اقا جون گفت پيدام کرده ... ولي ، منو به بهزيستي تحويل

ندادن ... خانواده ام گم شده بودن ... من بي سرپرست بودم ولي اقاجون بدون اينکه هيچ

تلاشي براي پيدا کردن خانواده ام بکنه منو پيش خودش اورد ...

صداش از شدت بغض خش دار بود :

يهدا ... بيست سال بدون اينکه هويتمو بدونم زندگي کردم ... مي فهمي چه دردي داره ؟

مي فهمي ؟ ...

_ ولي يوسف ... تو داري اشتباه ميکني ؟

يوسف با عصبانيت گفت :

_ چي رو دارم اشتباه مي کنم ؟ ... حقيقت عوض نمي شه ... اقاجون منو دزديده درحالي

که مي تونست با وجود اين خيلي راحت خانواده امو پيدا کنه...

و پلاکي رو که به گردنش اويزون بود بهم نشون داد . يه پلاک نقره اي يادگار جنگ بود

...

_ اين ...چيه ؟

يوسف پلاک رو توي دستش فشرد و گفت :

_ گفت وقتي پيدام کرده اين گردنم بوده ... اگه الان هم بتونم خانواده امو پيدا کنم ، شک

دارم که ديگه پدرمو ببينم ...

_ يعني ... اين پلاک ...

يوسف _ گمون کنم براي پدر واقعيمه ...

دهنم باز موند ... چرا يه دفعه همه چي بهم ريخت ؟ حالا تکليف من چي ميشد ؟ اب

دهنمو قورت دادم و پرسيدم :

_ تو اين مدت دنبال خانواده ات بودي؟

يوسف اروم سرشو تکون داد و گفت :

_ نه ، رفته بودم شمال ... مثل ديوونه ها هر روز ميرفتم لب دريا ... هيچ کاري نمي

تونستم بکنم ... عقلم به هيچ چيز قد نميداد ... فقط مي خواستم تنها باشم ....

_ الان مي خواي چي کار کني ؟

يوسف _ نمي دونم ... ديگه هيچي نمي دونم ... همين حالا از شمال برگشتم . به ياد اون

روزي که باهم اومديم پارک اومدم اينجا ... يادت مياد ؟

لبخند تلخي زدم . مگه ميشد فراموش کنم ؟ يوسف نگاهي بهم کرد و گفت :

_ چقدر لاغر شدي ...

_ قبلا گفتي .

يوسف به دستام نگاه کرد و وقتي دستکشا رو تو دستم ديد، گفت :

_ بي اجازه هم که دستمو مي گيري !

دستمو عقب کشيدم :

_ مال خودمه !

يوسف خنده اي کرد و سرشو تکون داد . دلم براي خنده هاش تنگ شده بود . ناخوداگاه

جلو رفتم و سرمو روي شونه اش گذاشتم . براي چند لحظه حرکتي نکرد . کمي بعد گونه

اشو روي سرم گذاشت و زمزمه کرد :

_ خيلي دلم برات تنگ شده بود ... مي خواستم بيام پيشت ولي نتونستم ... منو مي بخشي

؟

قاطع جواب دادم :

_ نه .

يوسف _ نه ؟!

_ نچ ...

يوسف _ اخه چرا ؟!

_ چون تو حتي جواب تلفنامو هم ندادي ... خيلي نامردي .

يوسف _ اگه تو هم جاي من بودي همينکارو مي کردي ... اما دلم به زنگ زدنت خوش

بود . شماره ات که روي گوشيم ميفتاد ، بال درمياوردم اما نمي تونستم بهت زنگ بزنم

... موقعيتم خيلي ناجور بود ... داشتم ديوونه مي شدم .

_ ولي ، من دلم مي خواست اولين نفري باشم که توي شرايط سخت کنارته ... يوسف ،

من و تو داريم ازدواج مي کنيم ... بهتر نيست مشکلاتت رو تنهايي به دوش نکشي ؟ ...

من اينجام تا سختي ها و شاديها رو با هم قسمت کنيم ... مگه نه ؟

يوسف با عشق بهم خيره شد ... تک تک اجزاي صورتمو زير نظر گذروند و گفت :

_ چرا اينقدر مهربوني ؟ با اينکه ديگه مي دوني که من پدر و مادري ندارم ... مي دوني

، توي اين دو هفته ، تنها چيزي که بهم تسلي ميداد اين بود که سر راهي نيستم ...

اونجوري فکر مي کردم که شايد يه بچه ي نامشروع باشم و اين خيلي بد تر از الان بود

...

دلم براش سوخت ... واقعا شراسط سختي داشت . بيست سال بدون اينکه يادش بياد مادر

و پدر واقعيش کين سر کرده بود... بدون اينکه بدونه با خانواده ي دروغينش زندگي مي

کنه ... اروم پرسيدم :

_ حالا مي خواي چي کار کني ؟

يوسف _ نمي دونم ... واقعا مغزم کشش نداره ... هر چي فکر مي کنم به جايي نمي رسم

.

_ من ميگم بيا با هم دنبالشون بگرديم .

يوسف با تعجب گفت :

_ با هم ؟

_ اره ... بعد از ازدواج تو منو مي بري ماه عسل شمال و منم به عنوان هديه ي

عروسي خانواده تو دو دستي تقديم مي کنم ... به من ميگن کاراگاه يهدا !!!

يوسف لبخند محوي زد و گفت :

_ مي توني با من ازدواج کني ؟ برات فرقي نمي کنه من واقعا کي هستم ؟

_ نه ... چون تو چيزي هستي که الان اينجايي ... تو يوسف مني ... فرق نداره مادر يا

پدرت کيه ... فقط مهم اينه که نامزد مني ...

مي خواستم بگم عشق مني ولي نمي دونم چرا اين زبون صاحب مرده به گفتنش نمي

چرخيد !

يوسف _ ولي يهدا ...

_ ولي و اما نداره ... يادت باشه من هنوز تو رو نبخشيدما ... تازشم من و تو قراره با

هم ازدواج کنيم منم ميشم زنت مي خوام مادر شوهر راست راستکيمو بشناسم !

يوسف خنده ي زيبايي کرد و گفت :

_ خيلي دوست دارم ...

چشماي نسرين خانوم براي يه ثانيه هم از روي يوسف بلند نمي شد . تازه خبر برگشتن

يوسف رو به بقيه داده بودم و با هم به خونشون اومده بوديم . يوسف خيلي داشت سعي

مي کرد خودشو کنترل کنه . از اون وقتي که پاشو تو خونه گذاشته بود نسرين جون با

چه شوق و ذوقي يوسفو تو بغل گرفته بود و پسرم پسرم مي کرد . يوسف بعد از مدتي از

اغوش نسرين خانوم بيرون اومد و با يه عذر خواهي کوتاه به اتاقش رفت .

نسرين جون با اين حرکت يوسف در هم شکست . من نمي دونستم بايد طرف کيو بگيرم .

اگه نسرين جونو دلداري بدم يوسف ميگه چرا اينقدر زود مي بخشيشون و اگه پيش

يوسف برم ، نسرين جون بيشتر از قبل غصه اش مي گرفت . خب تا حدودي حق رو به

نسرين جون هم مي دادم . ولي يوسف هم حق داشت ... با کلافگي روي مبل نشستم و با

خودم گفتم بهتره زمان اين مشکلات رو حل کنه ...

بابا از اول مجلس کمي سرسنگين بود . مامان هم همه ي تلاششو مي کرد تا نسرين

جونو اروم کنه . حبيب اقا به خاطر تاثير داروهاش هنوز خواب بود و کسي قصد بيدار

کردنشو نداشت . کمي بعد زنگ خونه به صدا در اومد . مامان براي باز کردن در رفت و

با طاها و محيا و عادل برگشت .

طاها تا منو ديد از دور واسم خط و نشون کشيد که بعدا به حسابم مي رسه . حق هم

داشت . بدجوري تو پارک پيچونده بودمش . با نگاهم ازش عذر خواهي کردم ولي کوتاه

بيا نبود . منم شونه هامو با بي خيالي بالا دادم و تو دلم گفتم به درک که نمي بخشي ! از

يه چيزي خيلي خوشحال بودم اونم اين بود که با برگشتن يوسف زندگي گذشته ي منم

دوباره برگشته بود . باز شده بودم همون يهداي پر شر و شور و موذي !

نسرين خانوم بالاخره تونست گريه اشو بخوره و با صدايي که از شدت گريه خش دار

شده بود بهم گفت :

_ يهدا جان ، دخترم اگه ميشه برو بالا حبيبو صدا کن ... تا الان ديگه بايد بيدار شده

باشه ... دلم مي خواد تو اين خبر خوشو بهش بدي ...

صداش موقع گفتن کلمه ي خبر خوش ، بغض داشت . با ناراحتي سرمو تکون دادم و از

پله ها بالا رفتم . ديدم در اتاق حبيب اقا نيمه بازه . اهسته لاي درو بيشتر باز کردم تا

بتونم توي اتاقو ببينم . يه دفعه با شنيدن صداي گريه هاي مردونه ي يوسف قلبم فشرده

شد .... داشت با ضجه با حبيب اقا حرف مي زد :

_ مي خواين بازم بهتون بگم اقا جون ؟ .... به نظرتون توقع بي جايي نيست ؟ ....

صداي هق هق هاي خسته ي حبيب اقا هم به گوشم مي خورد و دلمو بيشتر ريش مي

کرد . يوسف وقتي ديد حبيب اقا حرفي نمي زنه ادامه داد :

_ باشه اقا جون ... من که اين همه سال از حقم گذشتم اينم روش ... ولي شما رو به

جون مامان قسم ميدم ، ... بهم بگو تا حالا هيچ وقت رفتي پي اين ؟

فهميدم که داره درباره ي پلاک حرف مي زنه . دوباره صداي ناله اش بلند شد :

_ آخه چرا ؟ ... يه عمر توي بي خبري بودن من ارزششو داشت ؟ ... هيچ وقت با خودت

فکر کردي اگه يه جور ديگه مي فهميدم چي ميشد ؟ ... اقا جون تا حالا فکر کردي اگه

نخوام ببخشمت بايد جواب چند نفرو توي اون دنيا بدي ؟

صداي هق هق خشک حبيب اقا لحظه به لحظه بالاتر مي رفت . دلم مي خواست پا در

ميوني کنم و به يوسف بگم تمومش کنه ... ديگه خفت کشيدن حبيب اقا بس بود ... اما

نمي تونستم دخالت کنم . حبيب اقا با صداي لرزانش جواب داد :

_ اره ... فکر کرده بودم ... اما نمي تونستم ازت دست بکشم ...

يوسف با صدايي لرزون که نمي دونم از شدت بغض بود يا خشم فرياد زد :

_ د اخه ميوه ي زندگي يکي ديگه چه لذتي برات داشت لعنتي ؟ ...

صدايي جز گريه جوابش نبود . خودش هم با تمام قدرت دستشو جلوي دهنش فشار ميداد

تا صداي زار زدناش رو بقيه نشنون ... دست و پامو گم کرده بودم . عشقم داشت گريه

مي کرد و من نمي تونستم هيچ کمکي واسه اروم شدنش بکنم . بي اراده چشماي منم

شروع به باريدن کرد . دست منم به سمت دهنم رفت تا صداي هق هقم بقيه رو متوجه ي

خودش نکنه ... يوسف بعد از کمي قدم زدن دوباره از سر شروع به حرف زدن کرد :

_ کاش حداقل کمي زودتر بهم مي گفتي .... کاش فرصت ميدادي تا با خودم کنار بيام ...

کاش مي زاشتي قبل از اينکه با يهدا اشنا بشم بفهمم کيم ... بدونم چي ام که خودمو

حلاجي کنم ببينم به درد يهدا مي خورم يا نه ... اقا جون ، اگه من وصله ي تن يهدا نباشم

چي ؟ ... اگه لياقتشو نداشته باشم چي کار کنم ؟ ... مي دوني دارم توي چه منجلابي دست

و پا مي زنم ؟

فرياد اشکاراي يوسف باعث شد همه به طبقه ي بالا هجوم بيارن . نسرين خانوم بدو

خودشو به اتاق رسوند و با التماس از يوسف مي خواست اروم باشه ... يوسف با

چشمايي اشکي از اتاق بيرون اومد که نگاهش به من افتاد . واسه اولين بار بود که

گريه ي يه مردو ميديدم ... چقدر دردناک بود . چهره ي دوست داشتنيش خيس از اشک

بود و چشماي سبزش رو هاله اي سرخ دربرگرفته بود . يه لحظه جلوم ايستاد ولي بعد با

حالتي عصبي خودشو به اتاقش رسوند . ناخواسته دنبالش رفتم و صداش زدم :

_ يوسف ....

ايستاد ولي برنگشت . با صدايي که مي لرزيد جواب داد :

_ تو ماشين منتظرم باش ... الان ميام .

و بدون اينکه صبر کنه تا جواب بدم رفت تو اتاقش . برگشتم و ديدم که حبيب اقا با شونه

هاي خميده از روي تخت بلند شد تا به سمت اتاق يوسف بره . جلوشو گرفتم و گفتم :

_ نه حبيب اقا ... الان نه ...

نسرين جون با بغض گفت :

_ تو رو خدا برو ببين چشه مادر ... تنهاش نزار ...

سرمو به علامت تصديق تکون دادم و گفتم :

_ خيالتون راحت ... حواسم بهش هست ...

و بعد از کسب اجازه از بابا رفتم سمت بيرون و به ماشين تکيه دادم . پنج دقيقه گذشت و

يوسف بيرون اومد . فقط لباساشو عوض کرده بود . سوييچو به سمتم گرفت و با لحن

خسته اي گفت :

_ مي روني ؟

بدون تعلل قبول کردم و پشت رل نشستم . بعد از رسيدن به خيابون اصلي پرسيدم :

_ کجا برم ؟

يوسف همونطور که ارنجشو به شيشه تکيه داده بود و با انگشت پشت چشماشو ماساژ

ميداد گفت :

_ نمي دونم ... ساعت چنده ؟

_ شيش و نيم ...

يوسف زمزمه کرد :

_ الان اذان مي گن ... برو امامزاده ...

و سرشو به شيشه تکيه داد و چشماشو بست . بي هيچ حرفي به سمت امامزاده روندم و

بعد از اينکه ماشينو پارک کردم به سمت يوسف برگشتم . به گنبد طلايي خيره شده بود و

زير لب سلام ميداد . اروم از ماشين پياده شد و چند قدم جلو رفت . انگار يادش رفته بود

منم باهاشم . يه دفعه برگشت و گفت :

_ مياي ؟

جوابمو با بستن در ماشين دادم و نزديکش رفتم . قبل از اينکه بره استين کاپشنشو گرفتم

و اهسته گفتم :

_ تکليفتو با خودت روشن کن يوسف ... نزار کسي که بيست سال مثل پدر بهت خدمت

کرده بيشتر از اين رنج بکشه ... درکش کن .

يوسف اه سردشو بيرون داد . بخار تنفسش رو با چشمام دنبال کردم که کمي بعد توي هوا

گم شد . يوسف با صداي لرزاني گفت :

_ دو هفته اس دارم راجبش فکر مي کنم ...

قبل از اينکه مهلت حرف ديگه اي رو بهم بده داخل حرم شد . منم دنبالش توي حرم رفتم

. قبل از اينکه وارد ضريح بشم چادر سفيدو از روي يه جالباسي برداشتم و روي سرم

انداختم . اهسته وارد مقر ضريح شدم . قدمهامو اروم برمي داشتم و به ضريح چشم

دوخته بودم . عطر خوش گلاب فضا رو عطر اگين کرده بود . زير لب دعا مي کردم ...

براي يوسف ، براي خودم ، براي حبيب اقا و نسرين جون ... خودمو به ضريح اويختم و

به نور سبزي که توي مقبره روشن بود خيره شدم ... نمي دونم چقدر همونجا وايساده

بودم که صداي اذان اومد . بعد از نماز ، سلام اخرو دادم و از توي حرم بيرون اومدم و

به سمت ماشين رفتم . پشت رل منتظر يوسف نشسته بودم . بعد از نيم ساعت اونم بيرون

اومد . بعد از سوار شدن پرسيد :

_ معطل شدي ؟

_ نه زياد .

به صورتش نگاه کردم . اثار خستگي تقريبا از چهره اش رخت بر بسته بود ولي غم

عميقي توي چشماش موج مي زد . تقريبا نزديک خونشون بودم که گفتم :

_ فکراتو کردي ؟

نفس عميقي کشيد و جواب داد :

_ اره ...

_ خب ؟ نتيجه ؟

يوسف _ هموني که تو مي خواي شد ...

_ من اون چيزي رو مي خوام که تو مي خواي ... دل خودت به بخشش راضي ميشه ؟

يوسف به جاي جواب دادن سوالم گفت :

_ مي دوني بعد از اين جريان هنوز باورم نشده که يه گمشده ام ؟ ... روزاي اول با خودم

فکر مي کرد اقا جون داره باهام شوخي مي کنه ولي وقتي اين پلاکو مي ديدم مطمئن

ميشدم که خواب نيستم ... ولي ... هر چي هم مي خوام با منطق تصميم بگيرم ، نمي شه

... وقتي اقا جونو روي تخت ديدم که نمي تونه از جاش بلند بشه ، وقتي ديدم از نگاه

کردن به چشماي من خجالت مي کشه ، دلم زير و رو شد ... هنوز هم جاي بابام مي

بينمش ... چون نمي شه خاطرات بچگيمو فراموش کنم ... يعني نمي تونم ... تا دو هفته

ي پيش با خودم فکر مي کردم که اقا جون بهترين پدر دنياست ... چون همه چي واسم

فراهم کرد کافي بود تا من لب تر کنم و کل خواسته هام براورده بشه ... هميشه پشتم بود

... اما الان حقيقت داره روشن ميشه ولي بازم نمي تونم از اقا جون کينه به دل بگيرم ...

حتي اگه حق بزرگ شدن تو خانواده ي خودمو ازم گرفت ... يهدا ... من از اقا جون مي

گذرم ولي مي خوام بدونم مادر پدر اصليم کيه ... کمکم مي کني پيداشون کنم ؟

لبخند گرمي به روش زدم و گفتم :

_ ممنون که بهترين راهو انتخاب کردي ... همينو ازت انتظار داشتم ... اين رو هم بدون

که من هيچ وقت تنهات نمي زارم ... مطمئن باش حتي اگه تو هم ديگه نخواي بري

دنبالشون من برات پيداشون مي کنم ... قول ِ قول !

يوسف خنده ي دلنشيني کرد و گفت :

_ واسه چي نخوام ؟ مگه عقلم کمه ؟

با شوخي گفتم :

_ لابد عقلت کمه که دارم مي گم !

لپمو گرفت و محکم کشيد و با حرص ساختگي گفت :

_ که من عقلم کمه ها ؟

_ نکن يوسف نکن ... عجب زوري داريا ! بابا لپم کنده شد ...

لپمو رها کرد و بعد جاي انگشتاشو بوسيد . دوباره اين بچه رو جو گرفت ! يه خرده

نگاش کردم و ديدم که عاشقانه بهم خيره شده ... نمي دونم چرا ولي هميشه يه جورايي

از زير رفتاراي عاشقانه ي يوسف در مي رفتم ...دوست داشتم عاشقم باشه و بمونه

ولي نمي دونم چرا نمي خواستم يه همچين برخوردايي داشته باشيم . با شوخي دستمو

روي گونه ام ماليدم و گفتم :

_ عجب خشني هستيا ! يادم باشه هيچ وقت در اينده با تو شوخي نکنم ! سياه و کبودم مي

کني !

برگشتم و ديدم همينجوري خيره خيره منو نگاه مي کنه . بدجوري معذب شدم . نا خوداگاه

کمي شالمو جلوتر کشيدم و دستمو روي گونه هاي گر گرفته ام گذاشتم . داشتم دنده رو

عوض مي کردم که داغي دستشو روي دستم حس کردم . دنده رو توي مشتم فشار دادم و

دعا کردم يوسف خودشو کنترل کنه ... خدا جون اين امشب حالش خوب نيست بيا و

عقلشو بهش پس بده ! ديگه غلط بکنم به روش بخندم بار اخرم بود ! سعي کدم ذهنشو

منحرف کنم :

_ اهان ... بهت گفته بودم وقتي نبودي رفتم خونتون و کل البوماتو برداشتم ؟ ... هميشه

توي ماشين گوششون مي دادم ... خيلي خوب ميزنيا ... راستي چرا قبلا نگفته بودي پيانو

هم بلدي ؟ ... واسه خودت يه پا بتهوونيا ! ...

يوسف دستمو از روي دنده برداشت و بوسه ي گرمي به روش زد . نزديک بود فرمونو

ول کنم ! ( اي بي ظرفيت !) لب پايينمو محکم گزيدم تا هر چي فکراي ناجور توي اون

مغز منحرفم بود دود بشه بره هوا ! يوسف با لحني که چاشني خنده داشت گفت :

_ يه چيزي رو مي دوني ؟

در حالي که سعي مي کردم صدام عادي باشه جواب دادم :

_ چيو ؟

يوسف _ خيلي خوب از زير کار درميري !

استغفرلله !!! خدايا توبه !!!! چه کاري اخه ؟! اصلا ما کاري مي کرديم ؟! يه حس غريبي

داره بهم ميگه امشب سالم نمي رسم خونه ! بهتره يوسفو همينجا پياده کنم قدم بزنه يه

خرده اون مغزش هوا بخوره ! اروم دستمو از دستش بيرون کشيدم و گفتم :

_ من استعداد هاي نفهته ي زيادي دارم ! مونده به همش پي ببري !

يوسف _ ايشالا تا يه هفته ي ديگه به کال استعدادهات پي مي برم !

با حواس پرتي گفتم :

_ يه هفته ي ديگه ؟ مگه هفته ي بعد چه خبره ؟

يوسف چپ چپ نگام کرد و گفت :

_ تاريخ عقد ننه بزرگمه !

زدم زير خنده و گفتم :

_ واقعـــــــــــا؟؟؟!!! چه ننه بزرگ باحالي داري ! ماشالا چه دل جووني داره ، تو اين سن

و سال مي خواد شوهر کنه !

يوسف يه لبخند کج زد و با کمي دلخوري گفت :

_ يعني يادت رفته هفته ي بعد عروسيمونه ؟

خب ، من هميشه دختر راستگويي بودم ولي اينجا بايد يه دروغ مصلحتي تحويل بدم !

خدايا ببخش !

_ نه ! مگه ميشه اتفاق به اين مهمي رو يادم بره ؟؟؟ حرفا مي زنيا !

يوسف _ يهدا اينقدر مسخره نکن ...

خدا رو شکر زودتر رسيديم خونه ي حبيب اقا و من تونستم بازم از زير جواب دادن به

يويف در برم ! همونطور که پياده ميشدم گفتم :

_ حالا اينا رو ول کن ... پياده شو بريم پيش مامان شوهرم دلم واسه اش يه ريزه شده !

يوسف در حالي که در ماشينو مي بست نفسشو با پوف بيرون داد و گفت :

_ امان از دست تو !

از اينکه يوسف تونسته بود با خودش کنار بياد و حبيب اقا رو ببخشه خيلي خوشحال بودم

ولي هنوزم وقتي به حبيب اقا نگاه مي کردم رگه هاي پيشموني رو توي نگاهش حس مي

کردم ... با وجود اينکه براي پيدا کردن ردي از خانواده ي يوسف خيلي تلاش کرده بود

ولي هنوز هم از دست خودش ناراحت بود .

نسرين خانوم توي اين روزا کم حرف تر شده بود و بيشتر با فراهم کردن مقدمات

عروسي خودشو سرگرم مي کرد . اين روزا منم سرم به دانشگاه گرمه ... بعد از دو

هفتته غيبت اولين جلسه ام رو تاريخ اسلام دارم و بعد هم اصول کامپيوتر با فاضلي ...

خدا عاقبتمو ختم به خير کنه . حوصله ي تاريخو نداشتم . کل بچه هاي کلاس دختر بودن

و استادمون يه روحاني پير بود که هميشه موقع درس دادن چشماشو مي بست تا بلکه با

ديدن ما حوريهاي زميني ، گناه نکنه ! منم فکر مي کردم خوابه و نمي فهمه همش با بچه

ها مسخره اش مي کردم ! اگه الان برم سر کلاس بيکار مي مونم و حوصله ام سر ميره

... پس همون بهتر که نرم !

يه خرده تو خيابونا چرخيدم و نگاهم به تابلوي مزون عروسي افتاد که لباسمو بهش

سفارش داده بودم . صاحب مزون يکي از اشناهاي زندايي نغمه بود و باهاش پارتي

داشتيم . با خودم گفتم حالا که وقت دارم بهتره برم و لباسمو يه امتحاني بکنم . ماشينو يه

گوشه اي پارک کردم و رفتم تو مزون . ديدم ايدا خانوم ( صاحب مزون ) پشت ميزش

نشسته و با تلفن حرف مي زنه . کمي بين لباسا چرخ زدم و وقتي شنيدم که تلفنو قطع

کرد برگشتم سر ميزش . به احترامم از جاش بلند شد و باهام دست داد . ازش پرسيدم :

_ ايدا خانوم سفارش من اماده است ؟

ايدا خانوم از بالاي عينکش نگاهي بهم انداخت و با لبخند گفت :

_ اماده هست ولي مگه شما قرار نيست با اقا داماد بياين پرو ؟

تو دلم يه استغفرلله گفتم !... هنوز که با يوسف محرم نشده بودم ... حالا درسته يوسف

گاهي وقتا ميزنه تو جاده خاکي و دستمو ميگيره ولي تا حالا منو با لباس دکلته ي عروس

نديده .

_ نه ايدا خانوم ... الان من سرم خلوت بود ، اومدم پرو ... اگه ميشه بهم بدينش ...

ايدا خانوم در حالي که به گوشه ي سالن مي رفت گفت :

_ اخه تنهايي پوشيدن که مزه نمي ده عروس خانوم ! بالاخره يکي بايد باشه که ازت

تعريف کنه يا نه ؟!

با خنده گفتم :

_ خب ، کي بهتر از شما ؟!

ايدا خانوم لبخند نازي زد و با مهربوني گفت :

_ من که بدون ديدن شما توي اين لباس هم بهتون ميگم که بهتريني !

تو دلم گفتم :

_ بايد هم بگي ... پس واسه چي پول ميگيري !؟

لباس عروس سفارشي رو از توي جعبه اي که به دستم بود در اوردم و با کمک دستيار

ايدا خانوم پوشيدم . وقتي خودمو تو اينه ديدم باورم نمي شد که اين لباس اينقدر بهم بياد

...

هيکلم ظريفتر به نظر ميومد و قد بلندم توي اون لباس خيلي تو چشم نمي زد . روي شکم

تاپ ، تور دوزي بود و يقه ي نداشته ي تاپ ، شونه ها و گردنمو به زيبايي به نمايش

گذاشته بود . کمي راه رفتم و خودمو بيشتر برانداز کردم . از اينکه دامن لباسم روي

زمين کشيده مي شد خيلي خوشحال بودم ! ارزوم اين بود که دامن لباسام به اين بلندي

باشه . سنگ دوزي هاي روي لباس واقعا بي نظير بود . دامنش از مدلاي پف پفي که

ازشون متنفرم نبود . يه پارچه ي ليز که برق خاصي داشت و رنگ سفيدش ، بيشتر به

نقره اي ميزد .... مي دونستم که بايد براي اين لباس پول زيادي خرج بشه ... ولي خب ،

چه ميشه کرد ؟! هر که طاووس خواهد جور هندستان کشد !

از برهنگي زياد تاپ ناراضي بودم . رو به ايدا خانوم گفتم :

_ ايدا خانوم کُتي که روي لباس سفارش داده بودم رسيد ؟

ايدا خانوم در حالي که داشت با تحسين نگام مي کرد گفت :

_ نه هنوز ... تا فردا حاضر ميشه ...

کت روي لباسم هم محافظ خوبي واسه ي سرماي هوا بود هم وسيله اي واسه راحت

بودن بيش ازحد من ! نگاهي به موهاي بافته شده ي بلندم کردم و با خودم فکر کردم مدل

موهام چي باشه بهتره ؟ گيس بافته شده ام رو دو لايه کردم و بالاي سرم اوردم تا يه

شينيون فرضي واسه خودم بسازم ... ديدم اصلا موي بسته بهم نمياد ... دستيار ايدا

خانوم که داشت بهم نگاه مي کرد گفت :

_ فکر کنم مدل باز بيشتر مناسبتون باشه...

کش پايين موهامو باز کردم و با کمک همون دختره موهاي پرپشتمو باز کردم و اطرافم

ريختم . چون موهام مجعد بود خيلي زود حالت مي گرفت و به خاطر بافته شدن ، حالت فر

درشت داشت . سياهي زياد موهام با لباس سفيدم تضاد خيره کننده اي ايجاد کرده بود .

ايدا خانوم با لبخند گفت :

_ واقعا که معرکه شدين ... با چهره اي که شما دارين ، به نظرم ارايش هندي خيلي

برازنده اتون باشه ...

حق با اون بود . چشماي درشت مشکيم و موهاي پر کلاغي و پوست گندمگونم بي

شباهت به هنديا نبود ... البته بايد از گذاشتن خال هندي صرف نظر کنم چون اصلا به

لباس عروس نمياد !

لباس رو با همون مشقتي که پوشيده بودم دوباره بيرون اوردم و خيلي سريع مانتو

شلوارمو پوشيدم . بعد از خداحافظي کردن با ايدا خانوم از مزون بيرون اومدم و زود به

طرف دانشگاه به راه افتادم .

از بخت بدم به خاطر ترافيک دير کرده بودم تقه اي به در کلاس زدم و بدون شنيدن جواب

درو باز کردم . فاضلي روي ليستش خم شده بود و داشت اسامي رو مي خوند . با اجازه

اي گفتم و به طرف نزديک ترين صندلي اي که در دسترسم بود رفتم و زود نشستم . بعد

از اينکه اسامي رو خوند به طرف تخته رفت و قبل از اينکه گچ رو برداره رو کرد سمتم

و گفت :

_ خانم بهنيا بهتر نيست توي برنامه ي کلاساتون بيشتر دقت کنين ؟

از اينکه اينقدر واضح مخاطبم قرارداده بود کمي جا خوردم . پرسيدم :

_ چطور مگه استاد ؟

گچ رو برداشت و اهسته به تخته زد تا گردش بريزه و همونطور که پشتش به من بود

گفت :

_ اخه اگه بيشتر از پنج جلسه غيبت داشته باشين ممکنه حذف بشين ...

اب دهنمو قورت دادم . تا حالا چهار جلسه ي کلاسم دود شده بود هوا ... از حالا به بعد

بايد بيفتم دنبال اين شازده تا بازم نمره گدايي کنم ... اه دوباره مثل ترم قبل !

بعد از درسي که تقريبا هيچي ازش نفهميدم ، بچه ها شروع کردن به تمرين حل کردن .

منم مثل بچه هاي مظلوم به تمريناي مزخرفي که جلو روم بود خيره شده بودم و داشتم

فکر مي کردم چجوري جوابو کش برم . زير چشمي بقيه رو نگاه کردم . نفيسه و الهام

رديف جلو نشسته بودن . مهناز و سهيلا هم درست پشت سر اونا ... فقط من بودم که

مثل منگولا روي اولين صندلي خالي رديف پسرا جا خوش کرده بودم . يه دفعه يادم اومد

که کارتاي دعوت عروسي رو بايد بين بچه ها پخش کنم ... دست تو کيفم کردم تا ببينم به

اندازه ي همه هست يا نه که حضور فاضلي رو کنار خودم حس کردم :

_ حل کردين ؟

با حواس پرتي پرسيدم :

_ چيو ؟

سري واسم تکون داد و نفس عميقي کشيد و گفت :

_ الان واسه ي چي بهتون وقت دادم خانم بهنيا ؟

يادم اومد که بايد تمرين حل ميکرديم ... لب پايينمو محکم به دندون گرفتم تا حرصم خالي

بشه و کمي بعد گفتم :

_ متاسفانه من جزوه ي شما رو نتونستم بگيرم ... الان متوجه ي مطلبي که گفتين نشدم

...

فاضلي بر و بر نگام کرد و بعد چشماش روي کارت دعوتهايي که تا نصفه از توي کيفم

بيرون اومده بود ثابت موند . بدون اينکه نگاهشو از روي کارتها برداره گفت :

_ به نظرم ازدواج براي شما هنوز خيلي زوده ... شما حتي نمي تونين واسه درستون

برنامه ريزي مناسبي داشته باشين ... چطور در اينده از پس زندگي برمياين ؟

با شنيدن حرفش تکون سختي خوردم .... اصلا انتظار اين حرفو اونم از جانب فاضلي

نداشتم ... در حالي که ابروهام از ناراحتي تو هم رفته بود ، سرمو روي کتابم خم کردم

واينجوري بهش حالي کردم که بهتره بره بزاره باد بياد ! ... نظرت هم واسه خودت نگه

دار ! مردک بد اخلاق ! بعد از مدتي از رو به روم کنار رفت و من تونستم نفسي رو توي

سينه ام نگه داشته بودم بالاخره ازاد کنم ... نمي دونم چرا حضورش بدجوري معذبم مي

کرد .... طوري که دچار استرس شديدي مي شدم ...

بعد از اتمام کلاس زود سمت بچه ها رفتم و کارتها رو پخش کردم . همه ي دخترا واسم

ارزوي خوشبختي کردن . مهناز در حالي که داشت شعر روي کارتو بلند مي خوند و

مسخره ام مي کرد از توي کلاس بيرون اومد . با خنده گفت :

_ واه يهدا ... فقط از هشت تا يازده و نيم ؟! چقدر خسيسي تو دختر !

_ ديگه تا کي ميخواي تو خونه ي ما پلاس باشي ؟ شامتو بخور و بزار زندگيمونو بکنيم

!

مهناز با شيطنت گفت :

_ اوه ! يکي اينو جمع کنه ! چه زود ميخواد زندگيشو شروع کنه ! بميرم واسه دل يوسف

!!!

داشتيم ميرفتيم سلف که فاضلي رو ديدم داشت با يکي از پسرا توي سالن حرف مي زد .

خواستم راهمو کج کنم و از يه راه ديگه برم که سهيلا منو با خودش کشيد نزديک

فاضلي و گفت :

_ وايسا مي خوام درباره ي کنفرانسم بهش بگم ...

فاضلي صحبتشو با پسره تموم کرد و رو به ما کرد و گفت :

_ بفرمايين .

سهيلا _ ببخشين استاد اون کنفرانسي که گفتين ...

فاضلي حرف سهيلا رو قطع کرد و گت :

_ اه بله ... ببخشيد بين صحبتتون ميام ولي اجازه بديم اين نکته رو به خانم بهنيا متذکر

بشم که جلسه ي اينده با شما کنفرانسشونو تحويل بدن ... برنامه بايد بي نقص باشه .

با ناباوري گفتم :

_ من ؟

فاضلي با خونسردي جواب داد :

_ بله شما ...

_ ولي استاد من .... نمي تونم .

فاضلي با بي رحمي ذاتيش گفت :

_ اون ديگه به من مربوط نيست ... بايد برنامه رو ارائه بدين وگرنه نمي تونم توي

ميانترمتون که مطمئنا مثل دفعات قبل خراب مي کنين کمکتون کنم ...

نقطه ضعف درسي من دستش اومده هي ميامنترم ميانترم مي کنه ! اصلا صفرم بده به

درک ! ... واااااي يه بار خواستيم عروس بشيما بايد هفت خان رستمو رد کنيم ! بعد از

اينکه سهيلا و فاضلي حرفشون تموم شد زود دستمو از توي دست سهيلا بيرون کشيدم و

شماتت بار نگاش کردم . سهيلا مظلومانه گفت :

_ به خدا من نمي دونستم ...

_ مي دونم تو نمي دونستي که مي خواد ازم بيگاري بکشه ولي واقعا نمي دوني که من

از اين مردک متنفرم ؟! بابا جون به کي بگم نمي خوام درسي که اين مرده شور برده مي

ده رو بخونم حالا بهم ميگه واسه جلسه ي بعد کنفرانس اماده کن ... اَه !

و قبل از اينکه منتظر بقيه ي بچه ها بمونم زود به طرف پارکينگ رفتم ....

دنده رو با حرص جا به جا کردم و واسه اينکه از ذهنم رفتار فاضلي رو پاک کنم ، صداي

اهنگو زياد کردم . گوشيم براي چندمين بار زنگ خورد و من بي اعتنا به اون مي روندم

. پشت چراغ قرمز ديگه زنگش کلافه ام کرده بود خواستم خاموشش کنم که چشمم به

اسم يوسف افتاد که روي صحنه خودنمايي مي کرد . دلم نيومد بي خبر بزارمش . بالاخره

جواب دادم :

_ بله .

يوسف با نگراني از اون طرف خط گفت :

_ الو ... يهدا ... کجايي دختر ؟ سه ساعته دارم زنگ مي زنم ... چرا تلفنتو جواب نميدي

؟

حوصله ي حرف زدن نداشتم فقط گفتم :

_ کارم داري ؟

يوسف _ چيزي شده يهدا ؟ حالت خوبه ؟ ...

_ يوسف من تو چهارراهم ... اگه زنگ زدي احوال پرسي کني ، قطع کن چون حالم

اصلا خوب نيست ... خداحافظ .

صدايي از يوسف بلند نشد و من گوشيو قطع کردم و رو صندلي انداختم . يه دقيقه بعد

صداي اس ام اس گوشيم بلند شد . پيامو باز کردم . يوسف بود :

« باشه خانوم بداخلاق ... اگه حالت خوب نيست بيا به اين ادرس تا خوب خوب بشي ...

دير نکن چون همه منتظر توان ... لطفا بيا ...»

و ادرس باغ مادرجونو داده بود . اون اين ادرسو از کجا اورده ؟ يادم مياد فقط روزاي

عيد و جشن توي باغ مادر جون جمع مي شديم ولي بعد از فوت مادر جون فقط نوروز

مي رفتيم تا اب و هوايي عوض کنيم و سبزه ي سيزده رو گره بزنيم .

ديدم تنها جايي که مي تونه افکار مشوشم رو اروم کنه باغه . با رسيدن به اولين بريدگي

دور زدم و به طرف باغ روندم . باغ مادرجون توي زمستون هم صفاي خودشو داشت ...

ماشين رو جلوي در باغ پارک کردم و پياده شدم . نم نم بارون خيلي وقت بود که شروع

شده بود و بارون اهسته توي زمين سپيد پوش فرو مي رفت . دلم واسه ديدن درختاي باغ

تنگ شده بود . زود به سمت در رفتم و زنگو فشار دادم . در با صداي بلندي باز شد . در

بزرگو هل دادم و قدم توي باغ گذاشتم . برف همه جا رو پوشونده بود . واي که چقدر اين

طبيعت سفيد قشنگ بود .... دلم مي خواست تا ابد همينجا وايسم و بوي بارون رو به ريه

هام بکشم . خم شدم و برفاي ريز رو توي دستام گرفتم . چه حس خوبي داشت ... سردي

برف ، اتيش خشممو مهار کرد ...

با سر خوشي برف بيشتري تو دستم گرفتم و پخش هوا کردم که يه دفعه يه گلوله برف

مستقيم خورد به صورتم . برف و اب بارون با هم قاطي شده بود و گلوله هاي برف

بيشتر حالت تگرگ داشتن و حسابي سنگين بودن ... صورتم تقريبا بي حس شد ... ولي

به روي خودم نيوردم و چشم چرخوندم تا ببينم کي جرات کرده به مني که هيچ کس زير

دست گلوله برفي هام جون سالم به در نمي بره ، قد علم کنه ... ديدم طاها و يوسف کنار

هم وايسادن و صداي هرهر خنده شون لحظه به لحظه بلند تر ميشه ... با خشم به

طرفشون رفتم و گفتم :

_ مرض ! زير برف بخندين !

يوسف دستاشو يه حالت تدافعي بالا اورد و با لحن بامزه اي گفت :

_ به خدا من بي تقصيرم ... اين داداشت دکوراسيونتو اورد پايين !... سعي کردم عواقب

کارو بهش گوشزد کنم اما تو گوشش نرفت .

طاها محکم زد تو سر يوسف و گفت :

_ اي آدم فروش ! ... حالا برادر زنتو به نامزدت ميفروشي ؟ نمي دونستم اينقدر دورويي

!

دستامو به کمرم زدم و در حالي که چشمامو با سو ظن باريک کرده بودم گفتم :

_ مهم نيست کي بي تقصيره کي مقصر ، بالاخره جفتتون بايد کتکه رو بخورين !

يوسف يه قدم عقب رفت و اروم گفت :

_ يهدا من بايد برم دستشويي ... مامان داره صدام مي کنه !

_ نسرين خانوم تو دستشويي تو رو مي خواد چي کار ؟!

يوسف _ ها ؟! نه... يعني ، ...

طاها زير گوش يوسف يه چيزي رو زمزمه کرد و قبل از اينکه من بتونم عکس العملي

نشون بدم ، هر دوشون مثل فنر از جا در رفتن ... با جيغ و داد پشت سرشون دويدم :

_ وايسين ببينم ... يه پدري از جفتتون درآرم اون سرش ناپيدا ...!

طاها زود خودشو تو ساختمون انداخت و درو محکم بهم کوبيد . من که درست پشت در

بودم با اين ضربه ي ناگهاني بينيم خورد به در ... اوه اوه ! کل صورتمو ريخت بهم ! من

چجوري اخر هفته با اين قيافه عروس بشم ؟!

در حالي که دستمو روي بينيم گذاشته بودم درو با يه حرکت باز کردم . همزمان با باز

کردن در ، صداي ترکوندن يه فشفشه کنار گوشم بلند شد و بعد همه جلو اومدن و شروع

کردن به دست زدن . مثل ديوونه ها به جمعيت روبه روم نگاه کردم و دهنم از تعجب باز

مونده بود . کل خونه پر از بادکنک و اويز تولدت مبارک بود ... کمي به ذهنم فشار اوردم

تا فهميدم که بله ... امروز يه فرشته از اسمون خدا تلپي افتاده پايين ! واااااااااي !

امروز تولدمه ! با سرخوشي به بقيه نگاه کردم و دستامو بهم کوبيدم ... طاها با صداي

بلند گفت :

_ به افتخار خانوم مهندس اينده ي جمع يه سوت بلند !

و خودش که توي سوت زدن دست همه رو از پشت بسته بود شروع کرد به سوت زدن .

يه دفعه صداي يه سوت بلبلي بلند شد ... طاها انگشتاشو تو دهنش دراورد و با تعجب به

يوسف نگاه کرد و گفت :

_ نه بابا شما هم اره ؟!

يوسف با خنده ابرويي بالا انداخت و گفت :

_ پس چي فکر کردي بردار زن ؟!

اولين نفر محيا جلو اومد و بعد از اينکه سفت بغلم کرد و دو تا ماچ گنده از لپام کرد بهم

تبريک گفت . با لبخند جوابشو دادم و به پشت سرش نگاه کردم ديدم که به به ! واسه ماچ

کردن من تو صف وايسادن ! با خودم فکر مردم اگه همه ي اينا بخوان ببوسنم و بغلم

کنن که رسما از تهوع هلاک ميشم ! قبل از اينکه مامانم واسه بغل کردنم جلو بياد ،

دستامو بلند کردم و طوري که همه بشنون گفتم :

_ قبل از تبريکات صميمانه ي شما بزارين بگم که من خيلي از لطفتون ممنونم ... واقعا

سورپرايز جالبي بود ... مرسي از همگي ، فقط يه لطف کوچولو دارم و اميدوارم ناراحت

نشين ... خواهشا بدون اينکه منو بغل کنين و ببوسينم تبريک بگين ! ... اخه من دارم

احساس مي کنم که کمي گلوم داره ميسوزه و سرما خوردم... ميترسم شما هم خدايي

نکرده از من وا بگيرين! بفرمايين بشينين خواهش مي کنم ...

طاها با شنيدن حرفم ، يه خنده ي بلند کرد ولي تا چشم غره ي منو ديد زود خودشو جمع

و جور کرد و گفت :

_ اره ... ديشب هم يه خرده تب داشت ... لفظي تبريک بگين ، سلامتي خودتون تضمين

ميشه !

بعد از خوش و بش کردن با مهمونا مامان به سمتم اومد و گفت :

_ برو بالا لباساتو عوض کن و زود يه دستي به سر و روت بکش ...

بي حوصله روي اولين مبل ولو شدم و گفتم :

_ ولم کن مامان ... بزار خستگي در کنم بعد ...

مامان که داشت مثل هميشه حرص ميخورد گفت :

_ بلند شو ببينم با اين قيافت ابرو واسم نزاشتي ! دماغت چرا اينقدر قرمز شده ؟ واسه

سرماخوردگيه ؟

در حالي که درد بينيمو به ياد مياوردم ، يه نگاه خشمناک به طاها انداختم و گفتم :

_ نخير ، دست گل اقا پسر خل جنابعاليه !

مامان در حالي که سعي مي کرد بدون جلب توجه بلندم کنه گفت :

_ خوبه تو هم ، هي به بچه ام تهمت بزن ... زود هم پاشو وگرنه وقتي برسيم خونه

حسابت با کرام الکاتبينه !

غر زدم :

_ اخه من که اينجا لباس ندارم ...

مامان به سمت پله ها هلم داد و گفت :

_ تو اتاق اخر يه دست لباسه ... تازه خريدم کادوي تولدته ... مبارکت باشه ...

از بوسيدن مامان نتونستم خودداري کنم . برگشتم و سفت بغلش کردم و گونشو بوسيدم .

مامان به شوخي منو از خودش جدا کرد و گفت :

_ اه ... برو عقب الان سرما مي خورم!

توي پله ها با نغمه خانوم روبه رو شدم . تينا تو بغلش خواب بود و سينا هم از پشت سر

چادر مامانشو گرفته بود و قطار بازي مي کرد . يه خورده با نغمه خانوم احوال پرسي

کردم و رامو به سمت اتاق بالايي کج کردم که صداي سينا رو شنيدم :

_ ماما منم بغل کن ...

نغمه خانوم همونطور که تينا رو روي کولش جابه جا مي کرد و با زحمت چادر ليزشو

نگه داشته بود گفت :

_ نميشه گلم ... نميبيني تينا تو بغلم خوابيده ...

سينا با دلخوري پا رو زمين کوبيد و گفت :

_ منم بغل مي خوام ... تو همش مامان تينايي نه من !

نغمه خانوم دلا شد تا لپ سينا رو ببوسه ولي سينا خودشو عقب کشيد و دست به سينه با

اخم وايساد . نغمه خانوم به کشيدن دستي روي سر پسرش اکتفا کرد و با مهربوني گفت

:

_ پسر گلم من مامان هر دو تاي شمام ولي مگه نميبيني تينا دل درد داشت نمي تونست

بيدار بمونه و حالش خوب نبود ... واسه همين من بغلش کردم تا زود خوب بشه ... اما

تو که چيزيت نيست ...

سينا با لجبازي پاهاشو به زمين کوبيد و گفت :

_ نه منم مريضم ... منم رو بغل کن !

نغمه خانوم ديگه داشت از دست سينا کلافه مي شد ... به پايين پله ها نگاه کرد تا شايد

دايي فواد رو پيدا کنه اما من مي دونستم دايي فواد وقتي مهموني ميره حواسش فقط و

فقط به حرف زدن و نطقاي باارزش خودشه نه چيز ديگه . به سمت سينا رفتم و روي

زانو نشستم تا بتونم خوب ببينمش . کمي با اون چشماي عسلي خيسش بهم زل زد و با

بغض گفت :

_ من تينا رو دوس ندالم !

الهي که من بخورمت ! بي اراده تو بغلم گرفتمش و نوازشش کردم . ديدم داره گريه مي

کنه ولي با اين سن کمش دوست نداشت بغضش سر باز کنه . اروم بهش گفتم :

_ مرد خوشگل خانواده ! ناراحت نباشيا ... الان خودم کولت مي کنم و دور سالن مي

گردونمت چطوره ؟!

سينا سرشو از روي شونه ام برداشت و با چشمايي که از فرط خوشي برق مي زدن گفت

:

_ راست مي گي ؟

_ معلومه که راست مي گم .... بپر تو بغلم .

و دستامو واسه در اغوش گرفتنش باز کردم . با ذوق تو بغلم پريد و از گردنم اويزون شد

. موقع بلند شدن از روي زمين ، حواسم به سنگيني وزن سينا نبود و نزديک بود

بندازمش اما زود کمرشو گرفتم و اون هم به اولين چيزي که به دستش اومد چنگ زد تا

از سقوطش جلوگيري کنه ... صداي پاره شدن يه زنجير رو شنيدم و بعد سوزش بدي رو

روي گردنم حس کردم . سينا با صدايي بلند گفت :

_ واي ... يهدا جون داره گردنت قرمز ميشه !

زود سينا رو پايين گذاشتم و گره ي روسريمو باز گردم . فهميدم که گردنبند با ارزشم

پاره شده و به خاطر فشاري که به گردنم اورده بود ، قسمت کوچيکي از گردنم خراش

برداشته . بعد از سپردن سينا به نغمه خانوم به دستشويي رفتم و گردنمو اب کشيدم . بعد

هم گردنبدو از توي جيب پالتوم بيرون اوردم . بدجوري پاره شده بود . سر خورده زنجيرو

توي جيبم گذاشتم و با خودم گفتم که بعدا درستش مي کنم .

بعد از عوض کردن لباسام با يه بلوز شلوار بژ خوشدوخت ، روسري خاکستري رنگمو

سر کردم و به صورت فانتزي درستش کردم . اين مدل خيلي بهم ميومد . واسه سرخوشي

يوسف هم که شده يه ريزه ارايش کردم و از اتاق بيرون اومدم .

اولين کسي که متوجه حضورم شد يوسف بود . با ديدنم لبخند عاشقانه اي تحويلم داد و

به سمتم اومد :

_ به به ... چه لباس قشنگي ... خيلي بهت مياد ... چه ناز شدي !

در حالي که داشتم به شوخي عرق خيالي پيشونيمو ميگرفتم گفتم :

_ واي ... نگو دارم از خجالت ميميرم ! کادوي مامانه ...

يوسف يه نگاه اجمالي ديگه بهم انداخت که لرز خفيفي به بدنم نشست . بعد هم با لبخندي

که گوشه ي لبش جا خوش کرده بود گفت :

_ ماشالا به سليقه ي مامانت ! ... واقعا جاي تبريک داره ! راستي دوستات با مهناز

اومدنا ...

ياد رفتار امروزم با سهيلا افتادم و لب پايينمو به دندون گرفتم . صداي سرخوش مهناز به

گوشم رسيد :

_ واي يوسف ، باز چي به اين عروس خانوم ما گفتي که شده عين چغندر ؟!

سرمو بلند کردم و ديدم که مهناز و بقيه ي بچه ها در حالي که لبخند پهني به لب دارن و

هر کدوم يه بسته کادو دستشونه به سمتمون اومدن . مهناز بي اجازه بغلم کرد و دو تا

ماچ ابدار از گونه ام کرد ... به زور پسش زدم و اروم گونه هاي خيسمو پاک کردم و

واسش خط و نشون کشيدم . اونم با يه چشمک اهسته در گوشم گفت :

_ چه بخواي چه نخواي بالاخره بايد عادت کني !

الهام و نفيسه هم جلو اومدن و هر کدوم بعد از دادن کادو هاشون بهم تبريک گفتن الهام

جلو تر اومد و گفت :

_ نگران کنفرانست هم نباش ... خودم واست جورش مي کنم ... اب تو دلت تکون نخوره

ها !

لبخند شادي رو لبم نشست و به پشت سر الهام نگاه کردم . سهيلا در حالي که سرش

پايين بود به طرفم اومد و دست گل رز رو به سمتم گرفت . مي دونستم که دوباره شرمنده

اس ... اروم دسته گلو ازش گرفتم و قبل از اينکه اجازه بدم بهم تبريک بگه ، محکم

بغلش کردم ... دلم نمي خواست از رفتارش خجالت بکشه چون مي دونستم از عمد منو با

خودش اينور اونور نميکشه ... کلا آويزون بودن تو خونشه ! مهناز با اعتراض گفت :

_ ااا؟ چرا بين ما فرق ميزاري ؟

سهيلا رو از خودم جدا کردم و گفتم :

_ چون اين خوشگل يه کادوي عالي واسم اورده ولي شما ...

و به صورت نمايشي سري از روي تاسف تکون دادم . سهيلا اروم گفت :

_ من که هنوز کادومو ندادم ...

زير لب گفتم :

_ هيس ... صدات درنياد !

يوسف با نگاهي پرسشگرانه سوال کرد :

_ مگه کادوي سهيلا خانوم چي بوده ؟

ابروهامو بالا دادم و گفتم :

_ خود شما !

يوسف با دست به خودش اشاره کرد و درحالي که نمي تونست جلوي تعجبش رو بگيره

گفت :

_ من ؟

_ بله ...

و داستان ثبت نام کلاس موسيقي رو به يوسف گفتم . اگه سهيلا نبود مطمئنا با يوسف

اشنا نمي شدم ... يوسف با لبخند عاشقانه اي که به لب داشت ازم تشکر کرد ولي به

خاطر حضور بچه ها نتونست به طور کامل خوشحاليشو بروز بده !

قبل از اينکه جوابشو بدم ، طاها دستشو دور گردن يوسف انداخت و در حالي که نصف

وزنش روي يوسف انداخته بود گفت :

_ باز تو داري جلوي من با خواهرم لاس ميزني ؟ اخه تو کي مي خواي ادم بشي ؟

يوسف با خنده گفت :

_ محض اطلاعت بگم ايشون تا سه روز ديگه رسما و عقدا و کتبا زن من ميشه ...

طاها _ خب بشه ! مهم اينه که الان نيست ! الانو درياب پسر خوب !

يوسف سري تکون داد و انگار که چيزي يادش اومده باشه گفت :

_ راستي طاها ، تو کي مي خواي از اين تجرد چندين و چند ساله ات دست برداري ؟

طاها با همون دستي که دور گردن يوسف حلقه بود از توي سيني چاي تعارف شده بهش

، يه فنجون برداشت و در حالي که با زور داشت به لبش نزديک مي کرد گفت :

_ يه جوري ميگي تجرد چندين و چند ساله انگار پير پسرم ... بابا من تازه اول خوشي و

جوونيمه مگه مثل تو مغز خر خوردم که برم زن بگيرم ؟!

يوسف بيشتر داشت تلاش مي کرد تا دست طاها رو که داشت خفه اش مي کرد رو از

گردنش باز کنه . ديگه ديدم داره بي خودي زور مي زنه واسه همين وارد عمل شدم و

همونطور که فنجون چايي رو از دست طاها مي گرفتم بهش توپيدم :

_ اوي ! مي خواي شوهرمو بکشي ؟! مگه اون يکي دستت چلاقه ؟ با اون يکي بخور !

طاها مثل بچه ها لب برچيد و به يوسف نگاه کرد و در حالي که دستشو از دور گردنش

باز مي کرد گفت :

_ مي دوني چيه يوسف ؟! گاهي وقتا با خودم فکر مي کنم تو مهربون ترين فرشته ي

زميني !

يوسف با تعجب پرسيد :

_ چرا ؟

طاها _ اخه داري بزرگترين ارزوي من که نجات پيدا کردن از دست اين يهدا خله هست

رو براورده مي کني ! عاشقتم بابا !

و پريد بغل يوسف . من که بهم شمشير مي زدي يه قطره خونم بيرون نميومد ! همچين

کفري شده بودم که اگه يوسف اونجا نبود مطمئنا طاها رو مثل هندونه ي شب يلدا قاچ

مي کردم ! طاها بعد از اينکه صورت قرمز شده از خشمم رو ديد ، چند قدم از من فاصله

گرفت و در حالي که عقب عقب مي رفت گفت :

_ من کادوت رو تو ماشينم جا گذاشتم ... الان ميام .

بچه ها هم هر کدوم از خنده ريسه رفته بودن ولي چون ميدونستن اين ارامش من

ارامشي قبل از طوفانه ، هر کدوم يه بهانه اي اوردن و از محدوده ي خطر خارج شدن !

چشماي خشمگينمو به صورت خندون يوسف انداختم هنوز داشت با خنده به حرکات من

نگاه مي کرد . وقتي نگاه عصبيم رو ديد ، خنده اش رو خورد و گفت :

_ داداشت يه سنگ تمومي برات گذاشته که نگو ...

_ سنگ تمومش بخوره تو ملاجش پسره ي بيخود !

يوسف با مسخرگي گفت :

_ نگو بچه گناه داره !!! يه کادويي برا خريده که انگشت به دهن بموني ...

_ بله ... من سليقه ي اينو ميشناسم ... با خريداش چش بازارو کور مي کنه !

يوسف _ اين دفعه منم باهاش بودم ... يه گردنبند خوشگل واست خريده که اسم من و تو

روش حک شده ... خيلي ظريفه ...

تا گفت گردنبد ياد گردنبد خودم افتادم و گفتم :

_ اهان ... تا يادم نرفته بزار اينو نشونت بدم .

يوسف با کنجکاوي به دستم نگاه کرد و گفت :

_ چيه ؟

زنجير پاره شده رو نشونش دادم و ماجرا رو براش تعريف کردم . به شوخي گفت :

_ هي هي هي ، يه بار يه هديه واست گرفتما .... ببين چه به روزش اوردي !

با شرمندگي گفتم :

_ ببخش ... به خدا تقصير من نبود ...

يوسف با انگشت روي دماغم ضربه زد و گفت :

_ اشکال نداره عزيزم ... بده به خودم ميدم واست درستش کنن ...

با خوشحالي گردنبدو به سمتش گرفتم و گفتم :

_ ممنون ... تا کي بهم مي دي ؟

يوسف فکري کرد و گفت :

_ ميخواي به عنوان زير لفظي سفره عقد بهت بدم ؟!

_ زحمت ميکشي ! خودم که مي دونم چيه ... ديگه زير لفظي نميشه ...

يوسف _ شايد يه چيزي هم ضميمه اش کردم ... ولي سر سفره بهت ميدم ... باشه ؟

قبول کردم و بعد با صداي عادل همه به سمتش برگشتيم :

_ خب ... حالا همه به افتخار ورود کيک خوشمزه سکوت کنين !

و خودش به اشپزخونه رفت و درحالي که با کمک محيا يه کيک بزرگ رو حمل ميکرد ،

از اشپزخونه بيرون اومد . همه شروع به دست زدن کردن ... من با يوسف به سمت

ميزي که کيک رو گذاشته بودن رفتيم و به کيک خيره شديم . تا طرح کيک رو ديدم لبخند

رو لبم ماسيد و يوسف زد زير خنده . طرح روي کيکم عکس پو ( خرس زرد عروسکي )

بود که مثل هميشه يه کاسه عسل هم دستش بود و روي شيکم گنده اش با شکلات

نوشته بودن :

« تولد خاله خرسه يهدا مبارک »

مي دونستم اين لوس بازيا کار طاهاست . چشم چرخوندم تا پيداش کنم که ديدم رو به روم

وايساده و داره غش غش مي خنده . تو دلم گفتم الان بخند وقتي نوبتت رسيد يه پدري

ازت درميارم که کامل کيفور بشي !

محيا گفت :

_ يهدا يه ارزو بکن و شمعا رو فوت کن ... زود باش

چشمامو بستم تا شمعا رو فوت کنم ... اصلا به ارزو و اينا اعتقاد نداشتم ... اما نمي

دونم چرا توي دلم اين عبارت پيچيد :

« خدايا به من و يوسف خوشبختي بده ...»

و با يه فوت ، شمعا رو خاموش کردم . همه شروع به دست زدن کردن و يه دفعه صداي

يه اهنگ ملايم ، سالن رو پر کرد . سرمو چرخوندم و ديدم پيانوي بزرگ زيبايي گوشه ي

سالنه و يوسف پشتش نشسته و داره اهنگ تولدت مبارک رو برام ميزنه ... کمي بعد

صداي گرمش با اهنگش همراه شد :

تولد تولد تولدت مبارک ،

مبارک مبارک تولدت مبارک

لبت شاد و دلت خوش،

چو گل خوش خنده باشي

بيا شمعا رو فوت کن

که صد سال زنده باشي

تولد تولد تولدت مبارک

مبارک مبارک تولدت مبارک

داشتم با خوشحالي دست مي زدم که صداي سوت بلند طاها کنار گوشم باعث شد که ديگه

کنترلمو از دست بدم و يکي محکم بزنم پس کله اش !

اون شب بهترين جشن تولدي بود که توي عمرم داشتم . خنده هرگز روي لباي من و

يوسف کنار نمي رفت ... هنوز هم باورم نمي شد که تا چند روز ديگه قراره با يوسف

ازدواج کنم ...

_ يادت نره ها ساعت سه و نيم ارايشگاه باش با هم بريم آتليه ...

يوسف بازم سرشو تکون داد و گفت :

_ باشه يهدا ... پياده شو ارايشگر منتظرته ...

دستمو به دستگيره بردم و ناخوداگاه باز تکرار کردم :

_ پس قرارمون ساعت سه و...

ديگه يوسف از کوره در رفت . حق هم داشت از وقتي که سوار شده بودم تا حالا بيشتر

از پنجاه بار گفتم يادت نره بياي دنبالم ! مي دونستم از شدت هيجان و استرسه که

اينجوري مي کنم وگرنه کلا بي آزار بودم !

بازم مثل هميشه ارايشگاه زيبا خانومو انتخاب کرده بودم و داشتم زير دستاي تپلش خفه

مي شدم . نمي دونم در ان واحد چند تا کارو با هم مي کرد ! داشت واسه من کريماس

ميکشيد و با تلفن هم حرف مي زد و ادامس هم مي جويد ! بالاخره بعد از سه ساعت

ارايش صورتم تموم شد و من تونستم يه خرده عضلات صورتمو به حرکت دربيارم . زير

دست زيبا خانوم تا ميخواستم بخندم ميگفت دهنتو ببند تا پلک مي زدم ميگفت چشمتو ببند

تا عطسه ام مي گرفت مي گفت دماغتو ببند ! کلا مجبور بودم همه جامو تخته کنم !

نزديکاي ظهر بود که با يوسف تماس گرفتم تا يه چيزي بياره من گشنه نمونم . بعد از

سه تا بوق جواب داد . صداش خواب آلود بود :

يوسف _ بله ؟

_ الو ؟ خواب بودي ؟

يوسف _ عليک سلام ... تموم شد ؟

_ چي ؟

يوسف _ کارت ؟

_ نه بابا ...تازه ارايش صورتم تموم شده ...

يوسف _ اوووف ! پنج ساعته اون تو چي کار مي کني ؟!

_ وقتي بيرون اومدم مي فهمي دارم چي کار مي کنم !!!

يوسف با خنده گفت :

_ حالا امر خانم بنده ؟

_ من گشنمه !

يوسف _ قربون شکلت برم من مهندسم نه اشپز !

_ اينو مي دونم ولي شکم من که مهندس و اشپز سرش نمي شه ... يه چيزي بگير من

ناهار بخورم از صبح تا حالا هيچي نخوردم ... الان پس ميفتم بي عروس ميشيا !

يوسف _ اي به چشم ... حالا چي مي خورين ؟

_ چي دارين ؟

يوسف _ منوي ما کامل کامله شما هر چي دوست دارين سفارش بدين !

_ من هوس ماهي کردم ...

يوسف با صدايي که معلوم بود حالش بد شده گفت :

_ آه ! هوس چه چيزي هم کرديا !

_ ديگه ديگه ... حالا مياري برام ؟

يوسف _ باشه تا نيم ساعت ديگه اومدم ...

_ راستي يوسف ؟

يوسف _ جانم ؟

_ اون گردنبند منم يادت نره بگيري ...

يوسف _ نه حواسم هست ... الان ميارم ...

بعد از خداحافظي گوشي رو قطع کردم و روي کاناپه ي توي سالن ولو شدم . کمرم از

بس که نشسته بودم بي حس شده بود . درست نمي دونم چقدر گذشته بود که زنگ در

خورده شد و همکار زيبا خانوم رفت تا درو باز کنه . دويدم سمت ايفون که ديدم طاها به

جاي يوسف پشت در وايساده گوشي رو برداشتم و بلند پرسيدم :

_ ا ِ ؟ طاها تويي ؟

طاها با خنده گفت :

_ پ ن پ ! بردار دوقلوشم !

_ پس يوسف کو ؟

طاها _ وقت ارايشگاه داشت اينو داد من واست بيارم ...

_ گردنبند منو بهت نداد واسم بياري ؟

طاها _ نه ... چيزي دست من نداده ...

_ خيل خب برو ... باي .

بعد از خوردن ناهار دوباره رفتم زير دست زيبا خانوم و دو ساعتي هم با موهام ور رفت

. وقتي بالاخره دست از کار کشيد و يه نگاه خريدارانه به سر تا پام انداخت ، نفس راحتي

کشيدم و از جام بلند شدم . با کمک همکارش لباسمو پوشيدم و از توي اينه به خودم

نگاه کردم ... ماشالا چه خوشگل شدما ! پوستم با بند انداختن روشن تر شده بود و با

ارايش ساده اي که زينت صورتم بود ، زيباييمو دو چندان مي کرد . از حالت دلرباي

چشمام خيلي خوشم اومد ابروهاي پر و پيوسته ام جاشونو به دو تا ابروي هشتي ِ بلند

داده بود و مژه هاي پرم با اون آرايش کولاک مي کرد ! ... موهام هم باز گذاشته بود و

فقط فر درشت کرده بود . ارايشم در نهايت سادگي خيلي قشنگ بود . هموني بود که

ميخواستم ... بالاخره چشم از اينه کندم و از زيبا خانوم تشکر کردم . بعد از اينکه کت

لباسمو پوشيدم به يوسف زنگ زدم . خيلي زود جواب داد :

_ الو ... دارم ميام عزيزم ...

_ گردنبندمو گرفتي ؟

نمي دونم چرا اينقدر به اون گردنبند گير داده بودم ؟ ... واسم مهم بود ... دوست داشتم

هر دومون گردنبندهاي مثل هم رو سر سفره ي عقد به گردن کنيم ...

يوسف _ آخ ... ديدي يادم رفت ...

مثل بچه ها نق زدم :

_ واي نه ...برو بگيرش ...

يوسف _ آخه ساعت سه و نيم وقت آتليه استا ... دير نميشه ؟

_ نه دير نميشه ... هنوز نيم ساعت مونده ...برو برو .... تو رو خدا ...

يوسف با کلافگي نفسشو بيرون داد و گفت :

_ از دست تو دختر ...

_ يوسف ؟

يوسف _ بله ؟

_ مرسي !

يوسف _ خواهش مي کنم ...

_ يوسف ؟

ديگه داشت کلافه ميشد :

_ جان ؟

_ سارانگهه !( عاشقتم / به کره اي )

و گوشي رو قطع کردم . از عمد کره اي گفتم که نفهمه ! کمي بعد صداي اس ام اس

گوشيم بلند شد يوسف بود :

« منم دوست دارم !»

چشمام چهار تا شد ... اين از کجا فهميد چي گفتم ؟! نکنه کره اي بلده ؟! واااااي خاک تو

سرم ! تو اين مدت نامزديمون اينقدر جلوي روش به کره اي قربون صدقه اش رفتم که

نگو ! خدايا يکي منو از رو زمين محو کنه ! خيلي خجالت کشيدم !!!

واسه اينکه ذهنمو از اون قضيه منحرف کنم ، شروع کردم به بازي کردن با گوشيم . يه

بازي جنگي جديد نصب کرده بودم که کلي هيجان داشت ... چنان تو بهرش فرو مي رفتم

که از زمين و زمان غافل ميشدم ...

ديدم زيبا خانوم داره صدام مي کنه . در حالي که هنوز سرم روي صفحه موبايلم بود و

سعي مي کردم پليرم رو از دست چند تا جنگنده رها کنم ، جواب دادم :

_ بله زيبا خانوم ؟

زيبا خانم _ ببخشين يهدا جون ساعت سه و چهل دقيقه استا ... اقا داماد کي مياد

دنبالتون ؟

با شنيدن اين حرفش ، گوشي از دستم افتاد و سيخ نشستم . زود به ساعت ديواري نگاه

کردم تا صحت حرفش واسم روشن بشه ... نه مثل اينکه واقعا ساعت بيست دقيقه به

چهاره ... مگه ميشه ؟ يوسف بايد تا الان کارش تموم شده باشه ... زود تلفنمو از روي

زمين برداشتم و شماره يوسفو گرفتم ... اشغال بود . دوباره گرفتم اما فايده اي نداشت .

دلم مثل سير و سرکه ميجوشيد ... شماره ي طاها رو گرفتم ... جواب نميداد ... ديگه

داشتم نااميد مي شدم که گوشي رو برداشت :

_ يهدا من الان خيلي سرم شلوغه کارگرا دارن باغو درست ميکنن ... دو دقيقه ديگه

باهات تماس ميگيرم ...

و خيلي راحت قطع کرد . گوشي تو دستم موند . اروم سر خوردم و لبه کاناپه نشستم .

چرا هيچکس جوابمو نمي ده ؟ دستم يخ کرده بود ... چشمامو به ساعت دوختم . ثانيه

شمار زودتر از اوني که فکر مي کردم مي گذشت ... زيبا خانوم به همراه يه ليوان اب

قند جلوم وايساد ... همکارش کنارم نشست و شروع کرد به مالش دادن کمرم ... زيبا

خانوم همونطور که تند تند ليوانو هم مي زد گفت :

_ حالا عيب نداره ده دقيقه دير کرده اينقدر نگراني نداره که ... ببين چه جوري رنگت

پريده ...

و به زور خواست اب قند رو بريزه تو دهنم . دستشو کنار زدم و دوباره از سر جام بلند

شدم . طول و عرض اتاق رو با قدمهام طي کردم . افکارم مشوش و درهم بود و مي

ترسيدم که حبيب اقا باز به يوسف چيزي گفته باشه که الان نيومده . با گذشتن اين فکر

از مغزم ، سريع شماره ي نسرين خانومو گرفتم . بعد از چندين بوق بالاخره گوشي رو

جواب داد :

_ بله ؟

_ الو نسرين خانوم ...منم يهدا .

نسرين خانوم با صدايي متعجب گفت :

_ ا ؟ تويي يهدا ؟ سلام عزيزم ... کجايين شما ؟ مگه الان اتليه نيستين ؟

پس اون هم نمي دونست يوسف کجاست ... بيشتر از اين نخواستم دلواپسش کنم و بعد از

خداحافظي مختصري گوشي رو قطع کردم ... ساعت چهار و ربع بود ... بالاخره به

نشستن راضي شدم ولي چيزي نخوردم . گوشي رو روي ميز جلوم گذاشتم و بهش زل

زدم ... انگار منتظر بودم که يوسف باهام تماس بگيره و به خاطر دير کردنش معذرت

خواهي کنه ... لحظات خيلي سختي رو ميگذروندم ... عذاب اور ترين انتظاري بود که مي

کشيدم ... اجازه نمي دادم فکرم به سمت حوادث ناگوار متمايل بشه ... فقط مي خواستم

فکر کنم که يوسف کارش توي طلا فروشي طول کشيده ... يا شايد ، ماشينش بين راه

خراب شده ... ولي چرا گوشيشو جواب نمي ده ؟ ... حتما شارژش تموم شده ... اره هيچ

اتفاق بدي نيفتاده ... من مطمئنم ... و کاش مطمئن بودم ...

دوباره نگاهمو به ساعت دوختم ... چهار و نيم ... درست دو ساعت تاخير ... تا نيم

ساعت ديگه جشن شروع ميشد ... و من هنوز تو ارايشگاه بودم . يه دفعه با صداي

زنگ زدن گوشيم به هوا پريدم و سريع موبايلمو چنگ زدم ...

بدون اينکه صفحه ي تلفن رو نگاه کنم جواب دادم . طاها بود . به تندي پرسيدم :

_ دو دقيقه ات اندازه ي يه ساعت و نيم طول کشيد ... هيچ معلوم هست تو کجايي ؟

براي چند لحظه صدايي نيومد . فکر کردم طاها حرفمو نشنيده بلند تر از قبل داد زدم :

_ الو ؟ چرا جواب نمي دي

صداي لرزانش توي گوشي پيچيد :

_ يهدا ...

با شنيدن لرزه ي توي صداش ، زانوهام سست شد و بي اراده روي کاناپه نشستم .

پرسيدم :

_ يوسف کو ؟

جواب نداد ... با لجاجت پرسيدم :

_ با توام ... ميگم يوسف کو ؟ چرا نمياد دنبالم ؟ ...

باز هم جوابم سکوت بود ... داد کشيدم :

_ مگه کري ؟؟؟

طاها کوتاه جواب داد :

_ بيا پايين ... منتظرتم ...

و بعد تنها صداي بوق ممتد اشغال بود که توي گوشي پيچيد . براي چند لحظه به ديوار رو

به روم خيره شدم ... تا وقتي که محيا رو ديدم که رو به روم وايساده و چند تا سيلي

محکم به گوشم ميزنه ... محيا اينجا چي کار مي کنه ؟ ... باز چي شده ؟ چرا يوسف نمياد

دنبال من ؟ محيا با چشماي اشکي دکمه هاي کتم رو بست و به زور شنلم رو روي سرم

انداخت ...

با کمک زيبا خانوم منو که مثل يه عروسک متحرک شده بودم از روي کاناپه بلند کردن و

به سمت در بردن ...

منتظر بودم که وقتي در ارايشگاه رو باز مي کنم ، پايين پله ها يوسف با دسته گل من که

تو دستاشه ، وايساده باشه ... اما به محض باز کردن در دو جفت چشم عسلي غرق در

اشک رو ديدم ...زانوهام توان نگه داري وزنم رو نداشت ... به زحمت سعي مي کردم که

غش نکنم ... فقط مي خواستم اين کابوسو دنبال کنم تا ببينم تهش چي انتظارمو مي کشه

.

بي هيچ حرفي توي صندلي عقب جاي گرفتم . وقتي ديدم مسير باغ رو نميريم تمام حدسم

به يقين مبدل شد ولي هيچ چيز نگفتم ... نمي خواستم اون افکار مسموم ذهنمو باور کنم

... همه چيز يه کابوسه نه واقعيت ... وقتي بيدار بشم تموم اين دردي که روي قلبم

سنگيني مي کنه برداشته ميشه ... باز هم حرفي نزدم .

تنها صداي هق هق خفه ي محيا بود که سکوت عذاب اور ماشينو ميشکست . وقتي طاها

جلوي اورژانس پارک کرد ، ناخوداگاه تنفسم ، نامنظم شد ... گرماي بدي کل وجودمو

گرفته بود و احساس مي کردم که دارم خفه ميشم ... زود در ماشينو باز کردم و بيرون

اومدم .به صداي اعتراضهاي مکرر طاها و محيا گوش ندادم ... فقط مي خواستم خنک

بشم ولي اون داغي ، اون التهاب ازار دهنده ، دست از سرم برنمي داشت ... شروع

کردم به دويدن ... سوز بدي توي هوا بود و باد مثل شلاق به پيکرم فرود ميومد ...

با اون هيبتم ، وارد اورژانس شدم . همه نگام مي کردن و هر کسي چيزي مي گفت . از

بين تموم اون نگاه ها دنبال نگاهي اشنا گشتم ... شايد به دنبال دو جفت زمرد کمياب بودم

اما زهي خيال باطل ...

بابا رو ديدم که با عجله به سمتم دويد . چشماش قرمز قرمز بود ... نگاهمو از چشماش

گرفتم و به روبه روم دوختم . گوشه اي از سالن اورژانس ، چندين نفر تجمع کرده بودن

اکثرا لباساي فاخر مهموني تنشون بود . مردا کت و شلوار هاي اتو کشيده و زنا با

صورتهايي بزک کرده و مانتوهاي گرون قيمت و روسري هايي که به زور روي سرشون

بند ميشد ... عده اي سعي مي کردن دو نفر رو که تقريبا از شدت گريه در حال بيهوش

شدن بودن به حال بيارن و بقيه داشتن اون طرف پرده رو ديد مي زدن ... خواستم از

کنار بابا رد بشم تا منم بتونم برم سمت اون ادمها که بابا زود بازومو چنگ زد و منو

محکم کنار خودش نگه داشت .

بهش نگاه نمي کردم . تنها تصويري که توي چشمم نقش مي بست ، رفت و امد هاي

مداوم پرسنل بيمارستان به اون طرف پرده بود ... اونجا چه خبر بود ؟ صداي قدمهاي

چند نفرو شنيدم و بعد هم صداي عصبي بابا که گفت :

_ واسه چي اينو اوردي اينجا ؟ اونم با اين سر و وضع ؟ ... مگه نگفتم برو دنبالش

ببرش خونه ؟

صداي طاها خش داشت :

_ نتونستم بابا ... يه نگاه بهش بندازين ... داغونه ...

کي رو مي گفت ؟ با من بود ؟ من داغون شدم ؟ نه ... من فقط منتظر يوسفم ...

به دست بابا فشاري وارد کردم ولي فايده نداشت . صداي گريه ي محيا باعث شد چشمامو

ببندم ... کاش يکي گوشهامو مي گرفت تا اين صداي عذاب اورو نشنوم ...

_ بابا حالا چي کار کنيم ؟ اي خدا چرا يهو اينجوري شد ؟؟؟

صداي بابا با اينکه اروم بود ولي به گوشم خورد :

_ گريه نکن ... گريه نکن الان يهدا تو شوکه ... مي فهمه حالش بد ميشه ... بياين

ببرينش تو محوطه ... اينجا نباشه بهتره ...

نتونستم سوالي که از بابا شد رو بشنوم ولي جواب بابا و اون صداي غمناکش مثل پتک

تو سرم خورد :

_ تا حالا دو بار ايست قلبي داشته ...

با شنيدن اين حرف انگار خون تو تنم يخ بست ... يه دفعه ديدم جمعيت از جلوي پرده

متفرق شدن و صداي جيغ بلند زني به گوشم رسيد و بعد تخت رواني رو ديدم که توسط

چند پرستار حمل ميشد ... دست بابا يه دفعه بازومو ول کرد و من آزاد شدم ... ميديدم که

تخت داره از چشمام دور ميشه ... دستمو واسه نگه داشتنش بلند کردم انگار مي

خواستم از اين فاصله مانع رفتنش بشم ... صداي جيغ بلند نسرين خانوم رو از بين اون

همه هياهو تشخيص دادم :

_ يوســـــــــف ....

نه ... بهم نگو که اوني که روي تخته ، يوسف منه ...نه ... نسرين خانوم نگو که يوسف

منه که دو بار ايست قبلي کرد و الان هم ... مرده ؟! ... پاهام بي اراده به سمت تخت

کشيده ميشدن ... قدمهاي ارومم کم کم داشت به دو تبديل ميشد . يه دفعه دو تا دست

محکم جلومو گرفت و نزاشت قدم ديگه اي بردارم ... صداي گريون طاها رو کنار گوشم

شنيدم :

_ نه ... نه ، يهدا ...

نمي دونم چه قدرتي توي وجودم حس کردم که با تمام توانم طاها رو عقب روندم . صداي

برخورد محکمش با ديوار رو شنيدم ولي اهميت ندادم و دويدنو شروع کردم . دامن بلندم

از سرعتم مي کاست ولي من هر کسي رو که دستمو مي گرفت به شدت پس مي زدم ...

تا خودم نبينم باورم نميشه ... اصلا اين کابوسه نبايد باورش کنم ... اين ... اين ...

به تخت رسيدم و پرستاري رو که سر تخت رو هل مي داد به کناري زدم و لبه ي تخت

ايستادم . اين صورت سفيد و بي رنگ و رو يه زماني واسم اشنا بود ... وقتي برام اشنا

بود که رگه هايي از حيات توش ديده مي شد ولي الان ....

اين واقعا يوسف منه که رنگ لبش سفيد شده ؟ ... اين واقعا يوسف منه که چند تا خراش

عميق رو گونه اشه ؟ ... اين واقعا يوسف منه که واسه هميشه اون دو تا جواهرو ازم

دريغ کرده ؟ .... يوسف ، تويي ؟ ...واقعا خودتي ؟!

سريع چرخيدم و سمت راست تخت وايسادم . دست يوسف رو از زير ملحفه بيرون اوردم

. دستاش سرد سرد بود مثل يخ . التهاب وجودم با گرفتن دستاي سردش خاموش شد ...

مثل بهت زده ها به پيکر خوني و زخم الودش خيره شدم ... دو نفر دست يوسفو به زور

از دستام بيرون اوردن و کمي بعد جسم بي جان يوسف روي تخت روان ، به آرومي از

کنارم دور شد ...

به جاي خالي تخت خيره مونده بودم . امکان نداشت که يوسف مرده باشه ... مگه مردن

به همين راحتيه ؟! خودم يه ساعت پيش باهاش حرف زده بودم ... يه ساعت ؟! نه فکر

کنم کمي ديرتر بود ... شايد دو ساعت ... اما اون موقع که چيزيش نبود چطور مي

تونست بميره ؟

صداي شيون و گريه زاري بدجوري آزارم ميداد . دستام بي اراده به سمت گوشام رفت و

محکم گوشامو گرفتم . چشمام رو هم بستم تا ضجه هاي نسرين خانوم و بقيه رو نبينم ...

اما تا چشمامو بستم ، صورت سر و بي روح يوسف جلوي چشمام زنده شد ... با کلافگي

چشمامو باز کردم و چرخيدم تا دکترو ببينم ... بايد براي يوسف کاري کرد ... همينجوري

که ادم نميميره ...

شروع به راه رفتن کردم و از بين پرسنل بيمارستان دنبال يه دکتر مي گشتم ... همه بهم

نگاه مي کردن بعضيا با تعجب ، بعضيا با تاسف ، بعضي ها هم منو به کناريشون نشون

مي دادن و چيزي در گوش هم پچ پچ مي کردن ... از گشتن خسته شدم و روي نيمکتي

نشستم .

در اورژانس درست رو به روم بود ... يه دفعه ديدم مهناز و مليسا در حالي که

چشماشون از گريه سرخ شده و رد اشک با ريمل روي صورتشون خشک شده بود به

سمتم اومدن ... مهناز با ديدن من همونجا ماتش برد و کمي بعد سريع به سمتم دويد و

منو محکم بغل کرد و زد زير گريه ... بلند بلند گريه مي کرد و يوسفو صدا مي زد . در

حالي که مهناز توي بغلم بود ، مليسا رو ديدم که با چشمايي به خون نشسته نگام مي کنه

. وقتي نگاهمو متوجه خودش ديد با خشم به طرفم اومد و مهنازو از بغلم کند و کمي بعد

برق سيلي بود که از چشمام پريد .

با ناباوري دست روي گونه ام گذاشتم و به مليسا خيره شدم . سينه اش از خشم بالا و

پايين مي رفت و اشکهاش تند تند روي صورتش سر مي خوردن . صداي فرياد مهناز بلند

شد :

_ معلوم هست چه غلطي مي کني ؟

مليسا بدون اينکه به اعتراض مهناز توجه کنه دو قدم بهم نزديک شد و فاصله ي بين

من و خودش رو از بين برد . در حالي که نفسهاي خشمگينش روي صورتم پخش مي شد

بهم توپيد :

_ بالاخره کار خودتو کردي نه ؟ يوسفو از من گرفتي بس نبود بايد از خانواده اش هم

ميگرفتي ؟ تو مسبب مرگشي ... مي فهمي ؟ توي نحس ، با اون پا قدم شومت ، باعث

شدي که يوسف بميره ... وگرنه کدوم دامادي رو ديدي که روز عروسيش تصادف کنه ؟

... تو نحسي ... تو شومي و اخر سر هم زهر خودتو به زندگيمون پاشيدي ... ازت متنفرم

... مي فهمي ؟ از خودت و قيافت حالم بهم مي خوره ... تو بايد به جاي يوسف مي مردي

... تو ...

صداي وقيحش با کشيده شدن دستش توسط مهناز قطع شد . مهناز مليسا رو به عقب هل

داد و با فرياد گفت :

_ اين چرت و پرتا چيه ميگي ؟ برو بيرون ببينم ...

و تا خواست به سمتم بياد ، دستمو بالا اوردم تا وايسه ... ديدم که طاها و محيا هم در

حالي که با چشماي اشکي مي دويدن به سمتم اومدن مهناز با اشاره ي من جلوشونو

گرفت . نمي تونستم نزديکي هيچ کسو تحمل کنم ... نفسهام بريده بريده شده بود ... انگار

يه سيب بزرگ تو گلوم گير کرده بود و داشت خفه ام مي کرد . دستمو به سمت گلوم بردم

و محکم فشار دادم . حرفاي مليسا بد جوري روي قلبم سنگيني مي کرد . با مشت روي

سينه ام کوبيدم تا اين نفس لعنتي بالا بياد ولي فايده اي نداشت . دو قدم برداشتم و يه

دفعه زانوهام شل شد و ديگه هيچ چيز حس نکردم ....

با مرگ ناگهاني يوسف انگار روح از زندگي منم پر کشيده بود . بيشتر از يک هفته

بيهوش بودم . بيهوش که نه فقط چشمامو مي بستم . سعي مي کردم چشمامو روي

حقيقت ببندم اما قرار نبود با نديده گرفتن من حقيقت عوض بشه . هر وقت شب ميشد

چشمامو باز مي کردم . از ترس کابوسهاي وحشتناکي که ميديدم نمي خواستم بخوابم .

توي تاريکي فکر مي کردم که آيا واقعا همچين بلايي سر زندگيم اومده يا من هنوزم دارم

توي يه کابوس دست و پا مي زنم ؟

يه هفته توي بخش اعصاب و روان بيمارستان بستري بودم و روانکاوهاي مختلف روم

کار مي کردن تا زبون باز کنم . اما هيچ صدايي از دهن من خارج نمي شد . همه به ديدنم

اومده بودن ... با لباسهاي سياه ... کاش مي فهميدن که وقتي به لباساشون نگاه مي کنم

و چشماي سرخشون رو ميبينم زبونم از حرکت مي ايسته ... تو اين مدت بيشتر دوستام

بودن که کنارم بودن و سعي مي کردن با ياداوري روزاي خوبي که باهم داشتيم منو از

اون حصاري که دور خودم کشيده بودم خارج کنن . سهيلا زياد پيشم نميموند . نمي

تونست خودشو کنترل کنه و هر وقت بهم نگاه مي کرد ميزد زير گريه ... ديگه اين ترحم

هاي هميشگي واسم عادي شده بود .

غذاهايي که مامان با دلسوزي واسم درست مي کرد رو نمي خوردم . هيچ حسي نداشتم

حتي تشنگي و گرسنگي واسه همين روز به روز لاغرتر مي شدم . فقط به يه جا خيره

مي شدم و هي اب دهنم رو قورت مي دادم تا بلکه اون سيب لعنتي که راه گلومو بسته از

بين بره ولي هميشه اين بغض تو گلوم بود و شکسته نمي شد ...

روز هفتم شنيدم که مهناز با الهام حرف مي زنه . چشمامو بسته بودم و اونا هم به خيال

اينکه خوابم ، راحت گفت و گو مي کردن :

الهام _ مراسم کي شروع ميشه ؟

مهناز با صدايي که بغض داشت گفت :

_ حول و حوش پنج و نيم ... تو هم مياي ؟

الهام _ نمي دونم ... به نظرت يهدا بهم احتياج نداره ؟

مهناز _ نه ديگه ... اون هنوز به هيچ کس احتياج نداره ... لام تا کام که حرف نمي زنه

... دکتر گفته بايد هر چه زودتر از اين شوک خارج بشه و گريه کنه وگرنه آسيب جسمي

ميبينه ...

الهام آهي کشيد و گفت :

_ اصلا باورم نميشه که اين اتفاق با زندگيش افتاد ... ضربه اي که خورده داغونش کرده

...

مهناز _ کم چيزي نيست الي ... فکرشو بکن ... تو لباس عروسي منتظر داماد باشي بياد

دنبالت ... تو بهترين روز زندگيت ببيني که تصادف کرده ... واي که وقتي بهش فکر مي

کنم دلم ريش ميشه ...

و صداي هق هقش بلند شد . الهام سعي مي کرد تا ارومش کنه :

الهام _ هيس ... يواشتر مهناز ... خودتو کنترل کن ... الان بيدار ميشه ...

مهناز نتونست جلوي خودشو بگيره و همونطور که گريه مي کرد گفت :

_ الهي بميرم واسه عمه نسرينم ... نمي دوني چي ميکشه ... ميگفت يوسفم نتونست

خانواده اشو ببينه و ناکام از دنيا رفت ... يادت نيست خود يهدا واسمون با چه اب و تابي

مي گفت که واسه ماه عسل ميرن شمال دنبال خانواده ي يوسف ؟ ... حالا ببين چي شده ؟

... الهي واست بميرم يهدا ...

حالا الهام هم پا به پاي مهناز گريه مي کرد . دستامو زير پتو مشت کرده بودم ... پس

واقعا يوسف من ديگه زنده نبود ؟ ... مهناز دوباره به حرف اومد :

_ ديروز وسايل يوسفو اوردن خونه عمه اينا ... اونايي که تو ماشينش پيدا کردن ...

پلاکش هم تو داشبورد ماشين بوده ...

الهام _ الان کجاست ؟

مهناز _ من اوردم که هر وقت يهدا بهتر شد بهش بدم ... شايد بخواد بره دنبالش ...

الهام _ اره اگه شماره پلاک رو بده بنياد شهيد رودبار شايد بتونه خانواده يوسفو پيدا کنه

...

مهناز _ پس ميزارمش توي کشوي کمد ... بعدا يادم بنداز بهش بدم ...

الهام _ باشه ... ميگم مهناز عمه ات رضايت ميدن ؟

مهناز _ واسه کاميونيه ؟

الهام _ اره ... به هر حال از قصد که نبوده ...

مهناز _ نميدونم ولي الان نبايد حرفي از رضايت زد ... ميدوني که چه حالين ...

الهام _ اره حق با توئه ... راستي ديرت نشه ؟

مهناز _ چرا ديگه بايد کم کم راه بيفتم ... تو هم که مياي؟

الهام _ ميخوام بيام اما ...

مهناز _ نگران يهدا نباش ... فکر نکنم حالا حالاها بيدار بشه ... بيا يه نيم ساعت بيشتر

نميشينيم ... زودي ميايم ... شب هفته باشيم يه تسليت بگيم بهتره ...

الهام _ باشه ... بريم .

کمي بعد با صداي بسته شدن در اتاقم چشمامو باز کردم . نگاهي به کشوي کنار تختم

انداختم . دست بردم و درشو باز کردم . پلاک نقره اي رنگ يوسف توش خودنمايي مي

کرد . حق با الهام بود حداقل مي تونستم خانواده ي يوسفو ببينم . بهش قول داده بودم حتي

اگه خودش همرام نباشه من پيداشون کنم ... با يه تصميم ناگهاني از جام بلند شدم و به

سمت جالباسي رفتم . لباسمو پوشيدم و اروم بدون اينکه کسي رو متوجه خودم بکنم از

بيمارستان بيرون اومدم . بدو به سمت خيابون رفتم . ديدم مهناز و الهام تازه سوار

ماشين شدن . دستمو براي اولين ماشيني که از کنارم گذشت بلند کردم و يه دربست

گرفتم . در حالي که پلاک رو تو دستم ميفشردم گفتم :

_ اقا دنبال اون تيبا ابيه برو ....

يه ربع بعد جلوي ارامگاه پياده شدم . پشت سر مهناز و الهام راه افتادم به سمت جمعيت

شلوغي که رو به روم بود . هيچ کس متوجه من نبود . مداح با ميکروفنش بلند اسم

يوسفو صدا ميزد و سعي مي کرد چشماي خيس بقيه رو بيشتر به اشک بشونه .

مداح _ حالا هفت روز از نبود اون شاه دوماد ميگذره ... اقا يوسف کجايي که بي تابي

مادرتو ببيني ؟ ...

صداي فرياد بلند نسرين خانوم از بين گريه هاي بقيه هم به گوش ميرسيد :

_ يا فاطمه ي زهرا ... يا خدا ... يوسفم ... وااااي ...

عجيب بود که ديگه مثل هفت روز پيش زانوهام سست نميشد ... فقط مي خواستم برم

جلو ببينم ايا واقعا اين سر و صداها واسه يوسف منه ؟ مي خواستم خودم ببينم که

يوسف ديگه زنده نيست . با جراتي که در من سابقه نداشت جلو رفتم و جمعيتو شکافتم .

کم کم گريه ها قطع شد و صداي پچ پچ و همهمه اي اهسته بين جمعيت پيچيد . يه دفعه

صداي متعجب طاها بلند شد :

_ يهدا ...

بدون اينکه بهش نگاه کنم ، جلو رفتم و کنار نسرين خانوم که هنوز داشت گريه مي کرد

وايسادم . لباس سياه نسرين خانوم خاک خورده بود و خاله نوشين که کنارش بود با

نگاهي خصمانه سر تا پامو برانداز مي کرد . نگاهمو ازش گرفتم و به قبري که سنگ

سياه بزرگي روش قرار داشت دوختم . کاش هيچ وقت سواد نداشتم و اون اسمو

تشخيص نمي دادم . روي سنگ سياه مرمر نوشته شده بود :

« جوان ناکام ، يوسف سعيديان...»

چشمامو بستم تا تاريخ وفات و شعر روي مزارش رو نخونم ... قلبم به تندي ميزد و

بغضي که به گلوم چنگ انداخته بود بيشتر اذيتم مي کرد . يه دفعه صداي دريده ي مليسا

به گوشم رسيد :

_ باز که اين دختره ي نحس اومده ... مگه نگفتم نذارين بياد ... به چه حقي اومدي اينجا

هان ؟

فرود اومدن دو دست قوي رو روي سينه ام حس کردم و بعد تلو تلو خوران عقب افتادم .

مليسا هولم داده بود . اهسته چشمامو باز کردم . چشمام به شدت مي سوخت ولي اشکي

درکار نبود . انگار چشمه ي اشکم خشک شده بود با وجود اينکه براي اين مصيبت حتي

يه قطره اشک هم نريخته بودم .

دو تا دست مهربون بازوهامو گرفت و منو از روي زمين بلند کرد و بعد صداي حمايتگر

بابا رو شنيدم که با لحن قاطعي مي گفت :

_ نوشين خانوم بهتره جلوي دخترتو بگيري ... مي دونم عزادارين ولي اگه يه ذره

چشماتونو باز کنين ميبينين که کي بيشتر از همه تو اين مصيبت زخم خورده است ...

مليسا پوزخند عصبي زد و گفت :

_ زخم خورده ؟ اين زخم خورده است ؟! اره از قيافش معلومه ... ببينم مگه شوهرت

نمرده هان ؟ پس چرا گريه نمي کني ؟ مگه ادعات نميشه عشقت مرده ؟ پس چرا بر و

بر وايسادي منو نگاه مي کني ؟ تو اگه ادم بودي حداقل چهار تا قطره اشک ميريختي ...

همهمه اي که توي جمعيت بود بالا گرفت . هر کسي يه چيزي ميگفت . بيشتر از همه دلم

از نسرين خانوم و حبيب اقا گرفت... چرا اونا هيچي نمي گفتن ؟ صداي طاها که از خشم

دورگه شده بود بلند شد :

_ اهاي خانوم ... احترام خودتو نگه دار ... وقتي که علم چيزي رو نداري الکي حرف

نزن ...

مليسا با پررويي جواب داد :

_ نه من علم سحر و جادو بلد نيستم اين خواهرته که پا قدمش نحسه ...

طاها ديگه از کوره در رفته بود و اگه دو نفر جلوشو نگرفته بودن مطمئنا سيلي محکمي

به مليسا مي زد . نوشين خانوم اصلا جلوي وقاحت دخترشو نگرفت . چه بسا با نگاهش

ازش حمايت مي کرد ... پلاک رو از توي جيبم محکم فشار دادم خودمو از زير دست بابا

بيرون کشيدم . وقتي داشتم از بين جمعيت رد مي شدم ، فهميدم که بعضيا خودشونو کنار

مي کشن تا بهم نخورن ... با اين کار غم عميقي به دلم چنگ زد ... طاها خودشو بهم

رسوند و پشت سرم راه افتاد . وقتي کمي از بقيه فاصله گرفتيم دست دراز کردم و بهش

گفتم :

_ سوييچ .

طاها با ارامش گفت :

_ خودم مي رسونمت ...

دوباره تکرار کردم :

_ سوييچ .

نگراني از چشماش مي باريد فکر کردم نياز به توضيح داره واسه همين اضافه کردم :

_ ميرم خونه .

طاها _ خب خودم مي رسومت .

داشتم از کوره در ميرفتم . درحالي که دندونامو رو هم فشار ميدادم گفتم :

_ سوييچ ... خودم ميرم . تنها .

اينقدر صريح گفتم که طاها پي به حال خرابم برد و بي هيچ حرفي سوييچ مزدامو تو دستم

گذاشت . از اينکه ماشين خودم بود کمي خوشحال شدم و زير نگاه هاي نگران طاها به

سمت ماشينم رفتم و بعد از روشن کردنش بي معطلي از اونجا دور شدم .

نمي تونستم خوب رانندگي کنم . انگار يه سنگ اسياب رو سينه ام گذاشته بودن . دوباره

اسم روي قبر يادم اومد . دوباره نفسهام بريده بريده شد . بوق کشدار ماشيني کنار گوشم

به صدا دراومد و ناسزاهاي مردي باعث شد ماشينو منحرف کنم و به صورت اريب کنار

خيابون پارک کنم ... سرمو به پشتي صندلي چسبوندم . تنها صداي نفسهاي نامنظم و

عصبيم سکوت تلخ ماشينو ميشکست .

تو يه لحظه تمام صداهاي سر مزار تو گوشم ميپيچيد و لحظه اي بعد تمام خاطرات خوشم

با يوسف جلوي چشمام رژه مي رفت . حال خودمو نمي فهميدم . وقتي صداي يوسف تو

گوشم ميپيچيد که اسممو صدا مي زد ، از خود بي خود مي شدم .. تصور اينکه واقعا از

پيشم رفته ، رعشه بر اندامم مي انداخت ... چشمامو بستم تا دوباره حقيقت تلخي که مثل

آوار روي زندگيم خراب شده بود رو نديده بگيرم ... ترمز دستي رو کشيدم و توي يه

تصميم ناگهاني به خارج از شهر روندم .

به رودبار رسيده بودم . بدون وقفه تمام راهو اومدم . بدون احساس خستگي . يه هفته

بود که هيچ حسي نداشتم چه برسه به خستگي . تمام مدت صداي يه اهنگ تو ماشينم مي

پيچيد. اون رو براي اروم کردن خودم گذاشته بودم . مي خواستم هميشه اون نواي

عاشقانه ي ويولن تو ذهنم بمونه ... وقتي يه دور اهنگ تموم ميشد دوباره برميگردوندم

رو همون اهنگ . اجازه نمي دادم تا اهنگ بعدي شروع بشه . فقط و فقط ويولن يوسف

رو گوش مي دادم . چون اين اهنگ واسه ي من نوشته شده بود ...

به کنار دريا که رسيدم از ماشين پياده شدم و قدم تو ساحل خيس و ماسه اي گذاشتم .

اينجا همون جاييه که بيست سال پيش يوسف من خانواده اشو گم کرد و فقط يه پلاک

ازش موند . پلاک نقره اي رنگ رو از جيبم دراوردم و بهش خيره شدم ... حالا بايد از

کجا شروع مي کردم ؟ اصلا چرا اومدم اينجا ؟! حالا اگه خانواده اش رو هم پيدا کنم که

ديگه فايده اي نداره ... بهشون چي بگم ؟ بگم من و پسرتون با هم قرار گذاشته بوديم

واسه ماه عسل بيايم اينجا تا با يه تير دو نشون بزنيم ؟! هه ! چه مسخره ! ماه عسل ؟!

راستي مگه من الان رودبار نيستم ؟ پس اومدم ماه عسل اره ؟! برگشتم تا ماشينو ببينم

... اما ماشين من که گل نداره ... ماشين عروس نيست ... تازه داماد هم که باهام نيست

... يه عروس تنها و بي کس و بيوه .... جديدا يه چند تا صفت تازه هم پيدا کردم ... شوم و

بدقدم و نحس !

پوزخند تلخي زدم و بلند رو به اسمان گفتم :

_ مرسي يوسف ... مرسي که با رفتنت باعث شدي اينهمه مشهور بشم ! مي خوام واسه

جبران اين لطفت برات مامان باباتو پيدا کنم مي فهمي؟!

حرفمو قطع کردم . با کي حرف مي زدم ؟ با کسي که مرده ؟! نه ... يوسف من نمرده ...

شايد دوباره گم شده ... به ابي بي انتهاي دريا خيره شدم ... سوز سردي که اومد مجبورم

کرد تا توي خودم مچاله بشم ... دستامو بغل کردم و دوباره به نبود يوسف فکر کردم ...

يوسف قبلا همين جايي که من وايسادم وايساده بود ... با همين حالي که من داشتم . پس

اگه اينجا بوده ، اگه الان صداش بزنم شايد بشنوه ... شايد برگرده پيشم مگه نه ؟! مثل

کسي که کشف مهمي کرده باشه دستامو دو طرف دهنم قاب کردم و داد کشيدم :

_ يوسف ... يوسف ... کجايي ؟؟؟

درياي طوفاني با موجهاي سهمگينش انگار تنها موجود محرک کنار من بود ... پس

يوسف ... ، دوباره فرياد کشيدم :

_ يوسف ... منم يهدا ، نامزدت ... اوني که دم از عشقش مي زدي ... اوني که ادعا مي

کردي عاشقشي ... حالا بيا ببين چم شده ... مي بيني ؟! ميگن من جادوگرم ... ميگن

شومم ... نحسم ... ميبيني ؟ ... آره ؟!

انگار فريادهام ، گلومو خراش مي داد و مي خواست بغض چند روزه امو در هم بشکنه

... از سر عجز و ناتواني روي زانوهاي تا شده ام افتادم و بلندتر از قبل گريه و زاري

سر دادم . هيچ وقت يادم نمي اومد که اينجوري گريه کرده باشم ... مثل جنيني از سرما

گلوله شده بودم و زار مي زدم . با مشت روي ماسه هاي خيس ساحل مي کوبيدم و

شکايتهامو فرياد مي کردم ...

اونقدر گريه کرده بودم که به سکسکه افتادم . سعي نکردم از روي زمين بلند بشم . بلکه

طاق باز دراز کشيدم و دستامو از هم باز کردم . هنوز لايه اي از اشک توي چشمام موج

مي زد . به اسمون ابري خيره شدم و با غم زمزمه کردم :

_ چرا رفتي ؟...

چشمامو بستم و اشک از لاي پلکهاي بسته شدم روي صورت خيسم چکيد . نفس عميقي

کشيدم و پلاک رو بالاي سرم گرفتم . بهش خيره شدم . شماره ي روش رو خوندم ...

يعني با اين شماره مي تونم خانواده تو پيدا کنم يوسف ؟ چشمامو دوباره بستم و نمي

دونم چي شد که به خواب عميقي فرو رفتم ...

........................

با پاشيده شدن يک خروار اب سرد روم ، بالافاصله از خواب پريدم و تو جام نشستم .

کمي طول کشيد تا بفهمم چي شده و کجام ... روي ساحل به خواب رفته بودم ... دستام از

سرما يخ کرده بود و هوا گرگ و ميش بود . روسريم و موهام خيس شده بودن و کل

لباسهام با آب دريا و شن و ماسه ها کثيف شده بود . اما ... يه چيزي سر جاش نبود .

پلاک ... پس پلاکم کو ؟

دور خودم چرخيدم و به روي زمين خيره شدم ... نه ... نميتونه گم بشه ... مثل ديوونه ها

افتادم به جون ساحل و ماسه ها رو با پنجه هام کنار زدم . از يه قسمت که نااميد مي

شدم به سراغ يه جاي ديگه مي رفتم و با گريه اونجا رو مي کندم ... اما هيچ جا پيدا نشد

. يه دفعه فکري تو ذهنم جرقه زد .

با چشمايي که ازشون اتيش ميباريد به دريا خيره شدم ... انگار دريا مسبب گم شدن پلاک

بود ... فهميدم وقتي که خواب بودم و موج روم ريخته پلاک تو دستم بوده و دستام هم باز

بودن . چه راحت پلاکو از دست داده بودم ... چه راحت از دستم گرفتي ... اينو فرياد زدم

و به سمت دريا دويدم ... اصلا تو حال طبيعي نبودم ... وسط زمستون ، با اون هواي سرد

و لباس کم تو دريا دست و پا ميزدم و سعي مي کردم پلاکو پيدا کنم ...

هر از گاهي زير اب مي رفتم ولي از شدت سرما و سوزش چشمام نمي تونستم چشمامو

باز کنم و دنبالش بگردم ... ناچار سرمو بيرون اوردم . دندونام از شدت سرما بهم

ميخوردن . يه دفعه احساس کردم بازومو نمي تونم درست حرکت بدم ... شروع کردم به

دست و پا زدن ولي در نهايت باعث شد درد بازوم بيشتر بشه . لبخند تلخي زدم و فهميدم

که ديگه کارم تمومه ... ماهيچه ي بازوم گرفته بود و نمي تونستم شنا کنم ...

چند بار به زير اب رفتم و تقلا کنان دوباره بيرون اومدم ولي بار اخر با خودم فکر کردم

که ديگه زنده موندنم فايده اي نداره ... نه يوسف پيشمه و نه پلاک ... پس همون بهتر که

منم برم ... و با گذشتن اين فکر از مغزم ، به زير اب رفتم ....

.............................

با پيچيده شدن صداهاي خفه اي تو گوشم ، اهسته چشمامو باز کردم ... اولين چيزي که

به چشمم خورد سفيدي سقف بزرگي بود که چشمامو زد و باعث شد سريع پلک هامو رو

هم بزارم . من کجام ؟ بهشت ؟ نه ...اگه بهشت بودم ديگه درد و غمي نداشتم ... پس اين

همه بغض و درد چيه تو گلوم ؟ چرا هنوز قلبم پر از غمه ؟...اشک از زير پلکهام به

بيرون تراوش کرد و گونه هام تر شد . تمام تنم کوفته شده بود و نمي تونستم دستامو

واسه پاک کردن صورتم حتي يه ميليمتر جابه جا کنم . صداي باز و بسته شدن در اومد و

يه مرد با ته لهجه ي شمالي گفت :

_ هنو بيدار نشد ِ ؟

و صداي يه زن جوون که مي گفت :

_ نه هنوز ...

صداها از فاصله ي تقريبا دوري ميومد . اين دفعه با کنجکاوي چشمامو باز کردم مژه

هاي خيسم روي پلکام سنگيني مي کردن . سعي کردم کمي سرمو تکون بدم اما درد بدي

تو گردنم پيچيد و باعث شد صدام دربياد :

_ آخ ...

همه ي افراد حاضر تو اتاق به سمتم هجوم اوردن . يه زن جوون با چشمايي ابي و

صورتي سفيد و کمي تپل ، مرد چهارشونه با سبيلهايي کلفت و قدي تقريبا بلند و يه پيرزن

که صورتش پر از چين و چروک بود و تسبيحشو دور دستش پيچيده بود و مدام ذکر مي

گفت . در حالي که نگاه تعجب بارشون روم بود توي گوش هم پچ پچ مي کردن . کمي

نگران شدم . شايد صورتم چيزيش شده . مي خواستم به صورتم دست بکشم ولي نتونستم

. با تير کشيدن درد بدي تو دستام صورتم مچاله شد . زن جوون با دستپاچگي به سمتم

متمايل شد و با نگراني پرسيد :

_ خوبي ؟

اروم زمزمه کردم :

_ چيزيم نيست ...

و با کمکش تو جام کمي بلند شدم و پشتمو به بالش تکيه دادم . زن پتوهايي که روم بود

رو مرتب کرد . تازه نگام به سر و وضعم افتاد . با تعجب به لباسهايي که تنم بود نگاه

کردم . يه پيرهن شمالي بلند زرد تيره تنم بود و روسري مشکي بلند که گلهاي بزرگ

قرمز توي حاشيه هاش بود سرم انداخته بودن . صدامو صاف کردم و پرسيدم :

_ چرا اينجام ؟

بالاخره پيرزن دست از ذکر گفتن برداشت و با لهجه اي غليظ که حتي يه کلمه اش رو هم

متوجه نشدم گفت :

_ مَر همين الانه ي از دريا ت َ بَرديم جُر . . . حالا خدا رو شکر غرقَ نوبوبي ...

خيره خيره بهش نگاه کردم . زن جوون فهميد که چيزي از حرفاي پيرزن سر در نميارم

لبنخد نمکيني زد و گفت :

_ ننه مي گه که همين الان از تو دريا اورديمت بيرون ... حالا خدا رو شکر غرق نشده

بودي ...

پيرزن سري تکون داد و دوباره ذکر گفتنو شروع کرد . صداش بلند و کمي جيغ مانند بود

زن جوون بهم گفت :

_ خيلي درد داري ؟

کمي سرمو تکون دادم و زمزمه کردم :

_ نمي تونم تکون بخورم ...

اين دفعه مرد به حرف اومد :

_ براي اينکه تو اين سرما داشتي تو دريا شنا مي کردي ... چرا ؟

ديگه ته لهجه ي شمالي نداشت . سوالش مثل کسي بود که داره از يه متهم بازجويي مي

کنه . حوصله ي اخم و تخم نداشتم . بي حال گفتم :

_ بخاطر يه مسئله ي شخصي ... شما نجاتم دادين ؟

مرد با ابروهايي که درهم گره خورده بود با طلبکاري گفت :

_ بله ... عيبي داره ؟

سرمو که ديگه از درد سنگين شده بود و گردنم تحمل وزنش رو نداشت به ديوار تکيه

دادم و با همون صداي اهسته ولي قاطع گفتم :

_ بله داره ... من صدا زدم کمک که شما نجاتم دادين ؟

مرد ابروهاش بيشتر تو هم رفت و گفت :

_ نمي گفتي هم اجازه نمي دادم کسي تو ملک من خودکشي کنه ...

در حالي که يه تاي ابرومو بالا مي دادم گفتم :

_ دريا ملک شماس يا خدا ؟

زن جوون بين بحث ما اومد و با لحن صلح جويانه اي گفت :

_ اي بابا ... حالا چيزي نشده که همه جا ملک خداست ...

پيرزن دوباره با صداي جيغ مانندش شروع کرد به نطق کردن :

_ حجت تَ بَرده بيرون ... بوشو بو ماهيگيري بَدِه بَکَتي آبِ مِن . . . نزديک بو خفه بَبي

مَر . . . ولي اينه قبل بي هوشَ بوبو بي . . . آهان از ترس بو ؟

دوباره به زن نگاه کردم تا برام ترجمه کنه . زن جوون سري تکون داد و گفت :

_ ننه ميگه شوهرم ، ( و به مردي که حجت نام داشت اشاره کرد ) رفته بوده ماهيگيري

که ديده تو دريا افتادي و داري دست و پا مي زني ... مثل اينکه از ترس بيهوش شده

بودي ...

کمي فکر کردم . حق با اون بود . از ترس خودکشي جلوجلو مرده بودم ! لبخند محوي زدم

و رو به مرد گفتم :

_ ممنون واسه کمکتون ...

مرد اينبار با تعجب نگاهم کرد . براش توضيح دادم :

_ درست فکر کردين ... مي خواستم خودکشي کنم ولي قبل از اون ماهيچه ي بازوم

گرفته بود و داشتم غرق مي شدم .

زن جوون با دلسوزي نگام کرد و گفت :

_ الان خيلي درد داري ؟

لبخند کجي زدم و گفتم :

_ به اندازه اي که نمي تونم تکون بخورم .

زن نچي گفت و شروع کرد به ماساژ دادن تنم . پيرزن هم دستي به سرم کشيد و زير لب

دعايي خوند و به سمتم فوت کرد . زن جوون در حالي که بهم خيره شده بود لبخندي زد و

گفت :

_ خيلي وقته که يه چشم سياه مثل شما نديده بودم ...

جواب لبخندشو با لبخند ضعيفي دادم و زمزمه کردم :

_ مرسي .

با لحن ناراحتي گفت :

_ مي خواي گريه کني ؟

از بس زار زده بودم گلوم موقع حرف زدن مي سوخت . جواب دادم :

_ الان نه ...

_ پس بعدا مي خواي گريه کني نه ؟

با فراغ يوسف اگه گريه نکنم چي کار کنم ؟ نگاهمو به دستام انداختم واي ، حلقه

نامزديم دستم نبود . با نگراني به اطراف نگاه کردم . زن جوون فهميد دنبال چيم . اروم

دست کرد تو جيبش و حلقه ي درخشانمو در اورد و با لبخند به دستم داد . زير لب

تشکري کردم و حلقه رو به انگشتم انداختم . زن جوون گفت :

_ با شوهرت اومدي ؟

با ياد اوري واژه ي شوهر غم عميقي به دلم چنگ زد . شوهر ... قرار بود داشته باشم

ولي ، شوهر نکرده بيوه شدم !

زن جوون دست به گونه ام کشيد و با ناراحتي گفت :

_ ببخشيد ... نمي خواستم ناراحتت کنم ...

تازه فهميدم که گونه هام از اشک خيس شدن . اهسته سري تکون دادم و زن هم از

کنارم بلند شد و با پيرزن به اشپزخونه رفت . مرد هم قبلا به يکي از اتاقا رفته بود .

فرصت خوبي بود تا خونه رو ديد بزنم . جام توي يه اتاق تقريبا کوچيک بود که روي

ديوار سفيد رنگش دو تا تفنگ بزرگ شکاري نصب شده بود . پوشش کف اتاق فرش

پشمي بود و جالباسي کهنه اي گوشه ي اتاق جاخوش کرده بود و کنار دست اتاق چند تا

مخده ي بزرگ قرمز و يک بخاري بزرگ قرار داشت که تا ضرب اخر مي سوخت . چند تا

ترک روي سقف هم خبر از کهنگي خونه ميداد . در کل ساده و جمع و جور بود . از توي

پنجره که درست کنار لحافم بود به بيرون نگاه کردم . شب شده بود و قرص ماه درست

وسط اسمون بود . با خودم زمزمه کردم :

_ ديگه اينجا جايي ندارم ... پلاک گم شد . بايد برگردم .

چشمامو بستم ولي نبود يوسف مثل فرفره تو ذهنم مي چرخيد . ديگه نمي خواستم ازش

فرار کنم ... فقط بايد باهاش کنار ميومدم ولي اخه چطوري ؟.... مگه ميشه با همچين

چيزي کنار اومد ؟

کمي خودمو بالاتر کشيدم . تصوير چهره ام توي پنجره ي مه گرفته افتاد . چشمام همون

برق گذشته رو داشت البته با نم اشک که از غم يوسف خبر مي داد . صورتم لاغر شده

بود و پاي چشماي گود رفته ام کمي سياه شده بود . لبهاي قلوه ايم که هميشه رنگ لبخند

زيباش مي کرد الان ديگه پژمرده بود . تنها چيز جديدي که توي صورتم بود ، ابروهاي

خوش حالت هشتيم بود که براي عروسي رنگ قهوه اي کرده بودم... هه چه عروسي اي

! عروسي که برپا نشده عزا شد !

نگاهمو از پنجره گرفتم . زن جوون رو به روم وايساد بود و با لبخند در حالي که سيني

غذا دستش بود کنارم نشست . پيرزن هم دوباره به اتاق برگشته بود و اومد کنار پنجره ،

رو به روم نشست و بهم خيره شد . زن جوون کاسه رو برداشت و کمي با قاشق

محتوياتش رو هم زد و بعد در حالي که اهسته فوتش مي کرد به لبم نزديک کرد . از بوي

غذا ، حالت تهوع بهم دست داد ... مي دونستم اشکال از غذا نيست از منه ... تو اين

مدت اصلا از راه دهان چيزي نمي خوردم . همش بهم سرم وصل بود و هرازگاهي از

روي اجبار يه تکه نون تو دهنم ميزاشتم با چند جرعه اب . حالا خوردن همچين غذايي

برام سنگين بود .

قاشقو پس زدم و سرمو برگردوندم تا حالت تهوعم بهتر بشه . پيرزن بالافاصله گفت :

_ چَرِه تي غَذَ نوخوني ؟ ... دوست نَدَ ني ؟ مو بَپَتَم

ناچار به زن جوون نگاه کردم . کمي ناراحت بود که دستشو پس زدم ولي حوصله ي

دلجويي نداشتم .

_ ننه ميگه چرا غذاتو نمي خوري ؟ ميزا قاسمي رو خودش درست کرده ... از دستش

ميديا ... خيلي عاليه ...

سعي کردم با لبخند محوي ازشون تشکر کنم . اهسته گفتم :

_ نمي تونم بخورم ...

زن جوون در حالي که مي خواست بلند بشه گفت :

_ اصلا حواسم نبود ... حامله اي نه ؟ ... ديدم صورتت کمي تو هم شد ... ويار داري ؟

هه ! حامله ؟! پوزخند تلخي زدم که تلخيش اشک رو دوباره به چشمام اورد . اروم گفتم

:

_ نمي خواد ... نرو ... فرقي نمي کنه ...

_ ولي داري از دست ميريا ...

تو دلم گفتم بهتر ! و سعي کردم از موضوع غذا و حاملگي کذايي بيرون بيام :

_ تلفن ميخوام ... دارين ؟

زن جوون از جا بلند شد و بيرون رفت . مونديم من و پيرزن کمي بعد گفت :

_ تي مردَه کِ بِه خَ تلفن بوکني ؟

با اينکه از حرفاش سر درنمياوردم ولي فکر کردم مي پرسه ميخواي به کي زنگ بزني .

جواب دادم :

_ به خانواده ام ...

زن جوون اومد تو اتاق و گفت :

_ نه ، ننه مي پرسه مي خواي به شوهرت تلفن کني ؟

نمي دونم چرا اينقدر اين واژه برام عذاب اور بود ... کاش ديگه اينو نشنوم . درحالي که

تلفن رو ازش مي گرفتم زمزمه کردم :

_ نه .

و با شماره گرفتن خودمو سرگرم نشون دادم تا ديگه سوالي نپرسه . بعد از اينکه خونه

رو گرفتم ، هنوز بيشتر از يه بوق نخورده بود که صداي مشوش طاها تو گوشم پيچيد :

_ الو ؟...

خدا مي دونه چقدر نگرانشون کرده بودم . اهسته گفتم :

_ طاها ...

مثل اينکه نشنيد چون بلند تر گفت :

_ الو ...الو ... يهدا ، تويي ؟

نمي تونستم بلند حرف بزنم . گلوم بدجوري مي سوخت . ناچار گوشي رو به زن دادم و

اشاره کردم که بگه بيان دنبالم ... زن جوون گوشي رو گرفت و گفت :

_ الو ... نخير من يهدا نيستم ... ايشون اينجاست ...

......

_ نه ... افتاده بودن تو دريا ...

به ! بهتر از اين نمي تونست خبرگزاري کنه ! اخه به تو چه که ميگي ؟!

_ نه نه چيزيشون نيست ... بله ...بله ...

....

_ نه رودبار ...

....

_ بله ، يادداشت کنين .

و ادرسو گفت و قطع کرد . منم نفسي از سر اسودگي کشيدم و ازش تشکر کردم . ديدم

که پيرزن تو اتاق نيست . تو اين فرصت از زن پرسيدم :

_ ببخشين ... من هنوز اسم شما رو نمي دونم .

زن خنده ي مهربوني کرد و گفت :

_ اسمم ، گلناره . اسم شما هم يهداس اره ؟

سرمو تکون دادم و اونم دنباله ي حرفشو گرفت :

_ ديدم داره شوهرتون اسموتونو صدا مي کنه ... معلوم بود چقدر نگرانتونه .

باز گفت شوهر ! در حاليه سعي مي کردم از جا بلند بشم گفتم :

_ گلنار خانوم ... لباسهاي من کجاس ؟

به جاي گلنار صداي جيغ مانند پيرزن به گوشم خورد :

_ اي لباسون تي هَمرَه هَنه . . . ولي اينه قد کوتاهه ..ماشالله عجب قد و بالاي رعنايي

دَني بزنم به تخته

گلنار خواست ترجمه کنه که با دستم اشاره کردم که لازم نيست . فقط مي خواستم از اون

محيط که فقط اسم شوهر و ياداوري تلخ مرگ يوسف بود بيرون برم . گلنار هم چيز ديگه

اي نگفت و به اتاق ديگه اي رفت و با لباسم که خشک شده بود برگشت . با کمکش

لباساي خودم رو پوشيدم و سر جام نشستم . گلنار با تعجب گفت :

_ از حالا منتظر نشستي ؟

راست ميگفت ... ولي انقدر عجله داشتم که از اونجا بيرون برم که حواسم به زمان نبود

. بي حرف به زير پتو خزيدم و گفتم :

_ وقتي اومدن دنبالم بيدارم کنين ... ممنون .

و اونا هم بي هيچ حرفي چراغو خاموش کردن و از اتاق بيرون رفتن .

همه جا خاکستري بود ... حتي اسمون و زمين هم خاکستري شده بود و انگار کسي منو

اونجا رها کرده ... قدمهاي لرزانم ديگه توان همراهي کردن با منو نداشتن . توي

قربستان بودم و همه ي قبرها رو از نظر مي گذروندم . نمي دونستم کجا ميرم فقط چشمم

به يه جاي اشنا بود . يه دفعه نگاهم روي يه زن سياه پوش که بالاي مزاري وايساده بود

ثابت موند . دو سه گام جلوتر رفتم و پشت سرش وايسادم . صداش زدم ولي برنگشت .

در عوض خم شد و سنگ سياه رو از روي قبر برداشت . از ترس نفسم تو سينه ام حبس

شد . زن به طرفم برگشت ولي من چشمم به سنگ سياهي بود که از روي قبر کنار رفته

بود و توي قبر خالي از خاک بود و گودي عميقش به چشم مي خورد .

نگاهمو روي صورتش لغزوندم . باورم نميشد ... اين مليسا بود . رد خون جاري شده از

چشماش تا پايين صورتش مي رسيد . دستمو گرفت و منو جلوتر کشيد . از ترس به

دستش چنگ زدم و با نگاهم ازش التماس کردم کاري به کارم نداشته باشه . لبخند کجي

زد و بي رحمانه گفت :

_ مگه نمي خواي شوهرتو ببيني ... بيا نشونت بدم ...

با شنيدن اين حرف چشمامو روي قبري که ديگه سرپوشي نداشت دوختم و يه قدم جلوتر

رفتم . هنوز دستم اسير انگشتاي مليسا بود . کمي به سمت قبر خالي متمايل شدم و سعي

کردم توشو ببينم . يه دفعه جسم بي جان يوسف با صورتي خونين و يخ زده و چشمايي

باز که دو زمرد رو به رخ مي کشيد ، در قعر قبر خودنمايي کرد . سريع دست ازادمو

روي دهنم گذاشتم تا جيغ نزنم . اين ... اين يوسفه ؟... هرم نفساي مليسا رو حس کردم

که به گوشم مي خورد . لبهاش روي لاله ي گوشم به حرکت دراومد و زمزمه اش رو

شنيدم :

_ ديدار به قيامت ...

دستمو ول کرد و بعد منو هول داد توي قبر ....

.......................

با صداي جيغ بلندي از خواب پريدم . از سوزش کشنده ي گلوم و نيم خيز شدنم تو

رختخواب فهميدم که خودم جيغ کشيدم . مثل ماهي که از اب بيرون افتاده باشه تند تند

نفس مي کشيدم . چند نفر به سرعت به سمتم هجوم اوردن . ولي من فقط به يه نقطه

خيره شده بودم و تک تک صحنه هاي کابوسم جلوي چشمم رژه مي رفت . قربستون ....

اسمون خاکستري ... مليسا ... صورت خونيش ... قبر يوسف ... چشماي يوسفم ... حس

پرت شدن توي قبر ... با ياد اوري اينا لرزش بدي سر تا پامو گرفت و تمام دندونام از

شدت لرز به هم مي خوردن . يه نفر منو سفت تو بغلش گرفت و صداي بغض دارش به

گوشم خورد که سعي مي کرد لرزش بدنم رو بخوابونه :

_ اروم ... يهدا تو رو خدا اروم باش ... هيچي نيست ... الان خوب ميشي .

به سختي سرمو که از لرز متشنج شده بود بالا اوردم تا بتونم ببينمش . طاها با چشمايي

اشکبار و صورتي که نگراني ازش مي باريد نگاهم مي کرد . دستامو گرفت و از سردي

بيش از حدشون شوکه شد . دست ديگه اي داشت شونه هامو ماساژ مي داد . از

مهربوني دستاش فهميدم که ممکنه کي باشه . زير لب زمزمه کردم :

_ بابا ...

دستها از حرکت ايستادن و کمي بعد خودمو توي اغوش پر مهر و محبت بابا يافتم . شونه

هاش از گريه مي لرزيد و با مهربوني سرمو نوازش مي کرد .

_ جانم بابايي ... جانم ...

بغض ِ تو گلوم سر باز کرد . با صدايي خش دار به زحمت گفتم :

_ مي خوام بميرم ...

دستاي بابا از حرکت ايستاد و يه دفعه از اغوشش کنده شدم . ديدم که به سرعت از اتاق

بيرون رفت . مي دونستم که نمي خواد جلوي جمع بزنه زير گريه ... مرد ها که گريه

نمي کنن ... اما من گريه ي يوسفو ديدم ... چه دردناک بود . قلبم از درد فشرده شد و

دوباره روي لحاف ولو شدم . صداي تيز پيرزن به گوشم خورد :

_ خواب بد بِدِه بو شومو بومَين ... الان تشنج بوده ... مي پِسَره بوگوم دکتُره خَبَرَه کُنه ؟

گلناز بلافاصله گفت :

_ ميگه مي خواين حجت دکتر خبر کنه ؟

طاها لبخند مهربوني زد و گفت :

_ نه مادر جان ، نيازي به دکترنيست ...

گلناز با يه کاسه ي بزرگ به سمتم اومد و کنار رختخواب زانو زد . تا قاشقو خواست به

لبم نزديک کنه ، با صورتي درهم مانعش شدم . گلناز مستاصل به من نگاه کرد و گفت :

_ تو رو خدا بخور... اگه نخوري حالت بدتر ميشه ها ...

پيرزن رو به طاها گفت :

_زود باش تي زنه بوگو خو غَذَ بُخورِه وَگَرنَه اينه حال دوباره بَد بونِه ها . . . مَر بِيِه

بُخور خوب بَبي....

گلناز _ بيا ... ننه هم ميگه بخور تا خوب بشي ...

سرمو چند بار به طرفين تکون دادم و با نگاهم ازش التماس کردم که ولم کنه . گلناز

سرشو با تاسف تکون داد و از کنار رختخوابم بلند شد .

طاها دست گرمشو رو پيشونيم گذاشت و بهم خيره شد . نگاهش به من مثل کسي بود که

عزيزشو از دست داده ... حق داشت ديگه از دست رفته بودم . به زحمت دستمو بالا

اوردم و سعي کردم بيشتر سرشو جلو بيارم . منظورمو فهميد و زود خم شد . گوششو

نزديک دهنم اورد و گفت :

_ جانم يهدا ... بگو ميشنوم .

_ خونه...

احساس مي کردم اگه يه کلمه بيشتر حرف بزنم گلوم پاره ميشه ... طاها سرشو بالا اورد

و موهاي روي پيشونيمو کنار زد و گفت :

_ ميريم خونه عزيزم ... حالت که بهتر شد ميريم ...

دستشو که توي دستم بود کمي فشاردادم تا اينجوري اعتراضم رو بفهمه ... فهميدم که

کمي کلافه است و نمي خواد منو ببره خونه . گونمو بوسيد و با لحن مهرباني گفت :

_ کمي ديگه صبر کن ممکنه تو ماشين حالت بد بشه .

اخم ضعيفي کردم . و تو چشماش خيره شدم . طاها نفسشو با پوف از دهنش خارج کرد و

دستش روي صورتش کشيد و گفت :

_ باشه الان راه ميفتيم ... واسا بابا بياد .

اب دهنمو قورت دادم و تمام قوامو جمع کردم و گفتم :

_ ماشينم ...

طاها سريع گفت :

_ جاش خوبه نترس ... من و تو با ماشين من ميريم ... بابا هم ماشين تو رو مياره .

حالا بخواب .

و به زور چشمامو بست و وادارم کرد تا کمي بخوابم .

باز سياهي بهم هجوم اورد و داشتم تو منجلاب کابوس فرو مي رفتم ولي همش به خودم

مي گفتم اينا کابوسه بيدار شو ... فرياد مي کشيدم و تقلا مي کردم تا بيدار بشم . بالاخره

با تکونهاي شديدي از خواب پريدم و ديدم طاها دو تا بازوهامو گرفته و منو تکون ميده .

وقتي ديد چشمامو باز کردم ، چشماي عسليش از خوشحالي درخشيد ولي من داشتم همه

جا رو تار ميديدم ... کم کم همه چي داشت در نظرم سياه مي شد . چشمام کم کم رو هم

افتادن و گوشهام بدون اينکه به التماس هاي طاها مبني بر اينکه نخوابم توجه نکردن و

خلسه اي تلخ منو در بر گرفت ....

..........................

سوزشي رو توي دستم حس کردم . انگار يکي نيشگونم گرفته . کم کم چشمامو باز کردم

. دکتري روي من خم شده بود و داشت با چراغ قوه ي کوچيکش چشمامو وارسي مي

کرد . تا نور چراغ قوه به چشمم خورد سريع چشمامو از درد بستم . صداي هيجان انگيز

دکتر رو شنيدم :

_ يا خدا ... معجزه شده ... بيداره ...

صداي مسن تري اومد :

_ مگه ميشه ؟

دکتر با همون هيجان تکرار کرد :

_ بله دکتر ... بياين ببينين .... علائم حياتيش برگشته .

صداي قدمهايي رو شنيدم و کسي نبضم رو گرفت و علائم حياتيمو چک کرد . دستي روي

پيشونيم نشست و صداي پر مهري گفت :

_ دخترم ، صدامو ميشنوي ؟

کمي لاي چشمامو باز کردم . پيرمردي با ريش پروفسوري سفيد و موهايي که کمي از

جلو ريخته بود بهم خيره شده بود . صورت مهربونش با ديدن چشماي بازم با لبخند از هم

باز شد و بعد گفت :

_ نمي دونم چقدر خدا دوستت داره ... مي توني حرف بزني ؟

سرمو با بيحالي تکون دادم و زبون خشکم رو به لبهام کشيدم و گفتم :

_ من کجام ؟

_ بيمارستان ...

اخم ظريفي روي صورتم نشست و گفتم :

_ کي اومدم ؟

_ حدود ده روزه که توي اغمايي ... درجه ي هوشياريت روز به روز کمتر مي شد ...

الان مي خواستم برم و خانواده ات رو نااميد کنم که بحمدلله بهوش اومدي ... الان درد

داري ؟

نمي دونستم به جز درد هميشگي روي قلبم و زخم خنجر روزگار روي روحم ، جاي ديگه

اي از بدنم درد مي کنه يا نه . دستمو کمي حرکت دادم ولي نه ... درد نداشت . خيلي

راحت دستمو بالا اوردم . دکتر مسن دستمو گرفت و با لبخند گفت :

_ خدا رو هزار بار شکر که پيش پدرت شرمنده نشدم ...

سرمو با تعجب کمي کج کردم . چه ربطي به بابا داشت ؟ دکتر متوجه سوالم شد و با خنده

گفت :

_ يعني اين يهدا خانوم بزرگ عمو رضاشو فراموش کرده ؟

عمو رضا ؟ عمو رضا ديگه کي بود ؟ کمي به خودم فشار اوردم تا ببينم کسي به اسم

عمو رضا تو گذشته ها بوده يا نه ... چيزي دستگيرم نشد . با شرمندگي به دکتر خيره

شدم و گفتم :

_ متاسفانه شما رو به جا نميارم .

دکتر لبخندي زد و دندوناي مرتب و ريزش خودنمايي کرد .

_ حق هم داري ... منم کسي رو که توي چهار سالگي باهاش کلي بازي مي کردم به ياد

نميارم . ببينم ، ليلي رو چطور ؟ ليلي رو يادت مياد يا نه ؟

چهار سالگي ؟ توي چهارسالگي من چه اتفاق مهمي افتاده که با اين اقا اشنا بودم ؟ ...

ليلي ؟ اسمش آشناست ولي خوب توي ذهنم نيست .

سرمو با کلافگي به طرفين تکون دادم . دکتر دستي روي پيشونيم کشيد و گفت :

_ اشکال نداره ... به خودت فشار نيار ...

کمي غم توي چشماش بود . فکر کردم شايد به خاطر اينکه من فراموشش کردم ناراحت

شده . بهش گفتم :

_ از دست ناراحتين ؟

با تعجب جواب داد :

_ نه ... چرا ناراحت باشم ؟

قبل از اينکه بتونم جوابي بدم ، در باز شد و همون دکتر جوون که چراغ قوه توي چشمم

روشن کرد ، با خانواده ام ريختن توي اتاق . دکتر جوون داشت سعي مي کرد سر و

صداها رو کمتر کنه . هي با التماس مي گفت :

_ هيس ... خواهش مي کنم اقا ، خانوم ، ارومتر ... اينجا بيمارستانه ... بالاي سر

مريض نبايد سرو صدا باشه ... لطفا خودتونو کنترل کنين .

کمي بعد وقتي ديد تلاشش ثمري نداره ، سري تکون داد و از در بيرون رفت . دکتر مسن

يا همون عمو رضا پيش بابا رفت و گفت :

_ علي ، چرا نمياي جلو ؟ گريه هاي شبونت بالاخره نتيجه داد ... خدا بهت نظري کرد و

دخترت خوب شد .

چشماي درشت و سياه بابا آبستن اشک بود ولي اجازه ي باريدن نداشت . مامان با گريه

جلو اومد و محکم منو بغل کرد و سر و صورتمو بوسيد و با صدايي لرزون گفت :

_ خدايا شکرت که دخترم دوباره بيداره ... خدايا هزار مرتبه شکرت

و دوباره منو به سينه اش چسبوند . عطر مادرمو با تموم وجود به ريه هام کشيدم . همه

فکر مي کردن من خوب شدم . نمي خواستم از تصور خوبشون رو خراب کنم . نمي

دونستم چرا توي اين ده روز بيهوش بودم ولي اينو مي دونستم که قرار نيست با مرگ

يوسف به اين راحتي کنار بيام . اونقدر اين ضربه برام ثقيل بوده که جسممو براي يه

مدت از کار انداخته و ساکن بيمارستان شدم . حالا کي قراره روحم دوباره خوب بشه ؟...

همونطور که تو اغوش مامان بودم ، دست نوازش بابا رو روي سرم حي مي کردم . بابا

خم شد و بوسه اي عميق روي پيشونيم کاشت . نگاه همه بهم با مهر و عطوفتي خاص

همراه بود ... مهري که مي تونستم به جرات بگم اسمش ترحمه ... خدايا کي مي تونم از

دست اين دلسوزي نجات پيدا کنم ؟!

صداي خندون طاها اومد :

_ شما مادر و پدر نمي خواين دو دقيقه اين خواهر ما رو بهمون قرض بدين ؟! ما به

نگاه کردن هم راضي ايم !

نگاهش کردم . معلوم بود داره بغض تو گلوش سنگيني مي کنه چون هي اب دهنشو

قورت مي داد و لبخندش با نهايت سعي اي که مي کرد باز هم مصنوعي بود . دکتر با

شوخي بابا رو کنار کشيد و گفت :

_ چرا نمي شه عمو جون ؟ من خودم اين علي رو گرفتم بدو خواهرتو بغل کن !

طاها _ اي قربون شما عمو جون که هوامو دارين .

پرسشگرانه به رفتار صميمي دکتر و طاها نگاه کردم . اين کي بود که طاها اونو يادش

ميومد ولي من نه ؟ ...

کمي بعد تو اغوش طاها بودم . طاها با محبت بغلم کرد و در گوشم گفت :

_ ديگه نمي خوام خودتو عذاب بدي يهدا ... مي خوام بازم همون يهداي هميشگي باشي

. خندون و شاداب . باشه ؟

با صداقت گفتم :

_ سعي مي کنم .

و واقعا هم مي خواستم سعي خودمو بکنم ولي نمي دونم نتيجه اي داشت يا نه ؟...

با تعجب به دکتر نگاه کردم و گفتم :

_ واقعا ؟؟؟؟

بابا به جاي عمو رضا جواب داد :

_ بله ... خب تو کوچيک بودي ، حق داري يادت نياد .

راست مي گفت . هيچي از اون وقتا يادم نميومد . اصلا يادم نبود اون روزاي بچگيم تو

تهران ، چه همبازي خوبي داشتم . ليلي يه دختر عين خودم بود . پر شر و شور و باباي

مهربونش مثل باباي خودم . عمو رضا همسن بابا بود . با بابا دوست مدرسه بودن ولي

بابا توي دانشگاه تغيير رشته داد و رفت مديريت بازرگاني خوند . چون مي دونست از

همون اول به درد تجربي نمي خوره چه برسه به پزشکي . ولي هنوز با عمو رضا رابطه

داشت . حتي خونه هامون هم کنار هم بود .

يادم اومد که هر روز صبح زود بيدار ميشدم و هول هولکي صبحونه مي خوردم و مي

رفتم خونه ي عمو رضا تا با ليلي گرگم به هوا بازي کنم . ولي همه ي رابطه ي خوبمون

با رفتن عمو رضا به امريکا واسه گرفتن تخصص تموم شد . من که ديگه کم کم

فراموش کردم که ليلي زماني همبازيم بوده چون هميشه بعد از يه مدت مسائل رو

فراموش مي کردم . دست خودم نبود . هنوز تو گذشته ها سير مي کردم که در باز شد و

محيا و عادل با يه دختر جوون و خوشگل اومدن تو اتاق . محيا با ديدنم پر کشيد سمتم و

منو بغل کرد . با گريه قربون صدقه ام مي رفت و منو به خودش مي فشرد ولي يهو يه

دفعه منو ول کرد و در حالي که داشت اشکاشو پاک مي کرد گفت :

_ ببخشين ... يادم نبود دوست نداري کسي بغلت کنه ...

لبخند محزوني زدم و گفتم :

_ ديوونه ! ... اون مال قديما بود .

چه راحت مي گفتم قديما ! انگار نه انگار که اين قديما همين يه ماه پيش بود ! محيا منو

بوسيد و بعد به سمت دختر چرخيد . دستشو گرفت و اونو جلوتر اورد . با لبخند به من

گفت :

_ خب ، يهدا خانوم ... اين دختر خانم خوشگلو ميشناسي ؟

به دختر خيره شدم . پوست سفيدي داشت .و چشماي کشيده ي مشکي رنگش ، زيباترين

اجزاي صورتش بودن . مژه هاي فرش تا نزديک ابروهاي کمونيش مي رسيد و قدش

نسبت به من کوتاه بود . شايد تا سر شونه ام برسه . دماغش کمي سر بالا بود و لبهاش

با لبخندي زيبا از هم باز شده بود . يه مانتوي ساده ي زيتوني با شال مشکي و شلوار

کتون مشکي پوشيده بود . بدون هيچ آرايشي . سر و وضعش به دختر يه دکتر متخصص

که چندين سال توي امريکا زندگي مي کرده شباهتي نداشت . پس از فکر ليلي بيرون

اومدم . رو به محيا گفتم :

_ نه .

محيا با چشمايي گشاد شده گفت :

_ وا ؟ مگه ميشه ليلي رو يادت نياد ؟

اصلا باورم نميشد اين ليلي باشه ... اخه اين همه سادگي و خاکي بودن به منزلت

اجتماعيش نمي خورد . با لبخند محوي گفتم :

_ اولش فکر کردم ممکنه ليلي باشه ولي با ديدن سر و وضعش نظرم عوض شد .

ليلي با تعجب و کمي شوخي که از حرکاتش پيدا بود به سر و وضعش نگاه کرد و گفت :

_ وا ؟؟!! يهدا ؟؟؟!!! مگه سر و وضعم چشه ؟؟؟

اين برخورد صميمانه اش بعد از چندين سال به دلم نشست . چقدر دلم مي خواست منم با

شوخي بگم :

_ چش نيست ! ادم ياد دختر کارگرا ميفته ! مگه بابات پولش کمه که اينهمه ساده مي

گردي ؟؟!!

ولي نمي تونستم بگم . من ديگه اون يهدا نيستم .... نمي تونم بعد از يوسف باز هم مثل

قبل باشم . چشمام رنگ غم گرفت . به ليلي نگاه کردم . حواسش به من بود . انگار

داشت از صورتم فکرمو مي خوند . با لبخند بهم نزديک شد و سرمو تو اغوشش گرفت .

بوسه اي روي موهام زد و گفت :

_ خيلي دلم واست تنگ شده بود همبازي !

دستشو که روي شونه ام بود فشار دادم و اروم گفتم :

_ منم .

ليلي ازم جدا شد و با خنده گفت :

_ خيل خب ، دور خانوم به اصطلاح مريضو خلوت کنين ! من و يهدا حرفا با هم داريم !

بايد واسم روشن کنه چرا منو يادش نيومده !!! اي چش سفيد ! اين بود جواب اينهمه

محبت ؟ يادت رفته چقدر تو اون قوري پلاستيکي واست چايي ريختم ؟؟!! بشکنه اين

دست که نمک نداره !

روحيه ي شادابش منو ياد خودم مي انداخت . خنده ام گرفت و در حالي که مي خنديم به

بقيه گفتم :

_ راست مي گه ... برين استراحت کنين .

اما بقيه يه ميليمتر هم تکون نخوردن . مامان و بابا چشمايي که نور اميد بهش تابيده بهم

خيره شده بودن و طاها و محيا از خوشي با لبخند نگام مي کردن . خنده ام خشکيد و گفتم

:

_ چيزي شده ؟

محيا با احساس گفت :

_ آره ... دوباره اون خنده ي قشنگتو ديديم ...

و بلافاصله بعد از اين حرف ، بغضش شکست و با معذرت خواهي کوتاهي از اتاق

بيرون رفت . عادل با نگراني به رفتنش خيره شد و گفت :

_ ميرم پيشش .

و دنبال محيا از اتاق خارج شد . باز فضا رو غم برداشته بود . پوزخند تلخي زدم . ليلي با

همون لحن قبلي گفت :

_ اي بابا ... هنوز که وايسادين ... بياين برين ديگه !

مامان و بابا سري تکون دادن و بعد از بوسيدن من از اتاق خارج شدن . ولي طاها هنوز

همونجا وايساده بود . ليلي دست به سينه زد و گفت :

_ اي خدا ! بايد دونه به دونه بيرونتون کنم ؟!

طاها با ژستي دختر کش روي صندلي کنار تختم نشست و پاهاشو روي پاش انداخت و

گفت :

_ نه ، من از کنار خواهرم جم نمي خورم .

ليلي با لحن عصبي گفت :

_ چرا ؟؟؟ مگه جنابعالي وکيل وصي شي ؟؟؟

طاها يه تاي ابروشو بالا انداخت و جواب داد :

_ فکر کن اره .

ليلي _ من حوصله ي فکر کردن درباره ي شما رو ندارم ... بفرمايين بيرون .

طاها لبخند عصبي زد و گفت :

_ نه والا منم کشته مرده ي اينم که درباره ي من فکر کني ! در ثاني من خواهرمو تنها

نميزارم .

از بين اين دو تا قيافه ي من از هر دوشون جالبتر بود . تا طاها حرف ميزد به سمتش

مي چرخيدم و با جواب دادن ليلي ، برمي گشتم طرفش ! تا ليلي خواست حرفي بزنه با داد

گفتم :

_ اااااه ... بس کنين ديگه ! گردنم خرد شد بسکه چرخيدم !

طاها و ليلي با تعجب به قيافه ي عصباني من نگاه کردن . کمي بعد ليلي اومد کنار طاها

وايساد و گفت :

_ بياين بيرون کارتون دارم .

طاها لب باز کرد تا بگه چي که ليلي مهلت نداد و گفت :

_ زود باش ديگه !

و بالاخره از اتاق کشيدش بيرون . چند دقيقه گذشت و نيومدن . دلم داشت پيچ و تاب مي

خورد و نياز شديدي به دستشويي داشتم . دستشويي درست کنار در اتاقم بود . بعد از

اينکه کارم تموم شد و داشتم از دستشويي خارج مي شدم که صداي طاها که درست

بيرون اتاقم وايساده بود به گوشم خورد :

_ يعني مي توني براش کاري بکني ؟

ليلي _ تمام سعي خودمو مي کنم .

طاها _ اخرش چي ميشه ؟ خوب ميشه ؟

ليلي _ نمي دونم ... اميدوارم درمانمو بپذيره ... ولي گمون کنم بايد يه مدت از شما دور

باشه ... واسه خودش خوبه .

طاها _ دور باشه ؟ يعني چي ؟

ليلي _ يعني ، يه جايي باشه که ديگه کمتر به يوسف فکر کنه ... کمتر خاطراتشو به ياد

بياره ... با افراد جديد اشنا بشه و سعي کنه زندگيشو دوباره بسازه ...

طاها با صداي ناراحتي گفت :

_ اره ... حق با توئه ... راستي ببخشين واسه ي برخوردم ... نمي دونستم تو

روانشناسشي .

روانشناس ؟! ليلي روانشناسه ؟! پس ، اشنا شدن دوباره ي ليلي با من ، برگشتن عمو

رضا و اون ، همه ي اينا بازي بوده تا من بدون اينکه بفهمم درمان بشم ؟ ... اخه چرا

به خودم نگفتن که مي خوان واسم روانشناس بگيرن ؟ من که مخالفتي نداشتم ...

دلم گرفت . به سمت تختم رفتم و روش نشستم . يعني توي اين مدت اينقدر رفتارم بد بوده

که مامان بابا به سلامت روانيم شک کردن ؟

اصلا متوجه ي برگشتن ليلي به اتاق نبودم . ديدم که کنارم زانو زده و با نگراني نگام

مي کنه . به دلم نشسته بود . خودش ، رفتارش ، حرف زدناش ، ... همه چيزش مثل

خودم بود . دوسش داشتم و ازش دلگير نبودم . مي دونستم مي خواد کمکم کنه . يه دفعه

گفتم :

_ باشه ... من با درمان حرفي ندارم ولي يه کاري نکن يوسفمو فراموش کنم ... نمي

تونم ازش دل بکنم ....

و زدم زير گريه ... فراموش کردن يوسف برام از هر چيزي سختتر بود ... خودش که

رفت ، ديگه دوست نداشتم خاطراتش هم بره ... ليلي اشکامو پاک کرد و منو تو اغوش

گرفت . همونطور که سرمو نوازش مي کرد گفت :

_ نگران نباش ... همه چي درست ميشه ....

********************

پايان جلد اول و شروع جلد دوم مرثيه ي عشق . که با نام .واهمه با تو نبودن منتشر

شده

منصوره . ک .

7/1/1391

ساعت 9.42 دقيقه ي صبح .

******************

شروع جلـــد دوم

مرثيــــــــه عشــــــــق

جلد دوم بنام

(واهمه باتونبودن )

به بخش 7 هفتم مراجعه نمایید/

شروع جلـــد دوم

مرثيــــــــه عشــــــــق2

جلد دوم بنام

(واهمه باتونبودن )

خلاصــه داستان جلد دوم :

------------------

داستان درباره ي زندگي يهدا همون دختر پر شر و شور گذشته است ... اما با ضربه اي

که توي سه سال پيش بهش وارد شده ديگه اون طراوت گذشته رو نداره ... اما داره

سعي مي کنه که باز بشه همون دختر قبلي و تا حدودي موفق هم ميشه . همه فکر مي

کنن اون خوب شده در صورتي که تنها خودش از زخم عميق روحش خبر داره و کسي از

گريه هاي شبونه اش با خبر نيست ..سعي داره براي فرار از زندگي يکنواختش خودشو

مشغول کنه تا کمتر به يوسف فکر کنه و توي يه شرکت استخدام ميشه و اين سراغاز

فصلي جديد از زندگي يهداست ... فصلي از جنس خيانت ، جنايت ، شراکت و در آخر

عشـــــق ... عشقي که معلوم نيست يهدا اونو مي پذيره يا نه ...

2مرثيــــــــه عشــــــــق(

goldjar.blogfa.com

واهمه ي با تو نبودن :

چمدونامو توي چرخ دستي گذاشتم و به راه افتادم . چقدر از اينکه دوباره برگشتم به

وطنم ، خوشحال بودم . از فرودگاه بيرون اومدم و هواي پاک ميهنم رو ذره ذره به

وجودم کشيدم . توي اين سه سال غربت الان بهترين حس رو دارم تجربه مي کنم . توي

اين سه سال تونستم خودمو از خيلي جهات عوض کنم . الان ديگه اون دختر غرغر و پر

شر و شور گذشته نبودم . درسته که هنوز شيطنتامو داشتم ولي ديگه عين اتيش زير

خاکستر شده بود . حالا خانمي بودم ، بيست و چهار ساله ، کارشناس ارشد کامپيوتر و

برنامه نويس ، فارغ التحصيل از دانشگاه استنفورد امريکا .

دختري هستم که خيلي از مردم بهم احترام ميزارن . منزلت اجتماعي دارم . مستقلم و در

امد خوبي مي تونم داشته باشم . از نظر قيافه ، مثل مينياتور هاي ايراني ، بلند بالا و

لاغر و چشمايي درشت و کشيده ي مشکي و ابروهاي هشتي با مژه هايي پر . پوست

گندمگونم شفاف و بي نقصه و لبهاي قلوه اي و جمع و جورم مهم ترين جز صورتمه که

وقتي مي خندم ، همه از خنده ام لبخند مي زنن . چون زيباترين خنده ي دنيا رو من دارم .

خوبه ، تا اينجا رو خيلي خوب پيش اومدم . چقدر اموزه هاي ليلي به دردم مي خوره ! اينا

دستور روانپزشک من ليليه . روانپزشک و نامزد برادرم طاها . خوبه که براي

عروسيشون خودمو رسوندم . دلم نمي خواست حسرت عروسي برادرم به دلم بمونه مثل

عروسي خودم ...

هي هي يهدا وايسا ! ديگه ادامه نده . اون روزا تموم شدن ، تو الان در زمان حال زندگي

مي کني نه در گذشته ... گذشته يه خاطره ي تلخي بود که بايد بسپاريش به باد و خودتو

از دستش خلاص کني . ميبيني ؟ چقدر فکر نکردن درباره اش راحته ؟؟؟

قلبم که زير همه ي اين حرفا مدفون شده بود با نواي اهسته اي زمزمه کرد :

_ مي دوني که اينطور نيست .

اين نوا ، اشک رو مهمون چشمام کرد ولي سريع عقلم نهيب زد :

_ چرا همينطوره ... تو دختر سه سال پيش نيستي . نبايد گريه کني ... گريه هاتو سه سال

پيش کردي . مزدش رو هم گرفتي .

لبخند محزوني زدم و گوشيمو از توي جيبم در اوردم . روي صفحه اش دستي کشيدم .

عکس يوسف روي صفحه خودنمايي کرد . سه سال پيش ، وقتي کارهاي انتقالم به

امريکا با کمک عمو رضا درست شده بود ، به خونه ي نسرين خانوم رفتم تا اخرين

يادگاريهامو از اونجا بردارم . هيچ وقت بي تفاوتي و سردي فاميلهاي يوسف يادم نمي ره

. تنها کساني که توي اون جمع بهم روي خوش نشون دادن ، نسرين خانوم و حبيب اقا

بودن . انگار همه باورشون شده بود که من باعث مرگ يوسفم . همه باور کرده بودن

که من نحسم و پا قدمم بده ... اينا همه حرفايي بودن که از دل چرکين مليسا بيرون اومده

بودن و اون مسبب سه سال دوري من از همه بود .

بالاخره چند تا عکس از خودش رو از توي کامپيوترش برداشتم يه عکس از بچگيش و

يکي هم بعد از اشناييمون . گردنبند اهداييش رو که حالا دو تا آويز بهش بود روي پيانوي

سفيد رنگش گذاشتم . شايد من با لجبازي و بچگي که به خاطر اين گردنبند دراوردم

مقصر تصادف يوسف بودم . پس بهتره اين گردنبند همينجا بمونه . حلقه ام رو هم

دراوردم و به نسرين خانوم دادم . با گريه مي خواست حلقه رو دستم کنه و بگه که تو

هميشه عروس من مي موني اما مهلتش ندادم چون مي دونستم کسي ديگه اي به غير از

نسرين خانوم و حبيب اقا به عنوان عروس اين خانواده نمي پذيره .

نفسمو با اه سردي بيرون دادم و دوباره گوشيمو توي جيب مانتوم انداختم . با چشم دنبال

يه تاکسي مي گشتم که يه مرد ميانسال جلو اومد و ازم پرسيد :

_ خانوم ماشين مي خواين ؟

به سمند زرد رنگش نگاهي انداختم و گفتم :

_ بله ممنون ميشم اگه چمدونهامو توي صندوق بزارين .

چشمي گفت و من در عقبو باز کردم و روي صندلي نشستم . عينک آفتابيمو درآوردم و با

کنجکاوي به خيابونها نگاه کردم . انگار سي ساله که ايران نبودم . چيز زيادي عوض

نشده بود ولي انگار از بين اين همه ادم من خيلي عوض شدم . شيشه رو پايين دادم و

نسيم خنکي که از اومدن بهار خبر مي داد توي ماشين پيچيد .

با اينکه آخراي اسفند بود ولي درختا شکوفه دار شده بودن . عروسي طاها سوم

فروردين بود و من بدون اينکه خبري از اومدنم بدم ، مي خواستم اولين نوروز بعد از

سه سال دوري رو جشن بگيرم . يه دفعه چيزي به ذهنم خطور کرد قبل از اينکه به خونه

نزديک بشيم به مردگفتم که منو به گورستان ببره . مي دونستم که قرار نيست روز اول

عيد رو کنار يوسف بگذرونم . نه خانواده ام اجازه مي دادن نه مي تونستم از زير حرفها

و تهمت هاي فاميل يوسف در برم . قبل از رسيدن جلوي يه گل فروشي توقف کرد تا من

چند تا شاخه گل بخرم .

توي مغازه ، داشتم چند تا شاخه رز جدا مي کردم که چشمم به يه گلدون پر از رز هاي

سبز افتاد . انگار چيزي تو دلم تکون خورد . گلهايي که تو دستم بود سريع سر جاش

گذاشتم و به سمت گلدون رفتم . مرد فروشنده جلو اومد و پرسيد :

_ کدومو براتون بپيچم ؟

_ نيازي به پيچيدن نيست ... چند شاخه از اين گلا رو بهم بدين .

در حالي که با سه شاخه رز سبز از مغازه بيرون اومدم به سمت ماشين رفتم . با اينکه

گلها گلخانه اي بودن و توي طبيعت همچين گلي پيدا نميشد ولي خوشحال بودم . چون

گلها دقيقا رنگ چشمهاي يوسف بود ....

سر مزار ايستادم . هنوزم با ديدن اسم يوسف روي سنگ قبر سياه ، قلبم هزار تيکه

ميشه . گلبرگها رو توي دستام فشار ميدادم تا گريه ام نگيره ... گلبرگها از شاخه کنده

شدن . اروم اروم دستامو باز کردم و گلبرگهاي سبز روي سنگ قبر جا خوش کردن .

به گل پرپر شده نگاه کردم و زمزمه کردم :

_ پر پر شد ... درست مثل تو ...

قبل از اينکه اشک به چشمم هجوم بياره ، عينک افتابيمو زدم و عقب گرد کردم . در

حالي که اهسته مي گفتم :

_ سال نوت مبارک ... خداحافظ .

سوار تاکسي شدم تا به خونه برم . بعد از نيم ساعت جلوي در خونمون بودم .

کيف پولمو در اوردم و گفتم :

_ خيلي ممنون اقا ، چند خدمت کنم ؟

_ قابل نداره ...

_ خواهش مي کنم .

_ ده هزار تومن .

چي ؟؟؟؟!!! ده هزار تومن ؟؟؟!!! مگه با ماشين از امريکا اومدي دنبالم که انقدر گرون

مي گي ؟! اصحاب کهف هم که از غار بيرون اومدن نون اينقدر گرون نشده بود ! در

حالي که با خودم غر غر مي کردم پولو به راننده دادم و با چمدونهام دم در وايسادم .

اووووف ! حالا خودمو واسه يه سورپرايز حسابي اماده مي کنم . الهي به اميد تو !

دستمو با ترديد بالا بردم و روي زنگ گذاشتم . دو تا زنگ کوتاه پشت سر هم زدم . اين

عادت زنگ زدنم بود . هميشه همينطور زنگ مي زدم . صداي بچگونه ي حامي بلند شد :

_ کينه ؟؟؟

الهي قربون کينه گفتنت بشم خاله ! حامي درست بعد از رفتن من به امريکا به دنيا اومد .

هميشه محيا عکسها و فيلمهاشو واسم ميل مي کرد . بعضي وقتا هم با وبکم باهاش

حرف مي زدم . اونم فکر مي کرد من کارتونم و کلي مي خنديد . الان دو سال و نيمش بود

و تازه حرف زدنو ياد گرفته بود . واي که چقدر دلم ميخواست بغلش کنم و يه خرده

بچلونمش ! صداي محيا از توي ايفون اومد :

_ باز تو اومدي اين بالا ؟؟ ... برو پايين ببينم ... بله ؟

چقدر دلم براي صداش تنگ شده بود . چقدر مي خواستم از نزديک ببينمش . ولي مي

خواستم يه خرده سر به سرش بزارم . صدامو عوض کردم و گفتم :

_ خانم ... به خدا اين دم عيدي به من بيچاره کمک کن ... ندارم ، بي کسم ، فقيرم ،

بدبختم ... يه پولي بزار کف دستم ... خدا ازت راضي باشه ... خانم به جون بچت قسمت

ميدم ...

واي که خودم با اون لهجه ي افغاني که گرفته بودم داشتم روده بر ميشدم ! به زور جلوي

خندمو گرفته بودم . صداي متاثر محيا اومد :

_ صبر کنين الان ميام .

زود چمدونامو نزديک در پارکينگ بردم و خودم هم يه جوري گوشه ي در وايسادم تا

معلوم نباشم . همينکه در باز شد ، دست محيا رو ديدم که پنج هزار تومني دستش بود .

اي خاک تو سر نفهمت کنن ! اخه کيو ديدي تو اين وضعيت بازار پنج هزار تومني بده به

گدا ؟؟؟!! هيچي از زندگي حاليش نيست ! بدبخت عادل که بايد با اين مفت خور بسازه !

دست محيا تو هوا تکون خورد و صداشو شنيدم :

_ خانوم بگير ديگه .

نگاهي به کوچه کردم . بازم مثل هميشه خلوت بود . مي دونستم محيا حجاب نداره و از

پشت در داره پولو ميده . دستشو تو هوا گرفتم کشيدمش سمت خودم . جيغ بنفشي کشيد و

پرت شد تو کوچه . با خنده نگاش مي کردم . داشت با بهت نگام مي کرد . يه دامن بلند گل

گلي صورتي جيغ با تاپ سفيد تنش بود . موهاي کوتاهش رو شرابي کرده بود و يه کمي

هم خيس بود . فهميدم که تازه حموم بوده . دلم نيومد سرما بخوره و به سمتش رفتم .

همينجور که دستشو به سمت خونه مي کشيدم گفتم :

_ بيا بريم تو الان شوهرت با اين ريخت تو رو تو کوچه ببينه طلاقت ميده ميندازتت بيخ

ريش ما ... هر چند خيلي هم با الان فرقي نمي کني ! بازم مثل هميشه خونه ي ما تلپي !

هنوز ميخ من بود که اوردمش تو و رفتم سراغ چمدونم . کشون کشون با خودم

اوردمشون تو . داشتم درو هل ميدادم که صداي جيغ محيا بلند شد :

_ وااااااي .... بياين به خدا ... يهدا اومده !!!

اي تو اون روحت صلوات دختر ! اينهمه نقشه کشيده بودم اينا رو سورپرايز کنم زدي تو

حالم ! بيشعور ! هنوز به دقيقه نکشيده بود که داشتم مثل عروسک تو بغل همه جا به جا

مي شدم . بابا بيشتر منو تو اغوشش نگه داشت . وقتي ديدمش دلم تکون خورد . باورم

نميشد که غصه ي من بابا رو اينقدر شکسته کرده باشه . ته ريشش تقريبا سفيد شده بود

و حجم موهاي خاکستريش بيشتر شده بود . مامان که تو بغلم گريه مي کرد . از خودم بدم

اومد که با ضعفم باعث پير شدن مامان بابام شده بودم . عزممو جزم کردم که بازم مثل

گذشته ها شاداب باشم و غم و غصه هامو فقط توي خلوت خودم بيارم . با صداي شوخ

طاها از اغوش مامان بيرون اومدم :

_ مامان باز که نيومده اينو تحويل گرفتي ! حداقل يه خرده واسه منم جا بزار !

به طاها که کنار ليلي وايساده بود نگاه کردم . بيشعور هنوزم مثل قبل خوشگل بود ! فقط

کمي ورزيده تر شده بود که به قد تقريبا بلندش ميومد . با شوخي گفتم :

_ والله اقا داداش شما که ديگه سرتون به خانومتون گرمه ! چي کار به من داري ؟!

ليلي با عصبانيتي ساختگي نيگام کرد و گفت :

_ اوي يهدا ! نيومده خواهر شوهر بازي درنيارا !

خنديدم و به سمتشون رفتم . نفري يه دونه بوس کوچولو روي گونه شون کاشتم و با

خنده گفتم :

_ بقيشو نگه مي دارم واسه خودتون !

ليلي کمي خجالت کشيد و سرشو پايين انداخت . ولي طاها از رو نرفت و بغلم کرد و گفت

:

_ نترس اجي ! من ظرفيتم زياده !

با خنده به پشتش زدم که گفت :

_ خوب شد واسه عروسي من اومدي وگرنه تا تو نباشي من عمرا عروسي بگيرم .

ابروهامو بالا دادم و گفتم :

_ من که واسه عروسي تو نيومدم ! دلم واسه خانواده ام لک زده بود که اومدم و گرنه

ازدواج تو همچين موضوع مهمي هم نيست !

نيم ساعت بعد دور و بر هم نشسته بوديم و از هر دري مي گفتيم . حامي تو بغل محيا بود

و از همون اول که مي خواستم بغلش کنم بناي گريه کردن گذاشت . حالا خوبه اينهمه

واسش عروسک اوردم که از اينجوري غريبي مي کنه اگه نمياوردم که از صد متريم هم

رد نمي شد !

محيا با خنده به چمدونها اشاره کرد و گفت :

_ يهدا جون اون سوغاتي ها بد جوري داره چپ چپ نگاه مي کنه ها !

نگاه بيخيالي به چمدونها انداختم و گفتم :

_ توجه نکن ! از بچگي چشاش چپ بوده !

محيا _ تو هم از بدچگيت همينجوري خسيس بودي !

_ ولي تو از اون وقتي که ازدواج کردي خونه ي ما تلپي نه ؟ حالا هم بهونه ات حاميه

که بچسبي به ننه باباي من اره ؟

بعد هم به شوخي رو به عادل کردم و گفتم :

_ عادل تو از اينجا خسته نميشي ؟ دلت واسه خونه ي خودت تنگ نميشه ؟

عادل هم که خوب بلد بود جواب ادمو بده ، لبخند پر مهري به محيا زد و گفت :

_ من فقط دلم واسه محيا تنگ ميشه !

صورتمو يه وري کردم و مسخره کنان گفتم :

_ اييييييش ! زن ذليل !!!

بله ديگه ! بايدم اينجوري باشه ! وقتي ماشالا هزار بار ماشالا بزنم تو سر اين طاها (!)

جوري به اين عادل اقا ميرسن که اب تو دلش تکون نمي خوره و هميشه ارزوشه خونه

پدرزنش بمونه !

تو دلم داشتم قربون صدقه ي حامي ميرفتم که بابا پرسيد :

_ کارات تو کاليفرنيا تموم شد ؟

پرتقالي از توي ظرف برداشتم و توي بشقابم گذاشتم و در حالي كه پوست مي گرفتم گفتم

:

_ اره کارهاي پايان نامه قبل از اومدنم تموم شد ... همه رو تحويل دادم . فکر کنم چند

هفته ديگه مدارکم به دستم برسه .

طاها _ سه سال رفتي اونجا اخرش هيچي يادت گرفتي ؟!

پرتقالمو تو دهنم گذاشتم و گفتم :

_ اره يه چيزکي بارم هست .. مي تونم منشي اي چيزي بشم !

ليلي به حرف اومد :

_ نظرت چيه يه شرکت بزني ؟

اخم ظريفي کردم و گفتم :

_ حوصله ي دنگ و فنگ شرکت زدنو ندارم ... پر دردسره ... مي دوني که چقدر زمان

بره . براي من نمي صرفه . شايد بخوام برم توي يه شرکت کار کنم ولي خودم عمرا

شرکت بزنم .

دوست نداشتم زندگي کاريم توام با استرس باشه . يه زندگي آروم و بي دغدغه مي

خواستم . طاها گفت :

_ راستي ليلي ميثاق مي تونه کاري واسه يهدا جور کنه ؟ تو شرکت خودشون ؟

ليلي متفکرانه نگاهي بهم کرد و گفت :

_ نمي دونم ... با مدرکي که يهدا داره ، به نظر من در حد و حدود ميثاقه ... فکر کنم اگه

با مهندس رحيمي صحبت کنه ، مهندس هم از خداش باشه که يهدا تو شرکتش کار کنه .

_ ميثاق کيه ؟

طاها به جاي ليلي جواب داد :

_ پسر خاله ي ليلي . دوست منم هست . از وقتي که کارهاي حقوقي شرکتشونو مي کنم

، باهاش دوست شدم . خيلي مرد خوبيه .

_ شرکتش چه جورياس ؟ به دردم مي خوره ؟

طاها _ اره فکر کنم خود ميثاق هم دانشگاه هاروارد درس خونده ... نه ليلي ؟

ليلي سرو به علامت مثبت تکون داد و گفت :

_ اره ... يه چند سالي هم پيش من و بابا اونجا زندگي مي كرده .

محيا _ خب ، حالا ازبحث کار و دانشگاه و اينا بياين بيرون ... نا سلامتي خواهرم

برگشته مي خوام بشينم دل سير نگاش کنم !

يه تاي ابرومو بالا دادم و با بدجنسي گفتم :

_ هر چي دلت مي خواد نگام کن ولي بهت گفته باشم که من يکي به تو سوغاتي بده

نيستم .

محيا در حالي که اداي منو در مياورد گفت :

_ به جهنم ... تو که هميشه گوشت تلخ بودي ! گدا !

دستمو روي سينه ام گذاشتم و کمي خم شدم و گفتم :

_ مرسي مرسي ! با اين همه القاب زيبا منو شرمنده ي خودت نکن خواهر جان !

محيا ايشي گفت و سرشو با حامي گرم کرد . داشتم با لذت حامي رو نگاه مي کردم که

مامان گفت :

_ الهي بميرم ... چقدر لاغر شدي يهدا ...

هه ! مامان منو باش ! بعد اين همه مدت تازه يادش اومده که ده کيلو وزن کم کردم ! با

خنده گفتم :

_ امريکا روم اثر گذاشته شکل باربي شدم !

نگاه مامان رنگ غم داشت . نمي خواستم با ديدن چشماش ياد روزاي بد زندگيم بيفتم .

از روي مبل بلند شدم و گفتم :

_ من ميرم يه کم استراحت کنم ... خسته ام . کاري که ندارين ؟

همه گفتن برم بالا و استراحت کنم . اروم از پله ها بالا رفتم تا به اتاق خودم برسم . قبل

از اينکه برم بالا ، صداي آهسته ي مامانو شنيدم که مي گفت :

_ بميرم الهي ... بچه ام نصف شده ...

ليلي _ ولي خدا رو شکر روحيه اش که خيلي بهتره ...

محيا _ اره ... بازم شده همون اتيش پاره ي خودمون !

لبخند کمرنگي رو لبم نشست . به سمت اتاقم رفتم رفتم . توي راه به خودم گفتم :

_ برو جلو يهدا ... برو جلو که داري عالي تظاهر مي کني !

در اتاقمو باز کردم . موجي از خاطرات گذشته به صورتم خورد . اتاقم تميز و مرتبه .

جون ميده واسه به هم ريختن ! نگاهي به پارکت تميز ته اتاقم انداختم . اخه که من چقدر

روي تو تخمه ريختم ! يه نگاه به ميز بزرگم که هميشه لپ تاپم رو روش ميزاشتم و فيلم

کره اي ميديدم ! نگاهي به کتابخونه ام که پر بود از کتابهاي شبکه و هک و برنامه

نويسي و کامپيوتر ...

و در اخر سر نگاهم روي گيتارم که يوسف برام خريده بود سر خورد . هيچ کدوم از

وسايل موسيقيمو با خودم نبرده بودم . نه گيتارم و نه ويولنم . ولي هميشه توي کلاس

موسيقي خارج از دانشگاه شرکت مي کردم . الان پيانو هم بلدم بزنم ولي نه در حد حرفه

اي .

کمي جلوتر رفتم و روي تختم ولو شدم . همونجور که خوابيده بودم ، دکمه هاي مانتومو

باز کردم و روسري رو همراه گل سر از سرم کشيدم . اخ که چقدر خوابم مياد ولي حموم

واجبتره .

با تاني از جام بلند شدم و به سمت کمد لباسام رفتم . لبخندي رو لبم نشست . هنوز هم

همون لباسا توي کمدمه ... يه بلوز شلوار راحتي از توي کمد برداشتم و به سمت حموم

رفتم . بعد از يه دوش مختصر لباسا رو پوشيدم . از قيافه ام خنده ام گرفت . انگار توي

اون لباسا گم شدم ! سرشونه ي بلوزم تا روي بازوم ميرسيد و شلوارم از زور گشادي

بيشتر شبيه دامن شده بود تا شلوار .

بيخيال لباسم شدم و روي تخت دراز کشيدم . کم کم داشت چشمام گرم ميشد که صداي

تلفنم بلند شد . با ديدن اسم روي صفحه سريع نشستم و دکمه ي سبزو فشار دادم .

بلافاصله صداي خشمگينش تو گوشم پيچيد و من با لبخندي به لب فهميدم که چقدر

دلتنگش شدم :

_ هيچ معلومه تو کجايي ؟؟؟

با خنده شروع کردم به حرف زدن :

_ به به سلام ... عمه خانم جان خودم ... واي عمه جون انقدر احوال پرسي نکن شرمنده

ات ميشم ! بسه به خدا !

عمه خانم که معلوم بود کمي خنده اش گرفته گفت :

_ سه ساعته منتظر تماستم ... مگه سفارش نکردم که وقتي رسيدي حتما بهم زنگ

بزني ... چند بار بگم فاطمه خانم تو رو دست من سپرده ...

_ واي عمه جون ول کن اين حرفا رو ... من که الان ور دل فاطمه خانمت نشسته بودم و

اونم يه ريز داشت واسم ابغوره مي گرفت ...

عمه خانم با لحن مادرانه اي گفت :

_ خب مامانته ديگه دختر ... سه ساله نديدتت ميخواي دلتنگت نشه ؟

_ من که هر روز يا داشتم باهاش چت مي کردم يا تلفني باهاش حرف مي زدم .... خب

ولش کن اين موضوعو ... بگين ببينم اصل حالتون چطوره ؟ دماغتون چاقه ؟ ژيلا از ماه

عسل برگشته ؟ راستي ساعت چنده ؟

عمه خانم _ يکي يکي بپرس دختر جون . بد نيستم ولي داره حوصله ام سر ميره ... ژيلا

هم يه ساعتي ميشه اومده ... الان با ديويد دارن تلويزيون ميبينن ... تقريبا اخر شبه ...

اونجا چطور ؟

_ اينجا هم ظهره ... به ژيلا و ديو سلام برسونين ...

عمه خانم _ سلامت باشي ... راستي به ديويد مي گم به کاراي مدرکت رسيدگي کنه .

_ لازم نيست تو زحمت بندازيش تا چند وقت ديگه برام پست ميشه .

عمه خانم بعد از يه مدت مکث گفت :

_ بهتري ؟

با لحني شاد ولي دروغين گفتم :

_ مگه ميشه تو اين مرز پر گوهر باشم و بهتر نباشم ؟؟!! عاليم !

تو دلم گفتم :

_ اره جون عمه ات !

عمه خانم که معلوم بود مجاب نشده ولي حرفي نزد و گفت :

_ مواظب خودت باش ... به عادل و بقيه هم سلاممو برسون . روز عيد هم يادت نره

زنگ بزني و بهم تبريک بگي ...

با خنده گفتم :

_ آي به چشم ... شما درست بعد از سال تحويل منتظر تماس تبريک من باشين اوکي ؟

عمه خانم _ اوکي !

معلوم بود مي خواد يه چيزي بگه ولي نگفت . قبل از اينکه قطع کنه گفتم :

_ شاهدخت جون ...

عمه خانم که دوست نداشت اسم کوچيکشو صدا بزنم ولي با اين حال اعتراضي نکرد و

گفت :

_ جان ؟؟؟

با لبخند گفتم :

_ I miss you so much

صداي بوسشو از پشت گوشي شنيدم و گفت :

_ Me too…bye my girl …

گوشي رو قطع کردم . ماشالا بزنم تو سر طاها چقدر خوب مي تونم دل يه پيرزن فسيلي

رو شاد کنما ! آپديتِ آپديت شده ! براي اينکه ديگه کسي باهام تماس نگيره و مزاحم

استراحت نيمروزيم نشه ، گوشي رو خاموش کردم و ولو شدم رو تخت . ولي هر کاري

کردم ، دوباره خوابم نبرد . کلافه دستامو پشت سرم قلاب کردم و به سقف چشم دوختم .

چه روزهاي پر مشقتي رو توي سان فرانسيسکو گذرونده بودم ... ولي با وجود عمه

خانم و ژيلا خيلي بهم بد نگذشته بود .

قبل از رفتنم بابا بهم گفت که عمه خانم براي چند وقتي رفته کاليفرنيا و بهتره تا وقتي که

اونجام پيشش زندگي کنم . من که از همون اول از اين عمه خانم متنفر بودم زير بار نمي

رفتم ولي وقتي ديدم چاره اي نيست قبول کردم اما با کلي اخم و تخم . اولين ملاقاتم تو

خونه ي عمه خانم طبق انتظارم پيش رفت . مثل هميشه سرد و خشک و نگاهي پر از

غرور . روي مبل سلطنتي نشسته بود و با بادبزن خودشو باد ميزد .

بعد از اينکه خوب براندازم کرد گفت :

_ چرا اينقدر رنگت پريده ؟

هنوز تحت درمان ليلي بودم و قرصهايي که بهم ميداد خواب الودم مي کرد . بي حال

جواب دادم :

_ خسته ام .

عمه خانم _ شنيدم که شوهرت مرده .

مي دونستم که اينجوري برخورد مي کنه . هميشه رک و پررو بود . حرفشو اصلاح کردم

:

_ نامزدم .

عمه خانم _ چه فرقي داره ؟

_ ممکنه براي شما فرقي نداشته باشه ... اما هنوز شوهرم نشده بود .

عمه خانم بالاخره گفت :

_ متاسفم ... بابت مرگش .

با پررويي تمام گفتم :

_ چه عجب تسليتتونو شنيدم .

عمه خانم به جاي جواب از جاش بلند شد و به سمتم اومد و گفت :

_ دنبالم بيا اتاقتو نشونت بدم .

راستش انتظار داشتم با حرفي که بهش زدم يه چيزي بارم کنه اما با اين رفتارش منو به

فکر فرو برد .

تا قبل از شروع دانشگاهم قرصهامو مصرف مي کردم و همش تو بيخبري و گيجي سير

مي کردم . دلم نمي خواست از اين منگي بيرون بيام . بيشتر اوقات خواب بودم و وقتي

هم که بيدار ميشدم غذاي درست و حسابي نمي خوردم . ليلي هم هميشه با وبکم مجبورم

مي کرد که حرفاشو گوش بدم و درمانمو ادامه بدم . ديگه از همه چي خسته شده بودم .

حوصله ي خودم رو هم نداشتم . يه روز بدون اينکه به بقيه چيزي بگم ، از خونه بيرون

زدم و توي پارکي که نزديک خونه بود نشستم و چشمامو بستم . مدتي که گذشت با صداي

قدمهاي يکي به خودم اومدم . عمه خانوم عصا زنان داشت به سمتم ميومد . اصلا

حوصله ي رفتار مغرورانه اش رو نداشتم . دوباره چشمامو بستم که گفت :

_ با اين کارات مي خواي ثابت کني که چقدر بدبختي ؟

با اين حرفش سيخ نشستم . لحنش قاطع بود ولي ديگه اون غرور گذشته رو نداشت .

حرفاش بوي غم مي داد . جلوتر اومد و کنار من نشست . بعد از کمي مکث جوابشو دادم

:

_ به نظرت بدبخت نيستم ؟

عمه خانم _ نه .

_ ولي هستم .

عمه خانم _ چرا ؟ مگه مريضي ؟ خانواده نداري ؟ فقير و بي چيزي ؟ سواد نداري ؟

خونه نداري ؟ قيافه نداري ؟ چي نداري که فکر مي کني بدبختي ؟

سرد نگاش کردم و گفتم :

_ زندگي .

عمه خانم بلند داد زد :

_ پس الان داري مردگي مي کني ؟! گوش کن ببين چي بهت مي گم ... نامزدت مرد

درست ولي تو که هنوز نمردي . بهت تهمت نحسي زدن درست ولي در واقع که اينجوري

نيست ... تو فقط مي خواي با حرف مردم زندگي کني و هر چي اونا بهت تلقين مي کنن

رو انجام بدي ... بدون اينکه بدوني اختيار دار زندگيت خودت هستي ... تو هنوز اول

راهي . با يه شکست نبايد درجا بزني . اگه اينجوري بخواي نا اميد بشي فردا معلوم

نيست چه بلايي سرت مياد ... اصلا تو فکر مي کني که نامزدت اين زندگي که براي

خودت درست کردي رو دوست داره ؟

حرفاش بدجوري برام سنگين بود . اون نمي فهميد ... درک نمي کرد که چه غمي رو به

دوش مي کشم ... مرگ يوسف اينقدر واسم سنگين بوده که انگار يه نفر با تريلي هجده

چرخ از روم رد شده و خردم کرده . اونوقت اين نشسته اينجا برام شعار مي ده که چه

جوري زندگي کنم ؟ اون هيچ چيز نمي دونه ... نه از من نه از يوسف ...

سري تکون دادم و گفتم :

_ شما هيچي از بلايي که سرم اومد نمي دوني ... شما نمي دوني چه زجري رو من

کشيدم .

صداي مهربونش که واسم تعجب برانگيز بود اومد :

_ چرا ... مي دونم . منم مثل تو توي زندگيم ، تو اوج جووني و شادابيم ، بدجوري کمرم

خورد شد ...

فقط نگاش کردم .منتظر نبودم که زندگيشو واسم تعريف کنه ولي اون شروع کرد به

حرف زدن ...

عمه خانم نفس عميقي کشيد و گفت :

_ فکر کنم با ديدن سر و وضعم مي فهمي که از يه خانواده ي ثروتمندم . پدرم سرهنگ

نيروي هوايي بود و ماها رو حسابي لوس کرده بود . توي جشن تولد شونزده سالگيم ،

نمي دونم چي شد و چرا از فرهاد خوشم اومد . شايد به خاطر قيافه اش بود يا شايد هم

به خاطر تعريفاتي که پدرم ازش مي کرد . يکي از بهترين خلبانهاي نيروي هوايي و

سرباز وظيفه شناس پدرم بود . واسه همين تونست زود تو دل ما جا باز کنه .

کم کم بدجور گرفتارش شدم . اونم دوستم داشت ولي هيچ وقت پا پيش نمي زاشت . ديگه

طاقتم تموم شد ازش خواستم که تکليفمو روشن کنه . مي گفت فاصله ي طبقاتي ما زياده

و نمي خواد با خواستگاري ازم ، اختلافي بين من و خانواده ام بندازه خلاصه ، اونقدر

اصرار کردم که موضوع رو با پدرم مطرح کرد . پدرم خيلي از دستش عاصي شد .

همينطور هم از من . ولي من فقط و فقط فرهاد رو مي خواستم .

به پدرم گفتم که خودکشي مي کنم ، با هزار تا ترفند ديگه ... جوون بودم و کله ام هم باد

داشت . نمي دونستم که اين راهي که ميرم به ترکستانه و من و فرهاد به درد هم نمي

خوريم . تازه هم پدرم عارش ميومد دست دخترش رو بزاره تو دست يه بچه سرباز .

وقتي ديدم پدرم راضي نميشه ، به فرهاد گفتم که مي خوام باهاش فرار کنم . همينکارو

هم کردم . بدون تحقيق ، بدون پرس و جو ، خودمو دادم دست يه مرد که فقط به اجزاي

خوش ترکيب صورتش فکر مي کردم . خيلي طول کشيد که فهميدم چقدر زود تباه شدم .

فرهاد در واقع هيچي نداشت ... بي پولي بدجوري بهم فشار مياورد .ولي با خودم مي گفتم

عشق من بهش مهمه و نبايد سخت بگيرم .

با الحاق فرهاد به نيروهاي نازي ، بدبختيم بيشتر هم شد . پدرم که مخالف سرسخت

المان بود و من هم به تبع اون از نازي ها متنفر بودم حالا بايد حضور اونا رو توي خونه

ام تحمل مي کردم . بايد مخفيشون مي کردم ولي هنوز هم فکر مي کردم عاشقشم و اين

کار ها رو واسه رضايت اون انجام ميدادم ... نمي دونم چي شد و چرا يهو آلمان شکست

خورد ... فرهاد رو ترور کردن و بدتر از اون فهميدم که پدرم اونو كشته....

انگار هر چي غصه تو عالمه آوار شد رو سرم ... همه ي ارزوهام به باد رفت . پدرم با

ديدن وضعيت زارم ، دلش به رحم اومد و منو بخشيد ولي من ديگه اون شاهدخت قبلي

نبودم . به خاطر عشق فرهاد بهاي سنگيني رو دادم . چون ما از همون اول به درد هم

نمي خورديم و من سرسختانه مي خواستم زندگيمو با اون بسازم . نمي دونستم که اين

زندگي عاقبتش اين ميشه وگرنه هيچ وقت خشت اولش رو نمي زاشتم .

با دهاني باز به عمه خانم نگاه مي کردم . فکرش رو هم نمي کردم که اين چوب خشک

يه روزي عاشق بوده . عمه خانم نگاهي به آسمون کرد و گفت :

_ اين نصيحتو از من بشنو ... بدون که اگه تو نتونستي با يوسف زندگي کني حتما يه

حکمتي داشته . شايد با يوسف اصلا خوشبخت نميشدي و خوشبختيت يه جاي ديگه اس

...براي همين برو دنبال خوشبختيت ... نه اينکه دستي دستي با اين کارات خودتو بدبخت

کني ... از اول بساز . مثل من نشو ... قبول كن كه قسمتت با يوسف نبوده .

بعد از شنيدن اون حرفا يه تکوني به خودم دادم . شايد براي دلخوشي خانواده ام و شايد

هم براي اميدوار کردن عمه خانم گفتم که مي خوام بشم هموني که بودم و به درمان ليلي

جواب دادم . الان ديگه کم پيش مياد توي جمع با شنيدن اسم يوسف بزنم زير گريه . نمي

خوام بگم فراموشش کردم نه ، فقط مي تونم خودمو کنترل کنم ولي توي خلوتم به خاطر

نبودش گريه مي کنم .

چرخي زدم و به پهلو خوابيدم . بايد دنبال يه زندگي بي دغدغه باشم . يه زندگي آروم که

خودم بتونم خودمو خوشبخت کنم . کم کم چشام گرم شد و به خواب رفتم .

.....................

انگار يه وزنه ي دويست کيلويي از اسمون ول شد رو شيکمم ! نفسم تو سينه ام حبس

شد و با دهاني که از فرط تعجب و درد باز شده بود ، تو جام نيم خيز شدم که چشماي

خندون حامي رو روبه روم ديدم . هنوز روي دلم نشسته بود و انگار که بلا نسبت من

سوار خرش شده باشه هي پيتيکو پيتيکو مي کرد ! اول دلم واسه بوسيدنش ضعف رفت

ولي با ياد اوري اينکه چه جوري از خواب بيدارم کرده ، اخمام رفت تو هم و دهنم واسه

داد کشيدن سرش باز شد که با شنيدن صداي محيا دهنمو بستم :

محيا _ هوي هوي از راه نرسيده بخواي بچمو اذيت کني ، پرتت مي کنم همون جايي که

بوديا ! برو با هم قد خودت گلاويز شو بچه پررو !

جيغ زدم :

_ محيا يه نيگا به اين بشکه بنداز ! خفم کرد !

محيا روي صورت حامي خم شد و يه ماچ گنده از لپش کرد که صورت من درد گرفت چه

برسه به اين بدبخت ! بعد هم با ابروهايي در هم بهم نگاه کرد و گفت :

_ بشکه عمته ! بچه ي من يه ريزه تپله که بايد هم باشه ... اينقدر بدم مياد از اين بچه

هاي لاغر مردني ! اه اه !

با غيظ حامي رو از روي شيکمم کنار زدم و بلند شدم تا با يه کتک حسابي از خجالت

محيا دربيام که نيگام به ساعت افتاد ... محيــــــــا من ميکشمت ! هنوز نيم ساعت هم

نشده بود که خوابيدم و بيدارم کردي ! در حالي که دنبال دمپاييام مي گشتم اين حرفا رو

موشک بارون به محيا گفتم و به دنبالش به طرف پله ها سرازير شدم ... مامان نزديك

پله ها وايساده بود و با لبخند دعواي ما رو نگاه مي كرد . وقتي بهش رسيدم گفت :

_ خوب خوابيدي عزيزم ؟

با فرياد گفتم :

_ خواب ؟؟!! مگه اين رواني ميزاره من بخوابم ؟ سرم نرسيده به بالش بيدارم كرد!

مامان با تعجب گفت :

_ ولي تو كه نزديك سه ساعته خوابيدي !

با عصبانيت دستمو تو موهاي باز و بلندم كشيدم و به ساعت بزرگ ديواري نگاه كردم .

ساعت هفت عصر بود . فكم افتاد تو زير زمين ! زود به ساعت مچيم نگاه كردم و ديدم كه

بله ! وايساده ... اوف ! چه فحشايي كه بار اين محيا نكردم من ! داشتم دوباره به سمت

پله ها مي رفتم كه مامان دستمو كشيد :

_ كجا ؟ حالا بيا يه ميوه بخور ...

_ميرم صورتمو بشورم و بيام .

مامان _ نمي خواد بابا صورتت كه طوريش نيست... بيا بريم .

و به زور منو برد تو پذيرايي . تا در سالنو باز كردم ، چشام از تعجب چهار تا شد ! واي

خداي من ... اينا رو ببين ! چقدر عوض شدن ! رو به روم چهار تا زن وايساده بودن .

چهار نفر كه يه روز همه بهمون مي گفتن يك روح در پنج بدن ! از سن پونزده سالگي تا

بحال با هم بوديم ... ولي من بودنمون رو سه سال قبل به هم زدم ... مجبور شدم پيمان با

هم بودنمون رو به خاطر خلا توي زندگيم بشكنم ...

****************

به چهره ي تك تكشون نگاه كردم . چقدر عوض شده بودن . منم به اندازه ي اونا تغيير

كرده بودم ؟ الهام اولين نفري بود كه زير ذربين نگام قرار گرفت . اون صورت دخترونه

حالا پخته تر شده بود و جاشو به يه خانوم بيست و چهارساله و بهتر بگم ، يه مادر داده

بود . الهام نوزادشو تو اغوشش گرفته بود و با اون چشماي ميشي كه از جوشش اشك

خيس شده بود بهم نگاه مي كرد .

سهيلا كنارش وايساده بود . موهاي مشكيش رو بلوند كرده بود كه خيلي به صورت

سفيدش ميومد . ابروهاش رو هم رنگ روشن كرده بود . از طراوت صورتش مي تونستم

حدس بزنم كه تازه ازدواج كرده . به دست چپش نگاهي كردم . درخشش حلقه ي عروسي

حدسم رو به يقين تبديل كرد . اگه منم سه سال پيش ازدواج كرده بودم شايد الان به اندازه

ي سهيلا با طراوت بودم ....

با نگاهي كه سهيلا به سمت راستش انداخت چشمامو ازش گرفتم و به نفيسه خيره شدم

. نسبت به قبل فربه تر شده بود ... يا نه ، دارم درست ميبينم ؟! حامله بود ! صورتش

كمي پف داشت و لبهاي سرخش با لبخند مهربوني از هم باز شده بود . شيكمش پشت اون

مانتوي خفاشي ياسي ، باز هم توي ديد بود . معلوم بود كه ماه هاي اخرو ميگذرونه....

و آخرين نفر ، مهناز ، دختر دايي يوسف ، نه نه ... بهتره بگم دوست خودم . اينجوري

كمتر به ياد گذشته ات ميفتي يهدا ... يادت كه نرفته ؟ بهش دقيق شدم . صورت

خوشگلش از خوشحالي مي درخشيد . ولي لبخندش ، كمي حزن انگيز بود . مي دونستم

هنوز هم با ديدن من ياد يوسف ميفته مثل من كه با ديدنش به گذشته ام ميرم ... با صداي

محيا چشم از مهناز برداشتم :

_ ا ؟ شما كه هنوز سرپا وايسادين ... بشينين به خدا ... اين خانوم مهندس ما سه سال

رفته اونور كلا همه چي يادش رفته ! نه تعارفي نه بفرمايي ... هيچي ! شما ببخشينش !

لبخندي به لب اوردم و گفتم :

_ قربون زبونت برم ! بعد اون بيدار باشي كه تو دادي هر كس ديگه اي هم جاي من بود

تو منگي به سر مي برد !

محيا يه خط و نشون برام كشيد و من بي خيال به سمت بچه ها رفتم . اول از مهناز

شروع كردم . با صميميت تو اغوشش كشيدم و در گوشش گفتم :

_اي ناقلا ! چه خوشگل شدي ! معلوم نيست ايليا جونت چي كارت كرده كه اينقدر ترگل

ورگل ميزني !

لپاي مهناز گل انداخت و با مهربوني و كمي تعجب گفت :

_ كاريم نكرده كه ! ولي يهدا ... خيلي برام جاي تعجبه كه تو كسي رو بغل مي كني !

راست مي گفت ! سعي كردم صدام غمگين نباشه :

_ خب ، ادما بايد عوض بشن ديگه ! ما هم بعضي از عادتامونو ترك كرديم .

به سمت نفيسه رفتم . هاله اي از اشك چشماي روشن زيباشو گرفته بود . قبل از اينكه

بغلش كنم با خنده گفتم :

_ يهو فشار نيارم بچه ات پرت شه بيرون !

نفيسه تك خنده ي بلندي كرد و در حيني كه بغلم مي كرد گفت :

_ هنوز هم همون يهدا خله ي خودموني !

قبل از اينكه سهيلا رو بغل كنم ابروهامو بالا بردم و با بدجنسي گفتم :

_ اوه اوه ! عروس خانومو نگاه ! چي كار كرده ! گند زدي به صورتت كه سُهي !

سهيلا با گريه بغلم كرد و صميمانه گفت :

_ خيلي دلم برات تنگ شده بود يهدا ... خيلي .

سهيلا خودشو از اغوشم بيرون اورد و در حالي كه فين فين مي كرد توي كيفش دنبال

دستمال گشت . الهام بچه اشو روي مبل گذاشته بود . دو قدم بهم نزديك شد . دستشو

اورد بالا و گونه امو لمس كرد . چشماش پر اب بود . ديگه صبر نكردم و محكم بغلش

كردم اونم با محبت منو به خودش مي فشرد .

بغض عجيبي به گلوم چنگ زده بود ... نمي دونم شايد از اشتياق ديدار دوباره بود يا

حسرت واسه روزاي از دست رفته ام ... الهام شونه هاش مي لرزيد منم با تمام تواني

كه براي جلوگيري از ريختن اشكام تلاش مي كردم ، موفق نشدم و صورتم تو اغوش

گرم الهام از اشك خيس شد .

همونطور كه الهام تو بغلم بود با پشت دست زود اشكامو پاك كردم و اجازه ندادم بقيه به

صورتم نگاه كنن . با گفتن ميرم لباسامو عوض كنم ، خيلي سريع تركشون كردم .

شير اب بيهوده باز بود و من بهش خيره بودم . جدال عجيبي توي وجودم سرگرفته بود .

احساسم ميگفت كه خودتو خالي كن دختر ... گريه كن ... با گريه قرار نيست شكست

بخوري . ولي عقلم مي گفت بيخودي ويتامين بدنتو هدر نده . تازشم با گريه كردن ،

صورتت چروك ميفته ، هيچ چيزي هم عوض نمي شه . فقط تو شكسته تر ميشي . الان

هم بهتره شير ابو ببندي و بيشتر از اين اسراف نكني !

مثل هميشه حرف منطقمو قبول كردم و يه مشت آب به صورتم پاشيدم و بعد از كشيدن يه

نفس عميق از دستشويي بيرون اومدم . خيلي سريع يه تاپ آبي كمرنگ و شلوار لي لوله

تفنگي پوشيدم كه خيلي به اندام كشيده ام ميومد . موهامو كه الان نسبت به گذشته خيلي

كم پشت تر شده بود رو به راحتي شونه كردم . بلنديش تا باسنم ميرسيد ولي دلم نميومد

كوتاهشون كنم . همونطور باز گذاشتم و فقط يه تل آبي روي موهام زدم و بيرون اومدم .

تا رسيدن به سالن پذيرايي به خدا التماس كردم كه بقيه تريپ گريه و اينا نداشته باشن !

مثل اينكه خدا دعامو شنيد چون وقتي درو باز كردم ديدم ليلي بين بچه ها نشسته و داره

زبون ميريزه . تا متوجه من شد بلند گفت :

_ به به ... بالاخره اين يهدا خانومتون هم اومدن ... اوه اوه چه تيپي هم زده ناكس !

بچه ها خنديدن و منم با انگشت بيني ليلي رو پيچوندم و گفتم :

_ شوهرت كو ؟

ليلي _ دنبال يه لقمه نون حلال از راه دزدي !

_ اااا؟ چه شغل شريفي داره داداش ما ... از وقتي با تو نامزد كرده اينهمه باكمالات شده

؟

ليلي ابروهاشو بالا داد و گفت :

_ بعله ديگه ! من منبع فضل و كمالاتم ! هركي يه ريزه كنارم بشينه از الطاف گهربار

من نصيبش ميشه .

حوصله شر و وراشو نداشتم ! با دست اروم زدم پس سرش و گفتم :

_ پاشو برو خونتون ... تا فردا هم مزاحم نشو دو روز ديگه عروسيته هي خونه داماد

پلاسي !

ليلي _ اه ... خونه ي من و تو كه نداره ... خونمون همين بغله ...

_ بغل كجاست ؟

ليلي _ بغل همين بغله ديگه ! خونه اقاي مفيدي اينا ...

با دهاني باز بهش نگاه كردم ... حيف اون خونه ي ويلايي قشنگ كه با ليلي اينا همسايه

بشيم !

_ پس اقاي مفيدي اينا اونجا رو فروختن ؟

ليلي در حالي كه بلند ميشد با لحن مخصوص به خودش گفت :

_ هاره فروختن ... ددي منم تيري تو تاريكي زد و جَلدي خونه رو خريد ... البته به

پيشنهاد من بودا ! دلم مي خواست با طاها جونم هسمايه بشم كه راحتتر ببينمش !

اوقي زدم و با دست هولش دادم بيرون . همونطور كه از پذيرايي خارج ميشد از بچه ها

خداحافظي كرد . وقتي درو بستم نفسي از سر اسودگي كشيدم و رو به بچه ها گفتم :

_ مي بينين تو رو خدا ؟ داداش ما با اين عروس گرفتنش چشم بازارو كور كرده !

ليلي سرشو از لاي در اورد تو و گفت :

_ غيبتمو نكن لاجنس!

دستمو روي سرش گذاشتم و در حالي كه از لاي در هولش ميدادم بيرون ، گفتم :

_ بيا برو خونتون ببينم ! تا پس فردا هم اين دور و برا پيدات نميشه ها !

ليلي غرغر كنان از سالن دور شد و من رفتم پيش الهام نشستم . جو ساكتي بود . بچه ي

الهام هم خواب بود . يه دختر ريز نقش كوچولو بود . بعد از كلي قربون صدقه رفتن از

الهام پرسيدم :

_ اسمش چيه ؟

الهام لبخندي زد و گفت :

_ ستاره .

راست راستي هم شبيه ستاره هاس ... خيلي ناز و قشنگ بود . حيف كه خواب بود و

گرنه كلي مي چلوندمش ! نگاهي به نفيسه انداختم و با شيطنت گفتم :

_ اسم ايشون چيه؟!

نفيسه با تعجب گفت :

_ كي ؟

رفتم كنارش رو مبل نشستم و دستمو رو دلش كشيدم و اداي در زدنو در اوردم و با

صداي بچگونه اي گفتم :

_ تق تق ... كسي خونه نيست ؟ مثل اينكه خوابه ! كي مي خواي بياي بيرون بچه ؟

نفسمونو كردي قد يه بشكه !

نفيسه در حالي كه مي خنديد دست منو از شكمش جدا كرد و گفت :

_ بسه ... نكن دلم درد مي گيره .

با خوشحالي گفتم :

_ حالا چي هست ؟

نفيسه _ چي ؟

_ واي نفيس چقدر منگول شدي ! خب معلومه ديگه بچه رو ميگم ... دختره يا پسر ؟

نفيسه با ناز گفت :

_ راستش نمي دونم ... اخه ايمان گفته تا به دنيا اومدن بچه صبر كنيم ... دلمون مي

خواد سورپرايز بشيم !

پشت چشمي نازك كردم و يه ايش زير لب گفتم ! اه چه لوس ! بچه هم ديگه سورپريز

شدن داره ؟! دستامو تو هوا به هم زدم و گفتم :

_ خب ، چون تو اين مدت زياد با هم رابطه نداشتيم و از جيك و پوكتون خبر ندارم ، مثل

بچه ي ادم ميشينين از سر تا پاي زندگيتونو واسم تعريف مي كنين ... خب واسه شروع ،

اول الي ميگه .

الهام با لبخند گفت :

_ چي بگم ؟

_ امممم خب ، اول درباره ي شوهرت بگو . كي هست ؟ چه جوري اشنا شدين ؟

الهام يه خيار از توي ظرف برداشت و در حالي كه پوست مي كرد گفت :

_ شوهرم غربيه است . زن عموم ما رو بهشون معرفي كرد و اونا هم اومدن

خواستگاري و همو پسنديديم . اسمش مرتضي هست و حسابداري خونده . توي يه شركت

مشغوله . سرپرست تيم حسابداريه و ديگه چي بگم ؟

با شيطنت گفتم :

_ قدش ؟! بلنده يا كوتاه ؟

الهام اخم ظريفي كرد و گفت :

_ يهدا ؟ تو هنوز ادم نشدي ؟ اخه قد كه ملاك خوشبختي نيست !

ابروهامو بالا بردم و گفتم :

_ واسه تو كه بود !

الهام خيارشو قورت داد و گفت :

_ قدش 180 تاس .

_ خب ، واسه تو كه كوتوله اي ، غوله !

الهام يه سيب از توي ظرف برداشت و پرت كرد سمتم . تو هوا گرفتمش و يه بوس براش

فرستادم و يه گاز گنده به سيبم زدم . در حالي كه خرش خرش مي جويدم با دهن پر گفتم

:

_ خب ، سهي ، تو بگو بينم .

سهيلا _ من و نيما هر دومون دانشجوييم . فعلا پشتمون به خانواده ها گرمه ... من كه

دارم فوق شبكه مي خونم نيما هم دكتراي روانشناسيه . ماه پيش عروسي كرديم . بهت

ايميل زدم ولي جوابمو ندادي .

_شرمنده سهي جون ايديمو عوض كردم .

سهيلا با تعجب گفت :

_ چرا ؟

_ پَس ِآي دي قبليمو يادم رفته بود !

نفيسه _ از دست هوش و حواس تو !

_ خب ، مامان خانوم ! شوما بگين ببينم ... آقا ايمانتون چي كاره ان ؟...

نفيسه لبخند كمرنگي زد و گفت :

_ ايمانو يادت نمياد ؟

با تعجب گفتم :

_ با مني ؟! به خدا من ايمانو نميشناسم ... من اصلا قصد خراب كردن زندگيتونو ندارم

... اخه چرا درباره ي من همچين فكري كردي ؟؟؟ من دوست توام !

و شروع كردم به كولي بازي دراوردن ! نفيسه دست به سينه با اخم به ادا اصولام نگام

مي كرد وقتي اشكاي فرضيم رو پاك كردم گفت :

_ تو هنوز هم ادم نشدي يهدا ؟ كي مي خواي دست از اين ديوونه بازيات برداري ؟!

ايمان همون پسر خالمه ديگه !

_ خب به سلامتي .

نفيسه با تعجب گفت :

_ يعني يادت رفته ؟!

_ كيو ؟

نفيسه با دست به پيشونيش زد و گفت :

_ من تو دبيرستان اين همه واسش پرپر ميزدم ... تو هيچي يادت نمياد ؟!

با اينكه مغزم فيلي فلاپ شده بود با اين حال حفظ ظاهر كردم و گفتم :

_ هاااااا همون داش ايمان خودمونو ميگي !

نفيسه با طلبكاري گفت :

_ بله ... همونو ميگم !

واسه اينكه ضايع نشم ، سوال ديگه اي نپرسيدم و به مهناز نگاه كردم . داشت با خنده

جر و بحث ما دوتا رو گوش مي داد . با يه لبخند موذيگرايانه پرسيدم :

_ آقا ايليا خوب هستن ؟!

مهناز سرخ شد و گفت :

_ اره ... خوبه .

_ همچين تپل مپل شديا ! اب رفته زير پوستت حسابي ! كلك ! نكنه تو هم ني ني تو راه

داري ؟

مهناز بيشتر سرخ شد و گفت :

_ اااا؟ اذيت نكن يهدا ... نه بابا ني ني كجا بود تو هم ؟!

...................

روي بالكن اتاقم وايساده بودم و به اسمون پر ستاره ي شب خيره شده بودم . اولين روز

بازگشتم به ايران با شوخي و خنده با دوستام گذشت . اخر شب شوهراي دوستام اومدن

دنبالشون و از نزديك باهاشون اشنا شدم . همه اشون خوشبخت خوشبخت بودن . يه

زندگي مستقل ، شور و هيجان جووني و مثل الهام و نفيسه ، يه بچه كه خوشبختيشون

رو تكميل مي كرد . انگار فقط طالع من از بين دوستام نحس بوده ! لبخند تلخي رو لبم

نشست و نگاهمو به ستاره ي پر نور تو اسمون دوختم و زير لب زمزمه كردم :

_ چيه ؟ چرا چشمك ميزني ؟ مگه دروغ ميگم يوسف خان ؟ ... اگه تو بودي ، شايد منم

مثل الهام يه بچه داشتم ... يا مثل مهناز ، همش باهات ميرفتم مسافرت ... اما ، حالا ...

حالا ...

نفسام منقطع شده بود . نگاه پر آبمو از ستاره گرفتم و به اتاقم رفتم . بالاخره شكست

خوردم ! بغضم شكست ! ...

امروز روز اول عيده . با دعوت مامان خانوم همه ريختن خونه ي ما . دلم واسه اكرم

خانوم داره جلز ولز مي كنه ... روز اول عيدي هم از دست ما خواب و خوراك نداره ! باز

خدا رو سيصد مرتبه شكر كه فقط فاميلاي مامان خونمونن و گرنه كه من به جاي اكرم

خانوم خودكشي مي كردم . دايي فواد با خاله فائقه و خانواده ي مكرمه اشون قرار بود

سال تحويل خونه ي ما باشن . البته خانواده ي ليلي خانوم هم ضميمه ي مهمونا بودن ...

اي خدا نيومده ما رو مهمون دار كردي ! كرمتو شكر !

قرار بود به سفارش مامان و بابا لحظه ي سال تحويل تو اتاقم بمونم و بعد به عنوان

عيدي برم خدمت مهمونا ! اخه كسي از اومدنم خبر نداشت . به جز دوستام كه اونم واسه

خاطر زبون لق محيا خبر دار شدن !

تو آينه به سر و وضعم نگاهي انداختم . تيپ مشكي سفيد زده بودم . كت و شلوار مشكي

براقم با شال و صندل سفيدم تضاد زيبايي ايجاد كرده بود . برخلاف گذشته جديدا به ارايش

علاقه مند شده بودم . حفاظ خوبي واسه پوشوندن سياهي زير پلك و پف چشم بود . خيلي

راحت ميتونستم آثار گريه هاي شبونه ام رو پشت آرايش پنهون كنم . سر و صداي

مهمونا خوابيد و لحظه اي بعد صداي شليك توپ از تلويزيون خونه به گوشم رسيد . به

تصويرم تو آينه لبخند تلخي زدم و گفتم :

_ شد چهار سال ... چهار ساله كه بي تو سال تحويل ميشه ...

گوشيمو از روي ميز توالت برداشتم و قفلشو باز كردم . صبر كردم تا اسكرين سيور

گوشيم فعال بشه ... لحظه اي بعد ، عكس جووني و كودكي يوسف با اسلايد روي صفحه

خودنمايي كرد . يه قطره اشك چكيد روي صفحه . با انگشت شصت گوشيمو پاك كردم و

با صداي محزوني زمزمه كردم :

_ مبارك باشه بي وفا ...

تقه اي به در خورد و بعد صداي طاها بلند شد :

_ يهدا حاضري ؟

نه بابا ! چه پيشرفت كرده ! قبلنا يا در نمي زد يا اگر هم ميزد مثل گاو نر سرشو مينداخت

زير و ميومد تو ! حالا از پشت در اجازه ميگيره ... وااااي چه پسر خوبي شده ! يادم

باشه از ليلي واسه تربيت اين پسر تشكر كنم !

خوشبختانه رد اشك روي صورتم نبود . درو باز كردم و نگاهم به طاها افتاد . لباس

استين بلند يقه شلي پوشيده بود و اونو با لي سورمه ايش ست كرده بود . واه واه ! من

كه دخترم از اين لباسا نمي پوشم اين چيه تن كرده ؟! ولي الحق و انصاف خوب

خوشگلش كرده بود ! وقتي ديد بهش خيره ام ، چرخي زد و با ته خنده گفت :

_ چيه ؟ خيلي بهم مياد نه ؟ مي پسندي ؟

با حالت نمايشي يه اوق زدم و گفتم :

_ طاها ؟! من كي اينقدر بي سليقه بودم ؟؟؟

طاها ابروهاشو بالا انداخت و گفت :

_ پس من داشتم خودمو با چشام مي خوردم نه ؟!

شونه اي بالا انداختم و گفتم :

_ من فقط داشتم تو دلم واسه ليلي افسوس مي خوردم ! حيف اون كه بياد زن ادم بي

ريختي مثل تو بشه !

و راهمو به سمت پله ها كج كردم . با دو قدم بلند خودشو بهم رسوند و گفت :

_ اولا خدا از ته دلت بشنوه ! دوما ليلي بايد از خداشم باشه كي بهتر از من ! ثالثا قديما

رسم بود كوچيكتر به بزرگتر تبريك بگه ولي از اونجايي كه اخرالزمون شده و تو هم يه

بدبخت غرب زده اي هيچي بارت نمي كنم و عيدتم مبارك يهدا خره !

ماشالا به جونش ! نمي خواست چيزي بارم كنه و اين همه القاب زيبا رو بهم نسبت داد !

بعد از اتمام نطق شيرينش راهشو گرفت و رفت كه پريدم از پشت سر بغلش كردم و يه

بوس گنده از گوشش كردم . طاها در حالي كه داشت با ايش و پيش منو از خودش جدا

مي كرد با غر غر گفت :

_ تبريك گفتنت هم مثل خودته ! چته پرده گوشمو سوراخ كردي !

با سر خوشي خنديدم و گفتم :

_عيدت مبارك طاها خره !

و زود از كنارش رد شدم . مي تونستم از پشت سر ، لبخند گرمشو حس كنم ...

****

يه بسم ا... گفتم و در سالن پذيرايي رو باز كردم . يه دفعه همه ي سر و صدا ها خوابيد .

با لبخند به جمع صميمي اي كه رو به روم بود نگاه كردم . توي اين سه سال دوري ،

انگر بچه ها واسم خيلي بزرگ شده بودن ، جوونا جا افتاده تر و بزرگترا ، پيرتر ... وقتي

اولين قدممو برداشتم ، دايي فواد از روي مبل بلند شد و همونطور كه با تعجب بهم خيره

شده بود از بابا پرسيد :

_ علي ، خواب كه نمي بينم ؟!

بابا با صدايي كه چاشني خنده داشت گفت :

_ نه ... بيدار بيداري ... دختر خودمه ... يهداي منه .

بقيه هم از جاشون بلند شدن . اولين نفر دايي فواد بود كه با چند قدم بلند اومد رو به روم

تا بدونه كه ايا واقعا همون يهداي قبليم يا فشار غم منو از پا در اورده ... نخواستم

ناراحتش كنم . سريع نقاب شادي كذايي رو روي صورتم زدم و دست دايي رو گرفتم و

باهاش روبوسي كردم . با خنده گفتم :

_ احوال دايي فواد ما ؟

چشماش از خوشي درخشيد و گفت :

_ نه ، مثل اينكه راست راستي برگشتي ...

با بقيه هم احوال پرسي كردم و عيدو تبريك گفتم . خاله فائقه مثل مامان شكسته شده بود

. مي دونستم تنها سنگ صبور و شنونده ي رنجهاي مامان اونه . با ديدن شايان و

شميمسا خيلي تعجب كردم . در حالي كه دهنم از تعجب باز مونده بود به شايان كه حالا

كلي قد كشيده بود گفتم :

_ واي ... شايان خودتي ؟؟؟ مثل چنار شدي !

شايان لبخند نصفه اي زد و با طلبكاري گفت :

_ دست شما درد نكنه دختر خاله ! صفت بهتري پيدا نكردي بچسبوني به من ؟!

با خنده گفتم :

_ صفت بهتر از اين ؟ اين همه ازت تعريف كردم ! ماشالا قد كه نيست ! از چنار هم رد

كردي !

شميمسا ريز ريز خنديد . نگاهمو بهش دوختم اونم خيلي فرق كرده بود و صد البته زيباتر

. صورت سفيدش عين مامان مهربون بود و چشماي روشنش مي خنديد . بغلش كردم و

گفتم :

_ تو فرقي نكردي ! فقط يه ريزه زشتتر شدي !

لبخند رو لبش ماسيد و برعكس صداي خنده ي شايان بلند شد . شميمسا با ناراحتي گفت :

_ وا ! يهدا ...

به جاي من شايان جواب داد :

_ حقيقت تلخه ديگه خواهر من !

تنهاشون گذاشتم تا راحت به جر و بحثشون برسن ! همونطور كه داشتم به سمت عمو

رضا مي رفتم دو تا بچه در حالي كه جيغ مي زدن به طرفم دويدن و دور من چرخيدن و

شروع كردن به بازي كردن . باورم نمي شد . سينا و تينا بودن ... اون بچه هاي سه

ساله حالا چقدر فرق كره بودن و شيطنتاشون هم مثل خودشون بزرگتر شده بود . تينا رو

كه به پام اويزون بود رو از زمين كندم و تو بغلم گرفتم . اول با تعجب بهم خيره شد .

موهاي كوتاه مسريش با تل به عقب زده شده بود و با چشماي قهوه اي درشتش بهم زل

زده بود . اخم ظريفي كردم و گفتم :

_ چيه ؟ منو يادت نمياد ؟

فقط سري به نشونه ي نه تكون داد . به سينا كه كنارم وايساده بود و پرسش گرانه به ما

نگاه مي كرد چشم دوختم . ازش پرسيدم :

_ تو چي مرد خوشگل ؟

كمي به صورتم خيره شد . بعد هم يهو دستاشو باز كرد و با خنده گفت :

_ خاله يهدا ...

و محكم بغلم كرد . جالب بود كه سينا منو يادش بود . چون قبلا بيشتر با اون گرم مي

گرفتم و بازي مي كردم . تينا همش پيش مامانش بود كز مي كرد و خودشو تو اغوش

مامانش جابه جا مي كرد ... من و سينا بهش مي گفتيم گربه !

صداي خندون عمو رضا باعث شد دست از بازي كردن با اون دو تا وروجك بكشم . _

خوش ميگذره عمو جون ؟

با لبخند پهني گفتم :

_ بي شما اصلا ! بياين بازي !

عمو رضا _ من كه پايه ام ولي قبل از اينكه تبريك عيد شما رو نشنوم نميام !

بعد از مبارك باد باهاش ، به سمت زهرا خانوم ، زن عمو رضا ، رفتم . بعد از يه احوال

پرسي صميمانه در حالي كه دور و برمو نگاه مي كردم گفتم :

_ زهرا خانوم ، پس ليلي كو ؟ هنوز بهش تبريك نگفتم ...

زهرا خانوم در حالي كه روي مبل مينشست گفت :

_ نمي دونم ... فكر كنم تو اشپزخونه باشه .

تشكر كوتاهي كردم و به سمت اشپزخونه رفتم . اكرم خانوم توي حال داشت ميزو ميچيد .

مثل هر سال سبزي پلو با ماهي داشتيم . بعد از تبريك عيد در حالي كه دستامو بهم ميزدم

وارد اشپزخونه شدم كه يهو توي چارچوب در خشكم زد . طاها و ليلي تو اغوش هم بودن

و طاها داشت پيشوني ليلي رو ميبوسيد .

زود عقب گرد كردم ولي وسط راه شيطون گولم زد و خواستم يه ريزه اذيتشون كنم . به

سمت در چرخيدم و در حالي كه تن صدامو بالا مي دادم گفتم :

_ اكرم خانوم ديس ماهي ها كجاست ؟...

و همين يه حرفم كافي بود كه اون دو تا مثل برق گرفته ها از هم فاصله بگيرن . من كه

تو دلم داشتم از خنده ريسه مي رفتم ! با بازيگري دستامو جلو چشمم گرفتم و گفتم :

_ اوه اوه ببخشين ! من چيزي نديدم ...!

به سمت كابينت رفتم و ديس رو برداشتم و قبل از اينكه اون دو تا لبوي سرخ شده از

خجالت رو تنها بزارم به طاها گفتم :

_ ببخش داداشي زدم تو حالت ولي من يه بوس كوچولو از اين زنت مي گيرم بعد دربست

مي دمش بهت !

ليلي كه سرشو پايين انداخته بود با لين حرفم گوشه ي لبشو به دندون گرفت . با خنده

بهش نزديك شدم و گونه اشو بوسيدم قبل از اينكه عقب برم ، اروم جوري كه فقط خودش

بشنوه ، گفتم :

_ نكن دختر لبت حروم ميشه !

و با بدجنسي براش چشمكي زدم و به سمت در رفتم . دوباره برگشتم سمتشون و در حالي

كه به سختي سعي مي كردم جلوي خندمو بگيرم گفتم :

_ ببخشين ببخشين ... شما به كارتون ادامه بدين !

فقط ديدم طاها با كلافگي دستي تو موهاش كشيد و به كابينت تكيه داد . من كه ديگه از

خنده هلاك شده بودم ! خوشم ميومد كه نام خواهر شوهرو فقط من زنده نگه مي دارم !

محيا از پشت در اتاقم داد زد :

_ با من مياي يا من برم ؟

براي هزارمين بار جواب دادم :

_ جون حامي بيا برو بزار من مثل ادم حمومو بكنم ! دم به دقيقه مياي مزاحم ميشي

نميزاري بفهمم چه غلطي مي كنم ! بيا برو گمشو ديگه ! اه !

محيا با مشت كوبيد به درو راشو كشيد و رفت . چه كنيم ديگه ؟ خواهرمون روانيه ! به

جاي من اين بايد ميرفت پيش ليلي !

امروز عروسي طاها بود . محيا هم از اول صبح به بهونه ي ارايشگاه اومده بود خونه

ي ما و بچه اشم هم داده بود دست مامان بدبخت من . ولي من قصد ارايشگاه رفتن

نداشتم . مي خواستم خيلي ساده حاضر بشم .

بعد از يه حموم درست و حسابي در حالي كه حوله رو دور موهام ميپيچيدم جلوي اينه

توالت نشستم و به خودم نگاه كردم . خب ، آماده اي يهدا ؟ مي دوني كه امروز نبايد بري

تو اتاق عقد ... خب ؟ زياد هم نبايد خودتو به اين و اون نشون بدي . خيلي زود هم

برميگردي خونه ... طاها و ليلي بدون بدرقه ي تو هم ميتونن زندگيشونو شروع كنن ...

شامتو كه خوردي مياي خونه ... به نفع خودته .

اخ كه من چقدر از اين حرفاي عاقلانه و منطقي بدم مياد ... كاش هنوز هم همون يهداي

بيست و يه ساله ي سر به هوا بودم كه همش دردسر درست مي كرد ... هر چي بودم

لااقل آزادي عمل داشتم .

الان بايد واسه آب خوردن هم از بقال سر كوچه اجازه بگيرم ! با كوچيكترين حركت نابه

جام سيل حرف بود كه پشت سرم ريخته ميشد ... حرفاي خاله زنكي خيلي دست و پامو

بستن ...همش هم به خاطر خلا توئه ... نبودت خيلي اذيتم مي كنه يوسف ...

پيشونيمو روي ميز چسبوندم و بغض تو گلومو با فرو دادن اب دهانم پايين فرستادم . بس

كن يهدا ... چته دختر ؟! ناسلامتي عروسي داداشته ... چرا اينجوري بغ كردي ؟ بلند شو

ببينم ... الانست كه جشن شروع بشه ... با اين فكر از روي صندلي بلند شدم و در حالي

كه به سمت كمد مي رفتم حوله رو از سرم باز كردم .

لباس هندي خاكستري تيره ام كه ساري مشكي روش كشيده ميشد رو به عنوان لباس

امشب در نظر گرفته بودم . بعد از پوشيدن لباس نگاهي به خودم انداختم . لباس با اينكه

كمي تنگ بود ولي هيكلمو خوب قاب گرفته بود . دنباله ي ساري رو مثل شال روي سرم

انداختم . خوبه ، اينجوري نيازي به بستن موهام هم نيست .

موهاي بلندمو با سشوار خشك و صاف كردم و اطرافم ريختم . حسابي به ارايش چشمام

رسيدم . سايه ي مشكي خليجي رو پشت پلكم كشيدم و با ريمل مژه هامو حالت دادم .

روي لبم هم فقط يه برق لب زدم . هممم چه خوشگل شدم ! خوب شد با محيا نرفتم

ارايشگاه وگرنه موهامو هفت قلم رنگ مي كرد و يه تابلو نقاشي تحويلم مي داد !

صداي مامان از پايين پله ها اومد :

_ يهدا ... ما ديرمون ميشه زودتر از تو ميريم خب ؟

باشه اي گفتم و به سمت كمدم رفتم تا صندل هامو پيدا كنم . ولي اي دل غافل ... مگه هر

چي مي گشتم پيدا مي شد ؟! صندلهاي گرون قيمتي بودن كه تازه از امريكا اورده بودم .

مي خواستم حتما واسه امشب بپوشمشون . كل اتاقو بهم ريختم ولي انگار اب شده بود

رفته بود تو زمين . يه دفعه يادم اومد كه محيا گفته بود چون واسش سوغاتي دهن پر كن

نياوردم ميره سراغ وسايلم و هر كدومو كه دوست داشت برميداره .

زود موبايلمو برداشتم و به محيا زنگ زدم . بعد از كلي معطل كردن ، راضي به جواب

دادن شد :

_ بله ؟

_ بله و بلا ! صندلاي مشكيمو تو غارت كردي ؟

محيا _ كي من ؟!

_ نه پس عمه ي من !

محيا _ ببينم همونو ميگي كه پاشنه نداشت و گل هاي نقره اي روش بود ؟

_ اره تو برداشتيش ؟

محيا با خونسردي گفت :

_ ميگم چقدر كفش امروزم به پام ميادا ! نگو مال توئه !

جيغ زدم :

_ محيا پاتو قلم مي كنم !

محيا خنديد و قبل از اينكه گوشي رو قطع كنه گفت :

_ زود بيايا ... ما تو راه سالنيم ... باباي اجي !

باباي و يرقان ! دختره ي غارت گرِ دزد ! سرسري يه كفش پاشنه ده سانتي كه مدل سه

قرن پيش بود رو پوشيدم و با ناسزا به جون محيا ، از خونه بيرون زدم .

اوه اوه چقدر فاميلامون زياد شدن ! فاميلاي ليلي هم كه ديگه نگو ! چقدر دماغو و افاده

اين ! داشتم با غرغر از اتاق پرو بيرون ميومدم كه يه چيزي محكم خورد به پام و ول شد

رو زمين

وقتي جلوي پامو نگاه كردم ، ديدم كه يه دختر شيش ، هفت ساله ، با لباس صورتي

عروسكي ساده رو زمين نشسته و داره محتويات كيف كوچولوشو جمع مي كنه . كنارش

زانو زدم و در حالي كه داشتم لوازم بازي بچگونش رو جمع مي كردم گفتم :

_ ببخشين خوشگل خانوم كه خوردم بهت ... خوبي ؟ چيزيت كه نشد ؟

سرشو بالا اورد و من تونستم صورت مثل ماهشو ببينم . به جرات مي گم مثل ماه بود .

پوست سفيد و موهاي مشكي بلند و براقي داشت كه با دقت فر خورده بود و طره هاي

زلفش روي شونه اش ريخته بود . چشماي مورب و خوش حالتش رنگ عجيبي داشت .

يه رنگي بين نقره اي و خاكستري ... بيني كوچولو و سربالا و دهن غنچه مانندش اونو

مثل يه عروسك كرده بود .

زودتر از اون بلند شدم و دستمو به سمتش دراز كردم تا كمكش كنم . اول به چشمام نگاه

كرد و بعد هم نگاهشو به سمت دستم ادامه داد . انگار داشت كمك منو حلاجي مي كرد

دوباره به من كه لبخند رو لبم بود خيره شد . عاقبت دست كوچولوش رو تو دستم گذاشت

و با يه حركت از جاش بلند شد . در حالي كه داشت خاك فرضي لباسش رو مي تكوند با

صداي دلنشيني گفت :

_ تشكر از كمكتون خانوم .

لحنش كمي لهجه داشت . انگار اونم خارج زندگي كرده . قبل از اينكه بخوام جوابشو بدم

، زن خوشپوشي به طرفمون اومد . قد بلند و كمي تو پر بود و ابهت خاصي تو حركاتش

به چشم مي خورد .

ولي وقتي به چشماش نگاه مي كردم مي ديدم كه مهربونه . هنگامي كه نگاهمو متوجه

خودش ديد ، لبخندي به روم زد كه چينهاي كوچيك گوشه ي چشمش پيدا شدن . رو به

دختر كوچولو گفت :

_ محنا ... خوبي ؟

پس اسمش محنا بود ؟ ... محنا سرشو به علامت مثبت تكون داد و گفت :

_ بله مادربزرگ ... تصادفي خورديم به هم ...

واي كه چه بامزه حرف ميزد ! انگار يكي فارسي رو تو دهنش گذاشته ! درست عين

كتاب داستانا ! مادربزرگ محنا دوباره بهم نگاه كرد و مهربون پرسيد :

_ از فاميل دامادين ؟

تكه اي از موهام كه روي صورتم بود رو كنار زدم و جواب دادم :

_ بله ، خواهرشم .

ابروهاشو با تعجب بالا داد و گفت :

_ شما يهدا خانمين ؟

لبخند كمرنگي زدم . خدا مي دونه چه چيزايي از من شنيده !

_ بله ...

زن دستشو جلو اورد و با صميميت گفت :

_ خوشبختم يهدا جان ، من زهره ام ... خاله ي ليلي ...

دستش رو فشردم . با اينكه شسته رفته و يه كمي عصا قورت داده بود ولي خونگرم بود .

صداي زن جووني باعث شد به سمتش بچرخم :

_ مامان شما اينجايين ؟

زهره خانم برگشت به سمت دخترش و در حالي كه با دست منو نشون مي داد گفت :

_ بله مينا جون ... داشتم با يهدا خانم احوال پرسي مي كردم .

مينا مثل مادرش قد بلند بود . با اينكه منم قدم صد و هفتادتايي بود ولي از من كمي بلندتر

و تو پر تر بود و مثل محنا چشماي مورب و زيبايي داشت تنها تفاوتش رنگ چشماي

ميشي ايش بود . با يه قم نزديكم اومد و در حالي كه داشت با لبخند براندازم مي كرد گفت

:

_ خوش به حال ليلي ! چه خواهر شوهر خوشگلي داره !

لبخند محوم ، پررنگتر شد جواب تعريفش رو دادم :

_ شما لطف دارين .

نگاهم روي محنا سر خورد تمام اين مدت خيره خيره منو نگاه مي كرد . يه كم تعجب

كردم ولي به روي خودم نياوردم . بعد از يه ريزه تعارف تيكه پاره كردن ، رفتن تا بشينن

.

منم خواستم يه سري به اتاق عقد بزنم . محض احتياط دنباله ي ساريمو روي سرم

انداختم و به سمت اتاق رفتم . توي راه شميمسا منو ديد و گفت :

_ واي يهدا الان خطبه رو مي خوننا ... بدو بريم دير شد .

و بدون اينكه اجازه ي حرف زدن بهم بده ، منو دنبال خودش كشوند . دم در اتاق پام به

پادري گير كرد و كمي پيچ خورد . درد تو پام پيچيد :

_ آخ ...

همين صدا كافي بود تا بقيه برگردن و بهم نگاه كنن . بعضيا با تعجب ، اونايي كه

نميشناختنم با تحسين ، ومتاسفانه فاميلهاي خودم با نگاهي خصمانه بهم چشم دوخته

بودن . همه ي نقشه هام واسه ديده نشدن ، نقش بر اب شد ... شميمسا گفت :

_ خوبي ؟

در حالي كه چهره ام از درد تو هم شده بود گفتم :

_ اره ...

قبل از اينكه حركتي بكنم دوباره منو كشيد داخل اتاق . مامان با نگراني نگام كرد

حرف نگاهشو خوندم ولي تا خواستم بچرخم ، صداي سها كنار گوشم اومد . صداش با

اينكه بلند نبود ولي كسايي كه اطرافم بودن مي تونستن بشنون :

_ به به يهدا خانوم ... رسيدن به خير ، راستي اينجا چي كار مي كني ؟! نمي خواي بري

بيرون ؟ مي دوني كه موندنت شگون نداره ؟!

قلبم شكست ... بغض سنگيني داشت توي گلوم جا خوش مي كرد . لب پايينمو محكم به

دندون گرفتم . مثل اينكه طاها حرف سها رو شنيد چون قبل از اينكه عاقد خطبه رو

شروع كنه ، گفت :

_ ببخشين يه لحظه ، يهدا جان بيا اينجا پيشم ...

با تعجب نگاش كردم . خيلي مصمم بهم چشم دوخته بود . خواستم دستش كه به سمتم

دراز بود رو نديده بگيرم اما صداي ليلي هم دراومد :

_ يهدا جون بيا ديگه ...

صداش مثل هميشه واسم ارامش بخش بود . نا خواسته ساري رو ، روي سرم جلوتر

كشيدم و به سمت طاها رفتم . چقدر تو لباس دامادي ، مردونه و خوشتيپ به نظر مي

رسيد . دستمو گرفت و فشار داد . اشك حلقه زده شده ي توي چشمامو ديد . لبخند

مطمئني به روم زد و گفت :

_ ادامه بدين لطفا .

منظورشو فهميدم و توي دلم ازش ممنون بودم . من نه بيوه بودم نه مطلقه ... حتي پام

هم به سفره ي عقدم نرسيده بود ... هنوز يه دختر بودم . يه دختر پاك ِپاك ... چه طور بعد

از مرگ يوسف بهم تهمت بدشگوني مي زدن ؟

جو ساكتي بود . مشخص بود كه حرفي از گل و گلاب به ميون نمياد واسه همين ليلي

منتظر بار دوم و سوم نشد . همون دفعه ي اول جواب مثبتشو گفت و صداي كل بلند و

شاد زهرا خانوم تو اتاق پيچيد .

به مامان نگاه كردم . تمام توجه اش معطوف من بود . بميرم واسش ... تو عروسي

پسرش هم نتونست از فكر من بيرون بياد . لبخند محزوني زدم و دستمو از دست طاها

بيرون كشيدم . طاها پرسشگرانه نگام كرد . كيفمو باز كردم و دو تا سكه ي تمام به هر

دوشون دادم و ارزوي خوشبختي كردم . وقتي داشتم ليلي رو مي بوسيدم ، صداي

نگرانش به گوشم خورد :

_ ببينمت ؟!

نمي خواستم اشك چشمامو ببينه . صاف رو به روش ايستادم و گفتم :

_ چيه ؟

فهميد دردم چيه ... دستمو گرفت و منو سمت خودش كشيد . با ديدن اشك چشمام عمق

غمم رو تشخيص داد . صميمانه منو تو بغلش گرفت و گفت :

_ مطمن باش اگه تو سر سفره ي عقد من نبودي ، محال بود جواب بله ميدادم ...

خنده ي تلخي كردم و در حالي كه از اغوشش بيرون ميومدم گفتم :

_ اي پينوكيو !

و خواستم از اتاق بيرون برم كه اينبار ليلي دستمو گرفت و مانع رفتنم شد و درست كنار

خودش برام جا باز كرد تا وايسم . فاميلهاي نزديك جلو اومدن و كادوهاشونو دادن . ديدم

محنا با همون ژست خاص و ناز خودش جلو اومد و ليلي رو بوسيد و فقط به طاها تبريك

گفت . بعد هم در كيف بچگونه اش رو باز كرد و يه بسته ي كادويي شيك به طرف ليلي

گرفت و گفت :

_ از طرف بابام و خودم .

ليلي هم لحن بچگونه اي کادو رو گرفت و گفت :

_ وااااو مرسي از شما و اقا باباتون ... ولي به اون ميثاق نامرد بگو ديگه اسم منو

نياره !

محنا كه متوجه دلخوري ليلي نشده بود با تعجب گفت :

_ بابا قبل از عروسي تو هم اسمتو نمي اورد ... چرا نبايد بگه ليلي ؟!

خيلي باحال ضايعش كرد ! يه لبخند گشاد تحويلش دادم و ابروهامو با حالت بدجنسي واسه

ليلي بالا بردم . طاها دست محنا رو گرفت و مهربون گفت :

_ مرسي عروسك كوچولو ... از بابات هم تشكر كن .

محنا يه خرده لباشو جمع كرد بعد هم دستشو از توي دست طاها بيرون اورد و گفت :

_ باشه .

و چرخيد تا بره بيرون كه چشمش به من خورد نگاهش چند لحظه روي لبخندم قفل شد .

بعد از مكثش بي مقدمه گفت :

_ ميشه باهام بياي بيرون ؟ ميخوام عمه ام رو پيدا كنم ... مي ترسم گم بشم .

با تعجب بهش نگاه كردم . جمعيت به حدي نبود كه گم بشه ولي با اين حال درخواستشو با

جون و دل قبول كردم چون راحت مي تونستم از اون اتاق بيرون برم . وقتي داشتم

همراهيش مي كردم ، مدام سرش بالا بود و بهم نگاه مي كرد . بالاخره از زور فضولي

طاقتم تموم شد و گفتم :

_ چيزي شده ؟

فقط سرشو به علامت نفي تكون داد و باز بهم زل زد شونه امو بالا انداختم و بيخيال

همراهش رفتم . نزديك مهمونا كه رسيديم ، صداي مردي گفت :

_ واي ببين اين خوشگله كيه ؟... عمو جون ؟

محنا به طرف صدا چرخيد و با لبخند نازي گفت :

_ عمو دني ... خوبي ؟

مردي كه محنا دني صداش زد ، روي زانوش خم شد و پيشوني محنا رو بوسيد بعد

نگاهش به سمتم چرخيد . از روي زمين بلند شد و با احترام سلام كرد . محنا كه شاهد

گفت و گومون بود منو به عموش معرفي كرد :

_ دني ، اين يهدا خواهر طاها هست و يهدا اينم دوست بابام دنيه ...

حرف زدن محنا بدجوري به خنده ام مي انداخت .اصلا شبيه يه بچه ي شيش هفت ساله

حرف نمي زد . ژستاش و حركاتش با كلاس و بزرگونه بود . با صداي دني چشم از محنا

گرفتم :

_از آشناييتون خوشبختم يهدا خانوم .

لبخند كمرنگي زدم و جواب دادم :

_ منم همينطور آقاي ِ ...

سريع جواب داد :

_ دانيال ، دانيال رحيمي .

_ بله آقاي رحيمي .

لبخند كوتاهي به روم زد و محنا رو از روي زمين برداشت . قدش بلند بود . شايد 185 يا

بيشتر و هيكل توپر و ورزشكاري داشت . موهاي قهوه اي و ريش مرتبي روي صورتش

بود كه بهش ميومد و با مدل جديدي كه به موهاش داده بود زيبايي خاصي به وجود اورده

بود . پوستش كمي برنزه بود و صورت مهربوني داشت كه وقتي مي خنديد دندوناي ريز و

مرتبش در معرض نمايش قرار مي گرفت . در كل كيس مناسبي بود . برم مخشو بزنم !

محنا به حرف اومد :

_اقاي حاجي كجاست ؟

آقاي حاجي ؟! چه اسم جالبي ! دانيال جواب داد :

_ پيش مامانه ... دارن با مامان بزرگت حرف مي زنن .

محنا _ بريم پيششون .

واسم جالب بود كه مثل شاهزاده ها حرف ميزد و بقيه هم به خاطر جاذبه اي كه داشت بي

چون و چرا ازش اطاعت مي كردن . نمونه اش خود من ! وقتي با دانيال داشت ميرفت

پيش مامان بزرگش ، يه دفعه برگشت و دست منو گرفت و با زور دنبال خودش كشوند .

منم كه زبون تو دهنم نبود بگم نكن بچه ! همونطور مثل گوسفند دنبالش ميرفتم !

وقتي نزديك زهره خانوم رسيديم ، ديدم كه يه مرد پير قدبلند كه موهاش يه دست سفيد بود

و خط ريش نسبتا باريكي روي صورت برنزه اش داشت كنارش وايساده و باهاش حرف

مي زنه . زن ميانسالي هم دوشادوشش ايستاده بود و با مينا صحبت مي كرد . حدس زدم

همسرش باشه .

صورت نمكين و مهربوني داشت . وقتي ما رو ديدن كه به طرفشون ميام ، دست از حرف

كشيدن و با لبخند بهمون نگاه كردن . مرد پير كه حدس مي زدم اقاي حاجي باشه ولي

خيلي آپديت بود ! به كت و شلوار اتو كشيده اش نمي خورد ادم مذهبي باشه . محنا رو

بغل كرد و بوسيد . زنش هم بعد از خوش و بش با محنا به دانيال نگاه كرد و گفت :

_ دينا كجاست ؟

دانيال _ رفت دستشويي .

بعد به طرف من برگشت و گفت :

_ ايشون يهدا خانم خواهر اقا طاها هستن .

و با دستش به مرد و زن مسن اشاره كرد و كوتاه گفت :

_ پدر و مادرم .

آقاي حاجي لبخند مهربوني به روم زد و گفت :

_ خوشبختم دخترم ...

مثل خودش جواب دادم :

_ همچنين حاج اقا .

اصلا تو دهنم نمي چرخيد كه بگم حاج اقا ! هميشه تصورم از حاجي يه مرد كوتاه قد و

چاقالو بود ولي با ديدن اين حاج اقاي اتوكشيده و باكلاس ، نظرم سيصد و شصت درجه

عوض شد ! مادر دانيال كمي با چشماي قهوه اي رنگش براندازم كرد و اخر سر مثل

اونايي كه پسند كردن ، لبخند پهني زد و گفت :

_ ماشالا ... اصلا فكر نمي كردم اقا طاها همچين خواهر خوش بر و رويي داشته باشه

... تا حالا زيارتتون نكرده بودم ... سفر بودين ؟

_ بله ... براي تحصيل خارج از كشور بودم .

حاج اقا گفت :

_ به سلامتي ... چه رشته اي مي خوندي ؟

_ كامپيوتر

يه دفعه محنا گفت :

_ مثل بابا ...

دانيال هم ادامه ي حرف محنا رو گرفت :

_ بله ... ميثاق هم مثل من و شما همين رشته رو خونده ... اون هاروارد بود شما كجا

بودين ؟

_ استنفورد .

سري تكون داد و گفت :

_ دانشگاه خيلي خوبيه ... دكترا دارين ؟

_ نه ، فوق ليسانس... شما كامپيوتر خوندين ؟

دانيال _ نه ، مديريت مالي . توي شركت بابا مشغولم .

ا ؟ پس اين حاج اقا شركت دار بوده ! ميگم چقدر باكلاسه ! رو به حاج اقا گفتم :

_ چه شركتي دارين حاج اقا ؟

در حالي كه ليوان اب پرتغالي رو از روي ميز برمي داشت گفت :

_ شركت كامپيوتري .

دوباره پرسيدم :

_ ميشه اسم شركتتونو بدونم ؟

لبخندي زد و دست توي جيبش كرد و از توي كيف كوچيك چرمي يه كارت شيك طلايي

رنگ بيرون اورد و به دستم داد . شركت كامپيوتري سما... واووو سما؟! اين كه خيلي

معروفه ... كاش اينجا استخدام بشم .

با اومدن يه دختر همسن و سال خودم ، بحثمون راجع به كار نا تموم موند . دختر سلام

كوتاهي به همه كرد و نگاهي بهم انداخت . دانيال دست رو شونه ي دختر گذاشت و رو

به من گفت :

_ خواهرم دينا ...

و منو بهش معرفي كرد . با دينا دست دادم . دختر بدي نبود ولي راحت صميمي نميشد .

مثل خانواده اش با كلاس بود اما تواضع اونا رو نداشت . كمي غرور توي حركاتش به

چشم مي خورد .

صورتش رو با كرم پودر برنزه كرده بود و آرايش نسبتا زيادي داشت . با اين حال

خوشگل بود . چشماش از مادر و برادرش تيره تر بود . قهوه اي سوخته كه اگه دقت نمي

كردي فكر مي كردي مشكيه ... لب و دهان خوش فرمي داشت ولي حس ششمم بهم

ميگفت دماغش عمليه ... اصلا به من چه ؟!

مثل اينكه گشنمه دارم فضولي مي كنم ! سمت ميز رفتم و مشغول پذيرايي از خودم شدم

كه طاها و ليلي دست در دست هم وارد سالن شدن . با اومدنشون هياهويي جمع رو

برداشت و زنا شروع به كل كشيدن و مردا شروع به كف زدن كردن ...

بهشون خيره شده بودم و حسرتي كه توي دلم بود خودش رو مثل يه بغض نشون داد و

توي گلوم نشست . نگاه طاها روم لغزيد . سريع نقاب شادي به صورتم زدم و شروع به

دست زدن كردم . با لبخند پهني كه روي صورتم بود ، سعي داشتم اشك چشمامو مخفي

كنم . اما موفق نشدم و آخر سر قطره اشكي روي گونه ام چكيد و به طرف دستشويي

هجوم بردم .

با راهنمايي زهرا خانم رفتم بالا توي يكي از اتاقاي طبقه ي بالا . در حالي كه درو باز مي

كردم ، روسري و گل سرمو با هم از موهام كشيدم كه ديدم محنا روي تخت خوابيده و

روي صورتش نقاشي گربه رو كشيدن و يه لباس عروسكي تام هم پوشيده بود . توي

خواب با اون قيافه ي خنده دارش خيلي خواستني شده بود .

خم شدم تا بهتر ببينمش . موهاي بازم از دو طرف شونه هام آويزون شد . تا خواستم

ببوسمش سريع چشماش باز شد . مردمك چشماش گشاد شده بود و با ترس بهم خيره شد

. انگار گنگ بود و منو نميشناخت . در حالي كه نيم خيز ميشد با صداي لرزون به

انگليسي گفت :

_ چي كار مي كني ؟...

حالتش و تغيير زبانش خيلي متعجبم كرده بود . دستاي كوچيكش بدجوري مي لرزيد و

چشماش از وحشت دو دو مي زد . دست بردم تا ارومش كنم كه با صداي بلند شروع به

جيغ زدن كرد و به انگليسي گفت :

_ ولم كن ...خواهش مي كنم ... اذيتم نكن ... سا...را ...

و گريه هاي هيستيريك وارش شروع شد ... مثل مسخ شده ها فقط نگاش مي كردم . نمي

دونستم بايد چي كار كنم .مغزم قفل كرده بود . يه دفعه در با شدت باز شد و مينا و زهره

خانوم بدو اومدن توي اتاق . مينا محنا رو زود بغلش كرد و در حالي كه تكونش مي داد

بهش مي گفت تا اروم باشه .

خيلي ترسيده بودم ... نكنه به خاطر حركت من اينجوري شده ؟ من كه كار اشتباهي نكردم

... نمي دونم ظاهرم چه جوري بود كه تا زهره خانم منو ديد به سمتم اومد و منو روي

مبل نشوند و در حالي كه دستمو مالش مي داد گفت :

_ چيزي نيست ... نترس ... الان خوب ميشه .

با لكنت شروع كردم به توضيح دادن :

_ من ... من كاريش نداشتم ... ن نمي دونم چرا يهو اينجوري شد ... فقط خواستم

ببوسمش ... يهو بيدار شد ...

زهره خانم با ارامش گفت :

_ مي دونم عزيزم ... ناراحت نباش . محنا خوابش سبكه حتما داشته كابوس مي ديده .

با حرفش اصلا متقاعد نشدم . ولي نخواستم توي زندگيشون فضولي كنم . نفس عميقي

كشيدم و سعي كردم اروم باشم . وقتي به طرف در برگشتم ديدم كه همه پشت در وايسادن

با نگراني به محنا كه حالا از گريه تقريبا بيهوش شده بود نگاه مي كنن . مينا با صدايي

ناراحت از زهرا خانم پرسيد :

_ خاله جون ليلي هنوز نيومده ؟

تا اينو گفت ، صداي بلند و شاد ليلي توي راهرو پيچيد :

_ اي بابا ... چقدر شما با اين استقبال منو سورپرايز كردين به خدا ! نكنين اين كارا رو

...

با ديدن محنا كه توي بغل مينا افتاده بود حرف توي دهنش ماسيد و زود به طرفشون دويد

. در حالي كه مينا رو كنار مي زد ، سريع گفت :

_ برو داروهاشو بيار ...

و خودش برگشت سمت بقيه و با لحن تندي گفت :

_ كسي ترسوندتش ؟

بقيه جوابي ندادن و ليلي نگاهش روي من ثابت موند . با ديدن سر و روي اشفته ام اخم

از روي صورتش كنار رفت و با نگراني بهم نگاه كرد و گفت :

_ طاها ميشه يهدا رو ببري توي اتاق من ؟ باهاش كار دارم .

از هيچي سر درنمياوردم . فقط خيلي شوكه شده بودم و نمي تونستم وحشت محنا رو درك

كنم . طاها زير بازومو گرفت و منو توي اتاق ديگه برد . روي تخت دو نفره ي وسط اتاق

نشستم و به دستام خيره شدم . چند دقيقه بعد صداي در اومد و بعد هم صداي ليلي :

_ طاها ميشه چند دقيقه تنهامون بزاري ؟

طاها كمي اين پا و اون پا كرد ولي بالاخره از اتاق بيرون رفت . ليلي درو بست و بهش

تكيه داد و بهم خيره شد . هيچي نمي گفتم . فقط يه چيز توي ذهنم مي چرخيد و اون اين

بود كه نمي خوام دوباره بي گناه متهم بشم ...

ليلي جلو اومد و دستاي يخ زده ام رو توي دستش گرفت . بهش نگاه كردم . آرامش

نگاهش ناخوداگاه اضطرابمو كم كرد . در حالي كه موهامو از توي صورتم كنار مي زد

گفت :

_ خيلي شوكه شدي نه ؟

فقط سرمو تكون دادم . ليلي اه عميقي كشيد و كنارم روي تخت نشست . سكوت بينمون

طولاني شده بود . پرسيدم :

_ چرا اينجوري شد ؟

ليلي _ محنا يه بچه ي عادي نيست يهدا .

متعجب نگاش كردم :

_ يعني چي ؟

به نقطه اي خيره شد و ادامه داد :

_ ساحل ، مادر محنا توي دو ماهگي محنا فوت كرد ... محنا بعد از مرگ مادرش فقط با

عكسش زندگي كرده . اصلا نفهميده مادر يعني چي ... ميثاق بعد از مرگ ساحل خيلي تنها

شد ولي نتونست براي محنا جاي خالي ساحل رو هيچ جوري پر كنه ... بيشتر وقتشو با

درس خوندن سپري مي كرد . بعد از مرگ ساحل ، ميثاق هنوز امريكا بود و دكتراشو مي

گرفت... واسه اينكه محنا هم خيلي تنها نباشه ، با خانواده ي ساحل زندگي مي كرد .

من توي تعطيلات بهشون سر مي زدم . پدر و مادر ساحل رو هم ديدم . خانواده ي بدي

نبودن ولي سارا ... سارا خواهر ناتني ساحل بود . مادر امريكاييش اولين همسر پدر

ساحل بود و از شوهرش جدا شده بود . ساحل و سارا رابطه ي خواهري خوبي با هم

نداشتن . اينو از اولين برخوردم باهاشون حدس زدم . راستش رفتار سارا يه جوري بود

... انگار با همه دشمنه .

بعد از يه سري اتفاقات فهميدم كه به خاطر حضور ميثاق توي زندگيشون ، عاشقش شده

ولي ميثاق اونو پس زد . نمي دونم چرا بعد از اون سارا از ميثاق كينه به دل گرفت و هر

فرصتي كه به دست مياورد محنا رو اذيت مي كرد . به قول خودش محنا هم مثل ساحل

زندگيشو خراب كرده بود و مزاحم عشقش به ميثاق بود پس اون هم مي خواست تلافيشو

سر محنا دربياره . تا اينكه يه روز ...

ليلي مكث كرد . منتظر نگاش مي كردم . دل تو دلم نبود تا ببينم واسه اون طفل معصوم

چه اتفاقي افتاده ... ليلي بعد از نفس عميقي ، دوباره شروع كرد :

_ سارا و چند تا از دوستاش به محنا تجاوز مي كنن .

جيغ خفه اي كشيدم ... باورم نميشد . تجاوز به يه بچه ؟! خدا مي دونه محنا چي كشيده

... زود پرسيدم :

_ دخترا بهش تجاوز كردن ؟

ليلي _ نه دوستاش مرد بودن ... ميثاق واسم تعريف كرده بود كه واسه ي يه كاري رفته

بود بيرون و محنا رو پيش پدربزرگش گذاشته بود . نمي دونم سارا و دوستاش چه جوري

از فرصت استفاده كردن و محنا رو تا جايي كه مي خورد كتك زدن... بچه ي بيچاره تموم

تنش سياه بود ... خدا رو شكر خيلي بهش آسيب نمي رسونن كه ميثاق سر مي رسه .

سارا و دوستاش فرار مي كنن ... ميثاق چيز زيادي از اين موضوع دستگيرش نميشه .

نمي فهمه چرا سارا ديگه خونه نمياد يا چرا محنا مثل قبل بازيگوشي نمي كنه ... تا اينكه

خبردار ميشه محنا هر شب كابوس داره و افسرده اس . هيچ وقت مثل همسن و سالاش

بازي نمي كنه و هيچ دوستي نداره علت اينهمه تغييرو نميفهمه ...

فكر كنم تلاشي هم براي فهميدن موضوع نمي كرده ... ولي وقتي صداي جيغ هاي محنا

رو توي خواب مي شنوه و ميبينه كه چقدر روحيه اش داغونه ، ناچار ميشه واسه

ارامش محنا بياد ايران ولي هنوز درسش تموم نشده بوده ... بايد يه سال ديگه صبر مي

كرده اما محنا يگه نمي تونسته توي خونه اي كه بهش تجاوز شده و هر شب كابوس

سياه اون روز رو توي خوابش مي ديده ، زندگي كنه ... بالاخره ميثاق قبول مي كنه تا

بياد ايران و به اصرار خاله زهره محنا رو مي سپره بهش ... وقتي خيالش واسه

نگهداري محنا راحت ميشه دوباره برميگرده امريكا تا درسشو ادامه بده .

وقتي ميرفتم خونه ي خاله زهره ، ميديدم كه محنا مثل همسن و سالاش نيست . ميديدم

كه چقدر تنهاست و از بقيه دوري مي كنه ...تا اينكه فهميدم روحيه اش چقدر افسرده اس

... خاله زهره و مينا هم فكر مي كردن اروم بودن محنا خصلت ذاتيشه ... اصلا از

اوضاع وخيم روحيش خبر نداشتن .

كم كم بهش دقيق شدم و خودمو بهش نزديك كردم . نمي دونم چرا اينقدر درباره اش

كنجكاو بودم ولي دوست داشتم بدونم چه مشكلي داره كه مثل بقيه ي بچه ها نيست . وقتي

بهم اعتماد كرد و باهام حرف زد ، فهميدم كه چه زجري كشيده ... فهميدم كه شبها از

ترس سارا تا صبح بيدار مي مونه و چشم روي هم نمي زاره ...

باورم نمي شد كه ميثاق تا اين حد با دخترش فاصله داره و ازش بي خبره ... نمي دونه

چه بلايي سر بچه اش اومده و داره درسشو مي خونه . وقتي ميثاق برگشت ايران هر

چي كه درباره ي محنا فهميده بودم رو به خاله زهره و ميثاق گفتم . خاله زهره باورش

نمي شد كه اين بچه ي اروم چه افسردگي حادي داره ...

ميثاق با فهميدن موضوع حال و روزش از گذشته هم بدتر شد . يادم نميره كه چقدر

خودشو سرزنش مي كرده كه چرا پيش دخترش نبوده و به خوبي ازش نگهداري نكرده

حالا مي فهميده كه چرا وقتي محنا باباشو مي بينه مثل دخترهاي عادي نمي پره بغلش ...

محنا از جنس مرد مي ترسه ... وقتي بهش گفتم كه محنا رو بسپره به من و نگران

نباشه ، با هزار تا اميد و ارزو قبول كرد و خودش هم براي اينكه خيلي سرگرم كار نشه

و بتونه بيشتر با محنا باشه ، رفت سراغ يه كار سبك تا محنا با حضور پدرش بهتر بشه

اما بازم بين محنا و ميثاق يه فاصله اي بود كه ميثاق هيچ تلاشي براي شكستنش نمي

بالاخره بعد از يه سال و نيم محنا درمان شد . اون اولين پرونده ي معالجه ي من بود . از

اينكه تونستم كمي حالشو بهتر كنم ، خيلي خوشحال بودم ولي اون هنوز هم احساس

امنيت نمي كنه و خيلي هم با پدرش صميمي نيست .

با كنجكاوي گفتم :

_ تو مي گي از مردا مي ترسه پس چرا توي عروسي تو خيلي راحت با دانيال حرف مي

زد و باهاش صميمي بود ؟

ليلي _ چون دانيال بيشتر از ميثاق كنارش بوده ... از وقتي محنا اومد ايران ، دانيال و

دينا رو هر روز مي ديده و دانيال هم كه عاشق بچه اس ... هميشه محنا رو مي برده

بيرون ... محنا هم كم كم بهش اعتماد كرد ...

دوباره ساكت شد . برگشت و توي چشمام نگاه كرد و گفت :

_ ولي بدون كه محنا خواب ارومي نداره يهدا ... يادت باشه كه هيچ وقت توي خواب

نترسونيش ... يا اصلا بيدارش نكني تا خودش بلند بشه ... امروز هم چون موهاي بازت

رو ديده بود ازت ترسيد وگرنه نسبت به چند سال گذشته خيلي حالش بهتر شده ...

نمي دونستم چي بگم . تا قبل از اينكه اينا رو بدونم فكر مي كردم كه محنا چه خانواده ي

خوشبختي داره كه اينقدر لوس نازپرورده بزرگش كردن ... نمي دونستم تا اين حد رنج

كشيده ... دوست داشتم به محنا نزديك تر بشم و كمكش كنم تا خوب بشه ... نمي دونستم

چرا ولي ناخوداگاه از ته دلم دوستش داشتم ...

من و ليلي هر دومون ساكت بوديم و اروم فكر مي كرديم . سعي كردم كه حال و هوامون

رو عوض كنم . با لحن شوخي گفتم :

_ اوي ليلي ...

ليلي حواسش نبود وقتي اسمشو صدا زدم مثل مسخ شده ها سرشو بالا اورد و گفت :

_ ها ؟!

اخم ظريفي كردم و گفتم :

_ هان و كوفت ! اون از وقتي كه گفتي من ترسناكم اينم از هان گفتنت ! اين چه وضع

برخورد با خواهر شوهره ؟!

ليلي كه از چرت و پرتاي من سر در نمي اورد دوباره گفت :

_ هااااا ؟!

دستشو گرفتم و از روي تخت بلندش كردم و گفتم :

_ هان و حناق ! بيا بريم من چقلي تو رو به شوهرت بكنم ! بگم دست مريزاد داداش با

اين زن گرفتنت ! پاشو ببينم ...

و با خنده از اتاق بيرون كشيدمش . كسي توي راهرو نبود و سر و صدا از طبقه ي پايين

ميومد . همونطور كه ليلي رو كشون كشون دنبال خودم پايين مياوردم با صداي بلندي

گفتم :

_ آهاي خان داداش !

همه ي سر و صدا ها خوابيد و افراد حاضر در مجلس برگشتن و به ما خيره شدن . چهره

هاشون نسبت به نيم ساعت پيش اروم تر شده بود ... مثل اينكه حال محنا بهتر بود .

صداي شاد طاها بلند شد :

_ جونم ابجي !

مثل لاتا حرف مي زد ! منم مثل چاله ميدونيا ليلي رو پرت كردم سمتش و گفتم :

_ بيا جمع كن اين زنتو !!!

طاها كه از روي مبل بلند شده بود با اين حركت نا بهنگام من ليلي پرت شد تو بغلش و

اونم تعادلش رو از دست داد و با هم افتادن روي مبل ! صداي خنده ي همه بلند شد ...

ليلي و طاها هنوز تو بغل هم بودن كه من جلو رفتم و در حالي كه كمي به سمتشون خم

مي شدم با شيطنت گفتم :

_ خوش مي گذره ؟!

ليلي سريع از روي طاها بلند شد و شالشو مرتب كرد .در حالي كه لپاش گل انداخته بود و

زير لبي برام خط و نشون مي كشيد ، از كنارم رد شد . با خنده به سمت طاها رفتم و گفتم

:

_ ناسلامتي تولد زنته ها ! پاشو برو كيكشو بيار !

طاها زود از روي مبل بلند شد و با عادل به سمت اشپزخونه رفتن تا كيك تولد ليلي رو

بيارن . منم رفتم پيش ژيلا و ديويد كه حامي رو بغل كرده بود و باهاش بازي مي كرد .

ديويد قد بلند و هيكلي و صورتش مثل خلافكارا خشن بود ولي ته دلش خيلي مهربون بود .

نمي دونم چه طوري حامي تونسته تو بغل اين نره غول اروم بمونه ! روي مبل كنار ديويد

نشستم و گفتم :

_ در چه حالين ؟

ديويد درحالي كه لپاشو براي بازي با حامي باد مي كرد گفت :

_ من كه عالي ام... خيلي خواهر زاده ي ملوسي داري ...

انگشتمو توي لپ ديويد فرو كردم و اونم مثل يه بادكنك هواي توي دهنشو روي حامي

فوت كرد و حامي از خنده ريسه رفت . ديويد داشت با ذوق به خنده ي حامي نگاه مي كرد

. از جام بلند شدم و به ژيلا چشمك زدم و به فارسي گفتم :

_ اقاتون هوايي شده ها ! امشب مواظب خودت باش !

ژيلا كه خجالت واينا سرش نميشد انگشتاشو به علامت اوكي بهم نشون داد و با لبخند

موزيانه اي گفت :

_خيالت تخت !

اي خدا اخر الزمون شده ! توي دوره زمونه ي ما تا اسم شوهر ميومد دخترا هفت تا

رنگ عوض مي كردن و تو پستو قايم ميشدن اما حالا بيا ببين ! اسم بچه رو مياريم دختر

عين خيالشم نيس !

چرخي زدم و رفتم كادويي كه براي ليلي خريده بودمو از توي كيفم بيرون اوردم . در

حالي كه لبخند موزيانه اي گوشه ي لبم بود به طرف ليلي كه داشت شمعاشو فوت مي

كرد و بقيه هم دورش حلقه زده بودن رفتم .

تا ليلي شمعا رو فوت كرد من شروع كردم به دست زدن و خوندم :

_ كاشكي كه صد ساله شي

نه صد و بيست ساله شي

نه صد و بيست سال كمه ،

هميشه زنده باشي !

اخرش هم اضافه كردم :

_ البته جلو جلو به طاها تسليت مي گم كه مجبوره صد و بيست سال نگهت داره !

طاها تري زد زير خنده كه با چشم غره ي ليلي خنده اشو خورد و رفت توي اتاق . بعد از

چند دقيقه با يه بسته ي خيلي بزرگ كادويي اومد بيرون و نشست كنار ليلي . ليلي كه

معلوم بود چقدر ذوق زده شده با خوشحالي گفت :

_ وااااي طاها تو ديگه چرا ؟!

پريدم بين جو عاشقانه اشون و با طلبكاري گفتم :

_چرا چي ؟! مگه داداشم چشه ؟! عوض تشكرته ؟!

ليلي با اخم ساختگي رو بهم گفت :

_ يهدا تو اگه حرف نزني كسي به سلامت زبونت شك نمي كنه !

شونه هامو بالا انداختم و گفتم :

_ باشه حالا تو نگران سلامتي زبون من نباش ! كادوتو باز كن ببينيم طاها چي گرفته

واست ...

ليلي با خوشحالي به كاغذ كادو چنگ زد و اونو پاره كرد اما تا كارتن كادو رو ديد لبخند

رو لبش ماسيد و با لب و لوچه اي اويزون از طاها پرسيد :

_ طاها ... چرا اين كارتن هواكشه ؟!

با اين حرف همه زدن زير خنده و ليلي بيشتر حرصي شد طاها با مظلوم نمايي گفت :

_ حالا بازش كن شايد خوشت اومد ...

ليلي _ هواكش كه ديگه خوش اومدن نداره ...

با اين حال طاها اونقدر اصرار كرد تا ليلي بسته رو باز كرد و يه بسته ي كوچيكتر از

كارتن هواكش بيرون كشيد . با تعجب به طاها گفت :

_ طاها ؟ ... اين مسخره بازيا چيه ؟

طاها بازم مصرانه گفت :

_ هيچي تو اينو باز كن ...

ليلي در حالي كه سري تكون مي داد بسته رو باز كرد و دوباره يه بسته ي كوچيكتر توي

جعبه بود . ليلي كه ديگه خيلي حرصي شده بود ، بسته رو با عصبانيت رو ميز كوبيد و

گفت :

_ طاها منو سر كار مي زاري ؟

طاها _ نه به جون تو !

ليلي _ به جون خودت ! پس اينا چيه ؟!

و با دست به بسته ها اشاره كرد طاها با التماس گفت :

_ حالا اين اخريه رو باز كن ...

ليلي دستاشو به سينه زد و گفت :

_ نچ ...

طاها _تو رو خدا ...

ليلي _ نه .

طاها _ مرگ من !

ليلي ابرو بالا انداخت ...

طاها _بابا تو رو پنچ تن وا كن ديگه !

مامان فاطمه گفت :

_ ااا؟ طاها چرا قسم ميدي ؟

من كه ديگه داشتم جون كل اعضاي خونواده رو با اين قسمهاي تپل طاها در خطر ميديدم

گفتم :

_ ليلي اين طاها رو كفن كردي بازش كن ديگه !

ليلي با بي ميلي جعبه رو باز كرد و يه جعبه ي شيك سفيد كوچيك از توي بسته دراورد .

ليلي با نگاه عاقل اندر سفيهي به طاها نگاه كرد و طاها هم مثل بچه ها گفت :

_ به خدا اين ديگه آخريه !

ليلي اروم در جعبه رو باز كرد و به داخلش خيره موند . كم كم چشماش برقي زد و لباش

با خنده از هم باز شدن و با جيغ بلندي گفت :

_ واااااااااااااااي طاها اين چيه ؟

طاها _ بهش ميگن سوييچ عزيزم ... تا حالا نديديش ؟!

ليلي از بس خوشحال بود ، پريد بغل طاها و حسابي از خجالتش دراومد

همونطور كه جيغ مي زدم از زير دست ليلي در رفتم تا كتكه رو نخورم . ليلي در حالي كه

نفس نفس ميزد دور تا دور باغ رو دنبالم ميدويد و برام خط و نشون مي كشيد :

_ وايسا ببينم ... اگه جرات داري وايسا نشونت بدم منو مي ترسوني ؟ ... از وقتي كه

اومدي يه ريز داري رو مخم بالانس مي زني ! چته هي مثل خواهر شوهرا اذيتم مي كني

؟؟؟ منم بلدم عروس بازي دربيارما ... دِ واسا ديگه بي خاصيت !

و دوباره خيز برداشت سمتم ! من كه از وقتي دنبالم كرده بود از خنده ريسه رفتم تا الان !

ليلي با حرص گفت :

_ نيشتو ببند پرروووو!

واي واي واي مامان چه باحال حرصي ميشه ! اخ دلم ! از خنده دارم روده بر ميشم !

قضيه ي اين همه دنبال بازي من و ليلي از اين قرار بود :

همونطور كه طاها رو كنار مي زدم گفتم :

_ خب ديگه حالا نوبتي هم باشه نوبت كادوي خواهر شوهره !

محيا در تصديق حرف من به ليلي گفت :

_ راست ميگه ليلي جون بيا عزيزم ... ايشالا صد سال زنده باشي عزيزم ...

و كادوشو به ليلي داد و صورتشو بوسيد . منم جعبه جواهرات خوش بر و رويي كه براي

ليلي خريده بودمو جلوش گذاشتم . ليلي كه عاشق اين جعبه هاي كوچيك موزيكال بود ، با

خوشحالي ازم تشكر كرد و درشو باز كرد ولي تا در جعبه رو باز كرد ، صداي جيغ بلندي

اومد و ليلي با ترس عقب پريد و چسبيد به كاناپه . من كه از خنده مرده بودم ... قيافه ي

ليلي واقعا ديدني بود .

جعبه جواهراتم در حقيقت يه اسباب بازي بود كه به محضي كه در جعبه رو باز مي كردي

، يه اسكلت با شنل سياه و قيافه ي اجوج مجوج كه صداي ترسناكش زهره ي ادمو اب

مي كرد ، از جعبه مي پريد بيرون ! ليلي در حالي كه نفس نفس مي زد به اسكلت توي

جعبه خيره مونده بود . همه داشتن به قيافه ي ترسيده ي ليلي غش غش مي خنديدن .

طاها اروم زد به بازوم و گفت :

_ ايول اجي ! اخرشي به خدا !

خم شدم و گفتم :

_ تاج سر شماييم !

اما تا سرمو بالا اوردم ، ليلي با چشماي به خون نشسته نگام كرد و افتاد دنبالم تا يه

تشكر حسابي ازم بكنه ! تا الان همينطور اويزون منه و نتونسته گيرم بندازه ! خدا رو

شكر دونده ي خيلي خوبي بودم و تا حالا كسي به گرد پام نرسيده بود . ليلي كه ديگه نا

نداشت روي زانوش خم شد و در حالي كه تند تند نفس نفس مي زد گفت :

_ مثل بچه ي ادم وايسا كتكه رو بخور و برو ... اينجوري هم من اذيت مي شم هم تو .

دستامو با بدجنسي پشت سرم قلاب كردم و با خنده گفتم :

_ من كه اذيت نمي شم ليلي جووون ! من تازه دارم گرم ميشم ! دويدن تو كه دو نيست

انگار داري با سرعت مورچه دنبالم مي كني ... هر چند با داشتن اين هيكل همين تلاشت

هم خوبه !

ليلي جيغ پر حرصي كشيد و در حالي كه داشت منفجر ميشد دوباره به طرفم هجوم اورد .

من اصلا حواسم نبود كه مي خواد دوباره دنبالم كنه . يه خرده دير جنبيدم ولي تونستم زير

دستش در برم . اما حسابي ازش ترسيده بودم و مطمئن بودم كه اگه بگيرتم ديگه كارم

تمومه . يه دفعه حس كردم كه دستش خورد به شونه ام . از شدت ترس با خنده جيغ

بلندي كشيدم و به سمت ته باغ دويدم . همونطور كه مي دويدم التماس كردم :

_ بابا بي خيال ليلي ... اصلا تو مانكن ... جون من ول كن ...!

ليلي حرف نمي زد تا انرژيش تموم نشه ! منم به ته باغ رسيده بودم و اگه مي ايستادم

احتمال كشته شدنم به دست ليلي صد در صد بود ! ديگه داشتم دست و پامو گم مي كردم

كه يه دفعه بي فكر دويدم سمت در باغ تا اومدم بازش كنم كه ليلي چنگ زد به شالم .

صداي جيغم با باز شدن در يكي شد و خودمو پرت كردم بيرون . بدون اينكه بفهمم شالم

كشيده شده در حالي كه پشت سرمو نگاه ميكردم تا ليلي بهم نرسه ، محكم خوردم به يه

چيز سفت كه تعادلمو از دست دادم و از پشت پخش زمين شدم . اخ اخ باسنم ! فكر كنم

استخون لگن بيچاره ام خرد شد !

چشمامو از درد بسته بودم كه سايه ي يه شخصي افتاد روم . اروم پلكهام از هم باز شد .

شخصي كه بالاي سرم وايساده بود ، پشت به افتاب بود و صورتش رو به خاطر نور

خورشيد نمي تونستم ببينم ... فقط مي دونستم يه مرده ... يه مرد قد بلند و هيكلي

چشمامو باريك كردم تا بتونم راحتتر ببينمش كه يه دفعه دستشو پايين اورد و دور بازوم

قفل كرد و منو محكم بالا كشيد . با اين حركتش مثل پر كاه از زمين بلند شدم و تلو تلو

خوران وايسادم . حالا جاهامون عوض شده بود . صورتش كاملا توي نور افتاب بود و

من نمي تونستم باور كنم كه اين استاد فاضلي بد اخلاقمه ! اين مردك اينجا چي كار مي

كنه ؟! كوفتي چه خوشگل هم شده !

بهش خيره شده بودم . اجزاي صورت جديش ، خيلي متناسب كنار هم قرار گرفته بودن .

جاذبه ي نگاهش ، ادمو مجبور مي كرد تا به چشماش زل بزنه . چشماي سبز تيره اش

روي تك تك اجزاي صورتم سر مي خوردن . فكر كردم منو يادش رفته و با اين جور نگاه

كردن داره فكر مي كنه كه من اين دختر خوشگلو كجا ديدم ؟!

همونطور كه بهم خيره بوديم ، باد ملايمي وزيد و موهاي بلند پريشون من توي صورتم

پخش شدن ... در كسري از ثانيه ، يادم اومد كه هيچي سرم نيست و با اين تيپ شيكم ،

دارم يه مرد گنده رو ديد مي زنم ! اي خاك هفت طبقه جهنم تو فرق سرت يهدا !

نمي دونم چه جوري خودمو توي باغ پرت كردم و درو بستم . اصلا حواسم هم نبود كه

فاضلي اينجا چي كار مي كنه و ليلي چرا پيشش مونده ... مثل ديوونه ها تند تند دويدم

توي خونه و از پله ها بالا رفتم . زود رفتم توي دستشويي تا خدايي نكرده از شدت

استرس گندي به لباسم نزنم ! كارمو كردم و زود شير ابو باز كردم تا به صورتم اب بزنم

.

توي آينه به صورتم كه قطرات آب روش سر مي خوردن ، خيره شدم . نه يهدا ، زده به

سرت ... اين كه استاد فاضلي نبود ... اصلا اگه فاضلي بود ، اينجا چي كار مي كرد ؟!

مطمئنا اشتباه ديدي ... حالا هم مثل دختراي خوب ، صورتتو خشك كن و بيا از اين تو

بيرون كه حالا از شدت بوي گند خفه ميشي !

به نصيحت عقلم گوش كردم و زود از دستشويي بيرون اومدم . در حالي كه با حوله

صورتمو خشك مي كردم ، ديدم كه محنا از اتاقش بيرون اومد . سر جام وايسادم و بهش

زل زدم . يعني الان حالش خوبه ؟ محنا هم تا منو ديد جلو اومد و خيلي معمولي گفت :

_ سلام يهدا ... تولد تموم شد ؟

خيلي تعجب كردم ... يعني داروش انقدر خوب بهش ساخته كه مثل يه ادم عادي داره باهام

حرف مي زنه ؟... نمي دونم چقدر بهش خيره بودم كه به حرف اومد :

_ جواب نمي دي ؟

به خودم اومدم و گفتم :

_ اره عزيزم ... تموم شده ...

محنا زير لب گفت :

_ حيف ...

بعد با اون چشماي نقره فام زيباش بهم نگاه كرد و گفت :

_ ميشه بياي كمكم كني تا اين لباسو در بيارم ؟ گرممه ...

با دو دلي قبول كردم . مي ترسيدم باز به خاطر من بترسه ... وقتي توي اتاقش رفتم ، به

صندلي كنار ميز توالت اشاره كرد و گفت :

_ اينا مال توئه ؟

لباسهايي بود كه واسه جشن اورده بودم ولي به خاطر اتفاقي كه قبل از تولد افتاد

نتونستم بپوشمشون . محنا همونطور كه به طرف دستشويي اتاق مي رفت گفت :

_ من ميرم توالت ... ميتوني لباساتو عوض كني ... خاكي شدن .

به شلوار جينم نگاه كردم حق با اون بود . نمي دونستم چرا اينقدر شخصيت اين بچه ي

فسقلي برام جالبه كه با امر و نهياش مخالفت نمي كنم ... قبل از اومدن محنا لباسامو با

يه بلوز شيك خاكستري و دامن بلند مشكي عوض كردم و شال ابريشمي مشكي رو روي

سرم انداختم . ديدم صورتم بي رنگ و روحه يه صفاي مختصري هم به خودم دادم و تا

برگشتم ديدم كه محنا در حالي كه لباس عروسكي تامشو با يه پيرهن نقره اي ساده و

كوتاه عوض كرده ، رو به روم وايساده با تعجب گفتم :

_ ااا ؟ مگه نمي خواستي كمكت كنم لباستو عوض كني ؟

با قدم هاي كوچولوش بهم نزديك شد و لباس توي دستش رو روي تخت انداخت و خودش

هم رو به روم روي تخت نشست و گفت :

_ خودم عوض كردم . لطفا موهامو واسه شام درست كن ... تنها نمي تونم شونه اش

كنم .

باز خدا رو شكر يه لطفا مي گه ! در حالي كه توي دلم به پررويي اين فسقلي مي خنديدم ،

برس به دست رفتم پشت سرش نشستم و شروع كردم به شونه كردن موهاي ابريشم

مانندش . وقتي داشتم موهاشو ارايش مي كردم ، از توي آينه توالت كه درست جلومون

بود بهم نگاه مي كرد . نگاهش خيلي سنگين بود . چشمامو بهش دوختم و با يه لبخند

دندون نما ازش پرسيدم :

_ چيه ؟ چرا اينجوري نگام مي كني ؟

محنا هيچ تغييري تو صورش ايجاد نشد . فقط همونطور بهم خيره موند . نمي دونستم بايد

چه عكس العملي نشون بدم . سعي كردم تحت فشار قرارش ندم . در حالي كه هنوز لبخند

رو لبم بود چشممو ازش گرفتم و حواسمو به بافتن موهاش جمع كردم . وقتي موهاشو

براش بافتم ، مثل يه بچه ي مليح خوشگل شده بود . بي اراده روي موهاش بوسه ي پر

مهري زدم و گفتم :

_ چه ناز شدي عزيزم ...

محنا مثل چوب خشك از توي آينه نگام كرد . يه لحظه ترسيدم كه نكنه دوباره حالش بد

بشه . با احتياط از روي تخت بلند شدم و خواستم پايين برم كه زود خودشو بهم رسوند و

گفت :

_ تو دوست من ميشي ؟!

با شنيدن سوالش تكون سختي خوردم . ولي سعي كردم خيلي تعجبم رو نشون ندم ... چه

ميشه كرد ديگه ! اينقدر محبوب بودم كه همه يهو بهم پيشنهاد دوستي بدن ! جلوي پاش

زانو زدم تا هم قدش بشم . همونطور كه توي چشماش خيره بودم با مهربوني گفتم :

_ دختر خوشگل مگه من الان دوستت نيستم ؟

محنا سرشو به علامت نفي تكون داد . با شوخي گفتم :

_ پس چي ام ؟ دشمنت ؟!

بر خلاف انتظارم ، چشماي نقره اي محنا پر از اشك شد و با صدايي كه از شدت بغض

خش داشت گفت :

_ نه ... هيچ كس منو دوست نداره ...هيچ كس نمي خواد با من دوست بشه ...

و به دنبال اين حرف هق هقش شروع شد . من كه از تعجب نمي دونستم بايد چي كار كنم

. اروم دستمو روي شونه ي لرزون محنا گذاشتم و با ترديد اونو توي بغلم كشيدم .

اهسته به سمتم اومد و چونه اش رو روي شونه ام گذاشت و دستاي كوچيكش رو دور

گردنم حلقه كرد هنوز گريه مي كرد . به سختي اب دهنمو قورت دادم . توي بد موقعيتي

قرار گرفته بودم . دستمو روي كمرش كشيدم و اهسته زمزمه كردم :

_ هيش ... گريه نكن عزيزم ... گريه نكن ...

اما هق هقش شديدتر شد . با كلافگي اونو از خودم جدا كردم و به صورت رنجورش خيره

شدم . اب بينيش راه افتاده بود و رد اشك روي صورت سفيد و مهتابيش خط انداخته بود .

با انگشت شصتم اشكاشو پاك كردم و با لحن پر احساسي گفتم :

_ كي گفته كه كسي دوست نداره گلم ؟ من خيلي هم دوست دارم ... مثل ِ ... مثل ِ ...

بگم مثل چي ؟! يه دفعه از ذهنم گذشت : اگه من هم بچه اي داشتم مي خواستم كه مثل

محنا باشه . مثل محنا به رفتاراش بخندم و مثل محنا وقتي گريه مي كنه اشكاشو پاك كنم

... لبخند محوي زدم و حرفمو كامل كردم :

_ مثل دخترم دوستت دارم عزيزم ... باشه ؟ حالا گريه نكن كه ناراحت مي شم ... الان

هم بيا بريم پايين يه كمي كيك بخور تا حالت بهتر بشه ... باشه خوشگلم ؟

محنا با پشت دستاي كوچيكش اشكاشو گرفت و بعد هم بينيشو به شدت بالا كشيد . اوخ

اوخ فكر كنم چشماي نقره ايش كم كم سبز بشن !!!

همونطور كه دست محنا توي دستم بود از پله ها پايين اومديم . محنا جوري دستمو گرفته

بود كه انگار مي ترسيد تنهاش بزارم . ديدم كه همه توي هال نشستن و اكثرا دور يه مبل

حلقه زدن . گهگاهي صداي خنده ي شادشون به هوا مي رفت . صداي طاها از بين همه

بلندتر بود :

_ خوب از عروسي ما جيم زديا ... يكي طلبت ...

جواب مخاطبش رو نشنيدم . واسه ي اينكه بقيه متوجه ي اومدن محنا بشن ، بلند گفتم :

_ خب ، اينم از زيباي خفته ي ما ! بالاخره پرنسس محنا بيدار شدن !

در حالي كه با لبخند پهنم به بقيه نگاه مي كردم ، ديدم كه كسي كه پشتش به من بود و

روي كاناپه نشسته بود بلند شد . يه مرد قد بلند و هيكلي كه كتشو گوشه ي كاناپه گذاشته

بود و پيرهن نوك مدادي و شلوار مشكي رنگش ، خيلي قشنگ توي تنش نشسته بود .

همونطور در حال حلاجي كردن هيكلش بودم كه يهو برگشت و چشمم به جمال اقا روشن

شد !

**********************

هنوز بهش خيره مونده بودم و سعي مي كردم عضلات بي خاصيت صورتمو كه حالا مثل

چي پهن شده بودن رو جمع كنم .... چه معني داره دختر تو روي استاد بي اخلاقش بخنده

؟!

دقيقا نمي دونم چقدر همونجا با محنا روي پله وايساديم و بر بر به استاد شريفمون نگاه

كرديم ... خداييش از سه سال پيش تكون هم نخورده بودا ... ماشالا بزنم وسط فرق

سرش خوشگلتر هم شده بود لامصب !

اصلا اين اينجا چه كاره بود ؟! كه جواب سوال مزخرفم رو محنا با رفتن به سمت فاضلي

داد .

محنا در حالي كه پشت مبل وايساده بود با لحن عادي گفت :

_ برگشتي ...

اگه من جاي فاضلي بودم الان مي گفتم پ ن پ رفتم ! اين نره غولو به اين گندگي اينجا

ميبينه بعد مثل دختراي چهارده ساله مي پرسه برگشتي ؟!

فاضلي نگاه خيره و نسبتا سردشو از روي من برداشت و به محنا نگاه كرد بعد هم مبلو

دور زد و درست رو به روي محنا وايساد . يه خرده براندازش كرد بعد هم رو به روش

زانو زد و خوب خوب نگاهش كرد . يه دفعه هم به سرش زد و محكم بغلش كرد ... اوي !

اقا خوبي ؟ بفرما تو دم در بده ! چي كار به دختر مردم داري ؟!

محنا هم دستاي كوچولوش كه دو طرف بدنش اويزون مونده بود انگار ترديد داشت كه

دستشو بالا بياره . بالاخره دستاشو رو روي شونه هاي پهن فاضلي گذاشت و گفت :

_منم دلم برات تنگ شده بود بابا .

جان ؟ گفت بابا ؟ خب ، پس خيلي هم غريبه نيس ... مي توني بغلش كني !

بعد از يه ريزه فيلم هندي و از اين تريپ هاي گريه دار مزخرف كه حالم ازشون بهم مي

خوره ، راضي شدن كه از هم جدا بشن ... اوووه حالا فكر كرده چند وقته دخترشو نديده !

چه جوري بهش مي چسبه ! يه دفعه به ياد حرفاي ليلي افتادم ... نه ، همون بهتره بهش

بچسبه !

فهميدم كه اين استاد فاضلي خودمون ، همون ميثاق ، پسر خاله ي ليليه ... وقتي ليلي از

زندگي محنا و بي مهري باباش بهم گفت ، خيلي از بي توجهي ميثاق بدم اومد . ولي الان

كه فاضلي رو ميبينم با خودم مي گم كه اين مردك تو محل كارش هم همينجوري بداخلاق

بوده چه برسه به زندگي خانوادگيش !

با صداي مينا افكار ناعادلانه و شيطانيمو جمع و جور كردم و چند پله ي باقي مونده رو

پايين رفتم و درست كنار ميثاق و محنا وايسادم . نمي دونم تو نگاه ميثاق چي ديدم كه به

خاطر سر و وضع ده دقيقه پيشم جلوش ، كلي خجالت كشيدم و البته يه عالمه فحش

رگباري به جون ليلي بستم كه باعث و باني اون قيافه ي من بود !

تا مينا خواست داداششو بهم معرفي كنه ، رو به فاضلي گفتم :

_ سلام استاد ...

ميشه گفت اين حرف تقريبا بي اراده از دهنم پريد بيرون ولي فاضلي از روي اراده ،

ابروهاي بلندشو تو هم كشيد و خيلي خشك جوابمو داد :

_ سلام .

مينا با تعجب به من و فاضلي نگاه كرد و گفت :

_ يهدا ... ميثاق استادت بوده ؟

به ياد اون روزاي مزخرفي كه باهاش داشتم ، لبخندي از روي حرص زدم و گفتم :

_ بله ... استاد مهربون من !

مينا كه طعنه ي كلاممو گرفته بود ، با صداي بلند خنديد و در حالي كه خيلي راحت به

بازوي فاضلي مي كوبيد گفت :

_ از لحنت پيداست كه حسابي اذيتت كرده ...

منم كه يه پشتوانه ي محكم واسه ي خودم جور كرده بودم ، با شيطنت گفتم :

_ اووووه چه جورم !

فاضلي كه تا اون موقع ساكت بود و فقط با حرص به پررويي من نگاه مي كرد ، ديگه

تعارفو كنار گذاشت و گفت :

_ درسته سخت گير بودم ولي سخت گيريم براي موفقيت خودتون بود ... اينكه شيوه ي

تدريس من باب ميلتون نبوده و نتونستين راحت به مراسم نامزدي و ازدواجتون بپردازين

مشكل من نيست ...

هيچي نمي تونستم بگم . دهنم از شدت تعجب خشك شده بود ... واقعا از شنيدن چرت و

پرتاي فاضلي شوكه شده بودم . اين مردك بي جنبه چي داشت بلغور مي كرد ؟! به چه

حقي مراسم ازدواج سه سال پيشمو به بقيه مي گفت ؟!

مينا دوباره با تعجب و البته رو به من سوال كرد :

_ ازدواج ؟؟؟! مگه تو ازدواج كردي يهدا ؟!

هه ! خيلي جالبه ... چطور مينا از قضيه ي رفتن من خبر نداره ؟! يعني زهرا خانوم و

ليلي بهشون چيزي نگفته بودن ؟! از عجايب هفت گانه اس !

مي دونستم كه دارم فكراي اراجيف ميكنم ولي داشتم تلاش مي كردم كه ذهنم به گذشته و

خاطرات پررنجم برنگرده ... حداقل الان ... الان وقت فلش بك نيست يهدا !

انگار ليلي متوجه ي اوضاع قمر در عقربمون شد براي همين با تشر به ميثاق گفت :

_ ميشه بعد از اون ماموريتي كه درست وسط عروسي من رفتي ، حرف نزني ؟! هيچي

نگو كه من اصلا از دستت اعصاب معصاب ندارم !

بعد هم مينا رو يه جوري پيچوند وقتي نگاهش به قيافه ي من افتاد تا ته ماجرا رو خوند

براي همين زود گفت :

_ يهدا ميشه بري از توي كابينت قوطي سكنجبينو بياري ؟ بدجوري تو اين هوا هوس

كاهو و سكنجبين كردم !

بعد هم منو به سمت اشپزخونه هل داد و رو به بقيه با صداي بلندي گفت :

_ بياين بريم تو باغ يه خرده كاهو بزنيم تو رگ !

و دست طاها رو كشيد و از روي مبل بلندش كرد . بقيه هم دسته دسته دنبالشون رفتن .

البته به جز عمه خانم و ژيلا و ديويد كه واسه استراحت رفته بودن بالا ... سلانه سلانه

به طرف كابينت رفتم . پس فاضلي از ماجراي ازواج من خبر نداره ؟ اصلا به اون چه

ربطي داره كه بخواد بدونه ؟ اون كي مثل ادم حرف مي زده كه اين بار دومش باشه ؟

داشتم زير لبي با خودم حرف مي زدم كه صداي محنا رو پشت سرم شنيدم . صداش اروم

و نگران بود .

محنا _ خوبي دوستم ؟

به لحن بي رياش لبخندي زدم و با اه عميقي گفتم :

_ اگه بابات بزاره اره ... نيومده شروع كرده به تيكه پروني و چرت و پرت گفتن !

ظرف سكنجبين رو پيدا كردم و با بغض در كابينتو بهم كوبيدم . محنا با قيافه ي گرفته اي

رو به روم وايساد و گفت :

_ ناراحتت كرد نه ؟

نتونستم دروغ بگم . خب اره دلخور شده بودم . اخه من كي از زير دانشگاه در رفته بودم

؟! داشتم عروس مي شدم . عروسي كردن توي دانشگاه جرمه ؟! در ثاني به اون چه كه

فضولي مي كنه ؟ مگه خداي نكرده باباي منه ؟!

نفس عميقي كشيدم و به محنا كه حالا داشت گريه اش مي گرفت نگاه كردم ... دستي

روي موهاي بافته شده ي نرمش كشيدم و با مهربوني زمزمه كردم :

_ اصلا بيخيال ... بزن بريم سراغ كاهو !

گرفتگي چهره اش محو شد و با خوشحالي دنبالم راه افتاد . رفتم توي باغ و ديدم كه همه

روي تخت بزرگ زير درخت توت نشستن و در حال حرف زدنن . فاضلي هم داشت كنار

تخت قدم مي زد و با موبايلش صحبت مي كرد . قوطي سكنجبينو باز كردم و اروم كاسه

ها رو پر كردم . فاضلي همونطور كه داشت با گوشيش حرف ميزد به سمتم اومد .

فاضلي _ بله ... رفتم . نه تقريبا ارائه ها يكي بود ....

بدون اينكه بهم نگاه كنه ، خم شد و يه برگ كاهو جدا كرد و توي ظرف سكنجبيني كه

كنار پام بود زد . ناخوداگاه محو قيافه ي خوشگلش بودم ! ابروهاش صاف و كمي كشيده

بود . موهاشو از سه سال پيش كوتاهتر كرده بود كه به اون صورت استخوني و جديش

ميومد .

نگاهي به دستش كه حالا استيناي لباسشو تا ساعد تا زده بود انداختم . پوست سفيدش

بدجوري توي افتاب مي درخشيد . وقتي خوب ديد زدنامو كردم نگاهمو دوباره روي

صورتش سوق دادم و اينبار غافلگيرم كرد . با چشماي جديش بهم خيره شده بود . نگاهم

توي چشماش قفل شد و ناخوداگاه با ديدن دو تا چشم سبز تيره كه توي افتاب رنگ

روشنتري گرفته بود ، قلبم به تپش افتاد ... اولين كلمه اي كه توي ذهنم جرقه زد اين بود

:

« چشماي يوسف ...»

چشمامو بستم و نفس عميقي كشيدم . سعي كردم تصوير چشماي خوشرنگ و مهربون

يوسف رو از توي ذهنم بيرون كنم ... ولي نمي شد ... نمي تونستم ...

با صداي هراسون ليلي ناخوداگاه از جا پريدم :

_ واااااي ميثاق ... چت شد ؟؟؟

ديدم فاضلي دستشو روي دهنش گذاشته و صورتش سرخ سرخه ... نكنه مي خواد بالا

بياره ؟! وا ؟ مگه ويار داره ؟؟!! اه ه ه ه يهدا ! برو بمير !

يه دفعه ليلي با جيغ گفت :

_ يهدا اين چيه رفتي اوردي ؟؟؟!!!

سيخ نشستم و جبهه گرفتم :

_ چته خب ؟! تو گفتي برم سكنجبين بيارم كه اوردم .. عوض تشكرته ؟!

قبل از اينكه ليلي چيزي بارم كنه فاضلي يه عق زد و سريع موبايلشو روي تخت انداخت

و دويد سمت ساختمون ... نه مثل اينكه وضعش وخيمه ... يادم باشه به محنا بگم ببرتش

دكتر ! شايد واسه دخترش داره يه اجي يا داداشي هديه مياره !

از فكراي مزخرفم خنده ام گرفت و يه كاهو زدم توي ظرف و سمت دهنم بردم . كاهو

رفتن تو دهنم همانا و هجوم اوردن تمام محتويات معده ام به حلقم همانا ... مثل فنر از

جام در رفتم و همونطور كه داشتم دنبال يه چاله چوله واسه خالي كردن خودم مي گشتم

فكر كردم كه ممكنه منم يه هديه واسه مامانم داشته باشم !

*************************

داشتم پشت در دستشويي بالا پايين مي پريدم و با مشت به در مي زدم كه قفل در باز شد

و پرت شدم جلو . قبل از اينكه بيفتم ، خودمو روي يه جسم سفت حس كردم . فشاري كه

به معده ام اومد رو نتونستم كنترل كنم و بدون اينكه بفهمم كجام ، دهنم باز شد و هر چي

تو معده ام بود رو خالي كردم . وقتي تونستم كمي نفس بكشم ، چشمامو باز كردم و

نگاهم افتاد به يه پيرهن نوك مدادي براق كه حالا با كار زيبايي كه من روش كرده بودم ،

شبيه همه چي بود جز پيرهن !

كم كم نگاهم از روي پيرهن بالا اومد تا رسيدم به يه گردن كلفت و بلند كه رگش بيرون

زده بود و با شدت مي زد . دوباره نگاهم بالا تر اومد . به يه دهن خوش فرم كه روي هم

چفت شده بود ... باز نگاهم بالا اومد و ديدم دو جفت چشم محكم بسته شده و ابروهايي كه

روش سايه انداخته بود ، در حال لرزيدنه ... وقتي كم كم حال خودمو فهميدم ، يه نگاه

اجمالي ديگه به صورت اوني كه توي بغل گرم و نرمش بودم انداختم ...

نه ... نگو كه اين فاضليه ... نه تو رو خدا نگو كه من رو لباس فاضلي شكوفه زدم !!!

يهدا رسما برو خودتو بكش ... اي بي ابرو !

خدا رو شكر هنوز چشماش بسته بود و داشت با عصبانيت نفس مي كشيد ... اگه

چشماش باز بود كه از ترس و خجالت مي مردم ... خب ، بهتره قبل از اينكه عصبانيتش

زياد بشه ، در برم .

اومدم اروم دستاشو از دور كمرم باز كنم ولي نفهميدم چجوري و با چه سرعتي پرت شدم

تو دستشويي . سريع كاسه ي دستشويي رو گرفتم تا پخش زمين نشم .

نگاهم افتاد به صورتش كه داشت از عصبانيت منفجر ميشد . چشماش سرخ سرخ بود و

رگ روي پيشونيش بيرون زده بود ... اوه اوه چه كردم با اين !

داشتم با تعجب نگاهش مي كردم كه دستش رفت سمت لباسش در حالي كه با وسواس

تمام دكمه هاي پيرهنش رو باز مي كرد ، يه نيم نگاه بهم انداخت و صورتش رو با چندش

جمع كرد . با صدايي دو رگه گفت :

_ دهنتو بشور ...

نا خوداگاه چرخيدم سمت اينه و ديدم به به ! چه صورتي واسه خودم دست و پا كردم .

داشت حالم از خودم بهم مي خورد . صورتمو با صابون شستم ويه قلپ اب خوردم تا طعم

گس دهنم برطرف بشه .

تا سرمو بالا اوردم ، يه چيز پرت شد تو بغلم . نگاهي به دستام انداختم و ديدم كه فاضلي

پيرهن متبركشو داده دستم . با سوال نگاهش كردم و اخم عميقي به پيشوني اوردم و در

حالي كه با جديت به چشماش نگاه كردم و گفتم :

_ اين كارا يعني چي ؟

دستاشو به سينه زد و گفت :

_ بهتره به جاي طلبكاري ، گندي كه به لباسم زدي رو درست كني ...

و چرخيد و از در بيرون رفت . لباسو توي كاسه ي دستشويي پرت كردم و پامو محكم رو

زمين كوبيدم . با حرص افتادم به جون لباسش و همونطور كه بهش چنگ مي زدم ارزو

كردم كه كاش اين صورت فاضلي بود و با همين چنگولام چشاشو از كاسه در مياوردم !

مردك بيشعور ! مگه من كلفتتم ؟؟!!

بعد از اينكه پيرهنشو گربه شور كردم ، از دستشويي بيرون اومدم و يه راست رفتم توي

باغ . ديدم كه همه دور هم نشستن و كاهو ميل مي كنن . تا طاها نگاهش به من افتاد كه

بهشون نزديك ميشم ، با خنده به بقيه گفت :

_ اوه اوه ... صاحبش اومد !

و غش غش خنديد . با تعجب بهشون نگاه كردم و لبه ي تخت نشستم . محنا كه كنارم بود

، خودشو جمع و جور كرد و دستمو گرفت تا بيام بالاي تخت . وقتي كنارش نشستم ، بلند

شد و در گوشم گفت :

_ با لباس بابام چي كار كردي ؟!

با تعجب بهش نگاه كردم و گفتم :

_تو از كجا فهميدي ؟!

محنا دوباره تو گوشم گفت :

_ وقتي نبودي بابا اومد ... منم ديدم لباسشو عوض كرده ... خيلي هم عصباني بود .

حدس زدم روش بالا اوردي نه ؟!

اين ديگه كي بود؟! احيانا نسبتي با اجنه نداشت ؟! اروم سرمو تكون دادم كه دوباره

دهنشو تو گوشم فرو كرد و گفت :

_ بابا خيلي وسواسيه ... از كثيفي هم حالش بهم مي خوره ...

پس بگو چرا قيافه اش اونجوري شده بود ... اه اه چه مردك لوسيه !

محنا دوباره اومد سمت گوشم كه اينبار صداي طاها دراومد :

_ واي واي درگوشي ؟؟!! چي بهش ميگي محنا ؟ داري از گندي كه زده حرف مي زني ؟!

چشمام اندازه ي در قابلمه گشاد شد . اي تو اون روحت فاضلي ! اخه چقدر تو دهنت لقه

ايكبيري ! چطور تونستي به بقيه بگي كه شكوفه زدم به لباست ؟! الهي خدا بي ابروت

كنه !

اما طاها ادامه داد :

_ اخه حواست كجاست خواهر من ؟! چرا جاي سكنجبين رفتي روغن كنجد اوردي ؟!

چند دقيقه خيره خيره نگاش كردم و بعد هم پقي زدم زير خنده ... فكر كن !!! واسه خاطر

روغن كنجد بالا اوردم ! صداي عصبي فاضلي خنده امو قطع كرد :

_ نمي دونم كجاي اين قضيه خنده داره ؟ واقعا حواستون نبود يا از عمد اينكارو كردين ؟

خنده امو خوردم و خيلي جدي بهش نگاه كردم و در حالي كه مي خواستم اون گردن كلفت

و سفيدشو مثل خون اشاما ، با دندونام پاره كنم گفتم :

_ اگه از عمد بود كه خودم نمي خوردم .

و پشت چشمي نازك كردم و به ليلي گفتم :

_ دو تا قوطيا كنار هم بود منم نمي دونستم كه توي يكيشون روغنه ... كس ديگه اي هم

خورد ؟!

ليلي با خنده جواب داد :

_ نه فقط شما دو تا خودتون رو فدا كردين !

يه كاهو برداشتم و همونطور كه خالي خالي مي خوردم به فاضلي نگاه كردم . داشت با

طاها حرف مي زد و گهگاهي هم به من نگاه مي كرد و سر تكون مي داد . نمي دونستم

دارن درباره ي چي حرف مي زنن ولي بدجوري حس فضوليم گل كرده بود . بيخيالشون

شدم و به محنا نگاه كردم ... چقدر اين بچه اروم و خواستني بود . حتما تا حالا حسابي

حوصله اش سر رفته ... بچه که نمي تونه همش يه جا بشينه ... دستشو گرفتم و گفتم :

_ مياي بريم بازي كنيم ؟

خوشحالي از چشماش مي باريد با ذوق سرشو تكون داد و گفت :

_ اره ... بيا بريم قايم موشك ... قبلا با ليلي اين بازي رو كردم ...

سرمو تكون دادم و زودتر از اون از تخت پايين پريدم . روي تخت وايساده بود و منتظر

بود كنار برم تا بياد پايين . من هم بغلش كردم و خواستم روي زمين بزارمش كه ديدم

دستاشو دور گردنم حلقه كرده و نمي خواد ازم جدا بشه . يه نگاه به بقيه انداختم . به جز

فاضلي بقيه سرشون به حرف زدن گرم بود . فاضلي نگاه نافذش رو روي من و محنا

ثابت نگه داشته بود . اهسته به محنا گفتم :

_ گلم نميخواي بياي پايين ؟

ديدم جواب نميده . از روي شونه نيم نگاهي بهش انداختم ديدم كه چشماي قشنگشو بسته

و لباش مي لرزه . فهميدم كه بغض كرده و در شرف گريه كردنه . اوووف چقدر اين بچه

اذيت شده ... حتي كسي نبوده تا باهاش يه بازي ساده بكنه كه الان از شدت هيجان و

خوشحالي داره گريه مي كنه ... نگاهي به فاضلي انداختم و سري از روي تاسف تكون

دادم .

واقعا چجوري تونسته به خودش بگه پدر ؟ پدري كه حواسش همه جا هست جز دخترش

؟ نگاهمو از روي صورتش برداشتم و محنا رو كمي توي بغلم جابه جا كردم و به سمت

ساختمون به راه افتادم .

توي سالن چرخ مي زدم و كلافه شده بودم ... اه ، چرا گريه اش بند نمياد ؟ عجب غلطي

كردم گفتم بريم بازي ! باز تو بغلم تكونش دادم و با التماس گفتم :

_ محنا ، خوشگلم ... بيخيال بابا ... مرگ بابات گريه نكن !

نخير ! تا من ميگفتم مرگ بابات گريه اش بيشتر مي شد ! ايشالا زودتر مرگ بابات برسه

جفتمون راحت بشيم !

نگاهم به پيانوي گوشه ي سالن افتاد و فكري تو ذهنم جرقه زد . همونطور كه محنا تو

بغلم بود سريع دويدم سمت پيانو و درش رو باز كردم . محنا كه حالا گريه اش كمتر شده

بود و سكسكه مي كرد به كارام خيره شد و بريده بريده گفت :

_ مي ...خواي ..اهنگ ...بزني ؟

با لبخند نگاش كردم و گفتم :

_ اره ... دوست داري ؟

يه سكسكه ي كوچولوي ديگه كرد و اروم سرشو تكون داد . روي صندلي جلوي پيانو

نشستم و محنا رو كنار خودم نشوندم . اروم انگشتامو روي كلاوبه ها گذاشتم و كم كم

كه اهنگو توي ذهنم تنظيم كردم ، شروع كردم به زدن . مي خواستم يه اهنگ بچگونه و

شاد بزنم كه ديگه گريه نكنه . اما وسطاي كار ، باز گريه اش شروع شد .

نخير مثل اينكه اين اروم بشو نيست ! باشه...خيالي نيست ! بالاخره بايد يه جايي همه ي

استعدادامو رو كنم يا نه ؟! خنده ام گرفت و سعي كردم اهنگ اليويا كه عاشقشم رو

بخونم تا اشكش بند بياد . خودم اين اهنگو خيلي دوست داشتم . سينه امو صاف كردم و

اهنگو تو ذهنم تنظيم كردم . انگشتام اروم روي كلاوبه ها نشست و صدام توي سالن

خلوت پيچيد :

Fly me to the moon

and Let me play among the stars

Let me see what spring is like

On a, Jupiter and Mars

In other words, hold my hand

In other words, darling , kiss me

Fill my heart with song

And let me sing for ever more

You are all I long for

All I worship and adore

In other words, please be true

In other words, I love you

اهنگ با صداي كف زدن بلند به پايان رسيد . با تعجب سرمو بلند كردم و ديدم كه طاها و

بقيه توي درگاه سالن وايسادن و تشويقم مي كنن . ليلي هم دوربين دستشه و داره فيلم

برداري مي كنه . با خنده گفت :

_ دمت گرم يهدا ... تولدم عالي شد ...

لبخند دندون نمايي زدم و با خنده گفتم :

_ خواهش مي كنم خواهش مي كنم من متعلق به همتونم !

طاها با خنده جلو اومد و در حالي كه منو سمت خودش مي كشيد ، انگشتشو توي چال

گونه ام فرو كرد و گفت :

_ اي قربون سوراخ لپت... كپسول اعتماد به نفس داداش !

زدم زير خنده و از بقيه كه تشويقم مي كردن تشكر كردم . نگاهم توي چارچوب در ثابت

موند . فاضلي در حالي يه وري به در تكيه داده بود با چشمايي سرخ نگاهم مي كرد . نا

خوداگاه لبخندم كنار رفت و به محنا نگاه كردم . به پيانو خيره شده بود و تو خودش بود .

انگار داره توي گذشته ها سير مي كنه .

سرمو كه برگردوندم ديدم كه فاضلي داره مياد طرف محنا . اهسته سمتش خم شد و توي

گوشش چيزي گفت . محنا سرشو بالا اورد و به فاضلي نگاه كرد . كم كم لبخند گرمي

روي صورتش نشست و دستاشو دور گردن فاضلي حلقه كرد . فاضلي هم با يه دست

محنا رو بغل كرد و رو به زهره خانم گفت :

_ مامان من محنا رو ميبرم بيرون يه دوري بزنيم . از اون طرف هم ميرم خونه ...

زهره خانم كه معلوم بود تعجب كرده گفت :

_ بيرون ؟ ... خيل خب باشه برين به سلامت ... مواظب خودتون هم باشين .

فاضلي سري تكون داد و بهم نگاه كرد . خداحافظي ارومي كرد و به طرف پله ها رفت .

محنا همونطور كه سرش روي شونه ي فاضلي بود برام دست تكون داد و گفت :

_ صدات خيلي قشنگه ... باباي دوستم ...

لبخند گرمي به روش زدم و بلند گفتم :

_ خوش بگذره عزيزم ...

**********************************

خميازه ي بلند بالايي كشيدم و براي بار هزارم در يخچالو باز كردم . بقيه هم جمعشون

جمع بود و مثل هر شب ليلي و طاها و محيا و عادل با اون جقله اشون خونه ي ما بودن

. سرمو توي يخچال فرو كردم و طبقاتش رو با دقت نگاه كردم ... خدا كنه يه چيز

خوشمزه پيدا بشه دارم از بيكاري دق مي كنم ! حداقل اگه بخورم ذهنم كمتر درگير علافيم

ميشه .

صداي يخچال بلند شد ... بيـــــــب ...بيــــــب ... بيـــــــــــب... طاها هم با ترشرويي گفت :

_ اه يهدا ببند اون درو ديگه ! دفعه ي هزارمه كه در اينو باز مي كني ... اخه چي مي

خواي اونتو ؟!

با حرص در يخچالو بهم كوبيدم و گفتم :

_ يه چيزي كه بشه خورد !

طاها به ميز شام اشاره كرد و گفت :

_ روتو برم بابا ! همين الان يه مرغو درسته خوردي حالا بازم دنبال يه چيزي هستي كه

بشه خوردش ؟! اصلا جا داري ؟!

مامان به حمايت از من گفت :

_ ا ؟ طاها ؟ چيكارش داري بچمو ؟ بعد سه سال رفته اونور معلوم نيست چي به روز

خودش اورده شده مثل تركه انار ! حالا كه اومده بزار يه خرده پروارش كنم ديگه !

به ! مامان ما رو باش ! مگه من گوسفندم كه ميخواي پروارم كني ؟! تازه امشب

هيچكس حواسش به من نبوده ... خودم كه چيزي نخوردم... هر چي تو بشقابم بود رو اين

حامي صاف كرد ... من موندم با اين هيكلش چه جوري راه ميره ! براي سهولت در حمل

و نقل بهتره قل بخوره !

نخير مثل اينكه خيلي گشنمه ... يه دونه خيار برداشتم و در حالي كه با پوست ميجويدم ،

پريدم روي كابينت نشستم . مامان با اخم نگام كرد و گفت :

_ چند بار بگم نشين رو سنگ اشپزخونه ؟ سرما مي خوري ...

جانم ؟؟؟!! رو سنگ اشپزخونه نشستن چه ربطي به سرما خوردگي داره ؟! محيا

همونطور كه داشت ظرفا رو جمع مي كرد گفت :

_ مامان راست ميگه ديگه ... سنگا به اين سردي كمرت يخ ميزنه كه ... پاشو بيا اينا

رو كمك ليلي اب بكش ...

ليلي كه داشت اروم از زير كار در ميرفت با اين حرف محيا حسابي دپرس شد و به سمت

سينك اومد . همونطور كه دستكشا رو دست مي كرد از محيا پرسيد :

_ راستي تونستي يه مربي واسه مهدت پيدا كني ؟

محيا كه داشت بشقابا رو اب مي كشيد ، اخم كرد و گفت :

_ نه بابا ... به هر دري زدم جور نشد ... اخرشم خودم بايد وايسم ...

بعد نگاهي به من كرد و گفت :

_ يهدا نمي خواي يه كاري واسه خودت دست و پا كني ؟

همونطور كه خرش خرش خيار مي جويدم گفتم :

_ مثلا چه كاري ؟

محيا _ مثلا كمك به آبجيت !

بي رو دروايسي گفتم :

_ نه !

محيا با تعجب گفت :

_ نه ؟ اخه چرا ؟ بابا تو كه موسيقيت فوله ... بيا يه دونه اهنگ واسه اين بچه ها بزن

ديگه ...

از روي كابينت پايين پريدم و گفتم :

_ من كه مي دونم تو اون ذهن پليدت چي مي گذره خواهر من ! من عمرا بيام مربي

موسيقي بچه هاي پنج ساله بشم !

محيا با دلخوري گفت :

_ به خدا باهات خوب حساب مي كنم ...

يكي زدم پس سرش و با اخم گفتم :

_ بيا برو بچه ننر ! من چي كار به پولش دارم اخه ؟

محيا اومد چيزي بگه كه با سقلمه ي ليلي ساكت شد . ديدم كه ليلي بهش اشاره كرد ولي

خودمو به نديدن زدم و ادامه دادم :

_ من در خواست كارمو به شركت مهندس رحيمي فرستادم ... بايد ببينم تا كي سر كارم

... اصلا روز تعطيل دارم يا نه ... اگه ديدم يه روز تعطيلم ، ميام مهد فقط واسشون اهنگ

مي زنم نه اينكه بهشون ياد بدما ... حوصله اموزش پرورش ندارم !

ليلي گفت :

_ راستي مهندسو كه ديدي نه ؟ يه حاجي مهربون و خوبيه كه لنگه نداره ... دوست

شوهر خاله زهره ام بوده و خونواده هاشون با هم اينجورين ...

و انگشتاشو به علامت صميميت بهم گره زد ...

ليلي _ بچه هاشم تو شركت خودش كار مي كنن ... دانيال و دينا ... دانيال بچه بدي نيست

با محنا صميميه و دوست ميثاقم هست ولي دينا يه خرده افاده ايه ... من زياد دوسش

ندارم ولي در كل بچه ي خوبيه ... باهاش مي سازي نترس ...

با خنده گفتم :

_ يه جوري مي گي باهاش مي سازي انگار دارم باهاش عروسي مي كنم !

ليلي لباشو جمع كرد و گفت :

_ واي بلا به دور !

به تنفرش خنديدم و در همونطور كه سري تكون مي دادم از اشپزخونه خارج شدم و به

طرف اتاقم به راه افتادم . طاها كه داشت با تلفن حرف مي زد به من نگاه كرد و در حالي

كه خداحافظي مي كرد و گوشي رو ميذاشت گفت :

_ از شركت سما زنگ زده بودن . چون يكي از كارمنداشون مشكلي براش پيش اومده و

استعفا داده با درخواستت موافقت شده . گفتن كه فردا صبح بري پيش مهندس رحيمي

واسه مصاحبه .

چند تا پله ي رفته رو با دو برگشتم و با هيجان به طاها گفتم :

_ واقعا ؟؟؟ الان زنگ زد ؟ گفت ساعت چند برم ؟ صبح برم يا عصر ؟ با كي حرف زدي

؟ خود حاج اقا يا كس ديگه ؟

يه بند حرف مي زدم و فرصت نفس كشيدن به خودم نمي دادم . طاها كه ديد قرار نيست

هيچ جوري حرفام تموم بشه گفت :

_ اي بابا ... چته دختر ؟ چرا انقدر هولي ؟ يه لحظه نفس بكش بعد شروع كن ... مثل

راديو پيام مي مونه ! هي ور ور ور ور !

و ادامو دراورد . حرصم گرفته بود با داد گفتم :

_ طاهااااااااااا

طاها با خونسردي تمام يه ميوه برداشت و توي بشقابش گذاشت بعد بي توجه به من به

بابا تعارف كرد :

_ مي خورين بابا ؟

بابا خنديد و سري تكون داد و گفت :

_ نه ... چرا دخترمو اذيت مي كني پسر ؟! نميبيني دل تو دلش نيست ؟

طاها چشاشو چرخوند و با تمسخر بهم گفت :

_ آي دختر بابا ! فردا صبح ساعت هشت برو شركت سما ... ادرسو كه داري ؟

سري تكون دادم و قبل از اينكه به سمت اتاقم برم گفتم :

_ كلا آزار داري ! شب همگي بخير .

جواب دست جمعيشون رو شنيدم و با يه لبخند كوتاه به طرف اتاقم رفتم . بعد از مسواك

زدن ، موهامو باز كردم و دورم ريختم . لباسامو با يه تيشرت كهنه ي سفيد و شلوارك

نخي عوض كردم و به سمت بالكن اتاقم رفتم . دستامو رو نرده گذاشتم و به آسمون خيره

شدم . ستاره ي يوسفو پيدا كردم و در حالي كه دستمو براش تكون مي دادم زمزمه كردم

:

_ در چه حالي رفيق نيمه راه ؟... خوش مي گذره اون بالا ها ؟ هواي منو كه داري نه ؟

فردا ميرم شركت ... ايشالا استخدامم ...شايد از اين به بعد زياد كار بريزه سرم و نتونم

باهات صحبت كنم ... منو مي بخشي كه نه ؟...

با بغض لبخند زدم و چشماي ترم رو به آسمون دوختم . نفس عميقي كشيدم و ادامه دادم

:

_ مي دونم فهميدي كه دارم عمدا خودمو مشغول مي كنم ... ديگه نمي تونم بيام اينجا و

با ستاره ات حرف بزنم ... تو رو كنار خودم مي خوام ولي تو كه نيستي ... تو كه منو تنها

گذاشتي ... خاطره هات برام موندن ...

با صداي لرزونم گفتم :

_ خاطره هات عذابم مي دن يوسف ... هر جا نگاه مي كنم ، هر كاري انجام مي دم ، هر

جا كه ميرم ، يادت باهامه ... دارم اذيت مي شم ... ديگه از تظاهر كردن خسته ام ...

اينكه همش تو خانواده ام الكي بخندم و شاد باشم ... دلم واسه ي يه خنده ي از ته دل

تنگ شده ... دلم واسه با هم بودنمون تنگ شده ... كاش بازم پيشم بودي ....

سرمو به دستام تكيه دادم و سعي كردم هق هقم رو خفه كنم ... چند روزي بود كه دلم بد

جور گرفته بود . هر وقت هم كه مي خواستم برم سر مزار ، مامان و ليلي مي فهميدن و

يه جوري مانعم مي شدن . امشب درد دلام رو هم تلنبار شده بود ... خصوصا بعد از تولد

ليلي توي باغ ... ديدن فاضلي ، برق چشماي سبزش ، همه و همه دست به دست هم

دادن تا دوباره خاطره ي يوسفو بندازن تو زندگيم .

اروم روي تختم نشستم و گوشيمو برداشتم . باز هم اسكرين سيورش رو روشن كردم و

تا نزديك صبح با عكس يوسف حرف زدم و گريه كردم . وقتي ديگه چشمام از زور گريه

باز نمي شد ، به خواب رضايت دادم و اروم زير پتو خزيدم .

با متانت از ماشين پياده شدم و به شركت نگاه كردم . از اون چيزي كه توقع داشتم

قشنگتر بود . نماي شيشه اي نيلي و بلند ساختمون ، خبر از ابهت شركت مي داد .

از پله هاي ورودي بالا رفتم و چشم توي سالن چرخوندم تا اسانسور رو پيدا كنم . جلوي

اسانسور ايستادم و همزمان با باز شدن در ، چند زن و مرد در حالي كه مي خنديدن

بيرون اومدن . موقع خروج خوب سر تا پامو برانداز كردن و بعد رفتن . چرا اينجوري

نگام كردن ؟! شايد چون تازه واردم ...

شونه هامو بالا انداختم و رفتم داخل . دكمه رو فشار دادم و برگشتم تا خودمو توي اينه

ي مقابل نگاه كنم . مانتوي بلند و زيباي نخي پوشيده بودم كه خيلي خوب انداممو قاب

گرفته بود . شلوار مشكي و مقنعه ي مشكي هم سر كرده بودم . سعي كردم تا جايي كه

ميشه ساده باشم . مي خواستم به دل جناب حاجي بشينم بلكه منو از اين علافي چند روزه

نجات بده !

منشي حاج اقا يه دختر سبزه رو و كمي تپل بود كه صورت ساده و بي ارايشي داشت .

خيلي هم مهربون و نجيب به نظر ميومد . سلام كردم و اسممو گفتم . با شنيدن اسمم از

جاش بلند شد و گرمتر باهام احوال پرسي كرد . كمي تعجب كرده بودم ولي با اين حال

گفتم :

_ من ساعت هشت وقت داشتم . الان مهندس رحيمي هستن برم داخل ؟

دختر لبخند دندون نمايي به روم زد و در حالي كه سر جاش مي نشست گفت :

_ اجازه بدين خبر بدم كه اومدين .

و تلفنو برداشت تا به مهندس خبر بده . دوباره نگاهش كردم . برام جالب بود كه با

تصوري كه از منشي مهندس داشتم زمين تا اسمون فرق داشت ! مانتوش در عين

سادگي شيك بود و شال بلندي كه سرش بود ، تمام موهاشو پوشونده بود . روي صورتش

هم خبري از ارايش نبود . يه لحظه پشيمون شدم كه چرا ارايش كردم . هر چند تنها

ارايشم ريمل و خط چشمي بود كه بايد استفاده مي كردم چون پف چشمامو خوب مي

پوشوند و كسي نمي فهميد كه شب چقدر گريه كردم . با صداي نازك منشي به خودم

اومدم :

_ بفرمايين داخل .

زير لب تشكر كوتاهي كردم و به سمت در رفتم . اي خدا بازم خودت هوامو داشته باش !

دستگيره رو پايين كشيدم و رفتم تو . وقتي داخل اتاق شدم تازه يادم اومد در نزدم !

دستپاچه برگشتم كه صداي گرم حاج اقا رو شنيدم :

_ به به ... يهدا خانم ... خوبي خانوم ؟ بفرما داخل دخترم ...

از خير در زدن گذشتم و با لبخند پهني رفتم جلو . حاج اقا پشت ميز وايساده بود و

دستاش روي ميز گذاشته بود . داشت با لبخند مهربوني نگاهم مي كرد . وقتي نزديكش

شدم ، با دست به مبل اداري كنار ميزش اشاره كرد و گفت :

_ بفرما بشين دخترم .

زير لب تشكري كردم و اروم نشستم . مشغول ديد زدن اتاق شدم . اتاق بزرگي بود .

پنجره هاي بزرگي به سمت خيابون داشت كه توي اين ساعت روز ، افتاب رو به خوبي

كف اتاق پهن كرده بود . وسايل خيلي شيك و گرون قيمت و در عين حال بسيار ساده توي

اتاق چيده شده بود . ميز حاج اقا ام دي اف سفيد رنگ بود . كتابخونه و تمام قابهاي

عكس اتاق هم از ام دي اف بود . روي ميز يه لپ تاپ كه درش بسته بود و يه كامپيوتر

مدل بالا گذاشته شده بود . با صداي حاج اقا به خودم اومدم :

_خب يهدا خانم ، چي مي خوري دخترم ؟

تعارفو كنار گذاشتم . خيلي گرم و تشنه ام بود براي همين بالافاصله گفتم :

_ اگه زحمتي نيست يه ليوان اب يخ .

لبخندي رو لب حاج اقا نشست . با مهربوني گفت :

_ از صورتت پيداست كه گرمته ... به خاطر استرسه ؟

دستمو روي گونه هام گذاشتم . مي دونستم هر وقت گرمم ميشه لپام قرمز قرمز ميشه .

خوشگلترم مي كرد ولي با اين حال شبيه دهاتيا مي شدم ! سريع گفتم :

_ نه من و استرس ؟! دو قطب كاملا متضاديم !!!

و تو دلم زمزمه كردم :

_ اره جون عمه ات !!!

حاج اقا با خنده گوشي رو برداشت و بعد از فشار دكمه اي گفت :

_ خانم فلاح يه ليوان اب سرد لطف كنين . ممنون .

تا وقتي كه خانم فلاح كه نمي دونم كي بود برسه ، حاج اقا كمي از خانواده ام احوال

پرسي كرد . وقتي تقه اي به در خورد و خانم فلاح اومد تو تازه فهميدم كه منشيش هم

منشيه هم ابدارچي ! خانم فلاح لبخندي خيلي مهربوني به روم زد و ليوان بلند اب رو

جلوم گذاشت و با كسب اجازه از اتاق رفت بيرون . من هنوز نگاهم به در بود و به

برخورد مهربونش فكر مي كردم كه صداي حاج اقا رو شنيدم :

_ خب ، خانوم مهندس ، مداركتون هميناس ؟

چون دهنم درگير اب خوردن بود ، سري به نشونه ي مثبت تكون دادم . حاج اقا هم

مشغول ديدن مداركم بود و كمي كه گذشت باهام مصاحبه كرد تا استخدام بشم . چون

سابقه كار و نمونه كار نداشتم تا براش ببرم ، مجبور بود باهام مصاحبه كنه .

از پس مصاحبه براومدم . تا حدودي راحت بود . بعد از مصاحبه خداحافظي کردم و از

شرکت بيرون اومدم . بايد تا فردا که نتيجه رو بهم خبر مي دادن صبر مي کردم . خدا رو

شکر که طاها و محيا امروز ناهار با ما بودن . هر چند اينا هميشه اونجا تلپ بودن ولي

با همه ي مزاحمتشون موجب رفع بي حوصلگي بود !!!

*****

فردا بعد از اماده شدن سريع به شرکت رفتم . دل تو دلم نبود تا نتيجه رو بدونم . حتي

صبر نکردم خودشون خبرم کنن ! زود رفتم بالا و از منشي حاج اقا پرسيدم که مي تونم

برم تو يا نه که حاج اقا از اتاق اومد بيرون و با ديدن من لبخندي زد و گفت :

_ سلام دخترم . خوبي ؟

با ديدنش که کيفش هم دستش بود و انگار اماده بود تا جايي بره شرمزده گفتم :

_ سلام حاج اقا ببخشين بي موقع مزاحم شدم . اومدم نتيجه رو بدونم . اما مثل اينکه

کار دارين مزاحم نميشم . با اجازه .

و زود برگشتم . اخه دختر قبلش نمي تونستي يه زنگ بزني ؟! چقدر من بي حواسم ! ديدم

که حاج اقا داره پشت سرم مياد . چرخيدم سمتش و گفتم :

_ حاج اقا نيازي نيست همراهيم کنين خودم راهو بلدم... زحمت نکشين .

_ همراهيت مي كنم چون بايد با همكارات اشنا بشي .

ابروهامو با تعجب دادم بالا و گفتم :

_ مگه من استخدامم ؟!

حاج اقا _ بله .

_ ولي من كه تازه مصاحبه دادم . نمي خواين يه بررسي بكنين ؟!

حاج اقا _ از همون اول هم مي خواستم استخدامت كنم ... اينم كه ديدي تشريفاتي بود !

جااان ؟؟؟!!! چه عجب ما يه بار ديديم كه ميريم شركت و شوتمون نمي كنن يه سمت

ديگه ! ايشالا بازم مكه قسمتت بشه حاجي جونم!

داشتم براش دعا ثنا مي خوندم كه در دفترو برام باز كرد و تعارف كرد برم بيرون وااااي

قربون اين همه تواضع ! ولي درخواستشو رد كردم و با لبخند دندون نمايي گفتم :

_ خواهش مي كنم حاج اقا ... شرمندمون نكنين !

حاج اقا برگشت سمتم و با لحن كمي جدي گفت :

_ خانم بهنيا ، لطفا تو محل كار منو مهندس رحيمي صدا كن .

_ چشم جناب مهندس .

دنبال مهندس روونه شدم . جلوي در اتاقي وايساد و گفت :

_ اينجا اتاق مدير عامله

به خاطر اشاره ي سريعي كه به قسمت ديگه كرد نتونستم تابلوي روي درو بخونم ببينم

مدير عامل كيه .

مهندس رحيمي _ اينجا هم اتاق مدير مالي

به در كناري اشاره كرد :

_ و حسابداري ...

دوباره راه افتاد . قبل از اينكه دنبالش برم به تابلوي مدير مالي نگاه كردم . « دانيال

رحيمي ... مدير مالي »

يادم اومد كه دانيال پسر مهندس رحيمي توي همين شركت مشغول بوده . اومدم بچرخم

روي دفتر مدير عاملو نگاه كنم كه مهندس رحيمي صدام زد :

_مهندس بهنيا ...

زود دويدم سمتش و اون گفت :

_ بايد ببخشي كه فعلا نمي تونم بچه ها رو بهت معرفي كنم . تا نيم ساعت ديگه قرار

مهمي دارم ... بعدا با همكاراي جديدت باهاشون اشنا شو .

_ باشه براي من مسئله اي نيست .

سري تكون داد و دوباره دو ماراتنش شروع شد . اونقدر تند از كنار اتاقا رد ميشد كه

قاطي كردم كدوم دفتر تيم طراحيه ، كدوم تحليل ... ولي دفتر كار خودمو خيلي خوب

شناختم .

وقتي به يه در بزرگ رسيديم ، گفت :

_ اينم دفتر تيم برنامه نويسي و محل كار شما .

و تقه ي كوتاهي به در زد و بازش كرد . اتاق نسبتا بزرگي كه چهار تا ميز با فاصله ي

تقريبا كوتاهي از هم چيده شده بود كه روي هر كدوم سيستم مدل بالايي گذاشته شده بود

و پشت هر كدوم مهندسي نشسته بود و كار مي كرد . با شنيدن صداي در و ديدن مهندس

رحيمي همه از جاشون بلند شدن و سلام كردن . بعد هم خيره خيره زل زدن به من .

تا خواستم سلام كنم ، مهندس رحيمي گفت :

_ خب بچه ها اينم همكار جديدتون خانم يهدا بهنيا ... فوق ليسانس كامپيوتر از دانشگاه

استنفورد ... معرفي همكاراي جديدتون هم به عهده ي خودتون .

و نگاهي به ساعت مچيش انداخت و گفت :

_من تا ديرم نشده برم ... بچه ها راه و چاهو به خانوم مهندس ياد بدين ... من رفتم .

خداحافظ .

همه جوابشو داديم و اونم رفت . منم برگشتم و به چهره ي تك تك همكارام نگاه كردم .

به سه زن و يه مرد توي اتاق نگاه كردم . يكي از زنا كه مسن تر از بقيه بود جلو اومد و

باهام دست داد و با لحني رسمي اما مهربون گفت :

_ خيلي خوش اومدي خانوم بهنيا . من ثريا اسدي هستم . مسئول تيم .

به صورتش دقت كردم . حدودا سي و خرده اي سال سن داشت ولي كمي شكسته شده بود

. چشماي ريزي داشت ولي ابروهاي مشكي خوش حالتي صورت سفيد و بيضي شكلش

رو قشنگ مي كرد . لبخندي به روش زدم و گفتم :

_ ممنون خانم اسدي خوشبختم .

همونطور كه دستمو گرفته بود چرخيد به سمت بچه ها و دست ديگه اش رو روي كمرم

گذاشت و گفت :

_ ممنون يهدا جون . خوشحال ميشم توي تيم راحت باشي و به اسم كوچيك صدام بزني .

تو كه مشكلي با اين موضوع نداري ؟

يه نگاه به مرده انداختم . نميشه گفت مرد ! اخه يه پسر جوون كه قد كوتاهي داشت و

شديدا ملوس و خوش اخلاق به نظر ميومد . با ديدنش ناخوداگاه لبخند پهني نشست رو

صورتم و اونم لبخندش گشادتر شد و سري به عنوان اشنايي خم كرد .

جواب ثريا رو دادم :

_ نه من راحتم .

دو دختر ديگه يه قدم به سمتم برداشتن و در حالي كه تك به تك باهام دست مي دادن

خوش امد گفتن . بعد از دخترا پسره جلو اومد و خيلي مودب ولي با همون لبخند نازش

گفت :

_سلام من روزبه زماني هستم خيلي خوشبختم . خوش اومدين به شركت .

جوابشو دادم و يكي از دخترا كه قد كوتاهي داشت و تقريبا تپل بود به دست روزبه چسبيد

و گفت :

_ منم ساقي زماني ام . دختر عمو و نامزد روزبه .

لبخندم پررنگتر شد و با شوق گفتم :

_واااااااي جدي ؟ چه خوب ... خيلي بهم مياين !

نمي دونم چرا اينقدر ذوق زده شده بودم ! انگار بار اولم بود كه عروس دوماد مي ديدم !

هر دوشون ازم تشكر كردن و منم به سمت دختر اخري چرخيدم . هر دو تا مشغول

برانداز كردن هم بوديم . قد متوسط و هيكل باريكي داشت . چشم و ابروي مشكي با مژه

هاي بلند و كم پشت كه روي چشماش سايه انداخته بود . دماغ و دهن معمولي و پوست

مهتابي رنگ داشت . اينبار من پيشقدم شدم و گفتم :

_ خوشبختم خانوم ِ...

با لبخند ارامش بخشي گفت :

_ فرناز سروري . خوش اومدي به تيممون يهدا .

از اينكه بدون پيشوند و پسوند اسممو صدا زد بدم نيومد . تازه احساس صميميت بيشتري

هم باهاش كردم . همراه فرناز به سمت ميزم كه درست كنار ميز اون بود رفتيم . ميز

مرتب و شيكي بود . يه سيستم مدل بالا هم كنارش بود . روي صندلي نشستم و ثريا نحوه

ي كارو برام توضيح داد .

حسابي تو كارم غرق شده بودم و اصلا گذر زمانو حس نمي كردم كه يه دفعه روزبه گفت

:

_ ساقي ساعت دوازده و نيمه ... من گشنمه . بريم ناهار ...

ثريا گفت :

_ شما دو تا برين منم كم كم اينا رو جمع و جور مي كنم ميام .

با فرناز از پشت ميز بلند شدم و بهش گفتم :

_ چه زود گذشت ... من كه اصلا نفهميدم ساعت چنده .

فرناز لبخندي زد و گفت :

_ لابد عاشق كارتي ! وقتي من تازه كار بودم همش پشت سيستم خوابم مي برد ! راستي

شركتو ديدي ؟

_ نه وقت نشد . مهندس رحيمي تند تند اتاقا رو بهم نشون داد ولي با اين حافظه ي

قشنگي كه من دارم عمرا يادم مونده باشه كه كدوم اتاق مدير عامله كدوم دستشويي !

فرناز تك خنده اي كرد و در حالي كه با من از اتاق خارج ميشد ، گفت :

_ خيلي باحالي دختر ... بيا بريم ناهار .

_كجا بايد بريم ؟

فرناز _ مسجد و رستوران پشت ساختمون هست . يه محوطه ي فضاي سبزي هم اونجا

ساختن .

سوتي زدم و گفتم :

_بيخود نيست كه هي سما سما مي كنن . عجب شركت توپيه ...

فرناز تاييد كرد و گفت :

_ اره جدا از امكانات و كاركناش ، رئيس عالي هم داره . بعضي وقتا اونقدر باهامون

صميمي ميشه كه من يادم ميره رئيسمه ... خيلي خاكيه .

تا وقتي به رستوران برسيم ، بقيه ي صحبتا حول وحوش شركت و سال تاسيسش و

كارمندا گذشت . وقتي رستورانو ديدم واقعا به جيب مبارك مهندس رحيمي احسنت گفتم !

ساختمون شركت با محوطه ي پشتش كه شامل يه مسجد و رستوران نقلي و يه پارك

نسبتا بزرگ كنارش بود ، واقعا عالي بود .

توي رستوران تقريبا همه ي كارمندا بودن و ناهار مي خوردن . با ثريا پشت يه ميز

چهار نفره نشستيم . بعد از سفارش داشتم به حرفاي ثريا درباره ي تيم تحليل گوش مي

دادم كه كسي صدام زد :

_ يهدا خانم ...

سرمو چرخوندم . ديدم دانيال پشت صندليم ايستاده و با لبخند بهم نگاه مي كنه . از روي

صندلي بلند شدم و به سمتش چرخيدم و گفتم :

_ سلام اقا دانيال ... خوبين ؟ خانواده خوبن ؟

دانيال _ سلام . خيلي ممنون سلام مي رسونن . اولين روز كاريتون چطوره ؟ خوب پيش

ميره ؟

با صداقت جواب دادم :

_ بله ... به لطف پدرتون عاليه .

دانيال _خواهش مي كنم ... با تيمتون راحتين ؟

برگشتم و به ثريا و فرناز نگاه كردم . ثريا و فرناز با لبخند بهمون نگاه مي كردن چرخيدم

و گفتم :

_ همه چي خيلي خوب پيش ميره . به خصوص همكارام .

دانيال سري تكون داد و گفت :

_خيلي خوبه ...

بعد هم رو كرد به ثريا و گفت :

_ به بچه ها سلام برسونين خانم اسدي . بهشون بگين من امشب ميرم استخر ...

خواستن باهام بيان .

و بعد از يه خداحافظي مختصر با فرناز از ميزمون دور شد . منم دوباره سر جام نشستم

و سرمو با گلدون روي ميز گرم كردم تا غذا رو اوردن .

سرم حسابي گرم کارم بود كه فرناز بهم گفت :

_ يهدا يه ربع ديگه شركت تعطيله كاراتو جمع و جور كن بقيشو بزار واسه فردا .

با تعجب به ساعت نگاه كردم . خدايا امروز چرا عقربه ها رو دور تندن ؟! چقدر زمان

زود مي گذره ... با اينحال زود وسايلمو جمع كردم و بعد از خداحافظي با بقيه از شركت

بيرون اومدم . ولي هر چي چشم چرخوندم ، ماشينم نبود كه نبود . ترس افتاد به جونم .

نكنه ماشينمو دزديده باشن ؟.

*********************

هيچ جوري تو مخيله ام نمي گنجيد كه ماشينمو دزديده باشن . اخه با اون سيستم حفاظتي

بالايي كه داشت كي مي تونست بدزدتش ؟ داشتم ناخنمو با حرص مي جويدم و فحش بار

اون دزد نامرد مي كردم كه يه تويوتا كمري مشكي بوق بلندي زد و درست كنار پام ترمز

كرد . با چشماي نگرانم كه ديگه داشت پر از اشك مي شد به ماشين نگاه كردم و ديدم كه

فاضلي در حالي كه اخم غليظي كرده داره كمربندشو باز مي كنه .

اه اينم كه مثل زبل خان همه جا هست ! تو باغ ، شركت ، دستشويي ، همه جا ! لامصب

چه جوري جلوي پاي من ميزنه رو ترمز ! مي خواد بگه من ماشين دارم ... هه خوب

منم دارم ! واي نه ديگه ندارم ... ماشــــــينم !

همونطور كه تو دلم به خاطر ماشين دزد برده ام شيون مي كردم ، فاضلي جلو اومد و

گفت :

_ اينجا چي كار مي كني ؟

_ سواليه كه من مي خوام از شما بكنم !

دست به سينه جلو تر اومد و گفت :

_عليك سلام !

حق به جانب گفتم :

_ سلامي نشنيدم كه بخوام جواب بدم !

صورتش باز شد و با لبخند كمرنگي گفت :

_ خيل خب ، سلام .

مهلت جواب دادن بهم نداد و دوباره گفت :

_ نگفتي چي كار مي كني ؟

دلشوره به سراغم اومد و با نگراني گفتم :

_ هيچي شركت كه تعطيل شد اومدم اينجا ديدم كه ماشينم نيست ... صبح همينجا پارك

كردم ... فكر كنم دزديدنش ... ماشين بيچاره ام !

ديگه در شرف گريه كردن بودم ! اخه جونم به ماشينم بند بود ... حتي وقتي كه امريكا

بودم هم به بابا سپردم حسابي مواظبش باشه . اما حالا كه دزديدنش چه غلطي بكنم ؟

فاضلي يه ذره هم احساس همدردي نكرد . مردك سنگ ! عوضش با انگشت اشاره به

پشت سرم اشاره كرد و گفت :

_ نترس . دزد نبردتش . جرثقيل برده !

سريع به سمتي كه نشونم داده بود چرخيدم و ديدم كه تابلو نصب شده :

« پارك اكيدا ممنوع ، حمل با جرثقيل »

به به ! معلوم نيست با چه وضعي عروسك خوشگلمو برداشتن بردن ! چرا وقتي پاركش

كردم نگام به اين تابلو نيفتاد ؟! حالا باز خدا رو شكر ندزدينش ... صداي فاضلي دوباره

دراومد :

_ من بعد ماشينو ببر تو پاركينگ شركت كه اين وضع پيش نياد . الان هم بيا بالا

برسونمت پارکينگ راهنمايي رانندگي ماشينتو تحويل بگيري .

بعد هم خودش به سمت تويوتاش رفت و نشست پشت فرمون . منم همونجا وسط خيابون

وايساده بودم و به خودم ميگفتم :

_ اين از كجا مي دونه من توي اين شركت كار مي كنم ؟ اصلا از كجا مي دونست كه من

اينجام ؟ نكنه جنه ؟! يا خدا ! يادم باشه يه نگاه به پاش بندازم ...خدا رو چه ديدي ؟ شايد

به جاي پا سم داشته باشه !...

هنوز با خودم درگير بودم كه صداي بوق ماشينش بلند شد . نگاهمو بهش دوختم كه

سرشو از شيشه ماشين دراورد و گفت :

_ چرا نمياي دختر ؟ الان جرثقيل مياد خودتم رو ميبره ها !

و تك خنده ي بلندي كرد و ماشينو حركت داد و كنارم وايساد . شيشه ي طرف منو پايين

داد و گفت :

_ بيا تا دير نشده بريم پاركينگ ماشينتو بردار .

تازه يادم اومد كه بايد تعارف كنم :

_ نه مزاحمتون نميشم ... خودم ميرم .

اخم كمرنگي رو صورتش نشست و گفت :

_ مزاحم نيستي ... زود باش بيا .

ا ؟ پررو پررو چه امر و نهي ام واسم مي كنه ! مي خوام همرات نيام اصلا به تو چه ؟!

وقتي ديد جوابي نمي دم و علافش كردم گفت :

_ يهدا خانم شما مزاحم من نيستين . الان هم دارم ميرم دنبال محنا از مهد بيارمش .

خوشحال ميشه ببينتتون .

يادم اومد كه محنا چقدر تو اين مدت كم بهم وابسته شده . خودم هم دلم مي خواست

ببينمش . براي همين سريع سوار شدم و اونم زود حركت كرد . توي راه ،سوالايي كه تو

ذهنم رژه مي رفت رو ازش پرسيدم :

_ ببخشيد استاد ، شما از كجا مي دونستين كه من توي اين شركتم ؟

نيم نگاهي بهم انداخت و جواب داد :

_ من مدير عامل شركتم . خوشحال ميشم ديگه استاد صدام نزني ...

اوه چه قيافه اي هم براي من ميگيره ! انگار من كشته مرده اينم كه بهت بگم استاد ! هه

عمرا ! چه كنم كه همين صدا كردنم هم از روي عادته !

ديگه تا وقتي به مهد نرسيديم حرفي بينمون رد و بدل نشد و اون هم سريع پياده شد و

زنگ مهدو زد . نمي دونستم مهد كودكا هم تا اين ساعت روز بازن . وقتي فاضلي با محنا

كه خواب بود و روي دستاش حمل ميشد برگشت كلي تعجب كردم .

قبل از اينكه به ماشين برسه زود پياده شدم و در عقبو باز كردم تا محنا رو بخوابونه .

نگاهي از سر قدر داني بهم انداخت و به سمت صندلي خم شد . وقتي دوباره پشت فرمون

قرار گرفت پرسيدم :

_ حتما از بازي زياد خسته شده ... مهد كودكا چرا اينقدر دير مي بندن ؟

فاضلي نيم نگاهي به جانبم انداخت و گفت :

_ داري كنايه مي زني ؟

متعجب گفتم :

_ نه ...واسه چي ؟

فاضلي _ براي اينكه الان ميرم دنبال دخترم ...

_ خب مگه الان چشه ؟

فاضلي _ چيزيش نيست ... مهد داره ميره ببنده و همه هم بچه هاشونو بردن . محنا هم

هميشه اخرين بچه ايه كه از مهد ميره بيرون ...

دستامو روي سينه ام گره زدم و گفتم :

_ اونوقت چرا اينجوريه ؟

فاضلي با پشيموني گفت :

_ چون كارام زياده ... نمي رسم زودتر برم دنبالش .

_ كس ديگه اي نيست كه محنا رو بياره ؟ مثلا مادرتون ؟

فاضلي _ نمي خوام مزاحمشون بشم .

نفس عميقي كشيدم تا اروم بشم واقعا كه چه استدلالهاي مزخرفي براي خودش داشت !

_ به نظرم اگه به خاطر محنا مزاحم مادرتون بشين ارزشش رو داره . و مطمئنم كه

مادرتون از اينكه محنا رو بهش بسپارين گله اي نمي كنه و بهتر از شما هم ازش

مراقبت مي كنه .

فاضلي برگشت و نگاهم كرد . معني نگاهش رو درك نكردم . مدتي كه گذشت كناري پارك

كرد و گفت :

_ رسيديم .

واقعا كه ...چجوري از حرف زدن طفره مي رفت ! قبل از اينكه پياده بشم گفتم :

_ اقاي فاضلي ، نمي خوام نصيحتتون كنم ولي بزارين براتون روشن كنم كه اين بچه از

اون چيزي كه نشون مي ده هم بيشتر تنهاست . نزارين اينجوري تو حسرت دوستي با

شما بمونه ... به معناي واقعي پدرش باشين ... نه از روي اسم .

پياده شدم و درو بستم . قبل از اينكه برم ، خم شدم و از روي پنجره ي ماشين گفتم :

_ ممنون كه منو رسوندين . شما برين ... خودم ماشينو ميگيرم . خداحافظ .

فاضلي فقط سري تكون داد و بعد از روشن كردن ماشين رفت . دعا كردم كه حرفام كمي

موثر باشه و يه تكوني به خودش بده ...

يه ماه از استخدامم توي شركت مي گذشت و من روز به روز بيشتر عاشق كارم و

همكاراي ماهم ميشدم . واقعا عاشق شركت و محيط نابش بودم .

امروز صبح يه جلسه با تيم طراحي براي نرم افزار درخواستي داشتيم . اعضاي تيم

طراحي برعكس تيم ما اكثرا مرد بودن . چهار تا مرد و دو تا زن . بعد از جلسه با فرناز

و ساقي و ثريا به دفتر رفتيم تا درباره ي برنامه ي نرم افزار صحبت كنيم .

بعد از كمي فك زدن و فسفر سوزوندن ، ثريا رفت تا چايي برامون بياره . شركت به اون

درندشتي حتي يه دونه ابدارچي هم نداشت . هر كي چايي مي خواست بايد خودش

زحمتشو مي كشيد . خوب بود اينجوري خود ساخته ميشديم !

بعد از رفتن ثريا خواستم يه كم خستگي در كنم واسه همين رو به فرناز و ساقي با لحن

متاثري گفتم :

_ بچه ها ...

هر دوشون گفتن :

_ ها ؟

_ من ديشب يه خواب عجيبي ديدم ...

ساقي كه خيلي خرافاتي بود و به خواب و فال و اين جور چيزا علاقه ي وافري داشت با

شوق گفت :

_ جدي ؟ چه خوابي ؟

اب دهنمو قورت دادم و با قيافه اي كه خودم مي دونستم تا چه حد امپر فضولي ادمو مي

چسبونه گفتم :

_ راستش ... خيلي خوب نبود ساقي ... البته براي تو ...

خيلي سريع چشماي ساقي رنگ نگراني گرفت . با صداي ارومي گفت :

_ مگه ... مگه چي شده ؟

روي ميز خم شدم و مثل خودش با نگراني گفتم :

_ ديشب خواب ديدم كه هممون توي يه اتاق بزرگ نشستيم خونه اش رو نميشناختم ...

داشتيم از هر دري حرف مي زديم و مي خنديديم كه يه دفعه در اتاق باز شد ....

اينجا مكث كردم و به ساقي كه از فضولي در حال مردن بود نگاه كردم . حتي فرناز هم

مي خواست داستانو بشنوه ...

ساقي با حرارت گفت :

_ خب ؟ بقيه اش ؟؟؟

ادامه دادم :

_ بعد يه ادم سبز پوش كه خيلي هم ابهت داشت اومد تو اتاق ... اونقدر محترم بود كه

همه جلوي پاش بلند شدن . اونم رو سر هممون دست مي كشيد و باهامون با مهربوني

حرف مي زد . نمي دوني چقدر دلنشين بود ... اما وقتي به تو رسيد ...

دباره مكث كردم . ساقي داشت مي مرد ! اما به مرگش راضي نبودم روزبه بيوه ميشه !

_ وقتي به تو رسيد بدون اينكه نگات كنه از جلوت رد شد و رفت . خيلي جا خوردي ...

اصلا شكستي ! من كه طاقت اشكاتو نداشتم ازش پرسيدم :

_ اخه چرا باهاش اينجوري مي كني ؟

مي دوني چي بهم گفت ؟

ساقي كه ديگه بدجوري بغض كرده بود گفت :

_ چي گفت ؟؟؟

خودم هم اشكم دراومده بود ! با چشماي اشكي و همچنين كولي بازي منحصر به فردم

گفتم :

_ گفت ساقي ... رو زخمم نمك پاشيده ! واي ساقي تو چي كار كردي ؟؟؟ ساقي چرا

همچين كاري رو كردي ؟.... اخه تو كه سنگ دل نبودي ... تو كه رو زخم كسي نمك نمي

پاشيدي ... اين خواب من چي بود ؟!

و هق هق كردم ! ساقي كه مات و مبهوت بهم نگاه مي كرد با صداي لرزوني گفت :

_ اما من كه كاري نكردم ...

و اشكش سرازير شد . با صداي لرزوني گفت :

_ يهدا به خدا قسم من كسي رو اذيت نكردم ... اصلا نمي دونم اون كي هست ... به جون

خودم من ادم مومني ام ... نماز روزه هامم سر جاشه ! نكنه يكي از اماما اومده تو

خوابت و از دستم شاكي بوده !... يهدا به جون روزبه قسم من ادم خوبي ام !

اوه اوه ديگه قضيه داشت بيخ پيدا مي كرد ! يه نگاه به فرناز كردم . مثل اينكه فهميده بود

كل خوابم چاخانه ! واسه همين با چشماي باريك شده گفت :

_ يهدا ، نفهميدي اين ادمه كي بوده ؟

بينيمو بالا كشيدم و گفتم :

_ وا ؟ مگه شماها نميشناسينش ؟؟؟!

ساقي به دهنم خيره شد و فرناز سري به علامت نفي تكون داد . منم دستمو تو هوا تكون

دادم و گفتم :

_ خب معلومه ديگه ! جناب خيارسبز !!!

ساقي و فرناز اولش تو هنگ بودن و همينطور خيره خيره نگام مي كردن اما كم كم

صداي خنده ي فرناز بلند شد و گفت :

_ خيلي بيشعوري يهدا ! نزديك بود اين بدبخت سكته كنه !

به ساقي نگاه كردم كه هنوز تو شوك بود ! نگاهش رو روسريم ثابت مونده بود . كم كم

نگاهش بالا اومد و به چشام زل زد و زمزمه كرد :

_خيار سبز ؟!

نتونستم جلوي خودمو بگيرم و زدم زير خنده ... ثريا سيني به دست اومد تو اتاق و گفت :

_ چي شده كه مي خندين ؟

فرناز قضيه رو براش تعريف كرد و ثريا در حالي كه مي خنديد دستي رو شونه ام زد و

گفت :

_ خدا عقلت بده دختر ...

ساقي چاييشو برداشت و گفت :

_ مي خواستي در نبود شوهرم سكته ام بدي ؟!

_ اره بعد از مرگت هم مي شدم صاحابش ! خدايي عجب شوشوي نازي داري ! خيلي

جيگره !

ساقي با دهان باز گفت :

_ يهدا؟؟!!

نگاه ترسيده اي بهش انداختم و گفتم :

_ نه نه ... اشتباه نشه ! به چشم برادري عرض كردم !

ساقي پشت چشمي نازك كرد و گفت :

_ چه چشم برادري چه غير برادري نمي خوام كسي به اقام نظر داشته باشه ...

زدم تو سرش و گفتم :

_ برو گمشو! تو هم با اين شوهرت !

ثريا با نگاه غمناكي به جر و بحثمون نگاه مي كرد . مي دونستم كه سه سال پيش

شوهرش با يه سكته ي قلبي فوت شده . دو تا پسر دو قلوي هفده ساله داشت و با اينكه

همسرش پولدار بوده بازم بعد از مرگ اون ، ثريا كار مي كرده تا كمتر ذهنش مشغول

بشه . يه دفعه گفت :

_ حالا كه سر صحبت باز شد بزارين منم يه خاطره براتون بگم ... بگم كه همه ي خواب

ها هم مثل يهدا اخرش خيارسبزي نيست !

منتظر به دهنش چشم دوخته بوديم و اونم شروع کرد :

_ اوايل مرگ شوهرم ، خيلي ناراحت بودم و حوصله ي هيچ کاري رو نداشتم . خيلي

اخلاقم بد شده بود . منتظر بودم يکي بگه بالاي چشمت ابروئه و منم شروع کنم به دعوا

کردن ! يه روز صبح که داشتم ماشينو از پارکينگ بيرون مياوردم چشمم خورد به يه

مرد فقير که جلوي در خونه نشسته بود .

لباساي مندرسي تنش بود ولي خيلي مودبانه بهم گفت که اگه ممکنه براش يه صبحانه

اي تهيه بکنم . منم رفتم تو و يه نيمرو درست کردم و ريختم تو ظرفي که هيچ وقت

خودمون ازش استفاده نمي کرديم . بردم دادم بهش و اونم خورد و تشکر کرد و رفت .

شب خواب ديدم که شوهرم اومده و از دستم خيلي شاکيه . هر چي بهش گفتم چي شده و

... جوابمو نمي داد . تا بالاخره بعد از کلي اصرار گفت :

_ اون چه ظرفي بود که توش غذا ريختي و دادي بهم ؟ تا وقتي زنده بودم اصلا توي اون

ظرف استيل کهنه چيزي جلوم نميزاشتي ...!

ساقي تا اينو شنيد يه هني کرد که گفتم نفسش گرفت ! ثريا با ديدن ساقي لبخندي زد و

گفت :

_ چيه ؟ خيلي ترسيدي ؟

يه قلپ چاييمو خوردم و جدي گفتم :

_ ثريا اين الان تنش داغه ها ... هم من قبلا ترسوندمش هم تو مي ترسونيش ميفته رو

دست روزبه ها !

ثريا _ ولي من شوخي نکردم ... اين عين حقيقت بود . من واقعا همچين خوابي رو ديدم

و بعضي وقتا هم روح شوهرمو کنار خودم حس مي کنم ...

فرناز در تاييد حرفاي ثريا گفت :

_ اره منم باور مي کنم ... اينجور چيزا زياد ديدم ... يهدا تو که عاشق نشدي ببيني

چجوري دو تا روح ادما با هم گره مي خوره ...

ته مونده ي چايي تو استکانو سر کشيدم و براي خاتمه دادن بحث گفتم :

_ ميرم سيني رو ببرم ابدار خونه .

و از دفتر بيرون اومدم . هه ، من عاشق نشدم ؟! با اين فکر اشک نشست تو چشمام و

تغيير مسير دادم و رفتم تو دستشويي . مثل هميشه شير ابو باز کردم و توي اينه به خودم

خيره شدم . اب همچنان باز بود و من خيال نداشتم بهش دست بزنم . فقط مي خواستم

صداشو بشنوم تا مايه ي ارامشم باشه . مدتي که گذشت به تصويرم توي اينه ، پوزخندي

زدم و گفتم :

_ واقعا همين کم مونده بود که بهم بگن عاشق نيستم ! سه سال دوري از خاطراتت و

اخر هم به نتيجه اي نرسيدن نشونه ي عشق نيست ؟ يعني اينقدر توي تظاهر کردن به

بيخيالي و خوشبخت بودن ، خوبم که فرناز باورش شده من تا حالا عشقي تو زندگيم

نداشتم ؟! ... خودم دارم به خودم بي انصافي مي کنم ... خودم دارم باعث قضاوت نابجاي

مردم مي شم ... احساس مي کنم قلبم شکسته ... اصلا خرد شده ...

و قطره ي اشکم سر خورد روي گونه ام . دستمو زير شير اب بردم و مشت ابي به

صورتم ريختم ... فايده نداشت ، مشت بعدي ، دوباره ... بازم ... ولي هنوز هم اشک از

لابه لاي قطره هاي اب روي صورتم ، راهشون رو پيدا مي کردن و سر خوران روي

صورتم مي لغزيدن ... نفس عميقي کشيدم و شير ابو بستم . اين دفعه با جديت به خودم

نگاه کردم و گفتم :

_ قلبت بيخود کرد که شکسته ... قلب ادما اصلا نميشکنه ، خوردم نميشه ... قلب فقط يه

تيکه تلمبه ي گوشتي وسط قفسه ي سينه اس که بهتره حالا حالاها تلنبه اشو بزنه ! هر

وقت عزرائيل اومد مي تونه به جاي شکستن ، حتي له و لورده هم بشه ! ولي الان وقت

زندگيه نه گريه کردن و شکسته شدن قلب ! خب يهدا ؟!

خب ! عقل ناقص ولي خوش صحبتم ، لبخندي رو لبم نشوند و منو مصمم کرد که ديگه

بيخيال حرف مردم بشم و فقط زندگيمو بکنم . اوهوم ... عاليه يهدا ! تو مي توني تو اوج

بدبختي ، بازم ... خوشبخت باشي !

احساسم با صداي خفه اي زمزمه کرد :

_ حالم از شعار دادن بهم مي خوره !

عقلم بي رحمانه گفت :

_ خب بخوره !

و منم در حالي که دوباره افسارمو دست عقلم سپرده بودم ، پا روي احساسم گذاشتم و از

دستشويي بيرون رفتم . خدا رو به خاطر داشتن دستشويي شکر کردم ! چون فقط در

همين مکانه که عقلم مياد سر جاش !!!

اخراي وقت بود و داشتم وسايلمو جمع و جور مي كردم كه گوشيم زنگ زد . نگاه كردم

ديدم عكس محنا داره روي تلفنم خودنمايي مي كنه . با لبخند دكمه ي تماسو زدم و جواب

دادم :

_ به به گل دختر من ... چطور مطوري عروسك ؟

صداي شاد و پر انرژي محنا تو گوشي پيچيد :

_ مثل متورم !

_ اي قربونت بشم من !

محنا _ يهدا جونم ...

مي دونستم وقتي اينجوري صدام مي زنه حتما يه چيزي مي خواد . با صدايي كه ته خنده

داشت گفتم :

_ محنا صاف و پوست كنده بگو چي مي خواي ؟!

محنا _ ا ؟؟؟ چرا نميزاري خودمو واست لوس كنم ؟!

_ تو خودتو هم لوس نكني بازم فرقي نداره واسه من مثل پيشي ملوسي ... حالا كارتو

بگو مي خوام برم خونه يه ريزه بخوابم ...

شادي صداش كمرنگ شد :

_ خيلي خسته اي ؟

از ترس اينكه ناراحت نشه گفتم :

_ خسته كه نه ... بستگي داره كي كارم داشته باشه ...

محنا محتاطانه گفت :

_ حالا اگه من بگم بيا دنبال من ، بازم خسته اي ؟!

فاصله ي شركت تا مهد خيلي زياد نبود . منم فقط سر درد جزيي داشتم كه بخاطر كم

خوابي بود .

_ من كي واسه دختر گلي مثل تو خسته بودم ؟ زود ، تند ، سريع حاضر شو كه دارم

ميااااااام ...

صداي خنده ي نازش تو گوشي پيچيد :

_ خيلي ماهي دوستي ...

بعد از خداحافظي باهاش ته مونده ي وسايلمو هم جمع كردم و از اتاقم بيرون اومدم . به

خاطر اضافه كاري كه اكثر اوقات برمي داشتم ، دير تر از بقيه از شركت بيرون ميومدم .

توي سالن به سرم زد كه بهتره برم پيش ميثاق و بهش خبر بدم كه امروز من محنا رو

ميبرم . توي اين يه ماه اکثر اوقات محنا رو ميديدم . يا به لطف ليلي ميومد خونه ي ما يا

با اصرار خودش ، ما ميرفتيم خونه ي زهره خانوم . چون ميثاق و محنا جدا از زهره

خانوم زندگي نمي كردن معاشرتمون واسم سخت نبود و حالا با ديد و بازديدي كه با هم

داشتيم بيشتر ميثاقو شناخته بودم . ديگه مثل گذشته به عنوان استاد بداخلاقم ازش بدم

نميومد .

توي راهرو مسيرمو عوض کردم و به سمت اتاق ميثاق رفتم . سرم پايين بود و وقتي

نزديک اتاقش شدم ، ديدم که يه زن کنار در وايساده و سرش رو به در نزديک کرده ...

فكر كنم منتظر كسي بود ... جلو رفتم و گفتم :

_ ببخشين ...

همين يه کلمه من باعث شد که مثل فنر از جاش بپره و به سمتم بچرخه . يه زن بيست و

هفت ساله به نظر ميومد . با مو و ابروي رنگ کرده ي روشن و چشماي مشکي که

اصلا به صورت سفيد و موهاي رنگ کرده اش نميومد . با اينحال صورت قشنگي داشت .

با لبخند گفتم :

_ ميشه رد شم ؟

سريع کنار رفت و گفت :

_ بله ... خواهش مي کنم ...من منتظر کسي هستم ببخشيد اينجا وايسادم .

_ نه خواهش مي کنم .

و تقه اي به در زدم و سرمو بردم تو . دينا پشت ميز نشسته بود و داشت ناخناشو

سوهان مي کشيد . دينا مسئول دفتر مدير عامل بود و تقريبا نصف وظايف ميثاق رو اون

انجام ميداد .

نمي دونم چرا و چه نيرويي باعث ميشد خيلي به دلم نشينه . تو اين يه ماهي که توي

شرکت کار مي کردم خيلي با هم برخورد نداشتيم ولي همين ملاقاتهاي کوچيکمون هم

برام دلچسب نبود .

وقتي نزديکش شدم بدون اينکه سرشو بالا بياره گفت :

_ اقاي دکتر جلسه دارن .

مي دونستم داره چاخان مي کنه . بيشعور اصلا برنگشت منو ببينه حالا صدا نازک مي

کنه اقاي دکتر جلسه دارن . هه . من موندم اين حاج اقا چرا دخترشو جمع نمي کنه . خب

، تقصيري هم نداره اخه دينا يه زن مطلقه بود که خودش اختيار دار زندگيش بود . دو

سال پيش تفاوقي از همسرش جدا شده بود که بره فرانسه زندگي کنه اما جور نشد و

نتونست بره . حالا هم نشسته ور دل ميثاق مخشو بزنه !

ديگه صبر نکردم بگه راه خروج از کدوم سمته و اين کلاس ملاسا ! يه راست رفتم

سمت اتاق ميثاق و بي فکر دستگيره رو پايين دادم و رفتم تو . همينکه به سمت اتاق

چرخيدم ديدم که سه تا مرد گنده کنار ميثاق پشت ميز نشستن و دارن با چشماشون منو

مي خورن . اي خاک هر چي عالمه وسط مغز سرت يهدا !

ميثاق با ديدن من اول چشماش گرد شد بعد هم کم کم فکش منقبض شد و از لاي دندوناي

بهم چفت شدش غريد :

_ مهندس بهنيا ...

اگه الان صد تا فحش بهم مي داد بهتر از اين مهندس بهنيا گفتنش بود ! با چشمام ازش

عذر خواهي کردم ولي مي دونستم که عذر خواهي به درد عمه ام مي خوره ! در همون

حال در اتاق باز شد و دينا اومد تو و با ارامش و صد البته عشوه ي منحصر به فردش

گفت :

_ ازتون عذر مي خوام اقايون . جناب دکتر من ...

ميثاق دستشو بالا برد و گفت :

_ لازم به توضيح نيست خانوم رحيمي . شما مي تونين تشريف ببرين .

دينا پشت چشمي برام نازک کرد و با گفتن با اجازه رفت بيرون و درو بهم کوبيد .

ميثاق چشماشو رو هم فشار داد و رو به سه مرد با لحن دوستانه اي ادامه داد :

_ خب ، مثل اينکه خانوم رحيمي مهندس بهنيا رو براي طراحي برنامه در نظر گرفتن .

بعد روشو به سمتم چرخوند و در حالي که با دست به صندلي اشاره مي کرد گفت :

_ چرا نميشينين مهندس ؟

با قدمهايي سنگين جلو رفتم و روي صندلي اخر ميز که درست روبه روي ميثاق بود

نشستم . ميثاق با لبخند کجي گفت :

_ ايشون يکي از بهترين و تحصيل کرده ترين مهندسهاي شرکت ما هستن ... فوق

ليسانس از دانشگاه استنفورد امريکا و خيلي مجرب در زمينه ي برنامه نويسي نرم

افزار ... مطمئنم کارشون مورد پسندتون واقع ميشه ...

اين هي داشت هندونه زير بغل ما ميزاشت . منم که نمي دونستم چي دارن مي گن مثل

منگولا چشمام از صورت يکي به ديگري مي رفت . اخرم که نفهميدم قضيه از چه قراره

دست به سينه نشستم و يه اخم خيلي خفن تحويل ميثاق دادم .

ميثاق هم با يه نگاه وحشتناک بهم فهموند که اگه يه کلمه حرف بزنم جفت پا مياد تو

صورتم ! بالاخره بعد از کلي به به و چه چه سه تا مرد از اتاق بيرون رفتن و ميثاق هم

در اتاق رو با صداي بلندي بهم زد و بهم توپيد :

_ من نمي دونم شما کي مي خواي بفهمي وارد جايي ميشي در بزني ؟!

از سر جام بلند شدم و گفتم :

_ منم نمي دونم شما کي مي خواي ياد بگيري از طرف کسي صحبت نکني ؟!

ميثاق اشفته دستي بين موهاش کشيد و گفت :

_ يهدا خانم ، اين اقايوني که الان ديدي از طرف يه شرکت خيلي مهم اومده بودن براي

قرار داد مهم تر . اخه چرا قبل از اينکه بياي تو با دينا هماهنگ نمي کني ؟!

ديگه داشت حوصله ام سر مي رفت . دستمو تو هوا تکون دادم و با بي خيالي که

مخصوص خودم بود گفتم :

_ خيل خب بابا ... تو هم بهشون گفتي من برنامه ي نرم افزارو بنويسم که چه مي گفتي

چه نمي گفتي بالاخره ميفتاد رو دوش من ... اينقدر حرص نداره که ...

ميثاق نفسشو تو هوا فوت کرد و در حالي که به طرف صندليش مي رفت گفت :

_ حالا چي شده بود که اومدي ؟

تازه ياد محناي بدبخت افتادم که يه ربع پيش گفته بود برم دنبالش . محکم کوبيدم رو

پيشونيم و با صداي بلند گفتم :

_ واي محنا ...

ميثاق مثل فنر از روي صندليش پريد و با اضطرابي که هيچ وقت ازش نديده بودم گفت :

_ محنا چي شده ؟ طوريش شده ؟

از بس محکم به پيشونيم زده بودم حسابي دردم گرفته بود ! در حالي که داشتم جاي

ضربو مالش مي دادم گفتم :

_ نه چيزيش نشده که فقط زير پاش جنگل امازون سبز شده ...

ميثاق شل رو صندليش افتاد و نفس محبوس توي سينه اش رو آزاد کرد و گفت :

_ من که به مينا سپرده بودم بره دنبالش ...

به سمت در رفتم و جواب دادم :

_ بهم زنگ زد و گفت من برم دنبالش .

از اتاق بيرون رفتم و برگشتم تا درو ببندم که ديدم ميثاق تو جاش نيمخيز شد تا دنبالم بياد

. سرمو از لاي در اوردم تو و گفتم :

_ به خدا بيخيال تعارف و اينا شو ... بزار دو دقيقه اين بچه باهام تفريح کنه و خوش

بگذرونه . دلش تو اون مهد پوسيد . از صبح تا عصر که نمي تونه بشينه و فقط نقاشي

بکشه . اگه شما بهش اهميت نمي دي من مي دم .

و به نگاه خشمگينش توجهي نکردم و درو بستم . ميدونم يه ريزه زياده روي کردم ولي

تقصير ميثاق هم بود . اخه بچه اش مهمتره يا پروژه ي طراحي نزم افزار ملي ؟!

همونطور که با خودم حرف مي زدم از شرکت بيرون اومدم و به سمت خيابون رفتم . يه

لحظه بوق کشدار ماشيني تو گوشم پيچيد و چند لحظه بعد با کشيده شدن بازوم روي

اسفالت افتادم .

نفسم گرفته بود و پوستم به خاطر برخورد شديد با خيابون خش برداشته بود . دستي رو

شونه ام نشست و تکونم داد :

_ خانوم ... خوبي ؟

خيلي شوکه شده بودم . نزديک بود تصادف کنم ...به سختي سرمو بالا اوردم و به صورت

ناجيم نگاهي انداختم . همون زني بود که دم در اتاق ميثاق ديدمش . لبخندي به روم زد و

کمک کرد تا بلند بشم . هنوز جلوي روش وايساده بودم و حتي کلمه ها تو دهنم نمي

چرخيد تا ازش تشکر کنم . دست توي کيفش کرد و دستمالي در اورد و بهم داد :

_ گونه ات زخم شده .

دستم موقع دستمال گرفتن مي لرزيد . نتونستم دستمالو نگه دارم و رو زمين افتاد . به

زن نگاهي کردم . باز لبخندي زد و دستمال ديگه اي از کيفش بيرون اورد و خودش روي

گونه ام کشيد . از سوزش صورتم ، ابروهام تو هم رفت و يه اخ زير لب گفتم . زن گفت

:

_ مثل اينکه حواست پرت بوده . نزديک بود تصادف کني ولي به خير گذشتا ...

و خنده ي کوتاهي کرد . نگاهمو به صورتش دوختم . ابرويي بالا انداخت و با شوخي گفت

:

_ نمي خواي ازم تشکر کني ؟!

چه دل خجسته اي داشت ! من داشتم جلوي چشمش مي مردم و الان هم حرف تو دهنم از

شدت ترس نمي چرخه ، حالا اون دنبال تشکره ؟!

وقتي ديد چيزي نمي گم ، دستمو کشيد و به طرف ماشينم رفت . برام جاي تعجب داشت

که چه طور مي دونست ماشين من چيه ... چون سوييچ تو کيفم بود با فشردن دکمه ي

روي در ، اونو باز کرد و منو رو صندلي کمک راننده نشوند و گفت :

_ همينجا باش تا برگردم .

فقط تونستم سري تکون بدم . وقتي رفت کم کم فاجعه برام روشن شد . توي يه قدمي

بودن مرگ چه حسي داره ؟ ... از ترس يخ کردم و پوست تنم دون دون شد . صداي بوق

ماشيناي توي خيابون و رفت و امدشون حالمو بدتر مي کرد ... دستمو رو گوشم گذاشتم .

نمي خوام به تصادفم فکر کنم ... نمي خوام به حالتم فکر کنم ... نمي خوام يادم بياد

يوسف هم همينجوري مرده ... نمي خوام .... بسه ... ااااااااااه ...

برام عذاب اور بود . هجوم خاطرات گذشته برام عذاب اور بود . فکر مرگ خودم و

يوسف ... مردن خوشي هام ، مثل شکنجه بود ... خدايا بس کن ... ياداوري روزاي

مزخرفو بس کن ...

در حال کلنجار رفتن با خودم بودم که در ماشين باز شد و همون زن با يه قوطي ابميوه

جلوم ظاهر شد . نگاهي بهم انداخت و در حالي که داشت در قوطي رو باز مي کرد گفت :

_ خيلي بهم ريختي ... مثل اينکه خاطره ي خوبي از تصادف نداري ...

زبونم باز شد :

_ هيچ کس نمي تونه از تصادف و مرگ و مير خاطره ي خوبي داشته باشه ...

زن _ بله ... حق با توئه . فقط خواستم يه جوري ارومت کرده باشم...

و خنديد . به خنده اش نگاه کردم . قشنگ بود . قوطي رو به سمتم گرفت و گفتم :

_ دهنت کنم ؟

با لبخند :

_ نه بي دست نشدم !

و قوطي کوچيکو رو يه نفس سر کشيدم . وقتي حالم بهتر شد زن دستشو جلو اورد و

گفت :

_ من سنيا خاني هستم . خوشبختم يهدا جون .

با تعجب دستش رو فشردم و گفتم :

_ تو اسم منو از کجا مي دوني ؟

خنديد :

_ شناختن تو خيلي هم کار سختي نيست . تو اين مدت کمي که اينجا بودي خيلي خوب

پيشرفت کردي و همه درباره ات حرف مي زنن . يکي از بهتريناي شرکتي .

لبخند خجولي زدم و جواب دادم :

_ شما لطف دارين ... راستي تو توي کدوم قسمتي ؟ توي سالن بالا نديده بودمت .

سنيا _ خب ، چون تو طبقه ي همکفيم . تيم نيازسنجي .

_ اها ... موفق باشي . تازه استخدام شدي ؟

کوتاه جواب داد :

_ اره ...

از ماشين پياده شدم و روبه روش قرار گرفتم :

_ خيلي ممنونم سنيا جون . بهت مديونم ... مي تونم برسونمت يا وسيله داري ؟

خنده ي بانمکي کرد و گفت :

_ مي خواي نجات جونتو با رسوندنم جبران کني ؟

_ نه به خدا ... فقط تعارف کردم !

سنيا گوشه ي ابروشو خاروند و گفت :

_ خب ، حالا به خاطر اين که روتو زمين نندازم قبول مي کنم ...

به راحتي بيش از حدش لبخندي زدم و در حالي که ماشينو دور مي زدم گفتم :

_ پس سوار شو .

وقتي پشت فرمون نشستم ياد محنا افتادم . زود به مينا اس دادم که بره دنبال محنا و يه

جوري از طرفم عذر خواهي کنه چون خودم اصلا نمي تونستم صداي غمگينشو بشنوم .

يادم باشه اين دفعه رو واسش جبران کنم .

سنيا از وقتي تو ماشين نشست خيلي باهام صميمي شد و راحت سر صحبتو باز کرد .

وقتي به خودم اومدم ديدم که نصفي از زندگي کاريمو دادم دست اون و اونم متقابلا واسم

از تجربه هاي قبليش تعريف مي کرد .

وقتي دم خونه اش توقف کردم حسابي ازم تشکر کرد و گفت :

_ دفعه ي بعدي نوبت منه برسونمت . امروز هم ماشينم دست دادا بود و من علاف شدم

...

_ لطف داري سنيا جون ولي من خودم ماشين دارم .

سنيا ابرويي بالا انداخت و گفت :

_ مي دونم اين عروسک مال خودته بچه پولدار ... ما خودمون هم يه لگن قراضه اي

داريم . فقط دلمون مي خواد فردا با هم بريم . عيبي داره ؟

تو دو راهي بودم :

_ اخه زحمتت ...

نزاشت حرفمو کامل کنم :

_ ببين يهدا من امروز زحمت رو دوش تو بودم فردا تو رو دوش مني ! پس ميام دنبالت.

ساعت هفت و نيم اماده باش اوکي ؟ باباي !

و تا بخوام حرفي بزتنم از ماشين جست پايين و به سمت در بزرگ قهوه اي رنگ خونه

اش رفت . خنده اي کردم و سري تکون دادم و بعد از چرخوندن فرمون ، از کوچه ي

کوچيکشون بيرون اومدم .

*****************

چند روزي ميشد که با سنيا زياد رفت و امد مي کردم . هم وقت ناهارو با ما مي گذروند

هم بعضي اوقات رفت يا برگشتمون باهم بود . بچه ي خوبي به نظر ميومد ولي خيلي

سريع صميمي مي شد که اونم بد نبود .

امروز داشتم روي سورس کدهاي همون نرم افزار ملي که واسه شرکت خيلي مهم بود

کار مي کردم که يهو کامپيوترم خاموش شد . با تعجب به مانيتور سياه نگاه کردم و گفتم

:

_ چرا اينجوري شد ؟

روزبه که با من روي برنامه کار مي کرد با صندليش خودشو به سمت ميزم کشوند و

گفت :

_ مال توام خاموش شده ؟ نمي دونم چرا پريروز که من داشتم کار مي کردم يهو

کامپيوترم خاموش شد ...

_ نکنه ويروسي شده ...

همونطور که داشت وارد ويندوز ميشد گفت :

_ نمي دونم شايد . بزار يه اسکن بشه بعد دوباره ادامه بده ...

باشه ي زير لبي گفتم و اونم دوباره سمت ميز خودش برگشت . بعد از بالا اومدن ويندوز

گذاشتم تا اسکن بشه و خودم هم بلند شدم تا برم يه ليوان چايي بخورم .

بعد از يه چايي دبش به اتاق برگشتم ديدم که روزبه پشت ميزم نشسته .

_ چيزي شده ؟

نيم نگاهي بهم انداخت و گفت :

_ بايد ويندوزو عوض کني ... ويروسش خطرناکه .

سرمو تکون دادم و اون هم مشغول خالي کردن درايو هاي کامپيوتر شد . همه رو توي

چند تا دي وي دي کپي کرد و گفت :

_ برنامه ي نرم افزارو تو فلشت ذخيره کنم ؟ مي خواي با لپ تابت روش کار کني ؟

سرمو تکون دادم و گفتم :

_ اره اره حتما بريز تا پس فردا بايد بدم به ميثاق .

سرشو بالا اورد و با شيطنت گفت :

_ دکترو ميگي ديگه !

چشم غره اي رفتم و گفتم :

_ بله ، شما سرت به کارت گرم باشه !

ريز ريز مي خنديد که بلند گفتم :

_ ساقي ، کي مي خواي دست شوهرتو بگيري بري سر خونه زندگيتون ؟ ما هم به يه

نون و نواي شب عروسي برسيم !

ساقي زد زير خنده و گفت :

_ چون روزبه هنوز جهازش حاضر نشده نمي تونم عروسي کنم !

خم شدم رو ميز و دستامو زير چونم گذاشتم و با همدلي به روزبه گفتم :

_ اخي ، نازي ! استطاعت مالي ندارين نه ؟! اگه پول و پله اي مي خواي تعارف نکنيا !

من هستم ! اصلا خودم جهازمو ميدم بهت !

و شروع کردم به خنده هاي شيطاني ! روزبه به حالت ايش چشاشو از صورتم گرفت و با

همون صداي نازش به ساقي گفت :

_ حالا خانومتو دست ميندازي ساقي ؟! بالاخره که ميريم خونه !

اگه روزبه اونقدر ريزه ميزه نبود و من باهاش راحت نبودم ، محال بود اينجوري شوخي

کنم ... ولي نمي دونم چه سري تو رفتار و حرکات اين فنچول بود که خواهي نخواهي

همه جذبش مي شدن .

فلاشو تحويلم داد و گفت که مواظبش باشم . منم سرمو تکون دادم و گفتم :

_ بچه ها من استثنا" زودتر ميرم خونه رو برنامه بکارم کاري باري ندارين ؟

فرناز _ نه برو مواظب درختي که مي کاري باش !

زير لب گفتم :

_ شوخياتم مثل خودت بي نمکن ! فعلا باي ...

فلشو تو زيپ کناري کيفم گذاشتم و به اتاق مهندس رحيمي رفتم تا ازش اجازه بگيرم که

توي خونه ادامه ي برنامه امو بنويسم . در زدم و وارد دفتر مهندس شدم . سروناز پشت

ميز نشسته بود و داشت چيزي تو دفتر يادداشت مي کرد . بهش نزديک شدم که سرشو

بالا گرفت و لبخند پرمهري به روم پاشيد و گفت :

_ سلام مهندس خانوم ! چه خبر از اين ورا ؟

_ سلام به روي نشسته ات ... مهندس هستن ؟ باهاشون کار دارم . ايکس ثانيه طول مي

کشه !

سروناز به در اتاق مهندس نگاهي انداخت و گفت :

_ هستن ولي دکتر فاضلي تو اتاقه . حالا اگه کارت طول نميکشه زود برو و بيا خب ؟

_ اوکي من رفتم .

شالمو صاف کردم و در زدم . وقتي صداي بفرمايين مهندسو شنيدم دستگيره رو چرخوندم

و وارد اتاق شدم . ميثاقو ديدم که پشت صندلي مهندس رحيمي بود و يه دستشو به لبه ي

صندلي گرفته بود و دست ديگه اش روي ميز بود و خم شده بود طرف مهندس و داشت با

مانيتورچيزايي رو توضيح مي داد با صداي من هر دو سرشونو بالا اوردن :

_ سلام مهندس ، اجازه هست ؟

مهندس جوابمو داد و ميثاق هم فقط سري تکون داد و راست ايستاد و دست به سينه

نگام کرد . مهندس رحيمي گفت :

_ کاري داشتي مهندس بهنيا ؟

_ بله ببخشين مزاحم وقتتون شدم . راستش نمي دونم چرا کامپيوترم ويروسي شده بود

مجبور شدم ويندوزو عوض کنم . سورس کدهاي نرم افزار ملي رو هم روي فلش ريختم

تا ببرم خونه کامل کنم ... از نظرتون مشکلي هست ؟

مهندس لبخندي زد و گفت :

_ نه دخترم من بهت اعتماد دارم . سعي کن دقيق روي کارت تمرکزکني و مثل هميشه

عالي بهم تحويل بدي .

_ چشم حتما . با اجازتون .

ديگه به ميثاق نگاه نکردم و سريع به طرف در رفتم . نمي خواستم ايده هايي که واسه

ي برنامه داشتم با گذر زمان يادم بره . وقتي رسيدم خونه ، يه راست رفتم تو اتاقم و از

مامان خواهش کردم اصلا صدام نزنه . براي هيچي . خودم آذوقمو بردم تو اتاق و درو

قفل کردم . مي خواستم با ارامش کامل درخواست مهندسو اجرا کنم .

****************

زيپ کيفو بستم و سريع از مامان بابا خداحافظي کردم . نمي دونم اين برنامه چش شده

بود که درست و حسابي اجرا نمي شد . ماشينو از پارکينگ بيرون اوردم و بدون معطلي

به سمت شرکت رفتم . بايد مشکلمو به مهندس مي گفتم تا کمکم کنه .

بعد از يه ربع به شرکت رسيدم و زود خودمو به اتاق مهندس رسوندم . سروناز پشت

ميز نشسته بود و داشت خودشو باد مي زد . جلو رفتم و بعد از يه سلام احوال پرسي

مختصر گفتم :

_ مهندس هست ؟

سروناز ابرو بالا انداخت و گفت :

_ نه واسه يه قرارداد رفته شاران . چطور ؟

دستمو رو پيشونيم کشيدم حالا اينو کجاي دلم جا بدم ؟ از شب تا صبح به اين برنامه بند

بودم و هيچ جوري هم درست و حسابي اجرا نشد . سروناز صدام زد :

_ يهدا ... کجايي ؟

گنگ نگاش کردم :

_ ها ؟ چيزي گفتي ؟

سروناز با ارامش دستاشو رو سينه اش قفل کرد و در حالي که نگاهشو بهم دوخته بود

گفت :

_ پ ن پ ! با ديوار بودم ! کجايي اخه ؟ چرا اينقده تو فکري ؟

کلافه گفتم :

_ نمي دونم ... نمي دونم کجا رو اشتباه کردم که درست و حسابي اجرا نميشه ... حالا

من برم پيش کي ؟

سروناز _ خب ، بچه هاي تيمتون نميتونن کمک بدن ؟

_ ديشب بهشون خبر دادم ... نفهميدن اشکال از کجاس ...

توي يه لحظه ياد ميثاق افتادم . با عجله پرسيدم :

_ اها ... دکتر که هست ؟

سروناز _ اره هست ... تو اتاقشه ...

_ اي قربون چشم و ابروت بشم من !

و يه بوس واسه سروناز فرستادم و بدو رفتم سمت اتاق ميثاق . بدون در زدن در اتاقو

باز کردم و ديدم که دينا پشت ميز نشسته و محنا هم کنارش داره نقاشي مي کشه . با

صداي در هر دو سرشون رو بالا اوردن و بهم خيره شدن . محنا تا منو ديد از صندلي

جست پايين و دويد سمتم :

_ يهدا جونممممم ...

با صداي بلند اسممو گفت و خودشو پرت کرد تو بغلم . خيلي دلم براش تنگ شده بود . يه

هفته اي ميشد که ازش خبر نداشتم . بعد از بد قولي که بهش کردم ديگه هم ديگه رو

نديده بوديم . خيلي سعي کردم بهش زنگ بزنم ولي مثلا باهام قهر بود !

با لذت به خودم فشردمش و در حالي که يه چرخ کوتاه مي زدم گفتم :

_ حالا با من قهر مي کني نيم وجبي ؟!

و شروع کردم به قلقلک دادنش . همونطور که تو بغلم بود از خنده ريسه رفت و گفت :

_ تخصير خودت بود ! چرا منو پيچوندي ؟!

دماغشو فشار دادم و به تقليد ازش صدامو بچگونه کردم و گفتم :

_ من شوما رو نپيچوندم خانوم خانوما ...گفتم که نتونستم بيام دنبالت ...

محنا _ واسه چي ؟

نمي خواستم نگرانش کنم براي همين به قول خودش يه جورايي پيچوندمش !

_ چون نمي تونستم ...

محنا لب برچيد و گفت :

_ خب منم نمي تونم قهر نباشم !

و تو بغلم دستاشو به سينه زد و روشو برگردوند . يه سيخونک به پهلوش زدم و گفتم :

_ اوي ...! الو ... خانوم ... دخمل ... بانو ... ليدي ... دهه چرا جواب نميدي ؟!

محنا از وقتي که باهام معاشرت مي کرد يه خورده شبيه خودم شده بود با بدجنسي گفت :

_ صدا نمياد !

_ ا ؟ که صدا نمياد ها ؟ باشه الان جوري صدات مي کنم که حظ کني !

و همونطور که وايساده بودم رو دستم خمش کردم و شروع کردم که بوسيدن و قلقلک

دادنش . صداي خنده ي بلند محنا و من تو اتاق مي پيچيد که يه دفعه صداي ميثاق ،

خندمون رو متوقف کرد :

_ چه خبر شده ؟

سرمو بالا اوردم و ديدم با صورتي برافروخته جلوي روم وايساده . اوه اوه يا قمر بني

هاشم ! ادم وحشت مي کنه تا نگاهش به چشم اين مردک بيفته ! شرط مي بندم اين باز

يادش رفته امپول هاريشو بزنه !!! واي ! چي گفتم ! از فکر خودم لبخند گشادي رو لبم

نشست که با صداي پر حرص ميثاق ، سريع محو شد :

_ به جاي اينکه هر هر بخندي از اينجا برو بيرون تا خودم ننداختمت بيرون ...

با تعجب نگاش کردم . اين چش بود ؟! مگه خنديدن جرمه ؟ نا خوداگاه ابروهام رفت توي

هم و جلوش جبهه گرفتم :

_ شما خيلي بيخود مي کني ! به چه حقي منو بيرون مي کني ؟ مگه خنديدن جرمه ؟

ميثاق با چشماي به خون نشسته نگام کرد . در حالي که هنوز نگاهش روي من بود

خطاب به دينا گفت :

_ خانوم رحيمي ، مهندس بهنيا رو بيرون راهنمايي کنين .

نه مثل اينکه من هيچي نمي گم اين هي پررو تر ميشه . در حالي که همون اخم رو

پيشونيم نشسته بود دستمو بالا اوردم و به حالت ايست به دينا نشون دادم و رو به ميثاق

گفتم :

_ من نيازي به راهنمايي ندارم جناب دکتر . اگه اومدنم به اينجا ضروري نبود ، محال بود

پامو بزارم اينجا .

صداي اروم محنا بيرون اومد و من يادم اومد که محنا شاهد بحث ما دو تاست . براي

اينکه بيشتر نترسه ، سريع بغلش کردم و گفتم :

_ بيا بريم بيرون گلم .

محنا دستشو دور گردنم حلقه کرد . پشتش به ميثاق بود و چشماي خون بار ميثاق جلوي

چشم من . از همون نگاه هاي وحشتناک معروفم بهش انداختم و چرخيدم تا بيرون برم

که با کشيده شدن شونه ام ، مجبور به ايستادن شدم . ميثاق خيلي محکم به محنا گفت :

_ محنا بيا پايين .

حالا من پشت به ميثاق بودم و صورت محنا جلوي صورت پدرش . محنا با ناراحتي گفت :

_ ولي من مي خوام با يهدا جون باشم .

عصبي جواب داد :

_ بهت ميگم بيا پايين بگو چشم . زود باش .

لرزش چونه ي محنا رو روي شونه ام حس کردم . اين مردک چرا امروز همچين مي کنه

؟ ديگه شورشو در اورده . برگشتم سمتش تا چند تا فحش جانانه نثارش کنم که ديدم مرد

مسن ولي خوش پوشي توي درگاه اتاق ميثاق وايساده . مرد خيلي متشخص گفت :

_ ببخشين جناب دکتر ، تشريف نميارين ؟ ما بايد زودتر بريم .

ميثاق هم به سمت مرد برگشت و کمي هول شد و گفت :

_ چرا چرا ... شما بفرمايين داخل من الان ميام خدمتتون .

و چشم غره اي بهم رفت و با قدمهاي سنگين رفت داخل اتاق . تازه فهميدم چي به چيه

... مطمئنا صداي خنده ي من و محنا به اتاق ميثاق مي رسيده و جلسشونو بهم زده .

سرخورده و با خجالت به در اتاق خيره شدم . صداي دينا منو به خودم اورد :

_ هر چي بهتون ميگم يواشتر نمي فهمين ؟

با تعجب جواب دادم :

_ نه ، مگه تو صدام زدي ؟

سري از روي تاسف تکون داد و در حالي که روي صندليش مي نشست گفت :

_ از بس صدات بلنده صداي بقيه تو گوشت نميره !

و سرشو مشغول نوشتن چيزي کرد . از فرصت استفاده کردم و تا مي خورد اداشو در

اوردم ! بيشعور به من ميگه صدات بلنده ! صدا به اين لطيفي و خوشگلي کجاش بلنده ؟!

قربونم بري !

با صداي فين فين محنا دست از ناسزا گفتن کشيدم و بهش نگاه کردم . همونطور که

سرش روي شونه ام بود به نقطه اي خيره شده بود و بي صدا گريه مي کرد ...

قلبم به درد اومد . اخه من بلند خنديدم ميثاق چرا به محنا مي توپه ؟ اخه چرا بايد بعد از

هر خنديدني گريه باشه ؟ هميشه يه چيزي هست که خوشي ادمو زهر کنه ...

همونطور که محنا تو بغلم بود به سمت کاناپه ي تو اتاق رفتم و اروم گذاشتمش روش .

دستاشو توي هم قفل کرده بود و بهشون خيره بود . مثل هميشه موهاي بلندش باز بود و

يه تي شرت گشاد و دامن کوتاه با ساپورت مشکي پاش بود . هميشه تيپش همين شکلي

بود . لباسهاي گشاد مي پوشيد و بيرون که مي رفت به خودش نمي رسيد . ولي وقتي

توي محيطي بود که حس مي کرد اونجا امنيت داره لباسهاي قشنگشو تن مي کرد .

دلم مي سوخت که نمي تونست مثل همسن و سالاش لباس بپوشه . مثل دختر بچه هاي

شيش ساله ، با لباس و دامنهاي خوشگلش به بقيه پز بده و زيباييشو به رخ بکشه ...

دلم مي سوخت که نمي تونست يه شادي پايدار داشته باشه ... دلم مي سوخت که محنا

بود و هميشه مهربان ... مثل اسمش ... و تا ميثاق عذر خواهي مي کرد زود نرم مي شد

...

دستمو روي موهاي نرمش کشيدم و اهسته صداش زدم :

_ محنا....

دستمو اروم پس زد و در حالي که روي کاناپه دراز مي کشيد گفت :

_ مي خوام بخوابم ...

فهميدم که نبايد اعتراضي بکنم . دو قدم عقب رفتم و با اندوه بهش خيره شدم .

نمي دونم چرا ميثاق بعضي وقتا بهش سخت مي گرفت ... اخه مگه محنا بچه اش نيست

پس چرا همچين مي کنه ؟ چرا دوستش نداره ؟ چرا هر وقت مي خواد عشق پدريشو به

دخترش ابراز بده تو حرکاتش شک و ترديد بيداد مي کنه ؟

با باز شدن در و بيرون اومدن چند مرد از افکارم بيرون اومدم و به سمت اونا چرخيدم .

به جز اون مرد مسن ، يک مرد جوون و خوش چهره هم باهاشون بود . در حال حرف

زدن بودن ولي با ديدن من دست از حرف کشيدن و بهم خيره شدن .

مرد مسن خيلي اقا منشانه سلام کرد و حرفش با ميثاق رو ادامه داد ولي مرد جووني که

باهاشون بود نگاه خيره اي روم داشت . از نگاهش خوشم نميومد و معذب بودم . سرمو

با ور رفتن با کيفم گرم کردم ولي وقتي دوباره سرمو بالا اوردم ديدم که بازم بهم خيره

اس . بيشعور خيلي راحت وايساده بود و بر بر منو نگاه مي کرد .

معني نگاهش رو خيلي خوب مي فهميدم . ديگه مي تونستم نگاه ناپاک رو تشخيص بدم .

به ميثاق نگاه کردم ببينم در جريان هست که با کيا نشست و برخاست مي کنه يا نه که

ديدم داره به حرفاي مرد مسن گوش ميده ولي کاملا معلوم بود که حواسش به اون نيست

. فقط الکي الکي سرشو به نشونه ي بله تکون مي داد وگرنه چشمش همش بين من و

اون مرد جوون در حال حرکت بود .

نمي دونم چرا ولي با اين کارش انگار ارامش عميقي توي وجودم ريخت . سرمو پايين

انداختم و لبخند محوي زدم . خوشحال بودم از اينکه حواسش بهم هست مي دونستم که

دوست نداره من اونجا جلوي چشم اين مردک وايسم براي همين سرمو بالا اوردم تا

بيرون برم که ديدم مرد جوون رو به روم وايساده . با ديدن لبخند من شير شد و گفت :

_ سلام من سامان لطفي هستم ... خيلي خوشبختم خانوم ِ...

اخم کردم و نگاهم روي دستش که به سمتم دراز شده بود سر خورد . اخمم عميقتر شد و

بدون اينکه جوابشو بدم از کنارش رد شدم و به سمت اتاق ميثاق رفتم . قبل از داخل

شدن رو به ميثاق گفتم :

_ ببخشين دکتر من تو اتاق منتظرتونم .

ميثاق خيلي کوتاه بهم نگاه کرد و در حالي که دوباره سرشو به سمت مرد مسن مي

چرخوند باشه اي زير لب گفت .

لپ تابمو روي ميز بزرگ تو اتاق گذاشتم و يکي از صندلي ها رو عقب کشيدم و روش

نشستم . برنامه رو باز کردم و اشکالاتمو تو ذهنم مرور کردم تا اينکه در باز شد و

ميثاق قدم تو اتاق گذاشت .

زير نگاه من ، در حالي که به سمت ميزش مي رفت ، کتشو در اورد و پشت صندلي

اويزون کرد . زير کت اسپرتش يه تي شرت خاکستري پوشيده بود . يه قلپ اب از ليوان

رو ميزش خورد و همونطور که به سمتم ميومد گفت :

_ خب ، کارم داشتي مهندس ؟

_ بله ميشه لطف کنين نگاهي به اين بندازين ... نمي دونم چرا درست اجرا نميشه ...

ميثاق همونطور ايستاده ، به طرف لپ تاپ خم شد و بعد از چند دقيقه کار کردن باهاش

گفت :

_ توي توابع اجراي برنامه مشکل داري ... اين همون برنامه ي نرم افزار مليه ديگه ؟

_ بله ... ديشب روش کار کردم ... الان که تموم شده خوب اجرا نمي شه ...

ميثاق يه اها زير لب گفت و شروع کرد به توضيح دادن در مورد مشکلم . براي يه لحظه

احساس کردم که باز همون استاد فاضليه با سواد ولي بي اخلاق جلوي رومه و داره بهم

درس مي ده ! با ياد اوري خاطرات دانشجوييم لبخند محوي رو صورتم نشست ...

بعد از تموم شدن اشکالاتم و کامل کردن برنامه ، در لپ تاپمو بستم و رو به ميثاق گفتم

:

_ خيلي ممنون که کمکم کردين ...

بطري اب کنار دستشو برداشت و کمي از اون خورد و گفت :

_ قابلي نداشت .

مردد بودم که بابت امروز عذر خواهي بکنم يا نه ... اخر هم دلمو به دريا زدم و گفتم :

_ راستش من يه عذرخواهي بهتون بدهکارم ...

ميثاق از جاش بلند شد و بدون اينکه بپرسه براي چي عذر خواهي مي کنم گفت :

_ اشکال نداره ...

خيلي از اينکه کارمو به روم نياورد خوشحال شدم . سعي کردم ديگه چيزي نگم .

وسايلمو جمع کردم و خواستم لپ تاپمو تو کيفم بزارم که ميثاق گفت :

_ يه نسخه بک اپ از سورس کدهايي که نوشتي واسه مهندس رحيمي ببر ...

_ چشم ...

دوباره مشغول شدم که صداش بلند شد :

_ همين الان بريز تو فلش ببر براشون .

سرمو بالا اوردم :

_ قبل از اينکه بيام اينجا رفته بودم اتاقشون ، تشريف نداشتن ...

ميثاق سرشو تکون داد و مشغول کارش شد . قبل از اينکه از اتاقش خارج بشم ياد محنا

افتادم . زود برگشتم سمت ميثاق و گفتم :

_ راستي ...

ميثاق سرشو بالا اورد و منتظرانه نگام کرد . نمي دونستم اجازه مي ده يا نه ولي با

اينحال در خواستمو گفتم :

_ ميشه محنا رو ببرم پارک ؟ دلش گرفته ...

ميثاق کمي اخم کرد ولي چيزي نگفت . ادامه دادم :

_ برخورد شما هم که کامل دپرسش کرد ... بهتر نيست باهاش مهربون تر برخورد کنين

؟

ميثاق عصبي جواب داد :

_ انتظار داري بعد از اون همه خنده که صداش تا اتاقم ميومد چجوري برخورد کنم ؟

_ مي دونم اشتباه از من بوده ولي لازم نبود که خشمتونو سر يه دختر بچه ي شيش ساله

خالي کنين و اشکشو دربيارين ...

ميثاق کلافه از جاش بلند شد و کتشو برداشت . با قدمهاي بلند به سمتم اومد و با لحني

اروم و نگران که تا حالا ازش نديده بودم گفت :

_ خيلي ناراحت شد ؟

با افسوس تصديق کردم . نگراني چشماش بيشتر شد . نگاهي به ساعت مچيش انداخت و

گفت :

_ الان وقت ناهاره ... من خودم محنا رو ميبرم پارک از دلش دربيارم . مزاحمت نميشم

ميتوني بري سر کارت ...

بند کيفمو رو دوشم انداختم و همونطور که درو باز مي کردم پررو پررو گفتم :

_ منم ميام ... يادتون نرفته که مرخصي ام .

با ديدن محنا که روي مبل نشسته بود و داشت نقاشيشو خط خطي مي کرد نتونست

جوابمو بده و رفت نزديکش . منم خودمو بهش رسوندم .

محنا متوجه ميثاق شد ولي سرشو بالا نياورد و همچنان مشغول نقاشي کردن شد . ميثاق

کمي بهش نزديک تر شد و بدون اينکه چيزي بگه به نقاشيش نگاه کرد . اما يه دفعه وا

رفت و روي مبل نشست . کنجکاو شدم و سرمو به سمت نقاشي محنا خم کردم .

دهنم باز موند . فهميدم چرا ميثاق وا رفته ... حق هم داشت . ولي اين نقاشي حقش بود .

محنا که قبلا نقاشي خودش و ميثاقو کشيده بود حالا داشت با مداد سياه عکس ميثاقو خط

خطي مي کرد ... کاغذ نقاشيش هم خيس و چروک شده بود . معلوم بود اشکاش روش

ريخته .

ميثاق با تاسف به محنا خيره شده بود . بدون اينکه محنا متوجه بشه با چشم و ابرو

صداش زدم . اما مگه مي فهميد؟! ميخ محنا شده بود . با صداي خفه گفتم :

_ ميثاق ...

باز هم نفهميد . اي بابا ! مگه کري ؟!

ناچار مداد رنگي محنا رو برداشتم و تو شونه اش فرو کردم که سرشو بالا اورد و

پرسشگرانه خيره شد . نه ... مثل اينکه مي فهميده ولي گوش کري سر مي داده ! پررو !

ديدم اگه هيچ کاري نکنه مجبوريم تا عصر همينجا بشينيم و محنا رو تماشا کنيم . زير لب

گفتم :

_ پاشو ببرش ديگه ...

مثل خودم جواب داد :

_ چه جوري ؟

ديدم از اين بخاري در نمياد . واسه همين با شعف به محنا گفتم :

_ محنايي مي خواي بريم پارک بازي کنيم ؟

يه لحظه برق شادي رو توي چشماش ديدم . واسه همين اب و تاب حرفامو زياد کردم و

اخر سر راضي شد تا بريم ولي با ميثاق لام تا کام حرف نمي زد .

تو ماشين يه عالمه با محنا بازي کردم و جيغ و داد راه انداختم و ميثاق رو هم تو بازيام

شريک مي کردم اونم همش به اين بچه بازياي من لبخند مي زد ولي محنا با ميثاق سر

سنگين بود .

از بس سرم با محنا گرم بود اصلا نفهميدم کي رسيديم پارک فقط وقتي ميثاق ترمز دستي

رو کشيد نگاهي از شيشه به بيرون انداختم و نفسم تو سينه حبس شد ....

صداي خنده توي سرم مي پيچيد ... سردي برفو حس مي کردم . سختي اون نيمکت فلزي

زير بدنم ... دستکشاي بافتني با گل هاي روش ... همه و همه جلوي چشمام بهم دهن

کجي مي کردن .

با ديدن اين پارک ، به سمت خاطرات خوب گذشته ام با پايان تلخش پرت شدم ... آه کاش

مي تونستم از اينجا فرار کنم ... کاش محنا دستمو نمي کشيد و مجبورم نمي کرد تا اينجا

باهاش بازي کنم .... کاش ميثاق منو نمياورد اينجا ... کاش ... کاش کسي به اسم يوسف

تو زندگيم وجود نداشت ... کاش از اول نميومد تا با رفتنش روحم توي خاطراتش سير

نکنه و جسمم اينجا ...

صداي خنده هاي دلنشين محنا منو از توي افکارم بيرون کشيد ... داشت با لذت تاب بازي

مي کرد و ميثاق هم لبخند به لب هلش مي داد ... اگه يوسف الان زنده بود ، جاي ميثاق

وايساده بود و داشت بچه ي خودمون رو هل مي داد ...

دستامو دو طرف سرم گذاشتم . خدايا بس کن ... خواهش مي کنم تمومش کن ... الان

سرم منفجر ميشه ... کاش ليلي اينجا بود ... کاش يه ارام بخش داشتم تا براي چند ساعت

بخوابم و از دست گذشته خلاص بشم ...

صداي ميثاق به گوشم خورد و باعث شد سرمو بالا بيارم :

_ حالت خوب نيست ؟

چشمامو به زمين دوختم . نمي خواستم جلوي روش گريه کنم ... ميثاق کنارم رو نيمکت

نشست و گفت :

_ نگفتي ...

کاش بهم گير نمي داد ... کاش از اينجا بره ... براي خلاص شدن از دستش زمزمه کردم

:

_ خوبم ...

اهشو با نفس بلندي بيرون فرستاد و گفت :

_ ممنون از کمکت ... راحتتر از اوني که فکر مي کردم منو بخشيد ...

فقط سرمو تکون دادم . دوباره صداش دراومد . ولي اينبار ارامش خاصي توش موج مي

زد :

_ چرا از وقتي اومديم گرفته اي ؟ از اينجا خاطره اي داري ؟

نمي دونم چرا جواب دادم ... شايد از درد نداشتن هم زبون بود ...

_ اره ...

بر خلاف انتظارم گفت :

_ نامزدت ؟!

سريع سرمو طرفش چرخوندم . با جديت داشت نگاهم مي کرد . نور افتاب کاملا صورتش

رو روشن کرده بود ... همچنين چشماي ماشي رنگش رو ... لبام از هم باز شد :

_ اره ...

بدون اينکه نگاه هيچ کدوممون از روي هم برداشته بشه ، گفت :

_ وقتي از دوستات پرسيدم چرا نمياي سر کلاس و گفتن عروسي بهم خورده خيلي

متعجب شدم ... چرا اينجوري شد ؟

نا خوداگاه پوزخند تلخي رو لبم نشست :

_ اوني که بهت گفت عروسي بهم خورد دليلشو نگفت ؟ خيلي جالبه ...

ميثاق _ نه ...

نپرسيد چرا ولي پرسشو از توي چشماش خوندم . بدون اينکه بخوام کلمات از دهنم

خارج و بلافاصله پس از اون ، چشمام از اشک لبالب شد....

_ داماد روز عروسي تصادف کرد ...

ديگه صبر نکردم تا عکس العملش رو ببينم ... نگاهمو به زمين دوختم . سرم خم شده

بود . هق هق نمي کردم فقط بي صدا اشک مي ريختم . دونه هاي اشک بدون اينکه

صورتمو خيس کنن ، از مژه هاي بلندم اويزون مي شدن و توي خاک فرو مي رفتن .

صداي محنا اومد :

_ بابا ... بابايي ... من از اينا مي خوام ...

ميثاق با نفس عميقي از روي نيمکت بلند شد و گفت :

_ من با محنا ميرم بازي کنم ... هر وقت بهتر شدي بيا پيشمون ...

بعد از چند لحظه مکث ادامه داد :

_ اگه خواستي ....

تمام مدتي که حرف ميزد ، سرم پايين بود وقتي رفت هم تلاشي براي بلند کردن سرم

نکردم . بعد از چند دقيقه گريه کردن ، با صداي شاد محنا نگاهمو از زمين کندم :

_ بابايي ... الان ميفتم ...

ميثاق _ نه گلم ... ببين گرفتمت ...

ميثاق محنا رو توي بغلش گرفته بود و مينداختش هوا ... با هر باز پرواز کردن محنا ،

صداي جيغ و خنده ي در هم اميخته اش هم به هوا بلند ميشد ...

چند باري خواستم بلند بشم و بهشون ملحق شم ولي جاي جاي اين پارک برام پر از

خاطره بود ... نمي خواستم با نگاه کردن به سبزي هر درختش ، ياد سبزي چشماي

يوسف بيفتم .

بدون اينکه چيزي به ميثاق بگم ، آروم از روي نيمکت بلند شدم و به سمت خيابون رفتم

... با گرفتن يه تاکسي خودمو به شرکت رسوندم و ماشينمو برداشتم .

بهتره برم خونه تا سريعتر کارامو انجام بدم ... ديگه وقتشه برنامه رو تحويل مهندس بدم

. ذهنمو پر از برنامه هاي آتيم کردم و بدون فکر کردن به چند لحظه پيش ، به سمت

خونه روندم .

تمام کدهاي اصلي برنامه رو توي فلش ريخته بودم و داشتم به سمت اتاق مهندس

رحيمي ميرفتم که توي پيچ راهرو محکم به يکي برخورد کردم و بند کيفم کشيده شد .

چون درش باز بود هر چي توش بود روي زمين پاشيده شد ... وقتي به خودم اومدم ديدم

سنيا روي زمين نشسته و داره تند تند وسايل کيفمو جمع مي کنه ... کنارش زانو زدم و

گفتم :

_ مرسي سنيا خودم جمع مي کنم ...

لبخندي به روم زد و گفت :

_ ببخش به خدا بعد چند روز برگشتي اينجوري ازت استقبال کردم .

زدم روي شونه اش و گفتم :

_ برو بابا توهم ... تقصير تو که نيست ....

کيفمو به دستم داد و گفت :

_ بيا ... الان داري ميري پيش مهندس ؟

سرمو تکون دادم :

_ اره ... تو از اونجا مياي ؟

سنيا _ اره ... رفتم مرخصي بگيرم واسه سفر ...

_ به سلامتي کجا ؟

سنيا _ ميرم کيش يه اب و هوايي عوض کنم .

نفسمو پوف کردم بيرون و با قيافه اي تو هم گفتم :

_ اوووووووف تو گرماي تابستون ميري جنوب اب و هوا عوض کني ؟! فکرشم که مي

کنم نفسم ميگيره !

همونطور که از کنارم رد مي شد گفت :

_ چقدر گرمايي هستي دختر ... من رفتم . تا بعد .

_ خوش بگذره ... باي .

تقه اي به در اتاق زدم و ديدم سروناز داره با گوشي حرف مي زنه . با دست اشاره کردم

تو ادامه بده من خودم ميرم تو اتاق مهندس ! و بعد از در زدن و کسب اجازه وارد اتاق

مهندس رحيمي شدم .

مهندس رو به روي يکي از نمودار هاي شرکت وايساده بود و داشت زير لب با خودش

حرف مي زد . جلو رفتم و بعد از سلام کردن و احوال پرسي گفت :

_ خب ، از دکتر شنيدم کاراي نرم افزارو تموم کردي ... الان اوردي ؟

کيفمو رو به روم گرفتم و در حالي که زيپشو باز مي کردم گفتم :

_ اره ... ريختم تو فلش ...

مهندس در حالي که به سمت ميزش مي رفت گفت :

_ بيار بده من بررسيش کنم ...

چشمي زير لب گفتم و کيفمو زير و رو کردم . نمي دونم چرا پيدا نمي شد ... هر چي تو

کيفم بود رو ريختم رو ميز تا راحتتر پيداش کنم ولي انگار اب شده بود و رفته بود تو

زمين ... صداي مهندس اومد :

_ چي شد ؟

با کلافگي سرمو بالا اوردم و گفتم :

_ نمي دونم چرا نيستش ...

ابرو در هم کشيد و گفت :

_ نيست ؟! يعني چي ؟

و از پشت ميز بلند شد و به کمکم اومد . خودش هم چند باري زيپهاي کيفو زير و رو کرد

و گفت :

_ مطمئني اورديش ؟

_ بله ... خودم گذاشتمش اينجا ...

و به زيپ پشتي کيفم اشاره کردم ... مغزم قفل شده بود ... نمي دونستم کجا رفته ...

مهندس با همون اخمش گفت :

_ عيب نداره دخترم . فردا حتما اول ساعت کاري لپ تاپتو بيار ... توي اون که هست ؟

_ بله سيوش کردم ...

مهندس نگاهي به ساعتش انداخت و گفت :

_ الان ديگه شرکت تعطيل ميشه ... اگه وقت داري حتما دنبال فلشت بگرد ... نبايد بزاري

گم بشه ...

سرمو تکون دادم و با شرمندگي گفتم :

_ ببخشين به خدا ... من نمي خواستم گمش کنم ...

مهندس _ نه عيب نداره ... مي توني بري .

مي دونستم گم شدن فلشم خيلي عيب داره ولي مهندس نمي خواست ته دلمو خالي کنه و

اين خيلي بهم کمک کرد . وقتي برگشتم خونه همه جا رو زير و رو کردم . از تموم

اتاقهاي خونه گرفته تا اشپزخونه و پاسيون و حياط و حمام و دستشويي ! ولي مي

دونستم که اين فلش ديگه پيدا شدني نيست ....

**********

چند وقتي از ارائه ي برنامه ام گذشته بود و من مثل هميشه سر كارم بودم . با صداي

ثريا نگاهمو از روي مانيتور گرفتم و بهش دوختم كه گفت :

_ سروناز بهم گفت صدات كنم ... برو ببين چي كارت داره ...

باشه اي گفتم و از جام بلند شدم و به سمت اتاق مهندس رفتم . ديدم ميثاق هم با من

رسيد و يه مرد ديگه كه من نمي شناختمش پشت سرش بود . مرد با ديدنم اخم عميقي

كرد و روشو برگردوند . با خودم گفتم اين چشه ؟ كه ميثاق گفت :

_ برين داخل مهندس ...

يادم اومد همينطور جلوي در وايسادم و دارم بر بر نگاشون مي كنم . سريع رفتم تو و

سروناز با ديدنمون از روي صندلي بلند شد . احساس كردم كمي صورتش گرفته اس . با

دست به در اتاق مهندس اشاره كرد و گفت :

_بفرمايين تو ... منتظرتون هستن .

زودتر از اون دوتا جلو رفتم و بعد از در زدن وارد اتاق شدم . مهندس روي صندلي

نشسته بود و با دستاش صورتشو گرفته بود . فكر كردم سرش درد مي كنه . برگشتم و

پرسشگرانه به ميثاق نگاه كردم كه با نگاهش غافلگيرم كرد . يه جوري داشت توي

چشمام نگاه مي كرد . خدايا امروز اينا چشونه ؟!

با صداي مهندس رحيمي نگاهمو از ميثاق گرفتم . از پشت ميز كارش بلند شده بود و

جلوي ميز بزرگ جلسه وايساده بود . چشماش قرمز بود . قبل از اينكه چيزي بگه

نتونستم كنجكاويمو مهار كنم و پرسيدم :

_ مهندس سرتون درد مي كنه ؟

مهندس سرشو به سمتم چرخوند و براي چند لحظه فقط بهم نگاه كرد . مثل يه كسي كه

مي خوان صداقت رو از توي صورتش بخونن ... مثل يه مظنون ... مثل نگاه ميثاق ...

مهندس رحيمي _ نه چيزي نيست ... بشينين .

همه با هم پشت ميز جاي گرفتيم و مهندس رحيمي بعد از صاف كردن صداش رو به من

گفت :

_ ايشون مهندس واعظي هستن ...

و با دست به اون مرد اخمو اشاره كرد . نيم نگاهي بهش انداختم و مهندس رحيمي ادامه

داد :

_ از شركت اميديه ... ايشون عضو نفوذي ما توي اون شركتن ...

با شنين اين حرف سرم صد و هشتاد درجه چرخيد سمت واعظي . اونم هم با ديدن نگام

پوزخندي زد و گفت :

_ و خانم بهنيا هم عضو نفوذي شركت اميديه توي شركت ما هستن ... درست ميگم

خانوم ؟!

دهنم از تعجب باز مونده بود . اينا چي مي گفتن ؟ عضو نفوذي ديگه چه صيغه ايه ؟! اين

چي داره ميگه ؟! مهندس رحيمي و ميثاق ساكت بودن و اونم مثل يه بازجو بهم نگاه مي

كرد . به خودم اومدم و دهنمو بستم و با صدايي كه از زور خشم مي لرزيد گفتم :

_ چي دارين ميگين ؟ عضو نفوذي يعني چي ؟

از سر جاش بلند شد و گفت :

_ عضو نفوذي يعني جاسوسي اطلاعات ... يعني كاري كه شما كردين ... يعني فروختن

سورس كدهاي برنامه ي ملي كه اين شركت با چه هزينه ي هنگفتي براي نوشتنش

متقبل شده بود ... مي دونين كه مي تونيم با جرم دزدي اطلاعات محكوم به حبستون كنيم

؟!

منم مثل خودش از سر جام بلند شدم . ديگه بند بند وجودم مي لرزيد مي خواستم جوري

بزنم تو اون دهنش كه تموم دندوناش بريزه تو حلقش . صدامو بالاي سرم انداختم :

_ جناب مهندس واعظي من اگه مي خواستم جاسوسي كنم كه نمي رفتم وقتمو صرف

نوشتن اين برنامه ي مهم بكنم ... تا حالا به اين فكر نكردين ؟

با دستاش به ميز تكيه كرد و با چشمهايي ريز شده بهم خيره شد و گفت :

_ ما مي دونيم كه هدف شما زير سوال بردن اسم شركت سماس ... بايد در نظر داشته

باشين كه فقط شما روي اين نرم افزار كار نكردين ... جاسوسي شما واسه ي رقيب

مهممون يعني هدر دادن تموم زحمتهاي كل كاركنان شركت ...

بعد رو به مهندس رحيمي گفت :

_ جناب رييس اگه اجازه مي دين پليسو خبر كنم ...

اينبار دهنم از پررويي بيش از حد اين مردك باز مونده بود ... اصلا اجازه نداد من از

خودم دفاع كنم ... من اصلا اسم شركت اميديه به گوشم نخورده چطور مي تونستن به

عنوان جاسوس صنعتي بازداشتم كنن ؟ خدايا اين ديگه چه بدبختي اي بود نازل كردي تو

زندگيم ؟...

مهندس رحيمي كه خوب تحت تاثير حرفاي واعظي قرار گرفته بود . چشماشو بست و

سرشو به علامت اره تكون داد . دنيا جلو چشمم سياهي رفت . زود دستمو به پشتي

صندلي گرفتم و ناليدم ...

_ مهندس ...

ميثاق _ حاج عمو ...

صداي ميثاق كه با من مهندسو صدا زد باعث شد به سمتش برگردم . خيلي مصمم به نظر

ميومد . نگاهي به صورت نگرانم كرد و گفت :

_ لطفا يه فرصتي بدين ...

مهندس بي حال چشماشو باز كرد و گفت :

_ چه فرصتي ؟ فرصت بدم تا دوباره همه ي هستيمو ببرن زير سوال ؟ تموم زحمتايي كه

براي پا گرفتن شركت كردم با يه حركت نابه جاي مهندس بهنيا داره برباد فنا ميره ... حالا

تو ميگي فرصت بدم كه چي بشه ؟ از اعتماد دوباره ام سواستفاده بشه ؟...

حرفاي مهندس برام خيلي سنگين بود ... از سنگينيش بغض بدي تو گلوم لونه كرد ولي

اجازه ي باريدن به چشمامو ندادم . دلم نمي خواست جلوي واعظي بزنم زير گريه كه

دوباره دبه دربياره ... تند تند نفس عميق مي كشيدم ولي تنها تونستم دربرابر تهمتهايي كه

بهم وارد ميشد بگم :

_ من دزد نيستم حاج اقا ...

صدام بدجوري مي لرزيد . زير لب به اين همه ضعفم فحش دادم ... چرا بايد اينجوري

بشه ... خدايا ... چرا داري اين بلا رو سرم مياري ؟

ميثاق _ اگه بي گناهيش ثابت بشه چي ؟

مهندس رحيمي _ خوشحال ميشم كه از خوب بودن مهندس مطمئن بشم... ولي ما بايد

پروژه رو زودتر از اميديه به شاران تحويل بديم ... يادت كه نرفته ؟

ميثاق كمي مكث كرد و چند لحظه بعد مثل كسي كه كشف مهمي كرده باشه گفت :

_ اگه تا اخر هفته مهندس بهنيا سورس كدهاي جديدو تحويل بدن چي ؟ قبول مي كنين ؟

جوري چرخيدم سمتش كه حس كردم گردنم رگ به رگ شد ! اي تو اون روحت ميثاق !

چرا از خودت مايه نميزاري مرد ؟! من اخرش از دست تعيين تكليفاي اين كچل ميشم !

واعظي از سكوت مهندس رحيمي استفاده كرد و با تمسخر گفت :

_ يعني ميخواي بگي ايشون ميتونه تو سه روز سورس كدها رو طراحي كنه ؟! اونم به

مراتب قويتر و بهتر از قبلي ؟!

ميثاق راست ايستاد و نفس عميقي كشيد خواست جواب بده كه مهندس رحيمي موافقتشو

اعلام كرد و من بيشتر از قبل تشنه ي خون اين ميثاق زبون نفهم شدم :

_ بسيار خوب ، ولي فقط تا اخر هفته ...

واعظي معترض بين حرف مهندس دويد و گفت :

_ ولي كي امنيت برنامه ي جديدي كه به عهده ي مهندس ميزارين رو تضمين مي كنه ؟!

از كجا بفهميم كه نره و اين يكي رو به شركت ديگه اي نفروشه ؟!

ميثاق با صداي بلند گفت :

_ من تضمين مي كنم !

اي قربون جفت چشات ! واعظي پريد بين قربون صدقه رفتنم :

_ يعني شما قبول مي كنين كه سه روز كاملا ايشونو زير نظر داشته باشين ؟ حتي

تلفناشون رو هم چك كنين ؟!

ميثاق يه ريزه نگام كرد .... واي نكنه بگه غلط كردم ! خدايا بيا بزن پس سرش قبول كنه

!... اصلا تو سه روز كه هيچي ظرف سه ساعت يه برنامه ي مشتي تحويل مهندس مي

دم ... جون ما !

ميثاق محكم جواب داد :

_ بله .

واعظي پوزخند صدا داري زد و دست به سينه گردنشو كج كرد :

_ ببخشين ... اونوقت چطوري ؟!

مهندس رحيمي از روي صندليش بلند شد . هر سه بهش نگاه كرديم . با جديت تو چشماي

تك تكمون زل زد و بعد از چند لحظه سكوت به من و ميثاق گفت :

_ ميثاق ، تو مهندس بهنيا رو توي اين سه روز تحت نظر مي گيري ... برنامه توي

همين شركت نوشته ميشه ... براي امنيت بيشتر ميرين طبقه ي پايين ... كسي هم از اين

موضوع خبر دار نميشه .

طبقه ي پايين كجا بود ؟! تو اين مدت اصلا بهش برنخورده بودم ... خدايا نخوان منو

بندازن تو زير زمين ؟! من از موش متنفرم !

**********

بعد از اينکه از شرکت رفتم بيرون تا شب خودمو تو اتاقم حبس کردم ... همش داشتم

فکر مي کردم . به برنامه ، به همكارام ، به شرکت اميديه که تا به امروز حتي اسمش

هم به گوشم نخورده بود و شده بودم جاسوس صنعتيش !

عصبي دست کردم تو موهاي بلند بافته شده ام و کش پايين موهامو با حرص از موهام

کندم و بالا تنه ام رو روي تخت خوابوندم .

همونطور که دست بين موهاي در هم پيچ خورده ام مي کشيده ام و از هم بازشون مي

کردم با خودم فکر کردم :

_ حالا من پاشم برم يه برنامه ي جديد بنويسم ؟! مگه تخته ام کمه ؟! يه هفته به قبليه

بند بودم اخرم تو اجراش مشکل پيش اومد حالا توي سه روز چه خاک خوشرنگي بريزم

فرق سرم ؟! ااااااه تو روحت ...

تو روح کي ؟! خوشحالما ! رسما ديوونه شدم رفت ! فقط مي خوام بي گناهيم ثابت بشه

اونوقت من مي دونم و اون مرتيکه واعظي ! عينکشو تو چشاش خرد مي کنم ! بي ريخت

!

حالا اين سه روزو چه غلطي بکنم ؟ شبا هم که نمي زارن بيام خونه بخوابم ... حالا

چقدرم با اينهمه کار مي تونم بخوابم !

غلتي زدم و پاهامو دراز کردم ... چه بهونه اي واسه مامان بابا بيارم ؟! بگم اين سه

روز دارم ميرم کجا ؟! ماموريت ؟ ... اره بهتره همينو بگم ... لازم نيست بيخودي

نگرانشون کنم . همينجوري دلواپسم هستن ...

توي افکارم غرق بودم که صداي گوشيم بلند شد . ليلي تک داده بود ... بي حال جوابشو

دادم و تا خواستم گوشي رو خاموش کنم ، اسکرين سيورش فعال شد و اشک با ديدن

چشماي يوسف تو چشمام جوشيد ... زير لب با بغض زمزمه کردم :

_ مي دوني که همه ي بدبختياي من به خاطر توئه ؟ ... اونقدر واسه دور بودن ازت

خودمو تو کار غرق کردم که افتادم توي اين گرفتاري ...

صداي پر شر و شور حامي اجازه جولان بيشتر به احساساتمو نداد . در اتاقو جوري باز

کرد که در محکم خورد به ديوار ... من که تنم جا ديوار درد گرفت ! موندم اين بچه به کي

رفته اينهمه زور داره ؟! حامي در حالي که به سمتم مي دويد با لحن بچگونه اش گفت :

_ خالي !!!

اسم به اين اسوني رو نمي تونه درست بگه ! همه چيش به محيا رفته هم خر زوره هم

خر ذهن !

پريد رو تختم و با دستاي تپلش چنگ زد به لباسامو خودشو بهم اويزون کرد . تا اومدم

قربون صدقه اش برم ديدم اون صورت کثيف و لبهاي پر از تف کوچولوش نشست رو

صورتم . بعد از بوسه ي احساسي حامي تازه تونستم سر و شکلشو ببينم و با ديدنش يه

جيغ بنفش بکشم !

تموم دستاش و لبش پر از پفک بود ! اي محيا درد بي درمون بيفته تو جونت با اين بچه

ات ! کل دکوراسيونمو ريخت بهم !

دست زير بغل حامي انداختم و با يه دست بلندش کردم و تند تند از پله ها اومدم پايين .

وقتي پايين پله ها رسيدم تونستم يه نفس عميق بکشم تا کمي جون بگيرم . من موندم

محيا چجوري اين وزنه دويست کيلوييو زاييد !!!

بعد از پرت کردن حامي تو بغل ننه اش و کلي کتک کاري رفتم با کمک اکرم خانوم ميزو

واسه شام بچينم .

در حيني كه ميزو مي چيدم با خودم فكر مي كردم چجوري به مامان بابا بگم كه تا اخر

هفته كجا مي رم ... حسابي تو خودم غرق بودم كه صداي بلند محيا تو اشپزخونه پيچيد :

_ پس چي شد اين شام ؟

دست به كمر شدم و با طلبكاري گفتم :

_ دورم بگردي ! تو فقط واسه خورد و خوراكت مياي اينجا ؟ مگه خونه مادرت

رستورانه ؟!

محيا يه خرده مثل اونايي كه بهشون حمله شده نگام كرد بعد اروم عقب عقب رفت و به

اكرم خانوم كه پشت سرم من داشت خورشت رو تو ظرف ميكشيد گفت :

_ اكرم خانوم بيا اينطرف ... از گوشه موشه ها رد شو كه به يهدا نخوري ! اعصاب

نداره يهو جر واجرت مي كنه !

اكرم خانوم در حالي كه ميخنديد گفت :

_ نه محيا خانم ، دخترم فقط خسته اس ... از صبح تا حالا سر كار بوده ... غذا بخوره

بهتر ميشه ... بياين بشينين سر ميز من بقيه رو هم صدا كنم ...

محيا در حالي كه چارچشمي بهم نگاه مي كرد با احتياط اومد و دورترين صندلي از منو

انتخاب كرد و نشست . با بي حوصلگي گفتم :

_ محيا امروز اصلا حوصله لوس بازياتو ندارما ... يهو ديدي پريدم بهت همه ي پرات

ريخت ! مثل ادميزاد بهم نگاه كن !

محيا پشت چشمي نازك كرد و گفت :

_ اصلا نميشه با تو شوخي كرد !

_ خب وقتي ميبيني نميشه مجبورت نكردن كه شوخي كني !

محيا فهميد كه امروز نه حوصله دارم نه اعصاب براي همين بي خيال بحث اضافه شد و

خودشو با حامي سرگرم كرد . منم از وقتي كه مامان بابا اومدن سر ميز يه نگاه به

مامان مي كردم يه نگاه به بابا ... اصلا نفهميدم چي خوردم ...

بابا كه از بدو ورودش فهميد يه مشكلي به جونم افتاده بعد از غذا پرسيد :

_ يهدا همه چي كه رو به راهه ؟

ليوان دوغمو يه نفس سر كشيدم و بي اختيار گفتم :

_ نه !

مامانم كه انگار يكي خبر مرگ و مير منو بهش داده با نگراني زيادي گفت :

_ نه ؟! مگه چي شده ؟ اتفاقي افتاده ؟ از كارت راضي نيستن ؟! مي خوان اخراجت كنن

؟! واااااي مادرت بميره برات ! ميگم چي شده از عصر تا حالا كه اومدي همه اش تو

خودتي ! اخه چرا مي خوان اخراجت كنن ؟!

نخير ! مثل اينكه مامان زودتر از حاج اقا منو اخراج كرد و مداركمو زد زير بغلم و گفت

هري ! بابا كه ديد مامان رو دور تنده و اصلا اجازه ي نفس كشيدن به خودشو بقيه نمي

ده ، با لحن ارامش بخشي گفت :

_ اروم باش فاطمه جون ... طوري كه نشده خانوم ... الان يهدا خودش ميگه چه مشكلي

براش پيش اومده ...

مامان رفت رو حالت سكوت و زل زد به من تا اگه گفتم اخراج شدم دوباره روضه

خونيشو شروع كنه ! حوصله ي روضه و عزاداري مامانو نداشتم براي همين خيلي

كوتاه به جمع گفتم :

_ من فردا ميرم ماموريت سه روزه .

اينبار عادل زبون وا كرد . ماشالا ! دو كلمه هم از مادر عروس شنيديم ! هميشه تو همه

جا ساكت ِساكت بود و فقط گوش مي داد .

عادل _ ماموريت ؟ كجا ؟ بيرون از شهر ؟

مي دونستم كه اين سه روز بايد شب و روز تو شركت باشم و نميام خونه . فكر كنم نتونم

موبايلمو هم با خودم ببرم . ممكنه واعظي بگه مي خواستي با موبايل به شركت اميديه

خبر بدي مي خواي چه غلطي بكني !

اصلا از كجا معلوم همين الان برام بپا نزاشته بودن ؟! همينجوري كه قرار نيست ولم

كنن برم خونه ... مطمئنا بعد از اينه از شركت بيرون اومدم يكي تعقيبم كرده ... صداي

محيا رشته ي افكارمو پاره كرد :

_ اوووووي چرا جواب نميدي ؟!

اخمامو تو هم كشيدم و در حالي كه دست به سينه ميشدم جواب دادم :

_ اوي تو كلات ! اين چه طرز حرف زدنه ؟!

محيا با مظلوميت شوهرشو نگاه كرد و با لب و لوچه اي اويزون گفت :

_ مي دونستم اخرش امشب مي پره بهم !

با ايش چشامو از محيا گرفتم و به بابا گفتم :

_ ميريم ده هاي اطراف ... براي بررسي شبکه ...

معلوم نبود از كجام دراوردم و گفتم ! اخه من تو تيم برنامه نويسي ام... كارم به شبكه

چه ربطي داره ؟!

قبل از اينكه مامان و بابا چيزي بگن از جام بلند شدم و با يه شب بخير كوتاه از

اشپزخونه بيرون اومدم . كاش ميتونستم از يه جا كمي حوصله بخرم ! اصلا حوصله ي

خودم رو هم نداشتم .

ذهنم خالي خالي شده بود و حتي براي برنامه اي كه مجبور بودم ظرف سه روز اماده اش

كنم هيچ ايده اي نداشتم ... خدا اخر عاقبتمو به خير كنه ...

************

صبح با اخلاقي گند تر از ديروز از خواب بيدار شدم و بعد از شستن دست و صورتم يه

صبحونه ي مختصر خوردم . صبحونه ام تنها دو تا بيسكوييت و يه ليوان شير قهوه بود .

سر پنج دقيقه از سر ميز بلند شدم تا حاضر بشم كه ديدم بابا از در اومد تو و دو تا نون

بربري تازه دستشه . زير لب سلامي گفتم و اونم با تعجب جوابمو داد . نزديک پله ها كه

رسيدم صداش متوقفم كرد :

_ صبحونه نميخوري بابا ؟

بدون اينكه برگردم :

_ خوردم . ميرم حاضر بشم ... ديرم شده ...

ديگه اعتراضي نشنيدم و زودتر خودمو به اتاقم رسوندم . چون هواي گرم اعصابمو

بيشتر خورد مي كرد ، فقط يه مانتوي نخي كهنه و گشاد كه براي قبل از سفرم بود و

تقريبا توش گم ميشدم رو پوشيدم .

يه شلوار گشاد نخي كه از گشادي بيشتر شبيه دامن بود رو پا كردم و يه شال نخي رو هم

سر كردم و دنباله اش رو رو شونه ام انداختم . از عمد موبايلمو جا گذاشتم و سوييچ به

دست از اتاق خارج شدم .

هنوز تو راهرو بودم كه يادم افتاد گفتم ميرم ماموريت . دست خالي و بدون بار و بنديل

كه نمي تونستم برم . ناچار عقب گرد كردم تو اتاقم و يه ساك خالي از كمدم برداشتم و

زدم بيرون .

تند تند از پله ها پايين اومدم و توي اخرين پله بلند گفتم :

_ من رفتم خداحافظ ...

و منتظر جواب نشدم و سريع از خونه بيرون رفتم .

وقتي ماشينو از پاركينگ بيرون اوردم تازه متوجه ي پژوي 405 مشكي رنگي شدم كه

به محض حركت كردن من اونم استارت زد و دنبالم اومد . تا نيمه ي راه همچنان دنبالم

بود . اما وقتي پيچيدم تو پاركينگ شركت از پشت سرم رد شد . پوزخندي رو لبم نشست

... چي درباره ي حاج اقا فكر مي كردم چي شد !

اما وقتي براي يه لحظه خودمو گذاشتم جاي اون ديدم كه رفتارش همچين بدم نبود ...

يعني اگه منم واسه پا گرفتن شركتم اندازه ي اون زحمت مي كشيدم و به يكي اعتماد مي

كردم و بعد مي فهميدم كه جاسوسه ، مطمئنا مينداختمش زندان .

اونا عليه من مدرك داشتن و مي تونستن تحويل پليسم بدن ولي اين كارو نكردن ...

درعوض يه فرصت دوباره بهم دادن ... ولي اين فرصت دوباره قراره ذره ذره منو اب كنه

! اخه اين حاج اقا مگه مغز خر خورده كه پيشنهاد ميثاقو قبول كنه ؟! من تو اين سه

روز يك چهارم برنامه رو هم نمي تونم بنويسم حالا چجوري كلشو تحويل بدم ؟!

همزمان با باز كردن در ماشينم ، در ماشين كناريم باز شد و ديدم ميثاق از ماشينش

بيرون اومد . با ديدن سر و وضعم يه لنگه ابروش رفت بالا . حق هم داشت . من هميشه

سر كار رسمي ترين مانتو شلوارهامو با روسري ساتن سر مي كردم . تيپم هميشه

اداري بود ولي با تيپ امروزم انگار اومده بودم پيك نيك ! جالبيش اينجا بود كه حتي كفشم

هم درست و حسابي نبود . يه صندل سفيد پوشيده بودم ....

كم كم داشتم از خودم خجالت مي كشيدم اما با نگاه كردن به لباسهاي ميثاق كمي از

اعتماد به نفسم برگشت ... اونم مثل من هميشه تو شركت كت و شلوار هاي خوش

دوختي مي پوشيد كه با خط اتوي شلوارش ميشد هندونه قاچ كرد !

اما امروز با اينكه كت و شلوار پوشيده بود ولي تيپش اسپرت بود . کت و شلوار نخودي

رنگ اسپرت با يه پيرهن مردونه ي چارخونه ي سفيد و نارنجي کمرنگ . به پوست

سفيدش ميومد ... وايسا ببينم ، تيپ اين به من چه مربوطه ؟!

با گذشتن اين فکر از ذهنم ، اخمامو تو هم کشيدم و بعد از سلام زير لبي که دادم ، در

ماشينو بهم کوبيدم و دکمه ي روي درو فشار دادم و سوييچو تو کيفم انداختم . ماشينو

دور زدم و خواستم برم طرف اسانسور که صداي ميثاق متوقفم کرد :

_ خانم مهندس ، از اين سمت ...

برگشتم سمتش که ديدم با دست به يه در کوچيک که تا به حال متوجه اش نشده بودم

اشاره مي کنه . وقتي ديد حرکتي نمي کنم ادامه داد :

_ يادت که نرفته بايد بريم زيرزمين .

از اينکه بايد همنشين موشها و جونوارهاي ديگه بشم هيچ خوشم نميومد . ابروهامو تو

هم کشيدم و ناچار دنبالش رفتم .

پشت در کنارش وايسادم و اونم با کليد قفلو باز کرد و درو هل داد . بعد هم ايستاد تا اول

من برم تو . کمي نگاهش کردم و بعد از يه تشکر کوتاه رفتم داخل . همزمان با قدم

گذاشتن من داخل اتاق ، صداي تيکي کنار گوشم بلند شد و کل سالن روشن شد . از

چيزي که مي ديدم ، فکم رفت تو زيرزمين ! نه الان که تو زيرزمينم پس فکم فقط پخش

زمين شد !

منو باش ! چه فکرايي درباره ي زيرزمين نمور و تاريک شرکت مي کردم و الان چي

ميبينم ! سقف بلند سالن پر از چراغاي گرون قيمت بود و ديوارها با رنگ سفيد نقاشي

شده بود . يه ميز بزرگ جلسه هم وسط اتاق قرار داشت ولي فقط دو تا صندلي دو طرفش

بود . روي ميز هم دو تا از مدرن ترين لپ تاپهاي روزو گذاشته بودن .

ميثاق از کنارم رد شد و گفت :

_ بياين بشينين ، بايد هر چه زودتر کارو شروع کنيم ...

و کيفشو روي ميز گذاشت و يکي از صندلي ها رو عقب کشيد . در حالي که به من نگاه

مي کرد کتشو در اورد و طبق عادتش پشت صندلي اويزون کرد . پرسيد :

_ پس چرا نمياين ؟

قبل از جواب دادن بهش ، نگاه اجمالي ديگه اي به سرتاسر سالن انداختم و متوجه چهار

تا دوربين مدار بسته در چهارگوشه ي سالن شدم . اين همه دوربين براي چي بود ؟ مي

ترسن من بلايي سر ميثاق بيارم که چهار چشمي مواظبم هستن ؟!

نفسمو با پوف بلندي بيرون فرستادم و همونطور که به سمت صندليم ميرفتم صداي

ميثاقو شنيدم :

_ خب ، حاضري ؟

بزار بشينم بعد بگو حاضري ! وقتي پشت ميز نشستم ديدم ميثاق کيفشو باز کرده و چند تا

پرونده بيرون اورده و داره بهشون رسيدگي مي کنه .

هه ! من خرو باش ! چه خوش خيالم كه فكر مي كردم مياد اينجا كمكم ! ولي نخير كس

نخارد پشت من جز ناخون انگشت من ! بله يهدا جون ! ايشون كه نوكر بابات نيست

بشينه برنامتو بنويسه ! خودت بايد بشيني مثل خر كار كني و اخرشم بهت بگن جاسوسي

و پرتت كنن بيرون !

تو دلم واسه ميثاق ادا در اوردم و شروع كردم به نوشتن ... چون عاشق كارم بودم تا

دستم به كيبور خورد كم كم همه چي تو ذهنم رديف شد و مثل هميشه گذر زمانو حس

نكردم . فقط وقتي چشامو از مانيتور گرفتم ديدم ميثاق جلوم نيست . سريع سرمو به

اطراف چرخوندم ببينم كجاست كه گردنم بدجور گرفت .

اخ اخ ... معلولم شدم ! از درد گردن سرمو روي ميز گذاشتم . دستم به گردنم بود و

داشتم ماساژش مي دادم كه صداي ميثاق از بالاي سرم اومد :

_ چيزي شده ؟

لاي چشمامو باز كردم و ديدم كه يه كيسه دستشه . نگاهش نگران بود .... مطمئنا واسه

من نگران نيست واسه خودش و اعتبارش پيش مهندس نگرانه ... اروم جواب دادم :

_ نه چيزي نيست ... فقط گردنم گرفت ...

سري تكون داد و نشست سر جاش و كيسه رو باز كرد . يه ساندويچ بزرگ از توش

بيرون اورد و به طرفم گرفت . هووومممم هات داگ با پنير ... واقعا عاشقشم ... از زور

گشنگي تشكر يادم رفت و هات داگو گرفتم و افتادم به جونش . كم كم گردنم هم بهتر شد

و فهميدم درد گردنم واسه گشنگي بوده !

حسابي تو ساندويچم غرق بودم كه صداي موبايل ميثاق بلند شد . تازه سرمو بلند كردم

ببينم اون داره چي مي خوره . ديدم يه همبرگر دستشه .... خب ، اين حواسش به خودش

هست ! دوباره به هات داگم حمله ور شدم كه صداش بلند شد :

ميثاق _ جانم بابايي ....

آخي محناس ! قربونش برم چقدر دلم براش تنگ شده ....

_ ....

ميثاق _ بله دختر گلم وقتي برگشتم حتما برات ميارم ...

_ ....

نيم نگاهي به جانبم انداخت . فهميدم محنا داره از من مي پرسه ...

ميثاق _ اونم با من تو ماموريته دخترم ...

_ .....

ميثاق _ نه نميشه كه ... داره كارشو انجام ميده ... نمي تونه صحبت كنه ...

تا اينو گفت هات داگو رو ميز ول كردم و پررو پررو جلو رفتم و گوشيو از دستش كشيدم

. تا اين باشه از طرف كسي جواب نده ! گوشيو رو گوشم چسبوندم وبا حرارت گفتم :

_ سلام گل دختر من ! حالت چطوره ؟ خوبي ؟

صداي جيغ محنا تو گوشي پيچيد و گفت :

_ وااااااااااي سلام يهدا جونم ... خوبم تو خوبي ؟ بابا كه گفت داري كارتو انجام ميدي

نمي توني حرف بزني ...

چشم غره اي به ميثاق رفتم كه داشت با تعجب نگام مي كرد و جواب دادم :

_ نه گلم بابات اشتباه كرد ... كارم تموم شده ... چه خبرا ؟

محنا با شادي زايد الوصفي گفت :

_ دندونم ترك ورداشته !

با نگراني گفتم :

_ چي شده ؟ ترك برداشته ؟ اخه چرا ؟ مگه چي كار كردي ؟

محنا _ داشتم سيب مي خوردم بعد يهو ترك برداشت .. الان كه زبونمو زيرش مي كنم

تكون مي خوره ! ببين !

با خنده گفتم :

_ من كه نمي تونم ببينم گلم ... دندونتم ترك برنداشته لق شده ! ايندفعه درست خبر بده كه

ادمو از ترس به سكته نندازي !

محنا _ باشه يهدا جونم ... من برم با عمه مينا بازي كنم ... باباي دوستـــــــــم ...

با عشق جواب دادم :

_خداحافظ عزيزم .

و به گوشي نگاه كردم . رو صفحه يه عكس از محنا كه خوابيده بود رو گذاشته بود ...

چقدر تو خواب ناز مي شد ... گوشي رو به سمت ميثاق گرفتم . دست به سينه داشت نگام

مي كرد . اروم گوشي رو از دستم كشيد و با ابرويي بالا انداخته شده گفت :

_ اجازه چيز بدي نيست !

مثل خودش جواب دادم :

_ از طرف كسي هم حرف نزدن چيز بدي نيست !

ماشالا به جونم خيلي پررو شده بودم ! در حالي كه عينكشو به چشمش مي زد گفت :

_ مي تونستي با تلفن خودت بهش زنگ بزني ...

اخ كه چقدر خسيسه اين ! حالا گوشيتو كه نخوردم ! خودم بهترشو دارم ! ولي نه صبر

كن ، مدل گوشي اين از مال من بالاتره ... هست كه هست به من چه ؟!

جواب ندادم و دوباره نشستم پشت ميز و با برنامه ام ور رفتم . هر از گاهي يه گاز به

ساندويچ بزرگم كه هنوز تموم نشده بود مي زدم . تو خودم غرق بودم كه ديدم يه تيكه

كاغذ رفت تو دهنم . وقتي به دستم نگاه كردم ديدم فقط كاغذ هات داگ تو دستمه و بي

حواس دارم ميخورم !

سريع يه نگاه به ميثاق انداختم . دعا مي كردم نفهميده باشه تا چه حد قحطي زده ام كه

متاسفانه داشت نگام مي كرد ... با ژست خيلي شيكي به پشتي صندلي تكيه داده بود و

هنوز عينكش رو چشمش بود . با عينك خوشگتر مي شد . غلط كردي اين بشر هيچ وقت

خوشگل نبوده ! خود مختارِ ديكتاتورِ بد اخلاق ِ خوشتيپ !

ميثاق _ اگه هنوز گرسنته بگم برات غذا بيارن ...

با خجالت كاغذو تو دستم مچاله كردم و گفتم :

_ نه ديگه سير شدم ...

خواستم باز برگردم سمت لپ تاپم كه صداي ميثاق متوقفم كرد :

_ چرا اينقدر با محنا صميمي هستي ؟!

جان ؟! اين ديگه چه سوالي بود ؟! بده دارم با دخترت گرم ميگيرم كه يخرده بهتر بشه ؟!

ميثاق وقتي ديد جواب نمي دم ، ادامه داد :

_ مي خوام دليل اصليتو بدونم ... احيانا ، چون دلت براش مي سوزه باهاش صميمي

شدي ؟

_ نه نه اصلا ، من قبل از اينكه ليلي درباره ي محنا بهم بگه ازش خوشم اومده بود ...

خيلي دختر شيرينيه ... و خيلي هم سختي كشيده ... چون تنهاست خواستم از افسردگي

بيرونش بيارم ...

ميثاق فقط مات نگام کرد . سعي کردم سوالي که خيلي وقته تو ذهنم داره وول مي خوره

و هيچ جوابي براش پيدا نمي کنم رو مطرح نکنم ولي موفق نشدم و قبل از اينکه بتونم

جلومو بگيرم پريد بيرون :

_ شما چرا با محنا بدرفتاري مي کني ؟!

به وضوح گرد شدن چشماشو ديدم . اي خاک وسط مخچه ات يهدا ! ميميري مثل ادم

کنجکاويتو بروز بدي ؟!

تک خنده ي تلخي کرد و گفت :

_ من بدرفتاري مي کنم ؟! چجوري به اين نتيجه رسيدي ؟! فکر کنم توي فرهنگ لغت ،

عزيزم و گلم و دخترم معني هاي خوبي بدن ...

براي اينکه از سوتفاهم بيرونش بيارم سريع حرفمو اصلاح کردم :

_ منظورم اينه که ... چطور بگم ... مثلا مثل بقيه ي باباها برخورد نمي کنين ... مثلا ...

اها اونروز تو دفترت که دعوامون کردين ... مقصر من بودم چرا محنا رو دعوا کردي ؟

اخم عميقي کرد و گفت :

_ فکر مي کنم اون مسئله حل شده است ... شما کارت اشتباه بود و داشتي کار اشتباهتو

به دختر من منتقل مي کردي ... بايد با هر دوتون برخورد مي کردم يا نه ؟

_ اخه خنديدن که مشکلي نداره ...

ميثاق _ بله مشکلي نداره ولي نه هر جا و نه خنديدن هر کس ... اولا که جايي که شما

داشتي بي توجه خوش مي گذروندي ، يه مکان کاملا اداري بود و مردا هم رفت و امد

داشتن و ديدي که بعضياشون ادماي درستي نبودن ... در ثاني ،

کمي مکث کرد و نگاهشو ازم دزديد .... منتظر ادامه ي حرفش بودم ولي حرفشو خورد

... با فضولي گفتم :

_ در ثاني چي ؟!

همونطور که سرش پايين بود خيلي جدي گفت :

_ خنديدنت خيلي جلب توجه مي کنه ... به خاطر صداتون .

ابروهام جست بالا ! چه حرفا ! صدام چه ربطي به خنده ام داره ؟! رفتم تو فکر ... يادم

اومد هر وقت مي خنديدم همه مسخ صورتم مي شدن بعد يه لبخند گل و گشاد مي اومد رو

صورتشون ...

از خيليا هم شنيده بودم که خنده ام چقدر قشنگه . محيا هم بهم گفته بود خنده هام مستانه

اس ! اوه ماي گاد ! يکي منو بگيره ! اين دفعه يادم باشه هر جا ميرم تر تر بخندم آمار

تلفات بره بالا !!!

ولي الان ميثاق هم داشت رو حرف محيا صحه مي زاشت . من الان بايد چي کار کنم ؟

خب ، معمولا همه خجالت مي کشن و تو دلشون کيلو کيلو قند اب مي شه ! ولي از

اونجايي که من کلا به ادميزاد شباهتي ندارم ابروهامو مثل پاچه ي بز کشيدم تو هم و با

صاف کردن سينه ام نشسته ام رو صندلي و سعي کردم ذهنمو رو کارم متمرکز کنم .

سنگيني نگاه ميثاقو حس کردم ولي اهميتي ندادم ... اخرشم با اين حرفش منو پيچوند و

نگفت چه مرگشه که بعضي وقتا مي پره به محنا !

همچنان با خودم درگير بودم که ميثاق گفت :

_ چرا نمي خوري پس ؟!

ااااااه اينم که حواسش به همه جا هست ! بگم بره برناممو بنويسه بلکه دو ثانيه از

دست فضولياش خلاص بشم ! نمي دونم از کجا يادم اومد و پروندم :

_ با ظرف يه بار مصرف ، سرطان نميگيريم ؟!

غذا تو دهن ميثاق ماسيد ... اما کمي بعد لبش به خنده باز شد و گفت :

_ پس من بايد انواع سرطانها رو داشته باشم نه ؟!

همونطور که حرف مي زدم يه قاشق پر از برنج کردم و اوردم سمت دهنم :

_ نمي دونم ... يه چکاپ بري بد نيست !

مردد بودم که بخورم يا نه که ميثاق دوباره گفت :

_ نترس ... ديگه لوبيا توش نيست ...

هه ! اينو باش ! من تو چه فکري ام اين تو چه فکري ! چشمامو بستم و قاشقو سريع تو

دهنم کردم . خدايا خودمو سپردم بهت ! يه کم که جويدم حس کردم يه ذره لوبيا رفت زير

دندونم ... سريع لقمه رو قورت دادم تا حالم بد نشه ... با قيافه اي درهم گفتم :

_ لوبيا خوردم !

ميثاق با خنده گفت :

_ نوش جونت !

با ابرويي بالا رفته گفتم :

_ شما که گفتي همه ي لوبياهاشو جدا کردي !

ميثاق سرشو با خنده تکون داد و گفت :

_ من معذرت مي خوام ! از دستم در رفته ...

يه قاشق ديگه دهنم گذاشتم و براي خالي نبودن عريضه گفتم :

_ ولي تقريبا بي لوبياس ... مرسي ...

ميثاق _ خواهش مي کنم ... راستش از بس لوبيا جدا کردم ديگه واردم !

_ چرا از بس ؟

ميثاق بعد از مکثي که براي جويدن لقمه اش بود گفت :

_ خودم و محنا لوبيا دوست نداريم ...

با تعجب گفتم :

_ ا ؟ چه جالب ... اما مگه هر روز لوبيا پلو مي خورين که مجبوري لوبياشو جدا کني ؟

راستي اگه دوست نداري پس چرا خريديش ؟

با دهن بسته خنده ي کوتاهي کرد و جواب داد :

_ نه ... ولي قرمه سبزي رو بيشتر روزا داريم ... چون با مامان اينا غذا مي خوريم

مامان هم يه برنامه ي خاصي واسه غذا درست کردن داره مجبوريم نصف روزاي هفته

غذاي لوبيا دارو بخوريم ... منم نخريدم ... عقلم كه كم نيست ! غذاها رو يكي از بچه ها

مياره ... من فقط ميرم تو پاركينگ ازش ميگيرم .

سرمو تکون دادم و گفتم :

_ پس بيخود نيست اينهمه تو عمليات پاکسازي لوبيا واردي ! هم بشقاب خودتو پاک مي

کني هم مال محنا رو !

فقط لبخندي زد و سرگرم غذاش شد . تک تک حرکاتش زير نگاهم بود . فکر کنم چون

تنها موجود جاندار اتاق اين بود داشتم نگاش مي کردم وگرنه من اصلا ادم هيزي نيستم !

غذا خوردنش خيلي قشنگ بود . خيلي شيک برنج مي ريخت تو قاشقو ميزاشت تو دهنش

. لوس نبود با کلاس بود ! نگاهي به ظرف خودم انداختم .... منم با کلاس مي خورم ؟!

از فکر خودم خنده ام گرفت ... شده بودم مثل بچه هاي شيش ساله که نمي خوان از

دوستشون عقب بيفتن ... دوباره نگاهم به سمتش کشيده شد ... با خودم فکر کردم چقدر

اين ادمي که روبه رومه با اون ادمي که چهار سال پيش ازش متنفر بودم فرق مي کنه

... واقعا چرا اينهمه ازش بدم ميومد ؟! اها ... چون حرصمو درمياورد ... چون زور مي

گفت ! و از همه مهم تر استاد درسي بود که من ازش متنفر بودم ... معادله به همين

راحتي حل ميشه :

« تنفر از درس مساويه با تنفر از استاد اون درس ! البته اين معادله فقط مختص منه !

»

اما الان مثل يه همكار و يا يه فاميل ازش خوشم مياد ... ولي خيلي دلم مي خواد بدونم

چرا اوايل از محنا دوري مي كرده ؟ ... وقتي صداشو شنيدم ، فهميدم تو اين مدت همش

نگاهم بهش بوده ...

ميثاق _ اگه غذات تموم شده بريم سر كارمون ...

سريع سرمو انداختم پايين و در ظرفو بستم . ديگه حرفي رد و بدل نشد و منم سريع

مشغول نوشتن شدم ...

نمي دونم ساعت چند بود که ديگه چشمام تار شده بود و نمي تونستم مانيتورو ببينم . تا

چشمامو بستم چند قطره اشک دويدن تو صورتم ... فقط از چشمام اشک مي اومد و ديدم

حسابي تار شده بود ... جلومو نگاه کردم ديدم ميثاق سرشو رو ميز گذاشته و خوابه ...

از توي لپ تاپ ديدم ساعت سه و نيم شبه . در لپ تاپو بستم و به طرف دستشويي که سه

گوشه ي سالن بود به راه افتادم ...

کاسه ي روشويي رو پر از آب کردم و شالمو در اوردم . براي اينکه خواب از سرم بپره

بايد صورتمو بشورم ولي دستام توان اينکه از دو طرف بدنم بالا بيانو نداشتن ... تو مغزم

فقط قسمتاي جديدي که مي خواستم به برنامه اضافه کنم وول مي خورد . اصلا به

سلامتيم توجهي نداشتم و برام هم مهم نبود چرا چشمام اشک مياد .

بي فکر صورتمو زير اب بردم و چند ثانيه صبر کردم ... وقتي خوب خواب از سرم پريد

سرمو بالا اوردم و هوا رو بلعيدم ... با دستمال توي جيبم صورتمو خشک کردم و بيرون

رفتم . بدون اينکه به خستگيم فکر کنم ، لپ تاپو روشن کردم و بازم مشغول شدم ...

چند ساعتي هم گذشت و من سه تابع ديگه نوشته بودم ... از زور خستگي انگشتام روي

کيبرد حرکت نمي کردن . اخرين تابعم تموم شد و خواستم اجراش کنم که ديدم درست

اجرا نميشه ... برگشتم و همه چي رو چک کردم ولي بازم درست نميشد ... اعصابم به

خاطر بي خوابي و خستگي مفرط بدجوري داغون شده بود... حالا اگه اين بخواد بازي

دربياره چه غلطي بکنم ؟

تو رو خدا اذيت نکن ... ديگه دارم ميميرم ... خدايا چرا اين تموم نميشه ؟ چرا اين

درست نميشه ؟ چرا من اينجام ؟ چرا هر چي زور ميزنم نتيجه اي نمي ده ؟ چرا ؟ چرا ؟

چرا ؟ اااااااااااااه ...

و با جيغ دستمو رو کيبرد کوبيدم . عصبهاي دستم به شدت درد مي کردن ... نمي دونم به

خاطر فشار عصبي بود يا خستگيم ... تند تند نفس مي کشيدم و سعي مي کردم فکرمو

متمرکز کنم ولي تنها چيزي که به فکرم مي رسيد يه سوال بود :

_ من چرا اينجام ؟

انگار تازه فهميدم که براي چي بايد اينجا باشم ؟ براي چي بايد برنامه اي که يه بار با

سختي و دقت زياد نوشتم رو دوباره و با اين اوضاع خراب بنويسم ... به مانيتور خيره

بودم و چشمام هي تار ميشد و دوباره ديدش خوب ميشد ... دوباره تار ، دوباره ... و

دوباره ... وقتي شونه ام محکم به عقب کشيده شد و بغضم آزاد ، تازه فهميدم داشتم گريه

مي کردم ... اما براي چي ؟

ميثاق يه ليوان جلوي روم گرفته بود و با اخم و صورتي پر از نگراني مي خواست

مجبورم کنه تا بخورمش ... نگاه خيسمو به ليوان دوختم ... آب قند ... مگه من مريضم

که آب قند بخورم ؟ من نه مريضم نه جاسوس ... اينا به درد من نمي خوره ...

جمله ي آخرو بلند به زبون آوردم و با حرص دست زدم زير ليوان ... ليوان از دست

ميثاق کنده شد و روي زمين هزار تکه شد ... از صندليم بلند شدم ... بازم بغض تو گلوم

گره خورده بود و باز نمي شد ...

اين حالت تنها وقتي برام پيش ميومد که طاقتم تموم مي شد ... فشار زيادي روم بوده ...

بيست و چهار ساعت بي وقفه کار کردن و زل زدن به صفحه ي کامپيوتر ، در حالي که

روز قبلش بهم تهمتي زدن که حتي توي خوابم نمي ديدم ، برام سنگين بود ...

تلو تلو خوران جلو رفتم که بازوم به شدت عقب کشيده شد ... اه ، اين چي ميگه ؟ چرا

ولم نمي کنه ؟ چرا دست از سرم برنمي داره ؟ با جيغ به ميثاق توپيدم :

_ چرا ولم نمي کني ؟ ها ؟

فشار دستش رفته رفته کم و کمتر شد و بعد از ثانيه اي انگشتاش کامل دستمو رها کردن

... با بهت داشت نگام مي کرد ... صداي زمزمه اشو از پس نفسهاي بريده و لرزونم

شنيدم :

_ چت شده يهدا ؟

چم شده ؟ نمي دونم ... با صدايي که براي خودم هم از شدت لرز نامفهوم بود گفتم :

_ خسته ام ... اين هي خراب ميشه ... همه چي خراب ميشه ... هر کاري مي کنم اخرش

به بن بست مي خورم ... ديگه بسه ... ديگه بسمه ... مي خوام از اينجا برم... منو از

اينجا ببر ... تو رو خدا ...

و صدام توي هق هق بلندم گم شد ... خسته شده بودم و عصبي ... ديگه توان کار کردن

نداشتم ... توان هيچي ... فقط مي خواستم با آرامش بخوابم ... آرامش ... چه واژه ي

غريبي شده برام ... چقدر ازش دورم ...

زانوهام سست شدن ... تا خواستم روي زمين زانو بزنم ، دستي محکم زير بغلمو گرفت

و کشون کشون منو سمت مبلي که پشت ميز بود برد . درست پشت ميز قرار داشت و تا

حالا متوجهش نشده بودم . ميثاق تقريبا منو روي مبل پرت کرد و با صدايي که سعي مي

کرد آروم نگهش داره غريد :

_ فقط مي خوابي ؟ فهميدي ؟

و از جلوي چشمام دور شد ... چجوري بخوابم وقتي هنوز برنامه ام مونده ؟ خدايا چرا

اينقدر زياده ؟ کاش زودتر تموم ميشد ... الان نمي تونم بخوابم ... بايد تمومش کنم بعد

مي خوابم ... کاش بعدش تا اخر عمرم بخوابم ... کاش اصلا بيدار نشم ...

به زحمت از روي مبل بلند شدم و جلو رفتم . قدم هام نامنظم بود ... جلوي چشمام سياهي

رفت و يه دفعه محکم روي زمين فرود اومدم . صداي قدمهايي که لحظه به لحظه تند تر

مي شد توي گوشم پيچيد ... سيلي هاي آروم روي صورتم مي خورد ... مي خواستم

چشمامو باز کنم ولي حتي نمي تونستم يه ميليمتر تکون بخورم .

از روي زمين کنده شدم و چند ثانيه بعد ، روي سطح نرمي قرار گرفتم . صداي عصبي

ميثاق رو شنيدم که داشت ازم دور ميشد :

_ معلوم نيست چند ساعت از خودش کار کشيده که به اين روز افتاده ... چرا نخوابيد ؟

... اي لعنت بهت واعظي ...

صداش کمرنگ شد و مدتي بعد دستي زير سرم قرار گرفت و دوباره صداي محکمشو

شنيدم که دستور مي داد :

_ يهدا ... بلند شو دهنتو باز کن ...

به زور تونستم کمي دهنمو باز کنم و مايه اي گرم و شيرين تو دهنم ريخته شد ... از

شيريني بيش از حدش معده ام مي سوخت ... نتونستم طاقت بيارم ... مي خواستم هر چي

که خوردم رو بريزم بيرون ... از شيريني بدم ميومد ... زور تو دلم نشست و عق زدم که

ميثاق سريع گفت :

_ نه نه ، نريز بيرون ... نريزيا ... صبر کن ... صبر کن الان ميام ...

به ثانيه نکشيد که صداي دويدنشو شنيدم و بعد سطلي جلوم گذاشت و گفت :

_ بيا ...

منتظر همين کلمه بودم تا دهنم باز بشه و هر چي خوردم و نخوردم بيرون بريزم ...

سرفه هاي پي در پي ام نمي زاشت خوب نفس بکشم ... دست ميثاق آهسته روي کمرم

مي خورد و با دلسوزي مي گفت :

_ آروم باش ... اروم ... چيزي نيست ... الان خوب ميشي ...

انگار دکتر بود و داشت به مريضش وعده ي سلامتي مي داد ... وقتي ديگه چيزي تو

معده ام نمونده بود روي مبل افتادم و چشماي بسته ام گرم شد و به خواب رفتم ...

****************

از زور گشنگي چشم باز کردم . تو جام چرخيدم و به پهلو دراز کشيدم . کسي پشت ميز

نبود و در لپ تاپم هم باز بود ... با سختي از جام بلند شدم و سلانه سلانه به طرف ميز

رفتم . تا روي صندلي نشستم ، صداي قدمهاي کسي اومد . سر بلند کردم . ميثاق بود با

يه کيسه دستش . وقتي ديد پشت ميزم اخماشو کشيد تو هم و گفت :

_ چرا بيدار شدي ؟ اونم به اين زودي ؟ برو روي مبل بخواب ...

معده ام بدجوري مي سوخت . دست روش گذاشتم و ناله کردم :

_ گشنمه ... نمي تونم بخوابم ...

اهسته اومد جلو و کيسه رو روي ميز گذاشت . درشو باز کرد و يه ويفر شکلاتي با

آبميوه بيرون اورد و جلوم گذاشت . همونطور که رو صندلي کناريم مي نشست گفت :

_ ببخش ديگه همينا رو تونستم بخرم ... نبايد از شرکت دور بشم ...

پوزخند تلخي زدم و گفتم :

_ بله ديگه ... وظيفه ي حراست منو به عهدتون گذاشتن .... نبايدم يه جاسوس رو تنها

گذاشت !

ميثاق خيلي جدي گفت :

_ من محافظ تو نيستم .

با طعنه گفتم :

_ جدي ؟ پس اين منم که از جام تکون نمي خورم تا کسي که به عنوان جاسوس معرفي

شده دست از پا خطا نکنه ... ها ؟!

نفسهام داشت تند ميشد ... کم کم آمپر عصبانيتم در حال چسبيدن بود ... ميثاق در حالي

که سعي داشت ارومم کنه گفت :

_ يهدا ...

همين يه کلمه کافي بود که از جا در برم و عقده ي اين سختي عذاب دهنده رو بريزم

بيرون :

_ يهدا نه ... نگو يهدا ... بگو دزد ، بگو جاسوس ... مثل واعظي .... مثل خان عمو

جانتون ... بگو ديگه ... مگه غير از اين فکر نمي کني ؟ ...

کمي مکث کردم ... مثل بهت زده ها داشت نگام مي کرد ... با همون حالت عصبي به

جاي اون جواب دادم :

_ معلومه که فکر نمي کني ... اصلا تو خواستي ذره ذره منو آب کني ... با دادن اون

پيشنهاد مسخره ات ، ثابت کردي که از اونام بدتري ... تو مگه عقل نداري ؟ نمي توني

فکر کني من تو اين سه روز لعنتي ، با وجود اون تهمت بزرگي که بهم زدن ، چجوري

مي تونم دوباره يه برنامه ي جديد واسه اون پروژه ي مهم بنويسم ؟... من وظيفه ي

خودمو تمام و کمال انجام داده بودم ... چقدر وقت و هزينه امو صرف برنامه ي قبلي که

حالا معلوم نيست کدوم گوريه کردم ... حالا بايد خودمو واسه دزديدنش بکشم ... ميبيني ؟

... مي بيني ديگه ... اين از رنگ و روي زردم ... اينم از لرزش دستام ... اينم از ... از

...

با حالتي عصبي که هيچ وقت ازم سابقه نداشت صورت و دستامو بهش نشون مي دادم

... ديگه نفس کم اوردم ... براي اثبات بي گناهيم نفس کم اوردم ... سريع از روي صندلي

بلند شدم و هوا رو به شدت به ريه هام فرستادم ... وقتي تونستم کمي حرف بزنم با

صدايي اهسته ولي پر درد رو به ميثاق گفتم :

_ من دزد نيستم ... من اوني که شما فکر مي کني ، نيستم ...

و بدون اينکه به غذام دست بزنم ، رفتم پشت لپ تاپم ... حالا با ميثاق اتمام حجت کرده

بودم ... انگار جون تازه اي تو بدنم نشسته بود ... حتي ذره اي هم براي حرفا و شايد

قضاوتهاي نا بجايي که درباره ي ميثاق کردم ، عذاب وجدان نداشتم ... اون خودش بايد

مي فهميد که اين وظيفه اي که بهم محول کرده مثل يه مرگ تدريجيه برام ...

تازه اون شرايط منو مي دونست . من اونقدر قوي و محکم نبودم که هم بار تهمتو به

دوش بکشم و هم تنهايي خودمو مبري کنم ... با وجود اينکه خيلي گشنه ام بود و معده ام

مي سوخت ، چيزي به زبون نياوردم ... نمي خواستم غرورمو زير پا بزارم ... در لپ تاپ

که نيمه باز بود رو کامل باز کردم و صفحه ي برنامه رو بالا اوردم .

چشمامو واسه تمرکز بستم و دستامو روي کيبرد گذاشتم . با باز کردن چشمام و ديدن

برنامه که حالا نصفه شده بود ، دهنم باز موند ... اين چيزي نبود که من اخرين بار نوشتم

... شايد چندين تابع بهش اضافه شده بود ... يعني چي ؟ ... کي اينا رو کامل کرده ؟ ... يه

دفعه فکري از ذهنم گذشت ... نه ... نمي تونه ... نمي تونه کار ميثاق باشه ...

نا خود اگاه زبون بي جونم چرخيد و لرزون گفتم :

_ اين ... اين ...

ميثاق از روي صندلي بلند شد و نگاهم به سمتش کشيده شد . نيم رخش رو به وضوح

مي ديدم . همونطور که ايساده بود و به جلوش نگاه مي کرد جدي و محکم ، مثل هميشه

، گفت :

_ من مثل واعظي و خان عمو فکر نمي کنم که تو جاسوس باشي . چون مي شناسمت

... عقل هم دارم . به اندازه اي که براي نجات دادنت از زندان رفتن و حبس اين پيشنهاد

به ظاهر مسخره رو دادم . مي دونم برات سخته ... حق هم داري . فشاري که روته رو

من نمي تونم درک کنم . اگه ديدي خودم قبول کردم که به قول تو محافظت باشم براي

کمک بهت بود ... ديروز وقت نشد بهت بگم که کارتو نصف کن تا با هم انجام بديم . اين

طوري هم برنامه از قبليه بهتر ميشه و هم تو کمتر خسته ميشي ... ديروز داشتم پرونده

ي کارمندايي که بهشون مشکوک بودمو بررسي مي کردم تا شايد بفهمم کي واقعا

جاسوسي کرده ... من در جريان کارهات بودم ولي چون مدرکي براي اثبات بي گناهيت

نداستم مجبور بودم جلوي واعظي و خان عمو سکوت کنم . حالا هم بيا غذاتو بخور دلم

نمي خواد مثل ديشب پس بيفتي . اين تابع رو هم تو ازش سر درنمياري ... بايد خودم

کاملش کنم . بلند شو .

تمام مدتي که با اون صداي گرم و جديش داشت حرف مي زد ، بهش خيره بودم ... الان

واقعا عذاب وجدان داشتم ... خدايا اين مرد کي بود ؟ چطور تونستم اين حرفا رو بهش

بزنم و درباره اش قضاوت کنم ... اي لال بشي يهدا ! حالا چطوري تو چشماش نگاه کنم

؟!

اروم از روي صندليم بلند شدم تا جامو بهش بدم اما اون بدون اينکه نيم نگاهي بهم

بندازه ميزو دور زد و لپ تاپو برداشت و رفت رو صندلي خودش نشست . بعد از زدن

عينکش با دقت شروع به نوشتن کرد . منم فقط به دلخوري ميثاق که کاملا تو رفتارش

مشهود بود نگاه مي کردم ... حالا چجوري عذر خواهي کنم ؟ بگم غلط کردم کافيه ؟! نه

زياديش ميشه ... مي خواست زودتر بهم بگه که کمکم مي کنه که منم اينهمه اسبي نشم

! اه ! فقط بلده ادمو شرمنده کنه و منت سرش بزاره ... !

ديدم بدون اينکه نگاهشو از روي مانيتور برداره گفت :

_ صبحانتو بخور ... حوصله مريض داري ندارم ...

نمي دونم چرا مثل هميشه جبهه نگرفتم و نگفتم به تو چه دلم مي خواد نخورم ! در

عوض با صدايي اهسته و شرمزده گفتم :

_ پس شما ؟ خودتون نمي خورين ؟

انگار من نبودم که حرف زدم ... چه صداي مظلوم و ناراحتي ! جيگر خودم اتيش گرفت !

فقط حرکت انگشت ميثاق روي کيبرد متوقف شد . همچنان خيره به لپ تاپ با لبخند کجي

جواب داد :

_ نه ... با حرفات سير شدم .

خدايا همين الان منو بکش ولي نزار بيشتر از اين خجالت زده ام بکنه ... ديگه داشت

گريه ام مي گرفت . و انگار واقعا اشکم در شرف سرازير شدن بود چون صدام پر از

بغض بود :

_ به خدا ببخشين ... من در جريان نبودم ...نمي خواستم اون حرفا رو بزنم ... نمي

دونستم که ... ببخشين ...

ببخشين اخر حرفم اونقدر اهسته بود که گمون کنم نشنيد . سرم پايين بود و با خودم

درگير بودم تا گريه امو مهار کنم ... شده بودم مثل يه دختر بچه ي شيطون که يه کار بدي

کرده و باباش باهاش قهره ... سرمو بالا اوردم تا ببينم حرفم اثر کرده يا نه که ديدم بهم

خيره اس ... يهو دستپاچه شدم و گفتم :

_ چي شد ؟

ميثاق خونسرد گفت :

_ چي چي شد ؟

_ طلب مغفرت من !

اونقدر حرفم يهويي بود که بعد از گفتنش يه هين خفه کردم و سريع دستمو رو دهنم

گذاشتم . ميثاق با اين حرفم يخش آب شد و با لبخندي که سعي در کنترلش داشت گفت :

_ قبول شد ...

همونطور که دستم رو دهنم بود ، لبخند گشادي رو لبم نشست . خدا رو شکر اين عقل

ناقص ما يه جايي به درد خورد ! ميثاق که دوباره سرش رو تو لپ تاپ کرده بود وقتي ديد

چيزي نمي گم ، بهم نگاه کرد تا ببينه يهو از خوشي دق نکرده باشم ! انگار لبخندمو از

چشام خوند چون با لبخند محوي ، ابميوه و ويفر رو به سمتم هل داد و گفت :

_ بخور تا زود بريم سر کارمون .

با لذت تموم غذامو خوردم و حسابي هم گوشت شد به تنم و يه جون تازه گرفتم . بعد از

غذا ، صندليمو نزديک صندلي ميثاق گذاشتم و با هم رو برنامه کار کرديم ... چقدر کمتر

خسته شدم و چقدر بيشتر ياد گرفتم ... هنوز هم مثل استاد قديمم بهم اشکالاتمو گوش زد

مي کرد و از معلوماتي که داشتم خوشحال بود ...

ولي انگار يه چيزي بين من و استادم عوض شده بود ... يه حس تازه که مي گفت اين

فاضلي ديگه اون فاضلي بد اخلاق براي تو نيست ... يه فرد ديگه اس ... يه ادم تازه که

توي ذهنت با اسم ميثاق حک شده ... ميثاق که نه تنها بد اخلاق نيست ، بلکه دلسوزمه

...

****************

روز سوم کم کم داشت تموم ميشد و برنامه ي من و ميثاق هم تموم ... اخر شب بود و

داشتيم اخرين اجرا رو روي برنامه مي کرديم ... بعد از اين اجرا من آزاد مي شدم ...

مي تونستم نفس بکشم ... مي رفتم خونه ... خدايا ... کمک کن درست بشه ... کمک کن

تموم بشه ... اگه بازم گير کنم ديگه مي بُرم ...

داشتم تو دلم دعا مي کردم که ميثاق زد رو ميز و بلند گفت :

_ ايول !

چون چشمام بسته بود و حواسم بهش نبود با اين کارش نيم متر پريدم هوا ! با حرص

چشمامو باز کردم تا يه چيزي بارش کنم که ديدم داره مي خنده ... با تعجب گفتم :

_ چيزي شده ؟

با همون خنده ي جذاب ، چرخيد طرفم و گفت :

_ تبريک ميگم خانوم مهندس ... تموم شد ... برنامه عاليه ...

نمي دونم چيزي از حرفاش فهميدم يا نه چون مسخ صورتش شده بودم ... مسخ خنده اش

... خنده اي شاد و از ته دل که مطمئنم براي اولين بار مي ديدم ... با گنگي زمزمه کردم

:

_ ها ؟!

ميثاق فکر کرد از خوشحاليه که شوکه شدم ... با خنده لپ تاپو سمتم چرخوند و گفت :

_ ببين تموم شد ... بالاخره زحمتت نتيجه داد ...

به مانيتور خيره شدم . راست مي گفت ... بالاخره تموم شد ... خدايا شکرت ... نمي دونم

چي بگم ؟ ... چجوري ازت تشکر کنم که تونستم تو اين مدت اين وظيفه رو با کمکت

تموم کنم ... نفهميدم کي گونه هام خيس شد ... نفهميدم کي با گريه مي خندم و زمزمه

مي کنم :

_ خدايا شکرت ...

وقتي در لپ تاپ بسته شد ، به ميثاق نگاه کردم . با لبخند گرمي بهم چشم دوخته بود ...

چشم در چشم بوديم ... تو چشماي من تشکر موج مي زد ... تشکر از کمکش ... تشکر

از قوت قلبي که بهم داده بود ... تشکر از همراهي صميمانه اش ...

اما چشماي اون ، براي نا مفهموم بود ... نمي تونستم بفهمم به چي فکر مي کنه ... نمي

تونستم بفهمم که چرا لبخندش رفته رفته محوتر ميشه ...

در کسري از ثانيه نگاهشو ازم گرفت و سيم فن لپ تاپو جدا کرد و اونو برداشت .

همونطور که لپ تاپو توي کيف مي زاشت به ساعت گوشيش نگاه کرد و گفت :

_ اوه ! ساعت دوازده و نيم شبه ... من که رسما دارم هلاک ميشم ... تو رو نمي دونم

...

_ تو اگه داري رسما هلاک ميشي من خيلي وقته هلاکم !

با پاهايي خسته از روي صندلي بلند شدم و کيف کوچيکمو بستم . ساک خاليم رو از روي

مبل برداشتم و همونطور که شالمو صاف مي کردم ، به ميثاق که داشت زيپ کيف لپ

تاپو مي بست گفتم :

_ کيفو از خودت جدا نکنيا ! من ديگه طاقت تهمت ندارم !

ميثاق _ حتما ! منم طاقت بي خوابي ندارم ! الان فقط مي خوام برم خونه و بعد از يه

دوش تا دو روز بخوابم !

به حرفش لبخندي زدم و با نگراني گفتم :

_ خدا کنه زودتر اين مشکلم حل بشه ... نمي دونم چجوري مي تونم ثابت کنم که من

جاسوسي نکردم ...

ميثاق با اطمينان گفت :

_ همين الانشم ثابت کردي که کار تو نبوده ... با جديتي که توي کار نشون دادي ... من

مي تونم شهادت بدم که تو از هر اتهامي مبرايي ... فردا خودم پيگير کارت ميشم ...

بهتره راجع به اين موضوع با طاها حرف بزني ... وکيل خوبيه مي تونه ازت دفاع کنه

.... منم به چند نفري مشکوکم ... نمي دونم حدسام درسته يا نه ... اميدوارم اينجور

نباشه .

يه اوهوم گفتم و با قدمهايي سنگين رفتم طرف در . هنوز از پله ها بالا نرفته بودم که

صداي ميثاق متوقفم کرد :

_ کجا ميري ؟!

با تعجب برگشتم سمتش که کتشو رو ساعد گذاشته بود و کيف به دست به سمتم ميومد :

_ خب معلومه خونه !

ميثاق با اخم کمرنگي گفت :

_ اين وقت شب ؟!

_ اين وقت شب خونه نرم کجا برم ؟! کوچه ؟!

اخم کمرنگش رنگ بيشتري گرفت :

_ منظورمو بفهم ! منظورم اينه که ديره و تنها نبايد بري ...

تا فهميدم چشه دستمو با بيخيالي تو هوا تکون دادم و با لحني کش دار گفتم :

_ ولمون کن بابا !!! اينقده خسته ام که دارم ميميرم ... ! اگه بگن چشم بسته تا خونه

رانندگي کنم ميرم ! دير و زود که نداره !

تقريبا که نه کاملا چرت و پرت گفتم ! ولي حوصله نداشتم تازه ماشينم که تو پارکينگ بود

و من دلم نميومد تنهاش بزارم تا فردا صبح ! زودتر از ميثاق از در خارج شدم و همينکه

تو پارکينگ رسيدم دستامو باز کردم و با نفس عميق گفتم :

_ هوممممم چه بويي ميده اين آزادي ... فقط يخورده هوا خفه اس !

فکر مي کردم ميثاق به ين شوخيم مي خنده اما بدون هيچ حرفي از کنارم گذشت و قفل

ماشينشو باز کرد . پوفي کردم و تو دلم گفتم بدبخت زنش که اخلاق اينو تحمل مي کنه !

مث بچه ها دو دقيقه يه بار قهر مي کنه ! ايش !

بعد از فکرم بادم اومد که زنش خيلي وقته از دستش راحت شده ! پس بيچاره همون محنا

! اوه راستي محنا ... يادم باشه در اسرع وقت از ليلي اطلاعات کسب کنم که دارم از

فضولي نفله ميشم !

در حالي که کف کفشمو رو زمين مي کشيدم به سمت ماشينم رفتم و درو باز کردم قبل از

اينکه بخوام از ميثاق خداحافظي کنم نشست تو ماشينش و گازو گرفت و از پارکينگ

رفت بيرون ! منم مثل منگولا وسط پارکينگ خالي وايساده بودم و با بهت به در پارکينگ

نگاه مي کردم . اخرم با پوزخند نفسمو دادم بيرون و گفتم :

_ به خدا اين يه چيزيش ميشه !

تو ماشين نشستم و با گذاشتم يه اهنگ تند ، خوابو از سرم پروندم . شيشه ي متحرک

سقف ماشينو هم کنار بردم تا ديگه خواب به چشمم نياد ... همونطور که با اهنگ زير لب

مي خوندم چشمم به اينه ي ماشين افتاد و يه ماشينو ديدم که اشت با فاصله ي تقريبا

کمي پشت سرم ميومد . يه لحظه شک کردم که داره تعقيبم مي کنه يا نه ... از سرعتم کم

کردم و تو لاين ديگه رفتم تا از کنارم رد بشه ولي ديدم همچنان پشت سرمه و خيال رد

شدن نداره ...

کم کم ترس نشست تو دلم ... ترس از اينکه نکنه کسي از طرف شرکت اميديه تعقيبم کنه

... تو فيلما ديده بودم که اکثر جاسوسا بعد از لو رفتن ، به دست شرکت خودي کشته

ميشن ... اگه اميديه بخواد براي سرپوش گذاشتن روي جاسوس اصلي منو قرباني کنه

ديگه همه فکر مي کنن من جاسوسم ... خدايا کاش به حرف ميثاق گوش داده بودم و

تنهايي نمي رفتم ... خدايا ، حالا چي کار کنم ؟!

نگاهي به خيابون خلوت انداختم ... ترسم بيشتر شد ولي يه ندايي تو دلم مي گفت که فقط

برم خونه ... زير لب ايه الکرسي رو خوندم و با دلي پر از ترس و البته اميد به خدا

راهي خونه شدم . اصلا نمي فهميدم که سرعتم تا چه حد بالاس ... وقتي نگاهم به

سرعت سنج افتاد ترسم از سرعتم هم بيشتر شد ! خدايا ! دارم 140 تا ميرم ! خيلي

باحالي که تا حالا نکشتيم !

وقتي پيچيدم تو کوچه ، نگاهي به پشت سرم انداختم و فقط ديدم که يه ماشين شيک

مشکي رنگ ، از کوچه رد شد . فکر کنم کمري بود ... دقيق نديدم . ولي وقتي رد شد

نفس راحتي کشيدم و بعد از پارک کردن ماشين پريدم تو خونه .

تموم چراغا خاموش بود جز چراغ سبز حياط ... اروم از سالن گذشتم و گوشه ي پرده

رو از پنجره کنار کشيدم . ديدم بابا ، زير نور کمرنگ لامپ سبز ، روي ايوون سجاده

پهن کرده و به سجده رفته ... هميشه با ديدن نماز شب بابا ته دلم گرم مي شد ... به

داشتن همچين خانواده ي عزيزي افتخار مي کردم ...

اروم از سالن بيرون رفتم و قدم تو حياط گذاشتم . پشت بابا به در بود و مطمئنا منو نمي

ديد . فقط سايه ام روي ديوار افتاده بود ... ولي مي دونستم که بابا موقع نماز هميش

چشماشو مي بنده . بابا دوباره به سجده رفت ... صداي گرمش توي فضاي سبز حياط

پيچيد ...

« سبحان ربي الاعلي و بحمده ...»

نسيم خنکي وزيد و برگهاي درختا به تپش افتادن ... انگار اونا هم با بابا عبادت مي

کردن ... جرياني توي بدنم راه افتاده بود ... جرياني از ارامش ... جرياني از جنس محبت

... اهسته اهسته جلو رفتم تا به بابا رسيدم . بابا هنوز داشت ذکر مي گفت . کنار دستاش

که به حالت عقابي باز کرده بود زانو زدم . اروم خم شدم و به دستاي مهربونش که کنار

سرش بود بوسه زدم ...

بغضي نشست تو گلوم . نمي دونم چرا ...شايد ديدن صحنه ي عبادت که زيباترين صحنه

ي خلقته ، باعث اشک شوقم بوده ... سريع از روي زمين بلند شدم و زمزمه کردم :

التماس دعا ...

صبح با جيغ ليلي کنار گوشم ، جوري پريدم که سرم خورد به چوبه ي پشت تختم :

ليلي _ اي خبر مرگتو بيارن که ديگه موبايلتو جا نزاري !!!

من فقط به ميخ ساعت ديواري اتاقم خيره شده بودم و داشتم فکر مي کردم واقعا بيدارم يا

اينکه اين ليلي تو خوابم دست از سرم برنمي داره ! وقتي به سمتش چرخيدم و اونم يه

نيشگون حسابي از بازوم گرفت فهميدم که نخير ! مثل اينکه کاملا بيدارم !

جمعه بود و طبق معمول همه ريخته بودن خونمون . محيا و عادل و حامي يه طرف ،

ليلي و طاها با اون فسقلي تو راه که تازه کشفش کرده بودم هم يه طرف ...

خيلي جالب فسقلي عمه رو کشف کردم ! همون وقتي که ليلي اومد و با جيغ و داد بيدارم

کرد ، مي خواستم با پا بزنم تو کليه ي چپش که سريع پريد عقب و گفت :

_ دست به بچه ام بزني پاتو قلم مي کنم !

و اين آغاز کشف من بود ! جالبتر از همه اينکه فهميدم طاها از پدر شدن خجالت مي

کشه ! يعني نمي خواست کسي به روش بياره ! فکر کـــــــــــــن ! خجالت !!! اونم کي ؟!

طاهــــــــا !!! يعني اينو بايد به عنوان پديده ي نادر سال تو گينس ثبت کنن !!!

قبل از اينکه با ليلي بريم پايين و هوار بشم رو سر طاها، ليلي با جديت ازم خواست که

چيزي به روي طاها نيارم . منم با اينکه خيلي برام سخت بود ، مجبور شدم قبول کنم ...

سر ميز صبحونه تا مامان منو ديد اول مثل ليلي يه عالمه فحشم داد که چرا سه روز بي

خبرشون گذاشتم و بعدم کلي ماچ و بغل و قربون صدقه نثارم کرد ... طاها رفته بود نون

تازه بگيره واسه همين خونه نبود ... منم از موقعيت استفاده کردم و وقتي ليلي رفت

دستشويي رو به همه گفتم که يه کوچولوي ديگه تو راه داريم . همه جيغ و داد کردن و

منم خواستم تا اومدن طاها چيزي رو بروز ندن ... از همه بدتر يادم رفت بگم که اصلا

جلوي طاها چيزي رو بروز ندن چون ممکنه طاها با فرش قرمز توي سالن پذيرايي يه

رنگ بشه !

همينکه در خونه باز شد و طاها نون به دست اومد تو اشپزخونه ، محيا پريد جلو و چلپ

چلپ ماچش کرد و گفت :

_ اي قربونت بشم داداش ... اي قربون بچه ي نازت بشم ... ماشالا عمه دورش بگرده

... واي که چه جيگري ميشه اين ...

طاها اول با چشمايي ورقلمبيده از تعجب به محيا نگاه کرد بعدم کم کم چشماش تنگ شد و

رنگش شروع به تغيير کرد و شد عينهو همون فرش قرمزي که گفتم ! ما هم ريسه رفته

بوديم از خنده !!!

جمعه ي خيلي خوبي داشتم ولي وقتي ميثاق زنگ زد و گفت که فردا حتما برم شرکت ،

تمام خوشيم بدل به استرس شد ... خدا کنه بفهمن من جاسوس نيستم ... خدايا کمکم کن

...

......................

صبح شنبه ديرتر از معمول بيدار شدم ... خيلي ديرتر ... تقريبا يه ساعت تاخير داشتم ...

اول کلي جيغ و داد کردم ولي وقتي ديدم کار از کار گذشته با خودم گفتم بهتره يکم ديگه

هم دير کنم ! براي همين اول دوش گرفتم و بعد از خشک کردن موهام ، شروع به ارايش

کردن شدم .

مثل هميشه فقط به چشمام رسيدم . بدون هيچ کرم يا رژلب و رژ گونه ، تنها ريمل و خط

چشم کشيدم و بهترين و شيک ترين لباسمو پوشيدم . انگار نه انگار که امروز يکي از

مهم ترين قسمت تقديرم رقم مي خوره ... نه به استرس ديروز و نه به ارامش امروز ...

فقط مي دونستم که يه اميدي ته دلم جوونه زده و مطمئن شدم که من امروز امتحانمو

خوب پس مي دم ...

وقتي به شرکت رسيدم ، يه راست رفتم اتاق مهندس رحيمي . سروناز با ديدنم زود از

جاش بلند شد و با عجله گفت :

_ چرا اينقدر دير کردي يهدا ؟ جلسه با شرکت شاران يه ربع پيش تموم شد .... کجا

بودي ؟

خيلي راحت گفتم :

_ خواب موندم !

اهميتي به صورت متعجب سروناز ندادم و حرفمو تکميل کردم :

_ مهندس که هست ؟

سروناز فقط سرشو تکون داد و من با قدمهايي محکم به سمت اتاق مهندس رفتم . يه

تقه ي کوتاه به در زدم و بدون اينکه منتظر جواب باشم ، درو باز کردم و رفتم داخل .

غير از مهندس رحيمي ، واعظي و ميثاق هم تو اتاق بودن . با نگاهي پر از غرور به

واعظي نگاه کردم و با يه سلام کوتاه به همگي رفتم سر اصل کلامم :

_ اقاي مهندس ، برنامه چطور بود ؟ مذاکرات با شرکت شاران مطابق ميل بوده ؟

مهندس رحيمي مثل هميشه ... يعني مثل گذشته ، مهربون ، بهم نگاه کرد و گفت :

_ بله ... از برنامه ي قبلي خيلي بهتر و سنجيده تر بود ... بهتون تبريک ميگم ... فکر

نمي کردم موفق بشين تو اين سه روز کارو به نحو احسن انجام بدين .

فقط گوشه ي لبم بالا رفت . واعظي ساکت و صامت به ميز خيره شده بود . نتونستم

هيچي نگم :

_ خب اقاي واعظي ، کارها تو شرکت اميديه چطوره ؟ اطلاعات لو رفته به کارشون

اومده ؟

واعظي سرشو بالا اورد و بهم زل زد و گفت :

_ شما که بايد بهتر از من خبر داشته باشين ...

هنوزم مثل عقرب بود ... مردک بيخود . با تنفر نگاهش کردم و گفتم :

_ نه بهتر از شما ... نا سلامتي شما عضو نفوذي اونجا هستين .

واعظي _ و شما هم جاسوس اونا .

با لبخند پررنگي گفتم :

_ اگه جاسوس اونا بودم الان مطمئنا زير يه خروار خاک خوابيده بودم ...

ميثاق سريع گفت :

_ منظورت چيه ؟

بدون اينکه نگاهمو از واعظي بگيرم گفتم :

_ مهندس واعظي بايد بهتر از من خبر داشته باشن ... چند نفرو مامور کردن واسه سر

به نيست کردن جاسوس ؟ فکر کنم اميديه کشتن يه نفر واسش راحت باشه نه ؟! اخه هر

چي باشه جاسوسش لو رفته ...

بدجور طعنه مي زدم ... زنده موندن من گواهي بود براي بي گناهيم . واعظي دهنش بسته

شده بود . خوب گفتم ... حالا اگه خيلي ادعات ميشه ، يه کلام ديگه بگو تا دوباره پنچرت

کنم !

خوشبختانه حرف ديگه اي نزد . منم با خداحافظي کوتاهي از اتاق بيرون اومدم و

همونطور که با قدمهاي اروم راهرو رو طي مي کردم ، به سمت دفترمون رفتم . يه دفعه

گوشيم زنگ خورد . بدون اينکه بايستم ، دست تو کيفم کردم تا جواب بدم . سنيا بود .

خيلي وقت بود که ازش بي خبر بودم . با خوشحالي جواب دادم :

_ به به ، سوسيس تنوري ما ! در چه حالي ؟ خوش مي گذره اون پايين مايينا ؟!

سنيا با خنده جواب داد :

_ نه بابا ... حق با تو بود... دارم از گرما مي پزم ... کاش نصيحتتو گوش کرده بودم ...

اينجا واقعا جهنمه ...

_ عيب نداره ... از اين به بعد برات درس عبرت ميشه که تابستون هوس کيش رفتن

نکني !

سنيا _ اره واقعا ... خب ، چه خبرا ؟ شرکت بي ما خوش مي گذره ؟

با خنده گفتم :

_ با تو اصلا بي تو هرگز ! کجايي دلمون واست قد نخود شده !

سنيا _ زير افتاب ، شدم ذغال ! اينا رو ول کن بگو شرکت چه خبر ؟

اصلا دلم نمي خواست از اتفاقايي که برام افتاده بگم . هر طور مي خواستم موضوعو

منحرف کنم اخرش سنيا با زرنگي مي خواست خبراي دست اول شرکتو بشنوه .

_ اه ... بابا تو که اينهمه به کارت علاقه داري بيخود کردي رفتي کيش ! پاشو بيا خودت

بفهم که اينجا هيچ خبري نيست همه دارن مگس مي پرونن !

تو دلم اضافه کردم :

_ و چه مگس پروندني !

سنيا همونطور اصرار مي کرد که حرف بزنم ... يه دفعه تو پيچ راهرو خوردم به يکي و

کيفم از دستم افتاد ... تمام محتويات کيف پخش زمين شد ...

سر جام خشکم زده بود و به حرکات فرناز که داشت وسايل ريخته شدمو جمع مي کرد ،

خيره مونده بودم ... صداي الو الوي سنيا ، نه تنها حواسمو جمع نمي کرد بلکه بيشتر

منو به حادثه ي دو هفته پيش متمايل مي کرد ... نگاهم روي فرناز لغزيد ... به جاي

فرناز سنيا رو ديدم ... کشيده شدن بند کيفم ، پخش شدن وسايلم روي زمين ، جمع کردن

اونا توسط سنيا و در آخر ، فلش حاوي سورس کدهاي برنامه ...

انگار همه ي قطعات پازل کنار هم چفت شده بود ... با صداي سنيا ، از شوک بيرون

اومدم و گوشي رو به گوشم چسبوندم :

_ يهدا چي شده ؟ ... چرا جواب نمي دي ؟

تنها عکس العملي که تونستم انجام بدم اين بود که گوشي رو قطع کنم و تکيه امو به

ديوار بدم ... فرناز که با ديدن حالم نگران شده بود ، کيفو رو زمين ول کرد و دويد سمتم

و سراسيمه گفت :

_ يهدا ... يهدا ... چي شدي يهو ؟ ... چت شده ؟ ...

دستشو روي گونه ي يخ کردم گذاشت و با ترس گفت :

_ واي ، چرا اينهمه سردي دختر ؟ ...

جون پاهام رفته رفته تموم شد ... همونطور که به ديوار تکيه داده بودم ، اروم سر

خوردم رو زمين ... برام مهم نبود که لباساي گرونم کثيف و خاکي ميشه ... فقط يه چيز

مهم بود ... سنيا خاني ... هويت واقعي اين زن کي بود ؟ اون بود که هميشه ازم مي

پرسيد برنامه چطور پيش ميره ... اون بود که هميشه خودشو بهم مي چسبوند و ادعاي

صميميت مي کرد ... اون بود که هميشه تو زندگيم سرک مي کشيد و مي خواست بدونه

حتي شبا هم چه خوابي ميبينم ...

حالا مي فهمم اين کارا به خاطر صميميت و دوستي نبوده ... اون جاسوس اصليه ... مي

تونم قسم بخورم که اون فلش رو ازم دزديد ... بعدم به بهانه ي مسافرت ديگه پيداش نشد

... اون بهم از پشت خنجر زد ...

سرمو روي زانوهام گذاشتم ... خدايا ، چرا اينقدر اين خنجر برام درد داره

؟ ... چرا اينقدر من ساده ام ؟ ... چرا زودتر نفهميدم ؟ ...

ياد نگاه هاي بي اعتماد حاج اقا افتادم ... ياد کنايه ها و نيش زدنهاي واعظي ... ياد

سختي اون سه روز که واسم مثل شکنجه بود ... ياد سرگيجه و ضعفي که به خاطر گم

شدن برنامه ام داشتم ... ياد برچسب جاسوس که به ناحق رو پيشونيم خورده بود ...

دستامو دو طرف سرم گذاشتم ... مغزم داشت مي ترکيد ... از اين همه بي انصافي ... از

اين همه سختي ... از اين همه مصيبت که فقط بايد به پيکر من فرود مي اومد ... مگه

من چي مي خواستم ؟ ... يه محيط کاري اروم که بتونم بدون درگيري ذهني کاري که

عاشقشم رو انجام بدم ... بدون اينکه به گذشته ام فکر کنم ... بدون اينکه ياد بدبختي

هاي گذشته ام بيفتم ... بدون اينکه دوباره متهم بشم به گناه نکرده ... سه سال پيش

تهمت بدشگوني و حالا ، تهمت دزدي ... خدايا ، تو که جاي عدل نشستي ... بگو ببينم اين

انصافه ؟ ... اين عدله ؟ ...

چونه امو روي زانوهاي تا کرده ام گذاشته بودم و دهنمو پشت دستام پنهون ... به يه

نقطه خيره بودم و از زور فشار مصائب ، سر خدا فرياد مي زدم ... نفهميدم کي چونه ام

لرزش گرفت ... کي دندونامو پشت دستم فرو کردم ... کي هق هقمو خفه کردم ... کي

چشمام تر شد و بعد گونه هام پر از اشک ...

کنار راهرو چمپاته زده بودم و اشک مي ريختم ... حتي وقتي در اتاق دانيال که روبه روم

بود باز شد هم تلاشي براي بلند کردن سرم نکردم ... وقتي با دو به طرفم اومد بي اعتنا

رومو برگردوندم ... مي خواستم تنها باشم ... تنها گريه کنم ... بدون اينکه غريبه اي

گريه امو ببينه ... ضعفمو بفهمه ...

دانيال مقابلم زانو زد ... با چشماي نگران قهوه اي رنگش صورتمو کاويد و گفت :

_ يهدا خانوم ، مشکلي پيش اومده ؟ ناراحتي جسمي دارين ؟

نه ... کاش جسمم ناراحت بود ... چقدر تحمل زخم روح سخته ... در جوابش فقط چشمامو

بستم و همزمان با بسته شدن پلکام چند قطره اشک سر خورد رو گونه ام ... صداش

نگراني بيشتري به خود گرفت :

_ اگه مريضين بلند شين ببرمتون بيمارستان ... درست نيست تو راهرو بشينين ...

خواستم بگم نه بيا برو بزار به درد خودم بميرم که فرناز با عجله در حالي که ليوان

بزرگي دستش بود و تند تند با قاشق هم مي زد ، اومد سمتمون . انگار اصلا دانيالو نديد

چون با اضطراب ، رو پاش نشست و ليوانو به طرف دهنم گرفت و در حالي که نفس نفس

مي زد گفت :

_ چند بار بگم اين حاج اقا يه آبدارچي استخدام کنه که من به اين روز نيفتم ... خسارت

دو تا ليوان رو دستم موند ...

دانيال _ اشکال نداره من پرداخت مي کنم ...

فرناز دستپاچه شد و همونطور که نيم خيز ميشد گفت :

_ ا ؟ سلام اقاي رحيمي ... ببخشين حواسم نبود بهتون ... يهدا حالش خوب نيست ...

فکر کنم فشارش افتاده ... خيلي يخ کرده ...

دانيال ايستاد و گفت :

_ پس بهتره ببريمشون بيمارستان تا حالشون بدتر نشه .

بالاخره لب باز کردم و با صدايي که از ته چاه بيرون مي اومد گفتم :

_ نمي خواد ... اينو بخورم خوب مي شم ...

فرناز و دانيال هم اعتراضي نکردن و من جرعه جرعه اب قندو خوردم . بعد اهسته

دستمو به ديوار گرفتم و بلند شدم . بايد به ميثاق مي گفتم ... شايد بتونه کاري بکنه ...

موندن سنيا به عنوان کارمند توي شرکت غير ممکنه ...

تا از سر جام بلند شدم ، قبل از اينکه اجازه بدم فرناز دستمو بگيره و يا شروع کنه به

نگراني درباره ي حالم ، گفتم :

_ با اقاي دکتر کار دارم ... واجبه .

و سلانه سلانه به سمت اتاق ميثاق رفتم ... قبل از اينکه در بزنم ، صداشو از پشت سرم

شنيدم ... انگار تازه از اتاق مهندس بيرون اومده بود :

ميثاق _ کارم داري ؟

با تاني چرخيدم سمتش نمي دونم قيافه ام چطور بود که با ديدنم اخماش تو هم رفت :

_ چيزي شده ؟ چرا گريه کردي ؟

دست به صورتم کشيدم . خيس نبود ... پس از کجا فهميده ؟ انگار ذهنمو خوند . چون

دستمالي از توي جيبش در اورد و گفت :

_ خانوما بايد مواظب آرايششون باشن ... نبايد بي ملاحظه گريه کرد ... مگه اينکه

اتفاق مهمي افتاده باشه ...

فهميدم که ريملم صورتمو خراب کرده . در حالي که با دستمال صورتمو پاک مي کردم

اروم سرمو تکون دادم و زمزمه کردم :

_ اره ... خيلي مهم ....

ميثاق چيزي نگفت . اما نگاهش منتظر بود ... ادامه دادم :

_ فهميدم کار کيه ...

يه تاي ابروي ميثاق بالا رفت :

_ کي ؟

آب دهنمو قورت دادم و زمزمه کردم :

_ خاني ... از تيم نياز سنجي ... ميشناسيش ؟

ميثاق به فکر فرو رفت ... حق داشت يادش نياد ... شرکت به اين درندشتي يه عالمه

کارمند داشت ... همونطور که در اتاقو باز مي کرد گفت :

_ برو تو اتاقم من به دينا بگم مدارکشو برام بياره ببينم کيه ...

سري تکون دادم و وارد دفترش شدم . روي مبل اداري کنار ميزش نشستم و سرمو تو

دستام گرفتم ... نمي دونم چقدر گذشته بود که ميثاق با يه پوشه اومد تو و گفت :

_ سنيا خاني ... خيلي از وقت استخدامش نمي گذره ... شيش ماه ...

پرونده رو روي ميز ول کرد و يه وري روي ميز نشست . کمي نگام کرد و در حالي که

دستاشو به سينه مي زد گفت :

_ خب ، تعريف کن ببينم از کجا فهميدي ... مدرکي داري که حرفتو ثابت کنه ؟

سرمو به چپ و راست تکون دادم و گفتم :

_ نه مدرک ندارم اما بهش مشکوکم ... خيلي هم مشکوک ... اونقدر که مي تونم قسم

بخورم کار خودشه ....

ميثاق حرفمو قطع کرد و گفت :

_ ببين يهدا ، اگه باهاش دشمني داري ، بهتره بيخود وارد اين ماجرا نکنيش ... يه

خصومت شخصي که ...

اينبار من حرفشو بريدم و بهش توپيدم :

_ من باهاش هيچ دشمني ندارم ... تا نيم ساعت پيش فکر مي کردم چه دوستاي خوبي

براي هم هستيم اما الان ...

ميثاق چشماشو باريک کرد و گفت :

_ الان چي ؟

نفس عميقي کشيدم و کل اتفاقاتي که بين من و سنيا رخ داده بود رو براش تعريف کردم

... از همون روز اول که کنار اتاق ميثاق ديده بودمش و فکر کردم منتظر کسيه ، از

وقتي که جونمو از يه تصادف نجات داد و اظهار دوستي کرد ، از وقتي که پروژه ي

شاران رو قبول کرده بودم و اون هميشه ازم درباره اش مي پرسيد و من احمق فکر مي

کردم واسه خودم نگرانه ... از وقتي که فلش رو دزديد و به بهونه ي مسافرت غيبش زد

... تا نيم ساعت پيش که همه چيزو فهميدم ... همه رو براي ميثاق گفتم ...

بعد از اتمام حرفام ، ميثاق شروع کرد به طي کردن اتاق . دستاشو توي جيب شلوارش

گذاشته بود و با قدمهايي سنگين ، طول و عرض اتاق راه مي رفت . بعد از مدتي گفت :

_ نگفت کي برمي گرده ؟

سرمو به علامت نفي به بالا تکون دادم . ميثاق رو مبل رو به روييم نشست و گفت :

_ گوش کن ، اصلا نبايد به خودت بياري که چيزي فهميدي ... الان بهش زنگ مي زني و

مي گي که همه چي خوب پيش رفته و پروژه به شاران تحويل داده شده ... بقيه اشو

بسپر به من ...

_ مي خواي چي کار کني ؟

ميثاق به پشتي مبل تکيه داد و گفت :

_ واعظي کارشو خوب بلده ... توي اميديه منتظر خاني ميمونه ... وقتي اميديه موفقيت

ما رو بفهمه ، مطمئنا خاني توبيخ ميشه ... يه مدت که گذشت ، ما هم پرتش مي کنيم

بيرون ... البته بيرون که نه ... زندان !

ناراحت شدم ... خيلي زياد ... شايد توي اين قضيه منم کمتر از سنيا مجازات نشدم ...

البته با سنيا يه تفاوت اصلي داشتم ... اون گناهکار بود و من بي گناه ...

توي فکر بودم که صداي ميثاق منو به خودم اورد ... لحنش شوخ بود :

_ نگران نباش ... اگه ثابت بشه که خاني جاسوس اصليه ، تو هم ميتوني ما رو توبيخ

کني !

لبخند تلخي زدم ... اروم جواب دادم :

_ هنوز به مجازات شما فکر نکردم ! فکر کنم يه مدت برم مرخصي ...

ميثاق سرشو تکون داد :

_ اره ... برات مفيده ... از خستگي بيرون مياي ...

اروم از روي مبل بلند شدم و گفتم :

_ ميرم سر کارم ...

ميثاق گفت :

_ قبل از اينکه بري به خاني زنگ بزن ...

ناچار گوشيمو در اوردم و شماره ي سنيا رو گرفتم بعد از دو بوق جواب داد :

_ الو ؟ چرا قطع شد ؟

_ نمي دونم چش بود ... خوبي ؟

سنيا _ اره ... تو چطوري ؟ داشتي مي گفتي ...

خنده ام گرفت ... اونقدر هول بود که يه خرده هم احتياط نمي کرد ...

_ چي مي گفتم ؟

سنيا _ راجع به شرکت ... پروژه ات تموم شد ؟

_ اوهوم ... راستي تو کجايي ؟

سنيا کمي تعلل کرد ... از اون طرف خط صداي زني اومد :

_ مسافرين پرواز شماره ي ...

سنيا _ الان تو فرودگاهم ... دارم برمي گردم ...

_ ا ؟ به سلامتي ... فردا مياي شرکت ديگه اره ؟

سنيا _ اره ميام ... راستي پروژه ات مشکلي داشت ؟

با زرنگي گفتم :

_ بايد داشته باشه ؟

سنيا کمي دستپاچه شد :

_ نه نه ... مي خواستم بدونم يهو موردي پيش نيومده باشه ... اخه نگرانت شدم ...

تو دلم گفتم اره جون عمه ات ...

_ نه بابا مورد چي ؟ تازه اونقدر برنامه رو خوب تحويل دادم و شرکت شاران ذوق کرده

که مهندس مي خواد بهم تشويقي بده !!!

صداي سنيا رنگ باخت :

_ ا ؟ ... چه خوب ...

_ اوهوم ... راستي من بايد برم سر کار ... الانست که صداي فرناز دربياد ... مي بوسمت

باباي ...

منتظر جوابش نشدم و سريع قطع کردم . نفسمو سنگين بيرون فرستادم و به ميثاق نگاه

کردم ... لبخند محوي رو لبش بود :

_ خوب بازي کردي ...

با پوزخند گفتم :

_ اره ... تو اين فن يه استادم ...

حق هم داشتم ... توي اين سه سال انگشت شمار خودم بودم ... بدون اينکه تظاهري

بکنم ...

ميثاق _ اگه نمي خواي بري سرکار اشکال نداره ... برو خونه استراحت کن ... کار

خاني ديگه تمومه ...

باشه ي زير لبي گفتم و از اتاق بيرون رفتم ....

حق با ميثاق بود . خيلي زود دست سنيا رو شد ... واعظي اول باور نمي کرد که سنيا

جاسوس باشه ولي وقتي با چشم خودش اونو تا اميديه تعقيب کرد و بعد هم جر و بحث

اون با رييس شرکتو شنيد همه چيز دستش اومد . سنيا هم به محض بيرون اومدن از

شرکت اميديه ، ديد که پليس منتظرش وايساده ...

يه چند روزي مرخصي بودم .... امروز تازه برگشتم سر كارم ... واسه اينكه حوصله ام

سر نره بيشتر با محنا سرگرم بودم . نمي دونم اين دختر خوشگل چي داشت كه من اينقدر

جذبش مي شدم ... خيلي خوب دركش مي كردم و مثل يه دوست خوب باهاش بودم . چون

مي دونستم توي مهد كسي نيست كه دوستش بشه ... بچه هايي مثل محنا اغلب خيلي

تنهان ... محنا هم به خاطر شرايطي كه داشت از اين قاعده مستثنا نبود ...

اي خدا ... از صبح كه اومدم هيچ كاري نداشتم ... رو صندليم لم داده بودم و ناخنمو

سوهان مي كشيدم . فرناز هم با كامپيوتر بازي مي كرد و ثريا هم با پسراش كه براي

تعطيلات رفته بودن سوئد پيش عموشون ، چت مي كرد ... ما كه شانس نداشتيم با

مامانمون چت كنيم ! تا من وقت خالي داشتم ، طاها مجبورم مي كرد تا از توي وبكم

باهاشون حرف بزنم . مامانم كه هميشه گير ميداد به قيافه ي من ! چرا اينهمه آب رفتي

؟ چرا صورتت اينقده لاغر شده ؟ چرا پاي چشت گود افتاده ؟ چرا رنگ و روت اينقدر زرد

شده ؟ چرا هيچي نمي خوري و و و و ! مي كشتم !!!

ساقي و روزبه هم براي عروسيشون مرخصي گرفته بودن و در حال جور كردن جهيزيه

و گرفتن سالن و لباس عروسي و گرفتارياي مزخرف شب مزخرفتر بودن ! خب ، ذهن

مبارك از مساله ي عروسي شوت شو بيرون ! همين الان ! بشوت ديگه ... ! اااااااه ! با

حرص پامو روي زمين زدم و براي فرار از فكر كردن به شب عروسي و ياداوري

بدبختياي خودم ، از اتاق زدم بيرون .

رفتم تو دستشويي و يه خرده صورتمو شستم . چون دستشويي ، مكان مورد علاقمه

هميشه اينجا مخم برميگرده سر جاش ! توي راهرو با دانيال برخورد كردم . بعد از سلام

و احوالپرسياي معمول گفت :

_ مشتاق ديدارتون بوديم خانوم مهندس ... اين چند روزه تشريف نداشتين ... مرخصي

خوش گذشت ؟

_ بله ... جاي شما خالي بيشتر اوقات با محنا بودم .

دانيال اهي كشيد و گفت :

_ اخ كه چند وقته نديدمش دلم براش حسابي تنگ شده ... كاراي شركت زياد شده ...

مجبورم فشرده كار كنم ... خوش به حالتون كه سرتون خلوته ...

با لحني كه چاشني خنده داشت گفتم :

_ بله ديگه ! من مرخصيامو نرفتم و به جاش اضافه كاري گرفتم ... حتي هنوزم براي

مرخصي چند هفته اي دارم ...

دانيال _ اوه ! خوش به حالتون ! كاش منم اضافه كاري مي رفتم !

در جوابش فقط خنده ي ملايمي كردم . بعد از چند لحظه مكث ، دانيال ، دستي به ريش

مرتب و كوتاهش كشيد و گفت :

_راستش يهدا خانم يه عرض مهمي باهاتون داشتم ... ممكنه چند لحظه وقتتون رو

بگيرم ؟ خيلي برام حياتيه ...

با ابروهايي كه از زور تعجب و همچنين فضولي به تا فرق سرم بالا پريده بود ، گفتم :

_ با من ؟! چه عرضي ؟

دانيال كمي اين پا و اون پا كرد و گفت :

_ اگه ممكنه بريم رستوران تا بهتون بگم ... نزديك ناهاره ...

چون مي دونستم پسر خيلي مودب و خوبيه قبول كردم . البته بيشتر به خاطر فضولي

منحصر به فردم بود كه خواستم برم ! داشتيم به سمت رستوران مي رفتيم و من درباره

ي اين چند روزه و احوالات محنا براي دانيال مي گفتم و مي خنديدم ، كه توي درگاه

رستوران ، قبل از اينكه وارد بشيم ، به ميثاق برخورديم .

ميثاق با ديدن من و دانيال اونم در حال خنده خيلي تعجب كرد و چند لحظه خيره موند به ما

دو تا ... كم كم خط نگاهش از روي دانيال كه بهش سلام كرده بود برداشته شد و به من

رسيد . نگاهش روي لبهاي باز شده به خنده ام ثابت موند . با صداي دوباره ي دانيال ،

نگاهشو ازم گرفت و من تونستم شراره هاي خشمو از توي نگاهش بخونم ...

دانيال _ سلام عرض شد اقاي دكتر ... كجاي ؟؟؟ الوووو !

ميثاق سرفه ي كوتاهي كرد :

_ عليك سلام . از اين ورا ...

دانيال با شوخي گفت :

_ كدوم ورا ؟! وقت ناهاره ها ! اومديم رستوران ... شما نمي فرمايين ؟

ميثاق نگاه خشمناك ديگه اي به سمتم انداخت و با صورتي كه سرخ شده بود و صدايي

پر حرص گفت :

_ نه ... مزاحمتون نمي شم .

و قبل از اينكه چيز ديگه اي بگه ، زودتر از ما وارد رستوران شد .... وا ؟! اين چرا

همچين كرد ؟ چرا مي خواست منو بكشه ؟! ارث باباشو بالا كشيدم ؟! ايــــــــش ! مردك

چشم وحشي ! دانيال با خنده درو برام باز كرد و گفت :

_ چه مي شه كرد ؟! اين پسر از بچگي اخلاق نداره ! اصلا نمي فهمه ليديز فرست يني

چي ! شما ببخشينش !

به خاطر نگاه عصباني ميثاق هنوز ناراحت بودم ولي اجبارا لبخندي به روي شوخي بي

نمك دانيال زدم و گفتم :

_ مهم نيست ... شما و ميثاق از بچگي با هم دوست بودين ؟

دانيال در حالي كه به سمت ميز دو نفره ي ته سالن مي رفت جواب داد :

_ بله ... پدر ميثاق با حاج بابا همرزم بودن ...

با تعجب گفتم :

_ همرزم ؟! يعني حاج اقا جبهه رفتن ؟!

دانيال لبخند نمكيني زد و گفت :

_ اره ... جاي تعجب داره ؟!

خب ، راستش خيلي برام تعجب برانگيز بود ... اولا كه به قيافه ي حاج اقا اصلا نمي

خورد حاج اقا باشه ! با اون خط ريش سفيد و صورت برنزه و شيك ، بيشتر همون

مهندس رحيمي باكلاس بهش مي خورد تا حاج اقاهاي تصوري من كه شيكم گنده دارن و

تسبيح قرمزشونو هزار بار دور دستشون مي چرخونن ! حالا فهميدم كه جبهه هم رفته !

ديگه از تعجب رو به غشم !

با خنده گفتم :

_ اره ... خيلي !

دانيال لبخندي زد و غذا رو سفارش داد . منم به تبع اون جوجه سفارش دادم . چون هنوز

به اطلاعات دلخواهم نرسيده بودم گفتم :

_ راستي پدر ميثاق توي جبهه با حاج اقا دوست شدن يا بعدا ؟

دانيال _ خب ، عمو خالق توي جبهه با حاج بابا اشنا شد ... اشناييشون مديون مجروح

شدن حاج باباست ...

_ چطور ؟

دانيال _ حاج بابا وقتي جبهه رفته خيلي جوون بوده ... هنوز دانشگاه نرفته بود ... براي

سربازي اعزام شد اونجا . توي عملياتي پاش تير مي خوره و ميره پيش عمو خالق ...

با گيجي گفتم :

_ واسه چي ميره پيش باباي ميثاق ؟

دانيال جوري جواب داد انگار من كل جيك و پوك زندگي اينا رو مي دونم و عمدا خنگ

بازي درميارم !

دانيال _ خب معلومه ديگه ! چون عمو خالق پزشك صحرايي بوده ... اعزام شده بوده

اهواز ...

_ اها ... خب بعدش چي شد ؟

دانيال صبر كرد تا گارسون غذا ها رو چيد بعد در حالي كه قاشقشو پر مي كرد گفت :

_ بعد نداره كه ! بعدش حاج بابا و عمو باهم دوست شدن ...

_ خب ، به سلامتي ... راستي چند سال از فوت پدر خالق مي گذره ؟

دانيال با تاثر گفت :

_ خيلي وقته ... عمو خالق شهيد شد ...

يه واي آهسته گفتم و ادامه دادم :

_ متاسفم ...

دانيال سري تكون داد و غذاشو خورد . وقتي نيمي از غذاي منم تموم شد دانيال بي مقدمه

گفت :

_ مي تونم در خواستمو بگم ؟

اها ! اصلا يادم رفت كه واسه چي همراهش اومدم . سريع گفتم :

_ بله بله ... بفرمايين .

دانيال به عجله ي من لبخندي زد و بعد از صاف نشستن گفت :

_ راستش من چند وقته كه مي خواستم ازتون در خواستي بكنم ... ميشه كمكم كنين ؟

كمي جدي شدم . چي شده بود ؟ ...

_ چه كمكي از دستم برمياد ؟

دانيال نگاهشو روي انگشتاي بهم پيچ خورده اش كه روي ميز بود انداخت و گفت :

_ راستش ... من مي خوام كه براي ازدواجم كمكم كنين ...

چشمام اونقدر گشاد شد كه فكر كردم الان از كاسه اش مي زنه بيرون ! با دهن باز گفتم

:

_ چــــــــــــي ؟!

دانيال که از تعجب من هول شده بود سريع گفت :

_ به خدا من قصد جسارت ندارم ... فقط ...

دويدم بين حرفش و خيلي جدي گفتم :

_ اقاي رحيمي من اصلا قصد ازدواج ندارم ... بهتره تلاش بيهوده نفرمايين .

و از روي صندلي بلند شدم که صداي متعجب دانيال مجبورم کرد روي صندلي فرود بيام :

_ ولي من از شما خواستگاري نکردم ... !

اينبار متعجب و البته وا رفته تر ! پرسيدم :

_ يعني چي ؟!

دانيال _ شما دچار سو تفاهم شدين خانوم بهنيا ... من اصلا منظورم ايني که شما فکر

مي کردين نبود ...

سعي کردم چيز ديگه اي نگم ... تا همين الانم خودمو مثل خواستگار نديده ها ضايع کرده

بودم ! اه يهدا جمع کن اين لب و لوچه ي آويزونتو !!! شوهر کجا بود تو اين گيري ويري

؟؟!!

دستامو روي سينه ام قلاب کردم و نگاه منتظرمو بهش دوختم . دانيال کمي من من کرد و

گفت :

_ من ... مي خوام کمکم کنين تا با فرناز خانوم صحبت کنم ...

تازه دوزاريم افتاد ... اين گلوش پيش فرناز گير کرده ... الهي ! چقدر هم بهم ميان ... با

لبخند پهني گفتم :

_ به سلامتي ... حالا چه کمکي از دستم بر مياد ؟

دانيال با ديدن لبخندم خوشحال شد و تند تند قضيه رو تعريف کرد :

_ راستش فرناز خانوم يه سالي هست که اينجا کار مي کنن ...

نتونستم جلوي خودمو بگيرم و ناخوداگاه پريدم بين حرفش :

_ يه سال ؟! اونوقت شما حالا ازش خوشتون اومده ؟!

دانيال لبخند به لب گفت :

_ اجازه بدين ... نه ... من از اولين باري که ديدمشون از متانت ايشون خوشم اومد و

خواستم بيشتر باهاش آشنا بشم ولي متاسفانه هر بار که خواستم بهشون نزديک بشم ،

منو از خودشون روندن ... اصلا نمي فهميدم چرا ولي يه روز اتفاقي ديدم که منتظر

تاکسي هستن ... بهشون پيشنهاد دادم برسونمشون ولي ايشون امتناع کردن ... خلاصه

تونستم راضيشون کنم و توي يه موقعيت مناسب درخواستمو مطرح کنم ولي ...

با هيجان گفتم :

_ خب ؟؟!!

دانيال با اندوه جواب داد :

_ گفتن نه ...

مثل جرز خيس خورده وا رفتم ! انگار به من جواب منفي دادن !

_ آخه چرا ؟!

دانيال _ ميگن سطح خانواده ها بهم نمي خوره ...

_ پس موضوع پوله ؟

دانيال با حسرت سرشو به علامت تصديق تکون داد ... تو دلم يه خرده به فرناز فحش

دادم و بعد رو به مجنون دانيال گفتم :

_ حالا چه کمکي از دستم برمياد ؟ مي خواين باهاش صحبت کنم ؟

دانيال _ نه ... درباره ي خواستگاري من چيزي بهشون نگين ... من فقط مي خوام بدونم

که احساس ايشون نسبت به من چيه ... اصلا منو دوست دارن يا نه ... اگه اينو بفهمم

راحتتر مي تونم راضيشون کنم ...

رفتم تو فکر ... حالا چه جوري بفهمم فرناز اينو آدم جساب مي کنه يا نه ... خيلي سخت

شد که ! دانيال بعد از مکث کوتاهي گفت :

_ جوابتون چيه ؟ کمکم مي کنين ؟

حالا چه خاکي تو سر فرناز کنم ؟! اخه چرا منو تو اين موقعيت قرار مي دي مرد ؟!

بالاخره قبول کردم و از رستوران بيرون اومدم . تو راه هي با خودم درگير بودم که

چجوري بفهمم اين فرناز چيزيش ميشه يا نه ... شيطونه مي گه همينجوري برم بهش

بگم دانيالو مي خواي يا نه ... خب اونم که خل ! مي گه نه !

وقتي رفتم تو دفتر ديدم که فرناز سرشو رو ميزش گذاشته ... اروم اروم بهش نزديک

شدم و بيخ گوشش يه پخ بلند کردم که يهو از رو صندليش بلند شد و صندلي از پشت

خورد به زمين ! داشتم هر هر مي کردم که با ديدن چشماي سرخ فرناز ، نيشمو بستم و

گفتم :

_ ترسيدي ؟

نيم نگاهي بهم انداخت و زير لب نه کوتاهي گفت و صندلي رو صاف کرد و روش نشست

. بدون اينکه بهم نگاه کنه ، کامپيوترو روشن کرد و منتظر بالا اومدن ويندوز شد ... اين

چرا اينقدر باهام سرسنگينه ؟ با اخم ظريفي نگاش کردم و گفتم :

_ چيزي شده فرناز ؟

هنوز نگاهش به مانيتور بود :

_ نه .

_ پس چرا اينقدر تو همي ؟

فرناز _ چيزي نيست ؟

_ چيزي نيست که صدات داره مي لرزه ؟!

فرناز با حرص چشماشو بست . خوشم مياد مثل مامانم هي گير مي دم به يکي !

فرناز _ چيزي نشده يهدا . خودتو قاطي نکن ...

با خنده رفتم رو دسته ي صندليش نشستم و دستمو دور گردنش حلقه کردم :

_ د ِ آخه اگه چيزي نشده پس چرا مي خواي منو هشت تيکه کني ؟!

فرناز _ من نمي خوام همچين کاري بکنم ...

_ پس بگو ببينم کي گازت گرفته که نمي شه گره ي اخماتو وا کرد ... بگو ديگه ...

فرناز حرفي نزد ... منم هي اصرار مي کردم و پشت سر هم رو اعصاب بدبختش رژه مي

رفتم ...

_ بگو بگو بگو بگو بگو بگو ... !

يه دفعه فرناز از جاش بلند شد و منم که يه وري روي صندلي نشسته بودم ، تلو تلو

خوران عقب پريدم تا ول نشم رو زمين ... فرناز با چشمايي اشکبار نگام کرد و با صدايي

که از زور بغض خش داشت گفت :

_ نمي خوام ... ولم کن ...

و کيفشو برداشت و رفت بيرون ... ثريا که تازه اومده بود تو اتاق با ديدن من که سر جام

خشکم زده بود پرسيد :

_ چيزي شده ؟ با فرناز حرفت شد ؟

ولي من فقط سر جام وايساده بودم و به عکس العمل فرناز فکر مي کردم ... کم کم لبخند

کمرنگي رو لبم نشست ...

سريع به كيفم چنگ زدم و از دفتر بيرون رفتم ... ثريا با تعجب بهم نگاه مي كرد ... زود

خودمو به آسانسور رسوندم و دكمه ي پاركينگو زدم ... تا رسيدن به پاركينگ يه نفس

دويدم ... سوار ماشين كه شدم ، با سرعت فرمونو پيچوندم و ماشينو از پارك خارج كردم

... دعا دعا مي كردم فرناز نرفته باشه ... مثل اينكه خدا صدامو شنيد كه كنار خيابون

ديدمش ...

سريع زدم رو ترمز . بيچاره حسابي ترسيد ... اما با ديدن ماشين من اخم كرد و روشو

برگردوند . در حالي كه داشتم به بچگيش مي خنديدم ، شيشه رو پايين دادم و گفتم :

_ برسونيمتون خانوم ... !

فرناز جواب نداد . با بازيگري گفتم :

_ خوشگله چرا جواب نمي دي ؟! ماشالا چه هيكلي هم داريا ... بيا بريم دو ساعت با هم

خوش باشيم ديه .... دلمو نشكون ... !

نيم رخ فرنازو مي ديدم ... معلوم بود خنده اش گرفته ولي همچنان اصرار داشت كه

خودشو جدي نشون بده ...

_ دوشس محترم ... ! كل اين خيابونو گز كني ، ماشين مد بالا تر از من سراغت نمياد ...

سريع بپر بالا تا گشتي مشتي نيومده يخمو بگيره ... بدو !

بازم ناديده ام گرفت . ديگه داشت حوصله ام سر مي رفت . كمي جدي شدم :

_ فرناز بيا ديگه گرممه ... مي خوام برم ...

فرناز _ من كه جلوتو نگرفتم ... بيا برو .

حرصم گرفت ... ديگه داشت خيلي شورش مي كرد .

_ فرناز دارم با زبون خوش مي گم بيا بالا ...

فرناز هم مثل من گارد گرفت و برگشت سمتم :

_ اگه نيام چه غلطي مي كني ؟! البته از شما كه بعيد نيست ... تو روم دوستي و پشت

سرم دشمن ... حيف من كه اينقدر دوست داشتم ...

مي دونستم الان عصبانيه داره چرت و پرت مي گه ...

_ بيا بالا مي دونم من و دانيالو تو رستوران ديدي الان داري پيش داوري مي کني ... بيا

بالا برات توضيح مي دم ....

با شنيدن اين حرفم ، سر جاش خشکش زد . لبخند نصفه اي زدم و گفتم :

_ بيا بالا بينم ... دارم مي پزم ...

با قدمهاي کوتاه اومد سمت ماشين . به محض سوار شدنش ، شيشه ها رو بالا دادم و

ضرب کولرو زياد کردم :

_ اوف ! خدا نکشتت ... تو اين هوا مي خواستي شکنجم بدي که هي ناز مي کردي ؟!

فرناز بدون اينکه به شوخيم توجه کنه گفت :

_ خب ؟

نيم نگاهي بهش کردم :

_ خب به جمالت !

فرناز _ تعريف کن ديگه !

مي دونستم از فضولي در حال انفجاره ! با بدجنسي گفتم :

_ مي خوام اطلاعات کسب کنم !

فرناز با لحني مرتعش گفت :

_ درباره ي کي ؟

خونسرد جواب دادم :

_ دانيال رحيمي .

فرناز با صدايي بدتر از قبل گفت :

_ براي چي ؟

_ براي خودم .

فرناز ديگه نتونست جلوي خودشو بگيره ... يه دفعه زد زير گريه ... اصلا تعجب نکردم .

در حالي که لبخندي گوشه ي لبم جا خوش کرده بود ، کنار خيابون پارک کردم و آروم

برگشتم طرفش . مثل ابر بهار گريه مي کرد ... اي تو روحت دانيال ! ببين چه کارايي به

من ميدي ! اشک بچه مردمو درآوردم !

خودمو از تک و تا ننداختم و گفتم :

_ خب ، پس اينجوري که تو گريه مي کني انگار اصلا آدم حسابي نيست ... نه ؟!

فرناز سرشو به چپ و راست تکون داد و گفت :

_ مرتيکه هفت خط ... !

با تعجبي ساختگي صدامو بلند کردم :

_ واي ... پس اصلا مورد خوبي نيست نه ؟!

فرناز با هق هق جواب داد :

_ متنفرم ازش ... خيلي دوروئه ...

_ اوه ماي گاد ! خدا رو شکر بهش جواب ندادم ... کس ديگه اي تو زندگيش بوده ؟!

فرناز که گريه اش تمومي نداشت :

_ اره ... بيشعور... به من گفته بود.... دوستم داره و مي خواد بياد خواستگاريم ... من

اول جواب رد دادم ... اما حالا ... حالا ...

داشتم به مقصودم مي رسيدم :

_ حالا چي ؟

فرناز دوباره بغضش سر باز کرد ... اي ميميري اول اعتراف کني بعد زر زر کني ؟!

فرناز _ حالا که من ... به مامان ... گفتم و ... قبول کرده ... اومده ... از تو ...

ديگه بس بود داشت نفسش مي گرفت ! اروم زدم پشتش و گفتم :

_ خب ، بسه خودم تا اخرشو خوندم ... هيچي خفه کردي خودتو ... يه لحظه آروم بگير

... اوهوم ! يه نفس عميق ... آفرين ... !

فرناز تلاش کرد تا نفس بگيره اما هي بريده بريده هق هق مي کرد ... اي بسوزه پدر

خريت !

_ فرناز آروم باش به خدا ... بابا از من که خواستگاري نکرده ...

انگار اين حرفم مثل آب بود رو آتيش ... هق هقش کامل خوابيد و سريع چرخيد سمتم :

_ چي ؟! خواستگاري نکرده ؟!

به ! پس اونوقت تا حالا داشت الکي زر زر مي کرد ؟! من ديوونه رو بگو چقدر خودمو

لعنت کردم ! ببين به خدا ... عشقاي امروزي تا خرشون از پل مي گذره ديگه گريه پريه

رو مي بوسن مي زارن رو طاقچه !

_ نخير ! مگه عقلش کمه که توي به اين خري رو ول کنه بياد منو بگيره ! تو که از

همين حالا هم خري نيازي نداره رو مخت بالانس بزنه عاشقش بشي !

فرناز يه خرده نگام کرد و بعد از نيم ثانيه جيغش ماشينو برد تو آسمون هفتم :

_ اي خبر مرگتو بيارن ... اي بميري که اينقده چزونيدم ! ... نميگي من ميميرم ؟! ...

کور بودي اونقدر گريه کردم ؟! نبايد يه چيزي بگي بهم ؟!

نخير ! مثل وروره جادو يه ريز مي خواد حرف بزنه ! دستمو رو دهنش گذاشتم و خم شدم

طرف صندليش . هم گرما اعصابمو خورد کرده بود هم ورور هاي اين جيغ جيغو ... در

فرناز باز کردم و هلش دادم بيرون ... هنوز داشت ور مي زد . بلند گفتم :

_ تو راحت باش من فردا ميام دنبالت بريم با دانيال حرف بزني ! باباي ... !

يه تک بوق براش زدم و به سمت خونه روندم ...

...........

تا جلوي خونه ي فرناز توقف کردم ، از در پريد بيرون و سوار شد . حسابي ذوق کرده

بود . نا کس عجب تيپي هم زده بود ! چقدر آبي بهش ميومد ... با شيطنت گفتم :

_ چيه ؟! مي خواي دلبري کني ديگه ؟!

پشت چشمي نازک کرد و گفت :

_ حسودي ديگه ! نمي توني ببيني چقدر قشنگم ! حق هم داري از اين به بعد نبايد با

مجردا بپام ! يهو اغفال ميشي !

صداي قه قهه ام تو ماشين پيچيد .

_ چقدر زود خودتو قاطي مرغا مي کني ! من که هنوز به دانيال نگفتم که دوسش داري

...

فرناز _ خب امروز ميگي ديگه ... بعدم اون از خدا خواسته مياد از من خواستگاري مي

کنه ... بعدم که ديگه بادابادا مبارک بادا ... !

يه وري نگاش کردم و گفتم :

_ يه موقع خجالت نکشيا ! برات خوب نيس ! من موندم اين دانبال چجوري نمي تونسته

باهات حرف بزنه ؟! تو که دست همه ي دخترا رو از پشت بستي ... ! چقدر هولي !

فرناز _ بالاخره هر که طاووس خواهر جور هندستان کشد !!!

تک خنده اي کردم و با مسخرگي گفتم :

_ ببخشين اين الان چه ربطي داشت ؟! تازشم دانيال که مثل تو خر نيست ! تا هند که رفته

ميره آشواريا رو ميگيره که خيلي هم از جنابعالي بهتره !

فرناز کم کم داشت سرخ مي شد ! براي اينکه دکوراسيونش بهم نريزه چيز ديگه اي

بارش نکردم و تا رسيدن به شرکت هر دومون ساکت بوديم . وقتي توي پارکينگ از

ماشين پياده شديم ، به طرف آسانسور رفتيم که ديديم روي درش نوشته :

« خراب است »

چون از توي پارکينگ راه پله اي به سمت شرکت نداشت ، مجبور بوديم بريم بيرون و از

در جلويي وارد بشيم راه زيادي نبود . تقريبا تمام کارمندا بعد از خوندن نوشته ي روي

آسانسور از پارکينگ بيرون ميرفتن . من و فرناز هم به سمت خيابون رفتيم که به در

پارکينگ نرسيده ، ماشين دانيال پيچيد تو . فرناز يه هني کرد و با ذوق و شوق گفت :

_ واي ! اومد ... !

_ خودتو جمع کن دختر ! هي وا ميره ! اصلا تو زودتر برو تو تا من بهش بگم چقدر

هولي زودتر بياد بگيرتت ... برو ...

و با دست هولش دادم . اونم همونطور که به سمت در مي رفت ، زير زيرکي پشت سرشو

هم نگاه مي کرد تا دانيالو ببينه ... من موندم اين فقط جلوي مردا قيافه مي گيره و گرنه

اگه يکي عاشقش بشه با کله قبول مي کنه !

چشمم به پارکينگ بود که دانيال بيرون اومد . از همون جايي که وايساده بودم صداش

زدم تا متوجهم بشه :

_ اقاي رحيمي .

ايستاد و به سمتم چرخيد . با ديدن من سرشو به علامت سلام خم کرد و لبخندي روي

صورتش نشوند . کيفمو روي شونه ام جابه جا کردم و جلو رفتم . اما هنوز دو قدم بيشتر

نرفته بودم که پام محکم گير کرد و از کمر تا شدم . براي نيفتادن ، دستامو حفاظ خودم

کردم ... انگار کسي از پشت مچ پامو گرفته بود....

با تعجب چرخيدم و به پشت سرم نگاه كردم . واي نه ... پاشنه ي كفش قشنگم توي

سوراخ در فاضلاب گير كرده بود و نمي تونستم جم بخورم ! اي خدا كرمتو شكر !

داشتم الكي زور مي زدم تا پامو نجات بدم كه صداي دانيالو شنيدم . از صداش معلوم بود

چقدر داره سعي مي كنه خنده اشو بخوره ...

_ چي شده خانوم بهنيا ؟!

با كمي غيض جواب دادم :

_ مشخص نيست ؟!

حساب كار دستش اومد واسه همين روي زانوهاش نشست و گفت :

_ نگران نباشين الان بيرون ميارم ...

دستش داشت مي رفت سمت پام و منم مثل منگولا داشتم نگاش مي كردم ... اها ... اين

الان مي خواد پاي منو دربياره ؟! نگاه چه ژستي هم گرفته !!!

هنوز انگشتش به پام نخورده بود كه صداي ميثاق باعث شد هر دو سرمونو بالا بياريم :

ميثاق _ سلام ...

سلامش شبيه هر فحش زيبايي بود جز سلام ! اي بابا باز كه اين اينجوري نگام مي كنه

... هر دفعه از اين نگاها مي كنه مجبور ميشم شلوارمو عوض كنم !

دانيال روي پاش بلند شد و با ميثاق دست داد . منم تلاشمو كردم تا صافتر وايسم ولي تا

وايسادم ، تعادلمو از دست دادم و رفتم رو زمين درست جلوي پاي ميثاق . بيشعور اصلا

اعتنا نكرد من مردم يا زنده ... صداي دانيال اومد :

_ خانوم بهنيا اجازه بدين من كمكتون كنم ...

قبل از اينكه من جواب بدم ميثاق گفت :

_ چي شده ؟

كوري مگه ؟! نه ديگه ... هر چي نگاه داره شليك مي كنه سمت ما ... اصلا بلد نيست از

داشته هاش استفاده ي درستو بكنه ... اي خدا باز من سوتي دادم هي پشت بندش

مزخرف مي بافم !!!

دانيال ماجراي گير كردن قشنگ منو براش توضيح داد و خيلي تلاش كرد جلوي خودشو

بگيره اما نتونست و آخرم زد زير خنده اما وقتي ديد ميثاق مثل برج زهرمار قط منو نگاه

مي كنه ، خنده اش آروم اروم محو شد و با يه سرفه ي كوتاه در دهنشو بست .

ميثاق با اخم ازم رو برگردوند و رفت پشت سرم ... دهه حالا اين مي خواد دست بزنه به

پر و پاچه ي من ! يه دونه زن تو اين خيابون پيدا نمي شه بياد كمك من بدبخت ؟! اي تو

روح خودم كه فرنازو زودتر فرستادم !

برخلاف تصورم ميثاق رفت پشت سرم ولي بدون اينكه از دستش استفاده كنه گفت :

_ پاتو بيار بيرون ...

با تعجب گفتم :

_ چي ؟!

ديدم نگاهش به پامه . دوباره تكرار كرد ولي پر حرص :

_ گفتم پاتو بيار بيرون ...

هه ! اينم كه خل شده ! فكر كرده مثل غول چراغ چادوئه كه به يه چي نگاه كرد و دستور

بده كارش اجرا بشه ! ولي در اينكه ايشون غوله هيچ شكي نيست ! جني ( غول چراغ در

كارتون علائدين ) از اين خوشگلتره !!! (غلط كردي ! ) تو دلم اداشو دراوردم پاتو بيار

بيرون ! هه ! صبر كن بهش بگم خودش اروم اروم مياد بيرون !

صداي عصبانيش منو از توي فكر و خيالمو بهم زد :

_ مگه با تو نيستم ؟!

دهه ! هر چي هيچي نمي گم پرروتر ميشه ! بيشعور واسه چي تو مكان عمومي سر من

داد مي زنه ؟ حيف كه پام گيره وگرنه جوري ميزدمت كه نفهمي از كجا خوردي ! عصبي

تر از خودش جواب دادم :

_ تو فقط مي گي بيار بيرون ! ميشه بگي وقتي گير كرده چجوري بيارمش بيرون ؟!

نگاه خشمگينشو توي چشمام دوخت و گفت :

_ كفشت گير كرده ، پات كه گير نكرده ... خانوم مهندس !

خانوم مهندس اخرشو جوري گفت كه احساس كردم سيكل هم ندارم ! دانيال با شنيدن

حرف ميثاق زد زير خنده . زهر هلائل ! تو چاه فاضلاب بخندي ! همش تقصير توئه ! نگاه

خشمگين من و ميثاق چرخيد روش . اما دانيال ديگه نمي تونست جلوي خودشو بگيره ...

دستشو مشت كرد جلوي دهنش و همونطور كه عقب عقب مي رفت گفت :

_ ببخشين ... من تو شركت منتظرتونم ... !

و باقي خنده اش رو در حالي كه به سمت در شركت مي رفت ادامه داد . منم سرمو

چرخوندم سمت ميثاق كه ديدم با نگاه عصبانيش داره داد مي زنه اون پاي كوفتيتو بكش

بيرون !

منم اروم پامو از توي كفش بيرون آوردم و كف پامو روي پاي ديگه ام گذاشتم تا روي

آسفالت گذاشته نشه ... اونم بعد از اينكه حسابي نگاه هاي غضبناكشو تحويلم داد ،

طوري كفشو از توي سوراخ كشيد بيرون كه پاشنه اش كنده شد !

با صدايي پر از حسرت ، بلند گفتم :

_ واي نه ! كفش بيچاره ام ...!

كفشمو كنار پام روي زمين انداخت و دستاشو توي جيب شلوارش كرد . با پوزخند گفت :

_ تقصير خودته ... اگه اينقدر واسه ديدن دانيال عجله نداشتي الان كفشت سالم بود !

و راهشو كشيد و رفت ... به خدا اين يه مرضي چيزي داره ! با حرص چند تا فحش زير

لب نثارش كردم و پامو تو كفش بي پاشنه ام كردم . اه ! نگاه چه بر سر تيپ خوشگل من

آورده ... ! با روسري ساتن مشكي گرون و مانتوي شيك بايد كفش لنگه به لنگه پا كنم !

خبر عزاتو بيارن ايشالا ! بي ميثاق بشم الهي ! محنا هم راحت ميشه از دستت !

وقت ناهار ديدم فرناز و دانيال پشت يه ميز نشستن و با هم حرف مي زنن ... اِاِاِ؟ فرنازو

ببين ! چقدر سنگين رنگين نشسته فقط لبخند مليح تحويل ميده ! اصلا انگار نه انگار

صبح داشت خودشو واسه اين چلغوز هشت تيكه مي كرد ! با ثريا پشت ميز نشسته بودم

و همونطور كه منتظر ناهار بودم ، كارت عروسي ساقي و روزبه رو زير و رو مي كردم

... عروسي واسه آخر هفته بود ...

ثريا صدام زد تا مطلبي رو بهم بگه . تا سرمو بالا اوردم ، نگاهم خورد به ميثاق كه دم

در رستوران وايساده بود و داشت با سوال به دانيال و فرناز نگاه مي كرد ... كمي بعد هم

نگاهش روي من لغزيد ... توي يه ثانيه همه چي رو فهميدم ... يعني اين بي عقل واسه

حرف زدن من با دانيال اونقدر ترش كرده بود ؟! واي بلا به دور ! ... وايسا ببينم ... اصلا

به اون چه كه ترش كنه ؟! مگه كيه منه ؟!

چشمامو باريك كردم و به صورتش دوختم . مي خواستم از توي صورتش بخونم من

براش كي ام ... چرا اينقدر روم حساسه ... فقط با من اينجوريه يا بقيه هم مثل من رفتار

مي كنه ... نگاهم از روي يك چشم به ديگري مي چرخيد ... چون دور از من بود ، رنگ

ماشي چشماش بارز نبود ... راستي چقدر قيافه اش از دور معموليه و از نزديك خوشگل

... وايسا ببينم ... وايسا ... چه خبرته يهدا ؟! به تو چه كه اون چه شكليه ؟!

همين تلنگر باعث شد نگاهمو ازش بگيرم و توجهمو معطوف به ثريا كنم ... مدتي بعد

زير چشمي به در رستوران نگاه كردم ... اونجا نبود ...

بعد از ناهار فرناز اومد پيشم و با ذوق و شوق گفت با هم به توافق رسيدن و قراره

دانيال براي خواستگاري بياد . خيلي براشون خوشحال شدم ...

بعد از خداحافظي با بچه ها به سمت پاركينگ رفتم . توي راه به محنا زنگ زدم . قرار

بود روزاي فرد با هم بريم پارك بازي كنيم ... اما خونشون اشغال بود . قبل از اينكه به

طرف ماشين خودم برم ، صداي ميثاقو شنيدم كه داشت سوار ماشينش مي شد و با تلفن

حرف مي زد :

_ نه مينا ، به مامان بگو من با تيم شبكه مي رم ... نمي تونم بيام .

......

_ خب شما برين ... محنا هم مياد ديگه ؟

.....

_ چرا ؟

......

_ حالا واجبه با يهدا بره ؟!

.....

تا اسم خودمو شنيدن ، بدون فكر رفتم كنارش و اشاره كردم قبول كنه ....

با ديدن من تعجب کرد و به مينا که پشت خط بود گفت :

_ چند لحظه گوشي ...

با دست گوشي رو گرفت و آهسته پرسيد :

_ چي ميگي ؟

_ بزار محنا با من بياد ... پوسيد دلش تو خونه ...

يه تاي ابروشو بالا داد و گفت :

_ اولا که محنا قرار نيست تو خونه بمونه .... در ثاني شما کجا مي بريش ؟

_ امروز يکشنبه اس قراره ببرمش شهربازي ...

ميثاق _ من حرفي ندارم که باهات بياد ... حال و هواش هم عوض ميشه ولي تولد

ديناس حاج عمو دعوت کرده بايد با مينا و مامان بره ...

چيني به دماغم دادم و گفتم :

_ دينا ؟! خب مبارک باشه ... اما محنا خيلي مشتاق نيست بياد ... مي دوني که ؟!

محنا زياد از دينا خوشش نميومد ... بيشتر با دانيال گرم مي گرفت . دينا يه جورايي

خشک برخورد مي کرد و حوصله ي بچه رو سر مي برد ...

ميثاق قيافه ي متفکري به خودش گرفت و با تکون دادن سر گفت :

_ باشه با تو بياد ولي قبل از شام برش گردون خونه تا حاضر بشه ... اگه براي جشن

نمي ره حداقل واسه شام اونجا باشه .

قبول کردم و اونم به مينا گفت تا محنا رو حاضر کنه و من ببرمش . داشتم سمت ماشينم

مي رفتم که صداي ميثاق مجبورم کرد برگردم سمتش .

ميثاق _ يهدا ...

اسممو يه جوري تلفظ کرد ... نمي دونم چطور ولي حس عجيبي بهم دست داد ...

_ بله ؟

ميثاق رو به روم ايستاد و به زمين خيره شد ... رد نگاهشو دنبال کردم ... نگاهش به

زمين نبود بلکه به کفش بدبخت من بود ...

ميثاق _ من ... بابت ... کفشت معذرت مي خوام ... نمي خواستم خيلي محکم بکشم

بيرون ... ولي ...

اخ ! خودشو کشت تا عذر خواهي کنه ! دست به سينه وايسادم و کفشمو بالا اوردم :

_ خب ، واسه سختي اي که امروز با راه رفتن روي اين کشيدم ، نمي تونم ببخشمت ...

ولي چون هر کس ديگه هم کفشو بيرون مياورد همينجوري مي شد ، عذر خواهيتو قبول

مي کنم ...

اوه ! چه کلاسي هم گذاشتم ! وقت کردم خودمو تحويل بگيرم !

ميثاق با همون لحن گنگ و چشمايي پشيمون گفت :

_ خيلي درد گرفت ؟!

به جاي اينکه جواب بدم ، محو لحنش شدم .... اين چرا اين جوري حرف ميزنه ؟ ... چرا

مثل قبل جدي نيست ؟ اين لحن ، اين مدل حرف زدن ، اين صدا ، داره عصبيم مي کنه ...

نمي خواستم اونجا بمونم ... نمي خواستم دوباره اين لحن به گوشم بخوره ...

ابروهام در هم بود ... عقب گرد کردم و گفتم :

_ چيز مهمي نيست ... خداحافظ .

بدون اينکه منتظر جوابش باشم ، سوار ماشينم شدم و با سرعت از پارکينگ بيرون رفتم

... توي راه همش صداي ميثاق تو گوشم بود ... اي بابا ! هم زد کفشمو ناقص کرد هم

مخمو ! کلا خونه خراب کنه ... وايسم يه جا کفش بخرم ... با اينا نمي شه جايي رفت ...

خوب تونستم ذهنمو منحرف کنم به مسائل عادي ... بعد از خريد کفش يه زنگ به مينا

زدم و گفتم محنا رو حاضر کنه تا من بيام . کمتر از نيم ساعت جلوي خونه ي

ويلايي و دو طبقه ي ميثاق و مادرش توقف کردم . از ماشين پياده شدم و زنگ درو

فشردم . صداي شاد محنا توي کوچه پيچيد ...

_ اومدم يهدا جونم ...

و در با صداي تيکي باز شد . به سمت ماشينم رفتم و در سمت راننده رو باز کردم . محنا

با سر و صداي زيادي از خونه بيرون اومد . مينا و زهره خانوم هم پشت سرش بودن .

باهاشون سلام و احوال پرسي کردم . از بس با محنا مي گشتم ، رابطه ام با زهره خانوم

و مينا هم نزديک تر از قبل شده بود .

زهره خانوم تعارف کرد :

_ بيا تو عزيزم ... هنوز مونده تا ما بريم ...

_ مرسي زحمتتون نمي دم ... همين الانم با بردن محنا برنامتون رو بهم ريختم ببخشين

به خدا ...

مينا _ نه بابا اين چه حرفيه . اين وروجک داشت ما رو مي کشت که فقط و فقط با يهدا

جونش ميره بيرون ... نه تولد ميره نه تو خونه ميمونه !

محنا با ابروهايي بالا رفته گفت :

_ خب راست مي گم ديگه ! اونجا حوصله ام سر ميره ... يهدا جونم نيست که حال و

هوامو عوض کنه !

لپشو کشيدم و گفتم :

_ اي قربونت برم نمکي !

با خوشحالي خودشو از گردنم آويزون کرد و گفت :

_ يهدا جون سوار ترن هم بشيم ... من خيلي دوز دارم ... !

خنده ام گرفت . ديگه کم کم همه چيزش داشت شبيه من ميشد ! لبامو جمع کردم و گفتم :

_ ترن ؟! هومممم صبر کن ببينم ... اومممم اهان ... اگه مي خواي ترن سوار بشي بايد

کل راه برام شعر بخوني قبوله ؟!

محنا از شعر خوندن زياد خوشش نميومد . اونم توي جمع . ولي بايد توي مهد مثل بچه

هاي ديگه شعر مي خوند براي همين اينجوري مجبورش مي کردم تا کمرويي رو کنار

بزاره ... هر چند براش سخت بود ولي بايد از يه جايي شروع مي کرد ...

قبل از اينکه خداحافظي کنم ، زهره خانم گفت :

_ ساعت هفت ديگه بيارش خونه تا حاضر بشه ... خدمتکارم خونه اس درو باز مي کنه

...

_ چشم حتما .

محنا همينطور که توي بغل من بود دستاشو از گردنم باز کرد و گفت :

_ اوه ! نه مامي بزرگ ! يعني فقط بايد سه ساعت با يهدا بمونم ؟! اين خيلي کوچولوئه !

زهره خانوم دلش براي حرفاي محنا و حرکات شيرينش ضعف رفت و در حالي که قربون

صدقه اش مي رفت ، مجابش کرد که مجبوره تا ساعت هفت خونه باشه ... اونم با وجود

اينکه ناراضي بود ، قبول کرد .

توي راه محنا مثل گوينده ي اخبار ، همه ي اتفاقايي که از پريروز تا حالا افتاده بود رو

برام مو به مو شرح داد . برام خيلي جالب بود که توي اخبار بلند بالاش خيلي کم اسمي

از ميثاق مي اورد ... هميشه همينطور بود ... نمي فهميدم چرا اين پدر دختر اين جوري

مي کنن ... همديگه رو دوست دارن و بهم نزديکن ولي در واقع از هم دورن ... ميثاق

هم که قربونم بره ! هيچ وقت مثل آدم رفتار نمي کنه ببينم چه مرگشه !

اخر سر طاقت نياوردم و پرسيدم :

_ محنا ، بابا ميثاقت کي مياد خونه ؟

از هيجان صداش کم شد و گفت :

_ هر وقت کارش تموم بشه مياد ...

_ مثلا ساعت چند ؟

محنا _ نزديکاي شب ... مثلا وقتي عقربه ي کوچيک ميره رو سِوِن !

لبخند زدم . هميشه ساعت ها رو اينجوري مي گفت . منظورش ساعت هفت بود . ميثاق

هم هر روز دو ساعت اضافه کاري مي گرفت و ديرتر از بقيه از شرکت خارج مي شد .

منم اوايل همين حد و حدود ها بيرون مي اومدم . باز فضوليم گل کرد و پرسيدم :

_ خب ، وقتي مياد خونه باهات بازي هم مي کنه نه ؟!

صداي محنا ، رفته رفته پژمرده شد :

_ نه ... خسته اس ... ميره بالا ... منم پيش مامي بزرگ و عمه ميمونم ...

آخي ... نازي ... بميرم براش ... پس اگه اجبار من نبود ، ميثاق هيچ وقت با محنا

همبازي نمي شد ؟ با دختر خودش ؟ ... ولي تا جايي که مي دونم باهاش بدرفتاري هم

نمي کرد ... خدايا اين چش بود ؟! نکنه جلوي من حفظ ظاهر مي کرده و در واقع بچه رو

اذيت مي کنه ؟

با شتاب پرسيدم :

_ ببينم محنا ، بابات تو خونه اذيتت مي کنه ؟

محنا با تعجب جواب داد :

_ نه ... چرا اذيتم کنه ؟! فقط زياد پيشم نمياد ... اما مهربونه ... من ...

ادامه ي حرفشو انگليسي گفت :

_ I Love Daddy …

نيم نگاهي بهش انداختم . هر وقت مي خواست از ته دلش حرفي بزنه زبونش مي چرخيد

به سمت اجنبي ! همينه که که ميگن زنا ضعيفن ديگه ! اون هي بهت کم محلي مي کنه

تو هم بيشتر دوسش داري ! هه ! يه جوري مي گم انگار زن و شوهرن !

براي اينکه محنا از اون حال و هوا بيرون بياد ، تا رسيدن به شهر بازي ، يه اهنگ تند

گذاشتم و يه اونم ريز تو ماشين ورجه ورجه کرد و باهم ديوونه بازي در اورديم !

توي شهر بازي اونقدر پشمک و پفک و بستني به خورد هم داديم که مطمئن بودم اگه

بخوام شام بخورم معده ام منفجر ميشه ! بعد از ترن پشت دستمو داغ کردم تا ديگه به

حرف يه الف بچه گوش ندم ! از بس سرم گيج مي رفت ، حس مي کردم چشمام کف پامه

!

راست مي گن که عمر خوشيا کوتاهه ... سه ساعت مثل برق و باد گذشت و محنا با کلي

غر غر حاضر شد برگرده خونه ... منم از بس باهاش بازي کرده بودم و دويده بودم قيافه

ام مثل ميت شده بود !

کنار در خونه اشون وايسادم و محنا بعد از اينکه چلپ چلپ ماچم کرد ، مثل مامان

بزرگش گفت :

_ نمياي تو عزيزم ؟!

خنده ي بلندي کردم و گفتم :

_ نه محنا خانوم ديگه بايد برم خونمون مامانم دلواپسم ميشه ...

محنا همونطوري که اداي زهره خانومو درمياورد گفت :

_ باشه يهدا جون ! به خانواده ات سلام برسون !

و از ماشين پياده شد و باي باي کرد ... من موندم اين چه آتيش پاره ايه و رو نمي کنه !

با خنده نگاهش مي کردم که داشت به سمت در خونه مي رفت . کنار در دوباره برگشت

سمتم و يه بوس برام فرستاد... براش دست تکون دادم و اونم با لبخند زيباش ، دستشو

روي زنگ گذاشت ... نگاهمو ازش گرفتم تا ماشينو روشن کنم که صداي افتادن چيزي

اومد . سرمو چرخوندم و ديدم محنا کنار در خونه افتاده ....

وحشت به جونم چنگ زد ... با ترس کمربندمو باز کردم و صداش زدم :

_ محنا ... محنا چي شده ؟

جواب نمي داد ... با قدماي لرزون دويدم بالاي سرش . موهاش روي صورتش ريخته بود

و نمي تونستم صورتشو ببينم .... کنارش روي زانوهام نشستم و موهاشو کنار زدم .

صورتش مثل هميشه بود ولي بيهوش شده بود ... گرفتمش تو بغلم و با اضطراب گفتم :

_ محنا صدامو ميشنوي ؟ جواب بده گلم ...

هر چي به صورتش دست مي زدم جواب نمي داد ... نگاه پريشونم رو به سرتاسر کوچه

انداختم ... کوچه خلوت بود و انگار رنگ آسمونو گرفته بود ... اَه ... از اين هواي گرگ

و ميش دم غروب متنفرم ... دست زير تنش انداختم و بلندش کردم .

داشتم به سمت ماشينم ميرفتم که يادم اومد زهره خانم گفته که خدمتکارشون خونه اس

... سريع سمت در دويدم و دستمو روي زنگ گذاشتم ... هنوز صداي زنگو نفهميده بودم

که جرياني به بدنم دويد و روي زمين افتادم ...

***************

يه طرف صورتم سرد شده بود ... آروم چشمامو باز کردم ... روي سراميک هاي خيسي

افتاده بودم . به روي شکم بودم . خواستم جابه جا بشم اما درد بدي تو تنم پيچيد ... حس

مي کردم تمام رگهاي تنم داره از درد ذق ذق مي کنه ... تلاش کردم تا دستامو که زير

بدنم گير کرده بود بالا بيارم اما علاوه بر درد ، يه دستبند آهني که روي دستم زده شده بود

، نصيبم شد ...

به سختي خودمو جا به جا کردم و به پشت خوابيدم . سقف سفيد و بلندي جلوي چشمام

بود که لوستر شيشه اي بزرگي بهش آويزون بود و نور چراغها رو توي چشمام منعکس

مي کرد . چشمامو باريک کردم که نور تند چراغ اذيتم نکنه ... نگاهمو اطراف اتاق

چرخوندم . اتاق بزرگي بود ولي هيچ وسيله اي نداشت . ديوار و کف اتاق سراميک سفيد

بود و پنجره ها با پرده هاي ضخيم سفيد پوشيده شده بودن . طوري که نمي شد فهميد شبه

يا روز ...

خدايا اينجا کجاست که منو توش انداختي ؟ الان چي شد که من اومدم اينجا ؟ چشمامو

بستم و تمرکز کردم تا اخرين اتفاقي که برام افتاده رو به ياد بيارم ... محنا ... يادم اومد

محنا روي زمين افتاده بود و من براي کمک بهش رفتم تا زنگ خونشون رو بزنم ... اما

بعد از فشردن دکمه ، فقط درده که يادم مياد ... هيچ چيز ديگه اي به ياد ندارم ...

درد زيادي که داشتم اعصابمو بهم ريخته بود . همينطور فکراي مختلفي که توي مغزم

رژه مي رفت بيشتر روي اعصابم تاثير مي زاشت . من با کسي دشمن نبودم ... اگه هم

کسي بخواد بهم ضربه بزنه فقط من بايد قرباني باشم چرا محنا رو وارد ماجرا کرده ؟

ناگهان ياد سنيا افتادم ... اما خيلي سريع فکرمو کنار زدم . امکان نداشت کار اون باشه

... اون الان توي زندانه ... کار، کار يکي ديگه اس ... داشتم خاطرات چند وقت گذشته ام

رو مرور مي کردم تا شايد به موردي برخورم که با اين اتفاقا جور دربياد که يه دفعه

صداي جيغ بلندي از پشت در به گوشم رسيد ...

نفهميدم چجوري با اون همه درد از جام بلند شدم و تلو تلو خوران به سمت در رفتم ... با

وحشت گوشمو به در چسبوندم تا بهتر بشنوم ... جيغ ها مکرر و گوش خراش بود ...

آخرين جيغ با گريه ي تلخي همراه شد و بعد صداهاي درهمي رو شنيدم ... صدايي مثل

خنده ، حرفهاي تند تند که همه به انگليسي گفته مي شد و به خاطر فاصله ي زياد نمي

تونستم بفهمم چي ميگن ...

يهو صداي بلند محنا که به انگليسي حرف مي زد به گوشم خورد . خون تو تنم يخ بست

...

_ ولم کن ... اذيتم نکـــــــــــــن ... بابا ... بابا ... کمکم کن ...

و صداش تو هق هق گريه اش گم شد ... خدايا کي داره اذيتش مي کنه ... با حرص به

دستگيره ي اتاق چنگ زدم . هر چي دستگيره رو بالا پايين مي کشيدم باز نمي شد ...

گريه ام گرفته بود ... نمي تونستم گريه ي محنا رو تحمل کنم ... با حرص خودمو به در

اتاق کوبيدم و نا خواسته منم به انگليسي جيغ زدم :

_ درو باز کنين ... بازش کنين ... اه ...

درد تنم با کوبيدن خودم به در بيشتر ازقبل شده بود اما اهميتي نمي دادم ... تنها چيزي که

برام مهم بود ، محنا بود که هنوز صداي گريه اش رو مي شنيدم ... هنوز زجه ها و

التماس هاش آتيش به دلم مي زد ...

دو دست بهم بسته شده ام رو بالا اوردم و با تمام قدرتي که داشتم روي در کوبيدم ...

صداي وحشتناکي از در بلند شد ... و بلافاصله پس از اون ، صداي قدمهايي به گوشم

خورد . در زدنو قطع نکردم و با سرعت بيشتري به در کوبيدم . خيلي ناگهاني در باز شد

و با فشاري که بهش وارد شد ، بدون اينکه بتونم خودمو کنترل کنم ، پخش زمين شدم .

_ ااااااااه ....

صداي ناله ي بلندم توي اتاق پيچيد . سرمو بالا اوردم تا ببينم کي اين بلا رو سرم آورده

که نگاهم به مرد چهارشانه و تپلي افتاد که توي درگاه ايستاده بود . موهاي بور و پوست

برنزه اش و نگاه آبي خشمگينش آمريکايي بودنش رو تاييد مي کرد . سرم فرياد کشيد :

_ چه مرگته ؟

بدتر از خودش داد زدم :

_ از بس داد کشيدم حنجره ام پاره شد ... اگه يکي خودشو اينجا بکشه شما نمي فهمين

؟!

خيره خيره نگاهم کرد و يهو زد زير خنده ... با قدمهايي بلند به سمتم اومد و بالاي سرم

وايساد .

_ جوجه کوچولو ! فکر مي کني ما اورديمت پارتي ؟! اينجا خونه ي آخرته جوجه ! با

عصبانيت تو چشماي آبي رنگش زل زدم . بيشعور به من ميگه جوجه ... حاليت مي کنم

مرتيکه نجس ...

قبل از اينکه چيزي بارش کنم ، صداي جيغ بلند محنا اومد ... قلبم از جا کنده شد ... اگه

پيشش نمي رفتم حتما مي مردم ... بايد کلکي جور کنم تا از اين اتاق لعنتي برم بيرون ...

قبل از اينکه اجازه بدم مرد چشماي نگرانمو ببينه ، نقاب بي تفاوتي به صورتم زدم و

گفتم :

_ خونه ي اول و آخر برام مهم نيست ... فقط مي خوام قبل از مرگم برم دستشويي ...

انتظار نداري که کارمو اينجا بکنم ؟

گوشه ي لبش بالا رفت و در حالي که به سمتم خم مي شد گفت :

_ اگه کارت اينقدر حياتي بود همينجا تمومش مي کردي ...

مرتيکه لجن ... قبل از اينکه اجازه بدم بهم دست بزنه ، از جام بلند شدم . عصبانيت بهم

تواني تازه داده بود ... جلوتر از اون به سمت در حرکت کردم که دستشو پشت کمرم حس

کردم . فشاري به کمرم وارد کرد و هولم داد جلو . با قدمهايي محکم از اتاق بيرون رفتم

.

يه سالن بزرگ مقابلم بود که اولين چيزي که توجهم رو جلب مي کرد ، پلکان دايره اي

شکلي بود که به طبقه ي پايين راه داشت . وقتي از جلوي پله ها رد مي شدم ، صداي

گريه و جيغ محنا به گوشم خورد .... دلم از جا کنده شد ... حالا که ديگه اسير نبودم ، مي

تونستم برم پيشش ...

توي يه حرکت غافلگيرانه ، عقب رفتم و تنه ي محکمي به مرد زدم . خدا رو شکر از

پشت زمين خورد و من مثل آهو شروع کردم به دويدن .... نفهميدم پله ها رو چطور

پايين رفتم ... صداي قدمهاي مردو مي شنيدم که پشت سرم مي اومد و بهم فحش مي داد

... اهميتي نمي دادم . يه نفس از پله ها پايين مي رفتم ...تپش قلبم با صداي التماس هاي

محنا بالاتر رفت :

_ تو رو خدا ... نه تو رو خدا ... من مي ترسم ...

خدايا ... اين تنها لفظي بود که توي اون زمان روي لبم جاري مي شد ... فقط مي خواستم

بهش کمک کنه ... صداي قدمهاي پشت سرم واضح تر شد .. خدايا چرا اين پله ها تمومي

نداره ؟... توي آخرين پيچ راه پله ، چشمم به اخرين پله افتاد و جوني تازه گرفتم اما

هنوز چند پله بيشتر پايين نرفته بودم که روسريم از پشت کشيده شد ...

چون گره ي روسريم تقريبا محکم بود ، با اين کشش روي گلوم گير کرد و راه نفسمو

گرفت ... با سرفه هاي پي در پي خواستم خودمو آزاد کنم اما بيشتر به عقب کشيده شدم

... دستاي بي جونم بالا رفت تا گره رو شل کنم اما توان استفاده از انگشتامو نداشتم ...

انگار خوني درش جريان نداشت ...

جيغ وحشت زده ي محنا و صداي افتادن چيزي توي آب ، جريان خون رو توي تنم راه

انداخت ... با خشونت انگشتام به کار افتاد و گره رو کشيدم ... در حالي که نفس نفس مي

زدم به عقب برگشتم و خودمو محکم زدم به مرد ... به سمت چپم وايساده بود و با اين

کار تعادلشو از دست داد و از چند پله ي آخر سقوط کرد پايين ...

صداي شلپ شلپ آب مي اومد ... سرفه هاي مداوم و خنده هاي هراس انگيز ... خدايا ...

نکنه محنا رو توي آب انداختن ... با تمام وجودم دويدم ... دو که نه ، پرواز کردم ...

اصلا به اون مرد که روي زمين افتاده بود و از سرش خون ميومد توجه نکردم ... دنبال

صدا راه افتادم ... محنا طاقت بيار ... تو رو خدا طاقت بيار ...

صداي دويدنم روي پارکت سالن ، توجه زني که جلوي استخر وايساده بود رو جلب کرد

... سرشو برگردوند تا منو ببينه . با ديدنم اخم کمرنگي کرد و با فرياد به انگليسي گفت :

_ جاش ... کجايي ؟

برام مهم نبود چند نفرو صدا مي کنه و يا مي خواد جلومو بگيره ... فقط صداي محنا که با

گريه توي آب بالا و پايين مي رفت و در شرف غرق شدن بود ، برام ارزش داشت ...

زن خودشو سپر استخر کرد . توي دستش يه ميله ي آهني بود ... هنوز بهش نرسيده

بودم . در چند قدميش که رسيدم ، ميله رو پرت کرد سمتم . خدايي بود که جاخالي دادم .

با حرص نگام کرد . جلوم گارد گرفت و گفت :

_ بهتره بيشتر از اين مزاحم نشي ... من تو رو تا حالا نديدم ... اگه خودتو قاطي نکني

کارت ندارم ... برو عقب ...

بدون اينکه به حرفش توجه کنم جلوتر رفتم . با عصبانيت فرياد کشيد :

_ مگه با تو نيستم ؟

انگار اصلا صداشو نميشنيدم ... چون نگاهم فقط به دست محنا بود که از آب استخر

بيرون زده بود و بعد از يه لحظه ، بي جون پايين آب رفت ... با ترس جيغي کشيدم بدون

اينکه بفهمم دستم بازه يا بسته و يا کسي جلوم هست يا نه ، خودمو توي آب انداختم ...

سردي آب به وجودم دويد ... سعي کردم با دستاي بسته شنا کنم ... خيلي سخت بود که

بخوام فقط پاهامو تکون بدم ... بدنم رو مثل ماهي پيچ و تاب مي دادم و توي آب جلو مي

رفتم . محنا گوشه ي استخر ، توي قسمت عميق ، کم کم پايينتر مي رفت ...

نمي دونم با چه سرعتي خودمو بهش رسوندم و با انگشتام گوشه ي لباسشو چنگ زدم و

کشيدمش بالا ... به محض بيرون رفتن از آب ، هوا رو بلعيدم ... سر محنا رو بالا تر از

خودم گرفته بودم . بيهوش شده بود ... نگاهمو دور تا دور سالن چرخوندم . کسي نبود ...

فضا مشکوک بود ولي اهميتي ندادم ... الان فقط محنا مهمه ... اون بايد زنده بمونه ...

به سمت ديواره ي کم عمق شنا کردم و محنا رو روي ديواره بالا کشيدم و لبه ي استخر

گذاشتم . براي اينکه دوباره نيفته با دست چرخوندمش به عقب . نفس نفس مي زدم . درد

تنم از قبل چند برابر شده بود ولي محنا مهم تر بود .

خودمو به سختي از آب بيرون کشيدم . لرز توي تنم نشست ... با قدمهايي تند سمت محنا

رفتم و کنارش زانو زدم . نبضش مي زد ولي آب زيادي خورده بود . نشوندمش و پشت

کمرش ضربه زدم . کمي از آبها از دهنش بيرون ريخت ... نفسش کم کم بيشتر شد و من

غرق در خوشحالي شدم ... توي بغلم گرفتمش و روي موهاي خيسش بوسه زدم ...

در حالي که زير لب مي گفتم خدايا شکرت ، سردي لوله اي رو کنار شقيقه ام حس کردم

و صداي همون زن که مي گفت :

_ بچه رو بگيرين ... يه نمايش جالب براي باباش دارم ...

در مقابل چشماي حيرت زده ام ، دو مرد با موهاي زرد و مدل عجيب رو به روم ظاهر

شدن و محنا رو با خشونت از دستم کشيدن ... خشک شده بودم ... نگاهم به محنا بود که

داشت روي دست اونا ازم دور ميشد ... زير لب زمزمه کردم :

_ نه ...

لوله ي سرد تفنگ روي شقيقه ام بازي مي كرد . صداي زن كه حالا بهم نزديك تر از قبل

شده بود ، عصبيم مي كرد ... دهنشو نزديك گوشم اورده بود و همونطور كه نفسهاش به

گونه ي خيسم مي خورد زمزمه كرد :

_ بهت گفتم پا تو كفش من نكني كارت ندارم ... اما جنابعالي حس سوپر منيت گل كرده و

رفتي اين بچه رو نجات دادي ... كار بدي كردي ... بهتره تلافيشو سرت دربيارم ...

از پشت به يقه ي مانتوم چنگ زد و كشون كشون بردم سمت ديگه ي سالن ... درد تنم

لحظه به لحظه بيشتر مي شد ... دستاي بسته ام با كشيده شدن روي زمين و رفتن زير

بدن و پاهام بيشتر از قبل بي حس مي شدن ... از زور درد ، گريه ام گرفته بود ... معلوم

نيست اين وحشيا چي از جون محنا و من مي خوان ...

يه جايي توقف كرد و بعد صداي باز شدن در اومد . خواستم سرمو بالا بيارم كه با

خشونت هولم داد و پرتم كرد توي اتاق . ديگه نتونستم جلوي ناله ام رو بگيرم ...

_ آآآآآآآآآخ ...

صورتم جمع شده بود و لبم رو محكم به دندون گرفته بودم ... صداي فرياد آشنايي توي

اتاق طنين انداز شد :

_ معلوم هست داري چه غلطي مي كني ؟ چرا اينو قاطي اين بازي مسخره ات كردي ؟

ميثاق بود ... نگاهم مي كرد ... يكي از اون دو مرد دستاشو از پشت گرفته بود ...

ديگري هم محنا كه حالا بي جون شده بود رو توي آغوش داشت . اون زن در جواب

ميثاق كه از زور عصبانيت قرمز شده بود گفت :

_ كاري كه خيلي وقت پيش مي خواستم انجامش بدم رو حالا تموم مي كنم ... اين دختره

ي احمق هم خودش و قاطي كرد ... مي خواستم بعد از اومدن اينجا كارشو خيلي راحت

تموم كنم اما مثل اينكه دلش نمي خواد مرگ آرومي داشته باشه ... خب ، چه ميشه ...

داد خشمگين ميثاق حرفشو قطع كرد :

_ خفه شو اون دهن كثيفتو ببند ...

اون مردي كه گرفته بودش از پشت دستشو پيچوند ... سرش از درد خم شد ولي اجازه

نداد ناله اش بلند بشه ... زن با صدايي متعجب گفت :

_ اووووه لا لا ... ببينم اين كيه كه داري خودتو واسه مرگش عذاب مي دي ؟

همونطور كه دستش به يقه ام بود ، منو بالا گرفت . صورتش پشت به من بود . با كشيدن

موهام ، سرمو به طرف خودش چرخوند و تو صورتم دقيق شد :

_ من اينو نميشناسم ... براي اولين باره كه مي بينمش ...

رو به ميثاق كرد و گفت :

_ خب ، اين فضولو بهم معرفي كن ...

ميثاق با لحن تندي جواب داد :

_ به تو ربطي نداره ...

زن خنده ي عصبي كرد و گفت :

_ ببين من مي خوام باهات راه بيام اما هنوز هم مثل گذشته لجبازي ... وقتي ازت سوال

مي پرسم جواب مي خوام شنيدي ؟

آخر حرفش چنان فريادي زد كه گوشام درد گرفت ... نگاه پر دردم به ميثاق خورد كه

داشت با نگراني نگام مي كرد ... اروم زمزمه كرد :

_ ولش كن ...

عصبانيت توي صداي زن بيشتر اوج گرفت :

_ چرا ؟ مگه اين كيه ؟ بهم نگو كه داري ازدواج مي كني ...

ميثاق پيروزمندانه پوزخندي زد و گفت :

_ چرا كه نه ؟ مگه برات فرقي هم مي كنه ؟ فكر كنم گفتي كه من برات مردم ...

زن جواب نداد ولي صداي نفسهاي عصبيش رو مي شنيدم ... يه دفعه منو بالا تر گرفت و

لوله ي تفنگش رو چنان پشت كمرم فشار داد كه آخم در اومد ...

صداي ناله ام با فرياد ميثاق يكي شد ... سعي داشت خودشو از توي دستاي مرد آزاد كنه

ولي تنها چيزي كه نصيبش شد ، مشت سريعي بود كه به فكش اصابت كرد و روي زمين

افتاد . به وضوح حس كردم كه فشار لوله روي كمرم ، كمتر شد و صداي زن كه با

عصبانيت به مرد دستور داد :

_ گفتم نگهش دار نه اينكه بزنيش احمق ...

مرد ناچار دست انداخت و بازوي ميثاق رو گرفت و بلندش كرد . اونو سمت صندلي پرت

كرد ولي ميثاق به جاي اينكه بشينه ، پشتي چوبي صندلي رو گرفت و تو دستش فشار داد

... زن با خونسردي گفت :

_ بهتره فكر بدي به ذهنت نرسه ... چون دو تا خانوم كوچولو باهات باي باي مي كنن ...

و مستانه خنديد ... از چشماي ميثاق آتيش مي باريد ... ناگزير راست ايستاد ولي دستاش

همچنان مشت كرده بود . با حرفي كه زن زد ، سريع توجه هر دومون به محنا جلب شد :

_ خب ، مثل اينكه خواهر زاده ي عزيز من كم كم داره بيدار مي شه ... حيف شد فكر

كردم آخرين خوابشه ولي نشد ...

محنا توي آغوش سفت مرد تكون خورد و چشماشو باز كرد ... با ديدن صورت مرد ترسيد

و با جيغ بلندي ، بي هوا خودشو از بغل مرد بيرون انداخت ... با شنيدن صداي برخورد

محكمش با زمين چشمامو بستم ... نمي تونستم عذاب كشيدنشو ببينم ... صداي گريه ي

تلخش توي اتاق پيچيد :

_ آي پام ... بابا ... پام ... آي ...

و هق هق كرد ... گريه اش اشك به چشمم نشوند ... چقدر تلخ و پردرد گريه مي كرد ...

ميثاق خواست حركتي بكنه ولي مرد از پشت دو دستشو گرفت و زن كه فهميده بودم

همون ساراي روانيه ، با بدجنسي تمام گفت :

_ اخي ... پاش درد گرفت ... هري ، ببين كجاي پاش درد مي كنه ... بايد يه معاينه ي

درست و حسابيت بكنيم ...

مردي كه بالاي سر محنا بود با لبخند كثيفي خم شد و كنار محنا زانو زد ... دست به سمت

پاهاي ظريف و كوچيك محنا برد ... محنا با وحشت جيغ بلندي كشيد و التماس كرد :

_ نـــــــه ... نــــــــــــه ... ولم كن ... بابا ...

ميثاق قبل از اينكه محنا صداش بزنه ، با عجله خودشو از حصار دستاي مرد آزاد كرد و

با مشت و لگد به جون هري افتاد ... مرد خواست به ميثاق حمله كنه اما سارا گفت :

_ نه باب ... بزار راحت باشه ... مثل اينكه جو گرفتتش ...

و جنون آميز خنديد ... ميثاق با عصبانيت هري رو به گوشه اي انداخت و غريد :

_ دهنتو ببند عوضي ...

سارا _ چرا ؟ مگه فكر نمي كردي كه محنا دختر خودت نيست ؟ چرا داري يه بچه ي

حروم زاده رو نجات مي دي ؟ ... نكنه غيرت ايرانيت گل كرده ... شايدم جو بابا بودن

گرفتتت !

با شنيدن اين حرف تكون سختي خوردم ... چي داشت مي گفت ؟ محنا ، بچه ي ميثاق

نيست ؟ ... مگه ممكنه ؟ ...

به ميثاق نگاه كردم ... از لاي دندوناي بهم چفت شده اش گفت :

_ دختر ساحل ، مثل دختر خودم مي مونه ...

يه دفعه از بين دستاي سارا آزاد شدم ... ديدم كه داره با عصبانيت به سمت ميثاق ميره .

موهاي بلند بلوطي رنگش با هر قدم كه برمي داشت به طرفي متمايل مي شد ... وقتي به

ميثاق رسيد با خشونت چونه اشو گرفت و سرشو خم كرد سمت خودش . همونطور كه

توي چشماش زل زده بود فرياد زد :

_ تو از لجن هم بي لياقت تري ... هه ! دختر ساحل برات مثل دختر خودته ها ؟ ... چرا ؟

چرا هميشه ساحل ؟ ها ؟ چرا لعنتي ؟

و با دست محكم هولش داد عقب ... ميثاق با شدت به ديوار برخورد كرد ... سارا از زور

عصبانيت نفس نفس مي زد ... به باب و هري گفت :

_ مي خوام بهترين پذيرايي رو از خواهر زاده ي عزيزم به عمل بيارين ... مي خوام

دوباره حس كنه ته جهنمه ... بزار ببينم اين باباي كذايي چقدر حرص مي خوره ...

و با تشر دستور داد :

_ ببرينش ...

قبل از اينكه ميثاق بتونه عكس العملي نشون بده ، هري و باب جلوي چشماي حيرت زده

ي من و ميثاق و نگاه خونسرد سارا ، محنا رو كه از ته دل جيغ مي زد ، بيرون بردن ...

حس كردم چيزي تو وجودم شكست ... كلمه ي تجاوز توي ذهنم رژه مي رفت ... ميثاق از

جاش پريد و با وحشت به سمت در دويد ... ديوونه وار دستگيره رو مي كشيد اما درو قفل

كرده بودن ... فرياد هاي عصبيش تمام وجودمو به تپش انداخته بود ...

ميثاق _ محنا ... محـــــــنا ... محـــــــــــــــنا ....

سارا با مسخرگي اداشو در آورد :

_ محنا ! محنا محنا ! هه ههه ههه هه ! من موندم چجوري اون همه تنفر به علاقه تبديل

شده ! تو كه حتي دلت نمي خواست حاملگي ساحلو ببيني چجوري اينقدر به بچه اش

علاقمند شدي ؟

ميثاق با چشمايي خون بار برگشت و به سارا نگاه كرد ... قفسه ي سينه اش از زور

حرص تند تند بالا و پايين مي رفت :

_ براي اينكه محنا مثل تو و ساحل نيست ... اون پاكه ...

سارا با خنده و مسخرگي بيشتر گفت :

_ پاك ؟ محنا يه دختر بدبختيه كه بهش تجاوز كردن ... چجوري مي توني ادعا كني كه

پاكه ؟

فرياد ميثاق دهن سارا رو بست :

_ چون اون خودش نخواسته ... اون فقط يه بچه اس ... چطور مي توني اجازه بدي به يه

بچه تجاوز بشه ... چطور به اين روز افتادي ؟ ... واقعا كه پستي سارا ...

سارا كمي ميثاقو نگاه كرد ... خيره خيره ... با لحن آرومي گفت :

_ وقتي منو پس زدي به اين روز افتادم ... تو خواستي من اينجوري باشم ... يادت كه

نرفته ....

ميثاق مثل قبل با عصبانيت جواب داد :

_ نمي خوام چيزي از اون علاقه ي احمقانت بشنوم ... دهنتو ببند ...

سارا با صداي بلندي گفت :

_ نمي بندم ... دلم مي خواد بفهمي چقدر براي به دست آوردنت تلاش كردم و تو به جاي

اينكه علاقه ي منو ببيني فقط اون ساحل خنگو مي ديدي... مگه اون چي داشت كه من

نداشتم ؟ خوشگلتر بود ؟ شاگرد اول بود ؟ چي بود ؟ دِ بگو ديگه لعنتي ...

خواست دوباره ميثاقو هل بده كه ميثاق با عصبانيت مچ دو دستشو گرفت و در حالي كه

توي چشماش خيره شده بود گفت :

_ بار آخرت باشه رو من دست بلند مي كني ... وگرنه بد ميبيني ...

سارا كمي با بهت توي چشماي ميثاق خيره شد اما كمي بعد با حرص مچش رو از بين

انگشتاي ميثاق بيرون كشيد و گفت :

_ هه ! بد ميبينم ؟ مثلا چي ميبينم ؟ يادت نرفته كه ... تو توي موقعيتي نيستي كه منو

تهديد كني ...

ميثاق چشماشو باريك كرد و همونطور كه قدمي به سارا نزديك تر مي شد گفت :

_ خيلي دوست داري بدوني چي كار مي تونم بكنم ... باشه خودت خواستي ... اگه ...

با ترس دويدم بين حرفش ... نمي تونستم بزارم بيشتر از اين سارا محنا رو اذيت كنه ...

اگه ميثاق با اعصاب سارا بازي مي كرد ممكن بود محنا زير اون شكنجه جونشو از

دست بده ...

_ نه ميثاق خواهش مي كنم ...

ميثاق با شنيدن صدام ، سرشو طرفم چرخوند ... نگاهش مات بود ... چيزي نمي فهميدم

... ولي مي خواستم حس وحشتم رو بهش منتقل كنم ... مي خواستم بهش بفهمونم كه

كمي محتاطانه برخورد كنه ...

صداي عصبي سارا باعث شد نگاهمو از ميثاق بگيرم :

_ هه ... ببينم ميثاق اين دختره واقعا كيه ؟ نكنه ...

صداي محكم ميثاق هم سارا رو بهت زده كرد و هم منو ...

_ نامزدمه ... مشكلت چيه ؟

سر جام خشكم زد ... چي داشت مي گفت ؟ شايد نقشه اي داشت ولي ... اخه چه نقشه اي

؟ حرفش با اين موقعيت جور درنمياد ...

سارا شروع كرد به خنديدن ... خنده ي آروم و عصبيش رفته رفته بلند تر شد تا وقتي كه

جيغ بلندي كشيد و هجوم اورد سمت من ... اونقدر كارش غيرمنتظره بود كه نتونستم

عكس العملي نشون بدم ... موهامو بين دستاش پيچوند و با مشت و لگد به جونم افتاد

.... از بس ضربه هاش شديد بود صداي ناله هام در نميومد ...

نگاهم به ميثاق افتاد كه داشت به سمت سارا مي دويد ... چشماش از خشم دو دو مي زد

... فرياد زد :

_ دستتو بكش عوضي ....

سارا در كسري از ثانيه منو سپر خودش كرد و لوله ي تنفگو درست كنار سرم گذاشت

... در حالي كه نفس نفس مي زد گفت :

_ بهتره از جات حتي يه ميليمتر هم تكون نخوري در غير اين صورت مجبوري با نامزد

عزيزت خداحافظي كني ...

نگاه ميثاق روي لوله ي تفنگ خشك شده بود ... دستاش كه براي گرفتن سارا بالا اورده

بود اروم اروم دو طرف بدنش افتادن ... نمي دونم چه مدت توي اون حالت مونده بودم كه

صداي پر بغض سارا بلند شد ... رفتارش منو مي ترسوند ... چقدر سريع تغيير موضع

مي داد :

سارا _ فقط بهم بگو چرا ... چرا من نيستم ؟ ... چرا من اوني كه تو بايد باهاش باشي

نيستم ؟ ...

ميثاق خواست قدمي جلو بياد كه سارا منو محكمتر گرفت و لوله رو روي سرم جابه جا

كرد :

_ وايسا سر جات ... بزار بعد از حرفام كارشو تموم كنم ...

ميثاق ناچار وايساد ... نگاه نگرانش روي صورتم مي چرخيد ... چشمامو بستم . نه

تحمل نگاهي رو داشتم و نه موقعيتي كه توش قرار داشتم رو مي تونستم هضم كنم ...

فكر كنم دارم كابوس مي بينم ... وقتي بيدار شدم در خونه ي ميثاق افتادم و بايد محنا رو

ببرم بيمارستان ... اره ...

اما صداي محكم سارا با بي رحمي بهم ثابت كرد كه همه چي واقعيه ...

سارا _ « ساحلو هم همينطوري نگاه مي كردي ... همينطور عاشقانه ... واقعا من براي

خودم متاسفم ... از خودم بدم مياد كه باعث شدم شما دو تا با هم اشنا بشين ... اگه اون

روز توي دانشكده ، ساحل من و تو رو با هم نمي ديد ... اگه تو اونو نمي ديدي ، الان من

و تو اينجا نبوديم ...

مي دوني چرا توي عروسيت نبودم ؟ هه ! فكر كردي رفتم هاوايي ؟ نه ... درست بالاي

سرتون بودم ... طبقه ي بالاي سالن تك تك صحنه هاي عاشقانه ي تو و ساحلو تو روز

عروسي مي ديدم و نمي تونستم كاري بكنم ... نمي تونستم بهت بگم چقدر دوستت دارم ...

تو غير از ساحل هيچكي رو نمي ديدي ... مجبور بودم بينتون فاصله بندازم اما تو و

ساحل اونقدر بهم نزديك بودين كه هيچ فاصله اي بينتون نبود ...

وقتي فهميدم ساحل حامله اس نتونستم بي كار بشينم ... درسته دستم به جايي بند نبود اما

عشق من اين حرفا سرش نمي شد ... رفتم سراغ جك ... ميشناسيش كه ؟ مگه مي توني

نشناسيش ... بهترين دوست و هم دوره اي دانشگاتو بايد بشناسي ... بيچاره تا خرخره تو

قرض و قوله فرو رفته بود ... بهترين گزينه بود برام ...

با پول تحريكش كردم تا چند تا عكس عاشقانه با همسر عزيزت داشته باشه ... ساحل هم

كه از بچگي ساده لوح و خنگ بود ... فكر مي كرد ما دو تا خواهر ناتني از خواهراي

واقعي هم بهم نزديك تريم ... مي گفت كه تو از حاملگيش خبر نداري ... مي خواسته به

وقتش سورپرايزت كنه ... هه ! چه مسخره ! با دروغ كشوندمش يه جاي دنج و به زور

مستش كردم ... اون با يه ليوان هم مست مي شد ... هميشه همينطور ضعيف و شكننده

بود ... بعد از مست كردنش با جك چند تا عكس خوشگل ازشون گرفتم و برات ميل كردم

...

آخي ... هنوز هم سيلي اي كه تو گوش ساحل زدي برام لذت بخشه ... چقدر اون نه ماهي

كه به بهونه ي كار رفتي نيويورك من راحت بودم ... هر چي دلم مي خواست ساحل رو با

اون فسقلي توي شكمش اذيت مي كردم ... هر چي مي خواستم تلافي مي كردم اما خنك

نمي شدم ... بعد از نه ماه تو مجبور شدي برگردي ... بايد اولين بچتو ميديدي يا نه ؟ ...

همونطور كه انتظارشو داشتم ساحلو نبخشيده بودي ... بخشش ؟ واسه خيانت همسر

اونم تو فرهنگ لغت شما ايرانيا معني نداره و چقدر اين ويژگيتون منو خوشحال كرد !

ولي چرا وقتي اون توله ي ريز و سفيدو ديدي چشات از خوشحالي برق زد ؟ من برق

چشاتو خوب مي شناسم ... تو خوشحال بودي ولي باور كرده بودي محنا بچه ي جكه نه

خودت ... هه ! بهم نگو واسه ي ساحل و جك خوشحال بودي ! مي خواستي واسه تولد

اولين بچشون بهشون تبريك بگي ؟! »

خنده هاي جنون آميز سارا رعشه به تنم مي انداخت ... از همه بدتر حالت ميثاق نگرانم

مي كرد ... سر جاش خشك شده بود و با بهت به سارا نگاه مي كرد ... بهش حق مي دادم

... چقدر اين ضربه ي ناگهاني براش سنگين بوده ... بدتر از همه اينكه ديگه ساحلي

وجود نداشت تا بخواد ازش طلب بخشش كنه ... تا بخواد قضاوت عجولانه اش رو ناديده

بگيره ...

سارا ادامه داد :

_ « واسه برق چشمات ترسيدم ... واسه خوشحالي كه محنا بهت داده بود ترسيدم ...

نمي تونستم دست روي دست بزارم تا تو دوباره با ساحل خوب بشي ... تحريكت كردم كه

بچه ، بچه ي تو نيست ... كارساز بود ... تو سرد شدي ... سرد و نفوذ ناپذير ... بودي

ولي بودنت واسه ساحل مثل نبود مطلق بود ... آخ ! خواهر بيچاره ام ! چقدر توي

بارداريش سختي كشيد ولي سختي بعد از بارداري اش براش بدتر بود ... دور بودن از تو

در عين نزديكي درست مثل مرگ تدريجي بود ...

مي دونستم چه حالي داره ... منم هميشه باهات همينجوري بودم ... هيچ وقت حس نكردم

كه پيشمي ... لبخندت ، نگاه كردنت ، حرف زدنت ، همه چيت از روي اجبار و از سر

اكراه بود ... انگار مي خواستي ازم فرار كني ... ولي بعد از پاپوشي كه واسه ساحل

درست كردم ، ديگه نمي تونستي فرار كني و پناه بياري به ساحل ... خودت ساحلو منطقه

ي ممنوعه كرده بودي ...

ساحل ديوونه هم تلاش مي كرد باهات حرف بزنه و خودشو مبري كنه ... مي ديدم كه مي

خواي بهش گوش بدي ولي طاقت نمي اوردم ... از كنار ساحل مي كشوندمت بيرون ...

ولي هميشه نمي تونستم مواظبتون باشم ...ساحل دوباره شد برام زنگ خطر ... بايد اين

دفعه درست و حسابي از دستش راحت مي شدم ...

چه راحت شدني بهتر از مرگه ؟! وقتي ساحل نباشه تو خواهي نخواهي به من توجه مي

كردي ... درست روزي كه ساحل مي خواست باهات تنها حرف بزنه ، رفتم سر وقتش ...

بيچاره كلي به خودش رسيده بود ... واسه اينكه تو ببينيش ... مي خواست سوتفاهما رو

برطرف كنه ... با اون جك بيشعور هم حرف زده بود و رامش كرده بود تا بياد همه چي

رو برات بگه ... نمي تونستم آروم بشينم و ببينم دوباره ميري پيش ساحل ...

خيلي راحت تونستم با لخت كردن سيم آبميوه گيري از دستش خلاص بشم ... اوه ماي گاد

! مرگش كمي تا قسمتي دردناك بود ولي خب ، چه ميشه كرد ؟ خودش خواست ... مي

تونست فراموشت كنه و بره دنبال زندگيش ... اون توله سگش رو هم با خودش ببره ولي

عاشقت بود ! »

سارا دهنشو يه وري كج كرد و مسخره كنان جمله ي آخرشو گفت ... خدايا ... چه زندگي

اي داشته اين ميثاق ... بهش نگاه كردم ... رنگش مثل گچ ديوار شده بود ... انگار نفس

كشيدن هم يادش رفته بود ...نگرانش شدم ... زير لب اروم زمزمه كردم :

_ ميثاق ...

سارا گفت :

_ « ولي تو حتي بعد از اونم از قبل سردتر شدي ... نمي خواستي بموني ... مي خواستي

برگردي كشورت ... به بابا گفتم جلوتو بگيره ... ترغيبت كرد درستو ادامه بدي ... موفق

هم شد ... تو موندي ... چقدر خوشحال بودم ... از اينكه بالاخره مي تونم به دستت بيارم

ولي توي نامرد ... وقتي بهت از علاقه ي چندين و چند ساله ام گفتم فقط با يه جمله

جواب عشقمو دادي :

_ من و تو به درد هم نمي خوريم !

ديوونه شدم از دستت ... مي خواستم خودمو بكشم ... ولي هنوز هم تشنه ات بودم ...

تشنه ي توي سنگ ... تويي كه فقط از كنار تخت خواب بچه ي يه ساله ات مي گذشتي و

فقط به پرستارش مي سپردي مواظبش باشه ... با اينكه باور كرده بودي حروم زاده اس

اونقدر سفارششو مي كردي كه ازش متنفر شدم ... اونو به چشم بچه ي ساحل ميديدي ...

اگه دوستش نداشتي اما ازش بدت هم نميومد ... ولي بايد از بينش مي بردم ... شايد اگه

اون فسقلي نبود ، تو بالاخره منو ميديدي ...

فكر اينجاشو نمي كردم ... فكر نمي كردم زير اون تجاوز زنده بمونه ... مثل ساحل جون

سخت بود ... خواستم باز شكنجه اش بدم اما نمي دونم از بابا از كجا خبردار شد كار منه

... خيلي راحت از خونه اش انداختم بيرون ... وقتي برگشتم تو نبودي ... فكرشم نمي

كردم كه براي هميشه بخواي برگردي كشورت...

حالا كه بعد از چند سال اومدم سر وقتت مي بينم كه خبر دار شدي من چي كار كردم ...

نمي دونم کي درباره اش بهت گفته ... خواستم براي هميشه اون دخترک مزاحمو نابود

كنم كه اين دختره ي فضول گند زد به نقشه ام ... تو رو هم نتونستم رام كنم ... ولي براي

آخرين بار بهت ميگم ميثاق ... تو اگه فقط بهم اشاره بكني من مال تو ميشم ... تو فقط

بگو آره ... »

خدايا اين واقعا رواني بود ... با ترس بهش نگاه كردم ... منتظر زل زده بودبه ميثاق ...

ميثاق نگاه خيره اش رو از سارا برداشت ... دهن خشك شده اش رو با زبون خيس كرد

و دستي توي موهاش كشيد ... دستش تا گردنش پيش رفت ... سرشو چرخوند ... نيم

رخش تو ديد من و سارا بود ... انتظار سارا به سر اومد :

سارا _ خب ، حرف آخرت چيه ؟

ميثاق با خشونت برگشت . چشماش سرخ سرخ شده بود ... نمي دونم عصباني بود يا ...

نه ... گريه كرده بود ... برق چشاي قرمزش اينو تاييد مي كرد ... نمي دونم چرا ولي قلبم

فشرده شد ... ميثاق نگاه عميقي بهم انداخت ... با حرفهايي محكم جواب سارا رو داد :

_ از اولي كه ديدمت فهميدم چي هستي ولي به حرمت فاميل بودن نخواستم برنجونمت ...

نگاهتو مي ديدم ولي خودمو به اون راه مي زدم ... نمي خواستم ساحلمو با رنجوندن تو

ناراحت كنم ... اون دوستت داشت ... با اينكه خواهر ناتنيش بودي ولي مثل خواهر

واقعيش مي ديدت ... واقعا پاك بود ... حتي وقتي كه عكسا رو بهم نشون دادي ، حتي

وقتي كه بعد از تولد محنا ، اونو با جك ديدم كه حرف مي زدن ولي الان فهميدم درمورد

من حرف مي زدن بازم از دوست داشتنش دست نكشيدم ... تو عاشق نيستي سارا ... تو

بيماري ... مريضي ... اينو هم بدون ... اگه ساحل واقعا گناهكار بود من هرگز نمي

خواستم باهات باشم ... هيچ وقت ...

صداي ساييده شدن دندوناي سارا رو شنيدم ... يه دفعه از جا كنده شد و يورش برد سمت

ميثاق ... با حرص به سينه اش مشت مي زد و فرياد مي كشيد :

_ چرا ؟ چرا ؟... چرا فكر مي كني من دوستت ندارم ؟ ... ازت متنفرم مي فهمي ؟ تو

عشق منو نديده ميگيري .... براي چي ؟ ...

ميثاق زير مشتاي سارا آروم وايساده بود و كاري نمي كرد ... حتي از خودش دفاع هم

نمي كرد ... مي دونست كه اون مريضه و نمي فهمه ... اختياري از خودش نداره ...

نفهميدم چي شد كه سارا محكم توي صورت ميثاق كوبيد ... ميثاق انتظار اين كارو نداشت

... افتاد روي صندلي و تعادلش رو از دست داد و از پشت خورد زمين ... سارا با تفنگ

به سمتش نشانه گرفت و گفت :

_ باشه ... تو منو نخواه ... ولي من اجازه نمي دم كه با كس ديگه اي باشي ...

نگاه ترسونم رو بين لوله ي تفنگ و ميثاق که روي زمين کنار ديوار افتاده بود ،

چرخوندم .... نه ... نكنه واقعا بخواد ميثاقو بكشه ؟ ... با اين حركتش وحشت عميقي به

دلم چنگ زد ... بدون اينكه بفهمم جلو دويدم تا پيش ميثاق برم ... اما صداي مهيبي از

پشت سرم بلند شد و درد غيرقابل تحملي رو توي شونه ام حس كردم ... نتونستم روي

پاهام بمونم ... درد شونه ام لحظه به لحظه بيشتر مي شد و توان انجام دادن هر كاريو

ازم سلب مي كرد ... بي اراده پاهام شل شد و روي جسمي افتادم ... در لحظه ي اخر فقط

نفسهاي تند كسي رو كنار گوشم حس كردم و بعد از اون ... همه چي سياه شد ...

*****************

به محض شنيدن صداي گلوله ، چشمان ميثاق بهت زده شد ... حتي تصورش را هم نمي

كرد كه سارا شليك كند ... نگاه مبهوتش با نگاه دردمند يهدا تلاقي كرد كه در يك قدمي

اش خشك شده بود ... با خود مي پرسيد گلوله به كجا اصابت كرده كه زانوان يهدا سست

شد و در آغوشش افتاد و خون به صورتش پاشيد ...

دهانش باز مانده بود ... اين خون از كجا آمده بود ؟ ... نگاه سرگردان و متعجبش ، به

روي شانه ي يهدا لغزيد ... از ترس نفسش بند آمد ... باور نمي كرد كه يهدا خود را

جلوي تير او انداخته باشد ... باور نمي كرد كه يهدا به خاطر او زخمي شده باشد ... باور

نمي كرد كه اين يهداست كه بيهوش در آغوش او افتاده باشد و در حال جان دادن است

...

تمام اين اتفاقات حتي سه ثانيه هم طول نكشيد ... ميثاق با يادآوري مقصر تمام مشكلات

زندگي اش و همينطور كسي كه به يهدايش تيراندازي كرده ، سريع يهدا را كنار زد و از

جايش برخاست ... به سارا كه تفنگ در دست خشك شده بود ، نگاه نفرت باري كرد و

وحشيانه به سمتش حمله ور شد ... تفنگ از دستان سارا به زمين افتاد ...

صورتش هم از خشم سرخ شده بود و هم از خون يهدا ... يقه ي سارا در دستان پر

قدرتش بود ... ناخودآگاه سيلي محكمي به صورتش نواخت ... سيلي اي كه جبران تمامي

بدبختي هايش بود ... تمام خون دل خوردن هايش ... تمام افكار خيانت بارش ... تمام

تنهايي هايش ... تمام لحظات سخت زندگي اش بدون ساحل ... و حال ، تمام دلهره هايش

براي يهدا ...

سارا از شدت ضربه به كناري پرت شد ... ميثاق مانند شيري زخمي به سمتش مي رفت

... قبل از آنكه دوباره به جانش بيفتد ، در با لگدي باز شد و فرياد پليس با جيغ خفه ي

سارا همراه شد ...

سارا در حالت عادي نبود ... دو مامور زن جلو آمدند و زير بغلش را گرفتند ... با خود

حرف مي زد و مي خنديد ... انگشتانش را مانند لوله ي تفنگ به سمت ميثاق مي گرفت و

زير لب بنگي مي گفت و باز صداي خنده ي ديوانه وارش شروع مي شد ... چند مامور

خواستند به سمت يهدا بروند كه صداي بلند و محكم ميثاق آنها را متوقف كرد ... با تعجب

به سمتش برگشتند ...

ميثاق بدون آنكه نگاهي به روي متعجب آنها بياندازد ، به سمت يهدا كه بر شكم روي

زمين افتاده بود رفت ... مردي سرش را از در به داخل اتاق كرد و ان دو مامور را صدا

زد ... اتاق خالي از هر شخص اضافه اي شد ... رد نگاه ميثاق از يهدا كنار نمي رفت ...

قلبش با ديدن او در اين وضع ، تير مي كشيد ... هجوم آن همه اتفاق آن هم در طي زمان

كوتاه برايش سنگين بود ...

با قدمهايي ناتوان جلو رفت ... از روي رشته ي باريك خون جاري شده بر زمين گذشت و

كنار سر يهدا زانو زد ... كمر يهدا كه با حركات تند قفسه ي سينه اش بالا و پايين مي

رفت ، نشان از زنده بودنش مي داد ... دقيق به صورتش خيره شد ... صورتي كه برايش

همه چيز شده بود ... همه ي دنيايش ، همه ي هستي اش ، همه ي زندگي اش ... حال ،

همه ي هستي اش در آغوش باد افتاده بود ...

با نوعي خس خس دردناك نفس كشيد ... ناله در گلويش شكست و زمزمه كنان سر يهدا

را در آغوش گرفت ... موهاي بلندش را كه با خون پاكش بهم چسبيده بودند از صورتش

كنار زد ... تك تك اجزاي صورتش را كاويد ... سياهي مژگان بلندش ... ابروهاي خوش

حالت مشكي اش ... و لبهاي زيبايش كه با روييدن لبخند بر آن ، خنده را مهمان لبهايش

مي كرد ، حال پژمرده شده بود ... آن پوست شاداب رنگ باخته بود ... شانه اش هنوز

خونريزي مي كرد ...

صداي قدمهاي تند چندين نفر گوشهايش را پر كرد اما تلاشي براي بالا گرفتن سرش نكرد

... نمي خواست لحظه اي چشم از يهدا بگيرد ... مردي نامش را فراخواند :

_ آقاي فاضلي ، دخترتون رو با آمبولانس منتقل كرديم ... مشكل چنداني نداشتن ... اجازه

بدين خانومتون رو هم ببريم ... زخمشون خونريزي شديدي داره ... حتما بايد معاينه بشه

... لطفا برين كنار ...

مرد حال ميثاق را مي فهميد ... مي توانست شوكي كه به او وارد شده بود را درك كند ...

با ملايمت خواست او را از يهدا جدا كند اما ميثاق به او اجازه ي نزديك شدن نداد ...

خودش يهدا را روي دست بلند كرد ... حالش را نمي فهميد ... بغضي كه از آغاز حرفهاي

سارا در گلويش چنبره زده بود ، با ديدن جسم بي جان يهدا ، بيشتر آزارش مي داد ...

نمي دانست چرا محتاط گام بر مي دارد ... ديگر سارايي نبود تا او را عذاب دهد ... تا

بناي زندگي اش را ويران كند ... تا قصد جان دخترش را داشته باشد ... تا به سوي تنها

زيباي زندگي اش شليك كند ...

صداي پر اضطراب پرستار آمبولانس بلند شد :

_ زود باش آرمين داري قدم مي زني ؟ ... سريع بزارش اينجا الان از شدت خونريزي

ميميره كه ...

لفظ مردن در ذهنش زنده شد ... خاطره ي مرگ ساحل جلوي چشمانش پديدار شد ...

التماس هاي محناي كوچكش برايش تداعي شد ... صداي شليك گلوله و ناله ي خفه ي

يهدا در گوشش طنين انداز شد ...

پاهايش رفته رفته جاني گرفت ... قدمهايش سراسيمه شد و اضطراب در وجودش رخنه

كرد ... غصه ي از دست دادن يهدا با واهمه ي نبودن او در دلش آميخته شد ... به

سرعت دويد و يهدا را روي برانكارد خواباند ... با كمك پرستار او را به آمبولانس منتقل

كرد ... خود در بالاي سرش نشست ... فرياد دلش با زمزمه اي آهسته عجين شد :

_ خدايا كمكم كن ....

............

دانه هاي الماس گونه ي تسبيح ، به آرامي بر روي نخ مي لغزيدند ... ذكر آهسته ي

فاطمه خانم ، پر از بغض بود ... تا نگاهش به صورت رنگ پريده ي جگرگوشه اش مي

افتاد ، چشمانش به اشك مي نشست ...

صداي باز و بسته شدن در امد . سرش را بلند كرد و به شوهرش نگاهي انداخت . علي

اقا با قدمهاي سنگين جلو آمد . اهسته پرسيد :

_ اصلا بيدار نشد ؟

فاطمه خانم با صدايي لرزان جواب داد :

_ نه ...

و دوباره گريه سر داد . علي آقا با ديدن همسر و ته تغاري اش در آن حال ، قلبش فشرده

شد ... جلو رفت و دست روي شانه ي همسرش گذاشت و با لحن مهرباني گفت :

_ آروم باش خانم ... بد به دلت راه نده ... كم كم بهوش مياد ... بيا بيرون من پيشش

هستم ... بيا برو زهره خانم مي خواد باهات احوال پرسي كنه ...

فاطمه خانم به اصرار همسرش از اتاق بيرون رفت . به محض بسته شدن در ، علي آقا

خود را روي صندلي رها كرد و با دست چشمانش را فشرد ... از يك شب گذشته تا به

امروز ، تا مرز سكته پيش رفته بود ... براي دومين بار پرپر شدن دختر عزيزش را

جلوي چشمانش مي ديد ...

نفسش را با آهي سرد بيرون فرستاد و به صورت يهدايش خيره شد ... خدا را شكر كرد

كه زنده است ... ولي كاش هر چه زودتر چشمانش را باز مي كرد ... با اينكه دكتر گفته

بود ممكن است مدتي بيهوش بماند اما او باز هم آرام و قرار نداشت ... قران كوچك روي

ميز را برداشت و پس از زدن عينكش ، اهسته شروع به خواندن كرد ... مطمئن بود كه

با ذكر خدا دل بي تابش آرام مي گيرد ...

فاطمه خانم در حالي كه دست زهره خانم را در دستش مي فشرد با بغض گفت :

_ الهي بميرم و بچمو رو تخت بيمارستان نبينم ... به خدا نمي دوني زهره جان از ديشب

تا حالا چه حال و روزي ام ... صد بار مردم و زنده شدم ...

زهره خانم هم كه چشمانش به اشك نشسته بود گفت :

_ ايشالا هر چه زودتر بهتر مي شه ... خودتونو اذيت نكنين ...

فاطمه خانم ، اشك چشمانش را با دستمال مچاله شده اش گرفت و گفت :

_ محنا چطوره زهره جان ؟ هنوز هذيون ميگه يا اروم شده ؟

زهره خانم سري تكان داد و گفت :

_ به لطف خدا و بعدم ليلي ، حالش بهتر شده ... الان خوابه ... باباش و مينا هم پيشش

هستن ... خدا رو هزار مرتبه شكر كه پليس زودتر سر رسيد وگرنه معلوم نبود چي به

سر بچه ام مياد ...

محيا با چشماني سرخ و پف كرده ، در حالي كه به عادل تكيه داده بود ، به آنها نزديك شد

...فاطمه خانم نگاه سرزنش باري به او انداخت و رو به عادل گفت :

_ چرا دوباره آورديش ؟

عادل با كلافگي جواب داد :

_ به خدا اصلا حرف گوش نمي ده ... همش داره گريه مي كنه ... مجبورم كرد بيارمش

...

محيا با صدايي لرزان جواب داد :

_ نمي تونم تو خونه بمونم مامان ... همه ي فكر و ذكرم پيش يهداست ... مي خوام برم

پيشش ...

تا جمله ي آخر از دهانش خارج شد ، علي اقا با عجله در اتاق را باز كرد و با خوشحالي

گفت :

_ بيدار شد ... فاطمه جان بيا دخترت صدات مي زنه ...

همه با لبهايي باز از لبخند به علي اقا نگاه كردند و در كسري از ثانيه به سمت در هجوم

بردند ...

پلکهام سنگين بودن ... تا بازشون مي کردم ، دوباره روي هم ميومدن ... چشمامو بستم

ولي دلم مي خواست ، صاحب صداهاي درهمي که دور و برم وول مي خوردن رو ببينم ...

تمام توانمو جمع کردم و چشمامو کمي باز کردم ... ديدم کمي تار بود ولي کم کم بهتر شد

... اولين کسي که ديدم دکتر بود که داشت معاينه ام مي کرد ... پرستار هم همراهش بود

... بعد از اينکه سرمم رو چک کرد پرسيد :

_ اگه خيلي درد داري بهت مسکن بزنم ...

سرمو به علامت منفي تکون دادم ... اونم با دکتر از اتاق بيرون رفت . تا اونا رفتن ،

سرمو سمت پنجره چرخوندم ... بابا و مامان ، محيا و عادل و زهره خانم ، همه توي

اتاق بودن ... لبخند بي جوني زدم و گفتم :

_ باز پشه بهم لگد زد و شما پرتم کردين بيمارستان ؟!

محيا که معلوم بود نمي تونه خودشو کنترل کنه ، زد زير گريه و گفت :

_ الهي بميرم برات ... عاشق همين تکيه کلاماتم ....

ابروهامو نمايشي تو هم کشيدم و رو به عادل گفتم :

_ اه ... اين زنت که باز فين فينش شروع شد ! عادل اينو وردار ببر ... بالا سر مريض

نبايد سر صدا کنن ... ببرش سرسام گرفتم !

محيا يهو گريه اش بند اومد و بهم توپيد :

_ سرسام گرفتي ؟! واقعا که خيلي بي لياقتي ! منو بگو اينهمه واست گريه و دعا ثنا

کردم که بهتر بشي حالا تا بيرون چشمتو باز کردي متلک بارم مي کني ؟! اي ناسپاس !

و با قدمهايي محکم از اتاق رفت بيرون ... همه داشتن ريز ريز مي خنديدن ... بابا همراه

مامان جلو اومدن و کنار تختم وايسادن ... هر کدوم يه بوسه روي گونه ام کاشتن ...

مامان که اشک تو چشاش جمع شده بود گفت :

_ خدا رو شکر بهتري ... درد نداري ؟

با اينکه شونه ام به شدت مي سوخت ولي چيزي نگفتم تا نگرانم نشن ... با لبخندي

ساختگي جواب دادم :

_ نه بابا دردم کجا بود ؟ ...

زهره خانم جلو اومد و گفت :

_ خدا رو شکر ... دخترم شرمنده ام ... اميدوارم ما رو ببخشي ... به خاطر آفتي که توي

زندگي ميثاق بود ، تو هم گرفتار اين موضوع شدي و زخمي شدي ...

دستشو گرفتم و با لحن ارامش بخشي گفتم :

_ دشمنتون شرمنده زهره خانم ... اين حرفا چيه ؟ ... باز خدا رو شکر اين قضيه به

خوبي و خوشي تموم شد ...

ولي تا جمله ي آخر از دهنم بيرون اومد ، ياد محنا افتادم ... سريع ، با نگراني پرسيدم :

_ محنا ، محنا کجاست ؟ حالش خوبه ؟

زهره خانم _ بله عزيزم ... حالش خوبه ... الانم ميثاق و مينا پيششن ... تو که بستري

هستي نمي توني ببينيش ...

همونطور که نيم خيز مي شدم گفتم :

_ به پرستار ميگم ببرتم ... تو کدوم بخشه ؟

زهره خانم _ اعصاب و روان ...

تا اين کلمه رو شنيدم ، ولو شدم رو تخت ... زهره خانم با نگراني گفت :

_ چي شد ؟

زمزمه کنان گفتم :

_ پس دوباره بهش تجاوز کردن که حالش بد شده ؟ چطور مي گين حالش خوبه وقتي

اونجا بستريه ؟

گريه ام گرفته بود ... مامان موهامو نوازش کرد و گفت :

_ نه عزيزم چيزيش نيست ... ليلي محض احتياط گفت اونجا ببرنش تا اگه مشکلي پيدا

کرد سريع رفعش کنن ... تو خودتو نگران نکن دخترم ...

زهره خانم و بابا هم حرف مامانو تاييد کردن ولي من اروم نميشدم ... تا با چشماي خودم

نمي ديدمش راحت نمي شدم ...

چون ساعت ملاقات بهوش اومده بودم ، همه تونستن بيان ببيننم ... طاها و ليلي هم بعد

از کلي قربون و صدقع رفتن و البته مسخره بازي راضي به رفتن شدن ... البته طاها که

تا دم در هم تنش مي خاريد ... سرشو از لاي در اورد تو و گفت :

_ ميدوني چيه ابجي ؟ تازه دارم به اندر فوايد تير خوردن تو پي مي برم ! حداقلش اينه که

از دست اون کتکات در امانم !

پرو پرو جلو همه مي گه من مي زنمش ! از زهره خانم و مينا خجالت کشيدم و الا چند تا

فحش مخصوص با يه کتک جانانه نثارش مي کردم ... اما خب ، هيچ وقت دير نيست !

مي تونيم بعد از مرخص شدن ، به خدمت گرامي آقا برسيم ! ...

وقتي ساعت ملاقات تموم شد ، مامان مي خواست پيشم بمونه ولي من و زهره خانم ،

منصرفش کرديم اخه خستگي از کل وجودش مي باريد ... اول قبول نمي کرد اما وقتي

زهره خانم گفت مينا پيشم هست ، متقاعد شد بره خونه ... تا اتاق خالي شد ، نفسمو ازاد

کردم و چهره ام از درد مچاله شد ... شونه ام بدجور درد مي کرد ...

زنگ بالاي تختو فشار دادم و بعد از مدتي پرستارم اومد ... وقتي گفتم درد دارم يه

مسکن به سرمم زد و گفت که بهتره بخوابم ... خسته شده بودم ... براي همين خيلي زود

خوابم برد ... اما چه خوابي ... همش صحنه هاي وحشتناک ديشب ميومد جلوي چشمام

...

کابوس مي ديدم که محنا داره از دست اون دو تا مرد فرار مي کنه ولي اخر سر اونا

بهش مي رسن ... خودمو جاي محنا مي ديدم ... صورت اون دو که بهم نزديکتر ميشد ...

جيغ هايي که با صداي محنا از دهانم خارج ميشد ... همه و همه انگار دست به دست هم

داده بودن تا من خودمو جاي محنا بزارم و ترس و وحشتشو درک کنم ...

نفس نفس زنان از خواب پريدم ... نصفه شب بود . بايد مي رفتم ديدن محنا ...مي خواستم

بعد از ديدنش مطمئن بشم حالش خوبه ... کلي هم سوال تو ذهنم رژه مي رفت ... اينکه

چجوري نجات پيدا کرده ... زنگو فشار دادم ... پرستار بعد از يه مدت طولاني اومد وقتي

ديد بيدارم گفت :

_ ا ؟ باز درد داري ؟ چرا رنگت پريده ؟

دست روي پيشونيم گذاشت ولي دستشو پس زدم و بريده بريده گفتم :

_ من بايد برم بخش اعصاب و روان ... مي خوام يکي رو ببينم ...

دستشو از لاي دستام بيرون کشيد و جدي گفت :

_ نه ... نمي شه ... تو بايد استراحت کني ... بخواب سر جات ...

دوباره اصرار کردم که بايد برم و قول دادم زود برمي گردم ... بالاخره بعد از کلي التماس

و خواهش ، قبول کرد ببرتم ولي ظرف پنج دقيقه بايد برگردم اتاقم .. با شوق قبول کردم

اونم ويلچر اورد و خواست منو بزاره روش که با تعجب گفتم :

_ پام که تير نخورده ! خودم ميام ...

با اينکه درد داشتم ولي محکم خودمو به پرستار اويزون کردم و از روي تخت پايين

اومدم ... خنده ي ارومي کرد و گفت :

_ خانواده ات کلي سفارشتو کردن ... اونوقت تو از بقيه به خودت بي اعتنا تري ... هر

کس ديگه اي جات بود سريع مي نشست رو ويلچر ...

لبخند کمرنگي زدم و چيزي نگفتم ... مي خواست با پاي خودم برم ديدن محنا ... حس مي

کردم زودتر مي رسم ... وقتي از اتاق بيرون اومدم ، ديدم مينا روي صندلي هاي کنار

اتاقم خوابش برده ... لبخندي روش زدم و توي دلم ازش تشکر کردم ...

بعد از چند دقيقه رسيديم به بخش ... پرستار منو تا در اتاقي راهنمايي کرد و خودش رفت

پيش دوستش ... مردد بودم برم تو يا نه ... به خودم گفتم دو دقيقه اي ميرم تو خواستم

درو باز کنم ، صداي خفه اي درست کنار گوشم گفت :

_ تو اينجا چي کار مي کني ؟

از وحشت چسبيدم به در ... نفس نفس زنان برگشتم سمت صدا و ديدم ميثاق دست به

سينه کنار در وايساده و اخم کمرنگي رو صورتشه ... اب دهنمو قورت دادم و دستمو

روي سينه ام برداشتم ... با صدايي پر حرص و اهسته گفتم :

_ نمي توني بهتر ابراز وجود کني ؟! زهره ام ترکيد !

ميثاق يه تاي ابروشو بالا داد و گفت :

_ نخير ! تو اينجا چي کار مي کني ؟ اونم با اين وضع دستت ؟ ... بيا برو تو اتاقت ...

توي اين موقعيت هم مي خواست بزرگتري کنه ! عجب ادم پرروييه ! ... هي ... وايسا

بينم ... مگه من به خاطر اين پررو خودمو آش و لاش نکردم ؟! چقدر بي شعوره ! حتي

يه تشکر خشک و خالي هم نکرد ! به قول محيا ، اي ناسپاس !

صداي ميثاق باعث شد دست از فحش دادن بکشم ...

ميثاق _ حالا که نمي خواي برگردي ، حداقل برو کنار مي خوام رد شم .

بي حرف از جلوي در کنار رفتم . تا درو باز کرد و رفت تو ، منم پشت سرش وارد شدم .

اتاقش مثل اتاق خودم ساده بود ولي يه دست مبل راحتي هم داشت تا همراه بيمار توي

اتاق باشه ... فکر کنم محنا خواب بود چون چراغا رو خاموش کرده بودن ... ميثاق مي

خواست برگرده تا درو ببنده که منو ديد ... با تعجب گفت :

_ پس چرا نميري ؟

_ کجا برم ؟! اينهمه راه اومدم محنا رو ببينم حالا خشک و خالي بزارم برم ؟!

تعجبش بيشتر شد ... ولي يه اخم هم نشست رو پيشونيش ... اه ... اينم که در همه حالت

اخم مي کنه ! ...

از کنارش رد شدم و نشستم پيش تخت محنا ... صورتش توي خواب معصوم تر به نظر

مي رسيد ... گهگاهي توي خواب اخم مي کرد و سرشو اروم تکون مي داد ... حضور

ميثاقو پشت سرم حس کردم ... اهسته پرسيدم :

_ خوابش ناآرومه ...

مثل خودم جواب داد :

_ اره ... اما از صبح بهتره ... همش داشت هذيون مي گفت ...

چرخيدم سمت ميثاق ... چون کنار پنجره وايساده بود ، نور مهتاب مي خورد به صورتش

... و از همه مهمتر درست توي چشماش بود ... حالا که دقيق بهش نگاه مي کنم مي بينم

پوستش سفيده و موهاشم مشکي پر کلاغي ... درست مثل محنا ... بي هوا گفتم :

_ رنگ مو و پوست محنا شبيه شماست ...

ابروهاش بالا رفت ... توي چشماش تعجب نشست ... اما بعد از چند لحظه ، تعجب محو

شد و جاش رو به عصبانيت كمرنگي داد ... در حالي كه به سمت مبل مي رفت گفت :

_ لازم نيست حرفاي سارا رو به يادم بندازي ... خودم مي دونم چطور شش سال از

زندگيم رو الكي هدر دادم ...

چي ؟ ولي من اصلا منظورم به رخ كشيدن اشتباهش نبود ... همينجوري يه چيزي گفتم

... نمي دونستم ناراحت مي شه ... به ياد حرفاي سارا افتادم ... اين كه به زنش شك كرده

بود ... اينكه به محنا شك كرده بود ... به اينكه پدرش جكه نه اون .... نمي دونستم مي

تونم حق رو به ميثاق بدم يا نه ... اما نه ، نمي تونم ... اون خيلي راحت مي تونستم با

آزمايش در ان آ بفهمه محنا دخترش هست يا نه ... چرا ازمايش نگرفت ؟ ...

از روي صندليم بلند شدم و كنارش رو مبل سه نفره نشستم ... ديدم زير چشمي نگام كرد

... بينمون به اندازه ي يه نفر فاصله بود ... اروم شروع كردم به حرف زدن :

_ مي دونم اين حرفايي كه مي خوام بزنم اصلا به من ربطي نداره ولي مي خوام بگم ...

و همينطور مي خوام دقيق بدونم ... سارا گفت شما به دخترت شك داشتين ... به اينكه

بچه ي خودته يا نه ... حق با اونه يا از سر مريضيش يه حرفي زد ؟

ميثاق خم شد و ارنج دستاشو به زانوهاش تكيه داد . دستاشو تكيه گاه چونه اش كرد و

گفت :

_ نه ... تراوشات ذهن مريضش نيست ... راست گفت ...

از اين حقيقت لرزيدم ... با اينكه شنيدن حرفاي سارا خيلي روم اثر نذاشته بود ولي حالا

كه از زبون ميثاق مي شنيدم بدتر شد .... اصلا تو مخيله ام نمي گنجيد ... ميثاق ... با

اون ذهنيتي كه من ازش داشتم ... يه باره خورد بشه ... آخه چرا به زنش ، به بچه اش

شك كرد ؟ ... مگه همچين چيزي ممكنه ؟ ... اون كه بي رحم نيست ...

نمي دونم چرا بغض كرده بودم ... زير لب پرسيدم :

_ آخه چرا ؟ چرا به ساحل شك كردي ؟ اينقدر سارا برات ارزش داشت كه حرفاشو باور

كردي و تازه از زنت متنفر شدي ؟ ... من كه باورم نميشه ... باور نمي كنم كه تو همچين

كاري كرده باشي ... آخه مگه ...

با دادي كه سرم كشيد حرف تو دهنم ماسيد :

_ بســــــه ...

با چشماي درشت شده از تعجب بهش خيره بودم ... صداي تكون خوردن محنا اومد ....

نگاه هر دومون چرخيد روش خدا رو شكر بيدار نشد ... فقط توي جاش غلت زد و پتو رو

تو دستش مچاله كرد ... با ترس و چشمايي كه نم اشك داشت ، زل زدم به ميثاق ...

سرش رو تو دستاش گرفته بود و به موهاش چنگ زده بود . با صدايي خش دار گفت :

_ كاش هيچ وقت نمي فهميدم ... هيچ وقت سارا بهم نمي گفت چه جفايي در حقم كرده ...

فكر مي كني هضمش برام آسونه ... مي دوني از ديشب تا حالا چي بر سرم اومده ؟ ... يا

اينكه فقط حرفاي اونو شنيدي و بعدم پيش خودت قضاوت كردي و حالام داري حكمشو

صادر مي كني ... تو مرد نيستي بفهمي يهدا ... مرد نيستي درك كني وقتي عكس و فيلم

زنت رو با بهترين دوستت ميبيني ... چه حالي ميشي ... تو جاي من نبودي بفهمي وقتي

ساعت و انگشتر جك رو زير تخت اتاق خوابم ديدم چه حالي داشتم ... همه چيز دست به

دست هم داده بود تا ساحل مقصر بشه ... تا همه چي داد بزنه اون گناهكاره ...

وقتي سرش داد زدم ، ازش توضيح خواستم ، گفتم بگو اينا چيه ، عكسا رو فيلما رو

نشونش دادم ، ساعت و انگشتر جك رو به رخش كشيدم ... گفتم بگو ... جوابمو بده ...

اما اون تنها كاري كه كرد اين بود كه سكوت كنه و بهت زده دستشو بزاره جلو دهنش ...

من اصلا فكر نمي كردم اون به خاطر اين عكسا مبهوت بشه ... گمون مي كردم براي رو

شدن دستشه كه ترسيده و حرف نمي زنه ...

از خودم متنفر شدم ... از اينكه زنم بهم خيانت كرده از خودم متنفر شدم ... من قبل از

ازدواجم با ساحل به اندازه ي كافي سردرگمي داشتم ... مشكلات داشتم ... ولي فكر مي

كردم با ساحل كه هستم كمكم مي كنه حلش كنم ... اما فكر مي كردم ساحل بهم خيانت

كرده ... از پدرش شنيدم حامله اس ... ديگه ديوونه شدم ... سارا تصديق كرد كه اون

بچه ي جكه ... خود جك هم همينو گفت ولي ساحل ، هيچ واكنشي نشون نمي داد ... فقط

با چشماي اشكيش زل مي زد بهم ... دروغ چرا ... فكر مي كردم پشيمونه ... ته دلم هنوز

بهش علاقه داشتم ... ولي نمي تونستم گناهشو ببخشم ... ازش دور شدم ... به بهونه ي

كار رفتم نيويورك تا نبينمش ... تا نبينم بچه ي يكي ديگه تو بطن زن من رشد مي كنه ...

اينا رو مي توني درك كني يهدا ؟ ... نه ... نمي توني ... راحتترين كار اينه كه فكر كني

من تنها مقصر اصلي اين ماجرام ... تو خودتو با من مقايسه نكن ... چون نمي توني جاي

من بشيني ... اصلا نمي توني ... پس به خودت اجازه ي قضاوت درباره ي منو نده ...

از جاش بلند شد و رفت كنار پنجره ... اونقدر محو حرفاش بودم كه لرزش صداشو

نفهميدم ... نفهميدم كم كم داره صداش دورگه تر مي شه و برق چشماش بيشتر ... پشت

به من كنار پنجره وايساده بود .... پنجره قامت بلندش رو قاب گرفته بود ... به حرفاش

فكر كردم ... حق با اون بود ... من هر چي هم بخوام دركش كنم بازم نمي تونم ... توي

اين ماجرا ، ميثاق و ساحل مقصر نبودن ... بلكه تنها قرباني بودن .... ميثاق بيشتر اذيت

شد ... خيلي بيشتر ... و اما عذاب ساحل هم زياد بود ...

ناخوداگاه فكرمو بلند به زبون آوردم :

_ من نمي تونم خودمو جاي ساحل بزارم ... اينكه همسرت بهت شك كنه ، بدترين شكنجه

ي عالمه ... اينكه شوهرت فكر كنه بچه ي اونو نداري ... واقعا وحشتناكه ... براي

ساحل متاسفم ...

صداي خش دار ميثاق بلند شد :

_ فكر كنم بيشتر بايد به حال من افسوس بخوري ... احساس بازنده بودن مي كنم ... كاش

حداقل زنده بود تا ازش عذر خواهي مي كردم ... هرچند گناهم نابخشوندنيه ... ولي ...

حرفش قطع شد و صداي نفسهاي عميق و لرزانش بلند تر ... مي دونم بدجور بغضش

سنگيني مي كنه ... عجيب بود كه تا حالا تونسته خودشو كنترل كنه و گريه نكنه ... خيلي

آدم تو داري بود ... از جام بلند شدم و رفتم تو سالن و از اب سرد كن كنار سالن براش

يه ليوان اب ريختم ... پاورچين پاورچين رفتم سمت اتاق تا پرستارا متوجهم نشن ... درو

باز كردم و از لاي در اتاقو نگاه كردم . ميثاق هنوز كنار پنجره بود و يه دستشو به ديوار

تكيه داده بود و ديگري رو به كمر زده بود .... اوه ! چه ژست دختر كشي ! بميري يهدا تو

اين موقعيت هم آدم نمي شي !

از قصد درو كمي محكم بستم تا بفهمه اومدم . تغييري نكرد و همون حالت موند . ايش !

مثلا مي خواد بگه قد بلند و خوش استيله ... خب كه چي ؟! ماشالا منم قد دارم مثل

نردبون ! اصلا هم از اين يخچال سايد باي سايد خوشم نمياد ... فقط جا ميگيره !

كنارش وايسادم و ليوانو به طرفش گرفتم . بدون هيچ حرفي از دستم گرفت و يه نفس

همه رو داد بالا ... عجب آدم بيخوديه ! منو بگو تنهات گذاشتم كه يه چكه اشك بريزي

خالي بشي ولي اين هي پررو بازي درمياره ! مي مردي تشكر كني ؟! خوبي به امثال تو

نيومده ...

براي عوض كردن جو گفتم :

_ راستي چي شد پليسا اومدن ؟

بدون اينكه نگاهشو از پنجره بگيره جواب داد :

_ چيزي نشد من همراهشون اومدم ...

فكم رفت تو زيرزمين :

_ چي ؟ پس اونا سه ساعت داشتن چي كار مي كردن ؟ چرا نيومدن تو كمكمون ؟ اصلا

شما از كجا فهميدي من و محنا كجاييم ؟

ديدم گوشه ي لب ميثاق كج شد ... بعد از مكثي گفت :

_ سوال ديگه اي نيست ؟!

دستمو به سينه زدم و همونطور كه زير لب اداشو درمياوردم گفتم :

_ نه شما همون قبلي رو جواب بدي ثواب مي كني !

چشم غره ي كوچيكي به سمتم رفت و دوباره نگاشو به پنجره دوخت ... اخه من موندم

اين پنجره ي زنگ زده و چركي ديدن داره يا اون منظره ي تاريك و بدون درخت حياط

بيمارستان ؟!

ميثاق _ پليسا توي ساختمون بودن ولي نتونستن درست و حسابي مستقر بشن واسه

همين طول كشيد ... وقتي اون دو تا مرد محنا رو تاز اتاق بردن بيرون ، پليسا تونستن

جلوشونو بگيرن ولي چون اتاقي كه ما توش بوديم يه اتاق مخفي پشت قفسه بود ، اونا

نتونستن زود پيدامون كنن ... بعدم من علم غيب ندارم ، سوپر منم نيستم كه يهو سر

برسم ... سارا باهام تماس گرفت و تهديدم كرد كه بيام اونجا منم اولين كاري كه بعد از

قطع كردم تماس سارا كردم اين بود كه زنگ بزنم صد و ده ...

آخي چه بچه ي منطقي اي ! اصلا كله خراب نيست كه به كشتنمون بده !

سوالي كه تو ذهنم رژه مي رفت رو نتونستم ناديده بگيرم ... بالاخره زبون باز كردم و

همزمان با من ميثاق هم گفت :

_ يهدا ...

_ راستي ...

هر دو بهم نگاه كرديم ... خنده مون گرفت ... اون تعارف كرد :

_ تو بگو ...

_ نه اول شما ...

ميثاق _ خانما مقدم ترن ... بگو...

خب ، چون اين حقيقتو به زبون آورد نتونستم بيخيال حرفم بشم و تعارفو گذاشتم كنار و

پرسيدم :

_ چرا دنبال آزمايش نرفتي ؟

سرشو چرخوند و زل زد توي چشمام :

_ وقتي مطمئن بودم كه اون دختر من نيست ، ازمايش دادن چه فايده اي داشت ؟

_ چي ؟! يعني شما حتي يه بارم امتحان نكردي ؟

سرشو چرخوند سمت پنجره ... زير لب جواب داد :

_ اگه يكي ازم بپرسه بدترين اشتباهي كه توي زندگيت كردي چي بوده ، همينو مي گم ...

من اونقدر مطمئن بودم كه به فمر آزمايش نيفتادم ...

مثل خودش ، تن صدام رو پايين آوردم :

_ مي تونم يه چيز ديگه هم بپرسم ؟

اروم سرشو به علامت تصديق تكون داد ... منم ادامه دادم :

_ شما محنا رو چقدر دوست دارين ؟...

سرشو برگردوند سمتم و پرسشگرانه نگام كرد ... حرفمو كامل كردم :

_ منظورم الان نيست ... قبل از اينكه چيزي بدوني ، چقدر دوسش داشتي ؟

ميثاق مطمئن جواب داد :

_ قبلا هم گفتم كه ساحل هنوز ته قلبم يه جايي داشت ... وقتي مرگشو ديدم ، واقعا

شكستم ... اون هر چي هم كه بهم خيانت كرده بود ، بازم برام ارزش داشت ... زنم بود و

پاره ي تنم ... از سير تا پياز زندگيمو مي دونست ... با اينكه گناهكاريشو باور كرده بودم

ولي چشماش برام معصوم بود ... مثل هميشه ... محنا تا دو ماهگي برام هيچي بود ...

اما بعد از مرگ ساحل ، اون شد يادگار ساحل توي زندگيم ... واقعا دوسش داشتم ولي

نمي گفتم ... ابراز نمي كردم ... نمي دونم چرا ولي نمي خواستم با نزديك شدن بهش ،

خودمو بيشتر بهش وابسته كنم ... حس مي كردم كه اونم ممكنه مثل مادرش بهم از پشت

خنجر بزنه ... ولي الان فهميدم كه اون ، مرهميه روي زخمم ... نه خائن ... از الان مي

خوام به معناي واقعي باباش باشم ... نه اسما ...

حرفاش لبخند شيريني به لبم آورد ... از ته دلم گفتم :

_ واقعا براتون خوشحالم ... هم شما هم محنا ... خيلي دختر نازيه و لياقت محبتو داره ...

مطمئنم بهترين پدر و دختر دنيا ميشين ...

و خنديدم ... به حرف اميدوارانه ام و همينطور نيمه مسخره ام ! مگه قراره تو مسابقه

شركت كنن كه ميگي بهترين پدر و دختر دنيا مي شن ! خب چيز ديگه اي تو آستين

نداشتم چرت و پرت گفتم !

ميثاق از اول حرف زدنم بهم نگاه مي كرد ... نمي دونم چرا با ديدن خنده ام اونم لبخند زد

... حرفم كه خنده دار نبود ... شايد لبخند تشكره ... آخي چه بچه ي مودبي ! خواهش مي

كنم ... قابلي نداشت !

يهو يادم اومد اونم مي خواست يه چيزي بهم بگه ... گفتم :

_ آها ... چي مي خواستين بگين ؟

اينبار ميثاق بدون اينكه نگاهشو از روم برداره گفت :

_ مي خواستم ازت تشكر كنم ... لطفي كه كردي غير قابل جبرانه ...

تعجب كردم ... آخه يه حرف دلگرم كننده كه غيرقابل جبران نبود ... بود ؟!

شونه امو بالا انداختم تا به خودم بگم بيخيال كه با حركت دادنش درد وحشتناكي توش

پيجيد ... طوري كه نتونستم وايسم و زانوهام تا شدن ... لبمو محكم گزيدم تا صداي ناله

ام محنا رو بيدار نكنه ... ميثاق دستپاچه كنارم زانو زد و گفت :

_ چي شد ؟ خيلي درد داري ؟ صبر كن الان دكترو خبر مي كنم ...

همونطور كه دستم به شونه ام بود گفتم :

_ نه ... لازم نيست ... زياد وايسادم ... برم اتاقم دراز بكشم خوب ميشم ...

دستمو به لبه ي پنجره گرفتم و با زحمت از جام بلند شدم ... ميثاق با درموندگي نگام مي

كرد ... انگار نمي دونست بايد چي كار كنه ... يهو چشماش برقي زد و گفت :

_ همينجا وايسا من الان ميام ... جايي نرو خب ؟

قبل از اينكه صبر كنه تا من جوابشو بدم ، از اتاق پريد بيرون ... اينم يه چيزيش ميشه

ها ... سلانه سلانه به سمت تخت محنا رفتم و موهاشو از روي پيشونيش كنار زدم ...

اهسته سرمو جلو بردم و با احتياط گونه اشو بوسيدم ... خدا رو شكر كردم كه حالش

خوب بود ...

و همينطور خودم سالم بودم ... حس خاصي راجع به تير خوردنم نداشتم ... نمي دونم چرا

اصلا نمي ترسيدم ... انگار حركتي كه براي نجات جون ميثاق انجام دادم دست خودم نبود

... شايد احساساتي شدم و يهو تصميم گرفتم جان فشاني كنم ولي از اين بابت خوشحال

بودم ... چون هر چي هم كه ميثاق حرص درآر بود ولي بازم باباي محنا بود و استاد

سابق من ... و من مي خواستم جونشو نجات بدم ...

توي افكارم غرق بودم كه صداي ميثاق اومد :

_ بشين ...

برگشتم سمتش ... يه ويلچر اورده بود و درست پشت سر من گذاشته بود . لبخند محوي

زدم و چون حوصله ي راه رفتن نداشتم ، ولو شدم رو ويلچر ... ميثاق با لبخند گفت :

_ تو كه اينهمه خسته بودي چجوري اين همه راهو بالا پايين كردي ؟

_ از تكنولوژي روز استفاده كردم ... با آسانسور اومدم ديگه ...

ميثاق _ تا اسانسور اومدن هم برات خوب نبود ... زخمت هنوز كامل خوب نشده ... بايد

استراحت كني ...

يه باشه زير لب گفتم و لم دادم به پشتي وليچر ... جالبيش اينجا بود كه يه ريزه هم

احساس خجالت نمي كردم ! وا ! واسه چي خجالت بكشم ؟! من خودمو انداختم جلوي تير

اين آقا ...حالا چشمش كور ببرتم ! يه لبخند خبيث اومد گوشه ي لبم و راحت سواريمو

كردم !

فردا صبح با رخوت از جام بلند شدم و به زور مينا چند تا لقمه صبحونه خوردم ... چقدر

غذاهاي بيمارستان افتضاحه خدا ! اصلا معلوم نيست ايني كه گذاشتن جلوم براي چند

سال پيشه ! به هر حال خوردم ... از گشنگي بهتر بود ...

لحظه شماري مي كردم كه وقت ملاقات برسه ... تا ساعت سه شد ، لباسامو مرتب كردم

و صاف نشستم رو تختم ... صداهاي زيادي پشت در اتاقم ميومد ... شايد خاله فائقه و

دايي فواد اينا اومدن ديدنم ... با سر انگشت ، ابروهامو صاف كردم و نفس گرفتم تا براي

احوال پرسي با همه جون داشته باشم ... چند تقه به در خورد اما صداها ساكت نشد ...

اي بابا ، اينجا مثلا بيمارستانه ها نه حموم زنونه ! چقدر صدا مي كنن !

مينا سرشو از لاي در اورد تو و لبخند گشادي زد و گفت :

_ چهار نفر اومدن ديدنت ...

حساب كردم كه خاله فائقه با شوهرش و دايي فواد و نغمه خانوم ، چهار نفرن ... البته

بدون بچه هاشون .... سرمو براي مينا تكون دادم و مينا هم رفت بيرون و درو تا آخر باز

كرد ... نفر اول كه قدم توي اتاق گذاشت ، چشمامو متعجب كرد ... دومي ، لبخند به لبم

اورد ، سومي اشك رو مهمون چشمام كرد و چهارمي باعث شد با گريه بخندم ...

همشون اينجا بودن ... دوستاي من ِ بي معرفت ...

هر چهار تا با هم هجوم آوردن سمتم ... هنوز هم مثل گذشته كله خراب بودن ! تصور كن

چهار تا لب با هم بخوان ببوسنت ... چه احساسي داري غير از تهوع ؟! بعد از اينكه

حسابي تف ماليم كردن ، راضي شدن ولم كنن ... تا از روم كنار رفتن نفس عميقي كشيدم

و تازه تونستم خوب به همه نگاه كنم ...

الهام ، يار و ياور هميشگي من ... چادر مشكي اعلاش روي شونه اش افتاده بود و

روسري ساتن سفيدش رو مثل هميشه مدل لبناني بسته بود ... واي كه چقدر اين مدل به

صورت ناز و گردش ميومد ... چشماي ميشي خيسش ، رو تك تك اجزاي صورتم مي

لغزيد ... اونم داشت صورتمو مي كاويد ... با لبخند گفتم :

_ چيه ؟ خيلي خوشگل شدم يا خيلي پير شدم ؟!

الهام دماغشو بالا كشيد و گفت :

_ هيچ كدوم ! از بس تو افتاب اين ور اونور رفتي و مثل خر كار كردي آفتاب سوخته

شدي !

جيغ پر حرصم با خنده ي بچه ها يكي شد ... با عصبانيت براي الهام خط و نشون كشيدم

... سهيلا جلو اومد و به شونه ام نگاه كرد . دوباره گريه اش گرفت ... سرمو محكم بغل

كرد و گفت :

_ الهي بميرم برات كه اينقده درد كشيدي ... !

محكم خودمو ازش جدا كردم و هولش دادم عقب :

_ اه ! ... سهيلا ! برو گمشو اونور خفه ام كردي ! هي مثل كنه مي چسبه به آدم ! بيچاره

شوهر بدبختت چي مي كشه از دست تو !

سهيلا خواست بزنه به بازوم اما دستش وسط راه متوقف شد و گفت :

_ مي ترسم بزنمت يه دفعه يه چيزيت بشه ... پس امروز معافي ! مي توني هر چي دلت

خواست بارم كني !

خنديدم و صورتشو خم كردم طرف خودمو يه بوس از گونه اش كردم ... نفيسه سهيلا رو

كه جلوي صندلي وايساده بود كنار زد و در حاي كه روي صندلي مي نشست ، گره ي

شالشو وا كرد و به سهيلا گفت :

_ وقتي مي بيني دو نفر سرپان ، برو كنار يه تعارفي بزن تا بشينيم ... مردم تو اين گرما

... اوف !

با تعجب به هيكل چاقش نگاه كردم و گفتم :

_ ا ؟ نفيسه ؟ تو هنوز نزاييدي ؟!

نفيسه مثل طلبكارا نگام كرد و گفت :

_ يه بلا نسبت بگو !

ابرومو دادم بالا و گفتم :

_ بلا نسبت به چيت ؟ به بچه ات يا نزاييدنت ؟!

نفيسه دستشو جلو دهنش مشت كرد و معترضانه گفت :

_ ا ؟ عجب آدم پستي هستيا ! بابا مگه من گاوم كه هي ميگي زاييدي ؟!

خودمو مثل خنگا كردم و گفتم :

_ مگه غير از اينه ؟!

نفيسه با جيغ از جاش پريد كه يهو زير دلش درد گرفت و خم شد ... همه از خنده روده بر

شده بودن ... خودشم همونطور كه درد مي كشيد مي خنديد و مي گفت :

_ چقدر بيخودي يهدا ! اصلا فكر نكن من پا به ماهما ! اگه يه چيزيم بشه جواب شوهرمو

تو بايد بدي !

همونطور كه به سرش دست مي كشيدم گفتم :

_ باشه حالا تو خونتو كثيف نكن من حسابي با شوهرت اختلاط مي كنم كه طلاقت نده !

نفيسه دوباره از كوره در رفت ... اينبار مهناز پا درميوني كرد و گفت :

_ بسه ديگه يهدا ! الان همينجا بچشو به دنيا مياره از بس حرصش ميدي !

تا نگاه خندونم به مهناز افتاد ، اشك تو چشمام جمع شد ... هنوزم با ديدنش ياد يوسف

ميافتم ... دنبال يه راه فرار از دست اشكام بودم كه در اتاقمو زدن ...

صدامو صاف كردم و بفرماييدي گفتم . در باز شد و ميثاق در حالي كه محنا روي دستاش

بود اومد تو ...

*****************

همه ي بچه ها با ديدن ميثاق تعجب كردن ... نفيسه سريع شالشو درست كرد و به احترام

ميثاق از جاش بلند شد ... الهام چادرشو روي سرش كشيد و مهناز و سهيلا هم جمع و

جور تر وايسادن و سلام دادن . ميثاق خيلي محترمانه باهمه احوال پرسي كرد و محنا رو

بهشون معرفي كرد . محنا لبخند كمرنگي به همه زد و نگاه مشتاقشو به من دوخت .

منم با ديدن محنا ، ذوق زده رو تختم نيم خيز شدم و دستامو براي بغل كردنش باز كردم

... ميثاق درست كنار تختم وايساد و محنا رو با احتياط تو بغلم گذاشت . تا محنا رو تو

آغوشم گرفتم ، آرامش عجيبي بهم تزريق شد ... محنا هم سفت گردنمو چسبيد و با

صدايي مرتعش گفت :

_ خوبي يهدا جونم ؟

صورتشو تو دستام گرفتم و نوك بينيشو بوسيدم ... با لبخند گفتم :

_ آره عروسك كوچولوي من ... الهي قربون چشماي نقره ايت بشم من ...

و محكم چسبوندمش به خودم ... محنا سرشو بالاتر كشيد و چونه اش رو گذاشت روي

شونه ي تير خورده ام ... تا به جاي زخم دست زد از زور درد ، از جام پريدم و تكون

سختي خوردم ... براي اينكه نترسه چيزي نگفتم ولي بدجور دردم گرفته بود ... يه دفعه

صداي مضطرب ميثاق بلند شد :

_ نه نه محنا سرتو بردار ...

محنا با تعجب سرشو برداشت و من تونستم نفسمو آزاد كنم ... صورتم از درد كبود بود و

بي حال شده بودم ... محنا متعجب از ميثاق پرسيد :

_ چي شده بابا ؟

ميثاق يه خرده نگاش كرد و جويده جويده گفت :

_ اممم ... چيزه ... آهان مي خواستم گوشوارتو صاف كنم ...

و دستشو برد سمت گوشواره ي حلقه ايه محنا و يه خرده تكونش داد كه يعني داره

صافش مي كنه ... محنا هنوز متعجب بود ... ميثاق بعد از ماست مالي كردن حرفش ،

محنا رو بغل كرد و گفت :

_ خب ديگه مي خواستي يهدا جونت رو ببيني كه ديدي ... حالا بيا بريم ...

محنا لب برچيد و گفت :

_ ولي من هنوز سير نشدم كه ...

ميثاق نگاهي به من كه بي جون به بالشم تكيه داده بودم انداخت و با لبخندي نسبتا شاد

به محنا گفت :

_ خب ، به جاش من مي برمت حياط بيمارستان و كلي با هم بازي مي كنيم ... چطوره ؟

دوست داري ؟

محنا قيافه ي متفكري به خودش گرفت و گفت :

_ باشه ... ولي من بايد بگم چه بازي اي ... خب ؟

خنده ام گرفت ... داشت با ميثاق شرط مي بست ! ميثاق هم مثل خودش گردنشو كج كرد و

گفت :

_ باشه ... حالا بگو جه بازي اي ؟

محنا با شوق گفت :

_ من دوست دارم خاله بازي كنم ...

همه زدن زير خنده و قيافه ي ميثاق هشت و چهار شد ! با تعجب گفت :

_ خاله بازي ؟!

محنا از ترس اينكه ميثاق باهاش بازي نكنه با غرغر گفت :

_ اره اره ... خاله بازي ... تو قول دادي ... قبول كردي ... باهام بازي كن ...

ميثاق همونطور كه تكونش مي داد گفت :

_ باشه باشه عزيزم باهات خاله بازي مي كنم حالا گريه نكن ... آفرين دختر گلم ..

با بيچارگي بهم نگاه كرد ... خنده ام رو خوردم و سري براش تكون دادم كه يعني من چي

كارت كنم ؟! ميثاق هم در حالي كه داشت با محنا سر اينكه كي كيو دعوت كنه و چايي

بريزه براش ، بحث مي كرد ، با خداحافظي كوتاهي از همه از اتاق بيرون رفت ... تا

ميثاق رفت بيرون ، بيست سوالي شروع شد ... هر كدومشون يه چيزي مي پرسيدن :

الهام _ نه بابا ! تو از كي فاضلي رو مي شناسي ؟!

سهيلا _ راستي راستي استاد فاضلي بودا ... اون بچه خوشگله دخترش بود ؟

نفيسه _ واي نازي ... اسم دخترش چه خوشگل بود ... محنا ! اي قربون چشماش برم ...

تو چرا بهمون نگفتي كه با فاضلي آشنايي نامرد ؟!

مهناز _ چقدر ناز بود دخترش ! خودشم كه ماشالا داره روز به روز خوشتيپ تر مي شه

! تو شركتتونه ؟!

از اين همه سوال سرسام گرفتم ... با صداي بلندي گفتم :

_ اي بابا ! بس كنين ديگه سرم رفت ... همه با هم و توهم توهم حرف مي زنين اصلا

نمي فهمم چي مي گين !

همه ساكت شدن و مثل بچه هايي كه مامانشون دعواشون كرده ، زل زدن بهم . ماشالا

به جذبه ام كه همه رو اسير خودش مي كنه ! يه خرده صافتر نشستم و گفتم :

_ خب ، حالا يكي يكي سوالتونو بپرسين من جواب بدم ...

اول مهناز گفت :

_ اين استاد خوشگل ما رو از كجا مي شناسي ؟ تو شركتتونه ؟ ماشالا به قد و بالاش !

ديدي چقدر خوش استيله ! واي... به قول خودت خوش به حال زنش !

دهنمو كج كرده بودم و به تعريفاي صد من يه غاز اين مهناز خر گوش مي دادم ... يعني

بلانسبت خر ! با حرص گفتم :

_ تموم شد قربون صدقه رفتنات ؟! تو ميگي خوش به حال زنش ولي من مي گم بد به

حال آقا ايلياي تو كه هر كي رو ميبيني ، آب از پك و پوزت ولو ميشه !

مهناز وا رفت و گفت :

_ وا ! يهدا ! تو كه ميگي من بي منظور مي گم !

با حرص گفتم :

_ بله بي منظور ميگي ! فردا پس فردا بيا بي منظور زنش شو اشكال نداره كه !

و دست به سينه نشستم ... نمي دونم چرا من داغ كرده بودم ! يكي ديگه يه جاي ديگه از

يكي ديگه تعريف كرده ، اونوقت من حسودي مي كنم ! اصلا به تو چه يهدا ؟! مگه تو

فضولي كه بقيه به اين مردك تخس مي گن خوشتيپ ؟ اصلا خب بگن ! به من چه ؟ اه ...

روانيما !

سهيلا چشاشو باريك كرد و گفت :

_ من كه حلقه اي دست مستر فاضلي نديدم ... شما ديدين بچه ها ؟

بچه ها همه سري به علامت نفي تكون دادن ... منم مجبور شدم كل ماجراي آشنايي

دوباره با ميثاق و دوستي با محنا رو بهشون بگم ... وقتي حرفام تموم شد ديدم همه با

نيشي كه از گوش چپ تا گوش راستشون باز شده زل زدن به من ... نگاهم روي تك تك

لبخند هاي گل و گشاد لغزيد و پرسيدم :

_ چيه ؟ چرا لب و لوچه هاتون آويزون شده ؟!

نفيسه يه كم خودشو جابه جا كرد و گفت :

_ ميگم تو خيلي اين دخترو دوست داري نه ؟

سري به نشونه ي مثبت تكون دادم ...

سهيلا خم شد سمتم و گفت :

_ اونم تو رو دوست داره آره ؟

دوباره سرمو تكون دادم ...

الهام ادامه داد :

_ رو فاضلي هم كه غيرت داري ... نه ؟

مهناز جاي من جواب داد :

_ اون كه بلــــه ! نديدي مي خواست منو جر بده ؟!

همه با هم سرشونو تكون دادن و يهو گفتن :

_ خيل خب ، پس حله !

من كه مثل مونگلا داشتم نگاشون مي كردم دهني كه باز شده بود رو به زحمت تكون

دادم و گفتم :

_ چي حله ؟!

نفيسه با ذوق دستاشو كوبيد بهم و گفت :

_ عروسيت ديگه !

وقتي ديد چشام شده در قابلمه حرفشو كامل كرد :

_ منظورم اينه كه ... ببين يهدا ... من ، خيلي دلم لك زده واسه يه عروسي درست و

حسابي ... تو هم كه كيس خوبي هستي ... فاضلي و دخترش هم كه دوست دارن ...

ماشالا خيلي هم بهم ديگه مياين ... بيا بله رو بگو و يه شب ما رو سور بده من دلم وا

بشه !

اونقدر جدي اينا رو گفت كه نمي تونستم به حساب شوخي بزارم ... پوزخندي زدم و گفتم

:

_ هه ! دستت درد نكنه ! مگه زندگي من سوراخ وا كن دل جنابعاليه كه برم خودمو

بدبخت كنم ؟!

الهام يه وري نشست رو تخت كنارم و خيلي منطقي گفت :

_ جدا از شوخي يهدا ، من و بچه ها واقعا نگرانتيم ... ديگه نزديك 25 سالته ... هم

درست تموم شده و هم كار مناسب داري و ماشالا به اندازه ي كافي بر و رو و قد و هيكل

داري ... به نظرم بهتره از اين تجرد بياي بيرون ...

هنوز تو شوك حرفاي الهام بودم كه سهيلا دنباله ي حرفشو گرفت و گفت :

_ حق با الهامه ... منم مي گم بهتره يه فكري واسه خودت برداري ... امروز با خواهرت

حرف مي زدم تا ادرس بيمارستانو بگيرم ... مي گفت مامانت آرزوشه عروسيتو ببينه ...

آخه چرا نمي زاري حتي حرف خواستگار تو خونتون زده بشه ؟ اينقدر لازم نيست خودتو

تو كار غرق كني ...

حرفش كه تموم شد ، نگاه خيره ام رو از روش برداشتم و به دستام كه توي هم چفت

كرده روي دلم گذاشته شده بودن نگاه كردم .... فكر نمي كردم اينقدر راحت بيان پيشم و

از ازدواج حرف بزنن ... اونا هيچي نمي دونن چون فقط و فقط خودمم كه از درد دلم خبر

دارم ... كسي نمي دونه شبا تا كي گريه مي كنم بعد چشام آروم ميگيره و به خواب مي

رم ... اگه خودمو با كار غرق كردم واسه اينه كه كمتر گريه كنم ... واسه اينه كه وقتي

ميرم بخوابم از خستگي سرم نرسيده به بالش خواب باشم و فرصت گريه نداشته باشم ...

حالا انصافه اينقدر راحت بيان بگن ازدواج كن ؟ ...

تنها جوابي كه به حرفاشون دادم ، اين بود كه سرمو بالا بيارم و نگاه عميقي به مهناز

بندازم ... مهناز زير نگاه خيره ام بغض كرد ... آروم لبشو گزيد . با چشمايي پر آب بهش

نگاه كردم و با لبخند محزون رو بهش گفتم :

_ تو فهميدي جوابم چيه ديگه ... نه ؟

مهناز سرشو با شدت تكون داد ... رنگ صورتش سرخ شده بود ... مي دونستم چقدر با

خودش درگيره تا گريه نكنه ... من كه آب از سرم گذشته بود ... مي دونستم اگه الان

گريه نكنم ممكنه خفه بشم ... اشكام آروم سر خوردن رو گونه ام ... ديدم تار شد از اشك

... هق هقم شروع شد .... تموم خاطره هام جلو چشمم جون گرفت ... يه دفعه همه ي

حرفاي يوسف شروع كرد به تكرار شدن تو گوشم ... مي دونستم بايد تمومش كنم ... بايد

يادآوري رو تموم كنم ... ديگه فكر نكن يهدا ... ديگه به گذشته فكر نكن ...

قلبم فرياد زد نمي خوااااااااااااام ... هق هقم دردناكتر شد ... شونه هام از زور گريه

شروع كرد به تكون خوردن تك تك حركات دلنشين يوسف رژه رفت جلوي چشمام ...

موسيقي ويلن يوسف كه روزي برام آرامشبخش ترين صداي دنيا بود ، توي گوشم زنگ

زد ...انگار يكي داشت هولم مي داد سمت گذشته ... وادارم مي كرد به يوسف فكر كنم ...

وادارم مي كرد جيغ بزنم ...

دستاي الهامو دور كمرم حس كردم ... صداي لرزونش رو به سختي از بين هق هق خودم

و بچه ها تشخيص دادم :

_ اروم باش يهدا ... اروم باش عزيزم ... باشه هر چي تو بگي ... ديگه نمي گم ازدواج

كن ... ديگه حرفشم نمي زنم تو آروم باش ... تو رو خدا ...

با صدايي كه از هق هقم بريده بريده بود جواب دادم :

_ نمي تونم .... نميشه ... فراموش ... كردنش سخته ... خيلي سخته ... تو ... هيچي ...

نمي دوني ...

خواستم خودمو كنترل كنم ... خواستم جلوي گريه امو بگيرم اما نفس كم مياوردم ... اما

داشتم خفه مي شدم ... با مشت كوبيدم به سينه ام ... سهيلا با وحشت هجوم آورد سمتم

و گفت :

_ يهدا گريه كن ... گريه كن ... خودتو خالي كن ... الان خفه ميشي كه ...

بغضو آزاد كردم ... دوباره گريه ام شروع شد ... چشمام اشك نميومد فقط زار مي زدم ...

بدون اشك ... زجه ي تلخم با صداي هراسون ليلي و طاها توام شد ...

طاها دويد سمتم ... ليلي دستپاچه بود ... تند تند مي پرسيد چي شده ... اما جوابش فقط

گريه ي بچه ها بود ... طاها بغلم كرد و در حالي كه كمرمو مي ماليد با صدايي آهسته

گفت :

_ هيش ... آروم باش عزيزم ... يه خرده آروم تر ...

مثل قبل يه دفعه گريه امو قطع نكردم ... آروم آروم هق هقام كوتاه شد و نفسهام بلند تر

... ريه هام هوا رو مي بلعيد ... طاها آخرين نوازششو كرد و بوسه ي كوتاهي روي

صورتم كه از رد اشك خيس شده بود كاشت ... زير گوشم زمزمه كرد :

_ قوي باش يهدا ... مثل هميشه ...

و چقدر من بدم مياد از اين قوي بودن و از اين هميشه هاي تكراري ....

*********

ميثاق از دست اصرار هاي دختر كوچكش هم خنده اش گرفته بود و هم كلافه شده بود ...

هر چه برايش توضيح مي داد كه اكنون زمان مناسبي براي دوباره ديدن يهدا نيست به

خرجش نمي رفت :

_ عزيزم ... الان يهدا جون داره با دوستاش حرف مي زنه ... ما كه تازه رفتيم ديديمش

... بيا يه وقت ديگه بريم ... اصلا خودم شب ميارمش پيشت كه ببينيش خوبه ؟

محنا پاهايش را روي زمين كوبيد و با لجبازي گفت :

_ نه ... نه ... نه ... من الان مي خوام ببينمش ... شما اصلا بلد نيستي خاله بازي كني !

يهدا جونم خيلي بهتر بلده ... مي خوام با اون بازي كنم ...

ميثاق پوف بلندي كرد و دستش را به سرعت در موهايش كشيد ... معلوم نبود اين دختر

چه اخلاقي دارد ... نه به ساكت و سربه زير بودنش و حالا نه به اين همه لجبازي ! نيم

نگاهي دوباره به جانبش انداخت ... دستهايش را در سينه اش جمع كرده بود و با اخم به

او نگاه مي كرد ... از اين حالت مضحك ، خنده اش گرفت ... چقدر جذبه به دختر كوچكش

مي آمد ... او را خواستني تر مي كرد ...

به سمتش رفت و در حالي كه زانو مي زد تا هم قدش شود گفت :

_ باشه ... مي برمت ... اما يه شرط داره ...

چشمان نقره اي محنا از خوشي برق زد :

_ چه شرطي ؟

ميثاق _ اين كه تا وقتي عقربه ي بزرگ اومد رو سيكس ، پيشش مي موني ... بعدش

زود بايد بري اتاقت ... خب ؟

در حين حرف زدن خيلي جلوي خود را مي گرفت تا نخندد ... اين ساعت خواني محنا ،

همه را معتاد خود كرده بود ... محنا گردنش را كج كرد و با قيافه اي متفكرانه پدرش را

برانداز كرد ... همانطور كه لبانش را جمع مي كرد گفت :

_ باشه ... بالاخره كه مي تونم چقلي كنم !

چشمان ميثاق با تعجب گرد شد ... اما قبل از آنكه چيزي بگويد ، دستان كوچك محنا دور

گردنش گره خورد و با لحني دستوري گفت :

_ پس پيش بسوي يهدا !

خنديد و از جايش بلند شد ... با اينكه از وضعيت سر زدن هاي مكرر محنا راضي نبود

ولي ته دلش دوست داشت يهدا را ببيند ... ديدن نفس كشيدن ها و حرف زدنهاي زيبايش ،

خوشحالش مي كرد ... اما درد شانه ي يهدا آزارش مي داد ... به ياد مدتي پيش افتاد كه

محنا ندانسته سرش را روي شانه ي يهدا گذاشته بود و صورت نحيف يهدا از درد جمع

شده بود ... قلبش تير كشيد ... قبل از اينكه به نزديكي اتاق يهدا برسند محنا را از خود

جدا كرد و سرش را روبه روي صورت خود گرفت و جدي گفت :

_ ببين عزيزم ... وقتي رفتي توي اتاقش از من جدا نميشي خب ؟

محنا با سوال گفت :

_ چرا ؟ من مي خوام برم بغلش ...

ميثاق نمي خواست محنا را نگران كند اما سلامتي يهدا مهمتر بود ...

_ چون اون مريضه اگه بري پيشش ممكنه تو هم مريض بشي ... پيش من بمون خب گلم

؟

محنا كمي فكر كرد و بعد از لحظه اي مكث سرش را روي شانه ي پهن ميثاق گذاشت و

زمزمه كرد :

_ باشه ... حالا برو ...

ميثاق سرخوشانه لبخند زد ... با خود فكر كرد كه محنا زيادي دستور مي دهد ! به خود

قول داد كه در اسرع وقت دخترش را به درستي تربيت كند ... همانطور كه مي خواست

... و دلش با صداي ضعيفي آرزو كرد كه اي كاش اين كار را با يهدا انجام دهد ...

هنوز به در اتاق نرسيده بودند كه صداي يهدا به گوشش رسيد ... لحن پر بغض و

مرتعشش دل ميثاق را لرزاند ...

يهدا _ نمي تونم .... نميشه ... فراموش ... كردنش سخته ... خيلي سخته ... تو ... هيچي

... نمي دوني ...

چه اتفاقي افتاده بود ؟ ... نگاه هراسانش را به در اتاق دوخت ... يهدا از كه حرف مي زد

؟ ... صداي محنا مجال فكر ديگري را به او نداد :

_ بابايي ... صداي يهداست ؟ ... داره گريه مي كنه ؟ ...

چشمان هر دو رنگ نگراني به خود گرفته بود ... ميثاق دو قدم به در نزديك شد ...

صداي دردناك خس خس يهدا بلند بود ... از ذهن ميثاق گذشت :

_ نمي تونه نفس بكشه ...

وجودش پر از اضطراب شد ... خواست كاري كند كه صداي پر استرس يكي از دوستان

يهدا بلند شد :

_ يهدا گريه كن ... گريه كن ... خودتو خالي كن ... الان خفه ميشي كه ...

ناخودآگاه با او تكرار كرد :

_ گريه كن ...

اما پس از شنيدن زجه هاي پر درد يهدا ، آرزو كرد كه اي كاش اينجا نبود و آن صدا را

نمي شنيد ... صداي لطيف و زيباي يهدا با گريه تناقص داشت ... آن صدا بايد شاداب باشد

نه پژمرده و پر بغض ... چه كسي باعث گريه اش شده بود ؟ ... با هر زار زدن يهدا ،

انگار كسي در قلبش خنجر فرو مي كرد ... تحمل ايستادن و شنيدن بيشتر را نداشت ... با

قدمهايي سريع وارد راهرو شد ... آنقدر غرق گريه ي يهدا بود كه نفهميد كي و چطور

شانه اش خيس شده ... با تعجب سرش را چرخاند ... اشك از چشمان محنا جاري بود و

هق هق آهسته اي مي كرد ... با لباني برچيده شده به ميثاق گفت :

_ بابايي ... چرا يهدا گريه مي كنه ؟... من دلم ميشكنه ....

ميثاق با آهي عميق سر محنا را در آغوش كشيد و با صدايي مرتعش جواب داد :

_ قربون مهربونيت بشم دختر گلم ... گفتم كه يهدا مريضه ... شايد الان دارن بهش آمپول

مي زنن ... اونم دردش اومده گريه كرده ... تو گريه نكن عسلم ...

سر محنا روي سينه ي ميثاق ، اندك اندك آرام گرفت ... هق هقش تمام شد و بدون انكه

سرش را بلند كند گفت :

_ پس برو اتاق من مي خوام براش دعا كنم دردش تموم بشه ...

ميثاق در بين آنهمه اندوه لبخندي به لب آورد و زير لب چشمي گفت و با قدمهايي سنگين

به سمت اسانسور رفت ... در بين راه ، ليلي و طاها را ديد كه با خنده و شوخي به سمت

اتاق يهدا مي رفتند ... ليلي زودتر از طاها متوجه او شد و با لبخندي پهن از همانجا گفت

:

_ بَه ... بهترين پدر و دختر سال چطورن ؟ ... كجا مي رين دوتايي ؟

ميثاق به آنها رسيد و بعد از احوال پرسي هاي معمول گفت :

_ اتاقش ... راستي ...

آنقدر نگران حال يهدا بود كه تعلل را جايز ندانست و گريه ي يهدا را براي طاها و ليلي

شرح داد ... تا طاها اين حرفها را شنيد ، سراسيمه بدون ذره اي درنگ به سمت اتاق

يهدا دويد و ليلي با نگراني با خود گفت :

_ چرا دوباره اينجوري شد ؟ ... هي من ميگم نبايد اينا رو زياد ببينه ... آخرش اين ميشه

نتيجه اش ... اه ...

و همانطور كه زير لب غرغر مي كرد با قدمهايي تند خود را به اتاق يهدا رسانيد ...

ميثاق مي خواست هرچه زودتر از موضوع خبر دار شود ... سريع محنا را به اتاقش برد

و خدا را شكر كرد كه مينا از راه رسيده است ... به بهانه ي خستگي از آنها جدا شد و به

سرعت خود را به طبقه ي پايين رسانيد ... هر چه زودتر مي خواست علت آن گريه ها را

بداند ... وقتي به اتاق رسيد ، لاي در باز بود ... تقه اي كوتاه به در زد و وارد شد ...

نگاهي اجمالي به افراد حاضر در اتاق كرد ... همه ي دوستان يهدا با چشمهايي سرخ از

اشك به تخت يهدا خيره بودند ... طاها و ليلي ، مغموم و گرفته گوشه اي ايستاده و به

يهدا كه بر اثر تزريق آرامبخش به خواب رفته بود نگاه مي كردند ... ميثاق خود را به

ليلي رسانيد و در حالي كه سعي مي كرد صدايش بيانگر التهاب درونيش نباشد گفت :

_ همه چي مرتبه ؟

ليلي بدون آنكه نگاهش را از يهدا بگير بلند گفت :

_ نه ... حالش زياد تعريفي نداره ... دوباره خودشو واسه يوسف اذيت كرده ...

همين يك اسم كافي بود تا جان از پاهاي ميثاق بگيرد ... ميثاق با درماندگي به ديوار

پشت سرش تكيه داد و گفت :

_ يوسف ؟ ...

به ياد آن پسر دانشجو در كلاس افتاد ... درست سه سال و نيم پيش ... چقدر با ديدن او

همراه يهدا خرد شده بود ... چقدر سعي كرده بود با ديدن او خود را كنترل كند ... يقين

داشت كه او هم علاقه به يهدا را از چشمانش خوانده بود به همين علت با تعصب رفتار

مي كرد ... چقدر آن سال درس دادن در دانشگاه و كلاسي كه يهدا در آن بود ، بدون

حضورش ، برايش سخت بود ... سر جمع يهدا بيش از سه بار در كلاسش نيامده بود ولي

همان سه بار هم آتش به جان ميثاق زد ... چقدر با خود تكرار كرد كه دست از ان علاقه

ي احمقانه بشويد ... خود كم گرفتار مشكلات نبود ... هم بيماري محنا گرفتارش كرده بود

، هم تدريس در دانشگاه كه باب ميلش نبود و هم آن علاقه ي مسخره كه رفته رفته شديد

تر مي شد و آتشش تند تر ... خود هم آن چشمان سبز وحشي را كه با عصبانيت در

چشمانش گره خورده بود را فراموش نمي كرد چه رسد به يهدا كه يقينا عاشق همان

چشمان زمردين شده بود ...

يوسف ... اين اسم برايش عذاب آور بود ... اسمي كه با خط خوردن يهدا در ذهنش

همراه مي شد .... اسمي كه وجود خارجي نداشت اما مجبورش مي كرد تا يهدا را از

ذهنش پاك كند ... با قدم هايي سنگين از اتاق خارج شد ... از بيمارستان خارج شد و

سوار ماشينش شد و روشن كرد ... مي خواست برود ... اما به كجا ... نمي دانست ...

تنها ، رفت ...

**************

بعد از روزي كه بچه ها اومدن عيادتم و اعصابمو بهم ريختن ، كمتر حرف مي زدم اما

ليلي دوباره باهام حرف زد و همه ي درساشو توي ذهنم ضبط كرد ... خيلي راحت از

منحرف كردن ذهن صحبت مي كرد ... بهم مي گفت براي كمتر فكر كردن به گذشته

مجبورم برم جاهاي جديدتر و با افراد جديد تر اشنا بشم ... ناچار قبول مي كردم ... مي

دونستم براي خودم هم خوبه ...

وقتي از بيمارستان مرخص شدم و رفتم خونه يه لحظه هم تنها نبودم ... روزا كه همه

اش مهمون داشتيم و ميومدن عيادتم و از ناامني و بد شدن جامعه ميگفتن و پشت سرم

هم خدا مي دونه چيا رديف مي كردن ... تا منو با چسب دوقلو به ميثاق نچسبونن و يه

انگي بهم نزنن ول كن نيستن ... واي كه از دست همشون كلافه بودم ... شبا هم كه تنها

موندن مطلقا ممنوع بود .

محيا و عادل با طاها و ليلي يه هفته اي خونمون تلپ بودن تا وقتي زخمم كاملا خوب شد

... هر شب يا محيا پيشم مي خوابيد و نمي زاشت از جام تكون بخورم يا بچه اشو توي

جونم مي انداخت ... حامي درست مثل توپ فوتبال گرد شده بود و وقتي شبا تو بغلم مي

خوابيد انگار شاسخينو بغل كردم از بس نرم بود ! ديگه بايد به فكر يه رژيم غذايي

واسش باشم خيلي داره بي ريخت ميشه !

روز آخري واسه نيم ساعت با حامي رفته بودم پارك قدم بزنم وقتي اومدم ديدم مهمون

داريم ... قبل از وارد شدن كفشاي محنا رو تشخيص دادم و لبخند اومد رو لبم ... تو اين

چند وقت دلم براش تنگ شده بود ... تا درو باز كردم صداي شادش اومد و بعدم با سرعت

دويد سمتم و خودشو تو بغلم انداخت ...

محنا _ سلام يهدا جونم ...

سفت به خودم چسبوندمش و حسابي بوسيدمش ... خيلي دلم براش تنگ شده بود ...

نگاهي بهش انداختم ... لباساش مثل گذشته بود حتي كمي كهنه تر... مي دونستم كه براي

اينكه كسي بهش نگاه نكنه ناخوداگاه لباس گشاد و كهنه مي پوشه و موهاشو بدون هيچ

آرايشي دورش باز مي زاره ... كمي دلم گرفت ولي بازم خدا رو شكر كردم كه بلايي

سرش نيومده ... ليلي مي گفت حالش بهتر شده و از باباش نمي ترسه ولي از مرداي

ديگه يكم وحشت داره ... خوشحال بودم كه ميثاق اعتماد محنا رو جلب كرده ...

با محنا و حامي وارد سالن پذيرايي شدم ... ميثاق اولين نفري بود كه متوجه اومدنم شد

و سرشو سمتم چرخوند . با ديدنم لبخند محوي زد و سلام كرد ... سلام دسته جمعي رو به

همه كردم و رفتم كنار زهره خانم و مينا نشستم ... مينا كه عشق بچه ي تپل بود از وقتي

حامي رو ديده بود آب دهنش راه افتاده بود و يه ريز باهاش بازي مي كرد ... منم بي

حرف كناري نشسته بودم و به صحبتاي هر روزه ي تكراري گوش مي دادم و با انگشتاي

محنا بازي مي كردم . يه دفعه زهره خانم رو به بابا و مامان گفت :

_ راستي غرض از مزاحمت اين بود كه دعوتتون كنم به يه مسافرت ... حالا كه تعطيلاته

و بچه ها هم كارو واسه يه مدت گذاشتن كنار گفتم فرصت خوبيه كمي دور هم باشيم ...

بابا كه احترام خاصي واسه زهره خانم قائل بود با ملايمت گفت :

_ منم باهاتون موافقم ... يهدا كه خيلي خودشو با كارش سرگرم كرده بوده واجبه براي

اين مسافرت ... حالا به سلامتي كجا مي رين ؟

زهره خانم _ راستش سالگرد شهادت همسرمه و هر سال همين وقت يه مراسم توي

شهرش داريم ... چون رودبار به نور كه ويلامون اونجاست نزديكه گفتم با يه تير دو

نشون بزنيم و هم سياحتي بريم و هم مراسم هر سالمو برگزار كنيم ... اگه مايلين منت

بزارين و تشريف بيارين ... خوشحالمون مي كنين ...

اينبار مامان با خوشرويي جواب داد :

_ خواهش مي كنم زهره جان مايه ي افتخار بودن در جمع شما ... حالا ما واسه سالگرد

همسرتون مزاحم نميشيم ... آخه يه مراسم خانوادگيه ...

زهره خانم حرف مامانو قطع كرد :

_ نه نه اصلا خانوادگي نيست ... فاميلاي ما توي رودبار زياد نيستن ... من كه اهل

اونجا نيستم و فاميلي ندارم اما فاميلاي همسرم كمن و انگشت شمار ... زهرا هر سال

باهام مياد ... شما هم تشريف بيارين ... يهدا جون هم يه آب و هوايي عوض مي كنه ...

بابا نگاهي به من كرد و گفت :

_ خب دخترم ... مياي ؟

بدم نميومد برم شمال ... ولي رودبار كمي برام ناراحت كننده بود ... تداعي كننده ي

خاطرات ِ يوسف كه ...

چشمامو بستم ... آموزه هاي ليلي رو تو ذهنم مرور كردم ... بايد چشمامو باز كنم و به

اولين چيزي كه ديدم فكر كنم تا ذهنم منحرف بشه و ديگه به يوسف فكر نكنم ... آره ... با

اين فكر چشمامو سريع باز كردم و اولين كسي كه در معرض نگام قرار گرفت ميثاق بود

... بالافاصله بعد از باز كردن چشمام گفتم :

_ بله ميام ...

و خيره شدم به ميثاق ... خب ، اقا ميثاق متاسفانه افتادي به تورم و مجبورم بهت فكر

كنم ! ميثاق با ديدن نگام تعجب كرد و يه تاي ابروشو بالا انداخت ... توجهم جلب صورتش

شد ... بهتره از قيافه اش شروع كنم به اخلاق گندش هم كم كم مي رسم !

فرم ابروهاشو زياد دوست نداشتم ... مدل چشماشو كمي غمگين مي كرد ... اما عاشق

رنگ چشماش بودم ... ماشي خوشرنگي بود ...دماغ و دهنش هم خيلي با شكل صورتش

جور درميومد ... دهانش محكم به نظر مي رسيد و به صورتش صلابت مي بخشيد ...

نكته ي جالب صورتش اين بود كه حس مي كردي پوستش خيلي نرمه ... آخه به غير از

يه ته ريش محو پروفسوري ، كه فقط از نزديك معلوم بود ، موي اضافه ي ديگه اي

نداشت ... پوستش هم كه خيلي سفيد بود ... درست مثل مال محنا و فكر كنم بيشتر به

خاطر همين بود كه ازش بدم ميومد ! به هر كي كه پوستش از من روشنتر بود حسودي

مي كردم !

نگاهمو از روي صورتش به هيكلش سوق دادم ... خب ، همون صفت سايد باي سايد

كاملا متناسبش بود ! آخه دست مثل غول بود ! هم هيكل داشت هم قد ! از مني كه قدم

اينهمه بلند بود و روي پسراي امروزي رو كم مي كردم خيلي بلند تر بود ... شايد تا شونه

اش مي رسيدم و اين بازم باعث حرصم مي شد ... اخه من به كسايي كه قدشون از من

بلندتره هم حسودي مي كردم !

چون يه پيرهن مردونه ي آستين كوتاه پوشيده بود ، دستاش و ساعت شيكش كاملا تو ديد

بود ... اه اه من انقده بدم مياد از اين مردايي كه ساعت دست مي كنن ! مگه موبايلشون

ساعت نداره ؟! اينا همش كلاس ملاس الكيه ميخوان به خودشون چيز ميز اضافه

آويزون كنن !!! ايــــــش !

يهو دستم افتاد به پوست دستش و چشمام چهار تا شد ! واي اين چرا دستش مو نداره ؟!

نكنه دو جنسه اس ؟! نه بابا تو هم ! باز خل شديا ! محنا رو ببين ! مدرك به اين بارزي

كنار دستت نشسته و تو بازم به باباش گير ميدي كه دو جنسه اس ؟! ولي چرا دستش مو

نداره ؟! چشامو كمي ريز كردم و ذربيني به پوست دستش خيره شدم ... ديدم دستش

حركت كرد و بشقاب ميوه اش رو برداشت ... چون شلوارش تيره بود ، تونستم موهاي

بلند بور دستشو كه جلوي رنگ تيره ي شلوارش پيدا شده بودن رو ببينم ... خب ، مو

داره فقط بچمون زيادي بور و خارجكيه ! آمريكا روش اثر گذاشته شده مثل زردنبو !

از حرف خودم خنده ام گرفت و لبخند پهني نشست رو صورتم ... يهو حس كردم پهلوم

داره بدجور مي سوزه ... نگاهي به كنار دستم انداختم و ديدم ليلي درست بيخم نشسته و

با حرص نيشگونم مي گيره ... هولش دادم كنار و با عصبانيت گفتم :

_ چي كار مي كني بيشعور ؟! پهلوم سوراخ شد ... اصلا كي اومدي ؟ تو كه اينجا نبودي

!

ليلي با چشمايي باريك شده نگام كرد و طلبكارانه گفت :

_ تو خجالت نمي كشي ؟

پرسشگرانه نگاش كردم و گفتم :

_ چرا خجالت بكشم ؟!

ليلي _ سه ساعته من و طاها اومديم اما شما چنان تو بهر پسرخاله ي من فرو رفتي كه

اصلا ما رو نديدي ! چرا اينقده هيزي مي كني بچه پررو ؟ مگه خودت ناموس نداري ؟!

پشت چشمي براش نازك كردم و گفتم :

_ اه بيا برو بمير با اين پسر خاله ي عتيقه ات ! فكر كرده چه خبره ! اصلا لياقت نگاه

كردن منو نداره !

ليلي تمسخركنان گفت :

_ ا ؟ لياقت نگاه كردنتو نداره و داشتي مي خورديش ؟! بپا نچايي يه وقت !

_ نترس حواسم بيشتر از تو جمعه ! من فقط داشتم به نصيحت تو گوش مي دادم !

ليلي _ وا ؟! نصيحت من ديگه چيه ؟!

خونسردانه نگاش كردم و گفتم :

_ تو خودت گفتي هر وقت فلش بك داشتي به گذشته چشماتو ببند و فورا باز كن و به

اولين كسي كه نگات افتاد فكر كن ... نگفتي ؟

ليلي سر دماغشو خاروند و گفت :

_ ا ؟ پس كلش همين بود ؟!

_ پس مي خواستي چي باشه ؟! عاشق اين مرتيكه نيستم كه بر و بر نگاش كنم !

ليلي ايشي گفت و همونطور كه بلند مي شد گفت :

_ خيلي هم دلت بخواد !

با لبخند موزيگرانه اي گفتم :

_ اگه دل صاحب مرده امم هم بخواد عقلم عمرا بخواد !

و زودتر از ليلي رفتم بيرون تا كمك اكرم خانم ، ميز شامو بچينم ...

***********

امروز قرار بود حركت كنيم ... چمدونمو بيرون اتاقم گذاشته بودم و داشتم روسريمو توي

اينه درست مي كردم ... برعكس هميشه كه تيپم حسابي شيك و اداري بود ، الان يه

سارافون بلند تا ساق پام پوشيده بودم و دنباله ي روسري نخيمو مثل شال بردم پشتم ...

سوييچ ماشينمو از روي ميز كنار تختم برداشتم و از اتاق زدم بيرون ... همونطور كه

سوييچو دور انگشتم مي چرخوندم و چمدون به دست پايين مي رفتم ، طاها و ليلي رو

ديدم كه چمدون به دست كنار در هال وايسادن ... با تعجب پرسيدم :

_ مگه شما هم مياين ؟

ليلي نگاهي به طاها كرد و با خنده گفت :

_ ببخشينا شما خودتونو آدم حساب كردي و مياي مراسم شوهر خاله ي من ... من كه از

بچگي اونجا ولو بودم دختر !

يه آهان زير لب گفتم و باقي پله ها رو پايين اومدم ... اين دفعه ديدم محيا همونطور كه

هواپيماي اسباب بازي حامي دستشه از آشپزخونه اومد بيرون و داد زد :

_ عادل ، كيف وسايل حامي كو ؟

عادل از توي پاركينگ جواب داد :

_ تو ماشينه عزيزم ... چمدونت هم بردم خودت هم زود بيا ...

با تعجب انگشت اشارمو سمت محيا گرفتم و از طاها پرسيدم :

_ اينا هم هستن ؟!

طاها خنديد و به ليلي گفت :

_ قيافشو ببين ! ديگه داره به ما آلرژي پيدا مي كنه !

با حرص رفتم سمت درو گفتم :

_ پس چي ؟! عروس دومادتون كرديم كه ديگه نگاهم به ريختتون نيفته اما بيشتر از قبل

دارم مي بينمتون ! چرا دو دقيقه نمي زارين آدم نفس بكشه ؟! اي بابا !

بابا از اسانسور بيرون اومد و گفت :

_ جانم بابا ؟ صدام زدي ؟

خنده ي طاها و ليلي بيشتر شد ... با حرص برگشتم سمت بابا و در حالي كه تن صدامو

كنترل مي كردم گفتم :

_ نه بابا ... داشتم مي گفتم اي بابا ...

و همينطور كه پا توي درگاه در مي ذاشتم گفتم :

_ من زودتر مي رم ...

و سوييچ به دست خداحافظي كردم كه صداي بابا ميخكوبم كرد :

_ شما با ماشين خودت نمياي دخترم ...

با تعجب برگشتم سمتش و گفتم :

_ آخه چرا ؟ ...

مامان كه داشت چادرشو مرتب مي كرد گفت :

_ چون كه زيرا ! برو تو ماشين بابات بشين حرف اضافه هم نزن !

رو به بابا ادامه داد :

_ علي خيلي كار بدي كردي اين ماشينو نفروختي ... گفتم وقتي اين ازش دوره بفروشش

راحت بشم از دستش ... حالا همش تنها تنها اينور اونور مي ره ... منم دلم هزار راه

ميره تا اين دختره سالم برسه خونه ... هي تو دلم رخت مي شورن كه نكنه دوباره يكي

بلايي سرش بياره ...

آها ... پس مشكل مامان قضيه ي تير خوردن من بدبخت بود ؟! بابا بيخيــــــال ! چهار

هفته پيش يه دونه تير كوچولو از اين ور پوستم رفت اون ورش حالا گير ميدي به ماشين

من و تنهاييم ؟! اي تو اون روحت ميثاق كه نمي زاري زندگيمونو بكنيم ! همه ي اين گير

دادنا تقصير توئه !

بابا حرف مامانو تاييد كرد و همونطور كه به سمت در ميومد سوييچ بدبختمو از تو دستم

در آورد و گذاشت جيبش ... به طاها دستور داد :

_ چمدون من و خواهرت رو هم بزار تو ماشينم ... دير هم نكنين ...

بابا كه رفت طاها نفسشو با پوف داد بيرون و گفت :

_ من نمي دونم تو يه قرن پيش يه نصفه تير خوردي و حالا از منم سرحالتري اونوقت

من بايد حمالي تو رو بكنم ؟!

و با حرص دسته ي چمدونمو گرفت و رفت پايين ... ليلي از بالاي پله ها داد زد :

_ طاهايي رفتي و برگشتي چمدون خودمون هم يادت نره !

طاها توي پله ها برگشت سمتمون و با ابرويي بالا رفته پرسيد :

_ ببخشين ؟! مگه خودت چلاقي همسر محترمه ؟!

ليلي كپ كرد ولي من پشتش رو گرفتم و با تشر به طاها گفتم :

_ بدتر از چلاق ! رفتي دختر مردمو ناقص كردي حرفم داري ؟!

طاها با تعجب به خودش اشاره كرد و گفت :

_ كي ؟! من ؟ مگه چي كارش كردم ؟!

پشت چشمي نازك كردم و درست دست گذاشتم رو نقط ضعفش و گفتم :

_ چي كار مي خواستي بكني ؟! هنوز دو ماهم از ازدواجتون نگذشته كه كار دادي دست

بچه مردم ! آخه تو اندازه حامي هم سرت نمي شه ديگه بابا شدنت چي بود ؟!

همونطور كه انتظار داشتم طاها از عصبانيت و خجالت سرخ شد و بدون اينكه جوابمو بده

تند تند رفت پايين ! تا رفت با ليلي زدم زير خنده و ليلي هم گفت :

_ آخي ! بميرم واسه اش ... نازي ! ولي يهدا ، مي دوني ... پيشنهاد بچه از من بود !

چند لحظه گذشت تا تونستم حرفشو هضم كنم و خنده رو لبم خشكيد ! يهو با جيغ گفتم :

_ چــــــــــــي ؟!

ليلي از صداي نكره ام ترسيد و سه متر پريد عقب ... دستشو گذاشت رو دلش و با تشر

گفت :

_ كوفت ! چته ترسونديم .... بچه ام افتاد !

تو مخيله ام هم نمي گنجيد كه ليلي با اون مدرك تحصيليش و فهم و شعورش اينقدر خنگ

باشه ! آخه كدوم دختر عاقلي مياد دوران خوب اول ازدواجشو به خاطر بچه حروم مي

كنه ؟! با تاسف گفتم :

_ خاك تو سرت ليلي ! يعني خاك ! ولي نه ... حيف خاك ! آخه من موندم تو اين كله ي

پوك تو مغزه يا سيمان ! خنگ خدا ... تو كه زدي رو دست همه ي نو عروسا ! چي كار

كردي كه داداش بدبختم اغفال شد ها ؟! مي گفتم كه داداش من اهل اين خل بازيا نيست

بگو كمال همنشين درش اثر كرده ... ! نچ نچ نچ ! ديگه به كل از چشمم افتادي !

ليلي با دهن باز بهم نگاه مي كرد ... تو دلم به تعجبش خنديدم و پله ها رو يكي دو تا رفتم

پايين ... واي كه چقدر من دختر نازي ام ! هم دل خودمو شاد مي كنم هم بقيه رو ! ولي

اگه كسي منو نشناسه با اين حرفام فكر مي كنه عجب دختر دريده اي هستما !!! نمي دونه

كه تو اون دل كوچيكم هيچي نيست !

رسيدم به ماشين بابا و خودمو انداختم رو صندلي عقب ... همونطور كه اونجا دراز مي

كشيدم و حسابي خودمو كش مي اوردم تو دلم گفتم خدا رو شكر كه بابا از اينكه توي

ماشينش چايي و خوراكي و بقچه و ساك بزارن بدش مياد .. .همه رو مي زاره صندوق

عقب و من مي تونم در كمال آرامش اينجا بخوابم ... ولي اگه اين ماشين مامان بود ، بلا

به دور ! مجبور بودم بين يه عالمه بقچه و چمدون و سبد ميوه و فلاكس چايي خودمو با

يه بدبختي جا كنم !!!

ولي يادم رفته بود بابا چه جوري رانندگي مي كنه ! تا نشست پشت فرمون آه از نهاد

بيچاره ام بلند شد ! سرعت بابا از مورچه هم كمتر بود ... تو جاده خودشو بكشه 40 تا

مي ره ! مامانم كه عاشق اين آرامش و خونسردي بابا ! هي حرف مي زنه ... هي حرف

مي زنه ... من موندم چجوري بابا تا حالا اينو تحمل كرده ! من اگه جاي اون بودم سه

روزه هفت طلاقش مي كردم و با احترام تحويل ننه باباش مي دادم ! از همه بدتر ،

آهنگاي شجريان بود كه بابا علاقه ي وافري بهش داشت و نرسيده به ماشين ، ضبطشو

روشن مي كرد و من مي خواستم گيسامو بكنم ! هنوز راه نيفتاده بوديم كه با حسرت به

در پاركينگ نگاه كردم و گفتم :

_ خداحافظ ماشين كوچولوي بيچاره ام !

قرار بود اول بريم خونه ي زهره خانم و بعد از اونجا با هم به طرف جاده حركت كنيم ...

تا وقتي رسيديم اونجا ، من مردم از صداي گرم و زيباي اين استاد ! ديوونه شدم از دست

آهنگاش ! آخه اينا چيه آدم خوابش ميگيره كه ... ! خدا مي دونه تا رسيدن به خونه ي

زهره خانم مردم و زنده شدم ... آخه هندزفري موبايلم هم همراهم نبود تا از اين بدبختي

نجات پيدا كنم !

وقتي رسيديم جلوي خونشون ، ماشين ميثاق هم دم در بود و محنا صندلي جلو نشسته

بود و با ديدن ماشين ما بالا و پايين مي پريد براش دست تكون دادم و اونم هيجانش

بيشتر شد ... زهره خانم و مينا صندلي عقب نشسته بودن با ديدن ماشين ما پياده شدن ...

مامان بابا و من هم به احترامشون پياده شديم ... ميثاق هم داشت با موبايلش حرف مي

زد توي ماشين نشسته بود ... محنا كه روي صندلي وايساده بود به سختي كمربندشو باز

كرد و از مثل جت از ماشين بيرون اومد و دويد سمتم ... با خنده بغلش كردم ... اين بچه

روز به روز برام مهم تر ميشه همونطور كه علاقه ي اون بهم زياد ميشه ...

زهره خانم بعد از تعارفات معمول آدرس باغشون توي رودبار رو داد تا اگه همو گم

كرديم خودمون بتونيم بريم ... محنا كه از سر و كول من آويزون بود با ذوق به زهره

خانم گفت :

_ مامي بزرگ ... مامي بزرگ ... يهدا جون با من بياد ...

با تعجب گفتم :

_ من چجوري با تو بيام دخمل ؟

محنا _ خب بيا تو ماشين ما ... زود باش ... تو رو خدا... please…

اونقدر سوزناك گفت پليز كه زهره خانم خنده اش گرفت و گفت :

_ راست مي گه شما با ماشين ما بيا دخترم ...

مينا ادامه ي حرف مادرشو گرفت و گفت :

_ اره به خدا بيا ... اگه نياي اين شيطون تا اخر مسافرتو بهمون زهر مي كنه ...

به خودم فشردمش ... انگار هديه ي اسموني بود كه تلپي افتاده بود تو دامنم ... اي

قربونت برم كه منو از دست اهنگ شجريان ماشين بابام نجات دادي !

مي خواستم با ذوق و شوق قبول كنم كه مامانم گفت :

_ نه زهره جان اگه بياد جاي شما تنگ ميشه ... محنا با ماشين ما بياد كه جا داريم ...

محنا به بابام نگاه كرد و بي حرف سرشو رو سينه ام گذاشت ... مي دونستم دوست نداره

پيش مردي بجز ميثاق باشه ... زهره خانم نمي دونست قبول كنه يا نه كه صداي ميثاق

اومد :

_ نه فاطمه خانم ... محنا با من بياد راحتتره ...

منم براي اينكه محنا ناراحت نشه گفتم :

_ اگه جاتونو تنگ نمي كنم باهاتون ميام ...

مامان دوباره گفت :

_ جاشونو كه تنگ مي كني ... بهتره زهره خانم با ما بيان ... دوست دارين ؟

زهره خانم كه انگار يكي كارشو راحت كرده جلو رفت و گفت :

_ اره اتفاقا اگه تو ماشين ميثاق باشم حوصله ام سر مي ره ... مينا كه تو ماشين عادت

نداره حرف بزنه و ميثاق هم كه سرش گرم رانندگي ... از منم كه برنمياد با محنا بازي

كنم ... تو ماشين شما راحتم ...

بابا هم بفرماييدي گفت و منم با خوشحالي رفتم سمت ماشين ميثاق ... تو دلم هي بشكن

مي زدم و قر مي دادم !

تازه رسيده بوديم به جاده و من عقب نشسته بودم ... محنا هم جلو بود و مينا هم داشت با

آي پد ميثاق كتاب مي خوند ... محنا گفته بود من بيام تو ماشينشون تا تنها نمونه اما

خودش ساكت و صامت رو صندلي نشسته بود و هيچ كس هيچي نمي گفت ... ميثاق

سرش گرم رانندگي بود ... مينا هم كه كله اش تو آي پدش بود و محنا هم معلوم نبود داره

چي بيابونو اينقدر دقيق نگاه مي كنه ... تنها فردي كه مثل منگولا نشسته بود و از يكي

به ديگري نگاه مي كرد من بودم ...

ديگه داشت حوصله ام خفن سر مي رفت ... موبايلمو در اوردم و رفتم تو پوشه ي

موزيكام ... به توصيه ي ليلي زياد آهنگاي عاشقانه گوش نمي دادم و توي امريكا هم كه

بودم و كلاس پيانو مي رفتم همش آهنگاي خارجيو تمرين مي كردم ... كم كم آهنگ

ايراني برام محو شد ... هر چند برام سخت بود ولي بايد اين كارو مي كردم تا كمتر به ياد

صداي گرم يوسف و اهنگاي دلنشيني كه مي زد بيفتم ....

يه اهنگ تند رو انتخاب كردم و پلي رو زدم ... يادم رفته بود كه ولوم پلير تا آخره ... تا

اهنگو زدم ، صداي بلندش تو ماشين پيچيد و محنا از جاش پريد ...

ميثاق هم سرش رو يكمي بالا اورد و از توي اينه به من نگاه كرد ... چون عينك افتابي

زده بود معلوم نبود نگاهش تا چه حد عصبانيه ... يه ببخشين گفتم و صداي آهنگو كم

كردم ... محنا از روي صندليش بلند شد و چرخيد سمت من و گفت :

_ يهدا جون ميشه يه اهنگ خوشگل برام بزاري ؟

_ اهنگ خوشگل ؟ خب تو چي دوست داري ؟ اهنگ اروم ؟

محنا بي حوصله گونه اش رو روي پشتي صندلي گذاشت و گفت :

_ نه داره حوصله ام سر مي ره ... اينجا هم كه همش خاكه ! همه ي ويوهاش يه جوره !

خنده ام گرفت ... اخه بيابون چي بود كه ويوش باشه ؟! يه اهنگ قشنگ از تيلور انتخاب

كردم و گذاشتم ... انگار محنا اين آهنگو بلد بود چون هر جمله اش رو با خواننده زير لب

تكرار مي كرد ... اهنگش هيجان زيادي داشت وقتي به يه قسمتش مي رسيدي نا خودآگاه

با تيلور همراه مي شدي ...

If you could see that I'm the one who understands you

کاش ميفهميدي که من اونيم که تورو ميفهمه

Been here all along, so why can't you seeeeeeeeee?

هميشه اينجا پيشتم، پس چرا نميبيني

You, you belong with me, you belong with meeeeeeeee

تو، تو مال مني، مال مني

مينا هم با من و محنا همراه شده بود و بشكن مي زد ... محنا كه جو خارجي روش اثر

گذاشته بود چرخيد سمت ميثاق و به انگليسي گفت :

_It's really exciting … Is'nt it Daddy ?!

ميثاق نيم نگاهي به محنا انداخت و با لبخند گفت :

_ yeah Honey …

مينا با خنده گفت :

_ باز شما دو تا رفتين رو كانال خارجي ؟!

ميثاق خنديد و جواب داد :

_ به من نگو به محنا بگو ... هر وقت خيلي احساساتي ميشه زبونش مي چرخه !

راست مي گفت ... محنا هميشه وقتي احساساتي مي شد انگليسي حرف مي زد ... فرق

نداشت خوشحال باشه ، بترسه ، يا غمگين باشه ... در هر صورت خارجكي مي شد !

انگار زبون فارسي براي ابراز احساساتش ثقيل بود !

نمي دونم چند ساعت از رفتنمون گذشته بود كه بابا بهم زنگ زد گفت يه جا وايسيم براي

ناهار منم به ميثاق گفتم و اونم كنار يه رستوران تر و تميز وايساد ... خدا رو شكر ديگه

از دست جاده هاي بيابوني خلاص شده بوديم و يه كم دار و درخت اطرافمون مي ديديم

....

كم كم همه جمع شدن ... با زهرا خانوم و عمو رضا هم سلام و احوال پرسي كردم و

همه رفتيم تو رستوران ... مي خواستم پيش مامان بابا و ليلي اينا بشينم اما محنا منو

سفت چسبيده بود و ولم نمي كرد ... ميثاق با جديت بهش گفت :

_ محنا دست يهدا رو ول كن مي خواد بره پيش خانواده اش ناهار بخوره ...

محنا هم با التماس بهم نگاه كرد و گفت :

_ خب منم مي خوام پيش من ناهار بخوره ...

ميثاق ديگه داشت كلافه مي شد ... نمي دونم چرا حس مي كردم كمي باهام سر سنگينه

... البته هيچ وقت مثل آدم باهام صميمي نبود اما از وقتي كه از بيمارستان مرخص شده

بودم يه جوري شده بود ... هميشه وقتي نگام مي كرد حس مي كردم غمگينه ... نمي

دونم ... ميثاق دهنشو باز كرد تا چيزي بگه كه بهش مهلت ندادم و دست محنا رو كشيدم

طرف ميز و روي صندلي نشستم ... همونطور كه محنا رو روي صندلي كنارم مي نشوندم

گفتم :

_ مگه من غذا بدون دختر گلم از گلوم پايين ميره ؟

محنا لبخند شادي زد و از ناراحتي بيرون اومد ... با انرژي منو رو برداشت و ژست آدم

بزرگا رو گرفت و به ميثاق كه داشت صندليش رو براي نشستن جلو مي كشيد گفت :

_ بابا ، من گرونترين غذا رو مي خوام !

پقي زدم زير خنده و گفتم :

_ مگه گرونترين غذا خوشمزه ترينه ؟!

محنا يه پشت چشم ماهرانه نازك كرد و قري به سر و گردنش داد و گفت :

_ بالاخره كلاس كه داره !!!

من و مينا دوباره خنديديم ... ميثاق كه بهم نگاه مي كرد فقط لبخند زد ... انگار لبخندش

به زور بود ... اه ! باز اين چه مرگشه خدا مي دونه ... يادم نمياد ديده باشم كه از ته دل

بخنده ... كلا ادم مزخرفي بود ! من مثل هميشه جوجه سفارش دادم چون از در و ديوار

رستوران معلوم بود غذاي آنچناني تر نداره ... همه در حال غذا خوردن بوديم كه ديدم

محنا هي داره خميازه مي كشه ... خم شدم كنارش و گفتم :

_ خوابت مياد عزيزم ؟

محنا خميازه اي بلند تر كشيد و گفت :

_ اره ... با اين موزيك خوابم گرفته ...

راست مي گفت ... داشت يه آهنگ خيلي ملايم پخش مي شد ... مينا كه غذاش تموم شده

بود و داشت دهنش رو با دستمال پاك مي كرد به محنا گفت :

_ مي خواي بريم تو ماشين پيشم بخوابي ؟

محنا با سر آره اي گفت و مينا از ميثاق سوييچو گرفت و با محنا رفت بيرون ... من و

ميثاق هم ديگه آخراي غذامون بود ... وقتي تموم كرديم بلند شديم و همراه بقيه از

رستوران بيرون رفتيم ... اينطور كه زهره خانم مي گفت ، تا عصر مي رسيديم ... البته

اگه سرعت مورچه اي بابامو ناديده بگيري ! ... ماشين ميثاق هميشه اولين ماشين بود

و آخرين ماشين هم مال بابا ! از رانندگي ميثاق راضي بودم ... خيلي مسلط مي روند و

البته با سرعتي كه من عاشقش بودم ... يعني 140 به بالا ! اين پليسا هم تا نگاه به مدل

ماشين مي كردن كاري به سرعت نداشتن ... مي زاشتن بري ! خيلي برام جالب بود !

وقتي رفتيم كنار ماشين ديدم كه محنا و مينا صندلي عقب خوابن و و محنا سرشو روي

پاهاي مينا گذاشته ... ميثاق ماشينو دور زد و همونطور كه عينكشو مي زد گفت :

_ بيا جلو بشين ...

و خودش زودتر از من نشست ... منم در ماشينو باز كردم و كنارش جا گرفتم ...

از وقتي كه سوار شده بوديم تا حالا بي وقفه و بدون هيچ حرفي مي روند ... نمي دونم

خودش حوصله اش سر نمي ره فقط رانندگي كنه ؟ نه حرفي ... نه آهنگي ... حتي نمي

دونم فكر مي كنه يا نه ... اگه اره به چي كه انقدر تو بحرش فرو رفته ؟ ... همونطور زير

چشمي نگاش مي كردم كه خميازه ام گرفت ... هنوز خميازه ام نصفه نشده بود كه گفت :

_ اگه خوابت مياد صندليتو بخوابون ... راحت باش ...

تعجب كردم ... حواسش به همه جا بود ... آخه خميازه ام خيلي اروم بود .... صاف

نشستم و گفتم :

_ نه ... خوبه ... خوابم نمياد ...

اينبار چيزي نگفت . فقط سرشو آروم تكون داد و مشغول رانندگيش شد ... ديگه حسابي

از بي حوصلگي كلافه شده بودم ... برگشتم سمتش و گفتم :

_ ميشه ضبطو روشن كنم ؟

جوابي نداد ... فقط با انگشتاش روي يه دكمه ي فرمونو فشار داد و يه اهنگ بي كلام

كلاسيك توي ماشين پيچيد ... با شنيدن اهنگ بي كلامش ياد آهنگاي يوسف افتادم ...

لحظه به لحظه اهنگ بيشتر به يكي از اهنگاي البوم يوسف مي شد ... عصبي شده بودم

... بي هوا گفتم :

_ ميشه عوضش كني ؟

اونقدر تند و صريح گفتم كه ميثاق چرخيد سمتم ... با تعجب پرسيد :

_ يعني اينقدر اهنگش كسل كننده اس ؟

و بي توجه به خواسته ام رانندگيشو ادامه داد ... چشمام از حرص بسته شد ... نه به

خاطر رفتار ميثاق ... بلكه به خاطر ضعف خودم ... تا يه چيزي كه مربوط به يوسف باشه

رو ببينم اينطور از هم مي پاشم ... با صدايي نسبتا مرتعش گفتم :

_ نه ... فقط دوست ندارم گوشش بدم ...

ميثاق بي حرف اهنگو عوض كرد ... نواي يه ويولن عاشقانه كل ماشينو برداشت و منو

بيشتر عصبي كرد ... ناخوداگاه دستم رفت سمت ضبطو با حرص خاموشش كردم ...

ميثاق خيلي خونسرد گفت :

_ چرا اينقدر بهم ريختي ؟

لحنش در عين خونسردي آرامش بخش بود ... درست مثل لحن ليلي ، وقتي كه مي

خواست آرومم كنه ... بدون اينكه بخوام جواب دادم :

_ منو ياد يكي ميندازه ...

خيلي راحت پرسيد :

_ يوسف ؟

آشكارا جا خوردم ... انتظار نداشتم اسمشو بدونه ... پرسشگرانه نگاش كردم و گفتم :

_ شما اسمشو از كجا مي دوني ؟

گلوش به خاطر فرو دادن آب دهنش تكون خورد ... نگاهم به گردنش بود كه جواب داد :

_ وقتي بيمارستان بستري بودي ليلي بهم گفت ...

بعد موضوع رو عوض كرد و گفت :

_ اگه دوست داري يكي از اهنگاي خودتو بزار ...

و ساكت شد ... منم حرف ديگه اي نزدم و يه آهنگ آروم و عاشقانه گذاشتم ... سرمو به

شيشه چسبوندم و نفهميدم كي خوابم برد ...

با صداي ترمز دستي چشمامو باز كردم ... هوا گرگ و ميش شده بود ... تعجب كردم كه

اينهمه مدت خواب بودم ... مينا و محنا بيدار بودن ... سلام كردم ... ميثاق پياده شده بود

و داشت در باغ رو با كمك يه پيرمرد باز مي كرد ... نگاهي به باغ انداختم ... سرتاسر

درختاي زيتون بلند داشت ... چاهي كه وسط باغ بود از اينجا معلوم بود ... قبل از اينكه

ميثاق درو كامل باز كنه به محنا گفتم :

_ بيا ما زودتر بريم با هم بازي كنيم ... مي خواي ؟

محنا با شادي قبول كرد ... زودتر از اون پياده شدم و به ماشين بقيه كه درست پشت

سرمون رديف شده بود دست تكون دادم ... هوا عالي بود و بوي نم خاكو مي شد حس

كرد ... معلوم بود كه تازه باغو آبياري كردن ... چند رديف گل كاري هم پشت درختاي

زيتون بود و هم دور چاه ... با خنده به محنا گفتم :

_اگه مي توني بيا منو بگير ...

محنا با خنده گفت :

_ آخ جون دنبال بازي !

و با سرعت دويد سمتم ... خنديدم و از بين ميثاق و اون پيرمرد كه داشتن حرف مي زدن

گذشتم ... موقع رد شدن سلام شادي به هردوشون دادم و پريدم توي باغ ... چه جاي

قشنگي بود ... صداي دويدن محنا رو پشت سرم حس كردم ... تند تر دويدم ولي به سمت

انتهاي باغ و درختاي در هم قفل شده اش نرفتم ... هوا تقريبا تاريك بود و مي ترسيدم گم

بشم ...

كمي سرعتمو آهسته كردم تا محنا هم بهم برسه ... قبل از اينكه برسه ، چرخي دور

خودم زدم و دستامو دو طرفم باز كردم ... دلم مي خواست اين هواي پاك و با طراوتو

ببلعم ... تا چشمامو باز كردم ، كل باغ روشن شد ... چراغهاي سبز رو به زيبايي دور

بعضي از درختا پيچيده بودن و يه چراغ پايه بلند هم كنارم روشن شده بود نورش درست

توي صورتم بود ... به اطرافم نگاه كردم تا ببينم محنا كجاست كه ديدم پشت سرم يه مرد

جوون بلند قامت وايساده ... دستاشو روي سينه اش قفل كرده بود و نگاهش به من بود

...

******************

به مرد روبه روم خيره بودم ... تيشرت اسپرت و شلوار لي هيکلشو قاب گرفته بود ...

پوست گندمگوني داشت و موهاي پرپشت مشکيش و چشماي قهوه اي رنگش ،

بارزترين اجزاي چهره اش بودن ... در کل جذاب و خوش تيپ بود ...هنوز در حال حلاجي

کردن مردي که جلوم وايساده بود ، بودم که صداي محنا از کنارم اومد و بعد خودشو با

سرعت بهم زد و گفت :

_ کَل ... حالا نوبت توئه ... بدو منو بگير ...

خواست بدوئه که چشمش به مرده افتاد ... هيجانش خاموش شد و اومد کنارم ... خودشو

نصفه نيمه پشتم مخفي کرد و اروم پرسيد :

_ اين کيه يهدا جون ؟

با تعجب نگاش کردم ... يعني محنا هم اونو نميشناخت ؟ چرخيدم سمت مرد و با اخم

کمرنگي نگاش کردم ... تا خواستم بپرسم شما ، صداي ميثاق اومد :

_ بَه سلام ... آقا مهرشاد ... چه زود اومدي ؟

مرد که فهميدم اسمش مهرشاده ، يا ميثاق دست داد و خيلي صميمي گفت :

_ چيه ؟ اگه ناراحتي بگردم ...

ميثاق با لبخند زد پشت کمر مهرشاد و گفت :

_ لوس نشو ديگه ...

مهرشاد همونطور که لبخند به لب داشت چرخيد سمت من و محنا و به ميثاق گفت :

_ اين دختر ريزه ميزه بايد همون محناي گل تو باشه اره ؟

ميثاق سرشو به علامت اره تکون داد و دستاشو براي گرفتن محنا باز کرد و گفت :

_ محنايي بيا بغل بابا با عمو مهرشاد اشنا شو ...

محنا اصلا راحت نبود و همونطور به پام چسبيده بود ... از روي زمين جداش کردم و

بغلش کردم دو سه قدم به ميثاق نزديک شدم ولي محنا رو بهش ندادم ... با چشم به

مهرشاد اشاره کردم ... ميثاق از اشاره ام فهميد که محنا راحت نيست براي همين

دستاشو پايين آورد ... مهرشاد گفت :

_ خيلي بزرگتر از اولين دفعه اي که ديدمش شده ... و صد البته زيباتر ...

ميثاق خودشو به من رسوند و موهاي بلند و پريشون محنا رو نوازش کرد و گفت :

_ دخترم هميشه قشنگ بوده ...

مهرشاد تک خنده اي کرد و گفت :

_ بعله ! به باباش رفته !

ميثاق با خنده جواب داد :

_ ماشالا رو که نيست ! نيومده داري شروع مي كني ...

مهرشاد سرشو تکون داد ... باز نگاه نافذش افتاد بهم ... نگاهش خيلي خاص بود و

همينطور موشکافانه ... به من اشاره کرد و از ميثاق پرسيد :

_ و اين خانم جوان ؟

ميثاق نيم نگاهي بهم انداخت و با لحني که ديگه اثري از شوخي نداشت گفت :

_ مهندس يهدا بهنيا ... از دوستاي خانوادگي و يکي از فاميلاي دور ...

مثل اينکه ميثاق نمي خواست مهرشادو بهم معرفي کنه ... نمي دونم چرا يهو رفتارش

عوض شد ... قبل از اينکه مهرشاد از من چيزي بپرسه باهاش شوخي مي کرد اما الان

خيلي جدي خيره شده بود بهش ... معلوم نبود توي صورت مهرشاد که به من نگاه مي

کرد دنبال چي مي گرده ... مهرشاد که ديد ميثاق خيال معرفي کردن اونو نداره جلوتر

اومد و گفت :

_ منم مهرشاد مبيني هستم ... دوست ميثاق ... خوشبختم يهدا خانم ...

نگاهم به دستش که جلوي روم بود افتاد ... ابروم از تعجب بالا رفت ... فکر مي کردم با

ديدن قيافه و سر و وضعم بفهمه که نبايد پا از حريمش جلوتر بزاره اما برخلاف تصورم

مي خواست باهام دست بده ... اخم کردم و سرد گفتم :

_ همچنين ...

و راهمو گرفتم و رفتم ... بهش نمي خورد آدم بي ملاحظه اي باشه ... مطمئنا از کارش

منظوري داشت ... شونه اي بالا انداختم و از پله هاي عمارت بالا رفتم ... داخل

ساختمون هم مثل بيرون نماي فوق العاده اي داشت ... محيا كه داشت از پله هاي طبقه

ي دوم پايين ميومد گفت :

_ چمدونتو گذاشتم تو اتاقت ... اتاقت همونيه كه كنار دستشوييه ...

ابرومو دادم بالا و با طلبكاري گفتم :

_ دستت درد نكنه ! جاي بهتري نبود بدي بهم ؟!

محيا خنديد و گفت :

_ جون تو انقده اتاقش دلباز و قشنگه كه نگو ! تازه مكان به چه مهمي هم كنارش

چسبيده ... اصلا مخصوصا برات انتخاب كردم ...

محنا رو از توي اغوشم پايين گذاشتم و همونطور كه محيا رو كنار مي زدم گفتم :

_ خيل خب بسه ديگه ... فهميدم چقدر بهم ارادت داري !

محيا با خنده راشو كشيد همراه محنا رفت طرف سالن پذيرايي .... خواستم لباسمو عوض

كنم و بعد برم توي سالن ... اول دست و رومو شستم و بعد رفتم تو اتاقم ... محيا لباسامو

از توي چمدون بيرون اورده بود و همه رو توي كمد چيده بود ... اين دختره بعضي وقتا

يه چيزيش ميشه ... مي دونستم خيلي مهربونه اما خب ، يه رگ خل و چلي هم داره ديگه

... هر چي باشه خواهر طاهاست ! اصلا به من نرفته !

همونطور كه زير لب اهنگ مي خوندم ، رفتم جلوي اينه و شالمو مرتب كردم ... بلوز

مردونه ي خاكستري با دامن بلند دنباله دار مشكي پوشيده بودم ... يادم بود كه اومدم

براي سالگرد شهادت ... براي همين يه لباس مناسب مجلس پوشيدم و بدون هيچ ارايش

اضافه اي از اتاق بيرون اومدم ... تا در اتاقمو باز كردم ، در اتاق سمت چپم هم باز شد

و مهرشاد بيرون اومد ... با ديدنش اخم كردم و خواستم بدون جلب توجه برم پايين كه

منو ديد و جلو اومد و خيلي صميمي گفت :

_ هنوز با مهمونا آشنا نشدين ؟

بي تفاوت و كوتاه گفتم :

_ نه ...

مهرشاد لبخندي زد و همونطور كه گامهاشو باهام هماهنگ مي كرد گفت :

_ اين باغ موقع سالگرد عمو زياد شلوغ نميشه ولي امسال از سالهاي گذشته مهمون

بيشتري داره ... البته به لطف شما ...

خواستم بپرسم يعني چي اما زودتر فهميدم كه منظورش به ايل و تباريه كه دنبال خودمون

رديف كرديم ... ناخودآگاه از اين طعنه اي كه در لفافه بهم زد ، خنده ام گرفت و لبخندي

نشست رو لبم ... حواسم نبود كه داره نگاهم مي كنه و ممكنه برداشت كنه كه چقدر بچه

ي بانمكيه و امپر اعتماد به نفسش بچسبه ... با صداش سرمو بالا اوردم :

_ شما و ميثاق يه رشته درس خوندين ؟

_ بله ...

مهرشاد اصلا به روش نمياورد كه جوابهاي كوتاهم بخاطر اينه كه دوست ندارم باهاش

همصحبت بشم ... همينطور يه بند حرف مي زد :

_ يعني نرم افزار ؟

فكر كردم منظورش از يه رشته ، درباره ي كاره ... براي همين اشتباه گفتم بله ...

حرفمو تصحيح كردم :

_ نه من علوم كامپيوتر خوندم ...

لبخند كجكي زد و گفت :

_ پس يه رشته نميشه ... ليسانس دارين ؟

_ نه فوق خوندم .

مهرشاد _ از چه دانشگاهي ؟

_ تا ليسانس ايران بودم ... براي فوق رفتم استنفورد ...

مهرشاد ابرويي بالا انداخت و گفت :

_ چه جالب ... منم دوره ي دانشگاه اونجا بودم ... عمران خوندم ...

سرمو تكون دادم و باقي پله ها رو در سكوت طي كرديم ... نگاهمو بالا اوردم ... كسي

توي هال نبود ولي صداي حرف و خنده از سالن پذيرايي ميومد ... هنوز پام روي آخرين

پله بود خواستم پايين بيام كه نفهميدم چطور پام روي دنباله ي دامنم گير كرد و نزديك بود

بيفتم ... قبل از اينكه بيفتم دستي محكم دور بازوم حلقه شد و كمي بالام كشيد ... تا سرمو

بالا اوردم ، چشمم توي چشم ميثاق كه تازه از سالن پذيرايي بيرون اومده بود ، قفل شد .

بدون اينكه بخوام هنوز بازوم توي دستاي مهرشاد قفل بود و نگاهم به نگاه سرخ ميثاق

... انقباض فكش از اينجا هم معلوم بود ... نمي دونم چرا تواني براي حركت نداشتم و

محو چشماي سرخش شده بودم ... چرا اينقدر اين چشماي سرخ منو ياد چشماي يوسف

مي ندازه ؟ ... اين سوال دور ذهنم مي چرخيد و منو بيشتر كلافه مي كرد ... صداي

مهرشاد منو از توي بهت بيرون آورد :

_ خوبي يهدا خانم ؟

سيخ وايسادم و دستمو از حصار انگشتاش آزاد كردم ... چند قدم عقب رفتم و گفتم :

_ بله ... مرسي ...

با يه نيم نگاه به صورت ميثاق كه نگاهش روي پله قفل شده بود ، از كنارش گذشتم و

رفتم توي پذيرايي ... حاج اقا و زنش با دانيال و دينا هم تازه اومده بودن و داشتن با بقيه

حرف مي زدن ... بعد از سلام و احوال پرسي باهاشون ، روي تك مبل كنار محنا نشستم

... داشت ميوه اشو مي خورد ... لبخندي به روش زدم و نگاهمو دور تا دور سالن

چرخوندم .... سالن خيلي بزرگي بود كه با مبلهاي سلطنتي و فرش ابريشمي دست باف ،

مزين شده بود ... چند تا قاب عكس هم روي ديوار زده شده بود ... اولي يه عكس از پسر

جوون با كت و شلوار رسمي و كراوات بود كه كنار يه صندلي ايستاده بود و به روبه رو

نگاه مي كرد ... با كمي دقت بهش فهميدم كه عكس نوجوونيه ميثاقه ...

دومي يه عكس دست جمعي خانوادگي بود كه به خاطر فاصله ي زياد نتونستم تشخصي

بدم چند نفرن ولي مشخص بود كه اونم خانواده ي زهره خانمه ... عكس آخري هم عكس

يه رزمنده بود كه روپوش سفيدش بين اون دشت و لباس خاكي ، جلوه ي خاصي پيدا

كرده بود ... موهاش توي باد آشفته شده بود و صورتش به خاطر قديمي بودن عكس و

گرد و خاك جبهه مشخص نبود ... هنوز داشتم به عكسا نگاه مي كردم كه صداي مهرشاد

كنار گوشم بلند شد :

_ اون عكس عمو خالقه ...

برگشتم سمتش ... مبل كناريمو اشغال كرده بود و زل زده بود بهم ... آروم گفتم :

_ بله ... درباره اشون شنيدم ...

محنا از كنار گوشم گفت :

_ يهدا جون من بشينم رو پات ؟

دستامو باز كردم و با مهربوني گفتم :

_ اره خوشگلم ...

تا محنا روي پام جا گرفت ، كسي كنارم روي مبل محنا نشست ... وقتي چرخيدم ديدم

ميثاق جاي محنا نشسته ... نگاهي به كل سالن انداختم و ديدم صندلي خالي براي نشستن

نبوده تا ميثاق بشينه ... فكر اضافه اي نكردم و محنا رو روي پام جابه جا كردم ... صداي

ميثاق اومد :

_ اگه پاتو اذيت مي كنه بدش به من ...

موهاي بلندشو نوازش كردم و گفتم :

_ نه بابا ... دو پاره استخون كه وزني نداره !

محنا لب برچيد و گفت :

_ من دوپاره استخون نيستم كه ... خيلي هم تپل مپل و نازم ...

لپشو با خنده كشيدم و گفتم :

_ اي قربونت بشم كه هم نازي هم تپل هم خوشگل ... اصلا تو باربيه مني !

مهرشاد از سمت چپم گفت :

_ مثل اينكه خيلي به بچه ها علاقه دارين ...

_ به هر بچه اي نه ... ولي محنا برام يه چيز ديگه اس ...

مهرشاد با لحن بخصوصي گفت :

_ چرا ؟ به خاطر ترحمه كه مادر نداره ؟

ميثاق با صداي عصبي از سمت راستم جواب داد :

_ فكر نمي كنم وضعيت دخترم جوري باشه كه بخواد محبت گدايي كنه ...

مهرشاد با همون لحن قبلي كه حالا مايه اي تمسخر توش بود گفت :

_ منظور من اين نبود ... در ثاني مخاطبم يهدا خانم بود نه تو ميثاق ... درست نيست به

حرف بقيه گوش بدي !...

ميثاق پوزخند صدا داري زد و گفت :

_ كار به مخاطب و غيره ندارم ... داري درباره ي دختر من صحبت مي كني ... مسلما

گوش ميدم ...

نگاه من از چپ به راست و دوباره از راست به چپ مي چرخيد ... هر دوشون مثل

خروس جنگي بهم نگاه مي كردن ... اوا ! اينا چشونه ؟ يه ناز محنا كردن كه اينقدر جر و

بحث نداره كه اينا مي خوان همو تيكه پاره كنن ... اوه اوه ! بدتر از مهرشاد اين ميثاقه

... انگار مي خواد با چشماش از وسط به دو نيمت كنه !

مثل اينكه بحث داشت بيخ پيدا مي كرد .... قبل از اينكه مهرشاد حرف ديگه اي بزنه و

ميثاقو آتيشي تر كنه ، با طعنه گفتم :

_ من از جفتتون معذرت مي خوام ! يادم باشه كه هيچ وقت جلوي شما محنا رو نوازش

نكنم كه يكي فكر نكنه بخاطر ترحمه و ديگري بدش بياد ...

و يه نگاه به مهرشاد و يه نگاه هم به ميثاق كردم .... خيلي خوشگل زدم تو پر جفتشون

... هر دو با حرص تكيه دادن به پشتي صندلي و پوفي تو هوا كردن ... محنا آروم خودشو

از توي بغلم بيرون اورد و رفت روي پاي ميثاق نشست و خودشو مثل گربه بين بازوهاي

بزرگ ميثاق جا كرد ... ميثاق لبخندي زد و محنا رو به خودش فشرد ... با خنده به اين

صحنه ي قشنگ نگاه مي كردم ...

به شوخي گفتم :

_ آي محنا خانوم ... پاي من سفت بود يا اينكه خوب بغلت نكردم كه رفتي پيش بابات ؟!

محنا با لبخند چرخيد سمتم و مثل آدم بزرگا گفت :

_ بابام ناراحت شده دارم آرومش مي كنم ... تو اذيتش كردي ...

با چشمايي گرد شده زل زدم بهش ... من كي اين مرتيكه گنده رو اذيت كردم ؟ دخترشو

ببين ! هنوز باباش چقليشو نكرده طرف اونو گرفته ! هه ! با تعجب به ميثاق گفتم :

_ من كي اذيتت كردم ؟!

بهم نگاه كرد ... لباش مي خنديد اما چشماش غمگين بود ... كاملا معلوم بود خنده اش

مصنوعيه ... با سوال به صورتش زل زده بودم و مي خواستم علت غم چشماشو بدونم

كه زهره خانم بلند شد و گفت :

_ همگي خسته نباشين ... ايشالا بعد از شام خستگي مسافرت و راه از تنتون در بره ...

بفرمايين سر ميز ... بفرمايين ...

با تعجب به زهره خانم و دسته دسته مهمونا كه داشتن از سالن بيرون مي رفتن نگاه

كردم ... نا خودآگاه سوالمو بلند پرسيدم :

_ كي شام درست كردن كه من نفهميدم ؟!

ميثاق كه حواسش جمع همه جا بود جواب داد :

_ نيم ساعت پيش اومدم بيرون و زنگ زدم غذا سفارش دادم ...

نيم نگاهي بهش انداختم ... روي اومدم بيرون تاكيد خاصي كرد ... فهميدم براي چي از

سالن اومده بود بيرون و من و مهرشادو توي اون وضعيت ديده ... نمي خواستم درموردم

دچار سوتفاهم بشه ... ناراحت به پام زل زدم و نفرينش كردم كه هميشه با بد قدم گذاشتن

كار دستم مي ده كه دوباره صداي ميثاقو شنيدم ...

_ ميتوني لباساهاتو هم اندازه ي خودت انتخاب كني ... لازم نيست لباس دنباله دار

بپوشي كه نتوني باهاش راه بري ...

و بعد از زدن اين حرف محنا رو از روي پاهاش بلند كرد و باهم به سمت در رفتن ... اه

كه چقدر اين مردك بدجنس و اعصاب خورد كنه ! حيف من كه مي خواستم بدونم براي

چي ناراحتي ... حالا اگه جلوي چشمام پر پر هم بشي نگاتم نمي كنم .... اهههههه مردك

حرص در آرِ بيخود ِ متلك زن ِ ...

دنبال يه فحش و لقب ديگه براي ميثاق مي گشتم كه نگام به چشماي خندون مهرشاد

افتاد ... رو به روم وايساده بود و به زير لب حرف زدنام مي خنديد ... اي خاك تو سرت

يهدا ! يعني كم مونده بود جلوي اينم سوتي بدي كه دادي ... خواستم خودمو به اون راه

بزنم و مثل خانما از روي صندليم بلند بشم كه با حرفش سرخم كرد ...

مهرشاد _ اينقدر از دست ميثاق عصباني هستين ؟!

يهدا خاك هفت طبقه جهنم هم برات كمه ! يعني اين همه ي فحشامو شنيد ؟! اي بي آبرو

شدم رفت !

سينه امو با سرفه ي مصلحتي صاف كردم و خواستم يه چيزي بگم اما هيچي به اون مخ

اكبندم نمي رسيد ... خبر مرگم توي محيط بسته بودم و نمي تونستم درباره ي آب و هوا

حرف بزنم ! مزخرفترين موضوعي كه هر آدم آنرمالي مثل من به ذهنش مي رسه همين

آب و هواست ... مهرشاد با همون لحن خندون ادامه داد :

_ از دستش ناراحت نباشين ... بعضي وقتا تلخ ميشه ... منم از دستش زياد عصباني مي

شم ... اما با وجود اختلافات كمي كه داريم بازم با هم دوستيم ....

آهان ... يه موضوع پيدا كردم !!! خرسند از كشفم به سمتش برگشتم و همينطور كه با هم

از سالن خارج مي شديم پرسيدم :

_ شما و ميثاق از كي با هم دوستين ؟

مهرشاد _ سابقه ي دوستيمون خيلي زياد نيست ... از وقتي آمريكا بودم باهاش رفت و

آمد داشتم ... اونم به خاطر خانواده هامون ... مادرم با زهره خانم خيلي صميمي بودن ...

_ آهان ... الان مادرتون كجان ؟ نديدمشون ؟

مهرشاد با صداي گرفته اي گفت :

_ فوت كردن ... يه سالي ميشه ...

با تاسف با صورت ناراحتش نگاه كردم و اهسته گفتم :

_ خدا رحمتشون كنه ...

زير لب جوابمو داد و رفت سمت ميز سلفي كه توي سالن چيده بودن ... يه بشقاب

برداشت و داد به من و ديگري رو هم دستش گرفت و شروع كرد به حرف زدن ... برام

از دانشگاه استنفورد مي گفت و منم با يادآوري خاطره هام توي آمريكا با وجود عمه

خانم ، لبخند مي زدم ... حالا كه دقت مي كردم مي ديدم خيلي قشنگ حرف مي زد ... آدمو

به خودش جذب مي كرد ... بدون اينكه بفهمم با هر قدميش منم جلو مي رفتم و به حرفا و

خاطره هاي خنده دارش با اساتيدش گوش ميدادم كه بشقابشو كه حالا پر از جوجه و

كوبيده و ژله و سالاد شده بود به سمتم گرفت ... با تعجب به بشقاب خيره شده بودم كه

گفت :

_ نمي دونستم چي دوست داري براي همين از هر كدوم برات كشيدم ...

و بشقابمو گرفت و براي خودش قفقازي كشيد ... وقتي ديد هنوز مات حركتشم خنده اي

كرد و گفت :

_ ببخشين بشقابت جا نداشت و الا برات قفقازي هم مي زاشتم !

كمي خجالت كشيدم و زير لب تشكر كردم ... خواستم برگردم كه ديدم ميثاق ليوان به دست

كنارم وايساده ... به مهرشاد گفت :

_ يه ليوان دوغ برام بريز ...

**************

مهرشاد يه تاي ابروشو داد بالا و ليوانو از دست ميثاق گرفت ... بعد از اينكه پرش كرد

به دستش داد و موشكافانه نگاش كرد و گفت :

_ ميثاق خوبي ؟

ميثاق لبخند كجكي تحويلش داد و گفت :

_ فكر كنم يه دو ساعتي هست كه ديديدم ... تازه يادت افتاده احوال پرسي كني ؟!

مهرشاد صاف وايساد و پوفي تو هوا كرد و به من گفت :

_ برو روي اون مبل بشين منم الان ميام ...

يه مبل تك نفره ي خالي رو نشونم داد ... ديگه صندلي خالي نبود و بقيه هم روي پا

وايساده بودن و غذا مي خوردن ... واي كه من چقدر از سلف سرويس بدم مياد ... آدم

گير جائه ... لنگ در هوا ميموني كه كجا بشيني ... بعد از اينكه نشستي حالا مي موني تو

و بشقابت ... كجا بايد بزاريش ؟! رو سر مباركت ؟! خب چرا مثل بچه ي ادم يه سفره پهن

نمي كنن همه بشينن دورش ؟ اينجوري صفاش هم بيشتره ...

قبل از اينكه به سمت مبل برم ، ميثاق تك خنده اي كه بيشتر شبيه زهر خند بود ، تحويل

مهرشاد داد و گفت :

_ خوشم مياد از كيسه خليفه مي بخشي !

من كه متوجه منظورش نشده بودم با تعجب نگاش مي كردم ... مهرشاد زودتر فهميد

ميثاق چي گفته براي همين رو كرد بهم و گفت :

_ ميتوني بري اونجا ... من كه غذامو كشيدم ميام ...

فهميدم كه اون مبل براي ميثاق بوده ... خواستم برم سمتي كه مهرشاد اشاره كرده اما

ميثاق با لحني جدي به مهرشاد گفت :

_ زحمت نكش ... سرت به غذات باشه ... يهدا ، بيا بريم ...

اونقدر محكم گفت يهدا بيا بريم كه ناخودآگاه همراهش شدم ... ديدم داره ميره سمت مبل

... وايسادم تا بشينه اما كنار مبل به ديوار تكيه داد و چنگالشو توي بشقابش فرو كرد ...

همينطور سرپا وايساده بودم كه نگاهشو به من دوخت و خيلي عادي گفت :

_ تا كي مي خواي وايسي نگام كني ؟! خب بشين غذاتو بخور ...

با دست به مبل اشاره كردم و گفتم :

_ اما اينجا كه مال توئه ...

ميثاق اخم كمرنگي كرد و گفت :

_ بفرما بشين ... من حرمت مهمون سرم ميشه ... وقتي مهمون دارم كه خودم نميشينم

تا اون وايسه ...

از احترامي كه بهم گذاشت ، لبخندي زدم و روي مبل نشستم ... اما بازم راحت نبودم كه

اون پشتم وايساده و غذا مي خوره ... كمي متمايل شدم و به دسته ي مبل تكيه دادم و

غذامو شروع كردم ... اينجوري پشتم هم بهش نبود ... مدتي كه گذشت ، ميثاق گفت :

_ مهرشاد درباره ي چي باهات حرف مي زد كه مي خنديدي ؟ جوك مي گفت ؟

با تعجب به كنجكاوي بي موردش نگاه كردم ... شونه اي بالا انداختم و گفتم :

_ نه ، چطور ؟

ميثاق هم بي تفاوت گفت :

_ هيچي ... آخه تا اونجايي كه من ميشناسمش خيلي ادم شوخي نبوده ...

جمله اش يه جوري بود ... مردد بودم جواب بدم يا نه ... بالاخره دلو به دريا زدم و گفتم :

_ داشت درباره ي خاطرات دانشگاهش مي گفت ...

ميثاق فقط سري تكون داد ... و منم بقيه ي غذامو توي سكوت خوردم ... وقتي همه

غذاشون تموم شد كم كم متفرق شدن سمت اتاقايي كه زهره خانم براشون در نظر گرفته

بود ... منم با اينكهتوي راه خوابيده بودم اما تنم حسابي كوفته بود و مي خواستم يه جاي

راحت دراز بكشم و تا لنگ ظهر بخوابم ... سريع از زهره خانم تشكر كردم و به بقيه هم

شب بخير گفتم و رفتم بالا ... تا خواستم دستگيره ي درو بكشم ، در دستشويي باز شد و

مهرشاد در حالي كه با دستمال صورتشو خشك مي كرد بيرون اومد ... منو كه ديد لبخندي

تحويلم داد و پرسيد :

_ بعد از مراسم فردا شما هم مياين شمال ؟

سرمو به علامت مثبت تكون دادم و گفتم :

_ شما چي ؟ شما هم با ما هستين ؟

مهرشاد _ بله ... خواستم بيام ايران يه اب و هوايي عوض كنم كه خاله زهره گفت براي

مراسم هم بيام ... وگرنه سفرم بيشتر جنبه ي سياحتي داشت ...

اوهومي زير لب گفتم و موندن بيشترو جايز ندونستم ... دستگيره رو كشيدم پايين و

همونطور كه پا توي اتاق مي زاشتم گفتم :

_ شبتون بخير ...

در لحظه ي اخر فقط صداي ارومشو شنيدم كه گفت :

_ شبت خوش ...

و رفتم سمت تخت ...

با صداي زنگ گوشيم از خواب بيدار شدم و تو تختم نشستم ... قرار بود بعد از مراسم ،

طرفاي عصر حركت كنيم سمت نور ... زهره خانم قبلا گفته بود كه اول ميرن سر خاك

بعد يه ناهار توي باغ مي دن ... لباسامو پوشيدم و بيرون اومدم ... صداي تق و توق

بشقاب و هم زدن قاشق توي اشپزخونه ميومد ... همهمه اي آهسته هم بين اون صداها

قابل تشخيص بود ... وقتي رفتم توي اشپزخونه ديدم همه نشستن و صبحانه مي خورن

...

اولين كسي كه چشمش بهم افتاد ، محنا بود ... سريع لقمشو جويد و با صداي بلند گفت :

_ سلام صبح بخير يهدا جونم ...

با صداش همه سرشونو بلند كردن و سلام كردن ... يه احوال پرسي همگاني كردم و

نشستم پيش محنا... يه بشقاب املت جلوم بود ... چون خيلي املت دوست داشتم ، اولين

كاري كه كردم اين بود كه قاشق كنار ظرفو بردارم و يه لقمه ي گنده بزارم دهنم ... هنوز

خوب نجويده بودمش كه محنا بهم سيخونك زد ... سرمو خم كردم سمتش و گفتم :

_ چيه گلم ؟

محنا با انگشت اشاره به پشت سرم نگاه كرد ... نيم نگاهي انداختم و ديدم ميثاق به

كابينت تكيه داده و خيره به فنجون توي دستشه ... محنا لقمشو قورت داد و تا خواست

حرفشو بزنه ، زهره خانم گفت :

_ بعد از اينكه صبحانتون رو ميل كردين ، حركت مي كنيم سمت مزار ... موافقين ؟

همه موافقتشونو اعلام كردن و منم دوباره برگشتم سمت محنا كه زهره خانم به ميثاق

گفت

:

_ ميثاق چرا صبحانتو نخوردي ؟

ميثاق فنجونشو روي كابينت گذاشت و گفت :

_ ديگه ميل ندارم مادر ...

يه خرده تو هم بود ... همونطور كه از اشپزخونه بيرون مي رفت گفت :

_ محنا زود غذاتو بخور حاضر شو ميخوايم بريم ...

وقتي از اشپزخونه بيرون رفت ، سينه به سينه ي مهرشاد در اومد ... باهم دست دادن و

بعد از احوالپرسي ، مهرشاد اومد سمت ميز ... نگاه اجمالي به ميز انداخت ... محنا از

روي صندلي بلند شد و در حالي كه تند تند غذاشو مي خورد به زهره خانم گفت :

_ مامي من ميرم پيش بابا حاضر بشم ... ما زودتر ميريم پيش بابابزرگ ... باباي ...

و يه بوسه ي سريع روي گونه ي من زد و از اشپزخونه زد بيرون ... مهرشاد با لبخند

محنا رو بدرقه كرد و چرخيد سمت ميز ... زهره خانم به مهرشاد گفت :

_ پسرم چرا نميشيني ؟

مهرشاد به ميز نگاه كرد و به صندلي خالي محنا كه كنار من بود ، اومد و گفت :

_ الان نشستم خاله جون ...

يا لبخند بهم نگاه كرد و صبح بخير گفت ... جوابشو زير لب دادم و غذامو خوردم ...

مهرشاد داشت درباره ي ساعت حركت از زهره خانم مي پرسيد كه من غذام تموم شد و

از پشت ميز بلند شدم ... بعد از اينكه دستامو شستم به بابا كه هنوز سرگرم غذاخوردن

بود گفتم :

_ بابا كي تموم مي كنين ؟

بابا كه چشمش به بشقابش بود گفت :

_ تا تو حاضر بشي ما هم ميايم ...

خنده ام گرفت ... بابا هميشه موقع غذا خوردن سرش به بشقابش بود و تمركز داشت ...

براش مهم بود غذاشو در ارامش و بدون حرف بخوره ... حالا هم اصلا نگاهم نكرد كه

ببينه من لباس بيرونمو قبلا پوشيدم ... لبخندي زدم و از اشپزخونه بيرون رفتم كه ديدم

محنا داره پله ها رو يكي دو تا پايين مياد ...با ديدنش لبخند زدم ... يه پيرهن عروسكي

مشكي كه دامن تقريبا بلندي داشت و استين پفي بود تنش كرده بود و يه كش موي مشكي

هم دستش بود ...

پابرهنه اومد جلو و گفت :

_ يهدا جون بابا بلد نيست موهامو ببافه ... برام موهامو درست مي كني ...

دستمو توي موهاي لخت مشكيش كشيدم و گفتم :

_ آره عزيزم بچرخ ...

پشتشو به سمتم كرد منم روي زانو نشستم و مشغول بافتن موهاش شدم ... از روي

شونه اش ديدم كه ميثاق از پله ها پايين مياد ... كفشاي كوچيك ورني محنا هم دستش بود

... با ديدن من كه دارم موهاي محنا رو مي بافم ، لبخند كمرنگي زد و همونطور كه با

چند قدم بهمون نزديك مي شد گفت :

_ ممنون از زحمتت ...

با لبخند جواب دادم :

_ زحمتي نيست ...

دنباله ي موهاي محنا رو با كش مهار كردم و بوس كوچولو روي موهاي ابريشميش

كاشتم ... ميثاق جلوي محنا خم شد و پاهاي كوچيكشو توي كفش مشكي كه جلوش

گذاشته بود كرد ... منم به كمكش رفتم و اون يكي پاي محنا رو توي كفش كردم ... محنا

كه داشت خيلي بهش خوش مي گذشت ! با لبخند پهني به من و ميثاق نگاه كرد و گفت :

_ مي دونين ، من الان حس مي كنم يه پرنسسم ...

ميثاق ابروشو بالا داد و گفت :

_ در اينكه تو پرنسسي شكي نيست ... لابد الان ما هم خدمتكاراتيم اره ؟!

محنا خنده ي دلنشيني كرد و با ناز گفت :

_ نه ... شما شاه و ملكه اين كه دارين بهم كمك مي كنين لباسمو بپوشم ...درست مثل

مامان و بابا ...

با اين حرفش چشماي من گرد شد و ميثاق به سرفه افتاد ... من و ميثاق با هم از روي

زمين بلند شديم .... هر كدوممون با اين حرف فسقلي يه جوري شوكه شده بوديم ... نمي

دونم چه حسي داشتم ولي انگار يه گرماي خاصي زير پوستم دويده بود ... روسريمو

صاف كردم كه محنا دست ميثاقو گرفت و به من گفت :

_ خب ، يهدا جون بيا با هم بريم ...

به كيفم چنگ زدم و گفتم :

_ نه نه ... شما برين من با مامان ميام ...

محنا سريع لب برچيد و با ناراحتي گفت :

_ ولي تو بايد پرنسسو همراهي كني !

خنده ام گرفته بود ... ميثاق به محنا گفت :

_ ولي اگه يهدا نخواد كه نمي توني زوري ببريش .... درست نيست ... بايد مودب باشي

محنا ...

محنا با لجاجت گفت :

_ من خيلي مودب و خوبم ... و يهدا هم بايد باهام بياد ... من توي ماشين بدون يهدا

حوصله ام سر ميره ... تو وقتي رانندگي مي كني هيچي نمي گي بابا ... آدم خوابش مي

گيره !

من كه خنده ام گرفته بود ، نتونستم جلومو بگيرم و ريز ريز خنديدم ... ميثاق يه نگاه به

من كرد و گفت :

_ خب ، براي اينكه محنا حوصله اش سر نره ، حاضري باهامون بياي ؟

مي دونستم اگه مخالفتي بكنم ، محنا اين جا رو ميزاره رو سرش ... براي همين موافقت

كردم و به اشپزخونه رفتم و گفتم :

_ مامان من با محنا اينا ميرم ...

و بعد از خداحافظي دست جمعي از اشپزخونه بيرون اومدم كه مهرشاد زود خودشو به

من رسوند و به ميثاق كه نزديك ايوون وايساده بود گفت :

_ ميثاق صبر كن منم مي خوام باهاتون بيام ...

به ميثاق نگاه كردم كه دست محنا رو گرفته بود و خيلي معمولي به مهرشاد نگاه مي كرد

... جدي گفت :

_ اگه مياي بايد كمك كني صندليها رو بچينيم ... ما نميريم خوش بگذرونيم ...

مهرشاد هم دست به سينه شد و با لحني كه مثلا شوخ بود گفت :

_ خيل خب ، پس يهدا هم نبايد بياد ... تو كه نمي خواي از مهمونت كار بكشي !

ميثاق خونسرد تو چشمام نگاه كرد و گفت :

_ منم ازش نخواستم بياد ....

و با يه خداحافظي زير لب ، دست محنا رو كشيد و از باغ خارج شد ... با دهن باز به جاي

خاليش نگاه مي كردم ... يه جوري گفت منم نخواستم تو بياي انگار من خودمو بهش

آويزون كردم ! هه ! با حرص برگشتم سمت مهرشاد كه داشت از پله ها بالا مي رفت ...

چرا مثل قاشق نشسته خودشو انداخت وسط ؟! به سمتش رفتم و همونطور كه زودتر

ازش از پله ها بالا مي رفتم گفتم :

_ شايد من مي خواستم براي كمك برم ... لازم نبود ناراحتشون كني ...

مهرشاد كه جلوتر از من بود وايساد و سد راهم شد و گفت :

_ اونا ناراحت شدن يا تو ؟ به نظر مياد كه شما از حرف ميثاق بيشتر ناراحت شدي ...

تعجب كردم ... چقدر تيز بود ... ولي الان محنا داره سر ميثاق غر ميزنه كه چرا من

همراهشون نرفتم ... ميثاق هم كه اصلا اجازه ي حرف زدن به محنا نداد و فقط اونو برد

... جواب مهرشادو ندادم ... چي بايد مي گفتم ؟ نگفته معلوم بود ... از پله ها بالا رفتم كه

صداي طاها اومد :

_ ا ؟ يهدا تو نرفتي ؟

برگشتم سمتش و گفتم :

_ نه ... با بابا ميام ...

طاها دست ليلي رو كه داشت از بقيه خداحافظي مي كرد گرفت و گفت :

_ باشه ... پس ما زودتر مي ريم واسه كمك ... فعلا ...

وقتي همه پايين جمع شدن ، زهره خانم بهشون ادرس داد كه خودشونو برسونن ... بعدم

چرخيد سمت مهرشاد و گفت :

_ خاله جون ميثاق زودتر از ما رفته ... زحمتمون افتاد رو دوشت ببخشيد ...

مهرشاد با لبخند گفت :

_ نه ... خواهش مي كنم وظيفس ....

من همينجوري داشتم نگاهشون مي كردم كه مهرشاد رو به من كرد و گفت :

_ يهدا خانم بفرمايين در خدمت باشيم ...

دو قدم رفتم عقب و گفتم :

_ نيازي به زحمت نيست ... بابا هستن با ايشون ميام ....

مهرشاد دوباره لبخندي به روم زد و گفت :

_ بسيار خب ، هر جور مايلين ... سر مزار مي بينمتون ...

سرمو تكون دادم و اونم با زهره خانم و مينا رفتن تا ماشينو از باغ بيارن بيرون ...

نمي دونم چرا برخورداش يه جوري بود ... ازش سر درنمياوردم ...

بعد از نيم ساعت كنار مزار بوديم ... همه دور قبر آقا خالق وايساده بودن ... جمعيت زياد

بود نمي تونستم جلو برم ... ولي تونستم از بين جمعيت ، محنا رو كه توي بغل ميثاق بود

تشخيص بدم ... ميثاق يه عينك دودي بزرگ زده بود و سرش پايين بود ... محنا هم

سرشو روي شونه ي ميثاق گذاشته بود ... گهگاهي صداي فين فين گريه ي مينا و زهره

خانم ميومد ... واسه مينا ناراحت بودم ... بي پدر بزرگ شدن خيلي سخت بود ...

مخصوصا واسه مينا كه يه دختر بچه ي كوچيك بود كه باباش شهيد شد ... زهره خانم يه

زن محكم بود كه نزاشت بچه هاش درد بي پدري رو خيلي حس كنن ...

خواستم جلوتر برم كه محنا سرشو بالا اورد و چشماشو ماليد ... سرشو چرخوند و

خواست از بغل ميثاق پايين بياد كه منو ديد ... بين اون همه جمعيت با شادي گفت :

_ يهدا جونمممممم !

يه خرده خجالت كشيدم .... آخه همه سرشونو بلند كرده بودن و به من نگاه مي كردن ...

يه لبخند خجول زدم و كمي جلو رفتم ... محنا جلو دويد و جمعيتو شكافت و خودشو

انداخت بغلم ... با شادي گفت :

_ فكر كردم اصلا نمياي ...

_ چرا نيام ؟

محنا سرشو بلند كرد و تو چشمام نگاه كرد :

_ آخه با ما نيومدي كه ... فكر كردم اصلا نمياي ...

_ نه عزيزم با بابام اومدم ... مثل تو كه با بابات اومدي ...

محنا سرو چرخوند سمت ميثاق و بهش نگاه كرد ... ميثاق داشت با حاج آقا صحبت مي

كرد ...

محنا _ ولي ميگم ، تو چرا امروز اينقدر باباي منو اذيت كردي ؟! تو امروز ملكه ي

خوبي نبودي !

هم از حرفش خنده ام گرفته بود و هم تعجب كرده بودم ... اين بچه چرا هي گير مي داد به

من كه باباشو اذيت مي كنم ؟! هر كي ندونه فكر مي كنه من شكنجه گرم كه باباشو عذاب

مي دم ! از محنا پرسيدم :

_ من كي باباتو اذيت كردم ؟

محنا دستاي كوچيكشو به سينه زد و مثل طلبكارا گفت :

_ دو بار ... اونم فقط امروز ...

منتظر نگا كردم كه ادامه داد :

_ يكي اينكه نزاشتي صبحونه بخوره ، يكي ديگه هم اينكه با ما نيومدي و بابا تو ماشين

خيلي عصباني بود ...

با ارامش جواب دادم :

_ خب ، عزيز دلم ، هيچ كدوم اينا تقصير من نيست ... اول اينكه بابات خودش گفت

صبحانه ميل نداره و نخورد ... دوم اينكه خودش گفت من از اول نخواستم يهدا باهامون

بياد ... مگه نشنيدي ؟

محنا مصرانه گفت :

_ ولي تو اذيتش كردي ! آخه تو نشسته بودي جاي اون و املتشو خوردي ! بابا خيلي

وسواسيه ! ديگه غذا نبود كه بخوره ! تازشم ، بابا تو ماشين گفت كه اصلا كاري نبوده

كه بخوان كمك كنن ... خدمتكار گرفته بودن تا صندليا رو بچينه ...

با دهن باز از تعجب به محنا نگاه كردم ... باورم نميشد من غذاي ميثاقو خوردم ... واي

يعني ابروريزي بدتر از اين ؟! خيلي بده كه با ديدن املت نتونم جلو خودمو بگيرم و بپرم

رو غذاي مردم ! وايسا ببينم ... اصلا چرا ميثاق نگفت كه خدمتكار مياره ؟.... نكنه

ميخواسته مهرشادو دست به سر كنه ؟! ولي آخه چرا ؟ ...

از جام بلند شدم و با چشم دنبال ميثاق گشتم ... كنار مزار نبود ... محنا رو بغل كردم و

گفتم :

_ بابات كو محنا ؟

محنا با دست به ماشين ميثاق اشاره كرد و گفت :

_ اوناها ... داره ميره با آقاي حاجي ناهارو بگيره ببره باغ ...

نمي دونستم چجوري بايد معذرت خواهي كنم ... از خجالت روم نمي شد تو چشمش نگاه

كنم بگم ببخشين من غذاتو خوردم ... تازه بدتر از همه اينكه من معذرت مي خوام كه

قاشق دهنيتو گذاشتم دهنم !!! ياد اون سه روزي كه با هم توي شركت برنامه رو مي

نوشتيم افتادم ... چقدر جوش جوش زده بودم كه نكنه قاشقش دهني باشه و من اشتباهي

بخورم ! اما حالا خودم جلو جلو قاشق دهنيشو با چه ذوق و شوقي خوردم و اصلا حاليم

نشد چند بار تو اون دهنش كرده !!! وووي از فكرشم موهاي تنم سيخ ميشه !

از ترس اينكه مبادا چشمم به روش بيفته تا موقع ناهار خودمو تو آشپزخونه پيش مينا ،

سرگرم كردم ... ناهار مثل شام ديشب سلف سرويس نبود ... يه سفره يه بار مصرف پهن

كردن ... ظرف غذا ها هم يه بار مصرف بود تا غذاي مهمونا تموم شد ، طاها يه طرف

سفره رو گرفت ، ميثاق هم يه طرف و مچاله اش كردن و خلاص ! به همين راحتي از

ظرف شستن هم معاف شديم !

بعد از غذا همه زود رفتن تا استراحتي بكنن كه واسه سفر خسته نباشن . منم رفتم تو

اتاقم ... حسابي خسته بودم ... بدون اينكه لباس بيرونمو كه از صبح تنم بود دربيارم ،

ولو شدم رو تخت و نفهميدم كي خوابم برد ...

**************

نمي دونم چرا ولي به محض اينكه از رودبار بيرون اومديم ، نفس عميقي كشيدم ... هوا

اونجا برام خفه بود ... وقتي نگاهم به اسمونش ميفتاد بي اراده اشك تو چشام جمع مي

شد و ياد يوسف ميفتادم ... اما الان حس رهايي داشتم ...

متاسفانه تو ماشين بابا بودم ... محنا خواب بود كه ميثاق بردش تو ماشين خودش ... اگه

بيدار بود و تعارف مي كرد با اونا بيام ، با سر كه هيچي ، با تمام وجودم قبول مي كردم !

كي حوصله ي شنيدن آهنگاي استاد بزرگ ، جناب شجريانو داره ؟! مشخصه ، باباي

خوش سليقه ي بنده !

رو صندلي عقب دراز كشيده بودم و سعي مي كردم بدون گوش دادن به اهنگ بخوابم ...

اما مگه ميشد ؟ كل اهنگ مثل لالايي بود ولي تا چشات گرم مي شد يهو ايشون صدايي

از حنجره ي مبارك خارج مي نمودن كه چرتم پاره كه هيچي ، از هم دريده مي شد !!!

اي خدا ... همش مي خوام به حرمت صداي قشنگت هيچي نگم ولي مگه اين آهنگات

ميزاره ؟! با اينكه عاشق فرهنگم هستم ولي از اين موسيقي سنتي متنفرممممم !!!

با حرص دست گذاشتم رو گوشام و با بيچارگي پرسيدم :

_ بابا كي ميرسيم نور ؟!

بابا كه مست اين صداي فوق العاده بود گفت :

_ يه ساعت و نيم ديگه عزيزم ...

پوف بلندي تو هوا كردم و ولو شدم رو صندلي ... خدايا يه كاري كن من موقتا كر بشم !

آمين !

تا رسيديم به در ويلا ، صبر نكردم كه درو باز كنن ... همچين خودمو از توي ماشين

انداختم بيرون كه انگار اسير بودم و از سياهچال ولم كردن ! تلو تلو خوران از ماشين

هايي كه جلومون به رديف پارك شده بودن گذشتم و به ماشين ميثاق كه چسبيده به در

ويلا پارك كرده بود و خودش داشت با كليد درو باز مي كرد ، رفتم ... تا به در رسيدم ،

خودمو آويزون نرده ها كردم و مثل لايعقل ها گفتم :

_ خدا عمر با عزتت بده ! ديوونه شدم تو اون ماشين !

ميثاق با تعجب بر و بر نگام كرد و گفت :

_ چيزي شده ؟ مريضي ؟!

يه هان گفتم و خوب بهش دقيق شدم ... تازه متوجه موقعيت جذاب ايستادنم و زل زدن به

صورت مبارك ميثاق شدم ... سريع خودمو صاف كردم و مثل خانماي متين گفتم :

_ نه حالم كاملا خوبه ... ممنون كه درو باز كردي ...

و با قدمهايي بلند رفتم توي ويلا ... يعني عاشق خودمم ! من قطعا جايزه اسكارو ميگيرم

با اين ژستايي كه عوض مي كنم !

محو تماشاي ويلا و درختاي نارنج و پرتقال حياط بودم كه ميثاق صدام زد :

_ يهدا ...

نمي دونم چرا به نظرم اون لحن صدا كردنش ، در نظرم خيلي خوش آهنگ اومد ... يه

جوري گفت يهدا كه ته دلم خالي شد ... تحت تاثير جو موجود با ناز چرخيدم سمتش و

گفتم :

_ بله ؟

نگاهم به چشماي ميثاق و صورتش بود كه پشت به آفتاب وايساده بود و صورتش محو

شده بود ... بايد با دقت و چشماي باريك شده نگاش مي كردي تا متوجه حالت صورتش

بشي ... نمي دونم چه مدت همينجوري با دقت نگاش مي كردم كه صداي بلندش منو از

توي حس قشنگم ، پرت كرد بيرون :

_ يهـــــدا ! چرا جواب نميدي ؟!

انگار برق از سرم پريد و عقلم رجوع كرد سر جاش ... تند گفتم :

_ بله ؟!

ميثاق دسته كليدي كه تو دستش بودو توي هوا تكون داد و با اخم گفت :

_ بگير ديگه دستم خشك شد !

كليد و گرفتم و گفتم :

_ چي كارش كنم ؟!

ميثاق دستشو به كمر زد و با چشمايي ريز شده نگام كرد ... كمي خم شد جلو تا دقيق تر

نگام كنه ... يهو گفت :

_ من كه اثري از بيماري توي تو نميبينم ... يهو چت شده ؟ كري موقت گرفتي ؟!

ياد دعام تو ماشين افتادم ... خدا جون دستت درد نكنه ! مثل اينكه سرويسات آن تايم

نيستا ! من گفتم يه ساعت و نيم پيش كَرَم كن نه حالا كه اين مردك چپ و راست بهم تيكه

بندازه !

با اخمهايي تو هم گفتم :

_ نخير ! حالا مي فرمايين با اينا چي كار كنم ؟!

صاف وايساد و همونطور كه به سمت ماشينش مي رفت گفت :

_ معمولا با دسته كليد چي كار مي كنن ؟! در ساختمونو باز كن بقيه بيان تو ...

بعدم سوار ماشينش شد و گازشو گرفت سمت حياط ... اي خدا چقدر اين بشر بي خاصيت

و متلك پرونه ! ديگه بميرم هم نگات نمي كنم هر چي هم كه مي خواي خوشگل باش و

پشت به آفتاب وايسا ! بي احساس ِ متلك انداز ِ زورگوي مزخرف !

اوف ! كمي خالي شدم ... رفتم سمت در ساختمون و بازش كردم ... برگشتم سمت ماشين

خودمون و چمدونم رو از صندوق عقب بيرون كشيدم ... چون دسته اش خراب شده بود ،

نمي تونستم روي زمين بكشمش ... داشتم با هن و هن از پله ها بالا ميومدم كه حس

كردم چمدون ديگه سنگيني نداره ... سرمو كه بالا اوردم ديدم مهرشاد دسته ي چمدونمو

گرفته و با لبخندي كه گوشه ي لبشه ، از پله ها بالا مياد ... همينطور داشتم نگاش مي

كردم كه بند كيفشو از روي سرش بيرون اورد و به سمتم گرفت :

_ حالا كه من چمدونتو ميارم ، مي توني كيف لپ تاپمو بياري ...

نگاهي به دستش كه با كيف به سمتم دراز شده بود ، انداختم ... شيطونه مي گه محلش

ندم و همون چمدون خودمو بكشم بالا ... اما ديگه نفس ندارم خيلي سنگينه .... ناچار

كيفو ازش گرفتم ... لبخندي تحويلم داد و خواست چيزي بگه كه صداي ميثاق مانعش شد

:

_ ببخشيد ...

هر دو برگشتيم سمتش ... محنا كه در حالي خوابيده بود روي دستاش حمل ميشد ...

جلوي ما وايساده بود تا از روبه روي درگاه كنار بريم ... من زودتر خودمو كنار كشيدم

... ميثاق همونطوري كه پا به داخل هال مي زاشت ، اروم طوري كه محنا بيدار نشه گفت

:

_ يهدا ميشه بياي بالا كمكم ؟ مي خوام لباس محنا رو عوض كنم ...

اونقدر لحنش آمرانه و در عين حال مودب بود كه بدون هيچ چون و چرايي قبول كردم ...

از پله ها بالا رفتيم و محنا رو توي اتاقش ، خوابونديم ... ميثاق در حالي كه موهاي بلند

و پريشون محنا رو نوازش مي كرد ، به كيفي كه روي دوشم بود اشاره كرد و مسخره

كنان گفت :

_ مواظبش باش ... امانته !

تازه متوجه كيف شدم كه تقريبا روي نصفش نشسته بودم ... سريع از روي تخت بلند شدم

و گفتم :

_ اخ ... خراب نشده باشه ...

مي ترسيدم لپ تاپ مهرشاد طوريش شده باشه ... داشتم زيپشو باز مي كردم كه ميثاق

گفت :

_ چرا نميري پيش خودش و كيفشو بهش نميدي ؟ اگه خراب شده باشه ، تو معذرت

خواهي كني مطمئنا قبول مي كنه ...

چرا اينجوري حرف مي زد ؟ انگار ارث باباشو بالا كشيدم ... مي خواستم يه چيزي بگم

كه از روي تخت بلند شد و گفت :

_ مرسي از كمكت ... حالا اگه ممكنه برو بيرون ... مي خوام استراحت كنم ...

با دهني خشك شده از تعجب بهش نگاه مي كردم ... اصلا اين چشه ؟! دردش چيه كه

جلوي مهرشاد دم به دقيقه تعارف مي كنه و تنها كه ميشيم ، مي زنه تو حالم ؟ وقتي به

سمت دستشويي توي اتاق رفت و درو بست ، تازه فهميدم كه مثل منگولا وسط اتاق

وايسادم ... با حرص پاهامو روي زمين كوفتم و از اتاق بيرون اومدم ...

شب شده بود و همه تو سالن جمع شده بودن و از هر دري حرف مي زدن ... منم هم

صحبتي نداشتم ... كنار شومينه ي خاموش نشسته بودم و زانوهامو تو بغل گرفته بودم

... به جمعيت رو به روم نگاه مي كردم اما تمام هوش و حواسم سمت ميثاق بود كه

طرف ديگه ي سالن نشسته بود و با دانيال شطرنج بازي مي كرد ... از دستش ناراحت

بودم ... هم ناراحت هم متعجب ... ناراحت به خاطر سردي رفتارش با من و متعجب به

خاطر اين تغيير رفتار ... قبلا باهام خوب بود ... هر چند گاهي وقتا يه متلكي مي پروند

اما از وقتي رسيده بوديم رودبار بد شده بود ... خيلي بد ...

اصلا مگه من چي كار كردم كه اينجوري مي كرد ؟ بهش دقيق شدم ... نيم رخش تو ديد

من بود و دستشو متفكرانه زير چونه اش گذاشته بود و داشت به مهره ها نگاه مي كرد

... منم دستمو زير چونه ام گذاشتم و بهش خيره شدم ... همونطور كه اون خيره بود به

مهره ها ... هر چي بيشتر نگاه مي كردم كمتر متوجه مي شدم ... من كه باهاش خوب

بودم ... بهش احترام مي زاشتم ... اذيتش نمي كردم ...

تا با خودم گفتم اذيتش نمي كردم ، ياد حرف محنا افتادم ... گفت من اذيتش كردم و

صبحونه اشو خوردم ... نه ، به خاطر صبحونه اش كه نمي تونه باهام سرسنگين باشه

... حتما يه دليل ديگه اي داره ...

يادمه گفت چون با محنا و ميثاق نرفتم سر خاك هم از دستم عصبانيه ... ولي اونموقع كه

خودش گفت نمي خوام بياي ... ولي چرا قبل از اينكه مهرشاد بياد باهام خوب بود ؟ وايسا

ببينم ... مهرشاد ... نكنه ... نكنه از مهرشاد خوشش نمياد ؟ ولي ، اخه چرا ؟ ... مگه

اونا باهم دوست نيستن ؟ ...

بيشتر بهش نگاه كردم ... ديدم مهرشاد اومد پيش ميثاق و دانيال و دستشو روي شونه ي

ميثاق گذاشت ... ميثاق هم برگشت و با لبخند نگاش كرد ... خدايا ، نكنه ميثاق دو

شخصيتيه ؟! آخه چرا هر وقت دو تايي تنها هستن باهاش خوبه ، اما وقتي مهرشاد با

منه اينقدر تلخ ميشه ... صبر كن ببينم ... وقتي مهرشاد با منه ؟ ...

تمام برخوردام با مهرشادو به خاطر اوردم ... روز اول تو باغ رودبار كه ميثاق منو بهش

معرفي نكرد ، شبي كه از پله ها سر خوردم و مهرشاد منو گرفت و ميثاق هم از سالن

اومد بيرون و منو ديد ، روزي كه مي خواستيم بريم سر مزار و مهرشاد گفت باهامون

مياد ، امروز عصر كه مهرشاد كيفشو داد به من و چمدونمو گرفت ... همه و همه ، بعد

از اين برخوردا ميثاق مثل برج ظهرمار شد ... البته تلخي كلامش مال من بود و

نگاههاي وحشتناكش براي ميثاق ... خب ، اين حالت يعني چي ؟!

همونطور كه بهش خيره بودم يه چيزي از ذهنم گذشت ... غيرت ... نكنه ميثاق روي من

غيرت داره ؟! اما مگه ميشه ؟ مردا روي كسايي كه دوسشون دارن متعصبن ... يعني ...

يعني ميثاق منو دوست داره ؟! .... چي ؟! از اين مزخرفتر چيزي تو عالم هست ؟! هه !

يهدا حالت خوب نيست داري چرت و پرت مي گي ... مگه همچين چيزي ممكنه ؟ ... من و

ميثاق زمين تا اسمون با هم فرق داريم ... يه صدايي تو ذهنم گفت : چه فرقي ؟ ... زبونم

بند اومد ... خب ، نمي دونم ولي امكان نداره اون منو دوست داشته باشه ... مگه الكيه

؟!

اگه هم اون منو دوست داشته باشه من نمي خوامش ... مگه نه ؟ با بيچارگي زل زدم

بهش ... داشت مي خنديد ... دستاي سفيد و بلندشو گذاشته بود روي هم و به حرف دانيال

مي خنديد ... تا حالا خنده اشو ديده بودم ؟ ... من چمه ؟ ... چرا داره دلم بهم پيچ مي

خوره ؟ ...

حس بدي داشتم ... بد ؟ نه نمي دونم اسمش چيه ... نگاهم از ميثاق كنده نمي شد ... چرا

جذبش شدم ؟ حس مي كردم قلبم داره تو دهنم مي زنه ... دلم پيچ مي خورد از حالتم ...

مي ترسيدم از تپش قلبم ... از نفس زدنام ... از كشفي كه توي وجودم كردم ... از علاقه

ي ميثاق به خودم ... اينا نشونه ي ترسه نه ؟ ... من مي ترسم مگه نه ؟ ... يهدا بگو كه

مي ترسي ؟ ... كاش عقلم جواب بده نه قلبم ... نمي خوام احساسم حرف بزنه ... من

منطق خودمو مي خوام ... مي خوام بهم تشر بزنه چته دختر ؟ صاف بشين ، دستتو از

روي قلبت بردار ... تو كه پيرزن نيستي كه تپش قلب بگيري ، ميثاق هم كه هيولا نيست

ازش بترسي ... به اون فكر مزخرفي هم كه داره تو مخ كوچيكت جولون ميده اهميت نده

، اينا همش خيالاته ... ميثاق تو رو دوست نداره .... تو هم هيچ حسي نسبت بهش نداري

...

تپش قلبم بيشتر شد ... انگار نه فقط قلبم بلكه همه ي وجودم مي تپيد ... با صداي گرومپ

گرومپش سر عقلبم فرياد مي زد :

_ دروغ ميگي ...

نا خوداگاه به زبون اوردم ... اهسته گفتم ... به ميثاق گفتم ... به خودم ... همه ي اينا

توهمه ... تو به ميثاق هيچ حسي نداري ... تو يوسفو داري ... مگه ميشه به غير از اون

به كس ديگه اي فكر كني ؟ امكان نداره ... اره ، چشمامو بستم و باز كردم ... مي

خواستم با نديده گرفتن ميثاق ، به خودم بقبولونم كه هيچ احساسي بين ما نيست ... نه

اون منو مي خواد و نه من اونو ... همه ي اينا خياله ... نبايد اجازه ي پا گرفتن بهشو

بدم ...

يه دفعه از سر جام بلند شدم ... مي خواستم به خودم ثابت كنم كه من به ميثاق هيچ حسي

ندارم .... مي خواستم برم اتاقم و موبايلمو بردارم ... مطمئنا با نگاه كردن به عكس

يوسف مي فهمم كه ميثاق براي من هيچه و همه ي قلبم مال يوسفه ... تا از سر جام بلند

شدم ، ليلي با خنده گفت :

_ بفرمايين اينم اولين راي موافق ما !

منظور ليلي رو نفهميده بودم ... اصلا حواسم به اينجا نبود ... زهرا خانم با لحني مجاب

كننده به ليلي گفت :

_ دخترم اخه هوا سرده ... امشب داره باد مياد ... بزارين تو روشنايي برين كنار دريا ...

اينجوري از طبيعتش هم بيشتر لذت مي برين ...

همه ي جووناي مجلس مخالفت كردن ... دينا با همون ژست با كلاسش گفت :

_ زهرا خانوم قشنگي شمال به شباشه كه بشيني كنار دريا و اتيش روشن كني ...

محيا هم گفت :

_ اره راست ميگه ... هوا هم اونقدرا سرد نيست ... بادش ملايمه ... بريم ؟

منتظر تاييد مامان بود ... مامان نگاهي به بابا انداخت و اونم گفت :

_ هر جور خودتون صلاح مي دونين ....

محيا هم با خوشحالي از جاش بلند شد ، حامي رو از بغل عادل بيرون اورد و داد دست

مامان و گفت :

_ پس مواظب نوه اتون باشين من و شوهرم بريم ددر !

و دست عادلو گرفت و با ليلي و طاها و بقيه ي جووناي مجلس رفتن بيرون ... اما تا

درگاه بيشتر نرفته بودن كه ليلي دويد تو و به مهرشاد گفت :

_ آقا مهرشاد سازتو آوردي ؟

مهرشاد كه داشت كتشو مي پوشيد با لبخند گفت :

_ اره ... تو ماشينمه ...

دانيال با خنده گفت :

_ ايول ! پس عيشمون كامل شد ! آخ كه چقدر جاي بعضيا تو جمعمون خاليه !

دينا كه به طرف در مي رفت پشت چشمي نازك كرد و گفت :

_ بله ... خيلي ! تو نميومدي برات بهتر بود ... از اول مسافرت تا حالا داري ميگي جاش

خاليه !

مهرشاد به سمت من كه هنوز كنار شومينه وايساده بودم و داشتم حرفا رو هضم مي

كردم اومد و گفت :

_ شما كه مياين ؟

انگار حرفشو نفهميدم ... با سوال خيره شدم بهش ... يه دفعه نگاهمو گرفتم و زل زدم به

جاي ميثاق ... داشت نگاهم مي كرد ... با اخم ، با دقت ، با عصبانيت ... خدايا ... بگو كه

اينا به خاطر علاقه نيست ... خواهش مي كنم ... اما نگاهش همچنان ادامه داشت و

اخمش لحظه به لحظه بيشتر تو هم مي شد ... چيزي تو دلم فرو ريخت ... مثل فرو ريختن

آبشار ... نتونستم بيشتر نگاهشو تحمل كنم ... بدون جواب دادن به مهرشاد ، از در سالن

زدم بيرون ...

تا ساحل يه نفس دويدم ... مي خواستم فرار كنم از اين حس لعنتي كه رفته رفته بيشتر

مي شد ... وقتي رسيدم پيش بچه ها ، تپش قلبم اوج گرفته بود ... با خودم گفتم به خاطر

دويدنه نه واسه ميثاق ... نه واسه نگاهش ... نه واسه حس خودم و كشفي كه كردم ...

نه واسه اينكه دوستم داره ...

ليلي كه پايين پام روي تخته سنگ مسطحي نشسته بود ، دستمو كشيد و گفت :

_ بيا بشين اينجا پيش خودم ... چرا از اول شب تا حالا تو همي ؟

فقط نگاش كردم ... گنگ ، بي مفهموم و پر سوال ... مي خواستم بهش بگم ... ازش

بپرسم ليلي ، به نظرت من دارم درست فكر مي كنم ؟ اين چيزي كه من امروز ديدم

درسته يا همش توهمه ؟ به خدا بگو خياله ... بگو فقط يوسف منو مي خواد و بس ...

بگو ميثاق منو دوست نداره ... منم اصلا اونو نمي خوام ... بگو اين نفس زدنام و اين بي

قراري قلبم براي يه چيز ديگه اس نه براي اون ... بگو كه من هيچ حسي بهش ندارم ...

تو رو خدا بگو ...

اما همه ي اينا حرف نگاهم بود كه عاجزانه فرياد مي كشيد ... ليلي با دقت زل زده بود

بهم ... اميدوار بودم حالمو بفهمه اما تنها كاري كه كرد اين بود كه دست بزاره رو

پيشونيم و بگه :

_ داغ شدي ... نكنه سرما خوردي ؟

جوابشو ندادم ... فقط بغض كردم ... از فكر اينكه تنها كسي هم كه منو مي فهميد ديگه

حالمو نمي فهمه و حالا تنهام ، بغض كردم ... ليلي با اومدن مهرشاد ، روشو چرخوند

سمت اون و همه ي حواسش رفت پي خنديدن ها و جوك و خاطره گفتن ... و اما من

بيچاره ، نگاهم مثل آهنربا ، جذب شد به ميثاق ... جذب شد به حضورش كه رو به روم

نشسته بود ... درست جلوي آتيش ... و با همون نگاه ماتش و لبي كه رنگ خنده روش

بود ، به مهرشاد نگاه مي كرد ...

سعي كردم با نفس گرفتن ، بي قراري قلبمو آروم كنم اما بي فايده بود ... بيچاره شده

بودم ... نمي دونستم بايد چي كار كنم ... به كجا پناه بيارم از اين بي قراري ناگهاني ...

محيا دست در بازوي عادل كه كنارش نشسته بود انداخت و به مهرشاد گفت :

_ يه آهنگ عاشقانه بزنين ...

ليلي و طاها و دانيال هم با ذوق و شوق تاييد كردن ... مهرشاد خنده ي ارومي كرد و بهم

نگاهي انداخت و گفت :

_ خب ، يهدا خانم ... نظر شما چيه ؟

مثل قبل به جاي اينكه به مهرشاد نگاه كنم ، چشمام دويد سمت ميثاق ... مي خواستم از

فكرم مطمئن بشم ... يا اينكه اميدوار بودم فكرم غلط باشه ... احساسم پوچ باشه اما تنها

چيزي كه به چشمم خورد ، مشتاي گره كرده و اخمهاي تو هم ميثاق بود ... با چشماش

زل زده بود به من ... انگار منتظر عكس العمل و جواب من بود ... زبونم بند اومد با ديدن

چشماش ... با مهر تاييد خوردن به احساسم ... با فهميدن اينكه دارم درست فكر مي كنم

... اون به خاطر من عصبانيه ... روي من تعصب داره ... حالا من چي كار كنم ؟ ...

صداي ليلي منو به خودم اورد :

_ اقا مهرشاد مثل اينكه ما سفارش داديما ... ول كنين اين مجردا رو !

خنده ي مهرشاد زوركي بود ... يه طنين خاصي داشت ... مثل نگاهش ، مثل حضورش ،

مثل همه ي وجودش خاص بود ... تك نگاهي به سمتش انداختم ... همه ي حواسش به

من بود ... تازه متوجه ي ساز تو دستش شدم ... انگشتام ضعف رفت براي لمس كردن

دوباره ي اون تارها ... ولي يه ترسي به وجودم چنگ زد ... يوسف ... نگاهم كشيده شد

سمت ميثاق ... يا ميثاق ؟!

داشتم ديوونه مي شدم از سردرگمي كه صداي مهرشاد ، از احساس گفت ... از احساس

كي ؟ نمي دونم ... من ؟ ميثاق ؟ يوسف يا خودش ... ؟

« مث قايقي خسته تو دريا

مث ديدن تو توي رويا

مث تيک تيک خسته ساعت

مث قصه ي تلخ صداقت

مث شب

مث گل توي گلدون

مث تصوير ماه توي بارون

مث گريه ي تلخ ديوونه

ديگه چيزي ازت نميمونه

مث لحظه ي بارون و پاييز

مث چشماي خسته ي لبريز

مث اشکاي ريخته روي گونه

ديگه چيزي ازم نميمونه

مث بارون و ابر بهاره

مث لحظه ي خواب ستاره

تورو دوس دارم

مث خاطره هاي پريده

دو نگاه به هم نرسيده

مث شاعر و عشق و رفاقت

مث حس غريب نجابت

مث ترسه و گريه و خوندن

همه خاطره هاتو سوزوندن

مث اشکاي خواب شبونه

ديگه چيزي ازم نميمونه

مث لحظه ي بارون و پاييز

مث چشماي خسته ي لبريز

مث اشکاي ريخته روي گونه

ديگه چيزي ازم نميمونه

مث بارون و ابر بهاره

مث لحظه ي خواب ستاره

تورو دوس دارم

تورو دوست دارم لبالب...»

اواسط اهنگ چشمامو از روي اتيش گرفتم و به صورت ميثاق نگاه كردم ... با ديدنش

همه ي وجودم نابود شد ... داشت به من نگاه مي كرد ... دستاشو روي زانوهايي كه توي

شكم جمع كرده بود گذاشته بود و سرشو تكيه داده بود به دستاش ... نور آتيش نيمي از

صورتشو پوشونده بود ... باد موهاشو به بازي گرفته بود ... مثل نگاه اون كه دل منو به

بازي گرفته بود ... منو سردرگم كرده بود ... منو تو دو راهي قرار داره بود ... مثل الان

كه فكر مي كردم بين زمين و هوا معلقم ... نمي دونستم چمه ... از يه طرف خوشحال

بودم كه دوستم داره و از طرف ديگه مي ترسيدم از علاقه اش ... مي ترسيدم از حس

خودم و مي ترسيدم ... از يوسف ...

*************

نگاهش به يهدا دوخته شده بود ... متوجه تغييرات ناگهاني يهدا شده بود اما علتش را

نمي دانست ... از زماني که مهرشاد در اين سفر با انها همراه بود ، آرام و قرار را از

او گرفته بود ... مي ترسيد باز هم مهرشاد يوسف ديگري براي يهدا شود ... مي ترسيد

باز هم يهدا را از دست بدهد ... نا خوداگاه تلخ شده بود ... کلامش مانند حالش بود اما

نمي توانست خود را کنترل کند ... هر گاه که لبخند يهدا را به روي مهرشاد مي ديد ،

قلبش از جاي کنده مي شد ... با اينکه مهرشاد يکي از دوستان صميمي اش بود اما باز

هم نمي توانست حرف دلش را رک و راست به او بزند ... به او بگويد که فکر يهدا را از

ذهنش بيرون کند ... يهدا ديگر براي او بود ... اما يهدا به او چکار ؟!

نمي دانست چرا هر نگاه مشتاق مهرشاد را بر سر يهدا تلافي مي کند ... اما مي خواست

با بدخلقي به او بفهماند که از بودن در کنار مهرشاد راضي نيست ... دوست نداشت يهدا

جلوي چشمان مهرشاد باشد ... نمي خواست نگاه مهرشاد به يهدا ، هماني باشد که در

نظر اوست ... نمي خواست غير از خودش کس ديگري به يهدا علاقه داشته باشد ...

حس مي کرد نگاه يهدا امشب کلافه است ... اما از علتش سر در نمي آورد ... وقتي

مهرشاد شروع به خواندن کرد ، برايش مهم نبود که ممکن است اين صدا و اهنگ براي

يهدا باشد ... هر صوت بيانگر احساس مهرشاد به يهدا باشد ... تنها چيزي که برايش

مهم بود ، مفهوم آهنگ بود ... انگار وصف حال او بود ... در دل با خواننده تکرار مي

کرد ... براي يهدايش تکرار مي کرد ... از اعماق قلبش ...

« تو رو دوس دارم ...

تو رو دوست دارم ... لبالب ...»

نمي دانست روز ها و شبها چند بار دعا مي کند که يهدا هم سر سوزني عشق به او

داشته باشد ... همين برايش کافي بود ... چه شبهايي که دعا مي کرد خدا به او جرات

حرف زدن بدهد ... جرات گفتن ، گفتن از عشق ... اما تا مصمم به حرف زدن مي شد ،

با يک نگاه به چشمان زيباي مشکي يهدا ، همه ي حرفها از ذهنش پر مي کشيدند ... مي

ترسيد که اين چشمها هنوز در فکر آن دو زمرد دست نيافتني باشد و آرزوي دل او ، هم

مانند آن چشمها دست نيافتني بماند ...

بعد از تمام شدن آهنگ ، مهرشاد نفسش را با آهي سرد بيرون داد ... آهش دل ميثاق را

لرزاند ... ترساند ... يقين يافت که علاقه اي در شرف وقوع است ... فهميد که مهرشاد

يهدايش را دوست دارد ... با اين فکر دستانش مشت شد ... نمي خواست فکر کند ... نمي

توانست تحمل کند ، اما خبر نداشت مهرشاد چه درخواستي از او خواهد کرد ...

ليلي که صدايش حس عاشقانه اي داشت ، سرش را روي شانه ي طاها گذاشت و گفت :

_ آخ که من چقدر اين آهنگو دوست دارم ...

طاها با خنده جواب داد :

_ صداي مازيار قشنگه ولي قيافش اصلا ! کاش موهاشو کوتاه مي کرد ...

محيا به برادرش تشر زد :

_ تو چي کار به قيافه اش داري ؟! مگه وقتي به تو ميگن لباس يقه شل نپوش گوش مي

کني ؟!

طاها ابرويي بالا داد و گفت :

_ من فرق مي کنم !

دانيال که از بحث آنها خنده اش گرفته بود خود را ميان صبحتشان انداخت و گفت :

_ حالا جنگ نکنين ... قيافه ي خواننده که مهم نيست ... مهم صداشه ...

ليلي دستانش را دو هم حلقه کرد و با همان لحن پر احساس ، گفت :

_ و اون صداشه که خداي احساسه ... وااااااااي من که عاشقشممممم !

طاها با اخمي ساختگي گفت :

_ شما بيجا مي کني !

ميثاق به گفت و گوي انها لبخند زد ... وقتي يهدا از جايش بلند شد ، به او چشم دوخت ...

نگاه يهدا سردرگم بود و کلافه ... باد سردي آمد و گوشه هاي شالش را در هوا معلق

کرد ... نگاه يهدا به دريا بود و مانند امواج سهمگين آن پر تلاطم ... دستايش را به بغل

زد و تلو تلو خوران به سمت دريا رفت ... ميثاق نگران حالش بود ... چرا امشب يهدا

اينقدر گيج مي نمود ؟

هنوز با نگاهش او را بدرقه مي کرد که دستي بر شانه اش نشست ... سر را چرخاند ...

مهرشاد با لبخندي غمگين نظاره گر رفتن يهدا بود ... اخم هاي ميثاق نا خوداگاه در هم

رفت ... با صدايي بي تفاوت که سرپوشي بر احساس پر خروشش بود گفت :

_ چيزي شده مهرشاد ؟

مهرشاد نگاه از يهدا برگرفت و چشم به ميثاق دوخت ... به دوستي که هميشه ياورش

بود ... مانند او پدر نداشت ... هميشه با ميثاق هم حسي مي کرد ... با ديدن يهدا نيز

فهميده بود که ميثاق علاقه اي به او دارد اما مي خواست شانسش را امتحان کند ...

همچنين مي خواست ميزان علاقه ي ميثاق به يهدا را محک بزند ... آرام و شمرده جواب

داد :

_ مي خوام بهم کمک کني ... مثل هميشه که کمکم مي کردي ...

ابروهاي ميثاق با تعجب بالا رفت ... منظور مهرشاد را نمي فهميد ...

_ يعني چي که کمکت کنم ؟ مشکلي برات پيش اومده ؟

مهرشاد لبخندي به لب راند ... تنها جوابش حرکت آهسته ي سرش بود که به علامت

تصديق تکان داد ...

**************

رو به روي دريا نشسته بودم و زانوهامو تو بغل گرفته بودم .... نمي دونستم چه مرضي

به جونم افتاده ؟ ... چرا انقدر تو دلم آشوبه و سردرگمم ؟ ... مي خوام تنها باشم تا فکر

کنم ... خوب ِ خوب به ميثاق فکر کنم ... اما نمي دونم چرا تا با شنيدن اسم ميثاق قلبم

گرم مي شد ، با يادآوري خاطره ي يوسف ، گرماي قلبم رفته رفته سرد مي شد ... يعني

به جز يوسف کس ديگه اي توي زندگيم نبايد باشه ؟ قديما چه راحت جواب مي دادم نه

اما الان ، نمي خوام بگم نه ...

نمي دونم چقدر اونجا نشسته بودم و به دريا که حالا سياه سياه شده بود نگاه مي کردم که

صداي پايي رو شنيدم ... صداش آشنا بود ...نا خوداگاه ضربان قلبم بالا رفت ... کف

دستام عرق کرد و نفسهام به شماره افتاد ... خدايا اين حالت چيه که من دارم ؟ نمي

خوام داشته باشمش ... نجاتم بده ... بدجور دارم دست و پا مي زنم ... انگار دارم غرق

مي شم ... اما توي چي ؟ عشق ؟!...

کسي اروم کنارم نشست ... سرمو چرخوندم ...خودش بود . دهنم از زور استرس خشک

شده بود ... توي اون تاريکي نمي تونستم خوب ببينمش ... آرزو کردم که کاش امشب

مهتابي بود تا بتونم ببينمش ... تا از چهره اش بفهمم واقعا دوستم داره يا من دارم اشتباه

مي کنم ؟ ... مي ترسم اشتباه فکر کرده باشم ... اما بازم از شنيدن اين جمله بر زبون

ميثاق هم مي ترسم ... نمي دونم چي مي خوام ...

ميثاق لبشو با زبون تر کرد ... آروم پرسيد :

_ نمي خواي بري تو ؟

فقط تونستم سرمو با علامت نفي تکون بدم ... با اينکه به روبه رو نگاه مي کرد اما

جوابمو گرفت ... دوباره گفت :

_ از اين سفر راضي هستي ؟ بهت خوش مي گذره ؟

چه سوالي پرسيد ! فکر کنم جوابش اين باشه که از بدم بدترم ... دارم تو برزخ دست و پا

مي زنم ... اما بازم هيچي نگفتم ... مي ترسيدم صدام بلرزه و بفهمه چم شده ...

بازم سکوت کردم ... اونم چيزي نگفت فقط نفسشو سنگين فرستاد بيرون ... دوباره گفت

:

_ مي خوام نظرتو راجع به يکي بپرسم ... ازت جواب مي خوام ...

حس کردم صداش مرتعشه اما شايد به خاطر سردي باد باشه ... به زحمت جواب دادم :

_ کي ؟

جوابش ، مثل يه سطل آب يخ بود که به ناگه روم ريخته شد ... مسخ شدم ... نمي تونستم

حرفشو هضم کنم ...

ميثاق _ مهرشاد ... ازم خواسته تا درباره اش باهات صحبت کنم ... به عبارتي ،

خواستگاري کرده ...

نگاهم گنگ بود و پرسوال ... صداي لرزانم و ضعفم برام ناراحت کننده بود اما حرفاي

اون عذاب آور تر ...

_ شما ... چي گفتي ؟

ميثاق همونطور که به دريا خيره بود ، اب دهنشو قورت داد ... بازم خيره شدم به حرکت

گردنش ... صداش رعشه مي انداخت به اندامم ... ويران مي کرد همه ي افکارمو ...

همه ي احساسمو ... احساس نوپا و آتشينمو ...

ميثاق _ من مثل زنها توي خواستگاري کردن وارد نيستم ... اگر پاي يه دين کهنه رو

وسط نمي کشيد هرگز راضي به زدن اين حرفا نمي شدم ... اما مجبورم ...

کنترلمو از دست دادم ... عصباني شده بودم از دستش ، از حرفاش که با بي رحمي مي

زد ... از رفتار ضد و نقيضش ... چطور اون که به نگاه مهرشاد هم حساس بود حالا

اومده منو براي اون خاستگاري مي کنه ؟! با حرص گفتم :

_ برين به اون آقاي محترم بگين جوابش منفيه ... من قرار نيست که ازدواج کنم نه حالا

و نه بعدا ... نه با ايشون و نه با ... هيچ کس ...

از جمله ي آخرم مطمئن نبودم اما گفتم ... براي خالي شدن خودم ... کاش مي تونستم يقه

ي ميثاقو بگيرمو و محکم تکونش بدم و سرش داد بزنم ... بگم حرف بزن لعنتي ... بگو

درد اون دل صاحب مرده ات چيه ... اما دو چيز مانعم بود ... يه کوه خاطره مثل يوسف و

يه کوه يخي مثل ميثاق ...

ديگه نمي تونستم اونجا بمونم ... سريع از جام بلند شدم و با قدمهايي بلند رفتم به سمت

ويلا ... از دست همه عصباني بودم ... بيشتر از خودم ... از دست خودم که رفتار هاي

احمقانه ي ميثاقو به پاي علاقه گذاشته بودم ... از دست قلب پاره پاره ام که هنوز هم با

حس کردن نگاهش روم ، مي لرزيد ... اما نمي خواستم به نگاهش اهميت بدم ... نگاه

سنگينشو ناديده گرفتم و با چشمايي اشکبار خودمو به ويلا رسوندم ....

*************

محيا انگشتشو دوباره توي كاسه فرو كرد و گفت :

_ ولي اين آبليموش كمه ...

با حرص ظرف مواد جوجه رو عقب راندم و گفتم :

_ محيا امروز اعصاب ندارم انقدر غر نزن به جونم ...

محيا كه از عكس العمل صريحم جا خورده بود آروم گفت :

_ باشه بابا ... پاچه ام دريد ... بداخلاق !

و سيخ هاي كبابو برداشت و رفت توي حياط ويلا تا كبابها رو به سيخ بگيرن ... از ديشب

تا به امروز ظهر خواب اروم نداشتم ... همش به سقف خيره بودم و از خودم مي پرسيدم

چرا ... آخه چه دليلي مي تونم واسه رفتار ميثاق پيدا كنم ؟ عمدا سر ميز صبحونه حاضر

نشدم تا باهاش رو به رو نشم ... محنا رو هم از ديشب تا به حال نديده بودم ... نمي

خواستم ديدن محنا بهونه اي بشه واسه ديدار دوباره با ميثاق ...

صداي قدمهايي اومد ... نگاه خيره امو از روي ميز برداشتم و به در آشپزخونه دوختم ...

مهرشاد بود ... تكيه اشو به در داده بود و نگاهم مي كرد ... از وقتي فهميده بودم بهم

علاقه داره ، ازش بدم اومد ... نمي دونم چرا اما نمي تونستم هضم كنم كه توي اين مدت

كم يه علاقه شكل گرفته باشه ... با اخم سرمو برگردوندم ... مينا از كنار گاز به سمتم

اومد و گفت :

_ يهدا جون مايه ي جوجه درسته ؟ ببرمش ؟

با سر گفتم اره ... ظرفو برداشت و از اشپزخونه بيرون رفت ... به محض خارج شدنش ،

مهرشاد لب باز كرد :

_ يهدا ...

با صدايي سرد و تند حرفشو قطع كردم :

_ يهدا خانم ....

حرف تو دهنش ماسيد ... با غم بهم نگاه كرد ... برام مهم نبود ناراحته يا نه ... من از

دست ميثاق عصباني بودم ... بيشتر از ميثاق از دست مهرشاد ... اگه اون از ميثاق نمي

خواست كه ازم خواستگاري كنه بهتر مي تونستم هضمش كنم اما الان ... برام غيرقابل

تحمل شده بود ...

مهرشاد دوباره گفت :

_ من نمي دونم چه كار اشتباهي انجام دادم كه مستحق اين رفتارم ... من فقط

خواستگاري كردم ...

_ و منم جوابتونو دادم پس حرف ديگه اي باقي نميمونه ...

مهرشاد _ يعني لايق فكر كردنم نيستم ؟

نمي خواستم شخصيتشو خرد كنم .... به زحمت جلوي عصبانيتمو گرفتم و با لحني كه

سعي مي كردم تا حدودي ملايم باشه گفتم :

_ آقا مهرشاد ... من بنا به دلايلي نخواستم روي پيشنهادتون فكر كنم ... خواهشا دوباره

تكرار نكنين ...

مهرشاد _ پاي كس ديگه اي درميونه ؟

نتونستم نگاه خشمگينمو مهار كنم ... با عصبانيت گفتم :

_ بر فرض كه اينطور باشه ... جواب من فرقي نمي كنه ...

مهرشاد با لبخند كجي گفت :

_ خب ، پس اجازه دارم دليل اين همه عصبانيتو بدونم ؟ نگاهتون جوريه كه انگار مي

خواين منو بزنين !

و واقعا هم مي خواستم بزنمش ... با حرص جواب دادم :

_ من بيشتر از اينكه از پيشنهادتون عصباني باشم از شيوه ي بيانتون ناراحتم ... چرا

خودتون نخواستين باهام صحبت كنين ؟ حتما بايد واسطه اي انجام مي شد ؟

مهرشاد ابرويي بالا انداخت و گفت :

_ راستش من پيش بيني مي كردم جوابتون منفيه اما خواستم شانسمو امتحان كنم ...

خواستم بار اول ميثاق سر صحبتو باهاتون باز كنه ... بالاخره شما با اون بيشتر از من

راحتين ...

با شنيدن حرفش پوزخند صداداري زدم ... كي با ميثاق راحته ؟ من ؟! جوابي به مهرشاد

ندادم و به ميز خيره شدم ... بغضي ناخواسته تو گلوم نشسته بود ... مهرشاد كمي اين پا

و اون پا كرد ... معلوم بود مي خواست چيزي بگه ... آخر سر حرفشو زد :

_ يهدا خانم ... مي شه ، دوباره ... روي پيشنهادم ...

نزاشتم حرفشو كامل كنه :

_ نه آقا مهرشاد ... گفتم كه جوابم همونيه كه اول گفتم ...

و بلند شدم و خودمو مشغول به اشپزي نشون دادم ... خودش فهميد كه ديگه مايل نيستم

اين بحثو ادامه بده ... صداي پاشو شنيدم كه رفت ... با دست به كابينت تكيه دادم و

نفسمو كه از زور بغض لرزون شده بود ، بريده بريده بيرون فرستادم ... نمي دونم چرا

هنوز حرفاي ديشب ميثاق و گوشم مي پيچيد ... منو بيشتر از قبل گيج كرده بود ... دلم

گرفته بود از دستش ... نمي دونستم چرا دلم مي خواست دوستم داشته باشه

... ديشب با يوسف درد دل كردم ... با گريه ازش پرسيدم كه اين حالم همون حاليه كه سه

سال پيش به تو داشتم ؟ ... ولي پس چرا وقتي مي ديدمت دست و پام عرق نمي كرد و

هول نمي شدم ؟ چرا ضربان قلبم نمي رفت رو هزار ؟ ... ازش پرسيدم تو مي دوني

ميثاق چه بلايي سرم اورده ؟ بهش گفتم ديدي چجوري دلمو شكست ؟ چجوري با اون

غيرتي كه ازش مي ديدم اومد منو براي مهرشاد خواستگاري كرد ؟ نه به اون اخم و

تخمي كه با ديدن من و مهرشاد مي كرد و نه به اين درخواست ديشبش ... از گيجم

گيجترم ...

پيازي از توي سبد برداشتم و بي هدف شروع كردم به خورد كردنش ... شايد مي خواستم

با ارامش م دل سير گريه كنم ... گريه كنم تا هر كي پرسيد چته به دروغ بگم اشكم به

خاطر پيازه نه به خاطر دل شكسته ام ... كم كم چشمام شروع كرد به سوختن ... با مجسم

كردن ميثاق تو ذهنم ، بغضم شكست و شروع كردم به گريه ... يه گريه ي تلخ و پر درد

... اما بي صدا ...

همونطور كه فين فين مي كردم ، چاقو رو برداشتم و يه ضربه ي كوچيك لبه ي ظرف

زدم ... صداي تقه ي ملايمي بلند شد ... كم كم تقه ها بدل شد به يه اهنگ ... اهنگي كه

هر وقت دلم مي گرفت گوش مي دادم ... صداي پر بغضم همراه شد با صداي ضربه ام

روي ظرف شيشه اي ...

I'm a big big girl

in a big big world

It's not a big big thing if you leave me

but I do do feel that

I do do will miss you much

miss you much...

I can see the first leaves falling

it's all so yellow and nice

It's so very cold outside

like the way I'm feeling inside

صداي غمگين محنا از پشت سرم اومد ... سريع اشكامو پاك كردم و صداي لرزونمو

صاف كردم تا متوجه ي گريه ام نشه ... اما شد ...چرخيدم سمتش :

محنا _ يهدايي گريه مي كني؟

لبخند تلخي زدم و به پياز اشاره كردم و گفتم :

_ هر كي پياز پوست كنه گريه اش درمياد ...

لب برچيد و به پياز اشاره كرد :

_ چرا ؟ مگه اذيتت كرده ؟

از حرفش خنده ام گرفت ... ادامه داد :

_ اگه اذيتت كرده برم به بابا بگم بياد دعواش كنه ...

خنده ام خشك شد ... محنا تو نمي دوني همين بابات اذيتم كرده ... بهش بگو بره خودشو

دعوا كنه ... دوباره چشمه ي اشكم جوشيد ... بي اراده سر خورد رو گونه ام ... محنا

اروم جلو اومد و دستامو تو دستاي كوچيكش گرفت ... با بغض گفت :

_ گريه نكن يهدا جونم ...

به جاي اينكه اشكام كمتر بشه بيشتر شد ... شونه ام شروع كرد به لرزيدن ... بد جور

مي خواستم زار بزنم اما جلوي محنا نمي تونستم ... نمي خواستم ناراحت بشه ... دستمو

محكم جلوي دهنم گرفتم تا صداي گريه ام بيرون نياد ... محنا اومد جلوتر و سفت بغلم

كرد ... چون وايساده بودم قدش بهم نمي رسيد ... فقط دستاشو دور كمرم حلقه كرده بود

و با گريه همراهيم مي كرد ... هر چي سعي مي كردم آروم نميشدم ... آروم نمي شدم از

دست ميثاق ... بي قرارترم مي كرد ...

وقتي هق هق محنا بلند شد ، صداي گريه امو خفه کردم ... نمي تونستم گريه اشو تحمل

کنم ... نبايد بزارم به خاطر من ناراحت باشه ... به سختي جلوي گريه امو گرفتم ...

دستاي محنا رو از دور کمرم باز کردم و جلوش زانو زدم . به صورت خيس از اشکش

دست کشيدم و بوسه اي روي گونه اش زدم ... نمي تونستم باهاش حرف بزنم ... مي

ترسيدم با باز کردن دهنم ، بغضم بريزه بيرون ... سريع بلند شدم و يه ليوان آب سر

کشيدم . با آب بغضو خفه کردم ... برگشتم سمت محنا و همونطور که لبخند کذايي رو لبم

مي نشوندم گفتم :

_ خب ، پرنسسي که هي اشکش دم مشکشه در چه حاله ؟ از ديشب تا حالا درست و

حسابي نديدمت ...

محنا که از اين تغيير رفتار سريعم تعجب کرده بود دستي به چشماي خيسش کشيد و

همونطور که اشکشون رو خشک مي کرد گفت :

_ منم نديدمت ... ولي ... الان خوبي يهدا جونم ؟

به زور لبخندمو پهن تر کردم و گفتم :

_ اره خوشگلم ...

محنا بينيشو بالا کشيد و گفت :

_ پس چرا گريه مي کردي ؟

تند يه چيزي سر هم کردم و گفتم :

_ اخه ديشب يه داستان غمگين خوندم ... واسه همين گريه ام گرفت ...

محنا _ چه داستاني ؟

با انگشت زدم رو دماغ سرخ شده اش و گفتم :

_ اگه تعريف کنم که باز گريه ات ميگيره ...

محنا با اصرار گفت :

_ نه نه ... الان گريه هامو با تو کردم ... حالا برات قصه بگو ...

به اشتياقي که براي شنيدن داستان از خودش نشون مي داد لبخند زدم ... ولي افتادم تو

هچل ... حالا چه قصه ي غمگيني جور کنم ؟! براي اينکه بيشتر روي گندي که بالا اوردم

فکر کنم به محنا پيشنهاد دادم که بريم ساحل و من اونجا براش قصه رو تعريف کنم ...

وقتي از حياط رد شديم ، ميثاقو نديدم ... خيلي دلم مي خواست از محنا بپرسم کجاست اما

نگفتم ... هنوز هم از دستش دلخور بودم ... و واقعا هم دلخوريم دليلي نداشت ... چرا

داشت ولي خيلي بيجا بود ... بگم ازش دلخورم چون دوستم نداره ؟! مگه عشق زوريه

؟...

دست در دست محنا کنار دريا قدم مي زديم و من بيشتر به ميثاق فکر مي کردم تا داستاني

که مي خوام براي محنا تعريف کنم ... با کشيده شدن دستم برگشتم عقب ... محنا اخم

کمرنگي کرده بود ... با اعتراض گفت :

_ چقدر قدم بزنيم ؟ داستانو بگو ديگه !

واي خدا ... حالا چه خاکي تو سرم کنم ؟ با من من گفتم :

_ مطمئني اگه برات بگم گريه ات نمي گيره ؟!

محنا _ نه من قبلا گريه هامو کردم ... الان مي خوام قصه گوش بدم ...

با حرص رون پامو نيشگون گرفتم و يه فحش حسابي به خودم دادم ... نگاهم افتاد به

دريا ... يه دفعه فکري تو ذهنم جرقه زد و داستان پري دريايي به خاطرم اومد ... با

خوشحالي محنا رو نشوندم روي ماسه ها و خودم هم جلوش وايسادم و شروع کردم به

تعريف کردن ... با کلي اب و تاب قصه رو مي پيچوندم جوري که با داستان اصليش

حسابي فرق مي کرد ... تقريبا آخراي داستان بودم ...

از خلاقيتي که توي پايان داستان به کار بردم خوشم اومد ... براي اينکه تاثير داستان

روي محنا بيشتر بشه ، دستامو توي هوا تکون مي دادم و صدامو متناسب با هر

شخصيت عوض مي کردم ... آخر داستانو خيلي غم انگيز تموم کردم ... دلم به حال پري

سوخت ولي از اول معلوم بود مي خوام غمگين تمومش کنم و چه غمي بالاتر از مرگ ؟!

صحنه ي آخر داستانو با بغض گفتم ... نمي دونم دليلش چي بود اما من که از آخرش خبر

داشتم ولي بازم گريه ام گرفته بود ... با لحني متاثر آخرين قسمتو براي محنا گفتم :

_ پري هم چاقويي که پري پير بهش داده بود رو برداشت ... نمي تونست شاهزاده رو

بکشه تا خودش زنده بمونه ... تا خواست چاقو رو توي آب بندازه ، پاش ليز خورد و از

روي عرشه ي کشتي افتاد توي آب ...

محنا يه هين بلند کرد و با ترس دستاشو جلوي دهنش گرفت ... لبخند کمرنگي زدم و

سعي کردم اون قسمت گريه دارو به نحوي قشنگ کنم تا بيشتر از اين ناراحت کننده

نباشه ...

با لبخند ادامه اش رو گفتم :

_ به محض اينکه پري توي آب افتاد ، هزار تا حباب جلوي چشمش به پرواز دراومدن

... از توي هر حباب يه فرشته بيرون اومد و دست پري رو گرفتن و بردنش توي

آسمونها ... پري خيلي خوشحال بود ... چون داشت با فرشته ها توي آسمون پرواز مي

کرد ... اما يه خرده هم ناراحت بود چون نمي تونست بره پيش شاهزاده ...

محنا حرفمو قطع کرد :

_ چرا ؟

_ خب ، چون رفته بود به بهشت ... نمي تونست از بهشت بياد بيرون ...

محنا با چهره اي گرفته پرسيد :

_ پس شاهزاده چي ؟

اي بابا ... عجب سوالايي مي پرسه ! هي من نمي خوام بگم که پري مرده و داستانو

خوشگل کنم اما محنا نمي زاره ... حالا ديگه چي سر هم کنم ؟! لبامو با زبون تر کردم و

خواستم چيزي بگم اما با صدايي که شنيدم ، همه ي کلماتي که تو ذهنم رديف کرده بودم

از يادم رفت ...

_ شاهزاده هم بعد از يه شب رفت بهشت پيش پري .... چون دلش نمي خواست اون تنها

بمونه ...

با تعجب و همچنين ترس از حضورش ، چرخيدم سمت راست ... ميثاق در حالي که

دستاشو توي جيب زده بود نگاهمون مي کرد ... آخر داستانو اون گفت ... محنا که از

اومدنش تعجب کرده بود گفت :

_ ا ؟ بابا تو هم اين داستانو بلدي ؟

ميثاق نگاهشو از من گرفت و با لبخند نزديک محنا اومد و کنارش رو ماسه ها نشست

... همونطور که دسته اي از موهاي محنا رو پشت گوشش مي زد گفت :

_ معلومه که بلدم عزيزم ...

محنا برگشت سمت من و گفت :

_ اما يهدا جون تو که گفتي اخر داستان بد تموم ميشه ...

_ خب بد تموم ميشه ديگه ...

ميثاق اخم کمرنگي کرد و بدون اينکه محنا متوجه بشه با ابرو بهم اشاره کرد که ادامه

ندم ... به سختي لبخند زدم و گفتم :

_ يعني ... نه ... من به خاطر اينکه تموم شد داشتم گريه مي کردم !

محنا با تعجب نگام کرد و گفت :

_ چرا ؟! مگه بده يه قصه تموم بشه ؟

اي خدا ... عجب گيري کردما ... قبلا که هي چرت و پرت مي گفتم اما الان با حضور

ميثاق همون يه ذره استعداد داستان تعريف کردنم تموم شد ... چرا اينقدر حضورش

حواسمو پرت مي کنه ؟ به سختي آب دهنمو قورت دادم و با من من و پيشوني عرق کرده

از استرس جمله اي که نفهميدم از کدوم پس کوچه هاي ذهنم پيداش شد رو به زبون

روندم :

_ اينا رو ول کن محنا ... بدو بريم شنا کنيم ...

و اجازه ي تعجب رو حتي به خودم هم ندادم و سريع دويدم سمت دريا ... مشتهاي پر ابم

رو به سمت محنا گرفتم و با شادي گفتم :

_ خودت مياي تو آب يا خيست کنم ؟!

محنا که کلا هنگ بود از اين تغيير رفتار نجومي من ! درست مثل ميثاق که با تعجب و

همچنين دقت خاصش به تک تک حرکاتم زل زده بود ... دستپاچگيم بيشتر از قبل شد ...

نمي خواستم بفهمه که همه ي اين استرسها به خاطر خودشه ... دعا دعا مي کردم

نفهمه ... نمي خواستم بفهمه به خاطر يه غيرت ساده اش تا کجا واسه خودم رويا

پردازي کردم ... دلم با افسوس بهم طعنه زد :

_ هه ! غيرت ساده ؟!

مي دونستم رفتار غيرتمندش از پيچيده هم پيچيده تره ... من کسيش نبودم که به خاطرم

رگ گردنش متورم بشه و نبض شقيقه اش به تندي بزنه ... پس چه دليلي مي تونست

داشته باشه به جز حس ِ ؟ ...

با جيغي که خودم کشيدم و خالي شدن زير پام ، هم به زير آب رفتم و هم کلام ذهنم نا

تموم موند ... اونقدر تو دريا عقب عقب رفته بودم که متوجه نشدم تا رون پام توي آبه و

حالا هم دارم تو آب دست و پا مي زنم ... به خاطر افتادن ناگهاني شوکه شدم اما مي

تونستم شنا کنم ... دستامو اطراف بدنم باز کردم و خودمو سريع بالا کشيدم ... به محض

بيرون اومدن سرم ، هوا رو يه نفس بلعيدم و تازه متوجه ي صورت نگران ميثاق شدم

که فاصله ي کمي باهام داشت و موهاي خيسش گواه اين بود که حتي زير آب هم رفته ...

دوست داشتم به افکار دخترونم اجازه ي پيشتازي بدم ... دوست داشتم فکراي قشنگ و

رمانتيک بکنم ... با خودم بگم به خاطر منه که اومده تو آب ... به خاطر منه که چشماش

تلالو خاص داره و از نگراني مي درخشه ... به خاطر منه که با ديدنم نفس راحتي مي

کشه ... به خاطر منه ، به خاطر زنده بودنم ، به خاطر بودنم ، به خاطر دوست داشتنمه

که جلوتر مياد و مي پرسه :

_ حالت خوبه ؟

و همه ي اينا به خاطر منه يا حس بشر دوستانه اش ؟!....

عقلم با بي رحمي هميشگيش نهيب زد :

_ وقتي واسه مهرشاد خواستگاريت کرد ، چه جواب ديگه اي ميمونه به جز آره ؟! فقط

به خاطر حس بشر دوستانه اشه ... اون هيچ حسي بهت نداره ...

قلبم با شجاعت جواب نداد ... ديگه نا نداشت ... آروم ترک هاش بيشتر شد و بيشتر از

قبل از هم پاشيد ... جلوي اشکامو نگرفتم ... اجازه دادم روي صورتم سرسره بازي کنن

... خوشحال بودم از خيسي صورتم ... اينجوري ميثاق خيلي متوجه ي اشکام نميشه ...

اما ، نه ... شد ... زودتر از اونچه که فکر مي کردم متوجه شد و باز هم جلوتر از قبل

اومد و با چشمايي که نگرانيش بيشتر از قبل شده بود گفت :

_ يهدا ... چت شده ؟ حالت خوب نيست ؟

به چشماي رو به افتابش نگاه کردم ... به چشماي ماشي رنگش ... اشکم بيشتر شد با

ديدن چشمش... با ياد آوردن دو تيله ي زمردين ... با يادآوري يوسفم ... چونه ي لرزونم

بيشتر به لبهام فشار اورد و بيشتر از قبل خمش کرد ... مثل يه لبخند برعکس ... بغض

تلخمو ديگه نتونستم فشار بدم پايين ... زمزمه کردم از سر عجز و ناتوانيم :

_ نه ... نيستم ...

و بغضم سر باز کرد ... آخه چرا تا ميام با خودم روراست باشم ، با احساس جديدم ، با

ميثاقي که توي زندگيم يه نقش جديد گرفته بود ، يهو ياد يوسف ميومد و همه ي ساخته

هامو ويران ميکرد ؟ ... يوسف ؟ داري چي کار مي کني با من ؟! مگه ميثاق کم اذيتم

مي کنه ؟ تو ديگه بيشتر عذابم نده ... تو ديگه درد عذاب وجدانو به درد سرگردوني

اضافه نکن ... بزار با فکراي دخترونم خوش باشم ... با فکرايي که هيچ وقت اجازه ي پا

گرفتن بهشو ندادم ... حتي قبل از بودن تو ...

با حس انگشتاي ميثاق دور بازوم ، گريه ام قطع شد و پوست تنم مثل پوست پر کنده ي

مرغ دون دون ... موهاي تنم سيخ شد از هيجان ... بدون فکر چنان بازومو کشيدم که

انگار يه تيکه آتيشو لمس کردم و از داغيش دستمو پس کشيدم ... انگشتاي باز ميثاق

توي هوا خشک شد ... نگاهم به صورت متعجب و دهان باز شده از بهتش افتاد ... زير

لب زمزمه کرد :

_ فقط مي خوام کمکت کنم ...

اما من عقبتر رفتم ... ميثاق دوباره به سمتم اومد ولي بهم دست نزد ... اروم گفت :

_ داره باد مياد يهدا بهتره بياي بيرون ... سرما مي خوري ...

مي خواستم بهش بتوپم سرما خوردن من به تو چه ؟ چرا يه کاري مي کني که بيشتر از

قبل توي اين حس نابي که بهت دارم غرق بشم ؟ ...چرا نمي زاري واقعا باورم بشه که

دوستم نداري ؟ ... چرا عذابم ميدي ؟ ميثاق آرومتر از قبل گفت :

_ بيا بيرون ... محنا داره ميترسه ...

يه نگاه کوتاه به پشت سرش کردم ... محنا درست کنار دريا وايساده بود و نگاهمون مي

کرد ... با هر موجي که به سمت ساحل مي دويد ، اون چند قدم عقبتر مي رفت اما

همچنان نگاه نگرانش به ما بود ...

بازوهاي سردمو تو دستام گرفتم و اروم اروم به سمت دريا رفتم ... مي فهميدم ميثاق

درست پشت سرمه ... وقتي از آب بيرون اومدم ، لرز بيشتري به تنم نشست ... ميثاق

سريع به محنا گفت :

_ محنايي اون کت منو بده ...

محنا کت اسپرت ميثاقو که روي ماسه ها افتاده بود ، برداشت و با دو به سمتمون اومد

... ميثاق کتو گرفت و رو به روم وايساد ... مي خواست بندازه رو شونه ام که خودمو

کمي عقب کشيدم ... نمي خواستم با حس عطر تنش بيشتر از قبل وابسته بشم ... اما

ميثاق خيلي جدي و محکم بهم دستور داد :

_ صاف وايسا يهدا ...

خيلي آمرانه گفت ... حس انکار ازم سلب شد و ناخودآگاه سر جام وايسادم . دستاي

ميثاق اومد دورم و کتو روي شونه هام انداخت ... عطر خوشبو و گرمش پيچيد تو دماغم

... بدون آنکه بخوام نفس عميقي کشيدم ... برام مهم نبود ميبينه يا نه ... بوي عطرشو به

رفتار ضايع خودم ترجيح دادم ... محنا دستاي يخ کردمو گرفت و گفت :

_ خوب شد شنا بلد بودي ... من يادم رفته بود ... فکر کردم بلد نيستي واسه همين بابا

ترسيد و اومد دنبالت ...

به چشمام جرات دادم و نگاه کوتاهي به ميثاق انداختم ... هنوز از موهاش آب چکه چکه

مي کرد و تيشرتش به خاطر خيسي ، به اندامش چسبيده بود ... خواستم کتشو دربيارم که

مخالفت کرد و گفت :

_ تن تو باشه بهتره ...

فهميدم وضع لباس من از خودش بدتره ... به کت رضايت دادم ... مي خواستم برگردم که

ميثاق گفت :

_ يه خرده بشين تا خشک بشي بعد ميريم ...

بدون اعتراض خودمو روي ماسه ها پرت کردم ... ميثاق قبل از نشستن ، دست کرد تو

جيب پشت شلوارش و کيف پولشو که کامل خيس شده بود بيرون آورد ... کارت ملي و

بانک و گواهينامه اش رو در آورد و رو زمين پهن کرد تا کمي خشک بشن ... يه دفعه

ياد موبايلم افتادم که توي جيب مانتوم بود ...

_ واي ...

ميثاق با صدام سرشو بلند کرد و با دلهره گفت :

_ چي شد ؟ جاييت درد مي کنه ؟!

قبل از اينکه بتونم از لحن مضطربش شوکه بشم و خودمو تو خيالات غرق کنم ، ياد

موبايلم افتادم که مطمئنا الان چيزي ازش نمونده بود ... سريع موبايلمو از جيبم بيرون

کشيدم و با دکمه هاش ور رفتم ... حدسم درست بود ... حسابي آب خورده بود ... ميثاق

موبايلو از دستم کشيد و درشو باز کرد ... باتري و سيم کارتو بيرون آورد و کنار

کارتهاي خودش پهن کرد تا خشک بشن ... همونطور که پولهاي تو کيفشو به محنا مي

داد تا روي ماسه ها بزاره ، گفت :

_ بايد ببري ببيني کار مي کنه يا نه ...

زمزمه کردم :

_ باشه ...

ميثاق دستاشو از پشت روي ماسه ها گذاشت و سنگيني وزنشو روي اونا انداخت ....

پاهاشو دراز کرد و روي هم انداخت و به دريا خيره شد ... بدون نگاهشو از دريا بگيره و

منم چشمامو از روي اون که با اين ژست نشستنش خيلي قشنگ شده بود بگيرم ، گفت :

_ من عصري ميرم بازار يه خرده خريد کنم ... اگه مي خواي باهام بيا موبايلتو زودتر

درست کنيم ...

دوباره زمزمه کردم باشه و به سختي نگاهمو ازش گرفتم و به دريا دادم ...

***********

زود شالمو روي سرم انداختم و بدون اينکه نگاه اضافه ي ديگه اي از اينه به خودم

بندازم ، با برداشتن کيفم ، روونه ي پله ها شدم ... بعد از ناهار هر کسي رفت اتاقش تا

استراحت کنه ... فقط خواب به چشم من نيومده بود ... ميثاق بهم گفته بود که ساعت سه

و نيم حاضر باشم برم پايين ... از هيجان تند تند نفس مي کشيدم ... نمي دونم چرا انقدر

تو دلم آشوب بود ... با ديدن ميثاق که تنها به ماشينش تکيه داده بود ، آرزو کردم کاش

محنا بيدار بود و باهامون ميومد .... اينجوري اينقدر از تنها بودن باهاش استرس نداشتم

...

توي راه بازم ساکت بود ... مثل خصلت هميشگيش ... حتي آهنگم گوش نمي داد ... منم

ديگه حوصله ام سر نمي رفت چون به اندازه ي کافي فکر و خيال تو سرم بود که به

کسالت جو ماشين فکر نکنم ... تمام رفتاراش با خودمو زير ذربين مي زاشتم و هر چي

بيشتر دقيق مي شدم ، کمتر به نتيجه مي رسيدم ...

تا يه پوف از سر گرما مي کشيدم ، سريع کولرو روشن مي کرد و دريچه هاشو به سمتم

تنظيم مي کرد ... تا پشت چراق قرمز مي ايستاد ، يه نگاه نامحسوس به قيافه ام مي کرد

تا از حجابم مطمئن بشه و بعد به رو به روش خيره مي شد ... قبل از اينکه از سوپري

رد بشه ازم مي پرسيد چيزي مي خوام يا نه ... نمي دونم شايد همه ي رفتاراش از سر

عادت بود يا فقط با من اينجوري بود ؟ اگه با من اينطوري رفتار مي کرد پس اون

خواستگاري چي بود ؟ به هيچ طريقي نمي تونسم اون خواستگاري رو موجه جلوه بدم

...

كنار يه پاساژ نگه داشت و منم باهاش پياده شدم ... مغازه ي زيادي تو پاساژ بود ...

ميثاق اول رفت به موبايل فروشي و موبايلمو داد تا تعميرش كنن فروشنده گفت ال سي

دي تلفنم خراب شده و تا يه ربع ديگه تحويلمون ميده ... ميثاق هم گفت يه ربع ديگه

برمي گرده تا تلفنو ازش بگيره ... منم با ميثاق همراه شدم تا وسايلي كه مي خواست

بخره ...

پشت ويترين يه لباس ورزشي فروشي وايساده بودم و به تي شرتاش نگاه مي كردم ...

يه لباس واسه ايروبيك مي خواستم ...

خواستم برم تو كه ميثاق پشت سرم گفت :

_ چيزي لازم داري ؟

_ اره يه دست تي شرت مي خوام ...

ميثاق _ باشه تو برو تو منم ميرم گوشيتو بگيرم ببينم درستش كرده يا نه ...

زير لب چشمي گفتم و قدم تو فروشگاه گذاشتم ... چون نمايندگي يه مارك معروف بود ،

همه ي لباساش از بهترين جنس بودن و يه ريالم تخفيف نمي داد ... يه تيشرت صورتي

رو برداشتم و از فروشنده خواستم بهم قيمتو بگه كه ميثاق اومد تو ... قبل از اينكه

اجازه بده كيف پولمو دربيارم ، مبلغو روي پيشخوان گذاشت و پلاستيكو برداشت و رفت

بيرون ...

با خنده سري تكون دادم ... محبتاش هم مثل اخلاقش زوري بود ! همونطور كه از در

پاساژ بيرون مي رفت ، پلاستيكا رو به دستم داد و گفت :

_ اينا رو بگير من ببينم گوشيتو خوب درست كرده ...

بسته ها رو ازش گرفتم اونم گوشيمو در آورد ... صداي اهنگ روشن شدن موبايلم كه

نوكيا بود بلند شد ... ميثاق به صفحه ي گوشيم دست كشيد و گفت :

_ نه خوب داره نشون مي ده ...

دستشو بالا تر اورد و صفحه رو تو نور افتاب برد تا بتونه كيفيتشو بسنجه ... منم به

سمت ماشين رفتم و در صندوق عقبو باز كردم و وسايلو توش گذاشتم ... تازه در

صندوقو بستم و برگشتم سمت ميثاق تا بهش بگم بريم ... ديدم گوشيو نزديك صورتش

گرفته و با دقت و اخم عميقي كه رو پيشونيشه بهش نگاه مي كنه ... با دكمه ها ور رفت

و بيشتر به صفحه زل زد ... يه چيزايي زير لب گفت ... با كنجكاوي بهش خيره بودم ...

داره با موبايلم چي كار مي كنه ؟! تا خواستم قدمي به سمتش بردارم ، يه واي زير لب

گفت و تكيه داد به تنه ي درختي كه زير سايه اش وايساده بود ... دلم فرو ريخت ... ميثاق

چش شده ؟ چرا داره زير لب با خودش حرف مي زنه ؟!

سريع به سمتش رفتم و گفتم :

_ ميثاق ... ميثاق حالت خوبه ؟

اما بهم نگاه نمي كرد ... همونطور زل زده بود به صفحه ي گوشيم و با حيرت بهش نگاه

مي كرد ... سرمو بردم نزديك تر تا ببينم چي اينجوريش كرده ... با ديدن عكس بچگي

يوسف كه از نسرين خانم گرفته بودم و اسكرين سيور گوشيم بود ، ماتم برد ... چرا

ميثاق اينطوري به عكس يوسف زل زده ؟!

با سوال به ميثاق و عكس يوسف نگاه مي كردم كه ميثاق يهو راست شد و با چشمايي

نمناك زل زد بهم ... با ديدن چشماي خيسش تعجبم بيشتر شد ... يه حس بدي داشتم ...

مي ترسيدم اتفاقي افتاده باشه كه ميثاق اينجوري بي تابي مي كنه ... اما آخه يه عكس

چطور مي تونه اونو اينقدر بهم بريزه ؟!

با صداي خش دارش به خودم اومدم :

_ اين ، عكس كيه ؟ چرا رو اسكرين سيور گوشي توئه ؟

با تعجب زير لب گفتم :

_ بچگي يوسفه ...

انگار شكي كه توي چشماش بود ، به حقيقت رسيد ... چشماشو بست و ابروهاي

لرزونشو توي هم كشيد ... دستش روي صورتش رفت و حايل چشماش شد ... چرخيد و

پشت به من وايساد ... هنوز زير لب زمزمه مي كرد ... چي ميگه با خودش ؟ نمي فهمم

... جلوتر رفتم و دقيق پشت بهش وايسادم اما هنوز گوشمو نزديكش نبرده بودم كه

برگشت و استين مانتومو گرفت ... همونطور كه من توي شوك بودم و اون منو دنبال

خودش مي كشوند گفت :

_ بايد زود بريم ويلا ...ميبخشي اما بايد از يه چيز مهم مطمئن بشم ...

بعد از سوار شدن من خودش پشت رل نشست و جلوي چشماي متعجب من با سرعت به

سمت ويلا روند ...اونقدر سرعتش بالا بود که به صندليم چسبيده بودم و با ترس به

ماشينهاي اطرافم نگاه مي کردم ... چند بار بلند به ميثاق گفتم يواشتر بره اما اون اصلا

حرف منو نميشنيد ... زير لب اسمي رو تکرار مي کرد و هر ازگاهي لبشو سفت به

دندون مي گرفت ... وقتي به ويلا رسيديم ، نفس راحتي کشيدم ... ميثاق بدون اينکه ترمز

دستيو بکشه ، از ماشين پايين پريد و دويد سمت در ورودي ... ترمز دستيو کشيدم و در

ماشينشو قفل کردم ... با دو دنبالش رفتم که ديدم داره از پله ها بالا مي ره ... زهره خانم

و مينا از آشپزخونه بيرون اومدن و با تعجب به ما نگاه کردن ... مينا با نگراني گفت :

_ يهدا جون چيزي شده ؟

بدون اينکه برگردم گفتم :

_ نمي دونم ...

يادم رفت به بقيه که توي سالن بودن سلامي بکنم ... تند تند از پله ها بالا مي رفتم ...

مي خواستم هر چه زودتر دليل رفتاراي ميثاقو بفهمم ... براي چي داره اينهمه عجله مي

کنه ؟ نگاهي به راهرو انداختم ... ديدم رفت تو اخرين اتاق که براي کسي نبود ...منم

دنبالش دويدم ... با نفس نفس در اتاقو باز کردم و خودمو توش انداختم ... ميثاقو ديدم که

رو به روي يه عکس بزرگ ، که قاب عکسهاي کوچيکي اون قاب بزرگ رو احاطه کرده

بودن وايساده . پشتش به من بود ... با صدايي که به خاطر نفس زدنم بريده بريده شده بود

گفتم :

_ چي ... شده ؟

ميثاق برنگشت ... فقط آروم زانوهاش شل شد و با بيچارگي روي زمين نشست ...

زانوهاي منم شل شد ... لرزون جلو رفتم ... نگاهم از روي ميثاق به عکس روي ديوار

لغزيد ... تپش قلبم يه دفعه اوج گرفت ... حس کردم جريان خون تو تنم برعکس شده ...

اين ، عکس کيه ؟

قاب عکس بزرگي که جلوم روي ديوار نصب شده بود ، عکس يه مرد ميانسال خوش

چهره رو در برداشت ... مردي که چشماي سبز زمرديش ، و نگاه نافذ و اجزاي متناسب

صورتش ، دست به دست هم داده بود تا منو به مرز جنون بکشه ... چشماي اين مرد ،

کپي يوسف بود ... همون مهربوني آشنا از صورتش مي ريخت ... همون چشماي

زمردين روي صورتش مي خنديد ... و همون کسي بود که با ديدنش ، وجودمو از هم مي

پاشوند ...

صداي دويدن و باز شدن درو پشت سرم شنيدم اما نگاهمو از روي قاب برنداشتم ... ديدم

که مينا جلو اومد و کنار ميثاق زانو زد اما اعتنايي نکردم ... تا وقتي که مينا گفت :

_ ميثاق چرا اومدي تو اتاق بابا ؟

همه ي حقيقت برام روشن شد ... اين حقيقتي که خيلي سنگين بود ... با همه ي

سنگينيش اوار شد رو سرم ... يوسف ِ من ... فهميدم کي هستي ... فهميدم اين چشماي

زمرديني که رو به رومه ، با همون چشماي مهربونت ، پيوند خورده ... الان با همين آره

؟ تو زودتر از من صاحب اين چشما رو پيدا کردي آره ؟

چرا من زودتر نفهميدم ؟ چرا نفهميدم چقدر تو با ميثاق وجه اشتراک دارين ؟ باباي

حقيقي تو ... پلاک گردنت ، پدر شهيد ميثاق ، چشماي ماشي ميثاق ... اينا چيزي نبودن

که بشه به راحتي ازش گذشت ولي ، من نمي دونستم تو توي اين خانواده اي ...

صداي جيغ مينا منو به خودم آورد ... وقتي چشمامو روي مينا که با صورت خيس به

ميثاق نگاه مي کرد چرخوندم ، با خودم گفتم حتي مينا هم شبيه يوسفه ... زهره خانم و

مامان و طاها و ليلي و همه و همه به اتاق هجوم اوردن ... به ثانيه نکشيده بود که

همهمه ي بقيه تو گوشم پيچيد ... صداي چي شده چي شده هاشون آزارم ميداد ... دستامو

روي گوشم گذاشتم ... مي خواستم با خودم خلوت کنم ... مي خواستم ببينم اينم يه

کابوسه يا نه ...

چرخيدم و خودمو از بين ليلي و طاها و محيا که جلوي در گاه وايساده بودن بيرون کشيدم

... به صداي طاها و محيا که بلند ازم توضيح مي خواستن توجه نکردم ... خودمو به

دستشويي رسوندم ... طبق عادت هميشگيم ، شير ابو تا آخر باز کردم و زل زدم به آينه

... همه چيزو ميديدم جز خودم ...

همه ي خاطره ها ، همه ي نگاه ها ، همه ي لبخند ها ، همه ي يادها ... همه ي اون

چيزايي که متعلق به يوسف بودن ... همه اشو ويران کننده ان ... بودنش ، نبودش ... و

حالا ، حقيقت وجودش ... داره داغونم مي کنه ... نمي تونه اينقدر بي رحمانه واقعي باشه

... نمي تونه ... مگه زندگي فيلمه ؟ خدايا ... اصلا فيلم نامه امو خوب ننوشتي ... همه

چي طعم تلخي مي ده ... همه چي پر از گريه اس ... پره از حسرت ... انگار دارم توي يه

کابوس دست و پا مي زنم ...

مشتمو زير اب بردم و وحشيانه به صورتم آب پاشيدم ... قطره هاش تا شالم رسيد و

خيسش کرد ... مشت دومو زدم ...سوم ... چهارم ... بعدي ... اَاَاَاَاَه لعنتي ! چرا هر چي

اب به صورتم مي پاشم بيدار نميشم ؟ چرا اين کابوس اينقدر واقعيه ؟

خدايا ، اين يه بازيه نه ؟! يه بازي ديگه ... يه بازي سخت ديگه ... مي دوني ؟! من اصلا

هم بازي خوبي نيستم ... ! دور منو خط بکش ...التماست مي کنم ... مگه من ازت چي

ميخوام ؟ مگه دادن خوشبختي و ارامش بهم برات سخته ؟ ارههههههههه ؟

با داد مشت آبمو به آينه پاشيدم ... گلوم زخم بود ... بغض هميشگيم سر باز کرد ...

بغضي که بعد از رفتن يوسف تو گلوم هميشگي شده بود ... موندگار بود ... چقدر واسش

زجر کشيدم ... درد کشيدم ... داد کشيدم ... خدايا بس نيست ؟! من فقط مي خوام ميون

اين همه کشيدن ، فقط ... نفس بکشم ...

يکي محکم به در کوفت و پشت سرش صداي هراسون ليلي رو شنيدم :

_ يهدا درو باز کن ...

نگاه خيسمو از آينه گرفتم ... تکيه ي خسته امو دادم به ديوار ...

نفسم با رفتن يوسف رفت ... ولي با اومدن خانواده اش ، با پيدا کردنشون برنگشت ...

بدتر شد ... انگار ريه هام با نفس قهرن ... با يه نفس اسوده ...

ليلي _ يهدا تو رو به قران قسم باز کن ...

صداش بين اون همه تق تق در قابل تشخيص نبود ... بي توجه سر خوردم زمين و

زانوامو تو بغل گرفتم ...

آخه چرا ميثاق ؟ چرا اون بايد برادر يوسف باشه ... چرا اوني که حالا بهش وابسته ام

بايد به برادر نامزد سابقم ؟ چرا من بايد عاشق دو برادر بشم ؟ چرا هر دو عشق برام

ممنوعه اس ... اولي رو که تو نخواستي خدا ... دومي ، خودش نمي خواد ... چرا هيچ

کس منو نميخواد ؟! هيچ کسم شده فقط يه نفر ! و اونم ميثاقه ...

صداي در زدن قطع شد ... سرمو کمي چرخوندم سمت در قهوه اي رنگ ... دو تقه ي

آروم به در خورد ... پوزخندي رو لبم نشست ... انگار ليلي خسته شده ... هنوز فکرم

کامل نشده بود که صداي خش دار و پر بغض ميثاق اومد :

_ يهدا بيا بيرون باهات حرف دارم ...

و دو تقه ي اهسته ي ديگه ...

چشماي خيسم بيشتر به اشک نشست ... تو دلم گفتم يه بار ديگه بگو يهدا ... يه بار

ديگه اسممو صدا کن ... ديگه واسه هميشه از شنيدنش محروم ميشم ... يه بار ديگه

بگو ...

ميثاق _ يهدا ...

باز همون لحن ... هموني که ته دلمو خالي مي کرد ... هموني که لبخند کمرنگي بين

اونهمه اشک مهمون چهره ي رنجورم مي کرد ... به زحمت روي پاهام سوار شدم ...

قبل از باز کردن در ، صورتمو با استين مانتوم خشک کردم ... کليدو توي در چرخوندم ...

در باز شد و قامت بلند ميثاق توي قاب در خودنمايي کرد ... نگاه اونم مثل من کمي نم

داشت ... خدايا ... کاش داشتن اين چشماي ماشي ، يه خيال خام نبود ... بازم فکر

نداشتنش ، چشمامو خيس کرد ... بازم بغض به گلوم چنگ زد ... با ديدن چشماي خيسم ،

خط کمرنگي بين ابروهاش سايه انداخت ... صداي ارومشو با يه نگاه گنگ و پر سوال

تحويل گرفتم :

_ چيزي شده ؟

چي مي تونستم بگم ؟ جسارت گفتن کلمه ها رو نداشتم ... دلم مي خواست تموم بغضم از

نگاهم خونده بشه ... اما ... در عوض ، بغضمو با آب دهنمو قورت دادم و با يه لبخند کج

گفتم :

_ هيچي ...

نگاهي به پشت سرش كردم ... مينا با چشماي اشكي وايساده بود وقتي نگاهمو متوجه

خودش ديد ميثاقو كنار زد و با بغض دستمو گرفت و گفت :

_ يهدا تو بگو ... بگو اينا دروغه ... بگو اون پسر بچه ، داداش من نيست ...

ناله ي يا خداي زهره خانم اجازه نداد جوابشو بدم ... نگاهم كشيده شد سه گوشه ي

سالن ... زهره خانم بي حال روي مبلي از حال رفته بود و مامان و ليلي و محيا با

نگراني مي خواستن بهوشش بيارن ... مينا فشاري به دستم داد و با صدايي خش دار

گفت :

_ مگه نه ؟ ...

نگاه خيسمو بهش دوختم ... حرف نگاهمو خوند ... دستش شل شد ... عقبتر رفت و

صورتش از زور گريه جمع شد ... با التماس گفت :

_ حالا داداشم كجاست ؟....

اشكام دونه دونه سر خوردن روي گونه ام ... بگم كجاست ؟ زير يه خروار خاك ؟ ...

چقدر قاصد خبر بدي بودن سخته ... خواستم چيزي بگم كه صداي خسته ي ميثاق مانع

شد :

_ يهدا بايد باهات حرف بزنم ...

پر سوال نگاهش كردم ... مينا اجازه ي تاييد نداد :

_ نه ميثاق ... بزار بهم بگه داداشم كجاست ...

ميثاق جواب مينا رو داد :

_ چند لحظه صبر كن مينا ...

مينا دستش رو روي دهنش گذاشت تا صداي گريه اشو خفه كنه ... با تاسف به اون جمع

نگاه كردم و با ميثاق همراه شدم ... اروم از پله ها رفت بالا و داخل همون اتاقي شد كه

عكس پدرش بود ... تن خسته اشو روي مبلي انداخت ... موهايي كه با چنگ زدن زياد

ژوليده شده بود رو از پيشونيش كنار زد و گفت :

_ ميشه درباره اش حرف بزني ...

با اينكه منظورشو مي دونستم ولي با اينحال پرسيدم :

_ درباره ي كي ؟

ميثاق با بي حالي تكيه اشو به پشتي مبل داد و گفت :

_ يوسف ... مي خوام هنوز هم يه اميدي داشته باشم كه همه ي اينا فقط يه شباهته...

روبه روش روي مبل تك نفره نشستم و حرفمو مزه مزه كردم ... بالاخره بايد مي دونست

كه يوسف برادرشه و منم بايد با اين حقيقت تلخ كنار ميومدم ...

_ فقط يه شباهت نيست ... ايني كه اونجاست ، واقعيه ...

و به عكس بچگي يوسف كه كنار عكس پدرش گذاشته شده بود اشاره كردم ...

ميثاق با صدايي كه از ته چاه درميومد گفت :

_ مگه اون پدر مادر نداشت ؟

_ چرا... ولي قبل از ازدواجمون ، حبيب اقا ، پدرش ، گفت كه يوسف ... رو دزديده بوده

...

ميثاق _ از كي ؟ ميلاد كه توي زلزله گم شده بود ...

ميلاد ؟ پس اسم واقعي يوسف اينه ...

_ اونم گفت كه يوسفو از زير آوار پيدا كرده بود و مي تونسته به بهزيستي تحويلش بده

... اما اين كارو نكرده ...

ميثاق منتظر نگام كرد ...

_ حبيب اقا و نسرين خانم بچه دار نمي شدن ... خواستن يوسفو نگه دارن ... براي

همين بهش حقيقتو نگفتن تا نزديك ازدواجمون . يوسف خيلي بهم ريخت بخصوص وقتي

فهميد كه به راحتي مي تونسته شما رو پيدا كنه ...

نگاه منتظرش رنگ سوال گرفت ... ادامه دادم :

_ حبيب اقا اون پلاكي كه گردن يوسف بوده و فكر كنم مال پدرتونه رو ازش مخفي كرده

بودن تا چيزي نفهمه ولي نزديك ازدواجمون حالشون بد شد و ترسيدن ... فكر كنم از

عذاب وجدان بود كه همه چيزو بهش گفتن ... تا يه مدت رفت سفر ... اومد رودبار ....

كنار اومدن با اين قضيه براش سخت بود ... وقتي برگشت نمي تونست حبيب اقا رو

نبخشه اخه بيست سال پدري كرده در حقش ... بخشيدش اما مي خواست دنبال شما بگرده

... با هم قرار گذاشتيم بعد از عروسي بيايم اينجا و با هم دنبالتون بگرديم كه ...

بغضي كه از اول حرف زدن تا حالا توي گلوم سنگيني مي كردو به زحمت پايين فرستادم

... ميثاق حال خرابمو فهميد و پرسيد :

_ بعد از اون اتفاق ، تو مي تونستي بياي دنبالمون ... مگه نه ؟ گفتي پلاكو داشتي ...

اهسته سرمو تكون دادم ...

_ داشتم ولي ... تو دريا افتاد ...

ميثاق _ چي ؟ اونجا چرا ؟

جوابي ندادم ... يه دفعه با خشم گفت :

_ مي خواستي خود كشي كني ؟

نگاهمو به چشماي سرخش انداختم ... تو دلم پوزخندي زدم ... حالا بگو يهدا ... اين

تعصب نيست ؟ اين نگراني و حسادت نيست ؟ ... نمي تونم تعبير كنم ... نمي شه ...

ميثاق _ يعني اينقدر دوستش داشتي ؟

لحنش غم داشت ... از روي مبل بلند شدم و گفتم :

_ ما قسمت هم نبوديم ...

خواستم از اتاق بيرون برم كه گفت :

_ ادرس حبيب اقا رو داري ؟

_ بله ...

ميثاق هم از جاش بلند شد و به سمتم اومد :

_ بهم بده ... امروز برمي گرديم ... مادرم حال خوشي نداره ...

سرمو پايين انداختم و گفتم :

_ من ... نمي خوام بهشون بگم كه ...

حرفمو قطع كرد ... با صداي خسته اش گفت :

_ خودم حسابي بهم ريخته ام ... اگه مي شه كمكم كن ... لطفا ...

نمي تونستم ... خيلي سخت بود ولي براي كمك به ميثاق اين كارو مي كردم ...

با صداي ضعيفي قبول كردم :

_ باشه ...

قبل از اينكه درو باز كنم ميثاق گفت :

_ فقط ... خودتو براي هر رفتاري اماده كن ... اگه ميبيني نمي توني تحمل كني ...

توي چشماي غمگينش زل زدم ...

_ اگه نمي تونستم الان اينجا نبودم ... زودتر از شما فهميدم و الان با خودم كنار اومدم

...

ميثاق لبخند كمرنگي زد :

_ خوب با خودت كنار مياي ... خوش بحالت ...

بازم پوزخند تلخي به خودم تحويل دادم ... چقدر تظاهر كردن براي راحت شده ...

با هم به سمت سالن رفتيم ... صداي زهره خانم بين اون همه هق هقي كه مي كرد گم

شده بود :

_ از مينا ... دو سال كوچيك ... تر بود ... خيلي ... بي تابي ... خالقو ... مي كرد ... تازه

شهيد ... شده بود ... يه بچه ي ... چهار ساله ... از دوري ... باباش ...

نفس كم اورد ... با ديدن بي تابي هاي زهره خانم ، قلبم تير مي كشيد ... چشماي پر

اشكمو تاب دادم تا اشكم نريزه ... نمي خواستم ضعيف باشم ... ميثاق رو كمكم حساب باز

كرده بود ... زهره خانم بعد از يه ليوان آب دوباره شروع كرد به گريه كردن ... مهرشاد

كه پشت مبل زهره خانم ، بالاي سرش وايساده بود گفت :

_ خاله تو رو خدا اروم باشين ... دوباره حالتون بد ميشه ...

قدمهاي ميثاق كند شد ... منم وايسادم و برگشتم سمتش ... با چشمايي نمناك و نگران

زير لب زمزمه كرد :

_ مادر قلبش ناراحته ... نكنه دوباره ....

حرفشو خورد و لبشو به دندون گرفت ... با صداي ارومي گفتم :

_ مي خواين بهشون نگيم ؟

ميثاق چند لحظه اي توي چشمام نگاه كرد ... انگار سوالمو متوجه نشد ... ولي به

محضي كه دوباره خواستم سوالمو تكرار كنم گفت :

_ نه ... اگه فردا باهام بياد و اون وقت بفهمه بدتره ...

پس واقعا مي خواست بره پيش حبيب اقا ...ميثاق زودتر از من راه افتاد و ازم جلو زد ...

پله ها رو يكي دو تا كرد و پا توي سالن گذاشت ...

مينا با ديدن ميثاق از كنار زهره خانم بلند شد و اومد كنارم ... دستمو گرفت و با صدايي

پر از بغض و مرتعش گفت :

_ يهدا ... داداشم ، نامزد تو بوده ؟

با التماس تو چشمام زل زده بود ... نمي تونستم بهش جواب بدم ... خيلي سخت بود به

كسي كه يه عمر چشم انتظار برادرشه بگي مرده ... نگاه سرگردونمو به زهره خانم

دوختم كه ميثاق داشت شونه هاشو ماساژ مي داد و آروم چيزي رو بهش مي گفت ولي

زهره خانم چشم به من دوخته بود و منتظر بود حرف مينا رو تكذيب كنم ... اما ... تنها

كاري كه تونستم بكنم اين بود كه با شرمندگي سرمو پايين بندازم و اجازه بدم اشكام گونه

هامو تر كنن ...

با عقب رفتن مينا و ازاد شدن دستم ، بهش نگاه كردم ... ناباورانه زل زده بود تو چشمام

و اشكهاش بي وقفه سر مي خوردن رو صورتش ... لبمو محكم دندون گرفتم تا گريه ام

بلند نشه ... مينا سرشو محكم به طرفين تكون داد و گفت :

_ نه ... نه تو رو خدا بگو نه ... بگو نه وگرنه من ميميرم ...

حالتاش عادي نبود ... نمي تونست با اين حقيقت تلخ كنار بياد ... خواستم چيزي بگم كه

بلند شيون كرد :

_ مامااااااااااااااان ...

هق هق زهره خانم شدت گرفت ... مينا زانو زد روي زمين و لباسشو از روي سينه اش

مشت كرد ... با صداي پر بغض گفت :

_ مامان ... يعني ديگه منتظر ميلاد نباشم ؟ ... يعني ديگه داداشمو نميبينم ... ؟

همه به گريه افتاده بودن ... ميثاق اومد جلوي مينا و نزاشت بيشتر از اين خودخوري كنه

... وقتي بلندش كرد ديدم گونه هاي ميثاق خيسه ... هق هقم نا خوداگاه بلند شد ... نمي

تونستم صورت خيسشو ببينم ...

زهره خانم ناي حرف زدن نداشت ... مينا با صدايي كه به زور شنيده مي شد گفت :

_ مي خوام ببينمش .... ببينم صورتش چجوريه ...

جلو رفتم و گوشيمو از جيبم بيرون اوردم ... عكس يوسفو آوردم و به دست مينا دادم ...

مينا سيخ روي مبل نشسته بود و زل زده بود به عكس ... زير لب با خودش حرف مي زد

... زهره خانم بلند زجه زد :

_ الهي بميرم كه بزرگ شدنتو نديدم مادر ....

و توي آغوش مامان از حال رفت ... جو اونجا برام سنگين بود .. ياد بيمارستان ميفتادم

... ياد روز مرگ يوسف و عروسي نحسي كه داشتم ... زجه هاي نسرين خانم و گريه

هاي مينا درست عين بي تابي هاي نسرين خانم براي يوسف بود .... كم كم همه ي صحنه

هاي تلخ اون روز جلوي چشمام رژه رفت ... گريه هاي بي امونشون تو گوشم زنگ مي

زد ...

دويدن وحشيانه ي خودم و ديدن جسد يوسف ، همه و همه ، رديف شدن جلوي چشمم

...عصبهاي تنم به شدت درد گرفته بود ... ياد چشماي بي فروغ بسته اش ، توان رو از

پاهام گرفت ... زانوهام شل شد و در شرف افتادن بودم كه دو دست محكم زير بغلمو

گرفت و در عرض چند ثانيه صداي بلند طاها رو شنيدم كه به ليلي گفت :

_ ليلي ... يهدا ...

كابوس هاي شبانه ام توي ذهنم نقش بستن ... چشمام رفت بالا ... حس كردم بدنم سفت

شد ... مايعي از ته گلوم بي اختيار از ريخت تو دهنم و از گوشه ي لبم جاري شد پايين ...

هنوز صحنه ي ترسناك كابوسام جلوي چشمم بود كه بدنم به لرزه نشست و كمي بعد از

حال رفتم ...

..............

چشممو آروم باز كردم ... تمام تنم كوفته بود ... دستي به سرم كشيده شد و من چشممو

به سمت صاحب اون كشوندم ... بابا با لبخند بي جوني بهم نگاه مي كرد ... آروم گفت :

_ خوبي بابا ؟

حوصله ي جواب دادن نداشتم ... حس كردم مزه ي دهنم فوق العاده تلخه ... فقط چشمامو

به علامت تاييد باز و بسته كردم ... بابا لبخند محزوني زد و گفت :

_ خدا رو شكر ...

چشمم به ليوان اب روي عسلي افتاد ... نگاهم بهش بود كه دست بابا رفت سمتش و با

قرصي كه توي دهنم مي زاشت ، ابو به خوردم داد ... سرمو روي بالش گذاشت و گفت :

_ فعلا استراحت كن ... حالت كه بهتر شد بيا پايين وسايل آماده اس ... مي خوايم بريم ...

باشه ي ضعيفي گفتم و بابا از روي صندلي بلند شد و بيرون رفت ...صداهاي در هم و

آهسته اي از پشت در ميومد ... يه دفعه صداي عصبي بابا رو شنيدم :

_ گفتم نه ... درباره اش حرف نزن . من نمي زارم با اونا بره اونجا ....

صداي اهسته ي طاها رو به زحمت شنيدم :

_ اما اخه گناه دارن كه...

ليلي جدي گفت :

_ يهدا رو ببين ... اگه دوباره نسرين خانم و حبيب اقا رو ببينه من تضميني براي حالش

نمي دم ... اعصابش به قدري ضعيف شده كه ممكنه دوباره تشنج كنه ...

مامان با التماس گفت :

_ نه علي من نمي خوام بچه ام بره اونجا ...

پوزخند تلخي اومد رو لبم ... چقدر فشار روم بوده كه تشنج كردم ؟ مني كه حتي به زور

مريض مي شدم حالا بايد قرنطينه بشم ! به خاطر آرام بخشي که بابا به خوردم داده بود ?

کم کم چشمام روي هم افتاد و چيز ديگه اي نفهميدم ...

×××

چمدونمو با خودم به داخل اتاق کشيدم و هنوز کامل وارد اتاق نشده بودم که صداي اس

ام اس گوشيم باز شد ... قفل گوشيو باز کردم و پيامي که از ميثاق اومده بودو خوندم ...

ازم ادرس خونه ي نسرين خانمو مي خواست . نمي دونم چرا به جاي جواب دادن ?

دکمه ي سبزو فشار دادمو شماره اشو گرفتم ... صداي بوق توي گوشم پيچيد ...

ميثاق ـ بله ...

ـ سلام...

ميثاق ـ سلام . بهتري ؟

ـ اره ... تازه رسيدين ؟

ميثاق ـ اوهوم ... بعد از شما .

صداش خسته بود ... خيلي زياد ... معطلش نکردم و گفتم :

ـ فردا يه جايي قرار بزار ببرمتون خونه شون .

ميثاق ـ مزاحمت نميشيم . ادرس بگو ميريم ... مامان مي خواد باهاشون حرف بزنه ...

مردد پرسيدم :

ـ شکايت که نمي خواين بکنين ؟

خيلي عادي جواب داد :

ـ نه ... دليلي نداره که بکنيم ... چيزي به دست نمياريم ...

ـ اوهوم ... پس فردا ساعت 6 عصر سر چهارراه ... ميبينمتون ...

ميثاق ـ باشه ... ممنون از لطفت ... من بايد برم خداحافظ ...

جوابشو آروم دادم و به گوشي خيره شدم ... انگشتام ناخودآگاه کشيده شدن سمت شماره

ها ... بي اراده شروع کردم به گرفتن ... بعد از دو بوق ? صداي مريض نسرين خانمو

از پشت تلفن تشخيص دادم ... صداي رنجور و پر دردشو ...

ـ بله بفرمايين ...

حرفي نزدم ... منتظر نشدم تا دوباره بگه الو . گوشيو قطع کردم و انداختم روي تخت .

همن که بدونم هنوز همونجا زندگي مي کنن برام کافي بود ... فردا قرار بود چه اتفاقي

بيفته ؟ اگه مامان و بابا بفهمن دارم ميرم مطمئنا مانعم مي شن ... مي ترسن بلايي بدتر

از تشنج سرم بياد ... اما بلايي که سر من مياد برام مهم نيست ... کسي که بيشتر از

همه تو اين جريان ضربه خورده زهره خانم و مينا و ميثاقن ... واژه ي سخت براي بيان

حالشون کافي نيست ... دست دراز کردم و گوشيو برداشتم ... عکس يوسفو آوردم و با

شصتم روش دستي کشيدم ... زير لب زمزمه کردم :

ـ بايد صدات کنم ميلاد ؟ ....

توي اينه ي بغل ، كمري مشكي ميثاقو ديدم . دستمو از شيشه بيرون اوردم و اشاره كردم

دنبالم حركت كنن ... خيلي از خونه ي نسرين خانم دور نبوديم .. در عرض پنج دقيقه

رسيديم اونجا ... با نگاهي به در خونه ، دلم زير و رو شد ... دستمو محكم مشت كردم و

به خودم قوت قلب دادم ...

اروم باش دختر ... تو داري به زهره خانم كمك مي كني ... بايد مياورديش اينجا ... نمي

بيني چقدر داغونه ؟

اما پس ، خودم چي ؟مگه خودم وقتي ميام اينجا داغون نمي شم ؟...

از اومدنم پشيمون شدم ... مي خواستم برگردم كه تقه اي به شيشه ي ماشين خورد .

سرمو بالا گرفتم . ميثاق داشت نگاهم مي كرد . دو قدم از ماشين فاصله گرفت و من

پياده شدم . با دقت بهم زل زده بود ... وقتي درو قفل كردم پرسيد :

_ اگه نمي خواي باهامون بياي اشكال نداره ... خودمون ميريم ...

لبخند نصفه اي زدم و گفتم :

_ نه ... بايد باشم تا تاييدتون كنم يا نه ...

همونطور كه كنار هم به سمت ماشين ميثاق قدم مي زديم گفتم :

_ محنا خوبه ؟ با شما برگشت ؟

ميثاق _ نه ... از شمال با دانيال و خان عمو اينا برگشت ...

_ خوبه با اونا باشه ... اينجا جو مناسبي براي بچه اي مثل اون نيست ...

ميثاق فقط سري به علامت تاييد تكون داد و چيزي نگفت . نگاهي به مينا كه داشت به

زهره خانم كمك مي كرد تا از ماشين پياده بشه كردم ... هر دوشون بي رمق بودن و

چشماشون سرخ سرخ بود ... زير لب از ميثاق پرسيدم :

_ حالشون بهتره ؟

ميثاق نفس سنگينشو بيرون داد و گفت :

_ به نظرت بايد بهتر باشيم ؟

نگاه دقيقي به خودش انداختم ... حال و روز اونم تعريفي نداشت ...پاي چشماش به خاطر

بي خوابي مفرط ، گود رفته بود و ته ريش چند روزه اي روي صورتش خودنمايي مي كرد

... ميثاقي كه هميشه كت و شلوار خوشدوخت مي پوشيد ، حالا يه پيرهن آستين كوتاه

مردونه پوشيده بود و با بي قيدي ، دو دكمه ي بالاش رو باز گذاشته بود ... انگار هوا

براي تنفس كم داره ... مثل الان ِمن ...

به مينا و زهره خانم كه بهمون نزديك شدن ، سلامي كردم ... مينا با صدايي خش دار

پرسيد :

_ خونشون كدومه ؟

به جاي اشاره كردن ، از پاهام كمك گرفتم و با قدمهايي سنگين به سمت در خونه ي

مشكي رنگ رفتم ... هنوزم همه چيز مثل سه سال پيش بود ... به غير از آدمي كه اينجا

رو به روي در وايساده بود و به غير از اون آدمهايي كه ممكن بود توي خونه باشن و

ادمي كه ديگه بودنش توي اون خونه ممكن نبود ... !

دست لرزونمو بالا اوردم و قبل از اينكه اجازه بدم افكار منفي ، به مغزم راه پيدا كنن ،

زنگو فشردم ... به فاصله ي چند ثانيه كه برام مثل چند قرن گذشت ، صداي زنيو شنيدم

كه توي كوچه پيچيد :

_ كيه ؟

آب دهنمو قورت دادم ... الان بايد مي گفتم منم يهدا نامزد سابق يوسف ؟ هموني كه ارزو

داشتين بشه عروستون ؟ هموني كه بعد از مرگ يوسف بهش تهمت بدشگوني زدن ؟

هموني كه حتي بعد از اون حادثه ، بازم اومد پيشتون و ازتون خداحافظي كرد و اخرين

تهتمتها و نگاه هاي بد فاميلتون رو به جون خريد ؟ همينا رو بگم ؟ ...

صداي بي حوصله ي زن دوباره بلند شد :

_ كيه ؟!

برگشتم و نيم نگاهي به چهره ي رنجور و پر استرس مينا و زهره خانم انداختم ... مينا

لبشو محكم به دندون گرفته بود ... انگار با حنجره اش در جدال بود كه داد نزنه ... نگاهم

از مينا به روي ميثاق لرزيد ... با وجود خستگي ظاهريش ، نگاهش آرامش دهنده بود ...

با نگاهش مصمم شدم و با صدايي نه چندان بلند حضورمو اعلام كردم :

_ يهدام ...

زن با لحن پرسشگرانه اي تکرار کرد :

_ يهدا ؟!

لبمو با زبون تر كردم و گفتم :

_به نسرين خانم بگين ... خودشون مي شناسن .

چند لحظه ساكت شد . صداي گذاشتن ايفون اومد . با پنجه ي پا به در ضربه مي زدم كه

در با صداي تيك بلندي باز شد ... استرس تمام وجودمو به تپش انداخته بود . سعي كردم

به خودم مسلط بشم ... زير لب نام خدا رو صدا زدم و درو هل دادم و قدم توي حياطي

گذاشتم كه الان تمام گلها و درختاش مثل ساكنان خونه اش پژمرده بود ... قدمهام شل بود

مثل زهره خانم و مينا و ميثاق ... تنها صدايي كه توي فضا بود ، صداي كشيده شدن كف

كفش ما چهار تا روي موزاييك هاي حياط بود ...

زانوهاي لرزونمو روي پله ها گذاشتم و آروم ازش بالا رفتم ... در سالنو باز كردم و اول

خودم وارد اون خونه ي تاريك شدم ... خونه ايي كه مي دونم بعد از رفتن يوسف رنگ

روشني به خودش نديد ... درو نگه داشتم و به اونا هم اشاره كردم بيان داخل ... همه

وارد شدن و من جلوتر به سمت هال رفتم . توي در گاه سالن ، زن ميانسالو ديدم كه به

داخل هال اشاره كرد و گفت :

_ بفرمايين داخل ... خانم و اقا منتظرتونن ...

براي اولين بار بود كه زنو مي ديدم . ازش پرسيدم كيه و اونم گفت پرستار نسرين

خانومه ... قبل از وارد شدن به هال ، نفس عميقي كشيدم و كف دستمو كه از زور

اضطراب عرق كرده بود به مانتوم كشيدم ... زهره خانم و مينا هم دست كمي از من

نداشتن ... انگار تنها فرد اروم جمع ميثاق بود ولي با نگاه به چشماي اشفته اش پي به

استرس درونش مي بردي ...

دستم روي دستگيره ي در گذاشته بودم كه در زودتر از اينكه من باز كنم ، به عقب كشيده

شد و چهره ي نسرين خانم تو درگاه نمايان شد ...

با چشماي اشك الود زل زده بود بهم ... نمي دونم چي شد كه چشمه ي چشمم جوشيد و

اشكام رو صورتم راه پيدا كردن ... چقدر تو اين سه سال پير شده بود و خطوط چهره اش

بارز تر ... دستشو بالا اورد و صورتمو نوازش كرد و با بغض گفت :

_ عروس گلم ...

انگار بغضم منتظر همين يه كلمه بود كه بشكنه ... تو بغل هم زار مي زديم ... نسرين

خانم هنوزم منو عروس خودش مي دونست و اين برام دردناكتر بود ... چقدر مرگ

يوسف و خلا اش تو جاي جاي اين خونه احساس مي شد ...

بعد از چند لحظه ازش جدا شدم ... هنوز داشت گريه مي كرد ولي من به زحمت گريه امو

فرو خوردم ... نسرين خانم از جلوي در كنار رفت ... انگار تازه متوجه ي زهره خانم و

بقيه شد ... پرسشگرانه نگام كرد ... لبخند تلخي زدم و گفتم :

_ مهمون اوردم براتون ... حبيب اقا هستن ؟

نسرين خانم _ اره عزيزم ...

و به زهره خانم خوش امد گفت . براش جاي سوال بود كه چرا مينا و زهره خانم گريه م

كنن ... ولي با اينحال ، چيزي نپرسيد و ما رو به داخل دعوت كرد ... پا كه توي سالن

گذاشتم ، نگاهم به مرد رنجوري افتاد كه گوشه ي مبل نشسته بود . به محض ورودم ،

به عصاش چنگ زد و به زحمت خودشو از روي مبل بالا كشيد ... چقدر شكسته شده بود

... زود جلو رفتم و گفتم :

_ راحت باشين حبيب اقا ....

با نگاه غم بارش بهم چشم دوخت ... انگار توي گذشته ها سير مي كرد ... نگاهش روي

اشكي كه روي صورتم در حال غلتيدن بود ، افتاد و با اندوه زمزمه كرد :

_ انگار با رفتن يوسف تو هم رفتي دخترم ... ديگه نديدمت ...

با پشت دست اشكمو پاك كردم و با صدايي مرتعش كه از اعماق غمم خبر مي داد گفتم :

_ بهونه ي موندنم تموم شد كه رفتم ...

حبيب اقا اه سردي كشيد و نگاهش به زهره خانم و بقيه افتاد كه داشتن به تعارف نسرين

خانم روي مبل مي نشستن ... اونم پرسشگرانه نگاهشون كرد و سوالشو بلند پرسيد :

_ ازدواج كردي ؟

دستپاچه به ميثاق نگاه كردم ... ميثاق خونسرد به حبيب اقا نگاه کرد و گفت :

ـ نه ... ايشون همسر من نيستن ... قرار بود روزي بشن زن برادري که بيست ساله

نديدمش ...

حبيب اقا گيج ميثاقو نگاه کرد ... لبمو محکم دندون گرفتم ... الان وقتش نيست ميثاق ...

الان نگو ...

خواستم به ميثاق علامت بدم كه چيزي نگه اما صداي لرزون نسرين خانم مانعم شد :

_ منظورتون چيه ؟

ميثاق سرشو چرخوند سمت نسرين خانم و با صدايي قاطع گفت :

_ منظورم مشخص نيست ؟ فكر كنم بيست و دو سال پيش بود رودبار زلزله اومد و شما

يه پسر از زير اوار نجات دادين نه ؟ خب ، منم تقريبا بيست ساله كه برادر پنج ساله ام

رو نديدم ... يعني نتونستم ببينمش ...چون ...

برگشت سمت حبيب اقا و با لحني تلخ گفت :

_ دزديدنش ...

ناله ي نسرين خانم تو گلو خفه شد ... با ترس زل زده بودم به حبيب اقا كه لحظه به

لحظه رنگ صورتش كبودتر مي شد ... با ترس جلو رفتم و زمزمه كردم :

_ خوبين حبيب اقا ؟

حبيب اقا نگاهشو از ميثاق نگرفت ... مثل ماهي كه بيرون از اب افتاده باشه نفس نفس

مي زد و كلمات بي مفهومي مي گفت ... با كمك عصاش از روي مبل بلند شد و با

قدمهايي كشيده رفت جلوي ميثاق و گفت :

_ شما ، كي هستين ؟

ميثاق بي توجه به سوال حبيب اقا ، يه عكس از بچگي يوسفو كه با خودش اورده بود ،

بيرون اورد و جلوي حبيب اقا گرفت و گفت :

_ اين پسر ، هموني نيست كه شما بزرگش كردين ؟

حبيب اقا با بهت به عكس خيره شد ... نسرين خانم هم لرزون جلو اومد و با ديدن عكس

با بغض گفت :

_ يوسفم ...

ميثاق خيلي صريح گفت :

_ اسم اين بچه يوسف نيست ... اين ميلاد ، برادر منه ... برادري كه حتي شانس نداشتم

تو تشييع جنازه اش شركت كنم ... ديدن بزرگ شدنش پيش كش ...

نفس عميق مي كشيد تا صداش نلرزه ... ولي پره هاي بينيش تند تند باز و بسته مي شدن

و گردنش با حركت مداوم قورت دادن آب دهان ، بالا و پايين مي رفت ... گريه ي زهره

خانم و مينا كه از اول ورودمون شروع شده بود بلندتر شد ... جون پاهاي حبيب اقا تموم

شد و ناگهان افتاد رو زمين ... نسرين خانم با وحشت صداش زد :

_حبيب ....

ميثاق كمي شوكه شده بود ... سريع كنار حبيب اقا زانو زد و كمكش كرد بلند بشه ... با

زحمت اونو نشوند روي كاناپه ... حبيب اقا بي محابا گريه مي كرد ... ميثاق خواست

دستشو از زير بازوي حبيب اقا بيرون بكشه كه حبيب اقا نزاشت و به دستش چنگ زد و

گريه و التماس گفت :

_ من نخواستم اينطوري بشه ... مي خواستم براش پدري كنم ... اون باشه چراغ خونه

ام ... اما چه زود چراغ خونه ام سوت و كور شد ... من نخواستم بدزدمش ... منم بچه

نداشتم ... با ديدن يوسف و اون موقعيت وسوسه شدم داشته باشمش ... فكر نمي كردم

...

ميثاق دستشو از دست حبيب اقا خارج نكرد ولي چيزي گفت كه دست حبيب اقا ناخوداگاه

شل شد و كنار بدنش افتاد :

ميثاق _ فكر نمي كردين اون بچه ي دزدي بميره ... فكر نكردين ممكنه خانواده اش بيست

سال منتظرش بوده باشن و بعد از اين همه سال انتظار به جاي ديدن خودش ، خبر

مرگشو براشون بيارن ... فكر نكردين من تا چه حد دلم مي خواست بزرگ شدن برادرمو

ببينم ... فكر نكردين چقدر به خاطر گم شدنش عذاب كشيدم و خودمو به خاطر بي

مسئوليتيم تنبيه كردم ... فكر نكردين كه چقدر دنبالش كردم و به در بسته خوردم ... فكر

نكردين مادرش تو انتظار بچه اش روز به روزپير تر مي شه ... به اينا فكر نكردين ...

درست مي گم ؟

حالا تموم جمع يك پارچه گريه مي كرد ... نسرين خانم خود زني مي كرد و پرستارش با

هول و ولا سعي داشت اونو اروم كنه ... مينا با صداي بلند هق هق مي كرد و زهره خانم

فقط شيون مي كرد :

_ پسرم ... ميلادم ... پاره ي تنم ...

و من با بهت چشم دوخته بودم به اشكهاي بلوري ميثاق كه روي صورتش رد انداخته بود

و ابروهاش مي لرزيد ... دل منم مثل ابروهاي اون مي لرزيد ... مثل صورت خيس اون

خيس بود از اشك ... زهره خانم ديگه داشت خودشو مي كشت .... نفهميدم با چه تواني

جلو رفتم و اروم پشتشو نوازش كردم ... روشو برگردوند سمتم و به دستم چنگ زد و با

صدايي كه از زور گريه نامفهوم بود بريده بريده گفت :

_ يهدا ... تو ... بگو ... بچه ام ... چجوري .. بود ؟... خوش ... اخلاق ... بود ؟ ... بچه

... كه بود ... همه ... دوستش داشتن ... بزرگ ... كه ... شد ... چي ؟

با گريه صورتشو تو دستم گرفتم و گفتم :

_ همه دوستش داشتن ... عاشق اهنگايي بودن كه مي زد ... عاشق مهربوني و

اروميش ... خيلي خوش اخلاق بود ... اونقدر مهربون بود كه حد و اندازه نداشت ...

صداي ناله ي سوزناكش تو گريه ي من گم شد ... استين مانتوم كشيده شد عقب ... ميثاق

بود كه داشت از زهره خانم جدام مي كرد ... با چشماي ترم به حركاتش زل زدم . خم شد

كنار زهره خانم و گفت :

_ اروم باش مادر ... آروم ... مي خواي بري اتاق پسرتو ببيني ؟

زهره خانم با گريه سر تكون داد ... سرمو چرخوندم ديدم نسرين خانم روي گوشه ي مبل

بغ كرده نشسته و با چشماي خيس زل زده به گريه ي زهره خانم ... كدومشون بيشتر

زخم خورده ان ؟ ... مادري كه فرزندشو بزرگ كرد و از كفش رفت و يا مادري كه فرزند

كوچيكش بزرگ نشده از كفش رفت و ديگه برنگشت ... و هر روز خودشو با اين واژه

گول مي زد :

_ بالاخره پيداش مي كنم....

و بالاخره فقط جاي خاليش رو پيدا كرد ... !

مينا نزاشت زهره خانم بلند بشه ... دستشو سفت گرفت و با بغض گفت :

_ مامان اگه بري بدتر مي شي ... تو رو خدا با خودت اينجوري نكن ...

و رو به ميثاق كرد :

_ ولش كن ميثاق ... نمي خوام دوباره قلبش درد بگيره ...

ميثاق سري تكون داد و عقبتر رفت ... نگران نگاش مي كردم ... حالش خيلي بد بود ...

از بدم بدتر ... زهره خانم اصرار كرد :

_ نه ... مي خوام برم ... اگه خودشو نديدم ، مي خوام عكسا و كارهاشو خوب ببينم ...

بزارين برم ...

مينا با گريه سرشو به طرفين تكون داد ... زهره خانم مصرانه گفت :

_ بزار برم ... مگه تو نمي خواي عكساي ميلادو ببيني ؟ ... يه عكس كوچيك به دردم

نمي خوره ... ميثاق تو هم كه ميلادو نديدي ... بيا منو ببر حداقل عكس بچمو ببينم ....

ميثاق كلافه دست تو موهاش كشيد ... يه دفعه خاطره اي تو ذهنم جرقه زد ... خاطره ي

روزي كه با يوسف سر كلاس اون بوديم و ميثاق يوسفو از كلاس بيرون كرد ... ياد

نگاههاي خصمانه اشون به روي هم ... نگران به ميثاق نگاه كردم ... شرط مي بندم

كسي كه بييشتر از همه داغونه اونه ... اون برادرشو قبلا ديده بوده ولي كنار من ... مني

كه شايد اون روزم روم تعصب داشته و برادري كه به چشم رقيب مي ديدتش ... براي

همين نگاهش كلافه اس ... براي همين لباشو رو هم فشار مي ده تا داد نزنه :

_ من برادرمو ديده ام ...

و چقدر سخته كه نتونست خودشو كنترل كنه و اخرم فرياد زد :

_ ديدمش !

خيلي براش نگران بودم ... رگ شقيقه اش برجسته شده بود و من از اينجا تپش تندش

رو به راحتي مي ديدم ... همه اونقدر تو حال خودشون بودن كه صداي ميثاقو نفهمن ...

تا صداي پر بغضش تو گريه اشون گم بشه ... تا بقيه حتي منظورش رو هم نفهمن ...

ولي من خيلي خوب فهميدم داره چي مي كشه ...

زهره خانم با هق هق خفه اي به نسرين خانم گفت :

_ مي تونم البوم عكساشو ببينم ؟

نسرين خانم با صدايي شرمزده و لرزون جواب داد :

_ به سوگل گفتم بياره ... الان مياد ...

نمي دونم چرا با گفتن اين حرف دستام يخ كرد ... الان همه ي عكسا و فيلماي يوسفو

ميارن ... الان دوباره همه ي اون خاطره ها رو به ياد ميارم ... سردي دستام به تنم

سرايت كرد ... مي ترسيدم دوباره حالم بد بشه و تشنج كنم ... از وقتي اومديم تا بحال فقط

به خاطر نگاه ارامش دهنده ي ميثاق بوده كه تونستم سر پا وايسم ... تا تونستم تا اينجا

گريه ها رو ببينم و خودم گريه نكنم ... مي دونستم وقتي از اينجا بيرون برم و به اتفاقاتي

كه افتاد فكر كنم ، دوباره حالم بد مي شه ولي من مي خواستم تحمل كنم تا ببينم ميثاق

حالش بهتر ميشه يا نه ... ولي همون كور سوي اميدم هم با يادآوري روبه رو شدن

ميثاق و يوسف در گذشته ، خاموش شد ....

ميثاق كه تا اون موقع جلوي مادرش ايستاده بود و با حرص نفس مي كشيد و قفسه ي

سينه اش با حركات تنفسش ، تند تند بالا و پايين مي رفت ... وقتي نسرين خانم گفت آلبوم

يوسفو مياره ، كلافه نفسشو تو هوا پوف كرد و روي اولين مبلي كه در دسترسش بود

نشست ...

انتظارمون خيلي طول نكشيد ... سوگل ، پرستار نسرين خانم در حالي كه جعبه ي كوچيك

دي وي دي در دستش بود ، اومد تو سالن و كنترل تلويزيون رو برداشت و دي وي دي

پليرو روشن كرد ... با ترس به حركاتش زل زدم ... مي ترسيدم اول فيلماشو بزارن ...

كه گذاشتن ...

براي چند لحظه ، همه ي هق هق ها ساكت شد و نفس ها حبس در سينه ... همه به

صفحه ي تلويزون زل زده بوديم ... فقط من بودم كه مي خواستم نگاهمو از اون صفحه

ي سياه كه تا چند دقيقه ي ديگه پر ميشد از يوسف ، بگيرم ... دستپاچه سرمو چرخوندم

و دنبال پناهگاهي بودم تا ترسمو تخليه كنم كه نگاهم افتاد به ميثاق ... نمي دونم توي

چشمام چي ديد كه از روي صندليش بلند شد و مبل كنار من رو اشغال كرد ... با اين

كارش ته دلم گرم شد ... حس اينكه در لحظه اي كه من دارم سختي مي كشم اون با اين

حال خرابش باز هم به فكرمه برام لذت بخش بود ...

فيلم موقعي بود كه يوسف تازه هيجده ساله شده بود ... يه پسر لاغر اندام و قد بلند بود

كه صورت سپيد و بانمکي داشت ... موهاي پشت سرش كوتاه كوتاه بود و جلوش كمي

بلند تر بود و روي پيشونيش پخش شده بود ... چشماي زمرديش به خاطر جشني كوچيكي

كه با دوستاش گرفته بود برق مي زد ... همه ي پسراي هم سن خودش ، دورشو گرفته

بودن و با خنده و شوخي به قبوليش تو دانشگاه تبريك مي گفتن ... فيلم بردار كه از

صداش مشخص بود حبيب اقاست ، از پشت دوربين رو به يوسف گفت :

_ يوسف جان بابا بگو ببينم مهندسي صنايع دوست داري ؟

يوسف كه چنگال كيكو به سمت دهانش مي برد به دوربين اخمي كرد و گفت :

_ نه بابا !

بعد به صورت آرتيستي سرشو تكون داد و حرفشو كامل كرد :

_ من بتهوون آينده ام ! نه مهندس !

نسرين خانم تو كادر فيلم نمايان شد و همونطور كه به سمت يوسف مي رفت گفت :

_ نخير ! شما فقط مهندس اينده اي ... موسيقي هم مي توني كنار درست ادامه بدي ...

ولي گفته باشم من فقط پسر مهندس مي خواما !

چهره ي يوسف كمي گرفته شد ولي با حرف پسر جووني كه كنارش نشسته بود نتونست

اعتراضشو نشون بده و به سمتش چرخيد :

_ يوسف مي خواد برامون بخونه ... مگه نه يوسف ؟

يوسف كه معلوم بود تو عمل انجام شده قرار گرفته بود گفت :

_ خوندن ؟ كي ؟ من ؟! من فقط اهنگ مي زنم ! نمي خونم كه !

صداي ريز و ملوس دختري اومد ... از صداش فهميدم كيه ... مليسا در حالي كه گيتار

يوسف دستش بود با ناز سمتش اومد و گفت :

_ حالا يه امشبو به خاطر من بخون ...

همه تاييد كردن و يوسف ناچار گيتارو در آغوش گرفت ... رو به جمع كرد و گفت :

_ خب ، چي بزنم ؟

صداي يه پسري بلند شد :

_ غمگين بخون ...

يكي اعتراض كرد :

_ نه بابا ... روز جشن چي چيو غمگين بخونه حالمونو مي گيره ....

مليسا گفت :

_ يه اهنگ زبون اصلي بزن ...دلم هواي Love me الويسو كرده !

صدايي از پشت دوربين كه فهميدم متعلق به مهنازه ، با تمسخر گفت :

_ يه جوري مي گي الويس انگار پسرخاله اشه !

چشم نازك كردن مليسا تو دوربين معلوم بود ... يوسف براي اينكه مليسا ناراحت نشه

گفت :

_ هنوز لهجه ام اونقدرا خوب نيست ... ميزنم خراب كاري مي كنم ملت آتو دستشون مياد

!

نسرين خانم با عشق به يوسف نگاه كرد و گفت :

_ خب ، حالا هر چي دوست داري بزن تا ما صداي قشنگ پسر گلمونو بشنويم ...

لبخند كمرنگي چهره ي يوسفو مزين كرد و كمي بعد با شيطنت گفت :

_ مي خوام يه اهنگ باحال بزنم ... پايه اين ؟!

همه با سر و صدا و انرژي تاييد كردن و بعد از مكث چند دقيقه اي صداي اهنگ ملايمي

فضا رو پر كرد :

« چه خوبه عاشقي اما فقط با تو

ببينم هر شب روياي چشماتو

چه احساس قشنگي من به تو دارم

چقد خوبه که ميدوني دوستت دارم

چه خوبه اين که حالم رو تو ميدوني

همه حرفامو از چشام تو ميخوني

تو دلواپسيام هستي کنار من

ميدونم قدر اين عشقو تو ميدوني ....

به اينجاي اهنگ كه رسيد ، همه ي پسرها همراهيش كردن ... با لبهايي كه به شوق

آهنگ باز و بسته مي شد ، مي خنديدن و خودشون رو هماهنگ به چپ و راست تكون

مي دادن ...

چقد خوبه که تو آرومي

چقد خوبه همش تو جلو چشمامي

تو دنيامي نفس هامي

چقدر خوبه كه هر لحظه تو دنيامي ....»

تا آخر اهنگ همينطور با هم خنديدن چشماي ترم رو چرخوندم تا اشكام نريزه ... اولين

چيزي كه به چشمم خورد ، قيافه ي درهم ميثاق بود و برق چشماش باعث شد اشكي كه

سعي در نريختنش داشتم ، بيفته رو گونه ام ... زهره خانم و مينا آروم اروم گريه مي

كردن و با نگاهي حسرت بار تك تك حركات يوسفو مي بلعيدن ... نسرين خانم و حبيب اقا

هم تعريفي نداشتن ... چشمامو بستم و تو دلم ناليدم ...

خدايا كي اين عذاب تموم ميشه ؟

فيلم جشن تموم شد و يه فيلم ديگه با فاصله ي چند ثانيه رو صفحه خودنمايي كرد ... فيلم

از يه سالن بزرگ همايش بود ... اولين صحنه ي فيلم با كنار رفتن پرده هاي قرمز سن

شروع شد ... تعدادي دختر و پسر جوون در حالي كه هر كدوم آلت موسيقي در دست

داشتن ، روي سن اومدن ... يوسف در راس اونا ، كنار پسر جووني كه معلوم بود

خواننده ي اصليه ، وايساده بود ... از ويولوني كه دستش بود ، معلوم ميشد كه امشب

اون ويولونيست گروهه ... همه ي نوازنده ها با خواننده هاي دختر گروه ، يه ميكروفن

جلوي روشون بود ... معلوم بود كه اونا هم نوازنده ان و هم خواننده ي همراه گروه ...

قبل از شروع آهنگ مجري مناسبت همايش رو اعلام كرد ... با گفتنش گريه ي تلخ زهره

خانم بلندتر شد ... همايش براي روز مادر بود ... با تاثر به زهره خانم نگاه مي كردم كه

نواي ويولن بلند شد ... سردي دستام بيشتر شد ... به لباسم چنگ زدم و خودمو دلداري

دادم :

_ اروم باش دختر ... هنوز بايد دووم بياري ... تا اينجا كه اومدي بقيه اشو هم مي توني

تحمل كني ...

نواي ويولن با صداي خواننده كمرنگ تر شد و من تونستم نفس حبس شده ام رو بريده

بريده بيرون بفرستم و گوشه ي مانتومو ول كنم ... صداي خواننده زياد خوش اهنگ نبود

ولي همخواني هايي كه گروه و همچنين يوسف مي كردن ، اجرا رو زيباتر مي كرد :

« تو لحظه هايي كه بارون مي زد مي دونستم كنارمي ....»

همه همخواني كردن :

_ كنارم مي موني ...

طنين صداي يوسف با اينكه خيلي مشخص نبود ولي همين خوندنش واسه نسرين خانم ،

آتيش مي انداخت به جون زهره خانم ... گريه اش با ادامه دادن اهنگ شديدتر مي شد ...

« مادر من ، دوستت دارم باورمي تو ، حس خوبي هام ...»

و همخواني اي دوباره :

_ بگو كه اميدمي ....

با ناله ي ميلادم ِ زهره خانم ميثاق كلافه موهاشو چنگ زد ... چقدر دوست داشتم

آرومش كنم ولي حال خودم هم تعريفي نداشت ...

« مادر من ، بمون ، تو مادر من بخون ...

باز دوباره ، واسم لالايي بخون ... »

ديگه زهره خانم به جيغ زدن افتاده بود كه ميثاق با خشم بلند شد و داد زد :

_ اينو خاموش كنين ...

و با عجله به سمت زهره خانم رفت كه داشت تو بغل مينا نفس نفس مي زد ... سريع از

جام بلند شدم و تلويزيون رو خاموش كردم ... نسرين خانم آهسته اشك مي ريخت و حبيب

اقا سر به زير انداخته بود ... با صداي عصباني ميثاق كه اون دو رو خطاب قرار داده بود

، به سمتش چرخيدم :

_ دلم مي خواد بدونم وقتي اين اهنگو با جون و دل براي شما مي خوند ، يه ذره هم

عذاب وجدان داشتين ؟

اشكهاي بي صداي نسرين خانم بدل شد به گريه ي تلخ ... مينا اروم از روي صندلي بلند

شد و بازوي ميثاقو گرفت و كمي كشيد عقب :

_ اروم باش ميثاق ... مامان حالش خوب نيست بيا بريم ...

ميثاق بدون اينكه به عقب برگرده ، تو چشماي حبيب اقا خيره شد و گفت :

_ الان فقط حرمت موي سفيدتونو نگه مي دارم كه شكايت نمي كنم .... و گرنه اولين

ملاقاتمون اينجا نبود ...

و بدون حرف اضافه اي ، زير بغل زهره خانمو كه تقريبا بي حال شده بود گرفت و از

سالن خارج شد ... هق هق نامنظم نسرين خانم به اعصابم فشار مياورد ... با تاسف به

نسرين خانم و حبيب اقا كه حالا اشكش در اومده بود نگاه كردم و فقط زير لب گفتم :

_ متاسفم ...

و با دو از اونجا بيرون اومدم ... حس مي كردم اگه لحظه اي ديگه اونجا تنها مي موندم

، ديوارهاش بهم فشار مياوردن و زير هجوم خاطره هاي تلخ ، له مي شدم ...

از در كه بيرون رفتم ، ديدم ميثاق داره به زهره خانم كمك مي كنه سوار بشه ...در

ماشينو باز كرد و خواست سوار بشه كه صداش زدم :

_ ميثاق ...

ميثاق برگشت سمتم و درو بست ... با قدمهاي بلند به سمتم اومد و گفت :

_ چيزي شده ؟

به خاطر دويدن از خونه تا اينجا و استرسي كه داشتم ، كمي نفس نفس مي زدم ... نگاه

ميثاق نگران شد ... اروم گفت :

_ حالت بده ؟

سرمو به طرفين تكون دادم و گفتم :

_ نه ... مي خواستم بپرسم ...همه چي مرتبه ؟

لعنت بهم ! مي خواستم حرف دلمو بزنم و بگم نگرانتم اروم برو ... از قيافه ات معلومه

تا چه حد اوضاع روحيت داغونه ... ولي به جاش اين سوال مسخره رو پرسيدم ...

ميثاق دستي به موهاي ژوليده اش كشيد و با كلافگي گفت :

_ نمي دونم ... فكر كنم ... هيچ چيز خوب نيست ...

و با غم به چشمام خيره شد و تكرار كرد :

_ هيچي ...

سرمو پايين انداختم ... حالا كه اون كنارم بود ، ناراحتي و غمي كه از خونه ي نسرين

خانم روي قلبم بود ، كمتر شده بود ... ميثاق بعد از مكث كوتاهي گفت :

_ مي خوام ادرس قبرشو بدي ...

زود سرمو بالا اوردم و با نگراني كه تو حرفام مشهود بود گفتم :

_ ديگه بسه ميثاق ... واسه امروز بسه ... مگه نميبيني مينا و زهره خانم چه حالي ان

؟

ميثاق _ اونا رو نمي برم ... خودم مي خوام برم ...

_ پس منم باهات ميام ...

كمي نگام كرد ... خيلي قاطع گفته بودم كه همراهيش مي كنم ... نمي خواستم بيشتر از

اين خودشو آزار بده ... قبل از اينكه اجازه بدم مخالفت كنه ، به سمت ماشينم رفتم و

پشت رل نشستم ... اونم بعد از چند ثانيه سوار شد و راه افتاد ....

تا رسيدن به در خونشون پشت سرش رفتم ... مينا با زهره خانم پياده شدن ولي اون تو

ماشين موند ... ماشينو كنار ماشينش پارك كردم ... از شيشه ديدمش كه سرشو رو

فرمون گذاشته ... خدايا خودت مي دوني چه حالي داره ... كمكش كن ...

از ماشين پياده شدم و در سمت راننده رو باز كردم . ميثاق سرشو از روي فرمون

برداشت و بدون اينكه بهم نگاه كنه ، بي حال به پشتي صندلي تكيه داد ... خم شدم و

ماشينشو خاموش كردم و سوييچو برداشتم . وقتس سرمو بلند كردم ديدم چشمش بهمه

... اروم گفتم :

_ بيا تو ماشين من ...

بي اعتراض با همون حال نزار از ماشين پياده شد و با قدمهايي شل سمت ماشينم رفت .

سوار شدم و بي حرف به سمت جايي روندم كه خيلي وقت بود بهش سر نزده بودم ... نمي

دونم اين چه حسي بود اما وقتي با ميثاق به جاهايي مي رفتم كه برام عذاب اور بود ، نا

خوداگاه آروم مي شدم و ديگه نمي ترسيدم ... ماشينو كمي دورتر از قبر يوسف پارك

كردم و به دور و بر نگاهي انداختم . چون وسط هفته بود زياد كسي تو گورستان نبود .

از اين بابت خوشحال شدم ...

برگشتم سمت ميثاق تا بهش بگم پياده بشه اما همون حالت دست به سينه ، چشماش

بسته بود و نفسهاي ارومي مي كشيد ... درست مثل كسي كه خوابيده ... بي اراده به نيم

رخ جذابش خيره شدم ... دلم براش سوخت ... براي خودم هم ... نگاهمو به قبر يوسف

دوختم و تو دلم گفتم :

_ داداشتو اوردم يوسف ...

بغض كرده بودم و چونه ام مي لرزيد ... دلم مي خواست ميثاق چشماشو باز كنه و با

نگاه آرامش بخشش آرومم كنه ... مي ترسيدم تنها به قبر يوسف نگاه كنم ... مي ترسم

اون سنگ سياهو ببينم و دوباره كابوسهاي سياهم جلوي چشمام رديف بشن ... نفسهام

بريده بريده شد ... دستامو جلو دهنم گذاشتم تا صداي لرزون گريه ام بلند نشه كه صداي

ميثاقو شنيدم :

_ كدومه ؟

با چشماي پر از اشك و تعجب بهش نگاه كردم ... نگاهش روي قبرها در حركت بود ...

بدون اينكه سرشو سمتم بچرخونه با همون لحن خسته اش گفت :

_ اگه نمي توني پياده بشي عيب نداره ... خودم پيدا مي كنم ...

قبل از اينكه چيزي بگم ، در ماشينو باز كرد ... در حالي كه پياده مي شد گفت :

_ يهدا ...

كمي مكث كرد ... قلبم با شنيدن اسمم از دهنش ، تو سينه ام فرو ريخت ... برگشت سمتم

و تو چشماي پر آبم خيره شد ... آهسته گفت :

_ من امروز حال خوشي نداشتم ... مرسي كه كنارم موندي ... ولي ، نمي خوام اذيت

بشي ... برگرد ...

تك تك كلماتش اعصاب مشوشم اروم مي كرد ... با اينكه حال خودش اصلا تعريفي نداشت

ولي داشت آرومم مي كرد ... وقتي در ماشين بهم خورد ، نگاهم از پشت شيشه بهش

افتاد كه به سمت قبرها در حركت بود و اهسته از كنارشون رد مي شد ... كنار قبر

يوسف وايساد و نگاهشو به سنگ سياه دوخت ... زانوهاش تا شد و كنار قبر با بي حالي

نشست ... سرشو تو دستاش گرفت ... به همون حالت مونده بود و هيچ حركت ديگه اي

نمي كرد ... نمي دونستم داره گريه مي كنه يا نه ... شايدم از من خجالت مي كشه ... مثل

اينكه فهميده دارم از توي ماشين نگاش مي كنم ...

ترمز دستيو آزاد كردم و دنده عقب گرفتم ... نگاه ديگه اي به ميثاق انداختم كه سرشو

آزاد كرده بود و به رفتنم نگاه مي كرد ... فرمون رو پيچوندم و از اونجا دور شدم ....

سعي كردم اصلا به اتفاقاتي كه تو چند ساعت اخير افتاد فكر نكنم ... هدفمو تو ذهنم

مشخص كردم و به نزديك ترين مغازه ي گل فروشي رفتم ... چند شاخه گل مريم خريدم و

تو راه يه شيشه بزرگ گلاب گرفتم ...

به ساعت ماشين نگاه كردم ... ده دقيقه اي گذشته بود كه ميثاقو تنها گذاشته بودم ... دعا

مي كردم نرفته باشه ... وقتي به گورستان رسيدم و ديدمش ، نفس راحتي كشيدم ...

هنوز كنار قبر يوسف چمپاته زده بود و زانوهاشو تو بغل گرفته بود ... مثل اينكه براش

مهم نبود چند سالشه و يا چه مدركي داره يا چه لباسي پوشيده ... مثل پسر بچه هاي

بيخيال روي زمين خاكي نشسته بود و به كثيف شدن لباسش بها نمي داد ... آروم در

ماشينو بستم و به سمتش رفتم ...

از پشت سرش شيشه گلابو به سمتش گرفتم ... با ديدنم جا خورد و گفت :

_ اين چيه ؟

دسته هاي گلو تو دستم جابه جا كردم و گفتم :

_ گلاب ... يوسف بايد براي اولين ديدارتون تر و تميز باشه ... اوه ... نه ميلاد ...

ميثاق خيره خيره به حركاتم نگاه كرد ... شيشه گلابو ازش گرفتم و تو يه حركت رو

سنگ قبر سياه ريختم ... هيچ خاكي رو قبرش نبود ... سنگ سياه معطر شد ... سياهي

سنگ آزارم مي داد ... با دستايي لرزون گلبرگهاي سفيد رو از شاخه جدا كردم و رو قبر

ريختم ... چشمامو بستم تا سياهي سنگو نبينم ...

وقتي گلها از دستم كشيده شد ، چشمامو باز كردم ... ميثاق داشت گلها رو پر پر مي كرد

... نگاهش به قبري بود كه حالا سياهي سنگش توي سپيدي گلبرگها گم شده بود ... نفس

راحتي كشيدم ... حداقل سياهي قبر ديگه عذابم نمي داد ... با دقت به ميثاق نگاه كردم ...

چشماش قرمز بود ... معلوم بود وقتي من نبودم گريه هاشو كرده ... هنوز بهش خيره

بودم كه لب باز كرد و با شنيدن صداي خش دارش ، از گريه اش مطمئن شدم :

_ مامان خيلي اميد وار بود ميلاد رو دوباره ببينه ...

چيزي نگفتم ... اجازه دادم باهام درد دل كنه ... ميثاق با نفس عميقي ادامه داد :

_ هيچ وقت فكرشو نمي كردم اون پسري كه باهات ديدم ميلاد باشه ... داداش ِ من ...

پوزخند تلخي رو لبش نشست ... فهميدم داره به اون روزي كه با يوسف سر كلاسش

بوديم فكر مي كنه ...

ميثاق _ چقدر بزرگ شده بود اون داداش كوچولوي من ...

يه پوزخند تلخ ديگه ... ابروهاشو بالا داد و با تاييد گفت :

_ غيرتي هم بود ... خوشم اومد !

تو دلم گفتم :

_ مثل خودت !

ميثاق سرشو به طرفين تكون داد و با اخم كمرنگي گفت :

_ اما من ازش خوشم نيومد ...

بغض گلوشو به راحتي حس مي كردم ...

ميثاق _ اون موقع كه نمي دونستم برادرمه ... اصلا ازش خوشم نميومد ...

نپرسيدم چرا ... نگفت چرا ... ولي مي دونستم چرا ... !

چونه اشو روي دستاي گره كرده اش گذاشت و خيره به قبر پوشيده در گل ، گفت :

_ ولي همون موقع هم خيلي دلم مي خواست داداش كوچولومو ببينم ... داداشي كه

همبازي مينا بود ... وقتي دنيا اومد بابا جبهه بود و نتوست بياد ديدن مادرم ... ولي يه ماه

بعدش اومد و يه لحظه هم ميلادو از خودش جدا نكرد ... هي ميلادو بغل مي كرد ...

مامان هم ميگفت اين ته تغاري رو لوسش نكن بغلي ميشه ... اما كو گوش شنوا ؟

... بابا كه رفت ، ميلاد هم لوس شد هم بغلي ! تازه سه سالش شده بود و هي نق مي زد

كه بابا رو مي خواد ... بابا دوباره اومد و بازم ته تغاريشو لوس تر كرد ... ! وقتي داشت

ميرفت ، ميلاد تازه چهار سالش شده بود و من سيزده ساله ... قبل از رفتن ، دست زد به

شونم و گفت كه داره ميره كرخه ... قبلنا تو اهواز رييس بيمارستان بود و كاراش خيلي

زياد بود ... ماه به ماه هم نمي ديديمش ... بهم گفته بود كه وقتي اون نيست من بايد به

جاش ميلادو بغل كنم و مثل اون لوسش كنم ! بايد باباش باشم ...

هميشه هواي داداش كوچولو رو داشتم و منتظر بودم بابا برگرده ... ولي وقتي رفت

كرخه ديگه برنگشت ... شهادتش واقعا برام سنگين بود ... مني كه قرار بود با دعوت

نامه ي عموم براي تحصيل برم خارج ، مجبور شدم جاي بابا باشم ... بشم مرد خانواده

... بشم يه تكيه گاه واسه خواهر برادر كوچيكم ... ولي همه چيز با اون زلزله ي لعنتي

خراب شد ... هم خونه امون آوار شد ... هم زندگيمون ... و هم ميلادمون ...

بغض صداش هم چنان پا بر جا بود ولي سد چشماش شكسته بود ... يه قطه اشك چكيد

رو دستش ... با دهن پشت دستشو گاز گرفت و قطره اشكو پنهون كرد ... دلم زير و رو

شد از اين همه خودداري ... چقدر دلم مي خواست بهش بگم نگام كن ... نگام كن تا

آرومت كنم با نگاهم ... ولي مي ترسيدم اشك چشمشو ببينم و اون شرمنده بشه ...

با همون صداي لرزونش ادامه داد :

_ انگار ميلاد با عكس بابا و وسايل و لباسش آروم مي شد ... بعد از بابا ، وسايل بازيش

شده بود روپوش سفيد و پوتين خاك خورده و پلاك بابا ... وقتي تو زلزله گم شد تنها اميدم

به پلاك گردنش بود ... مطمئن بودم با اون پلاك مي تونم پيداش كنم ولي به هر دري زدم

نتونستم ... چقدر دعا مي كردم كسي پيداش كنه و با اون نشونه بتونه ميلادو برگردونه

پيشمون ... پيش مامان كه يه چشماي منتظرش پر اشك بود و دل داغ ديده اش پر خون

...

اونقدر از گم شدنش گذشت كه من نااميد شدم از پيدا كردنش ... ولي هميشه داداش پنج

ساله ي كوچيكم تو ذهنم با مينا بازي مي كرد و من به بچگياشون مي خنديدم ... مامان

هميشه منتظرش بود ... هيچ وقت اميدشو از دست نداد ... چقدر نذر كرد واسه پيدا

كردنش ... چقدر واسه سلامتيش دعا كرد ... چقدر مي خواست يه بارم كه شده ببيندش ...

فقط براي يه لحظه ي كوتاه ... من اون يه لحظه ي كوتاه نصيبم شد ... ديدم اون ميلاد

پنج سالمو ... ديدمش ولي با چه ديدي ؟ ... به چه چشمي ؟...

ميثاق حرفشو نا تموم گذاشت و من چقدر دوست داشتم تو دلم آهسته كامل كنم :

_ به چشم رقيب ...

ميثاق بازم پوزخندي تحويل قبر داد و زمزمه كرد :

_ مامان به همه جور ملاقاتي فكر مي كرد الا اين ... !

نفس عميقشو با پوف بلندي بيرون فرستاد و چشماي پر اشكشو چرخوند ... نگاهشو ازم

دزديد و از روي زمين بلند شد ... خاك شلوارشو تكون داد و رو به من گفت :

_ مرسي كه گوش كردي ... بايد يه جوري خودمو خالي مي كردم ...

نگاه غمگينشو به قبر انداخت و ادامه داد :

_ ميلاد باهام غريبه شده ... نتونستم باهاش راحت باشم ...

دلم به درد اومد ... ميثاق با برادر كوچيكش ديگه راحت نبود ... ديگه برادري نبود تا

راحتي اي باشه ... منم از جام بلند شدم و پشت سر ميثاق راه افتادم به سمت ماشين ...

ميثاق قبل از سوار شدن گفت :

_ ميشه ازت يه خواهشي بكنم ؟

منتظر نگاهش كردم ... گفت :

_ محنا با تو راحتتر از دانياله ... پيش اونا معذب ميشه ... ممكنه براي چند روز ...

حرفشو قطع كردم و با آرامش گفتم :

_ مي برمش خونه خودمون ... خودش هم دوست داره با من باشه ...

ميثاق سپاس گزارانه نگاهم كرد و گفت :

_ ممنونم ... براي مرتب كردن اوضاع مامان و مينا لازمه محنا نباشه ... مي ترسم از

نظر روحي اين گريه ها و بي تابي هاي مامان ، روش اثر بزاره ...

خيالشو راحت كردم :

_ نگران نباش ... من مواظبشم ...

********

يه هفته اي از اون همه غم و گريه اي كه تو خونه ي نسرين خانوم گذشته بود ، گذشت

... به خاطر حضور محنا كنارم ، تونستم به زودي اون روزاي تلخ رو فراموش كنم ...

هر روز مي بردمش پارك نزديك خونمون ... مامان و بابا هم باهامون ميومدن ... من با

محنا تو پارك بازي مي كردم و اونا سرشون به پياده روي گرم بود ... خوشحال بودم كه

محنا رو مثل حامي دوست داشتن ...

دو روز كه از اومدن محنا به خونمون گذشته بود ، من سرماي سختي خوردم ... مي

دونستم بيشتر به خاطر فشار و استرسي كه روم بوده ، سيستم دفاعي بدنم ، ضعيف شده

... سرما خوردگيم مثل گذشته نبود ... قبلا فقط ابريزش داشتم و سرفه مي كردم اما اينبار

علاوه بر علائم گذشته ام ، دل درد و سر گيجه هم داشتم ... مجبور بودم فاصله ام رو با

محنا هم حفظ كنم تا يه دفعه از من وا نگيره ... براي يه لحظه آرزو كردم كاش ميثاق

نرفته بود و محنا هم پيشش مي موند ... واسه حال محنا نگران بودم ... ميثاق واسه

آروم شدن زهره خانم ، ترتيب يه سفر دو روزه به مشهدو داده بود و الان هم رفته بودن

اونجا ... فردا بر ميگشتن ...

بعد از چند روز ، يه شام دور همي با طاها و ليلي ، داشتيم ... ليلي تازه دو ماهش شده

بود و سر ميز حالمونو بهم مي زد ! خيلي سخت جلو خودمو مي گرفتم تا چيزي به اون

قيافه اي كه از چندش جمع شده بود نگم ! اخر سر هم طاقت نياوردم و با محنا زودتر از

سر ميز بلند شديم و رفتم تو اتاقم ...

محنا تو اين مدت اتاق من مي خوابيد ... اخر شب قبل از خواب براش يه كتاب قصه مي

خوندم ... امشب هم بعد از پوشوندن لباس خواب بهش ، باهاش رفتم و مسواك زدم ...

خيلي بي حوصله مسواكو رو دندوناش مي كشيد ... برعكس من كه مسواك كشيدنم ، يه

ربع طول مي كشيد و در روز سه بار مسواك مي زدم ... بعد از غذا خوردن مسواك نمي

زدم موقعي كه وضو مي گرفتم ، مسواك مي زدم ... دوست داشتم خودمو واسه خدا

خوشگل كنم !

نيم نگاهي از روي شونه به محنا انداختم كه با بيحالي دسته ي مسواكو تو دهنش جا به

جا مي كرد .... حاضر بودم شرط ببندم كه تتنها جايي كه مسواكو نمي كشه ، دندوناشه !

وقتي من خم شدم و دهنمو شستم ، اونم از خدا خواسته پريد روي روشويي و دهنشو

شست و دويد سمت تخت ... خنده ام گرفته بود ... از وقتي مي شناختمش ، اين مسواك

نزدن ، تنها عيب وجودش بود ...

بعد از خوردن قرصام ، لباس خوابمو پوشيدم و به سمت تخت رفتم تا بالشم رو مثل چند

وقت پيش بردارم و روي كاناپه بخوابم ... محنا كمي به خاطر اين قضيه ناراحت بود ...

تقريبا هر شب مي پرسيد :

_ پس تو كي خوب ميشي كه پيش من بخوابي ؟ ... پرنسس كه نبايد تنها باشه ... !

و من هميشه يه جوري مي پيچوندمش كه حرفش به اين جمله نرسه :

_ تو ملكه هستي و بايد مواظب پرنسست باشي ! فقط همين يه دخترو داري !

حرفش با اينكه خنده دار و بي غرض بود اما براي من كه همينجوري هوايي بودم ، از

سرما خوردگي هم بدتر بود ! طاقت نداشتم محنا دوباره بحث مزخرف ملكه و پادشاهو

بياره وسط و بگه تو ملكه اي و بابام هم پادشاه منم دخترتونم !

لبخندي رو لبم نشست كه ته مايه ي تلخي داشت ... قبل از اينكه بالشم رو از روي تخت

بردارم ، گوشيم زنگ خورد ... نگاهي به شماره اش انداختم ... ميثاق بود ... نا خودآگاه

ضربان قلبم بالا رفت ... گوشيو تو دستم جا به جا كردم ... خيلي دلم مي خواست صداشو

بشنوم ولي ... با نااميدي به خودم گفتم :

_ اخرش كه چي ؟ تو كه نمي توني به برادر يوسف فكر كني ...

نزاشتم فكرم بيشتر ادامه پيدا كنه ... چشمامو روي حقيقتي كه تو وجودم زبانه مي كشيد

، بستم ... نمي خواستم بگم شرمم مي شه كه عاشق ميثاق شدم ... اصلا ميثاق با

خودش چي فكر مي كنه ؟! اون مي تونه به نامزد سابق برادر گمشده اش فكر كنه ؟ ...

جقدر دلم مي خواست به جاي ميثاق اعتراف كنم كه تا حالا هم بهم فكر مي كرده ... شايد

قبل از حضور يوسف توي زندگيم ... فقط چيزي نگفته ... منم اصلا اونو نمي ديدم ...

چهار سال پيش كه يه دختر بيخيال بودم ، به تنها چيزي كه فكر نمي كردم عشق بود ...

يوسف تونست با معجزه ي ويولنش تا حدي احساساتم رو تحريك كنه و اجازه بده طعم

عشقو بچشم ... ولي ميثاق چي ؟ اگه دوستم داشت ، نبايد چيزي مي گفت ؟ .... اون كه

بيشتر از يوسف فرصتشو داشت ...

گوشيم از دستم كشيده شد ... به محنا نگاه كردم كه با اخم ظريفي به گوشي نگاه مي كرد

... چون اسما رو به انگليسي روي گوشيم ، ذخيره كرده بودم ، تا حدي مي تونست اونا

رو بخونه ... با ديدن اسم ميثاق گل از گلش شكفت و سريع دكمه ي اتصالو زد ...

محنا _ سلام بابا جونم ...

............

محنا _ اره خوبم ... عمه مينا و مامي خوب شدن ؟

ميثاق براي اينكه محنا چيزي نفهمه ، گفت براي چند روز زهره خانم و مينا رو ميبره

پيش آقاي دكتر ... مي دونست محنا هم مثل همه ي بچه ها از دكتر مي ترسه و هوس

نمي كنه دنبالشون بره !

محنا _ اره من عاشق اينجام ... اما يهدا حالش خوب نيست ...

چشمام گرد شد ... نه محنا جون بابات هيچي نگو ! اما محنا با بيخيالي ادامه داد :

_ اخه سرما خورده ... منو تنها مي زاره ... تو كه شبا پيشم نيستي ... اونم واسه اينكه

من مريض نشم ميره رو كاناپه مي خوابه ...

كاش سرما نمي خوردم !

محنا _ اره ... نه مي تونه راه بره ... !

اين ميثاق چي داره ميگه ؟! محنا نگاهي به صورت من كه حالا علامت تعجب روش دو

دو مي زد انداخت و لباشو جمع كرد و به ميثاق گفت :

_ امممم .... نه نمي تونم رنگ صورتشو ببينم اخه اتاق تاريكه !

دوباره نگاهي بهم انداخت ... خيلي دلم مي خواست بدونم چرا اينجوري موشكافانه نگام

مي كنه ؟! محنا اخم ظريفي كرد و با اعتراض گفت :

_ اااا ؟ بابا ! من كه نمي تونم همه ي حرفاتو منتقل كنم ! بيا خودت بهش بگو !

و با بي حوصلگي روي تخت راه رفت و گوشيو تو بغم انداخت و دوباره دراز كشيد ... با

تعجب به گوشي زل زدم كه صداي الو الوي ميثاق رو شنيدم ... اب دهنمو قورت دادم و

گوشيو به گوشم چسبوندم ... ميثاق با صدايي كلافه گفت :

_ الو ... محنا نمي خواد گوشيو بهش بدي ... فقط بگو مواظب خودش باشه ... شبا هم از

همون شير داغهايي كه با مينا واسه من درست مي كنيو براش درست كن ...

قلبم وحشيانه به ديوار سينه ام ميزد ... خدايا ... ميزاري براي خودم رمانتيك فكر كنم ؟!

آخه اين ديگه قدرت فكر كردنو ازم گرفته ... همه ي رفتارا و كاراش داره علاقه رو داد

مي زنه ...

ميثاق نفس عميقي كشيد و گفت :

_ من تا فردا برمي گردم دخترم ... مواظب يهدا جونت باش ... بهش بگو ...

مكث كرد ... قلبم مي خواست ديواره ي سينه امو پاره كنه ... با عجز تو دلم گفتم ...

بگو ميثاق ... بگو بهم چي بگه ... خواهش مي كنم ...

ميثاق نفسشو با صدا بيرون داد و گفت :

_ هيچي ... نمي خواد چيزي بگي ... فقط مواظبش باش ... اذيتش نكن ... من زود ميام

دنبالت ... خداحافظ ...

با دلي شكسته و چشمايي غمگين زل زدم به گوشي كه حالا به جاي صداي الو الوي

ميثاق ، تنها بوق ممتد اشغال توش مي پيچيد ....

*************

داشتم با محنا سالاد درست مي کردم ... قرار بود محيا و طاها و خانواده ي گرامشون

مثل هميشه چترشونو پهن کنن اينجا ... من نمي دونم اينا اينهمه مهموني ميان خودشون

چرا مهموني نمي دن ؟!

محنا داشت گوجه هاي حلقه شده رو روي ظرف مي چيد و خودشو هماهنگ با اهنگ

تکون مي داد ... از اونجايي که من بدون اهنگ نمي تونم تو آشپزخونه کار کنم ، يه

اهنگ به سليقه ي محنا گذاشته بودم ... اين دخترم که دهن هر چي سليقه اس سرويس

کرده با اين انتخابش !يه اهنگ لوس از انريکه رو گذاشته بود ... ميگم لوس چون از

صداي انريکه خوشم نميومد ... با اينکه خيلي شفاف بود ... محنا زير لب ، قسمتايي که

اهنگ اوج مي گرفت رو زمزمه مي کرد ...

Somebody wants you

يکي تورو ميخواد

Somebody needs you

يکي بهت نياز داره

Somebody dreams about you every single night

و کسي هست که هر شب در روياي تو به خواب ميره

Somebody can't breath without you, it's lonely

کسي هست که نميتونه بي تو نفس بکشه، و تنهاي تنهاست

Somebody hopes that someday you will see

کسي هست که آرزوشه روزي کسي که واقعا هستم رو ببيني

That Somebody's Me

و اون يکي منم ...

اونقدر قشنگ حس مي گرفت که انگار واقعا داره واسه يکي مي خونه و به عشقش

اعتراف مي کنه ! اونقدر تو بهر ادا اصولاي محنا رفته بودم که سوزش سريعي و

انگشتم حس کردم ... چاقو رو با چندش به کناري پرت کردم ... انگشتمو تا نصفه بريده

بودم ... دلم از ديدن زخمم ضعف رفت ... از خون نمي ترسيدم ولي بريدن با چاقو برام

عذاب اور بود ... يه جوري مي شدم ... انگشتمو زير شير اب گرفتم ... خون و اب با هم

قاطي مي شد ولي سوزشش متوقف نمي شد ... صداي مامانو شنيدم :

_ ا ؟ چي کار کردي با خودت ؟

شير ابو بست و دستمو گرفت و بررسيش کرد ... با همون نگراني مادرانه سرزنشم کرد

:

_ اخه من چند بار بهت بگم حواسشو جمع کارت کن ... ببين چه بلايي سر دستت اوردي

...

محنا با شنيدن حرف مامان از صندلي پايين پريد و دويد سمتم ... دستمو کشيد به سمت

خودش و زخممو بررسي کرد ... با اخم ظريفي گفت :

_ اوپس ! چه بد بريدي ! خيلي درد داري ؟ مي خواي به بابا زنگ بزنم بگم چاقو رو

دعوا کنه ؟!

با اين حرفش مامان خنديد ولي من ته دلم خالي شد ... دستمو کشيدم کنار و با صداي

ضعيفي گفتم :

_ چيزي نيست ...

و به سمت کمد رفتم تا چسب زخم پيدا کنم ... صداي محنا از پشت سرم اومد :

_ بابام خيلي خوب دعوا مي کنه ها ... الان بهش زنگ مي زنم ...

و تا خواست بره بيرون دويدم سمتش و با صداي محکمي گفتم :

_ نه بهت مي گم محنا نمي خواد ...

محنا که از صداي جدي و بلندم تعجب کرده بود ، گفت :

_ باشه ... زنگ نمي زنم ...

و اهسته رفت سمت ميز و خيار ها رو روي ظرف گذاشت ... مامان با چشم و ابرو

اشاره کرد که با محنا بد حرف زدم ... منم ناچار رفتم سمتش و با لحني گرم گفتم :

_ خب ...

هيچي به ذهنم نمي رسيد ... اخه دعواش هم نکرده بودم که ازش عذر خواهي کنم ... برم

بهش چي بگم ؟! سرفه اي مصلحتي کردم و گفتم :

_ نخواستم نگرانش کني ... باشه ؟

محنا شونه اي بالا انداخت و گفت :

_ به هر حال اون ديشب نگرانت شده بود ... امروزم روش !

مامان با چشمايي باريک شده به من و محنا نگاه مي کرد ... گفتم الانه که گند بزنه به

همه چي ... ! تا خواستم قضيه رو بپيچونم ، صداي بلند و پر انرژي محيا اومد :

_ سلام بر اهل خانه ... بيايد ببينين گل دخترتون اومده ...

دست به سينه شدم و به اون که داشت روسريشو از سر برمي داشت با ابرويي بالا رفته

نگاه کردم و گفتم :

_ گل دخترشون که خيلي وقته اومده !

محيا چيشي کرد و گفت :

_ تو بوته اشون هم نيستي چه رسه به گل !

حيف که حواسم پرت محنا و کاراش بود و الا خوب جوابي داشتم بارش کنم ... در عوض

تيکه ي خوشمزه اش گفتم :

_ باز شما تلپ شدي اينجا ؟ خودت مگه خونه زندگي نداري ؟

محيا دکمه هاي مانتوشو باز کرد و همونطور که با محنا و مامان سلام عليک مي کرد

گفت :

_ خونه ي بابام نيام خونه ي کي بيام ؟

_ خونه ي خودت ! تو که هر شب يا اينجايي يا پيش مادر شوهر بدبختت ! بيچاره سيمين

خانم !

محيا لباساشو رو ساعد دستش انداخت و گفت :

_ بالاخره ما تازه عروس داماديم ... خونه اين و اون نريم کجا بريم پس ؟!

با چشمايي گشاد شده نگاش کردم و گفتم :

_ چي چي ؟! تو و عادل تازه عروس دامادين ؟! پس ليلي و طاها چي ان ؟!

محيا با خنده گفت :

_ اونا هنوز نامزدن !

و از در بيرون رفت ... کلافه از دست اين ديوونه پوفي تو هوا کردم و رفتم ست ميز تا

بچينمش ... اکرم خانوم مرخصي بود و کار خيلي زيادي هم نبود تا بهش بگيم بياد ... چه

بي اکرم خانم چه با اون ، اينا اينجا لنگر انداخته بودن و گهگاهي به خونشون سر مي

زدن که ريا نشه !

داشتم ظرف سالادو مي بردم که يهو عطسه ام گرفت ... قبل از اينکه بتونم خودمو کنترل

کنم ، عطسه ي بلندي کردم ... محيا که با ليلي سر گاز وايساده بود با اين حرکتم

صورتشو جمع کرد و گفت :

_ ااااااااااااه ! خيلي چندشي يهدا ! اگه هنوز خوب نشدي واسه چي سالاد درست مي کني

؟!

_ ببخشين دست خودم که نبود ... ديروز تازه تب و دل دردم خوب شد ... هنوز ابريزش

دارم ...

و بينيمو محکم بالا کشيدم ... محيا دوباره صورتشو تو هم کرد و گفت :

_ اه ... حالا بيا برو اونور اين سالادم بريز دور ... من بخورم بچه ام ويروسي ميشه !

با ابرويي بالا رفته گفتم :

_ سالاد خوردن تو به حامي چه ربطي داره ؟

محيا خنده ي شرمگيني کرد و تا خواست جواب بده ، طاها و بابا و عادل اومدن تو

اشپزخونه و نشستن سر ميز ... داشتم ظرف سالادو کنار مي زاشتم تا بعد بريزمش دور

که طاها اومد و ناخونکي به گوجه زد ... ليلي با جيغ گفت :

_ وايييييي طاها الان پس ميفتي !

طاها با تعجب گفت :

_ ها ؟!

_ هيچي داره شلوغش مي کنه ... من عطسه کردم تو ظرف سالاد ...

طاها تا اين حرفو شنيد ، سريع رفت سمت دستشويي و گوجه اي که خورده بودو تف کرد

... سرمو از روي تاسف تکون دادم و واسه اينکه حرص بدم گفتم :

_ مي خواي بيام انگست بندازم تو حلقت که خوب بالا بياريش ؟!

مي دونستم چقدر روي اين حرفا حساسيت داره با عصبانيت اومد تو اشپزخونه و گفت :

_ حقا که بيخودي يهدا !

شکلکي براش دراوردم و مشغول خوردن سوپم شدم ... تو اين چند روز قوت غالبم

سوپه ... صبحا شير برنج ، ظهرا سوپ ، شبا فرني ! ديگه دارم حالت تهوع مي گيرم ...

بعد از ناهار ، چون خيلي خسته بودم رفتم تو اتاقم و خودمو انداختم رو تخت ... حوصله

جمع کردن ميزو نداشتم ... پتو رو تو بغل گرفتم و چشماي خسته امو بستم ... حتي وقتي

صداي پاي محنا و اومدنش روي تختو شنيدم هم چشامو باز نکردم ... حوصله نداشتم برم

رو کاناپه بخوابم ... ولش کن همينجا دور هميم ديگه !

همونطور که محنا تو بغلم بود به خواب رفتم ...

غلتي زدم و چشمامو باز کردم ... محنا کنارم نبود ... صدامو صاف کردم و گفتم :

_ محنا .... کجايي ؟

تو اتاق نبود ... فکر کردم شايد رفته پايين ... ابي به سر و صورتم زدم و از اتاق بيرون

رفتم ... همونطور که تو اتاقا سرک مي کشيدم گفتم :

_ محنا ...

تو اشپزخونه و دستشويي پايين رو هم گشتم ... ولي نبود ... ترس چنگ زد به وجودم ...

کجا رفته ؟ با نگراني رفتم تو پذيرايي که بقيه نشسته بودن و فيلم مي ديدن ... با ترس

گفتم :

_ محنا اينجا نيست ؟

همه دست از فيلم ديدن کشيدن و با تعجب نگام کردم ... ليلي زودتر به حرف اومد :

_ مگه پيش تو نخوابيده ؟

سرمو به علامت نفي تکون دادم و با بغض گفتم :

_ هيچ جا نيست ...

همه با وحشت از جاشون بلند شدن ... بابا با جديت گفت :

_ يعني چي هيچ جا نيست ؟ اتاقا رو خوب گشتي ؟

در شرف گريه كردن بودم ... با بدبختي بغضمو خوردم و گفتم :

_ اره ... نبود ...

مامان اهسته زد روي صورتش و گفت :

_ يا فاطمه ي زهرا ...

طاها _ بياين يه بار ديگه دنبالش بگرديم ... اخه جايي نداره كه بره ...

ليلي هم حرفشو تاييد كرد و اومد سمتم و دست يخ كرده از وحشتمو گرفت . آهسته گفت

:

_ ديوونه شدي ؟ آروم باش چيزي نشده كه ...

و به ثانيه نكشيد كه صداي محنا محنا گفتن همه ، توي خونه پيچيد ... همه ي سوراخ

سنبه هاي بالا و پايينو با بقيه گشتم اما انگار آب شده و رفته تو زمين ... عادل در حالي

كه نفس نفس مي زد از در سالن اومد تو ... با تاسف سرشو پايين انداخت و گفت :

_ تو پاركينگ هم نبود ...

بابا هم با ابروهايي در هم از پله ها پايين اومد ... اخرين اميدم هم با حرفش نااميد شد

...

_ تو انباري گشتم ... نبود ...

نفهميدم كي زانوهام بي حس شد و چمپاته زدم كنار مبل ... مامان و محيا جيغ خفه اي

كشيدن و خودشونو بالاي سرم رسوندن ... طاها با كلافگي مشتي تو دست راستش زد و

گفت :

_ اه ... تو اين هاگير واگير همين گم شدنو كم داشتيم ...

با صداي ايفون ، ليلي اهسته گفت :

_ يه چيز ديگه هم كم داشتيم ...

اشاره اي به عكسي كه روي آيفون بود كرد و گفت :

_ ميثاق ....

قلبم تو سينه فرو ريخت ... يادم نبود كه گفت امروز برمي گرده ... اومده دنبال محنا ....

خدايا چي كار كنم ؟ اين دختر دست من امانت بود ... حالا چجوري بگم گم شده ؟ خدايا

خودت نجاتم بده ...

صداي زنگ زدن دوباره ، مثل پتكي بود كه حضور ميثاقو تو سرم مي كوبيد ... بي

رحمانه ... بابا درو باز كرد و تپش قلب من به وضوح بالا رفت ... بابا به استقبال ميثاق

رفت ولي مي دونستم چيزي نمي گه ... چشمم به درگاه خالي سالن بود كه بعد از چند

دقيقه ي طاقت فرسا ، از وجود ميثاق ، پر شد ... ميثاق با بسته اي تو دست ، داشت

داخل ميشد كه نگاهش به جمع اشفته ي ما افتاد و روي مني كه رد اشك صورتمو خيس

كرده بود ، خشك شد ... ديدم كه دسته ي كيسه توي دستاش شل شد ... قورت دادن آب

دهنشو ديدم ... لبشو زبون تر كرد و رو به بابا پرسيد :

_ اتفاقي افتاده ؟

بابا نگاهشو دزديد و كلافه به پله ها نگاه كرد ... ميثاق بدون اينكه چشم از من برداره ،

جلو اومد و درست رو به روم وايساد ... براي اينكه بتونم ببينمش ، سرمو بالا گرفته

بودم ... با نگاهي پر از اضطراب ، تك تك اجزاي صورتمو زير نظر گذروند ... اروم گفت

:

_ خوبي ؟

و انگار همين يه حرف تلنگري بود واسه باز كردن بغضم ... زدم زير گريه ... بي محابا

بلند بلند گريه مي كردم ... همه هل شده بودن .... ليلي قصد داشت بقيه رو كنار بزنه و

بياد كنارم ولي مامان و محيا اونقدر ترسيده بودن كه به هيچ كس اجازه نمي دادن نزديكم

بشه ... طاها مي گفت :

_ آروم باش دختر ... چيزي نشده كه ... پيداش مي كنيم ...

ولي من فقط به يه چيز فكر مي كردم ...

« اگه محنا پيدا نشه و ميثاق به خاطر گم شدنش ازم متنفر بشه چي ؟ ...»

ميثاق با صداي بلند و كلافه اي گفت :

_ يكي بهم بگه اينجا چه خبره ... راستي ، محنا كو ؟

گريه ام بند اومد ... با هق هق ضعيفي ، نگاه ترم رو به صورتش انداختم ... با ابروهايي

گره خورده نگام مي كرد ... عصباني نبود ... كنجكاو بود ... همونطور كه تو چشمام زل

زده بود ، برقي از نگاهش جست و زير لب گفت :

_ محنا ...

با اخرين توانم از جام بلند شدم و روبه روش وايسادم ... نگاه پرسشگرانه اش رو بهم

دوخت و با ناباوري گفت :

_ محنا كه گم نشده ....؟

فقط تونستم سرمو تكون بدم و بغضي كه دوباره لونه كرده بود تو گلومو پايين بفرستم ...

ميثاق با دهني باز و چشمايي مات ، زل زد بهم ... شمرده شمرده گفتم :

_ به خدا من نفهميدم چي شد ... من و محنا خواب بوديم وقتي بيدار شدم ديدم بغلم نيست

... هر چي اتاقو زير و رو كردم ... هر چي صداش زدم ، بازم نبود ...

ميثاق انگار حرفامو نميشنيد ... اهسته گردنشو چرخوند سمت پله ها و زمزمه كرد :

_ محنا ...

و به ثانيه نكشيده ، دويد سمت پله ها ... بي اراده ، باهاش همراه شدم ... وحشيانه در

اتاقا رو باز و بسته مي كرد و داد مي كشيد :

_ محنا ... محنا ...

صداي بقيه كه توي طبقه ي پايين بودن ، بهم فهموند كه دوباره دارن دنبالش مي گردن

... ميثاق در اتاقمو باز كرد و يورش برد تو اتاق ... با قدمهايي لرزون خودمو بهش

رسوندم ... اتاق من تنها اتاق طبقه ي بالا بود كه سرويس كامل داشت ... در حموم

دستشويي رو باز كرد و صداش تو حموم اكو شد :

_ محـــــــنا ....

اما جوابش فقط خاموشي بود و گريه هاي آروم من ... ميثاق با نااميدي و شونه هايي

افتاده ، در حمومو ول كرد و چرخيد سمتم ... نفس نفس مي زد ... مي ترسيدم به

چشماش نگاه كنم و عصبانيت و تنفرو ببينم ... دوباره زانوهام شل شد و كنار تخت

نشستم ... تصور متنفر شدن ميثاق ازم هم وحشتناك بود ... ميثاق سرشو بين دستاش

گرفت و با صدايي خش دار گفت :

_ گريه نكن ...

خدايا از صدام هم متنفر شده ... هق هقم بيشتر شد ولي دستمو محكم رو دهنم گرفتم تا

صداي گريه ام بلند نشه ... چشمامو رو هم فشار دادم ... چند قطره اشك سمج بين مژه

هام گير كردن ... چشمامو كه باز كردم ، نگاهم به پاهاي ميثاق افتاد كه روبه روم بود

... مي ترسيدم نگاهمو به صورتش بدوزم ... انگار فهميد قرار نيست نگاهش بكنم چون

خم شد و رو زانو مقابلم نشست ... وقتي نگاهشو ديدم ، ته دلم گرم شد ... خوشحال شدم

كه برق تنفر تو چشماش نيست ... در عوض غمگين بود و كلافه ... آروم گفت :

_ گريه نكن يهدا ... فكر كن ببين كجا مي تونه رفته باشه ...

هق هقم رو خفه كردم و سرمو به طرفين تكون دادم ... با عجز گفتم :

_ به خدا نمي دونم ... هر چي فكر مي كنم يادم نمياد ...

سرمو پايين انداختم و به دنباله ي رو تختي خيره شدم ... بايد تمركز مي كردم ... يه دفعه

، ديدم دنباله ي رو تختي ، تكون خورد ... چشماي متعجبم رو ميخ اون حركت كردم ...

دوباره روتختي تكون خورد و كمي كنار رفت ... نفس تو سينه ام حبس شد و با بدبختي با

صداي خفه اي گفتم :

_ محنا ...

ميثاق خط نگاهمو ادامه داد تا به روتختي رسيد ... ديد دست ظريف و سفيد كوچولويي از

زير تخت بيرون اومد و مشت شد ... كمي بعد ، دست چنگ زد به فرش و خودشو جلو تر

كشيد ... با ترس از روي تخت بلند شدم و به حركات اون دست كوچيك زل زدم ... انگار

مغزم قفل كرده بود .... ميثاق زودتر از من به خودش اومد و دستو محكم كشيد ...

محنا با چشمايي پف كرده از خواب و موهايي در هم گره خورده ، از زير تخت بيرون

اومد و خميازه ي بلند بالايي كشيد ... تا ميثاقو ديد ، خميازه اش نصفه موند و برق شادي

از چشماش پريد ... شيرجه زد تو آغوش ميثاق و دستاشو دور گردنش حلقه كرد و گفت

:

_ بابا جونم ...

دستاي شوك زده ي ميثاق تو هوا مونده بود ... كمي بعد اروم دور بدن كوچيك دخترش

حلقه شد و محكم به خودش فشارش داد ... با صدايي دورگه گفت :

_ چرا زير تخت بودي دختر ؟

محنا خنده ي ريزي كرد و گفت :

_ افتادم پايين ولي حوصله نداشتم برم بالا بخوابم ... بيدار كه شدم ديدم اون زيرم ... !

فقط تونستم آروم زمزمه كنم خدارو شكر ... چشمام سياهي رفت و سرم به دوران افتاد

... قامت ميثاقو ديدم كه از روي زمين بلند شد و محنا رو روي تخت گذاشت و با لحني

سرزنشگر گفت :

_ بايد ميومدي رو تخت ... مي دوني چقدر نگران شديم ؟ يهدا فكر كرد گم شدي ...

محنا برگشت سمتم و عذرخواهانه گفت :

_ اخ ... ببخشين يهدا جونم ... نگرانم شدي ؟

لبخند كمرنگي زدم ... سعي نكردم دلواپسيمو پنهون كنم ... فقط سرگيجه ام بيشتر شد و

دستمو گرفتم به ديوار تا زمين نخورم ... ميثاق سريع اومد كنارم و گفت :

_ چي شده ؟ حالت خوب نيست ؟

سرمو كمي كج كردم و گفتم :

_ نه ... خوبم ...

نگاهي به محنا انداختم... چقدر نگرانش شده بودم ... با اون چشماي نقره اي و شفافش

زل زل نگاهم مي كرد ... قدمي به سمتش برداشتم تا بغلش كنم و بگم خدا رو شكر ولي تا

دستمو از روي ديوار برداشتم ، سكندري خوردم و قبل از اينكه سرم به لبه ي ميز کنار

تختم اصابت كنه ، دست محكمي ، بازومو چنگ زد و مانع افتادنم شد ...

ميثاق اونقدر سريع دستمو گرفت كه به سمتش پرتاب شدم ولي دقيق نفهميدم صورتم كجا

فرود اومد ... فكر كنم افتادم روي سينه اش ... اونقدر حالم بد بود كه به اين چيزا فكر

نكنم ... هنوز دلم اشوب بود ... گم شدن محنا بدجور حالمو خراب كرده بود ... از يه طرف

از رفتار ميثاق مي ترسيدم و از طرف ديگه ، مي ترسيدم كه دوباره قضيه ي سارا تكرار

بشه ... ديگه تحمل ديدن اذيت شدن محنا رو نداشتم ...

چشمامو بسته بودم و تنم كم كم داشت سر مي شد ... ميثاق با دست اروم به گونه ام مي

زد و با صدايي مضطرب و نگران سعي داشت بهوشم بياره ...

_ يهدا ... يهدا خوبي ؟ ... چشماتو باز كن ببينم ... يهدا ...

توان اينو نداشتم كه بگم بيدارم و صداتو مي شنوم نگرانم نباش ... حتي توان خجالت

كشيدنو هم نداشتم ... با اينكه مي دونستم توي بغلشم اما مي خواستم از كنارش دور بشم

... نمي خواستم انقدر نزديكش باشم و با اين نزديكي ، كار دست خودم بدم ... با اخرين

قطره ي توانم ، كمي خودمو عقب كشيدم ... صداش قطع شد و حلقه ي انگشتاش روي

بازوم شل شد ... يكي از دستاشو از روي بازوم برداشت و پشت كمرم گذاشت ... اروم

هدايتم كرد سمت تخت ... تا نشستم ، سياهي چشمام كم كم محو شد و تونستم جايي رو

ببينم ... انگار دود سياهي كه روي ديدم رو پوشونده بود ، با نشستنم ، از بين رفت ...

صداي عصبي ميثاقو شنيدم كه به محنا مي توپيد :

_ چند بار بهت بگم محنا كه انقدر تنبلي نكن ؟ ... هميشه از روي تختت ميفتي و هيچ

وقت بلند نميشي بري سر جات ... بيا اينم نتيجه ي تنبليت ...

صداي گرفته و نادم محنا رو شنيدم :

_ ببخشين ...

از جاش بلند شد و به سمتم اومد و موهاي روي پيشونيمو كه با عرق به صورتم چسبيده

بود توي شالم هول داد و گفت :

_ من قول مي دم ديگه ملكه ي خوبمو نگران نكنم ... هميشه روي تختم مي خوابم تا تو

نترسي ... خوبه يهدا جونم ؟

با اينكه سرم گيج مي رفت اما سعي كردم لبخند بزنم ... ميثاق دست محنا رو كشيد و گفت

:

_ بهتره بري پايين خودتو به بقيه هم نشون بدي .... همه ترسيدن كه ممكنه گم شده

باشي ...

محنا چشمي گفت و از روي تخت پايين جست ... هنوز به در نرسيده بود كه ميثاق گفت :

_ يه ليوان آب قند هم به ليلي بگو براي يهدا بياره ...

صداي باشه ي محنا توي به هم زدن در گم شد ... ميثاق برگشت سمتم و روي لبه ي

تخت با فاصله ي كوتاهي از من نشست ... كمي خودمو جمع و جور كردم و خواستم به

احترامش صاف بشينم كه اجازه نداد :

_ نه نه راحت باش ... دراز بكش ...

به اصرار اون راضي شدم كمي به بالش لم بدم ... ميثاق نگاه دقيقي با چشماي مهربون

و نگرانش به صورتم انداخت و گفت :

_ مثل اينكه خيلي ترسيدي ... رنگت پريده ...

صدامو صاف كردم تا لرزشي كه به خاطر هيجان حضورش داشتمو مخفي كنم :

_ خب ... اره ... يكم ترسيدم ...

با لبخندي به لب گفت :

_ فكر كنم بيشتر از يه كم ! نه ؟

سرمو به زير انداختم و لبخند محوي زدم ... ميثاق دوباره به حرف اومد :

_ به هر حال جايي رو نداشت كه گم بشه ... نبايد اينقدر خودتو نگران مي كردي ...

نمي دونم چي شد كه يه دفعه از دهنم پريد :

_ ترسيدم مثل قضيه ي سارا بشه ....

اخم كمرنگي روي صورتش نقش بست و گفت :

_ كسي جون محنا رو تهديد نمي كنه ... خيالت راحت باشه ...

بعد از يه مكث كوتاه ، نگاه گذرايي به شونه ام انداخت و با لحني عجيب گفت :

_ ديگه اجازه نمي دم كسي به خاطر اشتباهات من تو خطر بيفته ...

هنوز تو فكر جمله ي عجيبش بودم كه نگاهشو تو چشمام دوخت و گفت :

_ به خصوص تو ...

ته دلم زير و رو شد ... با چشمايي گشاد و دهني باز نگاش مي كردم ... خدايا ، اين الان

چي بود ؟ ... منظورش ديگه واضح بود نه ؟ ... ديگه نبايد فكراي رمانتيك بكنم نه ؟ ديگه

نزار فقط در حد همون فکر باشه خب ؟! چون الان يه جوري اعتراف كرد نه ؟ ... خدايا

نگو نه ! ... بزار با خودم بگم اره ... بزار به قلبم بگم آره ... بگم ميثاق هم تو رو مي

خواد ... خدايا خواهش مي كنم ...

رشته ي افكارم با باز شدن در پاره شد ... همه با هم اومدن تو ... محيا تند تند يه ليوان

بزرگ اب قندو هم مي زد و در حالي كه زير لب دعا مي خوند اومد سمتم و لبه ي ليوان

رو بي اجازه چسبوند به لبم ... اصلا اجازه ي نفس كشيدن بهم نمي داد ! اونقدر استرس

و عجله داشت كه ليوانو درست نمي گرفت و آب قند از كناره ي ليوان روي چونه ام

جاري شد ... با صداي خندون ميثاق دست محيا از كار ايستاد :

_ محيا خانم اجازه بدين نفس بكشه !

محيا با نگاهي گنگ گفت :

_ ها ؟!

و صورتشو به سمتم چرخوند ... با ديدن چونه ي خيس از ابم ، خنده اش گرفت و گفت :

_ خوبي ؟!

با حرص دهنمو پاك كردم و گفتم :

_ اگه شما اجازه بدي !!!

ميثاق باز خنده ي دلنشيني كرد و نگاه من بي توجه به همه ، زوم شد رو صورت جذابش

... بدون اينكه فكر كنم بقيه هم اونجان بهش نگاه مي كردم كه صداي مشكوك مامان منو

به خودم اورد :

_ يهدا جون بهتر شدي مامان ؟

سريع نگاهمو از ميثاق دزديدم و زير لب گفتم :

_ اره ...

طاها كه محنا رو بغل كرده بود با خنده گفت :

_ البته اگه اين محنا خانم خواهر منو دق نداده باشه بهترم ميشه !

محنا معترض گفت :

_ ا ؟ دايي طاها !

همه با شنيدن اين پيشوند طاها ، متعجب شدن و خيره شدن به محنا ... محنا نگاه خندون

و شيطونش رو به ما دوخت و گفت :

_ چيه ؟

ليلي با لحن شوخي گفت :

_ از كي تا حالا طاها شده دايي تو وروجك ؟!

محنا با ابرويي بالا رفته به من اشاره كرد و گفت :

_ وقتي يهدا ملكه باشه ، طاها هم ميشه دايي من !

كسي از حرف محنا سر درنياورد ولي من و ميثاق خوب متوجه شديم چي ميگه ... ميثاق

تك سرفه اي مصلحتي كرد و همونطور كه از جاش بلند مي شد گفت :

_ خب ديگه محنا ، لباس بپوش و وسايلتو جمع كن بريم پيش مامي و عمه ...

محنا با صورتي در هم گفت :

_ نميشه يه كم ديگه بمونم ؟

خواستم تاييد كنم كه ميثاق قاطع گفت :

_ نه ، نميشه ... بايد باهام بياي و اجازه بدي يهدا جون استراحت كنه ... وقتشه اونا هم

بيان خونه ي ما ...

مامان و بابا جواب تعارف ميثاقو دادن و محنا با خوشي دويد سمتم و گفت :

_ اخ جون ... يهدا جون بايد بياي خونمون و قول بدي به همون اندازه كه من موندم تو

هم بموني ...!

يا خدا ! اينو كجاي دلم جا بدم ؟! با خنده ي الكي گفتم :

_ اما من كه بابا مامانم هستن ... بايد پيش اونا بمونم ...

محنا لب برچيد و دستاشو به حالت قهر به سينه زد ... همونطور كه به سمت در مي رفت

گفت :

_ باشه نمون ولي تو ملكه اي ! بايد تا جند وقت ديگه بياي پيش پرنسس و پادشاه ! اونم

واسه هميشه !

و از در بيرون رفت و همه رو با يه علامت سوال بالاي سرشون تنها گذاشت !

*******

با خنده فرنازو بغل كردم و گفتم :

_ خيلي برات خوشحالم عزيزم ... اميدوارم خوشبخت بشين ...

فرناز هم با خوشحالي گفت :

_ مرسي ... پس سفارش نكنم ... حتما بايد بيايا ... من و دانيال مخصوصا اومديم تو رو

دعوت كنيم ... زودتر هم خوب بشو كه حوصله ندارم تو مراسم عروسيم دماغتو بالا

بكشي !

با شوخي زدم به بازوش و گفتم :

_ ديه پررو بازي درنيار !

دانيال دستشو رو شونه ي فرناز گذاشت و گفت :

_ خب ديگه يهدا خانم ... از اومدن شما كه مطمئن شديم ... خيالمون راحت شد ! ديگه

مزاحم نميشيم ...

از درگاه در كنار رفتم و گفتم :

_ نه مزاحم چيه ؟ بفرمايين تو در خدمت باشيم ...

فرناز _ نه قربونت عزيزم بايد بريم هنوز خريدامون هم تموم نشده ... انقدر هول بوديم

كه ... !

حرفشو خورد و تك خنده اي كرد ! با لبخند به هر دوشون كه حالا برق خوشي تو

چشماشون خوابيده بود نگاه كردم و از ته دل دعا كردم خوشبخت بشن ...

بعد از رفتنشون ، به مامان و بابا گفتم پس فردا عروسي دعوتم ... اونا هم موافقت كردن

كه برم ... بعد از ناهار رفتم تو اتاقم تا استراحت كنم ... يه هفته اي مي شد كه محنا

برگشته بود و من ميثاقو نديده بودم ... شركت هم نمي رفتم ... مرخصي استعلاجي بودم

... با اينكه خيلي حالم بد نبود اما مريضيم بهونه اي شده بود كه از زير كار در برم ...

حاج اقا هم حال و روزمو مي دونست براي همين اجازه داد يه مدتي واسه خودم خوش

باشم ! خوبي كار كردن براي يه آشنا همين بود !

غلتي زدم و پتو رو تا نصفه رو خودم كشيدم ... چشمامو بستم و خواستم بخوابم كه

گوشيم زنگ خورد ... بدون نگاه كردن به شماره و با چشمايي بسته جواب دادم :

_ بله ؟

صداي پرانرژي محنا پيچيد تو گوشم :

_ سلام ملكه ي خوشگلم ... !

اي خدا ! كاش اين ملكه گفتن از زبونش ميفتاد !

_ سلام عزيز دلم خوبي ؟

محنا _ خوبم ولي ديگه صدام كن پرنسس ! اينجوري مي فهمم تو دوست داري من

پرنسست باشم ! اخه بابام راضي شده بهم بگه پرنسس ! فقط تو موندي !

اين حرفش خيلي معنا داشت ولي افسار خيالمو كشيدم تا تعبير بيخود نكنه ... همون

روزي كه محنا گم شده بود و ميثاق تو اتاقم بود ، مامان يه بوهايي برده بود ... انگار

نگاه من به ميثاق خيلي تابلو بوده كه مامان فهميده بود بهش علاقه دارم ... براي همين

سعي مي كردم خيلي به محنا زنگ نزنم ... با اينكه لحظه اي از ياد اون و ميثاق غافل

نميشدم ...

محنا _ شنيدي چي گفتم يهدا جون ؟

با حواسپرتي گفتم :

_ ها ؟ نه ... چي گفتي ؟

محنا _ گفتم من پس فردا ميرم عروسي عمو دني ... تو هم مياي كه ؟

پشت چشمامو ماليدم ... اصلا حواسم نبود اونا هم دعوتن ...

_ اره فرناز دعوتم كرده ...

محنا با صداي شادي گفت :

_ اخ جون ...

بعد از گوشي فاصله گرفت و گفت :

_ مامي بزرگ ... عمه ، يهدا جونم مياد ...

صداي زهره خانم از اون طرف خط اومد :

_ خيلي خوبه گلم ... بهش سلام برسون ...

محنا _ يهدا جون مامي بزرگ بهت سلام مي رسونه ...

خنديدم و گفتم :

_ سلامت باشن ... ولي محنا تو چرا نصفه انگليسي نصفه فارسي حرف مي زني ؟! يا

بگو مامان بزرگ يا بگو مامي ...

صداي محنا كمي گرفته شد و گفت :

_ اما من نمي تونم به مامي بزرگ بگم مامي ... اخه اون كه مامي من نيست ...

ناراحتيش به منم سرايت كرد ... اهسته با لحني متاسف گفتم :

_ اها ... حق با توئه ... نمي خواستم ناراحت بشي ...

شادي صداش برگشت و گفت :

_ اشكال نداره ... در عوض يهدا جونمو دارم !

دهنم خشك شد ... خدايا از يه طرف ميثاق از يه طرف خودم از اين طرفم محنا با اين

كاراش ! ... انگار همه چي تو هم پيچيده شده ... نمي دونم بايد منتظر چي باشم ؟ ... نمي

دونم بايد چي كار كنم ... اصلا درسته به خاطر ميثاق صبر كنم ؟ ...

دوباره صداي محنا پرده ي افكارمو كنار زد :

_ يهدا جون من بايد برم بخوابم ... پس فردا مياي كه ؟

_ اره عزيزم ميام عروسي ...

محنا _ باز كه حواست به حرفام نبوده ! مياي اينجا ؟

با تعجب گفتم :

_ كجا ؟

محنا _ خونه ي ما ديگه !

بهت زده پرسيدم :

_ اونجا واسه چي ؟!

محنا _ اخه عمه مينا مي خواد بره ارايشگاه موهاشو كوتاه كنه ... مامي بزرگم نمي

تونه منو حاضر كنه ... تو ملكه ي مني بايد بياي پيشم و كمكم كني ! مگه نه ؟

با كلافگي دستي به پيشونيم كشيدم و گفتم :

_ تو نمي توني بياي اينجا ؟

محنا با اعتراض گفت :

_ نع ! من يه هفته اونجا بودم ولي تو يه هفته نيومدي اينجا ! يه ساعت كه مي توني

بياي ! بيا بيا بيا بيا !

با التماس يه ريز مي گفت بيا ! خنده ام گرفت از سماجتش !

_ باشه دختر ميام ... حالا بزار يه چرت بزنم ...

محنا كه مي دونستم داره بالا پايين مي پره گفت :

_ هورا هورا يهدا جونم مياد ! ... برو بخواب ملكه ي خوشگلم ... دوستت دارم !

صداي بوسشو از پشت گوشي شنيدم و بعد بدون خداحافظي گوشيو گذاشت ! انگار دنيا

رو بهش دادن ! با لبخند پهني رفتم زير پتو ... الارم گوشيمو براي يه ساعت ديگه روشن

كردم ... در اخرين ثانيه اسكرين سيور گوشيم فعال شد ... دستي روي صفحه كشيدم ...

اهسته زمزمه كردم :

_ تو كه از دستم ناراحت نيستي ؟

به چشماش خيره شدم ... انگار نگاه شيشه اي يوسف بهم لبخند مي زد ....

***********

اخرين تيكه ي لباسمو تو كيفم انداختم ... مامان باز در اتاقمو باز كرد و گفت :

_ شونه پيچتو برداشتي ؟

همونطور كه سرم به جمع كردن كيف ارايشم بود جواب دادم :

_ نه مامان لازم ندارم ...

صداي پوفشو شنيدم و بعد لحن عصبيشو :

_ ببين دختر اگه همينجوري موهاتو وا بزاري و بخواي بري من مي دونم و تو ! اصلا

نمي خواد بري !

گره ي روسريمو بستم و دسته ي كيفو رو شونه ام انداختم ... مامان دوباره غرغر كرد :

_ گوشت با منه ؟!

با دو دستي كه به خاطر برداشتن كيسه هام پر بود چرخيدم سمتش و يه دستمو بالا اوردم

:

_ موهامو بابيلوس مي كنم ...

مامان اومد اعتراض كنه كه اجازه ندادم :

_ گير نديا !!!

مامان با حرص سرشو تكون داد و گفت :

_ هيچ وقت حرف گوش نميدي ...

خنديدم و براش يه بوس فرستادم و از پله ها پايين رفتم . دم در همونطور كه كفشامو پا

مي كردم مامان گفت :

_ يهدا ...

بدون بالا اوردن سر جواب دادم :

_ جانم ؟

مامان حرفشو مزه مزه كرد ...

_ ميگم ... چيزه ...

از كفش پوشيدن فارغ شدم . سرمو بالا اوردم و گفتم :

_ چيزه ؟!

مامان يه كم تو چشمام نگاه كرد و بعد با لحن غمگيني گفت :

_ هيچي مامان جون ... مواظب خودت باش ... ايشالا خوشبخت بشي ...

و در سالنو بست . با تعجب به در بسته نگاه كردم ... فرناز داره عروس ميشه مامان

واسه من ارزوي خوشبختي مي كنه ؟! يه چيزيش ميشه ها !

شونه اي بالا انداختم و به سمت ماشينم راه افتادم يه ربع بعد رسيدم به خونشون ...

چون در پاركينگشون نرده اي بود ، مي تونستم ببينم ماشين ميثاق هست يا نه ... با يه

نگاه عميق خيالم از نبودنش راحت شد و نفسمو بيرون فرستادم ... به سمت در رفتم و

زنگو فشار دادم ... صداي زهره خانمو شنيدم :

_ بيا تو عزيزم .

و در با صداي تيك كوتاهي باز شد ... قدم تو خونه گذاشتم و درو بستم كه صداش تو باز

شدن در سالن پيچيد . زهره خانم با لبخند مهربوني ، به استقبالم اومد و گفت :

_ از اين ورا عزيزم ...

گونه اشو بوسيدم و گفتم :

_ ببخشين براي ديدنتون نيومدم سرما خوردم... زيارتتون قبول ...

زهره خانم همونطور كه به سمت هال هدايتم مي كرد گفت :

_ ممنون عزيزم... اره ميثاق گفت سرما خورده بودي خواستم بهت سر بزنم كه محنا اين

برنامه رو جور كرد و ديگه مزاحمت نشديم ... الان بهتري ؟

_ بله ممنون ...

با كمي ترديد نگاش كردم و سوالي كه خيلي وقت بود ذهنمو مشغول كرده بود ، به زبون

آوردم :

_ شما بهترين زهره خانم ؟

زهره خانوم منظورمو فهميد . نگاهش كمي تر شد و نفسشو سنگين بيرون داد ...

همونطور كه روي مبل كنارم مي نشست گفت :

_ اره ... خدا رو شكر تونستم با اين قضيه كنار بيام ... هر سه تامون ...

سرمو تكون دادم و گفتم :

_ خوشحالم كه مي شنوم بهترين ... نمي دونم بايد خودمو سرزنش كنم كه من باعث شدم

شما ...

خودش ادامه ي حرفمو حدس زد و سريع قطعش كرد :

_ نه نه ... اين چه حرفيه عزيزم ؟ اگه تو نبودي كه من شايد تا اخر عمرم هم نمي

فهميدم ميلادم چي شد و چطور بزرگ شد ... هر چند الان ديگه هيچ وقت نمي بينمش ولي

خيالم از اين بابت راحته كه درست بزرگ شد ...

زير لب تصديق كردم ... زهره خانم ظرف ميوه اي جلوم گذاشت و گفت :

_ راحت باش عزيزم ... من برم يه چايي برات بريزم ...

_ زحمت نكشين ...

زهره خانم _ زحمتي نيست گلم ... الان ميام .

و به سمت اشپزخونه رفت ... تا اومدن زهره خانم از فرصت استفاده كردم و نگاهي

اجمالي به هال انداختم ... مي دونستم به خاطر شيطونياي محنا ، پذيراييشونو بستن ...

نگاهمو دورتا دور هال چرخوندم ... مبلهاي سلطنتي كه روش نشسته بودم با كاور كرم

رنگي پوشيده شده بود . گلدون هاي گرون قيمت هم پشت مبلها يه جوري مخفي شده بود

تا در دسترس محنا نباشه ! پرده هاي سفيد رنگ زيبايي به پنجره هايي كه باز بود ،

آويزون شده بود و با هر وزش باد كمي پيچ و تاب مي خورد ...

نگاهم به ديوار افتاد كه قاب عكس بزرگ خانوادگي روش نصب شده بود ... با ديدن محنا

مي شد فهميد كه تازه اين عكسو گرفتن ... با صداي زهره خانم نگاهمو از قاب گرفتم :

_ اين عكسو يه ماه پيش گرفتيم ... قبل از اينكه بريم رودبار ...

دوباره به قاب عكس چشم دوختم ... محنا روي صندلي پايه بلندي نشسته بود و ميثاق و

مينا طرف راست و چپش ايستاده بودن ... زهره خانم هم پشت سرش وايساده بود و

دستاشو روي شونه ي محنا گذاشته بود ... اين دفعه محنا رو با ظاهر جديدتري مي ديدم

... پيرهن سورمه اي عروسكي كوتاهي پوشيده بود كه با دو بند نازك پشت گردنش بسته

مي شد و جوراب شلواري سفيدش پاهاي كوچولوشو پوشونده بود ... موهاشو بالا برده

بود و با كش سورمه اي كلفتي محكم بسته بود ... صورت خوشگلش خيلي ناز و شيطون

شده بود ... با لبخند گفتم :

_ مثل اينكه محنا داره روز به روز بهتر ميشه ...

زهره خانم _ اره خدا رو شكر بچه ام خوب ِ خوب شد .... ديگه لباساي گل و گشاد نمي

پوشه ... تو مهد با بچه ها هم بيشتر بازي مي كنه ... قبلنا خيلي تو خودش بود ...

_ اره خدا رو شكر ...

زهره خانم با لبخند مهربوني گفت :

_ البته بعد از ليلي همش به خاطر توئه ... يه روز نيست كه اسمت از زبونش بيفته ...

خيلي دوستت داره ...

خنده ي شرمگيني كردم و گفتم :

_ لطف داره ...

صداي تق و تق كفشاي محنا اومد ... سرمو بالا كردم و به پله كه داشت پاهاي كوچيك

محنا رو كم كم به نمايش مي زاشت نگاه كردم ... محنا اخرين پله رو پايين جست و به

سمتم دويد ... با صداي شادي گفت :

_ يهدا جونم...

و خودشو انداخت بغلم ... با خنده به خودم فشردمش ... از بغلم بيرون اومد و به زهره

خانم گفت :

_ بالاخره يهدا جونم اومد مامي بزرگ ...

زهره خانم دستي به موهاي نم دارش كشيد و گفت :

_ اره اومد ...

با تعجب به موهاي خيسش اشاره كردم و گفتم :

_ خودت ميري حموم ؟

محنا ابروهاشو بالا داد و با ژست با كلاسي گفت :

_ پس چي ؟! من ديگه واسه خودم خانومي شدم !

نتونستم از كشيدن لپش بگذرم ! محنا دستمو كشيد و گفت :

_ خب ديگه بيا بريم بالا منو حاضر كن !

زهره خانم گفت :

_ ا ؟ محنا جان بزار يهدا يه چيزي بخوره بعد بياد ...

محنا محالفت كرد و منو بيشتر كشيد :

_ نه مامي بزرگ ! اگه الان بشينه ديگه پا نميشه ! شما با حرفاتون نميزارين بلند بشه !

زهره خانم خنديد و گفت :

_ اي اتيش پاره !

همونطور كه دستم توسط محنا كشيده ميشد از زهره خانم معذرت خواهي كردم و بالا

رفتم ... طبقه ي بالا ، واحد ميثاق و محنا بود ... البته فقط براي خواب ميومدن بالا ...

ميثاق هم كاراي شركتشو تو اتاق كارش كه بالا بود انجام مي داد ... يكي دوبار بيشتر

نيومده بودم اين طرف .

واحد بزرگ و قشنگي بود كه مبلهاش برخلاف طبقه ي پايين همه راحتي و كاناپه بودن .

دكوراسيون خونه هم كاملا مدرن و امروزي بود ... كف خونه با پاركت پوشيده شده بود

و يه سينما خانگي با دو باند بزرگ دو طرفش ، گوشه ي سالن خودنمايي مي كرد ...

كاناپه هاي سفيد و شيك به صورت نيم دايره ، جلوي تلويزيون چيده شده بودن ....

طبقه ي بالا سه تا اتاق بيشتر نداشت ... يكي اتاق كار ميثاق بود و يكي اتاق محنا و

ديگري هم اتاق خواب ... محنا همونطور كه منو به سمت اتاق خواب مي برد گفت :

_ اينجا اينه اش بزرگتره خوشگلتر درستم مي كني !

با اخمي ساختگي گفتم :

_ مگه من ملكه نبودم ؟ چي شد كه حالا شدم ارايشگر ؟!

محنا با خنده گفت :

_ چون عمه مينا كه نديمه امه رفته ارايشگاه ، مجبورم ملكه رو وادار كنم منو خوشگل

كنه !

با خنده گونشو بوسيدم و گفتم :

_ تو همه جوره خوشگل هستي موش كوچولو !

محنا اخم كرد و گفت :

_ پرنسس كوچولو ! نه موش !

خنده امو مهار كردم و گفتم :

_ باشه پرنسس ! حالا بگو ببينم لباست چه رنگيه ؟

محنا از روي صندلي ميز توالت پايين جست و گفت :

_ لباسم نقره ايه ... انقده خوشگله ... الان ميارم ببينيش ...

و به سمت اتاق خودش رفت ... نگاهي به اتاق خواب انداختم ... تخت دو نفره ي چوب

ابنوس گرون قيمت با روتختي سفيد و پرده هاي سفيد اتاق هماهنگ بود ... روي تخت دو

تا بالش بزرگ و يه عالمه كوسن هاي سفيد كوچيك بود ... با اومدن محنا نگاهمو از

اتاق گرفتم ... يه پيرهن عروسكي كوتاه نقره اي رنگ دستش بود كه پارچه ي حرير

لطيفي داشت و استينهاي پفي كوچيكش ، با يقه ي دلبري ، بالا تنه ي لباس رو زيباتر

كرده بود ...

محنا با شعف گفت :

_ خوشگله ؟

لپشو كشيدم و گفتم :

_ اره ... عين خودت ...

محنا به سمت بسته هايي كه كنار ميز توالت رفته بودم رفت و توشون سرك كشيد و گفت

:

_ لباس تو كو ؟

_ توي كيسه زرده ... چي كارش داري ؟

محنا با خنده گفت :

_ مي خوام ببينم لباسم با ملكه ست هست يا نه !

و با خنده پيرهنمو بيرون كشيد ... پيرهن مجلسي بلندي اورده بودم كه يقه ي پهنش تا

روي بازوهام امتداد داشت ... مدل زيبايي بود و پايين دامن بلندش يه چاك تا روي زانوم

اومده بود ... پارچه ي پرهن سفيد صدفي بود و يقه و صندلي كه باهاش ست كرده بودم ،

خاكستري ملايم بود ... محنا با لبخند به لباسم نگاه كرد و كمي سرشو كج كرد و گفت :

_ خب ، نقره اي نيست ولي ... ميشه گفت تقريبا سته !

با خنده سري تكون دادم و اونم لباس هر دومون رو روي تخت انداخت . وقت زيادي

نداشتيم ... تصميم گرفتم موهاي محنا رو هم مثل مال خودم بابيلوس كنم ...

همونطور كه موهاشو دور دستگاه مي پيچيدم پرسيدم :

_ بابات كي مياد محنا ؟

محنا _ رفته بود سر كار ولي گفت بعد از كارش ميره آرايشگاه موهاشو مرتب كنه ... به

نظر من كه لازم نبود بره ! مدل موهاش قبليش بيشتر به باباي خوشتيپم مياد ! نه ؟

با سر گفتم اره و ياد مدل موهاش افتادم كه چقدر قيافه اش رو مردونه تر مي كرد ...

سوال ديگه اي نپرسيدم و با خودم حساب كردم كه حالا حالا ها مي تونم با خيال راحت

كارمو بكنم ... چون تا نزديك عروسي برنمي گشت خونه .

چون موهاي محنا خيس بود خيلي زود با كمي ژل حالت گرفت و خوب وايساد ... حساب

بچگي محنا رو هم كردم و ارايش ساده اي روي صورتش پياده كردم ... اونم هيچ

اعتراضي نكرد و حس مي كردم خودش هم اينجوري راحتتر بود ... فكر كنم براي اولين

بار بود كه توي مجلسي اينقدر به خودش مي رسيد . اولين بار هم كه توي عروسي طاها

ديده بودمش ، صورتش خالي از ارايش بود ...

وقتي كار ارايش محنا تموم شد ، بهش گفتم بره رو تخت وايسه و كمك كنه تا پشت

موهامو درست كنم ... خيلي با احتياط بهش ياد دادم كه چجوري بابيلوس رو دور موهام

بپيچه ... تا ميومدم بگم اينجوري باز كن سريع مي گفت :

_ خودم بلدم ! خودم مي تونم !

و ميفتاد به جون موهاي بدبختم ! خدا خدا مي كردم خيلي دستگاهو به پوست سرم نزديك

نكنه كه يهو جيغم بره هوا ! بالاخره با كلي ترس و لرز ، موهاي پشت سرمو با كمك محنا

درست كردم ... موهامو نه خيس كرده بودم و نه ژل زدم ... چون عروسي فاميل نزديكم

نبود كه خودمو خوشگل كنم ! بي قيد موهامو پيچيدم و براي ثابت نگه داشتنشون ، تافتو

روي سرم خالي كردم ... محنا با خنده بالا پايين رفت و گفت :

_ واي چه ملكه ي خوشگلي شدي يهدا جون !

خنديدم و در جواب تعريفش چيزي نگفتم ... مثل هميشه اول به ارايش چشمام رسيدم ...

ريملو با دقت زدم و سايه ي خاكستري ماتي پشت پلكم كشيدم و محنا رو تا شيش متريم

دور كردم كه بتونم خط چشممو بي نقص بكشم ... به ! چه خط چشم ماماني شد ! از رژ

گونه و اينا خوشم نميومد ... تنها برق لبي زدم و به محنا گفتم بره لباسشو بپوشه ...

محنا پيرهنشو برداشت و همونطوري كه از اتاق بيرون مي رفت گفت :

_ من ميرم پايين به مامي بزرگ بگم كمكم كنه ...

باشه اي گفتم و لباسمو پوشيدم ... خودمو تو اينه برانداز كردم ... كمي لاغرتر شده بودم

اما خيلي به چشم نميومد ... چتري هاي موم رو دوباره با تافت مرتب كردم و كمي هم

عطر زدم ... صداي در اومد ... به خيال اينكه محناست ، خم شدم و صندلهاي خاكستريمو

پوشيدم ... دوباره صاف وايسادم و خواستم محنا رو صدا بزنم ، كه در باز شد و با ديدن

ميثاق ، نفس تو سينه ام حبس شد ...

سر جام ميخكوب شده بود و اونقدر توي شوك بودم كه نتونستم واكنش نشون بدم ...

ميثاق هم بهتر از من نبود ... با چشمايي مبهوت بهم نگاه مي كرد ... يه دفعه به خودش

اومد و دستگيره رو ول كرد و ببخشيدي گفت و از اتاق خارج شد ... با رفتنش ، انگار

قلبم به ياد اورد كه بايد فعاليت كنه ! تند تند به ديوار سينه ام كوبيد ... انگار مي خواست

جداره ي سينه رو پاره كنه ...

با ياد آوري چند لحظه قبل ، دوباره ضربان قلبم بالا تر رفت ... اونقدري كه حس مي كردم

داره تو دهنم مي زنه ... نبض شقيقه ام هم كوتاه نميومد و پا به پاي اون مي زد ...

زانوهام خم شد و نشستم لب تخت ... با دستايي لرزون جلوي دهنمو گرفتم ... خدايا ...

اين اينجا چي كار مي كرد ؟ من ِ خر چرا پيش خودم فكر نكردم كه ممكنه يهو پيداش بشه

؟ اخه چرا اينجا لباسمو عوض كردم ؟ حالا چه فكري پيش خودش مي كنه ؟ اصلا الان با

خودش نمي گه اين دختر تو خونه ي من چي كار داره ؟! ... خدايا منو از روي زمينت

محو كن !

سرمو بين دستام گرفتم و از خجالت چشمامو بستم ... به اندازه ي تمام عمرم خجالت

كشيده بودم ... واي ! لباسم هم خيلي باز بود ... سر شونه كه نداشت ... يقه اش هم كه

از بازوم شروع مي شد ! ... كاش جشنشون مختلط بود و من كت و شلوار مي پوشيدم ...

اينكه ميثاق با اين هيبت منو ببينه ، از خجالت آبم ميكرد ... دوباره لبمو محكم گزيدم كه

تقه اي به در زده شد ...

با ترس از جا پريدم ... با صدايي كه به زور درميومد جواب دادم :

_ بله ؟

همونطور كه حدس زده بودم ، ميثاق بود ...

_ ببخشين يهدا خانم ... مي تونم بيام تو ؟ بايد كيفمو بردارم ...

اي خاك تو سر من ! چرا همينجوري وايسادم اينجا و لباس نپوشيدم ؟ ... تند تند مانتومو

تن كردم و روسريمو به سر كشيدم ... وسايل ارايشمو نامرتب تو كيف جا دادم و دستگاه

بابيلوس رو از برق كشيدم ... انگار خيلي سر و صدا كرده بودم كه صداي ميثاق اومد :

_ اروم باش ... من عجله ندارم ...

شنيدن صداش هم بيشتر خجالت زده ام مي كرد ... ته مونده ي وسايلمو جمع كردم و

نگاهي تو اينه به سر و وضعم انداختم ... روسريمو جلوتر كشيدم و درو باز كردم ...

ميثاق با دستهايي كه توي جيب زده بود ، به زمين نگاه مي كرد ... مثل خودش سرمو زير

انداختم و گفتم :

_ ببخشين مزاحمتون شدم ... نمي دونستم قراره بياين .

ميثاق با لحني اروم گفت :

_ نه من ازتون معذرت مي خوام ... كسي نگفت شما اينجايي ... فقط مي خواستم كيف

ارايشگاهمو بردارم ... الان مي رم .

_ راحت باشين منم ديگه رفع زحمت مي كنم ... خواستم از كنارش رد بشم كه صداي

شاد محنا اومد :

_ يهدا جون ببين چه خوشگل شدم ...

لباسشو با يه جوراب شلواري سفيد و كفشهاي تخت نقره اي كامل كرده بود ... چرخي زد

و با ديدن ميثاق گل از گلش شكفت ... درست برعكس من موقع ديدن ميثاق !

محنا _ ا ؟ بابايي تو هم اومدي ؟ خوشگل شدم ؟

ميثاق روي زانو نشست و پيشني محنا رو بوسيد و گفت :

_ خوشگل بودي ...

محنا قري به سر و گردنش داد و گفت :

_ اونكه بله ! ولي موهامو يهدا جون درست كرده ... ببين چه خوشگل شده ...

و طره اي از موهاي فرشو بالا داد ... ميثاق به زدن لبخندي اكتفا كرد و با صداي ضعيفي

گفت :

_ دستش درد نكنه ...

محنا با انگشت به من اشاره كرد و گفت :

_ اما خودش خيلي خوشگلتر از من شده ... ديدي چقدر لباسش نازه ؟!

با شنيدن اين حرف محنا ، هم من و هم ميثاق خشكون زد و دستپاچه شديم ... ميثاق

محنا رو ول كرد و گفت :

_ با يهدا جون برين پايين من تا نيم ساعت ديگه ميام دنبالتون ...

محنا كه نفهميده بود ميثاق دكش كرده بي توجه بهش ادامه داد :

_ مي خواي بري موهاتو كوتاه كني ؟ ... ولي اين مدل خيلي خوشتيپت مي كنه ! درست

عين پادشاها ميشي ! يهدا جون هم ميگفت اين مدل بيشتر بهت مياد ... مگه نه يهدا جون

؟

ديگه مي خواستم زمين لب باز كنه و منو ببلعه ! سرمو تا جايي كه ميشد پايين انداخته

بودم ... ميثاق با لحن عجيبي گفت :

_ ميرم دوش بگيرم ... حاضر باش ....

و رفت تو اتاقش و درو بست ... محنا هم دست منو گرفت و گفت :

_ بيا بريم پايين تا بابا از حموم بياد بيرون ... راضيش كردم موهاشو كوتاه نكنه ! براوو

!

فقط تونستم به حرفش لبخند كجي بزنم ... مي خواستم خودم زودتر برم عروسي ولي

لرزش پاهام نشونم داد كه عمرا بتونم رانندگي كنم ... مجبور شدم به اصرار مكرر محنا

و زهره خانم براي رفتن با اونا تن بدم و منتظر باشم ميثاق ما رو برسونه ... عقل و

خجالتم مي گفت كاش امشب زودتر تموم بشه ولي دلم با خنده ميگفت امشب چه شبي

است ، شب مراد است امشب ! اگه تنها بودم مطمئنا يكي پس گردني نثار خودم مي كردم !

به گوشه ي ژله ناخونك زدم كه داد اكرم خانوم بلند شد :

_ اي بابا ! يهدا خانوم اگه مي خواين بخورين برين اون ظرفي كه واسه بچه ها جدا

درست كردمو بخورين ... چرا هي به اين ناخونك مي زني ؟

نگاهي به ژله كه خيلي خوشگل تو ظرف برگردونده شده بود و روش با ميوه و شكلات

تزيين شده بود انداختم و گفتم :

_ اخه اون يكي كه تو يخچاله اصلا اشتها برانگيز نيس ... اين خيلي خوشمله ادم مي

خواد يه لقمه چپش كنه ...

مامان با حرص اومد تو اشپزخونه و دستمو كشيد :

_ مگه نگفتم برو حاضر شو ؟

دست مامانو پس زدم و گفتم :

_ مامان من كه حاضرم ... مگه كي غير دايي فواد و بچه هان ؟

مامان _ مگه نگفتم زهره خانومم قراره بياد ؟

مثل جت از جا پريدم و چرخيدم سمت مامان :

_ چي ؟ چرا زودتر نگفتي ؟! حالا من چي بپوشم ؟!

و با بدبختي دويدم سمت پله ها ... اصلا فكر نكردم مامان با اين تغيير رفتار صد و هشتاد

درجه اي ِ من ممكنه چه فكري بكنه ... الان فقط به اومدن زهره خانوم فكر مي كردم و

طبيعتا پشت سرش ميثاق هم بود ! يا خدا ... چي بپوشم ؟

در كمدو باز كردم كه چشمم افتاد به لباسي كه هفته ي پيش واسه عروسي فرناز پوشيده

بودم ... صورتم از خجالت گر گرفت و در كمدو بستم و بهش تكيه دادم ... اروم سر

خوردم رو زمين ... هنوزم از ياداوري اون ماجرا تنم داغ ميشه ... يعني ميثاق اون شكل

و شمايل من هنوز تو ذهنشه ؟ چقدر خجالت اوره ...

مامان تقه اي به در زد و گفت :

_ حاضري يهدا ؟

از روي زمين بلند شدم و گفتم :

_ الان حاضر ميشم ...

با كلي وسواس بالاخره به يه دامن بلند نسكافه اي و بلوز شكلاتي رضايت دادم ... شال

قهوه اي تيره ام رو با مدل روي سرم بستم و يه مداد قهوه اي تو چشمم كشيدم و دنباله

اش رو امتداد دادم ... ارايش ديگه اي نكردم ... دلم نمي خواست مامان برداشت سويي

بكنه ... به خودم گفتم برو بابا دلت خوشه ! الان تنها كسي كه از ضايع بازياي تو چيزي

نفهميده حضرت حافظه !

با زنگ در ، تقريبا كه نه حسابي ضربان قلبم بالا رفت ! دو تا نفس عميق كشيدم و زير

لب بسم ا... گفتم و رفتم بيرون ... اولين مهمونامون زهره خانوم بودن ... زهره خانم و

مينا با محبت بغلم كردن و محنا هم طبق عادت هميشگيش شيرجه زد بغلم ... اما هر چي

سرك كشيدم ، ميثاقو نديدم ... با ناراحتي رفتم گوشه ي سالن كنار محنا نشستم ...

هنوز احوالپرسيمون تموم نشده بود كه دوباره زنگو زدن ... طاها و محيا اينا بودن ...

كاش ميثاق بود ... درو با بي حوصلگي باز كردم و دوباره نشستم رو مبل ... بعد از

اومدن محيا و عادل و طاها و ليلي ، جو كمي صميمانه تر شد و سر و صدا بالا گرفت ...

داشتم سيني چايي رو تعارف مي كردم كه دوباره زنگو زدن ... به خودم اميد دادم كه

ممكنه اينبار ميثاق باشه اما با ديدن دايي فواد ، همه ي اميدم نيست و نابود شد ...

با دپرسي اي كه سعي در كتمانش نداشتم ، رو مبل ولو شدم و كسل الود جمعو نگاه كردم

... اگه الان ميثاق بود ، حداقل يه خجالتي مي كشيدم اما ... اصلا كجا رفته بود كه

نتونست بياد خونه ي ما ؟ نمي دونه چقدر رد كردن دعوت زشته ؟!

تا موقع شام سكوت كردم ... محنا با تينا و سينا سرگرم بازي بود ... بي حوصله حرفاي

بقيه رو گوش مي دادم ... در اين بين شنيدم ليلي به زهره خانم گفت :

_ خاله جون ميثاق كو پس ؟ باز گمه ؟!

زهره خانم با لبخند گفت :

_ نه ... رفته ماموريت ... نمي دونم از اين روستاها هست ميرن شبكه اشون رو درست

كنن ...

اها ! حالا يادم اومد ... شنيدم امروز ثريا مي گفت تيم شبكه امشب مي رن يه روستا

واسه ماموريت ... گفت كه سرپرست تيمشون رفته سفر يكيو جاش مي فرستن ... پس

ميثاق از خودگذشتگي كرده و زاپاس بازي دراورده ... ايش ! حالا نميشد نره ؟ مگه هر

وقت قراره بره و بياد بايد از تو اجازه بپرسه ؟ خيلي واسه خودت خيالاتي شدي يهدا ...

صداي درونم راست مي گفت ... دوباره دارم زياده روي بيخودي مي كنم ... دمغ شدم ...

كاش مغزم هنگ مي كرد تا بيخودي فكر و خيال نكنم ... الكلي دلمو خوش نكنم ... اگه

اخرش هيچي نشه چي ؟ ... من كه نمي تونم تا اخر با اين احساسم زندگي كنم ... من يه

حس واقعي مي خوام نه يه حس خيالي ...

سر ميز شام كنار زهره خانم نشسته بودم ... حواسم بهش بود و مدام تعارف مي كردم ...

خودم هم ديگه اشتهايي واسه خوردن نداشتم ... حسابي پكر شده بودم ... زهره خانم منو

مخاطب قرار داد و گفت :

_ چرا خودت چيزي نمي خوري يهدا جون ؟ نگو با اين هيكل رژيمي كه باورم نميشه ...

به لحن خودمونيش لبخندي زدم و گفتم :

_ نه اشتها ندارم ...

زهره خانم با دستمال گوشه ي لبشو پاك كرد و گفت :

_ وقت داري چند دقيقه با هم حرف بزنيم ؟

نگاهي پرسشگرانه بهش انداختم ... ادامه داد :

_ درباره ي ... ميلاد ...نگران نگاش كردم ... مي ترسيدم باز حالش بد بشه . زهره خانم

حالمو فهميد و بهم اطمينان داد :

_ نترس ... چيزيم نميشه ... فقط مي خوام درباره ي رابطتتون بدونم ...

با لبخند تلخي ادامه داد :

_ فكر كنم هر چي باشه من مادر نامزد سابقت بودم نه ؟

سرمو به علامت مثبت تكون دادم و حرفي نزدم . زهره خانم هم همراه من شامشو خورد

و با هم از سر ميز بلند شديم ... مامان تعادف زد :

_ كجا زهره جان ؟ شما كه چيزي نخوردي ...

زهره خانم تشكري كرد و گفت :

_ مرسي فاطمه خانوم خيلي زحمت كشيدي مي خوام با دخترت حرف بزنم ...

مامان نگاه دقيقي بهم كرد و لبخند محوي زد :

_ باشه ... مامان جان راهنماييشون كن ...

زهره خانومو بردم بالا تو حال خصوصي ... روي مبل تك نفره ي رو به روم نشست و

گفت :

_ طبقه ي بالاتون خيلي دنجه ...

_ اوهوم ...

زهره خانم كمي نگاهم كرد و گفت :

_ مي دوني من از مهموني امشب هدف خاصي داشتم ... مي خواستم هم از حس تو به

ميلاد چيزي بدونم و هم درباره ي يه قضيه ي مهمي باهات صحبت كنم ... آمادگيشو داري

عزيزم ؟

اب دهنمو قورت دادم ... با اينكه حرف زدن درباره ي يوسف سخت بود ولي ناچار بودم

بگم ... اهسته تاييد كردم و زهره خانوم گفت :

_ مي دونم بهم مربوط نيست ولي برام مهمه بدونم ... تو دوران نامزديتون ، چيزي اتفاق

افتاد ؟

با حالت گنگي نگاش كردم ... منظورش از اتفاق ... يه دفعه فهميدم معني حرفش چي

بوده ... با تعجب گفتم :

_ نه معلومه كه نه ... من و يوسف اصلا محرم نبوديم ... اون حتي بهم نزديك هم نشده

بود ... تماسهامون فقط در حد دست گرفتن بود ...

رگباري و بدون فكر پشت سر هم حرف مي زدم ... زهره خانم با لبخند نگام مي كرد ... با

همون لبخند گفت :

_ منظورم مسائله اي كه تو فكر كردي نبوده ... منظورم از اتفاق ، اتفاقي بوده كه تو

شك كني به خانواده ي اون ... مثلا بدرفتاري اي با ميلاد نشده بود ؟ ... بهش فشاري نمي

اوردن ؟ به خواسته هاش اهميت مي دادن ؟

واي بي ابرو شدم ! من چي فكر مي كردم زهره خانوم چه فكري مي كرد ! با شرم سرمو

زير انداختم و گفتم :

_ ببخشين من بد برداشت كردم ...

زهره خانم با تك خند كوتاهي گفت :

_ عيب نداره عزيزم ...

_ راستش تا اون موقعي كه من پيششون بودم ، مي ديدم كه چقدر يوسفو ببخشين ،

ميلادو دوست دارن ... هميشه اونو به چشم پسرشون مي ديدن نه چيز ديگه اي ...

زهره خانم با چشمايي شفاف از اشك گفت :

_ خيلي خوبه ... خدا رو شكر بچه ام اذيت نشد ... اما مي خوام يه چيز ديگه ازت بپرسم

... قول ميدي بهم جواب بدي ؟

سرمو اهسته تكون دادم ... لبهاي خشك شده اش رو با زبون تر كرد و گفت :

_ تو هم توي اون تصادف باهاش بودي ؟

با ياداوري تصادف ، روزهاي سختي كه داشتم ، مويه هايي كه كردم ، كابوسهايي كه

ديدم ، تهمت هايي كه شنيدم ، غم عالم ريخت تو دلم و با چشمام غمو فرياد زد ... اشك

اروم صورتمو خيس كرد ... صداي زهره خانم هم لرزون شده بود ...

_ يهدا تو رو خدا بگو ...

نفس عميقي كشيدم و گفتم :

_ نه نبودم ... اما ضربه اي كه بعد از اون حادثه خوردم ، كمتر از مردن توي تصادف

نبود ... من ، شادي وجودم و شيطنتهاي هميشگيم ، با اون تصادف همراه يوسف خاك

شد ... شدم يه يهداي ديگه ... به خاطر حرف يه مشت ادم حسود ، شدم يه ادم منزوي و

افسرده ... بيشتر از اينكه به خاطر نبود يوسف تو زندگيم زجر بكشم ، انگار براي نبود

خودم عزا گرفتم ... چون ديگه من بي يوسف ، من ِ هميشگي نبودم ... فكر كنم خبر

مرگ داماد توي روز عروسيش به اندازه ي كافي دردناك هست ... چه برسه به ديدن

جسدش ...

زهره خانم با سر انگشت اشكي كه داشت از گوشه ي چشمش سرازيش مي شد رو گرف

و گفت :

_ بهت حق مي دم ... خيلي اذيت شدي ... حالا يه سوال دارم ازت ...

_ بفرمايين ...

زهره خانم كمي روي صندليش جابه جا شد و گفت :

_ تا حالا به ازدواج مجدد فكر كردي ؟ ... مي دونم كم خواستگار نداري ... يكيشون

همين مهرشاد بود درسته ؟

با ياداوري مهرشاد اخمام تو هم رفت ... نكنه دوباره به زهره خانم رو انداخته تا منو

خواستگاري كنه ؟ زهره خانم با ديدن اخمم گفت :

_ مي دونم جوابت به مهرشاد منفي بوده ... شخص خاصي تو زندگيته ؟

گونه هام از خجالت رنگ گرفت ... يه جورايي برام عجيب بود مادر كسي كه بهش علاقه

دارم ، ازم بپرسه كسيو دوست داري يا نه ! زهره خانم وقتي سكوتمو ديد اروم ادامه داد

:

_ محنا خيلي درباره ي تو توي خونه حرف مي زنه ... مي دوني كه مادر نداره و تو با

اون همه خوبي اي كه در حقش كردي كمتر از مادر براش نيستي ... محنا مفهوم مادرو

درك نكرده ولي برام ميگه كه توي مهد با دوستاش درباره ي تو حرف مي زنه ... ميگه

تو ملكه اي و اون پرنسس ! بچه ها هم خوب اين مدل حرف زدنو مي فهمن ... فكر مي

كنن تو مادر محنايي و محنا هم عاشق اينه كه هميشه باهاش زندگي كني ... نمي دونم

اگه قرار باشه روزي ازدواج كني ، چه بلايي سر محنا مياد ... به هر حال من فقط راجع

به محنا حرف نمي زنم عزيزم ... امشب قصدم از اومدن به اينجا چيز ديگه اي بوده ...

مي خواستم يه بار ديگه عروسم قبول كنه كه عروسم بشه ! با خودم فكر كردم شايد

نخواي طبق روال معمول ازت خواستگاري بشه ... اول دوست داشتم نظرتو درباره ي

ميثاق بدونم ... بعد اقدام كنم ... خب ، نظرت چيه ؟

خداي زهره خانم چي داره ميگه ؟ داره منو واسه ميثاق خواستگاري مي كنه ؟ ... خود

ميثاق هم مي دونه ؟ اگه مي دونست ميومد مگه نه ؟ پس فكر كنم خبر نداره ... حالا من

جواب زهره خانومو چي بدم ؟

نگاهي به چشماي منتظر انداختم و در حالي كه به سختي اب دهنمو قورت مي دادم گفتم :

_ اجازه بدين فكر كنم ...

زهره خانم همونطور كه از روي مبل بلند ميشد گفت :

_ حتما ... مي خواي پنجشنبه بهت زنگ مي زنم ...

_ چشم ...

انگار ديگه زبونم قدرت تعارف كردن و حرف زدن نداشت ... زهره خانم از پله ها رفت

پايين و من همونجا موندم ... خدايا ، يه بار ديگه اتفاقا قبل رو رفرش كن من ببينم

درست چي شده ؟!!!

تا پنج شنبه همش درباره ي حرفاي زهره خانم فكر كردم . تو شركت از بس حواسم پرت

فكر كردن بود دو سه بار خرابكاري كردم و سرزنش هاي ثريا و بچه ها رو به جون

خريدم . اصلا ميثاقو نمي ديدم ... خودم هم طرف اتاقش نمي رفتم ... خجالت مي كشيدم

ازش ... البته بيشتر از خودم ... هر چي هم فكر مي كردم و نتيجه گيري مي كردم به يه

جمله مي رسيدم :

_ من ميثاقو دوست دارم ...

فرقي نداشت كي بود ... برادر يوسف بود ، استاد دانشگاهم ، مدير عامل شركت ، باباي

محنا ، هر چي بود براي من يه ادم بود به اسم ميثاق ... يكي كه همه چيزش حساب شده

بود ... خنده اش ، اخم و تخمش ، حرفاش ، غيرتي شدناش ... همه چيزش برام مقدس

بود ... و از هر طرف حساب مي كردم ، مي رسيدم به جواب مثبت !

صبح پنجشنبه با كلي استرس رفتم شركت ... از همون اول صبح گوشيم دستم بود ...

الان يكي حالمو بفهمه با خودش ميگه اين دختر چقدر هوله ! ولي چي كار كنم ؟! استرس

دارم ... مي ترسم ... نمي دونم از چي ... از همون بدو ورودم سلام بلند بالايي به همه

دادم و پشت ميزم نشستم ... ساقي با خنده گفت :

_ چيه كبكت خروس مي خونه ؟ امروز خيلي سرحالي !

لبام به لبخند گشادي از هم باز شد و گفتم :

_ بده يه روز خوشحالم ؟!

روزبه كه با دقت زل زده بود به صفحه ي مانيتور گفت :

_ نه فقط جان من امروز كه انقدر خوشحالي حواست جمع كارت باشه ... برنامه اي كه

دستمونه خيلي مهمه ...

ثريا هم تاييد كرد ... فرناز هم كه هنوز تو ماه عسل به سر مي برد ... كامپيوتر رو

روشن كردم و نگاهي به ساعت گوشيم انداختم ... روزبه فلش به دست اومد كنار ميزم و

گفت :

_ جان مادرت حواست جمع باشه ها ... از اين گوشي تو دستت معلومه خبراييه !

اخم ظريفي كردم و رو به ساقي گفتم :

_ ساقي ! بيا اين شوورتو جمع كن داره به من دستور مي ده ! تو خونه هم اينجوري مي

ره رو اعصابت ؟!

ساقي با خنده گفت :

_ كمي تا قسمتي دستور ميده اما نه خيلي ...

با دست روزبه رو نشون دادم و با عصبانيتي ساختگي گفتم :

_ بيا ! تقصير خودته ديگه ! اگه از همون روز اول محكم برخورد مي كردي الان نميومد

بهم بگه اين كارو بكن اونكارو نكن !

روزبه دستاشو بالا برد و گفت :

_ خيل خب بابا ! اصلا نخواستم امروز كاري بكني ! از همون لحظه ي ورودت مشخص

بود سرخوشي !

فلشو از دستش كشيدم و گفتم :

_ ديگه تكرار نشه ...

روزبه پوفي تو هوا كرد كه باعث خنده ي من شد و رفت رو صندليش نشست ... هر يه

ساعت يه بار گوشيمو چك مي كردم ولي انگار خبري نبود ... شونه اي بالا انداختم و

گفتم حتما بعد از ناهار زنگ مي زنه ... بعد از صرف غذا هر چي خيره ميشدم به گوشيم

و دست كاريش مي كردم كسي زنگ نمي زد ... هي مي رفتم تو ليست تماسهاي اخيرم

ببينم شايد زنگ زدن و من نفهميدم ولي نه ... خبري از زنگ نبود ...

بعد از ناهار ، پكر شدم ... دل و دماغ كار كردن نداشتم فقط با برنامه ي رو به روم ور

مي رفتم ... بچه ها هم از اين تغيير رفتارم تعجب كرده بودن ... ساقي چند باري پرسيد

چته كه دست به سرش كردم ... اخراي ساعت كاري بود و من نمي دونم چند بار به

گوشيم نگاه كرده بودم و چند بار عكس يوسفو روي اسكرين سيور صفحه ام ديده بودم ...

هر چي زمان بيشتري مي گذشت ، بغض بدتري تو گلوم مي نشست ... حس مي كردم از

پيشنهادشون پشيمون شدن و اين خيلي اذيتم مي كرد ...

ديگه ساعت كاري تموم شده بود و من هنوز روي اون صندي خيره به گوشيم مونده بودم

... احساس حماقت مي كردم ... انگار من بازيچه ي اونا بودم كه اينجوري علافم كردن

... بدجور مي خواستم به خاطر اين حماقت گريه كنم ... چقدر بيخودي انتظار كشيده بودم

و اخرش به هيچ جا نرسيد ... مي دونستم آخرش يه چيزي پيش مياد كه من به ميثاق

نرسم ... مي دونستم بالاخره حاصل اين علاقه يه حس تلخه ... چون اين زندگي من بود

... زندگي من ِ نحس ... من ِ شوم ...

چشمام به اشك نشست ...سنگيني دستي روي شونه ام حس كردم ... صداي ثريا اومد كه

اروم مي گفت :

_ خوبي يهدا ؟ ما داريم ميريم نمي خواي بلند بشي ؟

دستشو پس زدم و از روي صندلي بلند شدم . بدون هيچ حرف اضافه اي دسته ي بلند

كيفمو با انگشتام گرفتم و از دفتر بيرون اومدم مي ترسيدم حرفي بزنم و بغضم سر باز

كنه ... حوصله ي معطلي اسانسورو نداشتم ... بي هوا چهار طبقه رو با پله پايين اومدم

و ماشينو از پاركينگ خارج كردم ... الان به تنها جايي كه نياز داشتم ، يه جاي خلوت بود

با يه گوش شنوا ... يكي كه فقط گوش بده و اجازه بده هر چي دلم مي خواد بگم ... هر

چي دلم مي خواد گريه كنم ... سر ماشينو كج كردم سمت گورستان ... تنها جايي كه الان

مي تونست آرومم كنه ، شايد همين جايي بود كه قبل ها با شنيدن اسمش ، وجودم مي شد

ترس و اضطراب ... الان فقط يوسف مي تونست به حرفم گوش بده ...

********

چند دقيقه بي حرف زل زدم به قبر سياه ... حالا ذهنم پر بود از شكايت ... با نگاه كردن به

سياهي قبر ياد كابوس نمي افتادم ... اونقدر دلم پر شده بود از ميثاق كه جايي واسه

كابوسهاي ترسناك نبود ... لب باز كردم و فقط يه كلمه گفتم :

_ چرا ؟!

انگار همين يه حرف سد چشمامو شكست و يه قطره اشك از چشمم آويزون شد ... بغض

نداشتم ... مثل هر وقتي كه توي شوك مي رفتم و دلم پر بود ... اول داغ دلم رو چشمام

اثر مي زاشت ... بعد همه ي عقده هام مي شد يه بغض گنده تو گلوم ... مثل الان ... مثل

حسي كه الان دارم ... مثل الان كه حس مي كنم چقدر بد شكست خوردم ... چقدر بد پس

زده شدم .... مي فهمم كه چرا زهره خانم اون شب باهام حرف زد ... فهميدم مي خواسته

بدون اينكه ميثاق بفهمه ازم خواستكاري كنه و حالا ... ميثاق مانعش شده كه بهم زنگ

بزنه ... چرا ؟ ... چون اون منو نمي خواد ... چون دوستم نداره ...

قطره ي اشك سمج چكيد روي گونه ام و بعد از اون ، اماج اشك ها بود كه صورتمو

خيس مي كرد ... لب باز كردم :

_ ميبيني چقدر بدبخت شدم كه به خاطر اون ، به خاطر حس اون ، به خاطر دوست

نداشتنش ، به اين روز افتادم ... چقدر مزخرفه يوسف ... واقعا كه چقدر عشق ، حس

مزخرفيه !

با شنيدن صدايي كه پشت سرم اومد ، ماتم برد ...

_ ولي من فكر مي كنم عشق چه موهبت الهيه ... نعمتي كه خدا ازم دريغش نكرد ...

با دهني باز از تعجب ، صورتمو برگردوندم سمتش ... حالا درست كنارم وايساده بود ...

رو به روي قبر برادرش ... بدون اينكه نگاهي بهم بندازه گفت :

_ اومدم با برادرم درد دل كنم ... مي خواستم بهش از يه ماجرا بگم ... ماجرايي كه از

چهار سال پيش شروع شد ...

نمي تونستم تكون بخورم ... انگار يكي اونجا منو ميخكوب كرده ... بدون اينكه نگاهمو

از نيم رخش بگيرم ، منتظر ايستادم ... ميثاق لب باز كرد :

_ درست چهار سال پيش ، وسط امتحان مهمي كه از بچه هاي فوق مي گرفتم ، سكوت

كلاسم با خنده ي چند نفر بهم خورد ... عصباني شدم از دست اين دانشجو هاي بي

ملاحظه كه وسط سالن بلند بلند حرف مي زنن ... در كلاسو كه باز كردم ، نگاهم روي

چهره ي بشاش يه دختر خيره موند ... دختري كه خنده اش معني واقعي ِ خنده بود ...

انگار داره بهت ياد مي ده چطور بخندي تا زيبا بشي ... تا يكيو مجذوب صورتت كني ...

حرفشو قطع كرد و برگشت سمتم ... نگاهي كه بهم انداخت ، دلمو لرزوند ... اهسته تر

از پيش گفت :

_ فكر نمي كردم روزي اون خنده جاشو به گريه و چشماي خيس بده ...

اون داشت درباره ي من حرف مي زد ... يه قطره ي اشك ريخت روي گونه ام ... مطمئن

بودم كه اشك شوقه ... ميثاق نگاهشو ازم گرفت و با نفس عميقي ادامه داد :

_ يادم نمي ره چقدر از اينكه مي تونستم بازم اون دخترو سر كلاسهام ببينم خوشحال

شدم ... يادم نمي ره چقدر تك تك حركاتش برام مقدس بود مثل وجودش ... وجودي كه

توي زندگي سختي كه داشتم با حضورش ، بهم ارامش مي داد ... ديگه با عشق مي رفتم

سر كاري كه هيچ علاقه اي بهش نداشتم ... با عشق به اون ... با عشق به اينكه اون

سر كلاسام هست و چيزي ازم ياد مي گيره ...

به اينجاي حرفش كه رسيد لبخندي زد ... با همون لبخند ادامه داد :

_ چقدر شر بود اين دختر ! هم شر و هم لجباز ... حاضر نمي شد درسي كه يه بار ازش

نمره ي بد گرفته جبران كنه ! كاملا بيخيالش مي شد ولي اگه مجبورش ميكردي ، خوب

جواب مي داد ... مجبورش كردم دوباره باهام كلاس بگيره ... در واقع با نه و نيم

انداختمش تا يه بار ديگه به كلاسهام روحي بده ... ولي اون ترم ...

سري تكون داد و گفت :

_ اون ترم برام سخت بود ... مي فهميدم ديگه داره ازم دور مي شه ولي نمي تونستم

كاري بكنم ... مي دونستم ازم متنفره كه با نيم نمره يه ترم علافش كردم ... اما به ديدنش

مي ارزيد ... نمي دونستم قراره اين ديدن هم به زودي ازم دريغ بشه ... نمي دونستم

قراره وجودش ، نگاه هاش و اون خنده هاي ناب و شادش براي برادرم بشه ...

لبخند تلخي زد و رو به قبر گفت :

_ چه خوش شانس بودي كه داشتيش ميلاد ...

با صداي ضعيفي كه از دهانم خارج شد به طرفم چرخيد :

_ ميثاق ...

ميثاق اروم دستشو به علامت سكوت بالا برد و گفت :

_ اجازه بده حرفمو تموم كنم ... بزار بگم از كي توي زندگيم شدي يه اميد ... و چه زود

اين اميدم به باد رفت ... ولي انگار خدا منو خيلي دوست داشت كه دوباره بعد از سه سال

سر راهم قرارت داد ... نمي دوني چقدر از اينكه دوباره ميديدمت خوشحال بودم و چقدر

از اينكه مال يكي ديكه بودي ناراحت ! بين دو حس متضاد دست و پا مي زدم كه فهميدم تو

هم مثل من زخم خوردي ... حتي بدتر از من ... مرگ نامزدت اونم تو روز عروسي

موقعي كه منتظرش بودي ... نمي دونم چه كلمه اي مي تونه اوج تاسفم رو برات توصيف

كنه و چه كلمه اي مي تونه اوج ناراحتي و افسوس براي خودمو توصيف كنه ... چرا كه

برادرم همون داماد بوده ... همون كسي كه وقتي تو رو باهاش ديدم مي خواستم دستشو

بشكنم كه دستتو گرفته ... غافل از اينكه تو ديگه مال اون بودي و من اون وسط هيچ

كاره ام ... نمي دوني چقدر اون روزي كه مهرشاد ازم خواست درباره اش با تو حرف

بزنم ، خرد شدم ... به معناي واقعي كلمه شكستم ... اگه پاي اون قسم لعنتي ... اگه پاي

جون مادرم وسط نبود ، هرگز حاضر نمي شدم اون كارو بكنم ...

با چشمايي گشاد شده از تعجب پرسيدم :

_ جون مادرت ؟!

ميثاق لبخندي زد و گفت :

_ اره ... چند سال پيش موقعي كه من سفر بودم ، مهرشاد پيش مامان بوده ... اونطور

كه مي گفت ، مينا رفته بود دنبال محنا و مامان يهو حمله ي قلبي بهش دست مي ده ...

بي دليل ... و اگه مهرشاد مامانو نمي رسوند بيمارستان و مامان اون سكته ي خفيف رو

رد نمي كرد ، الان زنده نبود ...

زير لب اهاني گفتم و خيره شدم به كفشهام ... ميثاق دوباره به حرف اومد :

_ اون شب اتيشم زدي ...

اهسته جواب دادم :

_ خودمم داشتم مي سوختم ... از فهميدن احساسم ... و از رد شدنش توسط خودت با

اون خواستگاري مسخره !

ميثاق سرشو تكون داد و گفت :

_ تو هم كه كم نزاشتي ! مي خواستم بعد از مهرشاد درباره ي خودم باهات حرف بزنم كه

با اون جواب پر و پيمونت ، خوب نشونديم سر جام !

دوباره تعجب كردم ... من كي اينو نشوندم سر جاش ؟! تا اونجايي كه يادمه اقا قشنگ

منو شست و انداختم رو بند خشك بشم ! حالا ادعاشم ميشه ! ميثاق كه چشماي گرد شده

ام رو ديد تك خنده اي كرد و گفت :

_ راست ميگم ديگه ... يادت نيست گفتي نه با مهرشاد ازدواج مي كني و نه با كس ديگه

اي ؟

دستمو به علامت برو بابا جلوش تكون دادم و گفتم :

_ حالا من يه چيزي گفتم تو چرا جدي گرفتي ؟!

وقتي نگاه خيره ي ميثاق رو با لبخند ديدم ، فهميدم كه چه خرابكاري اي كردم ! باز من

جو گير شدم چرت و پرت بافتم بهم ! ميثاق سرشو كمي پايين اورد و رو به روي چشمام

توقف كرد و با جديت گفت :

_ پس اگه الان بگم با من ازدواج مي كني چي ؟

يهو تمام تنم داغ شد ... قلبم شروع كرد به رقصيدن اونم بندري ! دو قدم رفتم عقب تا

صداي جشن تو سينه ام رو نشنوه ! اهسته اب دهنمو قورت دادم و به جاي جواب دادن

بهش گفتم :

_ چرا مادرت بهم زنگ نزد ؟

ميثاق دست به سينه شد و يه تاي ابروشو بالا داد . با لبخند كجي بهم گفت :

_ مي خواستم خودم راضيت كنم !

سرمو از زور شرم پايين انداختم ... ميثاق اون دو قدم فاصله رو طي كرد و اهسته خم

شد سمتم ... در گوشم گفت :

_ اين سكوتتو بزارم به حساب رضايت ؟

نفسهاي گرمش به شالم مي خورد ... سرمو بيشتر خم كردم و با صدايي كه به زور شنيده

مي شد گفتم :

_ اره ...

رفت عقب و كنار قبر يوسف ايستاد ... اروم خم شد و دستشو روي سنگ سرد گذاشت ...

زير لب گفت :

_ قول مي دم مواظبش باشم ... براي هميشه ....

**********

نمي دونم فاصله ي خواستگاري تا عروسي چجوري گذشت فقط مي دونم که عالي گذشت

...به خواست ميثاق يه صيغه کوتاه مدت تا روز عروسي بينمون خونده شده بود تا راحت

باشيم ... هر چند با شيطنتاي محنا خيلي به ميثاق خوش نمي گذشت ... تا ميومد يه

مجلس دو نفره با من داشته باشه محنا پيداش مي شد و عيشمون رو طيش مي کرد !

روز عروسي حسابي استرس داشتم ... مي ترسيدم ... خيلي هم مي ترسيدم تا يه بار

ديگه اتفاق سه سال پيش تکرار بشه ... ميثاق وقتي نگراني رو تو چشمام ديد ، دستمو

گرفت و با همون لحني که ارامشو به تک تک سلولهام تزريق مي کرد گفت :

_ مطمئن باش هيچ اتفاقي نميوفته ... من کنارتم ... تا ابد ...

به درخواست خودم نرفتم ارايشگاه و زهره خانم يه آرايشگر ماهرو که از اشناهاش بود

اورد خونه تا آرايشم کنه ... بعد از ارايش طولاني اي که روي صورتم داشت ، ميثاق

ناهارمو اورد و ارايشگر از اتاق بيرون رفت تا ما با هم ناهار بخوريم ... ميثاق که

صورتمو با ارايش ديده بود خنديد و گفت :

_ اهه ! من که ديگه تو رو ديدم سورپرايز نميشم !

پشت چشمي نازک کردم و گفتم :

_ خيلي خوش خيال نباش هنوز مونده تا موهامو درست کنن و لباسمو بپوشم ! اونوقت

هنگ مي کني !

ميثاق خنده ي بدجنسي کرد و نشست رو مبل دو نفره و همونطور که ظرفهاي غذا رو از

پلاستيک بيرون مياورد گفت :

_ من از اين ادا اطوارايي که تو فيلما و رماناس خوشم نمياد ! مثل ادم دستتو ميگيرم

ميبرمت سر سفره عقد !

اما مثل ادم نتونست ! معلومه که نمي تونه در مقابل زيبايي من تحمل کنه و دهنش باز

نمونه ! ( اعتماد به نفس ) البته به لطف ارايشگر زيباترم شده بودم ! شينيوني که روي

موهام پياده کرده بود فوق العاده بهم ميومد و لباس عروسم در نهايت سادگي خيلي

قشنگ به تنم نشسته بود ...

ميثاق تا منو ديد کمي مات نگاهم کرد و بعد با صداي فيلم بردار به خودش اومد ... لبخند

خبيثي گوشه ي لبم اوردم و چند بار ابروهامو واسش بالا انداختم ... با لبخند سري تکون

داد و اومد روبه روم ... پيشونيمو بوسيد و تورم رو روي صورتم انداخت ... انگشتامو

توي انگشتاش حلقه کرد و باهم از اتاق خارج شديم ... تا پا توي سالن که حالا با

بادکنکهاي سفيد و گلهاي سفيد رز تزيين شده بود گذاشتيم ، ترسي تو دلم نشست ... خيلي

دلشوره داشتم ... نفسهام کمي کشدار شده بود و دستام مي لرزيد ... ميثاق لرزش دستمو

فهميد و اهسته کنار گوشم گفت :

_ آروم باش عزيزم ...

اما نمي تونستم اروم باشم ... نمي دونم اين دلهره ي لعنتي چرا به جونم افتاده بود ...

اونقدري که دلم مي خواست گريه کنم ! با ميثاق سر سفره ي عقد نشستيم و نگاهمو به

اينه به صورتش دوختم ... صورتي که عاشقش بودم و بهم ارامش مي داد ... سنگيني

نگاهم توي اينه رو احساس کرد و سرشو بالا اورد ... به چشمام نگاه کرد و اروم

لبخندي زد ... ولي من همچنان مي ترسيدم ... مي ترسيدم که نکنه اونم مثل يوسف از

دستم بره ... وقتي عاقد براي سومين بار ازم وکالت خواست ، نگاهي به اطراف اتاق

انداختم ... مامان با چشماي اشکي بهم لبخند مي زد ... خوشحال بودم که داره بالاخره ته

تغاريشو توي لباس عروسي مي بينه و بابا با اون نگاه مهربونش ، قلبمو نوازش مي

کرد ... چشماش برق مي زد ولي لبخند کماکان روي صورتش محفوظ بود ... محيا بدون

انکه جلوي خودشو بگيره ، گريه مي کرد و من براي يه لحظه خدا رو شکر کردم که

ريملش ضد ابه وگرنه چه صورت ديدني اي پيدا مي کرد !

ليلي و طاها کنار هم با لبخند نگاهم مي کردن ... ليلي از همونجا با حرکت لب اهسته

گفت :

_ بگو ديگه دل پسر خاله امو آب کردي !

محنا هم که از بدو ورودم دنباله ي لباسمو گرفته بود و حالا کنارم وايساده بود و تند تند

بالا پايين مي پريد و با خنده مي گفت :

_ بالاخره يهدا جون شد ملکه امون !

مينا و زهره خانم با لبخندي به لب منتظر جواب من بودن ... منتظر بودن تا من جزوي از

خانواده اشون بشم ...

همه ي کساني که وجودشون توي زندگيم با ارزش بود اونجا حضور داشتن ... تک تک

لبخنداشون پيام آور خوشبختي بود برام ... و من چقدر در حسرت اين خوشبختي بودم و

بالاخره بهش رسيدم ...

لبخندي به لب روندم و اهسته گفتم :

_ با اجازه ي همه ي بزرگترا بله ...

و بلافاصله صداي کل کشيدن بلند زهره خانم و مامان تو اتاق پيچيد ... ميثاق حلقه ي

ساده و ظريفمو که نگين قلب کوچيکي روش حک شده بود رو به دستم انداخت و زير

گوشم زمزمه کرد :

_ حالا اروم شدي ؟

حلقه رو به دستش انداختم و به شوخي گفتم :

_ بگم اره که دروغ ميشه ! دارم از ترس اخر شب سکته مي کنم !

ميثاق خنده ي ارومي کرد و گفت :

_ قبل از عروسي با حياتر بوديا !

پشت چشمي نازک کردم و گفتم :

_ اون موقع داشتم خرت مي کردم !!!

ميثاق صداي خنده اشو مهار نکرد و اروم گونه امو بوسيد و گفت :

_ مرسي که اومدي به زندگيم ... تو شادي وجود مني ...

و من چقدر خوشحال بودم از خوشحاليش ...

دست در دست هم به مهمونا خوش امد مي گفتيم که بين مهمونا ، چهار دوست عزيزمو

ديدم ... دست ميثاقو کشيدم سمت ميزشون و تک تکشون رو بغل کردم ... چشماي همه

با اشک شوق نمناک شده بود ... مهناز کمي بيشتر تو اغوشم موند و گفت :

_ خيلي خوشحالم که خوشبخت شدي يهدا ... خيلي ...

ازم جدا شد و در حالي که سبد گلي رو به سمتم ميگرفت گفت :

_ اينو عمه نسرين و حبيب اقا فرستادن ... بهشون گفتم امروز داري عروسي مي کني

...

با لبخند گونه اشو بوسيدم و سبدو از دستش گرفتم ... کارت کوچيکي به گل نصب شده

بود ... ميثاق کارتو جدا کرد و روشو خوند :

« يهداي عزيزم ... خوشحاليم که ارزوي ما که همون خوشبختي توست ، براورده شده

... به اميد زندگي پر برکت و سعادتمندي براي تو ... »

نفس عميقي کشيدم و به ميثاق تکيه کردم ... دستشو دور کمرم حلقه کرد ... خوشبختي

به زندگيم قدم گذاشته بود ...

دو سال بعد ...

با چهره اي گرفته و ابروهايي در هم به اينه خيره شدم ... خدايا چرا اينقدر من زشت

شدم ؟! اين چه هيكل قناصيه ؟! كمرم شده اندازه ي سر شونه هام ... دلمم كه نگو ! مثل

يه تپه ! كلا اگه بخواي حساب كني ، فرقي با بشكه ندارم ! حالا اومدم جلو اين كه چي ؟

بيخودي غمبرك بزنم ؟! بيخودي چيه خنگ خدا ؟! تموم شدي رفت ... ببين چه شكلي شدي

! دوباره به شكم برجسته ام نگاه كردم ... دستي روش كشيدم با لمس بچه اي كه ثمره ي

عشق من و ميثاق بود ناخوداگاه لبخندي زدم... خب ، اين بچه به همه ي زشتياي دنيا مي

ارزه !

لباسي رو كه براي امشب اماده كرده بودمو پوشيدم ... مينا و زهره خانم با محنا رفته

بودن خونه ي خاله زهرا ... امشب مثلا اختصاص به من و ميثاق داشت تا بعد از يه

ماموريت طولاني آقامون ، با هم عشقولانه در كنيم ! با غر غر نگاهي به لباس كردم ...

تو تنم عينهو گوني بود ! بيخيال هيكلم شدم و به صورتم رسيدم ... با كمي ارايش رنگ

پريدگيمو جبران كردم ... خب ، خوبه حداقل قيافه ام خوبه ميثاق طلاقم نمي ده !

دستي به موهاي بلند مشكيم كشيدم و بيگودي هامو باز كردم ... پايين موهام خيلي خوب

فر خورده بود ... بيخيال تافت زدن شدم ... مي دونستم تا دو دقيقه ديگه همه ي اينا باز

ميشه ... تازه مگه مي خوام برم عروسي ؟! يه كم ديگه پنكيك زدم و رژم رو تجديد كردم

... صداي در خونه اومد ... چشمامو بستم و تو ذهنم حساب كردم ...

خب ، الان در ماشينو با دستش مي بنده ... با همون دست ميره در پاركينگو مي بنده ،

دست به نرده ها ميگيره و از پله مياد بالا ، كيفشو تو دستاش جابه جا مي كنه و كليدو از

جيبش بيرون مياره ... بفرما اينم صداي چرخش كليد ! چراغ هالو با همون دستي كه كليد

توشه ، روشن مي كنه ... الان صدام مي زنه ... اها :

_ يهدا ... كجايي خانمي ؟

دلم ضعف رفت ... نه براي خانمي گفتنش و نه براي خودش ! واي خدا الان مياد تو اتاق

... در باز شد ... بوي ادكلنش پيچيد تو اتاق ... ديگه نتونستم خودمو كنترل كنم .... همه

ي محتويات معده ام هجوم اورد سمت دهنم ... بدو رفتم تو دستشويي و صداي ناله ي

ميثاقو نشنيده گرفتم :

_ اي خدا پس كي اين ويار لعنتيت تموم ميشه ؟! به جون محنا اين هفتمين ادكلنيه كه

عوض كردم !

دستامو از دو طرف روشويي برداشتم و دهنمو آب كشيدم ... ميثاق با نگراني تو

چارچوب در وايساده بود و نگام مي كرد ... اروم گفت :

_ بهتر شدي ؟

_ اوهوم ...

و سعي كردم لبخندي بزنم ... ميثاق از چارچوب در كنار رفت و من بيرون اومدم ... با

لذت نگام كرد و گفت :

_ چه خوشگل كردي ! محنا پايينه ؟

_ نه ، با مينا و مامان رفتن خونه خاله زهرا ...

ميثاق _ ا ؟ چرا ؟

ابرويي بالا انداختم و گفتم :

_ مثلا مي خواستن ما دو تا تنها باشيم حال كنيم !

ميثاق كه به سمت اتاق خواب مي رفت ، كتشو در اورد و گفت :

_ ا ؟! پس بيا حال كنيم !

خنديدم و گفتم :

_ برو گمشو بابا ! من تازه يه هفته اس مي تونم بيام رو تخت تو !

ميثاق با ناراحتي دكمه هاي پيرهنشو باز كرد و گفت :

_ اره ... نمي دونم كي مي خواد اين حاملگي تو تموم بشه ! من كه دارم دق مي كنم از

تنهايي !

به سمتش رفتم و قبل از اينكه ادكلنش دوباره بپيچه تو دماغم ، نفسمو تو سينه حبس

كردم ... ميثاق با لبخند نگام كرد و خم شد موهامو بوسيد و گفت :

_ نفستو ازاد كن ! سرخ شدي ! امشبم بيخيال ميشيم ! ولي بعد از اينكه اين فسقلي بياد

برنامه ها دارم برات !

با دهن بسته خنديدم و رفتم تو اشپزخونه ...

********

ميثاق با سرعت رانندگي مي كرد ... ناله هاي بي وقفه ي يهدا جانش را به آتش مي كشيد

... دست سرد و لرزانش را در ميان انگشتانش محكم مي فشرد تا درد يهدا تسكين يابد ...

خود نيز از ترس و اضطراب نمي دانست چه كند ... بي وقفه ميان ماشينها لايي مي كشيد

و راه خود را باز مي كرد ... يهدا بار ديگر ناله اي كرد ... ميثاق دستش را محكمتر فشرد

اما ناله ي يهدا بلند تر شد و حس كرد يهدا زير لب زمزمه اي مي كند ... سرش را كمي

به راست متمايل كرد تا صداي عزيزش را بهتر بشنود :

يهدا _ دستم ... خورد ... شد !

ميثاق سريعا دست يهدا را ول كرد و گفت :

_اخ ... ببخشين عزيز دلم ... اصلا حواسم نبود ... خوبي ؟

يهدا باز از زور درد بيهوش شده بود ... ميثاق دست يهدا را گرفت و به سمت لبانش برد

... ارام بوسه اي روي پوست لطيف دستانش زد و ان را بر گونه اش گذاشت ... زير لب

زمزمه كرد :

_ تو رو خدا سالم بمون ...

قبل از حركت به فاطمه خانم خبر داده بود تا خودشان را به بيمارستان برسانند ... وقتي

به بيمارستان رسيد ، بدون فوت وقت پياده شد و در سمت يهدا را باز كرد ... با احتياط او

را در اغوش كشيد و به سمت در دويد ... با كمك چند پرستار يهدا را روي برانكارد

خواباند و گامهايش را با برانكارد هماهنگ كرد ... دكتر معالج يهدا ، از اتاق زايمان

بيرون امد و يهدا را به همراه پرستاران به داخل برد ... در به روي ميثاق بسته شد ...

سفيدي در به او دهن كجي مي كرد ...

با دست موهايش را چنگ زد و خود را روي اولين صندلي كه در دسترسش بود رهانيد ...

تپش قلبش هر لحظه بيشتر اوج مي گرفت ... بعد از چند دقيقه ي طاقت فرسا ، صداي

دويدن چند نفر را در سالن شنيد ... سرش را بالا گرفت و فاطمه خانم ، علي اقا ، طاها و

محيا را ديد كه با عجله به سمتش مي آمدند ... از جا بلند شد و با سر سلامي داد ... علي

اقا سراسيمه پرسيد :

_ حالش خوبه ؟

ميان نگراني لبخندي كوتاه به لب اورد و گفت :

_ نمي دونم ...

طاها _ كي اورديش ؟

زمان از دستش در رفته بود ... دستي پشت گردنش كشيد و سري تكان داد :

_ نمي دونم !

محيا كه داشت دوباره اشكش در مي امد گفت :

_ خيلي درد كشيد ؟

چون دير به منزل رسيده بود و يهدا را بيهوش روي زمين پيدا كرده بود ، نمي دانست تا

چه حد درد كشيده ... سري از روي تاسف تكان داد و باز همان جواب قبلي را داد :

_ نمي دونم ... !

علي اقا از كوره در رفت و گفت :

_ اي بابا ! پس چي مي دوني تو مرد ؟!

ميثاق كلافه طول و عرض اتاق را طي كرد ... فاطمه خانم به شوهرش گفت :

_ خودشو ببين ! اگه الان بپرسن چند سالته هم ميگه نمي دونم ! استرس داره ... ايشالا

طوري نميشه ...

و تسبيح بلورينش را از كيفش بيرون اورد و شروع به ذكر گفتن كرد ... زهره خانم و

مينا هم مانند خانواده ي يهدا دوان دوان سر رسيدند ... زهره خانم نگاهي به سر و روي

اشفته ي ميثاق كرد و گفت :

_ خبري نشده ؟

ميثاق سري تكان داد ... مينا زير لب گفت :

_ كاش قبول مي كرد سزارين كنه ... هر چي بهش اصرار كردم مي گفت از شكل و

شمايل مي افتم دوست ندارم !

ميثاق با خود گفت تو باش هر شكلي كه مي خواي باش ... فقط باش ! سر بلند كرد و از

مينا پرسيد :

_ محنا رو بردي خونه خاله زهرا ؟

مينا _ اره بعد از مدرسه ليلي رفت دنبالش ... مي خواد بياد اينجا اما راهش نمي دن كه

... ليلي گفت تنها مياد ...

بعد از چند ساعت كه هر ثانيه اش همانند قرني گذشت ، در اتاق براي هزارمين بار باز

شد و ميثاق مانند دفعات قبل به سمت دكتر دويد و گفت :

_ حال خانمم چطوره ؟

دكتر كه داشت خودكارش را در جيب مانتويش مي گذاشت با چشمان پر ارايشش نگاهي

به ميثاق انداخت و گفت :

_ خانومتون كدومن ؟

ميثاق _ هموني كه حامله بود ...

دكتر پوزخندي زد و نگاهي استهزا اميز به ميثاق انداخت :

_ اقاي محترم اينجا همه حاملن ! اسمشون ؟

ميثاق زير لب ناسزايي نثار خود كرد و اسم يهدا را به دكتر گفت ... دكتر جواب داد :

_ حالشون خوبه تا چند دقيقه قبل منتقل مي شن بخش ...

ميثاق با شنيدن اين جمله نفسي از سر اسودگي كشيد ... فاطمه خانم بلند گفت :

_ خدا رو شكر ...

***********

لاي چشممو باز كردم ... از بس جيغ كشيده بودم لبام ترك برداشته بود و گلوم مي سوخت

... به دور و بر نگاه كردم ... دو تخت كنار اتاق خالي بود ... مامان و زهره خانم بالاي

سرم وايساده بودن ... دلم ميثاق مي خواست ... لب باز كردم با اينكه خيلي تشنه ام بود

ولي گفتم :

_ مامان ...

مامان فكر كرد اب مي خوام ... يه ليوان برداشت و اورد كنار لبم ... زهره خانم موهامو

از روي پيشونيم كنار زد و با لبخند گفت :

_ خسته نباشي خانوم !

به مامان نگاه كردم و گفتم :

_ ميثاق !

مامان زد زير خنده و گفت :

_معمولا وقتي بيدار مي شن يا ميگن اب يا ميگن بچه ام ! اسم شوهرشون رو صدا نمي

زنن !

زهره خانم هم خنديد و كفت :

_ الان مياد عزيزم ... رفته برات چشم روشني بخره ...

نمي دونم چرا مي ترسيدم ميثاق بعد از اتفاقاي مهم ازم دور باشه ... حتي يادم نميره روز

عروسيمون گفتم من ارايشگاه نمي رم و ارايشگرو اوردن خونه ... ميثاق هم مجبور شد

تا وقتي از اتاق ميام بيرون و جشن شروع ميشه تو همون خونه منتظرم بمونه ! زهره

خانم كه نگرانيمو ديد گفت :

_ نترسيا... الان مياد ...

گوشيشو برداشت و شماره ي ميثاقو گرفت و وقتي ديدم گفت :

_ اومدي ؟

خيالم راحت شد ... بعد از چند دقيقه ، در اتاق باز شد و طاها و ليلي و محيا و عادل و بابا

با خنده دسته جمعي اومدن تو ... صداي مينا از بيرون اتاق اومد كه مي گفت :

_ انقدر داداش منو اذيت نكنين !

و همراه ميثاق وارد اتاق شدن ... موهاي ميثاق ژوليده بود ... معلوم بود چقدر چنگ زده

بهش ! بدون در نظر گرفتن بقيه با قدمهايي بلند خودشو به تخت رسوند و سرمو بين

دستاش گرفت و بوسه ي گرمي نشوند رو پيشونيم ... لبخندي رو لبم اومد ... طاها با

خنده ميثاقو كنار زد و گفت :

_ اه ... بيا برو كنار بابا ... يهدا جون گريه نكنيا ! الان بچه ات ميرسه انقدر خودتو اذيت

نكن ! حالش كاملا خوبه و سالمه !

خنديدم و به ميثاق گفتم :

_ بچه ام كو ؟

تا خواست جواب بده ، در باز شد و پرستار با يه كالسكه ي كوچيك كه بچه رو توش

گذاشته بود اومد تو ... نگاهمو از لاي نرده هاي كوتاه كالسكه رد كردم و به صورت بچه

ام دوختم ... صورتش سرخ بود و خوابيده بود ... تو اتاق زايمان قبل از بيهوشي ديدمش

كه انداختن رو دلم ... با حس لمس بدن كوچيكش روي پوستم ، تموم دردهايي كه كشيده

بودم از يادم رفته بود ... پرستار بچه رو اروم برداشت و توي اغوشم گذاشت ... همه خم

شدن روي تخت و با چشماشون زل زدن به بچه ام ... با خنده ي ارومي گفتم :

_ ا ؟برين اونور بچه ام خفه شد كه !

ليلي اروم گونه اشو نوازش كرد و گفت :

_ اين فسقلي چقدر زشته !

ميثاق كه سمت راستم نشسته بود و دست روي شونه ام انداخته بود ، با اخم گفت :

_ ا ؟ درست صحبت كن ! دختر خودتم مثل گربه بود !

طاها هم با عصبانيت ساختگي گفت :

_ نه كه ايشون مثل برگ گلن ! بچه ي تر و تازه همينه ديگه !

محيا قري به سر و گردنش داد و گفت :

_ بچه ي همتون به كنار ، پسر خودمم به كنار !

طاها با خنده گفت :

_ اره راست ميگي! حامي كه رسما شكل گودزيلا بود ! خدا رو شكر بعديت وسط راه رفت

وگرنه اون ديگه چه گوريلي مي شد !!!

صداي خنده ي جمع بالا رفت ... بابا جلو اومد و بعد از نوازش موهام رو نوازش كرد و

رو به من و ميثاق كرد و گفت :

_ اسم اين گل پسرو چي مي زارين ؟

ميثاق لبخندي زد و گفت :

_ صبر كنين چشماشو باز كنه ...

انگشتمو اروم روي دماغ كوچولوش كشيدم ... پشت پلكش لرزيد و اهسته چشماشو باز

كرد ... ناخواسته با ديدن چشماش اهي كشيدم .. ميثاق منو به خودش فشار داد و گفت :

_ ميلاد ...

اشك تو چشماي مينا و زهره خانم جمع شده بود ... ميلاد ِ من ، پسر ِ من و ميثاق ،

ميلادي دوباره بود براي زهره خانم و خواهر برادرش ... با همون چشماي زمردين و

خوش حالت ... با همون چشمايي كه روزي ، عشقو توي گوشم نواخت و خودش رفت تا

من ، خوشبختي واقعي رو با حضور ميثاق توي زندگيم تجربه كنم ... زندگي من با رفتن

يوسف ، با رفتن ميلاد ، كه پل خوشبختي من بود ، بعد از تحمل مصائب ، به خوشبختي

رسيد ...

ميلادمو به دستاي پر محبت بابا سپردم و بابا نواي خوش آهنگ اذان رو تو گوشش

زمزمه كرد ... به ميثاق ، به مرد زندگيم تكيه كردم و به اين نواي زيبا گوش دادم ... دعا

كردم براي ميلادي كه حالا اسماني شده بود و براي ميلاد خودم كه مولودي دوباره بود

براي ميثاقم ...

پــــايـــان

منصوره . ک .

(ترنم بهار )

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

goldjar.blogfa.com

بزودي در آدرس زير امکان دانلود کتابهاي رمان زيبا از طريق گوشيهاي موبايل فراهم

ميشود و هم اکنون هم در حال تکميل شدنست

farid-book.blogfa.com

--------------------------

================

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام } به ايدي _ ياهو

my yahoo = ID = iraaanbook

*************

لطفا حتما بخوانيد

سئوالا ت و پيشنهادات و درخواست کتاب مورد نظرتان را از روشهاي زير با ما نماييد

در ضمن : در هنگام درخواست کتاب مورد نظرتون از طريق SMS به شماره

09391315486

لطفا نام خود و اگه ممکنه اسم شهرتون هم بنويسيد.چون اينطوري راحتتر ميشه

پاسخ داد....

نکته بعدي : اگر شما با گوشي موبايل خودتان اقدام به دانلود و خواندن کتابهاي رمان

مينماييد .حتما

هنگام درخواست کتاب مورد نظر . اسم خودتان و شهر و نوع فرمت کتاب { java -

epub - - pdf

(بعنوان مثال به اين شکل : درســـا - اراک -نسخه جاوا- کتابچه - کتاب حکم دل -

نسخه جاوا- پرنيان - کتاب حکم دل

يا اگر نسخه جاوا با قالب کتابچه مد نظرتان بوده.. انرا حتما ذکر نماييد

مثال :

درســـا - اراک -نسخه جاوا- کتابچه - کتاب حکم دل

و همينطور براي ساير گوشيها و فرمتهاي ديگر مانند

epub( iphon +tebelt + android + ipad )

android

iphon

(سپس براي شما لينک دانلود ارسال ميگردد

نکته مهم : (براي دانلود بايد اينترنت گوشي فعال باشه )

اگر هنوز اينترنت گوشيتون فعال نشده از طريق زير انرا فعال کنيد

براي دريافت کتابهاي رمان براي موبايل .نخست بايد اينترنت گوشي شما فعال باشه

آمـوزش

*********************

فعال کردن اينترنت

براي سيمکارت ايرانسل

Irancell

*********************

ابتدا شماره زير را با گوشي ايرانسل خودتان شماره گيري کنيپد

6#*3*130*

سپس بزنيد OK يا yes يا call

سپس دو تا { اس ام اس } با فاصله زماني چند دقيقه از همديگه..براتون از شبکه

ارسال ميشه.. اول رو بخونين و تاييد کنيد چون زياد مهم نيست ..ولي { اس ام اس }

دوم حاوي تنظيمات اينترنت گوشي هست ..انرا بخوانيد و سپس تاييد کنيد . در هنگام

تاييد کردن يک کادر خالي براتون باز ميشه و از شما ميخواد که عدد پين کد را وارد

کنيد که شما عدد 1234 را بايد وارد کنيد و سپس تاييد يا يا را بزنيد..سپس تنظيمات

نصب ميشه و اينترنت گوشيتون فعل ميشه..براي تست کردن اينترنت با گوشيتون به

ادرس گوگل بريد تا ببينيد متصل ميشه يا نه.

google.com--------

که البته ميتونين براي گوشيتون مرورگر هم دانلود و نصب کنيد که در وبلاگ

موجوده هست .مانند مرورگرهاي زير

ميني اپرا mini opera

يوسي بروشر uc browser

براي چت کردن و ارتباط با دوئستانتان هم سه تا مسنجر معروف و پر طرفدار وجود دارد

که ميتوانيد انان را نصب و استفاده کنيد

که عبارتند از

نيمباز مسنجر nimbuzz

ايبودي مسنجر ebuddy

ش / مسنجر sh.messenger

براي دريافت مرورگر قدرتمند ميني اپرا که کاملا تست شده و کار ميکند و از فيلتر هم

عبور ميکند و گزينه ها و منوي آن به زبان فارسي هم هست يک اي ام اس حاوي

درخواست مرورگر ميني اپرا به شماره 09391315486 ارسال کنيد تا لينک دانلود

برايتان فرستاده شود

-------

نکته : اگر با گرفتن کد بالا باز هم مدل گوشي( ايرانسل ) توسط شبکه ايرانسل شناخته

نشد ميتوانيد مدل گوشي خور بصورت زير .. کنيد به شماره 2225 ولي خيلي کم پيش

مياد که نياز به اينکار باشه چون با همون کدها تنظيمات دريافت ميکنيد

اولش يک اس- بزرگ انگليسي بزاريپد ويکي فاصله بدين مارک گوشي رو بنويسن و

دوبارهيکي فاصله بدين مدل گوشي رو بنويسين و ارسال کنيد به شماره 2225

مانند عبارت زير

S Nokia 7610

.البته تنظيم اينترنت براي گوشيهاي مانند سوني اريکسون سري { ک } و بعضي از

گوشيهاي نوکيا خيلي راحت با همين کد و شماره فعال ميشه .ولي بعضي از گوشيها

هم ممکنه نياز به { دي اس ان }داشته باشن که اين عدد رو بايد وارد کرد

DSN:10.131.26.138

پايان فعاسازي اينترنت ايرانسل

فعال کردن{ ام ام اس} در گوشيهاي ايرانسل هم به همين ترتيب انجام ميشه فقط بجاي

عدد 5 بايد 6 بزاريد و همون مراحل رو مجدد انجام بديد

5#*3*130*

سپس بزنيد OK يا yes يا call

=================

IR-MCI

فعال کردن اينترنت براي سيمکارت همراه اول و دائمي

*********************

براي فعال کردن اينترنت در گوشي و موبايلهاي داراي سيمکارت همراه اول و خط

دائمي به روش هاي زير عمل ميکنيم

عدد 1 را { اس ام اس } و يا ارسال ميکنيم به شماره 8008

و منتظر جواب از شبکه ميشويم..اس ام اسي که در جواب براي ما ارسال ميشه

حاوي تنظيمات اينترنت هستش که با تاييد وکردن ان بطور کامل نصب ميشه و اماده

استفاده هستش

ولي براي گوشيهاي چيني و از اين قبيل ..ممکنه در جواب اين عبارت بياد که مدل

گوشيتون شناسايي نشده لطفا انرا ارسال کنيد به شماره 8008 و نحوه چگونه

نوشتن مدل گوشيتون رو هم با مثال براتون نشون ميده.که عين همون شما مدل گوشي

خوتون رو ارسال ميکنيد به 8008 و تنظيمات براتون فرستاده ميشه و کافيه انرا تاييد

کنيد تا نصب بشه/ پايان

در ضمن نحوه فعال کردن{ ام ام اس } در سيمکارت همراه اول و دائمي ارسال{ اس

ام اس } خالي به شماره 8081 ميباشد که با اينکار تنظيمات براي شما ارسال

ميشه.../ پايان فعال کردن اينترنت گوشي هاي ايرانسل و همراه اول و دائمي

**************

اميدوارم مفيد بوده باشه.اگه در حين کار مشکلي بود به شماره 09391315486

پيامک ارسال کنيد در خدمتتون خواهم بود

***************

ارتباط با سازنده کتاب

iraaanbook@yahoo.com

goldjar.blogfa.com

آدرس وبلاگ من و دانلود ساير کتابهاي رمــان

================

درخواست خود را مانند مثال زير نوشته و ارسال نماييد به شماره 09391315486

مثال :

درسا - تهران - کتاب کلبه عمو تام - جاوا - پرنيان

اگر دوست نداشتيد فاميليتون رو بويسيد ميتونسد اولين حرف فاميل رو بزاريد اينجوري

مرجان / ن

از طريق ارسال { اس ام اس } يا پيامک . به شماره

09391315486

========

ارسال پيام { پي- ام } به ايدي _ ياهو

my yahoo = ID = iraaanbook

اگر ايدي هم داريد لطفا برام بفرستيد